Waters Waar Rus Is: January 2008
Verdeeldheid knou kerk
Dit moet lesers van die Brieweblad opval dat die teenoorstaande kampe in die gay-debat albei uit Christen-gelowiges bestaan. Daar is skerp verdeeldheid in geloofsgeledere wat betref die gay-verskynsel. Christene behoort tot 'n vinnig kwynende en brose geloofsgemeenskap en kan nie interne verdeeldheid bekostig nie.
Die oorsprong van hierdie verdeeldheid moet waarskynlik nie net by die lidmate nagevors word nie, maar ook by diegene van wie die geestelike leiding - en gepaardgaande ontwyfelbare Skrifwaarhede - aan lidmate moet uitgaan.
Gesien Petrus se daad van verloëning deur die openbare ontkenning van sy Meester, moet lidmate hulself afvra waar die grens lê tussen die stilswye en onbetrokkenheid van ons geestelike leiers en die verloëning van hul lidmate - die kudde oor wie hulle met groot sorg behoort te waak.
En wat dóén die kuddewagters? Dit is haas onmoontlik dat ten minste sommige van hulle nie van die jongste openbare gay-debat bewus is nie. Die vorige debat, waar het dit ons gelaat? Die gevolg is dat hierdie skadelike en verdelende debat tussen medegelowiges voortduur met geestelike leiers wat swyg en onbetrokke bly.
Is hierdie gebrek aan Skriftuurlike en rigtinggewende leiding deur ons geestelike leiers nie net nóg 'n simptoom van 'n omvangryker sindroom van kerklike verdeeldheid wat gekenmerk word deur volgehoue onsekerheid en hardnekkige besluiteloosheid nie? In 2006 nog het die NG Kerk 'n standpunt gehuldig van "amptelike onsekerheid" betreffende gay leraars in die bediening.
Twee Woordbedienaars in dieselfde gemeente - die een pro- en die ander anti-kremasie - motiveer beide hul standpunt aan die hand van tekste uit dieselfde Bybel. Gemeentelede word verwar en verdeel, want wie moet jy glo? Voeg hierby bestaande kontroversiële aangeleenthede soos klein- en grootdoop, die uitverkiesingsleer, die Belhar-belydenis en kerkhereniging.
Op soortgelyke wyse is dit moontlik dat die een geestelike leier die gay-verskynsel uit dieselfde Skrif probeer verantwoord en die ander een nié. Sou dit inderdaad die geval wees, kan daar nooit 'n einde aan dié debat kom nie ; die Woordbedienaars praat dan nie uit een mond nie.
Dit is nié in belang van die kerk se voortbestaan dat ons geestelike leiers hul plig langer versuim deur 'n gebrek aan leiding oor die gay-aangeleentheid en dat aanvalle deur Christengelowiges op mekaar in die openbaar, as 'n resultaat hiervan, voortgesit word nie. Dit dra veel daartoe by dat die kerk ook onder die eie lidmate toenemend in diskrediet verval. Satan wil juis hê dat die kerk homself sal verteer en vernietig.
Gays se troue skok steeds
Dr. Jean du Plessis se brief, "Onkunde oor gay-wees" (DB,15.01.2008), verwys. Hy reageer op Hannes Slabbert se brief, "Achmat-troufoto skok" (DB,09.11.2007). Hierin beskuldig Du Plessis vir Slabbert van "sy eie vooroordele (en)... ook sy onkunde", en sê vir Slabbert : "doen jouself 'n guns en gaan lees oor homoseksualiteit, transseksualiteit en aanverwante onderwerpe voor jy weer sulke onsinnighede kwytraak", en sluit sy skrywe af met : "...sarkastiese en katterige aanmerkings van mense wat nie weet waaroor dit gaan nie."
Soos Slabbert, is ek ook geskok oor dié huwelik wat deur regter Edwin Cameron voltrek is met spesiale toestemming van die minister van justisie.
Die afgedankte adjunkminister van gesondheid, me. Nozizwe Madlala-Routledge, het gesê : "...die land kan trots wees op wetgewing wat gay-huwelike moontlik maak" (DB,07.11.2007). Ek deel egter nié in dié gewaande "trots" nie. Me. Helen Zille het die plegtigheid as "pragtig" beskryf en die troupaar "alle voorspoed en geluk" toegewens.
Soos wat uit Madlala-Routledge se opmerking blyk, is gemelde huwelik moontlik gemaak deur wetgewing gebaseer op ons land se liberale Grondwet met sy gekoppelde Handves van Menseregte. Anders as Du Plessis, vereenselwig ek my volkome met Slabbert se standpunt. Ek ken Slabbert persoonlik as 'n toegewyde volgeling van die Lewende God en Sy Woord. Ek was bevoorreg om by geleentheid saam met Slabbert, en nog ander, Bybels te kon uitdeel by die Kirkwood-gevangenis asook die plaaslike provinsiale hospitaal.
Wanneer Du Plessis vir Slabbert sê : "Terwyl jy so 'lag van skok' , kan jy verseker wees dat Zackie Achmat en verskeie ander gay mense waarskynlik veel meer vir ons land gedoen het as wat die meeste van ons in een leeftyd kan verrig", bevraagteken ek Du Plessis se kortstondige en verganklike wêreldse ywer vir ons land in teenstelling met Slabbert se ywer vir 'n onverganklike Koninkryk.
Watter een van dié twee vorme van ywer is die duursaamste? Ek lees in Spreuke 28:4 : "Wie die wet van die Here verontagsaam, praat met lof van goddelose mense ; wie die wet onderhou, beveg hulle."
Wat my betref, met die Bybel as my maatstaf, beveg Slabbert diegene na wie die Woord as "goddeloos" verwys, want dit staan só duidelik daarin geskryf dat selfs 'n kind dit kan verstaan.