Ongeveer twee-uur die dag is ek deur ’n bomskerf in my regterskouer getref. My seun het die hele tyd by my gebly, terwyl ek op-en-af langs die gevegsterrein beweeg het om die burgers aan te moedig. Die aand met sonsondergang is my seun deur ’n bomkoeël dodelik in die sy getref. Ek het hom na ’n stil plek geneem en daar neergelê aangesien ek nie onmiddellik na hom kon omsien nie, totdat my kommando’s die aand teruggetrek het. Nadat ek al my burgers onttrek het, het ek gegaan om my seun te haal. Omdat ek geen ambulans kon kry en geen rytuig by my gehad het nie, was ek verplig om my seun na Jacobsdal te dra, ’n afstand van nege myl [14,5 km] … ek het toe maar voortgegaan na die hospitaal te Jacobsdal waar ek die môre met dagbreek aangekom het … ongeveer een uur na my aankoms te Jacobsdal is my seun aan sy wond oorlede. Ek het die dag daar oorgebly om hom te begrawe.
Die Britse skrywer Amery reken dat die dood van sy seun die enkele gebeurtenis was De la Rey finaal tot die militêre stryd teen Brittanje verbind het. (Klik hier vir meer inligting oor dié gebeure.)
Dit is gedurende die Anglo-Boereoorlog as hospitaal gebruik. ’n Koeëlpunt in die voordeur van die kerk is vandag nog ’n herinnering aan die aanval wat gedurende die oorlog op die dorp uitgevoer is.