Toer na Salzburg | SkalkSkryf
Münchner Residenz »
Toer na Salzburg
Julie 31, 2014 by Louwie Salzburg Oostenryk.
Deur die goeie guns van ons gasheer en gasvrou word ons op ´n uitstappie na Salzburg in Oostenryk getrakteer. Oostenryk, die land van kontraste. Geboorteland van Adolf Hitler die aspirant kunstenaar, maar uiteindelik diktator en “Fürhrer und Reichskanzler” van Nazi Duitsland, gebore in die dorpie Braunau. Die man met tien miljoen Joode op sy kerfstok. Aan die ander kant is Oostenryk ook geboorteland van Wolfgang Amadeus Mozart, geniale en flambojante musiekant/komponis. Sover ons weet het hy nie een mens se dood veroorsaak nie, maar ons weet hy het miljoene mense groot plesier verskaf met sy musiek. Gebore in Salzburg waarheen ons nou op pad is om onder anderre ook na die huis te gaan kyk waar hy gebore is.
Vreemde land, want dit is ook die land waar twintig melkkoeie met kalwers nou onlangs ´n stapper (hiker) vrou en haar hond bestorm het en die vrou vermoor het. Die berig sê nie of die hond dit oorleef het nie. Moordenaar koeie. Verstommend!
´n Pragtige land. Grasgroen en bergagtig. Beskaafd (die mense, duidelik nie die koeie nie) tot in haar diepste valleie en hoogste bergtop. Volgens statistiek die land met die 12de hoogste per kapita inkomste ter wêreld, met ´n bevolking van net meer as agt miljoen mense wat, soos ´n bedorwe tiener nog steeds sukkel om ´n eie identiteit weg van Grootboet Duitsland te vind.
Saltzburg. Dorp van sout of Kasteel van sout of so iets. Nie omdat die dorp van sout baie sout het nie, maar omdat skepe wat sout op die Salzagrivier vervoer het tolgeld by Saltzburg moes betaal. En julle dog Sanral is erg!
Eerste indrukke: Die voordorp waardeur jy ry om by die oudorp uit te kom is grafstil. Dit lyk soos ´n spookdorp met geen voetganger in sig nie. Vreemd. Nog ´n vreemde ding. Die parkeerplek waar ons parkeer vir die dag is diep binne in die berg se maag. Dis soos ´n spelonk uitgekap uit graniet. En jy ry met ´n hysbak af straat toe waar jy duisende ander toeriste wat so half koersloos drentel, raakloop.
Ons gidse ken die plek en ons geite. Eerste stop is ´n baie ou, baie mooi kerk, nog steeds in gebruik. Ons neem die verpligte toeriste fotos. Daar is ook ´n baie ou begrafplaas. Ons neem fotos. En nog ´n kerk. Ons neem fotos. Daar is inderwaarheis 35 kerke in Satzburg. Ons laat die ander 33 met rus. Hongerte dryf ons na ´n deftige restaurant by ´n klooster. Die lees van die spyskaart doen wondere vir ´n mens se hongerpyne … dit verdwyn soos mis voor die son. Die pryse laat jou spoeg terstond opdroog en daarom bestel ons bier, groot glase bier om die keel weer nat te kry. Toe loop ons weer straat af op soek na Salzburg.
Vir die interessantheid. Die aanwas onder mense (statistiek vir moordenaar koeie is nie beskikbaar nie) is 1,42 kind per vrou. In 2012 was 41,5% vroue wat geboorte geskenk het, nie getroud nie. Oudominee kry ´n hartaanval as ek hom dit vertel. Losbandige Sondaars, sal hy sê!
Nog ´n interessantheid: Behalwe dat koeie hier nie van toeriste hou nie, was Protestante op ´n tyd ook nie welkom nie. In 1731 is Protestante voor die keuse gestel om tot Katoliek te bekeer of die dorp te verlaat. 21,475 weier en word verban. Hulle vlug na buurlande, maar baie sterf langs die pad.
Daar is ´n ou watermeul. Dit het baie, baie jare gelde (toe vrouens nog getroud moes wees om kinders te kon maak) meel gemaal vir die bakkery reg langs die meule. Die meule maal nie meer meel nie, dit wek nou krag op vir dieselfde bakkery wat steeds brood bak. Ons koop brood en ons neem fotos. Met brood in die kies loop ons kou-kou verder saam met ander kouende toeriste tot by Die Huis, die huis waar Wolfgang gebore is. Ons gidse laat ons voor die deur en gaan hulle eie gang: Was daar, het gesien, was nie te danig beïndruk nie.
´n Oosterse gesinnetjie staan breed voor die deur en wil terstond afgeneem wees. Ons Fotograaf bied aan om met hulle baie groot, baie duur kamera van hulle fotos te neem. Ek oorweeg dit om vir haar te sê vat jy die kamera en hol, ek sal hulle besig hou, maar my goeie Christen opvoeding keer my om van Buddhiste te steel.
Honderde toeriste loop in ´n solide stroom tussen Fotograaf en haar glimlaggende Oosterse objekte verby. Daar is geen kans dat sy ´n foto geneeem gaan kry nie. Fotograaf se ma gryp in en gaan staan met haar arms wyd uitgestrek om die stroom te keer. Dit werk en die Gesinnetjie uit Japan word vrolik voor Mozart se huis digitaal verewig.
Ons betree die huis se voorportaal om kaartjies te koop en verlaat die huis weer teen die spoed van lig. Genade ons, teen €28 per persoon (x15 = R420 per persoon) skrik hy sy melk weg. Ons hergroepeer en heroorweeg. My Engel beur weer na binne en onderhandel. Haar grys hare en die ouman se kaal kop oortuig hulle ons kwalifiseer as armgat pensioenarisse. Ons kan teen minder as halfprys by die ou meester se wieg gaan besoek aflê. Moet met sus Cobie saamstem. Selfs teen halfprys is dit nie regtig die moeite werd nie. Daar is min (of geen?) oorspronklike meubels in die kaal vertrekke nie. Mens vermoed dit lyk lank nie meer soos dit gelyk het toe die toekomstig wêreldberoemde kind daar gebore is nie. Jy mag nie fotos neem nie, maar daar word tog ´n paar onbeskaamd “gesteel”. Onder is klaviere waarop Mozart sy musiek gekomponeer het!
Buite verpoos ons weer en drink ´n bier in die skadu van die man op sy goue bal met die groot kasteel (Festung Hohensalzburg) op die berg in die agtergrond. Nog ´n vreemde ding: Straatmusikante en bedelaars sit in Munich en hier oral rond en verdien ´n geldjie uit die toeriste, selfs op die trappe by kerke se deure sit hulle, soms met ´n hond aan die sy, en kry geld van die plaaslike lot kerkgangers wie se gewete hulle pla. Bedelaars, nie musiekante nie, dié sit vrolik op pleine naby restaurante en melk toeriste.
´n Kort geskiedenis van die stad en omgewing:
Teen die 5de eeu VC (BC) bewoon die Kelte die land.
Teen ongeveer 43 NC (AD) kom die gebied onder Romeinse heerskapy en Salzburg kry die naam Javavum. (Sowaar: Javavum. Dit klink soos ´n advertensie vir Toyota)
Teen ongeveer 700 NC (AD) word dit deel van Bavaria, maar steeds onder Romeinse beheer.
Iewers in die 14de eeu word Salzburg onafhanklik verklaar.
In 1805 word die stad amptelik deel van Oostenryk, maar in 1809 word dit, na skermutselings wat gewen en verloor word, deel van Bavaria.
In 1815 word dit weer deel van Oostenryk, maar in 1866 word dit, na skermutselings wat gewen word, deel van Oostenryk-Hongarye.
Na WO 1 waarin Oostenryk aan Duitse kant veg en meer as een miljoen Oostenrykse soldate omkom, smelt dit vir ´n kort tyd saam met Duitsland en staan bekend as Duits-Oostenryk.
In 1919 verklaar Oostenryk homself as Republiek, maar word in 1938 weer deur Duitsland binne geval. Na die oorlog probeer Oostenryk weer met Ouboet Duitsland saamsmelt maar dit word verbied deur die res van die wêreld wat gatvol was vir Duitsland en sy bloedige oorloë.
In 1945 verklaar Oostenryk homself weer (half dikbek) tot Republiek, en nou is selfs die koeie kwaad. Hulle wil trots Duits wees, Duitse gras vreet, Duitse melk gee en in Duits bulk, maar niemand wil dit toelaat nie. Nou vermoor hulle toeriste en probeer ´n eie identiteit vestig, al is dit dié van lakterende moordenaars van onskuldige stappers.
Die mens gedeelte van die bevolking is egter rustig. Hulle wil niemand vermoor nie, maak geld soos bossies en teel hulle self stadigaan uit die wêreld uit.
Dit was nice om julle te geken het, ons sal julle mis as julle nie meer daar is nie.
Ons ry terug Munich toe en onthou dat ook Josef Mohr, wat “Stille nag, Heilige Nag” geskryf het, hier gebore is. Maria von Trap van “The Sound of Music” is ook hier gebore, en so ook Herbert von Karajan, die beroemde dirigent. The good, the bad and the ugly kan, soos op enige plek op aarde, ook hier gevind word. Geteel uit dieselfde aarde, dieselfde genepoel. Vreemde wêreld.
Dele van die fliek “The Sound of Music” is hier in die omgewing geskiet. Die Oostenrykers haat die prent, dit beeld hulle glo verkeerdelik uit as Nazi meelopers, sê hulle. Is ´n teer puntjie, want sien, meer as 65,000 Joode is hier in Salzburg in strafkampe dood/vermoor, en daar word beweer dat so veel as 40% van soldate wat by strafkampe in Duitsland diens gedoen het Oostenrykse soldate was, en dat baie van Hitler se top bevelvoerders Oostenrykers was.
Vreemde wêreld, vreemde mensdom. Ons ry in vrede huis toe en gaan eet, drink wyn en kuier.
Posted in Louwie | Tagged Duitsland, Hitler, Mozart, Oostenryk, reis, Salzburg, Toer, Vakansie | 4 Kommentaar	4 Responses
op Julie 31, 2014 at 2:57 nm Hannelie
Ek se nog altyd koeie is gevaarlik! Die grafte was besonders mooi maar deurmekaar geen beplaning net deurmekaar geplante mense tussen die blomme en bome. Die brood wat van die bakery kom was ongelooflik warm en lekker. n Heele ander smaak van n spar brootjie. O en pa het vergeet die bakery is die oudste een in Salzburg. Mooi geskryf !
op Julie 31, 2014 at 7:16 nm Louwie
Dankie Hannelie. Ja die brood was lekker. Miskien omdat ons so honger was! Ons moes meer op sypaadjies gesit het en wyn drink en brood eet, en mense gekyk het. Maar die dorp van souttollenaars en kwaai koeie was `n goeie kuier.
op Julie 31, 2014 at 7:36 nm Joh
Pragtige stukkie skryfwerk, en baie mooi fotos.
op Julie 31, 2014 at 7:44 nm Louwie
Dankie Joh. Fotos effe gedokter deur Photoshop ekspert Hannelie. Pa en Ma mik en druk, sy maak mooi!