WAT WORD ULTRAKLANK VOORGESKRYF TEEN 16-17 WEKE SWANGERSKAP - KLEINTJIES - 2019
Kan tepels seer in die vroeë stadiums
Granaatjie vir kinders
Bevrore kersies - Chemiese samestelling, voedingswaarde, BJU
Ultraklank tariewe by 16 weke swangerskap
16-17 weke swangerskap - 'n wonderlike tyd vir die toekomstige ma. Gedurende hierdie tydperk word vroue gewoonlik nie gepla nie, en veral sensitiewe persone kan die beweging van hul baba vir die eerste keer voel. Hierdie gebeurtenis mammas sien baie emosioneel. En diegene wat dit nog nie ervaar het nie, vanaf hierdie tyd byna elke dag met die hoop om na hulself te luister, om die baba se beweging ten minste kortliks te voel. En so, die vrou wat in die gedagtes van die kind gedompel word, skryf die behandelende geneesheer 'n addisionele ultraklank by 16-17 weke swangerskap voor. Watter doelwitte streef die dokter na?
Wie word getoon
Ultraklankondersoek is drie keer vir alle vroue verpligtend. Vir die eerste keer word die verwagte ma 'n ondersoek aangebied in die periode van 11-14 weke van swangerskap. Dit is die tydperk van die eerste sifting, waartydens bruto fetale misvormings en chromosomale abnormaliteite bepaal kan word, die baba se vitaliteit word beoordeel, die swangerskapstydperk word gespesifiseer en die patologie van die voortplantingsorgane word opgespoor.
Die tweede keer word 'n swanger vrou 'n ultraklankskandering voorgeskryf om 18-21 weke. Gedurende hierdie tydperk vind die tweede skerm plaas. 'N Meer in-diepte studie van die ontwikkeling van die baba word uitgevoer, misvormings van organe en ander eienskappe van die fetus en geslagsdele van die moeder, wat nie in die vorige ondersoek sigbaar was nie, word geïdentifiseer. Die derde keer word ultraklank uitgevoer in 32-34 weke.
Wat is die doel van ultraklank om 16-17 weke? Wat kan spesiale dokter in hierdie tydperk sien? Die aanduidings vir ultraklank in week 16 is die volgende gevalle:
As 'n swanger vrou om een ​​of ander rede die eerste sifting misluk het. Dit kan wees in die geval van 'n laat diagnose van swangerskap tydens laktasie of as gevolg van persoonlike omstandighede in 'n vrou. Met hierdie variant van gebeure bly die tyd vir die tweede sifting ondanks die oënskynlike klein tydsverskil tussen die studies.
As jy vermoed dat die teenwoordigheid of bestaan ​​in vorige swangerskappe gedurende hierdie periode van ismaties-servikale insuffisiënt is. Die doel hier is die tydige diagnose en behandeling vir suksesvolle swangerskap.
'N Eksaminering kan deur 'n genetikus voorgeskryf word met twyfelagtige of onvoldoende resultate van die eerste ondersoek. Dit kan 'n vermoede wees van die teenwoordigheid van patologie, wat nie vroeër as hierdie tydperk geregistreer kan word nie.
Om die seks van die fetus te bepaal. Hierdie tydperk is die vroegste om die feit van die geslag van die baba vas te stel. Hierdie kennis is nodig om die risiko van seksverwante siektes te beërf.
Vir opvolg ondersoek in die identifisering van patologie in die eerste ultraklank. Dit vind plaas in die diagnose van ovariale neoplasmas ten einde die swangerskapstaktiek en die indikasies vir moontlike chirurgiese behandeling te bepaal.
Spesiale opleiding voor die ultraklank teen 16 weke is nie nodig nie. Dit is net nodig vir die gerief van die prosedure om die blaas leeg te maak. In die oorgrote meerderheid van die gevalle word 'n ultraklankskandering op die rug in transabdominale wyse uitgevoer wanneer die sensor op die maag is.
Egter, transvaginale toegang word benodig om die ismitiese kerkinsufficiëntie te diagnoseer. Tydens die proses van ultraklankdiagnose word die sensor in die vagina geplaas. Om swanger te wees, is nie die moeite werd nie. Hierdie metode kan nie die baba benadeel en gee hom nie ongemak nie. Dit is ook onmoontlik om met 'n infeksie te besmet, aangesien 'n kondoom op die sensor geplaas word.
Evaluering van die ontwikkeling van die baba in die periode van 16-17 weke
Dekodering van die uitslae van ultraklank in die tydperk van 16-17 weke sluit baie parameters in. Vir hierdie tydperk verloor die coccyx parietal grootte sy relevansie en informativiteit. In die eerste trimester word die duur van swangerskap aangedui in die afwesigheid van data volgens die biparetale grootte van die fetale kop. Om die waarde daarvan te verkry, word die afstand tussen die uiterste kontoere van die parietale bene gemeet. As gevolg van verskeie siektes, kan hierdie grootte egter verskil, daarom word die tweede ultraklankskandering gebruik om die duur van swangerskap slegs in die afwesigheid van ander data te verduidelik.
Die volgende aanwysers word gemeet aan ultraklank op 16 weke:
biparietale kopgrootte (normaal 31-37 mm),
voorste oksipitale kopgrootte (normaal 41-49 mm),
abdominale omtrek (normaal 88-116 mm),
kopomtrek (normaal 112-136 mm),
dye lengte (normaal 17-23 mm).
Die gemiddelde gewig van die vrug is 100 gram, 'n toename van ongeveer 11,6 cm.
By 17 weke word 'n geskatte fetale gewig van ongeveer 140 gram deur ultraklank bereken. Hoogte is ongeveer 13 cm. Regulatoriese aanwysers vir ultraklank in 17 weke:
biparietale kopgrootte -34-42 mm,
voor-oksipitale grootte - 46-54 mm,
abdominale omtrek -93-131,
kopomtrek - 121-149 mm,
heup lengte -20-28 mm.
Ook op die ultraklank dui die baba se hartklop aan. Die normale waardes wissel van 140-160 slae per minuut. Geregistreerde motoraktiwiteit van die fetus. Gemete hoeveelheid amniotiese vloeistof, die dikte van die plasenta. Die naelstring word beskryf. Gedurende hierdie tydperk is drie vate wat daardeur deurgaan, duidelik omskryf: twee arteries en een ader. Heel dikwels, 'n ultraklank scan laat sien dat slegs een slagaar teenwoordig is. Jy moet nie bang wees nie, die enigste naelstertslag is 'n variant van die norm, maar dit vereis gereelde ultraklank toetse met dopplerometrie.
Watter patologie van die fetus kan opgespoor word
As die uitslae tydens die eerste sifting twyfelagtig was of dit glad nie uitgevoer is nie, word in die periode 16-17 weke met ultraklank ondersoek van die fetus uitgevoer vir die teenwoordigheid van ontwikkelingsanomalieë en chromosomale patologie. Die dikte van die kraagruimte verloor sy inligtinginhoud in hierdie tydperk in teenstelling met 11-14 weke van swangerskap. Die brein (serebrale ventrikels, serebellum), gesig, ruggraat, hart, longe, maag, lewer, blaas, niere, boonste en onderste ledemate word beskryf.
In die periode van 16-17 weke kan orgaanafwykings soos die rug van die bifida, Fallot's tetrad, anienfale, nierhidronephrose en ander aangetref word. Afwesigheid of hipoplasie van die neusbeen op ultraklank kan in Down-sindroom voorkom.
As 'n swanger vrou vermoed word van 'n chromosomale patologie, kan 'n biochemiese studie aangebied word as deel van die tweede ondersoek vooraf. Die bloedtoets sluit in die bepaling van die vlak van alfa-proteoproteïen, menslike chorioniese gonadotropien en vrye estriol. In die periode van 16-18 weke, met swak siftingsuitslae of die teenwoordigheid van risikofaktore, kan amniosentese aangebied word.
Norms van ultraklank 16 week
4 maande swangerskap.
Tot die verwagte geboortedatum + 24 weke.
Mamma Kenmerke van die week.
Gewigstoename afhangende van die duur van swangerskap - per week
Die totale gemiddelde gewigstoename vir hierdie week van swangerskap is slegs 300 gram per week
Afhangende van die liggaamsmassa-indeks. Vir 16-17 weke swangerskap.
Die liggaamsmassa-indeks word bereken = gewig (kg) / (hoogte m2) 2
Met 'n BMI van minder as 19,8 grasieuse vroue, swak liggaam - 3.2 kg
Wanneer, BMI is gelyk aan 19,8-26 vroue van gemiddelde bou - 2.3 kg
Wanneer, BMI is meer as 26 groot vroue, sterk bou - 1,4 kg
Die hoogte van die baarmoeder vloer - 14-19 cm, die bodem van die baarmoeder is ongeveer halfpad tussen die skaambeen en die naeltjie.
Baba kenmerke van die week.
'N Kind die grootte van 'n groot peer.
Tussen 16 en 22 weke begin moeders om die bewegings van die baba te onderskei. Dit hang alles af of jy die eerste swangerskap het, hoe die plasenta aangeheg is, en jou grondwet.
Die kind studeer alles om hom, as die naelstring onder die rug val, haal dit op en sip dit, en laat dit dan gaan.
Die kind inhaleer en uitasem die amniotiese vloeistof. Vrugwater word elke drie uur bygewerk. Jy moet gereeld skoon water gebruik ten minste 30 ml per kg liggaamsgewig.
Die lengte (hoogte) van die fetus is 16.4 mm.
Vrugte gewig 146 gram. Die gemiddelde waarde van 146. koers van 121 tot 171
Fetometrie deur middel van ultraklank
vir 'n termyn gelyk aan die volle sestien weke van intra-uteriene ontwikkeling
BPR (BPD) Bipariale grootte 36 mm +/- 5 mm. Gemiddelde waarde 36, norm 31 tot 37
LZR (OFD) Frontale-oksipitale grootte 46 mm +/- 3 mm. Gemiddelde waarde 46. norm van 43 tot 49
(OG) Hoofomtrek 128mm +/- 15 mm. Die gemiddelde waarde is 128, die norm is 113-143
DB (FL) Heup lengte 22 mm +/- 4 mm. Die gemiddelde waarde van 22. koers van 18 tot 26
(DG) Lengte van 'n shin is 18 mm Gemiddelde waarde 18. Norm van 15 tot 21
(DP) Die lengte van die skouer 21mm +/- 4mm. Die gemiddelde waarde van 21. koers van 17 tot 25
(DPR) Die lengte van die voorarm 15 mm Die gemiddelde waarde van 15. koers van 12 tot 18
J (TBD) Diameter van die abdomen Gemiddelde 102. Norm van 88 tot 116
Koelmiddel (AC) Abdominale omtrek 106 mm +/- 10 mm. Gemiddelde waarde 106, norm 96 tot 116
Nasale been 5.4 mm. Die gemiddelde waarde van die grootte van die neusbene is 5,4, die norm is 3,6 tot 7,2
Ultraklank op week 16 tydens swangerskap
Ultrasonografie by 16 weke van swangerskap word redelik selde voorgeskryf - die eerste geskeduleerde sifting is reeds uitgevoer, en voor die tweede beplande ultraklank en sifting nog 2-3 weke. Maar in sommige gevalle moet die skandering herhaal word of 'n bietjie vroeër 'n tweede ondersoekstudie uitgevoer word. Hoe ontwikkel die baba op hierdie tydstip en waarna kyk hulle na 16 weke ultraklank?
Wat gebeur met 'n baba by 16 weke?
Op die 16de week van swangerskap is die baba in die moederskoot reeds die grootte van 'n klein pomelo: dit weeg ongeveer 90 gram, 110-116 mm lank. Sy spiere groei sterker, sy nek is vol vertroue in die kop en die baba probeer dit van kant tot kant. Hy oefen ook die res van die spierstelsel: stoot met bene en arms, probeer om oor te rol. Die bene van die fetus word langer, volwasse naels verskyn op die vingers.
Dit is in hierdie tyd dat die eerste ma vir die eerste keer kan hoor hoe die baba in die maag roer. Veral hierdie kanse word verhoog tydens die tweede swangerskap. Die vrou weet reeds wat om te verwag, en wanneer die kind vir die eerste keer gestoot word, sal sy dit nie met enige iets verwar nie. Mimiek van die fetus ontwikkel: as 'n ligstraal met 'n ultraklank op die maag val, kan die baba die oë met handvatsels probeer bedek. Hy beweeg al eeue lank, maak gesigte, maak gesigte, probeer om vreugde of verontwaardiging uit te druk.
Reeds ten volle funksionele interne organe. Die hart pomp tot 25-28 liter bloed per dag, die maag en ingewande werk. Die niere werk soos 'n horlosie: urine word elke uur vrygestel en die volume vrugwater kan 200 ml bereik. Soms kan die baba-haksel, en dan ma, 'n effense ruk in die maag voel.
Teen hierdie tyd, die vorming van die geslagsdele in die krummels. Meisies het reeds 'n baarmoeder en fallopiese buise, ovariale ontwikkeling is naby aan die einde. Die seun van die toekomstige seun van die ultraklank sal die penis duidelik toon, alhoewel die testikels nog nie afgekom het nie.
Aanwysings vir ultraklank op die 16de week
16 weke swangerskap is 'n soort tussenstadium tussen die geskeduleerde ultrasounds van die eerste en tweede trimester. Die hoofstudies gedurende hierdie tydperk is tradisionele urinole, drukmeting, spesiale bloedtoetse vir hormone, infeksies, ens. Soms kan 'n dokter die beplande sifting van die 18de week na die 16de skuif. In hierdie geval word die sluiting van die siftingsresultate gewoonlik voorberei op grond van 'n ultraklankskandering van die eerste trimester.
In watter gevalle kan die behandelende geneesheer die pasiënt na 16 weke swangerskap na 'n ultraklank stuur?
As dit nie in 11-14 weke geslaag word nie. As die pasiënt om die een of ander rede die eerste beplande ultraklank nie ondergaan het nie, sal die dokter haar definitief in 16-17 weke skandeer. Die volgende ultraklank vind plaas binne die tydsgeld wat deur die wet bepaal word.
As daar tans 'n bedreiging van servikale insufficiëntie (ICN) bestaan. ICN is 'n voortydige servikale dilatasie. Dit gebeur absoluut pynloos, maar dit kan lei tot gevaarlike gevolge. In die tweede trimester word die fetale blaas en die breuk van die vrugwater veroorsaak.
Om die geslag van die kind te bepaal. Teen 16 weke word 'n ultraklankskandering gewaarborg om die geslag van die kind te wys as die baba homself laat sien, en nie terug na die monitor terugkeer nie. Soms is so 'n diagnose nodig om oorerflike patologieë langs die pa se lyn uit te sluit. Byvoorbeeld, hemofilie.
Die hoofaanwysers en standaarde van ultraklank op die 16de week
Dekodering ultraklank skandering op hierdie tydperk sluit 'n baie verskillende parameters. Dit is die grootte van die baba, die toestand van die interne kindersorgane, die lengte van die bene, die grootte van die plasenta in die ma, ens.
Basiese standaarde en hul waardes vir ultraklank van die 16de week:
die biparietale grootte van 'n kinderkop is 31-37 mm,
voor-oksipitale kopgrootte - 41-49 mm,
kopomtrek - 112-132 mm,
maag omtrek in die baba - 88-116 mm,
dye lengte - 17-23 mm,
skouer en kalfgrootte - 15-21 mm,
die lengte van die voorarm in die fetus is 12-18 mm,
kind se gewig - 90-100 g,
die volume van die amniotiese vloeistof van die toekomstige ma - 73-200 ml,
grootte van die plasenta - 13,8-24,3 mm.
In die tydperk van 16 weke swangerskap is die plasenta reeds volledig gevorm. In die naelstring - drie groot vate.
Moontlike patologie op ultraklank van die 16de week
'N Belangrike taak van die eerste beplande ultraklank om 11-14 weke is die tydige diagnose van chromosomale abnormaliteite in die baba en enige aangebore abnormaliteite. As die uitslae van hierdie ultraklank onakkuraat was of die ontleding gemis is, sal die dokter eers na 16 weke die risiko's van siekte in die ongebore kind evalueer.
'N Ultraklankondersoek van chromosomale patologieë kan so 'n aanduiding aandui as die oormatige dikte van die kraagarea van die fetus. Dit is een van die hoof tekens van Down sindroom in die toekomstige fetus. As die neusbeen nie op ultraklank sigbaar is nie, kan dit Downsindroom of Edwards aandui.
By die 16de week van swangerskap kan sommige gevaarlike anomalieë van die neurale buis reeds deur ultraklank bespeur word. Byvoorbeeld, die skaarsste analefalie is die afwesigheid van 'n baba se kraniale gewelf en brein. Gedurende hierdie tydperk met ultraklankskandering is dit ook moontlik om die ruggraat duidelik in die baba te sien en sekere patologieë van die ontwikkeling daarvan te identifiseer.
Dikwels word ultraklank 'n addisionele studie as die hoofontledings kontroversiële resultate toon. Om die toestand van die toekomstige ma en baba op hierdie stadium te bestudeer, word 'n bloedtoets voorgeskryf vir ACE (alfa-fetoproteïen), hCG (menslike chorioniese gonadotropien) en ne (ongeconjugeerde estriol). As daar 'n vermoede van 'n genetiese siekte in 'n baba is, spandeer amniosentese - analise van vrugwater op die ACE.
Ultraklankskandering by 16 weke van swangerskap is nie 'n verpligte ultraklankskandering nie, maar in sommige gevalle is dit net nodig. Dus, as die pasiënt die beplande ultraklank van die eerste semester gemis het, is dit nodig om die prosedure op die 16de week te hê. Dit is nodig om die ontwikkeling van die baba en die teenwoordigheid van al sy interne organe te bepaal, met die uitsondering van die risiko van ernstige siektes. Skandering vir 'n periode van 16 weke kan ook nodig wees om die toestand van die baie toekomstige moeder te bepaal.
16 weke van swangerskap: fetale ultraklank by week 16
Die koste van ultraklank in die tweede trimester in die tydperk van 14 tot 26 weke is 300 grivna. Die prys sluit in prenatale sifting, biometrie volgens protokolle, 3D / 4D visualisering. Die koste van komplekse prenatale sifting vir PRISCA (ultraklank + vrye estriol + alfa-fetoproteïen + beta-HCG met die berekening van die individuele risiko van chromosomale abnormaliteite (byvoorbeeld Downsindroom of Edwards-sindroom) en ontwikkelingsgebreke (bv. Neurale buisafwyking) - UAH 735.
Veranderinge in die kind met fetale ultraklank by 16 weke van swangerskap
Fetale groei met ultraklank van die fetus teen 16 weke van die swangerskap is 15 sentimeter, die gewig is ongeveer 85 gram.
Die vingernaels en toneels vorm en groei in die fetus, sommige pasgeborenes moet hul naels in die eerste dae van die lewe versier!
'N Fetus vanaf die 16de week van swangerskap kan sy oë oopmaak om die wêreld in die toekoms aktief te verken. Tydens fetale ultraklank by 16 weke se swangerskap, kyk hoe die fetus slegs sy oë oopmaak met die gebruik van 'n 3D 4d-ultraklank tydens swangerskap. Maar die meeste van die tyd hou die vrug nog met geslote oë. Die vrugte kan tussen dag en nag onderskei. Met 'n sterk helder lig wat op jou maag gerig is, byvoorbeeld, direkte sonlig, dek die kind sy ooglede met sy palms.
Die kind se ma begin die moeder se stem onthou vanaf die 16de week van swangerskap, en onthou ook die stemme van ander familielede wat dikwels met jou praat.
Vanuit hierdie tydperk het 'n kind 'n eerste hik in utero. Iets later kan jy dit in die vorm van ritmiese stoot in die maag voel.
Seun of meisie Op ultraklank van die fetus teen 16 weke van swangerskap, kan jy die geslag van die kind redelik duidelik bepaal, maar dit moet onthou word dat ultraklank nie altyd onmiskenbaar is nie.
Die vrugte kan tot 0,5 liter vrugwater per dag drink!
Die plasenta is reeds ten volle gevorm en werk onafhanklik om swangerskap te handhaaf en te ontwikkel, wat swangerskapshormone vervaardig. Met fetale ultraklank op 16 weke, is die grootte van die plasenta gemiddeld 18 mm.
Meting met fetale ultraklank by 16 weke swangerskap
Wanneer ultraklank van die fetus teen 16 weke van swangerskap, is die belangrikste metings vir die diagnose van normale fetale ontwikkeling:
BPD (biparietale grootte) is die transversale grootte van die fetale kop. Met fetale ultraklank met 16 weke swangerskap, is bipariese grootte gemiddeld 34 mm (31-37 mm).
DB (lengte van die dy) - met ultraklank van die fetus teen 16 weke van swangerskap, gemiddeld 20 mm (17 - 23 mm).
DP (lengte van die humerus) - met ultraklank van die fetus teen 16 weke van swangerskap, gemiddeld 18 mm (15-21 mm).
Die lengte van die been met ultraklank van die fetus teen 16 weke swangerskap, is gemiddeld 18 mm (15-21 mm).
Die lengte van die voorarm met ultraklank van die fetus teen 16 weke van swangerskap, is gemiddeld 15 mm (12-18 mm).
Die evaluering en meting van bene op albei ledemate is nodig om misvormings uit te sluit. Gewoonlik is die regter- en linker ledemate simmetries, lang bene is ewe. Wanneer ultraklank van die fetus teen 16 weke van swangerskap, het die lang bene die voorkoms van gladde, duidelike, nie-intermitterende lyne.
Veranderinge in jou liggaam tydens swangerskap 16 weke
Jy mag ligte bewing of swaai in die onderbuik voel. Dit is nie gas nie, dit is jou baba so groot dat jy dit begin voel! As jy nie 16 weke swanger raak nie, is dit ook normaal. Die meeste vroue wat vir die eerste keer swanger is, voel perturbasies om 20-22 weke. Van 16 weke van fetale beweging voel hulle of vroue wat alreeds kinders het, of eerder dun kinders.
Die bors gaan voort om te groei. Jy moet 'n spesiale gebreide bra dra om oormatige druk op die melkkliere te voorkom, en voorberei op borsvoeding. Die ideale opsie is katoenbrasies vir verpleegkunde. Moenie bekommerd wees dat die bors baie sal ly as u die kind voed nie. Ver van dit af. As jy tred hou met jou gewig, moenie oor die swangerskap wen nie, en tydens die wat ekstra pond voed - die bors verander feitlik nie, sal sy aantreklikheid behou. En jou baba sal die eerste waardevolste bydrae tot sy gesondheid ontvang - borsmelk, ryk aan teenliggaampies, wat die immuniteit van die krummels en ander voordelige stowwe vorm.
Baie swanger vroue bly aan hardlywigheid ly. Dit is as gevolg van die effek van swangerskapshormone, met die meganiese druk van die groeiende swanger uterus op die ingewande. Hierdie faktore dra by tot die feit dat die spysverteringskanaal stadiger word. Dit is belangrik om genoeg vloeistof (minstens 2,5 liter) te drink, gebruik groente-vesel om die afwesigheid van ontlasting vir meer as twee dae te voorkom.
Die hoeveelheid vaginale afskeiding styg. Hulle is nodig om die geboortekanaal te beskerm teen patogene bakterieë en infeksies. Ten spyte van die feit dat die ontslag jou ongemak gee, moenie versoek word om daaglikse besteebare pads te gebruik nie, wat bydra tot die ontwikkeling van sproei. Gaskets skep 'n kweekhuisomgewing, 'n kweekhuis vir die groei van "slegte" bakterieë en die dood van "goed".
Spatare kan voorkom word indien u nie meer as die voorgeskrewe gewig kry nie. Oorgewig skep 'n bykomende las op die vate. Probeer ook om jou bene op die pelviese vlak of hoër te hou, indien moontlik. Hou meer aan as die dokter in beheer is van die swangerskap. het jou nie 'n ander aanbeveel nie.
Swangerskapshormone beïnvloed slymvliese, wat swelling veroorsaak. Geen uitsondering en nasale mukosa nie. Neusopeenhoping is 'n algemene probleem by swanger vroue. Sout bespuitings vir die neus (aquamaris, humer) kan die situasie effens verlig, die swelling verwyder. Met die ondoeltreffendheid aangestel farmakologiese vasokonstriktor neusdruppels, maar hulle kan slegs onder die toesig van 'n geneesheer gebruik word.
Die maag groei, die bekkenhoek van die bekken verander geleidelik, wat laer rugpyn kan veroorsaak. Rugpyn kan ook een van die simptome van 'n bedreigde miskraam wees. Maak seker dat jy jou dokter oor hierdie pyn vertel, veral as laer rugpyn laer buikpyn vergesel.
Om pyn in die lae rug te verlig met 'n veranderende helling van die bekken, kan jy 'n ligte massering van die probleemarea gebruik, 'n warm stort.
Het jy opgelet dat bloed tydens borsel verskyn? Hierdie effek op die tandvleis van dieselfde swangerskapshormone - progesteroon en menslike chorioniese gonadotropien. Hormone maak die tandvleis meer vatbaar vir bakterieë, sodat die tandvleis ontsteek word. Dit is nodig om mondhigiëne sorgvuldig te monitor.
Bronne: http://familymagazine.ru/16-week-pregnancy/, http://uzigid.ru/beremennost-nedely/uzi-na-16-nedele.html, http://ultraclinic.com.ua/diagnostika /uzi/uzi-pri-beremennosty/16-nedelj-uzi-ploda.php
Die standaarde van ultraklank 16 weke van swangerskap. Ultraklank tydens swangerskap. beremennost9m.ru
Uzi op die 17de week van swangerskap
Op grond van die All-Russian swangerskapbestuursprogram vind 'n volledige ondersoek (sifting) van 'n vrou drie keer plaas in die perinatale tydperk. In die afwesigheid van atipiese manifestasies word die volgende terme in elk van die drie trimesters vasgestel:
primêre - vanaf die tiende tot die veertiende week,
weer van 20 tot 24,
Die laaste vertoning is van 32 tot 34.
Beplande ultraklank in die 17de week van swangerskap word nie uitgevoer nie. As dit verlang word, kan die verwagte ma die studie self neem. Ultraklank is absoluut veilig vir die baba, dus die frekwensie van ultraklankdiagnostiek het geen beperkings nie. Die ginekoloog skryf 'n addisionele (ongeskeduleerde) prosedure vir simptomatologie voor, wat 'n standaardafwyking in die ontwikkeling van die fetus kan aandui.
Ultraklank op 16 weke: eerste baba bewing
4 maande het verloop sedert die begin van swangerskap. Die fetus op 16 weke van sy ontwikkeling het tot 110 - 116 millimeter gestrek, en die gewig is ongeveer 80 gram. Met die hulp van 'n ultraklank sien Mama die chaotiese bewegings van haar baba vir die eerste keer. Wanneer 'n blink lig die maag tref, probeer die baba sy oë nou met sy klein hande toemaak.
3D-ultraklank laat jou toe om te sien hoe die vrug verlaag en sy ooglede lig, hoewel die meeste van die tyd, met hom, natuurlik steeds verlaag word. Die nekspiere het in die baba versterk, en nou hou die kop meer selfvertroue, selfs van kant tot kant. Bene is verleng en skerp naels verskyn op die vingers.
By die 16de week van swangerskap begin die fetus om gesigsuitdrukkings aktief te ontwikkel. Die kind maak 'n gesig wanneer hulle pittige of onaangename kos eet wat deur mama geëet word. Gedurende hierdie tydperk kan 'n baba vir die eerste keer 'n baba kry, en 'n swanger vrou sal 'n kronkelende maag voel. Teen 16 weke op ultraklank kan jy die geslag van die baba noukeurig bepaal, as jy gelukkig is en hy nie sy buit na sy ouers verander nie.
Gedurende hierdie tydperk, vanaf die 16de tot die 20ste week van swangerskap, begin die vrou die eerste skok van haar kind voel. Hulle kom baie selde voor, aangesien die baba nog baie klein en onsigbaar is vir die hand van die pa, maar die sensitiewe ma weet duidelik dat dit haar baba is. Die toekomstige meisie se ontwikkeling van die eierstokke eindig, die baarmoeder- en fallopiese buise word gevorm, tot 5 miljoen eiers word vrygestel. Die seun het 'n duidelik sigbare penis, alhoewel die testikels nog nie afgekom het nie. Die fetus verhoog die hoeveelheid daaglikse uitgeskeide urine. In hierdie verband word die amniotiese vloeistof met ongeveer 250 milliliter verhoog.
Om 16-17 weke kan die studie op twee maniere uitgevoer word:
transabdominale - deur gebruik te maak van 'n sensor wat die dokter oor die buikoppervlak beweeg, word 'n spesiale gel gebruik om die geleidingsvermoë van die golf te verbeter. Hierdie metode word gebruik om die toestand van die ongebore kind te evalueer.
transvaginale - die sensor word in die vagina geplaas, wat die toestand van die serviks kan bepaal. dikwels gebruik om 16 weke.
Drie ultraklankondersoeke word gewoonlik voorgeskryf - 11-14, 18-21, en 32-34 weke. Ultrasonografie by 16-17 weke van swangerskap word uitgevoer volgens verskeie aanduidings:
Met die bedreiging van servikale gebrek, word transvaginale ondersoek na 16 weke uitgevoer.
aangesien, vanaf week 16, 'n ervare spesialis in staat sal wees om die geslag van die kind te bepaal, word ultraklankdiagnose voorgeskryf om oorerflike patologieë wat deur die vader oorgedra word (soos hemofilie) uit te sluit.
om 17 weke word 'n eksamen geskeduleer vir vroue wat dit in die eerste trimester gemis het.
Spesiale voorbereiding vir die transvaginale ultraklankdiagnose by week 17 is nie nodig nie, en vir transabdominale diagnose is dit nodig:
Onthou om swaar maaltye op die dag van die eksamen te neem
Jy moet dalk 'n studie met 'n volle blaas doen (omdat die voue van die leë kan inmeng met 'n voldoende beoordeling van die toestand van die ongebore kind).
In week 16 word die ontwikkelingsstatus van die kind se interne organe en die grootte daarvan geassesseer. Fetale meetwaardes is normaal:
kopdiameter (biparietaal) - van 31 tot 37 mm
kopomtrek - van 112 tot 132
maag omtrek - van 88 tot 116
dye lengte - van 17 tot 23
skouer grootte - van 15 tot 21
kalfgrootte - van 15 tot 21
onderarm grootte - van 12 tot 18
vruglengte - van 120 tot 150
gewig - ongeveer 90 gram.
Ultraklank diagnose van servikale insuffisiënt
In die periode van 16-18 weke van swangerskap produseer servikometrie vir die diagnose van servikale insuffisiënt. Dit is 'n metode van ultraklank, wat bepaal word deur die lengte van die serviks en die mate van openbaarmaking van die servikale kanaal. Normaalweg moet die lengte van die serviks 30 mm of meer wees, en die binnekant van die opening van die servikale kanaal moet gesluit wees. By ultraklank kan 'n trechtervormige uitbreiding en verdieping van die interne os bepaal word. Alhoewel wanneer 'n ginekoloog ondersoek, kan die eksterne os gesluit word. Daarom moet die diagnose van servikale insuffisiënt uitgevoer word met behulp van ultraklank.
By die uitvoer van servikometrie moet die blaas leeg wees, aangesien die volheid die werklike prent kan verdraai. 'N verkorting van die serviks van meer as 2 cm, 'n trechtervormige verdieping van die interne os en 'n prolabasie agter die opening van die fetale blaas is tekens van 'n uitgesproke dreigement van miskraam en benodig dringende hospitaalbehandeling. Dit is die tydperk vanaf week 16 tot week 18, wat die gunstigste is om die serviks vas te maak om die servikale insufficiëntie te verbeter. Die langtermyn resultate met tydige behandeling is baie beter.
Ultraklankondersoek by 16-17 weke is uiters belangrik vir die tydige diagnose van servikale insuffisiënt en die begin van behandeling, wat die gunstige voorspelling vir hierdie siekte aansienlik verbeter. Sifting in hierdie tydperk met twyfelagtige resultate van die eerste ondersoek of gebrek daarvan is voldoende insiggewend om misvormings en chromosomale abnormaliteite van die fetus op te spoor.
Veranderinge in week 16
Teen hierdie tyd begin die mimiese spiere in die baba te vorm. Nou kan hy met sy mond baie suksesvol frons, knip en selfs oopmaak. Daarbenewens kan dit ultraklank skerm vasvang.
Begin om te groei en verhard die bene van die baba. Die oppervlak van sy lyf is bedek met 'n ligte, byna deursigtige fuzz, wat lanugo genoem word. Terselfdertyd bly die vel dun en selfs deursigtig, soveel sodat die baba se vaatstelsel daardeur sigbaar is.
'N Unieke velpatroon en klein brose marigolds verskyn op die baba se vingers. Die bewegings van die baba is redelik gekoördineer.
Hy kan vrugvrye vloeistof sluk, aan sy vingers suig, sy kop in verskillende rigtings draai en selfs 'n kans kry om te sluk.
Die senuweestelsel word op 'n vinnige tempo gevorm, en elke sekonde is daar ongeveer vyfduisend meer neurone daarin. Die adrenale korteks is amper gevorm en begin om die hormone wat nodig is vir onafhanklike lewe te produseer.
Die pituïtêre klier sluit by die werk aan, en hemoglobien word in die bloed geproduseer. In die manlike fetus, teen 16 weke, word die geslagsdele volledig gevorm, maar die testikels is nog in die buikholte.
In die vroulike fetus word die eierstokke in die bekkenholte verlaag. Daar is reeds 'n baarmoeder, vagina en fallopiese buise.
UZ getuienis by week 16
Ultraklank in die 16de week van swangerskap word meestal nie uitgevoer nie. Uitsonderings is direkte indikasies vir hierdie prosedure, in gevalle waar genetiese sifting onbevredigende resultate toon.
Ook word ultraklankweergave uitgevoer om die baarmoedertonus van die moeder te kontroleer as sy aanhoudende pyn in die lumbale gebied het. In so 'n situasie bied ultraklankweergave egter nie 'n volledige prentjie van die studie nie, maar bevestig of weier die beoogde diagnose van die dokter.
Die hipertonus van die baarmoeder as sodanig beteken niks nie, aangesien die baarmoeder meestal gespanne is as gevolg van indirekte kontak met die ultraklank sensor. Dit gebeur nie net om 16, maar om 17, 18 en 19 weke.
Ultrasound screening by week 16 laat jou toe om te bepaal hoe goed die grootte van die kind ooreenstem met die swangerskap ouderdom. In teorie, hierdie week kan jy selfs die geslag van die kind uitvind, maar slegs in daardie gevalle as die kind se geslagsdele goed op die monitor gemanifesteer word.
En hoewel hierdie week die fetus, beide vroulik en manlik, vorm geslagsdele - alles is nie so eenvoudig nie. Hul dimensies is uiters klein, dus ultraklank-sifting kan dit nie altyd regmaak nie op die monitor.
Veranderinge in week 17
Teen die begin van die sewentiende week word die gemiddelde bloedvolume van die moeder met 40% verhoog. As gevolg hiervan sal die las op die hart en op die vaartuie redelik sterk toeneem. Selfs in gesonde en fisies ontwikkelde moeders met hierdie toestand word gereelde neusbloedings waargeneem.
Die rede hiervoor is dat die dun kapillêre van die neusholte eenvoudig nie die verhoogde druk weerstaan ​​nie. Jy moet nie bang wees nie, aangesien nasale bloeding in hierdie geval 'n variant van die norm is.
Die baarmoeder begin aktiewe groei en word geleidelik verleng. As gevolg hiervan druk dit en verhoog die interne organe effens. As gevolg hiervan kan die moeder sigbare probleme met vertering, soms sooibrand hê.
Dikwels verskyn hierdie simptome op weke 18-23, maar hul voorkoms op die sewentiende week is ook 'n variant van die norm. Om dit te voorkom, is dit nodig om van vooraf na 'n breuk dieet oor te skakel. Dit sal die waarskynlikheid van hierdie simptome verminder.
In dieselfde tydperk is die vorming van die plasenta volledig voltooi. Terselfdertyd is sy funksionering reeds lank gelede begin, maar eers na die sewentiende week onthul die plasenta sy volle potensiaal.
UZ getuienis by week 17
Ultraklank in die 17de week van swangerskap word meestal nie vereis nie. Sifting word slegs uitgevoer in gevalle waar afwykings van die norm is, sowel in die moeder as in die kind.
Daar word ook ondersoek gedoen om te bepaal hoe die vorming van die baba se liggaam ooreenstem met die duur van swangerskap. Om die seks van die baba te bepaal, is nog te vroeg. Die rede hiervoor is die lae akkuraatheid van visualisering van die geslagsorgane van die kind (ongeag sy geslag).
Ultraklankweergave word amper nutteloos hiervoor, hoewel daar in sommige gevalle uitsonderings bestaan. As die vorming van die kind nie van die norm afgewyk word nie, sal die baba se ma die bewegings van die fetus kan voel en selfs met behulp van 'n ultraklankmonitor gebruik.
As die kind wakker is en terselfdertyd ultrasoniese monitering uitgevoer word, dan is daar 'n groot kans om te sien dat sy hande beweeg met bene en arms, met die naelstring en grimming speel.
Veranderinge in week 18
Week 18 word gekenmerk deur aktiewe groei van die fetus. Die vetweefsel word gevorm teen sy versnelde pas, waardeur die liggaam van die fetus 'n sekere rondheid verkry.
Baba ontwikkel, lyk reeds soos die grondwet van 'n pasgeborene. Die baba in week 18 het ook die volgende veranderinge:
die beenstelsel word aktief gevorm en versterk,
die geslagsorgane wat voorheen gevorm is, beset die finale plek en hul ontwikkeling as geheel kom tot 'n einde,
die baba begin perfek klanke onderskei en selfs die tempo en ritme van musiek optel,
die kind word baie aktief, sy bewegings is nie meer chaoties nie, maar duidelik gekoördineer, wat hom toelaat om soms sy voete van die baarmoeder te druk.
UZ getuienis by week 18
Tydens week 18 onthul 'n ultraklankondersoek baie verskillende afwykings.
Dit was by week 18 dat diagnostiese dokters die volgende abnormaliteite maklik kon diagnoseer:
Simptome wat Down-sindroom in 'n kind aandui.
Disorders van die hart van die baba.
Talle misvormings en fetale vorming.
Sommige vaskulêre patologieë van die kind.
Met behulp van ultraklank by week 18 kan jy die sogenaamde "biofisiese profiel" van die fetus en sy volle grootte bepaal. Met behulp van hierdie data kan langtermyn gevolgtrekkings gemaak word oor die toestand van die fetus en die ontwikkelingsgraad relatief tot die duur van swangerskap.
Ook, die presiese posisie van die plasenta is maklik om te visualiseer. In gevalle waar die plasenta aan die kante van die baarmoeder geheg word, kan dit egter nie gesê word dat dit die finale posisie is nie.
Geleidelik, met die verloop van swangerskap, sal die mure strek en dit sal hoër wees, soos dikwels die geval is. In week 18 kan jy al probeer om die presiese seks van die baba te bepaal.
Dit is egter belangrik om te onthou dat die resultate van die bepaling van die geslag van die kind op week 18 suiwer vermoedelik sal wees. Akkurate data sal slegs 1-2 weke later beskikbaar wees.
Die redes vir die buitengewone opname
'N Ongeskeduleerde ultraklankskandering na 17 weke word uitgevoer indien die dokter 'n wanverhouding tussen die verwagte duur van die swangerskap voorstel en die datum van aflewering spesifiseer. 'N Alternatief kan die simptome en klagtes van 'n vrou wees:
teenwoordigheid van abnormale vaginale afskeiding vir 'n gegewe tydperk (bloed, bloed, volop leucorrhea),
konsekwent hoë bloeddruk
erge swelling van die onderste ledemate en gesig,
In die teenwoordigheid van hierdie simptome word die ultraklankprosedure op 'n transvaginale manier gedoen, vir 'n gedetailleerde evaluering van die toestand van die serviks en die dokterarea van die baarmoeder en die baarmoederhok. Die beplande ultraklank in hierdie tyd word gemaak:
tydens ingewikkelde swangerskap,
in geval van opsporing van ernstige patologiese afwykings in die primêre siftingsaanwysers.
Vir multi-embrioniese swangerskap word bykomende ondersoek na goeddunke van die geneesheer uitgevoer.
Aan die einde van die eerste helfte van die swangerskap gebeur sekere veranderinge in die verwagte moeder. Die hoofparameters wat aangespreek moet word in die proses van ultraklank en visuele ondersoek, verder. Die baarmoeder styg in volume, die massa van die liggaam is ongeveer 250-300 gram. Die inwendige organe beweeg onder die druk van die groeiende uterus, wat steeds in die buikholte gaan.
Die IRR (hoogte van die bodem van die baarmoeder) wat ooreenstem met die tydperk van 17-18 weke, moet 18-19 cm wees. Die baarmoeder moet in 'n rustige toestand wees. As hipertensie van myometrium (spierlaag van 'n orgaan) opgespoor word, is die risiko van miskraam moontlik. Bepaal deur die mate van druk van die binne- en buitenste keel van die baarmoeder (bindweefsel moet nie 'n gaping hê nie). Ten slotte word die hele plasentale stelsel gevorm.
"Baby place" bied die fetus met suurstof en voedingstowwe. Die graad van volwassenheid van die plasenta word vanaf 30 weke gevestig, dus in hierdie stadium moet hierdie waarde nul wees. Indien die volwassenheid van die voorlopige liggaam op sewentien weke bepaal word, dui dit op 'n vertraging in ontwikkeling (die sindroom van UCR). Die dikte van die "kinderplek" voldoen aan die volgende standaarde:
Hiperplasie (abnormale verdikking) van die plasenta kan spontane aborsie veroorsaak
Die volume van amniotiese (amniotiese) vloeistof word volgens die indeks (IAG) beraam. Die gebrek aan water dreig om die plasentale membraan en die embrio saam te voeg.
As daar baie water is, is daar 'n gevaar van aflewering voor die tyd, en loslating van die "kinderplek". Moontlike navelmetiese afwykings word opgespoor.
Normaalweg behoort dit uit twee arteriële vate en een veneuse, nie gedraai te wees nie, en om nie die nek van die baba te draai nie.
Indien nodig, kan ultraklankondersoek by 17 weke swangerskap aangevul word met vaskulêre Doppler.
Een van die hoofaanwysers is die LMS-indeks (sistoliese-diastoliese verhouding), wat die verskil in bloedvloeitempo in die naelstings en die uterus aandui.
Om premature verwerping van die embrio te vermy, word die vrou in geval van afwykings van die norm aanbeveel om in die hospitaal te bly ("op bewaring").
Die waarde van die LMS gelyk aan nul kan 'n vervaagende ontwikkeling van die fetus aandui.
Oorsake van fetale dood
Meestal word gemiste aborsie in die eerste trimester gediagnoseer, maar dit sluit nie die moontlikheid uit in die 17-week stadium nie. Die redes kan wees:
infeksie (insluitende venereale en herpes tipe 2),
antisosiale lewenstyl van 'n vrou (alkoholisme, dwelmverslawing),
ernstige vergiftiging met voedsel, chemikalieë, ander gifstowwe.
In sulke situasies moet 'n vrou dadelik mediese hulp soek sonder om te wag vir 'n geskeduleerde ondersoek.
Veranderinge in die fisiologie van die kind aan die einde van die eerste helfte van die swangerskap word gekenmerk deur die volgende aanwysers:
3D-ultraklank op 20 weke + foto
die kind begin onafhanklik produseer bloedselle wat immuniteit (immunoglobuliene) en beskermende proteïene van die immuunstelsel (interferone) ondersteun,
daar is 'n vorming van 'n vetlaag vir die regulering van termiese prosesse in die liggaam,
die endokriene klier sluit aan by die pituïtêre klier,
hormoon produksie word gestabiliseer deur die byniere,
eerste hare en spykerplate verskyn,
vordering botmineralisering en tandlegging,
die vorming van gehoororgane, beide intern en ekstern (die baba se ore kan op die monitor gesien word), eindig
In die meeste gevalle word die geslag bepaal (die geslag van die kind),
'n verandering in die hepatobiliêre stelsel word gekenmerk deur die ontstaan ​​van lewerafskeiding (die produksie van gal),
die baba se bloed kry 'n volledige samestelling,
versnel die vorming van strukturele en funksionele eenhede van die sentrale senuweestelsel (neurone),
ontwikkeling van die hart is voltooi,
daar is veranderinge in die interne geslagsorgane van meisies.
In die sewentiende week ontwikkel klein vate en kapillêre van die baba se bloedsomloop sterk. Die spier-selle van die baba begin reageer op die effekte van die neurotransmitter.
Daar is 'n proses van sametrekking, wat die kind toelaat om fleksie-ekstensor bewegings van die ledemate te maak (elmbooggewrig, druk van die palm in 'n vuis). Die baba begin kragtig in die baarmoeder beweeg. Sommige skielike bewegings is 'n reaksie op eksterne stimuli (geraas, ma se skrik, ens.).
d.). 'N Vrou moet beskerm word teen negatiewe emosies en sodoende die kind se sielkundige balans handhaaf.
Tydens die studie is dit verpligtend om moontlike veranderinge in die interne organe (brein, nier, maag en ingewande, blaas, hart) te ontleed.
Die ligging van die fetus in die baarmoeder (previa) word bepaal deur die deel van die kind se liggaam wat die geboorte kanaal sien.
Voorposisie kan bekken wees (boude of baba bene word gerig aan die ingang van die klein bekken van 'n vrou), kop (onderskei oksipitale, voorkant, gesig).
In die tweede helfte van die swangerskap word die verkeerde sin reggemaak met behulp van gimnastiek (indien daar geen kontraindikasies is nie). Vir 'n tydperk van 17 weke, moenie bekommerd wees nie. Die baba is uiters mobiel en kan 'n paar keer per dag oorrol.
Op ultraklank meet en evalueer die dokter die fetometrie (fetale grootte) en ander parameters. Die interpretasie van die resultate word uitgevoer deur die metode van vergelykende analise met die standaarde. Die volgende normale digitale ontwikkelingsaanwysers word vir die baba voorsien:
Fetometrie (gewig / hoogte) - 250 g, onderskeidelik van 140 tot 210 mm,
maag / kop langs die omtrek: 9.3-13.1 en 12.1-14.8 cm,
LZR (voor-oksipitale afstand, gemeet as die lengte van die voorste deel tot die buitenste kontoere van die skedel) - 3.8-5.8 cm,
BPR (biparient grootte) - van 2,9 tot 4,3 cm,
die bene van die femur en tibia in lengte is 1,6-2,7 cm en 2,6-3,4 cm,
bene van die skouer en voorarm: 1,6-2,84 cm en 1,5-2,2 cm,
ritmiese werk van die hart - tot 150-160 slae / 60 sek.
Volgens die tabel kan u die weeklikse verandering in die grootte van die fetus bepaal.
Vergelykende digitale aanwysers van die grootte van die kind per week
'N Afsonderlike aanwyser is die grootte van die lengte van die bene van die neus. Hierdie data is een van die merkers waardeur die genetiese afwyking in die ontwikkeling van die fetus bepaal word. Die inkonsekwentheid van die grootte van die baba tydens swangerskap toon:
afwaarts met 2 weke of meer - intrauteriene groeivertraging, die teenwoordigheid van genetiese abnormaliteite,
opwaarts - 'n fout tydens die berekening van die verloskundige duur van swangerskap.
As die aanwysers effens van die standaarde verskil, word dit nie vasgestel nie, aangesien dit die pasiënt se voorkoms baba is, wat hy van sy ouers ervaar (byvoorbeeld lank).
Op hierdie stadium diagnoseer 'n siftingseksamen genetiese afwykings en ontwikkelingsafwykings: ernstige patologie van die senuweestrukture van die kind (aniensfalie), daunisme en trisomie 18-genomiese sindroom (Edwards-sindroom), oorerflike afwykings (Turner-sindrome en Patau). Merkers van ontwikkelingsafwykings op die genetiese vlak is misvormde gesigsbene en dele van die liggaam.
Tekens waarop die dokter mishandeling mag vermoed, is:
'n toename in die dikte van die servikale kraag sone (TVP of die dikte van die kraag ruimte),
plat, asof 'gespleteerde' gesigsbene (spesiale aandag word aan die bene van die neus gegee),
vernouing van die lumen van die derm buis en slukderm,
onontwikkelde boonste kakebeen en aurikels,
aansienlik onderskat aanwysers van die grootte van die femorale, iliac en humerale bene langs die lengte.
abnormaliteite van die breinstrukture (onderontwikkeling van die frontale lobbe en serebellum),
Om die moontlike Edwards-sindroom te bepaal, fokus die dokter op die volgende aanwysers: abnormale vloeistofakkumulasie in breinstrukture (serebrale edeem), die teenwoordigheid van sistiese formasies in die vaskulêre pleksusse, afwykings van die voorkoms van die gesig, kromming van die skeletbene, patologie van die ontwikkeling van interne organe (GIT, hart en stelsel). Om mediese hipoteses te bevestig of weer te gee, word 'n ongeskeduleerde bloedtoets vir hormone aan 'n vrou toegeken:
Alfetoproteïen (AFP-proteïen). Wanneer genomiese sindroom verminder word.
"Hormoon van swangerskap" of menslike chorioniese gonadotropien (hCG). Daar is 'n skerp toename in die moontlike daunizme.
Estriol vry (EZ). Lae vlak met afwykings.
Die foto-ultraklank is duidelik die teenwoordigheid / afwesigheid van die neusbeen.
Met 100% sekerheid, praat oor Down-sindroom is slegs moontlik in die derde trimester.
'N Vrou kan 'n plasentale biopsieprosedure (assessering van plasentaalselle) aangebied word. 'N meer akkurate studie - amniosentese of puncture van amniotiese waters, is eers moontlik na 18 weke van die kwartaal.
Die verskil tussen 3D-ultraklank en 'n konvensionele tweedimensionele een is om 'n driedimensionele beeld te kry wat help om die voorkoms van die kind beter te beskou. Hierdie weergawe van die opname word hoofsaaklik uitgevoer op die aandrang van ouers wat die eerste foto van die baba wil kry.
Die tipe ultraklankskandering wat gebruik word, beïnvloed nie die algehele resultate van die prosedure nie. Ultraklankondersoek van die organe van die moeder en fetus is die belangrikste en mees insiggewende. Met 'n aanleg op genetiese abnormaliteite of 'n skielike agteruitgang in die toestand van 'n swanger vrou, moet 'n mens nie wag vir die beplande prosedure nie.
Ultraklank veroorsaak nie skade nie, en is 'n regte geleentheid om gevaarlike komplikasies te voorkom.
17 weke van swangerskap: fetale ultraklank in week 17
Verloskunde en ginekologie Diagnostiek ultraklank ultraklank fetus 17 week
Die koste van ultraklank in die tweede trimester in die tydperk van 14 tot 26 weke is 550 grivna. Die prys sluit in prenatale sifting, biometrie volgens protokolle, 3D / 4D visualisering.
Die koste van komplekse prenatale sifting vir PRISCA (ultraklank + vrye estriol + alfa-fetoproteïen + beta-HCG met die berekening van die individuele risiko van chromosomale abnormaliteite (byvoorbeeld Down-sindroom of Edwards) en ontwikkelingsgebreke (bv. Neurale buisafwyking) - 1060 grivna.
Fetometrie (fetale grootte) met fetale ultraklank by 17 weke van swangerskap is normaal:
BPR (bipariese grootte). By 17 weke van swangerskap is die biparietale grootte 34-42 mm.
LZ (voor-oksipitale grootte). By 17 weke swangerskap 41-49 mm.
OG (omtrek van die fetuskop). By 17 weke van swangerskap kom die kopomtrek ooreen met 112-136 mm.
PB (abdominale omtrek van die fetus) - by 17 weke van swangerskap is 102 mm 121-149 mm.
Die normale grootte van lang bene met ultraklank van die fetus by 17 weke van swangerskap:
Onderarm bene 15-18 mm
Die bene van die been is 15-21 mm.
Prenatale tweede trimester sifting
By 17 weke swangerskap kom die tyd vir prenatale sifting vir die tweede trimester. 'N Prenatale sifting van die tweede trimester vanaf 16 tot 18 weke van swangerskap word as aanvaarbaar beskou.
Prenatale sifting van die tweede trimester sluit in biochemiese merkers (bloed van 'n ader) en ultraklankmarkers (sifting van die fetus by 17 weke swangerskap).
Biochemiese merkers van fetale chromosomale abnormaliteite:
Beta-hCG (menslike chorioniese gonadotropien)
Vrye (ongeconjugeerde) estriol.
Ultrasoniese merkers van Down-sindroom met ultraklank van die fetus teen 17 weke van swangerskap:
Die verdikking van die servikale vou as gevolg van die groot hoeveelheid vel eienskappe van trisomie 21 (Down-sindroom).
Wanneer 'n fetale ultraklankskandering uitgevoer word by 17 weke van die swangerskap, word die lang bene van die fetus gemeet. Verkorting van lang bene (wanneer brachiale, femorale, ulnar en shin bene is korter as standaard waardes).
Die femur is 20-28 mm, die humerus is 15-21 mm, die ulna is 15-18 mm, en die tibia is 15-21 mm.
Dit is verpligtend by die evaluering van die interne strukture met ultraklank van die fetus teen 17 weke van die geboorte om hartafwykings en groot vate wat die hart verlaat, uit te sluit. Down-sindroom word gekenmerk deur kardiovaskulêre defekte.
Die spysverteringstelsel word geëvalueer deur fetale ultraklank by 17 weke swangerskap. Hyperecho-dunderm, derm atresie of esofagus is ultraklankmarkers van Down-sindroom.
Vir vrugte met Down sindroom word gekenmerk deur 'n vertraging in die ontwikkeling van die neusbeen. Wanneer ultraklank van die fetus by 17 weke van swangerskap, word hipoplasie (hipoplasie) van die neusbeen gediagnoseer. Die grootte van die nasale been in fetusse met Down sindroom 2,5 mm of minder met ultraklank van die fetus teen 17 weke swangerskap.
Evaluering van die urogenitale stelsel van die fetus met ultraklank van die fetus teen 17 weke van swangerskap, dui op piëktese (uitbreiding van die nierbokkie). Meer dikwels is die letsel bilateraal.
Waarom is swanger vroue voorgeskrewe echografie?
Op die oomblik is ultraklankskandering die hoof diagnostiese metode in verloskunde. Verbeterde toestelle bespeur reeds vroeë stadiums: op 4,5 weke word 'n klein anecho-massa bespeur, iewers in 5.5 weke - 'n embrio. Op 9 weke word die fetale kop merkbaar. Na 1 week word ledemate begin verskyn.
Ultraklank scan in die eerste trimester, kan jy die duur van swangerskap bereken.
Ascites in die fetus (einde van die eerste trimester van swangerskap)
Ook aan hom word die volgende state onthul:
veelvuldige swangerskap (teenwoordigheid van verskeie fetale eiers in die baarmoeder),
blaasvorming (patologie, wat uiters skaars is, met haar chorion word UV-vorming as gevolg van beskadiging van die ovum)
nie-ontwikkelende swangerskap (afwesigheid van kardiale aktiwiteit in die embrio, afwaartse grootte van die eiersel, vervorming van vervorming, versteekte buitelyne),
ektopiese swangerskap (die teenwoordigheid van die eiersel - anecho-vorming - in die area van die fallopiese buise).
In die tweede en volgende trimesters word die swangerskapstydperk vasgestel, belangrike aanwysers word bepaal. Deur hul waardes word die teenwoordigheid van genetiese patologieë bevestig of weerlê. Byvoorbeeld, verdikking van die kraagruimte kan die sindrome van Patau, Down, Edwards aandui.
'N Belangrike rol word gespeel deur ultraklank om die hoeveelheid amniotiese vloeistof te bepaal. Te klein volume kan veroorsaak word deur hipotrofie van die fetus, patologieë van die urinêre stelsel. Polimeer word dikwels waargeneem met gastroïntestinale abnormaliteite. Dit kan ook veroorsaak word deur infeksie van die fetus.
Skandeer vir week 17
17 weke van swangerskap is in die tweede trimester. Dit is die begin van 5 maande. 'N ultraklank scan in hierdie tyd kan jy die herkenbare eienskappe van die menslike liggaam te onderskei. Dus, in die 17de week van swangerskap, lyk die fetus "dun" vir sy groei. Sy bene bereik relatiewe verhoudings. Hoof, gesig bly voort om te vorm.
Die ultraklank in die 17de week van swangerskap het die volgende take:
Daar moet kennis geneem word dat die uitslae van ultraklank foutief kan wees. In sommige gevalle identifiseer kenners nie-bestaande misvormings. Die hoofredes vir verkeerde resultate sluit in die onervaring van sommige ultraklankdokters, die verhoogde ontwikkeling van subkutane vet, die spesiale posisie van die fetus, onvolmaakte instrumente en die gebrek aan water.
Hoe is die ultraklank?
Twee middels van ultraklankdiagnose word in verloskunde gebruik: transvaginale en transabdominale skanderings. Die studie, die eerste genoem, word slegs deur kundiges in die eerste trimester van swangerskap aangestel. Dit gebruik spesiale sektorsensors, waarvan die frekwensie tussen 6,5 MHz is. Transvaginale studie laat ons toe om swangerskap in vroeëre tydperke te bevestig. Danksy hom identifiseer kundiges verskeie afwykings van fetale ontwikkeling.
In die tweede en volgende trimester van swangerskap word voorkeur gegee aan die transabdominale metode van ultraklankskandering.. Dit is die eenvoudigste en veilige prosedure wat nie spesiale voorbereiding benodig nie. Tydens sy hou word 'n spesiale gel toegedien aan die maag van 'n swanger vrou. Danksy hom word die luggaping tussen die pasiënt se liggaam en die sensor uitgeskakel, die beeld van die fetus is duideliker.
Alle inligting wat tydens die skandering verkry is, word deur die dokter van ultraklankdiagnose in die ultraklankprotokol ingevoer. In die gedeelte wat verband hou met fetometrie, word die volgende aanwysers aangeteken:
grootte, wat voor-oksipitale is,
die lengtes van die regter en linker humerus, femur,
die lengte van die linker- en regterbene van die been, onderarm,
kopgrootte rondom die omtrek.
Die inligting wat verkry word, laat dokters toe om die grootte van die fetus met die standaarde te vergelyk en te bepaal of hulle voldoen aan die duur van swangerskap.
Die volgende gedeelte van die protokol is anatomie. Kenners evalueer die fetus volgens een skema. Eers leer hulle die kop, die gesig. Daarna word die werwelkolom, longe, hart, buikholte, niere en blaas ondersoek.
Normale beelde van interne organe en strukture laat verskeie patologieë uit. Dit is egter nie altyd moontlik om ernstige afwykings op die 17de week van swangerskap op te spoor nie. Sommige siektes kan slegs in die derde trimester opgespoor word.
Die protokol sluit ook 'n evaluering van die volume vrugwater, 'n studie van die plasenta in. Dui aan die aantal vate wat in die naelstring voorkom. Normaalweg het dit twee arteries en een ader. Die teenwoordigheid van 'n enkele arterie kan aandui dat die fetus 'n soort van aangebore of oorerflike siekte het.
Evaluering van aanwysers by week 17: norme en patologieë
Skema van fotometriese aanwysers
By die 17de week van swangerskap het die fetometriese aanwysers normaalweg die waardes wat in die tabel hieronder aangedui word. Afwykings van die norm kan inherent wees aan die individuele eienskappe van die kind of patologie.
Tabel: standaard waardes van fetometriese aanwysers
Fetometriese aanwysers wat verder gaan as die onderste limiet van die normatiewe syfers dui dikwels op die teenwoordigheid van SCRP - intrauteriene groeivertraging. Dit kan van twee spesies wees: simmetries en asimmetries. Die eerste is inherent in die eenvormige laag van fetometriese aanwysers. In 'n asimmetriese verskeidenheid stem die grootte van die buik nie ooreen met die norm as gevolg van die vertraagde groei van die binnekantorgane van die buikholte (veral die lewer) nie.
Wat die evaluering van die plasenta betref, is dit opmerklik dat die dokters van ultraklankdiagnostiek tydens die skandering die ligging en dikte bepaal. Mees dikwels is die plasenta aan die agter- of voormuur van die baarmoeder vas. In seldsame gevalle is dit gelokaliseer in die gebied van die pyphoeke en die onderkant van die baarmoeder. Die dikte van die plasenta in die 17de week van swangerskap mag ongeveer 19,4 mm wees. Afwyking van die norm word dikwels geopenbaar deur 'n beduidende verdikking. Dit kan voorkom as gevolg van immuun of nie-immuun-fetale druppel, aansteeklike prosesse, diabetes, ystertekort-anemie.
Ook tydens die ultraklank word bepaal hoe hoog die plasenta aan die binnekant van die serviks geheg is. In die tweede trimester by vroue in die posisie is dit op 'n afstand van nie minder as 5 cm van die farinks geleë nie. Die verkorting van die gaping tot 3 cm is 'n teken van 'n lae ligging van die plasenta. As plasentale weefsel in die area van die interne os voorkom, is dit 'n ernstige komplikasie. Dit kan tot blouse lei.
So, ultraklank skandering is wyd gebruik in verloskunde. Daar is geen ander manier om die ultraklank in die prenatale diagnose van oorerflike en aangebore siektes te oortref nie. Daar moet kennis geneem word van die verbetering in die skandering. Elke jaar word die toerusting wat ontwerp word vir ultraklank verbeter.
Meting tydens die tweede ultraklank by die 16de week van swangerskap
Dikwels vind die tweede beplande ultraklank plaas in die tweede trimester van swangerskap. Teen 16 weke moet 'n vrou 'n reeks verpligte toetse, insluitend toetse vir hormone en allerlei infeksies, slaag om seker te maak dat haar toekomstige baba goed is. Tydens 'n ultraklank word die hoofmetings van die fetus gemaak, en die diagnose van die ontwikkeling daarvan word geëvalueer.
Gemiddelde norme van aanwysers wanneer die fetus gemeet word tydens die 16de week van swangerskap: 1. BPR (biparietale grootte) - die dwarsgrootte van die fetuskop is gemiddeld 34-36 millimeter. 2. Uitlaatgas (kopomtrek) - wissel van 113-135 millimeter. 3. Koelmiddel (maag omtrek) van die baba - gemiddeld 100-115 millimeter. 4. DB (lengte van die dy) - ongeveer 18 tot 22 millimeter. 5. DP (lengte van die humerale been) - gemiddeld ongeveer 16-20 millimeter. 6. Die lengte van die kalf van die fetus het 'n gemiddelde grootte van 16-20 millimeter. 7. Die lengte van die voorarm met ultraklank is 13-18 millimeter.
Tydens ultraklank word die lengte van die been noodwendig gemeet en geëvalueer sodat geen ontwikkelingsgebreke opgespoor word nie.
Nuwe veranderinge en gevoelens van vroue in die 16de week van swangerskap
By 16 weke van swangerskap voel die meeste vroue baie beter as in die vorige drie maande. Môre naarheid slaag en borspyn verminder, hoewel dit steeds groei en voorberei op laktasie.
Dit is belangrik om die regte bra te kies wat die bors sal ondersteun, dit te verlig van rekmerke en terselfdertyd nie te druk nie, wat ongemak veroorsaak.
In die liggaam van 'n swanger vrou, hormone kalmeer, so haar bui stabiliseer en sy voel 'n spoed van sagte gevoelens en positiewe energie. Gedurende hierdie tydperk van swangerskap word die verwagte ma haar eetlus wakker, en met groot plesier slaan sy haarself met allerhande lekkernye, en gee nie om nie. Produkte sal voldoen aan die behoeftes van vroue en sal nuttig wees vir die ontwikkeling van haar toekomstige baba.
In week 16 kan 'n swanger vrou pyn in die lumbale streek ervaar. Dit is te danke aan die feit dat die vergrote uterus druk op die ruggraat veroorsaak. Daarom is dit wenslik om van nou af op te hou met 'n hoëhakskoene, dit is beter om glad nie van hakke te weier nie. Laer rugpyn kan verminder word deur aan jou sy te lê en jou bene te buig. Dit word aanbeveel dat vanaf hierdie oomblik van swangerskap nie op die maag slaap en enige druk op hom vermy nie.
Klere en onderklere moet vry wees van wye elastiese bande en gemaak van natuurlike materiale om nie die beweging van 'n vrou te belemmer nie en nie haar toekomstige baba te benadeel nie. Tydens die tweede swangerskap is die vrou se maag om 16 weke, 'n bietjie groter as die eerste keer. Dit is te danke aan die feit dat die spiere van die baarmoeder tydens die eerste swangerskap nie gestrek word nie en die buik in 'n elastiese toestand hou.
Baie swanger vroue op 16 weke bly deur hardlywigheid gepynig. Om dit te vermy, moet jy daagliks minstens 2 liter water drink. Die hoeveelheid uitskeiding styg, hulle word vleeskleurig. Dit is belangrik dat die ontslag nie 'n spesiale reuk het nie en nie brandende en pynlike sensasies veroorsaak nie.
Homogene kleurlose ontlading - dit is 'n normale simptoom tydens swangerskap. Hulle beskerm die geboortekanaal van allerhande infeksies. Daar is deursigtige uitskeiding van die tepels, dit produseer die eerste kolostrum, dit is nie nodig om dit te druk nie, om nie die baarmoederkontraksie uit te daag nie. Dit is beter om katoenstowwe te gebruik en dit in 'n bra te plaas sodat dit nie vuil word nie.
Tydens die ultraklank word die grootte van die plasenta ook bepaal, dit is gemiddeld ongeveer 18 millimeter. Die plasenta gedurende hierdie tydperk is reeds ten volle gevorm en ondersteun die veilige ontwikkeling van swangerskap onafhanklik.
Tweede trimester - dis tyd vir seks. 'N Vrou is nie meer so siek nie, en bowendien voel sy nie veel ongemak nie. Interne verandering in die geslagsorgane sal nuwe gevoelens vir vennote gee. Die belangrikste ding is dat daar geen mediese kontraindikasies is nie, en toekomstige ouers sal gemaklike posture kies sonder druk op die maag.
Fetale ultraklank by 17 weke swangerskap met edwards sindroom
Met ultraklank by 17 weke swangerskap, is die fetale brein redelik goed geëvalueer.
Die volgende fetale brein misvormings met fetale ultraklank by 17 weke swangerskap is kenmerkend van 'n fetus met Edwards sindroom: verwante serebrale ventrikels (ventrikulomegalie, hydrocephalus), Dandy-Walker sindroom (afwesigheid van die middelste deel van die serebellum en toename in die vierde ventrikel grootte), afwesigheid van die corpus callosum die pad tussen die twee hemisfere van die brein, wat die verband tussen die twee hemisfere en gevolglik normale intelligensie verskaf.), vaskulêre pleksusse (gewoonlik bilateraal).
Oortreding van die digtheid en vorm van die bene van die skedel (kop met ultraklank van die fetus teen 17 weke van swangerskap lyk soos aarbeie).
Abnormale gesigstrukture. Tydens fetale ultraklank by 17 weke swangerskap word 'n spleet van die anterior lip en verhemelte aangeteken, 'n klein ken wat die gladde profiel van die fetus vorm.
Wanvormings van die kardiovaskulêre, urogenitale stelsel, spysverteringstelsel.
Skeletale displasie (onderontwikkeling, kromming van die bene).
Placenta met fetale ultraklank op 17 weke swangerskap
Die normale plasenta het 'n homogene struktuur. Die dikte van die plasenta is gemiddeld 17 mm. Die ligging van die plasenta, die afstand na die serviks van die onderste plas van die plasenta word geëvalueer.
As jy veelvuldige anecho-insluite identifiseer (lyk soos swart gate in die struktuur van die plasenta), is noukeurige studie van alle strukture van die fetus nodig om ander merkers van chromosomale siektes te identifiseer. Hierdie plasenta is kenmerkend van triploïdie - een van 'n tipe chromosomale abnormaliteit van die fetus.
Nuwe veranderinge in die fetus by 17 weke van swangerskap
Bruinvet begin om in die vel te vorm. Hierdie vet sal die kind help om liggaamstemperatuur na geboorte te handhaaf.
Met harde geluide probeer die vrugte sy ore met penne toemaak.
Die vrug begin smaak. As die amniotiese vloeistof papada enigiets wat 'n suur of bitter smaak het, grimer die baba en stop om te sluk.
Strekligamente wat die uterus ondersteun. Dit gee matige pyn in die onderbuik en onderrug.
Jy word vergeetliker, dit is moeiliker vir jou om te konsentreer as voorheen. Dit is die effek van swangerskapshormone, hoofsaaklik progesteroon.
Moenie vergeet van die spesiale oefeninge vir die opleiding van die spiere van die bekkenvloer nie - Kegel oefeninge. Hulle bestaan ​​uit 'n gefaseerde spanning van die spiere (ten koste van een-twee-drie), gevolg deur dieselfde fase-ontspanning.
Die oomblik van maksimum spanning moet langer wees as die oomblik van volledige ontspanning. Kegel oefeninge sal help om die kruis meer hanteerbaar te maak, wat sal help met die bevalling.
In die postpartum periode sal die voortsetting van hierdie oefeninge die vroegste moontlike herstel van die geboortekanaal help en voorkom word as die voorkoming van die interne genitale organe.
lees verder: 18 weke van swangerskap
Wat toon ultraklank in die 17de week van swangerskap?
Ultraklankondersoek tydens swangerskap is 'n opname wat jou toelaat om die ontwikkeling van die fetus te assesseer, om seker te maak dat dit volgens tyd ontwikkel om patologie in die vroeë stadiums op te spoor.
Ultraklank gedurende hierdie tydperk is die tweede eksamen vanaf die oomblik van bevrugting. Dit is 'n ultraklank by die 17de week van swangerskap wat die toestand van die interne organe, die bloedsomloopstelsel en chromosomale patologieë kan bepaal. Die spesialis bepaal ook die gewig en groei van die fetus, kan die geslag bepaal en die toestand van die vrugwater en die plasenta assesseer.
Die hoofaanwysers op ultraklank in 17 weke
Gewoonlik word 'n ultraklankskandering wat gedurende hierdie tydperk gedoen word, die toestand van die moeder en kind beskryf, maar in sommige gevalle kan dit misvormings openbaar, soos aangebore hartsiekte, Down-sindroom en ander. 'N ultraklank scan op 17 weke swangerskap bepaal ook die grootte van die fetus. Die norm op hierdie term: gewig - 160-180 gram, en hoogte - ongeveer 18 cm.
Daarbenewens het 'n spesialis wat ultraklank doen tydens die 17de week van swangerskap drie hoofaanwysers gedefinieer: die hoofgrootte (in die studie is biparietaal genoem) is 38-39 mm, die borsomtrek is 38 mm en die lengte van die dy is 24 mm. Ook belangrik is die frontale-oksipitale grootte, abdominale omtrek van die fetus en kopomtrek.
In watter geval, word ultraklank vir 17 weke gewys?
Gewoonlik word die tweede beplande navorsing by 20-22 weke van swangerskap gedoen. Egter baie paartjies verkies om ultraklank vir 17 weke te doen, die geslag van die kind kan die meeste akkuraat gestel word, aangesien die kind meer mobiel is en nie vir 'n lang tyd wegdraai nie.
Maar as dit nie moontlik was om die geslag van die kind op 17 weke op 'n ultraklankskandering te bepaal nie, moet jy nie ontsteld raak nie, jy kan dit tot 25 weke doen. Gewoonlik voorskryf die dokter 'n ultraklank in hierdie tyd as die swanger vrou die eksamen in die eerste trimester gemis het, dit is die studie vir 12 weke.
Ook, die ginekoloog rig diegene wie se biochemie resultate bevraagteken of onbevredigend is, het enige abnormaliteite.
In sommige gevalle is dit nodig om 'n ultraklankskandering te doen om fetale abnormaliteite uit te skakel wat miskien veroorsaak dat ma ongesteld voel.
Dikwels dring die toekomstige ouers self op om vroegtydig ultraklank en sifting te doen, omdat die baba se seks in 'n 17-week ultraklankskandering gevind word.
Ook in hierdie tydperk kan 'n spesialis al die abnormaliteite van die fetus en misvormings identifiseer wat nie net gesondheid, maar ook die lewe van 'n kind kan bedreig nie.
Ondersoek van die fetale organe vir ultraklank
By eksaminering om 17 weke kan jy die geslag van die kind bepaal, maar dit is nie die belangrikste ding in die studie nie.
Die spesialis moet eers oorweeg dat al die hoofaanwysers, die hartklop en die aktiwiteit tydens die ultraklank van besondere belang is.
Die hart moet glad, ritmies klop, en die bewegings moet aktief wees, maar nie verwar of vreeslik nie. As die kind te aktief is of daar krampe is, ly die fetus heel waarskynlik aan hipoksie.
Die ginekoloog moet die resultate van die ultraklankskandering vir 17 weke ontsyfer, behandeling voorskryf, en indien daar ernstige afwykings is, plaas dit onder die konstante toesig van dokters. Gedurende hierdie tydperk kan die fetus die toestand van die hart, sy kleppe, are en arteries, brein, maag, niere, lewer en ander organe ondersoek en evalueer. Ervarende ultraklank spesialiste kan in hierdie tyd alle moontlike siektes van die kind oorweeg.
Ondersoek van die toestand van 'n swanger vrou op ultraklank 17 weke
Daar is 'n wanopvatting dat slegs die fetus tydens die studie ondersoek word. Dit is nie. Die dokter is verplig om die toestand van die toekomstige ma te evalueer.
In die eerste plek word die toestand van die baarmoeder bepaal, as die uitslag van die ultraklankondersoek vir 17 weke laag is en die plasenta in 'n swak toestand is, sal die dokter 'n stil en sagte behandeling aanbeveel. Soms word selfs konstante monitering deur dokters benodig.
By die tweede ultraklank is die dokter ook verplig om die toestand van die moeder se niere te sien om probleme in die derde trimester te voorkom. Soos die fetus groei, word die las op hierdie organe toeneem.
As 'n infeksie waargeneem word of die niere nie in volle krag werk nie, sal die spesialis onmiddellik die uitslae van die ultraklankondersoek van 17 weke aan die dokter wat die swangerskap lei, rapporteer. In die toekoms sal u dalk ander addisionele eksamens benodig.
Driedimensionele ultraklank: hoekom doen dit?
Driedimensionele ultraklank in teenstelling met die tweedimensionele toon 'n driedimensionele siening van die fetus in reële tyd. Dit word nie as die hoofmetode van navorsing gebruik nie, aangesien 'n ervare diagnostikus 'n taamlik tradisionele apparaat het.
Maar dikwels 'n drie-dimensionele ultraklank van die fetus om 17 weke, besluit toekomstige ouers om te doen, want dit laat hulle toe om die baba beter te sien en selfs onvergeetlike foto's wat as 'n aandenking ontvang word, te verlaat.
Wees nie bevrees vir straling met hierdie tipe navorsing nie - die krag van die ultrasoniese golf verskil nie van die tweedimensionele metode nie.
Dit is die driedimensionele ultraklank wat help om die geslag van die kind beter te bepaal, selfs tydens die 17de week van swangerskap. So 'n fetale ultraklank op 17 weke help ouers om hul baba byna lewendig te sien.
Die bepaling van die geslag van die kind hang in die meeste gevalle nie af van die spesialis se professionaliteit nie, maar op die kind self wat na die regte plek moet draai.
Baie dokters beveel aan om hierdie ultraklank aan al die ouers te doen, aangesien dit 'n emosionele verband tussen moeder, pa en kind bou. Op die ultraklank van die fetus om 17 weke kan jy nie net foto's neem nie, maar ook video.
Sodra die spesialis die ultraklank voltooi het, gee hy die protokol en die gevolgtrekking aan die swanger vrou, maar dit is nie so maklik om dit te ontsyfer nie.
Ultraklank is die hoofprosedure tydens swangerskap, wat heeltemal veilig is en terselfdertyd is dit alleen om die gesondheidstoestand van die moeder en die ongebore kind te assesseer. Daarom moet mens dit nie weier nie, of bekommerd wees dat ultraklank die gesondheid en ontwikkeling van 'n kind kan benadeel.
In die periode van 16-18 weke van swangerskap produseer servikometrie vir die diagnose van servikale insuffisiënt. Dit is 'n metode van ultraklank, wat bepaal word deur die lengte van die serviks en die mate van openbaarmaking van die servikale kanaal.
Normaalweg moet die lengte van die serviks 30 mm of meer wees, en die binnekant van die opening van die servikale kanaal moet gesluit wees. By ultraklank kan 'n trechtervormige uitbreiding en verdieping van die interne os bepaal word. Alhoewel wanneer 'n ginekoloog ondersoek, kan die eksterne os gesluit word.
Daarom moet die diagnose van servikale insuffisiënt uitgevoer word met behulp van ultraklank.
By die uitvoer van servikometrie moet die blaas leeg wees, aangesien die volheid die werklike prent kan verdraai.
'N verkorting van die serviks van meer as 2 cm, 'n trechtervormige verdieping van die interne os en 'n prolabasie agter die opening van die fetale blaas is tekens van 'n uitgesproke dreigement van miskraam en benodig dringende hospitaalbehandeling.
Dit is die tydperk vanaf week 16 tot week 18, wat die gunstigste is om die serviks vas te maak om die servikale insufficiëntie te verbeter. Die langtermyn resultate met tydige behandeling is baie beter.
17 weke van swangerskap: ultrasound resultate, norme en abnormaliteite
Ultraklank is 'n tegniek wat ook echografie en skandering genoem word. Dit word beskou as die enigste hoogs insiggewende en nie-indringende manier wat die geleentheid bied om te monitor hoe die fetus ontwikkel.
Die naam van die metode dui daarop dat ultrasoniese golwe in die diagnose gebruik word. Hulle word verskillend weerspieël van verskillende interne strukture. Golwe wat deur die ontvanger gevang word, word omgeskakel na spesiale seine. Hierdie seine word na die monitor van die toestel gestuur.
So, spesialiste ontvang 'n beeld van die fetus.
Wanneer benodig jy 'n ongeskeduleerde ultraklank
Ultraklankondersoek by week 16 word gewoonlik nie gedoen nie, aangesien nie meer as 'n maand verloop het sedert die eerste beplande ultraklankskandering nie. Voor sy aanstelling neem die dokter rekening met die teenwoordigheid van die volgende aanduidings:
indien vir een of ander rede (laat registrasie, siekte, vertrek van 'n swanger vrou) 'n ultraklankskandering nie vir 'n periode van 8-11 weke uitgevoer word nie,
Die resultate van die eerste ultraklankondersoek het twyfel in die dokter veroorsaak (onverenigbaarheid van die fetusgrootte, inkonsekwente veroudering van die plasenta, die teenwoordigheid van siste en kalsiumafsettings daarin, ens.),
as 'n vrou meer as 30 jaar oud is en 'n eerste geboorte het,
as in die geskiedenis van die swanger vrou daar miskrame, laat aborsies, gemiste swangerskappe is,
indien tydens vorige swangerskappe, servikale insufficiëntie gediagnoseer is (premature servikale dilatasie,
met aangebore afwykings van die baarmoeder (tweeshoornige, saalvormige baarmoeder, sy verdubbeling).
Die aanstelling van 'n ultraklank aan die begin van die tweede trimester word ook ingesluit in die bevoegdheid van die genetikus as deel van 'n drievoudige toets - 'n siftingsontleding wat die waarskynlikheid van verskeie chromosomale abnormaliteite in die fetus uitsluit.
Is dit skadelik om op hierdie tydstip 'n ultraklank te doen?
Die noodsaaklikheid van 'n ultraklank op 16 weke draagstyl veroorsaak steeds omstredenheid en twyfel onder verwagende moeders, omdat die ultraklank in hierdie tyd tot onlangs nie beplan is nie. Dit is aangewys as 'n uitsondering in verskeie patologieë van swangerskap. In die afgelope dekade het die tendens egter verander: vanweë verskeie faktore ('n toename in die gemiddelde ouderdom van swanger vroue, die aantal gevalle van in vitro bevrugting, ens.), Verkies ginekoloë herversekerd en word hulle al hoe meer aanbeveel vir 'n onbeplande ultrasound van die tweede trimester.
Sedert die begin van die gebruik van 'n ultraklank toestel om die swangerskap te beheer, het verloskundige ginekoloë, neonatoloë en pediatriese neuropatoloë voortgegaan om te argumenteer oor die skade wat hierdie prosedure op die gesondheid van die ongebore kind het. Hul onsekerheid word natuurlik oorgedra aan verwagtende moeders, waarvan baie weier om vir addisionele toetse te gaan. Is die dokters se bekommernisse geregverdig en is ultraklankbestraling regtig in staat om die ontwikkeling van die baba te ontwikkel?
Die werk van die ultrasoniese apparaat is gebaseer op hoëfrekwensie klank, wat uitgestraal word deur 'n spesiale sensorplaat, wat ook 'n sender en ontvanger is. Dit gee ultrasoniese golwe uit wat die vermoë het om tussen die weefsels van die menslike liggaam te penetreer en op hulle te bou, gebaseer op die verskil in hul akoestiese weerstand. 'N Deel van die golwe word weerspieël, terwyl die ander deel op pad is na die volgende hindernis. Alle seine word aan die verwerker oorgedra, wat die ontvang inligting verwerk en op grond van die spoed van klank 'n beeld van die interne organe op die skerm vertoon.
Die menslike oor kan nie die ultraklank hoor en voel nie, en dit geld ook vir die menslike fetus in enige stadium van swangerskap. Daarom het al die praatjies oor die eweknie-ondersoeke nie 'n bewysbasis nie en is dit dikwels gebaseer op die sensasies van vroue wat beweer dat die kind onder die invloed van die golwe die kind aktief begin beweeg, alhoewel dit maklik verklaar word deur die fetus se reaksie op fisiese druk op die maag.
Hoe lyk 'n ongebore baba by 16 weke swangerskap
Die maag van die toekomstige ma in die vierde maand styg merkbaar en is afgerond - selfs onder verskeie lae klere, veroorsaak haar posisie nie onder meer twyfel nie. Dit beteken dat die fetus veilig groei en begin om subkutane vet te kry, wat dit benodig vir behoorlike hitte-uitruiling na geboorte.
In die kind se liggaam vind sulke veranderinge plaas:
Die liggaam is volledig versier - sy liggaam het proporsies naby aan die verhoudings van die pasgebore.
Die gesigspunte word ook gevorm: die aurikels het die korrekte buitelyne, die oë verkry die vermoë om oop te maak weens die feit dat die vel van die ooglede verdeel word.
Oogbolletjies kan onderskei tussen lig en skaduwee. Die fetusmodus sal dus geleidelik aanpas by die moedermodus. Baie snags slaap hy meer, en in die dag bly wakker.
Daar is reeds haarlyn op die liggaam - die kop en bolyf is bedek met donsige hare, wimpers verskyn op die ooglede, wenkbroue verskyn op die oogkaste. Die punte van die vingers is bedek met 'n baie dun nagelplaat.
Die baba se vel om 16 weke is rooi en bedek met 'n dik wit smeermiddel wat dit beskerm teen die gevolge van vrugwater.
Een van die belangrikste gebeurtenisse op hierdie datum is die voltooiing van die vorming van geslagsdele. Die meisies het reeds die vagina, baarmoeder, fallopiese buise en eierstokke met follikels, wat genoeg is vir die hele tydperk van sy voortplantingsyfer. By seuns word die penis gevorm, maar die testikels word nog nie verlaag nie en is in die buikholte. Daarom probeer pogings om seks op week 16 te bepaal, foutief wees.
Norme (aanwysers) van fetale ontwikkeling tot die 16de week van swangerskap
Die belangrikste faktor in die diagnose van patologie in die fetus is die nakoming van ultraklank aanwysers wat goedgekeur is en goedgekeur is in verloskundige standaarde. Aan die begin van die vierde maand moet hulle so na as moontlik aan hierdie figure wees:
gewig: 90-120 g,
lengte van kroon tot stert: 10-12 mm,
kopomtrek: 110-135 mm (optimale gemiddelde grootte - 124 cm)
abdominale omtrek: 88-115 mm (gemiddeld - 100 mm),
femur lengte: 17-24 mm,
humerus lengte: 15-22 mm,
onderarm lengte: 12-19 mm,
enkellengte: 15-22 mm,
koplengte in deursnee (BPR): 31-38 mm.
Soos gesien kan word, is die grootte van die fetus 'n redelik konvensionele aanwyser, wat afhang van baie parameters, soos die grondwet en die hoogte van die ouers, geslag en die akkuraatheid van die sperdatum. Om die korrekte ontwikkeling en die afwesigheid van patologiese afwykings te evalueer, word ook faktore soos die korrekte verhoudings, dieselfde lengte van die regter- en linkerpare van ledemate, die normale aantal vingers, hul valleien, baba se mobiliteit, ens. In ag geneem.
Voorbereiding vir ongeskeduleerde ultraklank
Ultraklank in die eerste helfte van die swangerskap vereis 'n paar voorbereidingsmaatreëls wat sal help om die resultate te optimaliseer. In die eerste plek gaan dit oor die voorbereiding van die spysverteringskanaal. Een dag voor die ondersoek moet vet, gebraaide, pittige kosse en vinnige koolhidrate (lekkers, koekies, sjokolade, broodse, ens.) Uitgesluit word van die dieet. Vir 'n beter derm skoonmaak drie dae voor die beplande ultraklank datum, kan geaktiveerde houtskool geneem word teen 1 tablet per 1 kg liggaamsgewig per dag.
Op die dag van die ondersoek is dit belangrik om te verseker dat die ingewande leeg is. Aangesien baie swanger vroue ly aan hardlywigheid en die gebrek aan gereelde stoelgang, kan hierdie item moeilik wees. In hierdie geval sal 'n skoonmaak-mini-enema wat in die oggend gemaak word, help. Hierdie maatreëls is nodig sodat die oorvol derms nie 'n fout in die ultraklankresultate veroorsaak nie.
By die 16de week van swangerskap kan 'n ultraklankstudie op twee maniere uitgevoer word:
Transabdominaal. By hierdie metode word 'n eksterne sensor gebruik wat oor die pasiënt se maag uitgevoer word. Transabdominale ultraklank is minder akkuraat en word meer dikwels gebruik in die tweede helfte van swangerskap om foute te voorkom. Vir die studie word 'n spesiale kontakgel aan die maag toegedien, wat die geleidingsvermoë van ultraklank, die adhesie van die sensor na die vel en sy gly verbeter. Die gel is absoluut veilig en stel geen bedreiging vir die fetus in nie.
Transvaginal. Hierdie metode behels die bekendstelling van 'n spesiale vaginale sensor in die vagina. Transvaginale ultraklank in vroeë swangerskap is meer akkuraat as transabdominale as gevolg van die feit dat die ultrasoniese golf minder hindernisse ervaar. Daarom word dit dikwels deur ginekoloë gebruik. Soms kan 'n dokter beide metodes kombineer in een prosedure. Om 'n voldoende vlak van higiëne te handhaaf, word 'n kondoom op die vaginale sensor geplaas. As daar na die vaginale ultraklank 'n ontslag is, kan dit die gevolg wees van 'n ontwrigting in die mikroflora wat veroorsaak word deur latex.
Aangesien die baarmoeder nog aan die begin van die tweede trimester nog klein is, is 'n volle blaas nodig voordat 'n transabdominale ultraklank geneem word, dus twee uur voor die prosedure word aanbeveel om minstens een en 'n half liter water te drink. Dit is ook belangrik om te onthou van basiese liggaamshigiëne voordat u 'n dokter besoek. Dit is beter om 'n skoenhoes, 'n handdoek, 'n gevolgtrekking van 'n vorige ultraklankondersoek en toetsresultate (indien enige) met 'n ultraklankskandering aan 'n swanger vrou te neem.
U moet vooraf weet en die prys van die prosedure, aangesien dit aansienlik kan verskil in verskillende mediese instellings. Die gemiddelde koste van ultraklankondersoek van swanger vroue in betaalde klinieke is 1200-2400 roebels. Soms sluit hierdie bedrag die prys van foto's en video's van die fetus in.
Ultraklankondersoek by week 16 is 'n ongeskeduleerde prosedure wat die verwagte ma en haar ginekoloog toelaat om te verifieer dat die ontwikkeling van die baba in die regte rigting gaan en geen gevaar inhou nie. Maar die weiering om aan die dokter se aanbevelings te voldoen, kan lei tot die feit dat patologieë van die plasenta of fetus nie betyds opgespoor word as dit nog moontlik is om deur medikasie reggestel te word nie.
Copyright 2019 \ af.dzvranje.org \ Ultraklank tariewe by 16 weke swangerskap