Nierinfarksie - simptome, oorsake en terapie - Siektes - 2022
Inferksie van die nier
As die nierweefsel nie voldoende voorsien word as gevolg van 'n bloedsomloop nie, bestaan ​​die risiko vir 'n nierinfarksie. Simptome kom nie altyd voor nie, sodat selfs geringe en onvolledige infarkt onopgemerk bly. As pyn en ander klagtes voortspruit uit 'n akute infarksie van die nier, is 'n vinnige diagnose en toepaslike behandeling met antikoagulante die belangrikste maatreëls om die nierfunksie te handhaaf. As u dit nie doen nie, kan dit tot nierversaking lei. Dit kan lei tot 'n lewenslange vereiste dialise-behandeling.
In die geval van 'n nierinfarksie bestaan ​​die risiko dat die nierweefsel onherstelbaar sal sterf en die gepaardgaande verlies aan nierfunksie die betrokke persoon permanent sal belas. Die volgende oorsig gee 'n kort opsomming van die belangrikste feite oor hierdie niersiekte.
definisie: 'N Nierinfarksie verwys na 'n gebrek aan bloedvloei na die nierweefsel, meestal as gevolg van vaskulêre verstopping, wat tot 'n gedeeltelike of volledige vernietiging van die orgaan kan lei. Die nierare word gereeld aangetas, en minder gereeld veroorsaak veranderinge in die nierare die probleme.
simptome: Kleiner hartaanvalle is meestal simptoomvry, terwyl daar in ernstige gevalle ernstige flankpyn, buikpyn en bloed in die urine voorkom.
oorsake: In baie gevalle is emboliese sluiting van een of meer nierare die oorsaak. Dit is minder gereeld 'n trombose of 'n vernouing van die vate in 'n nier. Vorige siektes van die kardiovaskulêre stelsel kan 'n rol speel in die ontwikkeling, sowel as hoë bloeddruk en diabetes mellitus.
diagnose: 'N Vinnige diagnose word ondersteun deur 'n spesialisondersoek met ultraklank en evaluering van bloed- en urienmonsters. 'N Radiologiese ondersoek van die niervate (angiografie) kan ook nodig wees.
behandelingIn die eerste plek is die oplossing van die vaskulêre ent deur middel van geneesmiddelterapie en minder gereeld deur chirurgie. Pynstillers word gebruik in simptomatiese behandeling. Voorbehoedende maatreëls verteenwoordig verdere terapeutiese benaderings.
Naturopatiese behandeling: Nieraandoenings kan voorkom word en die oorsake en simptome daarvan kan op 'n natuurlike manier teengewerk word deur voeding en verskillende medisinale planttoepassings (jeniper en knoffel).
As nierweefsel (nierparenchiem) sterf weens onvoldoende bloedsomloop en suurstoftoevoer, praat 'n mens van 'n nierinfarksie. Dit kan 'n volledige infarksie of 'n sogenaamde subinfarksie wees wat slegs een of meer dele van die parenchiem aantas, maar nie die hele nier nie.
In die geval van 'n volledige infarksie, is daar 'n akute risiko dat nierversaking ontstaan ​​as gevolg van relatief vinnig nekrose (weefseldood). Dit is veral gevaarlik as albei niere aangetas word. In die geval van 'n onvolledige infarkt, waarin die vate slegs gedeeltelik gesluit is of bloedstroompies in die buurland die toevoerfunksies kan handhaaf, kan daar in baie gevalle nog ernstige funksionele skade aan die nier voorkom word.
In die nouer sin beskryf 'n nierinfarksie 'n gedeeltelike of volledige arteriële okklusie. Dit word ook verwys na iskemie of iskemiese nierinfarksie. In 'n breër sin kan verstoppings in die nierare (byvoorbeeld trombose van die nieraar) ook lei tot 'n sogenaamde hemorragiese nierinfarksie.
Die omvang van die simptome van 'n nierinfarksie wissel baie, afhangende van die grootte van die onderbediende of dooie area, en dit wissel van 'n volledige afwesigheid van simptome tot ernstige gestremdhede. 'N Akute infarksie veroorsaak meestal ligte tot erge flankpyn, wat soms verkeerd vertolk word as nierkoliek. Met uitgesproke infarksies kan akute en erge buikpyn (buik) ook voorkom. Koors kan die simptome vergesel.
In erger kursusse is daar ook naarheid en braking, sowel as sigbare mengsels van bloed in die urine. Dit is ook moontlik om die nierfunksie te beperk met verminderde urienproduksie (oliguria en anuria). In seldsame gevalle kan die siekte lei tot nierversaking.
Die hoofoorsaak van 'n iskemiese nierinfarksie is die sluiting van een of meer (gewoonlik kleiner) nierarteries, wat veroorsaak word deur 'n bloedklont. Die bloedklont (embolus) kom dikwels uit die hart en word na die niervate vervoer (nierembolisme). Maar 'n abdominale letsel of arteriosklerose kan ook die oorsaak wees van 'n embolisme of 'n plaaslike okklusie (trombose) in 'n nieraar.
'N Hemorragiese nierinfarksie, waar daar 'n okklusie in 'n nierader is, is gewoonlik die gevolg van bloedsomloopskok en regterhartversaking.
Baie lyers ly reeds aan kardiovaskulêre klagtes voor 'n nierinfarksie. Gunstige siektes wat in die verlede bestaan, sluit in verskillende hartsiektes, hartaanvalle en vaskulêre siektes (vaskulitis, arteriosklerose). Diabetes mellitus (diabetiese nefropatie) en hoë bloeddruk, onder ander siektes, kan ook 'n negatiewe uitwerking op die niere hê.
Kleiner hartaanvalle word gewoonlik nie opgespoor nie as gevolg van die tekort aan simptome. As daar ernstige simptome is wat dui op 'n akute nierinfarksie, is 'n vinnige diagnose van kardinale belang. In hierdie geval moet diegene wat geraak word, so vinnig as moontlik na 'n hospitaal met spesialis mediese kundigheid geneem word weens die risiko van relatief vinnige nierversaking (binne twee uur).
Op grond van die eerste tekens, is daar gewoonlik 'n gedetailleerde pasiëntopname (anamnese), wat ook toepaslike vorige siektes in ag neem. Daar kan tydens die daaropvolgende fisiese ondersoek getoets word of die tapping in die niergebied die bestaande pyn van die flank kan verhoog. Die polsslag word ook gemeet en aandag word geskenk aan simptome op die vel wat daarop dui dat daar bloedsomloopversteurings is.
Bloed- en urienmonsters word geneem en ondersoek in die laboratorium vir sekere parameters. As daar 'n infarksie is, word 'n groter aantal witbloedselle (leukositose) en 'n verhoogde opsporing van laktaatdehidrogenase (LDH) in die bloed gewoonlik opgespoor. 'N Hoë serumkreatinienwaarde en 'n verhoogde ureumvlak in die bloed lewer ook 'n bewys van 'n nierfunksie. Óf die kleinste hoeveelheid bloed (mikrohematuria) of reeds sigbare bloedmengsels (makrohematuria) kan in die urine opgespoor word.
Deur middel van 'n eenvoudige ultraklankondersoek en die gebruik van Doppler-sonografie, kan die niervate en die ooreenstemmende bloedvloei-situasie duidelik sigbaar gemaak word. As hierdie toetse nie voldoende is nie, kan angiografie ook uitgevoer word. Deur kontrasmedia te gebruik, kan hierdie radiologiese ondersoek die bloedvate ondersoek en konstipasie of ander patologiese veranderinge betroubaar diagnoseer.
Van besondere belang is die uitsluiting van (nier) siektes met soortgelyke simptome, soos 'n nier gewas of nierontsteking.
In ligter gevalle genees 'n nierinfarksie op sigself en kan dit slegs later per ongeluk ontdek word as littekens in die betrokke gebied. As 'n akute nierinfarksie egter gediagnoseer word, word haas aangeraai en die eerste prioriteit is die toediening van antikoagulante (bv. Heparien), die sogenaamde antikoagulasie. Bloeddrukregulering is ook belangrik. As die houer ernstig geblokkeer is, kan die behandeling van lyse ook help om die vaskulêre prop op te los. Chirurgie (embolektomie of trombektomie) word baie selde uitgevoer.
Konvensioneel word simptoomverligtende medisyne behandel met pynstillers en antibiotika. Daar word gesê dat laasgenoemde 'n moontlike nierabes voorkom deur bakteriële kolonisasie van die dooie nierarea.
Die verdere terapie hang af van die onderliggende siektes, veral die kardiovaskulêre stelsel, en moet ook voorkomende maatreëls insluit om die slagare te verkalk.
In die geval van 'n erkende nierinfarksie, kan alternatiewe terapieë verligting en verbeterde bloedvloei bied aan mense wat deur permanente dieetmaatreëls geraak word. Die dieet moet oorgeskakel word na 'n kaliumryke en lae-natriumdieet met baie volgraan sowel as groente- en vrugtesap. Sout moet vermy word, indien moontlik, en twee tot drie dae rou voedsel moet ingebring word.
'N Sebastian Kneipp-kuur met Juniper (Juniperus communis) word ook aanbeveel, waarin 'n daaglikse toenemende hoeveelheid einerbessies gekou moet word vir die ontgifting van niere en bloedsuiwering. Na 'n rukkie word die hoeveelheid weer verminder. Benewens die algemene suiwering, bloedskoonmaak en sirkulasiebevorderende effekte, kan irritasie van die nierweefsel ook voorkom, en daarom moet spesialisadvies ingewin word voor enige selfbehandeling.
As 'n ander bekende middel van naturopatie, kan knoffel gebruik word om vaskulêre verkalking te voorkom. (jvs, cs)
Nierprobleme - oorsake en teenmaatreëls
Herold, Gerd: Internal Medicine 2019, self gepubliseer, 2018
Urologielehrbuch.de: nier slagaar embolisme - nierinfarksie (verkry 24 Junie 2019), urologielehrbuch.de
UpToDate, Inc .: Nierinfarksie (toeganklik: 24 Junie 2019), uptodate.com
Bourgault, Marie / Grimbert, Philippe / Verret, Catherine / en andere: Acute Renal Infarction: A Case Series, Clinical Journal of the American Society of Nefhrology, Vol. 8, Uitgawe 3, 2013, https://doi.org/10.2215/ CJN.05570612, CJASN
Merck & Co., Inc .: Renose arteriële stenose en sluiting van die nieraar (verkry: 24 Junie 2019), msdmanuals.com
Keller, Christine / Geberth, Steffen: Practice of Nefhrology, Springer, 3de druk, 2010
ICD-kodes vir hierdie siekte: N28ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.