Briewe uit Bagdad: ŉ Engel is van ver af gestuurBagdad Foto: Koos Greeff Koos Greeff het ŉ tyd lank in Bagdad spandeer. Hy gaan oor die volgende paar weke sy avonture met Maroela-lesers deel. Lees sy vorige briewe. –Red Liewe vriende Agmed, die stoorman wat eintlik apteker is, kom die oggend my kantoor in. Sy gesig is verslae en sy oë sit vol hartseer. Hy vra of hy af kan kry, want sy twee kleintjies is alleen by die huis want sy vrou Noona is al vir drie dae in ŉ koma. Ek kyk hom stom aan en vind uit dat sy drie jaar gelede haar baarmoeder moes laat verwyder omdat sy kanker gekry het. Maar nou bloei sy onophoudelik en is haar bloeddruk net duskant niks. Net daar klim ons op die laptoppie en Skype vir Annemarie by Karl Bremer-hospitaal. Sy luister Agmed se storie uit en hoor van mediese dienste wat in duie gestort het en hartklop en temperatuur wat net bokant fataal is. Rustig maar direk lig sy hom in dat, menslik gesproke, Noona geen kans het nie. Toe ons die laptoppie toemaak, gryp Agmed my om die lyf en begin bitterlik te ween. Verslae staan ek daar met die groot Irakkie snikkend teen my. En meteens verstaan ek hoekom ek die vorige aand gelees het van die vrou wat aan bloedvloeiing gelei het en hoe Jesus haar genees het. Onverantwoordelike geloof spring in my hart op en net daar bid ek vir Noona en pleit by God vir kleintjies wat alleen sit by die huis met ŉ half-dood ma. Ek vertel vir Agmed dat ek sy geloof respekteer maar dat ek ŉ Christen is en boonop ŉ “priester” ook is. En dat my God belowe dat Hy ons gebede hoor. Hy kom later tot ruste en ek stuur hom huis toe. Na ŉ halfuur bel hy my en skreeu dit uit dat Noona wakker geword het en nou-net ŉ hele bord kos geëet het. Oor en oor praat hy van “engele” en “boodskappers van God” en “gestuurdes” maar ek staan stom want ek ken my eie ongeloof. Die volgende dag is hy vroeg daar en vertel dat sy opgestaan het en met die kinders speel. Ek probeer hom beteuel met: “lewe een dag op ŉ slag” en “wees dankbaar vir elke dag van genade” maar Agmed verklaar onvoorwaardelik van ’n God wat ŉ engel van ver af gestuur het om vir sy Noona te bid. En so bly dit tot vandag toe nog. Ek is steeds bietjie verdwaas en soos ene wat na die magtige skouspel van ŉ sonondergang kyk. Verwonderd oor winde en wolke en kleur en grootsheid. Só is my God en só werk Hy sonder mense se toedoen – ook hier in Irak. Ek is dankbaar Koos *Koos Greeff het ŉ tyd lank in Bagdad spandeer. Hy gaan oor die volgende paar weke sy avontuur met Maroela-lesers deel. Lees alle Briewe uit Bagdad op Maroela Media.