Die algemene verwagting is dat die Republikeinse Party, dikwels die GOP (Grand Old Party) genoem, beheer in die Huis van Verteenwoordigers sal behou. In die Senaat voer die Demokrate nou die botoon, maar al is net meer as ’n derde van die setels beskikbaar, is daar ŉ sterk moontlikheid dat die Republikeine ook hier koning sal kraai. ’n Peiling toon dat sowat 65% van die kiesers meen die Republikeine gaan die senaat afneem.
Van die 36 betwiste setels word 21 nou deur die Demokrate beheer, en 15 deur die Republikeine. Die Republikeine moet ’n netto-wins van ses setels behaal om die senaat by die Demokrate af te neem. Vyftien setels word volgens Rasmussen as veilig Republikein beskou en nege veilig Demokraat. Drie neig in die rigting van die Republikeine, en vier in die rigting van die Demokrate. Nog een neig om ’n onafhanklike op te lewer, en in vier kan enigiets gebeur.
’n Interessante aspek is die uiteenlopende menings oor die invloed van die stemme van die Rooihuide. Verskeie analiste meen die Rooihuide se tradisionele oorwegende steun vir die Demokrate kan die Demokrate help om die Senaat te behou. ’n Bohaai oor die naam van die professionele voetbalspan van Washington, die Redskins, dra tot die debat by, met die algemene opvatting dat die Republikeinse kandidate nie so uitgesproke hieroor was as die van die Demokrate nie. Tog wys ander daarop dat die Rooihuide slegs in enkele state meer as 2% van die kiesers uitmaak, en in net twee van daardie state is die resies om senaatsetels naastenby noustrop is. Voorts dui peilings daarop dat relatief min Rooihuide die naam “Redskins” as aanstootlik ervaar. Tog lyk dit of ’n sameloop van omstandighede in Suid-Dakota kan veroorsaak dat die Rooidhuidstemme die senaat vir die Demokrate kan behou. ’n Referendum word gehou oor ’n naamsverandering. Rasmussen se jongste peiling dui dit egter steeds as ’n veilige Republikeinse wins aan.
Hierdie moontlike verskuiwing moet nie as ’n besondere groei in steun vir die Republikeine beskou word nie. Die kiesers is eerder kwaad vir die owerheid en politici as wat hulle vir die Demokrate kwaad is, en peilings staaf dit. In ’n onlangse Rasmussenpeiling het net 8% van die kiesers gemeen die kongreslede doen goeie werk. Kort tevore het net 26% gedink die VSA is in die regte rigting op koers.
Die VSA se politiek het so ontwikkel dat dit as ŉ de facto-tweepartybedeling beskou kan word. Hoewel onafhanklikes van tyd tot tyd die pyp rook, en ook volgens die jongste peilings hier en daar suksesvol behoort te wees, gaan die VSA nog lank ’n tweepartybedeling bly. Tog dui peilings daarop dat die kiesers in hul harte die huidige bedeling die rug toekeer.
(’n Tweepartybedeling in die VSA kan nie met ŉ soortgelyke stand in Suid-Afrika vergelyk word, soos deur baie bepleit word nie. Die Amerikaanse kongreslede is nie, soos hier, aan koukusbesluite onderhewig nie. Hulle verteenwoordig kiesafdelings, en is aan die kiesers, en nie die party nie, verantwoording verskuldig. Talle organisasies, soos die Christian Coalition of America en die Tea Party, wat in Suid-Afrika as politieke partye sou deelneem, werk in die VSA as belangegroepe wat spesifieke kandidate steun wat hul beleid en manifeste ondersteun. Lobbies is ook intensief aktief. Weens die vlakke van korrupsie in Suid-Afrika, en sommige partye se ondeursigtigheid oor hul donateurs, kan die lobbiestelsel in Suid-Afrika nie sonder ernstige wanpraktyke funksioneer nie. Ook in die VSA word deurlopend skuiwergate toegestop.
Regstreeks baie min. In die verlede het dit dikwels gebeur dat die Demokrate meer bekpraatjies oor hulp aan Afrika gemaak het, maar die Republikeine dikwels die daad by die woord gevoeg het – sonder baie praatjies. Die belangrikste ooreenkoms, die Agoa-ooreenkoms, is deels aan die werk van beide administrasies te wyte.
Volgens die Amerikaanse grondwet is die federale regering se bevoegdhede beperk tot buitelandse sake, verdediging en sekere maatskaplike aangeleenthede. Dit is egter hierdie maatskaplike verantwoordelikhede wat kruipende sentralisering moontlik maak, wat onder Obama se presidentskap grootliks tot sy ongewildheid bydra. Nogtans dwing die grondwet die federale regering as’t ware om veel meer buitelands betrokke te wees as wat met ander state normaalweg die geval sou wees. Saam met die bevoegdhede oor die militêre magte, is dit dus nie vreemd dat die VSA ook elders in die wêreld die reputasie sou kry dat dit oral sy neus insteek en inmeng nie.
Die wêreld het dus ŉ baie groot belang by wat vandag in hierdie verkiesing gebeur – insluitende Suid-Afrika.
Omdat van die uitslae baie naby aan mekaar gaan wees, word verskeie hertellerye verwag, en sal ons dus ŉ paar dae moet wag om te sien of die Republikeine werklik die senaat gaan inpalm, en Obama se status vir die laaste twee jaar van sy termyn tot “lame duck” gaan verdiep.
Moet darem net vir volledigheidshalwe verduidelik dat ‘n 2 party stelsel nie gekies word nie. Dit is ‘n gevolg van die tipe kiesstelsel wat gebruik word. Die kiesafdeling stelsel wat ons ook tot in 1994 gebruik het teenoor die proporsionele stelsel wat ons deesdae gebruik. Die kiesafdeling stelsel het oral in die wêreld 2 groot partye veroorsaak. Of in sommige gevalle soos SA 1 groot party.
“Ons kan nie definitiewe getalle gee oor die oorsaak van hierdie brande nie, want in talle voorvalle word die oorsaak as ‘onbekend’ aangedui. Ons merk egter dat elektriese foute, oop vlamme, kosmaak en rook definitief bydraende faktore is,” het Smith bygevoeg.
Ek moes die berig twee keer lees om te glo ek lees reg. Ek stem saam met al die bogenoemde kommentaar. Los, moenie mense se lewens verder in gedrang bring nie. Ek is verslae oor die optrede van wesens wat hulself mense noem.
Ek se nie dit is reg wat hulle doen nie. Maar dit is VERSEKER nie reg om die manne en vroue in blou, wat daagliks hulle lewens vir ons waag, so SWAK te betaal nie….!!!!!! Betaal hulle wat hulle toekom, en die probleem sal opgelos wees(grotendeels) Maar nee, die regering is te hard besig om die staats koffers te plunder, eerder as om vir hulle werknemers n ordentlike salaris te gee…!!!!!!!