Die kerk leef doelbewus getransformeerd...PB3.13 Home - Slider
Die kerk leef doelbewus getransformeerd...PB3.13
Posted by thePLAN diePLAN on October 20, 2018 at 2:55 PM
•	3.13. Die kerk leef doelbewus getransformeerd (anders) binne haar konteks, die gemeenskap en die wêreld
Kolossense 1:13, 14; 3:1-17
Die brief aan die Kolossense is een van die sogenaamde ‘gevangenisskapbriewe’ van Paulus (Efesiërs, Filippense, Kolossense en Filemon, geskryf terwyl hy in gevangenskap was. Daar is verskil van mening oor waar die apostel tydens die skryf van sy briewe was – Rome, Cesarea of selfs Efese. In die geval van die brief aan die gemeente in Kolosse, is die mees algemene aanvaarding dat dit Rome was.
Aanleidend tot die skryf van die brief was berigte wat hy by monde van Epafras, ‘n lid van die gemeente, wat hy ‘n geliefde medewerker en ‘n getroue dienaar van Christus noem, ontvang het. Self was Paulus nooit in Kolosse nie. Na wat hy verneem het, was die basiese dinge van gemeentewees reeds gevestig. Sy hart is vol dankbaarheid vir die liefde, geloof en hoop wat van die gemeente kenmerkend is (1:5). Hulle het die evangelie wat aan hulle verkondig is, aanvaar en van hulle af is dit verder uitgedra (1:6,7). Maar dit is nog verder nodig dat deur die wysheid en die insig wat die Gees gee, hulle tot die volle kennis van die wil van God sal kom.
Dit alles moet teen die agtergrond gesien word van die wonder van die transformasie wat met die gelowiges gebeur het deur die ingryping van die Vader (1:12). Treffend word dit gestel in een van die mees besondere uitsprake in die Skrif: Uit die mag van die duisternis is hulle weggeruk en …onder die heerskappy gestel van sy Seun wat Hy liefhet (1:13). Die mag van die duisternis is so ‘n gelaaide begrip wat getuig van daar waar die Satan sy gesteelde mag uitoefen oor die mens se verstand, hart en handelinge deur die magte van hierdie sondige wêreld; …die bose geeste in die lug (Ef.6:11,12). Maar hulle was ook ver van God af en vyandiggesind teenoor Hom soos blyk uit hulle sondige lewenswyse (1:21). Maar nou is hulle op ‘n dinamiese wyse weggeruk uit die magte van die duisternis en oorgebring na die koninkryk van die lig. Hierdie geweldige verandering het sy oorsprong in die liefde van God wat sy geliefde Seun gestuur het na die wêreld wat Hy lief het (Joh. 3:16).
Op ‘n besondere wyse word van die Seun as die beeld van God gepraat – wie Hy is en wat in en deur Hom gedoen is. Vanuit ‘n posisie van vyandigheid teenoor God is hulle nou versoen met God (1:21-23). As gevolg van hierdie verandering in hulle lewens word hulle op ‘n opeenvolgende wyse vermaan oor hoe hulle nou hulle verbondenheid aan Christus moet uitleef (2:6-15; 2:16-19; 2:20-23). In hoofstuk 3 kom hy dan by die meer praktiese kant van die lewe. Weer word hulle herinner aan hulle verbondenheid aan Christus en die noodsaaklikheid om vanuit ‘n hemelse perspektief na die lewe te kyk – Rig julle gedagtes op die dinge wat daarbo is….(3:1-4). Dit is belangrik om hierdie opbou raak te sien wanneer eksegese gedoen word. Wie die gelowige in Christus is (identiteit), bepaal sy of haar lewe. Hulle is getransformeerde mense wat nou die lewe van die nuwe mens moet leef (3:5-11). In die prediking sal die klem baie sterk op hierdie besondere verantwoordelikheid moet val.
En dan kom ‘n baie duidelike beskrywing en vermaning van hoe hulle teenoor mekaar moet optree. Paulus begin weer met ‘n herinnering aan hulle identiteit – hulle is veranderde mense, die uitverkore volk van God wat Hy baie lief het (3:12). In hulle onderlinge verhouding met mekaar, speel liefde ‘n baie belangrike rol. In vrede moet geleef word en dankbaarheid moet nie nagelaat word nie. Só bepalend vir hulle optrede is die boodskap van Christus wat in sy volle rykdom in hulle moet bly. Lering, onderrig en dankbaarheid moet in sang verklank word. En dan volg die klimaks van sy betoog tot hier met die treffende oproep – waar die Here Jesus weer in die middelpunt staan: En wat julle ookal sê of doen, sê en doen dit alles in die Naam van die Here Jesus en dank God die Vader deur Hom (3:17).
Christene is bedoel om anders te wees as diegene van die ‘wêreld’ met wie hulle die lewe deel. Voortdurend moet hulle hul andersheid, hul identiteit , besef en uitleef. Die Skrifgedeelte (3:1-17) lê juis hierop klem. Hulle moet na hulle lewe en omstandighede as’t ware vanuit die hemel kyk. Dit help om ‘n ander perspektief, ‘n Goddelike perspektief, op die lewe te kry. Vir die moderne mens is dit moelik om op ‘n meer abstrakte manier na die lewe te kyk. Die prediker kan na die Ou Testamentiese wêreldbeeld soos byvoorbeeld in Psalm 139 weergegee, verwys.
Dit was duisternis, destyds toe die brief geskryf is. Wat tekenend van die aard en beginsel van die sondige en verlore toestand van die mens destyds was, verskil nie in wese van die werklikheid van die mens in die tyd waarin ons lewe nie. Treffend word hierdie toestand verder deur die apostel bekryf in 3:5-7. Ook die misleiding van die ongeloof, oftewel die nie-geloof, in God met sy greep op die mensdom – ‘n bedreiging vir hulle (2:4,5). ‘Duisternis’ omvou ook die mens en sy wêreld van ons dag – die verbrokkeling van waardes, die vernietiging van menselewens en die natuur. Dit kos nie veel moeite om name te gee vir die tipiese van die sondige aard van die mens en sy dade in die huidige omstandighede nie. Die media herinner ons elke dag omvattend daaraan. En dit is sommer binne trefafstand van ons in ons onmiddelike samelewing. Ons sien en beleef dit as’t ware op ons voorstoep.
Oral is daar groot nood, ‘n soeke na bevryding van die golwe van bedreigings, ‘n sug na hoop. (Pas toe volgens konteks). Wat belangrik is, is nie maar die dinge wát gedoen word nie, maar in besonder wáárom dit gedoen word. Wat in die mens veroorsaak dit? Dit vra meer as om maar net te sê dat dit die sonde is, omdat die verwrongendheid wat die sonde veroorsaak, van mens tot mens en situasie tot situasie verskil. Wat is die dieper storie agter dit alles?
Wat sou die antwoord op al hierdie probleme wees? Die mens met al sy humanistiese pogings, beplannings en gepratery is duidelik nie die ware antwoord nie. Iewers moet daar getoon kan word dat daar ‘n antwoord is en dat ‘n sinvolle lewe moontlik is, selfs in ‘n stukkende wêreld. En daar is! Die Christengelowige het die antwoord. Die antwoord is gesetel in ‘n Persoon, in die Here en Koning van ‘n koninkryk waar beginsels en waardes geld wat, waar dit geld, ware lewe geleef kan word. En dit is wat die apostel in sy brief aan die Kolossense skryf. God het lig in die duisternis gebring deur sy Seun wat Hy lief het. En hoe doen Hy dit? Hy is sigbaar in ‘lewende lywe’ in sy liggaam, die kerk, hier teenwoordig! Hierdie liggaam bestaan uit getransformeerde mense, mense wat anders is, wat ‘n nuwe lewe ontvang het, die lewe van Christus self.
Die gemeente moet gelei word om na te dink oor wie en wat nodig is om in ‘n stukkende wêreld ‘n verskil te maak. Hulle moet sien dat dit alleen waar en moontlik is in en deur Christus wat in die lewens van sy dissipels oral teenwoordig is. Sý teenwoordigheid (‘presense’ ) moet gesien, gehoor en gevoel word. Mense wat anders is, wat van Bo af dink, wat met die ou lewe gebreek het en dit steeds doen, wat gemotiveerd is om anders in liefde te wees. Hoe? Om altyd te onthou wie hulle is, aan Wie hulle behoort en daarvolgens te leef soos wat die teksgedeelte (3:1-17) leer.
TEMA: Getransformeer om ‘n verskil te maak
TEKS: Kolossense 1:13, 14; 3:1-17
Transformasie is die boodskap van die Bybel! Waarom so sê? Omdat die grootste transformasie plaasgevind het toe God die verlore sondaarmens uit die duisternis van verlorenheid weggeruk en oorgebring en onder die heerskappy gestel het van sy Seun wat Hy liefhet. Hierdie is ‘n wonderlike waarheid wat geld vir elkeen wat in Jesus Christus as Verlosser glo. Maar dit is nie ‘n waarheid wat krampagtig vasgehou mag word tot eie voordeel nie – dit moet uitgedra, uitgeleef, verkondig word aan ‘n wêreld in sondenood en verval. Hoe moet dit gebeur?
‘n Nuwe lewe word bewerk
Daar het iets gebeur wat in kontras met hierdie haglike toestand sou wees. Joh. 3:16 beskryf dit: God het die wêreld so lief gehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie, maar die ewige lewe sal hê. En in Kol.1:14 word dit verder beskryf: Deur die Seun het ons die verlossing verkry, die vergewing van ons sondes. Hierdie is die geheimenis wat eeue en geslagte verborge was maar wat nou geopenbaar is aan die mense wat aan Hom behoort. En hierdie geheimenis is Christus wat die hoop op die heerlikheid vir ons is (1:27). Die ware lig het deurgebreek! Hierin is die gelowiges onderrig, sodat hulle tot geestelike volwassenheid in Christus gebring kan word (Kol.1:2 ). Hulle het ‘n nuwe lewe ontvang (3:10)!
‘n Nuwe lewensbenadering ontstaan
Hulle strewe daarna om om hulle lewe van Bo, waar Christus is, te bedink. Hulle ontwikkel ‘n Goddelike perspektief op die lewe.
Hulle is nuwe mense wat met die ou sondige mens en sy gewoontes gebreek het en al meer vernuwe word na die beeld van hulle Skepper en tot volle kennis van God moet kom (3:10). (Die prediker moet hier veel maak daarvan dat daar ‘n radikale breek met die ou lewe en gewoontes moet plaasvind en die nuwe lewe aktief moet leef – met alles wat dit volgens konteks sou inhou).
Hulle leef nou die lewe van die nuwe mens. Hulle trek die ou kleed uit en beklee hulle voortdurend met die nuwe.
‘n Nuwe lewensstyl kry gestalte
Hulle onthou wie hulle is – die uitverkore volk van God wat Hy baie lief het (3:12). Hierdie wete is bepalend vir hulle lewensstyl.
Hulle maak erns met hulle onderlinge verhoudings waar liefde voorop geplaas word (3:12-15; 3:18-4:1).
Hulle onderrig mekaar met alle wysheid met die boodskap van Christus wat in sy volle rykdom in hulle bly (3:16a).
Hulle leef in dankbaarheid en gee daaraan uitdrukking in sang (3:16b).
Hulle weet dat gebed belangrik is (4:2-4).
Om as kerk doelbewus anders binne eie konteks, omgewing en die wêreld te leef, is nie net ‘n uitdaging nie, maar ook ‘n roeping. En dit is moontlik, juis omdat God se transformerende krag steeds werksaam is in en deur die kerk as liggaam van Jesus Christus. As ons dit waarlik wil wees, dan word ons geroep en gestuur om in die praktyk van die lewe van elke dag, met harte van liefde in te skakel by God se transformasieplan waar hy mense wat in duisternis leef, geestelik en materieel, tot sy lig wil bring.
Gaan maak ‘n verskil want God het julle in Christus anders gemaak!
Carson,H.M. Colosians and Philemon. London: Tyndale Commentaries.
Hendriksen,W. 1964. Colossians & Philemon, NT Commentary. Grand Rapids: Baker Book House.
Müller, J.J. 1958. Die brief aan die Kolossense. (CSV).
Smit, DJ. 1982. Christus is die Heer - Pinkster 1982 in Die Kerkbode, 16 April 1982.
Van Niftrik,GC.1973. Liefde. GF Callenbach.