Abyssal Plain: alles wat u moet weet | Netwerk meteorologie
As ons oor die oseaanbodem en die algemene struktuur van die oseane praat, praat ons oor die afgrond vlakte. Mense verwar hierdie term dikwels met Kontinentale platform, maar dit het verskeie verskille. Die afgrondvlakte noem ons die gedeelte van 'n kontinent wat in die oseaan wegsak en 'n oppervlak vorm met 'n plat neiging. Dit het normaalweg 'n diepte tussen 2.000 en 6.000 meter onder seespieël.
In hierdie artikel gaan ons u vertel van al die kenmerke, belangrikheid, flora en fauna van die afgrond.
2 Ligging en elemente van die afgrond
3 Flora en fauna van die afgrondvlakte
Dit is 'n gedeelte van die kontinentale oppervlak wat baie maklik is om te identifiseer, aangesien die profiel byna heeltemal horisontaal is. Daar is groot morfologiese verskille met die waterterrein wat dit omring. Daar is gewoonlik steil druppels soos kontinentale hellings voordat dit die afgrondvlaktes bereik. Nadat ons hierdie morfologie geslaag het, vind ons ook nuwe skielike val. Hierdie valle is die oseaan loopgrawe en die afgrond afgronde.
Daar is wetenskaplikes wat skat dat al hierdie sagte hange van die oseane hulle kan 40% van die seebodem vorm. Danksy hierdie so plat en diep lande kan 'n mens die grootste sedimentneerslae op die hele planeet vind. Die belangrikste kenmerk kan gesê word dat die terrein byna heeltemal plat is. Hulle het 'n klein neiging, maar dit is feitlik onmerkbaar vanweë die groot verlengings waarin dit ontwikkel.
Gedurende die afgrondvlakke word verskillende hoeveelhede sediment neergelê wat veroorsaak word deur natuurlike prosesse buite die kontinent. Hierdie prosesse word hoofsaaklik veroorsaak deur geologiese agente eksterne faktore alleen wat veroorsaak dat sedimente in die see neergelê word. Die sedimente beweeg deur die strome en lê op verskillende dieptes neer en bedek die gapings. Hierdeur word vlaktes gevorm wat hulle registreer tot 800 meter afgesakelde materie.
Sonlig bereik gewoonlik nie die dieptes nie, dus is die temperatuur buitengewoon laag. Daar is gebiede waar die temperatuur amper die vriespunt bereik. Met hierdie uiterste omgewingstoestande ontwikkel 'n spesifieke flora en fauna. Dit is 'n fout om te dink dat die lewe nie in hierdie streek ontwikkel nie. Al die lewende dinge pas uiteindelik aan by die huidige omgewingstoestande.
Ligging en elemente van die afgrond
Die meeste van hierdie vlaktes is in die Atlantiese Oseaan gekonsentreer. Daar is 'n paar vlaktes in die Indiese Oseaan, maar hulle beslaan minder gebied. Die hoofelemente wat die afgrondvlaktes het, is die volgende:
Vulkaniese heuwels: dit is elemente wat gevorm is danksy die ophoping van materiaal. Hierdie materiaal kom van vulkaniese uitbarstings onder die see. Die materiaal versamel na die gebeure van verskillende uitbarstings en skep 'n klein rantjie met goed gedefinieerde rande en sywande.
Vulkaniese eilande: Dit is 'n ander vorm van verligting dat hierdie vlaktes bestaan ​​en dit is vulkaniese heuwels wat weens hul konstante en oorvloedige aktiwiteit na die oppervlak opgekom het. Soms styg hulle selfs 'n paar honderd meter bo seespieël uit.
Hidrotermiese openings: Dit is gebiede met vreemde formasies waarin baie hoë temperatuur water uitkom. Alhoewel die onmiddellike omgewing van hierdie ventilasies ongeveer 2 grade is, naby aan vriespunt, kan water met temperature tussen 60 en 500 grade uit hierdie openinge ontsnap. Daar moet in gedagte gehou word dat daar op hierdie dieptes waar die afgrondvlaktes voorkom, groot druk is en dat die water ondanks die hoë temperatuur sy vloeibare toestand kan handhaaf. Dit staan ​​bekend as 'n superkritiese vloeistof. Die kombinasie van druk en soutgehalte beteken dat water sy fisiese eienskappe kan verander en dat dit voortdurend in die gebied tussen vloeistof en gas is.
Koue filtrasieAlhoewel dit nie 'n fisiese element as sodanig is nie, is dit 'n verskynsel wat slegs in hierdie vlaktes voorkom. Dit is 'n soort strandmeer waar 'n groot hoeveelheid koolwaterstowwe, waterstofsulfied en metaan gekonsentreer word. Hierdie gasse dryf in die dieptes. U kan sê dat dit asof dit 'n druppel olie in 'n glas water was, dit op groot skaal was. Met verloop van tyd word hierdie konsentrasies gedekanteer en afgebreek totdat dit verdwyn.
Guyot: dit is 'n ander formasie waarvan die oorsprong vulkanies is. Dit is 'n rotsagtige struktuur met 'n buisvorm en kan soms na die oppervlak verskyn. Die bokant is egter amper plat, wat daarop dui dat dit deur die wind se werking kan erodeer.
Flora en fauna van die afgrondvlakte
Toe hierdie vlaktes ontdek is, is hulle beskou as 'n uitgestrekte lewelose land. Soos met die woestyne op die vastelande, was dit dieselfde met hierdie vlaktes in die diep oseaan. As daar 'n groot komplikasie is tydens die besoek aan hierdie vlaktes, is daar gedink dat daar geen lewe van flora en fauna is nie. Verskeie studies het egter 'n groot biodiversiteit ontdek van spesies wat op hierdie plekke en in die omliggende strukture interaksie het.
Aangesien in hierdie dieptes sonlig nie bereik nie, is daar geen tipe plantsoorte wat in staat is om fotosintese te maak nie. Waar die lewe gekonsentreer kan word, is die hidrotermiese openinge waar 'n hitte-omskakelingsproses plaasvind. Chemosintese kom ook hier voor, wat 'n proses is wat deur plantspesies gebruik word om deel wees van die voedselketting van die seebodem.
Wat die fauna betref, as dit ryker en meer uiteenlopend is. Daar is ongeveer 17000-20000 spesies, alhoewel daar meer kan wees. Daar is ongewerweldes soos skaaldiere, beskuldigdes, slakke, bakterieë, protosoë en visse met ietwat spookagtige en vreemde voorkoms. Hierdie spesies word swak bestudeer as gevolg van die moeilikheid om die seebodem te bereik.
Soos u kan sien, is dit plekke wat nog onbekend is vir mense, maar vol geheime en nuuskieriges. Ek hoop dat u met hierdie inligting meer oor die afgrondvlaktes kan leer.