Kritiek oor die gewoontes en leefstyl van die bourgeoisie
Ek lees tans die boek, Mrs. Bridge, deur Evan S. Connell, gepubliseer in 1959. Dit vertel die storie van die hoër-middelklas Bridge-familie van Kansas City in die 1920’s en 1930’s, meestal vanuit die perspektief van Mevrou Bridge van die titel.
Mevrou Bridge se lewe draai om haar kinders en haar sosiale lewe. Die sosiale omgewing waarbinne sy beweeg word beskryf as “unity, sameness, consensus, centeredness”.
Nie veel dramaties gebeur ooit in haar lewe nie, hoewel sy soms gekonfronteer word met ongemaklike kwessies soos klasbewussyn. Sy onthou ook dat haar een vriendin haar een keer gevra het of sý ook soms voel asof sy uitgehol en leeg aan die binnekant is. Hierdie vraag kom by haar op die dag toe sy verneem dat dieselfde vriendin haarself om die lewe gebring het.
Volgens die Wikipedia artikel oor die boek het dit nie heeltemal die aandag gekry wat dit dalk toegekom het nie:
By 1962, when critic Michael Robbins proclaimed that Mrs. Bridge answered the question asked by writer and social critic, “what kind of people we are producing, what kinds of lives we are leading”, the novel was already out of print: readers of College Composition and Communication were urged to write the publishers in hopes of getting the book reprinted. In 1982, when both Bridge books were republished [Mr. Bridge het gevolg in 1969], Brooks Landon, in The Iowa Review, commented that “Connell seems to have become one of those writers we know to respect but may not have read”.
Een van Mrs Bridge se konfrontasies met klasbewussyn vind plaas een dag in ’n boekwinkel, toe sy deur ’n boek blaai met die titel, The Theory of the Leisure Class, ’n werklike 1899 boek deur Thorstein Veblen. Die boek word beskryf as sosiale kritiek oor die gewoontes en leefstyl van finansieel gemaklike lede van die middel en hoër-middelklas. Dit fokus veral op hoogs sigbare spandering van geld:
Die artikel gaan voort:
Gepubliseer op 02/04/2014 02/06/2017 Kategorieë Einde van my jeug – 2014