Die Tweede Republiek skaf slawerny af - Die versamelings
Die Tweede Republiek skaf slawerny af
Die afskaffing van slawerny (27 April 1848).
1848, die afskaffing van slawerny
Die filosowe van die XVIII bevestig gelykheid tussen mans en hul natuurlike reg op vryheide eeu begin met 'n debat oor die wettigheid van slawerny. Tydens die Franse rewolusie, in 1794, is 'n eerste afskaffing van negerslawerny in die kolonies gepoog, maar Bonaparte, onder druk van die Wes-Indiese planters, het dit in 1802 hervestig.
Victor Schœlcher (1804-1893), minister van buitelandse sake vir die vloot in 1848, geskok oor die afgryse van die slawestelsel, het sy lewe gewy aan die stryd om emansipasie. Die Republiek bied hom die geleentheid om die vryheid van al die slawe van die Franse kolonies en besittings effektief en onmiddellik te bewerkstellig (besluit om af te skaf op 27 April 1848).
Biard se skildery beeld 'n toneel van emansipasie in die kolonies uit ten tye van die afkondiging van die afskaffing van slawerny.
In die middel spreek twee swart slawe hul vreugde uit, arms omhoog en kettings losgemaak. Ander wat kniel, seën blykbaar die adjunk wat verantwoordelik is vir die aankondiging, op sy platform geplant, 'n verteenwoordiger van die Republiek wat pas die besluit aangeneem het waarvan hy die teks in die hand hou. Die vluglyn wat deur sy opgehewe arm aangedui word, verdwyn in die rooi wit blou vlag, wat die simboliese teenwoordigheid van die Franse Republiek bevestig. Aan sy linkerkant herinner skuim die aanwesigheid van die vloot as 'n gewapende mag op die eilande. Regs van die skildery is dit die koloniale samelewing wat in wit geklee aangetoon word en die dank ontvang van 'n knielende voormalige slaaf. Sambreel, wit en luukse weefsels en 'n skipper staan ​​teen die halfnaaktheid van die slawe, waarvan die deurmekaar swart liggame 'n kompakte massa vorm. Op die agtergrond is 'n tipiese voorstelling van eksotiese eilande, met klapperpalms, bewerkte vlaktes en dor berge, genoeg om enige suiker-eiland op te wek.
Biard se skildery is deel van amptelike koloniale beelde. Die afskaffing van slawerny is 'n viering waar slegs vrolikheid en vreugde oorheers. Die beeld van harmonie tussen die twee gemeenskappe, altyd verskillend, maar meng in die effusie, stem ooreen met die eggo wat die Republiek aan sy daad wou gee.
Die agt-en-veertig utopie
Frankryk was nie innoverend op hierdie gebied nie, aangesien Engeland reeds in 1808 die slawehandel afgeskaf het en baie Europese lande aangemoedig het om dieselfde te doen.
Maar die prentjie vang die Veertig-agt-Utopia, sterk in die algemeenheid van sy beginsels, en is geneig om die kolonies by die Republikeinse hoë mis te betrek. Die afskaffing van slawerny is beslis 'n groot stap in die stadige verkryging van vryhede, wat die kuns moet vier, maar Biard se skildery vertel ook van die eeu van triomfantelike keiserlike magte, seker van hul legitimiteit en hul welwillendheid. ten opsigte van gekoloniseerde volke.
Denise BOUCHE, Geskiedenis van kolonisasie, t. 2, Vloei en terugvloei, 1815-1962, Parys, Fayard, 1991.
Susan EVERETT, Die slawe, Nathan, Parys, 1979.
M. FAVRE, Slawe en planters, Parys, Gallimard, 1970.
Anne GIROLET, Victor Schœlcher, afskaffer en republikein ..., Parys, Karthala, 2000.
Jean MEYER, Slawe en slawe, Parys, Gallimard, 1986.
Jean MEYER en alii, Geskiedenis van die koloniale Frankryk. I: The Conquest, Parys, Armand Colin, 1991.
Patricia MOTYLEWSKI, Die Franse Vereniging vir die Afskaffing van Slawerny (1834-1850), voorwoord van L. Abénon, Éditions du CTHS, coll. "Formaat", 1998.
Nelly SCHMIDT, Victor Schoelcher, Parys, Fayard, 1994.
Victor SCHŒLCHER, Franse kolonies. Onmiddellike afskaffing van slawerny, Parys, Uitgewer Pagnerre, 1842.
Marcel DORIGNY, Die afskaffing van slawerny. Van Léon-Félicité Santonax tot Victor Schœlcher. 1793 / 1794-1848, Parys, Unesco Publishing en Vincennes University Press, 1995 (herdruk 1998).