Martin Luther se 95 stellings (71-80) - Die Hervormer
71. Diegene wat die waarheid van die apostoliese aflaat weerspreek, is verdoem en vervloek.
72. Maar diegene wat hulle uitspreek teen die willekeur en brutaliteit in die woorde van die aflaatpredikers, is geseënd.
73. Soos die pous tereg met toorn en die ban optree teen hulle wat die aflaathandel benadeel met hul bedrieglike optrede...
74. …net so wil hy veelmeer die banvloek uitspreek oor diegene wat onder die dekmantel van die aflaat op bedrieglike wyse die heilige liefde en die waarheid skend.
75. Om te veronderstel dat pouslike aflate iemand van sondestraf kan kwytskeld, selfs wanneer 'n mens die onmoontlike gedoen het soos om die moeder van God gewelddadig te onteer (om die onmoontlike te noem), is kranksinnig.
76. Ons stel daarteenoor dat die pouslike aflaat nie eens die skuld van selfs maar die kleinste van die geringste sonde kan uitwis nie.
77. Wie verklaar dat die heilige Petrus, as hy die huidige pous was, geen groter genade sou betoon nie, laster teenoor die heilige Petrus én teenoor die pous.
78. Ons sê daarteenoor dat selfs die huidige pous, of enige ander een, groter genade tot hul beskikking het, naamlik die evangelie, geestelike gawes, die genadegawe om mense gesond te maak, ensovoorts – soos dit geskryf staan in 1 Korintiërs 12: 28.
79. Diegene wat sê dat die kruis (in die kerk) wat versier is met die pous se embleem, ewe veel mag het as die kruis van Christus, tree godslasterlik op.
80. Biskoppe, priesters en teoloë wat toelaat dat mense sulke preke aanhoor, sal daaroor rekenskap moet gee.