Nuuskommentaar: Plaasaanvalle en Isis se terreur-aanslaeArgieffoto: AfriForum Jeug Baie buitelandse media berig steeds oor die selfmoord-bomaanvalle op Istanboel se Internasionale Lughawe waarvoor Isis verantwoordelik gehou word. En dit is reg so, want dit was immers die derde Isis-aanval vanjaar in Istanboel. Volgens aanduidings gaan hierdie aanvalle Turkye se toerisme-inkomste vanjaar dalk met tot 40 % laat krimp. En Isis se aanvalle word van dié van Koerdiese groepe onderskei deurdat die Koerde hoofsaaklik militêre en polisieteikens aanval. Isis maai nie-selektief burgerlikes en heel dikwels buitelanders af. Wanneer oor terreuraanvalle berig word, sal lesers dikwels in hul kommentaar daarop wys dat ŉ ander soort terreur, naamlik plaas- en hoewe-aanvalle, ook meer aandag moet geniet. Sommige media gee wel meer aandag aan hierdie euwel as ander. Die bekende Jan Hettema het pas ŉ slagoffer hiervan geword. In nog ŉ berig word vertel hoe ŉ hoewe-eienaar sy tweede vrou tydens ŉ aanval op dieselfde hoewe aan die dood moes afstaan. Sedert Junie het Maroela dertien keer hier oor plaas- en hoewe-aanvalle berig. Verskeie mense het die lewe gelaat. Die ongevalle mag dalk minder “indrukwekkend” wees as dié waarvoor Isis sorg, maar Isis (wat in die Islamitiese Staat bekend is vir uiterste wreedheid teenoor vermeende spioene en afvalliges) kan by Suid-Afrika se plaasaanvallers kom inskryf vir doktorsgrade in wreedheid. Oorlewendes van plaasaanvalle ly dikwels aan ŉ uiterste vorm van trauma wat as viktimologie bekend staan en hoogs gespesialiseerde terapie in ŉ baie veilige, gekoesterde omgewing verg. Op 5 Julie maak die TLU SA en vennote hul halfjaarlikse statistieke oor plaasaanvalle bekend en die totaal sedert plaasaanvalle ŉ plaag begin word het, sal opgedateer word. Dit sal dus nou voortydig wees om syfers te noem. Die moordsyfer onder boere en hul gesinslede is egter pro rata ongeveer drie keer so hoog soos die nasionale gemiddeld (wat self as buitensporig hoog beskou word) en dubbel so hoog as die moorde op polisielede. Die moorde onder boere en hul gesinslede in Suid-Afrika word as die hoogste koers onder ŉ identifiseerbare groep in die wêreld beskou, nadat ŉ ander Suid-Afrikaanse groep, bruin mans in die Wes-Kaap, hierdie “rekord” gehou het. Bendegeweld en inisiasiepraktyke van die bendes is hiervoor verantwoordelik gehou. Dit is egter verregaande om by verre die meeste boere se kulturele en godsdienstige lewenswêreld met dié van bendelede of oorlogvoerendes te vergelyk. Dink maar hoeveel boeregesinne is aangeval nadat hulle van kerkdienste tuis gekom het. En natuurlik is daar ook enkele vrot appels wat sake vir ander boere ook moeilik en gevaarlik maak. Voeg hierby dat die regering nie naastenby met die erns op plaasaanvalle reageer as wat die situasie verg nie en dit is skreiend dat so iets as “politiek sensitief” beskou kan word. Daar kan geen twyfel wees dat dit as euwel met die ergste dade van terreur vergelyk kan word nie. Die meeste gesaghebbende definisies van terreur vereis egter dat dit aan politieke, of minstens ideologiese motiewe gekoppel moet word en studies tot dusver dui hoofsaaklik op kriminele oorwegings. Maar raak dit nie bietjie onvanpas nie? Dit is soos om dade van rassisme aan die gewone definisies van rassisme te gaan ontleed – dat die pleger in sy optrede ŉ element van rassemeerderwaardigheid moet toon. En by hoeveel wat die k-woord gebruik is rasmeerderwaardigheid hoegenaamd ŉ faktor? Die term “haatspraak” dien dan as ŉ “veiligheidsnet” om dit ook te ondervang. Maar sorg die wyse waarop die regering polities op plaasmoorde reageer nie dat die politieke element afdoende by plaasaanvalle teenwoordig is dat dit as terreurdade beskou kan word nie? En is die buitewêreld wat so ontsteld op Isis-geweld reageer, nie moreel selektief deur die plaasmoord-aanslag mis te kyk nie?