Siciliaanse Vespers (30 en 31 Maart 1282) - Nuut
Siciliaanse Vespers (30 en 31 Maart 1282)
Op Dinsdag 30 Maart 1282 op die Paasfees by die eerste klok van Vespers het die bevolking van Palermo en Corleone opgestaan ​​teen koning Karel van Anjou en sy agente. Die gevolglike bloedige slagting bly bekend as Sisiliaanse Vespers. Dit is 'n belangrike feit in die geskiedenis van Sisilië en is nog 'n avatar van die kompetisie van verskeie Europese aristokratiese families vir die beheer van hierdie strategiese eiland.
Sisilië, 'n gesogte eiland
Inderdaad, deur die posisie van laasgenoemde in die middel van die Middellandse See, kan sy eienaar die kommunikasielijnen beheer wat van die Levant na Wes-Europa lei, 'n eersteklas handelsroete. Aan die ander kant is dit 'n uitstekende vertrekpunt vir enige ekspedisie na die Heilige Land, in 'n tyd waarin die idee van die kruistog nog baie aanwesig is binne Christelike monargieë.
Die opstand van die Siciliërs teen Karel van Anjou is deel van die breër wedywering tussen laasgenoemde en die ambisieuse koning van Aragon, Peter III. Inderdaad, Charles, broer van Lodewyk IX van Frankryk (Saint Louis), het nie die kroon van die koninkryk van Sisilië (wat dan oor die huidige Sisilië strek nie, maar ook oor 'n goeie deel van die suide van die Italiaanse skoen, dit wil sê die Koninkryk) verkry. van Napels), eers onlangs (in 1268) ten gunste van die mandaat wat die pous aan hom gegee het om die familie Hohenstaufen van die troon te verdryf.
Nou blyk dit dat Peter III die man is van die dogter van die laaste koning Hohenstaufen van Sisilië: Manfred. Hy handhaaf dus (min of meer) wettige ambisies op laasgenoemde se troon. Die Aragonese weet dat hy op die steun van die elite en die Sisiliaanse bevolking kan vertrou, wie se nuwe Franse meesters die besonderhede amper nie respekteer nie.
Die bloedbad op die Sisiliaanse vespers
Karel I van Anjou, koning van die twee Sisiliëe, het die haat van die Sisiliane uitgelok deur belasting te verhoog en die eiland onder Franse bewind te plaas. Op Paasaand kom die inwoners van Palermo in opstand teen hul onderdrukkers. Hulle optrede is in ander dorpe gevolg totdat byna al die Franse in Sisilië doodgemaak is.
Kort na die slagting op Vèpres laai 'n vloot dus 'n Aragonese leër af wat die partydelinge van Charles van die eiland af sal verdryf. Dit is die begin van 'n genadelose konfrontasie tussen die huis van Anjou en die van Aragon, wat in verskillende vorme sal voortduur tot die XVIde eeu, aangesien dit veral as regverdiging vir die eerste oorloë in Italië sal dien.