Triumph Bobber Black – 'n Bonneville met houding | Maroela Media
Die Triumph Bobber Black. Foto: Brian Cheyne
Die Triumph Bobber is verlede jaar bekend gestel. Hierdie Britse motorfiets het een van Triumph se beste verkopers geword in Brittanje, en ek kon nie wag om self hierdie fiets onder hande te kry nie.
Ná die bekendstelling moes ek egter hoor dat elke liewe Bobber wat ingevoer is, reeds verkoop was, en ek moes 'n jaar wag voordat ek uiteindelik die Bobber kon ry.
By Triumph se bekendstelling van hul nuwe modelle vroeër vanjaar was daar twee Bobber-modelle beskikbaar: die standaard Bobber en die nuwe opgegradeerde Bobber Black. Die Bobber is laag, en die enkelsitplek is kunstig afgewerk. Daar is nie plek vir 'n agteroppie op die Bobber nie.
Behalwe vir die chroomelemente op die Bobber wat op die Black afgewerk is in dof-swart, lyk die twee fietse met die eerste oogopslag identies. By nadere ondersoek is daar egter merkbare verskille aan die voorkant van die fiets. Die standaard Bobber het 'n 19" voorwiel met 'n enkel skyf, waar die Black 'n 16" band het met dubbele skywe. Die voorband is ook heelwat dikker. Al hierdie ekstra gewig en opgegradeerde remme het Triumph genoodsaak om die voorvurke dikker te maak. Die Black kry ook 'n treffende LED dagry-lig en spoedbeheer as standaard.
Soos met die Bonneville-reeks is dit die detail wat hierdie fietse so spesiaal maak. Die enjin lyk lugverkoel, maar is nie. Die verkoeler is elegant ingewerk in die ontwerp en is maklik om mis te kyk. Aan die linkerkant is die battery in 'n doppie wat lyk of dit uit die 30's dateer.
Die instrumentepaneel is 'n studie in eenvoud. Daar is net 'n spoedmeter en 'n klein vloeikristaleenheid. Daar is baie opsies om van te kies op laasgenoemde en dit sluit goed in soos toere, brandstofverbruik en hoe ver jy nog op 'n tenk brandstof kan ry. Die brandstoftenk hou net 9 ℓ en die Bobber se dors moet gedurig geles word.
Die ryposisie is glad nie te onaardig nie, al is die saal so laag. Knikke in die pad het jou egter deeglik bewus gemaak van hoe min beweging daar in die vering is. Jou voete is darem nie reguit vorentoe nie, en die kort, reguit handvatsels het die spieëls op die punte gemonteer. Ek hou baie van hierdie stelsel, want ek het nooit gesukkel om agter my te sien met die spieëls so op die uithoeke van die fiets nie.
Ratskakeling is glad en met die 1200 cc High Torque-enjin se wringkrag was dit selde nodig om die fiets uit sesde te haal, maar hy grom so lekker as die toere klim dat ek myself gevang het dat ek doelbewus afrat net om die twee verkorte pype te hoor brul.
Ek het midde in die Gautrein-staking noodgedwonge werk toe gery met die Bobber. Ek moet sê ek sou maklik kon saamleef met hierdie fiets. Daardie fris voorwiel kort soms 'n goeie aanpor om van rigting te verander maar as hy eers gaan lê in 'n draai ontsenu jy nie maklik hierdie fiets nie. Die Bobber is klein genoeg om tussen die verkeer deur te glip, en ek kan verstaan hoekom hy so gewild is onder die Britte. Dit is 'n fiets was aandag trek waar ook al jy hom stop, maar is tog 'n praktiese, alledaagse fiets.