Kringbeeld (Japannees: Ensō, 円相) deur Kanjuro Shibata as simbool van Shunyata (leegheid) en volmaaktheid
Zen-tuin in die Ginkaku-ji-tempel in Kyoto, Japan
Zazen (sittende meditasie)
Zen is 'n skool of stroming van Mahayana-Boeddhisme wat in die 6de eeu in China as Chán ontwikkel het. Dit het suidwaarts na Vietnam, na Korea en ooswaarts na Japan versprei.
Die term Zen is afgelei van die Japannese uitspraak van die Middel-Chinese woord 禪 [dʑjen], in moderne Mandaryn: Chán, wat op sy beurt van die Sanskriet-term dhyāna afgelei is en rofweg as "absorpsie" of "meditatiewe toestand" vertaal kan word..
In die 9de eeu het Chinese meesters 'n nuwe leerstyl ontwikkel waarin paradoksale stories sentraal gestaan het wat in Japan koan genoem word. Leerders se aandag is op 'n moeilike intellektuele raaisel of 'n enkele woord gevestig waardeur hulle 'n soort geestelike verwekking sou beleef.
Japannese monnike het hierdie Chinese leerstellings omstreeks 1000 in hul eie land ingevoer, veral Dōgen Zenji (1200-1253), die stigter van die Soto-Zen-skool wat die belangrikheid van zazen vir geleidelike verligting beklemtoon het. 'n Ander skool, Rinzai-Zen, het die verligting of satori as 'n skielike ervaring beskou wat bewerkstellig kon word nadat 'n koan die gees van 'n leerder daarvoor toeganklik gemaak het.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Zen&oldid=2084739"
Last edited on 6 Desember 2019, at 11:22