Hierdie is die ware verhaal van die Olimpiese altleet Derek Redmond wat tydens die 1992 Olimpiese spele ten spyte van ‘n geskeurde dyspier, met die hulp van sy pa, die wedloop voltooi het. Dit demonstreer pragtig hoe moeilik die wedloop is, maar dat ons moet deurdruk tot die einde om die Hemelse Prys te behaal.
Hy het die wedloop van sy lewe gehardloop en kon die wenpaal sien toe hy die draai na die pylvak neem. Hy het skielik gevoel hoe ‘n skerp pyn aan die agterkant van een van sy bene opbeweeg. Hy het op sy gesig neergeval op die baan met ‘n geskeurde dyspier.
Dit was Jim Redmond, Derek se vader. “Jy hoef dit nie te doen nie!”, het hy aan sy huilende seun gesê. “Ja, ek moet”, het Derek geantwoord. “Wel, dan maak ons dit saam klaar”, was sy pa se reaksie. En hulle het. Hulle moes veiligheidswagte van hulle weghou en soms het Derek sy kop op sy pa se skouer laat rus. So het hulle in die baan gebly tot by die wenstreep, terwyl die skare verwonderd toegekyk het en hulle staande en sommige huilende toegejuig het.