Pemfigoid Gestationis is 'n outo-immuunuitslag tydens swangerskap - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelPemfigoid Gestationis is 'n outo-immuunuitslag tydens swangerskap
Pemfigoid of Herpes Gestationis-effek op moeder en baba
Deur Heather Brannon, besturende direkteur, op 15 Mei 2019 bygewerk
Pemfigoid gestasie kom gedurende die tweede en derde trimester voor. Westend61 / Getty Images
Daar is 'n aantal verskillende uitslag wat vroue tydens swangerskap kan ervaar. Hiervan is pemfigoid gestionis of herpes gestationis redelik ongewoon.
Pemfigoid gestationis staan ​​ook bekend as herpes gestationis, hoewel laasgenoemde naam misleidend is, aangesien hierdie toestand nie verband hou met die herpesvirus of enige ander virus nie. Dit is 'n seldsame, jeukerige, outo-immuun siekte wat tydens die tweede en derde trimester van swangerskap en rondom die bevalling voorkom. Pemfigoid gestasie kom voor by 1 per 7.000 tot 50.000 swangerskappe.
Hoe Pemfigoid Gestationis lyk
Pemfigoid Gestationis begin gewoonlik gedurende die tweede of derde trimester, hoewel dit in die eerste trimester en 'n kort tyd na bevalling aangemeld is. Die gemiddelde voorkoms is mid-swangerskap, met 21 weke swangerskap.
Pemfigoid gestasie verskyn in die volgende stadiums, met duidelike simptome:
Die toestand begin met baie jeukende, rooi korwe of klein bultjies om die buikknop.
Binne dae tot weke versprei die uitslag, en die korwe en bultjies vorm 'n bisarre vormige sirkelvlekke wat 'n wye velarea bedek. Die uitslag kan die volgende behels:
Sole van die voete
Dit behels gewoonlik nie die gesig, kopvel of die binnekant van die mond nie
Na twee tot vier weke van hierdie uitslag, vorm groot, gespanne blase aan die rande van die uitslag of in die skynbaar normale vel. Hierdie blase genees sonder littekens as hulle nie besmet raak nie.
Sommige vroue het miskien geen blase nie, maar in plaas daarvan kan hulle groot, opgeligte pleisters hê, genaamd gedenkplate.
Spontane opruiming van die uitslag kan later in die swangerskap voorkom, maar ongemaklike opvlamings kom onmiddellik voor bevalling by 75 tot 80 persent van die vroue voor.
Die uitslag kan ook voorkom wanneer menstruele hervat word of met die gebruik van orale voorbehoedmiddels. Met daaropvolgende swangerskappe begin pemfigoid gestasie gewoonlik vroeër in die swangerskap as wat dit voorheen gedoen het, en kan dit meer ernstig wees. Slegs agt persent van vroue het nie 'n herhaling van pemfigoïed-gestasie in latere swangerskappe nie.
Dit is nie seker wat die pemfigoid gestasie veroorsaak nie, maar dit word beskou as 'n tipe outo-immuun siekte. Outo-immuun siektes is toestande waarin die liggaam teenliggaampies vorm wat sy eie weefsels aanval (self teen self.) Teenliggaampies bind aan sekere soorte bindweefsel in die vel en veroorsaak 'n inflammatoriese reaksie. Hierdie reaksie word gemanifesteer deur rooiheid, jeuk, swelling en blasvorming.
Pemfigoid gestationis word gewoonlik gediagnoseer deur velbiopsies van verskillende dele van die uitslag en normale vel te neem. 'N Spesiale toets om teenliggaampies op te spoor wat direkte immunofluorescentie genoem word, word op die biopsies uitgevoer om die diagnose te maak.
Differensiële diagnose - wat anders kan dit wees ">
Daar is 'n aantal toestande wat uitslag en jeuk tydens swangerskap kan veroorsaak. Benewens die bogenoemde toetse, kan die uitslag onderskei word deur die ligging en voorkoms daarvan, sowel as die afwesigheid van bevindings wat by sommige van hierdie ander toestande gesien is.
Effek op baba
Aangesien teenliggaampies die plasenta oorsteek, kan die teenliggaampies wat pemfigoid gestasie veroorsaak ook die baba beïnvloed. Daar is 'n merkbare uitslag by vyf persent van pasgeborenes wat met mammas gebore is.
Hierdie uitslag van die pasgebore baba duur slegs 'n kort tydjie (ongeveer drie tot vier maande) en los dit op eie houtjie sonder behandeling. Besmette blase kan littekens agterlaat, daarom is dit belangrik om die area skoon te hou by 'n baba en haar pediater te skakel met enige verslegting, soos rooiheid of dreinering.
Daar is bewyse dat vroue met pemfigoid gestasie 'n groter risiko het vir voortydige bevalling. Huidige studies dui daarop dat daar nie 'n verhoogde risiko vir miskraam of geboorte is nie.
'N Paar vroue met baie ligte gevalle van pemfigoïed-gestasie kan behandel word met steroïedkremme en antihistamiene. Die meerderheid vroue benodig egter orale steroïede om hul simptome te beheer. 'N Hoë dosis word gewoonlik gebruik om simptome onder beheer te kry en dan taps te word namate die uitslag verbeter.
Bottom line op Pemphigoid Gestationis
Terwyl pemfigoïed-gestasie ongemaklik kan wees vir 'n swanger vrou en dit kan herhaal met daaropvolgende swangerskappe, kan die feit dat dit nie geassosieer word met miskraam of geboorte nie, 'n bietjie troos wees vir diegene wat die erge jeuk en uitslag ervaar. Aangesien vroue dikwels meer bekommerd is oor die baba, is dit ook gerusstellend dat slegs 'n klein persentasie babas die uitslag ervaar, en dat die toestand nie die gesondheid van 'n pasgeborene beïnvloed nie (met die uitsondering van voortydige bevalling as dit hiermee verband hou. ) Ons is nog steeds onseker oor die rol van pemfigoid gestationis by te dra tot voortydige bevallings, en dit is verstandig vir vroue wat die toestand hanteer om met hul verloskundige te praat oor alles wat hulle kan doen om die risiko te verlaag, en tekens en simptome van premature kraam wat moet hulle vra om dadelik te skakel.
Copyright aktiewe spel: Pemfigoid Gestationis is 'n outo-immuunuitslag tydens swangerskap - aktiewe spelLees Meer