Agge nee toggie! | Perdebytjie se nes
Agge nee toggie!
Maart 13, 2017 perdebytjie	55 Kommentaar
Sus Katryntjie wag geduldig onder ‘n boom.Mammie is besig om te jag en sy sal ‘n teken gee,wanneer die kleingoed nader kan kom vir ‘n heerlike fees.
Boet Snorrie lê oop en bloot op ‘n termiethoop.Hy is so verveeld en gaap dat mens sy longe kan sien!
Mamma Kolkat bespied die wêreld…
en sluip dan die lang gras binne om ‘n troppie rooibokke te bekruip.
Skielik is daar ‘n helse kakofonie van bokke wat blaf en ‘n gedonder van hoewe oor die vlakte.Mamma Kolkat het ‘n eenhoring rooibok gevang.Terwyl sy die lewe uit die arme dier wurg,moet sy vinnig dink aan ‘n wegsteekplek.
Die bok weeg maklik tagtig kilogram en met haar skamele gewiggie van vyf-en-veertig kilogram,is dit ‘n reuse taak wat voorlê.Sy sleep en rus,sleep en rus en loer kort-kort oor haar skouer om te sien wanneer gevaar gaan toeslaan!
Dis ‘n stewige bok en vereis al haar kragte om hom te sleep.
Sy verdwyn in die lang gras en die volgende oomblik….
is daar ‘n afgryslike gegrom en geluid van takke wat breek!Helsim die Hiëna, het net daar ingewals en sommerso die swaarverdiende buit afgeneem.Sy stewige kake knars dat jy net bene hoor kraak!
Arme mamma Kolkat,Snorrie en Katryntjie slaap honger vanaand!
Previous PostKatskenadesNext PostLoukie en Lientjie..
55 thoughts on “Agge nee toggie!”
Maart 13, 2017 om 9:47 vm
Dat jij dat allemaal zo kan fotograferen! Echt knap. En al ben ik geen dierenvriend, jouw verhalen vind ik best spannend.
Maart 13, 2017 om 9:49 vm
Dankie Anna,ek is bly jy geniet dit!
Maart 13, 2017 om 9:51 vm
Knap foto-verhalend vastgelegd. En ja het eten of gegeten worden in de natuur …
Maart 13, 2017 om 9:54 vm
Dis baie hartseer om te aanskou,Gerrit.Ek huil elke keer wanneer ‘n bok gevang word en die lewe so stadig uit hom sypel.
Maart 13, 2017 om 11:06 vm
Fenomenabel, een voorrecht om dit te mogen fotograferen!
Maart 13, 2017 om 11:25 vm
Dit was ‘n besonderse ervaring!Dankie vir inloer en jou mooi woorde.
Maart 13, 2017 om 11:17 vm
Wow! Very impressive and wonderful scenes. Thanks for sharing.
Maart 13, 2017 om 11:24 vm
Thank you for your kind words,Isabel.
Maart 13, 2017 om 12:22 nm
Mooie zo’n grote poes die ik liever niet zou aaien.
Maart 13, 2017 om 12:46 nm
Nie aan te bevele nie,hoor!Dankie vir inloer.
Maart 13, 2017 om 12:40 nm
Lekker saamgelees en fotos gekyk. Is een hiëna so ‘n gevaar vir die kat dat sy sommerso haar buit sal afgee of werk hulle saam in troppe?
Maart 13, 2017 om 12:45 nm
Een Hiëna is heeltemal genoeg!’n Hiëna se bytkrag is so sterk,dat hy maklik ‘n luiperd kan doodbyt.As dit ‘n trop hiënas is,is dit natuurlik nog erger.Die luiperd probeer nie eers protesteer nie..los net alles en hol weg!
Maart 13, 2017 om 12:51 nm
My bek sou redelik dik gewees het as ek al die werk gedoen het en dit dan moet afgee. O wag, ek vergeet dat dit by mense ook so werk!
Maart 13, 2017 om 12:53 nm
Juis,dis die gedagte wat ek wou tuisbring,maar dalk is dit nie polities korrek nie…lol!
Maart 13, 2017 om 12:58 nm
Nee wat, dit gebeur sommer in die alledaagse lewe ook – jy kry net die soort mense wat graag inskep, maar nie voor die stoof wil staan om te kook nie.
Maart 13, 2017 om 1:11 nm
Ja dis oral om ons!
Maart 13, 2017 om 1:08 nm
Perdebytjie, sit ń hiëna hulle werklik ore aan? So sy veg nie terug vir haar vangs nie? Ek wens jy wil ń kinder storieboek skryf. Met werlike karakters en fotos, maar die waarheid op ń sagter manier oorvertel. Soos jy hier doen.
Maart 13, 2017 om 1:15 nm
Ja,’n luiperd veg nie eers terug nie.Ek het eenkeer drie luiperds gesien(ma en twee uitgegroeide kleintjies)wat hul kos net so opgee vir een hiëna!Mense dink hiënas is lafaards,maar dis ‘n mite.Hulle is eintlik baie gevaarlik.
Ek sal vir my kleinkinders ‘n boekie skryf..lol!
Maart 13, 2017 om 1:44 nm
En die boekie vir myne aanstuur. Groot asb man. Doen dit.
Maart 13, 2017 om 2:29 nm
Dis ‘n goeie plan…ek het so baie goed wat ek nog met my foto’s wil doen,dat ek hoop ek kom by alles uit!
Maart 13, 2017 om 4:46 nm
Ek raak sommer emosioneel … maar dis tog die lewe
Maart 13, 2017 om 5:25 nm
Maart 13, 2017 om 5:11 nm
Zo’n mooi dier zien afgeslacht worden doet pijn aan mijn ogen.
Het is de natuur, ik weet het, maar toch…
Maart 13, 2017 om 5:27 nm
Ja dis nie lekker om te sien nie.Wanneer mens baie in die natuur kom,maak al hierdie dinge naderhand sin.
Maart 13, 2017 om 5:21 nm
Wonderlik vertel en die fotos is ongelooflik. Voel sommer jammer vir ma en cub.
Maart 13, 2017 om 5:30 nm
Ja die arme luiperd se moeite was alles verniet!Dankie vir inloer.
Maart 13, 2017 om 7:14 nm
As kind mag ek nie die foto-verhaal boekies gelees het nie. Ruiter in Swart, Die Wit Tier ens. Ruiers in Swart was my gunsteling (weet nie hoe dit gebeur het nie, ek mag dit dan nie gelees het nie). Dit is dus met nostalgiese genoee dat ek hier foto-verhale lees. Die verskil is die fotos en inhoud is beter!
Maart 14, 2017 om 5:21 vm
Jy het natuurlik skelm gelees!Gelukkig hoef jy dit nie meer te doen nie.Dankie vir die kompliment,Abrie.
Maart 13, 2017 om 11:55 nm
Wat fantastische foto’s
Maart 14, 2017 om 2:19 vm
Wat n “sighting”, Dina! Die luiperd se krag is verbysterend, en mens moet die hiena se opportunisme applous gee!
Maart 14, 2017 om 5:23 vm
Die hiëna het natuurlik die geraas gehoor en sy kans gevat.Ek was so jammer vir die luiperd.Dankie vir inloer,Dries.
Maart 14, 2017 om 5:24 vm
Die luiperd is al veertien jaar oud,wat dit nog meer besonders maak.
Maart 14, 2017 om 5:29 vm
Kyk hierdie wolf sal nie met die katjie sukkel nie. As sy ‘n bok van 80kg so rustig kan dar is die wolf, groot logge liggaam en al ook vir haar kinderspeletjies…
oulike fotos, bytjie 🙂
Maart 14, 2017 om 8:08 vm
Sy sal jou vir ‘n voorgereggie vang!Dankie vir inloer,Wolf.Ek is bly jy is weer gesond!
Maart 14, 2017 om 6:17 nm
Dankie bytjie 🙂
Maart 14, 2017 om 7:21 vm
Dis besonders geneem en vertel. Daardie manier van die natuur om te oorleef is darem onbeskryfbaar. Dankie vir die deel van die besonderse jagtog.
Maart 14, 2017 om 8:10 vm
Dankie vir inloer en jou mooi woorde ,Ineke.
Maart 14, 2017 om 1:12 nm
Wow. Mamma kolkat is manjifiek mooi.Ai, jy was bevoorreg om so ‘n vangs te kon aanskou? glo nie die lesers besef hoe spesiaal/moeilik dit werklik is nie.
Maart 14, 2017 om 5:46 nm
Dankie vir inloer,Spokie!Mense besef nie hoe moeilik dit is om sulke skote te kry nie,omdat daar reeds so baie pragfoto’s daarbuite is.Dit raak naderhand te allerdaags.
Maart 15, 2017 om 11:29 vm
Ag nee, ek hou nie van hierdie storie nie. Ek gaan nou eerder weer saam my driejarige kleinkind sprokiesland toe.
Maart 20, 2017 om 12:57 nm
Hehe…dankie vir inloer,Kameel.
Maart 17, 2017 om 3:38 vm
Bijzondere foto’s. En wat een mooie dieren. Wat een werk voor zo’n moeder om het eten bij haar kinderen te krijgen, daar stond ik nooit zo bij stil. groetjes, Hanneke
Maart 20, 2017 om 12:58 nm
Dis harde werk om kleintjies groot te maak…dankie vir inloer,Hanneke.
Maart 22, 2017 om 2:46 nm
Jeetje, dit is ook alweer zo’n mooi verhaal met plaatjes!
Het is voor mensen niet altijd even gemakkelijk maar voor dieren ook niet hè..
Maart 22, 2017 om 2:53 nm
Mens besef nie altyd hoe woes dit daar in die natuur gaan nie.Dis dan wanneer die gesegde dat die sterkste oorleef,vir mens begin sin maak.
Maart 25, 2017 om 5:45 vm
Die natuur kan wreed wees. My grootste bekommernis deesdae is dat ons diere vermenslik. Soos wat jy hierdie foto’s plaas, dis hoe die natuur werklik is en ons moet dit nooit vergeet nie. Dankie vir jou pragtige stories Jul het fyne ogies!
Maart 25, 2017 om 7:44 nm
Dankie vir jou mooi woorde,Toortsie.Altyd lekker as jy inloer.
Maart 27, 2017 om 2:36 nm
Wow, what a story Dina. Your photos and descriptions are fantastic! It is a brutal world, and you captured it well.
Maart 27, 2017 om 5:16 nm
Thanks for your kind words,Jet.
Maart 27, 2017 om 3:39 nm
What a beautiful animal! Such amazing captures in the golden light:)
Maart 27, 2017 om 5:17 nm
Thank for visiting my blog and your kind words,Inger.
Maart 27, 2017 om 5:45 nm
My pleasure, I always enjoy your photos! 🙂
Maart 31, 2017 om 6:15 nm
Uitstekende fotos, sjoe maar jy is braaf!
April 2, 2017 om 1:46 nm
Darem heel veilig gewees.