Ontspan en geniet in - Laos! | our-travels.com | Beelde, foto's en reis artikels
Laos is `n klein landingeslote land weggesteek tussen Thailand en Kambodja aan die een kant en Viëtnam aan die ander kant. As gevolg van swak vervoer, sowel as uiterste armoede, slegs `n paar toeriste besoek hierdie godverlate deel van die wêreld.`N reis na lande soos Laos tel nog steeds as `n avontuur. Byvoorbeeld, is baie swak van die gesondheidsorg stelsel ontwikkel. Dit word aanbeveel om toeriste wat in die dringende behoefte van `n ernstige mediese prosedure te ontruim uit die land, selfs in die naburige Thailand. En om te weet dat die dokters werklik is nie tot jou beskikking is baie bekommerd te wees in `n land waar, byvoorbeeld, is dit nie ongewoon om malaria te kry van die muskiet byt. Vervoer is `n ander storie. Die paaie is in so `n slegte vorm dat rit van honderd kilometer in `n bus soms tien uur neem. Bus reis kan draai uit tot wees, byvoorbeeld, `n reis op die dak van die bus. Egter, is die oorgrote meerderheid van die reisigers binnegaan en verlaat Laos gesond en gelukkig. So, jy sien, niks lelik met ons gebeur.
Behalwe sy eksotiese en aansteeklike ligtheid, Laos het nie veel om te wys vir toeriste. Dit is `n kulturele verband hou met Thailand. Slaap klein land in die huidige, soos ook in die verlede, het nooit regtig uitgeblink in enigiets nie. Uitsondering is `n pragtige antieke stad van Luang Prabang, wat op `n skiereiland in die natuur in die midde van die Mekong-rivier geleë is. Die stad self is die setel van die vergete koninkryk. Vientiane was interessant om ons slegs deur een ding: die hoofstad van een vreeslik swak toestand lyk nie sleg nie. Verder, dit lyk elegant, het selfs `n effense Franse flair. Restaurante en hotelle is goed, die strate in die middel versier. Daar is `n paar klubs waar groot bier "Laos" uitgestort, en party duur tot dagbreek. Ooit haastig kapitalisme heeltemal omseil hierdie sosialistiese land, wat saam met sy inwoners, gesink in passiwiteit en luiheid. En dit wys op elke stap. In Laos is dit normaal dat die verkoopspersoon in die winkel aan die slaap raak. Ontvangsdame in `n hotel het `n net tussen twee pilare vasgemaak. En die meeste van alles wat ons het gelag toe in `n restaurant, nadat sy bedien ons `n maaltyd, ons kelnerin kort gelê op die vloer neer. Taxibestuurders is soms so lui dat hulle weier om `n rit so net jy pla nie van hulle by ontspan. Jy moet ook te kry op `n vliegtuig veel vroeër omdat die vlieëniers wil nie om te wag - ons vliegtuig gevlieg het meer as `n uur vroeër.
Laos, met `n informele atmosfeer, bied die ideale vertrek van die Wes-senuweeagtigheid en genadeloos kapitalisme. Alle vorme van verdwaalde avonturiers dat ons gevind dat daar, soos byvoorbeeld `n bejaarde Spanjaard, lof Laos, want vir `n klein bedrag van die geld wat jy daar kan vir maande leef, lui en rustig. Dit was ook lekker vir ons. Byvoorbeeld, `n pragtige, baie netjiese klein familie hotel waarin ons gebly het `n ruim kamer met uitsig op die palmbome, die rivier Mekong, die ware wilde, en op die pragtige bergpieke. Prys met ontbyt? Sowat vyf dollars. Natuurlik, die lewe van die plaaslike bevolking is nie `n tuin van rose. As `n logiese volgorde aan algemene lusteloosheid, die land is uiters swak. Restaurante en winkels is dikwels die ruimtes waarin hele gesinne woon. Laos, vir ons as die toeriste, was uitsonderlike: vir die winskoop prys ons `n wonderlike en ontspanne tyd daar spandeer. Daarom, Laos in ons herinnering bly as `n ver, wonderlike, slaap land.