Refleksie op EFF se vyfde verjaardagFoto: EFF/Twitter Die EFF het hierdie naweek sy vyfde verjaardag gevier, wat ŉ gepaste geleentheid bied om bestek op te neem van die party se bydrae, toekomsmoontlikhede en of dié party ŉ positiewe of negatiewe invloed op die land het. Die party se bydrae tot dusver was sowel positief as negatief. Aan die positiewe kant is hulle ŉ sterk opposisieparty wat die oordadige mag van die ANC in toom help hou en effektiewe kritiek op ANC-vergrype uitspreek. Hulle is trouens vreesloos in daardie verband, en sonder die EFF sou Suid-Afrika nie van oudpres. Jacob Zuma ontslae geraak het nie. Die EFF is baie effektief om die fokus van politieke debatte dikwels te verplaas na die lot – die praktiese lewensomstandighede – van die armstes en kwesbaarstes in die land, spesifiek die werkloses. Van die drie groot partye doen hulle dit die effektiefste. Foto: EFF/Twitter Voorts skuld die land die EFF ŉ groot dankie daarvoor dat hulle die leidende rol gespeel het om die parlement te verskuif tot die middelpunt van die landspolitiek – waar dit hoort. Tot en met die EFF se koms was die parlement dit nie. Die EFF het ook ŉ bepalende rol gespeel om met ander opposisiepartye saam te span en die ANC uit die kussings te lig in verskeie munisipaliteite, insluitend Johannesburg en Tshwane. Sonder die EFF sou dit nie gebeur het nie. En laastens, wat die positiewe hoogtepunte betref, het die EFF ŉ klomp energieke, hoogs intelligente en uitstekend akademies gekwalifiseerde lede na die parlement ingebring. Of jy nou met hul oplossings en beleid saamstem of nie, hul bydraes is van ŉ beter intellektuele peil as die suwwe klomp suurstofdief-LP’s waarvan veral die ANC te veel het. Die EFF het egter ook negatiewe impak gemaak. Hul ergste bydrae is hul afbrekende raspolitiek wat die land verdeel en nie verenig of versoen nie. Swart rassisme is ewe onaantreklik, dom en afbrekend as wit rassisme. Hierby kan hul stompsinnige oorlog teen Afrikaans gevoeg word. Foto: EFF/Twitter Voorts is daar vrae oor sommige figure van omstrede morele statuur met wie die EFF hulself assosieer. Hiervan is die sigaretsmokkelaar Adriano Mazzotti dalk die mees prominente voorbeeld. Hopelik is hul steun vir die geskorste hoof van die Suid-Afrikaanse Inkomstediens nie ook weens geldelike gunsies nie. Die hegte verhouding met figure soos Mazzotti laat van hul kritiek op staatskaping ietwat hol voorkom – ŉ geval van maak soos ek sê, maar moenie maak soos ek maak nie. Derdens verbreek die EFF-LP’s te gereeld hul ampseed om die Grondwet te beskerm en te handhaaf. Hulle ondersteun respek vir die oppergesag van die wet – wanneer dit hulle pas. Hul oggend- en aandpraatjies hieroor verskil en ondermyn hul eerbaarheidsbeeld. ŉ Voorbeeld is hul steun vir onwettige grondbesettings. Foto: EFF/Twitter Dis ook ŉ goeie vraag of hul voorstelle om ekonomiese verandering werklik uitvoerbaar of positief is. Baie daarvan lyk na opgewarmde weergawes van sosialistiese mislukkings wat ander lande wêreldwyd geruïneer het. ŉ Mens sou trouens kon aanvoer die EFF vaar beter met die uitspreek van kritiek as met die aanbied van oplossings So, wat is die EFF se toekomsmoontlikhede? Hul grootste uitdaging is dat hulle sukkel om te groei by die stembus – sekerlik tog weens hul politieke boodskap wat te dikwels verdelend, rassisties, aanstigtend en teen die openbare orde is. Die meeste Suid-Afrikaners wil eerder met mekaar oor die weg kom, vir mekaar ruimte skep en ŉ land hê wat werk omdat soveel moontlik van sy uiteenlopende mense se talente en vaardighede positief aangewend word. Die EFF se toekomsmoontlikhede sal grootliks deur vier aspekte bepaal word: praktiese hulp met die oplos van kiesers se alledaagse probleme, opbouende beleid, ordentlikheid in hul gedrag en samewerking met die opposisie. As hulle hierdie vier aspekte goed doen, sal hulle floreer. Anders sal hulle kwyn.