State of the European Union and Rule of Law in Poland | Europska komisija
Weekly meeting12 rujan 2017Brussels, Belgium Data privacy - Astrodienst Guest user u1350183704
25-May-2017, 02:25 UT/GMT Denke, dinge, en meer dinge
Besit is nie nege tiende van die wet nie.
Dit is nege tiendes van die probleem. - John Lennon
Voordat ek na Taos verhuis het, het ek 'n meenthuis in Colorado Springs besit wat amper twee duisend vierkante voet was en het 'n motorhuis met twee motors, plus baie kasruimte, alles vol. My hele meenthuis is gevul met die dinge wat ná 'n dekade of so in die werkende wêreld opgehoop is.
Lank voordat ek vertrek het, het ek besluit om my motorhuis skoon te maak. Dit het oor twee naweke volgehoue ​​moeite gedoen, maar ek het daarin geslaag om dit leeg te maak, behalwe vir die belangrikste dinge: my motor, my ski's en my sneeubande.
Soos vir die res van die goed wat ek in elke spleet ingevul het, was my teorie dat as ek dit nie die afgelope twee jaar gebruik het nie, het ek dit nie nodig gehad nie. Ek het een karadjie na 'n ander na Goodwill gekarteer en goed goed geskenk, wat ander mense beter sal gebruik as wat ek was, geskenk.
Tyd vir die huis skoonmaak my lewe
Eers toe ek begin om my leefruimte van vreemde besittings te ruk, het ek twee dinge besef. Eerstens was my leefruimte te groot. En tweedens, die res van my lewe kan ook 'n bietjie huishouding gebruik.
Terwyl ek my huis skoongemaak het en met my gewete worstel, het ek ook my ontsnapping uitgelok. Die beste (moontlik die enigste) dinge wat ek uit my korporatiewe werk gekry het, was 'n goeie salaris en voordele. Die ooreenkoms was dat ek my tyd, energie en vaardighede sou gee, en hulle sou my geld gee.
Die fynskrif wat ek net afgesny het, het gesê dat ek hulle ook my ideale, beginsels, fisieke fiksheid en geestelike stabiliteit sal gee. In ruil daarvoor sou hulle my stres gee, "kernwaardes" en lippediens aan die werk-lewe balans - ironies genoeg, 'n frase wat deur die korporatiewe wêreld geskep word waar daar niemand is nie.
Gesonde Lewe of Big Paycheck?
Die nadeel vir my was voor die hand liggend nadat ek teruggetrek het en daarna gekyk het: Ek het alle aspekte van 'n gesonde lewe vir 'n salaris opgeoffer. Om dit saam te stel, was ek onderdompel in 'n kultuur wat druk uitgeoefen het om daardie loonkaart te spandeer op dinge wat ek nie nodig gehad het of selfs regtig wil hê nie. En ek het 'n enorme druk op die natuurlike hulpbronne van die aarde geplaas.
Uit n korporatiewe perspektief is die nadeel dat wanneer werknemers die uitruil uitvind en besluit dat hulle meer tyd en minder spanning wil hê, besluit hulle dat die geld verbeur is 'n opsie. Ek wou die tyd hê. So ek het my werk opgehou, my meenthuis verkoop en na die Spartaanse paradys in die hoë woestyn verskuif.
Druk van advertensies
Ek is nie teen TV of die internet nie. Maar nadat ek sonder hulle geleef het, weet ek dat hulle nie nodig is vir 'n gesonde, bevredigende lewe nie. Ek sal nog verder gaan en verklaar dat ek geleer het dat hulle sleg is vir jou, alhoewel nie op die maniere waarop die meeste van ons glo nie (bv. Oormatige skermtyd wat jou oë of te veel tyd op die rusbank ondermyn). Dit was iets anders wat ek nie eens oorweeg het in my heilige anti-TV-prediking nie.
In my Taos-klooster is ek verwyder van die daaglikse blitzkrieg advertensies op TV, radio, tydskrifte, advertensieborde, koerante en die internet, waarvan ek nie gereeld gekry het nie. Aangesien ek nooit televisie gekyk het nie, het ek nie meer elke dag aanlyn spandeer nie, met die lees van bekende tydskrifte gesit en nie aan advertensies blootgestel nie. Ek het opgehou om omgee oor wat ek gedra het, watter tendense ek ontbreek en of mense van my gehou het. Ek het totale vryheid gehad om net myself te wees.
Dit is nie te sê ek koop nie goed nie. Om in die lewe te leef, hoef nie jouself te ontneem nie. Dit beteken eerder om dieselfde soort bewuste besluite te neem vir jou bankrekening wat jy vir die omgewing doen.
Het jy dit nodig? Kan jy dit bekostig? Waar sal jy dit sit?
Teen die einde van my jaar van die rooster het ek na 'n kunsvlyt met 'n vriend gegaan. Nadat ek amper 'n jaar lank niks gekoop het nie, het ek elke voorwerp wenslik gevind: handgeblaasde glasware, natuurfoto's, handdempende kerse, ens. Ek het hulle almal begeer.
Die drang om my beursie oop te maak en geld te oorhandig was sterk, so sterk dat dit my verras het. So ek het myself drie vrae gevra, aangesien ek elke item wat ek wou koop, geëvalueer het.
Het ek dit nodig?
Kan ek dit bekostig?
Waar sal ek dit sit?
Ek het nie een van hulle nodig gehad nie, maar ek wou nie hê dat ek my 'n klein snuffel sou koop wat my genoegen sou gee nie. Om op spaargeld te leef, kon ek nie regverdig om iets meer as vyf-en-twintig dollar te koop nie, hoewel dit steeds baie keuses gelaat het. 'N Klein pakkie aantekeningskaarte met natuurfoto's was net vyftien dollar, of ek kon 'n stel kerse of selfs die CD van fluitmusiek gekry het.
Waar sal jy dit sit?
Dit was die derde vraag wat my die meeste beperk het. Om in 'n klein huis te woon wat reeds vol dinge was, ek het nie plek gehad vir nuwe dinge nie.
Op die ou end het ek niks gekoop nie. My huisie het my gered om geld onnodig te bestee. 'N Paar dae na die kunsvlyt kon ek skaars iets onthou wat ek nie kon leef nie.
Die vrae (Het ek dit nodig? Kan ek dit bekostig? Waar sal ek dit sit?) Op my rooster het ek teruggekeer en help my om my uitgawes in die wiele te hou. Hulle is die teenoorgestelde van inkopies as 'n stokperdjie, 'kleinhandelterapie', of om gemaklik te maak. Maar dit is moeiliker terug in die hoofstroom, want ek het teruggekeer in die televisie en die internet met hul gepaardgaande aanslag van reklame.
Die Aarde en my bankrekening doen 'n gunsteling
Deesdae is ek minder verbind met die land as wat ek in Taos was en meer verbind met die mensgemaakte wêreld, en dit maak my ongemaklik. Maar elke keer as ek besluit om nie 'n goedkoop plastiek speelgoed te koop nie en ek vra my die drie vrae, herinner ek myself dat ek 'n guns vir die aarde sowel as my bankrekening doen. Dit is meer bevredigend as om by die rommel te voeg.
T hipery Green: maak op energie, kos, water, asblik, vervoer, dinge - en almal wen
deur Priscilla Short.
Reprinted met toestemming van Red Wheel / Weiser LLC, Thrifty Green, deur Priscilla Short, © 2011 by Priscilla Short is beskikbaar waar boeke verkoop word of direk vanaf die uitgewer by 1-800-423-7087 of www.redwheelweiser.com
Kliek hier vir meer inligting. en / of om hierdie boek op Amazon te bestel.
Priscilla Kort het 'n Baccalaureus Artium van Wellesley College in Wiskunde en 'n Magister in Wetenskap van die College of William and Mary in operasionele navorsing. Sy het meer as 'n dekade in die korporatiewe wêreld gespandeer as 'n stelselingenieur wat sagteware ontwikkel om die hulpbronverbruik van satellietstelsels te optimaliseer. Sy woon in Colorado. Fotokrediet: Heather Wagner.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > tendense > Denke, dinge, en meer dinge
Bewaring en bewaring sonder vrees