Poeier vir poeier, ep. 4: Arctic Man - Versamelings
Poeier vir poeier, ep. 4: Arctic Man
Dit is episode 4 van 'n eksklusiewe reeks van 5 dele, aangebied deur Caldwell Collections en Our Site. Leer meer.
ARCTIC MAN was amptelik op pad toe ek om 06:00 'n stempos van die Anchorage-slee-drywer Spike Laskey kry. Sy boodskap het ons gerusgestel dat alles wat ons hoef te doen was om die sneller te trek: 'Haai, dit is Spike ... ek is op die oomblik daar buite, nie seker of ek diens sal hê nie, maar ja, ek sal vir jou 'n tou gooi en sleep jou op 'n fokken heuwel as jy wil ... 'Klik. Ek onthou 'n rukkie terug van Nate Holland se grynslag-ete toe hy my vertel dat hy net die bestuurder vir my ken.
Wyatt en ek het ons tyd op Thompsonpas gedoen en was gereed om aan te gaan. Alhoewel dit sneeu op die parkeerterrein verpletter en 'n volledige terugstelling moontlik was, wou ons nuwe natuurskoon en stimulasie hê, plus die Nate en die ou pal Jayson Hale het gewaarborg dat dit nie moeilik sou wees om 'n ongelooflike sneeu-terrein in die Hoodoo-berge te vind nie. 'N Vinnige stop in Glennallen vir Tok Thai en vuurwerke, en ons is van plan om nog 'n week van die netwerk in die ooste van Alaska af te sien.
Arctic Man word elke jaar net buite Summit Lake gehou, min of meer in die middel van nêrens, ten noordooste van Wrangell-St. Elias Nasionale Park. Tesoro Arctic Man Classic is nou in sy 28ste jaar 'n mededingende veldrenwedren wat bestaan ​​uit 'n paar dosyn skiërs / sneeuman en snowboarder / sneeuman. Die skiër begin by "The Tip" met 'n hoogte van 5 800 en 'n vertikale daling van 1,700 voet in minder as twee myl na die onderkant van 'n nou canyon - ruiters gaan haastig van nul na vinnig. As die helling uitkom, ontmoet die sneeuwscooter die skiër, onderweg, met 'n sleeptou en trek die skiër 2 1/4 myl op teen 'n snelheid van tot 86 mph. Die skiër en die sneeuwscooter skei dan van mekaar, en stuur die skiër oor die "First Aid" -spring en gaan nog 'n 1,200 voet-toonhoogte af na die wenstreep. Moed, opleiding en 'n goed ingestelde voorraad 600 rpm slee is noodsaaklike elemente vir 'n suksesvolle span.
Vir duisende slee-toeskouer-toeskouers is dit die kans om die spoed van die mal wedrenne te ervaar, om te partytjie soos die lente breek en hul sneeumasjiene op die proef te stel. Verlede jaar het ongeveer 13.000 toeskouers uitgekom om 'n week lank die vierde grootste stad in Alaska te skep. Toe die tempo's -17 die oggend van die wedren bereik, het die omliggende pieke en lang rollende stekels vars gebly met vlammende sneeu, aangesien duidelike sneeuwscoots-snelweë op die heuwels begin vorm het. Frostbite is gewaarborg as u meer as 30 meter sonder 'n gesigmasker gery het, maar dit het nie die spoedklere verhinder om uit te kom nie en die groot gewere van Nate Holland en Jayson Hale het groot geld en regte gehad. Wyatt en ek het daarvoor gegaan met ons 160-iets vryslagborde, terwyl die 210 cm-Kessler van Nate die vinnigste tyd in die Arctic Man-snowboard-geskiedenis, net minder as 4 minute, was. Spike Laskey was 'n ongelooflike Polaris-spanrener, met 'n afgeskeerde slee en 'n oulike houding wat hom in die 2de plek in die skikategorie geplaas het. Wyatt en sy Ski-doo-jaer John Dean het 'n paar slots agter Spike's en my eerbiedige 8ste plek geëindig.
Dit was 'n wonderlike gevoel om net die wedloop te oorleef, en ons het die res van die naweek deurgebring deur die kleurvolle Arktiese atmosfeer te geniet met botteragtige poeierdraaie, pragtige sonsondergange, eggo van 2-takt, biertent-dans treine, olie-deurdrenkte paletvure, en nuwe vriende. Toe die skare hul sterte opsteek en Sondagoggend skeefloop, het ons 'n ekstra dag gebly om voordeel te trek uit wat 'n onheilspellende private poeierparadys geword het. Terwyl die lig laatmiddag sag geword het, het ons gekyk hoe 'n konvooi sneeuvoertuie van die Amerikaanse weermag Alaska deur die canyon opgeruk het op 'n herstelmissie vir die liggaam van 'n 9-jarige seun van Fairbanks, wat 200 geval het. die dag tevore in 'n skeuring in. 'N Volledige herinnering daaraan dat dit nie alles lekker is en speletjies op die glorieryke ystertrein speel nie. Die 'Voodoo in the Hoodoos', soos die samesmelting van die gevangenskap betref, voldoen beslis aan die legende, en die plaaslike Alaskane wil graag bewys waarom die Arctic Man-mentaliteit een in sy eie is.
Woorde, foto's en video deur Wyatt Caldwell en Yancy Caldwell.
By Arctic Man het u vrye teuels om u kreatiwiteit en vindingrykheid uit te druk. Dit word hoofsaaklik deur middel van slee-modusse en harde pype gedoen. En toe sien ons hierdie ultraligte valskerm oor die sneeuwbank agter ons kampeerwa teen sononder gaan.
Die resiespanne luister aandagtig terwyl die stigter van Arctic Man en die rasdirekteur Howard Thies die reëls uitroep en die troepe byeenbring tydens die renbyeenkoms.
As dit -17 buite is en jy die hele dag deurgesak het, is niks beter as 'n rissiehond met rissiehonde in die gesig nie.
Die aurora begin dans oor die stad Arctic Man, terwyl 'n paar honderd Alaskans in die middelkamp op Ken Peltier dans en Rockstar en whisky verslaan.
Die tweemalige Arctic Man Snowboard Champ en die Amerikaanse Olimpiese Nate Holland van Amerika gee sy goedkeuringsstempel op die baan van 5,5 myl wat hy binnekort sou oorheers met die vinnigste tyd in die snowboard-geskiedenis. Dankie vir die was, Nate, en jammer dat jou weddenskap nie uitgesak het nie.
Die terrein met toegang tot die slee is groot en sorg vir lekker ry, maar u moet altyd die weerstoestande dophou om te verhoed dat u in 'n skielike snor ry.
Sonder ons Cheetah Factory Racing-sneeuplankrakke, sou ons daaglikse bedrywighede as snowboarders, filmmakers, jaers en jaers nie moontlik gewees het nie.
Ek kon dit nie weerstaan ​​om dit in 'n volledige effek van die hele Arctic Man-bril op te stel nie. 'N Skaars oomblik van rus ná 'n intense week van winteraksie.
Min het ek geweet dat die Noordelike ligte 'n paar minute later sou begin krimp. Die eerste en laaste keer op ons reis dat ek regtig sien dat die aurora afgaan.
Gelukkig was ek hoog genoeg op die berg dat die ligbesoedeling nie 'n probleem was nie. My eerste aurora borealis foto's ooit! Ek het gedink ek kon die elektromagnetiese energie oor die lug hoor bewe. Verstom!
Wyatt slaan 'n skuins voorkant op een van die talle lang, rollende, en ongelooflike prettige sluise en hellings van die slee. Slegs een ding was seker na die naweek: ons sal binnekort terugkeer na die Hoodoo-berge.