Karakter: Raadt is die karakter aan die woord. Hy is 'n jong man in sy vroeë twintigs. Hy is heel gemaklik beklee en alhoewel hy die raadgewer is, is hy die persoon wat die ander mense benadeel daardeur wat hy sê en dus het hy 'n groter negatiewe invloed as 'n positiewe invloed op die mense wat die beradingsklasse bywoon. Hy glimlag terwyl hy die sarkastiese opmerkings maak sodat dit nie voor die handliggend lyk vir die mense wat deel is van die klasse nie.
Stel en situasie: Die toneel begin met Raadt wat voor 'n stoel staan. Dit is 'n stoel soortgelyk aan die wat in sale gebruik word. Daar is 'n paar ander stoele in 'n halwe sirkel gepak saam met sy stoel, waar die aangesprokenes van die monoloog sit. Let op dat daar nie werklik iemand op hierdie stoele moet sit nie. Daar word rustige agtergrondmusiek gespeel terwyl die klasse aan die gang is.
(Raadt staan voor sy stoel terwyl hy die mense in die klas aanspreek. Hy beweeg rond na elkeen van hulle toe om hulle aandag op hom te vestig. Sy stem wissel soos die van 'n goeie spreker. Alhoewel die woorde baie sarkasties is, straal Raadt steeds 'n tipe van 'n professionele beeld uit.)
Ek gaan vandag bietjie met julle gesels oor hoe om julle karakter op te bou, indien julle enigsins een het, en dan gaan ons bietjie met mekaar gesels, en vir die ander wat in die klas is, meer van jouself vertel, en hoe jy oor die lewe voel, as jy ooit weet wat die lewe is.
Goed, laat ons begin. Ek sal nie te lank neem nie, vir die wie nog wel ŉ lewe het buite dié klasse. Eerstens moet jy probeer om jou karakter te identifiseer. Hoe ons dit gaan doen, wel baie, baie diep grawe. In die eerste plek, moet jy probeer dink aan die persoon soos wie jy graag wil wees. Aangesien jy nie jou eie persoon kan wees nie. Jy gaan dan daardie persoon moet bestudeer sodat jy hulle karakter kan aanneem. Daar’s hy, dan kan jy ook mos iemand wees. Gepraat van identiteitlose kreature.
Nou goed. Tweedens sal ons kyk na daardie persoon se identiteit, vir die van julle met 'n identiteitskrisis. Klink vir my meer na 'n groendakkie-krisis, maar goed ons sal nou nie in diepte daarin gaan nie. Julle moet dan almal vir my volgende week asseblief 'n volledige karakteranalise van daardie persoon, wie jy dink jy wil wees, saambring. Of nee, wag, mmm, ek moet nou eers dink waar ek dit gesit het, ha, hier. Ek gaan sommer vir julle elkeen 'n karakter gee om te wees, aangesien julle dit so moeilik vind om te weet wie jy is. (maak asof hy met iemand in hulle gesig praat)
Nee, meneer Kramp, ek bedoel Kemp. Daar is nie verbetering as jy dink die blommetjies is mooi en die bome is so groen en mense is so wonderlik nie. Daar is nie so iets nie iets. Dit is die realiteite van die lewe. Fokus op die realiteite. Dan sal jy beter raak. Dis die geweld wat saak maak. Dink daaraan. Dit is wat jou beter gaan laat voel. Laat ek sien. Wie is die karakter wat jy gekry het? Ja, Osama bin Laden, juis. Fokus op die geweld.
(Raadt vou sy hande saam en glimlag wanneer hy die eerste twee sinne sê, maar die volgende ses sinne sê hy met 'n kwaaierige ongeduldige stem en dan van “laat ek sien” verskyn Raadt se vriendelike gesig weer en moedig meneer Kemp aan.)
Ag, mevrou, ek sê sommer ek kry 'n pyn in my hart as ek aan mevrou se storie dink. Dit is mos nou al twintig jaar dat mevrou se man oorlede is. En dis steeds vir my 'n verskriklike gebeurtenis. Verskriklik dat sy nog hier is, ja. Ek is seker mevrou is amper daar. Jy het nou al mooi vordering getoon in die afgelope paar maande wat die klasse aan die gang is. Elke lessie hier.
(Soos wat Raadt sy sarkastiese meegevoel teenoor mevrou Mynhardt vou hy albei hande oor sy bors, en met die laaste sin vou hy weer sy hande saam.)
(Net nadat Raadt hierdie woorde gespreek het, beweeg hy in 'n posisie in asof hy sou keer vir die skoot wat mejuffrou Skeeter op hom wil vuur.)
(Raadt probeer met 'n verskrikte glimlag op sy gesig mejuffrou Skeeter oortuig met dié woorde en maak asof hy stadig beweeg na haar toe.)
Ek is jammer as jy dink die klasse neuk jou net nog verder op. Dit is glad nie die bedoeling nie. As jy die stappe volg wat ek aan jou gee, sal jy beter word. Sit nou net weg daardie geweer. Alles gaan ‘okay’ wees. Dink aan die res van die mense in die vertrek. Hulle het reeds nie 'n lewe nie, dink net hoe dit gaan wees as jy hulle nou nog verder moet traumatiseer.
(Raadt druk sy oë toe en dan gaan daar 'n skoot af wat duidelik gehoor kan word deur die gehoor en met die slag, val Raadt agteroor met beskermende hande voor sy gesig. Na 'n kort rukkie van stilte staan Raadt op en voel-voel aan homself om te voel of hy nie die een is wat geskiet is nie.)
Ag nee, net nie selfmoord nie, dis wat ons ten alle tye probeer verhoed met hierdie klasse. Ag, sy is seker nou op 'n beter plek.
Die monoloog is geskryf deur DJ Cloete. DJ is 'n Skryfkunsstudent aan die Noordwes-Universiteit (Potchefstroomkampus) 2013.
Ek is uitgewer van kinder- en jeugboeke by LAPA Uitgewers. Vroeër was ek die redakteur van Volksblad se JIP-bylae.
Ek was van kleins af versot op boeke, maar ek het eers vroeg in my hoërskooljare regtig begin dink dit sal wonderlik wees om eendag 'n skrywer te word.
Christiaan Watney en Rudy Nortjé (beide graad 5) was mal oor Rugbypret en Duskant die doodlyn. Uiteindelik is daar iemand wat hulle taal praat! Die boeke was veral lekker om te lees omdat hulle beide sportsoorte beoefen. Hulle wil weet of jy nie 'n boek wil skryf wat oor tennis handel nie? Hulle speel graag tennis en daar is nie juis boeke beskikbaar wat tennis as 'n tema het nie.
Gewoonlik is my uitgewer, Miemie du Plessis, die heel eerste mens wat my stories lees. Sy gee al jare lank my boeke uit en ek weet sy gee altyd die regte raad oor 'n storie. Sy is die een wat moet besluit of my stories goed genoeg is om as boeke uitgegee te word, en sy gee baie keer ook wenke oor hoe ek 'n storie snaakser of opwindender of beter kan maak.
Ná jou besoek aan Mikro was baie kinders se neuse aan Suurlemoen! vasgeplak. Wat dink dit jy maak dit 'n lekkerleesboek?
Ek hou van boeke wat 'n mens laat lag, en Tiaan, die hoofkarakter en verteller in Suurlemoen!, is vir my baie snaaks, al moet ek dit self sê. Terwyl ek die storie geskryf het, het ek soms kliphard gelag vir sy sêgoed of die weird goed wat hy aanvang - dis vreemd, maar soms het dit regtig gevoel of dit nie ek is wat dit uitdink nie! Die ander karakters, Zane en Bongi en Liezl, is almal op hul eie manier ook snaaks. Ek dink ook die boek is gewild omdat dit oor liefde en musiek gaan - gewilde temas in die meeste jongmense se lewe.
Ja, terwyl ek die storie geskryf het, het ek presies aangedui waar elke nota en foto moet wees. Daarna het die uitlegkunstenaar Elsabé Milandri die teks gekry. Sy het al die notas met die hand oorgeskryf, die illustrasies gemaak, en modelle gaan soek en afgeneem om in die boek te gebruik. Ek dink sy het fantastiese werk gedoen - al die karakters lyk nes ek gedink het hulle behoort te lyk, en sonder Elsabé sou die boek beslis nie so mooi gelyk het nie. O, en sy het ook 'n hele paar visuele grappies van haar eie in die teks gesit!
Uhm ... sjoe, ja, ek dink nogal so. Een van my beste vriende op hoërskool was nogal baie soos Zane - hy't gedurig al die meisies gekry, ook dié waarvan ék gehou het! Ons het natuurlik baie daaroor baklei, maar ek het hom maar altyd weer vergewe. Twee mense het al vir my gesê Tiaan laat hulle baie dink aan hoe ekself op skool was - 'n bietjie van 'n nerd, met 'n effe vreemde humorsin. Ek weet nie of dit waar is nie!
Nee, glad nie. Ek het 'n jaar of twee klavierlesse geneem op laerskool, maar ek het dit geháát! Ek kry nou nog koue rillings as ek dink aan daai toonlere wat ek saans moes oefen voor 'n musiekles. Deesdae is ek spyt dat ek nie maar aangehou het daarmee nie, want ek sou baie graag 'n musiekinstrument wou speel. Maar ek dink nie ek het die geduld om dit te leer nie.
Ek dink die ideale biblioteek is nie 'n stil, vaal, vervelige plek nie. Dit moet 'n plek wees waar boeke so opwindend en kleurvol moontlik aangebied word, sodat soveel moontlik mense kan ontdek hoe great dit is om 'n lekker boek te lees. Ek het onlangs 'n kleuterboek getiteld Bertus soek 'n boek gepubliseer - daarin is 'n lawwe, eksentrieke biblioteektannie met die naam mevrou Haasbroek. Ek dink sy is die perfekte biblioteektannie!
Ek het pas 'n nuwe tienerboek, Perfek, gepubliseer, asook twee nuwe Stalmaats-boeke, Seeponies en Roset. Later vanjaar verskyn Middernagfees, 'n bundel propvol grilstories. 'n Boek waaroor ek veral opgewonde is, is Virus, wat binnekort op die rakke sal wees. Dit is 'n grillerige wetenskapfiksieverhaal vir tieners, oor 'n zombievirus wat die aarde tref. Die boek het nie net teks nie - dit bevat ook fantastiese strokiesprentillustrasies deur die kunstenaar Daniël du Plessis. Sy zombies lyk regtig scary!
Tania Brink is sommer net 'n naam wat ek uitgedink het, ek kan glad nie meer onthou hoe ek daarmee vorendag gekom het nie. Lize Roux het my uitgewer uitgedink - ek het vir haar gesê ek sal die Stalmaats-boeke onder 'n skuilnaam uitgee soos sy gevra het, mits sy 'n naam en van kan uitdink met die letters "x" en "z" daarin. Ek wou haar sommer net 'n bietjie laat kopkrap, maar sy het onmiddellik die naam "Lize Roux" uitgedink!
Sjoe, dis 'n lekker vraag! Ja, ek dink daar is iets van my eie kinderdae in elke boek wat ek skryf. Ek onthou byvoorbeeld nog hoe magteloos 'n mens kleintyd kon voel as 'n onderwyser of 'n ander grootmens jou onregverdig behandel, en daarom het ek boeke geskryf soos Wiskunde gee my maagpyn en Superheroes vlieg net saans. My uitgewer sê ek het nooit regtig grootgeword nie!