Roemenië beset deur Sowjet -troepe - GESKIEDENIS - Inligting
Roemenië beset deur Sowjet -troepe
Op 22 Augustus 1944 breek Sowjet -magte deur na Jassy, ​​in die noordooste van Roemenië, en oortuig die koning van Roemenië om 'n wapenstilstand met die Geallieerdes te onderteken en die beheer van sy land aan die USSR toe te staan.
Reeds in 1937 het Roemenië onder beheer gekom van 'n fascistiese regering wat baie ooreenstem met dié van Duitsland, insluitende soortgelyke anti-Joodse wette. Die koning van Roemenië, Carol II, het die regering 'n jaar later ontbind, maar was nie in staat om die fascistiese paramilitêre organisasie van die Iron Guard te onderdruk nie.
In Junie 1940 het die Sowjetunie twee Roemeense provinsies gekoöpteer, en die koning het 'n bondgenoot gesoek om dit te help beskerm en die uiterste regs binne sy eie grense te paai. Dus, op 5 Julie 1940, verbind Roemenië hom met Nazi -Duitsland. Later dieselfde jaar sou dit deur sy 'bondgenoot' binnegedring word as deel van Hitler se strategie om 'n groot oostelike front teen die Sowjetunie te skep.
Koning Carol sou in September 1940 abdikeer en die land in beheer van die fascistiese premier Ion Antonescu en die Ystergarde laat. Terwyl Roemenië die gebied wat verlore was aan die Sowjetunie sou herwin toe die Duitsers Rusland binnegeval het, sou dit ook die Duitsers moes verduur om sy hulpbronne te verkrag as deel van die Nazi -oorlogspoging.
Toe die oorlog teen Duitsland draai en die Sowjetunie oor Oos -Europa begin hardloop het, het Antonescu wes na bondgenote begin soek om dit van die Sowjet -besetting te red. Op hierdie stadium kom koning Michael, seun van wyle koning Carol, uit die skaduwee en laat die pro-Duitse Antonescu gearresteer, wat Roemeniërs en lojale militêre mans smeek, om te veg met, nie teen die invallende Sowjets nie. Die koning sou uiteindelik 'n wapenstilstand met die Geallieerdes onderteken en in 1944 oorlog verklaar teen 'n reeds sterwende Duitsland.
Koning Michael sou ironies genoeg gedwing word om te abdikeer deur die Sowjets, wat 'n marionette kommunistiese regering in Roemenië sou onderhou tot aan die einde van die Koue Oorlog. Die koning het sy volk feitlik vernietig om dit te red.
Agtergrond en begin van die beroep
Die wapenstilstand -ooreenkoms
Vredesverdragte van Parys, 1947
Sowjetmagte in Roemenië, 1944 �
Herorganisasie van die Roemeense leër
Herorganisasie van die intelligensiedienste
Uitsetting van Duitsers
Vergelyking met die Sowjet -besetting van Bulgarye
Tydens die Oosfront -offensief van 1944 het die Sowjet -leër die noordwestelike deel van Moldawië beset as gevolg van gewapende gevegte wat tussen die maande April en Augustus van daardie jaar plaasgevind het, terwyl Roemenië nog steeds 'n bondgenoot van Nazi -Duitsland was. Die res van die gebied is beset nadat Roemenië in die Tweede Wêreldoorlog van kant verander het, as gevolg van die koninklike staatsgreep wat koning Michael I op 23 Augustus 1944 geloods het. Op daardie datum het die koning aangekondig dat Roemenië eensydig alle militêre optrede teen die Geallieerdes, het die geallieerde wapenstilstandsaanbod aanvaar,  en by die oorlog teen die asmagte aangesluit. Aangesien nog geen formele wapenstilstandsaanbod verleng is nie, het die Rooi Leër die grootste deel van Roemenië as vyandelike gebied beset voor die ondertekening van die Moskou wapenstilstand van 12 September 1944.
Die wapenstilstandskonvensie en uiteindelik die Vredesverdragte van 1947 in Parys het 'n regsgrondslag gebied vir die Sowjet -militêre teenwoordigheid in Roemenië, wat tot 1958 geduur het en 'n hoogtepunt van ongeveer 615 000 bereik het in 1946. 
Die Sowjets en die Roemeense kommuniste het na die gebeure van Augustus 1944 verwys as die 'bevryding van Roemenië deur die glorieryke Sowjetleër' in die Grondwet van Roemenië in 1952  en 23 Augustus (die dag van koning Michael se staatsgreep) as bevryding gevier vanaf die fascistiese besettingsdag. Aan die ander kant gebruik die meeste Westerse en Roemeense antikommunistiese bronne die term 'Sowjet-besetting van Roemenië', en sommige pas dit op die hele periode van 1944 tot 1958 toe.
Militêre besetting en diplomasie: Sowjet-troepe in Roemenië, 1944-1958
Toegangsbeperkte item waar Addaddate 2020-10-09 13:06:24 Boxid IA1961915 Kamera Sony Alpha-A6300 (Control) Collection_set printdisabled Ekstern-identifiseerder urn: oclc: record: 1200575304 Uitvougetal 0 Identifiseerder militêre besetting0000vero Identifier-ark ark:/13960/t49q2hr2q Faktuur 1652 Isbn 0822311712
9780822311713 LCCN 91026601 OCR ABBYY Reader 11.0 (Uitgebreide OCR) Old_pallet IA19441 Openlibrary_edition OL1547240M Openlibrary_work OL1636502W Page_number_confidence 90,52 Bladsye 234 Partner Innodata PPI 300 Rcs_key 24143 Republisher_date 20201010085306 Republisher_operator mede-radel-luchavez @ archive.orgassociate-ritzell-pardillo @ archive.org Republisher_time 738 Scandate 20201006161746 Scanner station08.cebu.archive.org Scanningcenter cebu Scribe3_search_catalog isbn Scribe3_search_id 0822311712 Tts_version 4.0-initial-155-gbba175a5
Roemenië, land van Suidoos -Europa. Die nasionale hoofstad is Boekarest. Roemenië is in 1944 deur Sowjet -troepe beset en word 'n satelliet van die Unie van Sowjet -Sosialistiese Republieke (VSR) in 1948. Die land was onder kommunistiese bewind van 1948 tot 1989, toe die regime van die Roemeense leier Nicolae Ceaușescu omvergewerp is. Vrye verkiesings is in 1990 gehou. In 2004 het die land by die Noord -Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO) aangesluit, en in 2007 het dit lid geword van die Europese Unie (EU).
Die Roemeense landskap is ongeveer 'n derde bergagtig en 'n derde beboste, en die res bestaan ​​uit heuwels en vlaktes. Die klimaat is gematig en word gekenmerk deur vier verskillende seisoene. Roemenië beskik oor 'n aansienlike rykdom aan natuurlike hulpbronne: vrugbare grond vir landbouweidings vir veewoude wat harde en sagte bosse bied, en petroleumreservaatmetale, insluitend goud en silwer in die Apuseni -gebergte, talle riviere wat hidro -elektrisiteit verskaf en 'n kuslyn van die Swart See. beide hawens en oorde.
Die Roemeense volk put baie van hul etniese en kulturele karakter uit die Romeinse invloed, maar hierdie ou identiteit is deurlopend hervorm deur die posisie van Roemenië langs die groot kontinentale migrasieroetes. Roemeniërs beskou hulleself as die afstammelinge van die ou Romeine wat suidelike Transsilvanië in 105 nC onder die keiser Trajanus verower het en van die Daciërs wat in die berge noord van die Danubiese vlakte en in die Transsylvaniese bekken gewoon het. Teen die tyd van die Romeinse onttrekking onder die keiser Aurelianus in 271, het die Romeinse setlaars en die Daciërs ondertrou, wat 'n nuwe nasie tot gevolg gehad het. Beide die Latynse wortels van die Roemeense taal en die Oos -Ortodokse geloof waaraan die meeste Roemeniërs voldoen, het uit die mengsel van hierdie twee kulture gekom.
Vanaf die aankoms van die Hunnen in die 5de eeu tot die opkoms van die owerhede Walachië en Moldawië in die 14de eeu, het die Roemeense volk feitlik uit die geskrewe geskiedenis verdwyn. Gedurende hierdie tyd is Roemenië binnegeval deur groot volksmigrasies en krygers te perd wat oor die Danubiese vlakte gereis het. Daar word geglo dat die Roemeniërs, ondanks onophoudelike geweld, gedwing is om te verhuis en veiligheid in die Karpaten gevind het. Soos militêre hoof Helmuth von Moltke opgemerk het: "Weerstand wat byna altyd nutteloos was, kon die Roemeniërs nie meer aan 'n ander manier van verdediging as vlug dink nie."
Vir die volgende 600 jaar het die Roemeense lande as slagveld gedien vir die botsende ambisies van hul bure. Die Roemeniërs kon nie eers die keiserlike druk van die Bisantyne en daarna van die Ottomaanse Turke in die suide in Konstantinopel (nou Istanbul), of later van die Habsburgse ryk in die weste en van Rusland in die ooste, weerstaan ​​nie.
In 1859 is die owerhede van Walachië en Moldawië verenig, en in 1877 verklaar hulle hul onafhanklikheid van die Ottomaanse Ryk as die moderne Roemenië. Dit het gepaard gegaan met 'n omskakeling van die Cyrilliese alfabet na Latyn en 'n uittog van studente wat in Wes -Europa, veral Frankryk, na hoër onderwys gesoek het.
Ondanks die laat begin as 'n Europese nasiestaat, het Roemenië in die 20ste eeu verskeie wêreldbekende intellektuele opgelewer, waaronder die komponis Georges Enesco, dramaturg Eugène Ionesco, filosoof Emil Cioran, godsdienshistorikus Mircea Eliade en Nobelpryswenner George E. Palade. Aan die vooraand van die Tweede Wêreldoorlog beskryf joernalis Rosa Goldschmidt Waldeck (gravin Waldeck) haar sterkste indruk van die Roemeniërs:
Tweeduisend jaar van erge buitelandse meesters, barbaarse invalle, gewelddadige veroweraars, goddelose prinse, cholera en aardbewings het Roemeniërs 'n uitstekende gevoel gegee van die tydelike en verbygaande kwaliteit van alles. Ondervinding uit oorlewing het hulle geleer dat elke val onvoorsiene geleenthede tot gevolg kan hê en dat hulle op een of ander manier altyd weer op die been kan kom.
Roemenië was tydens die Koue Oorlog 'n sosialistiese nasie in Oos -Europa, hoewel dit 'n ander pad as sy bure in die Sowjetblok volg. Roemenië is regeer deur twee toegewydes van Joseph Stalin-Gheorghiu-Dej tot 1965 en Nicolae Ceausescu tot 1989. Ceausescu se ekonomiese beleid en sosiale eksperimente was onrealisties en gevaarlik, wat twee dekades lank lyding en ellende aan die Roemeense volk gebring het.
'N Nuut onafhanklike staat
Roemenië is 'n klein land met 'n diverse bevolking en 'n ryk geskiedenis. Dit het 'n nasiestaat geword in 1881, nadat dit onafhanklikheid van die Ottomaanse Ryk verkry het.
Voordat dit Roemenië se gebied beset was deur drie Middeleeuse owerhede: Moldawië, Wallachia en Transsylvanië. Hierdie streek, ingedruk tussen Rusland, Oostenryk en die Balkan, was lank reeds 'n slagveld vir imperialiste, krygshere en nasionaliste. Die bekendste van hierdie krygshere was miskien die Wallachiese prins Vlad III (1431-1477), wat in die geskiedenis beter bekend was as Vlad the Impaler.
Vanaf die 17de eeu is 'n groot deel van Roemenië se gebied beheer deur die Ottomaanse en Oostenryk-Hongaarse ryke. Nasionalistiese bewegings het in die vroeë 1800's gegroei en gemobiliseer, wat gelei het tot pogings tot revolusies (1848) en die Roemeense Onafhanklikheidsoorlog (1877-1878).
Roemenië het uiteindelik in 1881 onafhanklikheid gekry en 'n konstitusionele monargie geword. Dit het in die Eerste Wêreldoorlog saam met die Geallieerdes geveg en is in 1916-17 deur Duitsland binnegeval en beset. Met die geallieerde oorwinning in 1918 was Roemenië byna dubbel so groot nadat hy gebied van Hongarye en Rusland ontvang het. Gedurende die tussenoorlog het Roemenië een van Europa se vrugbaarste bronne van olie en voedsel geword.
'N Nazi -bondgenoot
Soos baie ander Europese lande, was Roemenië in die dertigerjare deur ekonomiese probleme en politieke onstabiliteit geteister.
In Februarie 1938 het koning Carol II die grondwet opgeskort en besluit om noodmagte te gebruik. Hy het begin om die land te hervorm as 'n outoritêre diktatuur, terwyl hy versigtig 'n alliansie met Adolf Hitler gesluit het. Carol is in September 1940 deur fasciste omvergewerp en twee maande later betree Roemenië die Tweede Wêreldoorlog saam met Nazi -Duitsland.
Roemeense troepe het deelgeneem aan Operasie Barbarossa, Hitler se inval in die Sowjetunie in 1941. Later is Roemenië aangeval deur geallieerde vliegtuie en Sowjet -grondtroepe.
Die Roemeense regering het in Augustus 1944 weer hande verander toe Sowjet -magte uit die ooste binnegeval het. Teen die middel van September het die Rooi Leër die grootste deel van die land beheer, wat die nuwe regering genoop het om 'n wapenstilstand te onderteken. Teen die einde van 1945 was Roemenië deur ongeveer 'n miljoen Sowjet -troepe beset.
Die Sowjet -oorname
Net soos elders, het die Sowjette aktief ingemeng in die heropbou van Roemenië na die oorlog, om die vorming van 'n koalisieregering te voorkom en kommuniste soos Gheorghiu-Dej en Ceausescu in sleutelposisies te plaas.
Nasionale verkiesings het in November 1946 plaasgevind, maar dit was byna seker die klein Roemeense Kommunistiese Party (Partidul Comunist Român, of PCR) ontvang byna 90 persent van die stemme. Teen 1948 het Roemenië 'n eksplisiete Stalinistiese regering oorheers deur Gheorghiu-Dej.
Die nuwe regime kom nader aan Moskou, Roemenië, wat hom by COMINFORM, COMECON en later die Warskou -verdrag aansluit. Gheorghiu-Dej het stalinistiese beheermetodes ontwikkel en uitgebrei, waaronder 'n wrede geheime polisiemag (die Beveilig) en 'n netwerk van gevangenis- en arbeidskampe. Sy regime het die stalinistiese ekonomiese beleid geïmplementeer, veral die gedwonge kollektivisering van die landbou en die vinnige industrialisering. Die geledere van die regering was gevul met pro-Sowjets, terwyl kerke en ander politieke groepe onderdruk is.
Die opkoms van Nikita Chroesjtsjof en Chroesjtsjov se veroordeling van Stalin se metodes (1956) het Roemenië teruggehou van sy vertroue in die Sowjetunie.
Gheorghiu-Dej, toegewyd aan sy eie stalinisme, het advies van Moskou begin weier en sy eie ekonomiese en buitelandse beleid ontwikkel. Die Roemeense leier het alliansies gesluit met die kommunistiese China, Tito's Joegoslavië en Noord -Korea. Hy het selfs handelstransaksies gesoek met Westerse lande, veral Brittanje, Frankryk en Wes -Duitsland.
Toe Gheorghiu-Dej in Maart 1965 sterf, het sy opvolger, Nicolae Ceausescu, onafhanklik opgetree. In 1968 kritiseer Ceausescu Moskou se militêre reaksie op die Praagse lente, weier om Roemeense troepe te stuur en veroordeel die Warskou-verdrag weens sy swaarmoedigheid:
'Die inval in Tsjeggo -Slowakye van die troepe wat aan die vyf sosialistiese lande behoort, verteenwoordig 'n groot fout en 'n ernstige bedreiging vir die vrede in Europa en vir die lot van sosialisme in die wêreld. Dit is ondenkbaar in die huidige wêreld, wanneer mense opstaan ​​om hul nasionale onafhanklikheid en vir gelyke regte te verdedig, dat 'n sosialistiese staat inbreuk maak op die vryheid en onafhanklikheid van 'n ander staat. Daar kan geen verskoning wees nie, en daar kan geen rede wees om, selfs vir 'n enkele oomblik, die idee van militêre ingryping in die binnelandse aangeleenthede van 'n broederlike sosialistiese staat te aanvaar nie. "
Verhoudings met die Weste
Hierdie teen-Sowjet-uittarting het Ceausescu se gewildheid verhoog, sowel in sy eie land as in die Weste. Alhoewel hy steeds 'n kommunis was, word Ceausescu gesien as 'n vrydenkende maverick wat nie onder die hak van Moskou was nie.
Gedurende die sewentigerjare het die Roemeense leier baie Westerse lande besoek en verskeie staatshoofde ontmoet, waaronder die Amerikaanse president Richard Nixon en die Britse koningin Elizabeth II. Roemenië het ook diplomatieke betrekkinge met Westerse lande aangegaan, Wes -Duitsland as 'n soewereine staat erken en handelsooreenkomste met Europese nasies onderteken.
Ceausescu het ook die leiers van ander kommunistiese nasies besoek, veral China, Noord -Viëtnam en Noord -Korea. Hierdie kontak versterk slegs sy verbintenis tot die stalinistiese ekonomie en regeringstelsels.
Ceausescu se persoonlikheidskultus
In 1974 het Ceausescu sy mag gekonsolideer deur 'n uitvoerende presidensie te skep, wat vir die komende 15 jaar tot hierdie amp verkies sou word. Verhoging na die presidentskap het die mag van Ceausescu aansienlik verhoog en hom as regeerder toegelaat de facto diktator. Hy het begin met die bou van 'n persoonlikheidskultus, gebaseer op die van die Noord -Koreaanse diktator Kim Il Sung.
Roemeense propaganda wat Nicolae en Elena Ceausescu uitbeeld
Roemenië se vinnige agteruitgang in die 1970's en 1980's is een van die grootste tragedies van die Koue Oorlog. Ceausescu het nasionalistiese ambisies gehad wat grandioos en onrealisties was. Die sosiale en ekonomiese beleid wat hy aangeneem het, het ellende en lyding vir die Roemeense volk meegebring.
In die hoop om Roemenië as 'n groot Europese mag te ontwikkel, het Ceausescu swaar geleen om 'n netwerk van olieraffinaderye te bou. Toe hierdie raffinaderye nie die verwagte wins behaal het nie, was Roemenië opgesaal met enorme buitelandse skuld (meer as $ 10 miljard in 1981).
Om hierdie skuld te delg, het Ceausescu voedsel, industriële goedere en elektrisiteit uitgevoer, terwyl hy sy eie mense streng rantsoenering opgelê het. Oesmislukkings en verwoestende aardbewings in die middel van die sewentigerjare het net hul ellende verhoog.
Die 'menstruele polisie'
Roemeense vroue het veral swaar gely. Een van Ceausescu se doelwitte was om 'n afname in die geboortesyfer te stuit en die bevolking van Roemenië te verhoog van 25 miljoen tot 30 miljoen. Dit het aanleiding gegee tot een van die mees deurdringende pogings tot sosiale ingenieurswese in die 20ste eeu.
In die laat 1960's het die regering besluit 770 uitgevaardig, 'n wet wat voorbehoeding en aborsie verbied. Roemeense vroue is onderworpe aan verpligte maandelikse ondersoeke deur staatsdokters (die sogenaamde "menstruele polisie"). Swangerskappe is aangeteken en onder toesig gehou, vroue wat 'n miskraam gehad het, is ondersoek vir vermoedelike aborsievroue wat nie kon swanger word nie, is ondervra oor hul persoonlike lewe en seksuele gewoontes.
Baie Roemeense vroue het gedwing om kinders te baar in armoedige omstandighede, en tienduisende sterf in die proses.
Ceausescu het omgeslaan
Terwyl die Roemeense mense gely het, het Ceausescu en sy binnekring in 'n buitensporige omgewing geleef. Ceausescu self het talle huise regoor die land besit, meestal groot wonings of landgoed wat deur bediendes versorg is. Ceausescu se vrou Elena het duur pelse, ontwerpersklere en juweliersware ingesamel, terwyl hul seun, Nicu, duur motors en buitelandse whisky ingevoer het.
Ceausescu het kabinet-, regerings- en diplomatieke posisies saam met sy familielede gevul, sy vrou Elena in die Politburo aangestel (1973) en later haar adjunk -premier (1980). Saam het die paar groot bedrae uit die nasionale tesourie van Roemenië gehaal en dit in bankrekeninge weggesteek, maar die werklike bedrag wat gesteel is, is onbekend, maar kan naby $ 1 miljard beloop.
Ceausescu se gewilde steun het in die tagtigerjare afgeneem, gekenmerk deur 'n reeks stakings en protesoptredes, waarvan baie wreed gesluit is. Met 'n rewolusie aan die kom, het Ceausescu sy laaste toespraak gelewer in Boekarest in Desember 1989. Geweld het in die skare ontstaan ​​en Ceausescu en sy vrou gedwing om te vlug. Hulle is gou gevange geneem, gearresteer en 'n skouverhoor gegee, voordat hulle op Kersdag tereggestel is deur die vuurpeloton.
'' N Intellektuele poging was gewy aan die vind van 'n formule wat die eienaardigheid van die Ceausescu -regime in die 1970's en 1980's beskryf. Vir sommige was dit 'n primitiewe Stalinisme. Ander het 'n tikkie Byzantynse tradisie bygevoeg tot die klassieke kommunistiese totalitarisme en nog ander het gepraat van 'n ersatz-samelewing, 'n pseudo-neo-Stalinisme. Daar was moontlik al hierdie bestanddele, hoewel dit op die ou end in baie opsigte na pure waansin gelyk het. "
Nestor Ratesh, Roemeense skrywer
1. Roemenië is 'n klein nasie in Oos -Europa. Nadat Roemenië hom in die Tweede Wêreldoorlog by die Nazi's geskaar het, is die Sowjetunie beset, wat 'n kommunistiese regering geïnstalleer het.
2. Vir die grootste deel van die Koue Oorlog is Roemenië regeer deur Staliniste, wat 'n vinnige industrialisering probeer het en boerdery gesamentlik beoefen het, terwyl hulle onderdrukkende sosiale kontrole gebruik het.
3. Roemenië se leier, Gheorghe Gheorghiu-Dej, het die bande met Moskou verbreek na die dood van Stalin, 'n onafhanklike buitelandse beleid aangeneem en met die Weste onderhandel.
4. Nicolae Ceausescu het hierdie benadering voortgesit en gekant teen die Sowjet -reaksie op die Praagse lente. Dit het sy gewildheid toegeneem, sowel binne Roemenië as regoor die wêreld.
5. Die ekonomie, maatskaplike beleid en korrupsie van Ceausescu het die Roemeense volk egter baie leed aangedoen, en hy is in Desember 1989 omvergewerp en tereggestel.
Sowjet -besetting van Roemenië, Hongarye en Oostenryk 1944/45–1948/49
Hierdie boek vergelyk die verskillende aspekte - polities, militêr ekonomies - van die Sowjet -besetting in Oostenryk, Hongarye en Roemenië. Deur gebruik te maak van dokumente wat in Oostenrykse, Hongaarse, Roemeense en Russiese argiewe gevind is, voer die skrywers aan dat die aard van die Sowjetse buitelandse beleid verkeerd verstaan ​​is. Bestaande literatuur het gefokus op die Sowjetse buitelandse beleid vanuit 'n politieke perspektief wanneer en waarom Stalin die besluit geneem het om Bolsjewistiese politieke stelsels in die Sowjet -invloedsfeer in te voer. Hierdie boek sal toon dat die Sowjet-verowering van Oos-Sentraal-Europa ook 'n imperiale dimensie gehad het en die Sowjetunie toegelaat het om die gebied wat dit beset het as militêre en ekonomiese ruimte te gebruik. Die finale dimensie van die boek beskryf die tragies menslike ervarings van die Sowjet -besetting: gruweldade, verkragting, plundering en deportasies.
Deur belangrike dokumente in een bundel saam te bring, bied hierdie boek deurdringende nuwe insigte oor die Sowjet -beleid in Roemenië, Hongarye en Oostenryk wat bygedra het tot die ontstaan ​​van die Koue Oorlog.
DOKUMENT No. 1: Memorandum oor gruweldade gepleeg deur Sowjet -troepe, 12 September 1944
DOKUMENT No. 2: Opmerking oor Sowjet -misbruik, 13 September 1944
DOKUMENT No. 3: Roemeens-Sowjet-memorandum aangaande Roemeense deelname aan die oorlog teen Duitsland en Hongarye, 28 September 1944
DOKUMENT nr. 4: Verslag nr. 30.001 van die inligtingsdiens (SI) van die oorlogsministerie voorgelê aan die minister van oorlog, generaal Mihail Racovitză, oor die toesig oor die aktiwiteite en personeel van die SI deur spesiale Sowjet -owerhede, 4 Oktober 1944
DOKUMENT No. 5: Roemeense nota aan die ACC aangaande die implementering van die wapenstilstandsooreenkoms, 11 November 1944
DOKUMENT No. 6: Verslag oor die ondervraging van intelligensiebeamptes deur SMERSH aangaande Roemeense intelligensie -aktiwiteite aan die Oosfront, 12 Oktober 1944
DOKUMENT No. 7: Brief deur die ondervoorsitter van die geallieerde beheerkommissie in Roemenië, luitenant-generaal V.P. Vinogradov, aan die president van die Ministerraad, Adjudant -generaal van die weermagkorps, Constantin Sănătescu, aangaande die wapenstilstandsooreenkoms, 2 November 1944
DOKUMENT No.8: Nota deur Marshal Rodion Malinovskii oor die Administrasie van Noord -Transsilvanië, 20 November 1944
DOKUMENT No. 9: Orde van die geallieerde beheerkommissie in Roemenië oor die betrekkinge tussen die Rooi Leër en die Roemeense owerhede, 29 November 1944
DOKUMENT No. 10: Nota aangaande gedrag van die polisie en personeel van die Gendarmerie teenoor verteenwoordigers van die Sowjet-weermag, 2 Februarie 1945
DOKUMENT Nr. 11: Nota deur stafhoof Weermagkorps Adjudant-generaal Constantin Sănătescu aan luitenant-generaal Vinogradov aangaande ontwapening van Roemeense eenhede, 5 Maart 1945
DOKUMENT No. 12: Verslag aan L.I. Beriya oor die politieke situasie in Roemenië, 5 Maart 1945
DOKUMENT nr. 13: Ooreenkoms van ekonomiese samewerking tussen die Koninkryk Roemenië en die Unie van Sowjet -Sosialistiese Republieke, 8 Mei 1945
DOKUMENT nr. 14: Memorandum van ooreenkoms oor ekonomiese samewerking tussen die Koninkryk Roemenië en die USSR, 8 Mei 1945
DOKUMENT No. 15: Roemeense standpunt oor die oprigting van 'n gesamentlike Roemeens-Sowjet-houtmaatskappy, ongedateer 
DOKUMENT No. 16: Nota van generaal Vinogradov aan die minister van binnelandse sake Teohari Georgescu aangaande die kwartiering van Sowjet -troepe, 6 Desember 1945
DOKUMENT No. 17: Vergadering van die Ministerraad oor die stigting van die Sowjet-Roemeense Bosboumaatskappy, 14 Februarie 1946
DOKUMENT No. 18: Verslag van die ontmoeting tussen Stalin en die Roemeense leiers van die Kommunistiese Party oor die situasie in Roemenië, 2–3 April 1946, Moskou, 2–3 April 1946
DOKUMENT No. 19: Afskrif van die vergadering van die Roemeens-Sowjet-kommissie vir ekonomiese samewerking, 28 Januarie 1947
DOKUMENT No. 20: Aide-memoire Opgestel deur Britse oliemaatskappye wat in Roemenië werk [uittreksel], 15 April 1947
DOKUMENT nr. 21: Nota aangaande Sowjetseise op voorheen versekeringsmaatskappye in Duitse besit, April 1948
DOKUMENT No. 22: Sowjet- en Roemeense toesprake gelewer by die ondertekening
Ooreenkoms oor gesamentlike Sowjet-Roemeense maatskappye in Boekarest, 1 November 1948
DOKUMENT No. 23: Stigting van die Sowjet-Roemeense Filmmaatskappy, Sovrom Film, 9 Augustus 1947
DOKUMENT No. 24: Afskrif van die CC Roemeense Arbeiderspartysessie oor die lot van Sovroms [uittreksels], 7 Maart 1953
DOKUMENT No. 25: Brief van die aartsbiskop van Szatmár aan die Apostoliese Nuncio oor Sowjet -deportasies uit die Hongaarse gebied, 25 Januarie 1945
DOKUMENT No. 26: Brief deur die luitenant van Szabolcs en Ung Counties aan die minister van binnelandse sake oor die samevatting van burgerlikes, 25 Januarie 1945
DOKUMENT Nr. 27: Brief aan die ministerie van buitelandse sake namens 'n individu wat deur die Sowjetunie gedeporteer is, ongedateer 
DOKUMENT No. 28: Brief aan die Ministerie van Buitelandse Sake oor die Sowjetse Deportasie van Burgerlikes, Odateer 
DOKUMENT No. 29: Verslag aan die Sesde Hongaarse leërkwartier oor Sowjet -deportasies, 24 Mei 1945
DOKUMENT No. 30: Nota aangaande die verwydering van die Sowjet -gloeilamp en die elektriese onderneming van die Sowjetunie, 22 Junie 1945
DOKUMENT No. 31: Memorandum deur die geallieerde beheerkommissie aangaande bepalings vir die Rooi Leër vir die vierde kwartaal van 1945, ongedateer 
DOKUMENT nr. 32: Nota van die Hongaarse ministerie van Buitelandse Sake aan die ACC en Georgii Pushkin, die Sowjet -verteenwoordiger in Hongarye, 9 Julie 1945
DOKUMENT No. 33: Nota van die Ministerie van Verdediging wat ingryping van die ministerie van buitelandse sake versoek namens gedeporteerde persone, 1 Augustus 1945
DOKUMENT No. 34: Ooreenkoms oor die totstandkoming van Hongaars-Sowjet-bauxiet-aluminiummaatskappye, 8 April 1946
DOKUMENT No. 35: Verslag van Mátyás Rákosi tydens die vergadering van die sentrale komitee van die HKP, 17 Mei 1946
DOKUMENT No. 36: Nota van die Opperste Ekonomiese Raad oor die voorsiening en kwartiering van die Sowjetleër, 19 November 1946
DOKUMENT nr. 37: Memorandum oor die ekonomiese en finansiële situasie van Hongarye, 17 Mei 1947
DOKUMENT No.38: Memorandum oor uitgawes wat verband hou met die instandhouding van die Sowjet -leër, 8 Maart 1948
DOKUMENT No. 39: Afskrif van Sowjet-Hongaarse onderhandelinge oor die betaling van dienste gelewer vir die Sowjet-besettingsmagte, Mei 1949
DOKUMENT No. 40: Inligtingsessie deur die Hoofadministrasie van Krygsgevangenes en Internees van die Ministerie van Binnelandse Sake van die Sowjetunie oor Hongaarse Krygsgevangenes, 20 Desember 1949
In die Sowjetunie [wysig | wysig bron]
In die Sowjet-geskiedskrywing word die ketting van gebeure wat gelei het tot die oprigting van die Moldawiese SSR beskryf as 'n "bevryding van die Moldawiese volk uit 'n 22-jarige besetting deur boyar Roemenië." Gedurende 1940-1989 het die Sowjet-owerhede die gebeure van 28 Junie 1940 as '' bevryding '' bevorder, en die dag self was 'n vakansie in die Moldawiese Sowjet-Sosialistiese Republiek.
In 2010 het die Russiese politieke ontleder Leonid Mlecin egter gesê dat die term besetting nie voldoende is nie, maar dat dit "meer 'n anneksasie van 'n deel van die gebied van Roemenië is". ⏔ ]
Moldawië voor onafhanklikheid [wysig | wysig bron]
Op 26-28 Junie 1991 vind 'n unieke en wyd bemiddelde internasionale konferensie "Molotov-Ribbentrop-pakt en die gevolge daarvan vir Bessarabia" plaas in Chişinău, met bekende historici soos Nicholas Dima, Kurt Treptow, Dennis Diletant, Michael Mikelson, Stephen Bowers , Lowry Wymann, Michael Bruchis, benewens Moldawiese, Sowjet- en Roemeense historici. 'N Informele Verklaring van Chişinău is aangeneem, volgens wat die pakt en sy geheime protokol 'die aanvang van samewerking tussen die Sowjetunie en Nazi -Duitsland vorm, en na aanleiding van hierdie ooreenkomste is Bessarabië en Noord -Bukovina op 28 Junie 1940 gevolg deur die Sowjet -leër van verswarende aantekeninge gerig aan die Roemeense regering ". Hierdie dade het die kenmerk van 'n "swanger manifestasie van imperialistiese beleid van anneksie en diktaat, 'n skaamtelose aggressie teen die soewereiniteit (.) Van naburige state, lede van die Volkebond. Die stalinistiese aggressie was 'n ernstige oortreding van die wetlike norme van gedrag van state in internasionale betrekkinge, van die verpligtinge ingevolge die Briand-Kellog-verdrag van 1928 en ingevolge die Londense konvensie oor die definisie van die agressor van 1933. " Die verklaring lui dat "die verdrag en die geheime bykomende protokol wettiglik ongeldig is ab initio, en die gevolge daarvan moet uitgeskakel word. "Vir laasgenoemde het dit 'politieke oplossings' gevra wat sou lei tot die uitskakeling van die dade van onreg en mishandeling wat gepleeg is deur die gebruik van geweld, diktaat en anneksies,. [oplossings] in volle konsensus met die beginsels van die  Final Act of Helsinki, en die  Paris Carta vir 'n nuwe Europa ". ⏕ ] ⏖ ]
Verenigde State [wysig | wysig bron]
Op 28 Junie 1991 het die Amerikaanse senaat 'n resolusie gestem geborg deur senatore Jesse Helms (R-NC) en Larry Pressler (R-SD), lede van die Amerikaanse senaatskomitee vir buitelandse betrekkinge, wat die Amerikaanse regering aanbeveel het om
"1. ondersteun die reg op selfbeskikking van die mense van Moldawië en Noord-Bukovina, wat deur die Sowjette beset is, en om 'n besluit daarvoor op te stel
"2. ondersteun die toekomstige pogings van die regering van Moldawië om, indien dit wil, te onderhandel oor 'n vreedsame hereniging van Moldawië en Noord -Bukovina met Roemenië, soos vasgestel in die Verdrag van Parys (1920), met inagneming van die bestaande norme van internasionale laagte en beginsel 1 van die Helsinki -wet. "
In die bepalings van hierdie resolusie van die Senaat is onder meer gesê dat "(.) Die gewapende magte van die Sowjetunie die Koninkryk Roemenië binnegeval het en Oos -Moldawië, Noord -Bukovina en Hertsa -gebied beset het. (.) Die anneksasie is vooraf voorberei in 'n geheime ooreenkoms tot 'n nie-aggressiewe verdrag wat op 23 Augustus 1939 deur die regerings van die Sowjetunie en die Duitse Ryk onderteken is. (.) Tussen 1940 en 1953 is honderdduisende Roemeens uit Moldawië en Noord-Bukowina deur die USSR gedeporteer na Sentraal -Asië en Siberië (.) "⏗ ] ⏘ ] ⏙ ]
Hoe was die lewe in Sowjet -Moldawië (FOTO'S)
Die historiese streek Bessarabië in Suidoos-Europa het in die 19de eeu deel geword van die Russiese Ryk. Na die rewolusie van 1917 verklaar die streek onafhanklikheid as die Moldawiese Demokratiese Republiek, en word dit onmiddellik deel van die naburige Roemenië. Die nuwe Sowjetregering was verontwaardig en het geglo dat Roemenië die land onwettig beset het. Om 'n militêre konflik te vermy, het Roemenië dit vrywillig oorgegee, en in 1940 het die hele gebied van historiese Bessarabië as die Moldawiese SSR deel van die USSR geword.
Rooi leërsoldate word deur kinders begroet tydens 'n militêre parade oor die toetreding van Bessarabië en Noord -Bukovina tot die USSR, Chisinau, 4 Julie 1940.
Dieselfde toetredingsparade in Chisinau, 1940
As gevolg van die relatief laat toetrede tot die USSR, het die lewe in Moldawië aanvanklik verskil van die res van die land: die restaurante, straatorgelslypers en natuurlik die argitektuur het skaars soos die tipiese Sowjet -landskap gelyk.
Bessarabia Nova -restaurant in Chisinau, 1940
Parizh (Parys) teekamer, 1940
Orgelslyper met papegaai op 'n kermis in die stad Chernivtsi, 1940
Bank in die stad Chernivtsi (nou deel van die Oekraïne), 1940
Werklose man op die strate van Chisinau, 1940
Dorp troue. Orkes, 1940
Dorp troue. Fees in 'n hut, 1940
In 1940 gaan Moldawië van Roemenië na die USSR oor. Toe in Junie 1941, toe die Groot Patriotiese Oorlog uitbreek, het Roemenië, 'n bondgenoot van Nazi -Duitsland, Moldawië beset. The Romanian authorities squeezed all the economic and agricultural lifeblood out of Moldova its industry was expropriated for the war effort, and the peasantry was forced to give up almost all grain and livestock. Tens of thousands of Moldovans in Romania were relocated to Germany as free labor. Likewise, people in the occupied territory were compelled to work without payment &mdash repairing roads and infrastructure destroyed during the war. Historically, Bessarabia had been home to many Jews and Roma. The newly arrived Romanians set up concentration camps and ghettos, and carried out mass killings. Soviet troops finally liberated Moldova in 1944.