Praat met u kinders oor oorlog - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgPraat met u kinders oor oorlog
Philip James Corwin / Corbis Dokumentêr / Getty Images
Kinders wat die afgelope 15 jaar gebore is, het nog nooit 'n land geken wat nie in 'n oorlog betrokke was nie. Gelukkig is die meeste kinders ver verwyder van die geweld, maar dit beteken nie dat ouers nie met kinders oor die konflik moet praat nie.
Kinders sal waarskynlik op 'n sekere punt van die media oor oorlog leer. En dade van terrorisme kan baie nader aan die huis wees, wat kan sorg vir nog ingewikkelder besprekings met kinders.
Hoe verduidelik u 'n bomaanval wat onskuldige mense doodgemaak het?
Terrorisme en oorlog is eng, selfs vir volwassenes. Vir 'n kind wat miskien nie die feite verstaan ​​of besef waar die oorlog eintlik plaasvind nie, is dit skrikwekkend. Selfs as u u kleintjie probeer buffer om beelde van oorlog te sien, of dit nou op die televisie of elders is, moet u die kommunikasielyn oop hou.
Hou 'n gesprek met u kind aan
Terwyl sommige gesinne duidelik opoffer as 'n ouer of 'n ander familielid in die weermag dien, is die nie-militêre gesinne minder geneig om met kinders oor oorlog te praat. Maar net omdat u gesin nie nou direk deur oorlog geraak word nie, beteken dit nie dat u nie die onderwerp moet bespreek nie.
Dit is 'n ingewikkelde onderwerp om te praat oor die rede waarom sommige mense ander opsetlik seermaak en hoe dit tot oorlog kan lei. En vir baie kinders kan dit skrikwekkend en ontstellend wees. Per slot van rekening is baie van die konsepte waarskynlik in skrille kontras met die boodskappe wat u probeer het om u kind te leer oor vriendelikheid, respek en deernis.
As 'n kind ongeveer 4 of 5 is, is dit belangrik om oop te wees oor die feite rondom oorlog as u kind dit opdok. Doen dit egter op 'n manier wat geskik is vir hul ouderdom.
U kan byvoorbeeld vir u kleuter sê: 'Sommige mense in 'n ander land stem nie saam oor wat vir hulle belangrik is nie, en soms gebeur daar oorlog wanneer dit gebeur. Die oorlog vind nie naby ons plaas nie, en ons is nie in gevaar nie. '
As ouer is dit u taak om hulle te verseker dat hulle veilig is, aangesien dit noodsaaklik is dat 'n kind veilig en veilig voel. Om 'n eenvoudige gesprek te begin, kan ook 'n geleentheid wees om enige misverstande wat u kind het, reg te stel.
As u kleintjie egter nie daarin belangstel om oor oorlog te praat nie, hoef u dit nie te druk nie - sy is miskien nog nie bekommerd daaroor nie, en jong kinders moet nie gedwing word om daarvan bewus te wees nie.
Ontdek wat u kind ervaar
Om 'n idee te kry van wat u kind reeds weet, vra vrae soos: "Praat een van u onderwysers hieroor op skool?" Of "Praat een van u vriende ooit oor hierdie dinge?"
U kind het moontlik stukkies inligting gehoor en hy sukkel moontlik om sin te maak van dinge. Of hy het miskien mediadekking gesien dat u nie bewus was daarvan dat hy gekyk het nie.
As u leer wat u kind reeds weet, kan dit u 'n goeie beginpunt gee vir u gesprekke. Wees 'n goeie luisteraar en wys vir u kind dat u belê is om te hoor wat hy dink.
Verduidelik die doel van oorlog
U kind sal waarskynlik wil weet waarom ons in 'n oorlog verkeer. Hou u verduideliking eenvoudig deur iets te sê: 'Oorlog is bedoel om te voorkom dat meer slegte dinge in die toekoms gebeur.'
U kan ook praat oor hoe oorlog bedoel is om sekere bevolkings te beskerm. Maak dit duidelik dat geweld nie 'n goeie manier is om die konflik op te los nie, maar dat lande soms besluit om 'n oorlog te voer om mense in die toekoms veiliger te hou.
Hou terug as dit nodig is
Ouers moet tipies eerlik wees met hul kinders. Dit beteken egter nie dat u u kind met onnodige inligting moet oorweldig nie.
Hou u besprekings geskik vir ouderdomsvlak en dwaal aan die kant van versigtigheid - die laaste ding wat u wil hê, is dat u kind uit die praatjie moet kom, selfs meer bang vir oorlog. Moenie die erns van oorlog minimaliseer nie, maar hou in gedagte dat u kind nie die nodige besonderhede oor wat aangaan hoef te weet nie.
Bly by die feite sonder om te veel te praat oor die omvang van die impak. En moenie voorspel wat volgende kan gebeur nie, en praat nie oor hoe afgryslike dinge in die toekoms sal voortgaan nie.
Vermy skadelike stereotipes
As u oor 'n sekere groep mense of 'n spesifieke land praat, kan u kind vooroordeel ontwikkel. Wees dus versigtig met die stellings wat u gebruik as u oor oorlog en terrorisme praat. Hou u fokus op verdraagsaamheid, in teenstelling met wraak.
As u u opinie gaan deel, praat dan hoe u oor die oorlog in die algemeen voel. Die kans is goed dat u nie saamstem met die doel van oorlog of die handeling van militêre ingryping nie. U kan dit met u kinders deel, veral as u voel dat die rasionaal agter u oortuigings deel uitmaak van u gesin se waardes.
As u kind egter eers in die voor- en tienerjare beland, begin hy dalk sy eie opinies oor oorlog deel - en u weet nooit of dit met u idees ooreenstem nie. Probeer om u kind se sienings te respekteer, selfs as u dit nie ten sterkste saamstem nie, en weerhou daarvan om daaroor te argumenteer of op 'n woedende manier uiting te gee.
Kyk na mediadekking langs ouer kinders en tieners
Dit is belangrik om mediadekking vir jonger kinders te beperk. Om ontstellende tonele te sien wat op die nuus herhaal word, soos 'n terroriste-aanval, kan vir die voorskoolse of laerskoolkinders baie traumaties wees.
Skakel die mediadekking af as u kind in die omgewing is. Hou in gedagte dat jong kinders gereeld TV kyk of oor jou skouer kyk, selfs as jy dink dat hulle besig is met iets anders.
Tweens en tieners sal waarskynlik dekking kry in die media, maak nie saak hoeveel u die blootstelling probeer beperk nie. Hulle sal die voorblad van die koerant by die kruidenierswinkel sien, of hulle sal die nuus op hul tablette en slimfone sien.
U weet die beste hoe volwasse u kind is, en hoeveel inligting hulle kan hanteer. As sy egter die nuus wil sien, of 'n filmstel gedurende oorlogstyd kan kyk, en jy dink dat sy dit kan hanteer, kyk dit dan saam.
Moedig haar aan om vrae te stel, en as u nie die antwoord weet nie, vertel haar dat u die volgende dag gaan uitvind en opvolg.
Moedig deernis aan
U kan dit oorweeg om militêre diens te bespreek en wat dit met u kinders behels. Die kans is goed dat hulle iemand van die skool ken wat 'n ouer het wat dien, sodat u kan praat oor hoe dit die student se gesin kan beïnvloed.
Dit is ook 'n les in deernis, wat u kind help om te verstaan ​​dat 'n gesin wat 'n lid van die buiteland in 'n oorlog het 'n bietjie ekstra hulp nodig het. Gesels met u kind oor vrywilligersaktiwiteite in militêre gesinne; dit kan u kind laat voel dat hulle 'n impak het.
U kan ook met u kind praat oor vlugtelinge wat in 'n ander land oorlog voer en 'n donasie gee vir oorsake wat hulle ondersteun. Kinders voel dikwels meer veilig en selfversekerd as hulle weet dat daar iets is wat hulle kan doen om te help.
Selfs 'n klein daad, soos om losskakeling te skenk aan 'n liefdadigheidsorganisasie wat kinders in oorloggeteisterde lande help of 'n versorgingspakket vir soldate in die buiteland opstel, kan 'n lang pad help om u kind te laat voel dat hy 'n verskil kan maak.
Wys die goeie mense wat help
Alhoewel dade van terrorisme en oorlog verskriklik is, kan u altyd goeie mense vind wat hard werk om ander te help. Wys hierdie kinders se diens en vriendelikheid aan, sodat hulle onthou dat selfs al is daar 'n paar slegte mense in die wêreld, daar baie meer vriendelike en liefdevolle individue is.
U kan 'n paar historiese voorbeelde vind van tye toe mense opgeslaan het om mekaar te help. Daar is baie mense wat byvoorbeeld ná 9/11 die reddingspogings wou help. Daar is ook baie voorbeelde van mense wat individue uit oorloggeteisterde lande help.
U kan ook daarop wys dat daar baie professionele persone is wat hard werk om ander te versorg. Militêre personeel, regeringsamptenare, polisiebeamptes, dokters en verpleegkundiges is maar net enkele mense wat ander help tydens oorlogs- en terrorisme.
Monitor die emosionele toestand
U kind leer hoe om wêreldgebeurtenisse te hanteer deur te kyk hoe u probleme hanteer. Wees dus bewus van hoe u op stres reageer en hoe u met ander kommunikeer.
Dit is normaal om angstig te voel oor oorlog en terreurdade. En alhoewel dit in orde is om aan u kind te sê dat u bang is, moet u u kind nie te veel met u emosies belas nie. Fokus eerder op die stappe wat u neem om u gevoelens op 'n gesonde manier proaktief te hanteer.
Hou die nood van u kind dop
Dit is natuurlik dat u kind angstig, verward en ontsteld voel oor die vooruitsig op oorlog. En dit kan sommige kinders meer beïnvloed as ander.
Jong kinders is nie in staat om hul spanning te verbaliseer nie; wees dus op die uitkyk vir gedragsveranderinge, soos moeite om te slaap, ekstra klierig te raak, terug te keer na babatjies, suig van die duim of bed nat te maak.
Ouer kinders kan meer vrees vir die dood uitspreek, of hulle kan aanhoudende ontstellende gedagtes rapporteer as hulle benoud is. Wees op die uitkyk vir beroepsgerigte oorlog of terrorisme. 'N Kind wat aanhou praat, of iemand wat soveel nuus wil verorber, sukkel moontlik om sy angs te hanteer.
Kinders met probleme met geestesgesondheid of diegene wat traumatiese omstandighede ervaar het, kan veral kwesbaar wees. Kinders van vlugteling- of immigrantgesinne sal moontlik ook angs en nood ervaar.
As u kind probleme ondervind om die beelde wat hy gesien het of die inligting wat hy gehoor het, te hanteer, praat dan met u kind se kinderarts. 'N Dokter kan u kind beoordeel en toepaslike verwysings na professionele persone in geestesgesondheid doen indien nodig.