Norma én Malusi Gigaba is slagoffers van brose wit baasskap
HUISMOLES IN WATERKLOOF
Norma Malusi se bittere vernedering aan die hand van die sistemiese patriargie kan slegs verstaan word aan die hand van insigte in toksiese maskuliniteit en ander merkers van die Westers-gesentreerde maatskaplike hegemonie, voer C. LOUISE KORTENHOVEN aan (al voel sy baie sleg daaroor dat 'n mooi Mercedes so verniel is in die proses).
(Indien u bandwydte dit moontlik maak, luister gerus hierna (https://www.youtube.com/watch?v=Rg4L5tcxFcA) terwyl u lees.)
IN my akademiese kringe is daar 'n diepe besorgdheid oor die kleinburgerlike klem wat in die Gigaba-sage op pre-gedekonstrueerde "feite" geplaas word, ten koste van enige pogings om deur onder meer kritiese rasteorie tot dieper en selfs geriefliker insigte te kom. Gun my dus die geleentheid om die gebeure uit 'n post-Marxistiese metaperspektief te beskou, in die vae hoop dat die deure van persepsie dalk net effens vir ons sal oopskuif.
Eerstens wil ek die twyfelagtige bestaande pogings tot 'n hiërargie van slagofferskap in hierdie vergestalting van die werklikheid uitdaag. Ruimte en die nodige diepgang van intellektualiteit ontbreek ongelukkig sodanig dat niks minder as enkele vlietende en oppervlakkige opmerkings moontlik is nie...