Daar is onthutsende portrette soos “Wawielstraat” (68) en ‘n meedoënlose bevraagtekening van die Reële in Lacan se terme. ‘n Sentrale vers is dan ook “Hades” (24) waar die lot van die “onbegraafdes” beskou word. D.J. Opperman het ‘n reeks sonnette oor Brandaan geskryf in sy bundel Engel uit die Klip. Die oorspronklike artikel is op sy beurt soortgelyk aan die 1927 gedig deur Max Ehrmann (1872–1945), getitel “Desiderata”. ’n Kort uittreksel: “With all its shams, drudgery, and broken dreams, it is still a beautiful world. Dit maak dit moontlik om die logika, volgorde en aard van die interaksie tussen die veranderlikes van die versterkende sirkel te bepaal. 'n Versterkende sirkel (R) het inherente eksponensiële groei (sneeubal-effek; Senge 1990:82). Dit was ŉ groot frustrasie vir hom dat hy so verswak was dat hy niks daarvan kon opneem nie. ŉ Paar maande voor sy insinking, operasie en diagnose het Drikus vir Marguerite gevra om met hom te trou.