Die gewone padda: eienskappe, dieet en habitat - diere Lees Meer
Hoof diere Die gewone padda: eienskappe, dieet en habitat
Die gewone padda: eienskappe, dieet en habitat
Die gewone padda verdedig hom teen sy roofdiere met giftige kliere, hoewel dit nie die mens seermaak nie
Geskryf en geverifieer deur die honde -afrigter Laura Huelin op 01 September 2018.
Laaste opdatering: 01 September 2018
Dit is nie die mooiste of bekendste amfibie nie, maar die gewone padda is 'n groot bondgenoot van alle tuiniers in Europa en deel van Asië. Hierdie dier help om plae in tuine en boorde te bestry, en is glad nie gevaarlik vir mense nie.
Kenmerke van die gewone padda
Die gewone padda is 'n gerimpelde amfibie. Hulle kan in verskillende kleure verskyn: die algemeenste is groen en bruin, hoewel daar in sommige gebiede grys paddas is. Hulle het geel oë en horisontale pupille.
Wat die grootte betref, het die gewone padda 'n geringe seksuele dimorfisme: wyfies is effens groter as mannetjies. Manlike monsters word gewoonlik agt sentimeter lank, terwyl wyfies gewoonlik 13 sentimeter bereik; in sommige spesiale gevalle, selfs 15 sentimeter. Vir die res is mans en wyfies dieselfde.
Hulle het hurk- en hurklywe. Die bene is wyd, alhoewel die agterpote sterker is, aangesien dit met klein spronge beweeg as u hiermee 'n hupstoot gee. Op die voorpote het hulle vier tone, terwyl hulle op die rug vyf het, wat saamgevoeg is deur membrane, om hulle te help swem die bietjie tyd wat hulle in die water deurbring.
Die kop is kort en breed, en dit het geen nek nie. Die snuit is kort en wyd, en daar is geen tande in die mond nie. Om homself teen sy roofdiere te verdedig, het dit giftige kliere in die vel, maar hierdie gif is so swak dat dit nie skadelik vir die mens is nie.
Habitat van die gewone padda
Die gewone padda is een van die algemeenste amfibieë in Europa: dit word oor die hele vasteland versprei, behalwe vir sommige Mediterreense eilande, Ierland of Ysland. Behalwe Europa woon hy in die noordelike deel van Asië wat aan Rusland en Noord -Afrika behoort.
Dit is 'n weerstandbiedende dier wat in byna alle soorte ekosisteme kan oorleef: Dit kan gesien word in woude, op grasvelde, in vogtige gebiede en selfs in verstedelikte gebiede. Om dit voort te plant, benodig dit konsentrasies water, aangesien dit eiers lê waaruit paddavisse uitbroei.
Nietemin, net soos paddavissies metamorfose voltooi en bene het, hoef hulle skaars weer na die water te gaan en landdiere te word meer as water. Om hierdie rede kom dit meer gereeld voor in gebiede met mere, reservoirs, riviere of damme; Hulle kan ook verskyn in gebiede weg van stilstaande water.
Die gewone padda se dieet is gebaseer op insekte en kan baie uiteenlopend wees: miere, muskiete, sprinkane, spinnekoppe
Hulle is veeleisend met hul kos en is tevrede met wat hulle eet.
Die padda is 'n jagdier, maar dit gebruik nie veel energie nie: die meestertegniek daarvan is om stil te bly en te wag dat sy prooi so naby gaan dat hy hulle kan bereik. Om hierdie rede is hulle groot bondgenote van tuiniers: paddas is verantwoordelik vir die bestryding van plae wat op die oomblik teenwoordig is.
Hierdie amfibieë is naglewend: bedags is dit moeilik om hulle te sien omdat hulle wegkruip om te rus. Met die val van die nag en in die uur van groter aktiwiteit van byna al die insekte wat deel uitmaak van hul dieet, beweeg hulle deur die velde, woude of tuine op soek na kos.
Die gewone padda is 'n diskrete amfibie, wat nie opvallend is vir sy skoonheid of sy genade nie; Nietemin, dit is 'n uitstekende ekologiese bondgenoot van gewasse en tuine. Hulle is langlewende diere en pasiënte wat dit reggekry het om bykans alle ekosisteme te verower.