Heuning :: wie staan in jou spieël
WIE STAAN IN JOU SPIEËL?
Nie sleg as meneer / mevrou so vir jou terugloer nie, mits jy in die fleur van jou lewe is natuurlik. Later jare sal hierdie selfde spieël vir jou 'n heel ander beeld wys, wanneer jy soos iemand lyk van wie jy dalk nie hou nie. Iewers begin jy dit met roompies behandel, of bietjie grimering (ja, mans ook), die grys haartjies word sommer gou-gou gewys wie's baas met moetie uit 'n bottel. Nóg later sou 'n bietjie chirurgie nuwe lewe in die voorkoms blaas en die ergste plooitjies word weggetoor. Oppas net dat jy nie te Wacko begin lyk nie. By die gimnasium werk mense onverpoos aan die "designer" lyfies, en as jy "eenvoudig slim" is, drink jy 'n pilletjie om die gewiggies in toom te hou.
En dan, iewers, kom daar dalk aanvaarding, en spieëltjie se genadelose terugblik word verdof deur kykers wat net nie meer so vér kan sien nie. Ja jong, so gaan ons maar almal deur hierdie fases van ydelheid.
Nou ja, tydens die kamp wat ons gehou het vir mense met gestremdhede, het ons mense ontmoet wat niks van hierdie goed kan kies nie. Gehoor- liggaamlik- gesig- en verstandelik gestremdes, mense wat nie kon kies hoe hulle in die lewe ingekom het nie, en wat nie die spieël kan sien nie, of nie tot daar kan kom nie, en niks kan doen wat ander doen nie. Sommige het later in hulle lewens met hierdie lewe van moeilike uitdagings kennis gemaak. Steeds sonder keuse. Klik hier om meer te lees oor ons kampe en na foto's te kyk >>
Ons almal voldoen egter aan hierdie eenvoudige stukkie waarheid uit 1 Kor 6:19 – 20:
Almal se liggame is 'n tempel van God, of jy nou wil of nie, ongeag van hoe dit lyk en of alles reg werk of nie. Sommige kan "design", en ander nie. Sommige kan in die spieël kyk, vir ander is die spieël oorbodig. Party kan aan die lyfie werk, ander kan nie vanself uit 'n bed uitklim nie. Sommige is bitter ongelukkig met hulle voorkoms. Ek vermoed dit is hoofsaaklik diegene wat regtig niks het om oor te kla nie!
Het jy al gewonder of die Here jou nie dalk gemaak het presies soos jy is nie, en wie jy NIE is nie? Kan jy sommer by 'n winkel instap en byna enige uitrustinkie aanpas en koop? Daar is mense wat nooit in hulle lewe die binnekant van 'n aanpashokkie sal sien nie. Nie uit eie keuse nie! Kan jy self 'n basiese ding doen soos toilet toe gaan? Maklik in en uit jou bed wip? Wat van self jou eie koppie boeretroos maak? Ons het mense op die kamp ontmoet vir wie die lewe een lang, moeilike, uitgerekte stryd is. Vir baie van hulle is elke handeling, elke beweging en selfs elke woord wat geuiter word bitter moeilik (en soms seer) is. Party kan níks sonder hulp doen nie, maar ons het niemand hoor mor of kla nie, niemand wat die Here verwyt nie en niemand wat onvergenoeg met hulle voorkoms is nie.
Ek vermoed 99.9% van mense is in my skoene, waar alles eintlik maar vreeslik maklik is, alles werk reg en alles is bruikbaar. "As designed..." En ek vermoed daardie 99.9% mense is (soos ek) dikwels ondankbaar oor alles, te lui om kafee toe te stap, te moeg om lekker dinge saam met die kinders te doen, te lui om te oefen en te gemaklik vir woorde. Voorts werk die handjie mos goed, vernaam as hy die verbode sjokoladetjies so flink in die bekkie prop...totdat die spieël te klein raak vir die gestalte. En dan gaan soek ons daardie "slim" pilletjie. Dis nie vir almal outomaties nie. Patrick kan nét eet as iemand die kos in sy mond sit, en nie dit wat hy kies nie, nee, dit wat op die vurk is. Hester ry elke dag BAIE ver op haar elektriese "Shoprider" werk toe. Rain or shine. Sy kla nie oor haar werk nie, weet jy? Sy is dankbaar sy hét 'n werk! Haar lewe is altyd moeilik, en sy praat moeilik, maar mors nie haar woorde op skinder en gemors nie. Dis nie haar aard nie, want sy leef vir die Here.
Mari en Willie het enkele jare gelede ook sulke perfekte liggame in hulle spieëls gehad, toe verander dit eensklaps! Mari het 'n beroerte gehad, en toe nog een, wat die een kant van haar lyf ernstig aangetas het. Sy kwalifiseer nou vir die term "gestremd". Haar lewe het in 'n oogwink verander en niks is meer vanselfsprekend nie. Willie is getref deur Guillain–Barré sindroom, wat hom binne 'n paar ure heeltemal verlam het. Sy hele gesinslewe is oornag ernstig beproef, hy kon nie meer werk nie, en is nou in 'n rolstoel. Kan jy jou dit indink? Daar is absoluut geen rede hoekom dit nie oor jou of my pad kan kom nie. Indien dit NIE gebeur nie, is dit absoluut die Here se genade, weet jy?
Hier volg twee stukkies wat Willie se vrou geskryf het na sy siekte:
Wat maak ek en jy met ons tempels? Waardeer jy dit? Of is alles sommer net vanselfsprekend? Of aanbid jy hierdie tempel net eenvoudig te veel? Ydelheid... Miskien is jy, nes ek soms onvergenoegd en ondankbaar, en besef ons nie dat alles vandag nog kan verander nie. Miskien kan ons dalk ook eendag nie eers meer net die toilet se deksel optel nie, of onsself voer nie. Wie weet?
Hoe werk die Here? Sê nou maar jy kom eendag by die spieël en skrik jou morsdood vir die een wat na jou toe terugkyk, een in 'n minder "volmaakte" liggaam. Iemand anders in jou spieël. Jy vra: "Here, wat gaan hier aan? Wie se liggaam is in my spieël? En die Here sê: "Ek het liggame geruil met iemand wat joune sal waardeer, wat dit beter sal versorg, wat dit nie oorvoed nie, en net skoon lug in die longe toelaat, en die voggies weghou? Jy besef nie wat jy aan My tempel doen nie. Jy verwoes jou tempel se gesondheid en waardeer dit glad nie. Kry vir jou dus hierdie een, dalk verstaan jy beter. Jy stop mos graag op parkeerplek wat uitgesit is vir gestremdes, nou mag jy maar daar stop."
My vriend, dink weer oor dit wat jy het, en wees dankbaar. As jy in die winkel iemand in 'n rolstoel sien, groet maar gerus, moenie wegskram nie. En moenie staar as jy weet iemand gaan ongemaklik voel nie. Hanteer die gestremde net soos iemand anders, of liewer, soos jy graag behandel sou wou word as jy in daardie situasie was.