Die bekendste voorbeeld is stellig die gedig “breyten bid vir homself” (#1) in Die ysterkoei moet sweet waarmee hy reageer op Louw (1981: 170) (#2) se “Ignatius bid vir sy orde” uit Nuwe verse van 1954. (#3) Die gedigte lui as volg: Ons moenie versigtig wees nie die liefde is roekeloos, deur D.P.M. Botes. Verstaanbaar dan dat die digter se leef- en denkwêreld uiting gevind het in ‘n versameling hagiografiese gedigte. ‘n Mens sou gepas Psalm 16:3 as motto aan die bundel kon gee - “Maar aangaande die heiliges wat op die aarde is, sê ek: Hulle is die heerlikes in wie al my behae is.” Fins het 'n byna volkome fonetiese ortografie, d.i. die afbeelding van foneme (klanke) en grafeme (letters) is eenduidig. Hulle moet deur ‘n stroom water om by wal uit te kom. ‘n Entjie voor die stroom begin die voorste bok draf, tel spoed op, trap by die kant van die sandbank in die vlak water vas, gaan met ‘n sierlike sprong oor die water, land net-net aan die anderkant op die sandwal en draf verder die veld in.