‘Grasperk’ kry nuwe betekenis - The South African Art Times
‘Grasperk’ kry nuwe betekenis
Hennie Meyer by KKNK, illusie van voorstedelike droom uitgebeeld
Kaapstad.- Op die oog af sien jy ’n welige, sagtegroen grasperk, maar van naderby kry die werk van die Kaapse keramiekkunstenaar Hennie Meyer ’n onthutsende betekenis.
Die Kaapse keramiekkunstenaar Hennie Meyer met ’n deel van sy reuse-installasie. Foto: Leanne Stander
Meyer se reuse-installasie (1½ meter by 4 ½ meter) vir die Klein Karoo Nasionale Kunstefees is sprekend getiteld Die gras is altyd groener aan die ander kant, maar jy kan nie daarop lê nie.
Al lê die gras uitgestrek soos ’n tapyt voor jou, sien jy van naderby die illusie en bedrieglikheid van die voorstedelike droom en statussimbool wat met baie sweet en kunsmis bekom word.
Meyer, ’n bekroonde kunstenaar wat telkemale by die Korea-biënnale en die Ceramic Art Fair in Londen uitgestal het, put inspirasie uit die spreekwoord, maar die werk het uiteraard verskeie betekenislae. Die werk sluit ook sprekend aan by die tema van post-kolonialisme van die KKNK se visuele kunsprogram. Dit is vir oulaas saamgestel deur Sandra Hanekom wat ná drie jaar uittree.
“Ek het gedink aan mense wat emigreer, hulle hoop ’n makliker en veiliger lewe wag op hulle, maar in baie gevalle verruil hulle een stel probleme vir ’n ander. Jy weet ook nooit wat werklik langsaan by die bure aangaan nie.” Die mens dink ander is altyd beter daaraan toe, hetsy met geld, werk, verhoudings – op alle vlakke van die lewe.
Vir die werk het hy nie ’n vorm gebruik nie, maar ongeveer 2 500 kleipypies van verskillende lengtes met die hand deurgesny en gegla­suur. “Dit was nie ’n industriële proses nie. Ek wou dit ook nie aan ’n ander mens oorgee nie. Ek het met verskillende glasure en verskillende kleure groen gewerk en ook swart om ’n visuele stelling te maak.”
Dit is sy tweede solotentoonstelling op die KKNK, met sy eerste in 2008. Hy was verlede jaar so geïmponeer met die gehalte van die visuele kuns by die KKNK dat hy besluit het om weer aansoek te doen. “Dit kon enige plek in Europa gewees het.”
Meyer vertel hy het baie toevallig met klei begin werk. “Ek was in 1983 uitruilstudent in Australië. Daardie tyd was dit moeilik vir ’n wit man. Net een instansie wou hom toelaat – ’n technikon se kunsdepartement en ’n keramiekkursus. “Dit was fantasties ek het soveel daaruit geput dat ek kunsonderwys op Stellenbosch gaan studeer het.”
Hy skilder ook, maar hou nie van die afstand tussen hom en sy media nie, oor klei is hy obsessief, skerts hy. “Met klei werk jy direk en onmiddellik. Die klei lei jou, stukkie vir stukkie, dag vir dag. Jy probeer dit beheer maar dan moet jy dit oorgee aan die vuuroond.”
Vir 24 uur moet jy wag tot die klei klaar gevuur is. “Ek het al duisende oonde in afwagting oopgemaak. Jy het eintlik geen beheer oor die uitkoms nie. Jy gee jouself en jou skepping oor. Nege uit tien keer is jy teleurgestel, maar daardie een keer maak jou baie opgewonde.”
Sy talle besoeke aan Korea gedurende die biënnales het sy kop “oopgeblaas rakende die moontlikhede van klei”. Al het hy baie blootstelling aan Asiatiese keramiekkunstenaars en die Britte wie se tegniek hy loof, glo hy Suid-Afrikaanse keramiekkuns het ’n snykant. “SA se keramiek sien jy nêrens elders nie. Daar is ’n integriteit aan en dit is offbeat.”
Al is sy werk as kunstenaar in gesaghebbende kunsversamelings opgeneem soos Iziko: Nasionale Kunsmuseum, die Corobric-versameling, Nelson Mandela Metropolitaanse Kunsmuseum, Sasol Mu­seum en die Durbanville Kleimu­seum, is hy steeds dol oor keramiek se moontlikhede ook as gebruiksartikel.
“Ons het seker honderd koffiebekers wat met die hand geskep is, daar is iets magies daaraan om iets te gebruik wat iemand met ’n passie geskep het.”
Hy gee steeds klas vanuit sy ateljee in Durbanville, maar het die verpligtinge afgeskaal. Vorentoe sal hy graag meer sy keramiekkuns en argitektuur wou kombineer.
• Meyer se installasie Die gras is altyd groener aan die ander kant, maar jy kan nie daarop lê nie is van 29 Maart tot 5 April in die Prince Vincent-gebou op Oudtshoorn te sien.
Visuele kunsprogram op KKNK
​Vanjaar is daar nie net een hooffeeskunstenaar nie,maar drie op die KKNK. Die drie: Gordon Froud, Willem Boshoff en Louis Jansen van Vuuren het wydlopende kunspraktyke wat oor etlike jare strek. Hulle gooi hul “ateljeedeure” oop vir die besoeker en wys wat hulle in die “hawe vir kreatiewe inkubasie en refleksie” vermag. Boshoff sal ook daagliks besoekers gratis op sy Druid­ Walks neem waar hy jou met nuwe oë na bekende plekke op Oudtshoorn sal laat kyk. Besprekings is noodsaaklik.
Gratis kunstentoonstellings is daagliks van 09:00 tot 17:00 te besigtig in die Prince Vincent en die Victoria-gedenksaal.
Dit sluit nege solotentoonstellings en twee groeptentoonstellings in.
Hennie Meyer wys ’n reuse-installasie, Hannalie Taute herbesin oor sprokies, verskeie kunstenaars herbekyk Alexis Preller se kunswerke, Jan du Toit belig miskende individue, Marinda du Toit wys poppe geskep uit gevonde materiaal, Leon Vermeulen wys skilderye, en Philemon Hlungwani reuse-tekeninge. Post-kolonialisme is die fokus van die Absa-uitstalling waaraan van SA se top- kunstenaars deelneem. Drie fototentoonstellings voltooi die aanbod: Peter Magubane oor die struggle-jare, Michael Hammond oor Oranië en Roelof Petrus van Wyk wys Afrikana/Afrikanus. ’n Kunsveiling op 3 April is ’n nuutjie vanjaar.
Lees hiedie en ander interesante kuns stukke op: http://www.dieburger.com/vermaak/2014-03-18-grasperk-kry-nuwe-betekenis