In die vyftigerjare is ’n enkele handelsmerk, “Cape”, vir Kaapse vrugte ingestel. Dié handelsmerk het regoor die wêreld beroemd geword as waarborg vir vrugte van hoë gehalte.
DIE einde van apartheid in die jare negentig—saam met die opsegging van openlike of verskuilde sanksies teen Suid-Afrika—sou die vrugtebedryf van die land in ’n heeltemal ander liga plaas.
Die bedryf is in 1997 gedereguleer en aanvanklik was daar heelwat ontwrigting. Maar toe is die SA Sagtevrugte-Produsentetrust (SPT) in die Paarl in die lewe geroep, gestig deur die drie vernaamste produsenteverenigings wat met die lewering van vars sagtevrugte gemoeid was. As ’n sambreelliggaam wat daarna gestreef het om dienste en funksies van die bedryf te bevorder, te koördineer, te befonds en te bestuur, is dit op 1 Oktober 2009 amptelik deur ’n nuwe diensentiteit, HORTGRO Services, vervang.
Waar die SPT, benewens die sagtevrugtebedryf, reeds etlike jare lank ook ’n reeks aanverwante bedryfsverenigings gedien het, sou HORTGRO soomloos voortgaan met hul werksaamhede en dienste aan die groeperings aan wie voorheen dienste gelewer is.
Om af te sluit: ons vrugteboere roem nie verniet daarop dat die gehalte van ons vrugte onder die beste ter wêreld is nie. Die vernaamste uitvoerstreek is Europa. Maar ’n bedryf wat vandag soveel goeie vrugte dra—in die figuurlike sin van die woord—het kennelik ook sy eie groeipyne gehad in die veelbewoë geskiedenis van Suid-Afrika.