Woeste hitte verswelg gematigde Tasmanië - Klimaatsimpaknuus
"Om hierdie brande te hanteer, is soos om 'n slangende draak te veg." Image: Met instemming van Mike Willson
Een Australiese staat het hierdie woedende somer erg getref, gewoonlik gematigde Tasmania. 'N inwoner met 'n lewendige ervaring beskryf sy beproewing.
Australië het op een van sy warmste en stormste somers op rekord en gewoonlik gematig geraak Tasmanië, sy eilandstaat, het 'n beslag gelê.
Klimaatveranderingsverwante weersomstandighede het siklone en woedende vloede na die noorde geleit van die land, terwyl droogte en temperature meer as 40 ° C het gelei tot uitgestrokke lande en riviere wat opdroog in gebiede van Nieu-Suid-Wallis.
Hier is hoe groen infrastruktuur maklik by die hulpmiddel vir stedelike beplanning gevoeg kan word
Somer op die eiland Tasmanië, Australië se mees suidelike staat, met 'n algemeen gematigde klimaat, is gewoonlik 'n tyd vir BBQ's en strand swem. Hierdie somer was baie anders.
'N langdurige droogte en rekord hoë temperature het veroorsaak dat 'n reeks verwoestende brande, vernietig unieke woude en plantegroei en dwing mense om hul huise te verlaat.
Kritici van die Australiese regering sê dit is duidelik dat klimaatsverandering verwoesting veroorsaak word; Intussen gaan politici voort pander na die belange van die land se kragtige mynbou- en fossielbrandstofbedrywe.
"Dit is 'n reuse, makabere spel van kat en muis"
Mike Willson is 'n inwoner van Tasmania, 'n spesialis vir brandweer en 'n vrywilliger met die Tasmania-brandweer. Hier vertel hy Climate News Network wat die afgelope weke op die eiland was.
"Daar is 'n bedreiging in die lug. Dae vol dik bruin rook. Die rookwolke is selfs oor 2,500 kilometer oseaan geslinger tot so ver as Nieu-Seeland - self probeer om sy eie bosbrande te hanteer.
'N Nuwe verskynsel het in Tasmanië aangekom - weerlig storms sonder reën. Op een dag in die middel van Januarie was daar meer as 2,000 droë weerlig oor die suidweste en sentrale hooglande, en begin met 70 bosbrande.
Selfs met waterbomme deur vliegtuie en helikopters is die brande, wat reeds 3% van die eilandgebied verbrand het, feitlik onmoontlik om te beheer.
"Om hierdie brande te hanteer, is soos om 'n slangende draak te veg. Klein vlokkies grys as val oral. Embers kan 'n paar kilometer voor die hoofbrand veroorsaak.
"Die vuur kan lyk asof dit verdwyn, maar brand steeds in stompe en stompe. Jy moet altyd op die uitkyk wees vir die vergetelheid van rook. Loop oor met 'n slanglyn om te ondersoek, dit is 'n moonscape, die grond val onder jou voete.
"" Dit is soos om deur poeier sneeu te verdwyn, op plekke in die middel van die kalf te sink, met die aarde onder jou voete wat na warm stof verander. As ons na 'n rookrook kyk, spring die grond uit en skuins soos 'n vulkaan wanneer ons water spuit.
"Dit is 'n reuse, makabere spel van kat en muis. As die toestande reg is, kan 'n beheerde terugbrand die brand van brandstof effektief verhonger, maar dan kan die wind sweep en die vuur kan spring - selfs oor groot riviere en baaie - en oprit.
"Gelukkig is daar tot dusver geen slagoffers, en daar is min huise verloor. Ten minste het die droogte en hoë temperature nie met baie hoë winde gekom nie - 'n skemerkelkie.
"Brandweermanne en helikopter spanne word voortdurend gedraai - dit neem alles 'n aansienlike fisiese en geestelike tol."
In die afgelope dae reënval oor baie Tasmanië het die brandrisiko verlig, hoewel die owerhede mense waarsku dat daar nog steeds 'n gevaar bestaan ​​vir verdere branduitbrake.
Onder die gebiede wat bedreig of gedeeltelik deur vuur verwoes is die wêreld se grootste oorblywende bos van duisendjarige King Billy pines. - Climate News Network