Resensie: Rooi kaart – Frank Opperman“Ek is die president, vir wie moet ek dan toestemming vra?” Frank Opperman se eenmantoneel, Rooikaart, geskryf deur Dana Snyman, is ŉ eerlike stuk en Opperman se vertolking van die hoofkarakter, Wally Koekemoer, is onverbeterlik. Die stuk handel oor die jaarlikse prysuitdeling van ŉ plattelandse rugbyklub. Wally Koekemoer is die president van die rugbyklub en tydens sy toespraak, met sy gunsteling drankie in die hand – dubbelbrandewyn en Coke – raak hy allerhande dinge kwyt en kom die hele dorp se skandes op die lappe. Die stuk is tong-in-die-kies en net so eerlik soos ŉ man wat te diep in die bottel gekyk het, kan wees. Almal loop deur: die regering, rugby-unies, naamsveranderingkomitees, geborgde rugbyspelers, buite-egtelike verhoudings en die sensasie-soekende pers. Die gehoor lag met tye hardop omdat mens jouself in die eerlikheid daarvan herken. Opperman bewys weereens dat hy ŉ akteur is wat sy sout werd is: definitief geen rooi kaart vir hom nie! Die gehoor het hulle ondersteuning met ŉ staande applous bevestig. Rooikaart vertoon tans by Clover Aardklop Nasionale Kunstefees en die regie word behartig deur Gys de Villiers.