My kommentaar op die skrywe oor die pensioengeld
Ek het met groot belangstelling en aandag die skrywe van Meester Poem Mooney in verband met die verwytgoeters in Die Hoorn van 20 Januarie 2022 gelees.
Meester Mooney is 'n gerespekteerde en alombekende persoon in die gemeenskap van Oudtshoorn.
Ek kan nie mooi begryp waarom die pensioengeld as verwytgeld beskou word nie. Word die staat nou verwyt vir hul goedbedoelde gebaar om finansiële hulp te verleen aan persone na wie gereeld verwys word as die "armstes van die armes".
Die metode waarop die geld uitbetaal word, vermoed ek, is om 100% seker te maak dat die geld in die regte hande beland.
Daar sal 'n geldige rede wees waarom die geld op hierdie spesifieke manier uitbetaal word. Daar was vermoedelik voorheen wanbetalings. Ek het al gehoor van uitbetalings wat voortduur lank nadat die pensioenaris oorlede is.
Dit klink nogal vir my na nog 'n vorm van staatskaping – iets waaroor meeste van ons, met reg, baie ongelukkig is.
Die gebruik van verkleinwoorde wannneer daar na mense in ouetehuise en ander versorgingsoorde verwys word, is 'n algemene gebruik.
Ek wil graag glo dat dit 'n vorm van respek is en nie bedoel is om te verkleineer nie.
Kan ons nie maar liewer die positiewe in ons medemens raaksien en die negatiewe agterdog wat so maklik na vore kom, agter ons laat – waar dit hoort – in die verlede.
'n Gebaar van liefde en respek het gewoonlik 'n positiewe uitwerking – wedersydse liefde en respek – iets wat ons so nodig het. Hierteenoor verwek verwyte net negatiewe reaksies soos afgunstigheid en selfs haat. Haat is afbrekend en doen niemand goed nie.
Kan ons nie maar almal hard probeer om met ons daaglikse persoonlike optrede en gesprekke die gees in ons dorp verbeter nie? Net miskien kan dit meebring dat ons dorp ook fisies kan verbeter en mooier word. Meeste van ons begeer sekerlik dat ons strate weer heel en skoon sal wees.
Deur God se genade is ons damme weer gevul met geseënde water en kan ons weer ons tuine versorg en besproei. Sal dit nie wonderlik wees as ons lewens en gedrag weer nuut kan word soos 'n goedversorgde tuin nie.
Kom ons maak dit ons voorneme vir 2022 (daar is net 11 maande oor) 'n jaar van LIEFDE, RESPEK EN SAMEWERKING te maak.
Mag ons almal die genade ontvang om dit reg te kry.
Twee maande gelede het ek 'n nuwe selfoon by die Oudtshoorn-takkantoor van een van die drie groot selfoonmaatskappye gekoop. Een van die verkoopsassisstente het dit vir my "ingestel" van my ou na my nuwe selfoon.
Binne 'n paar dae het dit probleme gegee waarna dit na die selfoonmaatskappy teruggestuur is vir herstelwerk – op aanbeveling van die ver­koopassistent. Vir twee maande het ek gereeld navraag gedoen oor my foon, sonder sukses of 'n betekenisvolle antwoord of verduideliking; slegs belofte op belofte en verskonings.
Eers nadat ek 'n prokureur se hulp ingeroep het, is 'n nuwe selfoon aan my gegee. Onnodig om te se dat ek nooit weer 'n produk by hierdie selfoonmatskappy sal koop nie.