Kan voedselverslawing gediagnoseer word?
Vraag: Is voedselverslawing werklik?
Terwyl sommige bekende persone wat met vetsug sukkel, soos Carnie Wilson, hul probleem in terme van voedselverslawing verklaar, wonder baie ooreaters of voedselverslawing die regte verduideliking is waarom hulle hul voedselinname nie kan beheer nie.
Voedselverslawing word tans nie erken in die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings (DSM, 4de uitgawe nie) en daar is geen ooreenkoms tussen deskundiges oor of dit in toekomstige uitgawes ingesluit moet word nie.
Dit is, 'n dokter kan nie 'n amptelike diagnose van voedselverslawing maak nie.
Die DSM maak egter voorsiening vir die diagnose van buite-beheer eet - beskou die kenmerk van voedselverslawing deur diegene wat die idee onderskryf - onder die kategorie van eetversteuring NOS, "binge eating disorder." Binge eating disorder is voorgestel as 'n nuwe alleenstaande wanorde in die vyfde uitgawe van die DSM.
Binge-eet is ook 'n simptoom van bulimia nervosa, 'n ander eetversteuring wat te veel eet. Die hoofverskil tussen binge eetstoornis en bulimia nervosa is die obsessie met dunheid en die moeite wat mense met bulimia het om die kos wat hulle van hul liggame eet, te suiwer deur braking of diarree te veroorsaak, of deur oormatige oefening .
Die gesondheidsprobleme wat deur vetsug veroorsaak word, word goed erken, en groot pogings word aangewend om die gemeenskap op te voed oor die behoefte aan 'n gesonde dieet en gereelde oefening.
Maar of die verslawende aard van eetgewoontes omhels sal word, is dat die mediese beroep steeds meer ontwykend bly.
Voedselverslawing is slegs 'n verslawing as dit op een of ander manier problematies of skadelik is. Dit is nie 'n etiket wat eenvoudig toegepas kan word op enigiemand wat baie kos eet of eet nie, of wat soms afwissel.
Terwyl "voedselverslawing" nie amptelik erken word nie, is daar verskeie behandelings wat help, en daar is 'n rykdom van kommersiële organisasies en hulphulpbronne wat hulp bied om beheer oor jou eet (soos Anonieme Anoniem) te verkry. Die sogenaamde 'dieetbedryf' is egter gekritiseer vir die uitbuiting van mense wat slagoffers van sosiale en kulturele druk dun is, en selfs om die probleem erger te maak.
Eetversteuringsprogramme verskil in of hulle oor-eet eet, aangesien die meeste daarop gemik is om mense met anorexia nervosa en bulimia nervosa te help. Verskillende benaderings kan na behandeling geneem word, en sommige eetversteuringsprogramme volg die Stages of Change-model, wat algemeen gebruik word in verslawing. As jy egter glo dat jy 'n probleem het met oor-eet, kan jou dokter en hoofstroom sielkundige dienste baie hulp en ondersteuning bied om jou probleem te oorkom.
Terwyl "voedselverslawing" nie 'n amptelike diagnose is nie, is die probleme wat verband hou met oor-eet, goed erken in die mediese en psigiatriese gemeenskap. As jy bekommerd is dat oor-eet jou lewe ontwrig, kan jy en moet professionele hulp soek.
Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings. (4de uitgawe - tekshersiening). Washington DC, Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. 2000.
Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings: Eetversteurings (Voorgestelde Wysigings). " 18 Feb 2010.
Sentrums vir Siektebeheer en Voorkoming. Vetsug Neigings Trends 1985-2007. 8 Jan 2009.
Fairburn, C. Oorkom Binge Eating. New York: Guilford. 1995.
Voedsel- en verslawingskonferensie oor eet en afhanklikheid New Haven, Connecticut. Julie 2007.
Kayloe, J. "Food Addiction." Psigoterapie 30: 269-275. 1993.
Orford, J. "Oormatige Appetities: 'n Sielkundige Oorsig van Verslawing. Tweede Uitgawe. Chichester, Wiley. 2001.