DSM-5 veranderinge vir depressiediagnose
Hoe verskil die DSM-5 van die DSM-IV?
Die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings is 'n handboek wat riglyne verskaf vir klinici om psigiatriese siektes te diagnoseer. Elke geestesongesteldheid word gekategoriseer en gegee duidelike kriteria wat nagekom moet word vir die diagnose wat gemaak moet word.
Die jongste uitgawe, algemeen bekend as die DSM-5 , is op 18 Mei 2013 deur die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging vrygestel tydens sy jaarlikse vergadering in San Francisco.
Dit vervang die DSM-IV , wat sedert 1994 gebruik is.
Soos by elke nuwe uitgawe van die DSM is daar sekere veranderinge aan die diagnostiese kriteria aangebring vir sekere siektes, insluitende depressiediagnose. Sommige afwykings is ook heeltemal verwyder, terwyl sommige nuwe afwykings bygevoeg is.
Watter nuwe gemoedsversteurings is bygevoeg?
Een belangrike gebied van verandering in die DSM-5 is die toevoeging van twee nuwe depressiewe afwykings; ontwrigtende buisdysregulasieversteuring en premenstruele disfororiese versteuring
Ontwrigtende stemmingsdysregulasieversteuring is 'n diagnose wat vir kinders tussen die 6 en 18 jaar gereserveer word, wat aanhoudende prikkelbaarheid toon en gereelde episodes van buite-beheer gedrag. Hierdie nuwe diagnose is bygevoeg om kommer oor te spreek dat bipolêre versteuring by kinders oordiagnoseer is.
Premenstruele disfororiese versteuring (PMDD), voorheen verskyn in Bylaag B van die DSM-IV onder "Kriteriastelle en asse wat vir verdere studie voorsien word." In die DSM-5 verskyn PMDD in die afdeling vir depressiewe afwykings.
PMDD is 'n meer ernstige vorm van premenstruele sindroom (PMS), wat gekenmerk word deur sterk emosionele simptome soos depressie, angs, buigsaamheid en prikkelbaarheid.
Dysthymia is verwyder
Nog 'n gebied van verandering is in hoe chroniese vorme van depressie gekontekstualiseer word en van episodiese depressie onderskei word.
Wat eens genoem word as dysthymia - of dysthymic disorder - word nou onder die sambreel van aanhoudende depressiewe versteuring (PDD) ingesluit.
Aanhoudende depressiewe versteuring sluit ook chroniese hoof depressie in. Dit is bygevoeg omdat navorsers nie 'n beduidende genoeg verskil tussen dysthymia en chroniese hoof depressie kon vind nie.
Groot depressiewe versteuring bly relatief dieselfde
Geen groot veranderinge is gemaak aan die diagnostiese kriteria vir die hoof depressiewe versteuring nie . Die kern simptome, sowel as die vereiste dat die simptome vir minstens twee weke geduur het, bly dieselfde.
Die uitsluiting van die uitbanning is verwyder
Die DSM-5 verwyder wat bekend staan ​​as die uitslae vir ernstige depressiewe episodes. In die verlede was enige belangrike depressiewe episode wat die dood van 'n geliefde wat minder as twee maande geduur het, nie as 'n hoof depressiewe episode geklassifiseer nie.
Deur hierdie uitsluiting uit te laat, erken die nuwe uitgawe van die DSM dat daar geen wetenskaplike geldige rede is om die rouwingsproses anders te behandel as enige ander stressor wat 'n depressiewe episode kan veroorsaak nie.
Daarbenewens erken dit dat simptome van verlossing baie langer as twee maande kan duur.
Trouens, om 'n geliefde te verloor kan lei tot depressiewe simptome wat jare lank duur.
In plaas van die verlies van die verlies, bevat die nuwe uitgawe 'n gedetailleerde voetnoot om klinici te help onderskei tussen normale hartseer en 'n ernstige depressiewe episode, sodat hulle 'n beter besluit kan neem oor die vraag of 'n bepaalde individu voordeel kan trek uit behandeling.
Wanneer 'n hoof depressiewe episode veroorsaak word deur verlossing, kan dit reageer op dieselfde behandeling as ander episodes van depressie. Terapie en / of medikasie kan suksesvol wees om simptome te verminder.
Nuwe spesifikasies vir depressie is bygevoeg
Die DSM-5 het 'n paar nuwe spesifikators bygevoeg om diagnoses verder te verduidelik:
Met gemengde funksies - Hierdie nuwe spesifiseerder kan teenwoordig wees in bipolêre en depressiewe afwykings. Dit maak voorsiening vir die teenwoordigheid van maniese simptome as deel van die depressiediagnose by pasiënte wat nie aan die volledige kriteria vir 'n maniese episode voldoen nie .
Met angstige nood - Hierdie spesifiseerder is bygevoeg weens die feit dat die teenwoordigheid van angs prognose, behandelingskeuses en die pasiënt se reaksie op hulle kan beïnvloed.
Daarbenewens is daar begeleiding aan klinici gegee vir die beoordeling van selfmoorddink, planne en risikofaktore, sodat hulle beter kan bepaal hoe prominent 'n rol selfmoordvoorkoming in 'n individuele pasiënt se behandeling moet speel.
> Diagnostiese en statistiese handleiding van geestesversteurings: DSM-5 . Washington: Amerikaanse Psigiatriese Uitgewerswese; 2014.
> "Hoogtepunte van veranderinge van DSM-IV-TR na DSM-5". Amerikaanse Psigiatriese Vereniging . 17 Mei 2013.