“Bowenal moet jy glo in wat jy doen en hou van wat jy doen, want op die ou einde gaan ander dinge jou aandag aftrek en jou ontmoedig as jy nie daarvan hou nie.”
Haar wens vir Isa is dat dit ’n herberg vir mense se menswaardigheid sal word – ’n plek waar holisties na die mens omgesien word.
“Ek wil hê die terapeute moet ’n dieper begrip van die psige van die mens hê sodat ons meer hulp in samewerking met meer professies vir die kliënt kan aanbied en nie net op skoonheid fokus nie.
“Die hernude fokus op die welstand van die mens is een van die redes waarom ek dink ’n robot nooit ons werk sal kan doen nie, want ek wil nog sien hoe sag ’n robot my spiere sal kan masseer!”
Hou jy van seekos? Dis ’n groot gunsteling onder baie Suid-Afrikaners en oor die wêreld heen. Dit bied ook ’n inkomste aan talle vissermanne. ’n Mens sien veral langs die Weskus van ons land hoe inwoners van vissersdorpies heeltemal op vissery staatmaak om aan die lewe te bly. Ongelukkig word talle seespesies bedreig omdat die mens te veel daarvan vang.
Dit word byvangs genoem. Dié spesies word dan teruggegooi in die see, maar teen daardie tyd het baie van hulle gevrek of is hulle so beseer dat hulle nie oorleef nie. Hoe kan ons dan volhoubaar visvang?
Om volhoubaar vis te vang beteken die vissers los genoeg vis in die see dat die visse van ’n sekere spesie nooit opraak nie. Die visse moet dus nie vinniger gevang word as wat dit kan voortplant nie.
Talle dorpe aan die Weskus, soos Lambertsbaai, het rondom die vissersbedryf ontstaan. Baie van die inwoners is daarvan afhanklik om hul brood so te verdien. Dit is dus belangrik om seker te maak die vis sterf nie uit nie.
Net soos op land bestaan verskillende voedselkettings in die see. As een van die skakels van ’n ketting nie meer bestaan nie, word die balans versteur.
Volhoubare visvangs is nie net tot voordeel van die natuur nie; dit verseker ook dat mense wat vir hul inkomste van visvang afhanklik is altyd ’n inkomstebron sal hê en seekos nog lank ’n belangrike voedselbron kan bly. Sowat 3 biljoen mense wêreldwyd maak staat op vis as ’n bron van dierproteïene.
Die Stilbaaise Mariene Bewaringsgebied is ’n voorbeeld hiervan. Die natuurbewaringsorganisasie CapeNature bestuur dit namens die departement van omgewingsake.
Winkelgroepe kan ook ’n rol speel deur net vis en ander seekos te koop wat op ’n volhoubare manier ontgin is. Die opvoeding van vissermanne is belangrik. Hulle moet verstaan hoe afhanklik hulle van ’n gesonde seelewe is om nog lank ’n bestaan uit die see te kan voer.
Sassi het ’n seekosgids opgestel waarin ’n mens kan sien watter spesies jy mag koop en eet. Die spesies word in drie groepe ingedeel, elk met sy eie kleur: