Geskryf deur Michelle Samuels
Volgens 'n nuwe koerant word die probleem van polisie-brutaliteit teen swart Amerikaners nie veroorsaak deur 'n paar slegte appels nie.
Onlangs is Derek Chauvin, polisiebeampte in Minneapolis, gearresteer en aangekla van moord en manslag van derdegraad nadat 'n video wat wyd versprei is, hom gewys het op George Floyd se nek vir meer as agt minute.
Floyd, 'n swart man wat die polisie vermoedelik 'n vervalste rekening van $ 20 gebruik het, is dood nadat hy herhaaldelik uitgeroep het dat hy nie kan asemhaal nie.
'... opleiding en ingrypings wat die manier waarop die polisie met swart woonbuurte omgaan, is nodig.'
Sedertdien het betogings regoor die land uitgebreek en gevra vir geregtigheid vir Floyd en vir ander swart slagoffers van buitensporige geweld deur die polisie.
"By die uiteensetting van hierdie gebeure is die algemene begrip dat daar 'n 'slegte appel' onder die polisiemagte is wat oormatige krag uitoefen as gevolg van persoonlike bewuste vooroordeel of implisiete rasse-vooroordeel," skryf Michael Siegel, 'n professor in gemeenskapsgesondheidswetenskappe aan die Boston. University School of Public Health, in 'n nuwe artikel oor rasseverskille in die gebruik van die polisie met dodelike geweld in die Boston University Law Review.
Volgens Siegel dui die groeiende bewyse egter daarop dat die kwessie nie net oor individuele offisiere en individuele swart burgerlikes gaan nie, iets wat baie stede met vooroordeelopleiding probeer aanpak het.
In plaas daarvan, sê Siegel, gaan dit oor strukturele rassisme - in die vorm van residensiële segregasie - wat woonbuurte beïnvloed, nie individue nie.
In 'n studie gepubliseer in die Tydskrif vir die Nasionale Mediese Vereniging verlede jaar het Siegel en kollegas dit rassisties gevind residensiële segregasie was die oorheersende faktor wat verklaar waarom sommige stede groter swart-wit rasseverskille het in noodlottige polisie-skietery, selfs nadat hulle 'n ondersoek na die misdaadsyfer van die stad, die mediaaninkomste, die rassesamestelling van sy polisiemag en ander faktore gehad het.
In sy nuwe artikel ondersoek Siegel hierdie en ander empiriese bewyse met behulp van kritiese rasteorie en die Public Health Critical Race Praxis.
Hy vind dat segregasie 'n sleutelrol speel omdat dit so is beamptes interaksie met oorwegend swart woonbuurte. "Ingrype, soos inherente vooroordeel-opleiding, is daarop gemik om die manier waarop polisiebeamptes met swart individue omgaan, te verander," skryf hy. 'Die empiriese bewyse ... dui daarop dat opleiding en ingrypings wat die manier waarop die polisie met swart woonbuurte omgaan, nodig is.'
Volgens Siegel is dit die onmiddellike stappe wat beleidmakers van die stad moet neem. Maar uiteindelik sê hy dat die probleem reggestel kan word deur rasse-integrasie buurte en andersins hulpbronne te gooi in woonbuurte wat deur rasse-ongelykhede geraak word.
"Hoewel die fokus van polisie-opleiding meestal verband hou met die persoon en die situasie, moet meer aandag aan die plek geskenk word," skryf Siegel.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > geregtigheid > burgerlike vryheid > Waarom polisie-brutaliteit nie oor 'n paar slegte appels gaan nie