Berekening van Oksidasietoestand[wysig | wysig bron]
Daar is twee maniere waarop die oksidasietoestand van 'n atoom in 'n verbinding bereken word. Die eerste metode word gebruik vir molekule wat 'n Lewis-struktuur het, wat dikwels die geval is by organiese molekule, terwyl die tweede een gebruik word vir eenvoudige verbindings (molekulêr aldan nie) en vereis nie 'n Lewis-struktuur nie.
Vanaf 'n Lewis-struktuur[wysig | wysig bron]
Wanneer die Lewis-struktuur van 'n molekule beskikbaar is, kan die oksidasietoestand ondubbelsinnig toegeken word deur die verskil te bereken tussen die aantal valenselektrone wat 'n neutrale atoom van daardie element sou hê en die aantal elektrone wat "behoort" aan sy Lewis-struktuur. Vir berekeningsdoeleindes behoort elektrone in 'n verbinding tussen atome van verskillende elemente aan die mees elektronegatiewe atoom; elektrone in 'n verbinding tussen atome van dieselfde element word gelykop verdeel en elektrone in 'n alleenpaar behoort slegs aan die atoom met die alleenpaar.
Deur dieselfde reëls toe te pas op die karboksielsuur se koolstofatoom toe te pas vind ons dat die oksidasietoestand van die atoom +3