Kultuurverandering gaan oor die skep van ‘n ruimte waarin kern van die gesprek handel oor God en sy wil. Hy bepaal ons fokus/agenda.
Ons sal ons moet afvra, hoe maak ons die skuif om kleingemeentes te help verstaan dat hulle lewenskragtig kan wees en ’n waardevolle bydra het om te lewer in die gemeenskap waarbinne God hulle geplaas het?
Vanuit hierdie tentatiewe opmerking sal ons moet nadink oor hoe ons dan gemeentes help om die skuiwe te maak wat nodig is vir hul oorlewing. Daar sal veral aandag geskenk moet word aan die bou van kapasiteit. Hierdie bou van kapasiteit sluit sake in soos netwerkvorming, gawebediening, ontwikkeling van ’n nuwe verstaan die taak en rol van die predikant, kerkraad en lidmate. Indien die Algemene Sinode ’n wesenlike bydra tot hierdie saak kan maak sal die toekoms van die kerk op die platteland en in stede waar gemeentes net soveel meer help.
Dit is belangrik om daarop te let dat gemeentes nie gedwing kan word om die skuif te maak nie. Uit die verhale is dit duidelik dat gemeentes nie noodwendig pro-aktief oor die toekoms dink nie. Baie gemeentes is so vasgevang in ’n poging om te oorleef dat hulle nie verder kyk nie. Dit is eers wanneer gemeentes ’n nulpunt bereik dat die kerkraad en die lidmate oop is vir hulp. Hier sal dit dalk sinvol wees om persone in streeksinodes af te sonder om met gemeentes wat finansieel swaarkry om te oorleef op weg te gaan en in ’n gees van liefde saam met die gemeente te begin reis om antwoorde op die krisis te soek.
Kerkspieël, die gereelde opname van die NG Kerk oor sy eie bedieningsituasie, gee ‘n duidelike prentjie. Klik hier om ‘n opsomming van die ruimtes waar NG lidmate woon, te sien - sien kerkspieël.
Predikante se rol is om dié funksies uit te voer wat die lidmate nie self kan doen nie (bv. doop, nagmaal, begrawe, preek), maar die predikant wat aanneem dat hy/sy die hoof-uitvoerende beampte is, maak ’n reuse fout. Predikante funksioneer meer in ’n kapelaansrol, sonder uitvoerende bemagtiging. Predikante moet hierdie gemeentes daarom lief hê en vir drie jaar niks probeer verander nie. Hoe langer die predikant bly, hoe meer invloed verwerf hy/sy en word maklik ’n bedreiging vir die patriarge en matriarge. Daar word dus dikwels krisisse geskep om te verseker dat die dominee korter bly, eerder as langer. Indien die leraar vir langer as vyf jaar kan bly, word egte transformasiemoontlikhede ’n werklikheid.
Klein gemeentes is ’n wêreldwye fenomeen. Getalsgewys is waarskynlik die meeste gemeentes klein gemeentes.
gepraat word oor die gepaste teologiese raamwerk waarin die bediening van klein gemeentes verstaan moet word