Redes waarom die Basenji -ras nie blaf nie - wedrenne Lees Meer
Hoof wedrenne Redes waarom die Basenji -ras nie blaf nie
Redes waarom die Basenji -ras nie blaf nie
Hierdie baie ou honde ras gee nie uit wat ons as blaf ken nie, maar dit produseer eerder 'n geluid.
Geskryf en geverifieer deur die prokureur Francisco Maria Garcia op 09 November 2018.
Laaste opdatering: 09 November 2018
Die basenji is 'n hond van baie ou Afrika -oorsprong wat Dit word gekenmerk deur die stilste hondras ter wêreld te wees. In werklikheid is hierdie diere nie in staat om die klassieke klank wat ons met die geblaf van 'n hond assosieer, uit te gee nie.
Die belangrikste vokalisering daarvan lyk soos 'n eienaardige mengsel tussen Tiroolse lied en gelag. Vervolgens sal ons sien waarom die Basenji -ras nie blaf nie en die belangrikste aspekte van sy persoonlikheid opsom.
Basenji is klein honde met 'n atletiese liggaam, fyn lyne en merkwaardige elegansie. Manlike monsters is gewoonlik ongeveer 43 cm lank by die skof, met 'n liggaamsgewig tussen 10 en 12 kg, en wyfies het 'n gemiddelde hoogte van 40 cm en weeg 9 tot 9,5 kg.
Die bespiering is sterk en die weerstandbiedende liggaam toon 'n paar rustieke kenmerke wat die oudheid van sy oorsprong onthul. Dit verberg egter nie sy harmonieuse verhoudings en aristokratiese lug nie. Sy kop is effens skerp en die stop is nie baie duidelik nie.
As die basenji waaksaam is, sien ons hoe sommige plooie op sy voorkop vorm. Die amandelvormige oë is donker en die hond openbaar 'n sterk en deurdringende blik, tipies van hierdie ras; hul klein ore is amper altyd regop en vertoon 'n puntige vorm.
Behalwe dat dit 'n baie stil hond is, die basenji val ook op deur sy aktiewe, intelligente en gebalanseerde karakter. Soos die meeste ou rasse, is hulle onafhanklik en sal hulle nooit soos 'n tipiese "skoothondjie" gedra nie.
Vanweë hul kalm en kalm karakter is hierdie honde gewoonlik 'n uitstekende troeteldier vir georganiseerde mense wat die buitelug geniet en hul oomblikke van rustigheid waardeer.
Vir baie kenners is Basenji honde met 'kat temperament'. Behalwe dat hulle hul oomblikke van eensaamheid en outonomie versoek, behou hulle ook lang ure van hul dag vir persoonlike higiëne. Boonop is dit uiters skoon honde wat 'n positiewe omgewing en onberispelike higiëne benodig.
Die monsters van hierdie ras verblind ook vir hul liefdevolle en lojale gedrag in die familiekern. As gevolg van hul sterk en onafhanklike persoonlikheid, kan hulle 'n bietjie koppig wees, maar hulle reageer baie goed op positiewe opvoeding.
As hulle 'n toegewyde tutor het, is hulle dit in staat om hul energie en kragtige sintuie te kanaliseer, wat 'n groot aanleg vir opleiding toon.
Saambestaan ​​van die basenji met ander diere
Basenji is oor die algemeen redelik gesellig met ander honde. Sy kragtige jaginstink maak dit egter hulle naasbestaan ​​met diere van ander spesies is moeiliker.
Met vroeë sosialisering is dit moontlik om u Basenji te leer om positief met mense, ander diere en sy eie omgewing te kommunikeer.
Waarom blaf die Basenji -ras nie?
Die onvermoë om te blaf soos moderne honde is een van die kenmerke wat die oudheid van hierdie ras onthul. Dit gebeur omdat hul stembande nouer is, vlakker en platter as moderne honde.
Daarbenewens beklee die larinks van die basenji 'n ander posisie as ons die organisme van huishonde waarneem. Hierdie struktuur is soortgelyk aan dié wat by primitiewe honde voorkom, soos die dingoes, en in die wolwe self.
Alhoewel die basenji nie blaf nie, beteken dit nie dat dit stom is nie. Hulle is net nie in staat om die tipiese klank uit te gee wat ons geleer het om te assosieer met die geblaf van huishonde nie.
Die belangrikste stem van hierdie dier is baie eienaardig en kan gedefinieer word as 'n mengsel tussen Tiroolse lied en 'n onderdrukte of verstikte lag. Vir sommige mense, 'n geluid wat ietwat ooreenstem met die kenmerkende vokalisering van hiënas.
Oor die algemeen, hierdie honde is harder as hulle in 'n toestand van ooropwinding of lighoofdigheid verkeer. Alhoewel hulle nie sal blaf nie, kan hulle hul emosies uitdruk deur te fluister, tjank, skree, snik, sing en subtiele lag.
Wanneer hulle in aanhouding geteel word, baie Basenji -honde ontwikkel ook die vermoë om die blaf van ander honde na te boots. In hierdie gevalle blaf die basenji nie behoorlik nie, maar gee dit 'n soort braakgeluid uit wat vir blaashoor lyk soos blaf.
Interessant genoeg blaf die basenji nie van nature nie, maar kan hy leer hoe om hierdie klank na te boots in 'n sosiale struktuur. In geval van pyn of hartseer, kan hulle ook harde kreun of gehuil uitstraal.