Omdat ek kan lag en oor môredou sing
sal my oë soms slu en verraderlik traan.
Omdat ek kan mymer oor mooi en oor wees
kneus ek lig en verdwaal om my hart te genees;
en omdat ek maklik sal jubel en sing
krenk bittere woorde my knoetsige gees.
Sonder ‘n pantser van eie leeg
mis ek die groot, sonnige blou
en knies ek beskaamd oor ‘n bultige wolk
se donker belofte en sobere grou;
verloën die rykdom binne my
en word die mankolieke marionet –
wat jy graag glo ek is en bly.
Ek word die prooi van my eie, kosbare, voel en tob.
My malse vreugde vreet my op.
(Vir jou omdat jy ly). K.