Eendag sal jy aan die bed gaan sit van iemand wat jy liefhet en 'n finale gesprek het. Daardie gesprek sal jou uitnooi na 'n unieke gebied - die een wat bestaan ​​tussen lewende en sterwende. U mag woorde hoor wat 'n begeerte tot vergifnis, versoening of die vervulling van laaste versoeke uitdruk. Jy mag dalk sinne hoor wat jou verwar, soos: "Die kringe sê dit is tyd om die siklus te voltooi."
Daar kan verwysings wees na dinge wat jy nie sien of verstaan ​​nie, soos "Die wit skoenlappers kom uit jou mond. Hulle is pragtig. "Of" As jy die vasvra geslaag het. Jy het die vasvra geslaag, het jy nie? "
Jou geliefde kan beskryf word deur oorlede familielede, engele of diere besoek of praat van welige landskappe, waar daar in werklikheid net wit hospitaalmure is. Treine, bote of busse en verhale van nuwe reise kan voorkom in die toespraak van die persoon wat sterf.
Jou familielid of vriend kan ook praat van bang wees en soek jou gerief sowel as jou leiding: "Ek sit hier tussen twee lande. Ek is hier, maar ek wil daar wees. "
Jou geliefde mag fluister in jou oor, "Help my," of, "Ek is gewaag om te sterf."
En soos jy nou luister, kan dit 'n gesprek wees wat nie net verander hoe jy aan die dood dink nie, maar ook hoe jy oor die lewe dink.
'N Ondersoek na die einde van die lewe kommunikasie
Oor 'n tydperk van vier jaar het ek rekeninge en transkripsies van gesondheidsorgverskaffers, vriende en familielede van die sterwendes versamel wat gay gedeel het wat hulle gesien het. Deur die Final Words Project, sy webwerf, Facebook, en e-pos, het ek data versamel oor die Verenigde State en Kanada, terwyl ek ook onderhoude persoonlik en per telefoon voer. Ek het meer as vyftienhonderd Engelse uitsprake versamel, wat wissel van enkele woorde om sinne te voltooi, van diegene wat 'n paar uur na 'n paar weke van die dood was.
Terwyl ek die gebruik van digitale opnemers by die beddens van die sterwendes oorweeg het om finale uitsprake te vang, het die heilige en private aard van daardie laaste dae dit eties en logisties onhoudbaar gemaak. Daarom het ek besluit om te draai na diegene wat by die bed was - geliefdes en gesondheidsorgverskaffers - en vra hulle om transkripsies, onderhoude en herinneringe te deel.
Ek het ook ondervinding met professionele persone op die gebied van linguistiek, sielkunde, palliative medisyne en neurowetenskap om meer insig te verkry in terminale siekte en kognitiewe en psigologiese prosesse. Deelnemers het die sterwende individue ingesluit wat ek direk gehoor of waargeneem het, familielede en vriende wat transkripsies en rekeninge gedeel het, en kundiges in die veld wat hul waarnemings gedeel het.
Ek het die taalmonsters en rekeninge georganiseer deur taalkundige kenmerke en temas. Baie van die patrone wat na vore gekom het, was ook teenwoordig in die waarnemings van gesondheidswerkers en kundiges wat ek ondervra het. Soos ek van hierdie patrone geleer het, het ek dit met gesinne, vriende en hospiespersoneel gedeel met die doel om gereedskap en insig te bied wat hul kommunikasie met die sterf kon lei. Ek is nie 'n mediese deskundige nie - my opleiding is in die linguistiek - so ek nader die studie van die dood en sterf deur die lens van die taal.
My Vader se Geloof in die Hiernamaals: Ses Voete Onder
Hierdie ondersoek is geïnspireer deur wat ek gehoor het en gesien het in die drie weke het my pa aan die dood gestaan ​​van komplikasies wat verband hou met bestralingsterapie vir prostaatkanker. Terwyl ek by hom gesit het, was dit asof 'n portaal oopgemaak het - en ek het 'n nuwe taal ontdek, een met metafoor en onsin wat ryk is van my pa se lippe. Terwyl ek sy woorde tussen die wêrelde getransskribeer het, het ek 'n merkwaardige transformasie getoon.
My pa was 'n New Yorker wat 'n sigaar het, wie se definisie van die goddelike was koring op rog met slaw aan die kant en 'n koue glas roomdrank. Hy het sy geluk in Lucky Sam in die vyfde wedloop en in sy geliefde vrou van vier en vyftig jaar, Susan, geplaas. "Dit is dit," sou my pa sê wanneer hy gevra word oor sy geestelike lewe. "Goeie kos, liefde en die ponies." My pa het die genot van die lewe geniet en was beide skepties en rasionalisties. "Ons is almal op pad na dieselfde naslewe, ses voet onder."
Toe hy in sy laaste weke van die lewe praat oor die sien en hoor van engele, was ek verstom. Hoe was dit dat my pa, 'n skeptikus, die tydsberekening van sy eie dood met hierdie woorde akkuraat sal voorspel: "Genoeg ... genoeg ... die engele sê genoeg ... net drie dae oor ..."?
Vanaf die oomblik dat hy die hospitaal verlaat het nadat hy besluit het om huis toe te gaan om te sterf, is ek deur sy taal getref. Gedompel deur my linguistiese opleiding, het ek potlood en papier gegryp en sy finale uitsprake gevra asof ek 'n besoeker in 'n vreemde land was. Want inderdaad was ek.
Hierdie ondersoek het begin met my vader se taal en binne vier jaar het ek 'n versameling honderde uitlatings ontleed vir hul taalpatrone en temas. Die woorde wat ek ingesamel het, was baie soos my pa se: soms verwarrend, dikwels metafories, dikwels onnosel, en altyd intrigerend. Ek het verstaan ​​dat die taalpatrone en temas wat my eers in my vader se toespraak verstom het, eintlik algemeen voorkom in die toespraak van ander terwyl hulle die einde van die lewe nader.
Die finale woorde
Nadat my pa oorlede was, het ek 'n notaboek gevul met uitsprake wat my betower en verwar het. My pa het gepraat van reis na Las Vegas, van die groen dimensie, van sy kamer vol mense wat ons nie gesien het nie. Hy het gereeld herhaling gebruik, sowel as nie-verwysende voornaamwoorde soos dié in hierdie sinne: "dit is baie interessant. Jy weet, ek het nog nooit gedoen nie hierdie voor. "
Op my notaboek was bladsye metafore en onzin, opmerkings so anders as die helder taal wat tipies van my pa was toe hy gesond was. Soos ek deur die bladsye gekyk het, het ek opgemerk hoe die frases 'n volle kontinuum van letterlike na figuurlike na ongebruikelike taal weerspieël - en ek het gewonder of hierdie kontinuum vir ons almal algemeen was en op enige manier die pad van bewussyn opgevolg het terwyl ons sterf.
In die dae en weke toe ek bedroef was, lees ek elke boek wat ek kon vind oor kommunikasie aan die einde van die lewe en na die lewe. Daar is min geskryf oor die eienskappe van en verandering in die struktuur van die end-of-life taal, alhoewel ek 'n wonderlike boek gevind het, Finale Geskenke, deur Maggie Callanan en Patricia Kelley.
As iemand wat jy liefhet nou sterf
As jy nou die dood van 'n geliefde in die gesig staar, nooi ek jou uit om die woorde wat jy hoor te skryf - selfs die wat nie sin maak nie - sonder om hulle te redig, vrees of te oordeel. Soos u die woorde skryf, kan u ontdek dat die veranderinge wat u in u geliefde se taal hoor, wat dalk eng en verwarrend lyk, u uiteindelik troos en betekenis kan bring.
Juwele kom dikwels voor wanneer ons noukeurig luister en finale woorde neerskryf, en die transkripsieproses kan ons help om meer verband hou met ons geliefdes en selfs nader aan Bron. Baie keer sê die sterwende dinge wat op die oomblik nie sin maak nie. Maar maande of jare later, sal jy wenke vind van profesie of antwoorde op vrae in daardie woorde.
Hier is 'n paar voorstelle vir u om te gebruik as u moedig en deernis getuienis van finale woorde ervaar.
Gee die wêreld van jou geliefde. Stel jou voor dat jy 'n nuwe land besoek. Hou 'n oop hart en verstand. Teken in 'n finale-woordjoernaal wat jy hoor, sien en voel; Dit sal jou private reisverslag wees oor daardie ander plek. U mag later verras word deur die pêrels van wysheid wat u daar vind.
Het oë vir die heilige. Indien moontlik, verbeel jou dat die grondgebied wat jy ingeskryf het, heilig is, ten spyte van die verskriklike verlies wat voor jou uitkom. Wees oop vir die moontlikheid dat daar iets transpersoonlik voorkom, en dat die woorde wat jy hoor, sy kursus volg.
Bevestig jou geliefde se woorde en ervarings. Herhaal terug wat jou geliefde gesê het, om die persoon te laat weet dat jy dit gehoor het: "O, jou modaliteit is gebreek. Ek sal daarvan hou om meer daarvan te weet. "Vermy om jou geliefde te vertel dat dit wat hy of sy sien of sê verkeerd is of nie" regtig nie. "
Wees 'n student van die taal. Aangesien jy in 'n nuwe land is, leer sy taal. Bestudeer dit. Oefen dit. Praat dit. Luister na die simbole en metafore wat vir jou geliefde betekenisvol is en gebruik dit wanneer jy kommunikeer. Vra byvoorbeeld: "Wil jy my help om jou paspoort te vind?" As jy dinge hoor wat onopsigtelik klink, dink net: "O, dis hoe hulle dinge uitsteek. hierdie land! "
Vra vrae met egtheid en nuuskierigheid. Dit is goed om die sterwende persoon te laat weet dat jy verward is en graag meer wil hoor van wat hy of sy wil kommunikeer. 'Kan jy my nog meer vertel oor ...?'
Gestel jou geliefde kan jou hoor selfs wanneer dit nie reageer of stil is nie; laat die sterwende persoon weet hoe diep jou liefde gaan. Soos ons sterf, is ons gevoel van gehoor die laaste sin om te gaan. Wanneer jy in 'n ander kamer is, en veral as jy praat oor jou geliefde, praat met baie lof en dankbaarheid. Praat woorde wat vreugde of vertroosting vir die persoon sal bring.
Geniet stilte. Soms is dit beter om net saam met jou geliefde te sit. Wanneer woorde nie brûe bou nie, weet dat die sterwende baie meer toegespits kan word op telepatiese of ander nie-verbale kommunikasie, baie soos die soort kommunikasie wat ons ervaar wanneer ons bid. Praat met die persoon wat jy liefhet soos jy sou in gebed.
U luister na en vereer finale woorde sal die sterwende proses makliker maak vir u geliefde. Terselfdertyd kan die transkripsie van die woorde vir jou genees, terwyl jy deur die verlies van iemand wat jy liefhet, beweeg. Maak 'n tydskrif uit die woorde wat jy skryf. Onthou dat die woorde wat nie sin maak nie net so belangrik is as dié wat dit doen.
Let op metafore of simbole wat herhaal word, en paradoksale frases. Is daar sekere kleure of vorms wat herhaal word? Is daar verwysings na mense of plekke wat jy nie sien nie? Betekenisse mag nie eers duidelik wees nie, maar as jy die woorde wat jy gehoor het, skryf, kan jy troos- of genesingsverenigings vind.
Wat vir 'n vreemdeling sinloos kan lyk, mag jou eie persoonlike betekenis hê. Skryf in u finale-woordjoernaal die woorde wat u hoor, en laat uself vry-assosieer. Stel jou voor die woorde is dié van 'n orakel, of die wysheid van drome, en laat hulle beelde en refleksie in jou uitlok. Jy mag dalk verbaas wees en verras deur wat na vore kom.
© 2017 deur Lisa Smartt. Gebruik met toestemming van
Nuwe Wêreld Biblioteek, Novato, CA.
Woorde teen die drempel: Wat ons sê as ons die dood nader
deur Lisa Smartt.
Lisa Smartt, MA, is 'n taalkundige, opvoeder en digter. Sy is die skrywer van Woorde by die Drempel: Wat ons sê wanneer ons die dood nader (Nuwe Wêreldbiblioteek 2017). Die boek is gebaseer op data versamel deur Die Final Words Project, 'n deurlopende studie gewy aan die insameling en interpretasie van die geheimsinnige taal aan die einde van die lewe. Sy het nou saamgewerk met Raymond Moody, gelei deur sy ondersoek na taal, veral onverstaanbare spraak. Hulle het mede-gefasiliteerde aanbiedings oor taal en bewussyn by universiteite, hospices en konferensies.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > Teenoor veroudering en sterflikheid: Ontdek die geskenke wat ons kan gee aan latere generasies