Geskryf deur Laxmi Prasad Pant
Bekommernis oor klimaatsverandering het 'n negatiewe uitwerking op ons gesondheid en dit moet deel van die stryd wees. (Shutter)
Meer as 'n kwarteeu het die Verenigde Nasies se klimaatonderhandelinge nie 'n wetlik bindende verdrag bereik nie. Byvoorbeeld, die mislukte 1997 Kyoto-protokol is na die sukses van die 1987 Montreal Protocol, wat wettiglik van alle lande vereis het om chloorfluorkoolwaterstowwe (CFC's) uit te faseer, 'n chemiese middel wat in yskaste en lugversorgers gebruik word.
Eko-angs - die moeilike emosies wat veroorsaak word deur omgewingstoestande en kennis - is aan die toeneem. Die gemiddelde gemiddelde temperatuur styg, net soos seevlakke. Eko-angs sal verder toeneem as nie-bindende ooreenkomste, soos die 2015 Parys-ooreenkoms, slaag nie.
'N Verslag oor die klimaatverandering (IPCC) oor die gevolge van aardverwarming voorspel voorspel dat indien die huidige tendens van aardverwarming voortduur, daar 'n 'n groot klimaatskatastrofe binne ons leeftyd. Meer as 11,000 153 wetenskaplikes uit XNUMX lande waarsku dit klimaatsverandering bedreig ekosisteme en die mensdom. Bioloë vrees die sesde massa-uitwissing van spesies. Volgens die Interregeringswetenskaplike beleid oor platform vir biodiversiteit en ekosisteemdienste, tans is een miljoen spesies die risiko van uitsterwing.
Ons voedselsisteme het kwesbaar geword as gevolg van die verlies aan biologiese verskeidenheid plant- en diersoorte: ons is bekommerd oor honger en voedselsekuriteit, veiligheid en bedrog. As navorser wat billike en volhoubare oorgange in voedselsisteme ondersoek, sien ek duidelik dat klimaatsverandering bykomende druk plaas op reeds kwesbare voedselsisteme en bevolkingsgroepe.
Daar is geen tekort aan verbintenisse en verklarings nie. Regerings op verskillende vlakke regoor die wêreld verklaar 'n klimaatsnood - meer as 1,000 jurisdiksies en tel. Op 17 Junie 2019, die Canadian House of Commons het 'n mosie goedgekeur om 'n nasionale klimaatsnood te verklaar.
Eskalerende angs en angs
Die verklarings van klimaatsnood kan bydra tot die mobilisering van finansiële en menslike hulpbronne vir klimaatsaksies. Boonop kan die gebruik van oorlogstyd vrees, paniek en depressie vererger onder diegene wat reeds kwesbaar is vir ander bronne van angs. Hierdie bronne sluit in angs wat voortspruit uit chroniese voedseltekorte en etiese produksie en verbruik.
Eko-angs kan verder vererger voedselangs, wat uitgelok is deur 'n verskeidenheid voedselskrik, voedselvergiftigings, die verspreiding van voedselvoorsieningskettings, honger en boerderykrisisse.
Die IPCC Spesiale verslag oor klimaatsverandering en grond, waaraan ek ook bygedra het, beveel aan dat jy minder rooivleis eet. In hierdie verslag word beraam dat die gebruik van vee, gewasse, kunsmis en fossielbrandstof in die landbou ongeveer 21 tot 37 persent van die wêreldwye kweekhuisgasvrystellings uitmaak.
Kanada se voedselgids beveel aan dat die verbruik van vleis, eier en suiwel verminder moet word ten gunste van proteïenbronne wat gebaseer is op plant. In Kanada, Die landbou was verantwoordelik vir ongeveer 10 persent van die nasionale kweekhuisgasvrystellings, die grootste deel van vee.
Byna 70 miljard diere word jaarliks ​​vir verbruik geslag. As u meer plante eet, kan dit voordele vir die planeet sowel as die gesondheid van mense inhou. Die voedselbeleid vir Kanada in 2019 bevorder voedselsisteme met 'n lae koolstofstof, klimaatsweerkragtige en minder vermorsing wat ook plaaslike ekonomieë en werk ondersteun.
'N Kos-toekoms met 'n lae koolstofstof die indiensneming en werkgeleenthede in industriële voedselsisteme duidelik ontwrig. Een manier om 'n volhoubare en regverdige voedsel-toekoms te verseker, kan wees deur agro-ekologie te bevorder, wat wetenskaplike en sosiale bewegings kombineer om koolstofintensiewe industriële landbou te omskep in voedselsisteme met 'n lae koolstofinhoud en klimaat.
Eko-angs moet erken word as 'n sosiale praktyk saam met ander bronne van angs, insluitend voedselangs. Ons moet vermy om diegene wat daardeur geraak is te isoleer of te blameer. En mense weier toenemend om in 'n konstante toestand van vrees te leef. As gevolg hiervan het klimaatsangs wêreldwyd massabewegings veroorsaak, soos die skoolstaking vir klimaat en die Uitwissing Rebellie.
Mense wat bekommerd is oor klimaatsverandering kan baat vind by gefasiliteerde betrokkenheid by klimaatwetenskap. Die Environmental Health Clinic aan die Universiteit van New York bied 'n ruimte om oor klimaatsoorwegings te gesels en om plaaslike klimaatsaksies voor te skryf as 'n sosiale praktyk om eko-angs te verminder.
Ondanks hoë spanning en depressie, Kanadese boere huiwer om hulp te soek weens sosiale stigma. Ons het natuurlik 'n nuwe generasie bekwame vegters nodig, professionele betrokkenheid by wetenskap en gemeenskapsontwikkelingswerkers in rekordgetalle. Ons moet ook beraders, psigoterapeute, leerkringe en ondersteuningsgroepe vir geestesgesondheid te mobiliseer.
Laxmi Prasad Pant, Senior Lektor, Universiteit van Greenwich; Adjunk-professor, geassosieerde nagraadse fakulteit, Universiteit van Guelph
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Impakte > Toenemende eko-angs beteken dat ons geestesgesondheid moet behandel langs voedselsekuriteit