“Bak met visse”; “bergklimmer”; ’n groep gedigte in Engels opgedra aan “JP” (ek het enkele jare gelede sy identiteit vasgestel); die waarde van bewaarde handgeskrewe en/of getikte manuskripte in teenstelling met moderne skryfmetodes op die rekenaar; ooglopende foute in twee van jou gedigte – die datum van jou geboorte in “Ons gaan vanaand nie praat oor ...” en die verkeerde aftelsom in jou psigiater se kantoor by Stikland, om vas te stel of jou geestestoestand normaal was of nie, in “vir Filippa”, ’n gedig ongelukkig deur Johann afgekeur; “Eine Kleine Nachtmusik – 6 gedigte vir Ineke”, waar ons nie seker was watter verse in dié groep hoort nie; die voorblad, wat deur verskeie pogings en stadia moes gaan voordat op die ideale ontwerp besluit is; die identiteit van die skilder van die skildery le dialogue, wat ek ná jou dood in jou kunslêer ontdek het; die toetrede van ’n afgetrede professor in Engels aan die Universiteit van die Vrystaat, Tony Ullyat, deur middel van ’n verrassende en onverwagte elektroniese brief en hoe hy met nugterheid en gesonde oordeel vir my van groot hulp was; die seleksie en opname van ’n keur uit jou gedigte vir die Vers en Klank-program oor Radio Sonder Grense (RSG), uitgesaai op jou geboortedag, 26 Oktober, wat toevallig op ’n Dinsdag geval het; en dan in die idiom van Shakespeare – to motto or not to motto; om te vertaal of nie!
Ek groet en moet jou dalk bedank dat jy en jou gedigte hierdie opwindende ervaring en uitdagende reis van “boek maak” vir my moontlik gemaak het.