Onlangs gedateerde Asiatiese grottekeninge herskryf die geskiedenis van menslike kuns - Inligting - 2022
Onlangs gedateerde Asiatiese grottekeninge herskryf die geskiedenis van menslike kuns
'N Nuwe studie wat in die tydskrif Nature gepubliseer is, het aan die lig gebring dat antieke skilderye van hande en diere wat binne sewe kalksteengrotte op die eiland Sulawesi in Indonesië gevind is, so oud is soos beroemde prehistoriese kuns in Europa. Die navorsing toon dat mense 40 000 jaar gelede rotskuns aan die teenoorgestelde kant van die Pleistoseen -Eurasiese wêreld vervaardig het.
Meer as honderd grotskilderye is in die 1950's in die grotte naby Maros in die suide van Sulawesi gevind, die meeste gemaak met 'n pigment wat rooi oker genoem word. Die rotskuns bestaan ​​uit talle handstensils, sowel as naturalistiese voorstellings van diere. Om te blaas of spuit pigment rondom 'n hand wat teen rotsoppervlakke gedruk is, was deur die eeue heen 'n algemene gebruik onder grotkunstenaars en is in talle lande regoor die wêreld gevind.
Voor 'n effektiewe dateringsmetode, was die grotskilderye na raming ongeveer 10 000 jaar oud. In 2011 het wetenskaplikes egter klein minerale uitsteeksels op die tekeninge opgemerk, bekend as 'grot springmielies', wat dit moontlik sou maak om die skilderye te dateer met behulp van die nuwe tegnologie van uraanverval datering. Die resultate was verrassend en onverwags.
Met behulp van uraanreeks-datering van koralloïde speleothems wat direk verband hou met 12 menslike handstensils en twee figuurlike diereafbeeldings van sewe grotte in die Maros-karstse van Sulawesi, toon ons aan dat rotskuns-tradisies op hierdie Indonesiese eiland ten minste versoenbaar is met die ouderdom oudste Europese kuns, "het die studie -outeurs in die tydskrif Nature geskryf.
Tot nou toe is die oudste bekende grotskilderye 40,800-jarige rooi skywe en handstensils uit El Castillo, in die noorde van Spanje, wat ook gedateer is met behulp van uraanverval.
Rooi kolletjies gevind in El Castillo -grot in Spanje. Krediet: Pedro Saura. Beeldbron .
"Die vroegste gedateerde beeld van Maros, met 'n minimum ouderdom van 39,900 jaar, is nou die oudste bekende stensil ter wêreld," skryf die studie -outeurs. 'Boonop is 'n skildery van 'n babirusa (' varkhert ') wat minstens 35 400 jaar gelede gemaak is, een van die vroegste gedateerde figuurlike uitbeeldings wêreldwyd, indien nie die vroegste nie.
Die skildery van 'n babirusa ('varkhert') in Sulawesi is die oudste figuurlike uitbeelding ter wêreld. Beeldbron: Natuur
Maxime Aubert, studieleier en argeoloog en geochemikus van die Australiese Griffith-universiteit, het verduidelik dat deskundiges voor hierdie ontdekking 'n Europa-sentriese siening gehad het van hoe, wanneer en waar mense begin om grotskilderye en ander vorme van figuurlike kuns te maak. Die feit dat mense in Sulawesi terselfdertyd ook kuns vervaardig het, dui daarop dat óf menslike kreatiwiteit ongeveer dieselfde tyd regoor die wêreld onafhanklik ontstaan ​​het, óf toe mense Afrika verlaat het, het hulle reeds die vermoë en neiging tot kuns.
As dit die geval is, het die Australies-Indonesiese navorsingspan geskryf: "ons kan toekomstige ontdekkings van uitbeeldings van mensehande, figuurlike kuns en ander vorme van beeldvorming verwag dateer uit die vroegste tydperk van die wêreldwye verspreiding van ons spesie,"
Voorgestelde foto: Prehistoriese handstensils uit 'n grot in Indonesië. Krediet: Kinez Riza
Aubert, M. et al. (2014). Grotkuns uit Pleistoseen uit Sulawesi, Indonesië. Natuur, 514, 223-227.
Die eerste geverfde grot wat erken is as Paleolitiese, wat uit die Steentydperk beteken, was Altamira in Spanje. Die kuns wat daar ontdek word, word deur deskundiges beskou as die werk van moderne mense (Homo sapiens). Die meeste voorbeelde van grotkuns is gevind in Frankryk en in Spanje, maar 'n paar is ook bekend in Portugal, Engeland, Italië, Roemenië, Duitsland, Rusland en Indonesië. Die totale aantal bekende versierde terreine is ongeveer 400.
Die meeste grotkuns bestaan ​​uit skilderye wat met rooi of swart pigment gemaak is. Die rooi is gemaak met ysteroksiede (hematiet), terwyl mangandioksied en houtskool vir die swartes gebruik is. Beelde is ook ontdek, soos die kleibeelde van bison in die Tuc d'Audoubert -grot in 1912 en 'n standbeeld van 'n beer in die Montespan -grot in 1923, albei in die Franse Pireneë. Gesnyde mure is ontdek in die skuilings van Roc-aux-Sorciers (1950) in Vienne en van Cap Blanc (1909) in Dordogne. Gravure is gemaak met vingers op sagte mure of met vuurgereedskap op harde oppervlaktes in 'n aantal ander grotte en skuilings.
Voorstellings in grotte, geverf of andersins, bevat min mense, maar soms kom menslike koppe of geslagsdele geïsoleer voor. Handstensils en handafdrukke is kenmerkend van die vroeëre tydperke, soos in die Gargas -grot in die Franse Pireneë. Dierefigure vorm altyd die meerderheid beelde in grotte uit alle periodes. Gedurende die vroegste millennia toe grotkuns die eerste keer gemaak is, was die spesies wat die meeste voorkom, soos in die grot Chauvet – Pont-d'Arc in Frankryk, die mees gedugte wat nou uitgestorwe is-grotleeus, mammoete, wolrenosters , grotbere. Later het perde, bisons, aurochs, serviete en steenbokke algemeen voorgekom, soos in die Lascaux- en Niaux -grotte. Voëls en visse is selde uitgebeeld. Geometriese tekens is altyd talle, hoewel die spesifieke tipes wissel na gelang van die tydperk waarin die grot geverf is en die ligging van die grot.
Kunswerke deur die eeue
Die resultate van die span het getoon dat die ou kunswerke in Oos -Kalimantan gedurende drie verskillende periodes gemaak is. Die eerste fase, wat tussen 52 000 en 40 000 jaar gelede dateer, sluit handstensils en rooi-oranje okergetrekte diere in, meestal die banteng (Bos javanicus), 'n soort wilde beeste wat nog in Borneo woon, en die geheimsinnige, onbekende wilde koei, het Aubert gesê.
'N Groot verandering het die kultuur plaasgevind tydens die ysige Last Glacial Maximum ongeveer 20 000 jaar gelede, wat gelei het tot 'n nuwe styl van rotskuns - een wat op die menslike wêreld gefokus het. Die kunstenaars in hierdie fase was 'n donker moerbei-pers kleur en geverfde handstensils, abstrakte tekens en mensagtige figure wat uitgebreide hooftooisels dra en aan verskillende aktiwiteite deelneem, soos jag of ritueel dans, het die navorsers gesê.
'Ons weet nie of hierdie [verskillende soorte grotkuns] uit twee verskillende groepe mense kom nie, of dit die evolusie van 'n spesifieke kultuur verteenwoordig nie,' het Aubert gesê. "Ons beplan argeologiese opgrawings in die grotte om meer inligting oor hierdie onbekende kunstenaars te vind."
Die finale fase van rotskuns bevat menslike figure, bote en meetkundige ontwerpe wat meestal met swart pigmente geteken is, het die navorsers gesê. Hierdie tipe kuns word elders in Indonesië aangetref en kan afkomstig wees van Asiatiese Neolitiese boere wat ongeveer 4000 jaar gelede, of meer onlangs, na die streek verhuis het, het die navorsers gesê. [Foto's: Die oudste bekende tekening is gemaak met 'n rooi kryt]
Geskiedenis heroorweeg: 40 000 jaar oue Asiatiese grotskilderye verdoof argeoloë
Die wêreld se vroegste grotskildery is nie in Europa gevind nie, maar in Indonesië.
'N Studie het gesê dat die skildery van 'n dier wat op die eiland Borneo ontdek is, minstens 40 000 jaar oud is, wat selfs ouer is as die beroemde grotskilderye van Frankryk en Spanje.
'Die oudste grotkunsbeeld waarmee ons uitgegaan het, is 'n groot skildery van 'n ongeïdentifiseerde dier, waarskynlik 'n wildebeesoort wat nog steeds in die oerwoude van Borneo aangetref is,' het Maxime Aubert, 'n argeoloog en geochemikus aan die Griffith -universiteit in Australië, gesê. . Dit is nou die vroegste figuurlike kunswerk, volgens USA Today.
Hierdie bevinding dra by tot die toenemende siening dat grotkuns - een van die belangrikste vernuwings in die menslike kultuurgeskiedenis - nie so lank in Europa ontstaan ​​het nie.
由 VSA VANDAG 发布 于 11 月 7 日 周三
Die skilderye is ongeveer 4000 jaar ouer as die volgende oudste, wat in Sulawesi gevind is.
Wat die inhoud van die skildery betref, 'Ons dink dit was nie net kos vir hulle nie - dit het iets besonders beteken,' het Aubert gesê.
Of dit 'n toeval is, die gevolg van kulturele konvergensie in wyd geskeide streke, grootskaalse migrasies van 'n duidelike Eurasiese bevolking, of 'n ander oorsaak bly onbekend, " het die studie gesê.
Handstensils in 'n grot in Indonesië. Ou grottekeninge in Indonesië is so oud soos beroemde prehistoriese kuns in Europa, volgens 'n nuwe studie wat toon dat ons voorouers 40 000 jaar gelede oor die hele wêreld geteken het. En dit dui op 'n nog vroeër aanbreek van kreatiwiteit by moderne mense as wat wetenskaplikes gedink het. (AP Foto/Kinez Riza, Nature Magazine)
Intussen is ''n raaisel' wie die ystydkunstenaars van Borneo was en wat met hulle gebeur het ', sê mede-outeur van die studie, Pindi Setiawan.
Die skilderye wat in die vyftigerjare in Sulawesi gevind is, is aanvanklik as ongeveer 10 000 jaar oud afgemaak, aangesien wetenskaplikes geglo het dat hulle nie in tropiese klimate kan oorleef nie.
Die skilderye is gemaak met die natuurlike minerale pigment oker-waarskynlik ystersteenhematiet-wat die jagter-versamelaars tot poeier gemaal en met water of ander vloeistowwe gemeng het om verf te skep. Lank gelede was die mure en plafonne van die grotte moontlik bedek met beelde wat 'n venster bied in die gedagtes van die inwoners van die ystydperk, volgens 'n artikel in The Guardian in 2014, wat 'n handafdruk bevat.
As ons na die skilderye in 2014 kyk, is die besonderhede van die dieretekeninge 'regtig, regtig goed gemaak', het Aubert gesê in 'n telefoononderhoud van Jakarta, Indonesië. 'As u dan in konteks daarna kyk dat dit regtig 40 000 jaar oud is, is dit ongelooflik, volgens die Associated Press.
Paleoantropoloog John Shea van die Stony Brook -universiteit in New York, wat nie deel van die studie was nie, noem dit 'n belangrike ontdekking wat verander wat die wetenskap oor vroeë mense en kuns dink.
Voor hierdie ontdekking het kenners 'n Europa-sentriese siening gehad van hoe, wanneer en waar mense met kuns begin het, het Aubert gesê. Dit is belangrik om te weet wanneer kuns begin het, want 'dit definieer ons' as mense ', het hy gesê.
Shea het in 'n e -pos gesê: "Aangesien baie van ons dit moeilik sou vind om sulke skilderye na te boots, was hulle [die mense wat in die Indonesiese grotte geskilder het] selfs ons meerderes in hierdie opsig."
Rots (kuns) van die eeue: Indonesiese grotskilderye is 40 000 jaar oud
Moderne kritici sal waarskynlik die opkomende rockkunstenaars wat ooit Indonesië bewoon het, verwelkom. Ongeveer honderd grotte buite Moras, 'n stad in die tropiese woude van Sulawesi, was eens bedek met handstensils en lewendige muurskilderye van abstrakte varke en dwergbuffels. Tans bly daar slegs fragmente van die kunswerke oor, en die geheimsinnige kunstenaars is lankal verby.
Al wat ons weet, is toe die grotte geverf is, of ten minste baldatums, en die bevinding dui daarop dat die praktyk om grotmure te beklee met foto's van die natuurlewe 40 000 jaar gelede algemeen was. 'N Studie wat vandag in Natuur dui daarop dat skilderye in die Maros-Pangkep-grotte wissel van 17 400 tot 39 900 jaar oud, en tot 160 jaar oud met soortgelyke kunswerke wat op die mure van grotte in Europa gevind is.
Dit bied 'n nuwe siening oor die moderne menslike oorsprong, van toe ons kognitief modern geword het, sê Maxime Aubert, 'n argeoloog aan die Griffith Universiteit in Australië. Dit verander die wanneer en waar ons spesies selfbewus word en abstrak begin dink, skilder en beeldjies sny. "
Die Switserse natuurkundiges Fritz en Paul Sarasin het tussen 1905 en 1906 van 'n wetenskaplike ekspedisie na Indonesië teruggekeer met verhale oor antieke rotsskuilings, artefakte en grotskilderye, maar min besonderhede. Die Nederlandse argeoloog H. R. van Heereken het die grotskilderye om Maros vir die eerste keer in 1950 beskryf, en hoewel Indonesiese navorsers aansienlike werk in die grotte verrig het, is daar sedertdien min daaroor gepubliseer.
Werk deur plaaslike wetenskaplikes beskryf meer onlangse houtskooltekeninge wat mak diere en meetkundige patrone uitbeeld. Dit noem ook kolle potensieel ouer kuns in 'n rooi, bessiekleurige verf en waarskynlik 'n vorm van ysterryke oker wat versier met ingange, plafonne en diep, minder toeganklike kamers. Vorige ramings het die Maros -grotkuns nie meer as 10 000 jaar oud gemaak nie. Mense het nie geglo dat grotskilderye so lank in grotte in 'n tropiese omgewing sou duur nie, sê Aubert.
'N Handstensilontwerp op die muur van 'n grot in Sulawesi, Indonesië. (Kinez Riza) Handstensils, soos die hierbo op 'n foto uit 'n grot in Sulawesi, kom algemeen voor in prehistoriese kuns. (Kinez Riza) 'N Grotmuur met 'n babirusa-skildery en handstensil toon die omvang van eenvoudige tot gesofistikeerde kunswerke wat in die Maros-Pankep-grotte voorkom. (Kinez Riza)
Dit kan uiters moeilik wees om grotskilderye te ontmoet. Radiokoolstofdatering kan vernietigend vir die kunswerk wees en kan slegs gebruik word om koolstofbevattende pigment en gewoonlik houtskool te dateer. Hierdie metode gee u ook die ouderdom van die gekapte boom wat die houtskool gemaak het, eerder as die ouderdom van die houtskool self. Bakterieë, kalksteen en ander organiese materiaal kan die dateringsresultate verder skei. Ons sien gereeld baie uiteenlopende radiokoolstofdatums uit dieselfde skildery, sê Alistair Pike, 'n argeoloog aan die Universiteit van Southampton wat nie by die studie betrokke was nie.
Terwyl argeologiese oorblyfsels in die grotte opgegrawe is, het Adam Brumm, 'n mede-outeur en argeoloog aan die Universiteit van Wollongong in Australië, 'n paar springmielies opgemerk op sommige van die kunswerke. Hierdie laag stamperige kalsiet sou uiteindelik duisende jare langs die pad stalaktiete en stalagmiete word, maar die belangrikste is dat dit uraan radioaktiewe stof bevat wat gebruik kan word om die ouderdom van 'n skildery te skat.
Aubert en sy kollegas het 19 monsters van die rand van 14 kunswerke oor sewe grotplekke versamel. Die beelde het gewissel van eenvoudige handstensils tot meer komplekse voorstellings van diere. In die laboratorium beraam hulle die ouderdom van die skilderye gebaseer op uraanisotope in die monsters. In sommige gevalle is kalsietlae bo of onder die kuns gevind. As ek 'n voorbeeld hierbo het, is dit 'n minimum ouderdom, en as dit onderaan die skildery is, dan is dit 'n maksimum ouderdom, " verduidelik Aubert.
Die meeste van die kunswerke is ongeveer 25 000 jaar oud, wat dit onder die oudste kunswerke in Suidoos -Asië beskou. Maar sommige blyk aansienlik ouer te wees as wat verwag is. Dit was 'n bietjie skok, 'sê Aubert met 'n laggie. Die een -stensil dateer uit minstens 39 900 jaar gelede, wat dit die oudste voorbeeld van handstensilering ter wêreld is. Sommige van die dierekunswerke stel ook rekords: 'n skildery van 'n vroulike babirusa, of " varkhert ", is minstens 35 400 jaar oud.
Hierdie datums is binne spoegafstand van sommige van die oudste rotskuns en beeldhouwerke in Europa. Met behulp van uraan -datering het die span van Pike 's voorheen handstensils en meetkundige skilderye in die El Castillo -grot van Spanje as die oudste op rekord geplaas: 'n maksimum van 40 800 jaar oud. Meer komplekse naturalistiese beelde van diere by die beroemde Lascaux -grotte in Frankryk is ongeveer 20 000 jaar oud, terwyl dié in Chauvet, Frankryk, ongeveer 32 000 jaar oud is, hoewel sommige die datum weerlê. Dierebeelde wat in grotte in Duitsland gevind is, dateer ook uit 'n soortgelyke tydperk.
Die rooi kolletjies (hierbo) in El Castillo -grot se Corredor de los Puntos is op 34 000 tot 36 000 jaar gelede gedateer. Elders in die grot word 'n soortgelyke kol na raming 40 800 jaar oud, weer gebaseer op uraandatering. (Pedro Saura) Die "Hall of the Bulls" in Lascaux Cave, Frankryk. Wetenskaplikes vermoed dat die uitgebreide dieremuurskilderye ongeveer 20 000 jaar gelede geskilder is. (Met vergunning van Flickr -gebruiker Adibu456) Kunswerke om renosters te bestry, geverf op die muur van die Chauvet -grot in Frankryk. Die oudste dierbeeld in die Chauvet -grot is na raming 32 000 jaar oud, gegrond op radiokoolstof datering van houtskoolpigment wat gebruik is om die skilderye te maak. (© Javier Trueba Rodriguez/Science Photo Library/Corbis) 'N Skildery van 'n bison in die Altamira -grot, Spanje. Uraan -datering dui daarop dat die kunswerk by Altamira ongeveer 20 000 jaar gelede, of tussen 35 000 en 15 200 jaar gelede, vervaardig is. (© Corbis) Tydens opgrawings in 2008 is 'n vroulike beeldjie genaamd "Venus of Hohle Fels" in die Hohle Fels -grot in die suidweste van Duitsland ontdek. Wetenskaplikes skat dat hierdie figuur minstens 35 000 jaar oud is. (H. Jensen/Universiteit van Tubingen.)
Wetenskaplikes het tradisioneel gedink dat mense kuns begin skep het sodra hulle Europa uit Afrika bereik het, en dat menslike kunsvorme van daar na die uithoeke van die wêreld verdwyn het. Dit is 'n mooi Euro-sentriese blik op die wêreld, " sê Aubert. Maar nou kan ons daarvan weggaan. " Die studie bied oortuigende bewyse dat kunstenaars in Asië op dieselfde tyd as hul Europese eweknieë geskilder het. Nie net dit nie, hulle teken herkenbare diere wat hulle waarskynlik gejag het.
Dit bring verskeie interessante moontlikhede mee, sê Pike. Rotskuns het moontlik afsonderlik na vore gekom in hierdie uiteenlopende plekke. Aangesien eenvoudige handstensils oor die hele wêreld verskyn, sou dit nie te verrassend wees nie. Dan is daar die moontlikheid dat moderne mense by die verlaat van Afrika, ongeveer 70 000 jaar gelede, reeds artistieke kennis ontwikkel het, wat hulle saamgebring het toe hulle hulle gevestig het. As dit waar is, wag daar nog meer antieke grotkuns om ontdek te word tussen Europa en Indonesië. Aubert het 'n idee dat dit die geval is: dit is net dat ons dit nog nie gevind het of dateer nie. Ek dink dit is net 'n kwessie van tyd. "
Prehistoriese grotskilderye en#8211 paleolitiese kuns
El Castillo – Prehistoriese grotskilderye en#8211 Paleolitiese kuns Foto bron: https://news.nationalgeographic.com/news/2012/06/120614-neanderthal-cave-paintings-spain-science-pike/
Prehistoriese grotskilderye is die eerste bewyse wat ons oor paleolitiese kuns het. Die eerste skilderye wat ooit geskep is, is ingesluit in die Aurignacian era. Daar is 'n geweldige waarde in hierdie uitbeeldings uit die vroeë tydperke van die mensdom. Ons leer baie dinge uit hierdie skilderye, soos hul daaglikse roetine, hul materiaal en selfs hul oortuigings. Baie van hierdie voorstellings was dekoratief. Maar sommige van hulle het ook 'n meer waardevolle betekenis agter die rug. Hulle het ook deur hulle gedeel, hul geestelike neigings en hul waardes.
Gedurende die paleolitiese tydperk, ongeveer 2,6 miljoen jaar gelede tot ongeveer 12 000 jaar gelede, het die man fisies en geestelik ontwikkel. Hierdie tydperk simboliseer die geboorte van die mens en kuns. Hierdie artikel is die eerste stap in die kunsgeskiedenis van die mensdom.
Belangrikste paleolitiese kunsontdekkings
El Castillo grot skilderye – Die oudste grotskilderye wat ooit gevind is, is in Spanje en word genoem El Castillo -grot skilderye. Hulle is ontdek deur die Spaanse argeoloog en beroemde kenner van prehistoriese kuns en paleolitiese kuns, Hermilio Alcalde del Rio, in 1903. In hierdie grot is ongeveer 100 beelde gevind met prehistoriese grotskilderye wat ongeveer 39 000 jaar vC dateer. Die meeste van hulle was uitbeeldings van diere (bisons, bokke, perde, takbokke), baie hondeskilderye, maar ook hand- en skyfies. Die hand- en skyfskilderye is geskep deur verf op die hand deur 'n buis te spuit.
Babirusa – Paleolithic Art – Foto Bron: https://news.nationalgeographic.com/news/2014/10/141008-cave-art-sulawesi-hand-science/
Leang Timpuseng Cave Paintings Die oudste grotskilderye is in 'n Indonesiese grot gevind, en die oudste dateer uit ongeveer 37 900 jaar vC. Die skildery van die varkhert wat in dieselfde grot gevind is en die dier voorstel wat vrugte eet, is ongelooflik. Dit is een van die eerste bewyse van die manifestasie van artistieke gees by mense. Hierdie tipe vark word "babirusa " genoem en dit is gevind in die Leang Timpuseng -grot, Maros-Pangkep, Indonesië. Die ras van die diere is 'n tipe Suidoos-Asiatiese vark. Die grotskilderye wat gevind is, is twee diereprente en twaalf handafbeeldings. Die argeoloë weet nie seker of hierdie paleolitiese kunsvoorstellings slegs geskep is vir die versiering van die ruimtes wat die neandertalers bewoon het nie, of dat dit 'n dieper geestelike of sjamanese betekenis het nie.
Altamira Grotskilderye – Die kunswerke van Altamira is wêreldwyd bekend vir hul pragtige en veelkleurige prehistoriese grotskilderye. Die skilderye, wat in die noorde van Spanje geleë is, dateer tussen 34 000 en 15 000 vC. Die tegniek en styl wat in die voorstelling van die skildery gebruik word, is om daardie tyd om baie redes uniek. Daar is baie kleure gebruik om lewensagtige dierfigure te skep. Die skakerings van die diere bied baie variasies, wat hulle realisties laat lyk. Belangriker nog: die diere word in lewensgrootte verhoudings geteken en is baie gedetailleerd.
Fumane grotskilderye is ongeveer 35 000 jaar oud en is in Italië gevind. Die versameling van die prehistoriese grotskilderye in hierdie skildery verteenwoordig 'n halfmens-, halfdier-figuur. Die grotskilderye is in rooi oker gedoen. 'N Nuwe tegniek wat in hierdie tydperk ontdek is, is die abstrakte skildery wat met kolletjies geskep is. Die okerverf wat vir hierdie paleolitiese kuns gebruik word, bevat hematiet, titaan en aluminium. Dit is 'n kombinasie van materiale wat baie geskik is om op die rots te kleur.
Chauvet-Pont-d 'Arc grotskilderye 'N Pragtige kompleks van prehistoriese grotskilderye is gevind in die Chauvet-Pont-d 'Arc grot. Hierdie indrukwekkende paleolitiese kunsgrot bevat nie minder nie as 400 meter lange netwerk van kamer en galerye in klip. Die skilderye is goed bewaar danksy 'n grondstorting wat die grot ongeveer 25 000 jaar gelede verseël het. Die grotskilderye is ongeveer 30 000 vC. Die argeoloë het 'n evolusie in die voorstellings van hierdie grot opgemerk. Die prehistorici het meer as voedseldiere geskilder, maar ook gevaarlike diere, skaduwee, komposisietekeninge, portrette en is hoofsaaklik in swart en rooi. Ons sien in hierdie grot figure van renosters, leeus en mammoete. Die waarde van hierdie ontdekking is groot omdat dit 'n diep insig gee in die alledaagse lewe en perspektief van die mense wat in die paleolitiese era leef.
Kimberley Rock Art Hierdie grot is dieselfde ouderdom as die vorige ontdekking en dit is 30 000 vC. Behalwe handstensils, dierefigure en portrette, is in hierdie kunskompleks ook piktogramme en rotstekeninge gevind. Hierdie grot is lank na die paleolitiese era bewoon omdat daar artistieke voorstellings gevind is wat dateer uit Mesolitiese en Neolitiese tydperke.
Die waarde van hierdie prehistoriese grotskilderye is van onskatbare waarde. Dit is die eerste stap in die artistieke evolusie van die mens. Ons sien die eerste boodskap wat die grotman ooit vir die moderne mens geskryf het. U kan sê, hierdie grotskilderye is boodskappe vir die toekoms. Die paleolitiese kuns is 'n klein bewys dat die mens met 'n artistieke siel gebore is.
(Voorbladfoto: Altamira Grotskilderye, Foto bron: https://pixabay.com/en/bison-cave-of-altamira-1171794/)
Foto Bron: Pixabay.com
Hoe om grotskilderye te maak?
Vir hierdie klein artikel het ek ook 'n herinterpretasie van die prehistoriese grotskilderye geskep. Met karton, sagte houtskool en pastelle het ek 'n bison geteken, soortgelyk aan die dierlike figure in die grotte.
Alhoewel baie plekke nog steeds pragtige voorbeelde van rotskuns in hierdie streek bewaar, is baie ander moontlik deur erosie vernietig. 'N Bykomende bedreiging kan die gevolg wees van die groeiende belangstelling wat mense in die streek sal hê. Indonesiese owerhede het gesê dat hulle van plan is om die grotskilderye op 'n lys van die amptelike "kulturele erfenis" van die land te plaas en aansoek te doen om dit op UNESCO se werelderfenislys te laat opneem.
Indonesiese grotskilderye - Herskryf kunsgeskiedenis
Die muurskildery is die nuutste groot artistieke werk wat in die grotte van die Maros-Pangkep-streek in Sulawesi gevind is. Miljoene jare gelede het ondergrondse riviere hier deur die kalksteen gesny om 'n doolhof van grotte te vorm, waarvan baie handstensils en ander skilderye bevat wat deur die mense gemaak is wat die eiland tienduisende jare gelede die tuiste genoem het.
Sedert die vyftigerjare het geleerdes meer as 240 grotkunsplekke op Sulawesi gedokumenteer, maar hierdie skilderye is al dekades lank nie ouer as ongeveer 12 000 jaar nie. Dit het in 2014 begin verander, toe 'n span, insluitend Aubert en Brumm, grotskilderye in Indonesië begin vind wat minstens 40 000 jaar oud was, wat dit minstens so oud soos die beroemde grotte-kunswerwe van Europa maak, indien nie ouer nie.
'Europa was eens 'n' afrondingskool 'vir die mensdom, omdat veral Frankryk vroeg reeds intensief navorsing gedoen het. so die Europese rotskunsrekord het lankal regtig die toon gegee vir wat ons sou verwag, "het April Nowell, argeoloog aan die Universiteit van Victoria, wat nie by die navorsing betrokke was nie, in 'n e -pos gesê. 'Ons ken al lank hierdie siening van Europa as' afronding ', en dit is nie meer standhoudend nie, en die rykdom van die vondste uit Australië en Indonesië beklemtoon hierdie punt.
Die muurskildery is wêreldwyd beduidend, sê Peter Veth, 'n argeoloog van die Universiteit van Wes -Australië wat die konsepte van die studie nagegaan het: 'Soos met die vroeë datums van mense wat oor die see na Australië reis en besig is met baie komplekse kuns, het ons [Suidoos] Asiatiese inboorlinge wat mens-dier-verhoudings voorheen vertoon het sapiens selfs na Europa gekom. "
Hoe vertel navorsers die ouderdom van 'n grotskildery? Een metode bied 'n indirekte skatting deur aan die lig te bring wanneer minerale oor die voltooide kuns begin groei het. Hierdie minerale bevat natuurlik spoor hoeveelhede radioaktiewe uraan, wat teen 'n voorspelbare tempo in torium verval. Hoe ouer die neerslag, hoe meer torium sal dit in verhouding tot uraan hê.
Vir die nuutgevonde muurskildery het die span van Aubert en Brumm monsters geneem van afsettings wat oor dele van die skildery gegroei het en gevind dat die minerale tussen 35,100 en 43,900 jaar gelede begin vorm het. Aangesien dit moontlik is dat die muurskildery nog vroeër gemaak is, behandel die navorsers hierdie datums as minimum. En omdat die span dink dat die muurskildery in een klap gedoen is, gebruik hulle die oudste datum - 43 900 jaar - as die minimum ouderdom van die hele muurskildery.
Aubert is vol vertroue dat hierdie datums sal geld. In die eerste plek het die span monsters geneem van minerale wat duidelik gevorm is oor die pigmentlaag van die skildery en dus beslis jonger was as die skildery. Dit lyk asof die monsters nie mettertyd uraan geloog het nie, wat 'n moontlike bron van foute veroorsaak. Dit is ook duidelik dat die ou inwoners van Sulawesi artistieke karbonades ontwikkel het, terwyl 'n opgrawing in die omgewing onder leiding van Brumm 30.000 jaar oue "kryte" en juweliersware gevind het.
Elisabeth Culley, 'n argeoloog aan die Arizona State University wat spesialiseer in grotkuns, stem saam dat die Sulawesi -skildery minstens so oud is as die skilderye in die Franse Chauvet -grot, wat tussen 30 000 en 32 000 jaar gelede dateer. Sy stem ook saam dat die kunswerk die regte toneel verteenwoordig.
'Ek dink nie die interpretasie is omstrede nie,' sê sy. 'Die figure is op mekaar gerig, en dit is nie bloot dinamies nie - dit lyk asof daar beweging is.'
Rotse en radioaktiwiteit
Die eilandbewoners weet al lank van hierdie skilderye, aangesien hulle die wonderlike werke teëgekom het terwyl hulle op soek was na eetbare voëlneste. Die kunswerke is uiteindelik in die 1990's gedokumenteer en later gedateer. Maar baie monsters was poreus, verduidelik Aubert, wat berug is op ouderdomme ouer as die werklikheid. Die span het destyds besluit op 'n versigtige minimum ouderdom van 10 000 jaar.
Aubert en sy kollegas waag in 2016 en 2017 terug na die grotte om nuwe, nie-poreuse monsters te versamel en die ouderdomme weer te toets met behulp van dieselfde metode, wat staatmaak op die voortdurende druppel water. Terwyl vloeistof deur die rots deurstroom en sedimente oorhoofse water oplos, los die water stadig kalksteen en radioaktief uraan op wat natuurlik voorkom. Dit plaas dan die stowwe in kalsiumkarbonaatbedekkings op die grotwande.
Uranium breek voorspelbaar af na torium, en omdat water hierdie element in sy weg volg, kan wetenskaplikes die verhouding tussen uraan en torium meet om die ouderdomme van verskillende eienskappe te bepaal. In totaal het die span 15 kalsiumkarbonaatmonsters van ses grotplekke ontleed, afkomstig van afsettings bo -op en onder die tekeninge wat die kuns betyds versamel.
Dit lyk asof die nuwe datums drie fases van die paleolitiese kuns in die streek definieer, en dit toon 'n verskuiwing van die uitbeelding van diere na die uitstalling van die menslike wêreld.
'Ons het dit glad nie verwag nie,' sê Aubert.
Die oudste fase bestaan ​​uit rooierige oranje beelde wat tussen 40 000 en 52 000 jaar gelede begin het, insluitend die kleuruitbarstings wat ou hande en die beesagtige diere beskryf. Donkerpers beelde dui op 'n tweede tydperk, ongeveer 20 000 jaar gelede. Baie hande vorm hierdie fase, maar hulle is versier met tatoeëeragtige kolletjies, strepies en lyne. Wingerdstokke maak die hande met mekaar verbind. Dit lyk asof beide rooi en pers pigmente uit dieselfde materiaal gemaak is; die een is dalk net meer verweer as die ander, sê Aubert.
'N Slanke, moerbeikleurige mensfiguur wat ongeveer 13 600 jaar gelede dateer, lei die kuns in die derde fase. Hierdie tydperk word oorheers deur swart gepigmenteerde geometriese vorms en stokfigure wat besig is met aktiwiteite, soos dans, bootvaart en jag. Daar word vermoed dat hierdie swart pigmenttekeninge elders op die eiland Borneo net 'n paar duisend jaar oud is.
Byna 350 grotte is nou in Frankryk en Spanje ontdek wat kuns uit die prehistoriese tyd bevat. Initially, the age of the paintings had been a contentious issue, since methods like radiocarbon dating can produce misleading results if contaminated by other samples,  and caves and rocky overhangs (where parietal art is found) are typically littered with debris from many time periods. But subsequent technology has made it possible to date the paintings by sampling the pigment itself, torch marks on the walls,  or the formation of carbonate deposits on top of the paintings.  The subject matter can also indicate chronology: for instance, the reindeer depicted in the Spanish cave of Cueva de las Monedas places the drawings in the last Ice Age.
The most common subjects in cave paintings are large wild animals, such as bison, horses, aurochs, and deer, and tracings of human hands as well as abstract patterns, called finger flutings. The species found most often were suitable for hunting by humans, but were not necessarily the actual typical prey found in associated deposits of bones for example, the painters of Lascaux have mainly left reindeer bones, but this species does not appear at all in the cave paintings, where equine species are the most common. Drawings of humans were rare and are usually schematic as opposed to the more detailed and naturalistic images of animal subjects. Kieran D. O'Hara, geologist, suggests in his book Cave Art and Climate Change that climate controlled the themes depicted.  Pigments used include red and yellow ochre, hematite, manganese oxide and charcoal. Sometimes the silhouette of the animal was incised in the rock first, and in some caves all or many of the images are only engraved in this fashion, [ aanhaling nodig ] taking them somewhat out of a strict definition of "cave painting".
Similarly, large animals are also the most common subjects in the many small carved and engraved bone or ivory (less often stone) pieces dating from the same periods. But these include the group of Venus figurines, which have no real equivalent in cave paintings. [ aanhaling nodig ]
R. Dale Guthrie, who has studied both highly artistic and lower quality art and figurines, identifies a wide range of skill and age among the artists. He hypothesizes that the main themes in the paintings and other artifacts (powerful beasts, risky hunting scenes and the representation of women in the Venus figurines) are the work of adolescent males, who constituted a large part of the human population at the time.  [ verifikasie nodig ] However, in analyzing hand prints and stencils in French and Spanish caves, Dean Snow of Pennsylvania State University has proposed that a proportion of them, including those around the spotted horses in Pech Merle, were of female hands. 
In the Philippines at Tabon Caves the oldest artwork may be a relief of a shark above the cave entrance. It was partially disfigured by a later jar burial scene. [ aanhaling nodig ]
The hand images are often negative (stencilled). Besides these there are also depictions of human beings, guanacos, rheas, felines and other animals, as well as geometric shapes, zigzag patterns, representations of the sun, and hunting scenes. Similar paintings, though in smaller numbers, can be found in nearby caves. There are also red dots on the ceilings, probably made by submerging their hunting bolas in ink, and then throwing them up. The colours of the paintings vary from red (made from hematite) to white, black or yellow. The negative hand impressions date to around 550 BCE, the positive impressions from 180 BCE, while the hunting drawings are calculated to more than 10,000 years old.  Most of the hands are left hands, which suggests that painters held the spraying pipe with their right hand. [ aanhaling nodig ]
Copyright 2022 \ Onlangs gedateerde Asiatiese grottekeninge herskryf die geskiedenis van menslike kuns...