Warrington DD- 30 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Warrington DD- 30 - Geskiedenis
(Destroyer No. 30: dp. 742 (n.), 1. 293'10 ", b. 26'1 1/2" (wl.), Dr. 9'5 "(agter) (f.), S . 30 k. (Tl.), Kpl. 89 a. 5 3 ", 6 18" tt., 3 .30-kar. Mg; cl. Roe)
Die eerste Warrington (Destroyer No. 30) is op 21 Junie 1909 in Philadelphia neergelê deur die William Cramp & Sons Ship & Engine Building Co., wat op 18 Junie 1910 gelanseer is, geborg deur mev. Richard Hatton en op 20 Maart 1911 in gebruik geneem is, Luitenant Walter M. Hunt in bevel.
Nadat sy by die Philadelphia Navy Yard aangesluit het, verhuis Warrington op 5 Augustus na die Torpedo -stasie in Newport, RI, waar sy torpedo's laai ter voorbereiding vir opleiding met die Atlantic Torpedo Fleet. Gedurende die grootste deel van die herfs en vroeë winter het die oorlogskip gevegsoefeninge uitgevoer en torpedo -afvuur met die duikbote en vernietigers van die torpedoploot uitgevoer. Sy het ook by die kruisers en slagskepe van die Atlantiese Vloot aangesluit vir opleiding in breër gevegsmaneuvers. Hierdie opleidingsontwikkelings het haar tot in die noorde geneem as Cape Cod, Mass., En so ver suid as Kuba.
Op 27 Desember 1911 vertrek die verwoester uit Charleston, S.C., saam met die skepe van Destroyer Divisies 8 en 9, op pad na Hampton Roads. Omstreeks 1240 die volgende oggend het die twee afdelings vernietigers die omgewing van die Virginia -kappies bereik. Skielik het 'n onbekende skoener deur die duisternis en mis gebars, Warrington agtertoe geslaan en ongeveer 30 voet van haar agterstewe afgesny. Die botsing het haar alle aandrywing ontneem en haar genoodsaak om op die see ongeveer 27 kilometer van Kaap Hatteras af te anker. Sterett (Destroyer No. 27) het eers op haar noodoproep gereageer, maar gou het Walke (Destroyer No. 34) en Perkins (Destroyer No. 26) die waaksaamheid aangesluit. Die drie skepe sukkel deur die oggend en voormiddag om 'n sleeplyn aan hul getroffen suster te verby, maar eers nadat die inkomstebesnoeier Conondaga om 1300 aangekom het, kon laasgenoemde skip Warrington insleep. Die inkomstesnyer het haar na die Norfolk Navy Yard gesleep waar sy in die reservaat geplaas is terwyl sy herstelwerk ondergaan het wat eers op 2 Desember 1912 voltooi is.
Toe sy terugkeer na aktiewe diens, het Warrington die operasies hervat met die torpedomagte wat aan die Atlantiese Vloot toegewys is, en toe die Atlantic Torpedo Flotilla aangewys. 'N Bietjie meer as vier jaar lank het sy die oostelike kuswaters van die Verenigde State gevolg deur deel te neem aan verskillende kanonoefeninge en torpedo-afvuurpraktyke saam met die torpedo-flottielie, sowel as vlootmaneuvers en gevegsprobleme met die saamgestelde Atlantiese vloot. Tydens 'n deel van die tussenspel was die vernietiger in Newport gevestig en gedurende die res uit Boston gewerk.
Toe die Verenigde State op 6 April 1917 die Eerste Wêreldoorlog binnegaan, begin Warrington patrolleer by Newport om die hawe teen Duitse duikbote te beskerm. Na ses weke van sulke pligte en voorbereidings vir diens in die buiteland, het sy op 21 Mei uit Boston gestaan, op pad na Europa. Na 'n stop by Newfoundland onderweg, arriveer sy op 1 Junie by Queenstown, aan die suidelike kus van Ierland. Daar het sy ses maande se diens begin patrolleer by die suidelike benaderings na Britse hawens aan die Ierse See en konvooie begelei tydens die laaste deel van hul reis oor die Atlantiese Oseaan na die Britse Eilande. Die vernietiger het uit Queenstown gery tot laat November 1917 toe sy na Frankryk beveel is.
Sy bereik Brest, haar nuwe basis van bedrywighede, op 29 November en hervat 'n uitmergelende skedule van patrollies en begeleide missies. Rekords dui aan dat sy slegs een skynbare kwas met 'n U-boot ervaar het. Op die oggend van 31 Mei 1918, terwyl sy 'n konvooi langs die Franse kus begelei het, het sy 'n noodoproep ontvang van president Lincoln se vloot, wat vroeër die oggend deur U-90 goed na die see getorpeer is. Die vernietiger het dadelik met haar kuskonvooi geskei en gejaag om die bemanning van die sinkende skip te red. Sy het eers laat die aand die gebied van die sinking bereik, maar daarin geslaag om 443 oorlewendes net na 2300 te red. Smith (vernietiger nr. 17) het almal behalwe een van die oorblywende 688 oorlewendes van president Lincoln aangeneem. Die enkele uitsondering, Lt. Isaacs, het die twyfelagtige eer gehad om deur U-90 gered te word. Op 1 Junie, tydens die reis terug na Brest, het Warrington en Smith die U-90 diepte gelaai. Lt. Isaacs, die gevangene vlootbeampte wat later uit 'n Duitse gevangeniskamp ontsnap het, het berig dat die aanklagte die duikboot erg geruk het. Op die oppervlak verskyn egter geen bewyse van sukses nie; en die twee vernietigers, bewus van die belangrikheid van die landing van hul menslike vrag, laat vaar die aanval en gaan verder na Brest. Die volgende dag het hulle die hawe binnegegaan, die oorlewendes van president Lincoln vertrek en hul patrollie- en begeleidingsmissies hervat.
Teen die einde van die oorlog het Warrington uit Brest opereer en patrolleer teen vyandelike duikbote. Die bedreiging van die U-bote het egter aansienlik verminder nadat die laaste offensief van Duitsland in Julie misluk het en 'n geallieerde offensief hul basisse aan die Belgiese kus onhoudbaar gemaak het. Laat in Oktober het Duitsland die onbeperkte duikbootoorlog gestaak en vroeg in November om vrede gedagvaar.
Die wapenstilstand is op 11 November 1918 gesluit, maar Warrington het tot in die lente van 1919 in die Europese waters gedien. Op 22 Maart staan ​​sy uit Brest op die skerm van 'n konvooi subchasers en sleepbote. Nadat sy die Azore besoek het en haar aanklagte veilig by Bermuda afgelewer het, het die oorlogskip na Philadelphia gegaan. Sy bereik die Delaware -kaap vroeg in Mei en bly in die vlootwerf by League Island totdat dit op 31 Januarie 1920 uit diens gestel word. Warrington lê in Philadelphia in reservaat tot 1935. Op 20 Maart 1935 word haar naam van die vlootlys geskrap. Sy is op 28 Junie 1935 verkoop aan M. Black & Co., Norfolk, VA.
'N Waarskuwing uit die geskiedenis: die Carrington -gebeurtenis was nie uniek nie
1 September 2020: Op 1 September 1859 verswelg die ergste sonstorm in die geskiedenis ons planeet. Dit was die Carrington -gebeurtenis, vernoem na die Britse wetenskaplike Richard Carrington, wat die opvlam gesien het wat dit veroorsaak het. Die storm het die magnetiese veld van die aarde geruk, auroras oor Kuba, die Bahamas en Hawaii laat ontstaan, telegraafstasies aan die brand gesteek en in geskiedenisboeke as die grootste geskryf. Sonkrag. Storm. Ooit.
Maar soms is dit verkeerd wat u in geskiedenisboeke lees.
"Die Carrington -geleentheid was nie uniek, ", sê Hisashi Hayakawa van die Nagoya -universiteit in Japan, wie se onlangse studie oor sonstorms ander gebeurtenisse van soortgelyke intensiteit aan die lig gebring het. Alhoewel die Carrington -gebeurtenis al lank as 'n eens in 'n eeu katastrofe beskou word, waarsku historiese waarnemings ons dat dit iets is wat baie meer gereeld voorkom. "
Tekeninge van die Carrington -sonvlek deur Richard Carrington op 1 September 1859 en (ingeboude) Heinrich Schwabe op 27 Aug. 1859. [Verw.]
Baie vorige studies oor sonstormstorms het sterk op die rekeninge van die Westelike Halfrond gesteun en data van die Oos -halfrond weggelaat. Hierdie skewe persepsies van die Carrington -gebeurtenis, wat die belangrikheid daarvan beklemtoon terwyl ander superstorms oor die hoof gesien word.
'N Goeie voorbeeld is die groot storm van middel September 1770, toe uiters helderrooi auroras Japan en dele van China bedek het. Kaptein Cook het die vertoning self gesien naby Timor -eiland, suid van Indonesië. Hayakawa en kollegas het onlangs tekeninge gevind van die aanstootlike sonvlek, en dit is so twee keer die grootte van die Carrington sonvlekgroep. Skilderye, suiwelinskrywings en ander nuutgevonde rekords, veral uit China, beeld sommige van die aororas van die laagste breedte ooit uit, versprei oor 'n tydperk van 9 dae.
'N Ooggetuieskets van rooi aurora oor Japan middel September 1770. [Verw.]
Die span van Hayakawa het ook ingegaan op die geskiedenis van ander storms en ondersoek Japannese dagboeke, Chinese en Koreaanse owerheidsrekords, argiewe van die Russiese sentrale sterrewag en logboeke van skepe op see en help alles om 'n meer volledige beeld te kry van gebeure.
Hulle het gevind dat superstorms in Februarie 1872 en Mei 1921 was ook vergelykbaar met die Carrington -gebeurtenis, met soortgelyke magnetiese amplitudes en wydverspreide aurora. Nog twee storms kom op Carrington se hakke neer: die Quebec Blackout van 13 Maart 1989 en 'n naamlose storm op 25 September 1909 was slegs 'n faktor
2 minder intens. (Kyk na tabel 1 van Hayakawa et alVraestel van 2019 vir meer inligting.)
Oosterse berigte oor 'n reuse blou-oog sonvlekgroep (links) en aurora (regs) in Februarie 1872. [Verw.]
Is ons te laat vir nog 'n Carrington -geleentheid? Kan wees. Eintlik het ons dalk net een gemis.
In Julie 2012 het NASA en Europese ruimtetuie gesien hoe 'n uiterste sonstorm uit die son losbars en die aarde nouliks mis. As dit getref het, sou ons steeds die stukke optel, kondig Daniel Baker van die Universiteit van Colorado 2 jaar later aan by 'n NOAA Space Weather Workshop. Dit was miskien sterker as die Carrington -geleentheid self. "
Geskiedenisboeke, laat die herskryf begin.
Die geskiedenis van die FT30, 1935-2011
Die FT30 -indeks is gebaseer op die aandeelpryse van 30 Britse maatskappye uit 'n wye verskeidenheid nywerhede. Die FT30, wat in 1935 bekendgestel is, is die oudste deurlopende indeks in die Verenigde Koninkryk en een van die oudste ter wêreld. Hierdie interaktiewe grafika toon die ondernemings wat die indeks sedert die aanvang daarvan uitmaak.
FT30 -bestanddele verander slegs as 'n onderneming oorgeneem word of misluk. FT -redakteurs het plaasvervangers gekies uit die grootste ondernemings in elke sektor, sodat die indeks steeds die omvang van die Britse ekonomie weerspieël.
As gevolg van langtermynveranderinge in die Britse ekonomie, was daar 'n konstante klemverskuiwing in die samestelling van die FT30, weg van die swaar nywerheid en na maatskappye wat dienste lewer.
Tekstielondernemings was goed verteenwoordig in die oorspronklike indeks, maar het verdwyn as gevolg van die langtermyn agteruitgang van die bedryf. Steenkoolmyne het onder nasionalisering vertrek. Olie -aandele het in 1977 vir die eerste keer in die indeks verteenwoordig, met die opname van British Petroleum, en in 1984 word die National Westminster Bank die eerste inskrywing uit die finansiële sektor. BT en British Gas is bygevoeg na privatisering. Slegs twee maatskappye het sedert die aanvang in die indeks gebly: - Tate & amp Lyle en die ingenieursfirma GKN.
Voordat u registreer
Registrasie en kommunikasie met skipmaats op Hullnumber.com is vir ewig GRATIS.
Ons vra dat u slegs genoeg inligting oor uself invoer sodat u skeepsmanne u kan onthou. U word gevra vir u OORSPRONKLIKE HUISSTAD en die staat, want dit bevestig wie u is in die herinneringe van u skeepmaat.
BESKERMING VAN JOU PRIVAATHEID
Daar is baie teenmaatreëls:
1) As 'n e -pos deur HullNumber.com gestuur word, is die e -posadres van die sender ingesluit en die e -pos van die ontvanger is nie vir die sender beskikbaar nie. Die sender is nie anoniem nie en het nie die e -posadres van die ontvanger nie.
2) Dit is geen toegang op HullNumber.com tot 'n e -pospoort vir 'professionele spammers' om duisende spam -e -posse te pomp nie.
3) Enige e -pos wat deur HullNumber.com gegenereer word, word oornag in die kas gestoor en elektronies geskandeer om te verseker dat dit wettig is. Alle wettige e -posse word gestuur die dag nadat dit by ZERO DARK THIRTY gegenereer is.
ONTHOU 'N VERSKEPPER
By wie sou jy graag wou hoor?
Nadat u uself by die rooster van u skip gevoeg het, sal 'n vorm oopmaak waarin u gevra word of u enige van u skeepsmanne wil onthou. U kan enige aantal skeepsmate byvoeg.
As 'n onderneming soos DuPont sy aandele verdeel, bly die markkapitalisasie voor en na die verdeling stabiel, wat beteken dat die aandeelhouer nou meer aandele besit, maar elkeen word teen 'n laer prys per aandeel gewaardeer. Dikwels kan 'n laer prys per aandeel egter 'n groter aantal kopers lok. As die verhoogde vraag die aandeelprys laat styg, styg die totale markkapitalisasie na die verdeling. Dit gebeur egter nie altyd nie, afhangende van die onderliggende grondbeginsels van die onderneming. As 'n maatskappy soos DuPont 'n omgekeerde aandeelverdeling doen, is dit gewoonlik omdat aandele tot 'n laer pryspunt per aandeel gedaal het as wat die maatskappy sou wou hê. Dit kan belangrik wees omdat sekere soorte beleggingsfondse byvoorbeeld 'n beperking kan hê op die aandele wat hulle mag koop, gebaseer op die aandeelprys. Die pryspunte van $ 5 en $ 10 is in hierdie verband geneig om belangrik te wees. Aandelebeurse is ook geneig om na die prys per aandeel te kyk, wat 'n laer perk stel om in aanmerking te kom vir notering. As 'n onderneming dus 'n omgekeerde verdeling doen, kyk hy wiskundig na die markkapitalisasie voor en na die omgekeerde verdeling, en kom tot die gevolgtrekking dat as die markkapitilisasie stabiel bly, die verminderde aandeelgetal 'n hoër prys per aandeel tot gevolg moet hê.
'N Gemeentevergadering in Warrington in Augustus 1712 het ingestem om 'n werkhuis op te rig. Die gebou is in 1728 in Kerkstraat opgerig en het ongeveer 100 gevangenes huisves. In die tweede uitgawe van 'n rekening van verskeie werkhuise. , 'n verslag van Warrington, gedateer 18 Augustus 1729, het opgemerk dat:
In 1776 kon die werkhuis 100 armes huisves. Eden het in sy opname van die armes in Engeland uit 1797 van Warrington berig dat:
Die werkhuis, geleë in Kerkstraat, was 'n U-vormige gebou met drie verdiepings aan die noordkant van 'n lang, smal terrein. Die grondvloer van die hoofgebou het 'n ingangsportaal, raadsaal, kombuis, eetkamer, waskamer (wasgoed) en seunskool. 'N Afsonderlike siekeboeg het in die suide van die perseel gestaan, met tuine daar rondom. Die Tavern -kroeg staan ​​nou op die perseel.
Warrington Church Street werkshuis, 1849.
Die reëls van die huis in 1820 was die uitsluiting van alkohol, geen spoeg of vuilheid nie, geen vloekery, vloek of kwotasies nie. Daar was ook 'n verbod op die lees van liedere, ballades, boeke of publikasies van 'n immorele neiging.
'N Werkhuis is omstreeks 1740 in Poulton met Fearnhead geopen (Hitchcock, 1985).
'N Parlementêre verslag van 1777 bevat werkshuise in Cuerdley (vir tot 50 gevangenes) en by Great Sankey (45).
Newton-le-Willows het 'n werkhuis in Bridge Street gehad.
Newton-le-Willows werkshuis, 1849.
Warrington Poor Law Union is gestig op 2 Februarie 1837. Die werking daarvan is onder toesig van 'n verkose Raad van Voogde, 18 in getal, wat die 15 samestellende gemeentes of townships verteenwoordig soos hieronder gelys (syfers tussen hakies dui die aantal voogde aan as meer as een) :
Lancashire: Burtonwood, Cuerdley, Golborne, Haydock Houghton, Middletown en Arbury Kenyon, Newton in Mackerfield, Penketh, Poulton met Fearnhead, Rixton met Glazebrook, Great Sankey, Southworth en Croft, Warrington (4), Woolstone met Martinscrofts, Winwick.
Later byvoeging: Little Sankey (vanaf 1894).
Die bevolking wat tydens die sensus van 1831 binne die vakbond val, was 27,757, met gemeentes of townships wat wissel van Houghton, Middletown en Arbury (bevolking 286) tot Warrington self (16,018).
Aanvanklik het die nuwe Warrington-unie die bestaande werkhuise in Warrington en Newton-le-Willows oorgeneem.
Pragtige Lane Workhouse
'N Nuwe werkshuis in Warrington Union is in 1849-51 aan die oostekant van Lovely Lane in Warrington gebou, met sy ingang vanaf Guardianstraat in die suide van die perseel. Die hoofgebou na die suide was 'n lang tweeverdiepingblok met 'n sentrale gedeelte van drie verdiepings en dwarsvlerke met drie verdiepings aan elke kant. 'N Eetsaal en kombuise was in die sentrale agtervleuel geleë, met 'n aparte kapel wat onmiddellik noordwaarts gestaan ​​het. Toevallige sale vir rondlopers is by Guardianstraat se ingang na die terrein geplaas.
Warrington werkshuis, 1905.
Warrington-hoofblok uit die suidooste, 2001.
& kopieer Peter Higginbotham.
Warrington-hoofblok uit die suidweste, 2001.
Warrington-kapel, eetsaal en agterkant van die hoofblok uit die weste, 2001.
Teen 1893 is 'n isolasiehospitaal vir aansteeklike in die suidweste van die werkhuis opgerig. Omstreeks 1898 is 'n groot hospitaal noord van die werkshuis gebou. Dit bestaan ​​uit 'n sentrale administratiewe blok omring deur aparte manlike en vroulike paviljoene.
Warrington 1898 siekeboeg uit die noorde, 2001.
Vanaf 1904, om hulle te beskerm teen nadele in die latere lewe, het die geboortesertifikate vir diegene wat in die werkhuis gebore is, sy adres gegee net soos Guardianstraat 99, Warrington.
Tydens die Eerste Wêreldoorlog het die tuiste van die Whitecross Military Hospital ontstaan.
Na 1930 word die werkshuis Whitecross Institution and Hospital. Met die inhuldiging van die National Health Service in 1948 word die oorspronklike werksgeboue Whitecross Homes en Hospital, die hospitaal van 1898 word die Warrington General Hospital en die isolasiehospitaal Aikin Street Hospital. In 1973 is al die instellings op die terrein verenig as Warrington District General Hospital.
Industriële skole in Padgate
In 1880-1 het Warrington Union 'n Industrial School-kompleks in Padgate opgerig. Die perseel het huisvesting en opleiding gebied vir arm kinders wat nie van die hoof werksplek af was nie. Die geboue het twee seunshuise, twee meisieshuise, 'n skool, superintendent se huis en Porter's lodge ingesluit. Speelskure is in 1885 bygevoeg. Die ligging en uitleg van die terrein word op die 1905 -kaart hieronder getoon.
Warrington Padgate -skole, 1905.
Padgate Superintendent se huis (links) en Porter's lodge uit die suide, 2001.
Die kinderverblyf bestaan ​​uit twee T-vormige huise vir elke geslag. Die huise kon uiteindelik 200 kinders huisves.
Padgate seunshuise uit die suide, 2001.
Die skool, noord-oos van die Porter's lodge, het 'n fondament gelê deur WE Winstanley op 7 Oktober 1880.
Padgate -skoolblok uit die suide, 2001.
Die Industriële Skole het later Padgate Cottage Homes geword. Die oorblywende geboue is nou omskep vir besigheidsgebruik.
Let wel: baie bewaarplekke stel 'n sluitingstyd van tot 100 jaar op vir rekords wat individue identifiseer. Voordat u 'n lang afstand reis, moet u altyd seker maak dat die rekords wat u wil raadpleeg, beskikbaar sal wees.
Lancashire Record Office, Bow Lane, Preston, Lancashire, PR1 2RE. Min rekords oorleef en die hoofbesit is die notule van die voog (1837-1900).
Hitchcock, T.V. (1985) The English workhouse: a study in institutional poor relief in selected counties. l695-l750. (DPhil -proefskrif. Universiteit van Oxford.)
Tensy anders aangedui, is hierdie bladsy () outeursreg Peter Higginbotham. Inhoud mag nie sonder toestemming weergegee word nie.
U.S.S.R. val Finland aan
Op 30 November 1939 steek die Rooi Leër die grens tussen Sowjet en Finse oor met 465 000 man en 1 000 vliegtuie. Helsinki is gebombardeer, en 61 Finne is dood in 'n lugaanval wat die Finne vir weerstand, nie kapitulasie nie, gedood het.
Die oorweldigende magte teen Finland het die meeste Westerse lande, sowel as die Sowjets self, oortuig dat die inval in Finland 'n wandelgang sou wees. Die Sowjet -soldate het selfs somerdrag aangehad, ten spyte van die aanvang van die Skandinawiese winter, was dit eenvoudig die veronderstelling dat geen buitelugaktiwiteite soos gevegte sou plaasvind nie. Maar die aanval in Helsinki het baie ongevalle opgelewer-en baie foto's, waaronder die van moeders wat dooie babas vashou, en preteen meisies wat deur die bombardement verlam was. Die foto's is oral opgehang om die weerstand van Finn aan te spoor. Alhoewel hierdie weerstand bestaan ​​uit slegs 'n klein aantal opgeleide soldate wat dit in die woude beveg het, en partisane wat Molotov -cocktails in die torings van Sowjet -tenks gooi, het die weiering om dit in te lewer wêreldwyd opslae gemaak.
President Roosevelt het vinnig $ 10 miljoen se krediet aan Finland uitgebrei, terwyl hy ook opgemerk het dat die Finne die enigste mense was wat hul oorlogskuld uit die Eerste Wêreldoorlog ten volle aan die Verenigde State terugbetaal het. Maar teen die tyd dat die Sowjette die kans gehad het om te hergroepeer en massiewe versterkings in te stuur, is die Finse weerstand bestee. Teen Maart 1940 begin die onderhandelinge met die Sowjette, en Finland verloor spoedig die Kareliese landengte, die landbrug wat toegang tot Leningrad verleen het, wat die Sowjetunie wou beheer.
1985: DSD-2 Digitale sampler/vertraging
Vir die DSD-2 het BOSS die vertragingsfunksies van die DD-2 geneem en 'n frase-monsternemingsfunksie by die mengsel gevoeg, wat destyds nogal 'n nuwe idee was. Terwyl monsternemers 'n bietjie vroeër op die toneel begin verskyn het, was dit gewoonlik goedkoop toestelle wat hoofsaaklik in ateljees gebruik word. Getrou aan die BOSS-filosofie, het hulle hierdie ontwikkelende tegnologie binne die bereik van alle musikante gebring met die DSD-2.
BOSS DSD-2 Digitale sampler/vertraging.
Die frase-sampler in die DSD-2 kan 800 millisekondes klank opneem (of "voorbeeld ") en dit met 'n druk op die pedaalskakelaar "een-opname" -styl afspeel. Daar is ook 'n Trigger -invoer om die monster vanaf 'n trommelblok of 'n ander eksterne bron te aktiveer. Alhoewel die monsternemingsvermoë taamlik beperk was volgens die huidige standaarde, kan die DSD-2-en later DSD-3-beskou word as vroeë afstammelinge van BOSS se uiters gewilde Loop Station-produkte wat baie jare later sou kom.
Versteekte geskiedenis, onvertelde verhale
Warrington Museum & Art Gallery bied 'n splinternuwe uitstalling deur die internasionale bekroonde kunstenaar, Susan Stockwell, aan wat die verborge verhale agter sy eklektiese en wye versamelings ondersoek.
Na die heropening vir die publiek op 08 Julie, bied Warrington Museum & amp Art Gallery 'n splinternuwe uitstalling deur die internasionale bekroonde kunstenaar, Susan Stockwell, aan wat die verborge verhale agter sy eklektiese en uitgebreide versamelings ondersoek.
Die nuwe uitstalling, wat van 24 Oktober tot 31 Januarie 2021 strek, beklemtoon die rol van die museum as 'n kulturele versamelaar en storieverteller, en maak 'n paar van die onvertelde verhale agter die 200 000 voorwerpe lewendig.
Die uitstalling ondersoek ook temas rondom sosiale verandering, verbruikerswese en hoe museums oor die hele wêreld hul versamelings herontwerp om die gemeenskappe, kulture en mense wat hulle verteenwoordig, beter te weerspieël.
'Hidden Histories, Untold Stories' vorm deel van die Arts Council Engeland-befondsde Meeting Point-program, gelei deur die kontemporêre kunsagentskap Arts & ampHeritage (www.artsandheritage.org.uk).
Die kunstenaar, Susan Stockwell, het gesê: 'As een van die oudste museums in die land en 'n verborge juweel, het Warrington Museum & amp Art Gallery ook een van die mees uiteenlopende versamelings, wat alles dek van etnologie, argeologie, natuurgeskiedenis en Warrington se eie sosiale en industriële geskiedenis.
'Ek is geïnspireer om meer te wete te kom oor die verhale agter die voorwerpe wat dit oorspronklik gemaak het, en waarvoor is dit gebruik? Ek wou ondersoek hoe die voorwerpe van die museum ons help om ons geskiedenis te verstaan ​​en hoe die versameling en vertoon van dinge verband hou met ons moderne obsessie met verbruikerswese en eienaarskap.
'Ons verkeer ook in 'n tydperk van sosiale verandering en ondervraging, en ek wou sien hoe die museum se versamelings ons kan help met huidige debatte.'
Susan se nuwe uitstalling in Warrington Museum & amp Art Gallery weerspieël haar persoonlike belange in die politiek, kolonialisme, sosiale bewegings en die belangrikheid daarvan om mense se individuele en onvertelde verhale te vertel.
'Hidden Histories, Untold Stories' bevat 'n reeks inkopietrollies uit verskillende tydperke in die geskiedenis van Brittanje wat die versamelings van die museum met verbruikersisme verbind, aangesien die versameling voorwerpe 'n vorm van inkopies is en die items van die museum as aandenkings van destyds.
Die een sal verligte gloeilampe bevat, wat die krisis oor klimaatsverandering beklemtoon. 'N Ander een is vol katoenen spoel, wat die industriële revolusie en die opkoms van die tekstielbedryf in Noordwes kenmerk. Dit dui ook op die vinnige modebedryf van vandag, wat deur globalisering gedryf is. 'N Derde simboliseer versameling en hoe ons items as verbruikers versamel. 'N Laaste trollie sal vol suiker wees, met verwysing na die handelsgeskiedenis van die Verenigde Koninkryk en die belangrikheid van produkte - soos suiker - in die skepping van die vorige rykdom.
Susan, geïnspireer deur Warrington Museum en die etnologiese galery van die Art Gallery, sal kinderjare speelgoed gebruik om die verhaal van Europese setlaars in Noord -Amerika en die verplasing van die land se inheemse mense te vertel. Ander werk in die etnologiese galery van die museum sal 'n reeks klein bote insluit wat gemaak is van ou papiergeld, kaartjies en kaarte wat die idee van verbindings in reis, handel en persoonlike en sosiale geskiedenis ondersoek.
By die ontwikkeling van die uitstalling is Susan ook geïnspireer deur Warrington se eie geskiedenis, en veral die rol van vroue. 'N Ander stuk werk sal 'n rokbeeld sien wat in die museum se kabinet van nuuskierighede -galery geplaas word om te verwys na die afwesigheid van vroueverhale deur die geskiedenis en sosiale bewegings soos die suffragettes en #MeToo -bewegings.
Roger Jeffery, vervaardiger by Culture Warrington, het gesê: 'Ek is baie opgewonde om 'n kunstenaar van Susan se internasionale status te verwelkom om uit te stal in Warrington Museum & Art Gallery. Dit is 'n baie tydige en belangrike uitstalling en ek sien baie uit na die vars perspektief wat Susan in ons versamelings sal bring. "
'Hidden Histories, Untold Stories' word aangebied as deel van Meeting Point, 'n nasionale program onder leiding van die kontemporêre kunsagentskap Arts & ampHeritage (www.artsandheritage.org.uk) wat vooraanstaande Britse en internasionale kunstenaars met museums en erfenisgebiede saamwerk om nuwe kunswerke te produseer wat geïnspireer is deur die museums en hul versamelings.
Steph Allen, uitvoerende direkteur van Arts & ampHeritage, het gesê: 'Susan is bekend daarvoor dat sy pragtige voorwerpe met 'n estetiese voorkoms gemaak het, maar agter elkeen is 'n meer komplekse verhaal.
"Sy skroom nie om te ondersoek hoe die versamelings by Warrington Museum en kunsgalery ons help om ons geskiedenis te verstaan ​​en hoe dit gehore verbind met hedendaagse kwessies soos klimaatsverandering, ekologie en migrasie."
DD Audio vier 30 jaar basoorheersing deur u op reis te neem deur die wêreldbekende evolusie uit die 9500 -reeks.
Van die begin af het DD voortdurend gewerk om ons ontwerpe te verbeter om tred te hou met die nuutste tegnologie en die steeds veranderende musiekstyle wat deur ons are vloei. Hierdie uitgebreide lys dokumenteer die hoogtepunte, veranderinge en verbeterings van elke model. Met elke nuwe model kon ons nuwe perke stoot en sodoende die prestasie en duursaamheid van die produk voortdurend verhoog. Ons het deur die jare baie geleer, en elke les het gehelp om die weg te baan na ons nuut vrygestelde 9500 ESP -subwoofers.
Uiteindelik voel ons dat die kliënte die regte beoordelaars van ons produkte is, en as die nalatenskap van die 9500 iets te sê het, is dit dat ons iets reg doen.