Chandragupta Maurya tydlyn - Geskiedenis Podcasts - 2021
c. 350 vC - 275 vC
Lewe van Kautilya, Indiese staatsman en filosoof, hoofadviseur en premier van die Indiese keiser Chandragupta.
340 vC - 298 vC
Die lewe van die Indiese keiser Chandragupta, eerste heerser van die Mauryan -ryk.
c. 321 BCE - c. 297 v.G.J
Dhana Nanda, koning van Magadha, word deur Chandragupta Maurya vermoor.
Chandragupta Maurya neem die troon van Magadhan oor en brei die koninkryk uit oor Noord- en Sentraal -Indië.
c. 320 vC - omstreeks. 180 vC
Mauryan -bewind in die Gandhara -streek, begin met Chandragupta Maurya.
Keiser Chandragupta onderteken 'n verdrag met Seleucos I, wat grense daarstel en die Punjab aan Chandragupta gee in ruil vir 500 oorlogsolifante.
Chandragupta abdikeer vrywillig die troon ten gunste van sy seun Bindusara. Volgens Jain -bronne het Chandragupta 'n asketiese en volgeling van Jainisme geword, suidwaarts migreer en homself doodgemaak.
Indiese geskiedenis van Mauryan Empire – Chandragupta Maurya
Die Maurya -ryk is in 322 vC deur Chandragupta Maurya gestig. Hy het die Nanda -dinastie omvergewerp. Chandragupta het sy kapasiteit weswaarts oor Sentraal- en Wes -Indië uitgebrei.
Soos deur die legende aangedui, het die instrukteur Chanakya sy Chandragupta Maurya oorreed om die koninkryk van Magadha te oorwin. Hy het hom aangesê om dit te doen omdat hy deur Dhana Nanda beledig is.
Chandragupta Maurya het die Maurya -ryk noord en wes uitgebrei toe hy die Masedoniese Satrapies oorwin het. Hy het ook die Seleucid-Mauryan-oorlog gewen.
Gedurende daardie tyd was die Maurya -ryk waarskynlik die grootste ryk ter wêreld. Die Maurya-ryk, wat die grootste deel van Suid-Asië behels, is opgeneem deur die triomf van die Indo-Gangetiese vlakte. Die hoofstad was geleë in Pataliputra.
Die koninkryk was die grootste politieke entiteit wat op die Indiese subkontinent bestaan ​​het. Dit was veronderstel om meer as 5 miljoen vierkante kilometer op sy hoogtepunt onder Ashoka uit te reik. Die volgende is die sub-onderwerpe wat in hierdie artikel bespreek sal word.
Chanakya se Arthashastra
Edikte van Ashoka
Wil u UPSC in die eerste poging kraak? Sluit aan by UPSC Telegram Channel
Chandragupta Maurya was die stigter van die Mauryan -ryk in die ou Indië. Hy was op 'n beskeie grondslag opgelei en gelei deur Chanakya, wat 'n buitengewone invloed op die rangskikking van sy domein gehad het.
Saam het Chandragupta en Chanakya waarskynlik die grootste domein op die Indiese subkontinent saamgestel. Soos deur Jain -bronne aangedui is, het hy later sy koninkryk ontken en 'n priester van Jain geword.
Die lewe en prestasies van Chandragupta word uitgebeeld in Griekse, Hindoe-, Boeddhistiese en Jain -geskrifte. In Griekse en Latynse rekords word Chandragupta genoem Sandrokottos of Androcottus.
Chandragupta Maurya was 'n deurslaggewende figuur gedurende die hele bestaan ​​van Indië. Voor sy konsolidasie van mag het Alexander die Grote die noordwestelike Indiese subkontinent aangeval. Maar hy het sy geveg in 324 vC laat vaar.
Hy het 'n erfenis van 'n paar Indo-Griekse koninkryke in die noordweste van Indië nagelaat. Chandragupta het die standaarde van staatskapinge toegepas, 'n enorme gewapende mag opgebou en die grense van sy domein bly toeneem.
Chandragupta se domein reik uit Bengale na 'n groot deel van die Indiese subkontinent. Maar behalwe vir die distrikte wat tans Tamil Nadu, Kerala en Odisha is. Die reël van Chandragupta was 'n tydperk van monetêre floreer, veranderings en raamwerkontwikkeling.
Baie godsdienste floreer in Indië binne sy domein. 'N Gedenkteken vir Chandragupta Maurya bestaan ​​op die Chandragiri-helling langs die sewende-eeuse hagiografiese gravure.
Megasthenes was 'n Griekse gesant van Seleucus I Nicator in die hof van Chandragupta Maurya. Arrian verduidelik dat Megasthenes in Arachosia gewoon het, saam met die satrap Sibyrtius, vanwaar hy Indië besoek het. Megasthenes bespreek gereeld sy ontmoeting met Sandracottus, die koning van die Indiërs.
Megasthenes het Indië op 'n stadium tussen c. 302 en 288 vC, tydens die bewind van Chandragupta Maurya. Die spesifieke datums van sy besoek aan Indië en die duur van sy verblyf in Indië is onseker.
Moderne navorsers aanvaar meestal dat Seleucus hom na die onderhandeling met Chandragupta na Indië gestuur het.
Arrian beweer dat Megasthenes Porus ontmoet het. Hierdie saak is in alle opsigte verkeerd, behalwe as ons aanvaar dat Megasthenes saam met Alexander die Grote gegaan het tydens die Griekse aanval op Indië.
Megasthenes het die hoofstad van Mauryan Pataliputra besoek. Maar dit is nie seker watter verskillende dele van Indië hy besoek het nie.
Dit lyk asof hy deur die Punjab-distrik in die noordweste van Indië gegaan het, aangesien hy 'n punt-vir-punt verslag gee van die waterweë hier. Hy moes toe 'n reis na Pataliputra langs die Yamuna- en die Ganga -riviere gemaak het.
Megasthenes het data oor Indië in sy boek Indica versamel. Maar dit is tans 'n verlore werk, maar dit kom oor na die aanhalings van die latere joernaliste.
Daar was ander Griekse besoekers aan die Indiese hof na Megasthenes. Hulle was Deimachus as gesant vir Bindusara en Dionysius as verteenwoordiger van Ashoka.
Die Arthashastra verwys na 'n daad van politieke diskresie wat in Indië na vore gekom het. Dit word geïllustreer deur die saamgestelde materiaal oor posisie, strategie en militêre prosedure saamgestel deur Kautilya. Kautilya was 'n akademikus aan die Taxila Universiteit.
Hy word later die premier van die Mauryan -ryk. Hy word genoem die Indiese Machiavelli. Dit is as gevolg van sy onbetwiste en vinnige prosedures en strategieë. Dit weerspieël 'n manier om regeringskwessies, -strategie en -gevegte te hanteer.
Sy Arthashastra-teks het gesuggereer dat daar geen metodes aan die ander kant van 'n heerser was om sy domein uit te brei of invloed te kry nie, net soos die korrupte sedes om pyniging, dubbelsinnigheid, dubbele handel en spioenasie toe te laat, soos die werklike voorstel, 'n gebied, rykdom te erken , en invloed.
Arthashastra praat oor die eienskappe en bevele wat nodig is vir 'n heerser om sy onderdane te lei.
Volgens Kautilya is 'n koning een wat:
Het selfbeheersing en het die onvriendelike versoekings van die sintuie oorwin.
Kweek die verstand deur konsultasie met ouderlinge.
Hou sy oë oop en bly op hoogte van spioene.
Is altyd aktief in die bevordering van die beskerming en welsyn van die mense.
Verseker die bespiegeling van die temas van hul Dharma volgens gesag en voorbeeld.
Verbeter sy eie dissipline deur sy leer in alle kennisgebiede te verbeter.
Hy verheug hom oor sy onderdane deur hulle te verryk.
Bindusara sterf in 272 vC en word opgevolg deur sy seun, Ashoka die Grote (304-232 vC). As 'n jeugdige heerser was Ashoka (r. 272-232 v.G.J.) 'n uitstekende administrateur wat opstand in Ujjain en Taxila verslaan het. As heerser was hy doelgerig en kragtig.
Dus, herbevestig die oorheersing van die Empire 's in die suide en westelike Indië. Dit was in elk geval sy triomf van Kalinga (262-261 v.C.) wat die belangrikste gebeurtenis in sy lewe was. In Kalinga is ongeveer 100,000 krygers en mense vermoor, waaronder meer as 10,000 van Ashoka se eie mans.
'N Groot aantal individue is antagonisties beïnvloed deur die verwoesting en nasleep van die oorlog. Toe hy persoonlik die verwoesting aanskou, het Ashoka berou gekry.
Ondanks die feit dat die verlenging van Kalinga klaar was, het Ashoka die lesse van Boeddhisme begryp en oorlog en brutaliteit ingetrek. Hy het sendelinge gestuur om na Asië te gaan en Boeddhisme na verskillende nasies te versprei.
The Edicts of Ashoka is 'n versameling van meer as dertig inskripsies op pilare. Hulle was ook op klippe en skeidingsverdelers ingeskryf. Dit word toegeskryf aan keiser Ashoka van die Mauryan -ryk wat van 268 vC tot 232 vC regeer het.
Ashoka gebruik die Dhaṃma Lipi (Prakrit in die Brahmi, "Engravings of the Dharma ") om sy eie Edikte uit te beeld. Hierdie gravures is versprei oor die gebiede van die voorpunt van Bangladesh, Indië, Nepal, Afghanistan en Pakistan.
Hulle gee onmiskenbare bewys van Boeddhisme. Die bevele gee 'n volledige uiteensetting van die siening van Ashoka oor dhamma, 'n poging om die komplekse probleme van die samelewing op te los.
Volgens die verklarings het die graad van Boeddhistiese proselitisme gedurende hierdie tydperk tot die omvang van die Middellandse See gekom. Baie Boeddhistiese bakens is gemaak.
Hierdie gravures wys Ashoka se nakoming van die Boeddhistiese denkwyse wat dharma genoem word, " Law ". Die gravures toon sy pogings om die Boeddhistiese dharma deur sy hele koninkryk op te bou.
Ondanks die feit dat daar na Boeddhisme as Gautama Boeddha verwys word, fokus die bevele op sosiale en goeie statute. Dit was op die oop plekke geleë en was bedoel vir individue om na te gaan.
Die Mauryan -ryk is in vier gebiede verdeel. Die hoofstad was in Pataliputra. Dit was naby die Gangesrivier in die gevorderde gebied Bihar in Indië.
Die Edikte van Ashoka gee die name van die Mauryan -ryk vier hoofstede. Dit was Tosali in die ooste, Ujjain in die weste, Suvarnagiri in die suide en Taxila in die noorde.
Die hiërargiese struktuur het op die hoogste vlak begin by die soewerein en sy Mantriparishad, of die Ministerraad. Die top van die gemeenskaplike organisasie was die Kumara of koninklike heerser.
Hy bestuur die gebiede as die afgevaardigde van die koning, met die hulp van Mahamatyas. Mahamatyas was basies provinsiale bestuurders. Deur hierdie moderne organisasie het die domein alle dele van die regering op elke vlak bestuur, van netheid van die stad tot universele uitruil.
Kunste van die Mauryan-tydperk kan ingedeel word in beeldhouwerke (pilare en standbeelde), rotse-argitektuur, Stupas.
Twee van die mees gevierde figure in die Mauryan -tydsraamwerk is dié van Yaksha en Yakshi.
Dit was voorwerpe van liefde wat geïdentifiseer is met elkeen van die drie godsdienste - Jainisme, Hindoeïsme en Boeddhisme.
Die puntigste kennisgewing van Yakshi kan gevind word in Silappadikaram, 'n Tamil -boek.
Die middel van die naakte manlike figuur wat by Lohanipur by Patna gevind is.
Didargunj Yakshi is gevind in die Didarganj -stad in Patna.
Die boonste gedeelte van Mauryan -pilare is uitgekerf met hoofletters van Bull, The Lion, The olephant, ens. Die skag van die pilare is gepoleer. Ashoka -pilare, (gewoonlik gemaak van maansandsteen), as 'n simbool van die staat, het 'n groot betekenis in die hele Mauryan -ryk gehad.
Doel: Die hoofdoel was om die Boeddhistiese filosofie en hofbevele in die hele Mauryan -koninkryk te versprei.
Taal: Terwyl die meeste Ashoka -rubriekopdragte in die Pali- en Prakrit -taal was, is daar ook min in Grieks of Aramees geskryf.
Ontwerp: Mauryan -kolomme bevat basies vier afdelings:
As: 'N Lang skag het die basis gevorm en bestaan ​​uit 'n enkele stuk klip of klipmonument.
Hoofstad: Op die kop van die paal lê die hoofstad, wat óf in lotus gevorm is, óf as 'n klokkie gevorm is.
Abacus: Bo die hoofstad was daar 'n rotonde of 'n reghoekige basis wat bekend staan ​​as die wiskundige toestel.
Kapitaalfiguur: Al die hoofletters (normale wesens soos 'n bul, leeu, olifant, ensovoorts) is ongelooflik en sny oorblywende op 'n vierkantige of ronde wiskundige toestel.
Standbeelde van Yakshas en Yakhinis uit die Mauryan -tydperk word aangetref op plekke soos Patna, Vidisha, Mathura, ens. Dit is groot, gepoleer en staande.
Standbeelde het 'n vol ronde gesig en uitgesproke wang. Beeldhouers het fisiognomiese vaardighede. Fisiognomiese besonderhede word in standbeelde vasgelê. Brahmaniese gode voorgestel in beeldhouvorm.
Baie rotse is tydens die Mauryan-ryk uitgekap. Grotte het die doel van viharas, Chaityas, ens. Lomas Rishi -grot, Gaya, Bihar gedien, is so 'n voorbeeld. Die grot is versier met halfsirkelvormige Chaitya.
Die rotsafsny-tegniek word gebruik om beelde te sny. Dhauli-rotsgesnyde olifant is so 'n voorbeeld: die bou van rotsgrotte het voortgegaan soos in die Mauryan-tydperk.
Hierdie periode het egter twee soorte rotsgrotte ontwikkel - Chaitya en Viharas. Chaitya was 'n reghoekige gebedsaal met 'n stupa in die middel, vir gebedsdoeleindes, en Viharas is gebruik as die wonings van die monnike.
Udayagiri- en Khandagiri -grotte in Bhubaneshwar, Odisha, is deur die Kalinga -koning Kharavela beskerm en is ook bekend vir die Hathigumpha -inskripsie (in Brahmi -skrif).
Die Ranigumpha-grot in Udayagiri is dubbelverdieping en het pragtige beeldhouwerke.
Die gewildheid van Boeddhisme het gelei tot die bou van baie Stupas gedurende die Mauryan -tydperk. Die argitektuur van Stupas was aanvanklik eenvoudiger, maar dit het later kompleks geword. Die stupa bestaan ​​uit 'n silindriese trommel, sirkelvormige Anda, Harmika, Chhatra.
Die Gandhara School of Art of Greco-Indian School of Art (Eerste beeldhoukundige voorstelling van Boeddha in die menslike struktuur) het sy vertrekpunt in die Griekse konvensie (Griekse indringers het die gebruike van die Griekse en Romeinse klipgravers saamgevoeg) wat ook saamgevoeg is met die provinsiale of buurtspesialiteit van die tyd.
Ondersteuning: hierdie skool is verkleineer deur die heersers van Shaka en Kushan.
Belangrike fokuspunte van die Gandhara -vakskool was Jalalabad (Oos -Afghanistan), Hadda ('n verouderde gebied van Gandhara), Begram (Parwan -streek in Afghanistan) en Taxila (Pakistan).
Belangrike kenmerke: Boeddha is afgebaken in Gandhara Art, deur vier soorte handbewegings genaamd Mudras:
Abahayamudra: Dui op moed
Dhyana mudra: Dui op deurdagte posisie
Dharmachakra Mudra: beteken om die wiel te draai.
Bhumisparsha Mudra: Raak die aarde met sy regterhand aan en roep dit om die waarheid waar te neem.
Die naam "Maurya" kom nie voor in die inskripsies van Ashoka nie, of in die hedendaagse Griekse verslae soos Megasthenes se Indika, maar dit word bevestig deur die volgende bronne: 
Die Junagadh -rotsopskrif van Rudradaman (ongeveer 150 nC) voorvoegsels "Maurya" by die name Chandragupta en Ashoka. 
Die Puranas (ongeveer 4de eeu nC of vroeër) gebruik Maurya as 'n dinastiese benaming. 
Die Boeddhistiese tekste sê dat Chandragupta tot die "Moriya" -stam van die Shakyas behoort, die stam waartoe Gautama Boeddha behoort het. 
Volgens die Jain -tekste is Chandragupta die seun van 'n koninklike opsigter van poue (mayura-poshaka).  noem hulle ook as 'moriyar'en noem dit nadat die inskripsie van Nandas  (uit die stad Bandanikke, Noord -Mysore) van die 12de eeu nC, Mauryya chronologies genoem het as een van die dinastieë wat in die streek geheers het. 
Volgens sommige geleerdes noem Kharavela se Hathigumpha-inskripsie (2de-1ste eeu vC) die era van die Maurya-ryk as Muriya Kala (Mauryan-era), , maar hierdie lesing word betwis: ander geleerdes-soos die epigrafis DC Sircar-lees die frase as mukhiya-kala ("die belangrikste kuns"). 
Volgens die Boeddhistiese tradisie het die voorouers van die Maurya -konings hulle gevestig in 'n gebied waar poue (mora in Pali) was volop. Daarom het hulle bekend gestaan ​​as 'Moriyas', letterlik 'wat tot die plek van poue behoort'. Volgens 'n ander Boeddhistiese verslag het hierdie voorouers 'n stad met die naam Moriya-nagara ("Moriya-stad") gebou, wat so genoem is, omdat dit gebou is met die "stene wat soos poue se nekke gekleur is". 
Die verbinding van die dinastie met die poue, soos genoem in die Boeddhistiese en Jain -tradisies, word blykbaar bevestig deur argeologiese bewyse. Poufigure word byvoorbeeld aangetref op die Ashoka -pilaar by Nandangarh en verskeie beelde op die Groot Stupa van Sanchi. Op grond van hierdie bewyse teoretiseer moderne geleerdes dat die pou moontlik die embleem van die dinastie was. 
Sommige latere skrywers, soos Dhundiraja ('n kommentator op die Mudrarakshasa) en 'n aantekenaar van die Vishnu Purana, verklaar dat die woord "Maurya" afgelei is van Mura en die moeder van die eerste Maurya -koning. Die Puranas self maak egter geen melding van Mura nie en praat nie van 'n verband tussen die Nanda en die Maurya -dinastieë nie.  Dhundiraja se afleiding van die woord blyk sy eie uitvinding te wees: volgens die Sanskrit -reëls kan die afgeleide van die vroulike naam Mura (IAST: Murā) 'Maureya' wees, die term 'Maurya' kan slegs afgelei word van die manlike "Mura". 
Voor die Maurya -ryk het die Nanda -ryk oor die grootste deel van die Indiese subkontinent geheers. Die Nanda -ryk was 'n groot, militaristiese en ekonomies kragtige ryk as gevolg van die verowering van die Mahajanapadas. Volgens verskeie legendes het Chanakya na Pataliputra, Magadha, die hoofstad van die Nanda -ryk, gereis waar Chanakya as minister vir die Nandas gewerk het. Chanakya is egter beledig deur die keiser Dhana Nanda, van die Nanda -dinastie en Chanakya het wraak gesweer en belowe om die Nanda -ryk te vernietig.  Hy moes vlug om sy lewe te red en gaan na Taxila, 'n noemenswaardige sentrum van leer, om as onderwyser te werk. Op een van sy reise het Chanakya gesien hoe 'n paar jong mans 'n plattelandse spel speel terwyl hulle 'n geveg voer. Hy was beïndruk deur die jong Chandragupta en het koninklike eienskappe in hom gesien as iemand wat regeer.
Intussen het Alexander die Grote sy Indiese veldtogte gelei en na Punjab gegaan. Sy leër het by die Beasrivier gemuterniseer en geweier om verder ooswaarts te vorder toe hy deur 'n ander leër gekonfronteer word. Alexander keer terug na Babilon en herontplooi die meeste van sy troepe wes van die Indusrivier. Kort nadat Alexander in 323 VHJ in Babilon gesterf het, het sy ryk in onafhanklike koninkryke gefragmenteer onder leiding van sy generaals. 
Die Maurya -ryk is gestig in die Groter Punjab -streek onder leiding van Chandragupta Maurya en sy mentor Chanakya. Chandragupta is deur Chanakya na Taxila geneem en is onderrig oor staatskaping en bestuur. Chandragupta het 'n weermag vereis en plaaslike militêre republieke, soos die Yaudheyas wat die Alexanders -ryk verset het, gewerf en geannekseer. Die Mauriaanse leër het vinnig opgestaan ​​om die prominente streekmoondheid in die noordweste van die Indiese subkontinent te word. Die Mauriaanse leër verower toe die satraps wat deur die Masedoniërs gevestig is.  Antieke Griekse historici Nearchus, Onesictrius en Aristobolus het baie inligting verskaf oor die Mauryan -ryk.  ​​Die Griekse generaals Eudemus en Peithon regeer in die Indusvallei tot ongeveer 317 v.C., toe Chandragupta Maurya (met die hulp van Chanakya, wat nou sy adviseur was) die Griekse goewerneurs beveg en verdryf, en daarna die Indusvallei onder die beheer van sy nuwe setel in Magadha. 
Die afkoms van Chandragupta Maurya is gehul in geheimsinnigheid en omstredenheid. Aan die een kant 'n aantal ou Indiese verslae, soos die drama Mudrarakshasa (Seëlring van Rakshasa – Rakshasa was die premier van Magadha) deur Vishakhadatta, beskryf sy koninklike afkoms en skakel hom selfs met die Nanda -familie. In die vroegste Boeddhistiese tekste, Mahaparinibbana Sutta, word na 'n kshatriya -stam bekend as die Mauryas verwys. Dit is egter moeilik om enige gevolgtrekkings te maak sonder verdere historiese bewyse. Chandragupta verskyn eers in die Griekse verslae as 'Sandrokottos'. As 'n jong man word gesê dat hy Alexander ontmoet het.  Chanakya het die Nanda -koning ontmoet, hom kwaad gemaak en 'n noue ontkoming gemaak. 
Verowering van Magadha
Chanakya het Chandragupta Maurya en sy leër aangemoedig om die troon van Magadha oor te neem. Met behulp van sy intelligensie -netwerk het Chandragupta baie jong mans van regoor Magadha en ander provinsies bymekaargemaak, mans ontsteld oor die korrupte en onderdrukkende heerskappy van koning Dhana Nanda, plus die hulpbronne wat nodig was vir sy leër om 'n lang reeks gevegte te voer. Hierdie mans was die voormalige generaal van Taxila, bekwame studente van Chanakya, die verteenwoordiger van koning Parvataka, sy seun Malayaketu en die heersers van klein state. Die Masedoniërs (beskryf as Yona of Yavana in Indiese bronne) het dan moontlik saam met ander groepe deelgeneem aan die gewapende opstand van Chandragupta Maurya teen die Nanda -dinastie.   Die Mudrarakshasa van Visakhadutta sowel as die Jaina -werk Parisishtaparvan praat oor Chandragupta se alliansie met die Himalaja -koning Parvataka, dikwels geïdentifiseer met Porus,   alhoewel hierdie identifikasie nie deur alle historici aanvaar word nie.  Hierdie Himalaja -alliansie het Chandragupta 'n saamgestelde en kragtige leër gegee wat bestaan ​​uit Yavanas (Grieke), Kambojas, Shakas (Skithiërs), Kiratas (Himalaja), Parasikas (Perse) en Bahlikas (Bactrians) wat Pataliputra (ook genoem Kusumapura) geneem het. "Die stad van blomme"): 
Kusumapura is uit elke rigting beleër deur die magte van Parvata en Chandragupta: Shakas, Yavanas, Kiratas, Kambojas, Parasikas, Bahlikas en ander, vergader op advies van Chanakya
Maurya het 'n strategie bedink om Pataliputra binne te val. 'N Slag is aangekondig en die Magadhan -leër is van die stad af na 'n verre slagveld getrek om met Maurya se magte in gesprek te tree. Maurya se generaal en spioene het intussen die korrupte generaal van Nanda omgekoop. Hy het ook daarin geslaag om 'n atmosfeer van burgeroorlog in die koninkryk te skep, wat uitloop op die dood van die troonopvolger. Chanakya het daarin geslaag om die gewilde sentiment te wen. Uiteindelik het Nanda bedank en die mag aan Chandragupta oorgegee, in ballingskap gegaan en nooit weer van hom gehoor nie. Chanakya het die eerste minister, Rakshasas, gekontak en hom laat verstaan ​​dat sy lojaliteit aan Magadha was, nie aan die Nanda -dinastie nie, en dring daarop aan dat hy in die amp bly. Chanakya herhaal ook dat die keuse om teë te staan ​​'n oorlog sou begin wat Magadha ernstig sou raak en die stad sou vernietig. Rakshasa het Chanakya se redenasie aanvaar, en Chandragupta Maurya is wettig geïnstalleer as die nuwe koning van Magadha. Rakshasa het die hoofadviseur van Chandragupta geword, en Chanakya het die pos van 'n ouer staatsman aanvaar.
Na die dood van Alexander die Grote in 323 vC, het Chandragupta in 305 vC 'n reeks veldtogte gelei om satrapies in die Indusvallei en noordwes van Indië te neem.  Toe Alexander se oorblywende troepe na die weste teruggekeer is, het Seleucus I Nicator geveg om hierdie gebiede te verdedig. Uit antieke bronne is nie baie besonderhede van die veldtogte bekend nie. Seleucus is verslaan en teruggetrek in die bergagtige gebied van Afghanistan. 
Die twee heersers het in 303 vC 'n vredesverdrag gesluit, insluitend 'n huweliksverbond. Onder sy voorwaardes het Chandragupta die satrapies van Paropamisadae (Kamboja en Gandhara) en Arachosia (Kandhahar) en Gedrosia (Balochistan) ontvang. Seleukus I het die 500 oorlogsolifante ontvang wat 'n deurslaggewende rol sou speel in sy oorwinning teen Westerse Hellenistiese konings tydens die Slag van Ipsus in 301 vC. Diplomatieke betrekkinge is gevestig en verskeie Grieke, soos die historikus Megasthenes, Deimakos en Dionysius, woon by die Mauryan -hof. 
Megasthenes was veral 'n noemenswaardige Griekse ambassadeur in die hof van Chandragupta Maurya.  Volgens Arrian het ambassadeur Megasthenes (ongeveer 350 - ongeveer 290 vC) in Arachosia gewoon en na Pataliputra gereis.  Megasthenes se beskrywing van die Mauriaanse samelewing as vryheidsliefhebbers het Seleucus 'n manier gegee om inval te vermy, maar die onderliggende besluit van Seleucus was die onwaarskynlikheid van sukses. In latere jare het Seleucus se opvolgers diplomatieke betrekkinge met die Ryk onderhou op grond van soortgelyke verslae van terugreisende reisigers. 
Chandragupta het 'n sterk gesentraliseerde staat gestig met 'n administrasie in Pataliputra, wat volgens Megasthenes 'omring was deur 'n houtmuur deurboor deur 64 hekke en 570 torings'. Aelian, hoewel hy nie uitdruklik Megasthenes aangehaal het nie en ook nie Pataliputra genoem het nie, beskryf Indiese paleise as beter as die Persa Susa of Ecbatana.  Dit lyk asof die stad se argitektuur baie ooreenkomste gehad het met die Persiese stede van die tydperk. 
Chandragupta se seun Bindusara het die heerskappy van die Mauryan -ryk uitgebrei na die suide van Indië. Die beroemde Tamil -digter Mamulanar uit die Sangam -literatuur het beskryf hoe gebiede suid van die Deccan -plato wat uit die Tamil -land bestaan, deur die Maurya -leër binnegeval is deur troepe uit Karnataka te gebruik. Mamulanar verklaar dat Vadugar (mense wat onmiddellik in die noorde van Tamil Nadu in die Andhra-Karnataka-streke gewoon het) die voorhoede van die Mauriaanse leër was.   Hy het ook 'n Griekse ambassadeur by sy hof gehad, genaamd Deimachus.  Volgens Plutarchus het Chandragupta Maurya die hele Indië onderwerp, en Justin het ook opgemerk dat Chandragupta Maurya 'in besit van Indië' was. Hierdie verslae word bevestig deur Tamil sangam-literatuur wat noem oor Mauryan-inval met hul suid-Indiese bondgenote en die nederlaag van hul mededingers op die heuvel van Podiyil in die distrik Tirunelveli in die huidige Tamil Nadu.  
Chandragupta verloën sy troon en volg die onderwyser van Jain Bhadrabahu.    Daar word gesê dat hy al 'n paar jaar as asket op Shravanabelagola geleef het voordat hy vas, soos volgens die Jain -praktyk sallekhana. 
Bindusara is gebore aan Chandragupta, die stigter van die Mauryan -ryk. Dit word getuig deur verskeie bronne, waaronder die verskillende Puranas en die Mahavamsa.  [ volledige aanhaling nodig ] Hy word getuig van die Boeddhistiese tekste soos Dipavamsa en Mahavamsa ("Bindusaro") die Jain -tekste soos Parishishta-Parvan sowel as die Hindoe -tekste soos Vishnu Purana ("Vindusara").   Volgens die 12de eeuse Jain -skrywer Hemachandra Parishishta-Parvan, die naam van Bindusara se ma was Durdhara.  Sommige Griekse bronne noem hom ook onder die naam "Amitrochates" of die variasies daarvan.  
Die historikus Upinder Singh skat dat Bindusara omstreeks 297 vC die troon bestyg het.  Bindusara, net 22 jaar oud, het 'n groot ryk geërf wat bestaan ​​het uit die huidige noordelike, sentrale en oostelike dele van Indië, asook dele van Afghanistan en Baluchistan. Bindusara het hierdie ryk uitgebrei tot die suidelike deel van Indië, sover dit nou bekend staan ​​as Karnataka. Hy het sestien state onder die Mauryan -ryk gebring en so byna die hele Indiese skiereiland verower (daar word gesê dat hy die 'land tussen die twee seë' verower het - die skiereiland tussen die Baai van Bengale en die Arabiese See). Bindusara het nie die vriendelike Tamil -koninkryke van die Cholas verower nie, onder beheer van koning Ilamcetcenni, die Pandyas en Cheras. Afgesien van hierdie suidelike state, was Kalinga (moderne Odisha) die enigste koninkryk in Indië wat nie deel uitgemaak het van Bindusara se ryk nie.  Dit is later verower deur sy seun Ashoka, wat gedien het as onderkoning van Ujjaini tydens die regering van sy vader, wat die belangrikheid van die stad beklemtoon.  
Bindusara se lewe is nie so goed as die van sy pa Chandragupta of sy seun Ashoka gedokumenteer nie. Chanakya het tydens sy bewind voortgegaan om as premier te dien. Volgens die Middeleeuse Tibetaanse geleerde Taranatha wat Indië besoek het, het Chanakya Bindusara gehelp "om die edeles en konings van die sestien koninkryke te vernietig en sodoende absolute meester te word van die gebied tussen die oostelike en westelike oseane".  Tydens sy bewind het die burgers van Taxila twee keer in opstand gekom. Die rede vir die eerste opstand was die wanadministrasie van Susima, sy oudste seun. Die rede vir die tweede opstand is onbekend, maar Bindusara kon dit nie in sy leeftyd onderdruk nie. Dit is verpletter deur Ashoka na Bindusara se dood. 
Bindusara handhaaf vriendskaplike diplomatieke betrekkinge met die Helleense wêreld. Deimachus was die ambassadeur van Seleucid keiser Antiochus I by die hof van Bindusara.  Diodorus verklaar dat die koning van Palibothra (Pataliputra, die Mauryan -hoofstad) 'n Griekse skrywer, Iambulus, verwelkom het. Hierdie koning word gewoonlik geïdentifiseer as Bindusara.  Plinius verklaar dat die Egiptiese koning Philadelphus 'n gesant met die naam Dionysius na Indië gestuur het.   Volgens Sailendra Nath Sen blyk dit tydens Bindusara se bewind te gebeur het. 
Anders as sy vader Chandragupta (wat later in die jainisme bekeer het), het Bindusara in die Ajivika -sekte geglo. Bindusara se ghoeroe Pingalavatsa (Janasana) was 'n brahmaan  van die Ajivika -sekte. Bindusara se vrou, koningin Subhadrangi (koningin Dharma/ Aggamahesi) was 'n Brahmin  ook van die Ajivika -sekte uit Champa (huidige Bhagalpur -distrik). Bindusara word toegeskryf aan die toekenning van verskeie toekennings aan Brahmaanse kloosters (Brahmana-bhatto). 
Historiese bewyse dui daarop dat Bindusara in die 270's vC gesterf het. Volgens Upinder Singh sterf Bindusara omstreeks 273 vC.  Alain Daniélou glo dat hy omstreeks 274 vC gesterf het.  Sailendra Nath Sen glo dat hy omstreeks 273–272 vC gesterf het, en dat sy dood gevolg is deur 'n vierjarige opvolgingstryd, waarna sy seun Ashoka in 269–268 vC die keiser geword het.  Volgens die Mahavamsa, Bindusara regeer vir 28 jaar.  Die Vayu Purana, wat Chandragupta se opvolger as "Bhadrasara" noem, verklaar dat hy 25 jaar lank regeer het. 
As 'n jong prins was Ashoka (r. 272–232 vC) 'n briljante bevelvoerder wat opstand in Ujjain en Takshashila verpletter het. As monarg was hy ambisieus en aggressief en herbevestig hy die superioriteit van die Ryk in die suide en westelike Indië. Maar dit was sy verowering van Kalinga (262–261 vC) wat die belangrikste gebeurtenis in sy lewe was. Ashoka het Kalinga gebruik om krag oor 'n groot gebied te projekteer deur 'n vesting daar te bou en dit as 'n besitting te beveilig.  Alhoewel Ashoka se weermag daarin geslaag het om Kalinga -magte van koninklike soldate en burgerlike eenhede te oorweldig, is na raming 100 000 soldate en burgerlikes dood in die woedende oorlogvoering, waaronder meer as 10 000 van Ashoka se eie mans. Honderdduisende mense is nadelig geraak deur die vernietiging en uitval van oorlog. Toe hy persoonlik die verwoesting aanskou, het Ashoka berou gekry. Alhoewel die anneksasie van Kalinga voltooi was, het Ashoka die leerstellings van Boeddhisme omhels en oorlog en geweld verloën. Hy het sendelinge gestuur om deur Asië te reis en Boeddhisme na ander lande te versprei. [ aanhaling nodig ]
Ashoka geïmplementeer beginsels van ahimsa deur jag en gewelddadige sportaktiwiteite te verbied en beëindigde en dwangarbeid te beëindig (baie duisende mense in oorlogsgeteisterde Kalinga is gedwing tot harde arbeid en diensbaarheid). Terwyl hy 'n groot en kragtige leër onderhou het, om die vrede te behou en gesag te handhaaf, het Ashoka vriendelike betrekkinge met state in Asië en Europa uitgebrei, en het hy Boeddhistiese missies geborg. Hy het 'n massiewe veldtog vir die bou van openbare werke regoor die land onderneem. Meer as 40 jaar van vrede, harmonie en voorspoed het Ashoka een van die suksesvolste en beroemdste monarge in die Indiese geskiedenis gemaak. Hy bly 'n geïdealiseerde figuur van inspirasie in die moderne Indië. [ aanhaling nodig ]
Die Edikte van Ashoka, wat in klip gegooi is, word regdeur die subkontinent aangetref. Reeds van so ver wes as Afghanistan en so ver suid as Andhra (Nellore -distrik), gee Ashoka se voorskrifte sy beleid en prestasies uiteen. Alhoewel dit hoofsaaklik in Prakrit geskryf is, is twee daarvan in Grieks geskryf, en een in beide Grieks en Aramees. Ashoka se bevele verwys na die Grieke, Kambojas en Gandharas as mense wat 'n grensgebied van sy ryk vorm. Hulle getuig ook daarvan dat Ashoka gesante na die Griekse heersers in die Weste tot by die Middellandse See gestuur het. Die bevele noem presies elkeen van die heersers van die destydse Griekse wêreld, soos Amtiyoko (Antiochus), Tulamaya (Ptolemeus), Amtikini (Antigonos), Maka (Magas) en Alikasudaro (Alexander) as ontvangers van Ashoka se proselitisme. [ aanhaling nodig ] Die edikte vind ook hul gebied presies '600 yojanas weg' ('n yojanas ongeveer 7 myl), wat ooreenstem met die afstand tussen die sentrum van Indië en Griekeland (ongeveer 4 000 myl). 
Ashoka is 50 jaar lank gevolg deur 'n opeenvolging van swakker konings. Hy is opgevolg deur Dasharatha Maurya, wat die kleinseun van Ashoka was. Nie een van Ashoka se seuns kon die troon agter hom bestyg nie. Mahendra, sy eersgeborene, sou Boeddhisme in die wêreld versprei. Kunala Maurya was blind en kon dus nie die troon bestyg nie en Tivala, seun van Kaurwaki, is selfs vroeër as Ashoka dood. 'N Ander seun, Jalauka, het nie veel storie agter die rug nie.
Die ryk het baie gebiede onder Dasharatha verloor, wat later deur Samprati, Kunala se seun, herower is. Post Samprati het die Mauryas stadig baie gebiede verloor. In 180 vC is Brihadratha Maurya, vermoor deur sy generaal Pushyamitra Shunga in 'n militêre parade sonder erfgenaam. Daarom het die groot Maurya -ryk uiteindelik geëindig, wat aanleiding gegee het tot die Shunga -ryk.
Die redes vir die agteruitgang is onder meer die opvolging van swak konings na Aśoka Maurya, die verdeling van die ryk in twee, die groeiende onafhanklikheid van sommige gebiede binne die ryk, soos die wat deur Sophagasenus beheer word, 'n hoogs swaar administrasie waar gesag heeltemal in die hande van 'n paar persone, 'n afwesigheid van enige nasionale bewussyn,  die suiwer omvang van die ryk wat dit ongemaklik maak, en inval deur die Grieks-Baktriese Ryk.
Sommige historici, soos H. C. Raychaudhuri, het aangevoer dat die pasifisme van Ashoka die 'militêre ruggraat' van die Maurya -ryk ondermyn het. Ander, soos Romila Thapar, het gesuggereer dat die omvang en impak van sy pasifisme 'erg oordrewe' is. 
Shunga -staatsgreep (185 v.C.)
Boeddhistiese rekords soos die Ashokavadana skryf dat die moord op Brihadratha en die opkoms van die Shunga -ryk gelei het tot 'n golf van godsdienstige vervolging vir Boeddhiste,  en 'n herlewing van Hindoeïsme. Volgens sir John Marshall was  Pushyamitra moontlik die hoofskrywer van die vervolgings, hoewel later Shunga -konings blykbaar meer ondersteunend was vir Boeddhisme. Ander historici, soos Etienne Lamotte  en Romila Thapar,  onder andere, het aangevoer dat argeologiese bewyse ten gunste van die aantygings van vervolging van Boeddhiste ontbreek, en dat die omvang en omvang van die gruweldade oordrewe is.
Oprigting van die Indo-Griekse Koninkryk (180 vC)
Die val van die Mauryas het die Khyberpas onbewaak gelaat, en 'n golf van buitelandse inval het gevolg. Die Grieks-Baktriese koning, Demetrius, het voordeel getrek uit die uitbreek, en hy het die suide van Afghanistan en dele van noordwestelike Indië omstreeks 180 vC verower en die Indo-Griekse koninkryk gevorm. Die Indo-Grieke sou ongeveer 'n eeu lank besit in die Trans-Indus-gebied behou en in Sentraal-Indië uitstap. Onder hulle het die Boeddhisme floreer, en een van hulle konings, Menander, het 'n beroemde figuur van Boeddhisme geword, en hy sou 'n nuwe hoofstad van Sagala, die moderne stad Sialkot, vestig. Die omvang van hul domeine en die lengte van hul heerskappy is egter onderhewig aan baie debatte. Numismatiese bewyse dui aan dat hulle hul besit in die subkontinent behou het tot met die geboorte van Christus. Alhoewel die omvang van hul suksesse teen inheemse moondhede soos die Shungas, Satavahanas en Kalingas onduidelik is, is dit duidelik dat Skytiese stamme, herdoop tot Indo-Skitheërs, die afsterwe van die Indo-Grieke van ongeveer 70 vC tot gevolg gehad het en lande behou het. in die trans-Indus, die streek Mathura en Gujarat. [ aanhaling nodig ]
Megasthenes noem militêre bevel wat bestaan ​​uit ses rade van vyf lede elk, (i) vloot (ii) militêre vervoer (iii) infanterie (iv) kavallerie met katapulte (v) wa -afdelings en (vi) olifante. 
Die Ryk was verdeel in vier provinsies, met die keiserlike hoofstad Pataliputra. Uit Ashokan -edikte is die name van die vier provinsiale hoofstede Tosali (in die ooste), Ujjain (in die weste), Suvarnagiri (in die suide) en Taxila (in die noorde). Die hoof van die provinsiale administrasie was die Kumara (koninklike prins), wat die provinsies as die verteenwoordiger van die koning beheer het. Die kumara is bygestaan ​​deur Mahamatyas en ministerraad. Hierdie organisatoriese struktuur is weerspieël op die keiserlike vlak met die keiser en syne Mantriparishad (Raad van Ministers). [ aanhaling nodig ]. Die mauriërs het 'n goed ontwikkelde muntmuntstelsel ingestel. Munte was meestal gemaak van silwer en koper. Sekere goue munte was ook in omloop. Die muntstukke is wyd gebruik vir handel en handel 
Geskiedkundiges beweer dat die organisasie van die Ryk in ooreenstemming was met die uitgebreide burokrasie wat Kautilya in die Arthashastra beskryf het: 'n gesofistikeerde staatsdiens beheer alles, van munisipale higiëne tot internasionale handel. Die uitbreiding en verdediging van die ryk is moontlik gemaak deur wat tydens die ystertydperk blykbaar een van die grootste leërs ter wêreld was.  Volgens Megasthenes het die ryk 'n weermag van 600 000 infanterie, 30 000 kavallerie, 8 000 strydwaens en 9 000 oorlogsolifante gehad, behalwe volgelinge en dienaars.  'n Groot spioenasiestelsel het intelligensie ingesamel vir interne en eksterne sekuriteitsdoeleindes. Nadat hy van offensiewe oorlogvoering en ekspansionisme afstand gedoen het, het Ashoka nietemin voortgegaan om hierdie groot leër in stand te hou, om die Ryk te beskerm en stabiliteit en vrede in Wes- en Suid -Asië te vestig. [ aanhaling nodig ]. Alhoewel groot dele onder die beheer van die Mauryan -ryk was, was die verspreiding van inligting en keiserlike boodskap beperk, aangesien baie dele ontoeganklik was en ver van die hoofstad van die ryk geleë was. 
Die verslae van Arthashastra en Megasthenes van Pataliputra beskryf die ingewikkelde munisipale stelsel wat deur die Maurya -ryk gevorm is om sy stede te beheer. 'N Stadsraad wat uit dertig kommissarisse bestaan, is verdeel in ses komitees of rade wat die stad beheer het.Die eerste raad het lone vasgestel en goedere wat voorsien is, opgepas, die tweede raad het reëlings getref vir buitelandse hooggeplaastes, toeriste en sakemanne, die derde raad het rekords en registrasies gemaak, die vierde het opgepas vir vervaardigde goedere en die verkoop van goedere, gereguleerde handel op die vyfde bord, lisensies uitgereik en gewigte nagegaan. en metings, het die sesde bord verkoopsbelasting ingesamel. Sommige stede soos Taxila het outonomie gehad om hul eie munte uit te reik. Die stadsraad het beamptes gehad wat na openbare welsyn omgesien het, soos die instandhouding van paaie, openbare geboue, markte, hospitale, opvoedkundige instellings, ens.  Die amptelike hoof van die dorp was Gramika (in Nagarika).  Die stadsraad het ook 'n paar magistrale magte gehad.
Vir die eerste keer in Suid -Asië het politieke eenheid en militêre veiligheid voorsiening gemaak vir 'n gemeenskaplike ekonomiese stelsel en verbeterde handel en handel, met verhoogde landbouproduktiwiteit. Die vorige situasie met honderde koninkryke, baie klein leërs, kragtige streekhoofde en onderlinge oorlogvoering, het plek gemaak vir 'n gedissiplineerde sentrale owerheid. Boere is bevry van belasting- en oesinvorderingslas van streekkonings, maar betaal eerder aan 'n nasionaal beheerde en streng, maar billike belastingstelsel soos aangedui deur die beginsels in die Arthashastra. Chandragupta Maurya het 'n enkele geldeenheid in Indië gevestig, en 'n netwerk van streekgoewerneurs en administrateurs en 'n staatsdiens het handelaars, boere en handelaars geregtigheid en sekuriteit gebied. Die Mauriaanse leër het baie bendes bandiete, plaaslike privaat leërs en kragtige stamhoofde uitgewis wat hul eie oppergesag in klein gebiede wou afdwing. Alhoewel Maurya regimenteer met die invordering van inkomste, het Maurya ook baie openbare werke en waterweë geborg om produktiwiteit te verbeter, terwyl die interne handel in Indië baie uitgebrei het as gevolg van nuutgevonde politieke eenheid en interne vrede. [ aanhaling nodig ]
Onder die Indo-Griekse vriendskapsverdrag, en tydens Ashoka se bewind, het 'n internasionale handelsnetwerk uitgebrei. Die Khyberpas, aan die moderne grens van Pakistan en Afghanistan, het 'n strategies belangrike handelshaven en omgang met die buitewêreld geword. Griekse state en Helleense koninkryke in Wes -Asië het belangrike handelsvennote van Indië geword. Handel het ook deur die Maleise skiereiland tot in Suidoos -Asië uitgebrei. Die uitvoer van Indië het sygoed en tekstiele, speserye en eksotiese voedsel ingesluit. Die eksterne wêreld het nuwe wetenskaplike kennis en tegnologie gekry met die uitbreiding van die handel met die Mauryan -ryk. Ashoka het ook die bou van duisende paaie, waterweë, kanale, hospitale, rushuise en ander openbare werke geborg. Die versagting van baie te streng administratiewe praktyke, insluitend belasting- en oesinvordering, het gehelp om produktiwiteit en ekonomiese aktiwiteit in die hele Ryk te verhoog. [ aanhaling nodig ]
Op baie maniere is die ekonomiese situasie in die Mauryan -ryk analoog aan die Romeinse Ryk van 'n paar eeue later. Albei het uitgebreide handelsverbindings en albei het organisasies soortgelyk aan korporasies. Terwyl Rome organisatoriese entiteite gehad het wat grootliks vir openbare staatsgedrewe projekte gebruik is, het Mauryan India baie private kommersiële entiteite gehad. Dit bestaan ​​slegs vir private handel en ontwikkel voor die Mauryan -ryk self. 
Versameling van meestal Mauryan -munte.
Silwer ponsmuntstuk van die Maurya -ryk, met simbole van wiel en olifant. 3de eeu vC. [ aanhaling nodig ]
Mauryan -muntstuk met geboë heuwelsimbool op die agterkant. [ aanhaling nodig ]
Mauryan Empire -muntstuk. Omstreeks laat 4de tot 2de eeu vC. [ aanhaling nodig ]
Mauryan -ryk, keiser Salisuka of later. Omstreeks 207-194 vC. 
In die vroeë tydperk van die ryk was Hindoeïsme 'n belangrike godsdiens.  Die Mauriane was ten gunste van alle darmiese godsdienste soos Hindoeïsme, Jainisme en Boeddhisme. Klein religieuse sektes soos ajivikas het ook beskerming ontvang.
Chandragupta Maurya het Jainisme gevolg nadat hy afgetree het, toe hy afstand doen van sy troon en materiële besittings om by 'n swerwende groep Jain -monnike aan te sluit. Chandragupta was 'n dissipel van die Jain -monnik Acharya Bhadrabahu. Daar word gesê dat hy in sy laaste dae die streng, maar selfreinigende Jain-ritueel van santhara (vas tot die dood) by Shravana Belgola in Karnataka waargeneem het.     Samprati, die kleinseun van Ashoka, het ook Jainisme beskerm. Samprati is beïnvloed deur die leerstellings van Jain -monnike soos Suhastin en daar word gesê dat hy 125,000 hulars in Indië gebou het.  Sommige van hulle word steeds in die stede Ahmedabad, Viramgam, Ujjain en Palitana aangetref. [ aanhaling nodig ] Daar word ook gesê dat Samprati, net soos Ashoka, boodskappers en predikers na Griekeland, Persië en die Midde -Ooste gestuur het vir die verspreiding van Jainisme, maar tot dusver is daar nog geen navorsing op hierdie gebied gedoen nie.  
Dus het Jainisme 'n belangrike krag geword onder die Mauryan -reël. Chandragupta en Samprati word toegeskryf aan die verspreiding van jainisme in Suid -Indië. Daar word gesê dat honderdduisende tempels en stupas tydens hul bewind opgerig is
Magadha, die middelpunt van die ryk, was ook die geboorteplek van Boeddhisme. Ashoka het aanvanklik Hindoeïsme beoefen [ aanhaling nodig ] maar later die Boeddhisme gevolg het na die Kalinga -oorlog, het hy afstand gedoen van ekspansionisme en aggressie, en die strenger bevele van die Arthashastra oor die gebruik van geweld, intensiewe polisiëring en genadelose maatreëls vir belastinginvordering en teen rebelle. Ashoka het 'n missie onder leiding van sy seun Mahinda en dogter Sanghamitta na Sri Lanka gestuur, wie se koning Tissa so bekoor was met Boeddhistiese ideale dat hy dit self aangeneem het en Boeddhisme die staatsgodsdiens gemaak het. Ashoka het baie Boeddhistiese missies na Wes -Asië, Griekeland en Suidoos -Asië gestuur en die opdrag gegee om die bou van kloosters en skole, sowel as die publikasie van Boeddhistiese literatuur oor die hele ryk. Daar word geglo dat hy tot 84.000 stupas in Indië gebou het, soos Sanchi en die Mahabodhi -tempel, en dat hy die gewildheid van Boeddhisme in Afghanistan, Thailand en Noord -Asië, waaronder Siberië, verhoog het. Ashoka het gehelp om die Derde Boeddhistiese Raad van die Boeddhistiese bevele van Indië en Suid -Asië byeen te roep naby sy hoofstad, 'n raad wat baie hervormings en uitbreidings van die Boeddhistiese godsdiens onderneem het. Indiese handelaars het die Boeddhisme aangeneem en 'n groot rol gespeel in die verspreiding van die godsdiens oor die Mauryan -ryk. 
Die grootste monument van hierdie tydperk, uitgevoer tydens die bewind van Chandragupta Maurya, was die ou paleis in Paliputra, moderne Kumhrar in Patna. Opgrawings het die oorblyfsels van die paleis opgegrawe, wat vermoedelik 'n groep van verskeie geboue was, waarvan die belangrikste 'n enorme pilaarhal was wat op 'n hoë substraat van hout was. Die pilare is in gereelde rye geplaas, wat die saal in 'n aantal kleiner vierkantige baaie verdeel het. Die aantal kolomme is 80, elk ongeveer 7 meter hoog. Volgens die ooggetuieverslag van Megasthenes was die paleis hoofsaaklik uit hout gebou en word dit beskou as die paleise van Susa en Ecbatana, met sy vergulde pilare versier met goue wingerdstokke en silwer voëls. Die geboue het in 'n uitgebreide park gestaan ​​met visdamme en 'n groot verskeidenheid sierbome en struike.  [ beter bron nodig ] Kauṭilya's Arthashastra gee ook die metode van paleiskonstruksie uit hierdie tydperk. Later fragmente van klippilare, waaronder een wat byna volledig was, met hul ronde tapse en gladde poets, dui aan dat Ashoka verantwoordelik was vir die bou van die klipkolomme wat die vroeëre houtsoorte vervang het. [ aanhaling nodig ]
Gedurende die Ashokan-periode was steenwerk van 'n hoogs gediversifiseerde orde en bestaan ​​uit hoë vrystaande pilare, relings van stupas, leeutrone en ander kolossale figure. Die gebruik van klip het gedurende hierdie tyd so groot volmaaktheid bereik dat selfs klein fragmente van klipkuns 'n hoë glansende poetsmiddel gekry het wat soos fyn emalje lyk. Hierdie tydperk was die begin van die Boeddhistiese argitektuurskool. Ashoka was verantwoordelik vir die bou van verskeie stupas, wat groot koepels was en simbole van Boeddha dra. Die belangrikste is in Sanchi, Bharhut, Amaravati, Bodhgaya en Nagarjunakonda. Die mees wydverspreide voorbeelde van Mauryan -argitektuur is die Ashoka -pilare en gekerfde edikte van Ashoka, dikwels pragtig versier, met meer as 40 versprei oor die Indiese subkontinent.  [ beter bron nodig ]
Die pou was 'n dinastiese simbool van Mauriane, soos uitgebeeld deur die pilare van Ashoka by Nandangarh en Sanchi Stupa. 
Oorblyfsels van die Ashokan -pilaar in gepoleerde klip (regs van die Southern Gateway).
Oorblyfsels van die skag van die pilaar van Ashoka, onder 'n skuur naby die Southern Gateway.
Pilaar en die inskripsie daarvan (die "skeuring") by ontdekking.
Die beskerming van diere in Indië word bepleit deur die tyd dat die Maurya -dinastie die eerste ryk was om 'n verenigde politieke entiteit in Indië te verskaf; die houding van die Mauryas ten opsigte van woude, hul inwoners en die fauna in die algemeen is van belang. 
Die Mauryas het eerstens na woude as hulpbronne gekyk. Vir hulle was die olifant die belangrikste bosproduk. Militêre mag was destyds nie net afhanklik van perde en mans nie, maar ook van gevegsolifante, wat 'n rol gespeel het in die nederlaag van Seleucus, een van Alexander se voormalige generaals. Die Mauryas het probeer om olifantevoorrade te bewaar, aangesien dit goedkoper was en minder tyd geneem het om wilde olifante te vang, te tem en op te lei as om dit groot te maak. Van Kautilya Arthashastra bevat nie net maksimums op ou staatskapinge nie, maar spesifiseer ook ondubbelsinnig die verantwoordelikhede van amptenare soos die Beskermer van die Olifantwoude. 
Op die grens van die woud moet hy 'n bos vestig vir olifante wat deur bosbouers bewaak word. Die kantoor van die Chief Elephant Forester moet met die hulp van wagte die olifante op enige terrein beskerm. Die doodmaak van 'n olifant is strafbaar met die dood.
Die Mauryas het ook aparte woude aangewys om houtvoorrade te beskerm, asook leeus en tiere vir velle. Elders die Beskermer van diere het ook gewerk om diewe, tiere en ander roofdiere uit te skakel om die bos veilig te maak vir beeste wat wei. [ aanhaling nodig ]
Die Mauryas waardeer sekere bosgebiede in strategiese of ekonomiese terme en het randstene en beheermaatreëls daaroor ingestel. Hulle beskou alle bosstamme met wantroue en beheer hulle met omkopery en politieke onderwerping. Hulle het sommige van hulle, die voedselversamelaars of aranyaca om grense te bewaak en diere vas te vang. Die soms gespanne en konflikgeteisterde verhouding het die Mauryas nietemin in staat gestel om hul uitgestrekte ryk te bewaak. 
Toe Ashoka die Boeddhisme in die laaste deel van sy bewind omhels, het hy beduidende veranderinge in sy bestuurstyl teweeg gebring, wat die beskerming van die fauna insluit, en selfs die koninklike jag laat vaar het. Hy was die eerste heerser in die geskiedenis [ mislukte verifikasie ] om bewaringsmaatreëls vir wild te bepleit en selfs reëls in klipredakte laat opteken. Die bevele verklaar dat baie die voorbeeld van die koning gevolg het om die slag van diere op te gee, sê een van hulle trots: 
Ons koning het baie min diere doodgemaak.
Die bevele van Ashoka weerspieël egter meer die begeerte van heersers as werklike gebeurtenisse.Die vermelding van 'n boete van 100 'muntstukke' vir hertstropery in koninklike jagreservate toon aan dat daar wel heerskappers was. Die wetlike beperkings was in stryd met die praktyke wat die gewone mense vryelik uitoefen in die jag, kap, visvang en die aansteek van brande in woude. 
Stigting van die Ryk
Die betrekkinge met die Hellenistiese wêreld het moontlik van die begin van die Maurya -ryk af begin. Plutarchus berig dat Chandragupta Maurya met Alexander die Grote vergader het, waarskynlik rondom Taxila in die noordweste: 
Sandrocottus, toe hy 'n ontbloot was, het Alexander self gesien, en ons word vertel dat hy in latere tye gereeld gesê het dat Alexander dit amper nie wou hê dat hy die baas van die land moet word nie, aangesien sy koning gehaat en verag is vanweë sy basensie en lae geboorte.
Herowering van die noordweste (ongeveer 317–316 v.C.)
Chandragupta het uiteindelik Noordwes -Indië beset, in die gebiede wat voorheen deur die Grieke regeer is, waar hy teen die satrape (beskryf as "prefekte" in Westerse bronne) geveg het nadat Alexander (Justin) onder wie Eudemus was, heerser in die westelike Punjab tot sy vertrek in 317 VHJ of Peithon, seun van Agenor, heerser van die Griekse kolonies langs die Indus tot met sy vertrek na Babilon in 316 VHJ. [ aanhaling nodig ]
Indië, na die dood van Alexander, het sy prefekte vermoor, asof hy die las van diensbaarheid geskud het. Die skrywer van hierdie bevryding was Sandracottos, maar hy het bevryding in diensbaarheid verander na oorwinning, aangesien hy, nadat hy die troon ingeneem het, self die mense wat hy bevry het van vreemde oorheersing, onderdruk het.
Terwyl hy later oorlog voorberei het teen die prefekte van Alexander, het 'n groot wilde olifant na hom gegaan en hom op sy rug geneem asof hy mak was, en hy het 'n merkwaardige vegter en oorlogsleier geword. Nadat hy sodoende koninklike mag verkry het, besit Sandracottos Indië toe Seleucos besig was om toekomstige glorie voor te berei.
Konflik en bondgenootskap met Seleucus (305 vC)
Seleucus I Nicator, die Masedoniese satrap van die Asiatiese deel van Alexander se voormalige ryk, het oostelike gebiede verower en onder sy eie gesag geplaas tot Bactria en die Indus (Appian, Die geskiedenis van Rome, The Syrian Wars 55), totdat hy in 305 vC 'n konfrontasie met keiser Chandragupta aangegaan het:
Hy [Seleucus] het altyd op die buurlande gewag, sterk in die wapen en oortuigend in die raad, Mesopotamië, Armenië, 'Seleucid' Cappadocia, Persis, Parthia, Bactria, Arabia, Tapouria, Sogdia, Arachosia, en ander aangrensende mense wat deur Alexander, tot by die Indusrivier, onderwerp is, sodat die grense van sy ryk die grootste in Asië was na die van Alexander. Die hele streek van Frigië tot by die Indus was onderworpe aan Seleukus.
Alhoewel daar geen verslag oor die konflik bestaan ​​nie, is dit duidelik dat Seleucus swak gevaar het teen die Indiese keiser omdat hy geen gebied kon verower nie, en in werklikheid gedwing was om veel oor te gee wat reeds syne was. Ongeag, Seleucus en Chandragupta het uiteindelik 'n skikking bereik en deur 'n verdrag wat in 305 vC verseël is, het Seleucus, volgens Strabo, 'n aantal gebiede aan Chandragupta afgestaan, waaronder Oos -Afghanistan en Balochistan. [ aanhaling nodig ]
Chandragupta en Seleucus het in 303 vC 'n vredesverdrag en 'n huweliksverbond gesluit. Chandragupta het groot gebiede ontvang en het Seleucus in ruil daarvoor 500 oorlogsolifante gegee,      'n militêre bate wat 'n deurslaggewende rol sou speel tydens die Slag van Ipsus in 301 VHJ.  Benewens hierdie verdrag het Seleucus 'n ambassadeur, Megasthenes, na Chandragupta gestuur, en later Deimakos aan sy seun Bindusara, by die Mauryan -hof in Pataliputra (moderne Patna in Bihar). Later word Ptolemeus II Philadelphus, die heerser van Ptolemaïese Egipte en tydgenoot van Ashoka, ook deur Plinius die Ouere opgeteken as 'n ambassadeur met die naam Dionysius na die Mauryan -hof gestuur.  [ beter bron nodig ]
Hoofstroombeurs beweer dat Chandragupta groot gebied wes van die Indus ontvang het, waaronder die Hindoe Kush, hedendaagse Afghanistan en die Balochistan-provinsie Pakistan.   Argeologies is konkrete aanduidings van Mauryan -bewind, soos die inskripsies van die Edikte van Ashoka, tot by Kandahar in die suide van Afghanistan bekend.
Hy (Seleucus) het die Indus oorgesteek en oorlog gevoer met Sandrocottus [Maurya], die koning van die Indiërs, wat op die oewers van die stroom gewoon het, totdat hulle tot 'n verstandhouding gekom het en 'n huweliksverhouding aangegaan het.
Nadat hy 'n verdrag met hom (Sandrakotos) gesluit het en die situasie in die Ooste in orde gebring het, het Seleucos oorlog gevoer teen Antigonus.
Die verdrag oor 'Epigamia' impliseer dat 'n wettige huwelik tussen Grieke en Indiërs op staatsvlak erken is, hoewel dit onduidelik is of dit plaasgevind het onder dinastiese heersers of gewone mense, of albei. [ aanhaling nodig ]
Klassieke bronne het ook opgeteken dat Chandragupta en Seleucus na hul verdrag geskenke uitgeruil het, soos toe Chandragupta verskillende afrodisiaca na Seleucus gestuur het: 
En Theophrastus sê dat sommige voorbeelde wonderbaarlik doeltreffend is [om mense meer lief te hê]. En Phylarchus bevestig hom, met verwysing na 'n paar van die geskenke wat Sandrakottus, die koning van die Indiërs, aan Seleucus gestuur het, wat as 'n sjarme sou optree om 'n wonderlike mate van liefde te produseer, terwyl sommige inteendeel die liefde sou verdryf.
Sy seun Bindusara 'Amitraghata' (Slayer of Enemies) word ook in klassieke bronne opgeteken as geskenk met Antiochus I uitgeruil: 
Maar gedroogde vye was baie gewild onder alle mense (want soos Aristophanes sê: "Daar is eintlik niks lekkerder as gedroogde vye nie"), dat selfs Amitrochates, die koning van die Indiërs, aan Antiochus geskryf het en hom gesmeek het (dit is Hegesander wat hierdie verhaal vertel) om vir hom soetwyn te koop en vir hom 'n paar gedroogde vye en 'n sofist te stuur en Antiochus antwoord hom: "Die droë vye en die soet wyn stuur ons, maar dit is nie geoorloof nie 'n sofist wat in Griekeland verkoop gaan word.
Griekse bevolking in Indië
In die noordweste van die Indiese subkontinent was 'n invloedryke en groot Griekse bevolking onder Ashoka se bewind, moontlik oorblyfsels van Alexander se verowerings in die Indusvallei. In die Rock Edicts van Ashoka, waarvan sommige in die Grieks ingeskryf is, verklaar Ashoka dat die Grieke binne sy heerskappy tot Boeddhisme bekeer is:
Hier in die koning se heerskappy onder die Grieke, die Kambojas, die Nabhakas, die Nabhapamkits, die Bhojas, die Pitinikas, die Andhras en die Palidas, volg mense oral geliefde-van-die-gode se instruksies in Dharma.
Nou, in die verlede (offisiere) met die naam Mahamatras van moraliteit, bestaan ​​daar nie voorheen nie. Mahdmatras van sedelikheid is deur my aangestel (toe ek was) dertien jaar gesalf. Hulle is besig met alle sektes om moraliteit te vestig, om moraliteit te bevorder en vir die welsyn en geluk van diegene wat toegewyd is aan moraliteit (selfs) onder die Grieke, Kambojas en Gandharas, en wat ook al die ander westelike grense (van my is daar).
Fragmente van Edik 13 is in Grieks gevind, en 'n volledige Edik, geskryf in beide Grieks en Aramees, is in Kandahar ontdek. Daar word gesê dat dit in uitstekende klassieke Grieks geskryf is, met behulp van gesofistikeerde filosofiese terme. In hierdie Edik gebruik Ashoka die woord Eusebeia ("vroomheid") as die Griekse vertaling vir die alomteenwoordige "Dharma" van sy ander Edikte wat in Prakrit geskryf is: [ nie-primêre bron benodig ]
Tien jaar (van die regering) het koning Piodasses (Ashoka) (die leer van) vroomheid (εὐσέβεια, Eusebeia) aan mans en vanaf hierdie oomblik het hy mense meer vroom gemaak, en alles floreer oor die hele wêreld. En die koning onthou van lewende wesens (doodmaak), en ander manne en diegene wat jagters en vissers van die koning is, het opgehou om te jag. En as sommige onbarmhartig was, het hulle opgehou met hul beskeidenheid soos in hul vermoë en gehoorsaam aan hul vader en moeder en aan die ouderlinge, in teenstelling met die verlede ook in die toekoms, deur so by elke geleentheid op te tree, sal hulle leef beter en gelukkiger.
Boeddhistiese missies na die Weste (ongeveer 250 vC)
Kaart van die Boeddhistiese missies tydens die bewind van Ashoka.
Gebiede "verower deur die Dharma" volgens Major Rock Edict No. 13 van Ashoka (260–218 vC).  
In die Edikte van Ashoka noem Ashoka ook die Hellenistiese konings van die tydperk as ontvangers van sy Boeddhistiese proselitisme, hoewel daar geen Westerse historiese verslag van hierdie gebeurtenis bestaan ​​nie:
Die verowering deur Dharma is hier, op die grense, en selfs ses honderd yojanas (5,400–9,600 km) ver, waar die Griekse koning Antiochos regeer, daarbuite waar die vier konings met die naam Ptolemeus, Antigonos, Magas en Alexander heers, ook in die suide tussen die Cholas, die Pandyas, en tot by Tamraparni (Sri Lanka).
Ashoka het ook die ontwikkeling van kruiegeneeskunde vir mans en diere in hul gebiede aangemoedig:
Oral binne die geliefde-van-die-gode, koning Piyadasi [Ashoka se] domein, en onder die mense buite die grense, die Cholas, die Pandyas, die Satiyaputras, die Keralaputras, tot by Tamraparni en waar die Griekse koning Antiochos regeer, en onder die konings wat bure is van Antiochos, het oral geliefde-van-die-gode, koning Piyadasi, voorsiening gemaak vir twee soorte mediese behandeling: mediese behandeling vir mense en mediese behandeling vir diere. Waar mediese kruie wat geskik is vir mense of diere nie beskikbaar is nie, het ek dit laat invoer en verbou. Waar mediese wortels of vrugte ook nie beskikbaar is nie, het ek dit laat invoer en verbou. Langs paaie het ek putte laat grawe en bome geplant ten bate van mense en diere.
Dit lyk asof die Grieke in Indië selfs 'n aktiewe rol gespeel het in die verspreiding van Boeddhisme, aangesien sommige van die sendelinge van Ashoka, soos Dharmaraksita, in Pali -bronne beskryf word as vooraanstaande Griekse ("Yona") Boeddhistiese monnike, aktief in Boeddhistiese proselitisme (die Mahavamsa, XII  [ nie-primêre bron benodig ] ).
Subhagasena en Antiochos III (206 vC)
Sophagasenus was 'n Indiese Mauriaanse heerser van die 3de eeu vC, beskryf in antieke Griekse bronne, en noem Subhagasena of Subhashasena in Prakrit. Sy naam word genoem in die lys van Mauryan -vorste, [ aanhaling nodig ] en ook in die lys van die Yadava -dinastie, as afstammeling van Pradyumna. Hy was moontlik 'n kleinseun van Ashoka, of Kunala, die seun van Ashoka. Hy regeer 'n gebied suid van die Hindoe Kush, moontlik in Gandhara. Antiochos III, die koning van die Seleukiede, het, nadat hy vrede met Euthydemus in Bactria gesluit het, in 206 vC na Indië gegaan en daar word gesê dat hy sy vriendskap met die Indiese koning daar hernu het:
Hy (Antiochus) het die Kaukasus oorgesteek en na Indië neergedaal, hernu sy vriendskap met Sophagasenus, die koning van die Indiërs, meer olifante ontvang het, totdat hy in totaal honderd -en -vyftig gehad het en weer sy troepe versorg het, persoonlik met sy leër vertrek: Androsthenes van Cyzicus die plig om die skat wat hierdie koning ingestem het om aan hom te oorhandig, huis toe te neem.
322 vC: Chandragupta Maurya het die Mauryan -ryk gestig deur die Nanda -dinastie te verslaan.
317–316 vC: Chandragupta Maurya verower die noordweste van die Indiese subkontinent.
305–303 vC: Chandragupta Maurya verkry grondgebied van die Seleucidiese Ryk.
298–269 v.G.J .: bewind van Bindusara, die seun van Chandragupta. Hy verower dele van Deccan, in die suide van Indië.
269–232 vC: Die Mauryan -ryk bereik sy hoogtepunt onder Ashoka, die kleinseun van Chandragupta.
261 vC: Ashoka verower die koninkryk Kalinga.
250 vC: Ashoka bou Boeddhistiese stupas en rig pilare met opskrifte op.
184 vC: Die ryk stort in duie toe Brihadratha, die laaste keiser, deur Pushyamitra Shunga, 'n Mauriaanse generaal en die stigter van die Shunga -ryk vermoor word.
Volgens Vicarasreni van Merutunga het Mauryane in 312 vC aan bewind gekom. 
Vroeë lewe: Moderne geleerdes glo dat koning Chandragupta Maurya tot die Moriya Kshatriya -stam behoort het.
Die vroeë lewe van koning Chandragupta Maurya is deurgebring saam met veewagters en jagters. Hy is deur Chanakya van sy aangenome vader gekoop en het opleiding en militêre opleiding by hom gekry. Chanakya het hom aangespoor om die Nanda -koning omver te werp en hom ondersteun om die koning van Magadha -ryk te word.
Politieke toestand van Noord -Indië: Die magtigste koninkryk in Indië was Magadha onder die bewind van Dhana Nanda. Dhana Nanda was ongewild onder sy onderdane. Chandragupta Maurya, wat voordeel trek uit die groot ongewildheid van Dhana Nanda, het 'n poging aangewend om baas te raak oor Noord -Indië.
Oorlog met Seleucus Nicator en Verdrag van 305 vC: Seleucus Nicator was die voormalige generaal en die magtigste opvolger van Alexander die Grote. Seleucus het Indië binnegeval om die verlore gebied van sy meester te herstel. 'N Oorlog is gevoer en Seleucus het verkieslik 'n verdrag aangegaan met koning Chandragupta. Die partye het 'n vriendelike huweliksverbond aangegaan. As teken van vriendskap het Seleucus 'n paar gebiede aan Chandragupta oorhandig. Seleucus het 500 oorlogsolifante in ruil daarvoor ontvang, wat hom gehelp het om met ander verowerings te slaag.
Vermaak: Die lewe van die koning Chandragupta Maurya was nie net vol eentonige pligte nie. Daar was ook reëlings vir vermaak. Die koning het toegegee om te drink, maar nooit te veel nie. Die koning was lief vir die sport, wedstryde en gevegte tussen wilde diere soos bulle, ramme, renosters en olifante. Die koning het ook die strydwaens van gemengde spanne perde en osse geniet.
Maurya -ryk: 'n gedetailleerde opsomming
Chandragupta Maurya was die stigter van die Maurya -dinastie. Die oorsprong van die Maurya bestaan ​​byvoorbeeld onduidelik Brahmaniese tradisie verklaar dat hulle gebore is Mura, 'n shudra -vrou in die hof van Nandas volgens die Boeddhistiese tradisie, hulle is van Kshatriya -stam gebel Mauryas woon in die omgewing van Gorakhpur aangrensend aan die Nepalese terai.
Tydlyn van belangrike heersers van Maurya
Span van heerskappy
Bronne van Mauryas -ouderdom
Boeddhistiese tekste:Jatakas, Divyavadana en Ashokavadana
Srilankan Text, Mahavamsa en Dipavamsa
Kautilya se Arthashastra (Politieke ekonomie of staatskaping)
Vishakhadatta'sMudrarakshasa (Beskrywing van hoe Nandas omvergewerp is deur Chandragupta Mauryas in Sanskrit)
Somadeva'sKathasaritasagara , Kshemendra se Brihadkatha Manjari en Kalhana'sRajtrangaini
Inskripsie is basisse van die gerekonstrueerde geskiedenis van Ashoka, wat ingedeel is in: Major Rock Edicts Geringe Rock Edicts Afsonderlike Rock Edicts Major Pillar Edicts en Geringe pilaar Edikte
Alexander sterf in Junie 323 vC in Babilon. Volgens historiese tekste het Selecus Nicator eers vrede gemaak met Chandragupta na twee jaar oorlog (305 - 303 vC), dit wil sê 20 jaar nadat Alexander gesterf het. Daar is geen verslag van Chandragupta Maurya wat Selecus Nicator ontmoet het toe Alexander gelewe het nie, vergeet om Helena te ontmoet en oorlogstaktieke van Grieke by haar te leer.
In die reeks Chandra Nandni sien ons 'n volwasse Helena praat oor oorlogstrategieë met Alexander. Noudat Chandragupta egter 'n 20 -jarige troue was met Helena in die veertigerjare, is dit duidelik dat toe Alexander in Indië ingeloop het, Helena óf 'n baba was óf nie eers gebore is nie.
THE MAURYAN RYK - GESKIEDENIS - TYDLYN - KEISERS - - YouTube Study with Sam
Die Maurya -ryk is gestig deur Chandragupta Maurya, met die hulp van Chanakya, in Takshashila, 'n bekende leersentrum. Volgens verskeie legendes het Chanakya na Magadha gereis, 'n koninkryk wat groot en militêr kragtig was en deur sy bure gevrees is, maar wat beledig is deur sy koning Dhana Nanda, van die Nanda -dinastie. Chanakya het wraak gesweer en belowe om die Nanda -ryk te vernietig. Die Maurya-ryk was 'n geografies uitgebreide historiese mag uit die Ystertydperk, gebaseer in Magadha en gestig deur Chandragupta Maurya, wat die Indiese subkontinent tussen 322 en 187 vC oorheers het. Die Maurya-ryk, wat bestaan ​​uit die meerderheid van Suid-Asië, is gesentraliseer deur die verowering van die Indo-Gangetiese vlakte. Die bevolking van die ryk is na raming ongeveer 50 miljoen, wat die Mauryan-ryk een van die mees bevolkte ryke van die oudheid maak . ] Argeologies val die tydperk van Mauryan -bewind in Suid -Asië in die era van Northern Black Polished Ware (NBPW). Die Arthashastra en die Edikte van Ashoka is die belangrikste bronne van geskrewe rekords van Mauryan -tye. Die leeukapitaal van Ashoka in Sarnath is die nasionale embleem van die moderne Republiek van Indië. Gebied 261 BCE 3,400,000 km2 (1,300,000 sq mi) 250 BCE 5,000,000 km2 (1,900,000 sq mi) Maurya Empire (322 � BCE) Ashoka pilaar at Vaishali, Bihar Lomas Rishi, Barabar Caves Chandragupta 322 � BCE Bindusara 297 �/26 Ashoka 272/268 � BCE Dasharatha 232 � BCE Samprati 224 � BCE Shalishuka 215 � BCE Devavarman 202 � BCE Shatadhanvan 195 � BCE Brihadratha 187 � BEC #8211272 BCE Bindusara • 268 � BCE Ashoka • 232 � BCE Dasharatha • 224 � BCE Samprati • 215 � BCE Shalishuka • 202 � BCE Devavarman • BCE Shatadhanvan • 187 � BCE Brihadratha TAGS: Mauryan empire, maurya, Chandragupta maurya, Mauryan dynasty, ashok, Mauryan Empire, maurya, Chandragupta maurya, Mauryan dynasty, ashok .The Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, , Mauryan Empire, Mauryan Empire, Die Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, The Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, The Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire , Mauryan Empire, Mauryan Empire, The Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, The Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, The Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, The Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, The Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Ryk, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, T hy Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, Mauryan Empire, #LIKE #COMMENT
THE MAURYAN RYK - GESKIEDENIS - TYDLYN - KEISERS - - YouTube
opvoedkundige kanale, opvoedkundige kanale op directv, opvoedkundige kanale op roku, opvoedkundige kanale op tv, opvoedkundige kanale op xfinity, opvoedkundige kanale op youtube, opvoedkundige kanale op skottel -tv, opvoedkundige kanale op spektrum, opvoedkundige kanale in Indië, opvoedkundige kanaal naam, opvoedkundige kanale op dstv staan ​​die opvoedkundige kanaal van ignou bekend as opvoedkundige kanale op tv in Indië, opvoedkundige kanale op telegram, opvoedkundige kanaal van televisie, opvoedkundige kanaal van ignou, naam vir opvoedkundige kanaal vir YouTube, logo vir opvoedkundige kanale, beskrywing van opvoedkundige kanale, opvoedkundige kanale vir kleuters
Die naam 'Durdhara' word gevind. Volgens Divyavadaan was daar 'n opstand in Taxila in Bindusara se tyd, wat hy na sy seun Ashoka gestuur het om dit te onderdruk. Chandragupta Maurya (322 BCE to 298 BCE) - Chandragupta Maurya het die Maurya -dinastie gestig deur die laaste Nanda -heerser Ghanananda te vermoor.
Na Alexander se dood word Seleukus die koning van Babilon. - Seleucus het die Indus oorgesteek en Chandragupta aangeval waarin Seleucus verslaan is. 303 vC 'n Verdrag is onderteken tussen Chandra Gupta Maurya en Seleucus.
Sandhi: + Seleucus trou met sy dogter Helena met Chandragupta Maurya. + Chandragupta Maurya het 500 olifante aan Seleukas geskenk. * Seleucus het 4 state in bruidskat aan Chandragupta Maurya gegee
ek. Gebied (Heral) ii. Arakoshia (Kandahar) iii. Zedrosia (Makran -kus) (Baluchistan)
iv. Peripemishadai (Kaboel) Nota: - Die Junagadh -inskripsie van Rudradaman onthul die oorwinning van Chandragupta se Wes -Indië. Die naam Chandragupta is die eerste keer in hierdie inskripsie gevind. Europese skrywers het Chandragupta se naam Androcotus geskryf.
Ten tyde van Chandragupta Maurya was die jainisme in 2 sektes verdeel. Chandragupta Maurya het op die laaste tyd van sy lewe saam met die Jain -monnik Bhadrabahu na Shravanabelbola gegaan en sy lewe beëindig deur 'n metode te skryf terwyl hy boete gedoen het op die Chandragiri -berg (Karnataka).
Volgens Strabo het koning Antiochus van Egipte in Bindusara se tyd 'n ambassadeur met die naam Dimex gestuur. Volgens Plinius het die Egiptiese koning Talmi II Philadelphides 'n ambassadeur met die naam Dionosis na die Mauryan -hof gestuur. Bindusar eis 3 items van Antiochus, die heerser van Sirië. Hierdie items was soet wyne, droë vye en filosofieë.
Antiochus het al die ander dinge na Bindusara gestuur, behalwe die filosoof. Volgens Boeddhistiese getuienis was Ashoka die Uparaja (onderkoning) van Avanti (Ujjayini) tydens sy vader se bewind. Behalwe Assam en die verre suide, was die hele Indië onder die ryk van Ashoka. Ashoka, met inagneming van die groot groep van sy vakke, het 'n praktiese dhamma aangebied wat almal maklik kon volg. Verdraagsaamheid, vrygewigheid en deernis was sy drie dimensies. Ashoka het omstreeks 269 vC op die troon van Magadha gesit. In sy verslae is hy oral 'Devanam Priyadasi' genoem, wat beteken - geliefd onder gode of pragtig om te sien. In die Puranas word hy 'Ashokavardhana' genoem. Dasaratha het ook die titel 'Devanamapriya' gehad soos Ashoka.
Volgens Sinhalese volgelinge - Deepavansh en Mahavansh, het Boeddhisme tydens die bewind van Ashoka 'n derde verbintenis met Pataliputra gehad. Dit was onder voorsitterskap van 'n beroemde Boeddhistiese monnik met die naam 'Moggaliputta Tissa'.
Begin van diepe dinastie en Mahavansh -
Volgens Deepavansh en Mahavansh is Ashoka in die vierde jaar van sy bewind in die Boeddhisme begin deur 'n monnik met die naam 'Nigrodh'. Daarna, in Moggaliputra Suid -Indië, tussen 2200 en 1800 jaar gelede, het die volle Pandyas regeer onder die invloed van Cholas, Cheras en Tisas. Ongeveer 1500 jaar gelede het die Pallavas en Chalukyas Rupena Boeddhiste geword. Twee groot goddelike state is gestig. Volgens Ashoka het Upagupta baie ander koninkryke en konings gehad. Ons leer daaroor uit sy muntstukke, manuskripte en boeke. 'N Boeddhistiese monnik wat na al hierdie dinge vernoem is, en baie sulke veranderinge het plaasgevind in die Boeddhisme, waarin gewone mans en vroue begin is.Die Mauriese heersers Ashoka was 'n belangrike bydraer. Onder hulle was die verspreiding van die landbou en sy kleinseun Dasharatha Boeddhisme, die ontwikkeling van nuwe stede en die vordering in die bedryf en handel. Die handelaars aan die een kant het volgelinge gehad.
Landroetes binne en buite die subkontinent ontdek, terwyl in die rekords van West Ashoka die naam van die mariene met die naam 'Razuk' Asië, Oos-Afrika en Suidoos-Asië (sien kaart 6) ook die weg oopgemaak het. Tempels, stupas en ander geboue is gebou, boeke is geskryf, sowel as wetenskaplike ontdekkings. Al hierdie dinge het gelyktydig gebeur. Kry hierdie status van Razukas Hou hierdie dinge in gedagte terwyl u die res van die boek lees. Die Satavahana -muntstuk was soos 'n moderne distrikslanddros, wat bemagtig was in beide die inkomstesektor en die regsektor. Die beampte van die distrik Agronomoi is ontbied. In die Mauryan -tydperk word handelskonvooie (karavane) Sartwahs genoem. Nadat hy die Boeddhisme omhels het, het Ashoka die jag en vihar yatra gestaak en Dharm Yatras in sy plek begin.
Eers reis hy na Bodh Gaya. Die volgorde van sy besoeke is soos volg - Gaya, Kushinagar, Lumbini, Kapilvastu, Sarnath en Shravasti. Ashoka reis na Bodh Gaya, die tiende jaar van sy kroning. In die 20ste jaar het hy Lumbini besoek en 'n klippilaar daar aangebring. As gevolg van die geboorteplek van Boeddha, is die godsdienstige belasting van die dorp Lumbini kwytgeskeld. Die meeste van Ashoka se inskripsies is in Prakrit -taal en Brahmi -skrif geskryf. Slegs twee inskripsies - Shahbazgarhi, Mansehra se skrif is Kharoshi eerder as Brahmi. 'N Fraktale inskripsie geskryf in die Aramese skrif van Taxila, 'n tweetalige Griekse en Siriese inskripsie geskryf in Griekse en Aramese skrifte van 'n plek genaamd Sarekuna, en 'n Ashoka -inskripsie geskryf in die Aramese skrif van 'n plek met die naam Lunghaman. Die eerste oproep van die Brahmi -skrif is gedoen met inskripsies wat op klipstroke gegraveer is (inskripsies). Die eerste geleerde wat hierdie werk geredigeer het, was sir James Prinsep, wat die eer ontvang het om Ashoka se rekords te lees. DR Bhandarkar het probeer om die geskiedenis van Ashoka op grond van blote rekords te skryf. Die pre-Ashoka Brahmi-skrif is teruggevoer na Anuradhapura in Sri Lanka. Bewyse van hierdie tipe skrif word gevind in die rekords van sommige ander plekke, wie se name soos volg is - Piparahwan, Sohgaura en Mahasthan. In antieke Indië is die Kharoshthi -skrif van regs na links geskryf. Maison, Prinsep, Norris, Lassen, Kanidham, ensovoorts word toegeskryf aan die lees daarvan. Dit was hoofsaaklik die teks van Noordwes-Indië. Gurjara miniatuur inskripsie met die naam Ashoka is in die Datia -distrik van Madhya Pradesh geleë. Ashoka se persoonlike naam word ook gevind in die geskrifte van Muskie, Nettur en Udegolam.
In die rubriek Bhabru (Bairat) beskryf Ashoka homself as die keiser van Magadha. (Piyadasi Laja Magadhan Sangh Salutation) Dit is die epigraaf wat Ashoka van Boeddhisme getuig. In die eerste inskripsie van Ashoka lui die artikel oor die verbod op die offer van diere soos volg: "Hier mag geen dier geslag word en geen fees gehou word nie. Eerste Priyadarshi Elke dag is honderde diere in die koning se kombuis doodgemaak vir vleis, maar nou drie diere is elke dag gedood tot die skryf van hierdie inskripsie - twee poue en 'n bok, selfs in hierdie bok is dit nie altyd moontlik nie
Koning Alexander die Grote uit Masedonië val die vallei van die rivier Kabul binne. Hy verower Taxila, verslaan die Indiese koning Porus by die rivier Hydaspes en bereik die oostelike grens van die Punjab. Alexander wou verder gaan na die koninkryk Magadha in die Laer Ganges -vallei, maar sy soldate wou nie verder gaan nie en hy moes noodgedwonge suidwaarts gaan. Baie Indiërs het nou die indringers weerstaan. Die verowerings van die Groot Koning was skouspelagtig, maar hy het Indië nie verower nie. Alexander is dood in 323. 'n Jong man in Taxila met die naam Chandragupta Maurya het die Masedoniese weermag gesien en geglo dat alles wat 'n Europeër kan doen, 'n Indiër beter kan doen- besluit om 'n leër op soortgelyke voet op te lei. In 321 neem hy die troon van Magadha oor. So is die Mauryan -ryk gebore.
Mauriane was die eerste Indiese dinastie in die vierde-derde eeu vC, wat die subkontinent vir die eerste keer verenig het en bygedra het tot die verspreiding van Boeddhisme. Chandragupta Maurya, die groot keiser, het met sy enkele entiteit die grootste deel van Indië verenig. Mauryan -tydperk in Indië geniet 'n era van sosiale harmonie, godsdienstige transformasie en uitbreiding van die wetenskappe en van kennis. Hierdie tydperk was bekend as die 'Goue Eeu van Indië'. Gedurende hierdie tydperk het Hindoeïsme en Boeddhisme versprei na groot dele van Suidoos-Asië.
Chandragupta het tot die kaste van krygers (Kshatriya) behoort en was 'n leerling van 'n beroemde Brahman -onderwyser, Kautilya. Sy staatsgreep was meer as net die oorname van 'n koninkryk, dit was 'n godsdienstige teenrevolusie, omdat die wettige konings van Magadha, die Nanda-dinastie nie tot die krygskaste behoort het nie. Hulle was bloot gewone mense, na bewering afstammelinge van 'n kapper. Toe Chandragupta die troon opeis, het hul dwaalleer tot 'n einde gekom en is die ortodokse Brahmanisme bevestig. Chandragupta verenig die Indus- en Ganges -vallei - 'n formidabele ryk. Die ryk het geheime diens ingesluit, daar was inspekteurs, daar was 'n groot leër en die hoofstad in Patna het 'n pragtige stad geword.
Chandragupta is aangeraai deur Kautilya, wat 'n gids vir staatskaping geskryf het wat bekend staan ​​as Arthasastra. Die Arthashastra beskryf die beginsels van bestuur en bevat administratiewe reëls. Dit beklemtoon ook die besonderhede van die rol van die koning, sy pligte, belastingkoers, gebruik van spioenasie en wette vir die bestuur van die samelewing. Die Indica of Megasthenes, aan die ander kant, gee 'n lewendige beskrywing van die Mauriaanse samelewing onder die bewind van Chandragupta. Megasthenes het die glorie van die Mauryan -hoofstad Pataliputra getoon. Megasthenes het ook gepraat oor die lewenstyl in die stede en dorpe en die welvaart van die Mauryan -stede. 'N Griekse besoeker, Megasthenes, het 'n baie vreemde beskrywing van die kastestelsel gegee (sewe in plaas van die gewone vier klasse mense aanvaar), en hy beskryf 'n poging tot hervorming. Dit is beslis nie onmoontlik nie, aangesien Chandragupta blykbaar nie diep geheg was aan die ortodokse Brahmanisme nie. Hy sterf as 'n asket, nadat hy gevas het.
Chandragupta se seun Bindusara het die koninkryk Mauryas oor byna die hele subkontinent uitgebrei. Die militêre mag van Mauryan Empire was die magtigste in antieke Indië. Bindusara se bewind het 'n kwarteeu geduur, tot 272. Van die drie groot Mauryan -keisers is hy die minste bekend. Hy word byvoorbeeld genoem as die man wat 'die land tussen die twee seë' verower het (dit wil sê die Baai van Bengale en die Arabiese See), wat daarop dui dat hy Sentraal -Indië verower het, maar dieselfde dade word toegeskryf aan sy seun Ashoka . Hy het die Mauryan -ryk op die suidelike Indiese skiereiland tot by Mysore uitgebrei. Hy het 16 klein koninkryke verslaan en geannekseer en sodoende sy ryk van see tot see uitgebrei. Die streke wat op die Indiese subkontinent uitgelaat was, was slegs dié van Kalinga (Odissi) en die koninkryke tot in die suide van die Indiese skiereiland. Aangesien die suidelike koninkryke vriendelik was, het hy dit nie geannekseer nie, maar die Koninkryk Kalinga was 'n probleem vir die Mauryan -ryk. Administrasie onder Bindusara het vlot verloop. Tydens Bindusara se regering het Mauryan Empire 'n goeie verhouding met Grieke, Siriërs en Egiptenare gehad.
Die grootste keiser van die Maurya -dinastie was Ashoka. Hy was 'n bekwame administrateur en 'n bekwame kryger, en bekeer hom tot die Boeddhisme na die grusame Slag van Kalinga. Die oorlog van Kalinga was die keerpunt vir sy lewe in so 'n mate dat hy alle vorme van geweld vermy en 'n streng vegetariër geword het. Vir die res van sy lewe het Ashoka die beginsels van Boeddhisme nie net in sy uitgestrekte ryk verkondig nie, maar ook sendings na die buiteland gestuur. Hy het 'n aantal rotsbande en pilare gebou om die evangelie van Boeddhisme te versprei. Die groot keiser Ashok was opreg toe hy sy geloof in ahimsa (nie-geweld) en samewerking tussen godsdienste verkondig. Hy het nooit die suide van Indië of Sri Lanka verower nie, wat logies sou gewees het, en stuur eerder sendelinge - so ver as Cyrenaica - om ander tot dieselfde oortuigings te bekeer, en stuur sy broer na Sri Lanka. Ashoka het verskeie stupas opgerig, Boeddhistiese kloosters gestig, die streng wette van Bindusara en Chandragupta versag, die wrede slagting van diere verbied en 'n groot Boeddhistiese raad in Patna gereël, wat 'n nuwe kanon van heilige tekste moes vestig en ketterye onderdruk.
Ashoka was, net soos vorige konings, die hoof van die gesentraliseerde administratiewe stelsel wat gehelp is deur 'n raad van ministers wat verantwoordelik was vir verskillende ministeries, soos belasting, weermag, landbou, justisie, ens. Die ryk was verdeel in administratiewe gebiede, elk met sy hiërargie van amptenare. Die grootste aantal offisiere op sonale vlak moes kontak hou met die keiserkoning. Die meeste amptenare het alle aspekte van administrasie (maatskaplike welsyn, ekonomie, wet en orde, weermag) in die verskillende gebiede versorg. Dieselfde amptelike leier het afgegaan na die dorpsvlak. Ashoka het 'n aantal veranderinge in die administrasie aangebring. Hy het 'n nuwe kader amptenare bekendgestel, met die naam Dhamma Mahamatta, wat oor die ryk gestuur is om die boodskap van Ashoka se Dhamma (dharma) te versprei.
Keiser Ashoka het geglo in hoë ideale, volgens hom was dat mense deugsaam en vredeliewend moet wees. Dit het hy Dhamma genoem (wat 'n Prakrit -vorm van die Sanskrit -woord Dharma is). Ashoka se rotsbande en pilaarinskripsies het die ware essensie van Dhamma gepropageer. Hy het die verskillende godsdienstige groepe (Brahmane, Boeddhiste en Jain) gevra om in vrede te lewe. Sy verhewe ideale was ook die vermyding van geweld en oorlog, die stop van diereoffers, respek vir ouderlinge, respek van slawe deur hul meesters, vegetarisme, ens. Bo alles wou Ashoka vrede in sy ryk hê. Hy het 'n vriendelike verhouding met sy bure gehad en gestuurdes na en van hulle gestuur en ontvang. Ashoka het sy seun Mahendra na Sri Lanka gestuur om Boeddhisme daar te verkondig en ook Boeddhisme gepropageer na die koninkryke Chola en Pandya, wat in die uiterste suidelike deel van die Indiese skiereiland was. Die Mauryan -ryk duur nie lank na die dood van Ashoka nie en eindig in 185 vC.
Koning Chandragupta Maurya, wat bekend staan ​​as die stigter van die Mauryan -ryk, word beskou as een van die bekwaamste heersers wat Indië regeer en verenig het. Chandragupta Maurya het ongeveer 320 - 298 vC regeer. Hy word beskou as een van die mees outentieke en bekwame heersers van Indië. Die lewensgeskiedenis van Chandragupta Maurya is baie interessant en inspirerend. Kyk na hierdie kort biografie van Chandragupta Maurya.
Chandragupta Maurya het daarin geslaag om Indië as 'n enkele eenheid te verenig en word dus as 'n vereniger beskou. Voordat Chandragupta 'n magtige keiser geword het, is Noordwes -Indië hoofsaaklik regeer deur klein streeksryke wat hier en daar versprei was. Die ryk van Chandragupta strek van Kashmir in die noorde tot Deccan -plato in die suide en Assam in die ooste tot Afghanistan in die weste. Dit was die omvang van sy ryk dat nie net Indië nie, maar selfs buurlande van Afghanistan, Balochistan, Nepal onder sy koninkryk val.
Daar is nie veel bekend oor die jeug van Chandragupta Maurya nie. Sommige sê dat hy aan die Magadha -stam behoort het en gebore is uit 'n buite -egtelike verhouding tussen 'n Nanda -prins en 'n diensmeisie. As 'n jong kind het hy die eienskappe van 'n suksesvolle heerser gehad. Hy is die eerste keer opgemerk deur Chanakya wat die ware talent van die jong seun herken het. Chanakya het hom opgelei en hom die beginsels van oorlogvoering en ander beeldende kunste geleer.
Chandragupta Maurya se grootste prestasies was om Alexander se leër te verslaan en die Nanda -ryk op 'n jong ouderdom van net 20 jaar oor te neem. Dit word beskou as mylpale in die geskiedenis van Indië en word selfs vandag nog met groot belangstelling deur historici bestudeer. Nadat hy Indië tydens sy doeltreffende regering verenig het, het Chandragupta die troon prysgegee en die lewe van 'n asket aangeneem. Volgens die jainisme het Chandragupta 'n asket geword onder die heilige Bhadrabahu Swami. Hy migreer na die suide ongeveer tot vandag toe Karnataka en vertrek na 'n hemelse woning in 'n klein grot. 'N Tempel is op die terrein ter ere van die keiser gebou.