Die Tweeblaarkanniedood (Welwitschia mirabilis) is 'n besonderse plant wat voorkom in die kusstreke van Angola en Namibië. Dit is die enigste plant in die genus, Welwitschia en daar word ook soms só na die plant verwys. Die genus is ook die enigste in die familie Welwitschiaceae en die kenmerkende plant is bekend vir sy gemiddelde leeftyd van 500 tot 600 jaar. Die plant word ook deur baie as 'n lewende fossiel beskou. Die boom se nasionale nommer is 21.1
Ná ontkieming groei die twee kiemblare tot 25-35 mm lank en word kort daarna gevolg deur die twee permanente blare. Hierdie blare groei onophoudelik langer vanaf hul basisse vir die volle leeftyd van die plant. Die blare word tussen 2 en 4 m lank en skeur gewoonlik veelvuldig, wat die illusie skep dat die plant meer as net twee blare het. Na die blare ontstaan daar twee kiemblaaragtige ogies. Die groeipunt gaan hierna dood en veroorsaak 'n verlenging van die ogies. Groei gaan net sydelings voort, wat die obkoniese vorm van die stam voortbring. Die spesie dra manlike en vroulike keëls op aparte plante. Bestuiwing, oftewel die oordra van stuifmeel van die manlike na die vroulike keëls (strobili) word deur insekte uitgevoer wat na die plant gelok word deur nektar deur keëls van beide geslagte afgeskei.
Alhoewel die plante as bedreigd beskou word as gevolg van hul baie stadige groeitempo, kom daar steeds 'n redelike aantal eksemplare in die natuur voor.
Die plant is vernoem na Dr. Friedrich Welwitsch, wat die plant in 1860 ontdek het. Dr. Welwitsch was 'n Oostenrykse plantkundige en ontdekkingsreisiger wat in verskeie lande gewerk het. Hy het die plant ontdek toe hy deur die Portugese regering na Angola (toe nog 'n Portugese kolonie) gestuur is.