3 Histologie van die mensmaag
4 Kontrole van sekresie en motiliteit
Seksies[wysig | wysig bron]
Die area waar die inhoud van die esofagus ledig in die maag in.
Gevorm deur die boonste kurwe van die orgaan.
Die liggaam of korpus
Die sentrale hoofgedeelte.
Die pilorus of antrum
Die laerliggende gedeelte van die orgaan, betrokke by die lediging van die maag in die dunderm in.
Bloedvoorsiening[wysig | wysig bron]
Histologie van die mensmaag[wysig | wysig bron]
Lae[wysig | wysig bron]
Dit is die eerste hooflaag. Dit bestaan uit 'n epiteellaag, met die lamina propria net daaronder, en 'n dun
Soos die naam impliseer, lê hierdie laag onder die slymvlies. Dit bestaan uit fibreuse bindweefsel wat die
Onder die subslymvlies lê 'n spierlaag wat, anders as in ander gedeeltes van die spysverteringstelsel, drie lae gladdespier het in plaas van twee:
Hierdie is die diepste laag en bestaan uit bindweefsellae aaneenlopend met die peritoneum.
Kliere[wysig | wysig bron]
(by die kardia)
(by die pilorus)
fundaal, kardiaal, pilories
maagsuur en intrinsieke faktor
die hormone gastrien, histamien, endorfiene, serotonien, cholesistokinien en somatostatien
Kontrole van sekresie en motiliteit[wysig | wysig bron]
Die hormoon gastrien veroorsaak 'n verhoging in die sekresie van HCl, pepsinogeen en intrinsieke faktor vanaf die pariëtale selle in die maag. Dit veroorsaak ook 'n verhoging in die maagmotiliteit. Gastrien word vrygestel deur die G-selle in die maag om distensie van die antrum te veroorsaak vir die voedsel. Dit word geïnhibeer deur 'n pH-waarde minder as 4 (hoë suurvlakke), asook deur die hormoon somatostatien.
Cholesistokinien (CSK) se grootste rol is op die galblaas, maar dit vertraag ook lediging van die maag en verhoog die uitskeiding van pankreatiese sappe (wat alkalies is) en neutraliseer die voedselbry.
Sekretien wat deur die dunderm produseer word het veral 'n invloed op die pankreas, maar verminder ook suursekresie in die maag.
Gastriese inhibitoriese peptied
Gastriese inhibitoriese peptied (GIP) verminder beide maagsuur en -motiliteit.
Enteroglukagon verminder beide maagsuur en -motiliteit.
Maagsiektes[wysig | wysig bron]
Maagverkleining[wysig | wysig bron]
↑ Maton, Anthea; Jean Hopkins, Charles William McLaughlin, Susan Johnson, Maryanna Quon Warner, David LaHart, Jill D. Wright (1993). Human Biology and Health. Englewood Cliffs, New Jersey, USA: Prentice Hall. ISBN 0-13-981176-1. ↑ Sherwood, Lauralee (1997). Human physiology: from cells to systems. Belmont, CA: Wadsworth Pub. Co. ISBN 0-314-09245-5. ↑ Miller, Leslie W.; Saladin, Kenneth S. (2004). Anatomy & physiology: the unity of form and function. Boston: McGraw-Hill Higher Education. ISBN 0-07-242903-8. ↑ Anne M. R. Agur; Moore, Keith L.. Essential Clinical Anatomy (Point (Lippincott Williams & Wilkins)). Hagerstwon, MD: Lippincott Williams & Wilkins. ISBN 0-7817-6274-X. ; p. 150
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Maag&oldid=1486688"	Kategorie: Organe	Navigasie-keuseskerm
AlemannischAragonésÆngliscالعربيةܐܪܡܝܐАварAymar aruAzərbaycancaБеларускаяБеларуская (тарашкевіца)‎БългарскиবাংলাBrezhonegBosanskiCatalàMìng-dĕ̤ng-ngṳ̄کوردیی ناوەندیČeštinaЧӑвашлаCymraegDanskDeutschZazakiދިވެހިބަސްΕλληνικάEnglishEsperantoEspañolEestiEuskaraفارسیSuomiVõroFrançaisFryskGaeilgeGalegoAvañe'ẽ客家語/Hak-kâ-ngîעבריתहिन्दीHrvatskiKreyòl ayisyenMagyarՀայերենBahasa IndonesiaIgboIdoÍslenskaItalianoᐃᓄᒃᑎᑐᑦ/inuktitut日本語Basa JawaქართულიҚазақша한국어KurdîLatinaЛаккуLimburgsLumbaartLingálaLietuviųLatviešuМакедонскиമലയാളംमराठीBahasa Melayuမြန်မာဘာသာNederlandsNorsk bokmålPangasinanKapampanganPolskiپنجابیPortuguêsRuna SimiRomânăArmãneashtiРусскийसंस्कृतम्SicilianuScotsSrpskohrvatski / српскохрватскиසිංහලSimple EnglishSlovenčinaSlovenščinaChiShonaSoomaaligaShqipСрпски / srpskiBasa SundaSvenskaKiswahiliதமிழ்తెలుగుไทยTagalogTürkçeئۇيغۇرچە / UyghurcheУкраїнськаاردوOʻzbekcha/ўзбекчаVènetoTiếng ViệtWinarayХальмгייִדישVahcuengh中文Bân-lâm-gú粵語	Wysig skakels	Die bladsy is laas op 14 September 2016 om 18:55 bygewerk.