Koeler Stille Oseaan het die globale oppervlaktemperatuurstyging vertraag
Klimatoloë is verbaas dat kweekhuisgasvrystellings onverpoos bly, terwyl die atmosfeer stadiger opwarm as wat hulle verwag het. Nou het twee wetenskaplikes aansienlike vooruitgang geboekt om te verduidelik waarom globale gemiddelde oppervlaktetemper nou stadiger gestyg het as voorheen.
Hulle sê koelwater in die tropiese Stille Oseaan het 'n groot rol gespeel in die verlangsaming van onlangse opwarming, 'n bevinding wat diegene aanspreek wat argumenteer dat die verlangsaming klimaatsverandering beteken, is nie so ernstig 'n probleem nie, aangesien die meeste klimaat wetenskaplikes daarvan oortuig is.
Voor 2000 het globale temperature teen 0.13 ºC per dekade sedert 1950 gestyg. Die helling het plaasgevind terwyl die vlakke van koolstofdioksied, die hoofkweekhuisgas uit menslike aktiwiteite, 'n bestendige styging behaal het, en bereik 400-dele per miljoen vir die eerste keer in die mensgeskiedenis in Mei vanjaar.
Die oostelike tropiese Stille Oseaan is die afgelope paar jaar besonder kouer, danksy die invloed van een van die wêreld se grootste oseaan sirkulasiestelsels, die Stille Oseaan-dekadale ossillasie (BOB).
Die bekendste El Niño en La Niña weerstelsels, wat ook in die Stille Oseaan ontstaan ​​het en die weersomstandighede duisende kilometers verder kan beïnvloed, kom net 'n paar jaar uitmekaar. Albei is dele van die veel groter BOB, wat kom en gaan oor tien jaar lange tye.
Dit is nou in 'n verkoelingsfase wat jare lank kan duur. Die laaste een het van die 1940s na die 1970s gestrek toe warmer, droër weer oorheers is in die Midwestern-VSA. Gedurende hierdie tydperk het globale gemiddelde temperature afgekoel met ongeveer 0.2 ° C voordat hulle hul vinnige klim hervat het.
In so 'n fase val die temperatuur van die oostelike Stille Oseaan se waters terwyl die wat in die weste warm is. In die opwarmingsfases van die ossillasie word dit omgekeer. In die winter verminder die BOB se koeler fase die noordelike halfrondtemperature effens, maar in die somer het hierdie verkoeling minder impak.
Die wetenskaplikes is van die Scripps Institution of Oceanography in Kalifornië. Hul studie word in die tydskrif Nature gepubliseer. Dan Barrie, programbestuurder by die Amerikaanse Nasionale Oseaan- en Atmosferiese Administrasie (NOAA), wat hul navorsing ondersteun het, het dit "dwingend" genoem en gesê: "[Dit] bied 'n kragtige illustrasie van hoe die afgeleë oostelike tropiese Stille Oseaan die gedrag van die globale oseaan-atmosfeer stelsel, in hierdie geval 'n waarneembare invloed op die onlangse hiatus in die opwarming van die aarde. "
Die Scripps-span, met behulp van rekenaarmodelle, vergelyk hul resultate met waarnemings en het die gevolgtrekking gekom dat globale gemiddelde jaarlikse temperature laer was as wat hulle andersins as gevolg van die ossillasie sou gewees het.
Maar hulle sê die waargenome onlangse hoër somer temperature toon meer van die ware gevolge van aardverwarming. Globale gemiddelde temperature word oor die hele jaar bereken, wat die effek van hierdie seisoensvariasie vervaag.
Shang-Ping Xie, professor in omgewingswetenskap by Scripps en mede-outeur van die studie, het gesê: "In die somer los die ekwatoriale Stille Oseaan se greep op die noordelike halfrond, en die verhoogde kweekhuisgasse bly warm temperature, wat rekordhittegolwe veroorsaak en ongekende Artiese see-ys-toevlug. "
Oseane se Rol
Dr Alex Sen Gupta van die Climate Change Research Center aan die Universiteit van Nieu-Suid-Wallis, wat nie deel van die studie span was nie, het aan die London Guardian gesê: "Die skrywers het 'n paar elegante eksperimente opgestel met behulp van 'n klimaatmodel om te toets of 'n natuurlike ossillasie wat deur 'n groot swaai in die tropiese Stille Oseaan deur die afgelope dekade gegaan het, kan die onlangse staking in oppervlakverwarming verklaar ...
"... [T] sy nuwe simulasie reproduceer akkuraat die tydsberekening en patroon van veranderinge wat oor die afgelope vier dekades met merkwaardige vaardigheid plaasgevind het. Dit toon duidelik dat die onlangse verlangsaming die gevolg is van 'n natuurlike ossillasie. "
Navorsing toon dat baie van die hitte wat veroorsaak word deur aardverwarming deur die oseane geabsorbeer is, en ongeveer 'n derde van die ekstra koolstofdioksied wat sedert die Industriële Revolusie uitgestraal is.
Wetenskaplikes dink ook die hitte bly nie naby die oseaanoppervlak nie, maar penetreer nou na dieper water en dit kan 'n ander faktor wees wat die indruk kan skep van 'n verlangsaming in aardverwarming. In elk geval sê hulle, die stadiger tempo van onlangse opwarming word maklik verklaar deur natuurlike klimaatveranderlikheid - soos die BOB.
Die Scripps-wetenskaplikes sê dat wanneer die BOB se verkoeling fase eindig, die groei van globale gemiddelde temperature waarskynlik sal hervat, miskien vinniger as voorheen, aangesien die uitstoot van broeikasgasemissies hoër sal wees. - Climate News Network
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Bewyse van verhitting > Koeler Stille Oseaan het die globale oppervlaktemperatuurstyging vertraag