Gesonde winter pizzoccheri pasta resep - Tradisionele resepte - 2022
Gesonde winter pizzoccheri pasta resep
Pizzoccheri is die naam van 'n pasta met bokwietmeel en koringmeel. In hierdie weergawe het ek die tradisionele resep effens aangepas om die vet- en koolhidrate te verminder (minder botter, minder pasta, meer groente).
1/2 groenkool of savoykool (400 g sny)
200 g (7 oz) aartappels
140 g (5 oz) fontina -kaas
60 g (2 oz) parmesaankaas en/of Pecorino
200 g (7 oz) pizzoccheri -pasta, ongekook
Was die kool en verwyder die lelike blare. As u groen kool gebruik, verwyder die donkergroen blare (dit is te taai). Sny die kool in lengte in twee helftes, verwyder die stam en sny dit in klein stukkies. Skil die aartappels en sny dit in blokkies van 1,5-2 cm (2/3 duim). Sny die knoffel in stukke. Was die salieblare en sny dit in repies. Sny die fontina in blokkies van 1 cm (1 duim) en rasper die parmesaankaas.
Verhit water in 'n groot braaipan en voeg sout by. Voeg die kool en aartappels by en laat dit vir 15 minute kook. Voeg pasta in dieselfde bak. Die gaarmaaktyd van die pasta kan wissel tussen 8 en 15 minute.
Berei die salie -knoffelbotter voor terwyl die groente en pasta kook. Braai die salie in die botter op 'n lae vuur. Voeg knoffel by na 1 minuut en braai die bestanddele vir 5 minute. Hou die vuur laag, anders brand die knoffel. Hou die mengsel uitmekaar nadat dit gebraai is.
Giet die groente en die pasta af wanneer dit gereed is. Laat hulle dreineer in 'n vergiettes.
Vul 'n kastrol met die bestanddele. Die eerste laag bestaan ​​uit 1/3 van die groente- en pastamengsel. Voeg peper na smaak by. Die tweede laag bestaan ​​uit ½ van die fontina -kaas en ¼ uit die parmesaankaas. Die derde laag is gelyk aan die eerste laag. Die vierde laag is gelyk aan die tweede laag. Die vyfde laag bestaan ​​uit die oorblyfsels van die groente- en pastamengsel. Nou smeer jy die salie -knoffelbotter oor die skottel. U eindig met die boonste laag: die oorblyfsels van die Parmesan -kaas (50% van die oorspronklike hoeveelheid).
Sit die oondbak in die oond en verhit vir 15 minute. Bedien dadelik.
Die pizzoccheri -pasta kan vervang word met volgraan tagliatelle. Pas die kooktyd aan.
As Fontina -kaas nie beskikbaar is nie, vervang dit met soet stinkende kaas. Die smaak sal goed wees, maar nie so goed nie.
Die kool kan geheel of gedeeltelik vervang word met spinasie of wilde spinasie. Kook hierdie groente vir 1 minuut.
Die oorblywende 1/2 kool kan gesny, geblansjeer en gevries word sodat u dit die volgende keer kan gebruik. Moenie die oorblyfsels van u gereg weggooi nie. Hierdie gereg smaak die volgende dag nog beter. 'N Perfekte middagete!
U kan ook Pizzoccheri Pasta tuis maak!
Vandag, Ek sal weer van die Bartolini -reseplêer afwyk en jou wys hoe om nog 'n pasta te maak. Hierdie een, gemaak met bokwiet, word genoem pizzoccheri, en het sy oorsprong in die mees noordelike deel van die Italiaanse skiereiland. Ek het die eerste keer van hierdie pasta en sy naamgereg van 'n mede -blogger "MusingMar " gehoor toe sy die resep vir hierdie ongewone gereg verlede Februarie in haar blog, Life Through the Kitchen Window, gedeel het. As u Mar nie ontmoet het nie, hoop ek dat u 'n paar minute neem om haar WordPress "home " te besoek. Net soos ek my familie se resepte vir toekomstige Bartolini dokumenteer, versamel Mar haar resepte as 'n geskenk vir haar kinders. En wat 'n geskenk sal dit nie wees nie! Haar blog bevat heerlike resepte wat goed geskryf is, maklik om te volg en pragtig gefotografeer is. Op 'n dag sal haar kinders haar bedank, maar ons is intussen welkom om 'n hoogtepunt te hê en selfs 'n paar te leen.
Toe Mar haar resep vir pizzoccheri plaas, noem sy dit "Italian Comfort " — en is dit ooit! Hierdie pastagereg bevat aartappels en kool, met 'n bietjie botter, knoffel en salie ingegooi. O! Het ek die Fontina- en Parmesaankaas genoem? Ja, dit is 'n stewige gereg wat nog meer gemaak word deur sy bokwietnoedels. En dit is waar ek betrokke geraak het. Toe Mar haar resep plaas, noem sy dat sy dit met gewone fettuccine maak, aangesien sy nie bokwietnoedels kon vind nie. Sy het gevra of ek van hulp kan wees. Ek hou van 'n uitdaging, so ek het natuurlik ingestem.
Eerstens het ek op die internet gesoek en geleer dat die gereg ontstaan ​​het langs die grens van Italië met Switserland. Soos Mario Batali vinnig daarop wys, gebruik die noordelike distrikte van Italië eiers en meel#8220 meel in hul deeg en terwyl jy suid reis, word die meel met semolina gemeng en water word saam met die eiers gebruik. As u heel suid kom, kan die deeg griesmeel wees, met min of geen eier nie. Aangesien hierdie pasta uit die uiterste noorde gekom het, is die kans goed dat die deeg heeltemal nul meel en eiers was sonder dat griesmeel of water gebruik is. Omdat ek dit geweet het, het ek op die internet begin soek en resepte ontdek wat blykbaar nie in die noorde ontstaan ​​het nie. Een onvergeetlike resep is Grappa en Vermouth. Toe ek dit sien, het ek besluit om voort te gaan en my eie instink te vertrou.
Op grond van die deegresep van my ma, het ek 'n verhouding van 4 tot 1 gebruik, wat beteken dat 2 koppies bokwietmeel en ½ koppie alledaagse (AP) meel. Ek het ook 3 eiers gebruik, maar die deeg was te droog en ek moes vloeistof byvoeg. 'N Eier sou te veel gewees het, so ek het ongeveer 2 eetlepels water by die voedselverwerker gevoeg. Nadat dit 30 minute lank gerus het, het ek dit soos 'n pasta deeg behandel en die pasta met die hand gesny. In totaal het ek 'n bietjie meer as 'n pond pizzoccheri -pasta geëindig. Terwyl hulle net goed gekook het, het die pasta in klein stukkies gebreek toe alles vir die oond bymekaargemaak is, en hoewel die voltooide gereg heerlik smaak het, was dit beslis nie die aantreklikste ding wat ek ooit vir myself bedien het nie. Nie net dit nie, aangesien ek die hele bondel pizzoccheri -pasta in die skottel gebruik het, het ek baie gehad en ek bedoel wel baie pizzoccheri om gedurende die volgende week te eet. Gelukkig is die pizzoccheri -week gevolg deur die gekookte etedae van Maart. 'N Mens kan sê dat ek gedurende die tyd meer as my redelike deel kool geniet het en dat pizzoccheri van die spyskaart af was vir 'n tydperk.
Uiteindelik het ek die afgelope Vrydag besluit om weer te probeer. Nadat ons met Zia gepraat het, was ons dit eens dat my eerste poging misluk omdat dit meer gluten nodig gehad het om die noedels bymekaar te hou en dat ek die deeg te dun gerol het. Hierdie keer gebruik ek 2 dele bokwietmeel tot 1 deel AP meel. Ek het weer net eiers gebruik en die deeg is baie beter hanteer, maar dit is nog nie so maklik soos gewone deeg nie. Sodra die deeg gemaak is, het ek die resep van Mar gevolg en hierdie keer het die noedels oorleef. Hierdie pizzoccheri was nie net lekker nie, maar dit het ook fantasties gelyk. Sukses!
Die resep van vandag is van die laaste suksesvolle poging. Alhoewel ek net 12 oz gemaak het. pasta, kan u die resep maklik aanpas om min of meer te maak, afhangende van u behoeftes. Soos hierbo genoem, gebruik 'n verhouding van 2 dele bokwietmeel tot een deel AP -meel en ek skat dat 1 eier benodig word vir elke 75 g meel. Hou in gedagte dat bokwietmeel swaarder is as AP -meel en daarom het ek die tweede keer gewig, eerder as volume, gebruik. (As die volumemetings in die volgende resep gegee word, is dit my beste benadering.) Jou deeg sal 'n bietjie vogtiger wees as normale deeg, maar moet nie taai wees nie. Hierdie deeg droog vinniger as die meeste, en ekstra vog is nodig as u dit uitrol en die pasta sny. Werk vinnig en rol dit nie so dun soos gewoonlik met fettuccine of pappardelle nie. Moet ook nie toelaat dat die lakens soveel droog word as die gewone pasta voordat dit in noedels gesny word nie. As dit te droog is, word die pizzoccheri -deegplate bros en breek terwyl u voorberei om dit met die hand te sny of deur u pastasnyers te sny. Hoe ingewikkeld dit ook al mag lyk, as jy eers met die deeg begin werk, veral as jy pasta-ervaring het, sal jy sien wat ek bedoel. Dit is regtig 'n bietjie lastig, maar nie naastenby so onmoontlik as wat dit mag klink nie.
Hoe om tuisgemaakte Pizzoccheri-pasta te maak
opbrengs: ongeveer 12 oz pasta deeg
150 g bokwietmeel (ongeveer 1 ¼ koppies)
75 g AP meel (ongeveer ⅔ koppie)
Plaas al die bestanddele in 'n voedselverwerker en verwerk tot 'n deegbal vorm, gewoonlik binne ongeveer 30 sekondes.
Verwyder deeg en knie vir 'n paar minute op 'n meelbestrooide oppervlak. Bedek met 'n omgekeerde bak of plastiekwrap en laat rus vir ten minste 30 minute en nie meer as 60 nie. As jy deeg langer as 'n uur moet rus, sit dit in die yskas totdat jy gereed is om dit uit te rol.
Om die deeg te rol:
As jy 'n koekroller gebruik, rol die deeg tot ongeveer twee keer so dik as wat jy sou doen as jy fettuccine maak.
As u 'n rolmengsel met 'n staanmenger of 'n handmatige pasta -masjien gebruik met 𔄙 " as die grootste instelling, voer die deeg herhaaldelik deur die rollers, en verhoog die getalinstelling telkens tot en met die 𔄜 " -instelling.
As u roller gizmo 's die grootste instelling is 󈫺 ", voer die deeg herhaaldelik deur die rollers, en verminder elke keer die aantal instellings tot en met die 𔄞 " instelling.
Gaan die velle afsonderlik deur die grootste pastasnyers, gewoonlik in grootte met 'n fettuccine.
Plaas nuutgesnyde fettuccine eenkant op 'n meelbestrooide oppervlak en herhaal die proses vir al die deegvelle.
Meng die vel een vir een liggies, vou dit in die helfte en dan weer in die helfte.
Sny die 2 ente van die gevoude deegvel met 'n skerp mes of deegsnyer af (sfoglia).
Sny jou noedels. Die Tagliatelle is nie minder nie as 6,4 mm breed. Fettuccine is 8,4 mm breed. Pappardelle is nie minder as 12,7 mm breed nie.
Rol die gesnyde dele uit om die noedels te produseer, plaas die pasgemaakte pasta eenkant en herhaal die proses totdat al die deegblare gesny is.
Die deegvelle moet goed meel wees om te voorkom dat dit kleef as dit gevou en gesny word.
Nou besef ek dat dit 'n moeilike proses kan wees om net pasta te maak, veral vir die onervare pastamaker. Soos ek genoem het, as u tuis pasta gemaak het, sal my voorsorgmaatreëls sinvol wees, en dit sal waarskynlik nie so moeilik lyk nie. As u dit nog nie gedoen het nie, stel ek voor dat u met 'n gewone pasta -resep begin (sien Mamma se deeg deeg) voordat u dit probeer. Hierdie deeg is nie naastenby so 'n normale deeg nie en is dus nie 'n goeie deeg om te gebruik as u die toue van pasta leer ken nie. Boonop kan u altyd gewone fettuccine- of tagliatelle -noedels in u pizzoccheri gebruik, of as u bokwiet het, probeer soba -noedels. Moenie dat u noedels u verhinder om 'n heerlike gereg te geniet nie!
En dankie, Mar. As alles klaar gesê is, het ek 'n nuwe resep geleer en hoe om bokwietpasta te maak. Nie 'n slegte uitkoms nie.
Pizzoccheri della Valtellina | Resep
Hierdie resep het 'n rukkie aangebreek, en met gister se smagtende reën wat dit laat voel het, ten minste vir 'n paar uur, het ek gedink dit is tyd om dit te deel.
Een ding wat ek nog moet verfyn, is hoe ek my inkopies kan inkort as ek vir die blog kook, of selfs vir myself. Ek het nog steeds die neiging om in grootmaat te koop, 'n gewoonte wat ek uit my restaurante bly, wat ek moeilik kan prysgee.
Wel, jy weet, die rooi sny het so goed gelyk, hoekom koop ek net een bondel as ek twee kan kry? En die oulike aartappels ... die sak waarin hulle kom, is nie so groot nie!
Dit was net 'n paar dae gelede. 'N Paar maande gelede, nadat ek sonder sukses deur al die spesialiteitswinkels in die omgewing gesoek het, het ek uiteindelik die naaste aan pizzoccheri aanlyn gemaak in Italië by, waar anders, by Amazon. Aangesien ek so lank na hulle gesoek het, het ek gedink: waarom net een sak bestel? Twee sou beter wees. So ek het. Behalwe toe die boks kom, het ek gevind dat die verskaffer met 'sak' 'n sak van vier pakkies bedoel, so ek het genoeg pizzoccheri totdat die koninkryk kom, en daarom het ek dit nie eers oorweeg om die pasta van nuuts af te maak nie.
Pizzoccheri is 'n streekgereg uit Valtellina, in die Lombardia -Alpe, Noord -Italië. Hulle is deel van die sogenaamde cucina povera - letterlik: arm man se kos. Dit beteken gewoonlik lekker kos gemaak met eenvoudige en goedkoop bestanddele wat maklik in die omgewing beskikbaar is. Die pasta self word gemaak met vier dele bokwietmeel en een deel koringmeel + water. Tradisioneel word die pasta nie ingekap nie tagliatelle styl noedels (soos die prent hierbo), maar in breër bande die lengte van 'n klein vinger. Sodra dit gaar is, pizzoccheri geklee met gekookte aartappels, kool of Switserse snijbiet, volop bruin botter met knoffel en een van twee tipiese kase in die omgewing, een genoem Casera, die ander Bitto, asook 'n paar gerasper Parmigiano.
Ek kon tot dusver ook nie vind nie Casera of Bitto hier in die VSA, so ek het dit vervang met nog 'n kaas uit die Italiaanse Alpe wat meer gereeld ingevoer word: Fontina della Val d'Aosta, of eenvoudig Fontina. Ek het rooi snoet gekies omdat dit goed lyk en 'n tikkie ekstra kleur sou gee sonder om die smaak te beïnvloed, en die klein aartappels omdat dit ook goed lyk, sal smaak en in minder tyd kook. Ek het ook gekies om dit nie in 'n baie Amerikaanse styl te skil nie, want in Italië skil ons altyd ons aartappels.
En omdat ek dit by my gunsteling Valtellinese restaurant in Italië eet, kan ek ook uie proe, maar ek het 'n bietjie daarvan bygevoeg, hoewel dit nie in die oorspronklike bestanddele is nie.
lewer ongeveer 6 porsies (5 as jy raserig is)
350 gr. (12,3 oz.) Pizzoccheri -pasta
250 gr. (8.8 oz.) Vars gerasperde Valtellina Casera kaas, of Fontina
150 gr. (5,3 oz.) Vars gerasperde Parmigiano Reggiano
500 gr. (ongeveer 17 oz.) nuwe aartappels
500 gr. (ongeveer 17 oz.) Switserse snikbiet
200 gr. (ongeveer 7 oz.) botter (ongesoute)
4-5 knoffelhuisies, geskil en in twee gesny, kern verwyder
Die oorspronklike resep vra om die aartappels, suikerbiet en pizzoccheri pasta in dieselfde pot, en voeg eers alles by wat langer neem om te kook (die pasta). Omdat ek nie een is vir slordige, gekookte setperke nie, doen ek dit anders. Ek soteer die Swiss chard afsonderlik met 'n bietjie ekstra olyfolie en 'n paar knoffelhuisies. Aan u wat u verkies om te doen: tradisioneel of op my manier.
Oor die aartappels: ek het hierdie kleintjies gekies en apart gekook en dit dan in die helfte gesny. Afhangende van die grootte aartappels wat u gebruik, sny dit in klein stukkies voor of na kook, en natuurlik voor as u dit met die pasta wil kook.
Stap 1 - Berei die snybiet voor deur die middelste ribbes af te sny en dan dwars te sny om kleiner stukke te kry. As jy soos ek wil doen, voeg 'n paar eetlepels ekstra olyfolie en 'n paar knoffelhuisies by 'n groot braaipan en verhit op medium hitte. Voeg die mangel by, geur liggies met sout en peper en kook, bedek, tot sag, maar steeds lewendig. Tersyde gestel.
Stap 2 - Bring 'n groot pot water tot kookpunt en voeg 'n paar handvol growwe seesout by, net soos met alle ander pasta. Kook die aartappels en pizzoccheri tot sag, maar nog steeds al dente. Pizzoccheri Dit neem ongeveer 10 minute of langer om te kook, afhangende van die dikte.
Stap 3. Braai intussen die botter in 'n kastrol saam met die res van die knoffel en die fyngekapte ui. Plaas 'n bakplaat om in die oond of broodrooster te verhit.
Stap 4. As dit gaar is, sif die pizzoccheri en aartappels. As u die korter gebruik pizzoccheri stukke, dan kan u die sif met 'n spinfilter of 'n gaatjieslepel doen, anders is dit die beste om die hele ding in 'n groot pasta -sif in die wasbak te gooi en die water gelyktydig af te dreineer, wat ek gehad het te doen.
Plaas 'n paar pizzoccheri en aartappels in die warm oondbak, besprinkel met die gerasperde kaas en die Swiss chard, en maak dan nog 'n laag pizzoccheri en aartappels, besprinkel met die kase en chard en wissel af op hierdie manier.
Giet die warm bruin botter oor die hele pizzoccheri en bedien. Geen roer nodig nie.
Omdat hierdie gereg egter ook uitstekend voorberei en dan later of die volgende dag gebêre word, is dit beter om dit effens anders te doen, as u dit wil doen.
Syg die pizzoccheri en aartappels in 'n pasta -sif, en ontslae te raak van al die water. Plaas dit terug in die warm en nou leë pot, voeg die suikerbiet, die gebraaide botter by en roer.
Begin dit nou in 'n gesmeerde oondbak plaas, afwisselend met die gerasperde kaas. Laat afkoel tot kamertemperatuur, bedek dit dan met kleefplastiek en plaas in die yskas totdat dit gereed is om te gebruik.
As dit klaar is: verwyder die plastiekfolie, bestrooi met 'n bietjie botter en plaas dit in die oond teen 380ºF/190ºC vir ongeveer 20-30 minute, tot warm en borrelend en lekker skerp bo-op.
Dit is ook wat u sou doen met oorskiet, minus die botterpunte.
Pizzoccheri is een van my gunsteling geregte, en ek hoop dat u dit sal geniet en op 'n koue wintersaand vertroos sal word. En as u toevallig in Valtellina, Italië, is, kan u altyd die oorspronklike weergawe daar proe. As u in my tuisdorp Varese is - baie pragtige mere daar rond, dws.
Hier in die Baai, die enigste plek waar u regtig kan proe Pizzoccheri is by die enigste Valenti & amp Co -restaurant in San Anselmo. Sjef Duilio Valenti is van Valtellina, so jy weet dat jy die regte ding gaan kry. Boonop is hy die enigste een wat die oorspronklike kase in die hande gekry het!
Ok, nou is ek honger. Wat van jou? Wat is u gemaklike kos?
Hierdie resep is oorspronklik op 14 Maart 2014 gepubliseer in my Food Journey -blog, wat nou in hierdie een geïntegreer is.
Pizzoccheri – Italiaanse resep (VIDEO)
Die pizzoccheri is 'n tradisionele gereg uit die Valtellina -kombuis, Noord -Italië, wêreldwyd bekend en baie gewaardeer in die koue seisoen!
• 3 1/3 koppies (400 g) bokwietmeel
• minder as 1 koppie (100 g) meel vir alle doeleindes
• ongeveer 1 koppie (250 ml) water
• 2 groot knippies sout Vir die sous
• 250 g chard
• 250 g (58 g) valtellina casera (of fontina) kaas
• 1 ½ koppies (150 g) gerasperde grana (of parmesaankaas) kaas
• 350 g aartappels
Dit is vandag bitter koud buite, so ek wil die pizzoccheri maak, 'n ryk en baie groot maaltyd, laat ons kyk hoe om te doen!
Meng die 2 soorte meel in 'n groot bak, los die sout in water op, kombineer die bestanddele sodra dit gemeng is, plaas dit op 'n werkoppervlak en knie.
As dit 'n gladde en egalige deeg is, draai dit toe in kleefplastiek en laat dit minstens 'n halfuur op 'n vars plek rus.
Terwyl die deeg rus, gaan oor na die groente: skil en sny die aartappels in blokkies, neem dan die snybiet, of as u dit nie het nie, kan u in plaas daarvan Savoykool gebruik, die blare van die stam verwyder, spoel en hierdie operasie, dit wil sê die blaar verwyder van die stam, aangesien laasgenoemde taai is en langer neem om te kook as die blaar, maak 'n v-snit soos hierdie om dit van die blaar te skei en sny die blare op hierdie manier, dan sny die stamme in stokkies, ongeveer 1 cm breed, sodat hulle eweredig gaar word.
Neem nou die deeg en rol dit op 'n meelbestrooide oppervlak uit met 'n deegroller tot 'n dikte van 2-3 mm.
As die deeg die regte dikte het, sny dit in strepe, ongeveer 7-8 cm breed. U kan die deegstukke weer rol of dit soos dit is. Oorvleuel nou die strepe wat met meel bestrooi is om te voorkom dat dit vassit, en sny dit met 'n mes in lintjies, ongeveer ½ cm breed.
Plaas die meelbestrooide pizzoccheri op 'n skinkbord, rasper dan die casera (of fontina) kaas en die grana (of parmesaan) kaas op hierdie punt, aangesien die kaas sal smelt van die warm bestanddele, 'n oondbak of 'n oondpan verhit, in die oond op 350 ° F, tot lekker warm. Bring dan 'n groot pot met soutwater tot kookpunt, gooi die aartappels en#8230 en die sny in. Sodra dit weer kook, wag dan 5 minute en#8230, voeg dan die pizzoccheri by.
Nadat die water vir 5 minute gekook het, kan ons die pizzoccheri in die pot gooi en dit moet ongeveer 10 minute kook, nadat die water kook. Neem nou 'n klein pan, smelt die botter … en sny die knoffel in sout, sny die knoffel in die botter tot goudbruin, skakel dan die hitte af, verwyder die knoffel en sit die botter eenkant om dit later te gebruik.
Die pizzoccheri is gaar, so skakel die hitte af, neem die oondbak, wat warm is … hier is … en rangskik die lae: dreineer die pizzoccheri saam met die chard, 'n bietjie op 'n slag, en plaas op die bodem & Sprinkel#8230 dan baie gerasperde kaas, albei … en herhaal nog 'n laag.
Sprinkel die gerasperde kaas bo -oor en gooi laastens die gesmelte botter oor die pizzoccheri, bedien almal en geniet dit!
Meel + Water
Dit is een van my gunsteling kookboeke van 2014 wat ek met u wou deel. As ek gevra word of ek juweliersware of 'n kookboek as geskenk wil hê, sou ek elke keer die kookboek kies. My persoonlike gunstelinge is natuurlik Italiaanse kookboeke, maar ek versamel ook gesonde en vegetariese kookboeke sedert ek my tweede blog, Recipe Rebuild, begin het en meer op 'n plantgebaseerde dieet begin fokus het. Ek het hierdie boek Flour + Water deur Thomas McNaughton vooraf bestel sodra ek sien dat dit beskikbaar sou wees, want pasta is my gunsteling kos van alle tye. Ek is mal daaroor om tuisgemaakte pasta te maak, om die bestanddele en souse te verander om unieke geregte met 'n vol smaak te skep, en hierdie kookboek is 'n eenmalige handleiding vir die maak van wonderlike pasta tuis. Omdat ek baie gemaklik was om my eie pasta te maak, vind ek dat sommige pasta -kookboeke gerig is op die volledige beginner, en ek vind dit 'n bietjie te eenvoudig. Hierdie boek is vir pasta -vervaardigers op alle vlakke.
Flour + Water is 'n restaurant wat in 2009 deur David White en David Steele in die Mission -distrik van San Francisco geopen is. Hulle wou 'n restaurant stig met die fokus op tuisgemaakte tuisgemaakte pasta en het die talentvolle sjef Thomas McNaughton aangestel, wat opgelei is om pasta in Bologna, Italië, te maak. Ek wens net ek het van hierdie restaurant op my laaste reis na San Francisco geweet, want ek sou graag daar wou eet!
Die boek is opgestel om u saggies aan die hand te lei tydens u pasta -reis. Die eienaars en sjef van die restaurant skryf voorspelers oor hoe die restaurant geskep en ontwikkel is, en dan gaan u na die basiese beginsels in die hoofstuk Hoe om deeg te maak. Hierdie hoofstuk is baie gedetailleerd, met 'n bespreking oor die gebruik van die beste eiers, hoe dik u deeg moet rol, hoe belangrik dit is om deeg te laat rus en die belangrikste basiese deegresepte.
Alhoewel die basiese afdeling vir die maak van pasta baie deeglik is, is die siel van hierdie boek die werklike pasta- en sousresepte wat in seisoene verdeel is. Aangesien Italiaanse kos fokus op die gebruik van vars seisoenale bestanddele, was dit 'n baie slim plan. Die somer bevat resepte wat baie lekker is soos Bigoli met vars dopbone, tamatie en pancetta of Burrata Triangoli met bewaarde suurlemoen, somerpampoen en munt. Die herfs het een resep wat ek binnekort wil maak, naamlik Mortadella Fattisu with Pistachios. Dit is eenvoudig 'n mortadella en kool gevulde pasta in die vorm van 'n lekkergoed, bedek met 'n vleisreduksie gegeur met volgraan mosterd en appelasyn en bedien met gekapte pistache. Die Winter -hoofstuk bevat tradisionele resepte soos Tagliatelle Bolognese, Pizzoccheri (bokwietpasta) met speck, gesmoorde kool, aartappel en Fontina en Tortellini in Brodo. Die resepte in hierdie hoofstuk is geneig om hartliker te wees met souse wat vleis en groente bevat. Lente bevat resepte wat tipies is vir die seisoen, wat lig en vars is. Van my gunstelinge is Lemon Farfalle met Spring Pea Ragu, Aspersies Caramelle met bruin botter en Meyer Lemon, en natuurlik Goat's Milk Ricotta en Artisjok Triangoli.
Meel + water is vol resepfoto's wat lekker is in die mond, en baie nuttige stap -vir -stap -foto's vir 'n paar resepte. Dit is eintlik so 'n pragtige boek dat dit weke lank op my koffietafel gesit het terwyl ek daagliks daardeur geblaai het. Alhoewel sommige van die resepte bestanddele bevat wat vir sommige nie maklik verkrygbaar is nie, voel ek dat hierdie bestanddele maklik vervang kan word sonder om die resep te veel te verander. Agter in die boek is 'n bronbladsy vir die bestelling van pasta -toerusting sowel as bestanddele. Ek gebruik my KitchenAid -staafmenger met 'n pasta -roller -aanhegsel sowel as die extruder -aanhegsel om pasta in my kombuis te maak, en hierdie metode werk baie goed vir die resepte in hierdie boek. Ek beveel hierdie boek aan vir almal wat hul pasta -vaardighede wil verbeter en dit geniet om tyd in die kombuis deur te bring om wonderlike geregte te maak. Dit is nie 'n tydsbesparende, vinnige en maklike kookboek nie, maar 'n boek wat u sal leer hoe om heerlike ambagspasta tuis te maak.
Wat ander beroemde sjefs sê oor meel + water met vergunning van Ten Speed ​​Press
'Thomas verteenwoordig ongetwyfeld die nuwe Amerikaanse sjef wat pasta aan die voorpunt van die Amerikaanse kombuis bring. Sy passie word daagliks by meel + water vertoon, en met hierdie boek kan jy jouself verdiep in die wêreld van 'n talentvolle sjef. "
—Michael Tusk, sjef/eienaar van Quince and Cotogna
'Pasta is my lewe. En vir my is dit altyd so skaars en mooi as iemand anders jou passie en toewyding aan so 'n eenvoudige ding soos 'n noedel deel. Thomas skryf nie net oor pasta nie, maar as jy meel + water lees, kry jy die gevoel dat dit ook sy lewe is. "
—Marc Vetri, sjef en skrywer van Rustic Italian Food
'U dink miskien dat 'n uitgebreide tutoriaal in die maak van pasta droog sou wees, maar u sou verkeerd wees. Ek lees meel + water in een sitting, gefassineer deur die lewendige verhaal van een van die wonderlike restaurante van San Francisco en die slim geskryfde, maklik om te volg resepte. Dit is 'n betowerende, inspirerende boek. "
—Daniel Patterson, sjef en skrywer van Coi
'Daar is 'n romantiese, rustieke, geheimsinnige konsonansie oor beide Thomas en meel + water. Dit is maklik om uself te verloor in die oënskynlike eenvoud van elke resep - WHOOSH! - u word verteer met kompleksiteit, wysheid, kundigheid en opregtheid wat u miskien nooit verwag het nie. Dit is my gunsteling gedeelte oor goeie sjefs en hul kos. "
—Christina Tosi, sjef/eienaar Momofuku Milk Bar
'Meel + water is niks minder as briljant nie. Vir almal wat van goeie pasta hou en die ambag daaragter werklik wil verstaan, is hierdie wonderlike kookboek 'n moet-hê. Thomas is kreatief, passievol en het ongelooflike energie; hy het ook die hande van 'n nonna - beslis 'n seldsame ding. Ek gaan pasta maak! "
—Barbara Lynch, sjef en restaurateurhttp: //www.flourandwater.com
As u belangstel om meel + water te koop, kan u dit op Amazon.com vind deur op die onderstaande boek te klik.
(Foto's met vergunning van Ten Speen Press)
Evan Funke oor hoe om die perfekte bak met noedels te maak
Foto deur Vincenzo Pistritto Foto
CE: Vertel ons van u eerste pasta -geheue.
EF: My vroegste pasta -geheue, of enige kulinêre geheue, was by my aangenome ouma, JJ. Sy was van Bologna en haar man was van Genua en hulle het in San Francisco gewoon. Jy stap met die trap in hierdie ou woonstel en jy ruik die pruttende ragu wat in die trap afloop. Sy sou pasta in die woonstel met die hand maak en saam met pesto Genovese [basiliekruidpesto] bedien. Ek was toe sewe of agt jaar oud, maar dit het my regtig opgeval - dit is iets besonders.
CE: Wat dink die Italianers regtig van volkoringpasta?
EF: As u na Bari gaan en voorstel om volkoringmeel te gebruik, sal hulle nee sê, want hulle sal nooit iets anders as semolina en water gebruik nie, want dit is wat hulle al generasies lank doen. Daar is regtig so 'n klein aantal mense in Italië wat selfs daaraan sou dink om die geëxtrudeerde gedroogde volkorenpasta te gebruik. Maar as u na Trentino gaan, vind u 'n vars bokwietpasta genaamd pizzoccheri, en in die Veneto vind u vars volgraan bigoli, want dit is wat daar tradisioneel is. As die tradisie bokwiet vereis, sal u bokwiet vind. Daar is geen universele reël nie, dit is alles baie regionaal.
CE: Watter volgraanpastakorrels beveel u aan vir huiskokke?
EF: Ek is mal oor Blue Beard durum en Red Fife winterkoring. Farro is ook wonderlik, en Kamut. Ek hou ook van bokwiet as dit gemeng word met 'n bietjie sagte 00 vir sterkte. ["00" is 'n fyn gemaalde koringmeel.]
Foto deur Felix
CE: Watter vorm is die maklikste om mee te begin om pasta met die hand te maak?
EF: Cavatelli. Sodra jy jou deeg gemaak het en laat rus, rol jy net 'n slang omtrent so dik soos jou pinkie. Sny van die slang klein stukkies omtrent die grootte van die wysvinger se breedte. Gebruik u duim om horisontaal direkte en egalige druk op die stuk uit te oefen terwyl u wegstoot en opwaarts los. Die pasta moet op magiese wyse om jou duim krul. Herhaal soos nodig.
CE: Die gebruik om souse en vorms te kombineer, is feitlik 'n wetenskap in Italië. Hoe benader Italiaanse sjefs paring?
EF: Vir my gaan dit eintlik oor riglyne en om te weet dat wat outentiek is in die een streek, moontlik nie outentiek is in 'n ander streek nie. Wat hang saam met wat alles afhang van wie se ouma jy praat. Tradisie is diep gewortel met baie min kookkuns. Dit is duidelik dat daar 'n paar standbys is - soos dat ragu Bolognese nooit met spaghetti gekombineer moet word nie, slegs Bolognese pasta soos tagliatelle, pappardelle, tortelloni en in sommige gevalle tortellini.
CE: Wat moet elke huiskok weet wanneer hulle pasta kook?
EF: [Byvoeging] pastawater is 'n wonderlike hulpmiddel om sy sous sag te maak as gevolg van die stysel wat uit die kooknoedels vrygestel word. Proe vir gedroogde pasta verskeie stukke gedurende die gaarmaakproses om te verseker dat dit perfek al dente is. As u eers voel dat dit perfek is vir u, haal dit uit die pot met 'n mandjie of sif, in plaas daarvan om die hele pot uit te gooi en voeg dit direk in u warm sous.
CE: Wat is u beste raad om 'n perfekte bak pasta te maak?
EF: Moenie jou water te sout maak nie! The old wives' tale that your pasta water should taste like the ocean is ridiculous. Season the water so that it tastes good, like a highly seasoned soup. This will ensure that your finished dish isn't too salty when you add a touch of water to your sauce.
Last Monday ( pre-Sandy) we ventured to the local market to stock up. With limited supplies available, I picked up whatever looked fresh at the fish counter, assuming it would be a few days before we could even consider a luxury like freshly caught fish. Die Arctic Char fillets looked juicy and firm, and with no fresh salmon in sight, that would be it. I decided to use the Char in place of salmon fillets for my tried and true hearty fall/winter recipe. This is a multi-step meal, so I'll prepare the lentils in advance, and let them rest on the stove top or in the fridge. The fish and balsamic vinegar sauce can be prepared in about 15 minutes when you are ready for dinner. Highly recommend this nutrient-dense, protein-rich meal. Extra lentils make for a great lunch next day. Hubs is a fan, too. Things were a bit hectic, so sorry, no photos for this post.