Boere en navorsers fokus al geruime tyd op hoe om koolstof aan grond te bind. Sodoende word voedselgewasse voedsamer en verhoog die opbrengs. Omdat koolstof egter in CO omgeskakel word2 wanneer dit die atmosfeer binnedring, is daar 'n beduidende klimaatvoordeel om koolstof in te vang grond as well.
Die verkryging van koolstof is noodsaaklik vir die vermindering van wêreldwyd CO2 emissies. Te veel koolstof vind sy weg in die atmosfeer. As ons nie daarin slaag om te verminder hoeveel koolstof in die atmosfeer beland nie, sal ons nie die doel van die ooreenkoms van Parys bereik om kweekhuisgasvrystellings teen 40 met 2030% te verminder nie, volgens CONCITO, Denemarke se Green Think Tank.
Organiese materiaal bevat koolstof en voedingstowwe wat belangrik is om gewasse te laat groei, insluitend stikstof en fosfor. Terwyl sintetiese kunsmis maklik deur plantwortels opgeneem word en ook vinnig in grondwater afloop, het koolstof 'n stadiger siklus wat meer voedingstowwe aan 'n plant verskaf. Verder verhoog koolstof in organiese materiaal die belugting van die grond en help dit die grond om water te behou, wat die biodiversiteit verhoog, aangesien meer mikrobes en swamme in die grond kan floreer.
"Fragmente van dooie plante in grond word dikwels beskou as kitskos vir mikrobes en swamme. Maar ons studie toon dat plantreste eintlik 'n belangriker rol speel in die vorming en sekwestrasie van koolstof in die grond as wat ooit gedink is, 'verduidelik Kristina Witzgall, 'n PhD-kandidaat aan die Tegniese Universiteit van München en hoofskrywer van die artikel in Nature Kommunikasie.
In die verlede het navorsers veral gefokus op koolstofopberging in die oppervlaktes van minerale soos klei. Die nuwe resultate toon egter dat plantreste self die vermoë het om koolstof op te berg, en miskien langer as een keer. Dit is omdat 'n aantal belangrike prosesse direk op die oppervlak van hierdie plantreste plaasvind.
"Ons demonstreer dat landbou-oesreste absoluut belangrik is vir die opberging van koolstof en dat ons dit in die toekoms op 'n baie meer berekende manier moet gebruik," sê Carsten Müller, mede-outeur van die studie en 'n medeprofessor aan die Universiteit van Kopenhagen se departement geowetenskappe en natuurlike hulpbronbestuur.
Om te verstaan ​​hoe plantreste koolstof sekwestreer, is dit belangrik om te weet dat plantweefsel reeds koolstof bevat wat deur fotosintese deur plante uit die atmosfeer geabsorbeer word. Aangesien plantmateriaal verrot, kan koolstof op verskillende maniere in die grond oorgedra word.
Die navorsers het die natuurlike ontbindingsproses van plantreste in die laboratorium nageboots om te ontleed hoe grond koolstof stoor. Hulle het fragmente mielieplante bygevoeg in grond wat afkomstig is van landerye in die suide van Duitsland, die monsters in silinders toegedraai en drie maande gelaat. Daarna het hulle die chemiese prosesse ontleed.
"Ons ontleding toon dat plantreste, aangesien hulle met swamme interaksie het, 'n verrassende groot rol speel in die berging van koolstof. As swamme hul wit stringe om plantfragmente gooi, 'plak' hulle dit saam met die grond. Die swamme verbruik dan die koolstof wat in die plantmateriaal voorkom. Sodoende berg hulle koolstof in die grond op, "verduidelik Müller.
Benewens swamme, toon die navorsers se ontledings ook dat die grondstruktuur self die hoeveelheid koolstofopberging bepaal.
"Wanneer grond in groot harde klonte aan mekaar vasgeplak word deur die klewerigheid van bakterieë en swamme, word plantreste beskerm teen die verbruik van bakterieë en swamme, wat andersins sou eet en dan van die koolstof as CO2 in die atmosfeer uitstoot," sê Witzgall. .
Sy sê verder dat hoewel koolstof van weke tot 1,000 50 jaar in die grond gestoor kan word, die normale duur ongeveer XNUMX jaar is.
Die metode om oesreste soos stingels, stoppels en blare te laat verrot, is nie ongehoord as dit kom by die verbetering van landbougrond nie. Volgens die navorsers agter die nuwe studie moet die gebruik van vrot plante as 'n instrument om koolstof op te gaar egter ernstiger opgeneem word en dit moet beskou word as 'n strategie wat uitgebrei moet word.
'Die vrugbare en klimaatvriendelike landbougrond van die toekoms moet oesreste gebruik as 'n manier om koolstof te bind. Ons gaan ook eksperimente doen waar ons vrot plantmateriaal dieper in die grond byvoeg, wat dit moontlik maak om koolstof vir nog langer tyd op te berg, "sê Müller.
As ons werk om beter toestande vir koolstofsekwestrasie in grond te skep, kan ons jaarliks ​​tussen 0.8 en 1.5 gigatonn koolstof opberg. Ter vergelyking, het die wêreldbevolking gedurende die afgelope tien jaar 4.9 gigaton koolstof per jaar vrygestel.
Al met al kan die navorsers se bevindings gebruik word om die belangrike rol en belofte van oesreste vir die berging van koolstof in die toekoms te verstaan. Witzgall sê egter verder dat 'n verskeidenheid inisiatiewe nodig is om koolstofbinding te verhoog, soos gewasse wat atmosferiese koolstof kan absorbeer en die herstel van verlore woude.
Watter lewendige eksperimente u ook al mag kies om in die toekoms na te streef, sal 'n funksie van die ...