Martie Swanepoel blog: "Ouma is 'n alien"
JY LEES NOU Martie Swanepoel blog: "Ouma is 'n alien"
Ouma Tina sit vanoggend en huil in my sitkamer. "My kind, ek drink sommer gif. Ek wil nie meer leef nie. Ek wil nie meer so sukkel nie."
Langs haar staan haar driewiel-karretjie. Dit help haar bene die afgelope jare loop. Die twee bene wat eens mans se koppe laat draai het, is nou net aanhangsels met pyn. Haar blaas pak op, haar skouers kramp ineen van osteoporose, haar vingers wil nie meer 'n mes en vurk vashou nie.
"Ek is 'n oorlas vir almal. Ook vir myself."
Dis die vrou wat op skool en universiteit die hart van gesellighede was. Die onderwyseres wat honderde kinders se skoolloopbane aangeraak het en ewig met skoolhoofde gekibbel het oor haar aweregse onderwysmetodes. Voor sy geval het, het sy op 80 'n medalje gekry omdat sy 12 km saam met die jongmense van haar kerk gestap het. Op 84 het die koerant haar kom afneem oor haar rybewys hernu is.
Haar oë is onlangs met laser reggemaak sodat sy steeds dik boeke vol feite kan verslind. (Wat jongmense sal laat steier). Sy het die vakansie 'n boek oor Ingrid Jonker se lewe en 'n stewige meneer van 1000 bladsye oor die geheime van die oseaan kafgedraf.
Haar nuwe gehoorstukke maak heeldag zoei-zoei-geluide en die kinders spot dat ouma besig is om in 'n alien te verander. Ja, sy is moeilik en hardkoppig en klou aan haar selfstandigheid, maar sy weet sy sal binnekort "oumenskoshuis" toe moet gaan.
"My kind, as ek die eerste keer my bed natmaak, sal ek weet."
Ek kyk na haar en probeer in my toekoms inkyk. Gaan ek ook eendag voel ek is in my kinders en kleinkinders se pad? Moedeloosheid oorval my nou al. Sal ek ook op 'n dag voel ek wil liewer gif drink?
Ek het die vakansie elke middag gaan inloer waar sy op die bed haar middagslapie geniet. Van wat eens formidabele vrou was, het 'n klein skraal bondeltjie mens onder 'n kombers oorgebly.
Ek is eerlik as ek sê sy is soms 'n hand vol. Sy was dit al in haar jonger dae. Onder haar spierwit hare het eens 'n wilde rooi krulkop met 'n bypassende temperament geskuil. Nou is net die temperament nog daar.
Môre gaan sy terug huis toe. Ek sal nie meer die geskuifel van haar voete en die tjier-tjier van haar driewiel in die gang hoor nie. Die zoei-zoei van haar gehoorstukke gaan 'n stilte agterlaat.