Die kettings sal beland in die gate op die kraletjies, maar gelukkig darem nie vir altyd bly vassit nie. 'n Polimeermolekuul sal deur 'n gatjie beweeg, uit die kraletjie kom, 'n entjie in die kolom af beweeg, en dan in die volgende gat beland. Dit is seker nogal ‘n vraag in plekke soos Pole, waar Kommunistiese diktature opgevolg is deur ‘n onbemiddelde kapitalisme, neo-fascismes en oordrewe godsdienstigheid. ‘n Wereld waarin selfs gedigte losgeskeur word van tradisie en ‘samespraak’, en bloot slogan word? Sy hoof en hare was wit soos wit wol, soos sneeu, en sy oë soos ŉ vuurvlam” (Op. 1:13-14). Dieselfde geld die gedigte wat die leser laat nadink oor die betekenis wat in die gedig skuilhou; bykans soos wanneer ŉ mens tob oor die droomwêreld wat jy sopas verlaat het en die implikasies wat dit mag inhou. ŉ Waarskuwing? In Sexual Personae (1990) wy Camille Paglia ’n hoofstuk aan dié roman met as opskrif, “The beautiful boy as destroyer”. Dorian Gray is die verpersoonliking van iemand wat ander domineer met sy fassinerende skoonheid en persone van albei geslagte na hom aantrek en in die proses breek hy hulle morele wil af. Die mooi jongman word nie juis geraak deur die rampe wat hy veroorsaak nie en verpersoonlik narsistiese skoonheid.