Erns kuier elders, maar dié keer in Japan! | rooi rose Erns kuier elders, maar dié keer in Japan! | rooi rose
Erns kuier elders, maar dié keer in Japan!
Elders: Japan is die tweede Elders-reeks na verlede jaar se Camino-avontuur in Spanje. Hierdie keer reis Erns Grundling en ’n kameraspan na Japan, waar hulle die Land van die Opkomende Son gaan verken.
Erns kuier elders, maar dié keer in Japan! deur Zoë Salzwedel. Hooffoto: Verskaf
Met die komende Rugbywêreldbekertoernooi in gedagte (van 20 September tot 2 November) bied Elders: Japan vir kykers ’n blik op hierdie fassinerende land wat ook met volgende jaar se Olimpiese Spele wêreldwyd in die kollig gaan wees.
Erns Grundling hou van stap, en om te bly by die staptema van die eerste reeks verken hy twee pelgrimstogte in Japan – die Kumano Kodo (’n susterpelgrimstog van die Camino in Spanje) en die Nakasendo, die destydse handelsroete tussen Kyoto en Tokio. Hy probeer ook om die ikoniese berg Foedji uit te klim. Gaan hy dit tot bo maak in die sneeu?
Erns is ’n groot rugby-entoesias en Elders: Japan het ’n sterk rugbyfokus, wat onderhoude met verskeie Springbokke in Japan, besoeke aan Wêreldbekerstadions en ’n All Black-legende insluit. Verder ervaar Erns Japan se wonderlike kultuur, kos, oorweldigende stede, pragtige natuurskoon en hy hou sy lyf onder meer samurai, ninja en sumostoeier. Soos in die eerste reeks bied dié reeks baie spontane oomblikke en verrassings.
Ons gesels met Erns oor sy reis na die besonderse land:
Vertel vir ons van die twee pelgrimstogte wat jy aangepak het. Wat was vir jou die heel moeilikste deel hiervan? En watter lewenslesse het dié uitdagings vir jou geleer?
Erns op die Kumano Kodo pelgrimstog in die Wakayama-prefektuur.
Hoe het jy die Japanese kultuur en kosse ervaar? Watter gereg het jou aangenaam verras, en watter gereg het jy met moeite klaar geëet?
Die kultuur en kosse was fassinerend, hoewel die kos nie so eksoties of vreemd soos ander lande in die Verre Ooste is nie. Maar die rys was net op ’n ander vlak as dít waaraan ek gewoond is – om nie eens van die sushi te praat nie!
Ek en die span het dikwels ramen-noedels geëet, en Japannese kerrie was ’n verrassing – dit is eenvoudig, maar baie geurig. Iets vreemd wat ek wel geëet het was fugu, of blaasoppie/pufferfish. Die fugu is eintlik baie giftig, as die sjef dit nie presies reg voorberei nie kan jy sterf. Die stukkie fugu wat ek geëet het was lekker maar het nie vir my veel anders as diepgebraaide stokvis geproe nie.
Al wat ek soms met moeite klaar geëet het was ’n heel gebraaide (en nogal souterige) vissie wat soms op my ontbytbord beland het.
Watter onderhoud in dié reeks het jy die heel meeste geniet, en hoekom?
Dit is’n baie moeilike vraag om te antwoord, want ek het soveel spesiale onderhoude in Japan gehad. Ek gaan twee uitsonder: om vir ’n hele paar uur met die Springbok-agsteman, Duane Vermeulen, in Tokio te kuier was ’n groot voorreg en hope pret. Duane is plat-op-die-aarde en beslis ’n bok vir sports! Hy was ook baie vrygewig met sy tyd en het selfs ingestem dat ek hom na ’n katkafee kan neem, hoewel hy eintlik ’n hondemens is.
’n Ander onderhoud met ’n rugbyspeler wat my altyd sal bybly, was met die All Black-legende Dan Carter. Ek was baie gelukkig om op kort kennisgewing vir hom te kon ontmoet by sy spanoefening in Kobe. Hy was ook baie vriendelik, geduldig en professioneel. ’n Ware rolmodel. (En ek wil nie stereotipeer nie, maar ek dink veral vrouekykers sal hom steeds baie sag op die oog vind … My meisie sê ook so!)
Erns en Duane Vermeulen kuier saam in ‘n katkafee in Tokio.
Dit sit nie in enige man se broek om die berg Foedji uit te klim nie. Hoekom het jy besluit om dié spesifieke uitdaging aan te pak? Wat was vir jou die ergste deel hiervan? En was dit die moeite werd?
Ek is nie ’n baie ervare bergklimmer nie. In 2006 het ek Kilimanjaro geklim maar moes naby aan die piek die aftog blaas weens hoogtesiekte. Ek wou egter baie graag die ikoniese berg Foedji uitklim, veral omdat dit buite seisoen was en die berg reeds vol sneeu was – dit was die eerste keer dat ek ooit in sneeu gestap het. Berg Foedji is 3 776 m bo seespieël – hoër as enige berg in Suid-Afrika óf Lesotho! Dit was ’n baie uitdagende klim, en die ergste was beslis die laaste 200 m tot bo. Maar ek het besluit om net by my leuse van “een voet voor die ander” te hou. Dit was absoluut die moeite werd. Die uitsigte was verstommend en ek en my mede-vervaardiger PJ Kotzé (hy was ook een van ons twee kameramanne) was baie gelukkig om te kon stap op ’n wolklose oggend met geen wind.
Terloops, as jy buite seisoen wil gaan stap, is dit ’n goeie idee om liewer saam met ’n gids te stap. Ons het saam met David Niehoff van Kanto Adventures gaan stap – ek sal hom beslis aanbeveel!
Erns op Mount Fuji.
Watter lesse dink jy kan ons Suid-Afrikaners by die Japannese leer? En hoekom?
Ek bewonder die Japannese vir hulle produktiwiteit, vasberadenheid en hoflike gedrag. Die land was in puin gelê (byna letterlik plat) ná die Tweede Wêreldoorlog, maar die Japannese het nie gaan lê nie en die land met harde werk en deursettingsvermoë herbou tot een van die wêreld se grootste ekonomieë. Soms wonder ek wel of die arme Japannese hulself nie doodwerk nie… Alles kom teen ’n prys!
Iets anders wat my ook getref het was die Japannese lewensuitkyk, wat sterk beïnvloed word deur die Shinto-godsdiens. Dit gaan oor harmonie tussen mense, maar veral ook tussen die mens en die natuur. Die Japannese heg groot waarde aan die seisoene, jy sien dit in alles, van versierings in winkelvensters tot eetgerei. Ek dink Suid-Afrikaners, en die res van die wêreld, kan beslis baie by die Japannese kultuur leer.
Watter boodskap wil jy met dié reeks aan mense oordra?
Ek hou van die idee van betekenisvolle “bucket list” bestemmings – plekke wat jy kan besoek om jou horisonne te verbreed, maar wat ook die potensiaal het om jou oë werklik oop te maak vir ander maniere van dink en doen, en dalk selfs ook tot iets in jou binneste spreek. Ek hoop die reeks inspireer kykers om self ook Japan te gaan besoek, dit is regtig nie so duur soos baie mense altyd sê nie. En hierdie reis het my opnuut laat besef dat reis en ervarings baie meer werd is as materiële dinge.
Sommer vir interessantheid: Hoe lank was jy in Japan om aan die reeks te skiet?
Ek en die span (ons was vier in totaal) was vir vyf weke in Japan gedurende Oktober en November verlede jaar.
Spanfoto: (Agter) PJ Kotzé en Jaen Kleynhans. (Voor) Roxanne Ferreira en Erns Grundling.
En laastens: Stel vir ons ’n lys op van die top 10 plekke in Japan (wat jy aanbeveel) wat mense beslis moet besoek as hulle Japan wil gaan verken.
Die reeks word vervaardig deur PJ Kotzé van Bonanza Films en Erns Grundling. Elders: Japan word aangebied in assosiasie met Toyota SA, ClemenGold, Showmax, Sure Travel, TIC en Cape Union Mart.
Elders: Japan wys op Dinsdae om 21:00 op kykNET en ’n boek oor Erns se reis in Japan, Sushi en Shosholoza, word uitgegee deur Queillerie en sal van Donderdag 29 Augustus 2019 af op die rakke wees.
bekendeskyknetJapanjapannese geureskrywerjapaneesons menseafrikaanse skrywerontspanwerklikheidsreeksErns Grundlingpelgrimstog