Soos wat mens by my ouma se huis, wat net ‘n kilometer van ons af was, ingestap het, is dit asof jy die naaldwerk geruik het. Ek hoor nou nog die klanke van die masjiene wat haar huis elke dag gevul het.
Ek en my boetie was baie gelukkig om nie na ‘n naskool te moes gaan nie. Ons was baie geseënd dat my ouma so naby ons gebly het, dat sy in die middae na ons kon kyk. My ouma se werk was om verstellings aan klere te maak, of soos die 5 jaar oue Mareli sou sê, om ander tannies se stukkende klere reg te maak of om die vet tannies wat maer word se klere kleiner te maak.
My arme poppe het deurgeloop en die klere wat hulle gehad het, was ook net vir so lank exciting. Ek het op ‘n dag besluit die Barbies moet NOU nuwe klere kry. Ou sokkies wat hulle maats verloor het was perfek. Ek het die arme ou sokkies nuwe lewe gegee en dit in popklere omskep. Dit het my absoluut niks gekos nie en niemand het omgegee dat ek die verlore sokkies gebruik het nie.
Uhm, toe nou nie so maklik soos wat ek gedink het nie. Alhoewel ek die rokkie nogsteeds het en al baie gedra het, is dit nou nie een van daai rokkies wat mens geld voor kan vra nie, vir die eenvoudige rede dat hy nie op die regte manier gemaak is nie. Op die oog af lyk hy fine, maar soos my ouma altyd gesê het “dit was nou ‘n hoereerdery”! Ja my ouma!! Basies, jy is besig om kortpaaie te gebruik, die ding is GLAD nie reg volgens patroon nie, jy het dit gekonkel, maar jy het hom maak werk, op die verkeerde gekonkelde / hoereerder / kortpad manier!!
Moenie ‘n verwagting skep van reaksies wat jy wil hê nie en dan kwaad wees as jy nie daardie reaksie gekry het nie. Jy gaan jouself net teleurstel en dan konflik veroorsaak. Hierdie is iets waaraan ek baie hard werk om nie te doen nie.
As jy besluit op iets en jy wil dit bereik, moenie compromise nie! Nooit nie, vir niemand nie! Dis oky om soms selfsugtig te wees.
Gooi bietjie meel of olie op die oppervlak waarop jy werk en aan jou hande om seker te maak die deeg klou nie vas nie.
‘n Stukkie bakpapier onder in die pan, wat gesmeer is, help dat die brood nie in die pan vasplak nie.
Dis maar ongelukkig nie hoe die lewe werk nie, ja weer cliche. Jy kan beplan soos jy wil, maar jy het nie altyd beheer oor hoe jou dag en uitdaging verloop nie. Jy het nie beheer oor ander mense se doen en late nie en as kêrel nie die foto so geneem het nie en die oomblik is verby, dan is die oomblik verby. Jy kan wel besluit hoe jy die situasie gaan hanteer en of jy dit onaangenaam gaan maak vir almal om jou oor dit nie volgens jou beplanning loop nie, of jy kan besluit om dit te geniet en die beste daarvan te maak!
So as jy weer vir my vra, wat is die beste ding since sliced bread… die lesse wat jy daaruit leer en beter doen. Ek besluit dan nou, vir al die uitdagings voorentoe, my eerste doel sal wees, om dit te geniet.
My kêrel het onlangs die groot 30 mylpaal in sy lewe bereik en daar kom ek met ‘n skok agter, dat die ouderdom 30 nie meer so ver vir my is nie. Ja dit is seker nie so erg soos mens dit altyd maak en wat ek op die oomblik voel nie, ouderdom is mos maar net ‘n getal, maar ja ek het geskrik!!
Ek neem aan nr 1 op die lysie kan ons so semi aftick, maar ek sal ‘n legit post daaroor maak wanneer die blog bietjie meer aan die gang is.