Hoe om oor die gesin se finansiële krisis met kinders te praat - Waardes - 2022
Tans is daar baie gesinne wat deur die krisis geraak word, baie ouers het hul werk verloor, en daar is gesinne waarin albei ouers werkloos is. Dit alles raak die kleinste van die huis, en die gevolge vir kinders sal baie afhang van individuele verskille, en bowenal van hoe ouers dit benader.
Hoe om oor die gesinsekonomiese krisis met kinders te praat? Dit is belangrik dat ouers die inligting wat aan kinders gegee word, meet; Laat hulle weet dat dit 'n moeilike situasie is, want daar is minder werk, minder geld ... maar laat dit nie hul veiligheid en vertroue ondermyn nie.
Die belangrikste bron van veiligheid en vertroue vir 'n kind is hul ouers, en as hulle onseker en bang is, sal dit hulle beïnvloed. Dit gaan nie daaroor om hulle te mislei of om die werklikheid weg te steek nie, maar om hulle nie te laat deelneem aan dit wat weens hulle ouderdom nie met hulle ooreenstem nie.
Kinders is kinders en ons moet hul kinderjare beskerm. Hulle hoef nie die finansiële situasie van hul ouers te ken nie, en hulle deel dit ook nie totdat hulle redelik oud is nie, en hulle kan dit verstaan. Maar dit beteken nie dat ons nie vir hulle kan sê dat dit baie kos om geld te verdien nie, dat u moet gaan werk om dit te kry nie, dat daar baie mense is wat nie werk het nie, dat mamma of pappa nou nie werk het nie , en daarom kan hulle nie soveel dinge koop as voorheen nie.
Kinders is baie oplettend, en hulle het sekerlik gesien dat hulle miskien nie vanjaar met vakansie weg is nie, maar skaars aan ontspanning spandeer ... Dit kan dus 'n goeie tyd wees om saam met hulle in 'n ander rigting te werk: om op vakansie te wees, beteken nie beteken om 'n reis te neem, net soos om vrye tyd te hê, nie geld uitgee nie. Kom ons herstel klein afleidings soos om 'n dag saam met die gesin op 'n piekniek in die land deur te bring, 'n wandeling in die park te maak, deur die stad te stap ... of vriende te ontmoet om te speel.Op geen tydstip, nie in tye van krisis of bonanza nie, moet vryetyd en vrye tyd met uitgawes gepaardgaan.
In die vorige stadium het ons miskien gesondig om kinders te vul met speelgoed en onnodige dinge wat hulle nie waardeer nie. As ons min of niks kos om iets te bereik nie, waardeer ons dit nie, en dit is presies wat met baie kinders gebeur het, wat 'alles gehad het' sonder enige moeite. Oor die algemeen gaan kinders van vandag leer om meer te waardeer wat hulle het, want dit sal hulle meer kos om dit te kry, en hulle gaan meer van hul speelgoed en van hul dinge geniet, want as hulle baie dinge het, waardeer hulle nie en geniet dit ook nie.
Die verbruikersamelewing waarin ons leef, is 'primed' met kinders, adolessente en volwassenes met boodskappe 'jy het hierdie speelding nodig', dit is nie genoeg om 'n konsole te hê nie, jy moet die nuutste model hê. Miskien sal die krisis ons almal help om gesonde verstand te gebruik en ons nie deur gruwelike verbruikerswese te laat meevoer nie, en sal dit ons help waardeer wat ons wel het. Een van die basisse om gelukkig te wees, lê juis daarin om die waarde van wat ek het, en om nie gefrustreerd te raak deur wat ek nie het nie.
Die gevoel van solidariteit is iets wat ouers aan hul kinders moet oordra, die noodsaaklikheid om te deel, sowel met gelykes as met diegene wat die meeste benadeel word, en die ekonomiese en sosiale situasie, nooi ons om dit nou meer as ooit tevore te doen.
Dit is belangrik dat kinders leer om dinge te waardeer, ongeag die ekonomiese situasie waarin ons verkeer. Dat hulle die belangrikheid van moeite sien, dat hulle waardeer wat hulle het, en dat hulle leer om te spaar vir die toekoms. Dit impliseer die vertraging van die versterking, nie onmiddellik dinge kry nie, iets wat baie nodig is in die tyd waarin ons leef, en noodsaaklik om die bietjie frustrasies te kan verdra wat sekerlik deur die hele lewe gevind sal word.
Daarom is dit goed dat ons hulle leer om te spaar. Aangesien hulle klein was, kan hulle 'n spaarvarkie hê waarin hulle die geld wat hulle van grootouers, ooms ontvang, bewaar ... (altyd klein bedrae) en verduidelik dat dit wat in die spaarvarkie geplaas word, nie uitgegee word nie, dit is om dit te hê gered, nie net as hulle iets in die toekoms wil koop nie, maar as ons dit op 'n stadium nodig het. As hulle 'n bietjie ouer is, kan ons die geld wat hulle ontvang, verdeel in 'n deel om te spaar, wat na die spaarvarkie gaan en nie uitgehaal kan word nie, en 'n ander deel wat u kan uithaal.
U kan meer artikels lees soos Hoe om oor die gesin se finansiële krisis met kinders te praat, in die kategorie Onderwys ter plaatse.