Argentinie – Tweede bestemming
Desember 22, 2009 netjane4 Kommentaar
Tweede bestemming: Salta
Ek en Liefie het oorspronlik besluit om na die noord-weste van Argentinie te kom omdat ons bittergraag op die "trein na die wolke" wou reis. Die trein volg 'n roete na Chile toe wat mens letterlik bo die wolklyn neem. Ons het tot ons spyt uitgevind dat die trein eers weer in Maart begin loop, maar aangesien die reisgids Salta as een van die mooiste dorpe in Argentinie beskryf en aangesien mens deur 'n werelderfenis gebied kan ry het ons besluit om tog vir Salta by ons reisplanne in te sluit.
Ek vind die beskrywing dat Salta mooi is, vreemd. Die dorp le in 'n vallei, tussen 'n klomp berge en as sulks is die ligging mooi, maar die dorp is baie soos die ander dorpe wat ons sover gesien het, so half vuilerig en deurmekaar. Die winkels en huise vloei die een in die ander in, oral is daar telefoonlyne en rondloperhonde. Die plek laat my dink aan sekere dele van die Kaapse vlaktes. Nie heeltemal shacks en townships nie, maar ook nie heeltemal eerstewerelds nie. Die karre hier is verby oud, die mense het te veel kinders, die kafees is te klein en te donker. Teenoor dit staan die goeie buurte, met die tuinjonge en bediendes en groot karre, die polo velde, die privaat klubs en golfbane. Die gaping is groot en mens kan dit aan hoe die mense lyk sien. Dis al of die "beter" klas mens van Spaanse afkoms is en die ander duidelike die inheemse bevolking is. Is dit nie maar amper altyd die geval nie?
Ons het 'n motor gehuur en noord gery, deur die Quebrada de Humahuaca, 'n werelderfenisgebied. Dis 'n groot canyon met rotse in die mooiste kleure en klein dorpies al tussen die heuwels weggesteek. Om 'n padwyser in Argentinie te wees gaan my voor my tyd oud maak. Die paaie verskyn en verdwyn, padnommers en bestemmingsborde bestaan nie, of bestaan net vir padnommers en bestemmings wat nie op my padkaart is nie, mens deel die pad met koeie, skape, bokke, hoenders en perde, asook die groot ou Ford pick-ups wat hier gery word asof die goed Ferrarris is. Verder volg die Argentyne nie internasionale standaarde deur padaanwysings deur middel van prentjies weer te gee nie, maar sit hulle 'n groot geel bord op en verduidelik vir jou (in Spaans!) wat gaan gebeur. Dis handig as jy Spaans kan lees. Vir ons beteken dit dat ons die "precaution"verstaan en dan die woord "camino"wat pad beteken, herken. Goed dan, ons weet ons moet iets omtrent die pad oplet…
Ons het dan ook suid gery, deur 'n tweede canyon, al langs die R68, wat tussen Salta en Cafayate loop. Alhoewel hierdie gebied nie die werelderfenisgebied sticker dra nie, het ek dit baie meer intens ervaar as die ander roete (langs die R9). Die panoramas was vir my groter, nader en die kleure meer intens. Cafayate is dan ook 'n pragtige dorpie, tussen die berge en wingerde. Baie netjies en glad nie soos die ander dorpe wat ons al gesien het nie. Die winkeltjies is oulik, die restaurante netjies en die hele gevoel was net een van 'n dorpie wat as naweekwegbreek sal dien. As mens net 1 dag het, sal ek regtig die Quebrada de Cafayate ver bo die Quebrada de Humahuaca aanbeveel.
'n Vragie vir die wynkenners en boere: in watter toestande groei wyndruiwe die beste? In Cafayate het mens letterlik groot kaktusse tussen die wingerde sien staan. Die goed staan daar in die middel van amperse woestyn. Ek weet in Upington is dit ook so, maar is dit nie tafeldruiwe nie? Die son brand teen 40 grade af en in die middae reen dit.
Ons volgende stop is Patagonia. Ons ruil hitte vir koue – ek sien die temperature vir waarheen ons gaan is tussen 3 en 13 grade… Brr!
Desember 19, 2009 netjane2 Kommentaar
Desember 13, 2009 netjane7 Kommentaar
Ek wou nog behoorlik baai sê voor ek Argentinië toe gaan en ek wou nog vir almal 'n Geseënde Kersfees toewens, maar die laaste twee weke het so inmekaar gevloei, dat ek nou hier na 'n groot partytjie sit en 'n vinnige boodskap tik, voor ek môre oggend vroeg vlieg.
Geseënde Kersfees. Geniet Desember. Die wat vakansie gaan hou -julle verdien dit. Ek's terug in Januarie, met baie fotos. Belowe.
Desember 4, 2009 netjane7 Kommentaar
Net toe ek begin dink die jaar kan maar sy gat sien en dat ek niks meer omgee oor wat in die volgende week voor ek met vakansie gaan gebeur nie, toe gaan kyk ek gisteraand na The Killers.