Linda Star Wolf praat:
Benewens om op die rug van olifante te ry, 'n koel sjimpansee as sy beste vriend te hê, en om met sy leeus te rol, kon Tarzan kaalvoet wees. Hy kan ook gedeeltelik naak hardloop, deur die oerwoud swaai op sy netwerk van gedraaide wingerde terwyl hy sy kop bo-op sy longe skree en niemand het gedink hy was te vreemd of het hom gesê om sy skoene weer op te sit of te stop nie. skree.
Ek het probeer om Tarzan se idilliese lewe vir myself in die agterplaas tuin op my grootouers se plaas te herwin, met 'n bietjie hulp van my grootouers, ek kan byvoeg, wat my verrot geraak het en my besondere eienskappe magtig was. My ouma het geweet dat ek 'n "spesiale kind was."
Vandag word hierdie begaafde kinders Indigo of Crystal-kinders genoem, maar sy het my net genoem wat ek verkies het, wat Tarzana, Star Girl of Wild Cat was. Sy het ook my fantasie wêreld toegegee, wat op 'n vreemde manier gehelp het om my te verbind tot die natuurlike wêreld, waarna ek nou die sjamaniese wêreld om my heen verwys.
Om "normaal" te wees
Om eerlik te wees, was my ouers baie jonk en sukkel om hul lewens saam te trek na my pa se terugkeer om op die voorste linies van die Koreaanse Oorlog te wees, en hulle wou net hê ek moet "normaal" wees. Dit is duidelik in hul oë - en onthou dit was die 1950s-my voorkeur om Tarzan te wees in plaas van Jane was 'n bietjie vreemd en hulle sou verkies dat ek 'n dame wees en meer voldoen aan die standaarde van wat 'n vrou op daardie oomblik in die wêreld gelyk het. Probeer asof ek hulle behaag, ten minste in daardie departement, ek is redelik seker dat ek kort geraak het.
Een jaar tydens ons jaarlikse reis om Kersfees te besoek in sy huisie wat buite ons klein dorpie hofgebou sit, was my ma verskrik toe sy in plaas van 'n dolly- en speeldingskos hoor dat ek 'n troeteldier leeu, 'n olifant en 'n sjimpansee, en as dit moontlik is om ook 'n ponie in die mengsel te gooi, plus 'n pyltjie en 'n pyltjie ("die regte soort", nie diegene wat ek uit die wilgtakke maak nie). O, en 'n Tarzan uitrusting sal nie seergemaak word nie.
Alhoewel dit alles mag lyk soos die onskuldige kinderjare-fantasie van 'n prefeministiese dogtertjie - en natuurlik is ons gereed om die 1960s te betree. Ek glo nou dit was meer as dit. Ek was baie intuïtief, en my drome het dikwels waar geword, en ek kon dinge soms sien en hoor wat ander nie opgemerk het nie.
Ek was beslis gebore as 'n empath, wat destyds geag word een wat te sensitief is. Hierin het my ouers gevoel dat ek beskerm moes word, want ek sou 'n ineenstorting hê oor die wreedheid wat ek in die wêreld gesien het, selfs al het ek geweet dit was verbeelding, soos in 'n televisieprogram of film.
Gelukkig het my ouma, Mammy Jones, my verstaan ​​en ek dink dat ons op daardie stadium terugkyk. Miskien was dit omdat ons baie gelyk het en sy het probleme met haarself in 'n wêreld en 'n klimaat wat vol onreg was. Ons was in die Suide, en die rassespanning het begin opwarm, en my ouma het my dikwels vertel, maar nog belangriker getoon Ek, hoe belangrik dit was om vriendelik en medelydend teenoor ander te wees, of hulle twee-been- of viervoetige wesens van alle strepe en kleure.
Eerste ontmoeting met 'n olifant
Eers toe ek omtrent agt jaar oud was, het sy selfs gereël dat ek op die agterkant van 'n baie groot maar sagte olifant moes ry wat na ons dorp gekom het as 'n kenmerk in 'n reisende sirkus. Dit is een van die hoogtepunte wat ek in my kinderjare herinner.
Daardie dag het sy vir my gesê sy het my verras en my na die plaaslike Sureway-kruidenierswinkel geneem, waar 'n groot olifant vir die prys van een dollar 'n klein wa vol mense rondom die lot getrek het. Tydens 'n pouse het ek reguit na die sagte reus geloop en begin om hom van die groente wat sy vir my gekoop het, te gee om hom te gee. Hy was so pragtig en regtig! My hart het vreugde gespring toe ek sy lang romp geslaan het, en hy het my hare gespeel terwyl hy sy groot ore geslaan het. Ons het diep in mekaar se oë gekyk. Hy was so wys maar ook een of ander manier baie speelse.
Ek het my arms om sy romp gesleep en ons het so lank so gestaan. Ek was in die hemel. Toe het die eienaar, wat 'n vriendelike man was, my gevra of ek dapper genoeg was om op die olifant se rug te ry, en ek het gespring. Hy het gesê as ons op sluitingstyd terugkom, sou hy my die voorreg laat kry, en hy kon sien dat die olifant en ek vriende geword het, so dit moet heeltemal goed wees.
Ek kon skaars wag totdat die winkel gesluit en almal anders weg was. Toe ons terugkom, het die olifant se eienaar eenvoudig die olifant gevra om op 'n sagte manier te kniel en toe het hy my op die olifant se rug gehys. Eintlik was dit nader aan die agterkant van sy kop. Die man het gevra of ek gereed was, en ek het my kop geknip, want ek kon skaars met opwinding praat. Toe ek eers op die olifant was, het sy eienaar ons om daardie parkeerterrein geloop. Ek sal nooit weet hoe lank die lewenswandel in reële tyd geduur het nie, maar vir my kind self het dit 'n herinnering geskep met liefde, ontsag en diep respek vir die olifant. Dit is gevoelens wat 'n leeftyd geduur het.
Natuurlik het ek toe nie die bewussyn en begrip gehad om te weet dat die olifant uit sy huis geneem is nie, en ek kon ook nie die omstandighede van hoe hy in gevangenskap gekom het in hierdie situasie bevredig nie. Vandag sou ek 'n advokaat wees om die olifant in sy natuurlike tuiste en habitat te laat bly en waarskynlik 'n soort aksie te neem om die verkeerde reg te stel.
Ek deel hierdie ervaring omdat dit my so diep raak, en dit raak my nog meer diep, aangesien ek besef dat die pyn en lyding wat my olifantvriend van sy huis en kudde moes geskei het - en tog was hy vriendelik en sagmoedig om ek en selfs speelse. Ek stel my voor dat hy vir 'n paar oomblikke my liefde vir en eer van hom kan voel. Ek wil hê hy moet weet hy was 'n afgevaardigde wat my toegelaat het om op sy pragtige rug te ry en my psige positief te beïnvloed en my respek vir alle diere te verdiep.
Word meer "volwasse"
Soos ek verouder het, het ek my deel gedoen om die bewussyn in die laat 1960s en 1970s te help opdoen. Toe hulle saam met my tiener- en kollege-jare as 'n hippie-aktivis was, het ek besluit om meer "volwasse" te word. Ek het getroud en 'n familie begin en 'n nugter maatskaplike werker en terapeut geword. Al hierdie was 'n baie belangrike deel van my lewensreis, veral wat my seun geboorte gegee het en om te leer hoe om in my lewe gegrond te word.
Toe ek egter in die middel van die dertigerjare was, het ek begin om 'n bekende roer in my siel te voel wat nie sou laat opkom nie. . . 'n herinnering dat wat in die '60's' begin het en in die laat '70s' ondergronds was, ondermyn het in my psige. Dit was 'n innerlike wete dat daar iets verkeerd was, regtig verkeerd in die wêreld. Weereens het ek gevoel soos 'n vreemdeling in 'n vreemde land. Op die oppervlak lyk my lewe goed, en op 'n manier was dit, maar diep binne het ek 'n groeiende gevoel gehad dat alles nie goed op ons planeet was nie.
Gedurende hierdie tyd het ek 'n ernstige persoonlike genesingsreis begin. Ek het na baie retraites gegaan en baie genesende modaliteite beoefen, maar die hoof genesingsmetode wat my wêreld geskommel het, was iets wat asemhaal genoem word. Dit is 'n genesende modaliteit wat die krag van die asem gebruik om diep begrawe emosionele materiaal te verkry om dit skoon te maak en dit vry te laat. Na 'n baie persoonlike werk op myself deur asemwerk, het ek 'n gesertifiseerde asemwerkfasiliteerder geword. Terwyl ek voortgaan om asemrowende sessies aan my kliënte te bied en werkswinkels daaraan begin lei het, het ek my twintig jaar met my huwelik uitgegroeid en 'n ander roeping in my opgekom.
Die Geestelike Pad
Dit was 'n moeilike tyd van dood en wedergeboorte, maar dit het my op my geestelike pad voortgesit. Dit sou my lei tot 'n verband met inheemse Shamans en inheemse Amerikaanse onderwysers en medisyne mense, sowel as ander onderwysers, waarvan twee fundamenteel was vir my groei: Jacquelyn Small, 'n wonderlike asemrowende transpersoonlike onderwyser en stigter van die Eupsychia-instituut in Austin, Texas, en Ouma Twylah Nitsch van die Seneca Wolf Clan. Hierdie twee meer as enigiemand anders - afgesien van my ouma Mammy Jones - het 'n diepgaande uitwerking op my hart en siel gehad en het my gehelp om my ten volle te lei op my pad van shamaniese bewussyn.
Ek het 'n meester asemwerkpraktisyn by Jacquelyn geword en saam met haar gewerk. Sy het my 'n sterk psigospirituele basis gegee waarvoor ek altyd dankbaar sal wees. Ons geniet vandag nog steeds 'n sterk band.
Die Heilige Verbond vereer
Dit was op hierdie punt dat ouma Twylah my in die droom aan my gebel het en my my naam Star Wolf genoem het. Nadat sy haar persoonlik ontmoet het, het sy my as haar geestelike dogter aangeneem en my "belas" om die Wolf Clan-leerstellings in my lewe en heilige werk voor te dra. Sy was 'n blink lig in die wêreld en het my ten volle gelei op die sjamaniese pad.
Die leiding van hierdie twee vroue het my laat sien dat daar 'n natuurlike huwelik tussen sjamanisme en asemwerk was wat net wag om te gebeur. Ek is vereerd dat ek een en twintig jaar gelede geboorte kon gee aan die praktyk wat wêreldwyd bekend staan ​​as sjamaniese asemhaling. Ek het ten volle toegewyd aan beide die psigospirituele pad van asemwerk en die sjamaniese pad van die Wolf Clan-leerstellings.
Hierdie pad is nie een wat jy sonder groot repercussies kan ophou nie. Om dit te doen beteken dat jy weer moet gaan slaap en dus nie die skoonheid en die lyding in die wêreld kan erken nie, die lig en die donker rondom ons keer. Om terug te gaan slaap wanneer een wakker word, kan selfs groter sielverlies tot gevolg hê, en dan moet jy 'n manier vind om jou gevoelens te verag, aangesien hulle hul ware self gee. My grootste geluk en vrede het gekom om op die sjamaniese pad te wees, alhoewel dit nie 'n maklike pad is nie. Dit is my innerlike roeping, en ek kan nie en sal nie daarvan afwend nie.
Wat dit vir my beteken, is dat ek my lewe en my werk vir meer as dertig jaar bewustelik geskep en toegewy het om my heilige verbinding met beide die aarde en die hemel te vereer, wat weer beteken dat ek al die Skepper se skeppings eer en respekteer . Dit sluit mense, diere, die groen nasies (die plante en bome), die minerale koninkryk, die heilige waters en die lande oor ons planeet in. Ek voel ook 'n diep eer van die son, maan en groot sterre nasies, insluitend ons sterrestelsel en die hele kosmos, wat die wêreld van Gees insluit. Ek buig in dankbaarheid teenoor die Groot Geheim en verwonder my oor hoe ons hier op aarde gekom het.
Kyk na 'n onderhoud met Linda Star Wolf
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Intuïsie & Bewustheid > intuïtief Bewustheid > My Inleiding tot die Heilige Verbond