Jeugopposisie in Nazi-Duitsland - Geskiedenis Podcasts - 2022
Protesbewegings vir jeugdiges het wel in Nazi-Duitsland bestaan. Die Nazi-propagandiste van destyds sou die wêreld laat glo het dat die jeugpopulasie van Nazi-Duitsland ten volle agter Hitler was. Dit is waar dat baie mense by die Hitler Youth-beweging aangesluit het, maar in 1936 is lidmaatskap verpligtend gemaak en alle ander jeugbewegings is verbied, so daar was geen alternatief nie. Daar was egter enkele jeugdiges wat ideologies teen die regime was en wat dapper genoeg was om standpunt in te stel.
In 1937 is een so 'n protesbeweging begin - die Edelweiss Pirates (Eidelweisspiraten). Die beweging het in die Rynland begin en toe versprei. Lede was hoofsaaklik manlike jeugdiges in die werkersklas. Hulle sou saamkom en optree op 'n manier wat hulle sou weet dat die plaaslike Nazi-leiers kwaad sou wees. Terwyl die Nazi-party van Hitler Youth-lede vereis het om 'n uniform te dra wat semi-militêr was, het Edelweiss-lede meer boheemse klere gedra in die wete dat dit die magte wat daar is, kwaad sou maak. Hulle het ook liedjies gesing wat die Nazi's verbied het en musiek gespeel wat ook verbied is, soos jazz en blues-liedjies. Hulle het gebiede in 'n stad of stad geskep waar lede van die Hitler-jeug nie geduld is nie. In geen stadium was hulle ooit 'n gevaar vir die Nazi-regime nie en word hulle jare lank gesien as niks meer as 'n jeugdige irriterend nie - jeugdiges wat in daardie lewensfase deurloop, waar rebellie (soos hulle dit gesien het) aan die orde van die dag was.
Terwyl die Edelwiess-seerowers hoofsaaklik gesien word as afkomstig van werkersklas-agtergronde, vorm jeugdiges uit meer hoërklas-agtergronde 'swaaigroepe'. Hulle het ook besig gehou met wat sou gesien word as nie-Germaanse aktiwiteite, wat weereens die manier waarop hulle aangetrek het en die musiek waarna hulle geluister het, behels het.
Die houding van die regime het egter tydens die Tweede Wêreldoorlog verander waar dit uitdruklike gehoorsaamheid aan die staat vereis het. Hierdie verandering van irriterend na bedreiging word die beste gesien in 'n reeks briewe wat gevind is na die einde van die oorlog.
In 'n brief van Heinrich Himmler aan Reinhard Heydrich (Januarie 1942) skryf die hoof van die SS dat 'n halfgemete benadering tot die 'swygroepe' onaanvaarbaar is en dat lede van sulke groepe dienooreenkomstig gehanteer moes word. Himmler het aan Heydrich gesê dit is onvanpas vir lede van die 'swaaigroepe'-arbeid- en werkkampe. Hulle moes tussen 2 tot 3 jaar na konsentrasiekampe gestuur word. Himmler het nie onderskei tussen manlike jeugdiges en 'waardelose meisies' nie.
Himmler het Heydrich ook aangeraai om "brutaal" in te gryp om enige verdere verspreiding van die 'swing-groepe' te stop.
In Julie 1943 het leiers van die Nazi-party in Düsseldorf die Gestapo gekontak met hul siening oor 'n plaaslike Edelweiss-groep. In die brief word gesê dat die 'bende' besig was om sy gewig rond te gooi 'en dat die' riff-raff ''n' gevaar vir ander jong mense 'was. Daar word beweer dat hierdie spesifieke stadsgroep 'n ouderdomsgroep van 12 tot 17 gehad het en dat lede van die leër met hulle verbonde was toe hulle met verlof was. Die stadsleiers van Düsseldorf het ook geglo dat die plaaslike Edelweiss-groep verantwoordelik was vir graffiti teen Hitler en anti-oorlog in die voetgangers se metro. Dit word egter duidelik gestel dat dit slegs vermoedens was.
Een van die bekendste jeugbewegings wat teen Hitler geveg het, was die White Rose-beweging wat deur Hans en Sophie Scholl gestig is. Lede van hierdie beweging het openlik teen Hitler en die voortsetting van die Tweede Wêreldoorlog geveg, wat volgens hulle reeds in 1942 verlore gegaan het.
'Waarom gedra die Duitse volk so apaties teenoor al hierdie aaklige en onmenslike misdade? Dit is hoog tyd dat ons die 'Brown Horde' ontwortel. Ons sal dit slegs doen deur samewerking tussen baie oortuigende en vrymoedige mans wat saamstem oor die bereiking van hul doelstellings. "Brosjure geskryf deur Hans Scholl.
Scholl het lede van die White Rose-beweging aangemoedig om sabotasie te beoefen.
In Januarie 1942 lewer Hans Scholl 'n pamflet met die titel ''n Oproep aan alle Duitsers'. Dit lui:
'Die oorlog is besig om sy onvermydelike einde te nader. Met wiskundige sekerheid lei Hitler die Duitse volk tot rampspoed. Dit is nou die tyd dat die Duitsers optree wat wil voorkom dat hulle deur die buitewêreld saam met die Nazi's-barbare geklop word. "
Dit was buitengewoon gevaarlik om sulke menings in die openbaar te lug, maar die Scholl's het verseker dat hulle oortuigings in druk gedruk en openbaar gemaak word. Dit was die allesomvattende aard van 'n polisiestaat dat dit net 'n kwessie van tyd was voordat hulle gevang is. Hulle is voor die 'People's Court' probeer verhoor weens hoogverraad, en is onvermydelik skuldig bevind en tereggestel.