Wat veroorsaak die siekte van Parkinson? | Mighty Natural
Geskryf deur Darshini Ayton, et al
Motoriese simptome van Parkinson is bewing, styfheid en traagheid of verlies van spontane beweging. Lisa / Flickr, CC BY
Parkinson-siekte is die tweede algemeenste neurodegeneratiewe toestand in Australië, met 'n beraamde 70,000 Australiërs wat die siekte leef. Vanweë die komplekse en verswakkende aard, is Parkinson 'n groot las op die lyers en 'n groot kos aan die samelewing.
Belangrike motoriese simptome sluit in bewing, styfheid en styfheid, traagheid of verlies van spontane beweging, en swak balans en koördinasie. Nie-motoriese simptome kan ewe verswakkend wees en sluit demensie, hardlywigheid, pyn, slaapstoornis, duiseligheid op as u opstaan, en seksuele disfunksie. Nie alle mense met Parkinson het al hierdie simptome nie; daar is groot variasie in die erns van simptome by pasiënte, breedte van simptome, spoed van agteruitgang en reaksie op terapie.
Daar is tans geen genesing of medisyne om die onderliggende progressie van die siekte te vertraag nie. Daar is egter nou verskeie chirurgiese behandelings en medisyne wat baie effektief kan wees in die hantering van die motoriese simptome van die siekte.
Daar is 'n paar oorsake van Parkinson-siekte, maar dit is die uitsondering. Die onderliggende oorsake van sporadiese Parkinson is onbekend en word waarskynlik beïnvloed deur 'n aantal risikofaktore - molekulêr, geneties, gedrag en omgewing.
Veroudering en Sellulêre Gesondheid: Kan ons 'n lang lewe beïnvloed?
Die toenemende ouderdom is die grootste risikofaktor vir Parkinson-siekte. Nie almal wat ouderdom van Parkinson ontwikkel het nie (slegs ongeveer 1-2%) en nie almal wat Parkinson het nie, is van 'n gevorderde ouderdom (ongeveer 20% van die gevalle begin voor ouderdom 60).
Veroudering verhoog waarskynlik die brein se kwesbaarheid vir die degenerasie wat by Parkinson gesien word. Fundamentele prosesse van die sel, soos mitochondriale aktiwiteit (energieproduksie) en proteïendegradasie, moegheid met ouderdom, en is geïdentifiseer as faktore wat betrokke is by seldood, wat lei tot die simptome wat in Parkinson waargeneem word.
Yster versamel ook in die brein met ouderdom, en veral by mense met Parkinson. Te veel yster kan seldood veroorsaak deur oksidatiewe stres - 'n chemiese reaksie van roes. In werklikheid is seldsame genetiese oorsake van die verharding van die brein yster dikwels teenwoordig as Parkinson.
Stamselle Ontdek in Dodelike Parasitiese Platwurms
Ongeveer 15% van persone met Parkinson het 'n familiegeskiedenis van die siekte, wat een van die grootste risikofaktore is. In die meeste gevalle is die genetiese bydrae egter kompleks. Gesinsmutasies kan Parkinson veroorsaak en is ongeveer 5% van die gevalle.
Daar is 18 chromosomale geenlokasies met die naam “PARK” (PARK1-18) vanweë hul skakel met Parkinson. Daar is egter onomwonde bewys dat mutasies in slegs ses gene die siekte veroorsaak. Wetenskaplikes probeer nog steeds om die funksies van hierdie gene vas te stel en hoe dit normaalweg in wisselwerking is in vergelyking met in 'n siek toestand.
Daar is gewys dat variante in ander gene die risiko van Parkinson verhoog, maar nie almal met hierdie variante ontwikkel Parkinson nie. Dit toon die ingewikkelde genetiese en omgewingsinteraksies wat die siekte onderlê.
In 1983 het 'n groep inspuitende middels wat medisyne besmet is met MPTP (1-methyl-4-fenyl-1,2,3,6-tetra hydropyridine) ingespuit, wat lei tot die ontwikkeling van Parkinson-simptome. MPTP is 'n sintetiese chemiese verbinding met 'n soortgelyke chemiese struktuur as die onkruiddoderparakwat.
Paraquat en veral MPTP word gereeld in laboratoriums gebruik om Parkinson in knaagdiere te veroorsaak. Rotenon is 'n organiese plaagdoder wat ook Parkinson neurodegenerasie in knaagdiere veroorsaak. Historiese blootstelling aan plaagdoders, veral paraquat en rotenone, is herhaaldelik geassosieer met 'n verhoogde risiko van Parkinson in studies oor die hele wêreld.
Plaagdoders word gebruik om Parkinson-rotte te gee. Jetsandzeppelins / Flickr, CC BY
A meta-analise berig blootstelling aan plaagdoders was geassosieer met verhoogde Parkinson-risiko met 'n kansverhouding van 1.94. Dit beteken dat aanhoudende blootstelling aan plaagdoders geassosieer word met die byna verdubbeling van die risiko vir Parkinson. Dit moet duidelik gemaak word dat dit slegs die risiko van 1-2% tot 2-4% verhoog by persone ouer as 50.
Paraquat is 'n algemeen gebruikte onkruiddoder, terwyl die gebruik van rotenoon wêreldwyd aansienlik afgeneem het. Boerderypraktyke het oor baie jare dramaties verander. Dit is moontlik dat die verhoogde risiko van Parkinson wat verband hou met plaagdoders die gebruik van hierdie en ander chemikalieë weerspieël in 'n tyd toe dit minder veilig hanteer is.
Manganism is 'n toestand met simptome wat soos Parkinson lyk en word veroorsaak deur chroniese blootstelling aan die metaalmangaan. Diereeksperimente het getoon dat ysterblootstelling in die kinderskoene verband hou met die Parkinson-neurodegenerasie later in die lewe. Epidemiologiese bewyse van blootstelling aan yster en swaar metale is onoortuigend (hoewel brein yster herhaaldelik waargeneem is in Parkinson onafhanklik van blootstelling aan die omgewing).
epidemiologiese studies Die koppeling van kopbeserings aan die ontwikkeling van Parkinson was teenstrydig, met verskillende sterkte van die assosiasie.
Die aard van die hooftrauma blyk relevant te wees by die bepaling van risiko. Beserings wat harsingskudding of bewussyn verloor was sterker verwant aan Parkinson se siekte.
Baie mense meen chroniese breinskade as gevolg van boks het daartoe gelei dat Muhammad Ali Parkinson ontwikkel het. Dit is egter nie moontlik om dit te bepaal nie boks beslis het gelei tot die ontwikkeling van Ali se Parkinson.
Die meeste aanvaar dat Muhammad Ali se boksloopbaan tot Parkinson-siekte gelei het. Youtube
Sommige studies het voorgestel antioksidante, vitamiene en rook kan 'n klein beskermende effek hê op die ontwikkeling van Parkinson. Kafeïeninname word deurgaans geassosieer met die verminderde risiko van Parkinson, veral vir mans, en 'n laer voorkoms van Parkinson word gerapporteer by mense wat ooit sigarette gerook het.
Die meeste van die studies tot dusver was gevallestudie-ondersoeke of dwarsdeursnee-opnames, wat geneig is tot voorspelling en seleksie vooroordeel. Hierdie studies kan nie die oorsaak bepaal nie. Meer robuuste epidemiologiese studies, soos groot kohortstudies wat na groot bevolkings en voorvalle van die siekte kyk, is nodig om die oorsake van Parkinson verder te ondersoek.
Die belangrikste navorsingsuitdagings is die gebrek aan duidelike merkers van die siekte, die gebrek aan diagnostiese toetse en die latere ouderdom van die aanvang van die siekte. Parkinson se navorsing verg beduidende toewyding van lede van die gemeenskap, navorsers, belanghebbendes in die gemeenskap, die gesondheidsektor, regerings en ander finansieringsagentskappe.
Darshini Ayton, navorsingsgenoot en dosent, Monash Universiteit; Narelle Warren, dosent in antropologie, die Universiteit van Monash, en Scott Ayton, navorsingsgenoot, Florey Institute of Neuroscience and Mental Health, Florey Institute of Neuroscience and Mental Health