Vastetermynkontrak en wat behels so 'n kontrak? - Jy en die RegJy en die Reg
Tuis › Artikels › Arbeidsreg › Vastetermynkontrak en wat behels so ‘n kontrak?
Wat is die definisie van ʼn vastetermynkontrak en wat behels so ʼn kontrak?
ʼn Vastetermynkontrak is ʼn kontrak wat opgestel word om vir ʼn spesifieke tydperk te geld, of wat geld totdat die projek waarvoor dit aangegaan is, afgehandel is. Kontraktueel gesproke behels beëindiging van ʼn vastetermynkontrak nie afdanking nie omdat dié spesifieke kontrak eenvoudig verval en die partye van hul pligte en verpligtinge onthef word. Outomatiese beëindiging van ʼn vastetermynkontrak hang van werkgewers se omstandighede af. Die kontrak moet ʼn vastetermynkontrak wees óf dit vir ʼn bepaalde tydperk geld óf as dit tot ʼn einde kom wanneer die projek afgehandel is. ʼn Kontrak wat by wyse van kennisgewing van enige een van die partye beëindig kan word, is nie ʼn vastetermynkontrak in die ware sin van die woord nie, en voortydige beëindiging daarvan sal nie op kontrakbreuk neerkom as daar aan die normale vereistes van kennisgewing voldoen is nie.
ʼn Kontrak kan voor die beëindigingsdatum van die bepaalde kontrak beëindig word en kan wettiglik beëindig word by afhandeling van die gebeure waarvoor dit voorsiening gemaak het.
ʼn Vastetermynkontrak kan ook omskep word in ʼn kontrak van onbepaalde duur as die werknemer ná die vervaldatum van die vastetermynkontrak in diens bly. Die werkgewer kan nie dan op die vroeëre vastetermynkontrak steun sou die diensverhouding daarna beëindig word nie.
Werknemers wat onder die verdienste drempel verdien, kan nou ingevolge vastetermynkontrakte werk maar nie vir langer as drie maande nie, waarna hulle as “permanente werknemers” geag word.
ʼn Vastetermynkontrak kan na albei kante toe werk: Sou enige een van die partye die kontrak voortydig beëindig, sal daardie party kontrakbreuk pleeg. Voortydige beëindiging deur ʼn werkgewer sal ook op ontslag, soos beoog in artikel 186(1)(a) van die Wet op Arbeidsverhoudinge No 66 van 1995, neerkom.
Ingevolge artikel 186(1)(b) van die Wet word ʼn werknemer as ontslaan geag as die werkgewer in gebreke bly om ʼn vastetermynkontrak te hernu, of dit op minder gunstige voorwaardes hernu, selfs al was die werkgewer onder geen wetlike verpligting om dit te doen nie. Die wetlike verpligting spruit voort uit die “redelike verwagting” dat die kontrak hernu sou word. Tensy werknemers wat ingevolge ʼn vastetermynkontrak aangestel is, kan bewys dat hulle sodanige verwagting gehad het, bied die Wet op Arbeidsverhoudinge geen ander remedie aan hulle nie.