Venidium: groei van sade, plant en versorg in die oop veld, foto - Versamelings
Venidium is 'n Suid-Afrikaanse kruid met blink blomme. Dit behoort tot die Asteraceae-familie. Op gematigde breedtegrade word Venidium gewoonlik gekweek as 'n eenjarige plant, hoewel sommige soorte van hierdie blom in warm suidelike streke as meerjarige plante gekweek kan word.
Venidium-bloeiwyses kombineer die gewone vorm van sonneblom- of kamilleblomme met 'n ongewone bont kleur. Dit staan ​​ook bekend as 'Afrika-kamille'. Die grootte van die bloeiwyses kan 14 cm bereik. Die lang blomblare van Venidium kan verskillende kontrasterende skakerings kombineer en lyk indrukwekkend teen die agtergrond van groot ryk groen blaarplate, geklap of gedissekteer. Hulle is oor die hele lengte van die stam geleë. Die wortelstelsel van die blom lê nie te diep nie.
Die genus Venidium bevat ongeveer twee dosyn spesies, maar slegs 'n paar daarvan word in tuine in die breedtegraad aangetref. Volgens 'n ander klassifikasie behoort hierdie plant ook tot die geslag Arktotis as een van sy groepe.
Groeiende Venidium uit sade
Venidium word van saad gekweek volgens die saailingmetode of saai dit dadelik in oop grond. In hierdie geval moet die tuinbed in die herfs gekies word. Die plek van die toekomstige blombedding word versigtig opgegrawe en sand en kompos word op die grond gevoeg. In die lente word klein gaatjies in die tuin gemaak, sade word daarin geplaas en liggies met aarde besprinkel. U kan in die tweede helfte van April begin saai.
Vir die verbouing van Venidium is 'n baie helder plek met vrugbare grond, waarin water nie stagneer nie, geskik. Dit word nie aanbeveel om die aanplantings te verdik sodat die groeiende bosse nie met mekaar inmeng nie. Danksy die groot genoeg grootte kan die sade dadelik op die gewenste afstand versprei word. Daar word aanbeveel dat swak saailinge verwyder word. Wanneer u 'n deel van die saailinge na 'n ander plek trek, is dit nodig om dit saam met 'n klomp aarde te skuif.
Ons saai vir saailinge: HOOP, VENIDIUM, COBE. Ons saai eenjarige blomme vir saailinge.
Die saailingmetode vir die verbouing van Venidium is ook nie besonder moeilik nie. Die saad word ongeveer begin Maart in 'n houer met voedingsgrond gesaai en dit met 0,5 cm verdiep. Om die groewe nie te vervaag nie, word dit versigtig bespuit, met foelie bedek en op 'n helder en warm plek geplaas. Soos die geval is met enige saailinge, moet so 'n kas gereeld geventileer word en op grondvog gemonitor word.
Gewoonlik verskyn die eerste lote binne tien dae. Sodra die saailinge sterker word, moet die film verwyder word. Sulke saailinge word eers na oop ryp in oop grond geskuif. Tydens plant word daar 'n afstand van 30 cm tussen die plante gehandhaaf, totdat die blomme wortel skiet, moet hulle versigtiger natgemaak word en beskerm word teen direkte son.
Plant en versorg Venidium in die buitelug
Venidium is een van die droogtebestande plante, dus kan dit regkom met vog deur neerslag. Maar in 'n droë en warm somer word aanbeveel om dit ongeveer een keer per week of twee nat te maak, en gebruik warm, warm water hiervoor. Na die natmaak kan die grond in die blombedding losgemaak word en alle onkruide uitgetrek word.
Venidium verkies voedsame, maar eerder los grond, daarom word dit aanbeveel om kunsmis en sand op die grond toe te dien. As die grond in die gebied suur is, moet u die pH-vlak verlaag met kalk.
Venidium word nie net twee keer per somer gevoer met minerale formulerings nie. Die eerste voeding word voor blom uitgevoer, en die tweede - gedurende die ontluikende periode. U kan ook organiese metodes hiervoor gebruik, byvoorbeeld strooi, voëlmis, skulpe of beenmeel op die grond voeg.
In die reël word volwasse plante wat in die grond groei, gedurende die seisoen nie verskuif nie. As 'n oorplanting vir saailinge benodig word, word jong plante sorgvuldig saam met 'n grondbal na die voorbereide gat oorgedra. Onderaan die gat word aanbeveel om 'n klein dreineringslaag uit te lê.
Die oorgeplante plante is bedek met grond, word 'n bietjie saamgepers en natgemaak. Nadat u geplant het, kan u die blombedding ook met naalde of saagsels deklaag.
Venidium-blom begin in Junie, en duur tot vroeg of middel herfs, meer presiese datums hang af van die geselekteerde variëteit. Sy groot bloeiwyses kan 'n taamlike wye kleurpalet hê, insluitend rooi, wit, pienk en oranje skakerings met pers of geel kolle of strepe aan die onderkant van die blomblare. Nadat die mandjies vervaag het, word sade daarop gevorm, wat gebruik kan word om plante volgende jaar te vermeerder.
Soos 'n sonneblom, draai die Venidium sy mandjies na die son. In bewolkte weer en saans sluit die blomme toe. 'N Uitsondering kan slegs deur sommige moderne variëteite gemaak word.
Snoei en ondersteun
Lang Venidium-bossies kan uitmekaar val en ondersteuning benodig. Dit sal hulle help om stabiliteit te handhaaf tydens sterk wind en neerslae, wat lang voetstukke op die grond kan breek of spyker. As u die toppe gereeld knyp, kan dit 'n voller bos vorm.
Snoei-aanplantings moet vir sanitêre en estetiese doeleindes wees, sowel as om selfsaai te voorkom. Die tydige verwydering van verwelkende blomme sal die blomperiode verleng en oorvloediger maak. Met die verwelking van die mandjies word die stam byna tot op die grondvlak gesny, in die plek daarvan vorm twee nuwe knoppies gelyktydig.
Buite kan Venidium net in die suidelike lande slaap. Tuiniers van meer noordelike breedtegrade gebruik die plant as eenjarige plant, omdat geen skuiling dit van ryp kan red nie. In die lente word sy sade weer in grond of houer gesaai.
Voortplantingsmetodes van Venidium
Vir die voortplanting van Venidium word sade wat in die winkel gekoop of van hul eie aanplantings versamel word, gebruik. Hulle word in die lente in die grond gesaai, of hulle word eers vir saailinge gesaai, en later word gereedgemaakte saailinge na die beddings verplaas. Die saailingmetode word gekies as dit nodig is om saadjies uit die bosse akkuraat te verkry - die venidiums wat in die grond gesaai word, sal later blom en hul vrugte het dalk nie tyd om ryp te word nie. Dit neem ongeveer 'n maand om die sade ryp te maak.
Ondanks die feit dat plante self kan saai, selfs ryp sade, wat in die grond val, kan dit nie oorwinter nie. Om aanstaande jaar weer nuwe plante te kry, word dit aanbeveel om saad in die lente te versamel en te saai.
Die hoofplaag van Venidium is plantluise. As u op die bosse sit, lei dit tot die verwelking en tot die dood van die bos. Om insekte te bestry, gebruik die middel "Actellik" en behandel die bosse volgens die instruksies.
Van oormatige klam grond en hoë humiditeit kan skimmel of roes in die bosse ontwikkel. In hierdie geval is dit nodig om die plante met die Bordeaux-mengsel te behandel, asook om die waterregime reg te stel. Swaar aangetaste bosse word aanbeveel om dit uit die gewone tuinbed te verwyder om die res van die aanplantings nie te besmet nie, maar ook om hul voorkomende behandeling uit te voer.
Venidium in landskapontwerp
Die verbouing van Venidium het weliswaar probleme, maar die versorging van die vrugte lewer vrugte op met hul skouspelagtige voorkoms. Elegante eksotiese madeliefies sal help om die aandag op die blombeddings te vestig. Hulle lyk goed in enkelaanplantings en in groepe met ander kleure. Sulke bosse kan nie net helder en interessant lyk nie net in gewone blombeddings nie, maar ook op alpiene heuwels.
Dwergvariëteite van Venidium is geskik om in potte en houers te groei. Met behulp van meerjarige variëteite kan u 'n wintertuin versier as dit toegerus is met beligting. Blomme is ook geskik om te sny - dit hou ongeveer 'n week in 'n boeket.
Tipes en variëteite van Venidium met 'n foto
Hy is 'n wonderlike Arctotis. Dit word beskou as die mees algemene subspesie. Selfs in die natuur bestaan ​​dit jaarliks. Dit vorm 'n bossie tot 70 cm lank en het groot kamilleagtige bloeiwyses. Gedurende die seisoen slaag dit daarin om 'n pragtige bos met baie blare en blomme te vorm. Die blomperiode duur die hele somer, bloeiwyses vervang mekaar, terwyl sade in die plek van verwelkende blomme vasgebind word.
Weelderige Venidium-variëteit. Vorm uitgestrekte bossies tot 70 cm hoog en lote is bedek met klein donkergroen blare. Die blomblare is wit, maar daar is pers strepe aan die onderkant. Die sentrale deel van die blom is bruin. Die blare en stingels van die plant is effens puberteit. Bloei duur die hele somer.
Vorm hoër bossies (tot 80 cm). Die blare is rykgroen, bedek met growwe hare. Die bloeiwyses is redelik groot en lyk danksy die oranje blomblare soos sonneblommandjies. Daar is 'n pers streep op die blomblare aan die onderkant. Die kern is donkerbruin. Hierdie spesie blom ook van Junie tot herfs.
Baster verskeidenheid tot 70 cm hoog. Vorm uitgestrekte bosse met groen blare. Voetstukke is hoog, die grootte van die bloeiwyses is groot. Oranje blomblare het 'n donker basis en omring 'n donker kern. Bloei is langer en kan tot Oktober duur.
Meer miniatuur tipe met bossies tot 60 cm lank. Die blare is puberteit, die grootte van die bloeiwyses is medium. Die blomblare is wit, met oranje en pers vlekke heel onder. Die kern is diep bruin, amper swart. Mag tot Oktober blom.
Weelderige Venidium: saai en groei
skrywer Ziborova E.Yu., foto van die skrywer
Venidium word nog selde in Russiese tuine aangetref, hoewel u nou die saadjies van hierdie onpretensieuse Suid-Afrikaanse plant by die Asteraceae-familie kan koop.
Aanhangers van groot en helder Afrikaanse "madeliefies" het ook die eksotiese Venidium waardeer - 'n blomplant bedek met silwer spinnerakke. Sy groot, kontrasterende gekleurde blomme blom deur die somer en die warm herfs teen die agtergrond van 'n digte bos met gelobde blare.
Enkele venidiummandjiebloeiwyses bestaan ​​uit ligaatblomme (met 'n donker of kontrasterende basis) en 'n blink swart skyf met buisvormige blomme. Die wonderlike spel van ligte en donker kleure, kenmerkend van die Venidium-bloeiwyse, fassineer en trek almal se aandag op hierdie elegante plant!
Ek beveel die lesers van Gardenia.ru aan om 'n bekoorlike Venidium te kweek om hul tuin en balkon te versier.
Met die oog op die ligte viskaria, is dit raadsaam om 'n oop sonnige area daarvoor toe te ken. As dit in die skaduwee geplant word, sal sy ook baie gemaklik wees, maar die bosse sal in hierdie geval nie so welig word nie en die blom sal nie so volop wees nie. Die kultuur hou van gronde wat gedreineer, los is, met 'n neutrale of effens suur reaksie.
Die plot kan in die herfs voorberei word of in die lente verwerk word, enkele dae voor saai. As u 'n perseel grawe, is dit handig om die grond met organiese kunsmis te vul - kompos, humus of verrotte mis. Voordat u met die saai begin, word dit aanbeveel om aktief los te maak en die voorbereide area gelyk te maak met 'n hark.
As u die vroeë blom van die lavater wil geniet, is dit beter om dit op 'n permanente plek met reeds uitgroeide bosse te plant. Boonop is dit glad nie moeilik om gesonde saailinge te verbou nie:
Lê dreinering onder in 'n lae houer en gooi klaargemaakte universele grondmengsel daarop.
Giet warm water oor die substraat en saai die sade 1 cm diep.
Om 'n gunstige mikroklimaat te skep, bedek die houer met foelie en plaas dit op 'n ligte vensterbank.
Maak die kas elke dag oop vir ventilasie voordat u dit ontkiem, maak die substraat nat indien nodig en vee die kondensdruppels van die film af. Na 12-15 dae, wanneer die lavater spruit, word die bedekking uit die houer verwyder. Hou in gedagte dat saailinge helder lig benodig vir volle ontwikkeling, en as natuurlike lig nie genoeg is nie, moet u die saailinge kunsmatig lig. Voordat dit geplant word, moet die houer met saailinge gereeld om sy eie as gedraai word, anders sal die bosse skeef wees. Die plant moet matig en gereeld natgemaak word.
Lavateriesaailinge het nie 'n pluk nodig nie, op die vasgestelde tyd word dit dadelik op 'n voorbereide plek geplant, met 'n afstand van 20-25 cm tussen aangrensende monsters met 'n ryspasiëring van 30 cm.
Let wel! As u 'n lang gewas gekies het om te plant, moet u nie vergeet om 'n betroubare steun vir elke bos te installeer nie. Lavatera blom in die vroeë somer en duur tot middel herfs.
Afrikaanse kamille of osteospermum is 'n seldsame blom in ons land. Nog 'n bekende naam is Kaapse madeliefie. Bloemblaadjies is nie net wit nie, maar ook blou, pers, lila, rooi, geel, oranje. Die afmetings van die mandjie is 3–8 cm. Interessante basters met ongewone blomblare, soos 'n lepel (lepelagtige osteospermum), is geteel. Die meeste soortgelyk aan kamille:
16 uitstekende variëteite pruime vir die Moskou-streek
Die bosse blom en vertak sterk. Die plant verloor nie sy aantreklikheid selfs in reënweer nie. Om vriende te maak met Afrika-kamille, is dit genoeg om 'n sonnige area met goed gedreineerde, nie te vrugbare grond voor te berei nie. Die plant is termofiel, teen -10 ° C sterf dit in die oop veld. Vir die winter word dit oorgeplant en in koel kamers gehou (+ 5 ... + 10 ° C).
Gazania (gatsania) is 'n ander "gas" in Afrika. 'N Laaggroeiende plant (30 cm) met rooi, oranje, pienk of geel blomblare. Die blare is tekstuuragtig, donkergroen of met 'n grys blom. Gekweek as eenjarig en meerjarig. Met behoorlike landboutegnologie en in gunstige toestande, blom die hek die hele somer. Die plant word feitlik nie siek nie, dit kan deur insekte aangetas word: bosluise en plantluise. Vir die winter word die bosse opgegrawe en op 'n koel, verligte plek gehou. Gieter is skaars.
Tuisland van Ursinia Suid-Afrika. Van die gekweekte spesies is nie almal geskik vir die klimaat in die Midde-sone nie; die dille ursinia is die meeste daarvoor aangepas. Die plant word nie gelaat vir oorwintering nie, dit word jaarliks ​​gekweek. Gewilde variëteite:
Vir die oorvloedige blom van ursinia is 5 uur sonskyn nodig.
Arctotis is wonderlik, of wonderlike venidium
Hierdie plant, broos van voorkoms, blom tot vroeg in Oktober tot baie koud. Daar is nie baie van hulle nie. Die meeste mense ken hom met die verouderde naam. welige venidium (Venidium fustuosum). Dit lyk soos 'n miniatuur sonneblom.
Nou word hierdie verteenwoordiger van die asterfamilie meer korrek genoem arctotis pragtig (Arctotis fastuosa), en slegs een spesie het in die genus Venidium oorgebly. Die geslag Arctotis, aan die ander kant, is aangevul, en nou is daar 70 spesies daarin. Die taksonomie is in 1997 hersien, maar tot dusver sal u waarskynlik saad te koop kry onder die naam Lush Venidium.
Die naam Venidium is afgelei van die Latyn vena en dui die uitstaande are van die stingels aan. En die huidige arctotis beteken 'beeroor' (uit die Grieks arkto's - dra en otos - 'n oor), wat te wyte is aan die digte puberteit van die plant.
Spesienaam fastuosa kom van die Latynse woord fastuosus - arrogant, trots, pronkend of pronkend. Dit is aan die plant gegee deur Nikolaus von Jacquin (1727-1817), wat die spesie vir die eerste keer beskryf het, die skrywer van verskeie botaniese publikasies met uitstekende illustrasies van gekweekte plante. Baie van hulle is in die laat 1780's deur versamelaars Georg Scholl en Frans Boos vanaf Suid-Afrika na Europa gestuur. Die meeste plante is in die Royal Gardens in Schönbrunn, Oostenryk, gekweek. Illustrasie A. fastuosa is tussen 1797 en 1804 in die botaniese werk "Plantarum rariorum horti caesarei schoenbrunnensis" gepubliseer.
Arctotis is wonderlik - 'n meerjarige kruid wat wintergroei vanaf sone 9, waar die wintertemperature nie onder -6 oC val nie. Maar dit word hoofsaaklik as eenjarige gekweek. Kom uit die Kaapse Floristiese Koninkryk, waarvoor dit die Engelstalige name Cape Daisy, Namakwalandse madeliefie en Monarch-of-the-veld ontvang het, en groei ook in die noorde van die naburige Namibië en verder langs die Doornriviervallei ... Dit is een van die mees algemene plante in die Kaap.
Die plant is dig vertak aan die basis en vorm 'n welige, hurkende bos van baie rosette. Teen die begin van die blomtydperk in Junie, styg die lang, blare stamme van 35-90 cm met enkelmandjies bo hulle uit. Die blare van die plant word 15 cm lank, op plat blare, hoofsaaklik gekonsentreer aan die basis. Stingels is kleiner, afwisselend gerangskik, ongelykvormig, onderste - liervormig, boonste - van lineêr tot lansetvormig, sittend of omhelsend van die steel. Stingels en blare is aan albei kante glaserig as gevolg van digte puberteit met wit spinnerakke. Mandjies van 5 tot 10-12 cm in deursnee. 'N Persbruin, violet of swart skyf met buisvormige tweeslagtige blomme met prominente wit of geel meeldrade omring glansvormige liguleblomme wat wissel van kleur van helder oranje, rooi-oranje, geel tot romerig wit. Die blomtong is in twee sirkels geleë, waarvan die boonste opgebuig is en die onderste afwisselend na onder. Aan die basis van ongeveer 'n kwart van die tong is daar 'n donker smeer, asof iemand daaraan geraak het met 'n kwas. Daar is 'n smeer op die tonge van die boonste sirkel, hulle vorm 'n pers-swart ring wat die mandjies versier, dikwels langs die rand wat deur 'n wit streep begrens word. Blomme sluit in die middag en in bewolkte weer. Sade - talle swartbruin, gefasetteerde kaalbene met fyn hare bo-op om te versprei. Hulle word een maand na die einde van die blom ryp en het, anders as ander soorte arctotis, nie twee nie, maar een holte. As die sade uitgegiet word, lyk die blomskyf baie soos 'n verwoeste sonneblom.
Onder geskikte warm, sonnige, nie te droë weer nie, kan sommige plante tot 15-20 blomme gelyktydig blom en twee keer soveel in knoppe. Maar dit gebeur nie gereeld nie, en in die laat somer en vroeë herfs word blom dikwels skaars, afsonderlike blomme. Daar is egter een truuk waarmee u meer blom kan bewaar - u moet die verbleikte mandjies verwyder.
Venidium-blomme word geliefd onder bye omdat hulle baie stuifmeel produseer. Dit is die belangrikste bestuiwers van blomme.
Petunia: saailinge saai en groei
Petunias word van Februarie tot einde Maart gesaai. Voorheen word ampelagtige vorms met 'n lang kaskade gesaai, anders het hulle nie tyd om die vereiste volume te verhoog nie. Kleinblommetjies blom die vinnigste, sodat dit later gesaai kan word. Om te saai, moet u klein bakkies of potte met gaatjies aan die onderkant van minstens 7 cm diep gebruik. As die gate nie gemaak kan word nie, moet u 'n dreineringslaag van ten minste 2 cm gooi. , dan kan die sade of saailinge verwoes word deur oortollige vog in die substraat ... Soms verkoop hulle sade in 'n spesiale dop of in korrels. Ampel-petunias is amper almal in die vorm van balle. Hierdie balle is maklik om eweredig oor die ondergrond te versprei. Daarom is dit beter om dit dadelik in saailinge te saai, waardeur die saailinge in die toekoms nie kan duik nie.
Die volgende fase is die land vir saai. Vir klein petunia sade moet dit los en vogabsorberend wees. Tot onlangs is blomkwekers aangeraai om self grondmengsels voor te berei. Daarom word die beste samestellings van grondmengsels vir saai in die literatuur uit die vorige boeke herskryf. Nou kan u in enige blommewinkel 'n klaargemaakte mengsel koop. (Oor grond van hoë gehalte om te saai - in die artikel Saai my met liefde). Maar ander probleme het ontstaan. Lote wat saam verskyn, begin dikwels sterf of groei swak, alhoewel aan al die voorwaardes vir hul groei voldoen word.
Die eerste rede is die hoë suurgehalte van die substraat. In moderne mengsels is die hoofkomponent veen, nie heeltemal ontbinde turf nie, wat versuur kan word. Gewoonlik word kalk by die mengsel gevoeg om die hoë suurheid te neutraliseer. Maar dit is uiterlik onmoontlik om 'n neutrale substraat van 'n suur te onderskei. Dit kan gedoen word met behulp van 'n spesiale lakmoespapier wat by tuinmaakwinkels beskikbaar is. Grondsuurheid (pH) vir petunia moet 5,8-6,0 wees. Die tweede rede is die hoë soutinhoud. Dit gebeur wanneer grond uit kweekhuise by die mengsel gevoeg word, waar groente met 'n groot hoeveelheid kunsmis gekweek is, of die kunsmis wat by hierdie mengsel gevoeg is, swak gemeng is. Dit word opmerklik wanneer die substraat opdroog en 'n wit blom daarop verskyn.
Om te verhoed dat u 'n slegte substraat koop, is dit beter om spesiale grondmengsels vir saai van bekende ondernemings te kies. Roer die grondmengsel deeglik voordat die houers gevul word. Voeg disintegreermiddels en voghouders soos perlit of vermikuliet by, wat die handhawing van die gewenste voginhoud in die substraat moontlik maak.
Die houers word die dag voor saai met die voltooide substraat gevul. 'N Klein laag substraat word oor die dreinering gegiet en verdig, maar nie tot die toestand van "asfalt" nie. En reeds op hierdie laag word 'n tweede laag substraat geplaas, wat vir die kleinste sade baie wenslik is om deur 'n sif te sif. Nadat hierdie laag gegiet is, moet 0,5-1,0 cm tot aan die rand van die houer bly. Die oppervlak van die laaste laag is gelyk. Die houer wat op hierdie manier voorberei word, word versigtig maar oorvloedig gemors. As die houer aan die onderkant 'n gaatjie het, word dit in 'n palet geplaas en 1-2 cm water daarin gegooi.
Die volgende dag, sonder om die grond nat te maak, begin hulle saai. Die moeilikste ding om te saai is om klein saadjies eweredig oor die oppervlak te versprei, sodat dit nie waar dit dig is nie, en waar dit leeg is. Met eenvormige saai is daar meer waarborg om die "swart been" te vermy Selfs saailinge word verkry as die sade met gewaste en droë growwe sand gemeng word. Maar die beste resultate tuis kan verkry word deur saadjies met sand in die sneeu te saai. Om dit te doen, word sneeu in die houer met 'n dikte van 1,5-2 cm gegooi. Natuurlik moet dit los wees, anders sal 'n oneweredige oppervlak blyk en gevolglik dieselfde saai. Die gekorrelde sade word met 'n stokkie uitgelê, waarop dit maklik kleef as u dit 'n bietjie vogtig maak en op 'n klam grond aanbring. Die belangrikste ding vir die sade wat op hierdie manier voorberei word, is dat die dop onmiddellik geweek en gesmelt word. Daarom moet die substraat baie nat wees voordat dit gesaai word, of dit moet sterk met 'n spuitbottel gespuit word.
Die gesaaide sade word nie bedek of met 'n dun laag vermikuliet gepoeier nie, maar as dit sonder sneeu gesaai word, word dit met 'n oplossing van 'n groeistimulant bespuit. Dit word nie aanbeveel om sade in dragees met stimulante te verwerk nie, aangesien die dop alles bevat vir normale ontkieming en aanvanklike groei, insluitende groeistowwe. Dan word die houer met sade met glas bedek of in 'n plastieksak geplaas. Dit is noodsaaklik om 'n etiket te sit as verskillende basters gesaai word, en skryf ook die saaidatum sodat u weet wanneer die saailinge verskyn.
Bedekte houers of potte op pallets word op 'n warm plek met 'n temperatuur van 22-25 ° C geplaas, en 'n ligte houer is beter. Voordat u uitloop, moet u grondvog handhaaf deur dit te spuit wanneer dit droog word of water in die pan voeg. Glas en film moet ten minste twee keer per dag omgedraai word. By 'n egalige temperatuur sal saailinge binne 5-7 dae verskyn. Sodra die saailinge byt, is dit nodig om dit op die helderste plek te plaas en die water effens te verminder sodat die substraat vogtig is en nie nat word nie. Wanneer die saadlobbe oopvou, kan u die glas of film geleidelik verwyder. Om dit te doen, word hulle eers opgehef of effens geskuif, en eers na 3-4 dae word hulle heeltemal verwyder.
Saailinge van Maart wat saai, met volledig uitgebreide saadlobbe, kan in 'n kweekhuis in 'n landhuis of op 'n loggia geplaas word, aangesien hulle nou 'n temperatuur van 18 tot 22 ° C nodig het om te groei. Die oomblik van groei van die saadlobbe en die eerste blaar is die moeilikste in die proses om saailinge te kweek. Op die oomblik is baie lig nodig sodat dit nie uitrek nie, en sensitiewe water sodat hulle nie onder water versuip nie en nie aan swamsiektes sterf nie. Swak droog, natuurlik, nie tot op die punt van verwelking nie, laat die wortels beter groei in los grond. As die saailinge dan wortel skiet, sal hulle die blare vinniger laat groei. As die saailinge nogtans begin sterf weens oortollige vog, kan die grond bedek word met 'n dun lagie droë sand of fyn vermikuliet.
Nadat 2-3 ware blare verskyn, is die saailinge gereed om te pluk. Voorheen moes u net duik as die saailinge begin sterf as gevolg van die "swart been" of verdikte gewasse sou blyk. As die saailinge yl, nie langwerpig sit nie, kan u later duik, aangesien die petunia maklik oorlaai en met 'n groot aantal blare verdra. U kan in saailingpotte duik of direk in 'n balkondoos en 'n hangmandjie. Dit is beter om ampel petunias dadelik in 'n mandjie te plaas, aangesien hul wortels baie vinnig groei, en in saailinge begin hulle na 3-4 weke agterbly by die plante wat in houers geplant is.
Die substraat vir pluk is dieselfde as vir saai, maar vir potte kan u nie bakpoeier gebruik nie, maar kunsmis wat stadig oplos, byvoeg. Meer kunsmis word in die grond gevoeg vir balkondose en mandjies, asook perliet of ander rysmiddels. Aan die onderkant is dit nodig om dreinering in 'n laag van 3-4 cm te gooi. Ampel-petunias in houers, indien hulle aan die rand geleë is, word geplant met 'n helling van ongeveer 45 ° vanaf die middel van die houer. In hierdie geval hang hulle vinniger af en bedek die kante van die houer.
Onmiddellik na die pluk word die saailinge 1,5-2 weke op 'n temperatuur van 20-22 ° C gehou, dan kan dit op 16-18 ° C geplaas word. Met hierdie modus is die plante kompakter. By hoë temperature en swak beligting strek die saailinge uit, wortel minder goed in die oop veld en blom swakker. Gieter gedurende hierdie periode moet ook met mate gedoen word. Dit is noodsaaklik om te voed sodat die saailinge gesond is en dan oorvloedig blom. Kunsmisstowwe word die beste by die water gevoeg wanneer dit natgemaak word. U moet met baie klein dosisse begin voed as die eerste blaar ontvou. Dit is beter om met kunsmis met stikstof en kalium of kalsium te voed, en dan met komplekse kunsmis, waar meer kalium as stikstof is.
In sommige basters van petunias, reeds in groot saailinge of in plante in mandjies, verskyn eers geel are op die blare, dan word die hele blaar geel. Dit is 'n duidelike teken van ystertekort. Om die plante weer gesond te laat lyk, moet u dit besprinkel of 1-2 keer ysterchelaat of Ferovit in die grond voeg, teen die dosis wat in die instruksies aangedui word.
Nog 'n belangrike tegniek vir die groei van ampel petunia's is om te knyp. Die eerste knyp word gedoen wanneer die lote 7 tot 10 cm lank is. Hoe vroeër dit gedoen word, hoe meer laterale lote word gevorm. Die tweede knyp word uitgevoer as die lote meer as 10-15 cm lank is, en die einde van die loot verwyder sodat die reeds gelê blomknoppies bly. In die toekoms kan u net sterk gegroeide lote knyp vir 'n eenvormige groei van die bos.
As die wortels uit die onderste gaatjie van die pot verskyn, beteken dit dat die saailinge gereed is om te plant en in Mei in 'n blomtuin of -houer geplant kan word.