Op sy 30ste verjaardag 11 Oktober 1899 het die oorlog uitgebreek. Hy was pas wewenaar, agtergelaat met drie kleuter dogtertjies ná die afsterwe van sy jong vrou en dagoud seuntjie. Toe die oproep kom, moes hy die meisietjies onder die sorg van sy skoonsuster Bellie op Vinknes agterlaat.
Ná die oorlog het oupa Wille homself en ook sy bure van broodnodige saadkoring voorsien. Verreweg nie genoeg nie, maar 'n noodsaaklike begin. Vroegtydig had hy sakke vol koring langs 'n binnemuur in die skuur gepak en toe die muur daarop omgestoot veilig buite sig van enige vyand. Goed weggesak onder die watervlak in die diep fonteinekuil bokant die populierbos was ook sy perdekar twee jaar lank weggesteek.