Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 05 Mei 2005 Hemelvaart
Psalm 47:1, 4.
Skriflesing: Handelinge 1.
Teks: Handelinge 1:9, 11
En nadat Hy dit gesê het, is Hy opgeneem terwyl hulle dit sien; en 'n wolk het Hom voor hulle oë weggeneem. (Handelinge 1:9 AFR53)
Galilése manne, waarom staan julle en kyk na die hemel? Hierdie Jesus wat van julle opgeneem is in die hemel, sal net so kom soos julle Hom na die hemel sien wegvaar het. (Handelinge 1:11 AFR53)
Hierdie gebeurtenis, die hemelvaart van Christus, is so geweldig groot in die wêreldgeskiedenis dat daar min mense is wat hierdie gebeurtenis werklik kan "vat" (verstaan, begryp).
Die dissipels staan daar en kyk en kyk na die hemel … Sonder begrip.
Die engele moet nou kom sê dat Jesus hierdie keer finaal weg is en dat Hy weer presies so sal verskyn.
As ons in die Bybel lees, sien ons dieselfde ding:
Matteüs skryf niks van die hemelvaart nie.
Markus skryf niks van die hemelvaart nie
en Johannes ook nie.
Dit is net Lukas wat dit beskryf.
Lukas sluit die Evangelie van Lukas af met die hemelvaart en daarna begin hy die boek Handelinge ook weer daarmee.
Dit is asof die saak te groot was om te bevat dat al die ander skrywers van hierdie deel van die geskiedenis net nie daarby uitgekom het nie.
Kom ons ondersoek vandag alles wat die Bybel ons leer van die hemelvaart en die dinge wat dit direk vooraf gegaan het.
Jesus is op 'n Vrydag gekruisig.
Die Sondag staan Hy op uit die dood en gaan uit sy graf uit.
Oor 'n tydperk van veertig dae verskyn Hy aan mense op verskillende plekke.
Dit doen Hy vir twee redes:
Die eerste een is omdat Hy veral hierdie tyd wou benut om aan sy dissipels deur die Heilige Gees bevele te gee (vers 2). Die werk van die Heilige Gees word baie dik onderstreep in hierdie vers.
Die Heilige Gees se werk was medebepalend by die verkiesing van die apostels - en ook met alles wat hulle geleer het.
Die Heilige Gees bepaal hulle finale afronding in hierdie laaste veertig dae.
Die hemelvaart en die uitstorting van die Heilige Gees saam bepaal die apostels se werk.
Die tweede rede vir Christus se verskyning is omdat Hy Homself duidelik lewend en liggaamlik aan sy dissipels wil vertoon.
Hulle moet baie seker maak dat dit Hy is en dat Hy liggaamlik uit die dood opgestaan het.
Daarom eet Hy selfs in hierdie tyd saam met hulle.
Dit is ook waarom daar elke keer duidelik bygeskryf staan dat Jesus na sy lyde aan so en so verskyn het - soos hier in Handeling 1:3.
Ons verstaan onder sy lyde ook sy dood.
Dus na sy dood het Hy aan almal verskyn.
Deur hierdie herhaalde liggaamlike en lewende verskynings, verstaan die gelowiges al hoe sterker die betekenis van Jesus se ewige lewe en oorwinning oor die dood en die magte van die hel.
Dit was gebeurtenisse wat die gelowiges al hoe meer oortuig het van God se krag.
Let op dat dit oor 'n tydperk van veertig dae gebeur.
Veertig dae was in die Bybeltyd die tyd wat moes verloop om enige vergissing of twyfel uit te skakel.
As 'n saak vir veertig dae kon aanhou, dan word dit nie meer bevraagteken nie.
Veertig dae is ook 'n tydperk van volledigheid - tesame met die sekerheid.
Kyk na 'n paar voorbeelde uit die Bybel self:
Veertig dae lank het dit gereën met die sondvloed. (Genesis 8:6)
Moses was veertig dae lank op die berg toe hy die Wet ontvang het. (Eksodus 24:18 en 34:28)
Die verspieders het die land veertig dae lank verken. (Numeri 13:25)
Moses het veertig dae lank aanmekaar gebid vir genade vir die volk toe die Here hulle wou verdelg (Deuteronomium 9:18)
Esegiël moes veertig dae lank op sy sy lê (Esegiël 4:6).
Jesus is na sy doop veertig dae in die woestyn en dan versoek die duiwel Hom.
Nou het Jesus oor 'n tydperk van veertig dae telkens aan die gelowiges verskyn.
Maar kyk wat het hiermee gebeur:
Sondeverbonde mense beleef meteens die vreugde van die oorwinning! Hulle is nie meer verlorenes in die hel en in die dood nie!
God, Jesus Christus, is hulle lewende Koning wat liggaamlik en geestelik die mag van die hel vernietig het en wat weer lewendig geword het.
Ons kan almal geniet om te lewe, deur te weet dat ons liggaamlik uit die dood gaan opstaan soos wat Jesus Christus in hierdie tydperk herhaaldelik bewys het.
Maar watter betekenis het dit alles? Dit is wat die Here Jesus juis hierdie laaste oomblikke leer.
Ons moet aan die werk spring en verkondig dat God sy reg op twee maniere handhaaf.
Sekerlik om die sondaars te straf, maar meer nog:
Hy betoon om Christus wil ook genade aan diegene wat glo en bekeer word.
Die dissipels verstaan toe dadelik dat hier van koninkrykswerk gepraat word.
Toe vra hulle: Here, gaan U in hierdie tyd die koninkryk vir Israel weer oprig?
Let daarop dat Jesus hulle nie berispe oor die vraag of die koninkryk weer opgerig gaan word nie, maar wel oor die TYD daarvan.
Om die tye te ken, kom die mens nie toe nie.
Dit is bloot nuuskierigheid, en dit het weinig met die saligheid te make.
Die tye en die geleenthede het God in sy almag bepaal.
Die dubbele woordgebruik dui aan dat elke tyd en geleentheid tot in die fynste besonderheid wel deur God bepaal is.
Dan staan daar in vers 8 weer geskryf dat ons moet werk. Soos wat die geskiedenis aangaan, moet ons iets met die Evangelie doen.
maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judéa en Samaría en tot aan die uiterste van die aarde. (Handelinge 1:8 AFR53)
Nou is ons terug by die begin van die preek - by vers 2.
Die Heilige Gees gaan ons krag gee en dan moet ons die Here se getuies wees.
Ons moet getuig dat die Here Jesus lewe, en dat Hy weggevaar het na die hemel toe.
Dit was ook presies wat op daardie oomblik gebeur het, want toe Jesus aan die dissipels vertel het dat hulle sy getuies moet wees, het 'n wolk Hom voor hulle weggeneem.
'n Baie magtige gebeurtenis vind hier plaas:
Voor hulle oë beweeg die Here Jesus uit die tyd in die ewigheid in.
Dit is 'n bevestiging van God se almag.
Hy word deur geen grense gebind in sy krag nie, en ook nie in die uitvoering van sy raad nie.
Toe staan die dissipels daar en bekyk die hemel.
Hulle was so verbysterd dat hulle eintlik vir die oomblik tot stilstand geruk is.
Die twee manne in wit klere moet hulle eintlik wegstuur om met hulle werk te gaan begin.
Net voor die hemelvaart gee Jesus opdragte, en toe gaan Hy heeltemal onverwags weg.
Die dissipels was nie daarop voorbereid nie.
Die twee manne met die blink klere sê dan daarna dat Jesus net so sal kom soos Hy weggegaan het. Onverwags.
En Hy sal wil sien wat het van sy opdrag geword in die tussentyd.
Met die oomblik van Jesus se weggaan het die eindtyd begin.
Die hemelvaart en die wederkoms van Christus is dus onlosmaaklik aan mekaar verbind.
Ons wag nou op die wederkoms - maar toon ons lewe en ons wêreld die tekens van die verwagting van die wederkoms?
Dit lyk eerder asof ons wêreld - soos die wêreld in Noag se tyd - die mag en tyd wat God aan hom skenk, gebruik om hom ryp te maak vir die oordeel van die Here.
Openbaringe 13 tot die laaste hoofstuk leer dit ook so: Wanneer die wêreld op die hoogtepunt van sy mag sal wees, gaan dit plotseling ineenstort met die verskyning van Christus. Die laaste dae gaan ook verskriklike dae wees.
Maar ons hoef ons nie dood te bekommer oor hierdie dae nie. Ons is veilig.
Ons Here het vir ons die ewige lewe en versoening vir al ons sondes bewerk.
Met sy hemelvaart het hy juis bewys dat geen krag Hom gaan stuit of kan stuit om dit wat Hy Hom voorgeneem het, nie te doen nie.
Wat Hy op die aarde met sy lyde en sterwe verwerf het, dit versorg Hy nou uit die hemel deur sy Woord en die kragtige werking van sy Gees hier onder ons - tot met sy wederkoms.
Ons lees dat die wederkoms so sal gebeur (Matteüs 24:30 vv):
En dan sal die teken van die Seun van die mens in die hemel verskyn, en dan sal al die stamme van die aarde rou bedryf en die Seun van die mens sien kom op die wolke van die hemel met groot krag en heerlikheid. En Hy sal sy engele uitstuur met harde trompetgeluid, en hulle sal sy uitverkorenes versamel uit die vier windstreke, van die een einde van die hemele af tot die ander einde daarvan. (Matteus 24:30-31 AFR53)
Die betekenis van die hemelvaart is dus dat God daarmee aan ons openbaar:
dat sy krag strek oor hierdie wêreld en die een van die engele;
en oor hierdie tyd en oor die hiernamaals
en dat hierdie openbaring van sy krag ons geloof moet versterk om Hom te loof en te prys, en om altyd te leef met die sekerheid dat ons aan God behoort en dat niks ons van Hom kan vervreem nie - nie nou nie en ook nie tot in ewigheid nie.
Datum: 05 Mei 2005 Hemelvaart