Die KunsteGrot op Thabazimbi se volgende aanbieding is baie spesiaal vir almal wat enigsins die liefde vir die Uitvoerende Kunste deel. Dit is naamlik die in die optrede van die teater- ikone egpaar, Carel Trichardt en Petru Wessels kom vir ons kuier met ‘n baie spesiale aanbieding: Man en Mannin!
Gedurende 1955 het die gesin na Pretoria verhuis waar hy sy hoërskoolloopbaan aan Afrikaans Seuns Hoër voltooi het.
Dis toe dat hy die pad vat na die Universiteit van Natal, waar hy vir Petru ontmoet en getrou het. Hulle het drie kinders.
Die rede was sekerlik die feit dat die destydse ANC-beheerde dorpsraad, soos dit seker die geval is by die Gariepfees, die fees as ’n politieke speelbal wou gebruik.
Die Wildsfees was die oudste dorpsfees, buiten die Standard Bank Kunstefees wat in Grahamstad, waar die eerste Britse setlaars hul gevestig het, aangebied word en wat nooit eintlik tot ’n dorpsfees ontwikkel het nie, maar eerder ’n voorloper was vir die KKNK, Aardklop en Innibos feeste, met ’n duidelike taal-inslag.
Dorpsfeeste is ’n kultuur wat vanaf Europa na Suid-Afrika en ander Europese nedersettings regoor die wêreld oorgedra is. ’n Kultuur wat destyds reeds daarop gemik was om deur middel van die dorpsfees plaaslike inwoners en mense van buite die gebied te betrek om kontantvloei te skep.
Die Kerk en Staat was voorstaanders van hierdie feeste aangesien dit belasbare inkomste geskep het. Ongelukkig het dit op die ou einde in ’n bakleiery ontaard oor wie die belasting mag invorder.
Die kerke wou hulle selfbeeld bevorder deur in beheer van die market en feeste te wees, terwyl die staat eerder die belasting van die arm mense wou invorder om inkomste te verseker vir hulle oorloë teen buurstate.
Hier kan ons teruggaan na die feodale stelsel in Europa waar feeste aangebied is om bietjie kontantvloei vir die plaaslike bestaansboere, entrepreneurs en besighede te skep.
Buiten die reëndans van die Koi-stamme en die riete dans van die maagde, met ontblote borste, voor die Zulu koning, is daar min feeste wat enigsins kultuur aan Afrika kon verleen. Daarvoor was en is die Afrika se swart bewoners te stambewus om ’n kultuur te vorm uit ’n eenvoudige ding soos ’n dorpsfees te reël om inkomste vir die dorp en sy sakegemeenskap te skep.
Die geskiedenis van die Thabazimbi Wildsfees is ’n tipiese bewys van wat nou in Kimberley gebeur. Die munisipaliteit raak betrokke om ’n dorpsfees aan te bied inplaas daarvan dat hulle die fees ondersteun deur die skepping van infrastruktuur om die fees te aanbied.
Net soos die Biskoppe en Kardinale destyds in Engeland probeer het om die kontant na hulle voorstoepte vee, is dit ook al waaraan die stamgebonde heersers, wat die Suid-Afrikaanse ekonomie wil oorneem, ingestel is.
Dit is nie vandag meer eintlik moontlik nie, maar wat wel destyds geskep is, was ’n betaalkultuur, anders as in Suid-Afrika waar daar ’n “kultuur” van wanbetaling heers. Dit is geen kultuur nie, maar eerder ’n bewys van dooie kultuur.
Laasgenoemde is nie letterlik bedoel nie, alhoewel daar weereens ’n “kultuur” bestaan dat indien jy ’n stukkie grond het, jy vir jouself en jou gesin kan voed, aangevuur deur politieke populiste.
Wat van al die mense wat nie wil boer nie, maar eerder in die dorpe en stede wil werk en daar ’n bestaan maak om hulle kos te koop.
Daar moet net besef word dat indien die dorpsfees in ’n dorp wat tradisioneel ’n oorwegende meerderheid van een taalgroep huisves, en uit wie die oorspronklike gedagte en die aanbieding van die fees berus het, dit steeds voorrang aan hierdie taalgroep sal bied.
Thabazimbi munisipale gemeenskap het getoon dat die sowat 20 000 besoekers oor die twee dae wat die fees aangebied is, sowat R81 miljoen vir die totale gemeenskap en sy besighede genereer.
Die toegangsgelde by die fees is maar ’n druppel in die emmer hierteenoor, maar dit is oor laasgenoemde dat feeste eerder beëindig, as aangemoedig word.
’n Daadwerklike poging is drie jaar gelede aangewend om ’n Bierfees in samewerking met ’n Wildveiling aan te bied, wat baie belowend vertoon het. Hoekom dit ’n Oktoberfees moes heet sou net die Kardinale en Priesters weet.
Borg ’n stalletjie en laat die Gr 9 ouers voorbereide wildvleis onder jou slaghuis se banier daar verkoop vir ’n deel van die omset om die matriekafskeid te finansier.