Hoe kan ek my huwelik herstel?
Vraag: Hoe kan ek my huwelik weer kry soos wat dit was. 12 jaar al getroud, dit voel of ek alleen is. My man wil nie met my praat nie
Ek het oneindig deernis met jou. Want hoe los mens ‘n probleem op tussen twee persone, maar die een party “wil nie praat nie”.
Ek wil begin deur vir julle ‘n paar Bybelse beginsels ten opsigte van die huwelik te gee (daar’s nog meer). Die bedoeling hiermee is egter nie om vir jou ‘n klomp voorskrifte te gee as “skietgoed” om jou man daarmee te konfronteer/beskuldig, in die hoop dat dit die probleem sal oplos nie. Die bedoeling is dat ons net weer verstaan waar die huwelik vandaan kom en wat ons wedersydse optrede daarin moet wees, sodat ons kan sien waarheen ons moet werk.
‘n Eerste beginsel: God het die huwelik ingestel. Gelowig moet ons aanvaar dat die Here julle na mekaar toe gelei en saamverbind het. Julle het dit bely in die belofte wat julle voor God aan mekaar gemaak het. Daarom mag ons die samevoeging nie sommer verbreek nie. (Gen.2:21-22; Mat.19:6). Om aan julle huwelik te werk, is dus nie ‘n “gunsie” wat jy van jou man vra nie.
‘n Tweede beginsel: Huwelik is ‘n permanente verbintenis tussen twee persone waarin albei mekaar se eerste prioriteite is (Gen.2:24). Dit beteken dat niks tussen julle mag inskuif nie, niks en niemand belangriker sal wees as jou huweliksmaat nie.
‘n Derde beginsel: Binne die huwelik gee die Here vir die huweliksmaats bepaalde opdragte wat verantwoordelikhede (pligte) teenoor mekaar beteken.
“Wees daarom uit eerbied vir Christus aan mekaar onderdanig” (Ef.5:21). Hierdie aan-mekaar-onderdanigheids-opdrag beteken dat julle so volkome op mekaar ingestel moet wees dat die een die ander se geluk belangriker ag as sy/haar eie. Die vrou se opdrag is om haar deur haar man te laat lei ter wille van hul gemeenskaplike belang. Dit beteken dat die vrou daarop ingestel moet wees om die mooie/beste in haar man te voorskyn te laat kom; eintlik maar dat sy hom moet liefhê soos wat hy liefgehê wil word. Die man se opdrag is om sy vrou lief te hê, wat impliseer dat hy bereid moet wees om homself (en sy belange) te “kruisig” om haar as vrou te eer en gelukkig te maak. (Ef.5:22 ev.) Eintlik is dit ‘n tweede onderdanigheidsopdrag aan die man.
“Die man moet sy huweliksplig teenoor sy vrou nakom, en net so ook die vrou teenoor haar man. Die vrou beskik nie oor haar eie liggaam, maar die man; net so beskik die man ook nie oor sy eie liggaam nie, maar die vrou. Moenie vir mekaar omgang weier nie, behalwe met wedersydse toestemming en net vir ‘n bepaalde tyd om julle aan gebed te wy. Daarna moet julle weer saamkom, sodat die Satan julle nie miskien weens julle gebrek aan selfbeheersing verlei nie” (1 Kor.7:3-5). Dit gaan hier spesifiek oor die seksuele binne die huwelik en die inhoud spreek vanself.
Die uitdaging is: hoe kommunikeer mens die beginsels as daar reeds al geen (sinvolle) kommunikasie is nie. Die een manier hoe om dit NIE te doen nie, is dat jy dit as ‘n wet vir jou man (of julle vir mekaar) voorhou en hom (of mekaar) daaroor verwyt.
Die pad wat ek wil voorstel, is die volgende:
Jy gaan nie jou huwelik weer sprankel gee as jy ook onttrek of “tit-for-tat” speel, (jouself afsydig hou omdat hy afsydig is), om hom te probeer terugkry nie. Jy hoef ook nie voor hom te kruip nie.
Maar belangrik, gaan kyk (eers) diep in jou eie hart en optrede in en probeer eerlik antwoord in watter mate jy dalk bg. beginsels oor die huwelik teenoor jou man nie nagekom het nie. M.a.w, hoe en waar het jy dalk gemaak dat jou man in stilstuipe gaan wegkruip het? Dalk kan jy nog spesifieke insidente onthou. As daar is, bely dit vir jou man en voor God, en vra vergifnis.
En, as daar dalk nie sulke insidente bestaan nie, onthou: die liefde wat Here van julle vir mekaar vra, is nie ‘n emosionele gevoel van “ek hou van jou omdat jy so oulik of mooi is ....” nie; dit word ook nie opgewek/ veroorsaak deur iets moois/goeds wat hy vir jou gedoen of gesê het nie: “Ek het jou lief omdat jy dit /dat vir my gedoen het” nie.
Die liefde is ‘n opdrag van die Here en die spesifieke woord vir “liefde” impliseer dat jy ‘n besluit moet neem om hom lief te hê – omdat jy die Here wil gehoorsaam. Hierdie liefde beteken ook dat jy die besluit neem..., ten spyte van wat hy op hierdie stadium aan jou doen of nie doen nie. Die mooiste beskrywing van liefde wat ek gelees het, klink so: Liefde beteken om aan iemand iets te gee of te doen, wat hy/sy die nodigste het..., wanneer hy/sy dit die minste verdien.
Kom ons wees prakties:
Gaan lees gerus deur liefdesliedere in 1 Kor.13 en Kol.3:5-17 en neem ‘n besluit (sê in jou gedagte vir jou man): “My man, ek het besluit ek gaan van nou af geduldig met jou wees, jou nie verwyt nie..., vriendelik wees” ens. ens.
Verder: “Betoon hartlike broederliefde teenoor mekaar; bewys eerbied (respek) teenoor mekaar”, sê Rom.12:10. As dit vir verhouding tussen mense in die algemeen geld, hoeveel te meer vir ‘n man teenoor sy vrou (en omgekeerd) in die huwelik. Dit beteken letterlik dat julle mekaar se beste vriende moet wees. Neem inisiatief en doen of reël iets waarvan julle albei hou en wat julle aan die begin van julle huwelik geniet het – sooswat vriende lekker dinge saamdoen (al is dit nou nie vir jou die lekkerste op die stadium nie).
Nog ‘n Skrifgedeelte wat by bg. aansluit en wat jy moet oordink, is Fil.1:9-10: “Ook bid ek dat julle liefde al hoe meer sal toeneem in begrip en fyn aanvoeling, sodat julle die dinge sal kan onderskei waarop dit werklik aankom”. Dit beteken: leer sy “liefdestaal” verstaan sodat jy sal weet hoe hy liefgehê wil word en wat hom werklik gelukkig maak. Bid en vra die Here om jou dit te wys.
Doen dit en bly geduldig – daar’s gewoonlik nie verweer teen sulke onvoorwaardelike liefde en goed doen aan iemand nie.
Normaalweg, as jy bogenoemde paadjie loop, sal die romantiek en seksuele sy van julle huwelik ook regkom. Indien nie, is dit nodig om ook hieraan aandag te gee, bv. watter negatiewe ervaring(s) het gemaak dat hy ‘n seksuele aversie ontwikkel het of wat in julle fisiese verhouding skakel sy gevoel af.
Indien dit wat jy doen, nie die gewenste uitwerking het nie en die kommunikasie bly afgesluit, is dit nodig dat julle saam ‘n pastorale berader gaan sien. In beradingsessies sal die oorsaak vir sy (emosionele) afwesigheid aangespreek moet word. Die Bybelse beginsels vir ‘n huwelik sal deurgepraat moet word. Hy sal begelei moet word om in te sien dat sy afwesigheid direk teen God se bedoeling met ‘n huwelik (in Gen.2:18-25) ingaan..., en ja, dat hy in die proses teen jou sondig. Die vergewende genade van die Here moet aan hom verkondig word. Jy moet ook begelei word om te kan vergewe en weer met vertroue julle huwelikslewe aan te pak.
Jy moet egter ook bereid wees om te aanvaar dat jy dalk (onwetend) iets (aan hom) gedoen het wat julle verhouding skade berokken het en die Here se vergifnis daarvoor ontvang.
Werk onder die leiding van - en in samewerking met die berader ‘n aksieplan uit waarin julle ondernemings teenoor mekaar te maak om mekaar te dien soos in Beginsel 3 (hierbo) verduidelik is. Julle uitgangspunt moet heeltyd dié van Fil.2:3,4 wees: “Moet niks uit selfsug of eersug doen nie, maar in nederigheid moet die een die ander hoër ag as homself. Julle moenie net elkeen aan sy eie belange dink nie, maar ook aan die van die ander”.
Dis hoe Christus, ons Verlosser, teenoor ons gedoen het.
Ek bid werklik vir jou en vir jou man, dat Hy julle harte vir mekaar sal oopmaak. Kontak gerus enigeen van ons dominees as jy (julle) wil kom vir pastorale hulp.