Published: 2015-07-21 Views: 866
Mooidoorns was eers oom Manie Fourie se plaas, maar om een of ander rede het hy nie daar gebly nie. Dit was nou 'n mooi plaas alhoewel hy nie saailande gehad het nie. Daar was 'n huis , 'n netjiese waenhuis/skuur, drie windpompe - twee Southern Crosses - met twee sementdamme, altyd propvol koel water. Die kamp om die huis was groot en het ook 'n reuse vrugteboord en groentetuin gehad, met 'n skaapkraal wat aan die groot spruitkamp gegrens het.In daardie boord het ek die grootste lospit Alberta's ge-eet wat ek ooit in my lewe gesien het en ouma het van die perskeboord baie sakke droeperskes en ingelegte perskes en snipper perskekonfyt gemaak.
Sien - oupa is na 'n lang siekbed, as gevolg van rumattiekkoors vroeer, ontydig oorlede op Rose Marie, en ouma en Pietie het alleen agtergebly.Swaar was dit seker wel, maar die Fouries was die sout van die aarde en hulle het hulle oor ouma en Pietie ontferm en met alles op die plot gehelp - van ploeg tot oes en diere versorg. Nog nooit weer het ons familie sulke vriende gehad soos die Fouries nie.Toe pa sy werk by die spoorwee bedank het, omdat die Ingelse base hom vertoorn het, het ons van Waterval Boven af teruggetrek Vrystaat toe en het op Rose Marie kom bly. Ouma en Pietie het toe Mooidoorns, waarvan die huis toe al geruime tyd leeg was, getrek - net skuins oorkant die pad, skaars 500 tree van Rose Marie af.
Pietie was nognie klaar met skool, toe Oupa se dood hulle getref het nie, en gou-gou moes hy die verantwoordelikheid vir die huis oorneem. Hy het begin werk op die spoorwee in Bloemfontein om 'n geldjie in te bring, en so het dit vir jare aangegaan totdat hyself begin siek word het. Die eerste wat ek kan onthou was toe hy sy rug seergemaak het. Daarna het dinge maar skeefgeloop - een kwaal op die ander totdat die spoorwee hom medies ongeskik verklaar het. Hy het dadelik ander werk gesoek en hulle het ook 'n skaaptroppie en 'n paar beeste aangehou, benewens die groente en vrugtetuin.
Toe Pietie sy bruid huistoe gebring het, het hulle eers 'n woonstel in die buitegeboue reggemaak en daarin gaan bly, met Ouma in die plaasopstal. Toe die kindertjies daar was toe gaan Ouma in die woonstel bly en die gelukkige gesinnetjie in die huis. Later is hulle dorp toe en ouma is terug Rose Marie toe, waar pa vir haar haar eie rondawel onder die koeltebome gebou het. Van al hierdie tye het ek min geweet, aangesien ek lank reeds vertrek het om my eie potjie te krap in die verre Transvaal.
Later het die hartseer tye gekom toe dinge nie wou uitwerk nie, en Pietie terruggekeer het na Rose Marie - waar alles lank tevore begin het, en sy laaste tye het hy in ouma se rondawel onder die koeltebome gebly, nadat sy al lankal weg was om weer by oupa te wees.
Toe ek onlangs by Mooidoorns verbyry was my harseer oneindig groot - want daar het van die spogplek niks oorgebly nie. Die huise is murasies, daar is geen teken van die windpompe nie, daar is net sementoorblyfsels van die damme en net hier en daar is 'n tak of 'n stok oor van die vrugteboord. Die vlakte was besig om oor te neem en om weer te word soos dit lank tevore was - leeg en verlate. Wie sou ooit nog kon onthou van die gelukkige jare op daardie plek? Sal daar erens in 'n hoekie van die heelal nog 'n beeld of 'n klank of 'n gedagte oorgebly het van die lewe wat was?
Of is dit soos die Groot Boek se: Die wind gaan daaroor en sy plek ken hom nie meer nie?