Oud-Oeigoerse alfabet - Wikipedia
ca.700's – 1800's n.C.
Die Oud-Oeigoerse alfabet is gebruik vir die skryf van Oud-Oeigoers, ’n variant van Oud-Turks wat ’n voorloper was van moderne Oeigoers. Dit is in die Tarim-kom (die hedendaagse Xinjiang-streek) in Wes-Sjina gepraat. Die term "Oeigoers" wat vir die alfabet gebruik word, is misleidend aangesien die Oeigoere van Mongolië die Oud-Turkse rune-skrif gebruik het en eers die plaaslike taal en skrif aangeneem het toe hulle ná 840 na die Tarim-kom gemigreer het.
2 Moderne Oeigoers
Die skrif was ’n aanpassing van die Sogdiese alfabet, wat 700 tot 800 jaar lank in die Tarim-kom gebruik is vir tekste van Boeddhisme, Manicheïsme en die Christendom. Die laaste bekende manuskripte dateer uit die 18de eeu. Dit was die prototipe vir die Mongoolse en Mantsjoe-alfabet.
Die Oud-Oegoerse skryfstelsel het nes in die Sogdiese alfabet lang klinkers aangedui, maar ook kortes. Die praktyk om nie klinkers te skryf nie, het eintlik heeltemal verdwyn in Oeigoers. Hoewel die skrif dus afstam van ’n Semitiese abjad, het dit ontwikkel in ’n ware alfabet.
Moderne Oeigoers[wysig | wysig bron]
Moderne Oeigoers in Xinjiang word in ’n Arabies–gebaseerde alfabet geskryf, maar Latyns- en Cyrillies-gebaseerde alfabette is ook in gebruik, veral buite Xinjiang.
↑ Sinor, D. (1998), "Chapter 13 – Language situation and scripts", in Asimov, M.S., History of Civilisations of Central Asia, 4 part II, UNESCO Publishing, pp. 333, ISBN 81-208-1596-3 ↑ Clauson, Gerard. 2002. Studies in Turkic and Mongolic linguistics. P.110-111.
Voorbeelde van die Oud-Oeigoers alfabet
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Oud-Oeigoerse_alfabet&oldid=1351258"	Kategorie: Skryfstelsels	Navigasie-keuseskerm
العربيةБеларускаяБългарскиDeutschEnglishفارسیSuomiFrançaisItaliano日本語Қазақша한국어КыргызчаBahasa MelayuPolskiРусскийSvenskaTürkçeТыва дылئۇيغۇرچە / UyghurcheOʻzbekcha/ўзбекча中文	Wysig skakels	Die bladsy is laas op 20 April 2015 om 16:00 bygewerk.