| Little Women, die ontroerende verhaal van die vier Maart-susters, het ses Oscar-benoemings ontvang. Sony Pictures
Greta Gerwig's Little Women (2019) ontvang het Oscar-benoemings in verskeie van dieselfde kategorieë as haar solo-regisseursdebuut, Lady Bird (2017). Die belangrikste is nog 'n nominasie vir Gerwig, hierdie keer in die aangepaste draaiboekskategorie. Anders as Lady Bird het Little Women haar egter nie 'n benoeming tot beste regisseur verdien nie. Die kortlys vir daardie kategorie is, vir die 87ste keer in 92 seremonies, almal manlik, en sommige kan sê, almal eerder macho om mee te begin.
Om te verstaan ​​wat 'n direkteur benoem, moet u verstaan ​​wat hulle doen. Regisseurs is verantwoordelik om elke oomblik van 'n film te integreer - werk daardie kamerabeweging in hierdie ruimte? Sal daardie kostuum vir hierdie karakter in hierdie situasie werk? - en vir hoe die een oomblik met die ander verband hou, wat dimensies van ervaring skep wat deurslaggewend is vir die sukses van enige effektiewe film: tempo, ritme, bui.
As dit die posbeskrywing is, dan voldoen Gerwig meer as aan die kriteria op die kortlys.
Twee stringe tyd
Met die aanpassing van die roman vir die skerm vertoon Gerwig die verhaal met behulp van 'n tweeledige tydskema. Ons begin met die Maart-susters wat verstrooi is - Jo skryf en doseer in New York, Amy in Parys, Meg is getroud en Beth nog steeds tuis. Sodra hierdie tydsraamwerk vasgestel is, spring die film heen en weer tussen dit en een wat sewe jaar vroeër begin, met al die meisies onder dieselfde dak.
Hierdie struktuur strek verder as die bereiking van narratiewe ekonomie. Deur die temporele dek te skuifel bring Gerwig oomblikke uit die lewens van die karakters in die nabyheid van mekaar op maniere wat 'n groot deel van die film se emosionele effektiwiteit dien en skep.
Dit is hier waar ons lewendige gevalle van Gerwig se vaardighede kan sien as 'n skrywer wat saamwerk met haar vaardighede as regisseur. In die kragtigste geval van hierdie toestel spring Gerwig tussen parallelle voorvalle oor haar twee tydraamwerke om die emosionele effek van elk te versterk. Vir diegene wat die film gesien het, sal hulle weet dat dit in die tonele van Beth se siektes is. __
Dit begin met Jo wat uit New York terugkeer huis toe om na Beth te gaan. Ons kyk terug na haar wat dieselfde doen tydens Beth se eerste siekte. Jo raak langs Beth aan die slaap. As sy wakker word, is die bed leeg. Sy jaag af na die kombuis. Ons sien haar voete op die trappe en haar hand op die draai. Haar ma draai om na die kamera, en onthul sodoende Beth uit die bed en herstel aan die kombuistafel. Vreugde en verligting loop oor.
Dit is nie veel later dat ons terugkeer na die hede en weer na Jo toe sny wakker word nie. Die bed is leeg. Jo gaan weer ondertoe, maar hierdie keer stadiger. Ons sien haar voete op die trappe en haar hand op die draai. In die kombuis draai haar ma om, maar hierdie keer is sy alleen en huil aan tafel. 'N Verhaalgebeurtenis kry 'n vorm wat die effek tegelyk minder sentimenteel en dieper emosioneel maak.
Die volgehoue ​​strukturering van die emosionele ervaring van die gehoor is miskien die grootste prestasie van Gerwig in Little Women. Hitchcock is waarskynlik die bekendste voorbeeld van 'n regisseur wat erken het dat dit uiteindelik is gerig is die kyker se emosionele reaksie. Maar hoewel Hitchcock se gehoorposisionering neig na die sadistiese werk, werk Gerwig in 'n heel ander emosionele register. Die belangrikste emosies wat sy probeer uitbeeld en opwek, is vreugde, vriendelikheid, vrygewigheid en openheid vir ander se ervarings.
Little Women is vol oomblikke van gedeelde vreugde. Soms is dit sleutelgebeurtenisse, soos troues of reünies, maar die film maak ook ruimte vir meer alledaagse gevalle - soos 'n kort toneel waar die susters, geklee as mans en wat die lesers van die roman as die Pickwick-klub sal ken, harrumph met selfbelang by mekaar terwyl jy aan pype kou en hul voete stamp, almal verlustig in mekaar en voed.
Die uitdaging om beelde te verhoog en die aksie vir vier (of meer) hoofkarakters te bestuur, word 'n bron vir Gerwig. Georganiseerde chaos en oorvleuelende dialoog skep 'n aantreklike gevoel van gewoel. As u opeenvolgend tot vier close-ups kan sny, kan die karakters se aansteeklike emosionele reaksies versterk en verleng word vir 'n paar ekstra slae.
Teen die einde van Little Women, toe sy gevra word oor haar skryfwerk, vertel Jo haar susters dat sy al hul lewens geskryf het, maar is bekommerd dat hierdie onderwerp te onduidelik is vir openbare verbruik. Net so strook die opkomende werk van Gerwig met filmmakers wat wêreldhistoriese 'gebeurtenis' of 'belangrikheid' vermy ten gunste van meer waardevolle moontlikhede vir filmkuns.
Greta Gerwig het 'n nominasie vir haar eerste film Lady Bird ontvang, maar is oor die hoof gesien vir Little Women. Tinseltown / Shutter
miskien Jean Renoir- Baie filmliefhebbers se voorbeeld van die regisseur wat die vrygewigheid van die film vergestalt en vasgevang het - stel dit die beste in 'n brief aan 'n hartseer aktrise Ingrid Bergman, wat haar vertroos na die rampspoedige ontvangs van Joan of Arc (1948). Renoir vertel Bergman dat hy sy vorige verdediging van die belangrikheid van 'groot onderwerpe' as domheid beskou, en kla dat hy nie meer duidelik gesien het "wat alleen die moeite werd is nie" in filmvervaardiging nie: "die detail in menslike uitdrukking".
Sulke detail is volop in Little Women. Gerwig bou die film se oorweldigende emosionele ervaring uit 'n reeks heelhartige menslike ontmoetings, gerealiseer met warmte en vreugde. Dit is 'n voorsprong van regie wat al te selde aangewend word, soos indirek deur die films op die Oscars-kortlys van hierdie jaar getuig vir regie, wat fokus op konfrontasie en geweld. Om die prestasie so diep te slaag as wat Gerwig in Little Women gehad het, moes haar sekerlik 'n Oscar-benoeming verdien het.
James Zborowski, senior lektor in film- en televisiestudies, Universiteit van Hull
Jy is hier: Tuis > Lewe > Reis en kreatiwiteit > Waarom Greta Gerwig se regie van 'klein vrouens' groot emosies skep en 'n Oscar verdien het