Satellietbeeld van die Aleoetiese Eilande en die Alaskaanse Skiereiland
Noordelike Stille Oseaan
55° 0′ N, 164° 0′ W
17 666 km²
Unalaska (4 347)
Die Aleoetiese Eilande, tot 1867 ook Katharina-eilande, is 'n Amerikaanse eilandketting tussen die vastelande van Noord-Amerika en Asië wat as die mees westelike uitloper van die Alaskaanse Skiereiland oor 'n afstand van meer as 1 500 kilometer tot in die suidelike Beringsee strek. Die Aleoetiese Eilande is sodoende die langste argipel ter wêreld.
Die Aleoetiese Eilande is van vulkaniese oorsprong - sommige van die 57 vulkane is nog steeds aktief. Daarnaas word die landskap deur groen weivelde oorheers. Sterk, dikwels selfs stormagtige winde en baie reën is kenmerkend vir die koel klimaat van die streek.
Die eilandgroep, wat na sy inheemse bevolking vernoem is, het in 1867 Amerikaans geword toe die Verenigde State Alaska van Rusland gekoop het. In 1943 was die eilande 'n oorlogstoneel tussen die Verenigde State en Japan, en enkele bouvalle uit die tyd van die Tweede Wêreldoorlog kan nog steeds besigtig word.
Ontsluit van "http://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Aleoetiese_Eilande&oldid=1126576"	Kategorieë: Eilande van die Verenigde State van AmerikaAlaskaEilande in Stille Oseaan	Navigasie-keuseskerm
Die bladsy is laas op 9 Maart 2013 om 03:14 bygewerk.