Die Weste word weerloosGrafika: Spartharios/Verskaf. Die Weste het die afgelope vyf eeue ŉ oorheersende rol in die wêreld gespeel en Westerse waardes voer regoor die aardbol grootliks die botoon. Hierdie dominante posisie spruit histories uit die Westerse militêre mag, politieke invloed, ekonomiese krag, kulturele energie en bevolkingsgetalle. Maar die geskiedenis is die verhaal van die opkoms en val van magtige wêreldryke, soos die Perse, Babiloniërs, Egiptenare, Grieke en Romeine. Die Weste is lankal nie meer bereid of in staat om ander beskawings te oorheers nie en dis reg en goed so. Maar die vraag is of die Weste nog in staat is om homself te verdedig en te beskerm teen opkomende magsblokke, waarvan talle diep historiese griewe teen die Weste koester? Dit is ŉ betekenisvolle vraag, omdat die Weste so gewoond is aan die dominasie van Westerse waardes soos demokrasie, die regstaat, die markekonomie, menseregte en individuele vryheid, dat hulle aanvaar Westerse norme het die wêreldstandaard geword. Maar die werklikheid is dat Westerse wêreldwaardes op Westerse mag berus en die wêreld heeltemal anders sal lyk as hierdie mag kwyn en ander beskawings hul waardes wil afdwing. Anders gestel, kan die Europese beskawing val soos soveel ander beskawings in die verlede? Die Britse historikus, Naill Ferguson, sê selfs ŉ beskawing wat, oppervlakkig beskou, sterk staan, kan binne ŉ dekade of wat heeltemal verval as voorkomende stappe nie betyds gedoen word nie. Hoewel ander oorwegings soms ŉ belangrike rol gespeel het, is militêre mag in die regte wêreld nog altyd die deurslaggewende rede vir die status van lande en hul waardes. Daarom het die resultate van ŉ Win/Gallup internasionale meningspeiling in 2015 soveel opspraak verwek, omdat dit gewys het Europa het die vasteland geword met die minste mense wat bereid is om vir hul lande te veg. Dit bekommer Westerse beleidmakers, omdat hulle weet lande wat hulself nie wil of kan verdedig nie, het histories die slagoffers geword van lande wat wel bereid is om te veg. Die Weste het immers sy eie oorheersende posisie in die wêreld bereik deur mag in al sy vorms te gebruik. Maar die denasionalisering van Europese volke, waar selfs gesonde nasionalisme ŉ skelwoord geword het, stel die Weste nou bloot aan dieselfde aggressiewe nasionalisme van ander volke en godsdienste, wat vroeër slagoffers van Westerse imperialisme was. Die Win/Gallup-peiling het duidelik uitgewys talle derdewêreldlande is bereid om te veg, teenoor die meeste eerstewêreldlande wat nie meer bereid is om te veg as dit moet nie. Teenoor Marocco (94%), Pakistan (89%) en Bangladesh (86%), wat bereid is om te veg, staan Nederland (15%), Duitsland (18%) en België (19%). Die kleine Finland is, met 74% van sy bevolking, nog die enigste Europese land wat werklik bereid is om te veg as dit moet. Hoewel optimiste bly is dat Europeërs nie meer teen ander of mekaar wil veg nie, begryp beleidmakers dat hierdie pasifisme die Weste weerloos maak teen enige aanvaller van buite of binne hierdie lande. Daar is immers ŉ groot verskil tussen iemand wat nie iemand anders wil aanval nie en iemand wat nie bereid is om sy gesin en gemeenskap te verdedig nie. Die voorwaarde vir blywende vrede is immers dat almal vreedsaam is. Dis sinloos dat skape besluit dat almal vegetariërs moet word, as die wolwe nie saamstem nie. Die sielkundige gevolge van die twee verwoestende wêreldoorloë het ook nog ŉ verlammende invloed op Europa se weerbaarheid, veral op ŉ land soos Duitsland. Die bekende Israelse veiligheidskenner, Martin van Creveld, sê kulturele en sosiale veranderings in Westerse samelewings het hul bevolkings te sag gemaak om te veg, selfs wanneer dit absoluut noodsaaklik is. Hy waarsku “as bevolkings nie die wil en vermoë het om te veg wanneer dit nodig is nie, gaan die tyd kom dat hulle uitgewis word”. Van Creveld meen die redes vir die Westerse slapheid lê in die verplasing van waardes, soos pligte met regte, toenemende welvaart, kleiner gesinne, ouers wat hul kinders oppiep en die “nanny-state”, totdat hulle nie meer vir hulself kan sorg nie en die “makmaak” van weermagte, deur die afbreek van waardes soos manlikheid, heldhaftigheid en die soldate se veggees. Hy erken min lande is sterk genoeg om die Weste in te val, maar sê behalwe die VSA, is Westerse state hulpeloos teen nie-staatlike aggressors, soos terroristegroepe en ekstremistiese immigrante. Sy gevolgtrekking sluit aan by dié van die Britse militêre kenner, John Keegan, wat gesê het Westerse jongmense is nie meer bereid om in die weermag te dien of te veg nie. Die uitdaging is dat dieselfde Westerse welvaart wat Westerse bevolkings “sag” gemaak het, so begeerlik is vir ander beskawings se jeugdiges, wat wel bereid is om geweld te gebruik om dit af te vat. Soos Keegan dit gestel het, “vloei die gety van konflik vanaf die armes na die rykes”. Die vraag is of Europa nog gered kan word van die radikale linkse pasifisme wat hom so kwesbaar maak? Dit lyk asof die onlangse vlaag terreuraanvalle Europese lande wakker geskok het en dat van hulle besef iets moet gedoen word as hulle wil voortbestaan. Van Creveld meen die Weste sal weer klem moet lê op waardes soos plig, verantwoordelikheid, weerbaarheid, manlikheid en ŉ gebalanseerde krygskultuur. Soos die bekende skrywer van Animal Farm, George Orwell, gesê het: “ons slaap veilig in ons beddens omdat rowwe manne buite in die nag regstaan om ons met geweld te beskerm teen diegene wat ons wil uitdelg”. Swakheid en slapheid ontlok nog altyd roofdiergedrag. Geweldadige aanvallers word net afgeskrik deur weerbare manne wat wil én kan veg as dit moet. Die belangrikste lande in die Win/Gallup-peiling se persentasie mense wat bereid is om vir hul lande te veg: