Buisvormige maag in vetsug: funksie, proses, risiko's
Posted on Januarie 29, 2019
Die buik in die buis is 'n vorm van vermindering van die maag vir die behandeling van vetsug. Tydens die operasie word 'n groot deel van die maag verwyder, sodat slegs 'n slangagtige res in stand gehou word en die pasiënte daardeur baie meer versadig voel tydens die eet. Lees alle belangrike inligting oor die vereistes vir die operasie, die voordele en die risiko's daarvan!
Wat is 'n buikmaag?
Buisvormige klieroperasies of mou gastrektomie (mou) is 'n verkleining van die maag vir die behandeling van vetsug (vetsug). Die metode is gebaseer op die beginsel van voedselbeperking: die operasie verminder die volume van die maag tot ongeveer die grootte van 'n klein piesang. As gevolg hiervan is die maag reeds gevul na klein hoeveelhede voedsel. Die maagvul lei tot 'n uitbreiding van die maagwand, wat weer die versadiging veroorsaak.
Daarbenewens lyk dit asof hormonale prosesse wat die eetlus beperk, veroorsaak word deur die buiskirurgie. Daar is bewyse dat die maag na 'n gastrostomie gastrektomie laer vlakke van die sogenaamde hongerhormoon "ghrelin" produseer, waardeur die eetlus verder verminder word. Terselfdertyd word aptytonderdrukkende boodskapperstowwe vrygestel. Dit sluit byvoorbeeld "GLP-1" en "peptide YY" in.
Die boodskapperstowwe het ook 'n gunstige uitwerking op verskillende metaboliese prosesse (metabolisme). Daarom word toenemend na die maagkrimpende operasies verwys as metaboliese chirurgie. By baie pasiënte verbeter byvoorbeeld 'n bestaande diabetes mellitus (tipe 2-diabetes mellitus) aansienlik na die operasie.
Die buikmaagchirurgie word wêreldwyd met 'n sterk opwaartse neiging uitgevoer. In Duitsland is die gastrektomie van die mou die algemeenste prosedure vir vetsugoperasies.
Voorbereiding vir die buismaagchirurgie
Voor die werklike operasie is sekere voorondersoeke nodig. Dit sluit 'n weerspieëling van die slukderm, maag en duodenum (esophagogastroduodenoscopy) in om patologiese veranderinge soos ontsteking, maagsere of gewasse uit te sluit. Die boonste abdominale sonografie kan ook gebruik word om die lewer, galblaas en pankreas te beoordeel. Vir voorbereiding van narkose word 'n EKG ook geskryf en, indien nodig, word 'n longfunksie-ondersoek ("Lufu") uitgevoer.
Veral met baie uitgesproke vetsug (LMI meer as 40 kg / m2) met vetterige lewer, word 'n sogenaamde proteïenryke vloeistoffase aanbeveel vir die pasiënt voor die operasie van die maagbuis. Afhangend van die hospitaal, begin dit ongeveer 10 tot 14 dae voor die operasie. Gedurende hierdie tyd moet pasiënte slegs vloeibare, proteïenryke voedsel inneem. Die doel van die vloeistoffase is 'n effense gewigsverlies en vermindering van vetterige lewer. Presiese inligting oor die verloop van hierdie preoperatiewe vloeistoffase word direk vanaf die behandelende hospitaal verkry.
Dreineer die buis van die buis OP
Die buik word in die buis verwyder. Bly 'n smal buis van twee tot drie sentimeter (moumaag) met 'n kapasiteit van ongeveer 80 tot 120 ml.
Die buikmaagchirurgie vind altyd onder algemene narkose plaas. Oor die algemeen is daar egter geen groot abdominale insnyding nodig nie, maar die prosedure word uitgevoer as 'n sogenaamde minimaal indringende chirurgie (sleutelgatstegniek) op enkele klein snye in die buikwand. Die operasie duur net 'n uur en word gewoonlik in die volgende stappe gedoen:
Nadat die chirurgiese instrumente en die kamera aangebring is, word die buikholte gevul met 'n gas (gewoonlik koolstofdioksied) om beter toeganklikheid en 'n uitsig op die buikorgane te bied.
Nou ry die chirurg met 'n sogenaamde nietemaker langs die geboë onderrand van die maag (groot kromming). Die stapelaar het twee funksies: eerstens skei dit die onderste deel van die maag. Terselfdertyd word krammetjies langs die sny aangebring, wat die wondrande verbind en die oorblywende maagbuis sluit. 'N Tydrowende naat met die hand is dus nie nodig nie.
Die geskei maaggedeelte word met 'n sogenaamde Bergesack plastiek deur een van die werkskanale vanaf die buik getrek. Vervolgens word 'n maagbuis gebruik om kleurstof in die maag in te voer. Dit dien om die digtheid van die kramnaat langs die snykant te kontroleer. As daar geen kleurstof vrygestel word nie, kan die operasie voltooi word.
Vir wie 'n maag geskik is
'N Buisvormige maag is 'n uitstekende manier om gewig te verminder vir oorgewig mense met 'n liggaamsmassa-indeks (BMI) van 40 kg / m². Vir addisionele siektes soos suikersiekte, wat die gewigsverlies kan verbeter, word 'n buikmaag ook van 'n BMI van 35 kg / m² gelê.
Die voorvereiste is dat die pasiënt reeds verskeie onsuksesvolle gewigsverliespogings (met 'n verandering in dieet en lewenstyl) onder mediese toesig ondergaan het. Pasiënte moet ten minste 18 en 65 jaar of ouer wees.
Slangmaag as 'n tussendoel
By uiters oorgewig mense word die buismaagchirurgie soms uitgevoer as 'n eerste stap in 'n meer ingewikkelde vetsugoperasie. As die pasiënt dan gewig verloor en sodoende sy chirurgiese risiko verminder, word in 'n tweede stap selfs meer effektiewe chirurgie uitgevoer, soos 'n biliopancreatiese afdeling of maagomleiding. Sulke operasies beperk nie net voedselinname (beperking) nie, maar ook voedselbenutting (wanabsorpsie).
Vir wie 'n maag nie geskik is nie
'N Buikmaag is nie geskik vir mense wie se vetsug die gevolg is van die eet van sagte, kalorieë-vloeistowwe of vloeistowwe nie, byvoorbeeld baie lekkergoed, soet eter of alkoholiese drank. Omdat sulke Kalorienträger byna direk deur die buis beweeg (dit loop deur), sonder om dit te vul en 'n gevoel van versadiging aan te wakker
In hierdie gevalle is 'n wanabsorptiewe prosedure soos maagomleiding die sinvoller opsie. Die buikmaag is ook nie geskik vir mense met 'n reflukssiekte nie. Suur-refluks en sooibrand kan aanhou toeneem na die operasie.
Doeltreffendheid van die peritoneale chirurgie
Die kanse om gewig te verloor is baie groot by buisie-chirurgie: Aanvanklike studies toon dat pasiënte gemiddeld daarin slaag om hul oormatige liggaamsgewig tussen 33 en 83 persent te verminder. Aangesien die buisklierchirurgie 'n betreklik onlangse chirurgiese tegniek is, is daar geen langtermynuitslae oor die sukses van die metode nie.
In sommige mense kom dit na 'n paar jaar van gewigsverlies tot 'n nuwe gewigstoename. 'N Sekere oriëntasie ten opsigte van langtermynverwagtinge word gebied deur 'n tegniek wat baie soortgelyk is aan die buikmaag, die sogenaamde "Magenstraße-Mill-Operation". 'N Maagbuis is tydens hierdie operasie, wat nie meer gereeld gebruik word nie, gevorm, maar die oorblywende maaggedeeltes is in die liggaam gelaat. Hierdie tegniek, wat vergelykbaar is met die buik in die buis, toon in 'n studie 'n vyfjaar-resultaat van 60 persent oortollige gewigsverlies (EWL).
Voordele van buisbuik bo ander metodes
In teenstelling met ander chirurgiese prosedures, bly die funksie van die maag basies in 'n buisvormige maag. Die sluiting van die ingang en uitgang van die maag word bewaar. Daarom kan pasiënte weer amper normaal eet na 'n post-operatiewe, geleidelike dieet – slegs kleiner hoeveelhede.
Die prosedure is korter en sagter as byvoorbeeld 'n maagomleidingoperasie. Aan die ander kant is gastrektomie van die mou aansienlik meer effektief as maagbandverband.
Na die operasie moet pasiënte lewenslank vitamien B hê12 kunsmatig via inspuitings (binnespiers of as 'n kort infusie). Omdat die vitamien nie in voldoende hoeveelhede deur die ingewande geabsorbeer kan word nie. Die rede: Aangesien 'n groot deel van die maag verwyder word, vorm dit nie meer genoeg "intrinsieke faktor" nie – 'n proteïen wat verantwoordelik is vir die opname van vitamien B12 benodig word van die ingewande.
Borsklieroperasies kan nie omgekeer word as die pasiënt byvoorbeeld sy gewig suksesvol verminder het nie.
Soos met enige operasie, kan probleme of komplikasies voorkom tydens of na 'n maagbuisoperasie. Benewens die tipiese risiko's van algemene verdowing, sluit die volgende in:
Beserings aan bloedvate met bloeding of bloeding
Beserings aan ander organe
Versteurings van wondgenesing of wondinfeksies
Lekkasie van die maag hegting (hegting van die hegting) met die oordrag van maaginhoud in die buik en die risiko van peritonitis (Peritonitis)
(kortstondige) versteurings in die spysverteringstelsel
Adhesies van die buikorgane
Die mande gastrektomie het 'n laer komplikasietempo in vergelyking met ander vetsug prosedures. Die individuele risiko hang grootliks af van die gesondheid van die pasiënte.
Na 'n buikmaagoperasie is die dieet gewoonlik slegs een tot twee weke aanvanklik slegs vanaf pas of vloeibare dieet, en die hospitaal beveel 'n voedingsplan aan vir die geleidelike dieet. Op lang termyn word die daaglikse voedselinname versprei na ongeveer vyf tot sewe kleiner maaltye per dag.
'N Paar weke na die buiskirurgie word alle kos weer toegelaat, mits dit goed verdra word. Dieet en leefstylgewoontes moet egter fundamenteel en permanent verander word vir effektiewe gewigsverlies. die mou gastrektomie is slegs een – hoewel effektief – 'n bousteen in die konteks van vetsugsterapie.