Die skool in die middel van die dorp is gebrand, amper op ŉ eiland tussen die prentjiemooi huisies. Ons soek die mense vir wie ons die mildelike skenkings van die binneland af kan bring. Dis ons werk. Die skoolhoof sê hulle is oorval met hulp – elke kind het ŉ dak oor hul kop, en daar is baie kos. Hy sê dis so by elke skool waar hy al met die personeel gepraat het. Ons moet asseblief verder soek, want hy weet daar is ander mense wat hulp nodig het. Die storie is oral dieselfde. Die mense sê almal dat hulle dankbaar is vir die hulp, maar dat hulle klaar reggekom het. Die plaaslike gemeenskap, en die hele land, se hande en harte is oop.
Ek neem ŉ paar foto’s vir die komitee wat moet besluit waarheen die rampfondsgeld gaan. ŉ Man loop verby en snou my in Engels toe: “Is jy trots op jouself om jou hier te kom verlekker in ander se ellende?” Ek is geskok, verontwaardig, kwaad, jammer, skaam. Maar voor ek kan sê ek kom net om te help, is hy en sy hond in by die hek van sy ongeskonde herehuis. Ek wip my sommer dat die man wat niks skade gely het nie, so lelik kan wees. Maar dae later bly dit my by. Sy eiendomskade is niks. Sy emosionele skade? Onmeetbaar.
Ai, dis hartverskeurend! Soos jy sê, die aardse dinge kan dalk vervang word, dis die seer aan die siel wat baaaie lank gaan vat om te herstel, indien ooit! Baie dankie vir ‘n baie insiggewende skrywe!
So gelukkig dat sulke rampe al die mooi in soveel mense na vore bring. Die nare man? Wie sal weet? “Survivor’s guilt” is ‘n bekende verskynsel in die Sielkunde. So bang iemand verwag hy moet deel wat hy het, dus verplaas hy sy gevoelens na jou en beskuldig jou van wat hy bang is ander beskuldig hom? Ek hoop jy skud dit van jou af en vat dit van wie dit kom.
Ook elders op sosiale media het boodskappe van skok en medelye ingestroom. “Voel nie werklik nie, of dit nie kan wees nie!” het vriende van die egpaar geskryf. “As ek geweet het die laaste keer was die laaste keer wat ek jou sou sien, sou ek vir jou dankie gesê het vir die engel [en] mooiste gees wie jy was op hierdie aarde. Die wêreld was regtig ŉ beter plek met julle in dit.”
Ek sien Anonnie weet presies wie die bestuurdser was, wat sy opleiding en ervaring was ens. Hy het ook die ongeluk sien gebeur. Darem lekker as mens met die helmet gebore is
Ek dink werklik dis waar … diee laaste 7 maande reis ek baie tussen SA en mozambiek en dis verskriklik hoe sekere trokke nie sal skroom as om jou van die pad af te druk omdat jy “stadig” ry nie…. ek meen … ek dink nie hulle besef die nagevolge nie
Dit is n ramp. Daar is mense wat rou. Los die ondersoek vir ondersoekbeamptes en die hof om die oorsaak vas te stel en hou op om alwetend uit jou leunstoel te wees.
Interessant dat die vragmotor se band juis in die “hoë-ongeluksone” gebars het. Dan kom staan die LUR vir vervoer en wil hemel en aarde met haar hoogdawerende engels verskuif oor wat gedoen moet word om hierdie gebeure te voorkom.Tussen hakkies, sy het nou nie vreeslik aangedaan of ontseld gelyk nie. Ek het nuus vir jou LUR : Wat jul ookal beoog om te doen sal niks help nie todat elke padboef van die paaie verwyder is nie.
Dynamic Transport, aan wie die betrokke vragmotor behoort, is ‘n groot besigheid wat reeds lank in die bedryf is. Hulle sal beslis nie versoolde bande op die voertuig se voorwiele hê nie. Die drywer het moontlik iewers oor ‘n klein voorwerp gery wat die band effens beskadig het, en hy was nie eers bewus daarvan nie.
Sterkte aan hierdie 2 kindertjies wat hulle ouers op hierdie hartseer wrede wyse verloor het en nou die lewe in die oë moet kyk elke dag, sonder hulle 😢