ek kan nie na Gould luister sonder om te dink aan Kasper Krone nie (The Quiet Girl: A Novel – Peter Hoeg; Farrar, Straus and Giroux; 2007), met sy verstommende “ability to access people’s acoustic essence, especially children’s”. hou van die ’81 opname meer, die een van toewyding, waar hy die aria met variasies as ’n enkel passie-en-passasie (!) hanteer; teenoor die meer voortstuwende styl van die ’55. musiek is amper meer nog basies in die kreatiewe wêreld as poësie (eerste was per slot van rekening klank, toe woord). en by my ’n groot belangstelling. ken jy daardie gedig van Conrad Aitken, The House Of Dust: Part 03: 13: The half-shut doors through which we heard that music? Dan sien jy die mens/vrou, dan sien jy die hond, afhangende of jy dit met of sonder die motto/opdragwoorde (?) lees. Hoewel Wopko Jensma nie Duits op skool of universiteit gehad het nie, werk hy van 1965 tot 1967 as vertaler vir die Afrikaanse Pers-Boekhandel in Johannesburg, en daar verskyn vyf van sy vertalings van jeugromans uit Duits in Afrikaans by dié uitgewery en een uit Engels in Afrikaans by J.L. van Schaik.