As my skip kom | SARIE
"Kan ons nie ook op 'n bootvaart na Kampala gaan nie? Hulle bied specials aan …"
Dus: Die uitdrukking leef voort. Maar toe was spaarsaamheid 'n soort geloof, 'n lééfwyse. My fassinasie met Kampala het begin omdat ons bure, die Allsops, se dogter – hulle was die dorp se kruideniers – daar gaan woon het. Mrs. Allsop het altyd hul dogter se briewe vir Ma voorgelees. Maar self het hulle ook nooit gaan kuier nie. Tot vandag toe was ek nog nie in Kampala nie – en my groot koors om soontoe te vaar het verdwyn. (Ek was al 'n paar maal in die Seychelle daar naby, maar vir die geelkoors en ander inspuitings sien ek nie kans nie.)
My pa het gedroom van om die wêreld vaar, sommer met sogenaamde tramp steamers – hy wou Berlyn ook weer graag sien waar hy as jong man was – maar dit het net 'n hunkering gebly. Daardie skip het ook weggebly. My ma het een oggend gebel en gesê sy wag vir 'n elektrisiën, want daar slaan vlammetjies agter haar stoof uit. Ek het gesê sy moet die flentersding dadelik uitsmyt, maar sy wou nie luister nie.
Ek het Aubrey Bloom gebel en gesê hy moet vir Ma 'n nuwe stoof gaan aflewer. Ek sou met hom regmaak. Maar hy moes asseblief self gaan, anders sou sy dit nie ontvang voor sy geweet het dis betaal nie. Hy het sy bedenkinge gehad: "Jong, ek sal maak soos jy sê, maar wat as ant Stienie sê sy vat dit nie? Ek kén ant Stienie …"
Maar die HAT se definisie van die gesegde is eintlik dat dit oor geld en rykdom gaan wat 'n mens "nooit" kry nie. Baie mense het "welvarend" geword – sommige só welvarend dat hulle eintlik alle styl by die deur uitsmyt. Daar het te veel "skip" of skepe gekom. En op 'n dag mag daar 'n skok ook kom.