Sy gat gesien. (Die taalpuriste sal wel weet dat dit nie vloek is nie, maar wel dui op die gat wat vir jou begrafnis gegrawe is).
Na ’n toer deur die koshuis het ons wel besef dat dit nog maar steeds Reitz is. Die foto’s teen die mure en die ererol-borde het ons herinner aan wonderlike jare in dié besonderse koshuis van die UV. En meer nog, die gees van die Heimatmanne en die respek wat betoon was. So, vir my is dit maar eintlik net ’n nuwe heimat vir Reitz. Een ouman het aan my gesê dat as hy geweet het wat die situasie was, hy sy seun na Heimat en Kovsies sou stuur eerder as na Potch soos wat hy gedoen het. Vir my is dit dus maar President Reitz Heimat.
Ek was van plan om ’n Robbe-byeenkoms vir November 2013 te reël, maar die manne was vas met talle jaareindfunksies. ’n Klompie van die eerstejaars van 76 het reeds gedurende Junie besluit om 23 Desember in George bymekaar te kom. Ek het op die nippertjie besluit om te kyk of ons nie van die ander manne wat ook hier vakansie hou in die hande kon kry nie. Heelwat het gereageer, maar die datum het nie almal gepas nie. Ek was nietemin verras met die opkoms.
Ons het dit ’n middag - ding gemaak aangesien ’n paar manne 60 tot 70 km moes reis. En terug na hulle plekke ook natuurlik.
’n Groot dankie aan almal wat moeite gedoen het om die geselligheid by te woon. En spesiaal vir André Weideman wat vir die dag van die Kaap hierheen gevlieg het.