“Soos ’n klassieke gevallestudie het ek op ’n ongesonde manier liefde gesoek deur seksualiteit, maar terselfdertyd was ek ook bang daarvoor. By Deon het ek uiteindelik veilig gevoel. Ek het dit geniet om hom te verras met sexy liefdesbriefies in sy dagboek of om ’n stoute geskenkie in sy tas weg te steek. Hy het dit egter nooit baie goed ontvang nie. Dit het my gefrustreer, maar ek het myself oortuig dit sou mettertyd verander.
Suzanne het ’n kans gevat. “Ons was besig om reg te maak vir kerk, en ek wou my man ’n bietjie laat sweet . . . ’n bietjie terg met God se goedkeuring . . . hom ’n rede gee om dalk godsdiens en seksuele genot in dieselfde sin te skryf. Hy was besig om te skeer.
Dit was nie asof Deon nóóit seksueel was nie, vertel Suzanne. “Maar dit was die meeste van die tyd op sý terme. Ná 22:00. In die kamer. Een van drie posisies. Ek wou hom verlei oor die foon, panties in sy laptop-sak wegsteek, gesmelte sjokolade oor my lyf voel. Vrek, ek sou settle vir net ’n bietjie sexy agtergrondmusiek!”
Deon het nie dieselfde gevoel nie. “Hy het toe uiteindelik erken hy hou nie van die novelty wat ek bied nie. Hy het nie atmosfeer nodig nie. Hy verstaan nie seksuele afwagting nie. Hy het nog issues as gevolg van sy opvoeding. Hy verkies voorspelbaarheid. Ek was sprakeloos.”
Suzanne het uit hul kamer getrek en na ’n ander blyplek begin soek. Terselfdertyd het sy gevoelens vir ’n kollega begin ontwikkel. Sy het oop kaarte gespeel met Deon en vir hom probeer verduidelik wat aangaan sonder om doekies om te draai. Sy het gehoop dat die nuus hom sou mobiliseer, dat hy sou regop sit en besef hul verhouding val uitmekaar.
“Een aand het ek weer probeer toenadering soek en hom genooi om saam met my te stort. Hy het egter die uitnodiging van die hand gewys en gesê daar is nie plek vir beide van ons in die stort nie – die water spat in sy oë. Dit was die laaste strooi. Ek het my ringe vir hom teruggegee en kort daarna ’n verhouding met die genoemde kollega begin. Hy was nie bang om sy aangetrokkenheid tot my te wys nie! Die gevoel van aanvaarding was ongelooflik, byna ’n verligting.”
“Dit was die aand van my 31ste verjaardag, ek sal dit nooit vergeet nie. Dit het net vir my te veel geword – ek kon die gevoel van verwerping nie meer hanteer nie. Ek het op hom begin gil, hom met ’n blompot gegooi, swart kolle begin sien en byna my bewussyn verloor. Ek het uiteindelik vir drie dae in die hospitaal beland met vroeë kontraksies. Dit was die keerpunt.”
Hierdie verhaal skep ’n prentjie wat op só baie verhoudings toegepas kan word – dit lig konsepte uit wat in die meeste verhoudings onbewustelik ’n groot rol speel. Kyk ’n bietjie na die volgende:
Een of albei mense in ’n verhouding het gewoonlik geweldig baie verwagtinge (soms baie onrealisties, soms realisties) oor wat gewoonlik in ’n verhouding kan en moet gebeur – alles volgens persepsies wat sedert hul kinderdae by hulle opgebou word.
Mense word geweldig baie (maar meestal onbewustelik) beïnvloed deur persepsies, onder andere hul eie en ander se seksualiteit, oor seks, seksorgane, oor ’n huwelik, oor manlikheid, vroulikheid, geslagsrolle, morele waardes en interaksie met ’n belangrike ander persoon.
Persepsies beïnvloed ons outomatiese reaksies in die meeste situasies – dit vorm ’n verwysingsraamwerk – dit is dus menslik, maar dis ’n groot struikelblok as ons blind is daarvoor.
’n Voorbeeld hiervan is die persepsie dat mans gewoonlik die aktiewe rol in seks moet speel (hy moet, wil, sal altyd wil seks inisieer – hy is die “jagter”). Vrouens weer is die passiewe maat in hierdie spel – sy is die ontvanklike, die meedoener, die “ordentlike een”. Net in hierdie pakkie is daar soveel persepsies vasgelê en ’n paartjie wat hierdie spesifieke beeld in hul gedagtes het, mag groot probleme optel wanneer dinge nie altyd presies só verloop nie.