January 2, 2020 metmyhoedinmyhandLeave a comment
December 28, 2019 metmyhoedinmyhandLeave a comment
December 24, 2019 metmyhoedinmyhandLeave a comment
Dis kersdag. Die geboorte van die Christus kind, Jesus. Soos ek hier sit en luister na almal wat rustig slaap kan ek nie help om te dink aan die jaar wat verby is nie.
So baie kan gebeur in ‘n jaar. Op facebook word ons gereeld herinner aan foto’s en plasings wat ons gemaak het. As mens so na die foto’s kyk begin mens besin oor dit wat was.
In ons almal se lewens kom en gaan daar mense. Ons ontmoet mense wat God op ons pad geplaas het om ons lewens te verryk. Die vriendskappe is nie altyd blywend nie. Partykeer maar van hulle jou diep seer. Mense wat jy beskou het as hartsmense draai hulle rug op jou en lewer jou uit aan skindertonge en waarhede wat hulle sien as reg. Ander kan kilometers ver weg wees en jy weet dat afstand maak geen verskil nie.
Ek kyk na my kinders en besef hoe geseend ek werklik is. Al is daar nie groot geskenke onder die boom nie. Al is daar nie fancy bome en die skitter van tonne kersliggies nie skyn daar wel een lig helder, liefde. ‘n Sielkundige het eendag vir my seun gese hy moet onthou die liefde is ‘n ketting. Dit kan roes, lelik raak maar die kettings sal vir ewig aan mekaar geheg word. Al skei die lewenspad vir mense soos mens ‘n eier sou skei bly daar altyd ‘n deel oor wat mens kan gebruik. Party dele is lekkerder as ander en ander moet gebeur om jou te vorm in die mens wie jy vandag is.
Dis snaaks as mens bak en brou is bestandele net bestandele. Maar kyk na jou lewe. Uit hoeveel bestandele bestaan jou lewe werklik. Watter bestandele kan jy verander of vervang met iets anders en watter is werklik onmisbaar. My pa het my gevra kan ek dalk tamatie konfyt maak en my antwoord was hoekom nie. Ja dis nie maklik nie. Dit kan flop en een groot pot tamaletjie wees maar ek gaan nie weet as ek nie probeer nie. Dis die lewe. Ons wil partykeer in ‘n comfortzone leef. Daar waar dit veilig is. Maar hoe gaan jy weet wat God vir jou bepaal as jy nie waag nie. Die kersdag en jaar het my geleer wie nie waag nie wen nie. Partykeer moet mens die onbekende aanpak om jouself te vind en net weer jou kompas te verstel na die ware noord, God.
Op kersdag vier ons die geboorte van Jesus. ‘n Dag waarop ons christine geseen is met die beste geskenk ooit. ‘n Verlosser en koning. Tamaletjie of nie, jou lewenspad is klaar bepaal en jou tyd hang van jou af. Die keuse van hoe jy dit aanpak is in jou eie hande. God verskaf aan ons alles wat ons nodig het. Hy verskaf ons egter soveel meer. Hy vergewe ons nog voor ons die simpel goedjies gedoen het waaroor ons nou le en top. Dit help nie mens bly in die verlede nie. Tyd staan nie stil nie. Maak nie saak hoe groot jy is nie.
‘n Vriend van my is ‘n ware boerseun. Groot, sterk en stewig. Sy hande die van ‘n reus. Deur hom het God ons weereens gewys dat daar waar hy nou op sy siekbed le maak dit nie saak hoe groot of hoe klein ons is nie. Jou hart, jou siel en jou fondasie is al wat tel. Ja daar is herinneringe. Ja daar is nie altyd net die regte besluite nie. Foute word gemaak. Dit belangrikste is die les wat jy leer. Staan jy op as jy val of bly jy net le?
Op kersdag vier ons liefde en omgee. Hoekom net eendag. Gebruik elke dag om dankbaar te wees vir alles wat jy het. Groot en klein. Gryp elke geleentheid aan al is dit hoe angswekkend en onbekend. Jy gaan nie weet as jy nie probeer nie en wat as is iets wat erg kan knaag. Maak elke dag kersdag. Kersdag is die geskenk van medemenslikheid, die geskenk van jou tyd en omgee. Dit kan nie gemeet word in geldwaarde nie. Die waarde wat dit wel het is partykeer so onskatbaar dat jy nooit sal besef die lewe wat jy aangeraak het nie. Die gebaar van omgee kan maak en breek.
Gee van jou tyd. God het Sy seun gegee vir jou en vir my. Watter groter geskenk is daar nie.
December 14, 2019 metmyhoedinmyhandLeave a comment
Op ons almal se lewenspad kom ons af op ‘n reus. Dis die een persoon wat die impak maak wat jou lewe en uitkyk kan verander. Ek het die eer gehad om saam met so persoon te werk. Oelie was die tipe persoon waarvoor die kinders ongelooflik bang was. ‘n Ware boerseun. Groot, stewig en met die hande wat die merk mag los. Hy was die personifikasie van ‘n reus.
n Reus verwys na ‘n mitologiese wese, met die kenmerkende eienskap dat hy uitsonderlik groot is. Ons dink byvoorbeeld aan Jan en die boontjierank. En dan onthou ons die bybel storie.
Een van die bekendste verwysings na ‘n reus is in die Bybel in 1 Samuel 17:1-54 opgeteken. Hier kom ‘n jong seun, Dawid teen die reus Goliat te staan. Dawid verslaan Goliat deur hom met ‘n klip uit sy slingervel teen sy voorkop te gooi. Toe die Filistyne dit sien draai hulle om en hardloop weg. Die Israeliete sit hulle agterna en wen die geveg.
Hoe wonderlik om te weet dat maak nie saak hoe groot of hoe klein jy is nie jy kan ‘n impak maak. Reuse se voetspore is geset. Dis daar om te bly. Hulle voorbeeld en lesse wat hulle jou leer is iets wat kosbaar is. Soos die reus se goue eier. Maar die een ding wat ek al geleer het van ‘n reus is dat al is hulle hoe groot, hulle harte is bitter klein. Dis wat hulle so uniek maak. Dis asof hulle van daar hoog bo ‘n beter uitkyk het op die wereld. Hulle insig en raad is altyd tot die punt en reguit. Hulle draai nie doekies om nie en noem ‘n spade ‘n spade.
Daar is egter ook nog ‘n ander tipe reus wat ons ken. Die olifant. “Die reus met die handige neus! Sy slurp is in werklikheid ’n verlengde neus, maar dit werk boonop uitstekend soos ’n arm en ’n hand. En al is die olifant so ’n groot en logge dier, toon x-strale dat hy eintlik op die punte van sy tone loop…”. ‘n Olifant bring jou tot stilstand. Hy bekyk jou en staar jou aan. Hy oorweeg sy bewegings. Maar een van die mooiste kenmerke is hulle beskerming van die trop. Hulle sal hulself altyd in die pad plaas van gevaar as dit beteken hulle kan hulle trop red. Niemand mors met hulle nie.
Dis die tipe reus wat so brood nodig is in ons lewens. Daai een persoon wat altyd daar is. Die persoon wat met jou reguit praat. Luister, raad gee en jou toelaat om jou eie besluit te neem. Hulle los jou nie dan aan die genade oor nie. Hulle staan jou by. Al gebeur die verkeerde ding en die besluit was verkeerd los hulle nie jou sy nie. Hulle is altyd daar. Jy kan net die telefoon optel of in die kar klim.
Maar ongelukkig kan reuse nie vir ewig lewe nie en is hulle net so kwesbaar soos ons. Partykeer meer as wat ons is. Omdat hulle so onbaatsugtig gee skeep hulle 99% van die tyd hulle self af. Hulle gee onvoorwaardelik. Hulle verwag niks in ruil nie. Maar dis die beste van ‘n vriendskap met ‘n reus. As hulle val kan jy ook daar wees. Hulle besef dan wie waarlik daar is vir hulle en met hulle klein hartjies besef hulle die invloed wat hulle gehad het en nog het.
Reuse is kosbaar soos perels en bitter skaars. As jy die kans het gee jou reus ‘n drukkie, ‘n boodskappie of net ‘n glimlag. Laat hulle altyd weet hoe spesiaal hulle is en dat hulle altyd diep binne jou ‘n plekkie het wat net hulle kan vul.
December 13, 2019 metmyhoedinmyhandLeave a comment