Du Plessis sê hy stem nie saam met die sentiment dat teater, veral Afrikaanse teater, in die Oos-Kaap ’n flou perd is nie. Hy beklemtoon egter dat teater al sy roemryker dae in dié provinsie gehad het. En ook dat Engelse teater Afrikaanse teater in die Oos-Kaap verbygesteek het. Hy bly egter optimisties, “want ek glo teater, Engels of Afrikaans, is nie ’n ding wat kan sterf nie. Solank as wat daar Afrikaanse mense in die Oos-Kaap is, sal daar Afrikaanse teater wees. Dit gee hoop.”
Hy is in 1982 in Barkly-Oos gebore. Skool begin in Jamestown en hulle het vir twee jaar in Bultfontein in die Vrystaat gebly. Daarna is die gesin Odendaalsrus toe vir nog vyf jaar in die Vrystaat. Die Suid-Kaapse dorp George het toe gewink. Sedert 1998 is die Du Plessis’s tuis in die Vriendelike Stad.
Du Plessis het in 2000 aan die Hoërskool Framesby gematrikuleer, maar beklemtoon dat hy min in die klas was. Ons sit in ’n koffiewinkel in Somerstrand in die Baai en hy vertel trek-trek aan ’n sigaret hoe stout hy op skool was; dat sy verhoogspelery die blaam daarvoor moet dra. Hy word stil, trek die sigaret weer en vou sy arms. “Ek wou net drama doen en gevolglik was ek min in die klas. Min in die klas en baie op die verhoog.”
In 2001 het hy op die kampus van die Universiteit van die Vrystaat beland, waar sy “swerwer”-dae voortgeduur het. In die sewe jaar in Bloemfontein was hy onder meer ’n dramastudent, junior lektor in drama, ’n Engels- en kultuur-onderwyser in ’n swart township, en het op ses verskillende plekke gebly. Dus, van rondtrek weet hy baie.
Sy toneelstuk Wat maak die bure het terselfdertyd op die planke verskyn. “Dit was heel outobiografies, omdat ek as kind baie rondgetrek het; dit het vir gevaarlike komedie gesorg.”
Hy het in die komedie Piet se Tante die tante gespeel. ’n Plakkaat met Du Plessis geklee in ’n Voortrekkerrok en -kappie is later op die kampus versprei. “Dit was deel van die joke gewees, verstaan jy.”
Hy het meer as 50 produksies in meer as tien jaar op sy kerfstok. Dit is kinderteater, Shakespeare en noem maar op. Du Plessis het onder meer tegniese werk op die verhoog gedoen; om soos ’n fietsklokkie agter op die verhoog te maak.
Volgens Du Plessis het hy benewens sy taak as junior lektor by Kovsies en onderwyser in Botshabelo ook ’n gemeenskapsteater in dié township en Rocklands begin. “Ons het vir vier jaar die hele Vrystaat vol getoer en vyf produksies op die planke gebring.” Vir hom as ’n wit Afrikaanse outjie was dit ’n nuwe ervaring om in ’n township te werk. “In die township heers daar warmte en ’n gemeenskapsgevoel. Daar het ek die meeste gelag en die meeste gehuil. Jy kry die dronkie wat laat by die begrafnis opdaag net om die dooie se hoed te steel. Jy huil en lag in dieselfde asem.”
Na sewe jaar in Bloemfontein het hy by Kovsies bedank en al sy meubels verkoop en die pad Kaap toe gevat. “Ek het vir my ’n agent gekry, Spur-advertensies gedoen en ribs geëet. Daarna by ’n kinderteater-geselskap aangesluit. Ons was ’n geselskap van vyf wat die hele land platgetoer het – en dit in ’n kar.” En daaroor lag hy ook lekker.
Twee jaar gelede het Du Plessis in die Baai uitgespoel en boonop honger om die teater in die Oos-Kaap te bevorder. “Ek het skoolvriende soos Ignus Rademeyer en Lynne Rupersburg opgespoor en ons het besluit om Swerwersproduksies te begin; om die Oos-Kaap ’n kans te gee.”
Reën was alles weg [...] die reën val op my hande, die reën val op my arms, die reën val op my oë, die reën val op my lyf, die reën val op my gesig, die reën val op my rug, o, reën val neer hier [...] die reën val neer op doringdraad die reën val op berge, die reën val op valleie die reën word strome, die reën word riviere, die reën word 'n see reën was alles weg hier, was alles skoon...
Willie raak skoon soppy ... So ja, daar het jy dit nou: die hooggeregshof sê ons mag nou ook wettiglik trou. En trou soos in Trou – nie "civil unions" of een of ander tweedeklas-institusie nie – die hele maaltyd. Register, verwantskap en al. Ek is mal oor Suid-Afrika! Die feit dat die wet eers oor ‘n jaar volkome herskryf hoef te wees, is nie die ergste nie … Inteendeel, dit gee baie lewensmaats nou genoeg tyd om voor te berei vir die groot stap!...
Heinrich Heine in Hamburg: die romantiese Joodse digter het ’n kort wyle in die stad gewoon Ek het lank gewonder waar die naam Christopher Street Parade vandaan kom, en natuurlik was die antwoord met behulp van die internet nie moeilik om te vind nie. Dis ’n stukkie geskiedenis wat ons jonger lesers gerus kan nagaan – begin by Wikipedia) – want dis altyd belangrik om te besef dat om gay te wees eers in die afgelope paar dekades in die meeste Westerse lande...
Eers 'n huishoudelike saak. Ons gaan die jaar sonder JANIE SMIT in. Sy was van die heel begin saam met ons. Dit was altyd só opmerklik: as sy 'n vroueskrywer se werk gewerf of aanbeveel het, kon ons maar weet daar gaan baie en positiewe terugvoer wees. Ons hoop om weer van haar eie skeppende werk in die toekoms te plaas. Ook RAFIEK MAMMON, wat ons Engelse bydraes gehanteer het, vind dat hy hopeloos te besig is om reg aan die Gay@LitNet-werk te laat geskied. Ons neem daarom ook afskeid...