MS: Wel, vandat ek terug is in Oz skryf en produce ek pop songs en ek het al aan 'n kakhuis vol goed gewerk, soos die Australian Idol wat fokken mal is en ek werk saam met 'n klomp ander Oz kunstenaars. Ek werk ook op die oomblik aan 'n tipe dans act vir 'n label hierso.
MS: Ja, ek het hulle gedoen in 1989/9. Ek het vir 'n ruk in Chicago gebly en toe ek terugkom Oz toe het ek 'n klomp production werk gedoen – Bardot was die eerste daarvan. Hulle het die eerste Popstars hier gewen en ek het helfte van hulle album geco-write en produce en hulle het moerse baie verkoop so dit het lekker pitte vir my beteken. En vir Idols moes ek van die tracks skryf en produce vir die wenners. Daai tipe albums is nogals moeilik want as die ou wen het jy fokkol tyd (twee weke) om 'n hele album aanmekaar te sit. Ek het crazy 48 uur dae gedoen om daai stuff klaar te kry. Dis fokken mal, man.
MS: Dit was nuts! Absolutely nuts! Jy weet, dit was soos in my eerste experience met die musiekindustrie. Dit het begin toe ek omtrent 18 was… die eerste album in Australië was 'n groot hit en direk daarna het ons wêreldwyd gesign. En toe het ons 'n top 20 hit in die States, en als het net gesnowball van daar af. Dit was moerse intens vir vyf jaar – travelling, drie albums en ons het hierdie monster albums gehad in al hierdie weird plekke…
MS: Ja, die weirdste ding van Japan was dat voor 'n gig vir omtrent 4 000 mense is dit soos DOODstil voor ons op stage gaan – jy kan 'n speld hoor val – en ons het soms gewonder of daar enigiemand daar buite is. En dit was rêrig bizarre want as ons 'n song klaarmaak dan cheer hulle, maar dan is dit weer DOODstil.
MS: Nee, elke persoon het 'n geskenk gebring – die gifts het gerange van Game Boys tot freezer bags.