Buys se brief aan TrumpFoto: AP Photo/Paul Sancya Geagte (aangewese) President Trump, Baie geluk met u verkiesing. As medeburger van ons planeet, wil ek graag ŉ voorstel vir u buitelandse beleid te maak, al besef ek dat u dit nie te lese sal kry nie. Die onsekerheid wat gepaardgaan met ŉ regeringswisseling in die VSA as supermoondheid, kan ŉ land se vriendskappe laat afkoel en vyande tot avonture aanvuur. Buitelandse beleid het twee interafhanklike doelwitte: om jou land se belange te bevorder en om die wêreld ŉ beter plek te maak. Vir my is die wese hiervan drieledig: die bevordering van wêreldvrede, ekonomiese voorspoed en die bewaring van die aarde en omgewing. U uitdaging is dat hierdie doelwitte uitgevoer moet word in ŉ wêreld wat al skerper verdeeld raak tussen liberale internasionaliste en demokratiese nasionaliste. Hierdie verdelingslyn word bemoeilik deur die uiterste pole van hierdie twee groepe, naamlik die onliberale internasionaliste en die outokratiese nasionaliste. Die harde verdelingslyn ten opsigte van buitelandse beleid, wat tans deur die wêreld sny, spruit myns insiens uit ŉ fundamentele verskil oor die verlede en die toekoms van ons planeet. Meer bepaald, wat ons grootste probleme veroorsaak het en hoe die wêreld van die toekoms moet lyk. Die siening van u voorgangers én die meeste van hul Westerse eweknieë, is dat die liberale internasionalisme die Koue Oorlog gewen het, daardeur die universele wêreldstandaard geword het en nou na die res van die aardbol uitgevoer moet word. Hulle glo hul stelsel is die finale hoogtepunt van menslike ontwikkeling en dit moet, indien nodig, selfs met geweld afgedwing word. Anders gestel, die ooste en die suide moet verwesters. Weerstand daarteen word ervaar as ŉ agterlike teenreaksie teen die onkeerbare opmars van verligte vooruitgang, waar agtergeblewenes skoppend en skreeuend ingesleep moet word. Hulle sien die doel van hul buitelandse beleid om hul agenda van internasionalisme, oop grense en oop immigrasie uit te voer en die demokratiese nasionaliste se voorkeur vir nasionale belang, veiligheid en gemeenskapsbelange te beveg. Daarteenoor sien die demokratiese nasionaliste hierdie poging om die ooste en suide te verwesters volgens die bloudruk van die liberale internasionaliste, juis as die oorsaak van die groeiende kloof in die wêreld. Daarom staan die demokratiese nasionaliste eerder politieke en ekonomiese samewerking tussen lande voor op grond van wedersydse erkenning en respek, eerder as ŉ gedwonge inlywing by die liberale internasionale orde. In kort, die liberale internasionaliste beskou hul politieke ideologie as die toekomstige bepaler van die wêreldorde, teenoor die demokratiese nasionaliste wat kultuur en identiteit as die grondslag van die toekomstige wêreld beskou. Die nuwe verdelingslyn is dus politiek teen kultuur, waar die een kant hul kultuur sal opoffer ter wille van politiek en die ander politieke toegewings sal maak ter wille van kultuur. Hoewel ek, as Westerling, bly is dat baie state vrywillig demokrasie, die oppergesag van die reg en die markekonomie aanvaar het, glo ek dit is verwaand en selfs rassisties om Westerse waardes as meerderwaardig te sien. Om Westerse waardes op die wêreld af te dwing, was histories onhaalbaar. Dit is tans onafdwingbaar en sal in die toekoms gevaarlik wees. Westerse waardes is uniek, maar nie universeel nie en die afdwing daarvan word beskou as ŉ nuwe vorm van Westerse kolonialisme onder die vaandel van ŉ universele liberalisme. Dit moet met ŉ wortel bevorder word, maar kan nie met ŉ stok afgedwing word nie. Die puinhope van Afghanistan, Irak en Libië en die vlugtelingkrisis na Europa, was die finale antwoord op daardie vraag. Pogings om die wêreld met geweld te verwesters, het in 1945 met Japan en Duitsland gewerk, maar het nou die “Weste teen die Reste” verdeel. Sowat ŉ eeu gelede was die einde van die Eerste Wêreldoorlog inderwaarheid die begin van die Tweede Wêreldoorlog. Daarom moet die doel van die VSA se buitelandse beleid wees om te keer dat die einde van die eerste Koue Oorlog nou weer die begin van die Tweede Koue Oorlog is. Die manier om dit te doen is om nie ideologiese “oorloë” te voer nie, maar om die geregverdigde belange van ander magsblokke te erken en respekteer. Die eerste Koue Oorlog was al grootliks in 1972 gewen, toe President Nixon en sy minister van buitelandse sake, Henry Kissinger, Mao Zedong besoek en betrekkinge met China aangeknoop het. Dit het tot ŉ skeur in die kommunistiese blok gelei, wat die globale magsbalans dramaties ten gunste van die Weste laat swaai het. Die Sowjetunie is gedwing om meer as ŉ miljoen troepe uit Oos-Europa na die Chinese grens te verskuif en ook die eerste kernsperverdrag met die Amerikaners te onderteken, die “Salt 1” of “Strategic Arms limitation treaty”. Nixon en Kissinger het dit nie gedoen omdat hulle met kommunistiese China saamgestem het nie, maar juis omdat hulle radikaal van die kommunisme verskil het. Die “Kissinger-formule” was juis dat die VSA beter verhoudinge met die Sowjetunie en Rooi China afsonderlik moes handhaaf, as hierdie twee lande met mekaar. Daarom is die oplossing vir die nuwe Koue Oorlog nie om gelyktydig in ŉ wapenwedloop met die Russe, ŉ handelsoorlog met die Chinese en ŉ ideologiese stryd met die Ooste en die Suide te voer nie. Dit sal lei tot die “imperiale oorstrekking” van die Weste, wat Westerse én liberale belange ernstig sal benadeel. Tweedens sal so ŉ ideologiese “wêreldoorlog” ook nie die belang van wêreldvrede, die globale ekonomie en die bewaring van die aarde bevorder nie. Die VSA se rol as globale polisieman van die liberale wêreldorde is weens demografiese, ekonomiese en politieke redes net nie meer volhoubaar nie. Die VSA se aandrang op “volle sekuriteit” vir homself, lei tot “volle onsekerheid” vir die ander groot moondhede en ŉ gevolglike wapenwedloop tussen die VSA en hierdie lande. Die internasionaliste se aanname, dat hul liberale politiek en ideologie nou die algemene wêreldstandaard word, het met die publiek se reaksie op grootskaalse migrasie ŉ groot terugslag gekry. Die rede daarvoor is dat die migrasie die publiek bewus gemaak het van kultuurverskille aan die een kant en die gemeenskaplikheid van hul eie kultuur aan die ander kant. Daarteenoor het die liberale aanname, dat die nuwe immigrante hul kultuur en godsdiens as’t ware by die grens sal los en hulself vrywillig sal laat inlyf by die sekulêre liberalisme van hul nuwe lande, op die rots van die werklikheid gestrand. Kultuur het sterker as ideologie geblyk te wees. Die Westerse internasionaliste wou werkers hê, maar hulle kry mense met hul eie waardes, kulture, gelowe en lewenswyse. Terselfdertyd het die liberale internasionaliste se selfontbinding van hul nasionale identiteit en kultuur en die vervanging van “volk met (multikulturele bevolking)”, gaandeweg hul eie kiesers begin vervreem. Die gevolge hiervan gaan binne die volgende jaar al duideliker raak, namate die kiesers in lande soos Oostenryk, Nederland, Frankryk en Duitsland hul stemme laat hoor. Dit kan ook tot nuwe alliansies lei tussen sommige van hierdie lande met die VSA, Brittanje en lande in Oos-Europa wat deur die Merkel-regering vervreem is. Dit bring my by ŉ voorstel vir ŉ pro-Westerse strategiese magsbalans in die wêreld, waar vrede, die historiese Westerse waardes, die globale ekonomie en die omgewing veilig sal wees. Die strategiese uitdagers van die Weste is tans China, die Moslem-wêreld en die Russe. Die belangrikste ander magsblokke is Japan en Indië, met Afrika en Suid-Amerika wat nie groot rolspelers op die internasionale toneel is nie. Indien die Weste vier van die wêreld se groot magsblokke aan sy kant kan kry, is die Weste verseker van ŉ oorheersende rol. Die prys vir die beëindiging van die tweede Koue Oorlog met die Russe, is dat die Weste die inlywing van die Krim-skiereiland by Rusland sal moet aanvaar. Die Krim was eeue lank deel van Rusland. Daarmee saam sal die skepping van ŉ Russies-gesinde federale deelstaat in die ooste van die Oekraïne nodig wees om die Russe te oortuig die Weste het nie vyandige bedoelings in hul agterplaas nie. Die les van die verwydering van diktators soos Saddam Hoessein in Irak, Ghadaffi in Libië en die poging om Assad van Sirië uit te kry, is dat slegte regeerders beter is as geen regeerders nie. Anders gestel, ŉ stabiele diktatorskap is minder verwoestend as die gevolge van hul afsetting en pogings om hierdie lande te demokratiseer. Fundamentalistiese groepe soos Isis, onbeskryflike menslike leed en die vlugtelingkrisis is die vrot vrugte van Westerse goeie bedoelings. Die prioriteite behoort hier te wees dat die Europese Unie gered moet word deur demokratiese hervormings wat die politieke onafhanklikheid van sy lidlande erken, maar ekonomiese interafhanklikheid versnel. Tweedens kan die groeiende ontevredenheid van Europeërs vir massamigrasie besweer word, deur die hervorming van emmigrasiestelsels en beter grensbeheer om net mense, wat vir hul lewens vrees, binne te laat. Australië se beleid kan hier as voorbeeld dien. Derdens behoort Europese lande aangemoedig te word om weer hul onderskeie Westerse identiteite op te neem, terwyl volle minderheidsregte aan permanente Moslem-immigrante toegeken moet word. Dit is onmenslik om van hulle te verwag om hul lewenswyse, kultuur en identiteit prys te gee en sekulêre Europeërs te word. So kan Europeërs en die immigrante se menseregte én gemeenskapsregte wedersyds erken word. Dit is weer tyd vir ŉ nuwe soort “Marshall-plan”, soos die skema wat Europa na die Tweede Wêreldoorlog opgebou het. So ŉ plan, waar beleggings na die privaatsektor in plaas van die regerings kanaliseer word, sal die grootskaalse korrupsie en wanbestuur van die huidige planne beïndig. Die vernuwende planne van die huidige hoof van die Wêreldbank, Paul Romer, om deur “Stadstate” armoede te verbreek, kan deel van hierdie projekte wees. Ontwikkelingshulp moet verleen word aan die massa armes in arm lande en nie aan die klein groepie ekonomiese vlugtelinge in ryk lande nie. Dít salf die gewete, maar beteken nie iets vir die groot meerderheid se swaarkry nie. Ek vertrou u regeringstermyn sal bydra om van die wêreld ŉ vryer, veiliger en voorspoediger plek te maak, want dis die enigste wat ons het. Groete, Flip Buys