Tuinfoute: bekentenisse van die beginner-tuinier - Inligting
Tuinfoute: bekentenisse van die beginner-tuinier
Foute wat ek gemaak het as 'n nuwe en ietwat lui tuinier
Die Oh-So-Wise-Ones sê dat ons uit ons foute leer. Natuurlik doen ons dit. Maar dit is altyd baie lekkerder om te leer uit foute wat ander maak. Veral as u oor tuinfoute praat, want tuinwerk is baie werk, en dit is beter as iemand anders al die moeite vir u doen.
Die heel eerste fout wat ons maak, is waarskynlik dat 'n ervare tuinier ons kan oortuig dat dit groeiende dinge is maklik en ontspan.
Daarom gaan ek die harde lesse deel wat ek die eerste jaar geleer het om my tuin in 'n magiese gebied van blombeddings en tuine te laat landskap. Die jaar het ek gedink dat dit 'n lui taak sou wees wat net 'n paar gate moes grawe en 'n paar saadpakkies leeggemaak het.
Dit is 'n paar van die boo-boos wat ek gemaak het, sodat u nie hoef te doen nie:
Moet nooit aanvaar dat u goeie grond het nie
As jy na daardie tuin uitkyk en al die pragtige groen lewe sien, dink jy van nature "watter vrugbare grond!". Natuurlik, as u een van die mense is wat al u blombeddings en tuine goed bokant die grond oprig, is u waarskynlik nie in die minste besorg oor die grond nie.
Dit is dus vir diegene van ons wat direk in die vuilheid plant, waar die natuur self geneig is om te tuinmaak.
Dit is heeltemal natuurlik om aan te neem dat die vuil onder u gras vol voedingstowwe is. Dit ondersteun die massiewe hoeveelheid grasperk en meer as 'n paar onkruid.
Al wat u hoef te doen is om 'n klein lappie op te tel, elke grasklont en rots te verwyder en u nuwe bed met 'n geskikte en dekoratiewe rand te omring. Dan staan ​​jy terug en bewonder die pragtige plot, gereed om voort te spring met die lewe.
Ja. Dit is wat ek gedoen het. Ek het dit ook oor en oor gedoen. Toe plant ek sade. En het angstig op die eerste spruite gewag. Dit was toe dinge verkeerd begin loop het.
Eerstens was daardie lekker swart grond eintlik 'n bedrieglike laag vuilagtige film oor 'n sanderige ondergrond. As dit droog was, het die bed se oppervlak 'n harde baksteen geword wat na slegs 'n uur van die oggendson gebars het. Teen die aand was dit 'n ondeurdringbare plaat.
Die oplossing was natuurlik om gereeld water te gee, wat die vuilheid en die landelike waterbedryf geweldig gehelp het. Hulle moes met Kersfees vir my 'n vrugtemandjie gestuur het omdat hulle hul beste klant was.
En toe reën dit.
U blombeddings moet vry wees
Swaar natgemaakte sandstowwe word 'n vloeibare lewensvorm. Bevry uit die blomme van die blombeddings, het dit uit die krake gegiet en oor die grense geloop. Hoe lieflik om my '' blombeddings '' saam met die nou gehawende saailinge regoor die tuin te vind.
Kan ek noem dat die saailinge swak en bloedarm was? Ek het dit saggies versamel en teruggebring na die nou vlak beddens, waar die reën 'n gruisbed agtergelaat het om hulle te verwelkom.
Nadat ek 'n stuk gereedskap gebreek het om nuwe gate vir die saailinge te maak, het ek begin vermoed dat my grond miskien iets minder as voedsaam en voedend was. Dit beteken nie dat ek sonder groen lewe in my tuin was nie. Die onkruid wat voorheen daar gewoon het, was vir my lief vir my liberale kunsmisgebruik!
Jy pluk wat jy saai
Weereens, as u 'n professionele persoon is, het u waarskynlik 'n bloudruk van u blombedding met gemerkte stokke om elke noukeurig gemeet en geplante ry te identifiseer.
Met die oog op 'n meer ontspanne, '' landtuin '' -tema, het ek gekies om veldblommesaad teen die pond te versprei en dan net verbaas te wees oor alles wat opgekom het.
Hierdie 'styl' kan u baie vreugde verskaf. Meestal die vreugde om die plant baie vinniger as iemand anders te laat doen, sodat u kan terugskop en kyk hoe meer geduldige tuiniers hul erwe noukeurig meet. Sit agteroor en geniet die tyd, want later werk u dalk dubbel.
Voordat u 'n metode soos hierdie gebruik:
Maak seker dat u weet wat u sade is
Sorg dat u weet hoe saailinge lyk
Sorg dat u niemand uitnooi wat meer as u weet nie
Ongeveer die tyd toe die eerste plante inkom, was ek gretig om die gladde, onkruidlose gebakte blommetjieblaarblaar te laat lyk.
Op 'n dag toe ek sien hoe ek '' onkruid '' uit die bed pluk, vra 'n ervare tuinier (eindelik):
'Waarom het jy dan die hele kosmos getrek en die gras verlaat?'
Ek het natuurlik gesweer dat ek dit gehad het nie so iets gedoen. Ek het gras getrek en my zinnias gestoor. Of madeliefies. Of wat ook al was dit. Ek sou hulle identifiseer sodra hulle blom met behulp van die handige prente uit die saadpakkies.
Drie maande later moes ek die toringagtige, nog nie geïdentifiseerde bedrieërsaanleg verwyder wat nooit 'n madeliefie was nie. Of 'n zinnia. Of wat ook al.
Onderskat nooit die toorn van mol nie
Kort nadat die eerste saad geplant is, verskyn 'n eensame molshoop aan die buitewyke van die eiendom. 'Dis maar 'n mol. Wat kan 'n mol regtig doen?
Ek het beddens gegrawe en regte vuilgoed ingesleep om dit op te vul. Ek het aanhou bakstene sit. Ek het voortgegaan om rotse te sleep en dit in sanderige grond te plaas wat hulle na elke reënbui weer uitgespoel het.
Ek het daardie madeliefies weer geplant, en kosmos en zinnias wat ek per ongeluk vermoor het. Langs my heining was twintig boontjie- en lensieplante. Tien erwe katoenplante floreer in die hoek. Die bolplante wat die vorige eienaar agtergelaat het, is na 'n nuwe plek verskuif.
Toe, een aand ... het dit gebeur. 'N Iris is ontvoer. Die laaste keer in die bed rondom die boom gesien, het dit eenvoudig verdwyn. Nie een van die ander irisse praat nie, maar hulle lyk bekommerd.
Die volgende dag is 'n katoenplant gesteel. Twee uie het in die nag ontwyk. 'N Merkbare gaping het in 'n grens van gousblomme getoon. Waar elke plant was, was daar net 'n leë gat.
Net so ontstellend was die groot hope vuile skielik in ander dele van die tuin. Elke dag het ek hierdie ekstra grond opgegrawe en in blombeddings gegooi wat ondanks die 'goeie vuilheid' gesink het.
Plante het bly verdwyn. Vuil het steeds elders verskyn. Op 'n dag is 'n klein gedeelte van 'n blombedding opgehef. Ek het die moesies onduidelikheid onderskat.
Dit maak nie saak of dit gophers of mol is nie. Hulle haat jou.
U kan dit nie met kougom of enige ander huismiddel ontslae raak nie
Terriërs kan van mol ontslae raak. Maar hulle sal tot 15 hektaar bewerk om net een mol te vang.
Asof dit nie erg genoeg was nie, het hulle voortdurend rotse en rommel op die berge uitgestoot. Spykers, stukkies gebreekte glas en ander oorblyfsels van die antieke menslike beskawing wat lank gelede onder die oppervlak van die tuin gesink het.
Die uiteindelike belediging het gekom die dag nadat die mol 'n soort bose partytjie gehad het.
Ek het gevind dat elke bed omgekeer is. Hulle het plante doodgemaak of gesteel, dronk getonnel, groot heuwels van vuil opgehoes en elke tuingrens losgedruk. Daar was selfs 'n bult onder ons (gebarste) sementblad.
En daar, op die hoogste molshoop, was 35 sent. Ja. 'N Versameling vuil verandering het gevind wie weet hoe diep in die aarde.
Die gophers het die hotel in die slag gebring, by die buffet geëet en my spottend met 'n slegte wenk gelaat.
Moles is rukke.
Jy kan nie 'n dag neem nie
Een van die grootste foute wat u kan maak, veral in Oklahoma, is om aan te neem dat u u tuin onder beheer het.
Sekerlik. U het die gras gesny, die rande geknip, die beddings gekruid, alles natgegooi en alles in sig gesnoei. U het 'n klein skouplek op hande, en u kan 'n dag af neem. Of miskien twee!
Kom ons kyk na 'n paar statistiese feite. (dit word nêrens gedruk nie, maar ek kan u verseker dat dit baie akkuraat is.)
Eerstens is die verhouding onkruid tot blom altyd 4.000.000: 1.
'N Onkruid groei ongeveer 34 689 keer vinniger as 'n geplantte blom. (selfs 'n oorgeplante onkruid wat u doelbewus gekweek het).
Gras groei 75 keer vinniger in die nag terwyl u slaap, en 145 keer vinniger as u nie op vakansie is nie.
Onkruid en onkruidgrasse het 'n spesiale genetiese kode wat hulle 'n 100% oorlewingsyfer waarborg, ongeag vloed, droogte, brand of die ystydperk.
Die onkruid sal binne 24 uur u tuin oorgeneem het en bespreek die planne om die tuin van die buurman binne te val.
Intussen het die gras die hoogte van u vensterbanke bereik, en die blomme het depressief geword in u afwesigheid en verlep. Moet dit nie doen nie. Sodra u met 'n tuinmaak en tuinmaak begin, het u 'n verbintenis.
U moet tuintaal praat
Die wêreld van groeiende dinge is so kompleks dat dit 'n spesiale taal benodig. As u dink dat u weet wat 'n term beteken, is u gedoem om te misluk.
Hier is 'n paar basiese interpretasies van terme en instruksies wat u teëkom en wat dit regtig beteken:
Verkies son (of verkies skaduwee): Dit beteken dat dit oral sal groei, en u het baie tyd gemors om 'n nuwe bed daarvoor op 'n spesiale plek te bou.
Jaarliks: Kom volgende jaar terug as u nie daarvan gehou het nie
Meerjarig: Sal oor 'n jaar nie terugkom as u dit verwag nie
Droogtebestand: Moet nog steeds natgemaak word
Gehard: Die dooie stingels sal baie moeilik wees om af te kap.
Verkies goed gedreineerde grond: U sal die plant ure spandeer om die plant te probeer om die regte vog te kry.
Spoggerige Sier: Bederfde Brat Plant
Nou, Garden Like a Pro
Daar is baie ander foute wat u kan maak as 'n nuwe tuinier (of soos ek ... optimisties lui). Sommige is erger as ander, maar almal lei tot een eindresultaat - frustrasie!
U kan die stryd voortsit om rustig te bly in u landskap, of u kan meer professioneel raak en die tyd en geld spandeer om 'regte' tuine en landskappe te skep.
Of, in die gees van kompromie, kan u 'n wapenstilstand noem. In my geval was dit baie maklik om die oplossing te vind. Ek het my tuin opnuut beoordeel. Die onkruidgras wat ek met aaklige grond beveg het en floreer sonder hulp van my. Die mol het nie soveel van die onkruidgras gehou nie as van blomme.
Die onkruidgras hoef nie natgemaak te word nie. En natuurlik het dit nie 'n bietjie vir die gras saak gemaak as ek 'n dag afneem van die grasperk nie.
As ek nou met 'n koue Diet Coke in die hangmat terugskop, kan ek uitkyk oor my bloeiende onkruidbeddings. Hulle is welig en groen van die ekstra kunsmis. Die beddens is onaangeraak deur gophers en ander natuurlewe. In plaas daarvan om te snoei en te skoffel, gee ek hulle kort-kort met die onkruidtrimmer. My waterrekening kom nie meer in 'n manila-koevert via FedEx nie.
Miskien is die grootste fout wat 'n tuinier kan maak, om die natuurkragte te probeer terugveg. Skop net terug en geniet die plante wat reeds weet hoe om die beste te maak van wat u bied.
(Grap net. Ek veg dit nog steeds elke jaar met die mol en onkruid uit. Na ses jaar kan ek die plantjies ten minste herken as ek dit sien!)
Wat was u slegste tuin- / landskapsfout?
Rinita Sen op 14 Mei 2018:
Die artikel is skreeusnaaks! En so baie waar. Dit word erger as u te doen het met potplante, die verraad verdubbel, die harde werk verdubbel en die verlies verdubbel (bloeiende setperke wat floreer in die kwekery, maar vergaan sodra u dit u eie noem). Ek het baie van u stellings gehou "Die grootste fout wat 'n tuinier kan maak, is om die kragte van die natuur te probeer terugveg. Skop net terug en geniet die plante wat reeds weet hoe om die beste te maak van wat u bied." Dit is presies wat my ergste fout was. Ek het probeer om op blomme en groente te konsentreer as al my weerstoestande nie bloeiende, geharde plante was nie.
Sjoe! Dit is 'n baie insiggewende middelpunt! Aangesien ek tot 2011 baie tuinwerk gedoen het, sou ek nog steeds goed daarmee gewees het as ek hierdie feite geken het.
Dankie vir die deel. Net die regte tyd vir my om weer aan die gang te kom.
Jayme Kinsey (skrywer) vanaf Oklahoma op 19 April 2017:
@Louisa Powles - Vier altyd enige tuinoorwinning. En sneeuwklokjies is sulke mooi plante! :)
Floreer in elk geval uit die VSA op 19 April 2017:
Ek het altyd die beste bedoelings, maar dan kom die hitte in my pad en ek vergeet die hele water in my soeke na AC. Dit is die begin van die einde vir my elke jaar - teen die einde van Junie begin my plante dun word.
maktavers op 19 April 2017:
Goeie inligting, en sterkte met die mol. Hier in Noord-Arizona beveg ons die hitte, hase en javalinas. Een somer het ek tamaties gekweek, en tussen die water- en horingwurms, reken ek dat die koste van elkeen waarskynlik $ 2,50 was.
Louise Powles vanaf Norfolk, Engeland op 19 April 2017:
Om eerlik te wees, ek is nie 'n goeie tuinier nie. Ek het 'n paar jaar gelede 'n paar sneeudruppels geplant wat elke lente weer verskyn, waaroor ek bly is. =)