Killer smog eis bejaarde slagoffers - GESKIEDENIS - Inligting
Die rookmis gaan steeds oor Donora, Pennsylvania, op 29 Oktober 1948. Oor 'n tydperk van vyf dae het die rookmis ongeveer 20 mense doodgemaak en duisende ernstiger siek geword.
Donora was 'n stad met 14 000 mense aan die Monongahelarivier in 'n vallei omring deur heuwels. Die stad was die tuiste van staalmeulens en 'n sink -smeltingsaanleg wat jare voor die ramp groot hoeveelhede swaelsuur, koolstofmonoksied en ander besoedelstowwe in die atmosfeer vrygestel het. Gedurende die twintigerjare het die eienaar van die sinkfabriek, Zinc Works, plaaslike inwoners afbetaal vir skade wat deur die besoedeling veroorsaak is. Tog was daar min of geen regulering van die lugbesoedeling wat deur die nywerhede van Donora veroorsaak word nie.
Die weerstoestande in die vallei het op 26 Oktober 'n hewige mis in Donora ingebring. Dit lyk asof hierdie mis die lugbesoedeling wat uit die sinksmeltingsaanleg en staalmeulens naby die grond gestroom het, vasgevang het, waar dit deur die plaaslike inwoners ingeasem is. Binnekort het 'n golf oproepe na hospitale en dokters in die omgewing gekom. Dr William Rongaus, die hoof van die plaaslike raad van gesondheid, het voorgestel dat alle inwoners met reeds bestaande asemhalingsprobleme die stad onmiddellik verlaat. 11 mense, almal bejaardes en met hartprobleme of asma, was egter reeds dood.
Die meeste inwoners het daarna probeer ontruim, maar die groot rookmis en toenemende verkeer het die vertrek bemoeilik. Duisende het die hospitale oorstroom toe hulle probleme ondervind om asem te haal. Eers op 31 Oktober het Zinc Works sy bedrywighede gestaak. Later die dag het reën op Donora geval en die besoedeling versprei. Teen daardie tyd het nog nege mense reeds omgekom.
Die Donora -rookmisramp het nasionale aandag geniet toe dit deur Walter Winchell op sy radioprogram berig is. In die nadraai het lugbesoedeling uiteindelik 'n saak van openbare belang geword; die voorval het gelei tot die goedkeuring van die Wet op Skoonlug van 1955. Die Donora Zink Works het sy bedrywighede in 1957 gesluit. Hoewel die tipe swaar sigbare besoedelstowwe wat verantwoordelik is vir die sterftes in Donora nou meestal verbied en uitgeskakel is, bly onsigbare besoedeling soos osoon 'n bedreiging vir mense met chroniese respiratoriese siektes.
Jare later het 'n plaaslike hoërskoolleerling se navorsing en aktivisme daartoe gelei dat die Pennsylvania Historical and Museum Commission 'n gedenkplaat in Donora geplaas het ter ere van die slagoffers van die moordenaarsmog.
Die Onvertelde Waarheid Van Die Cheshire Dubbele Moorde
In die loop van 24 jaar, tussen 1996 en 2020, het ten minste vyf paartjies in die Cheshire-streek van Engeland gesterf in wat die polisie aanvanklik vasgestel het as moord-selfmoorde. In al die gevalle was die paartjies ver gevorderd, en hoewel dit uiters jammer is, is dit nie so ongewoon dat bejaarde paartjies op hierdie manier sterf nie. Miskien moedeloos oor die verwoestende ouderdom op hul liggame, of as gevolg van lang en pynlike sterftes as gevolg van terminale siektes, of miskien as gevolg van geestesongesteldheid, sterf soms bejaarde paartjies deur die kombinasie van een maat wat die ander vermoor en dan hul eie lewe neem.
In Cheshire is die vyf sake aanvanklik beskou as oop-en-toe voorbeelde van tragiese moord-selfmoorde. 'N Onwrikbare lykskouer het egter geweier om te glo dat daar geen gemene spel betrokke was nie, en uiteindelik het bewyse ontbloot wat daarop dui dat die vyf sake nie net verband hou nie, maar dat hulle almal kan dui op die werk van 'n reeksmoordenaar wat nog steeds op vrye voet is. in die streek.
Dit is die onbekende waarheid van die dubbele moorde in Cheshire.
As u of iemand wat u ken selfmoordgedagtes het, skakel die National Suicide Prevention Lifeline by 1-800-273-TALK (8255).
Hy beweer dat hy Amerika se dodelikste reeksmoordenaar is met 90 slagoffers. Die polisie glo hom.
Hierdie ongedateerde foto wat deur die Ector County Texas Sheriff's Office verskaf is, wys Samuel Little. 'N Aanklaer in Texas sê Little, skuldig bevind aan drie moorde in Kalifornië, maar lank vermoedelik in tientalle sterftes, beweer nou dat hy betrokke was by ongeveer 90 moorde landwyd. Ector County Texas Sheriff's Office via AP
'N Groep vriende wat hul vuilfietse deur die bos buite Saucier, Mississippi, gesny het, het Julia Critchfield gevind. Dit was Januarie 1978. Die 36-jarige ma van vier kinders was kaal en haar liggaam was langs 'n pad. Sy was verwurg. Haar moordenaar het 'n swart rok oor haar raam gehang.
Byna 500 myl daarvandaan en vier jaar later is die lyk van Rosie Hill ontdek naby 'n varkhok in Marion County, Florida. Die 21-jarige is in Augustus 1982 laas gesien hoe hy 'n kroeg by 'n vreemdeling verlaat het. Sy is ook verwurg.
Byna 700 myl oos, het Melissa Thomas opgedaag in 'n kerkbegraafplaas in Opelousas, Louisiana. Dit was Januarie 1996. Weereens, verwurg.
Die ses mees skrikwekkende seriemoordfamilies in die geskiedenis
Paartjies wat saam doodmaak - Fred en Rosemary West, Karla Homolka en Paul Bernardo, David en Catherine Birnie - kry baie ink. Maar wat van broers en susters en groter gesinsgroepe wie se gedeelde goddeloosheid hulle daartoe lei om gruwelike misdade te pleeg? Lees verder vir ses veral nare voorbeelde.
'N Bende van vier wat so wreed is dat hulle die pakkende bynaam het om dit te bewys, het die Benders in die vroeë 1870's in die geïsoleerde Labette County, Kansas, gevestig. Hulle was volgelinge van die nuutste Spiritualism -beweging, en die superster van die gesin was die mees aangename lid (en ook die een wat die meeste Engels magtig was, aangesien almal groot Duitse aksente gehad het), Kate, wat vroeg in die twintigerjare was. Alhoewel die belangrikste Bender -onderneming 'n klein winkel en herberg vir reisigers was, was Kate ook bekend vir sy sessies wat haar sielkundige vermoëns toon. Tussen die gunstige ligging van die hotel, net langs die Osage -roete, en Kate se geheimsinnige aantrekkingskrag, was daar geen tekort aan vreemdelinge wat toevallig verbygekom het nie.
Maar dit was nie alles wat dit gelyk het in hierdie winderige hoek van die suidooste van Kansas nie. Alhoewel die Benders in 'n gesinsvormige samestelling van man, vrou en jong-volwasse seun en dogter saam gewoon het, vermoed historici dat hulle nie net eintlik familie was nie, maar dat hulle nie eens Bender genoem is nie. Wat gewoonlik, wie werklik omgee, nie waar nie? Dit is net so dat soveel mense wat deur Labette County gekom het, nooit na hul eindbestemmings gekom het nie, waaronder 'n bekende plaaslike dokter, William York. Nadat 'n gemeenskapsvergadering (bygewoon deur beide manlike Benders) gelei het tot die stigting van 'n soekgeselskap, is dit gou opgemerk dat die Bender -opstal onlangs verlate verskyn het.
Die Benders was weg, maar hulle het baie bewyse agtergelaat wat onthul het wat op hul plaas gebeur het:
Naby die tafel waar gaste bedien is, was 'n valdeur en die stinkende gat onder die deur was vol bloed. Die grond in 'n boord naby die huis is versigtig geploeg, maar 'n klein gedeelte is merkbaar ingekap. Die grond is opgegrawe en onthul die ontbinde liggaam van dr. York. Sy skedel is verpletter en sy keel is afgesny. Voordat dit aand word, is nog sewe lyke onttrek en die volgende dag nog een gevind.
Die slagoffers was twee kinders, waaronder 'n baba wat dood is nadat hy lewend begrawe is. Maar die meeste reisigers het bloediger einde gekry:
Gaste in die herberg is aangemoedig om op die ereplek te sit, teen 'n gordyn wat die huis se kamers verdeel]. Terwyl hy eet, word die eregas met 'n hamer van agter die gordyn in die kop geslaan, sy keel word gesny en sy liggaam val in die valdeur na die kelder. Een man, meneer Wetzell, het die verhaal gehoor en onthou toe hy by die herberg was en wou nie op die aangewese plek gaan sit nie. Sy besluit het veroorsaak dat Ma Bender kwaad en beledigend teenoor hom geword het, en toe hy die mannetjie Benders agter die gordyn sien opkom, besluit hy en sy metgesel om te vertrek.
Hulle motief? Roof. of net die opwinding daarvan. Ten spyte van 'n beloning en verskeie ongegronde bewerings dat hulle gevange geneem is deur verskillende besittings, lyk dit asof die Benders met moord weggekom het, en hul grimmige verhaal bly intrige. Vanaf 1961-1978 het die stad naaste aan hul moordgrond in Kansas, Cherryvale, 'n museum bedryf wat 'n presiese kopie van hul huis was (kyk na foto's van die vreemde installasie hier).
In 2012 is gerugte dat Guillermo del Toro betrokke sou wees om die Benders se werklike verhaal van afgryse op die groot skerm te bring. Alhoewel dit nooit gebeur het nie, het die moordenaarsfamilie deur die jare al in die literatuur en popkultuur verskyn, om nie eens te praat van die ontvanger van hul eie staatshistoriese merker nie:
2) Delfina en María de Jesús González
Hierdie susters het die Guinness -wêreldrekord vir 'Most Prolific Murder Partnership', 'n twyfelagtige eer wat hulle verdien het weens hul beraamde 91 moord. Hulle slagoffers is uit die bordeel gehaal wat hulle saam in Mexiko, die Rancho El Angel, gehardloop het. (Twee bykomende susters, Carmen en Maria Luisa, was ook betrokke by die sterftes, hoewel hulle om watter rede ook al nie die snit vir 'n Guinness-uitroep gemaak het nie.)
Daar is nie soveel inligting oor die González -gesin as die Bloody Benders nie, ondanks die feit dat die susters eintlik gevang is en hul misdade meer onlangs gepleeg is. (Albei het in 1964 40 jaar vonnisse gekry). Volgens Murderpedia:
Die polisie het 'n vrou met die naam Josefina Gutiérrez, 'n aanklaer, opgelaai op die vermoede dat sy jong meisies in die Guanajuato -omgewing ontvoer het, en tydens die ondervraging het sy die twee susters betrek. Polisiebeamptes het die susters se eiendom deursoek en die lyke van 11 mans, 80 vroue en verskeie fetusse gevind, altesaam meer as 91.
Ondersoeke het aan die lig gebring die plan was dat hulle prostitute sou werf deur advertensies wat deur hulp gesoek is, hoewel die advertensies sou verklaar dat die meisies diensmeisies vir die twee susters sou word. Baie van die meisies is met heroïen of kokaïen gevoed. Die susters het die prostitute vermoor toe hulle te siek geword het, deur herhaalde seksuele aktiwiteite beskadig is, hul voorkoms verloor het of opgehou het om die kliënte tevrede te stel.
Hulle sou ook kliënte doodmaak wat met groot bedrae kontant opgedaag het. Op 'n verduideliking van die sterftes het een van die susters na bewering gesê: "Die kos stem nie saam nie."
As jy gedink het Die Heuwels het oë'Sjarmante familie kannibalistiese grotbewoners wat kwesbare reisigers aangeval het, was 'n deel van die filmmaker Wes Craven se wonderlike verbeelding, dink weer. Papa Jupiter en sy geselskap het historiese inspirasie gehad. Alhoewel die verhaal moontlik gedurende die 18de eeu as politieke propaganda uitgevind is, bestaan ​​die legende al eeue lank, en sommige dink (of hoop) dat dit ten minste gedeeltelik op feite gebaseer is. Die opspraakwekkende verhaal is in elk geval nog meer skrikwekkend as 'n horrorfilmhommage.
Sawney Bean (of Beane), volgens die verhaal, was die aartsvader van 'n groot stam wat sy bevolking deur middel van bloedskande vergroot en geniet het van menslike vlees, verkry deur ongelukkige reisigers wat toevallig by hul lêplek verbygekom het: 'n seegrot aan die westelike rand van Skotland.
Uiteindelik word gesê dat die aantal vermiste mense (en herhaaldelike voorkoms van liggaamsdele wat op plaaslike strande uitgespoel het) 'n ondersoek aangespoor het. Volgens die verhaal het nie minder nie as koning James IV die saak aangepak en 400 mans en 'n pak bloedhonde ontplooi om Sawney se ingeteelde pretklomp op te spoor en hul afstootlike misdade bloot te lê. Wat hulle gevind het, was inderdaad maagdraaiend:
Die mans het die grot binnegekom en 'n afskuwelike toneel gevind: droë dele van menslike liggame hang alles van die dak af, ingelegde ledemate lê in vate, en oral lê hope geld en snuisterye uit die dooiesakke in hope.
Weereens, hierdie een waarskynlik nie waar nie, maar dit is hier ingesluit vanweë sy heerlike gruwelike besonderhede, en die feit dat die verhaal so lank bestaan. Dit word steeds deur middel van toeriste -aantreklikhede soos die Edinburgh Dungeon na kontemporêre kennis oorgedra.
Beeld van Sawney Bean (en vrou in die agtergrond met 'n paar gepekelde ledemate!) Gelisensieer onder Public Domain via Wikimedia Commons
4) Die Briley -broers
Die Bean -brigade het moontlik nooit bestaan ​​nie, maar die drie broers wat aan die einde van die sewentigerjare in Richmond, Virginia, rondgetrek het, het dit beslis gedoen. 'Briley is van plan om laat vanaand te sterf', 'n sombere 1985 Washington Post die opskrif lees bo -op 'n verhaal waarin die laaste hoofstuk van die skrikbewind deur James (of "J.B."), Linwood en Anthony Briley beskryf word. James en Linwood bereik hul eindes binne maande na mekaar in die elektriese stoel van Virginia.
Linwood, die oudste broer, was 30 toe hy dood is. Sy eerste moord was op die ouderdom van 16, toe hy 'n bejaarde buurman, wat toevallig buite was en binne die bereik van sy kamervenster was, geskiet het. Hy het slegs een jaar vir die misdaad uitgedien. 'N Paar jaar later begin hy en sy twee broers, plus 'n vierde medepligtige, met hul wrede roof, verkragting en moordtog, en stuur ewekansige slagoffers met buitengewoon wrede metodes (insluitend om 'n tiener se skedel met 'n blik te verpletter). Dit het sewe maande geduur en tien lewens geëis, waaronder verskeie bejaardes, 'n swanger vrou en haar vyfjarige seun. Nog twee slagoffers wat deur gas gedompel en aan die brand gesteek is, het daarin geslaag om te oorleef.
Na hul moordveroordelings het Linwood en J.B. in 1984 nog meer opslae gemaak toe hulle 'n groep van ses gevangenes gelei het in 'n dramatiese ontsnapping uit die doodstraf. (Hulle is 19 dae later weer gevange geneem. Die kinderhuis van die Brileys het einde verlede jaar 'n nuusberig geword toe 'n ontwikkelaar, wat die fixer-upper van die broers se pa gekoop het, dit vinnig teen 'n winskopie op die mark gebring het nadat hy die bekendheid van die adres besef het.
5) "Groot" en "Klein" Harpe
Alhoewel die geskiedenis nie heeltemal kan bevestig of 'Amerika se eerste reeksmoordenaars' eintlik broers of neefs was nie, het Micajah, gebore in Noord-Carolina (die groter, vandaar die bynaamverspreiding) en Wiley Harpe gesorg vir 'n ergste duo. Hulle was voor, tydens en na die Revolusionêre Oorlog en het die oorspronklike loopbaanplan (om plantasie -opsieners te wees) omgee om aan die kant van die Britte te veg en onderweg talle verkragtings en brandstigting gepleeg. Hulle was ook perddiewe, 'n misdaad wat hulle op die radar van die wet geplaas het. en het hulle aangespoor tot hul ware roeping, dié van moorddadige outlaws.
Volgens 'n wonderlik beskrywende Nashville -toneel storie:
Hulle slagspoor begin laat in 1798 by Hughes Tavern, 'n watergat wes van Knoxville. 'N Taverne uit die 18de eeu kan dien as 'n stadsaal of 'n sentrum van vroeë bestuur, maar nie hierdie' woelige groggery 'wat die Harpes en ander rowwe nekke ken nie. Klein Harpe kry selfs 'n skraap wat eindig met 'n meswond in sy bors, met vergunning van ene John Bowman, wat destyds nie veel beteken nie. Dit sal meer as 'n katskraap verg om 'n Harpe uit te lê.
Onder die drinkers byderhand is 'n man met die naam Johnson. Of hy op 'n stadium op die Harpes gekruip het, is 'n kwessie van bespiegeling. Ongeag, 'n paar dae later sien 'n reisiger iets wat in die nabygeleë Holstonrivier dryf. Dit is 'n man se liggaam, wat op 'n afskuwelike manier weggedoen word.
Die man se ingewande is uitgeruk. Die holte is vol klippe wat bedoel is om die karkas tot onder te laat sak. Hulle moes ontwyk het, anders sou die man wat bekend staan ​​as Johnson nie sy enigste aanspraak op die nageslag hê nie - as die eerste van wat nog baie meer slagoffers sou word.
Die egpaar, vergesel van 'n groep "vroue" wat al dan nie gewillige medepligtiges was, pleeg meer as 40 moorde (lees genoeg oor die Harpes, en u sal sien dat sekere woorde begin herhaal, insluitend 'onthoofde') "En" ontbloot "). Hulle was ook besig met rivierpiratery.
Uiteindelik is hulle gevange geneem en hul eindes bereik op 'n manier wat by die manier waarop hulle geleef het, pas. 'Big' Harpe is in 1800 gevange geneem, terwyl 'Little' sy einde bereik in 1804, skryf Legends of America. Albei is onthoof en hul koppe is vertoon as afskrikmiddel vir almal wat daaraan gedink het om hul lewenswyse na te volg, sien die Kentucky -padmerker wat die ondergang van Big Harpe hier herdenk.
6) Inessa Tarverdiyeva en gesin
Hierdie kleurvolle Russiese gesin is in September 2013 ingesluit sodat niemand dink dat gesinsmoordgesinne iets van die verre verlede is nie. Volgens 'n asemhaling Daaglikse pos Inessa Tarverdiyeva, die kleuterskoolonderwyser, en haar man, tandarts Roman Podkopayev, was agter '' 'n skrikbewind van ses jaar, waaronder minstens 30 moorde en ontelbare rooftogte '. Onder die dooies: ses polisiemanne en veelvuldige kinders, onder wie Inessa se tienerdogter, wie se oë uitgesteek is.
Die dogter van Tarverdiyeva uit haar eerste huwelik Viktoria Tarverdiyeva (25) en haar 13-jarige dogter Anastasiya het 'aktief aan alle misdade deelgeneem', sê die polisie in die Rostov-streek.
Die Pos wys daarop dat die gesin kampuitstappies sou beplan om dekking te bied vir hul roof en moord. Gemotiveer deur hebsug en 'n oënskynlike haat teenoor die polisie, het hulle jare lank onder die radar gewerk.
Vladimir Markin, hoof van Rusland se ekwivalent van die FBI, het gesê: 'Dit het gelyk soos 'n baie goeie, goeie gesin. Stel jou voor - 'n ma, 'n pa, twee kinders, waaronder 'n minderjarige meisie.
'Ek is seker dat as hulle saam was, 'n mens skaars kon dink dat hulle selfs 'n misdaad kon beplan.'
Van waar ek groot geword het in die noord-sentrale Louisiana: http://www.thepineywoods.com/westKimb.htm
Dit is 'n verhaal wat nog nie volledig vertel moet word nie. So onlangs as in die 1990's het ek eerstehands kennis van verbale bedreigings deur die afstammelinge van die West/Kimbrell -stam. Terwyl ek op die nagraadse skool was, het ek gedurende die somer van 1994 'n navorsingsprojek begin met die hoop om 'n proefskrif te skryf oor hierdie onbekende stuk Louisiana -geskiedenis met die hoop om eendag 'n roman of reeks romans te skryf wat die verhaal fiksionaliseer. Terwyl ek vrae gevra het tydens 'n begraafplaaswerkdag, is twee ouere my genader en beveel om die begraafplaas te verlaat of weggegooi te word. Ek het later agtergekom dat een van die twee mans die oupagroot-neef van Lawson Kimbrell was. Drie jaar gelede het ons kontak gemaak met 'n gesin in Detroit wat die direkte afstammelinge is van Pad West of Patch West, 'n eens slaaf van die West Clan, wat, nadat hy na die Burgeroorlog bevry is, gekies het om voort te gaan om sy voormalige meester te dien. 'N Plaaslike legende beweer dat oom Pad die opsigter gesterf het van 'n aansienlike hoeveelheid geplunderte goud en silwer, waarvan niks ooit gevind is nie, wat na bewering êrens in die dennebos naby sy tuiste begrawe is. Hy word begrawe in 'n slawe -begraafplaas langs my familie se eiendom. Verskeie lede van sy uitgebreide familie, wat nog steeds die naam West het, het gekom om hul eie navorsing te doen, en ek word meegedeel met wat ongesproke of subtiele dreigemente kan genoem word, en hulle het iets te sê gekry om goed genoeg alleen te wees. Moeilik om dit voor te stel, maar ongeveer 140 jaar later loop daar nog steeds slegte bloed deur die deel van Louisiana.
Die histories vaag verhaal van Donora se dodelike rookmis
Die uitwerking van die sinkwerke op Webster Hill. Met vergunning van Donora Historical Society
Die inwoners van Donora, Pennsilvanië, het geweet hul fabrieke aan die rivier is lank voor 1948 vuil. Hulle kon weet watter sektor van die Amerikaanse staal- en draadkompleks die grootste deel van die dag se besoedeling veroorsaak deur die lugtint en die oop haard. rooibruin uitlaat, die hoogoond was swart, en die sinkwerke, moontlik die ergste daarvan, het 'n skadelike geel rook afgegee as gevolg van die swaeldioksied waarmee dit vasgemaak is.
Besoedeling was een ding, maar American Steel and Wire -werknemers het nog meer ernstige gevare in die gesig gestaar. Werkers het gereeld op 30 -jarige ouderdom met pensioen gegaan en die vader van die plaaslike historikus, David Lonich, 'n hyskraanoperateur in die sinkwerke, verloor sy reuksin toe 'n ketting hom oor die gesig slaan. 'N Meer algemene toestand was sink jitters, wat behandel is met 'n mengsel van water, ys, melk, hawermout en whisky, die water en ys vir hidrasie, die melk en hawermout om die metaal uit hul liggame af te laat, en volgens Brian Charlton, wat die Donora Historical Society en die Donora Smog Museum bestuur, die whisky sodat hulle eintlik die goed drink.
Hierdie daaglikse besoedeling alleen sou die stad 'n onwaarskynlike episentrum maak vir 'n ontluikende omgewingsbeweging. Maar nadat Donora die plek van 'n mis geword het wat tientalle mense sou doodmaak en duisende meer sou doodmaak, en een van die ergste omgewingsrampe in die geskiedenis van die Verenigde State, het die naam van die stad 'n erkende afkorting geword vir die gevare van 'n ongereguleerde bedryf en die behoefte aan federale skoon lugwette. Eerstens sou die verhaal van die ramp egter vertel word in 'n moderne oënskynlike heen-en-weer van verkeerde interpretasies en teenverhalings. Die Donora Smog het 'n ideologiese moeras geword van subjektiewe geheue, die beskermende halwe waarhede van insiders, die verdraaiing van buitestaanders, samesweringsteorieë en die verduisterende wettige van die verantwoordelikes, wat almal meeding om die reg om te vertel wat werklik in die mis gebeur het.
Verhale van grusame gevolge van Donora het dekades voor die gebeurtenis teruggegaan. Een storie lui dat in 1919 'n 22-jarige veteraan uit die Eerste Wêreldoorlog met die naam Andrew Posey as 'n lepel-kontroleerder op die hoogoond gewerk het toe 60 ton gesmelte yster op hom gegooi is, wat hom binne sekondes verbrand het. American Steel and Wire het 'n gedenkteken op die erf opgerig en vermoedelik die hele metaalblok in die plek van 'n lyk begrawe. Sommige beweer dat die erts tydens die materiaaltekort in die Tweede Wêreldoorlog opgegrawe is. Nie almal in die stad glo hierdie verhaal nie. Die gedenkteken self is nog steeds daar.
Tog onthou baie ouer Donorane die meulens vir die florerende, diverse gemeenskap wat die fabrieke ondersteun het. Dit was 'n vuil stad, sê Charles Stacey, 'n inwoner van Donora, maar dit was 'n welvarende stad. Vallei. By 'n temperatuurinversie dien 'n koue lugfront as 'n kap, wat verhoed dat warm lug en in hierdie geval die uitlaatgasse van die fabrieke styg. Teen die oggend, teen die tyd dat die rookmis gewoonlik afgebrand het, het 'n stilstaande waas van besoedeling deur die sinkwerke steeds die vallei gevul. Straatligte bly die middag aan. Stacey, wat destyds 'n hoërskool was, onthou dat hy ekstra versigtig moes wees om huis toe te stap, want hy kon nie sy voete sien om te bepaal waar die sypaadjie die randsteen word nie.
Lugfoto van Donora en die American Steel and Wire -kompleks, 1941. Met vergunning van Donora Historical Society
Baie Donorane het die volgende paar dae steeds voortgegaan asof die rookmis 'n deel was van die gewone besoedeling van die stad, selfs al het hulle sakdoeke oor hul gesigte gehou en nooddienste het 60-pond suurstoftenks van huis tot huis gedra om te behandel bejaarde inwoners en asmate. " 'n Baniergeleentheid ten spyte van weer, " Donora 's Herald-Amerikaans beweer dat die plaaslike Halloween-parade, direk onder 'n opskrif oor rookmisverwante sterftes, bygevoeg het, en#8220Deelnemers geniet 'n goeie tyd vir baie pryse. " Donora High's#Dragons 8217's wat rokers styg) verloor 'n sokkerwedstryd met 27-7 teen sy mededinger Monongahela. Charles Stacey sê dat hy nie die omvang van die ramp geweet het nie, totdat hy Walter Winchell se radioprogram aangeskakel het en besef het dat die nasionale gesindikeerde joernalis oor sy stad praat.
Die rookmis het nie vir een dag opgeneem nie, toe twee. Teen Saterdag, toe die begrafnisondernemings vol was, is die kelder van die Donora Hotel as 'n lykshuis in gebruik geneem. Die rookmis het nog steeds nie opgehef nie. Die meule het Sondag uiteindelik sy bedrywighede gestaak, teen die tyd dat reënbuie die omkering gebreek het en die rookmis in elk geval gedwing het om te verdwyn. David Lonich sê dat sy pa die mis beskryf het soos 'n gordyn wat styg en 'n reeks bote wat op die rivier gerugsteun word, onthul en wag om hul vragte by die meulens af te lewer. Amptelik word die sinkwerke vir die volgende twee weke gesluit, maar Lonich sê sy pa was Maandag terug by die werk, wat sou beteken dat die meul minder as 'n dag ledig was. Na raming is 4 000 van die 14 000 inwoners van die stad siek met asemhalingsprobleme, hoofpyn, braking en maagpyn. Die aantal sterftes is steeds in geskil. Hulle het Sondag opgehou tel, " sê Lonich.
'N Sinkwerker maak 'n lugopening bo die retorte oop. Met vergunning van Donora Historical Society
Die besonderhede van die Donora -voorval is soortgelyk aan 'n paar ongeveer gelyktydige rampe —Liege, België het in die dertigerjare 'n soortgelyke dodelike luginversie gehad, en die Groot Smog van Londen sou meer as 4 000 mense doodmaak en 100 000 meer in die dood in 1952. Maar wat onderskei Donora: dat dit 'n keerpunt in die destydse omgewingsbeweging is, en wat fokus op 'n vreemde paradoksale konflik: hoe vertel jy die verhaal van 'n mis nadat dit opgehef is?
Baie publikasies probeer. Binne 'n week was die geleentheid hoofnuus in nasionale publikasies van Die New York Times aan Lewe, in artikels wat gelei het met gruwelike, viscerale beskrywings van die mis. A Inwoner van New York 'n artikel deur Berton Rouech é vertel van die roete van dr. Ralph Koehler deur 24 uur huisoproepe na pasiënte wat nie kon asemhaal nie, dikwels te laat om hulle te red. 'N Konsensus, gebaseer op alle beskikbare bewyse en gesonde verstand, het vinnig gevorm dat besoedeling die skuld is: 󈬃 Die Here As Result of Killer Smog, en#8221 blaas 'n opskrif van 1 November in Donora's Herald-Amerikaans.
Soos 'n onlangse Quartz -artikel aantoon, was daar destyds geen nasionale wette wat lugbesoedeling reguleer nie, maar Die Pittsburgh Press het Donora al gebruik as 'n voorbeeld van hoe die stad onlangs rookbeheerwette uitgevaardig het, wat die industriële gebruik van brandstowwe wat skoner as bitumineuse steenkool verbrand het, sy waarde verbeter het. sy skuld, om binne 'n paar weke 'n koerantadvertensie uit te haal, hul innige meegevoel met diepe opregtheid aan slagoffers te smokkel, terwyl hulle terselfdertyd die skuld ontken en oplet dat 'n verteenwoordiger van die Amerikaanse Openbare Gesondheidsdiens beweer dat daar geen bewyse is vir & #8220Krimineer enige spesifieke plant of meule in hierdie gebied. "
'N Verpleegster gee suurstof toe aan 'n rookmisoffer by 'n onbekende noodtoets. Met vergunning van Donora Historical Society
Die meeste Donorane, hul lewensbestaan ​​op die spel en sonder illusies rakende die gevaar van hul werk, het gekies om saam te gaan met die verhaal van U.S. Steel '. Devra Davis, in Toe rook soos water loop, haal 'n sinkwerker en lid van die Donora Borough Council aan vir 'n jarelange teenstander van die meulbesoedeling deur die nabygeleë Webster, en ek het 'n goeie werk gekry, en ek sal dit behou. Ek gee nie om wat dit doodmaak nie. " Dave Lonich het gesê dat sy pa 'n grap gemaak het oor die gevare en gesê het dat die sink in sy stelsel die rede was waarom hy nooit verkoue gekry het nie. Dit was moeilike ouens, en hy sê. Hulle het teruggekeer nadat hulle die strand in Normandië binnegestorm het en op 21, 22 jaar oud, die meulens in gegaan om hul gesinne te onderhou. "
Toe 'n nasionale kommissie vir openbare gesondheidsdiens in 1949 gestig is, het die Herald-Amerikaans berig dat nie een van die 8 000 mense wat middel Desember ondervra is, erken het dat hulle behandel is vir asemhalingsnood nie. Hulle versigtigheid was waarskynlik buitensporig, en die kommissie, gevul met navorsers met bande in die bedryf, het grond- en lugmonsters geneem en in 'n sekere sin probeer om die mis te kwantifiseer, en dan die skuld heeltemal op die inversie van die lug geplaas en die hele gebeurtenis genoem #8220 'n daad van God. "
Met objektiewe maatreëls in geskil, het teenstrydige weergawes van die erns van rookmis 'n laag onbetroubaarheid bygevoeg tot baie eerste-persoon verslae. Baie verslae oor die voetbalwedstryd beweer dat spelers nie die bal kon sien nie en dat Stanley Sawa van Donora huis toe is genoem omdat sy pa, 'n meulwerker, aan respiratoriese nood gesterf het, maar die boks tellings toon 'n buitengewoon pas-gelukkige spel ( Charles Stacey wys daarop dat die voetbalveld hoog op 'n heuwel, bo die smoglyn geleë was), en verslae toon dat Sawa se pa nie dood is tot 'n paar dae later nie. Die Pittsburgh Sun-Telegraph 'n foto van 'n donker Donorastraat gedruk en beweer dat dit die middag geneem is, terwyl Brian Charlton wys op verklarings van die brandweerman wat die foto geneem het, wat gesê het dit is 7 of 8 in die nag. En baie Donorane het die nasionale reaksie as oorvol of vernederend beskou. Voeg 'n uitroepteken en opskrifte oor die rookmis begin lees soos 'n kopie van 'n B-filmplakkaat, met 'n " Killer Smog, " "Death Over Donora, " en 'n "Scene of Desolation. " At ten minste een hoedemaker het begin met die vervaardiging van smogmaskers van die ontwerpersfabriek. " Die National Enquirer beweer 13 000 mense is dood.
'N Smog-slagoffer herstel in 'n suurstoftent in die Charleroi-Monessen-hospitaal. Met vergunning van Donora Historical Society
Uiteindelik het die rookmis nooit 'n direkte uitwerking op die uiteinde van die Amerikaanse staal gehad nie, afgesien van 'n groepsgeding wat $ 250,000 beloop, sonder erkenning van verantwoordelikheid vir die mis of die sterftes as gevolg daarvan. Wat Donora betref, vir al sy burgers se pogings om die sinkwerke oop te hou, het dit in 1957 gesluit. Die res van die meulens het kort daarna gesluit. Sommige van die ou geboue is hergebruik (miskien is dit die beste een van die stasies vir openbare busse in Mid Mon Valley Transit Authority wat op saamgeperste aardgas ry), maar die meeste daarvan is weg.
Onlangse sensusgetalle stel die bevolking van Donora op ongeveer 5000 mense, ongeveer 'n derde van wat dit was ten tyde van die rookmis. 'N Teken in die Smog Museum volg die afstammeling van die Wet op Skoonlug van 1970, die sterkste (en tans bedreigde) federale lugbesoedelingsregulasie wat ooit in werking getree het, terug na die 1955 Wet op die Besoedeling van Lugbesoedeling, wat in reaksie op die Donora Smog aanvaar is. Dit lees, met ewe veel trots en ironie, "Clean Air Started Here. "
Donora vandag. Liam Baranauskas
Hierdie ligte oordrywing is geskik vir 'n gebeurtenis waarin gedrukte ongevalle -talle wissel van so laag as 11 sterftes tot soveel as 60. Die Donora Historical Society gebruik 'n totaal van 27, met die voorbehoud dat daar geen manier is om te weet hoe sterftes as gevolg van langdurige respiratoriese siektes oor die jare kan aan die rookmis gekoppel word. Maar tragedies gaan oor meer as bloot die kwantifisering van sterftes, en hierdie een, gesentreer op 'n wolk, daardie argetipiese simbool van kortstondigheid, miskien meer as die meeste. Many of the originally reported inaccuracies—the invisible football game, for example, or the day-for-night photo—are still repeated, as time solidifies the "print the legend" version of history.
He was 24 years old. Although the Confederates still held the high ground above Israeli armed forces push into Egypt toward the Suez Canal, initiating the Suez Crisis.