’n Paar maande later stem ons in om saam met hulle Freddy se ouers en graf te besoek, en ook ’n paar lande aan te doen. Die plan was om met ons Audi Q5 3.0 TDI en ’n gehuurde boswoonwa vir drie weke te ry deur Etosha, die Caprivi, Zambië, Malawi en Botswana – altesame sowat 11 500 km!
Die volgende aand slaap ons by die Barefoot Safari Lodge ( barefoot-safaris.co.za) net voor Malawi se hoofstad, Lilongwe. Die geriewe is oud, maar dis ’n mooi plek. Ons vra die bestuurder om te help om Freddy se ouers op te spoor. Hy bel Freddy se pa en terwyl dié verduidelik, teken hy ’n kaart in my dagboek.
Die Soda-familie waardeer ons besoek vreeslik. ’n Hele afvaardiging ontvang ons hartlik en saam besoek ons Freddy se graf. Daar is ’n pastoor en twee stamhoofde van die omgewing wat goed Engels praat. Hulle vra vrae oor Freddy en die plaas. “Freddy was ’n uitstekende werker en het die plaaswerk geniet. Hy het baie las van my afgehaal,” vertel Gert. Toe ek my weer kom kry, het Freddy se jonger broer die kar en die woonwa gewas... Adri deel rosyntjies (van Gert-hulle se plaas) en skryfbehoeftes uit.
Hier sien ons dat private instansies baie doen vir die bewaring van die kolle inheemse bosse op die teeplantasies. Johann vertel hoe skaars boomsoorte soos byvoorbeeld die Mulanjeseder, Malawi se nasionale boom, geword het – hier is glo net sewe op die berg oor.
Vir die res van die reis boikot ons die aankoop van houtsneeprodukte van dié skaars boomsoort – dis ’n geel hout met fyn bruin strepies. Verduidelik gerus vir stalletjie-eienaars hoekom jy nie sekere artikels koop nie.
Ons glip laatmiddag deur die Mwami-grenspos na Zambië. Garmin en Google dui nie veel blyplek aan nie en ons slaan ná donker kamp op by ’n sendingstasietjie net wes van die dorpie Katete. Die volgende middag kom ons in Lusaka aan en gaan draai by ’n nuwe mall – ons sien minstens vier nuwe malls in die stad!
Vroeg Sondagoggend begin ons die terugtog na Lusaka. Die pad tussen die dorpe Solwezi en Kitwe is in ’n slegte toestand. Ons slaap Sondagaand weer by die Frin-gilla Lodge en mik die volgende oggend vir die Kazungula-grenspos. Dié keer glip ons – heelwat wyser – in minder as ’n uur oor.
Sorg dat jou dokumentasie agtermekaar is. Hou genoeg van die land se kontant by jou – Malawi en Zambië aanvaar net hulle eie kwacha. By Kazungula is twee ponte wat elk ’n lorrie en ’n motor met sleepwa of twee motors oplaai. Daar is baie meer lorries as motors. As jy met ’n motor opdaag, doen jy die kantoor-ding en ry tot heel voor. Ek beskou die US$20 om op die pont te kom nie as omkoopgeld nie. Sonder dit ignoreer hulle jou. Moenie haastig lyk nie – ontspan, jy’s in Afrika.
Ons het geen blyplek bespreek nie. Ons het die nuutse Tracks4Africa-sagteware op ’n Garmin GPS gelaai, en elke middag vieruur se kant na blyplek begin soek. Die GPS dui slaapplekke binne ’n 200 km-radius aan.
Johnny sê ’n klein letsel bo in sy regterlong is steeds effens aktief en “sal waarskynlik met bestralingterapie verwyder moet word. Ek verwag dit sal ’n voortgaande uidaging wees.”
Sy jongste diagnose het sy Final Journey-toer onderbreek wat ironies genoeg gereël is om sy aanhangers te groet terwyl hy nog gesond is nadat hy die tweede keer gehoor het die kanker is in remissie.
“Ek sal die wêreldwye Final Journey-konserte hervat vir van die gebiede wat verlede jaar weens die gesondheidsprobleem gekanselleer is en dit sal Mauritius en Zimbabwe insluit.”