Die appèlhof se beslissing oor die appèl teen ’n uitspraak van die hooggeregshof dat die besluit om honderde klagte van korrupsie teen Zuma te laat vaar, irrasioneel en ongrondwetlik was, beteken Abrahams moet besluit om die klagte weer in te stel of nie.
In reaksie op die appèlhof se uitspraak het die NVG gesê hy sal dit bestudeer en dan besluit wat om te doen. Dit klink redelik, maar ’n mens kan nie help om te wonder wat daar is om te bestudeer van ’n uitspraak wat eenvoudig en absoluut duidelik is nie.
Intussen kan ons maar daarvan vergeet dat Zuma die skrif aan die muur sal sien. Hy staar hom nou al jare blind daarteen en sal so lank moontlik aanspreeklikheid probeer ontduik. Maar sy tyd blyk nou om te wees en sy beweegruimte baie min.
Hierdie hele sage het bewys dat alles nog nie verlore vir Suid-Afrika is nie. Die regbank staan nog sterk as ’n pilaar van die grondwetlike bestel.
Die regbank is in vele opsigte ons demokrasie se redding, met skerp en deurdagte uitsprake wat ’n mens net kan bewonder.
Hofsake soos dié een sorg vir die beste realiteitstelevisie waarvoor jy kan hoop. Dis nie net die regters wat beïndruk nie, maar ook die advokate en hul assistente. Ons howe kan vergelyk word met van die bestes in die demokratiese wêreld.
Dit is die NVG wat sleg daarvan afgekom het. Waar die howe duidelik bo die partypolitiek verhewe is, kan dieselfde ongelukkig nie van die NVG gesê word nie.