Hoe kan u 'n kombinasie opstel? Kitaargids - Nuttige wenke - 2021
Hoe om 'n tube kitaarversterker te gebruik
In hierdie artikel vertel ons hoe om 'n kombinasie op te stel. Eerstens moet u oorweeg wat dit gedeeltelik onder die naam verstaan: 'n gekombineerde toestel wat 'n volledige versterker kombineer, dikwels met 'n gelykmaker en 'n breëbandsprekerstelsel. Dit het een of meer insette waarna u seine vanaf enige bronne kan stuur: mikrofone, elektriese kitare, sintetiseerders. Lynuitsette is ook geskik: TV, ontvanger, DVD-speler of rekenaar. Firmas vervaardig dosyne strokiesprente. Hier is die bekendste vervaardigers: Fender, Marshall, VOX, Laney, Peavey, Ibanez. Daar is niks verkeerd met so 'n oorvloed nie, die belangrikste ding is om die voorpaneel te ken, die naam van al die bedieningspunte en die doel van die aansluitstukke, wat gewoonlik 'domkrag' genoem word, ken. Maar u moet weet dat baie maatskappye 'n hele paar kitaar-effekte in hul toestelle gebruik, wat die aantal kontroles verhoog. Musikante gebruik prakties nie effekte nie, aangesien dit onmoontlik is om dit tydens die spel te beheer. Almal verkies pedale.
- Op die voorpaneel is al die knoppies, die hoofaansluitings, aan / uit-krag.
- Krag aan - af - "Krag".
- Volumekontrole - "Volume".
- Die vervormingsvlak is "Gein".
- Die bastoon is "Bass."
- Middelste toon - "Middel".
- G-toon - "G-sleutel".
- Die insette is skoon - "invoer" (normaal, skoon).
- Inset oorlaai - "drive" (warm, verwringing).
- Die ingang van die terminale versterker is "retour", "poweramp input".
Voordat u aanskakel: volume na nul, vervormingsvlak na nul, toonknoppies (gelykmaker) in die middelste posisie. Verbind die instrument en voer die volume versigtig in. Al die instellings is veral timbre, dit is 'n kwessie van smaak van die musikant. Sommige versterkers het meer as 16 gelykmakerinstellings, sodat die klank enige kleur kan kry. Hou in gedagte: onbelangrike kitaar + goedkoop kombinasie = groot teleurstelling. As u ingestel is, kopieer die klank van een of ander cool groep, byvoorbeeld: "Ek wil 'n geluid hê soos Amatory of stigmata", Dan moet die kitaar en die apparaat nie slegter wees as 'n klas nie, anders is dit onmoontlik om dieselfde klank as hulle s'n te kry - die maksimum is benaderd.
• Middel - minimum.
• Bass - maksimum.
• Gein - maksimum.
• Diskant - eksperiment.
• Middel - 50%.
• Diskant - 80-100%.
Moenie weggevoer word deur 'n hoë vlak van wins nie,)
, kan dit lei tot terugvoering tussen die kitaar en die luidsprekers, en u sal hoor fluit en huil.
Hoe kan ek kitaarbuisversterkers gebruik - voorversterker en drywingsversterker?
Dit maak geen verskil nie, 'n voorversterker van die buis of 'n buis-einde, die 'swakste' komponent is die lamp in die ander een. Aan die einde werk die lampe in 'n swaarder modus, en as die versterker dus vir die beoogde doel gebruik word (d.w.s. rape en konserte, eerder as tuis teen 'n volume van 0,5 uit 10), leef hulle korter. Skakel aan / af: skakel 'power' aan, monitor 'n minuut of 'n bietjie meer, aangesien die lampe gemaklik begin gloei, skakel dan 'stand by' aan, skakel in omgekeerde volgorde, hoef u nie te wag nie. Ons beskerm die toestel teen spanningskommelings - 'n spanningsstabilisator.
Van 'n verskil, as die spanning skielik verdwyn, is dit nie so gevaarlik asof dit vir 'n gesplete sekonde verdwyn nie - 'n paar sekondes en weer verskyn, is dit in wese nie moeilik om 'n toestel te maak wat u in hierdie geval weer sal toelaat om die versterker weer aan te skakel nie In die ewenaar, skakel u die skakelaar vir die versterker stilweg af, herstel u krag na die lampeenheid (dit wil sê wanneer die hoofgolf van die netwerkschok reeds verby is) en herbegin dit in bogenoemde volgorde.
Hoe kan jy die buisversterker inskakel vir 'n kitaar?
NIE. skakel 'n buis kitaarklem (of 'n volwaardige een met 'n voorversterker en 'n terminale in een geval) versterker aan, as 'n luidspreker / kabinet met die ooreenstemmende weerstand en geskikte krag of die ekwivalent daarvan in terme van weerstand / krag (by gewone mense, 'n laagbox) nie aan sy uitset gekoppel is nie.
KAN NIE WEES EN SPREEK NIE. oor "gespeel het, jaag ek huis toe, dringend na die amp, gooi ek wat ek ook al in die bakkie van die vragmotor beland en vertrek in 'n sportiewe styl, en let nie op die straatgate nie." Na die wedstryd (en tydens die spel) is warm lampe baie sensitief vir enige skud, jy kan nie vervoer, die plek van 'n werkende of steeds warm versterker verander nie! As dit rustig is, versamel ons, indien moontlik, pedaalplankgereedskap, draai die drade en laasgenoemde rustig en versigtig. vanaf die verhoog / rep. ons neem die versterkerpunte weg en hoop dat al die lampkomponente al afgekoel het, indien moontlik.
Die lamp verwerk nie die klank nie, maar versterk dit met sy "nie (heeltemal) lineêre" nuanses. Die element van die lamp wat soos vroeër gesê is, is die katode, wanneer ons voorwaardes skep vir die vrystelling daarvan, d.w.s. ons skakel die anode aan en gee 'n sein, hoe sterker die sein na die rooster, hoe sterker "trek die anode" die stroom uit (die golfvorm herhaal die golfvorm van die sein wat aan die rooster voorsien word, slegs duisend keer groter amplitude - dit wil sê die lamp versterk die sein) vanaf die katode, t .e. Die belangrikste dra van die katode tydens die spel. As u slegs die kathodeverwarming laat (dit wil sê, "staan ​​by" is afgeskakel), sal die katode slegs om temperatuurredes uitput, d.w.s. totdat die verhitte metaal rooi is, stuur dit steeds deeltjies uit wat ons waarneem as ons die lig van 'n 'stil' versterker sien.
Hierdie uitstoot is mikroskopies en word gewoonlik nie daarvoor gevrees nie - as daar 'n pouse van 15 minute tussen die twee gedeeltes van die konsert is, skakel niemand die kathodeverwarming gewoonlik nie. Wanneer die anodespanning aan is, vind katode-emissie plaas as gevolg van die sogenaamde rustende stroom, d.w.s. dit bestaan ​​teoreties, maar dit word meer bestry as gevolg van die eie geraas van die lamp as uit vrees dat dit die katode sal "eet", omdat dit ewe veel aanwesig is in enige lampbedieningsmodus, d.w.s. in elk geval, êrens naby die nuttige sein en wanneer u speel. Teoreties is dit ook nie veel slytasie nie, maar iemand kan al aan watter draad raak, die kitaar kan van die opstyg af val en die gom gevaarlik wees, wat gevaarlik is nie net vir die lamp en luidspreker nie, maar in die geval van die aansluitlampe en die uitgangstransformator - die duurste komponent van die versterker.
Dra van lampe as u 'n kitaarbuisversterker tuis gebruik
As u heeltyd tuis speel, kan die eindlampe langer dien as die voorlopers. In normale werksomstandighede (gereelde rape / konserte), soos reeds genoem, is die finale een of twee jaar, die voorlopige is 3-5 jaar oud, wat ook grootliks afhang of u 'n duidelike klank speel, 'n oorbelasting met pedale vorm, of die lampe oorlaai voorversterker en hoeveel. In die algemeen is ons op soek na inligting oor die onderwerp "tekens van dooie lampe." Oor die algemeen kan die korrekte werking van die versterker die lewensduur van die lampe sowel in die voorversterker as in die terminale verleng.
Oor die opstel van combo's en effekte
Laat ek u 'n bietjie raad gee: lees here en dames. Lees soveel as moontlik. Lees klassieke literatuur, lees goeie en slim boeke, en lees, verdoemend, inskripsies op strokiesprente en jou eie pedale! Die feit dat u u eie toestel deeglik moet ken, het ek al in die eerste deel van hierdie artikel geskryf, of dit nou 'n kitaar, 'n lotion, 'n kombinasie is - u moet weet hoe dit werk, hoe om op te stel, wat die maniere is om aan te sluit, waar daar swakhede kan wees. Ons neem aan dat u geen probleme hiermee het nie, maar daar is 'n apparaat waarmee u by die klub aansluit en wat u vir die eerste keer mag sien. En hier word die vermoë om te lees baie nuttig. Oor die algemeen is alle bestellings, of liewer, hul beheereenhede dieselfde, kyk net na die note om te weet wat elkeen van hulle beteken om die gewenste verbinding- / instellingsopsie te kies.
Beskou die kitaarkettingvoorbeeld as (meestal) die mees komplekse. In die eenvoudigste weergawe is dit 'n kitaar - 'n lot van oorbelasting (ons sal die lotionblok nie oorweeg nie; ons beskou dit as reeds deur ervare musikante) - 'n kombinasie. Die toue tussen hulle is ook in die eerste deel bespreek. Die meeste variant van hierdie ketting waarop ander instellings afhanklik is, is 'n lotion. Kom ons probeer die belangrikste opsies wat in hierdie geval kan voorkom, oorweeg:
Eenvoudige "vervorming" en dies meer. Dit is opgeneem in die voorversterker (invoeraansluiting) van die kombuis of die kop van die stapel, dit is saamgestel met die versterkerinstellings.
Preamp. Dit is opgeneem in die terminale versterker van die kombuis of die kop van die stapel (socket "return" / "poweramp input"), die frekwensie-instellings van die combo is nie meer geldig nie, op 'n aantal combo's en stapels kan u die uitsetvolume aanpas, maar glad nie.
Effekte verwerker. Die moeilikste om te konfigureer, maar terselfdertyd, die veelsydigste toestel. Elke verwerker benodig baie parameters, waarvoor u goed vertroud moet wees met die onderwerp en moet verstaan ​​wat u doen. Dit is onwaarskynlik dat u in enige mate die fabrieksinstellings van die verwerker kan gebruik. Verwerkers kan meestal gekonfigureer word om te werk in die modus waarin u moet - u kan die vervorming of voorversterkingsoperasie naboots, of die emulering van die terminale versterker en die kas daarin kan instel, en selfs 'in lyn' speel - dit hang af van u behoeftes en vaardighede . Ongelukkig is daar geen manier om sonder laasgenoemde te doen nie. Alhoewel baie mense probeer om aan die een kant die behoefte te verwerk om standaardvoorinstellings te verwerk, aan die ander kant, het hulle geen idee hoe hulle dit kan bereik nie. Meer as een keer het ek gekyk hoe die opeenvolgende oorklok-voorversterking en vervorming wat daarna op die verwerker gebou is, by die inset van die combo ingesluit is, en om die een of ander rede was hulle verbaas dat die geluid sleg was. Sommige was egter nie verbaas nie, net ek was verbaas, en hulle het waarskynlik daaraan gewoond geraak.
Dus, kortliks oor watter verwerkerinstellings die situasie in die kring beïnvloed. Dit is opmerklik hierdie reëls is nie 'n aksioma nieOor die algemeen is elke stelling op een of ander manier 'n vereenvoudiging van die werklike prentjie, maar in hierdie vorm is dit die mees toeganklike en bruikbaar vir beginners (u beperk u ontwikkeling nie slegs om hierdie artikel te lees nie). Eintlik die reëls:
'n voorversterker (voorversterker) word op die verwerker gebruik - daar is geen verdraaiing nodig nie; die frekwensie-instellings vind plaas in die voorversterker-instellings of met 'n ekstra gelykmaker, is dit gekoppel:
na die terminale versterker deur die terugkeer (terugkeer) van die gapingseffektiekomb
in lyn, as die verwerker die emulasie van die finale versterker en die kabinet gebruik
distorsie word op die verwerker gebruik - die voorversterker word nie gebruik nie, dit word aan die combo-voorversterker (invoeraansluiting) gekoppel, of aan die lyn as die kombinasie-emulasie op die verwerker gestel word, word die frekwensie-instellings op die combo gemaak en / of die verwerkingsteller gebruik.
Ander effekte moet ook fyn ingestel word, maar dit is eenvoudig onmoontlik om dit te bedek. Die reël hier smeek homself - doen net wat jy kan. U verstaan ​​nie waarvoor hierdie of daardie parameter verantwoordelik is nie - moet dit nie aanraak of aanskakel nie. En dit is beter om die naam van die effek te google en te lees watter parameter verantwoordelik is vir wat en wat is die maniere om dit op te stel - dan kan u reeds eksperimenteer. In een woord keer ons terug na die naam van die deel en lees, lees, lees. O
Daarna is daar egter ook 'n kombinasie of selfs 'n hele stapel, waar jy 'n klomp "penne en knoppe" aanmekaar koppel. Maar u hoef nie bang te wees vir hulle nie, eerder die teendeel - in die meeste gevalle sou dit erger wees as hulle nie daar was nie. Dit geld natuurlik nie vir diegene wat 'in lyn' speel nie, maar eerstens nie nou oor hulle nie, en tweedens so 'n minderheid.
Maak nie seker van alles nie, voordat u met die werk begin, moet u seker maak dat alle volumekontroles (volume) in die minimum posisie is, en die kombuis is afgeskakel (die lampe is in die stand-by-posisie), eers daarna kan u aansluit!
Dus, as u 'n eksterne voorversterker gebruik of dit met 'n verwerker navolg, is u taak so eenvoudig as moontlik - om die retouraansluiting te vind (selde maar soms verskillende name het) en NIE 'n KOMBIEK INSLUIT nie, hou daarby, as die combo-toestel u die totale volume kan verstel, om dit te bou, en indien nie, om die gewenste vlak op die voorversterker te bou, en dit is dit - jy kan speel.
As u die vervormingspedaal gebruik, of dit in die verwerker navolg, moet u aansluit by die ingangskabel en die stemmingsopsies maksimaal gebruik. Terloops, as daar 'n goeie versterker op die webwerf is, en u het net 'n goedkoop lotion by u, moet u dit oorweeg om deur die ingeboude versterkeroorlading te speel. Om kanale te skakel, moet u die klankingenieur / -organiseerder vra oor die teenwoordigheid van 'n voetskakelaar vanaf die kombuis.
Dus, ons kyk na die versterker en herinner weer die naam van hierdie deel. Ons lees. Ons spandeer soveel tyd hieraan as wat ons nodig het om te verstaan ​​wat is (maar nie meer nie, want tyd is waarde aan klanktjeks). Ek sal probeer om die mees kenmerkende beheermaatreëls van versterkers te beskryf - dit is oor die algemeen dieselfde.
Dikwels gaan ons oor twee kanale: skoon (alias normaal, ritm, koud, ens. - vervaardigers se fantasieë produseer soms nie die mees assosiasie-opsies nie) - 'n skoon, nie-gestopte kanaal en Drive (alias Overdrive, lead, hot) , vervorming, ens.) - 'n oorbelaaide kanaal. Dit is die moeite werd om jouself op te let waar die grense van die kanale geleë is, watter reguleerders behoort aan watter kanaal, en gebruik slegs die wat u benodig.
Die reguleerders van beide kanale word gewoonlik byna of heeltemal gedupliseer, daarom sal ek dit deurmekaar beskryf.
wins - wins. Pas die voorversterkingsvlak aan, "oorbelasting". As die kitaar te veel begin, kan die vermindering van die winsvlak hierdie probleem oplos. Hier is dit die moeite werd om op te hou en nog advies te gee oor die werk met combo's, wat egter van toepassing is op baie ander dinge wat beheer het, Vermy die handvatsels in ekstreme posisies waar moontlik.. Dit geld hoofsaaklik vir wins. Die meeste "supersterre" op plaaslike skaal wat hierdie knop regs draai, glo dat hoe meer wins hulle kry, hoe steiler en kwaad word hulle klank. Dikwels is dit nie die geval nie. In die meeste gevalle beïnvloed 'n verdere toename in die karakter van die klank na 'n sekere waarde nie meer betekenisvol nie, wat slegs die sg. 'fabriek' van die kitaar - terugvoer (terugvoer) met die kombinasie. Uiteraard kan terugvoer ook vir artistieke doeleindes gebruik word, maar slegs as dit deur 'n musikant beheer en beheer word, en nie wanneer die kitaar histeries begin fluit in elke sekondêre pouse tussen akkoorde nie.
Langs die winsknop is daar 'n skakelaar wat iets soos 'boost' of 'hot' genoem word, en dit verhoog gewoonlik die totale vlak van wins, soos hulle sê, vir diegene wat dit warmer hou, of as solo-wins, byvoorbeeld.
'N Ander algemene opsie is dat daar twee soortgelyke versterkingsknoppies is (in hierdie geval plaas hulle gewoonlik 'n skakelaar tussen mekaar) - meestal beteken dit dat een van hulle' swakker 'is, die tweede keer meer ry, die keuse hang af van u behoeftes en van watter karakter die musiek wat jy speel.
Deel (vlak) - volume. Byna die belangrikste pen, maar hier is niks om te verf nie. Die belangrikste advies - probeer om nie die volume te misbruik nie en stel die vlak nie meer as nodig nie. ook moenie vergeet om die hoeveelheid skoon en verstopte kanale gelyk te maak nie. Moenie terselfdertyd vergeet dat overdrive die vermoë het om te pers nie, dit wil sê, om dinamika saam te druk, 'n sein wat nie in duidelike klank is nie, want met baie dinamiese dele kan die duidelike klankkanaal baie hoog wees - let altyd op hierdie dinge as u tydens die tuning probeer speel. met maksimum dinamika.
Frekwensiebeheerknoppies(Bass, middel, diskant) - ontwerp om die sein op frekwensie te stel. Daar is dikwels 'n aparte frekwensie-beheerknop (frekwensie, frekwensie) langs die knop van die middelste frekwensies (soms ook ander) - dit stel u in staat om meer presies te kies in watter mediumfrekwensiereeks u wil werk. Baie handige ding. By sommige versterkers, byvoorbeeld, is daar meer frekwensie-beheerders - tot 15 en hoër. Dit bied fyner afstemming van die gewenste klank. Miskien is dit onmoontlik om raad te gee oor die oprigting van hierdie beheereenheid - alles word bepaal deur u behoeftes. Die enigste ding wat u kan onthou, is hierbo genoem: vermy uiterste posisies van die bedieningselemente; dit is heel moontlik dat u dieselfde resultaat kan bereik deur die posisie van ander bedieningspaneel en die volumeknop te verander.
UPD vanaf slavuti4 Nog 'n wenk wat u hier kan gee: "Beter om te verminder as om toe te voeg". As daar nie genoeg frekwensies in die klank is nie, draai die knoppe nie dadelik omhoog nie. deur die meeste frekwensies te verlaag en die algehele vlak aan te pas, word 'n meer suksesvolle en vinniger resultaat verkry. En dit laai die toestel nie weer oor nie.
Voeg gereeld 'n ander pen by meester(meestervolume) - dit bepaal die totale volume van beide kanale, skoon en oorlaai, sodat u dit kan verhoog en verlaag sonder om die balans van die kanale te verander.
Soms voeg hulle by effek of effekbloksoos reverb, vertraging, refrein, ens. Dit word buitengewoon selde gebruik as gevolg van die onbuigsaamheid van beheer (indien nodig word dit in die verwerker gekonfigureer of 'n effeksketting is saamgestel), dus u moet net seker maak dat die effekte van die kombinasie deur 'n spesiale skakelaar afgeskakel is, of deur die effekvlakknop tot 'n minimum te verminder (dit is een van die min gevalle wanneer die uiterste положение регулятора скорей необходимо).
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ Hoe om 'n tube kitaarversterker te gebruik