Haider Ali - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Hyder Ali of Haidar 'Ali (ongeveer 1722 - 1782), was die de facto heerser van die Koninkryk Mysore in die suide van Indië. Haider Ali, 'n soldaat-avonturier, het een van die mees formidabele teenstanders geword wat die Britte ooit tydens hul koloniale teenwoordigheid in Indië teëgekom het. Hy word miskien net deur sy seun, Tippu Sultan, uitgesonder as die kampioen van anti-koloniale weerstand. Hy word beskou as een van die grootste generaals wat Asië in die gesig gestaar het. Sy vader was 'n hoofkonstabel in die prins staat Mysore. Vroeë militêre ervaring het Haider blootgestel aan Franse taktieke en wapens en hy het Europese huursoldate begin inrig om sy troepe op te lei en raad te gee. Hy het sy eie maatskappy gestig, wat deur sy broer befonds is (of sommige sê met oorlog uit buit), nadat hy as 'n klein offisier vir die Rajah van Mysore geveg het, is hy as offisier in die leër van Mysore aangestel. Teen 1757 was hy bevelvoerder van die leër. Teen 1761 was hy staatsminister en toe die Rajah in 1766 sterf, neem hy volle beheer oor Mysore. In 1764 neem hy Bednor (Haidarnagar) in besit, wat hy sy hoofstad gemaak het. In 'n reeks oorloë waarby die Britte met Franse hulp betrokke was, die Marathas en die Nizam van Hyderabad wat hy verower en grondgebied verloor het, het die Britte 'n vernederende nederlaag toegedien, maar kon Mysore ongeskonde aan sy seun oorhandig. Tippu Sultan het die Britte bly verset, hoewel Haider hom op sy sterfbed aangeraai het om vrede te maak. Haider Ali het ook diplomasie gebruik om sy Koninkryk teen nederlaag te beskerm, omdat hy probeer verseker het dat hy nie alleen 'n vyand sou in die gesig staar nie. Uiteindelik sou dit Brittanje se bondgenootskappe met Indiese vorste wees wat tot die finale nederlaag van sy erfgenaam gelei het. Saam met sy seun is Haider Ali 'n ikoniese figuur in die post-koloniale Indië, Pakistan en Bangladesh weens sy vasberadenheid om vry te bly van imperiale oorheersing. Hy het 'n groot deel van sy lewe aan oorlog gewerk, maar sy basiese begeerte was om sy geboortekoninkryk Mysore te beskerm teen uiterste aggressie in 'n tyd toe die verbreking van die ou orde die territoriale opportunisme toegelaat het om te struikel en die Marathas, die Britte en die Nizam stry vir mag.
Hy was die agterkleinseun van 'n Islamitiese fakir uit Gulbarga, Deccan. Sy pa was 'n Naik of hoofkonstabel by Budikote, naby Kolar in die huidige Karnataka. Na bewering het hy sy afstamming na Mohammed teruggevoer. Daar is ook 'n fort by Budikote vandag teenwoordig op die plek waar hy gebore is. Hy is gebore in 1722, of volgens ander owerhede 1717, maar die gedenkteken in Budikote lui dat hy in 1720 gebore is. Hyder het as jeug sy broer, 'n bevelvoerder van 'n brigade in die Mysore-leër, bygestaan ​​en 'n bruikbare kennismaking met die taktiek van die Franse toe hulle op die hoogtepunt van hul reputasie onder Joseph François Dupleix was. Na bewering het hy sy broer aangespoor om 'n Parsi in diens te neem om artillerie en handwapens by die regering van die Bombay-presidentskap aan te skaf, en om dertig matrose van verskillende Europese lande as kanonne in te skryf. Hy is waarskynlik die eerste Indiër wat 'n bataljon met vuurpyle en bajonette gewapen het en Europese huursoldate gebruik het om raad te gee, op te lei en te veg. Dit lyk asof sy in hierdie tydperk 'n waarskuwingsbeampte of lasbriefbeampte was. Hy het moontlik buit gebruik om sy troep te befonds.
By die beleg van Devanhalli (1749) ontplooi Haider sy bataljon en trek die gunstige aandag van Nanjaraja, die minister van die Rajah van Mysore. Vir sy dienste het hy 'n kommissie in die staatsleër met sy eie onafhanklike opdrag ontvang. Binne die volgende twaalf jaar het sy energie en vermoë hom onmisbaar by die hof gemaak, soveel dat hy in alles behalwe die naam die koninkryk regeer het. Aanvanklik was hy adjunkminister, maar toenemend aanvaar hy die volle verantwoordelikheid vir die administrasie van die staat. In 1757 word hy onder leiding van die leër geplaas teen 'n aanval op Marathan, wat hy in 1758 afgeweer het. Ter erkenning het die Rajah hom die titel "Nawab Haider Ali Khan Bahadur" toegeken.
Die Koninkryk van Mysore in 1784, twee jaar na die dood van Haider Ali, toe sy seun, Tippu Sultan, heerser was.
Teen 1761 vervang hy Nanjaraja as predikant. Nanjarajah het die koninkryk bankrot gemaak en Haider was van plan om die tesourie met verowering aan te vul. Sommige berigte sê dat Haider Ali die Rajah onder huisarres geplaas het, ander dat sy de facto-aanname van mag deur die heerser gekondoneer is. Dit lyk asof hy die administrasie doeltreffender gemaak het. Sekerlik, toe die Wadiyar Rajah in 1766 oorlede is, het Haider Ali hom opgevolg, maar as 'n Moslem was hy bekend as 'n Sultan, nie as 'n Rajah nie. Daar word gewoonlik na hom verwys as 'n usurper, maar dit lyk nie asof sy opvolging as onwettig beskou is nie. Vir 'n geruime tyd was daar 'n werklike mag deur die minister van Staat uitgeoefen, nie deur die Rajah nie.
Verowering van die Kanara
In 1763 het hy Kanara, 'n streek wat deur feodale kapteine ​​regeer is, verower, hul besitting in beslag geneem en besluit om Haidarnagar sy eie hoofstad te maak. In 1765 het hy 'n nederlaag teen die Maratha-magte aan die kus van Malabar toegedien en daarna Calicut verower. Hy trek nou die aandag van die Britte in Madras, wat in 1766 'n ooreenkoms met die Nizam van Hyderabad en die Marathas aangegaan het om troepe te voorsien om teen hul gemeenskaplike vyand te gebruik. Haider Ali het egter geleer dat hierdie drievoudige alliansie teen hom die plan in die wiele gery het deur die Marathas te veroorsaak om gebrek te maak (hy het hulle afbetaal). Haider Ali was bekwaam in die opbou van sy militêre kapasiteit, en het eintlik 'die mark vir perde, kanonne en buitelandse militêre offisiere - veral die Franse' wat sy troepe in Westerse tegnieke opgelei het, oorheers. '1
In plaas daarvan het hy Mangalore ingeneem en die Britse Bombay-leër 'n vernederende nederlaag toegedien. Die Britte het egter teruggeslaan en gevolglik het Haider 'n vloot verloor wat hy so pas gebou het, sowel as forte aan die westelike kus. Hy was baie gewillig om diplomasie te beoefen en het vir vrede gedagvaar. Toe die Britte van die hand gewys het, het hy weer sy militêre vaardigheid aangewend om die situasie om te keer, en sy leër binne enkele kilometers van Madras na 'n Britse beleg by Bangalore te bring. Teen April 1769 was die Britte bereid om 'n verdrag van wedersydse beskerming aan te gaan, wat beteken dat die Britte sou help as die Marathas weer terugkyk op hul vroeëre nederlaag. As die Britte aangeval word, sou hy help. Haider se standpunt was so sterk dat hy die bepalings van die verdrag opgestel het, wat die herstel van beide kante van die grondgebied insluit. Hy het geweet dat hy dit nie baie lank kon afkoop nie. Hy het ook 'n kommersiële verdrag met die Bombay-presidentskap aangegaan. Dit is beëindig wat die Eerste Anglo-Mysore-oorlog van 1767-1769 genoem is.
Tweede Anglo-Mysore oorlog
In 1771 val die Maratha wel aan en Haider Ali ontdek dat die Britte nie altyd hul woord gehou het nie. Hulle kon nie troepe stuur nie. Hy word deur hierdie behandeling gekniehalter, en hy het hom afgewend van diplomatieke omgang met die Engelse, en in plaas daarvan om 'n alliansie met die Franse te soek. Die Franse het 'n geleentheid gesien om hul posisie in Indië te herwin, en het positief geantwoord. In 1779 het hy ekstra Europese huursoldate gewerf en Franse adviseurs in diens geneem. Hy het hom tot die Nizam van Hyderabad en die Maratha gewend om saam met die Franse 'n anti-Britse alliansie te vorm. Hy was verder woedend toe die Britte die stad Mahé beset het, wat 'n Franse toegewing was, maar binne sy jurisdiksie. Hulle het toestemming gevra om die stad van die Franse te neem, maar Haider het geweier. Die volgende jaar het hy weer oorlog gevoer, grondgebied in die Karnaat verower en die Britte 'n ander nederlaag toegedien in 'n geveg op 10 September. Haider, wat bekend staan ​​as die Tweede Anglo-Mysore-oorlog, het Arcot in Oktober Arcot van die Britte geneem. Die Britte het geantwoord deur die Nizam en die Marathas weer te verlei om Haider te verwoes, wat hulle in staat gestel het om gedurende 1781 'n reeks gevegte teen Porto Novo, Pollilur en Sholinghur teen hom te wen. By die eerste van hierdie konflikte het Hyder minstens 10.000 man verloor. Met die hulp van die Franse lei sy seun Tippu Sultan in 1782 'n aanval op die Britte aan die Coleroonrivier, waar hulle 'n klein Britse gebeurlikheid verslaan het. Die Britse goewerneur-generaal Warren Hastings het toe 'n vloot gestuur om die kusbesittings van Haider aan te val.
Alhoewel hy Tippu gestuur het om Franse hulp te soek, het dit nie voor sy skielike dood, aan kanker, in 1782 gerealiseer nie. Die Franse het dit wel gesien as 'n geleentheid om hul posisie in Indië te herwin, maar kon nie genoeg troepe ontplooi om 'n werklike verskil te maak nie tot die uitslag van die oorlog. Daar word beweer dat Haider Ali Tippu, sy seun deur Fakhr-un-nissa (Fatima Begum), aangeraai het om vrede met die Britte te sluit, maar dit het nie gebeur nie en Tippu het die anti-koloniale weerstand tot sy dood voortgesit tydens die Slag van Seringapatam. in 1799, wat die laaste groot verset teen die Britse bewind tot die Eerste Oorlog van Indiese Onafhanklikheid in 1857-8 verteenwoordig het. Die raad van Haider aan Tippu om vrede te bewerkstellig was gebaseer op sy oordeel dat hul seermag te groot was om te weerstaan. Met die dood van Tippu het die troon van Mysore na die erfgenaam van die Hindoe-dinastie teruggekeer.
Alhoewel hy hoofsaaklik onthou word as militêre bevelvoerder, was Haider Ali ook 'n bekwame burgerlike administrasie. As 'n Moslem wat 'n Hindoe-meerderheidsstaat regeer, was hy versigtig om as 'n sekulêre heerser te regeer, en het hy godsdiensvryheid en Hindoe-regstradisie vereer. Hy het paaie gebou, tuine uitgelê en Bangalore en Seringapatam versterk (waar sy seun in 1799 sy laaste staanplek sou maak). Hy het begin met die modernisering van die administrasie en die herstelde Wadiyar-dinastie, onder Britse leiding, het hierdie proses voortgesit waarop sy seun ook in 'n aansienlike mate gebou het.
Daar word byna altyd na Haider Alis se nalatenskap verwys as 'n weerstand teen imperialisme en as die bron van inspirasie vir diegene wat in latere geslagte die beweging tot onafhanklikheid van Indië gelei het. Tog het hy ook die orde en 'n doeltreffende bestuur in 'n koninkryk herstel, wat hy ongeskonde vir sy erfgenaam gelaat het. Hy het geleef in 'n tyd van verandering in Indië toe die ou orde verbygegaan het en toe die nuwe, koloniale bestel nog nie ten volle gevestig was nie. Tippu Sultan word ook gevier as 'n held van die verset, maar soos sy vader, word hy ook onthou dat hy sy koninkryk met doeltreffendheid en vaardigheid bestuur het. Onder Tippu het Mysore die toppunt van sy militêre mag bereik. Sajoo lewer opmerkings dat van al die Indië-heersers vader en seun Haider Ali en Tippu Sultan meer as enigiemand anders gedoen het om kolonialisme in Indië teë te staan.2
Koninkryk van Mysore
↑ Ramusack 2004, bl. 31.
↑ Sajoo 2004, bl. 290.
de la Tour, Maistre en Ghulam Muhammad Sultan. 2001. The History of Nawab Hyder Ali Khan and of his Son Tippoo Sultan. Nieu-Delhi, IN: Asiatiese opvoedkundige dienste. ISBN 978-8120615564
de la Tour, Maistre. 1987. Die geskiedenis van Hyder Shah, Alias ​​Hyder Ali Khan Bahadur, of nuwe memoires oor die Oos-Indiese Eilande, met historiese aantekeninge. Nieu-Delhi, IN: Daya Pub. Huis. ISBN 978-8170350248
Michaud, Joseph. 1996. Geskiedenis van Mysore Under Hyder Ali en Tippoo Sultan. Nieu-Delhi, IN: Asiatiese opvoedkundige dienste. ISBN 978-8120601741
Ramusack, Barbara N. 2004. Die Indiese vorste en hul state. Die nuwe Cambridge History of India, III, 6. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 9780521267274
Sajoo, Amyn B. 2004. Civil Society in the Muslim World: Contemporary Perspectives. Londen, UK: Instituut vir Ismaili-studies. ISBN 978-1850435907