Triumph het nou voortgebou op daardie platform en ’n fiets geskep wat hy as ’n toerfiets wil voorhou: die Triumph Speedmaster. ’n Meer konserwatiewe Bobber, as jy wil.
As jy die Speedmaster langs ’n Bobber parkeer, sal jy gou die ooreenkomste sien, maar tog vertoon die Speedmaster meer klassiek. Daar is chroomafwerking oral op die fiets en die lae saal is stylvol gevorm en afgewerk met wit aksente. Daar is selfs ’n plek vir ’n passasier, iets wat die Bobber nie bied nie. Die passasier sal egter nie lang afstande op die klein vierkantjie kan aflê nie, maar ’n vinnige Saterdagoggendontbyt behoort haalbaar te wees.
Daar is ’n klassieke ronde voorlig kompleet met moderne LED-dagryligte. Die instrumentasie is eenvoudig, met ’n enkele meter wat jou spoed aandui. Dit sluit ook ’n klein vloeikristaleenheid in – wat onder meer ’n ritmeter en enjinrevolusies insluit. Ek sou verkies het om die dubbele meters van die ander Bonnevilles op die Speedmaster te sien, maar dit sou dalk net afbreuk doen aan die klassieke lyne.
Danksy die uitstekende vering hanteer die Speedmaster baie goed. Die fiets is net baie laag, so jy leun skaars in ’n draai, dan voel jy al jou skoene op die teer. Leun jy nog verder, skraap die pennetjies onder die voetrusse. Die eerste keer dat dit gebeur het, het dit my onkant betrap, want ek het nie verwag dit gaan so gou gebeur nie. Dadelik het my pas stadiger en rustiger geword.