IPO staan ​​vir die aanvanklike openbare aanbod. Daar word na verwys as die neem van 'n maatskappy se publiek, en die IPO behels 'n private maatskappy wat sy aandele vir die eerste keer aan die publiek bied. Daarna word die aandele genoteer op 'n beurs en handel in die ope mark.
Waarom Maatskappye Publiek Met 'n IPO
IPO's word tipies gebruik deur nuwe maatskappye wat addisionele kapitaal benodig om uit te brei, of deur private maatskappye waarvan die eienaars en beleggers hul oorspronklike beleggings wil monetiseer (sien uitgangstrategie ).
As marktoestande reg is vir die besondere besigheid ten tyde van die IPO, kan die oorspronklike beleggers in die private maatskappy fortuin maak omdat die nuwe aandele veel meer werd is as hul aanvanklike beleggings.
Hoe 'n IPO gemaak word
Normaalweg is 'n privaat maatskappy wat via 'n IPO op Wall Street wil publiseer, dit deur 'n beleggingsbank (soos Goldman Sachs of Morgan Stanley) die aandele-uitgifte te onderskryf. Deur onderhandelinge besluit die maatskappy en die beleggingsbank oor hoeveel aandele uitgereik sal word, die tipe aandele en die uitgiftekoers. Afhangende van die ooreenkoms, kan die onderskrywer die bedrag waarborg word deur die aankoop van sommige of al die aandele waarborg en dan weer aan die publiek verkoop.
Die beleggingsbank berei die IPO voor deur registrasie-inligting aan die Sekuriteit- en Uitruilkommissie (SEC) voor te lê, insluitend besonderhede van die aandele-aanbieding, finansiële state, bestuursinligting, ens.
Die SEC voer agtergrond tjeks op die registrasie om seker te maak dat al die korrekte inligting in die voorlegging geopenbaar is.
Na die SEC-goedkeuring begin die maatskappy en die onderskrywer die kwessie aan kliënte te bemark deur 'n reeks prospektusse te verskaf wat die maatskappy en die aandele-aanbod beskryf (sien Zipcar-prospektus vir 'n voorbeeld).
Aanvanklik word die aandele tipies aangebied aan groter institusionele beleggers soos pensioenfondse, lewensversekeraars, onderlinge fondse, ens. Wat kan bekostig om groot blokke aandele te koop (gewoonlik teen 'n afslagprys). Uiteindelik word die aandele op 'n beurs genoteer en kan dit deur individuele beleggers gekoop word.
Voorbeeld van 'n IPO
In die tegnologie wêreld was die grootste IPO ooit (en die grootste in internetgeskiedenis) dié van Facebook op 18 Mei 2012. Stigter en hoof aandeelhouer Mark Zuckerberg het dit weerstaan ​​om die maatskappy publiek vir jare te gebruik en het kapitaal hoofsaaklik deur private verkope van aandele aan ander maatskappye soos Microsoft. Teen die tyd van die IPO het Facebook meer as 500 private aandeelhouers en meer as 800 miljoen maandelikse gebruikers gehad.
'N Paar maande voor die IPO was Facebook van plan om die IPO-aandele teen $ 28 tot $ 35 per aandeel te prys. As gevolg van verwagte hoë aanvraag, is die aantal aandele wat verkoop moet word, met 25% toegeneem en die IPO-prys per aandeel is verhoog tot $ 38, wat Facebook 'n piekmarkkapitalisasie van meer as $ 104 miljard gee.
Ongelukkig het die prys van die effekte op die openingsdatum geval en het dit vir die volgende twee maande gedaal en in Augustus 2012 onder $ 20 per aandeel gedaal.
Die aandele het nie meer as 'n jaar na die IPO herstel bo die IPO prys nie.
IPO's is nie altyd 'n sukses nie
Alhoewel 'n IPO finansieel voordelig vir sake-eienaars kan wees, is sukses sekerlik nie gewaarborg nie en daar is verskeie nadele. Eerstens kan jy nie jou geld so vinnig as wat jy wil hê, kry nie. Beleggers kan daarop aandring dat al die geld wat deur die IPO geopper word, in die onderneming herbelê word. En 'n gedeelte van jou aandele kan jare lank in besit wees.
Tweedens, u eienaarskapsposisie kan ernstig afgehelp word en u kan die beheer van die maatskappy verloor. Om dit te vermy, kan eienaars wat beheer oor 'n maatskappy na 'n IPO behou, dit doen deur afsonderlike klasse aandele uit te voer wat verskillende veelvoude van die stemgewig dra.
In die Facebook-voorbeeld hierbo het Mark Zuckerberg slegs 18 persent van die maatskappy besit ná die IPO.
Die openbare IPO-uitgereikte aandele (Klas A) het egter 1/10 van die stemgewig van die oorspronklike private (Klas B) aandele gehad. Sy hoeveelheid van Klas B-aandele het 57 persent van die stemaandele beloop en hom ná die IPO in beheer van die maatskappy gelaat.
Uit 'n belegger perspektief kan IPO's 'n riskante belegging wees. Sonder historiese inligting kan dit moeilik wees om die aandeelprys van 'n maatskappy behoorlik te evalueer, en IPO's is geneig om uitgereik te word wanneer marktoestande gunstig is. IPO's soos Webvan en pets.com wat tydens die dot-com-borrel geloods is, het in skouspelagtige mislukkings verander toe die borrel bars en albei maatskappye uiteindelik bankrot geword het.