K nigsberg (ii) ligte kruisers van die klas - Inligting
Konigsberg (ii) ligte kruisers van die klas
K nigsberg (ii) klas ligte kruisers
Die tweede ligkruisers van die Königsberg-klas was van die laaste Duitse vlootprogram voor die oorlog. Soos gebruiklik, was dit uitgebreide weergawes van die vorige Wiesbaden -klas, maar was andersins baie soortgelyk aan die vorige klas, met dieselfde wapenrusting en wapens, en met dieselfde snelheid.
Hulle is vernoem na vier van die handelaars wat in 1914 verlore geraak het (waarvan twee uit die oorspronklike Königsberg -klas was), maar hulle het minder interessante loopbane in die oorlog as hul voorgangers gehad. In 1914-1915 is die eerste van hulle eers in Augustus 1916 in diens geneem.
Königsberg en Nürnberg was teenwoordig by die aksie in Helgoland Bight van 17 November 1917. Königsberg was die vlagskip van agter-admiraal Ludwig von Reuter, wie se krag van vier ligte kruisers 'n vloot van mynveërs beskerm het, op soek na nuwe Britse myne buite die bestaande mynvelde. Sy mag het ontsnap uit 'n magtige Britse eskader, maar Königsberg is getref deur een dop wat deur al drie haar trekke gegaan het voordat sy in 'n steenkoolbunker ingedring het en 'n ernstige brand veroorsaak het. Byna presies 'n jaar later, op 15-16 November 1918, het die Königsberg het admiraal Meurer na Rosyth geneem om die voorwaardes van die wapenstilstand te ontvang.
Emden, Nürnberg en Karlsruhe was onder die Duitse skepe wat by Scapa Flow geïnterneer is. Op 21 Junie 1919 is al drie deur hul spanne afgeskakel, maar slegs Karlsruhesuksesvol gesink is. Emden en Nürnberg was albei gestrand. Emden is toe aan Frankryk gegee, waar sy gedien het as 'n plofbare proefeenheid Nürnberg het in Brits gebly en is as 'n skietdoel gebruik. Königsberg is na Frankryk, waar sy herdoop is Metz en het tot 1937 oorleef.
Bewapening soos gebou
Agt 5.8in kanonne
Twee 88mm/ 3.45in Flak-lugafweergewere
Vier 19.7 duim ondergedompelde torpedobuise
In "German Light Cruisers " gee die skrywer Gerhard Koop die leser 'n baie goeie behandeling van die Kriegsmarine se ligte kruisers. Dit is 'n goeie bron van inligting oor hierdie onstuimige kunsvlyt.
Die skrywer kyk na elke skip, die datums waarop die kiele gelê is en skepe gelanseer is. Die spesifikasies van die wapens, wapens, aandrywing, navigasie, kanonne (afstandmeters, vuurbeheer) van die skepe word op 'n logiese, metodiese wyse uiteengesit. Ons leer meer oor die kapteins en offisiere van hierdie skepe. Die skrywer skryf kortliks oor hul gevegsgeskiedenisse, wat ongelukkig kort is.
Daar is baie uitstekende tydfoto's van hierdie skepe in vredestyd waarop hierdie vaartuie die wêreld vaar, en die vlag in buitelandse hawens wys en deur die Panamakanaal gaan. Daar is baie foto's van gewone matrose van die " laer dekke " en die wapens (die Duitsers het hul kruisers gewapen met 150 mm hoofgewere wat uitkom op 5.9 " in teenstelling met Britse en Amerikaanse ligte kruisers gewapen met 6 &# 34 gewere).
Die foto's en die spesifikasies is regtig die trekking van hierdie boek, aangesien hul vegloopbane kort en onsuksesvol was. Ek dink dit was indrukwekkende ontwerpe. Om een ​​of ander rede lyk Duitse ontwerpe - hetsy vir vliegtuie, tenks, skepe of selfs motors - baie anders as dié van ander mense en altyd indrukwekkend of hulle suksesvol was in hul rolle.
Top resensies uit Australië
Top resensies uit ander lande
Die foto's en die spesifikasies is werklik die trekking van hierdie boek, aangesien hul gevegsloopbane kort en onsuksesvol was. Ek dink dit was indrukwekkende ontwerpe. Om een ​​of ander rede lyk Duitse ontwerpe - hetsy vir vliegtuie, tenks, skepe of selfs motors - baie anders as dié van ander mense en altyd indrukwekkend of hulle suksesvol was in hul rolle.
Konigsberg (ii) klas ligte kruisers - Geskiedenis
Deur Michael E. Haskew
Toe die Duitse inval in Noorweë op 9 April 1940 aan die gang gesit is, was 'n groot deel van die beplanning vir die byeenkoms op 'n skouer gedoen. Adolf Hitler het in werklikheid generaal Nikolaus von Falkenhorst slegs vyf uur gegee om 'n gekoördineerde plan vir oorwinning saam te stel.
Falkenhorst het nietemin die opdrag aanvaar, erken dat hy 'geen idee gehad het hoe Noorweë was nie' en het 'n Baedeker -reisgids aangeskaf om te help met die oriëntasie van sy magte. Die generaal het 'n gekoördineerde aanval deur land, see en lug voorgestel, alhoewel so 'n gesamentlike militêre veldtog ongekend was. Ten spyte van die probleme, was die inval egter suksesvol - maar dit was 'n ernstige koste vir die Duitse vloot.
Drie direkte treffers
Operasie Weserübung (Weser -oefening), wat vernoem is na 'n rivier wat deur Duitsland loop en in die Noordsee uitloop, is met vertroue begin, maar die kwessie was binnekort in twyfel. Die swaar kruiser Blücher is in Oslofjord gesink deur die Noorse walbatterye, die ligte kruiser Karlsruhe is na die onderkant naby Kristiansand gestuur, en die ligte kruiser Königsberg is ingesink tydens die verowering van die hawestad Bergen. Daarbenewens het die gevegskruiser Gneisenau en die kruiser Lützow swaar beskadig is, is ten minste 'n dosyn vernietigers gesink of beskadig, en tot 14 voorraadskepe het verlore gegaan.
Afgesien van die feit dat die verliese ernstig was, het die insinking van die Königsberg is meer werd as om dit net te noem. Die ligte kruiser was die aanvanklike oorlogskip van drie susters, insluitend Karlsruhe en Köln. Haar kiel is verplaas in 1926. Die hoofbewapening het bestaan ​​uit nege 5,9 duim gewere wat in drie torings gemonteer is, terwyl die sekondêre bewapening bestaan ​​uit 'n aanvulling van ses 88 mm, agt 37 mm en vier 20 mm wapens wat hoofsaaklik bedoel was vir lugafweer.
In geselskap met die Köln, die Königsberg ondersteun die landing van Duitse troepe in Bergen op die oggend van 9 April. Akkurate vuur van die Kvarvan -battery by die monding van die hawe het minstens drie treffers behaal en die KönigsbergSe enjins, skadebeheervermoë en hulpkrag. Waterleidings wat brandbestrydingstoerusting verskaf het, was lam. Nadat Bergen in Duitse hande was, is die beskadigde kruiser langs die Skoltegrund -mol in die hawe vasgemaak.
Aangeval deur die RAF
Britse verkenningsvlugte het twee Duitse kruisers by Bergen gefotografeer, en die Bomber Command van die Royal Air Force het laat op die dag onsuksesvolle aanvalle deur 24 Vickers Wellington en Handley Page Hampden-bomwerpers geloods. Hierdie vliegtuie het bykans drie dosyn bomme van 500 pond laat val en kon nie 'n treffer behaal nie. Toe die duisternis val, het die Köln sy ontsnapping goed gemaak het. Die gehawende Königsberg oorgebly.
Luitenant -bevelvoerder Geoffrey Hare van die Royal Navy het self die aanloklike teikens by Bergen waargeneem en die bevelvoerder van HMS oorreed Sparrowhawk, soos die lugweerstasie van die Royal Navy in Hatston bekend was, om 'n aanval deur Blackburn Skua-duikbomwerpers van die Fleet Air Arm toe te staan. Altesaam 16 Skuas, 11 van die 803 -eskader en vyf van die 800 -eskader, het die lug ingevaar om 'n teiken aan die uiterste grens van die vliegtuig se reikafstand aan te val.
Die sending het om 10:15 op 10 April begin. Twee ure later is die enkele Duitse kruiser wat in die hawe vasgemeer is, deur die Skuas aangepak, die eerste golf wat uit 'n hoek van 60 grade van 8 000 voet uit die son duik. Minstens drie bomme van 500 pond, wat uit 1500 tot 3000 voet hoogtes vrygelaat is, het hul merke te midde van skepe aangetref en woedende brande aangesteek. Die aanvallers het minimale skade opgedoen as gevolg van 'n ligte lugvuur, en die skip het by die boog gaan lê. Na verneem word, het een Skua van die 803 -eskader ingespan tydens die terugvlug; sy vlieënier en draadlose operateur/kanonnier is albei dood.
Die eerste vlootvaartuig in die geskiedenis wat deur die lug gesink is
Rekeninge wissel oor hoe lank die Königsberg dryf, sommige meld dat die skip binne 'n uur gesink het en ander dat haar bemanning 'n heldhaftige stryd van drie uur gevoer het om haar te red. Ongeag, die skip het verniel. Agtien matrose was dood en 23 gewond tydens die aanval. Die Duitsers het eintlik opgemerk dat soveel as ses Britse bomme hul teiken getref het. Later opgewek uit die modder van die hawe van Bergen, het die Königsberg is nooit weer in diens geneem nie. Die hulk is in 1947 deur die Noorweë vir afval opgebreek.
'N Paar opmerklike naskrifte omring die sink van die Königsberg. Alhoewel die Royal Navy amptelik die rol van duikbom as 'n effektiewe offensiewe taktiek verminder het, was dit eintlik die Skua wat die aksie onvergeetlik gemaak het. Duikbomwerpers van Fleet Air Arm het hul missie voltooi, en die Königsberg was die eerste vlootvaartuig in die geskiedenis wat tydens oorlogstyd deur 'n lugaanval gesink is.
Geboude Weser, Bremen, gelê in Augustus 1914, voltooi Augustus 1918.
Geboude Wilhelmshaven Navy Yard, gelê in Mei 1915, voltooi Desember 1916.
SMS Nrnberg (ii)
Geboude Howaldtswerke, Kiel, gelê Desember 1914, voltooi Februarie 1917.
Gebou Weser, Bremen, gelê in 1915, voltooi Desember 1916.
Lengte 145,8 m waterlyn 151,4 m algehele, balk 14,2 m, diepgang 6,14 m, verplasing 5,440 ton vrag 7,125 ton vol vrag.
2 -as Navy turbines, 31,000 pk, 27,5 knope
K nigsberg 45,900 pk = 27,8 knope
Karlsruhe 55.700 shp = 27.7 knope
Emden 50,216 pk = 27,7 knope
2.5-0.5in gordel, 2.5-1in dekke
8 x 150mm (5,9in) SKL/ 45cal (8 x 1), 2 x 88mm (2 x 1), 4 x 500mm (19,7in) TT, 200 myne
Ligte kruiser met dieselfde patroon as vorige ontwerpe. Bemanning 475.
Eerste Wêreldoorlog diens:
17 November 1917 besig met Britse kruisers in die tweede Slag van Helgoland Bight.
Afgestaan ​​aan Frankryk en geskrap in 1936.
Aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog by Scapa Flow geïnterneer en afgekap.
Aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog vasgekeer en gestrand by Scapa Flow.
Gebruik as teiken 1922 deur French en geskrap in 1926.
Oktober 1917 bedrywighede by die Baltiese Eilande.
Het 'n Franse prys geword en in 1926 geskrap.
Verplasing: 6.000 ton standaard 7.700 ton vol vrag
Lengte: 174 m
Straal: 15,2 m
Konsep: 6,28 m
Aandrywing: 3 -maal asse 4 MAN 10 -maal silinder dieselmotors 2 keer turbines met 'n maksimum van 68 200 pk
Spoed: 32,1 knope
Reeks: 5 700 seemyl teen 19 knope
Bemanning: 850 mans en offisiere
9 en tye 15 cm L/60 SK C/25
1,080 rondtes gedra
2 keer 8.8 cm L/45 SK C/35
800 rondes gedra
2 keer 8.8 cm L/76 SK C/32 na 1933 4 na 1935
1 600 rondes gedra
6 en tye 8,8 cm L/76 SK C/32 na 1940
2.400 rondtes gedra
8 en tye 3,7 cm L/83 SK C/30 na 1934
9 600 rondes gedra
8 en tye 2 cm MG L/65 C/30
17 600 rondes gedra
12 en tye 53,3 cm torpedobuise
24 & keer torpedo's gedra
Pantser Gordel 50 tot 70 mm, dek 40 mm, torings 20 mm,
Vliegtuie: 2 keer Heinkel He 60 seevliegtuie
Die Karlsruhe neem saam met die Weser bung (inval van Denemarke en Noorweë) deel
torpedobote Greif, Luchs en Seeadler op pad na Kristiansand -Suid en Arendal.
Die Karlsruhe word aangeval deur die Britse duikboot HMS Truant buite Kristiansand. Die Karlsruhe word getref deur een torpedo wat beide enjins en kragstasies uitskakel. Die bemanning word gered deur die torpedoboot Greif. Die Karlsruhe word dan gesink met twee torpedo's van die Greif om 22:50.
Neem bevel op 25 September 1931
Beëindig bevel op 8 Desember 1932
Neem bevel op 8 Desember 1932
Beëindig bevel op 16 September 1934
Neem bevel op 16 September 1934
Beëindig bevel op 23 September 1935
Neem bevel op 23 September 1935
Beëindig bevel op 29 September 1937
Neem bevel op 29 September 1937
Beëindig bevel op 21 Mei 1938
Neem bevel op 13 November 1939
Beëindig bevel op 10 April 1940
Meer Duitse ligkruisers
Moet die ontwerp verander. Die ligte kruisers wat gebou is, is nie deur die Atlantiese Oseaan ontwerp nie. Hulle was onstabiel in swaar see en moes 50% of beter of hul brandstof behou om ruwe water te oorleef. Relatief lae brandstofvermoë het beteken dat hulle skaars in die Noordsee kon werk voordat die lae brandstof-/ballasttoestand plaasgevind het.
Selfs volmaakte ligte vaartuie sou van marginale waarde gewees het sonder om brandstof te vul in die Altantic. Gewapende handelskruisers sal 'n beter waarde hê.
Lid 1487 uitgevee
8.000 nmi (15.000 km) teen 19 kn (35 km/h) (M, N, O, P)
12.000 nmi (22.000 km) teen 19 kn (35 km/h) (Q, R)
Komplement: 28 beamptes
Bewapening: • 8 × 15 cm (5,9 in) gewere
• 4 × 8,8 cm (3,5 duim) AA
• 8 × 3,7 cm (1,5 duim) AA
• 4 × 2 cm (0,79 in) AA
• 8 × 53 cm (21 duim) torpedobuise
• 60 myne
Dit het redelik vergelyk met die Type VII Uboat.
Nie as daar van hulle verwag word om terug te keer nie.
Soos ek gesê het, kon hulle uitgaan. As hulle terugkom, was dit rede tot viering. Aangesien een CL gebruik kon word om 'n halfdosyn u-bote te konstrueer en te beman, waarvan die meeste verskeie missies met 'n redelike kans op oorlewing sou kry, is die oppervlakteskip se tyd 'n lewensvatbare opsie (behalwe as 'n bedreiging deur te bestaan ​​soos in die geval) van Tirpitz) was oor die algemeen verby.
Daar was 'n baie beperkte uitsondering, gewoonlik na die PQ -konvooie, maar selfs dan was die begeleiders oor die algemeen sterk genoeg om 'n CL nutteloos te maak.
Soos ek gesê het, kon hulle uitgaan. As hulle terugkom, was dit rede tot viering. Aangesien een CL gebruik kon word om 'n halfdosyn u-bote te konstrueer en te beman, waarvan die meeste verskeie missies met 'n redelike kans op oorlewing sou behaal, is die oppervlakteskip se tyd 'n lewensvatbare opsie (behalwe as 'n bedreiging deur te bestaan ​​soos in die geval) van Tirpitz) was oor die algemeen verby.
Regtig genoeg, alhoewel ek saamstem met Rubicon se standpunt oor die vloot vir Duitse slagskepe, sou die Bismarck nie gesorteer word nie, sou dit redelik groot bates saam met die res van die Duitse BB's en BC's vasgemaak het. Omdat die Scharnhorst, Gniesenau, Bismarck, Tirpitz, Prinz Eugen, Admiral Scheer, Deutschland en Admiral Hipper gestasioneer was met OTL KM -liggevegskepe (sonder Baltiese ontplooiings) in Noorweë, sou die Britte groot vlootbates in die Noordsee opgesluit hou om te verdedig teen 'n uitbraakpoging en later begeleiding van konvooie na Murmansk.
Intussen sou dit nie die beste gebruik wees om die twee 'ekstra' swaar kruisers en twee vliegdekskepe te bou nie, maar om die hulpbronne in ekstra Uboats in te ploeg (of dit heeltemal te red) (om nie eens te praat van plan Z nie). Deur al die skepe as 'n vloot in Noorweë te hou, sou u ook 'n groot hoeveelheid brandstof bespaar wat Duitsland vir ander dinge sou gebruik het.
Dit het gesê dat die gekombineerde skepe hierbo 'n paar honderdduisende ton Britse skeepsvaart IOTL gesink het.
Ons het u maklik gemaak om 'n PDF -e -boek te vind sonder om te grawe. En deur toegang tot ons e -boeke aanlyn te hê of deur dit op u rekenaar te stoor, het u maklike antwoorde met German Light Cruisers Of World War Ii. Om aan die gang te kom met die vind van Duitse Light Cruisers van die Eerste Wêreldoorlog, vind u tereg ons webwerf met 'n uitgebreide versameling handleidings.
Uiteindelik kry ek hierdie e -boek, dankie vir al die Duitse Light Cruisers van die Eerste Wêreldoorlog wat ek nou kan kry!
Die invloed van die geskiedenis
'N Militêre geskiedenisblog met die fokus op vlootoorlog in die 20ste eeu en 'n besondere klem val op die wisselwerking tussen strategie en tegnologie. Die naam kom uit my oortuiging dat die enigste manier waarop ons die hede werklik kan verstaan, is deur die verlede te bestudeer. Daarom is die meeste inhoud gerig op vergelyking en analise op soek na lesse uit die geskiedenis wat op aktuele aangeleenthede toegepas kan word.
Volg per e -pos
Ten spyte van die vroeë eksperimente deur die Verenigde State en die groot aantal watervliegtuigtenders en vroeë draers wat in opdrag van Groot -Brittanje was, was die Japannese eerste vloot wat sy ruiters dryf. Die Nagara-Ligte kruisers van die klas (loodskip wat in 1922 in gebruik geneem is) is gebou met vlieënde platforms bo hul boogbewapening en een vliegtuighangers in hul brûe. Hierdie ongewone reëling is in die 1924 herhaal Sendai-klas en die 1926 FurutakaSwaar kruisers van die klas het ook in diens geneem om van platforms af te vlieg (maar op hul agterste nommer 4 -torings gemonteer eerder as hul boë en sonder hangars).
'N Ligte kruiser van die Nagara -klas - let op die vliegplatform vorentoe oor die rewolwer nommer 2, die hangar is op die tweede vlak van die bobou
Hierdie opset was egter onbevredigend en al drie klasse het hul vliegplatforms in die vroeë dertigerjare vervang deur 'n enkele skut -katapult. Die Kuma-klas ligte kruisers en Aoba-klas swaar kruisers wat sonder lugvaartgeriewe in diens geneem is, is op hierdie tydstip ook met katapulte toegerus. Na hierdie herbouings het die ligte kruisers almal 'n enkele vliegtuig gedra terwyl die swaar kruisers twee gedra het. Interessant genoeg het die ligte kruisers hul hangers in hierdie herontwerp verloor en die Japannese het nooit weer hangers op hul kruisers gebruik nie. In plaas daarvan is vlotvliegtuie óf op die katapulte gebêre óf daarby op die oop dek.
Die eerste Japannese kruisers wat met katapulte in gebruik geneem is, was die 1928 Myoko -klas. Hierdie swaar kruisers stel die patroon vir alle opvolgende Japannese kruisers met hul twee middervaartkatapulte en ruim lugvaartdek. Die Myoko en Atago Cruisers van die klas het albei tot drie vlotvliegtuie tydens die 1935 gedra Mogami -klas het 'n maksimum van vier. Die laaste 1938 Toon -klas -kruisers is geoptimaliseer vir vlotvliegtuie en het hul agterste torings verruil vir 'n groot lugdek. Dit het hulle teoreties in staat gestel om 'n indrukwekkende agt vlotvliegtuie te dra, hoewel daar nooit meer as ses aan boord gegaan het nie.
Twee vlotvliegtuie op 'n cruiser in die Mogami-klas-let op die 6-duim torings van die verdrag-era
Terwyl die eerste vlotvliegtuigvliegtuie Japannees was, was die eerste suksesvolle Amerikaanse motors. Dit was die 1923 Omaha-klas -vaarkruisers wat met 'n paar midskappe katapulte in gebruik geneem het vir twee aan boord gevliegte vliegvliegtuie. Terwyl hierdie reëling in die twee 1928 herhaal is Pensacola-klas swaar kruisers, dit was die 1930 Northampton-klas wat die standaard stel vir lugvaartgeriewe op Amerikaanse kruisers. Terwyl die Northampton-klas het ook twee mid -skips katapulte gehad, en dit het 'n groot hangar ingerig vir nie minder nie as vier vlotvliegtuie.
Twee katapulte en 'n hangar met vier vliegtuie is ingesluit op alle opvolgende Amerikaanse kruisers, alhoewel die 1937 Brooklyn-klas dui op die skuif van mid-skipsfasiliteite na katapulte en agterste dekke (onder die dekke).
Hierdie ligte pasvorm is tot op 1935 op elke kruiser voortgesit Arethusa-klas. Die Britte was egter bewus van die waarde van kruisvliegtuie en het 'n reeks herstelwerk gedoen om meer by die vloot te voeg. Die eerste hiervan was in die vroeë 1930's toe die Kent-klas het die enkele katapulte en vliegtuie ontvang waarvoor hulle ontwerp is. Teen die middel 1930's het die smaraggroen-klas het uiteindelik hul vliegplatforms met katapulte vervang en uitgebreide herbouings van die swaar kruismag is begin. In hierdie herbouings een Londen-klas en vier Kent-kruisers het boonste hangars vir twee vlotvliegtuie ontvang. Op hierdie punt was daar egter oorlog en dit was te laat om die hele vloot op te gradeer. Die laaste Britse kruisers voor die oorlog, die 1937 Dorp-klas, was van die begin af toegerus met 'n enkele katapult en twee vliegtuighangers.
'N Agteraansig van 'n ligte kruiser in die middestad wat die groot deure wys na die voorste boonste hangar wat tipies is vir latere Britse kruisers
Ondanks die feit dat hulle een van die tweedeklas -vloot was, was die Franse nogal vinnig besig om kruisvliegtuie aan te neem. Hulle 1926 Dugauy-Trouin-klas ligkruisers in diens geneem met een agterste katapult en twee vliegtuie op die bootdek. Die opvolgende Duquesne, Suffren, en Emile Bertain-klas -kruisers het hul enkelkatabole in die middel van die skepe laat ry, maar het ook twee vliegtuie op hul dekke gedra. Die swaar kruiser van 1934 Algerie het hierdie patroon verbreek met twee midskappe katapulte en ruimte vir drie vliegtuie terwyl die 1936 La Galissoniere-ligkruisers van die klas het hul katapulte op hul agtertorings gemonteer en 'n viervlak boonste hangar bygevoeg.
Die eerste Italiaanse vlotvliegtuigkruisers was die 1928 Trento-klas swaar kruisers. Hierdie skepe het nogal unieke lugvaartgeriewe, bestaande uit 'n vaste boogkatapult en 'n boeghangar onder twee dekke vir twee vliegtuie. Hierdie ontwerp is herhaal in die Zara-klas, maar die 1931 Condottieri-Ligte kruisers van die klas het na 'n katastrook met twee vliegtuie wat bo die dekke geberg is, verhuis. Die laaste Italiaanse swaarvaart, die 1933 Bolzano, het 'n enkele skut -katapult gehad sonder hangar en drie vliegtuie.
'N Goeie uitsig op die boogkatapult op 'n Zara -klas -kruiser - die ingang van die hanger is onder die gewere van die nommer 1 -rewolwer
Nadat sy haar vloot in Versailles verloor het, was Duitsland te verstane traag om moderne oorlogskepe te bou. Die besluit om die 1929 te bou Konigsberg-klas -kruisers sonder lugvaartgeriewe is nogal vreemd. Die eerste Duitse vlotvliegtuigkruisers was die 1931 Leipzig-klas, wat gebou is met 'n enkele skut -katapult en twee vliegtuie aangepak het - een op die katapult en die tweede in 'n gedeeltelik gedemonteerde toestand. Verbasend genoeg is hierdie omslagtige reëling voortgesit in die Duitsland-klas groot kruisers, die herstel van die middel van die 1930's van die Konigsberg-klas, en die 1939 Admiraal Hipper-klas swaar kruisers (wat twee gedemonteerde vliegtuie vir altesaam drie vlotvliegtuie vervoer het).
In hierdie tydperk het Rusland op sy beste 'n derde klas vloot gehad. Dit is egter die moeite werd om dit in ag te neem as 'n herinnering aan hoe lank dit neem om tegniese vooruitgang te bereik om die kleinste lande te bereik. Ondanks die groot vloot wat in die twintigerjare vlotvliegtuigbootjies gebou het, het Rusland dit eers in die vroeë dertigerjare gehad toe 'n handjievol kruisers met katapulte en vlotvliegtuie van Duitsland gekoop is. Die eerste Russiese kruisers wat met lugvaartgeriewe gebou is, was die 1938 Kirov-klas, wat 'n enkele skut -katapult en twee vliegtuie gehad het. Die Duitse inval in Rusland het egter die aanbod van Duitse lugvaarttoerusting beëindig en die inheemse Russiese plaasvervangers was minder as bevredigend. Dit het beteken dat die Kirov-klas het eers met vlotvliegtuie gewerk nadat die oorlog geëindig het.
Ahoy - Mac se weblogboek
Voor die Eerste Wêreldoorlog, in die huidige Tanzanië, het Duitsland die kolonie Duits-Oos-Afrika besit, met Dar-es-Salaam as hoofstad. In 1913, die ligte kruiser SMS Konigsberg (SMS staan ​​vir Seiner Majestat Schiff ie. His Majesty's Ship) is na hierdie gebied geseil en versterk Duitsland se vermoë om tydens oorlog te handel met hierdie skip. Groot -Brittanje was ongetwyfeld deeglik bewus van die nabyheid van hierdie Duitse kolonie aan baie van die belangrikste vaartroetes van die Indiese Oseaan.
Duitse Light Cruiser Konigsberg in WW1
Duitse kruiser vertrek uit Kiel na Oos -Afrika.
Met kaptein Max Looff in bevel, SMS Konigsberg het die 25ste uit Kiel gevaar. van April in 1914, het sy deur die Middellandse See gegaan, deur die Suez -kanaal gegaan, by Aden gestop, waar haar kaptein selfs daar saam met die Britse goewerneur geëet het, almal baie burgerlik in vrede, maar selfs die oorlogswolke dreig op die horison .
Die kruiser het teen die sesde na Matzetumbe, buite die hawe van Dar-es-Salaam, gekom. van Junie 1914. Wat 'n kontras was dit in Oos -Afrika in vergelyking met die huis in Kiel, die koue mistige kus van die Noordsee, 'n hele wêreld weg, hier is die stowwerige rooi aarde wat deur 'n meedoënlose son gestamp word, en die skemerige inheemse mense swerm oor die plaaslike bevolking dokarea.
Oostenrykse aartshertog vermoor.
Die Oostenrykse aartshertog Ferdinand is die 29ste in Serwië vermoor. van Junie, en Europa gly oor die gladde helling na die oorlog.
Kaptein Looff berei sy skip voor vir diens in die Indiese Oseaan.
Kaptein Looff het sy skip voorberei vir die komende geleenthede deur sy bemanning op te lei met beide kanonne en torpedo -oefeninge op see, alle houtmeubels is geland en die skip is volledig voorsien. Steenkoolvoorrade is by Dar-es-Salaam ingelê, en die Somaliër van 2 500 ton is as die cruisevoorraad aangewys. Daar is inligting ontvang dat drie Britse kruisers op die 1ste by Zanzibar sou aankom. Augustus om hul skepe te verbrand. As Konigsberg om nie in die hawe vasgevang te word nie, moes sy vinnig vaar, en op die laaste dag van Julie het die kruiser kort daarna 10 myl van die wal af gekom, toe die uitkykpunt van die mastkop by die brug rapporteer, het hy drie skepe gesien .
Britse Cruisers in sig.
Hierdie waarneming het verander in die drie Britse kruisers:- Hyacint, Pegasus, en Astria, het hulle almal gou rondom die Duitse skip ontstaan, sou oorlog dan, soos verwag, verklaar word Konigsberg sou in diepe moeilikheid wees. Kaptein Looff het stoom vir 22 knope bestel en was gereed om dit uit te wag; 'n skielike storm, wat reën meebring, het die vergelyking verander, hy het 'n uitstel gekry, en die slegte weer het hom van die Britse skepe weggesteek.
Konigsberg maak 'n vinnige draai van 180 grade, stomend na die Britse kruisers, verby Hyacint, en dan vir 'n uur suidwaarts draai, op volle spoed werk en die res van die nag see toe gaan, maar baie kosbare steenkool verbrand.
Die Britse agter-admiraal King-Hall woed absoluut, heeltemal buite homself, oor sy magte wat die Duitse skip toelaat om hulle te ontwyk, en ontsnap uit hul kloue.
Britse Cruiser HMS Pegasus, gesink deur die Duitse Cruiser SMS Konigsberg.
Eerste Wêreldoorlog word verklaar.
Dit was nog net ses dae voordat kaptein Looff die kodewoord EGIMA ontvang het, wat beteken dat sy land nou in oorlog was met Engeland Konigsberg die jagter geword.
Op die 6de. van Augustus 1914 het die Britse SS Stad Winchester was in die Golf van Aden, op pad na Londen, Sy was propvol algemene vrag, insluitend die 1ste. van die seisoenale teewas van Indië. Haar kaptein, George Boyak, het sy skip nou gevind in geselskap van 'n vaartuig, wat hy gedink het Brits was, soekligte het sy bevel aangesteek, en hy is deur die seinlamp gevra "Watter skip en nasionaliteit?" Hy reageer pligsgetrou met die skip se naam en die geregistreerde hawe, maar word toe beveel om te stop.
Die aankoms aan boord van 'n Duitse vlootoffisier saam met sy instapgeselskap het die kaptein skielik laat besef dat sy skip nou deel uitmaak van die geskiedenis, die eerste Britse skip wat in Duitsland tydens die Eerste Wêreldoorlog gevange geneem is en die eerste slagoffer van die Raider Konigsberg.
Die probleem van 'n steenkoolvoorraad vir die Raider.
Die steenkoolposisie in Konigsberg was besig om kritiek te word, en sy het met haar voorraadskip Somali 'n afspraak gemaak en saam met 'n prysspan aan boord gemerk Stad Winchester, plus die Duitse vragmotors, Ziefen, Goldenfils, en Ostmark. Al vyf skepe wat anker lê op die eiland Hallaniya, aan die kus van Oman, is 400 ton vrag van die Stad Winchester, en sy is toe ontwrig.
Hierdie skip wat vermis sou raak, sou binnekort die Britse alarmklokke lui, en die Duitse kruiser het onafhanklik vertrek na die Oos-Wes skeepsbane, maar die kas was inderdaad kaal.
Op soek na geallieerde gestuur.
Konigsberg benodig meer steenkool en vars water, 'n tweede ontmoeting met Somalies gemaak is, en teen die 24ste. Augustus was die kruiser weer op dreef. Die skip het langs die Afrika -kus na Madagasgar gegaan en die oggend van die 29ste die Baai van Majunga binnegegaan. van Augustus, niks daar nie, die gebied is absoluut leeg van aflewering. Die plaaslike bevolking het gedink dat hul besoeker 'n Britse kruiser was, maar toe dit nie anker nie, het die plaaslike radiostasie berig dat 'n Duitse skip daar was.
Steenkool raak weer laag.
Steenkool en die voortgesette beskikbaarheid daarvan was 'n konstante knaagprobleem; die skip het nou tot 'n kwart van sy bunkervermoë afgeneem, en Konigsberg weer ontmoet Somalies, maar swaar seë het enige poging tot herhaling verhinder.
Gedurende die Eerste Wêreldoorlog was die voorsiening van steenkool aan die Duitse Raiders wat op die sewe seë rondbeweeg op soek na geallieerde skeepvaart 'n groot kopseer, en dikwels moes die Raiders op hul slagoffers staatmaak om baie gesogte steenkool te voorsien. As 'n skip gestop word en haar vrag 'n volle vrag stomende steenkool was, was dit inderdaad 'n bonus. Dit is interessant dat in die Tweede Wêreldoorlog presies dieselfde probleme met die behoud van die brandstofvoorraad vir die Duitse gewapende handelaars nog steeds verkry is. Die koördinering om 'n tenkwa en voorraadskip op die regte plek en tyd te hê om 'n Raider in 'n groot oseaan te ontmoet, was altyd 'n moeilike taak.
Die Rufijirivier -delta.
Daar is nou besluit dat beide skepe na die Rufijirivier sou ry, en op die middag van die 3de. van September 1914 gly hulle oor die kroeg by die monding van die Rufijirivier en stoom die Simba Uranga -kanaal op. Off het 'n boodskap aan Dar-es-Salaam gestuur om steenkool en voorraad te bestel, plaaslike nuus berig 'n Britse cruiser op Zanzibar en Looff dink dit is waarskynlik Pegasus of Astrea, dit was eersgenoemde, in die hawe met ketelprobleme.
Kaart wys Die van Konigberg bewegings in die Rifijirivierdelta.
Die getalle met die sirkel is die ankerplekke van die Duitse kruiser,
M1 en M2 die posisie van die Britse monitors vir hul laaste aanval.
Kaptein Looff besluit om die Britse Cruiser te vernietig.
Die middaggety van die 19de. van September gedra Konigsberg see toe, en sy koers na Zanzibar. Die volgende oggend het sy die Channel Pilot Boat by die ingang van die hawe vernietig, en Pegasus het binne 9000 meter bereik, en die Duitse skip het losgebrand. Binne 20 minute was die Britse kruiser langs haar boë en het baie rook afgegee. Looff het ontsnap toe hy terug is see toe, en 'n gebreekte suierstangkruising in een van die hoofmotors van die skip het haar kaptein gedwing om terug te keer na die Rufiji -delta, waar hy saam met Somalies she was camouflaged, if a quick escape became necessary, there were several navigable channels that might be used.
Two days after Konigsberg had sunk Pegasus, the German cruiser Emden ( a sister ship to Konigsberg ) had boldly steamed into the harbour of British Madras and bombarded it. The British had now had enough, and the 5,400 ton Royal Navy cruisers Chatham, Weymouth, en Dartmouth, were all sent out on a find and destroy mission seeking out Konigsberg.
Wanneer Chatham stopped and searched the German ship Prasident, she found orders to ship coal out to the Rufiji Delta, then on the afternoon of the 20th. of October a landing party from the British cruiser was combing this Delta area. A sailor shinned up a tree, and was able to detect the disguised masts of both Konigsberg en Somalies poking up through the forest canopy. Chatham promptly called up her sister ships, and the blockade began.
On the 2nd. of November the three British ships commenced their bombardment, but Looff promptly moved his two ships 2 miles further upstream. A few days later, Somalies was hit by Chatham's gunfire, set alight, to soon become a total loss, one down and one to go! On the 9th. a British freighter Newbridge was sunk as a block ship in the mouth of the Ssuninga channel, but really to no effect, as Konigsberg never was able to obtain enough coal for her to make a dash for the open sea.
Met die verlies van Ruebens, Konigsberg was now stranded high and dry. The British went about very systematrically charting all of the cruiser's defences, and two shallow draft River Monitors, Severn en Mersey were sent off on their way to the Delta where they finally arrived in June of 1915.
By 1115 ( 11.15 AM ) the Monitors had entered the River, and within 30 minutes the German ship opened fire with four guns of her main armament, but she could not match the rate of fire from the Monitors who began to score hits along her entire length. In addition, the German was short of ammunition, her middle funnel was brought down, smoke poured from her hollow mast, a fire started close to the forward magazine, by 1300 ( 1. PM ) Konigsberg was verlore.