Orthodox Christian Initiative for Africa: Oosters-Ortodokse Kerk - Tradisies, Dienste, Die Heilige Geheimenisse (Sakramente), Sinodes
"Ons het nie geweet of ons in die hemel of op aarde is nie."
Zambia, foto van hier af
Verskillende style word vir singspraak gebruik, na gelang van die tyd van die jaar, die feesdag, ens. Dit verskil grootliks tussen verskillende kulture. Veral in die VSA gebruik kore verskillende style en word die style gemeng: een gesang sal byvoorbeeld in Grieks wees, die volgende een in Engels, dan in Russies, ens.
Die Heilige Geheimenisse (Sakramente)
Volgens die Ortodokse Kerk is die doel van 'n Christen se lewe om teose of vergoddeliking te bereik: die mistieke eenwording van die mens en God. Dit kan gesamentlik of individueel plaasvind. Sint Athanasius van Alexandrië het van die Vleeswording geskryf: "Hy (Jesus) het 'n mens geword sodat ons god kan word."
Dit wat in die Weste meestal sakramente genoem word, word in die Ortodokse Kerk die Heilige Geheimenisse genoem. Terwyl die Rooms-Katolieke Kerk sewe sakramente noem en baie Protestantse kerke twee (doop en Nagmaal), beperk die Ortodokse Kerk hulle nie tot 'n spesifieke getal nie. Soms word wel van die sewe Heilige Geheimenisse gepraat. Die term word egter ook gebruik vir dinge soos tonsuur (die skering van die kruin), die wyding van die heilige water, die vas, aalmoese uitdeel of iets so eenvoudigs soos 'n kers aansteek, gebed, wierook brand of die seën by die ete vra.
Bunia, foto van hier af
Vormsel (konfirmasie) – wanneer 'n gedoopte persoon die Heilige Gees ontvang deur gesalf te word. Dit word gewoonlik direk ná die doop gedoen as deel van dieselfde diens, maar kan ook gebruik word om iemand wat van die Kerk afgedwaal het, terug te ontvang. Soos die doop die persoon se deelname aan die dood en wederopstanding van Jesus is, is konfirmasie 'n persoon se deelname aan die uitstorting van die Heilige Gees met Pinkster. Ná die doop en konfirmasie is iemand 'n volle lid van die Kerk en kan hulle aan die Nagmaal deelneem ongeag hulle ouderdom.
Kommunie (Nagmaal) – Die Eucharistie vorm die middelpunt van Ortodokse Christenskap. In die praktyk is dit die deelname aan die Liggaam en Bloed van Jesus Christus saam met die res van die gemeente. Daar word geglo die brood en wyn word die werklike Liggaam en Bloed van Jesus deur die toedoen van die Heilige Gees. Nagmaal word aan lidmate bedien nadat hulle voorberei het deur te vas, te bid en te bely. Babas en kinders word van hul doop af na die altaar gedra om aan die Nagmaal deel te neem.
Tanzania, foto van hier af
Die Ortodokse Kerk is 'n gemeenskap van 14 (administratief) outokefale plaaslike kerke, plus die Ortodokse Kerk in Amerika wat net deur 'n paar kerke as outokefaal beskou word. Elke kerk het definitiewe geografiese grense en word beheer deur 'n raad van biskoppe, of 'n sinode, met 'n primaat aan die hoof. Die primaat kan die eretitel patriarg, metropoliet (in die Slawiese tradisie) of aartsbiskop (in die Griekse tradisie) hê. Elke plaaslike kerk bestaan uit konstituerende bisdomme met 'n biskop aan die hoof. Sommige kerke het net 'n sekere mate van onafhanklikheid van hul moederkerk.
Ortodokse kerke in gemeenskap
Hier volg 'n lys van die 14/15 outokefale, administratief selfregerende kerke en die volgorde van hul prioriteit (senioriteit), met hul konstituerende kerke. Die titel van die primaat word in kursief aangegee.
Outonome Oekraïns-Ortodokse Kerk (Moskouse Patriargaat) (Metropoliet van Kiëf en die Hele Oekraïne)
Sommige kerke beskou nie die volgende kerk as outokefaal nie:
Ortodokse Kerk in Amerika (Aartsbiskop van Washington, Metropoliet van die Hele Amerika en Kanada) [Onafhanklikheid in 1970 erken deur die moederkerk, die Russies-Ortodokse Kerk. Dit is in volle gemeenskap met al die kanonieke Ortodokse Kerke en word de facto deur almal erken. Die Ekumeniese Patriargaat aanvaar die Kerk, maar betwis die Russies-Ortodokse Kerk se handeling]