Die term sonnet is afgelei van die Provençaalse woord "sonet" en die Italiaanse woord "sonetto"; beide beteken "klein liedjie". Dit het teen die dertiende eeu die norm geword om na 'n gedig met 14 lyne, 'n streng rymskema en logiese struktuur te verwys as 'n sonnet. Die konvensies aangaande sonnette het deur die eeue heen gegroei en verander.
Die Italiaanse sonnet bestaan uit 14 versreëls. Die eerste agt versreëls (oktaaf) het 'n beeld en die laaste ses versreëls (sekstet/sestet) 'n toepassing van die beeld.
Hier kry ons geen beeld en toepassing nie, maar 'n geleidelike opbou tot 'n hoogtepunt in die slot (koeplet).