Jy het definitief al by hulle verbygeloop in die gange van so ‘n kompleks, of terwyl jy in ‘n koffiewinkel sit, hulle skuins oorkant jou staan. Gewapend tot die tande toe, vingers op die sneller, koeëlvaste baadjies wat bolywe beskerm.
’n Hulpkreet het uitgegaan na Jesus. En Hy het gesê : “Hey, dis nou genoeg”. Deur die donkerte van die vorige paar dae breek ‘n warm helder Goddelike sonskyn in een gebed deur. Die mens wat ek Zelda was voor en na daardie gebed is nie dieselfde persone nie. Ek besef weereens watter ongelooflike almagtige God ons dien. Wanneer Hy praat kom die hemele in beweging en verbaas Hy my weereens. (Hoe sê die kiddies?: “Hy het my omgeboul”)