In hierdie Bybelgedeelte is daar ’n duidelike tweedeling waarna ons moet kyk in die verklaring daarvan:
Dit is ’n vissersbeeld wat sê dat soos wat ’n vis met ’n hoek uit die water uitgeruk word, net so sal hierdie vrouens deur geweld uit hulle oorvloed en swelgpartytjies uitgeruk word.
. . . dat Ek in die dag as Ek die oortredinge van Israel aan hom besoek, ook besoeking sal doen oor die altare van Bet-el, sodat die horings van die altaar afgekap sal word en op die grond val. (Amos 3:14 AFR1953)
Hy het dit teen die mense wat die offers verrig, want hulle het tydens hierdie offerfeeste baie onsedelike en ongeestelike en heidense dinge gedoen.
Die uitvoerigheid waarmee Amos na hierdie fees verwys, is ’n aanduiding dat die volk dalk juis op daardie stadium besig was om vir so ’n groot offerfees voor te berei.
Vers 5 beklemtoon die onwettigheid van die offerdienste wat verrig is. Kyk byvoorbeeld na wat hulle met die lofoffer gedoen het.
Hierdie mense het dit verander, want hulle het dit in ’n graanoffer verander (gesuurde/ongesuurde offer).
Dit is waar dat daar ’n bybestanddeel van ’n spysoffer moes wees, maar dit het nooit op die altaar gekom soos wat hulle gedoen het nie.
Dit was nie offerfeeste tot eer van die Here nie, al was baie van die dinge wat daar gedoen is dieselfde as wat gewoonlik vir die Here gedoen is, soos byvoorbeeld die tiendes en die môreoffers.
Dit is ’n tipiese styl van die Satan om aanbidding aan die Here te koggel met allerhande dinge wat nogal ooreenstem met dit wat die Here laat doen, om gelowiges wat hierdie koggeldiens doen, in sonde te laat beland.
In Amos 4:6-11 word voorspel dat die Here ’n hele reeks plae oor Israel sal bring met die doel om hulle tot bekering te bring. Sonder sukses.
Die gevoel wat die herhaling van hierdie refrein by ons opwek, is dat die Here sy strawwe sou gestaak het as die volk bereid was om tot bekering te kom (v. 6, 8-11).
Die Here het egter van hulle verwag om as gelowiges by die oppervlak te kon verbykyk – omdat hulle deur die profete gewaarsku is – en die hand van die Here te sien in die tekens van die tyd.
Dit is ’n finale profesie dat daar as gevolg van hulle sondes nou nie meer ’n kans is dat hulle van die oordeel van die Here af kan wegkom nie.
Dit was nie so ’n maklike straf soos wat Israel oorgekom het dat die vrouens verslae oor die puin van die stadsmure geklim het maar tog gelewe het nie.
Ons moenie soos die vroue van Samaria in aardsheid verval en die eer van die Here tot in ons manier van eet en drink verloor nie.
Die toekoms is van môre af tot in die verste ewigheid – nadat alle tyd en geskiedenis en die aarde al verbygegaan het.
Die grootste gedeelte van die toekoms gaan ons op die nuwe aarde bly waar die teenwoordigheid van die Here by ons sal wees.
Dit is ’n baie belangrike oomblik, want dit is die oomblik wanneer die Here Jesus aan ons toegang tot sy ewige koninkryk verleen.