Hoe Die Film Roma Spoor Meksiko Om Huishoudelike Werkers Meer Te Behandel
Geskryf deur Karina Patricio Ferreira Lima en Arely Cruz-Santiago
Mexico City, 1970. Cleo se alarm klink baie vroeg in die oggend. Sy staan ​​op en klim teen die trappe van haar dakkamer in die middelklashuis waar sy woon en werk. Almal anders in die huis slaap steeds. Cleo maak die kinders wakker, maak die gesin ontbyt en neem die jongste kind na die kleuter.
Sy werk van sonsondergang tot sonsondergang, en bied selfs emosionele ondersteuning aan familielede onderweg. Na 'n dag van skoonmaak- en huishoudelike take, verwelkom almal almal by die huis. Sy bedien haar werkgewers snacks terwyl hulle saam televisie in die sitkamer kyk. Sy vat die kinders in die bed, draai die lig uit en klim die trappe na haar kamer nadat almal gaan slaap.
Cleo se lang werksdae word wonderlik uitgebeeld deur regisseur Alfonso Cuarón in Roma, wat pas drie Oscars gewen het, insluitende die beste regisseur. Jy word verstom oor die toestand van haar werk en lewe balans - en wonder oor die lewens van huishoudelike werkers vandag.
Daar is ten minste 67m huishoudelike werkers wêreldwyd en byna driekwart is vroue. Baie is migrante wat - soos Cleo - in hul werkplek moet woon. Meer as 70% is informeel in diens, sonder enige dienskontrak. hulle werk dikwels baie lang ure vir lae betaling; kry behandel gewelddadig of geteister; en word toevallig gehuur en afgevuur. Die beroep is steeds geneig om uitgesluit te word van baie arbeidswette en sosiale sekerheidsregimes. Onlangse ramings dui dit aan 90% van huishoudelike werkers wêreldwyd het byvoorbeeld geen toegang tot sosiale sekerheid nie.
Hierdie werkers se regte bly in baie lande 'n ernstige kommer, maar daar is beduidende onlangse hervormings - ondanks kommentare oor Roma impliseer anders. Latyns-Amerika het die pad gelei, byvoorbeeld om werkbeskerming in lyn te bring met ander professies, maar Mexiko kom eers uiteindelik in. Soos ons sal sien, het Roma en Cuarón 'n belangrike rol gespeel om dit te help.
Binnelandse werk is dalk onderwaardeer omdat dit geassosieer word met take wat gewoonlik deur onbetaalde huisvroue uitgevoer word. Die gebrek aan regsbeskerming maak huishoudelike werkers uiters kwesbaar. Selfs wanneer arbeidswette werkers beskerm, kan dit moeilik wees om seker te maak dat werkgewers die relevante standaarde nakom, dus is daar dikwels probleme met nie-nakoming.
Soos Cuarón pragtig uitbeeld in Roma, die grense tussen die huis en die werkplek Kan wees veral onduidelik in Latyns-Amerikaanse lande. Te dikwels maak werkgewers voordeel uit ongelyke bindings van liefde om vryhede te regverdig. Die streek se huishoudelike arbeidsmag is meestal swart of inheems, en sluit die mees beswette elemente van die bevolking in. Hoë ongelykheidskoerse en intergenerasionele armoede, plus die feit dat die meeste werkers vroulik is, maak die sektor 'n belangrike roete vir sosiale geregtigheid.
Huishoudelike werkers-NRO's en ander organisasies in die burgerlike samelewing in die streek het begin stoot vir hervorming in die vroeë 2000s, en baie lande het 'n lewendige debat oor die beste pad vorentoe. Op die agterkant hiervan, Uruguay (2006) Argentinië en Brasilië (albei 2013) het reëls aanvaar wat huishoudelike werkers op 'n gelyke voet met ander werkers stel in verhouding tot voorwaardes soos vakansiedae, werksure en kraamvergoeding. Hulle ook gestig loon-bedingingsmeganismes vir die beroep, en aangemoedig werkgewers om formele kontrakte voor te stel.
Om die nuwe regte te bevorder, het hierdie lande bewus gemaak deur publisiteitsveldtogte op televisie en advertensieborde. Hulle het ook 'n progressiewe benadering tot handhawing geneem wat effektief bewys het. In Uruguay het arbeidsinspekteurs byvoorbeeld huise by huishoudelike werkers besoek; maar in plaas van om oortredings te straf, het hulle die geleentheid gegun om werkgewers op te voed oor hul verpligtinge. Uruguay het sedert gesien huiswerkers lone neem 'n groot stap in die rigting van die nasionale gemiddelde. Argentinië en Brasilië het ook verskeie verbeteringe behaal.
Terselfdertyd het die VN se Internasionale Arbeidsorganisasie (IAO) die Huiswerkers Konvensie in 2011 - internasionale wette wat daarop gemik is om huishoudelike regte regoor die wêreld te verbeter. Die konvensie het in 2013 in werking getree, en is bekragtig deur 27 lande insluitend 14 in Latyns-Amerika en ander soos Suid-Afrika, die Filippyne en Duitsland. Onder die regte is 'n minimum loon, daaglikse en weeklikse rusure, die reg om te kies waar om te woon en duidelik gekommunikeerde diensvoorwaardes. Die meeste lande regoor die wêreld het egter nog steeds nie die konvensie bekragtig nie. Mexiko, ongelukkig, is een van hulle.
Hoekom so stadig, Mexiko?
Mexiko was eintlik die eerste land om te bevestig arbeidsbeskerming in sy grondwet, maar huishoudelike werkers kry steeds 'n ruwe ooreenkoms. met oor 2.4m huishoudelike werkers in 'n land van 'n paar 90m volwassenes, diskrimineer die wet teen hulle deur nie hul werksure te beperk of om 'n minimum loon wat gelyk is aan die van ander werkers te verplig nie. Baie min huishoudelike werkers het werkskontrakte, so die beperkte wettige beskerming wat bestaan, word selde gevolg. Soveel as 97% van huishoudelike werkers het nogsteeds geen toegang tot sosiale sekerheid in die land nie.
Die eerste teken van vordering het gekom toe die eerste huishoudelike werkersunie was erken in 2015. Die Nasionale Unie van Huishoudelike Werkers (SINACTRAHO) het sedertdien onvermoeid geveg vir huishoudelike regte. In Desember 2018, die Hooggeregshof behoorlik regeer dat die uitsluiting van hierdie werknemers uit die land se verpligte maatskaplike sekerheidsregime ongrondwetlik is. Die hof het 'n a loodsprogram Dit sal vanjaar 'n nuwe stelsel vir hierdie werkers ontwikkel.
Intussen het die nuwe linkervleuel regering van Andrés Manuel López Obrador, wat in Desember sy amp beklee het, het gesê dat hy die ILO-werkerskonvensie voor die senaat vir bekragtiging sal voorlê. Die land se twee grootste partye ondersteun ook gesamentlik 'n wetsontwerp gemik op die beroep. Dit stel voor dat huishoudelike werkers se regte met ander werkers gelykstel, insluitende 'n minimum loon en 'n maksimum werksweek van 44-uur.
Aktivis Marcelina Bautista. Wikimedia
Terwyl hierdie ontwikkelinge grootliks aanleiding gee tot die sterk veldtog deur SINACTRAHO en ander huishoudelike organisasies, het Roma 'n belangrike rol gespeel deur die stryd van die beroep te beklemtoon. Cuarón het die rolprent aan Mexiko se huishoudelike werksmag toegewy, en onlangs genooi aktivis Marcelina Bautista om 'n toespraak by die nasionale première van die film te gee. "Mexiko is baie aan vroue verskuldig," het sy afgesluit. "Ons moet geweld en magsmisbruik teen vroue stop."
As die beloofde tekens in Mexiko vrugte dra, sal Cuarón se meesterstuk gehelp het om behoorlike voorwaardes vir huishoudelike werkers te verseker in 'n land wat hulle te lank geweier het. Roma verdien sekerlik sy Hollywood-toekennings, maar die bereiking van werklike hervorming sal baie meer werd wees.
Karina Patricio Ferreira Lima, Doktorale Navorser in Regte, Durham Universiteit en Arely Cruz-Santiago, ESRC Na-doktorale Navorsingsgenoot in Geografie, Durham Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Hoe Die Film Roma Spoor Meksiko Om Huishoudelike Werkers Meer Te Behandel