Psalm 3-4 – God bring rus en vrede as ons Hom vra – Bybelskool
Written by Chris van Wyk on Oct 24, 2011 . Posted in Psalms, Psalms 1-41.
Sommige geleerdes dink dat die omstandighede van hierdie twee Psalms dieselfde is – die tragiese verhaal van Dawid se vlug voor sy geliefde seun Absalom. Dawid sou dan Psalm 4 die aand na sy vlug uit Jerusalem kon gebid het (vgl 4:9 – "nou sal ek onbesorgd gaan lê") en Psalm 3 die volgende oggend (vgl 3:6 – "ek word ook weer wakker").
Sommige dink dat 'n mens in Psalm 4 eerder moet dink aan die ervaring van swak – of misoeste, moontlik weens droogte, na aanleiding van vers 8 wat 'n skerp kontras trek tussen die Psalmis/Dawid en die mense wat koring en wyn in oorvloed het.
Ek dink 'n belangrike perspektief vir hierdie Psalm, is dat 'n mens dié Psalm kan bid, selfs al is jy medeverantwoordelik vir die negatiewe dinge wat in jou lewe gebeur. Die Here luister na dié wat in Hom glo en sy teenwoordigheid opsoek, ongeag met watter geskiedenis hulle by Hom opdaag! Jy kan meer oor die hele ongelukkige geskiedenis tussen Dawid en Absalom – wat agter hierdie Psalm lê – lees in hierdie 2 bydraes van my daaroor:
Let op hoe Dawid vasgryp aan God nie net ten spyte van die verlede nie – sy gebrek aan optrede as ouer nie net teenoor Absalom nie, maar ook teenoor Tamar, wat onder andere Absalom op die verkeerde pad geplaas het – maar ook ten spyte van die opstand van sy ander teëstanders wat sê dat God nie na hom sal luister nie. Dit verg moed en geloofsvertroue!
Hierdie tipe gebed bring God in beweging, wat nie net vir hom gemoedsrus gee sodat hy kan slaap nie, maar ook uiteindelik sy omstandighede verander, hoewel dit steeds nie 'n maklike pad was vir hom nie. Jy kan meer hieroor lees in 3 van my ander bydraes daaroor:
2 Samuel 14-15 – Dawid bid tot God EN beplan strategies om die opstand van sy seun Absalom die hoof te bied
Let op hoe sy gebed en die verhoring daarvan uitmond in getuienis wat ook ander mense – dit is nou jy en ek – inspireer om hulp by die Here te soek.
Weereens moet Dawid sy geloof en vertroue in God alleen stel, al is daar baie teenstand van (naby?)-mense wat dié geloof en vertroue bespotlik maak en eintlik hulle ongeloof demonstreer dat God enigsins kan optree. Dawid is oortuig dat die Here steeds wonders doen vir dié wat Hom daarvoor vertrou.
Vers 5 is waarskynlik 'n stukkie lewenswysheid wat Dawid neerpen – midde in sy gebed – wat ons leer dat 'n mens nie self negatief op ongelowige perspektiewe moet reageer nie, en op die Here alleen moet vertrou: "As jy ontsteld raak, moenie sondig nie; dink in stilte daaroor na as jy gaan lê, en laat dit daarby! "
Daarby moet ons die normale dinge wat God van ons vra (bv offers in Dawid se tyd – geestelike offers [ons hele manier van lewe] in ons tyd – 1 Pet 2:5 en Rom 12:1-2) bly doen, terwyl ons Hom vertrou.