Kleinboet gaan ouma groet
Vroulief het klaar besluit. Net Kleinboet gaan die speech maak, want hy kan en hy wil graag. Hy bel my vanoggend. Hy soek die URL van seker die mooiste klavierstuk denkbaar: Impromptu in A mol van Schubert. Hy wil dit as agtergrondmusiek speel terwyl hy praat. Beter helfte dink dit is ‘n brilnante idee.
Jammer, ek kan nog nie lekker songs plak nie, maar hier is die URL
Geagte familie en vriende,
Dit is vir my vandag ‘n groot voorreg om vir Ouma Miemie met ‘n paar spesiale woorde in die kerk te groet. Ouma Miemie was vir haar kinders, kleinkinders, familie en vriende baie kosbaar. Ma het ‘n paar fotos gaan opdiep wat ek graag as meelewende agtergrond op die skerm wil wys terwyl Frans Schubert se meesterlike Impromptu in A mol in die agtergrond speel. Schubert se mooi reëndruppeltjies laat my aan Ouma dink.
Nege minute verder: Ouma se heengaan het vir ons ‘n baie spesiale boodskap, soos verwoord in Ina Rosseau se pragtige gedig, Keerdatum
Hoe kry ek my lewe
betyds klaar geleef
in die klein bestek vir
as die ure nou
tot sekondes slink
my hart en die wekkers
elke dag elke nag
Ouma se keerdatum was 23 November 2012. Ouma, ons groet jou.
Wie sal ek uitnooi?
Wie sal ek uitnooi vir ete?
1.	Stephen Hawking om naby sy enorme breinkrag te wees
2.	Helen Keller om iets by ‘n vrou wat ‘n massiewe voorbeeld gestel het te leer
3.	DJ Opperman, om met die skeppendste kunstenaar in Afrikaans se blad te skud
4.	Madiba, om na die ikoon wat “die kind” in die parlement voorgelees het te luister
5.	Martin Luther King jnr om die man wat beste toespraak van alle tye gelewer het te hoor praat
6.	Diane Lane, om na seker die mooiste vrou wat leef te staar
7.	Mark Zuckerberg om te probeer agterkom hoe dink Generation Y
8. My oupagrootjie Jacobus Petrus Naude (1851-1933) om die patriarg in aksie te sien. Jammer vir die Engels: …..I thank him for the genetic gift of hastiness. He mastered a winning trait of the new world way back in the Victorian age and braved forth towards a world he deserved but didn’t see.
Wat sal ons eet? ‘n Lam op die spit met bykos na smaak. Modderkoekie sal vir ons nagereg voorsit.
Wie van my blogvriende sal ek uitnooi? Die stoep is groot en al 43 vriende is meer as welkom.
God se genadelig het vir 96 jaar oor ons moeder, ouma en vriendin geskyn, tot Hy haar op 23 November 2012 vir hoër diens opgeroep het. Dit is ons bede dat ons Hemelse Vader ‘n nuwe uur van groot genade sal stuur en dat Hy die eerste troos teen ‘n nuwe horison sal kaats. Ons berus by die wete dat haar gestolde woorde lig oor ons pad sal skyn en ons altyd sal inspireer.
1. NADER, MY GOD, BY U –
AL IS DAAR OOK ‘N KRUIS
DAN SAL MY LIED NOG BLY:
NADER, MY GOD, BY U –
2. AL IS EK VER OP REIS,
DWAAL EK ALLEEN;
AL MOET OOK SNAGS MY HOOF
RUS OP ‘N STEEN;
DAN BRING MY DROME MY
3. DAN SIEN MY GEESTESOOG
ENG’LE GAAN DAAR OMHOOG
EN DAAL WEER NEER;
HUL WINK EN ROEP VIR MY
4. EN AS EK DAN ONTWAAK,
VOL VAN U LOF,
RIG EK MY ALTAAR DAAR
OP UIT DIE STOF.
SO KAN BEPROEWING LEI
5. EN WORD EK HIERVANDAAN
DAN VAAR EK HEMELWAARTS
DEUR U GENA;
Tot wedersiens ouma
Huldeblyk en bedankings by die gedenkdiens van ons moeder, skoonmoeder, tannie en ouma: Miems De Kerk (1916-2012)
Dit is vir my vandag ‘n groot voorreg om vir Ma en Ouma Miems met ‘n paar spesiale woorde te groet. Ma Miems was vir haar kinders, kleinkinders, familie en vriende baie kosbaar. Ek het ‘n paar fotos gaan opdiep wat ek graag op die skerm wil wys.
Dit is jammer dat haar gees en ‘n groot deel van haar menswees haar ‘n paar jaar gelede reeds verlaat het, en dat sy eers 3 dae gelede haar laaste asem uitgeblaas het. As ek dus aan ma Miems dink, dan dink ek aan haar tot en met haar negentigste verjaarsdag. Ek onthou die sprankelende mens wie se hande vir niks verkeerd gestaan het nie. Ek dink aan haar heerlike kos en aan haar pragtige hourtsneewerk en borduurwerk. Die deugsame ma Miems sal ek nooit vergeet nie.
Ouma Miems was baiekeer ‘n besprekingspunt in ons huishouding. Met die verantwoordelikhede van skooltake is daar tot gedigte oor haar geskryf, en ek haal ‘n minder ernstige een aan:
Sy raak al hoe korter
want haar ruggraat krimp
Sy raak al hoe slimmer
want sy luister minder
Sy praat al hoe meer
want sy onthou veel minder
Tog was dié kort, slim
en spraaksame mens
ook eens skugter
….dalk bang om eendag
oud en lelik te word…
Ja, sy het oud geword, baie oud, bykans ‘n eeu, maar sy het nooit lelik geword nie. Maar soos wat die jare aangestap het, is die kwesbaarheid in haar raakgesien wat die kinders na die pen laat gryp het:
Ouderdom. ‘ n Ode vir vir ouma
Soos oudword gebeur alles
Ek glo die oudwordproses was nie altyd maklik nie, maar sy het haar jare met grasie gedra en vrede gemaak.
skik helaas in nootloos
en verwronge melodieë
Ouma, ek teken jou vir oulaas weer
met elke lyn van die kaart
wat dikker word
soos elke vou
sy landskap vind
in die spieël,
vir oulaas weer,
as die vorige keer
hier waar elke
golf jou kreukels en kontoere
feller en steeds dieper wys
In haar helder dae het ma Miems het vir haar ‘n baie spesiale plekkie in die groot geheue van die heelal oopgekerf.
Almal soek ‘n plekkie want
tensy jy Einstein of da Vinci is
raak jy gou vergete
Tik en hardklop skuif die wyser aan
oor geslagte en gestolde woorde
almal beur voort vir ‘n plekkie
Mens verdig tot legger
ry op ry in staatsargief
vergader stof en raak vergete
Almal veg vir net ‘n plekkie
in die hard disc van die groot heelal
terwyl ons nog brood en stroop en woorde het
Haar woorde het haar verlaat, maar die spore wat sy gelaat het sal nie uitgevee kan word nie.
Vergun my ook enkele bedankings:
•	Aan suster Esta, die vlytige verpleegsuster, wat ma oor jare so ondersteun en fisies bygestaan het, baie dankie vir jou hulp. Dit word ongelooflik gewaardeer
•	Aan al haar vriendinne wat haar oor jare so mooi onderteun en gelukkig gemaak het, baie dankie.
•	Aan u almal wat vandag ‘n laaste eer aan haar betoon, baie dankie vir julle teenwoordigheid
•	Aan Huis Herfsblaar waar Ma haar leeste jare deurgebring het, baie dankie, veral vir die verpleegpersoneel wat Ma in die laaste jaar of wat so mooi versorg het
Ma, Ouma, tannie en vriendin, ons sê baie dankie vir die vele mooi jare
Kan iemand slimmer as ek my help asb. Ek het seker al twaalf keer die moderasie-link gevolg en almal “approve”. Snaaks daar bly 21 “uitstaande” op die link. Ek glo moderasie van almal is gedoen, maar hoekom wys die counter dan nie nul nie.
Sover het ek net een site gekry wat meer gebruikersonvriendelik is as hierdie een: ‘n Skotse universiteit vir wie ek werk doen se “blackbord”. In elk geval mens is nooit te oud om te leer nie.
Hiers ek weer. Kleinboet se party
Ouboet jou oorgeslaande leek. Modereer jou antwoorde. OK, jammer ek het, en nou probeer ek weer. Die 21st was massief lekker. My speech was toe net 29 minute, hoofsaaklik memorabilia uit 21 jaar se geleefde werklikhede. Toe ek sy foto as pasgebore baba op die skerm gooi, toe kry Kleinboet ‘n staande ovasie. Slegs 55 van die geskatte 70 gaste het toe opgedaag. Snaaks, sy hele vriendskapbasis het Potch toe geskuif en relatief min ou plaaslike vriende het opgedaag. Meer as 90% was toe onbevoeg om te bestuur en het oorgeslaap.
Seun se vaste meisie is eers gister terug Bethal toe. Wat ‘n pragtige kind. Toe ek die skare vertel ons Naude-voorgeslagte het Bethal in 1881 gestig, is seun se keuse met waardering begroet.
Sy meisie is uitsonderlik pragtig. Kleinboet se ambisie vertel ‘n verhaal van strewes en vasbyt. Sy meisie is ‘n derdejaar LLB-student en prim van haar koshuis. Hy is tweedejaar, maar hulle kom gelukkig uit dieselfde oesjaar, 1991. Toe ek haar vra of sy nie punte as Prim verloor omdat sy met ‘n tweedejaar vassleep nie, toe antwoord sy: Oom, Deklerk is enig in sy soort. Hy is my eerste keuse en basta met die res. Ons is mal oor mekaar en dit is die belangrikste. Die liefde het nie beperkende reels nie.
Kleinboet se ma was ontsteld omdat sy uitsonderlike lang hare so woes staan en hy volgens haar in die proses punte verloor. “Jy kan nie ‘n tang en ‘n goeie leier wees nie” Toe ek ook vir hom se hy lyk soos ‘n gat wat half afgevee is, toe neem hy gister die elektriese haarsnyer en skeer homself poenskop. Meisie help en lag lekker saam. Nou wil hy die enorme bos dik hare van seker amper 15 cm vir die kankervereniging skenk. Well done seun.
Nee wat, om vir die laaste 3 bloginskrywings GEEN kommentaar te trek nie is effens kras op die ego. Wat maak ek hier in hierdie persoonlikhiedslose tegnologiese mistasting?
Ek is noe bedeeld met die gawes van Nortradamus of Siener van Rensburg nie, maar ek het die volgede visie: Ek sien ‘n bolletjie snot. Hy word mooi opgerol en onder die tafel geplak. Ou vriende raak vervelig met mekaar. Die bolletjie word droog en word dan soos stof weggewaai.
Waardebepaling van ons nuwe blogs
Ek dink die huidige blogtuiste is beduidend swakker as wat ons gehad het. Die werking is baie moeiliker en die instruksies in Afrikaans klink vreemd, byvoorbeeld: Die forumskomponent is nog nie opgestel nie. Nou wat sou dit nou beteken?
Dit is net so gebruikersonvriendelik soos Afrikaanse instruksies op ‘n selfoon, of die kitsbank. Dis amper soos briek, clutch en welding rod. Die Engelse weergawe is lekker in Afrikaans
Voorheen het ons lekker gekuier, nou is dit vreemd en kil. Dit is hoekom ek so lank wegbly.
As ek vir die ou gewaad nege uit tien gegee het, kry die huidige een net een uit tien. Wat dink julle?