ToekomsVenster: Daar is die Lam van God(Foto: Pixabay) Ons leef in lydingstyd en gedenk die swaar pad van opofferinge wat Jesus van Nasaret, ons Verlosser, op aarde gestap het terwille van ons redding. Die verhaal van daardie laaste week van Jesus se optrede in die stad Jerusalem gryp ŉ mens aan die hart. Die venyn waarmee die geleerdes van die dag Hom behandel het moes tog ŉ appèl gemaak het op Hom. As Jesus ontsteld was toe Hy die tempel gereinig het van die skaamtelose handelaars wat daarvan ŉ rowerspelonk gemaak het, as Hy enkele dae van te vore by die graf van Lasarus gehuil het, as Hy hartseer was oor die verhardheid van Jerusalem en sy inwoners, dan moes Hy ook elke ander emosie beleef het. Verwerping, venyn, opsetlike misverstand, en valse inligting , ja, veral die werklikheid dat dieselfde mense wat enkele dae van tevore hul klere op die pad oopgesprei het, met palmtakke die Messias as koning besing het, binnekort “kruisig, kruisig Hom” sou dreunsang. Die doringkroon, meer as die fisiese foltering daaraan verbonde maar ook die miskenning van sy Koningskap en aanspraak op die harte en lewens van mense. Die onregmatige verhoor, die valse aanklagte, die spot en hoon, en om daardie kruis teen Golgota se heuwel uit te dra. Die Via Dolorosa, weg van smart en pyn. Niks, maar niks is Jesus gespaar nie. Dit was nie ŉ soort “pseudo” lyding nie, dit was egte trane en bloedsweet wat op sy voorhoof gepêrel het. Op die minste behoort ŉ mens empatie te hê met dié eensame figuur. Ongelukkig is empatie nie genoeg om die ewige lewe te ontvang nie. Die wete, belydenis, erkenning en toe-eiening van die waarheid, “dit was ook vir my” is al wat aan God se geregtigheid kan voldoen. Die Seun het gesterf sodat jy kan lewe!