Die Britse ekonomie verloor £ 40 miljard per jaar as gevolg van slaapontneming, Volgens 'n nuwe studie. Behalwe die verlies van ekonomiese uitset, slaap-beroofde Britte verkort hul lewens. Die studie toon dat mense wat minder as ses uur per nag slaap, 'n 13% hoër sterftesyfer het as diegene wat minstens sewe uur slaap.
Baie Britte ruil kortliks vir 'n vroeë graf. Hulle bied jare van hul lewe aan deur nie 'n goeie nag se slaap te kry nie.
Maar wat lê agter hierdie slaapmisdaad? Wat hou die Britte wakker in die nag? En wat kan gedoen word om slaapstremming te bestry?
Baie faktore dra by tot slapeloosheid, van gesinsbekommernisse tot finansiële kommer. Maar een faktor wat uitstaan, is werk. Die werk wat ons doen, bepaal hoeveel slaap ons kry deur te beïnvloed hoe moeg ons is, hoe angstig ons voel, en hoeveel vrye tyd ons kry. So, slaapverlies kan nie behoorlik opgelos word sonder om die manier waarop ons werk aan te spreek nie. Dit behels veral om die werksetiek te skop en om werk minder.
Die koste van slapeloosheid
Die studie deur navorsingsfirma Rand Europe kyk na die gevolge van slaapontneming in vyf lande. Dit vind dat die ekonomiese koste (in terme van werksdae verlore) weens 'n gebrek aan slaap die grootste is in die VSA (tot VS $ 411 miljard per jaar, gelyk aan 2.28% van die BBP), gevolg deur Japan (tot US $ 138 miljard per jaar, gelyk aan 2.92% van sy BBP). Volgende kom Duitsland (tot VS $ 60 miljard, 1.56% van die BBP) en die Verenigde Koninkryk (tot VS $ 50 miljard, 1.86% van die BBP). Kanada rekord die laagste ekonomiese koste as gevolg van slaapontneming (tot US $ 21.4 miljard, wat 1.35% van die BBP is).
Hierdie ramings word gebruik om die beduidende ekonomiese voordele van verlenging van slaaptyd te toon. Byvoorbeeld, as Amerikaners wat minder as ses uur slaap, ses tot sewe uur kan slaap, dan kan die Amerikaanse ekonomie groei met US $ 226.4 miljard.
Die belangrike bykomende voordeel van verlengde slaaptyd is dat dit die kanse op voortydige dood verminder.
Lae slaapvlakke is 'n weerspieëling van nuwe tendense in ons verhouding met werk. Die verdeling tussen werk en lewe buite werk het vervaag. Mense vind hulle nou by die werk, selfs wanneer hulle tuis is. Die Die verwagting om buite werk te wees, het toegeneem, deur die gebruik van slimfone en skootrekenaars.
Plus, terwyl amptelike werksure in die meeste lande afgeneem het, nie-amptelike (buite-ure) werk het toegeneem. Hierdie keer word nie net gratis aangebied nie; Dit kom ook betyds saam met familie en vriende, en noodsaaklik vir slaap. Werkers kan nie maklik uit die werk afskakel as hulle toegang het tot tegnologieë wat hulle verbind met hul werkplek nie. Deur e-pos te kontroleer, kan jy dikwels gaan slaap. Dit kan ook beteken dat jy saans wakker lê en dink aan watter e-posse jy moet stuur of beantwoord.
Onlangse jare het ook a gesien styging in self-indiensneming en ander vorme van onseker werk. Hierdie styging het werkers kwesbaar vir 'n nimmereindigende siklus van werk. Selfs wanneer dit nie werk nie, word tyd bestee om nuwe werk te soek of betaling te doen uit werk wat reeds gedoen is. Die spanning en angs om nie dieselfde voordele as voltydse werkers te hê nie en om op lae lone te kry, skep 'n lewe waar slaap kort en versteur word.
Intussen bly die samelewing se benadering tot werk dieselfde as wat dit ooit was. Die heiligheid van werk bly onbetwisbaar, ten spyte daarvan dat dit tyd neem om van slaap te slaap en mense van hul gesondheid te beroof. In Brittanje word werk nog steeds geprys as die beste manier om voorspoed en gesondheid. Die illusie is dit "Werk betaal" alhoewel dit vir baie mense geen stimulerende inhoud ontbreek nie, hulle betaal 'n spyt en word ten koste van slaap gedoen.
Die studie deur Rand Europe, ondanks die kritiese implikasies daarvan, bereik swak beleid aanbevelings. Dit verwys na die behoefte aan mense om "konsekwente wake-up-tye te stel; beperk die gebruik van elektroniese items voor slaaptyd; en oefening ". Ontbrekend verwys na mense se gebrek aan keuse en beheer. Die onvermoë om af te skakel van werk word nie erken as 'n endemiese probleem, wat kollektiewe oplossings nodig het nie.
Werkgewers word aangemoedig om die "belangrikheid van slaap" te erken en om beter werkruimtes te ontwerp en te bou. bestry psigososiale risiko's op die werkplek; en ontmoedig die uitgebreide gebruik van elektroniese toestelle ". Dit is lofwaardige doelwitte, maar hulle mis nie hoe werkgewers voordeel trek uit buite-ure werk (ten minste op kort termyn) en hoe hulle aangemoedig kan word om 'n blinde oog te maak om wins te ontwrig.
Openbare owerhede word aangemoedig om "gesondheidswerkers te ondersteun in die verskaffing van slaapverwante hulp; moedig werkgewers aan om aandag te gee aan slaapkwessies; en stel latere skoolstartye voor. " Weereens is daar niks hier om die dieperliggende grense te oorkom om te slaap nie, wat met die werkstelsel as geheel verbind word.
Ons het die valse indruk dat slaapstremming op 'n tersaaklike manier aangepak kan word breër aksie, soos randstene op werk tyd, verlengde betaalde vakansiedae, en sterker vakbonde.
Drome van 'n beter wêreld
Om voortdurend by die werk te wees en slaap te verloor, is nie goed vir enigiemand nie. Dit weerspieël uiteindelik 'n kultuur waar werk voor die lewe kom. Dit verteenwoordig 'n wêreld sonder sync met die mensdom - 'n perversie van die lewe en 'n pad om te verwoes.
Daarom is meer radikale oplossings nodig. Om meer slaap te kry, vereis 'n samelewing waarin werk minder belangrik is in die menslike lewe. Dit noodsaak 'n skuif na 'n samelewing waar ontspanning en rus hul gewig gegee word en tegnologie word eintlik aangewend om meer rus en minder werk in staat te stel - nie die teenoorgestelde nie.
Die vraag na meer slaap vertaal in 'n vraag na minder werk. Dit beteken korter werksure en meer vrye tyd. Dit beteken 'n lewe waar ons maklik in ons beddens rus, genoeg slaap kry en die geleentheid het om te droom van 'n beter wêreld wat kom.
David Spencer, professor in ekonomie en politieke ekonomie, Universiteit van Leeds
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Siektes en voorwaardes > Slaapontneming stuur werkers na 'n vroeë graf