Slangbyt: simptome, gevolge, noodhulp, terapie
'N Slangbyt kan verskillende simptome van vergiftiging veroorsaak as 'n gifslang gevang het. In hierdie land, byvoorbeeld, veroorsaak 'n Kreuzotterbiss-vergiftiging, terwyl 'n gras slangbyt nie giftig is nie. Lees hier watter noodhulpmaatreëls u moet tref met 'n slangbyt, wat nie aanbeveel word nie en hoe 'n slangbyt vermy kan word!
Snakebite: Kort oorsig
Wat om te doen met 'n slangbyt? Laat die aangetaste persoon kalmeer, hom, indien nodig, immobiliseer, sorg vir die wond en verwyder juweliersware / klere, bring hom na die hospitaal of bel die reddingsdiens.
Slangbyt's: Senuwees- en spierskade, bloedstollingsafwykings, bloedsomloopprobleme, allergiese reaksies (jeuk, naarheid, daling in bloeddruk, ens.), Serum siekte (as toediening van antivirus)
Wanneer na die dokter? Altyd! Elke slangbyt is 'n noodgeval, omdat die gevaar wat hulle inhou gewoonlik nie ter plaatse beoordeel kan word nie.
Sommige slange is dood in gevaar! Daarbenewens kan selfs dooie slange en selfs afgekapte slangkoppe steeds toesluit! Daarom moet u nie aan 'n (vermoedelik) dooie slang (sonder beskermingsmaatreëls) raak nie en ook nie 'n close-upfoto neem nie.
Selfs al word dit gereeld in films gedoen, moet 'n slangbytwond nie gelig word of uitgesuig, uitgebrand of uitgesny word nie. Sulke maatreëls sal meer skade as goed doen.
Deur vrees en beweging versprei slanggif vinniger in die liggaam. Daarom moet u absoluut seker maak dat die betrokke persoon so kalm as moontlik bly en stilbly.
Slangbyt: Wat om te doen?
In die geval van 'n slangbyt is die noodhulp ten doel om die giftige effekte te vertraag totdat die pasiënt behandel kan word. Dit gaan ook oor die vermindering van die pyn en angs van die pasiënt. In detail lyk die noodhulp vir slangbyte soos volg:
streel: Na 'n slangbyt is baie mense baie bang. Maar rusteloosheid en paniekreaksies versnel die verspreiding van indringende slanggif in die liggaam. Daarom moet u die pasiënt soveel moontlik kalmeer.
immobiliseer: Sorg dat die pasiënt onmiddellik gaan lê (op 'n veilige afstand van die slang om 'n tweede byt te vermy). Hy moet so min as moontlik beweeg om die verspreiding van die gif in die liggaam te vertraag. As u 'n byt in u arm of been het, kan dit lyk of u die aangetaste ledemaat steek en vasbind.
Voorsien indien nodig wond: Laat die bytwond so kalm as moontlik wees. U moet dit hoogstens ontsmet en bedek met 'n steriele of ten minste skoon verband. Dit moet egter nie te smal wees en die bloedsomloop beïnvloed nie!
Verwyder juweliersware en klereAs u 'n slangbyt aan u hand of arm het, moet u vinnig ringe, armbande, horlosies en verstrengelde klere verwyder voordat die stof swel. As u 'n slangbyt op u been het, moet u skoene en styfbroek wat styf pas (verwyder oop indien nodig).
Onmiddellik na die dokter: Bring die pasiënt so gou as moontlik na die naaste hospitaal. Tydens vervoer moet dit weinig beweeg, indien nodig, dit lêend vervoer. Laat die pasiënt, indien moontlik, deur die ambulansdiens afgelaai word.
neem die dooie slang indien nodig saam: As dit veilig is – en dan eers! – jy moet die slang doodmaak en na die kliniek neem. As die dokter weet met watter gif hy te doen het, kan hy onmiddellik die regte terapie inisieer. As dit nie moontlik is om die dooie slang veilig te dra nie, kan u u voorkoms memoriseer of moontlik foto's daarvan neem (op 'n veilige afstand). Dit maak dit makliker vir dokters om te identifiseer.
Wat u nie met 'n slangbyt moet doen nie!
Die maatreëls wat in baie films na 'n slangbyt getref word, is gewoonlik niks anders as raadsaam nie. Hulle doen miskien meer skade as goed. Let daarom op na 'n slangbyt:
Moenie bind nie: Genesing ontwrig die bloedsomloop, blokkeer senuwees en verhoog die plaaslike toksisiteit. As gevolg hiervan, kan die weefsel geweldig swel en selfs sterf (nekrose). Daarbenewens is bloeding in die stilstaande ledemaat moontlik.
Moenie uitbrand, sny in of uit nie: Sulke maatreëls kan die hoeveelheid gifstowwe in die liggaam skaars verminder, maar eerder die verspreiding van die gif bevorder (as groter vate vernietig word). Daarbenewens kan gevaarlike bloeding voorkom (in geval van versteurde bloedstolling).
Moenie suig nie: Met die mond kan u nie voldoende negatiewe druk opwek om genoeg slanggif uit 'n bytwond te suig nie. Boonop kan jy jouself vergiftig.
Kenners beveel ook die gebruik van spesiale toerusting vir noodhulp na 'n slangbyt (gifaftrekkers, elektriese skoktoestelle) aan.
Hoe 'n slangbyt daar uitsien, weet baie mense danksy dit min of meer kenmerkende bytmerk ten minste rofweg: Die byt verskyn gewoonlik in die vorm van twee aangrensende stiptelike plekke. As 'n giftige slang gebyt en eintlik gif ingespuit het, ontwikkel verdere simptome – gewoonlik 15 tot 30 minute, maar soms slegs 'n paar uur na die byt van die slang.
Slanggif is 'n waterige afskeiding van spesiale speekselkliere van giftige slange. As dit gebyt word, gaan dit gewoonlik deur 'n hol voorste tand in die bo-kakebeen (in Trugnattern aan die tande agter in die keel) in die liggaam van die slagoffer – maar nie met elke slangbyt nie. Daar is ook sogenaamde "Droë" bytwaarin 'n giftige slang byt, maar nie gif in die vel van die slagoffer spuit nie.
Slanggif bestaan ​​uit verskillende proteïene (proteïene) met toksiese en ensiematiese eienskappe. Dit kan verskillende simptome in die menslike liggaam veroorsaak. Byvoorbeeld, die sogenaamde fosfolipase breek die membrane van liggaamselle af en vernietig soveel weefsel. Die ensiem hialuronidase ontspan die omliggende weefsel sodat die res van die slanggif vinnig kan versprei. Hulle is baie gevaarlik hemorrhagines, Dit is ensieme wat die bloedstolling beïnvloed en die klein vaartuie (kapillêres) beskadig.
Simptome na slangbyt
Dit hang in wese af van die samestelling en dosis van die ingespuit gifmengsel, watter simptome voorkom, hoe ernstig dit is en hoe gevaarlik dit vir die pasiënt kan wees. In wese is daar vyf simptoomkomplekse wat na slangbyt kan voorkom:
Senuweeskade (neurotoksiese simptome)
Die gif wat met 'n slangbyt ingespuit word, kan die perifere senuweestelsel blokkeer. Dan vind verlamming van gestreepte spiere plaas. Een van die eerste tekens is een Afhangende van die boonste ooglede (Ptosis) en Verlamming van die gesig en kaakspiere, In die verdere kursus sal die Verlamming in die asemhalingspiere oor, wat kan lei tot versmoring.
Hierdie neurotoksiese slangbyt simptome word byvoorbeeld veroorsaak deur Kobras, mambas, seeslange en 'n paar ratelslange veroorsaak.
Spierskade (myotoksiese simptome)
In sommige gevalle het slanggif 'n giftige effek op die gestreepte spiere en beskadig dit dit. Dit lei tot 'n sterk resultaat spierpyn.
Die vernietiging van spierweefsel word ook opgemerk deur die feit dat kreatienkinasevlakke in die bloed styg en dat myoglobien in die urine waarneembaar is: albei proteïene kom gewoonlik binne die spierselle voor en word tydens selvernietiging vrygestel.
Die vrygestelde myoglobien kleur die Urine donkerbruin, Daarbenewens kan dit die buisieselle in die niere beskadig en skade veroorsaak nierversaking kan lei.
Sulke myotoksiese simptome, byvoorbeeld die byt sommige aders, ratelslange, gifslange en seeslange behels.
Dikwels veroorsaak 'n slangbyt 'n bloedstollingsversteuring, tot by die sogenaamde verbruikskoagulopatie (verspreide intravaskulêre stolling): die gif aktiveer eers die stollingsisteem. Dit veroorsaak talle klein bloedklonte wat fyn vate kan verstop. Die vorming van die klonte verbruik ook soveel stowwe wat nodig is vir stolling (soos bloedplaatjies, stollingsfaktore) dat dit by ooreenstemmende tekorte kom. Dit kan so ver gaan dat die bloed uiteindelik nie meer kan stol nie. Onstabiele bloeding (soos bloeding deur wonde, tandvleis en neusbloeding) is die gevolge. ook braking bloed en bloedige urine kan voorkom.
Veral na een adders-Schlangenbiss, maar ook na die byt van gedra slange (soos Afrika-boomslange), kan so 'n ernstige stollingsversteuring ontwikkel.
Swelling (oedeem) rondom die bytplek
As die weefsel om die slangbyt swel (oedeem), dui dit daarop dat gif wel ingespuit is. Die oedeem kan massief wees en vinnig na die hele arm of been versprei. As die byt van 'n adder- of ratelslang afkomstig is, vorm dit uitgebreide bloeding van die vel (met blase) rondom die bytplek. Boonop sterf die omliggende weefsel weg (nekrose van weefsel).
Soms veroorsaak 'n slangbyt skok- en bloedsomloopprobleme, soos naarheid, swakheid en duiseligheid.
As iemand braking, swakheid, bleekheid en sweet na 'n slangbyt ontwikkel, hoef slanggif nie noodwendig te wees nie. Sulke simptome kan ook sielkundig gekondisioneer word, wat veroorsaak word deur die paniek van die betrokke persoon. Laastens stel 'n slangbyt die meeste mense in vrees.
Pasiënte wat 'n antivenien ontvang het na 'n slangbyt, kan die sogenaamde serumsiekte na 'n paar dae ontwikkel. Dit verwys na allergiese laat reaksies soos korwe, effense swelling in die weefsel (oedeem) en gewrigspyn. Dit kan met medikasie behandel word (met antihistamiene en kortisoon).
Slangbyte is gewoonlik steriel, en dit lei gewoonlik nie kieme in die wond in nie. Dit beteken dat daar gewoonlik geen primêre infeksies is nie. Kieme kan egter daarna 'n sogenaamde sekondêre infeksie binnedring en dan veroorsaak. Maar dit gebeur selde.
'N Oorlewende slangbyt het gewoonlik geen blywende gevolge nie – afgesien van moontlike weefselverlies (deur nekrose) en moontlik 'n amputasie. Laasgenoemde kan nodig wees as die bytwond onbehoorlik behandel is.
Weke of selfs maande kan verloop totdat die slangbyt herstel is.
Risiko in hierdie land: Kreuzotterbiss
Kreuzottern is een van die aasvoëls en is die mees giftige slange in Duitssprekende lande. As genoeg gif in 'n nodulêre byt ingespuit word, ontstaan ​​daar vinnig 'n pynlike swelling rondom die bytmerk. Dit kan blou word en tot die hele uiterste versprei en selfs verder. Daarbenewens swel die limfknope in die aangetaste liggaamsgebied gereeld en word die limfvate ontsteek (limfangitis).
Daarbenewens het baie pasiënte na 'n Kreuzotterbiss soms gewelddadige paniekreaksies. Algemene simptome soos buikpyn, naarheid en braking word ook soms waargeneem.
Slegs in seldsame gevalle ontwikkel ernstige simptome van bedwelming. Byvoorbeeld, op die plek van die byt kan 'n blouerige blaar vorm en weefsels sterf (nekrose). Selfs ernstige kardiovaskulêre probleme, hipotensie en bloedsomloop is die uitsondering.
Swel soms as 'n allergiese reaksie op die Kreuzotterbiss op die weefsel in die omgewing van die oë, die bolip, die tong en die larinks (angioneurotiese edeem). 'N Naelstringbyt veroorsaak selde duiseligheid by kinders.
Slangbyt: Wanneer moet u dokter gaan?
Eintlik is elke slangbyt 'n moontlike noodgeval en moet dit as sodanig behandel word. Dit beteken: bring die betrokke persoon altyd na die dokter of bel die reddingsdiens.
Die goeie nuus: Ongeveer 50 persent van alle slangbyt (insluitend giftige slange) is 'droë' of 'leë' byt wat nie met gif ingespuit is nie. Alhoewel dit 'n bytmerk agterlaat, maar nie uitgebreide simptome van vergiftiging soos spier- of senuweeskade veroorsaak nie. Dit geld ook vir 'n Kreuzotterbiss. Selfs al is dit met gif ingespuit, is daar nog net so min wat nie anders as 'n plaaslike swelsel op die bytplek ontwikkel nie. 'N Amerikaanse Otterbite veroorsaak selde selde vergiftiging en sterftes is selfs die absolute uitsondering.
Aangesien dit in individuele gevalle egter gewoonlik moeilik is om te bepaal hoe gevaarlik die slangbyt is, moet 'n dokter hom altyd raadpleeg.
Slangbyt: ondersoeke by die dokter
As u deur 'n slang gebyt is, sal die ambulans u of enige begeleiders eers vra vir die nodige inligting. Moontlike vrae sluit in:
Wanneer en hoe het die slangbyt gekom?
Hoeveel tyd het sedertdien verbygegaan?
Weet jy watter soort slang het jou gebyt?
Die dokter sal u dan onmiddellik ondersoek. Hy inspekteer die byt versigtig, kontroleer u lewensbelangrike tekens (soos asemhaling en bloeddruk) en neem bloed- en urienmonsters vir ontleding in die laboratorium. Hy sal dan so gou as moontlik 'n geskikte terapie inisieer.
Slangbyt: behandeling deur die dokter
Die dokter sal die bytwond steriel voorsien en die verdere verloop van noukeurig dophou. Hy sal die hartklop, bloeddruk, asemhaling en neurologiese waardes monitor.
Daarbenewens sal hy die verskillende simptome soos nodig behandel. As u baie pyn het, kry u pynstillers (pynstillers). Sirkulasieprobleme lei waarskynlik tot vloeistowwe en elektroliete (as 'n infusie) en moontlik ook tot bloeddrukversterkende middels. In geval van asemhalingsprobleme, kan kunsmatige asemhaling nodig wees.
As dit 'n nierversaking is as gevolg van 'n uitskeiding van myoglobien met die urine, beveel die dokter 'n bloedwas (hemodialise).
Geskenk van 'n antiserum
Teen sommige slanggif is 'n teenmiddel (antiserum) beskikbaar. Dit word direk in 'n aar toegedien in ernstige simptome van vergiftiging. Dit moet slegs deur 'n dokter gedoen word, omdat die pasiënt allergies daarvoor kan wees. In die ergste geval is daar 'n ernstige allergiese skok (anafilaktiese skok) wat onmiddellik behandel moet word!
'N Antivenien moet altyd so gou moontlik na 'n slangbyt toegedien word. Hoe langer dit verloop, hoe hoër moet die dosis van die antiserum wees en hoe kleiner is die kans op sukses van die behandeling (uitsondering: in geval van 'n versteuring van die stolling deur die slangbyt, is die toediening van 'n antiserum altyd nuttig).
As u nie teen tetanus (tetanus) ingeënt is nie, sal die dokter u 'n tetanus-spuit gee as 'n voorsorgmaatreël.
Dooie (nekrotiese) weefsel word gewoonlik slegs 'n paar dae na die slangbyt verwyder. Die resulterende wondoppervlak word opsioneel bedek met 'n veloorplanting.
Om 'n slangbyt te voorkom, moet u die volgende advies volg – veral as u tropies-subtropies is:
Regte klere: As u in 'n verwarrende terrein stap, moet u hoë, stewige skoene en langbroeke dra, in baie kwesbare gebiede kan u ook spesiale leggings hê.
vibrasies: Vaste gedrag, sowel as die gebruik van 'n wandelstok, kan slange verban (dit reageer op die vibrasies).
Oë oop: Let op waar u op die grond uitstap, gaan sit en waar u bereik (byvoorbeeld, nooit geblinddoek in bosse nie).
Moenie direk op die vloer slaap nie: Moet nooit, indien moontlik, u slaapplek direk op die vloer opstel nie.
Wees versigtig met oorskiet: Gooi stukkies voedsel weg wat prooi en slange kan lok.
retreatAs u 'n slang teëkom, moet u terugtrek, en dit ideaal gee om te ontsnap en nooit die dier te probeer vang, bang maak of irriteer nie. Anders verloor jy vinnig 'n slangbyt.