en daar word gepraat. ’n bootjie beweeg op die see. Geen wonder dat Jakob in ontsag vir dié God wakker word en die plek Bet-El noem nie, “huis van God”, ‘n poort of kontakpunt na die hemel. Soos sy oupa en pa voor hom verklaar hy dié plek as ‘n heilige plek met die gesalfde klippilaar wat hy daar neersit en belowe dat hy ‘n tempel daar sal oprig en van alles wat die Here vir hom gee ‘n tiende terug te gee. Met die belofte van ‘n tiende haak hy nie net aan by die voorbeeld van sy oupa Abraham teenoor Melgisedek nie (Gen. 14), maar gee self ‘n voorbeeld wat ‘n belangrike geestelike riglyn geword het vir nie net sy nageslag nie, maar ook vir die Christelike gemeenskap van die NT en daarna. Ons het nou Joodse vriende en besef dat die Messias ‘n Jood was en terugkom as ‘n Jood.[Ek vermoed ‘n Karaite Jood]