Slag van Kursk (Julie-Augustus 1943) - Inligting - 2022
Binne die geskiedskrywing van die Duits-Sowjet-kant van die Tweede Wêreldoorlog is die stryd van Koersk beklee 'n unieke plek. 'N Reusagtige materiële stryd, gekenmerk deur 'n wapenrusting van ongekende omvang, verteenwoordig een van die keerpunte van die Tweede Wêreldoorlog. In Kursk is die Wehrmacht vanHitlerDie jaar 1943 speel af. Sukses sou haar in staat gestel het om die front wat sy gehad het, te verkort en sodoende reserwes vry te stel, terwyl die nog onseker Sowjet-moreel ondermyn word. Met sy oorwinning het die Sowjetunie aan die hele wêreld bewys dat die Duitse gepantserde wapen (Panzerwaffe) was nie onoorwinlik nie. Daar het sy die rustigheid verwerf wat nodig was vir die groot bevrydende aanvalle van 1944.
Operasie Citadel, 'n nuwe weddenskap op Hitler
In die lente van 1943 was die strategiese opsies van die Hitler-ryk beperk. Geconfronteer met die Westerse bondgenote is dit sedert die Casablanca-konferensie (Januarie 1943) nie meer moontlik om te hoop om te onderhandel nie. Stalin wat moontlik sy regime in Stalingrad gered het, is in 'n sterk posisie. Op materiële en industriële vlak staan ​​Duitsland voor die spook van 'n oorlog van uitputting wat hy nie kan wen nie. Dit word dus veroordeel om alles in 'n nuwe offensief te speel.
Laasgenoemde kan om voor die hand liggende redes (80% van die Duitse hulpbronne in die Ooste gekonsentreer word) slegs teen die Sowjette ingryp. Dit is allereers 'n kwessie van die uitwissing van die trauma van die ramp in die Slag van Stalingrad, maar ook om die bondgenote van Duitsland in die moeilikheid te stel (hetsy Italië, Hongarye of van Roemenië). Met 'n nuwe oorwinningsoffensief in die ooste, is Hitler ook van plan om 'n Sowjetunie wat deur twee jaar oorlog verswak is, af te bloei en sodoende 'n strategiese reservaat op te bou wat die "vesting Europa" kan beskerm (Festung Europa).
'N Faktor wat waarskynlik die optimisme van Berlyn sal versterk, die ware begin van die oorlogsekonomie (die beroemde Totaler Krieg van die toespraak van Goebbels van 43 Februarie) georganiseer deur Speer. Dit het dit veral moontlik gemaak om die Duitse offensiewe wapen by uitstek te konstitueer: die gepantserde troepe. Onder leiding van die generaal Guderian (nou inspekteur-generaal van gepantserde voertuie), het dit homself versterk en gereorganiseer deur lesse te trek uit botsings met die Sowjet-gepantserde formasies (en hul beroemde T-34). Hitler hoop baie op nuwe materiale soos tenks Tiger of die waPanther (wat nogtans aan baie meganiese gebreke ly), wat die magtigste Sowjet-tenks kan trotseer.
Nadat die besluit geneem is om in 1943 na die offensief in die ooste terug te keer, was dit steeds nodig om vas te stel waar. 'N Vinnige ondersoek van die kaart van die voorkant bied 'n vinnige en voor die hand liggende antwoord: na Koersk. In werklikheid is daar 'n reghoekige opvallende punt van ongeveer 180 km (noord-suid) teen 140 (oos-wes), die resultaat van die Sowjet-aanvalle in die winter. In die sentrum bied die stad Kursk, 'n belangrike spoorwegverbinding, 'n uitstekende vertrekpunt vir 'n aanval op die Rooi Leër, of dit nou in die suide (Kharkov) of in die noorde (Orel) is.
Deur Kursk op 'n ietwat voorkomende manier aan te val, is die Duitse algemene personeel van plan om Stalin van sy beste eenhede (Centre Front en Voronezh Front) te ontneem en sy front met byna 280 km te verkort (dws 'n besparing van ongeveer twintig afdelings) ). Gegewe die vorm van die opvallende, Operasie Citadel sal die klassieke vorm van 'n knyptangaanval aanneem. Die suidelike klem is die verantwoordelikheid van die Marshal se weermaggroep Von Manstein. Manstein, wat Hitler se vertroue geniet as gevolg van sy vermoë om die desperaatste situasies om te keer, het 'n paar indrukwekkende opstellings op papier. Links het die 4de Pantserleër vanHermann Hoth : 10 afdelings (insluitend die elite gepantserde en gemeganiseerde formasies soos die SS pantserkorps van Verhoog), 200 000 man en ongeveer 1 100 tenks. Regs die weermagafdeling Kempf wat veral 3 gepantserde afdelings in lyn bring. Die noordklem is die verantwoordelikheid van die enigste 9de leër van die generaal Model. Gewild onder sy manne, maar veral brutale Model, wat 'n kundige in die verdediging is, stel 21 afdelings (waaronder 7 gepantserde en gemeganiseerde), wat 335.000 man en byna 900 gepantserde voertuie is, op.
Vanweë die temperament van die twee betrokke leiers en die disproporsie van hul magte (en die lugsteun wat 'n Luftwaffe kan bied wat al verminder is deur die tekort aan brandstof), blyk dit vinnig dat die grootste deel van die aanstootlike poging gedra sal word deur Manstein se eenhede. Anders as Model, glo die wenner van Sevastopol dat selfs die vestingwerke en die diepte van die Sowjet-verdedigingstelsel nie sy tenks kan stop nie. Ongegronde optimisme, hoofsaaklik as gevolg van die ontoereikendheid van die Duitse intelligensie ...
'N Voortdurende feit van die Duitse-Sowjet-oorlog, onderskat die Duitse militêre intelligensie die mag van die Rooi Leër ernstig. Aan die ander kant, as die Sowjets meesters is in die kuns van disinformasie, is hulle ten volle bewus van die Duitse bedoelings danksy die partisane en 'n gesofistikeerde luisterstelsel. Hulle sal dus 'n gedugte verdedigingstelsel kan instel. In Maart 1943 het troepe en burgerlikes (meer as 300 000!) Uit die Koersk-streek agt verdedigingslinies van 300 km diep gevestig. Slote, mynvelde en versterkte punte is veronderstel om die Duitse aanvalformasies te kanaliseer, wat gepantserde reservate sal vernietig. Alles word verberg met behulp van beproefde tegnieke van maskerovka, wat sal verklaar dat die Duitsers nooit bewus sal wees van die verdedigingspotensiaal wat teen hulle aangewend word nie. Daar is geen twyfel dat as Model geweet het dat sy 9e weermag 80.000 myne, 2.800 artilleriestukke en 537 veelvuldige vuurpyle moes hanteer, sou hy twee keer gedink het voordat hy die aanranding geloods het.
Dit is duidelik dat Stalin; wat nou meer ruimte vir die Sowjet-generaals oorlaat, het aansienlike hulpbronne toegewys aan die verdediging van die Koersk. Dit is dat die meester van die USSR van voorneme is om hierdie opvallende plek te maak vir die beste Duitse eenhede, sodat sy eie offensiewe rustig kan ontwikkel (hoofsaaklik Operasie Kutusov in die rigting van Orel). Noord front Model die Generaal Rokossovsky (van Poolse oorsprong en die slagoffer van die suiwerings van 1937) lei die sentrale front. As 'n briljante offisier, het hy verskeie leërs om sy taak uit te voer (die Sowjetleërs, sowel as hul afdelings is kleiner as hul Duitse ekwivalente), dit wil sê 'n totaal van 700 000 man en 1 800 tenks (egter nie alle T34's nie. ). As Model binne twee dae moet deurbreek, het Rokossoskvi tyd aan sy kant en die moontlikheid om die reserwes slim te gebruik, is in sy agterkant deur Stalin opgebou.
Teen Manstein is dit die Voronezh Front van die jong generaal Vatutin (42 jaar oud) wat belyn is. Inheems in die streek en ken sy opponent goed, Vatoutine het 6 leërs (waarvan twee nie aangeval sal word nie en as 'n reserwe sal optree). Die geheel verteenwoordig 625,000 man en 1700 tenks. Nie genoeg om te verhoed dat Manstein se offensief ontvou nie, maar genoeg om voor te berei op 'n dodelike teenaanval ... Inderdaad, Vatoutin, soos Rokossovsky, weet dat hy op die lange duur voordeel kan trek uit die hulp van twee opgehoopte reserwegroepe (insluitend die Front) de la Steppe) agter die opvallende. Ten einde hul optrede te koördineer, word die STAVKA (Sowjet-opperbevel) sal sy twee beste offisiere die wrede na Kursk stuur Zhukov en kalm Vasilyevsky. 'N Skokduo wat mekaar wonderlik aanvul, wat in staat is om met die Germaanse teenstanders mee te ding.
Twee weke om die loop van die oorlog te verander
Na verskeie uitstel, deels as gevolg van Hitler se begeerte om sy gepantserde formasies met die nuutste toerusting (onder andere Panthers-tenks) toe te rus, is die begindatum van Operasie Citadel op 4 Julie 1943 vasgestel. Noukeurige voorbereiding van 4 maande, dit begin om 16:00 met die toetrede tot die lyste van die Luftwaffe Stukas. Dit is 'n kwessie van die voorbereiding van die druk van Hoth se 4de gepantserde leër wat die weg op die grond open. Gekonfronteer met die brutaliteit van die gemeganiseerde aanranding is Vatutin nie verbaas nie en reageer kalm. Die Sowjet-verdediging wat op hoogtes leun, is fel. Sowjet-teenbattery-vuur is presies, mynvelde is dodelik. In die lug belemmer rooi-ster-vliegtuie 'n Luftwaffe wat lam is weens gebrek aan brandstof. Die toppunt van slegte geluk vir Hoth, die 200 Panthers wat sy speerpunt is, is die slagoffers van herhaalde meganiese probleme. Op die aand van 6 Julie het die deurbraak slegs enkele kilometers bereik, waar dit in 1941 etlike dosyne sou bereik het.
Vir Model is die situasie selfs pynliker. Die leier van die 9e Die weermag het versigtig gekies vir die Sowjet-metode: aanranding deur infanterie, dan uitbuiting deur tenks (terwyl Hoth vorentoe jaag met sy tenks in die voortou ... Duitse styl). Laat in die nag van die 4de tot die 5de is die totstandkoming van hierdie eenhede egter bemoeilik deur die aktiwiteit van 'n bewonderenswaardige ingeligte Sowjet-artillerie (onder andere deur deserte). Soos in die suide, is die weerstand van die Rooi Leër sterk en die mynvelde vertraag die Duitse opmars aansienlik. Op die aand van 5 Julie, die 9e die leër het 'n wig van 20 km breed met 7 diep gery, teen die koste van byna 10% van sy potensiaal (die ekwivalent van die reserwes wat dit kan bereik). Dit is te duur en te min, aangesien 6 Rokossovsky reeds sy teenoffensief begin. Die aanranding het nie koördinasie gehad nie en was 'n bloedbad vir die Sowjets, maar die 9e weermag verloor nog 24 uur. Genoeg vir Rokossovsky om uit sy mislukking te leer en sy stelsel te herorganiseer.
Die Slag van Kursk, die laaste van die groot Duitse aanvalle in die ooste
In die suide bring 6 Duitsers uiteindelik goeie nuus aan die Duitsers. Die 2e SS Armored Corps (Hausser) het die kans om in 'n betreklik onverdedigde gebied aan te val en steek deur Prokhorovka. Op die 7de het die deurbraak uitgebrei na die res van Hoth se leër en die 2e die Sowjet-verdedigingslinie is oral oorgesteek. 'N Ware krisis is besig om in die personeel van Vatutin te speel, wat van Stalin 'n massiewe versending van reserweformasies verkry, veral die 5dee Romistrov se Guard Tank Army (afkomstig van Voronezh). Ondanks Vatutin se kommer, het Stalin 'n rede om die voortsetting van die operasies met optimisme te beskou. Die Kempf-leërafdeling het nie dieselfde sukses behaal as die Hoth-gepantserde leër nie, en in die noorde vorder Model amper nie.
Daar moet gesê word dat die 9e Die weermag het die slytasie van sy formasies gehad, wat toenemend aan die Sowjet-lugmag blootgestel is. Op 9 Julie het Model, wat nie kon manoeuvreer nie en vasgevang was in 'n logika van frontale aanranding, ook die sterkste sektore van Rokossovsky se toestel gegee. 'N Verdedigingspesialis, Model het vinnig besef dat hy nie kon deurbreek nie. Bekommerd oor sy noordelike flank (die finale voorbereidings vir Operasie Kutusov begin deur die Duitsers raakgesien te word), beveel sy superieur maarskalk Von Kluge (Army Group Centre) hom om vanaf 12 Julie met sy onttrekking te begin. Die Sowjets wen toe die helfte van die Slag van Koersk.
Dit is dus aan Von Manstein om die verskil te maak. Hy is optimisties, seker omdat hy die belangrikheid van die reserwes wat die Sowjetunie in sy pad sal gooi, ignoreer. Van 9 tot 12 weens die gesindheid van die Sowjetmagte het Hoth uiteindelik sy poging gerig op Prokhorovka, waarvan die SS-panzers blykbaar skoongemaak het. Hy is van plan om die gepantserde reservaat van Vatoutine daar te vernietig, wat die pad na Kursk vir hom sou oopmaak. Tog sal hy, net soos Hausser en sy SS, verras word deur die aanranding op die Tanks of the Romistrov.
Op 12 Julie, aan 'n front van 8 km aan weerskante van die plaaslike spoorlyn, sal die room van die Sowjet- en Duitse gepantserde wapens teenoor mekaar staar. Uiters taai stryd, Prokhorovka, vergroot deur die Sowjet-propaganda, as dit volgens die mees onlangse navorsing nie die " Panzerwaffe swanesang »Dit verteenwoordig egter baie slegte nuus vir Manstein. Die SS-tenks het weliswaar daar 'n gematigde verdedigingsoorwinning behaal, maar hulle het groot verliese gely en kon nie hul doelwit by die Prokhorovka-spoorwegkruising benut nie.
Die 13de Hitler ontbied Manstein en Kluge na sy hoofkwartier in Rastenburg in Oos-Pruise. Die mislukking van Hausser het hom bekommerd gemaak, maar hy is meer bekommerd oor meer nuus. 3 dae vroeër het die Westerse bondgenote geland Sisilië en Syracuse in beslag geneem. Gekonfronteer met die ondoeltreffendheid van die Italiaanse verdediging, kan die eiland op kort termyn as verlore beskou word. Hitler het dus geen ander keuse gehad as om 'n reserwemag te stig om die suidelike flank van Fort Europa te beveilig nie. Laasgenoemde moet staatmaak op politiek veilige elemente: Hausser se SS. Ontneem van sy spiespunt, sou Hoth dus nie meer beduidend kon vorder nie. Citadel is dus geskors en het op 17 'n definitiewe einde gekom. Die Führer het sy weddenskap en die inisiatief aan die Oosfront verloor. Al wat die Duitse leërs moet doen, is om terug te trek ...
'N Keerpunt in die tweede wêreldoorlog
Die Duitse versuim om Koersk te vang en die Sentrum- en Voronezh-front daar uit te wis, is 'n ernstige terugslag vir die Hitler-ryk. Die oostelike front is nie verkort nie en die oprigting van 'n strategiese reservaat sal slegs ten koste gaan van die operasionele situasie teenoor die Rooi Leër. Erger nog, Operasie Citadel, ten spyte van die verliese wat dit vir die Rooi Leër meegebring het (255.000 man, teen 60.000 Duitsers), sal die Sowjets nie verhinder om op 12 Julie Operasie Kutousov te loods nie. In Kursk is die mite oor die onoorwinlikheid van die Duitse pantserwapen eens en vir altyd dood. Dit was met 'n nuwe gees en versterk deur sy vertroue in sy eie vermoëns in gemeganiseerde gevegte dat die Rooi Leër die somer van 1943 binnegegaan het. Oorwinning kon dit nie meer ontkom nie.
- Kursk: Die veertig dae wat die Wehrmacht (5 Julie - 20 Augustus 1943) van Jean Lopez verwoes het. Economica, 2008.