Gedig: ŉ VerjaarsdagversBreyten Breytenbach (Foto verskaf deur Tuin van Digters) Cas Vos (Geb. 1945) het dié gedig vir Breyten Breytenbach geskryf wat vandag (16 September) sy 83ste verjaarsdag vier. Weet jy dat feesklokke van vroegdag af lui en jubel in die ore van woordverknogtes? Op die sonryp dag aan jou, maestro, gewy. As jongeling het jy land en see deurkruis en woordbrokke op elke as-hoop opgeraap om daaruit gesogte woordskatte te laat verrys. In die vreemde het jy jou allerliefste gevind, haar omhels en met proesoet vrug van geluk in liefdesgloed lewenslank aan jou verbind. Meester, jy het met ver-gesigte van ŉ gedig woordgenote in troebel- en waansintye op die weg van deernis en ontferming gerig. Soms verdwyn afdrukke as die son daaroor vryf; in die windroering vervliet die ritselende blare, net so kan woorde soos Sibille 1 sŉ ook wegdryf. Jy smeek by Polumnia 2, wat so ver verhewe is bo mens se begrip: “Skenk aan my verbeelding, ŉ afskynsel van jou volmaakte beeltenis.” Jou beeld-ryke woorde kry soveel krag dat jy vonke van gedigte se glorie skenk aan die toekomsgerigte nageslag. Op die ritme van naggesigte stryk jou gedigte op papiervlaktes neer voordat donker voor die ligstrale wyk. Hoor hoe die feesdagklokke weerklink om die maestro se mirakels nader te wink. 1 Volgens oorlewering bewoon Sibille, die waarsegster en priesteres van Apollo, ’n grot naby Cumae, nie ver van Napels af nie. Sy het haar orakels op boomblare neergeskryf, maar as dit oopgevou word, waai die wind dit deurmekaar. 2 Polumnia was een van die nege Muses. Haar terrein beslaan die digkuns, die himne, die tongvaardigheid en die dans.