Digitalis: plant en versorg, groei uit sade, spesies en variëteite - Nuut
Die vingerhoedekruid, ook digitalis genoem, is 'n lid van die Plantain-familie, maar dit was vroeër deel van die Scarlet-familie. Die wetenskaplike naam digatilis kom van die Latynse woord wat as "vingerhoed" vertaal word. Hierdie soort bevat ongeveer 35 spesies. In die natuur is so 'n plant wydverspreid in die Middellandse See, maar dit kom ook voor in ander streke van Europa, in Noord-Afrika en Wes-Asië. 4 soorte digitalis groei in die Kaukasus en twee soorte - in die Europese deel van Rusland en in Wes-Siberië. Foxglove groei verkieslik aan bosrande en oop ruimtes, tussen bosse en weide.
Kenmerke van vosglove
Vingerhoedskruid is 'n kruidagtige tweejaarlikse of meerjarige plant, terwyl u in die westelike Middellandse See 'n digitalis in die vorm van 'n semi-struik of struik kan vind. Lote is onvertak en styf, hul hoogte wissel van 0,3 tot 1,5 m. Groot groenerige blare het 'n lansetvormige en langwerpige vorm, hulle is afwisselend skerp en word geleidelik in skutblare. Bilaterale of eensydige apikale rasose bloeiwyses bestaan ​​uit groot onreëlmatige blomme wat in ligrooi, geel of pers geverf is. Klokvormige blomme het 'n spesiale apparaat as 'n vlieg, hommel, by of perdeby daarin opgeneem word, dan val stuifmeel daarop, dan beweeg so 'n insek na 'n ander blom en dra stuifmeel op sigself. Dit is hoe bestuiwing werk. Hierdie plant blom in Junie en vervaag in die eerste herfsweke. Die vrugte is 'n doos, waarin baie klein bruin sade is, en hulle bly 2-3 jaar lewensvatbaar. Een bos kan ongeveer 2 miljoen sade produseer. Enige soort en variëteit vakkies is giftig, daarom is dit verbode om dit op die blombeddings van kinderinstellings te plant. Sekere soorte digitalis word as sierplante gekweek, terwyl ander beter bekend staan ​​as medisinale plante. Die blare van die meeste soorte bevat glikosiede wat in alternatiewe en tradisionele medisyne gebruik word. So 'n plant is bestand teen ryp en droogte, en is ook nie veeleisend vir versorging en samestelling van die grond nie.
NAPERSTYANKA blom in die tweede jaar na saai! / Groeiende digitalis
Groeiende digitalis van sade
Saailinge word in die tweede helfte van Maart gesaai. Die sade moet vooraf geweek word, hiervoor moet dit met water gevul word, wat elke ses uur vervang moet word. Duur van week is 7 dae. Die voorbereide sade moet oor die oppervlak van die substraat versprei word, dan word dit bedek met 'n dun laag sand. Die houer moet met 'n film of glas bedek word en na 'n warm plek verwyder word, waarin die inwyding sag en verspreid moet wees. Saailinge kan 'n halwe maand na saai verskyn.
Die ontwikkeling van saailinge is aanvanklik baie stadig. Wanneer die vorming van die eerste ware blaarplate verby is, moet die plant geprik word. U kan dit in individuele bekers plant of in 'n houer wat groter en lywiger is as die vorige, met 'n afstand van 7-10 sentimeter tussen die saailinge. Dit is baie eenvoudig om sulke saailinge te versorg. Dit is nodig om dit nat te maak as die grondmengsel droog word, maak die oppervlak van die substraat gereeld sag, beskerm dit teen trekke en teen direkte sonlig.
As daar 15 dae oorbly voordat die vingerhandskoen in oop grond geplant word, moet u met die verhardingsprosedures begin, dit sal die saailinge help om aan te pas by ongewone omstandighede in die tuin. Om dit te doen, word die saailinge elke dag na die balkon of straat gehaal, terwyl die duur van hierdie prosedure geleidelik moet verhoog word. Plante in oop grond kan uitgevoer word nadat hulle dae lank buite kan wees.
Vosglove meerjarige verbouing van sade
Plant digitalis in oop grond
Die plant van digitalis-saailinge in oop grond word uitgevoer nadat daar geen bedreiging is vir die ryp in die lente nie (vanaf die laaste dae van Mei tot die eerste dae van Junie). Wanneer die planttyd aanbreek, moet daar reeds 5 of 6 ware blaarplate op die saailinge vorm en die grond moet baie goed opwarm.
Dit is die beste om 'n oop en goed beligte plantplek te kies, maar hierdie blomme kan ook in ligte skadu gekweek word. Die area onder bladwisselende plante is nie geskik vir die aanplant van digitalis nie, omdat vogretensie in die grond van die byna-stamcirkel waargeneem word. Daarom kan die digitalis nat word of bloei dit nie. Blare wat in die herfs van bome rondvlieg, is ook nie vir so 'n plant ongewens nie.
Hoe om vingerhand te plant
Die grond op die terrein moet voedsaam, los en deurlaatbaar wees (geen stagnasie van vog moet waargeneem word nie). Die plek vir plant moet vooraf voorberei word; hiervoor word grawe tot op die diepte van die bajonet van die graaf uitgevoer, terwyl humus of kompos by die grond gevoeg moet word (vir 1 vierkante meter van die werf van 4 tot 5 kilogram. ). Tydens plant moet 'n afstand van 0,15-0,2 m tussen die bosse waargeneem word, en die afstand tussen die rye moet 0,25 tot 0,3 m wees. In die voorbereide area moet eers gate gemaak word waarvan die grootte die grootte van die wortelsisteemsaailinge. Dan moet die plante van die bekers versigtig in die gate oorgedra word, terwyl die aardbol nie vernietig word nie. Saailinge uit die houer moet baie versigtig saam met die grond uitgehaal en in die gate geplaas word. Wanneer die vosskoen geplant word, moet die oppervlak van die grond vasgedruk word en die plant moet goed natgemaak word. In die eerste jaar na plant word 'n blaarroset in so 'n plant gevorm. Vir die eerste keer sal dit eers volgende seisoen blom.
Digitalis. Tuin Eie hande
U moet digitalis in die tuin kweek op dieselfde manier as baie tuinplante. So 'n blom het stelselmatige onkruid en losmaak van die oppervlak van die terrein nodig, dit moet ook betyds natgemaak word, gevoed en behandel word vanaf plae en siektes soos nodig.
Om sulke blomme nat te lei, is slegs in 'n voldoende lang droë periode nodig. As dit gereeld in die somer reën, sal so 'n plant glad nie water kry nie. Wanneer dit reën of die plant natmaak, is dit nodig om die oppervlakte van die terrein baie versigtig tot 'n vlak diepte los te maak. Die digitalis-wortelstelsel is horisontaal en is baie naby aan die oppervlak van die werf, dus dit is baie maklik om dit te beseer tydens losmaak.
Gedurende die groeiseisoen hoef so 'n blom slegs 1 of 2 keer gevoer te word, en hiervoor 'n komplekse minerale kunsmis in vloeibare vorm te gebruik ('n oplossing van minerale moet met water gemeng word vir besproeiing). Om die blom langer te kan hou en die struike hul skouspelagtige voorkoms tot die herfs te behou, is dit nodig om vaal blomme en bloeiwyses dadelik af te sny.
Dit is glad nie moeilik om digitalis na 'n nuwe plek te oorplant nie, want die wortelstelsel is horisontaal en dit is maklik om dit uit die grond te verwyder. Die uitgegrawe bos moet in 'n gat wat voorheen voorberei is, geplaas word, terwyl die grootte daarvan die grootte van die wortelstelsel van die plant moet oorskry, saam met 'n klomp aarde. Geplante bosse moet natgemaak word.
Digitalis ly meestal aan vlekke, virale mosaïeke, verrotting of skimmel. As die bos baie sterk beïnvloed word deur kol of poeieragtige skimmel, word aanbeveel om dit uit die grond te verwyder en te vernietig, terwyl die oorblywende plante met 'n oplossing van 'n swamdodende middel bespuit moet word. Daar moet onthou word dat virussiektes (byvoorbeeld mosaïek), verrotting van voetstukke en wortelvrot nie behandel kan word nie. In hierdie verband moet besmette bosse uit die grond verwyder en vernietig word.
Verskeie soorte plantluise kan op jakkalshandske vestig. Om van sulke plae ontslae te raak, moet plante met Antitlin, Biotlin en Iskra bespuit word. Onthou dat 'n suigende insek soos plantluise as die belangrikste draer van gevaarlike virussiektes beskou word, daarom begin die stryd teen hierdie plaag met die eerste tekens van skade aan die plant.
Meerjarige vosskoen na die blom
Aangesien die wortelstelsel van so 'n blom baie naby aan die grondoppervlak is, word dit in sommige gevalle blootgestel. In hierdie verband moet die wortelstelsel van die plant in die herfs met vrugbare grond besprinkel word sodat die plant nie tydens die winter oorbly nie.
Meerjarige soorte en variëteite word onderskei deur 'n redelike hoë rypweerstand, maar as daar min sneeu in die winter is, kan so 'n blom uitvries. As die voetstukke geel word en vervaag, moet dit afgesny word, terwyl die uitlaat bedek moet wees met saagsels, droë blare of sparretakke. Terwyl die bosse jonk is, moet dit vir die winter bedek wees.
Digitalis kan voortplant word deur sade (op 'n saadlose en saailing manier), asook deur basale prosesse.
Hoe om van sade te groei
Hoe u vosglove deur saailinge kan kweek, word hierbo in detail beskryf. Ervare tuiniers verkies egter om saad direk in oop grond te saai. Dit is nodig om gedurende die laaste dekade van April of in die eerste dae van Mei in die lente te saai. Voor saai word die sade op dieselfde manier voorberei as wanneer digitalis deur saailinge gekweek word. Sade moet op die oppervlak van die terrein geplaas word, met 'n afstand van 15-20 sentimeter tussen hulle. Dit is nie nodig om die sade te verdiep nie, dit word met 'n dun lagie grond besprinkel. As die lente koel genoeg is, word aanbeveel om die gewasse met lutrasil te bedek. Oormatige digte saailinge moet uitgedun word, in hierdie geval sal die rosette groter wees. Hierdie plant reproduseer goed deur selfsaai.
Reproduksie van digitalis deur lote
Ook digitalis kan vegetatief voortgeplant word deur basale prosesse. Om dit te doen, moet u die borsels wat van al die voetstukke begin verdof het, afsny, terwyl u slegs die dikste bloeiwyses vir die versameling van sade laat. Ongeveer 20 dae later moet verskeie basaltande aan die onderkant van die gesnyde voetstukke groei. Nadat 7 of 8 blaarplate op elk van die wortelrosette gegroei het, moet dit noukeurig geskei word en na 'n nuwe plek oorgeplant word. Sulke lote sal wortel skiet voor die aanvang van die herfsperiode, en hulle sal nie bang wees vir die komende winter nie. Reeds in die volgende seisoen sal so 'n plant blomstingels groei, en dit sal blom.
Tipes en variëteite vingerhandskoen met foto's en name
Hieronder sal die soorte en variëteite vingerhoedjies wat deur tuiniers gekweek word, beskryf word.
Pers digitalis (Digitalis purpurea)
Die tuisland van hierdie spesie is Suid-, Sentraal- en Wes-Europa. Hierdie meerjarige plant word dikwels as 'n tweejaarlikse verbouing gekweek. Die hoogte is ongeveer anderhalf meter. Op die oppervlak van lae vertakte regop lote is daar digte puberteit, daar is 'n roset wat bestaan ​​uit basale blaarplate. Die boonste blaarplate het 'n afgeronde-langwerpige vorm, krenaat langs die rand is sittend, hul voorkant is fluweelsag, en aan die agterkant is 'n tomentose puberteit. Alternatiewe stamblaarplate het lang gevleuelde blare. Die eensydige bloeiwyse van die rasemose bereik 0,8 m lank, dit bestaan ​​uit vyf sentimeter blomme, wat in karmyn, room, wit, pienk of pers geverf kan word, daar is 'n donker vlek in die kroon en daar is kort hare aan sy oppervlak. Bloei word dwarsdeur die somer waargeneem. Dit word sedert antieke tye gekweek.
Daar is verskillende soorte, naamlik gevlekte, grootblom en gloxiniform. Die grootste belangstelling vir alle digitalis gloxiniform-basters is die variëteit van Shirley: die hoogte van die bos is ongeveer 150 cm, die blom is lang, eensydige bloeiwyses bestaan ​​uit hangende, oop gevlekte blomme, wat pers, pienk of roomgeverf is. . Die Excelsior-hibriedmengsel is ook baie gewild: die voetstukke bereik 'n hoogte van ongeveer 1,8 m, baie groot blomme word in 'n spiraal geplaas. Die Peloric-mengsel is ook baie gewild: die hoogte van die voetstukke is ongeveer 1,8 m, dit is bedek met groot blomme. Die eenkleurige selektiewe variëteit van hierdie soort, genaamd Rosy Champagne, bereik 'n hoogte van ongeveer 1,2 m en het 'n taamlike skouspelagtige voorkoms.
Onder natuurlike omstandighede kan hierdie spesies in Wes-Europa, die Europese deel van Rusland, die Oekraïne, die Middellandse See en Suidwes-Siberië voorkom. Die hoogte van so 'n digitalis is nie meer nie as 1,2 m. Die langwerpige-lansetvormige blaarplate is kaal, geleë langs die rand en langs die are. Hangende blombloeisels bestaan ​​uit blomme van ses sentimeter lank, geelkleurig, binne in die kroontjie is daar bruin are. Die buitenste oppervlak van die blomme is bedek met ligte puberteit. Verbou sedert 1561.
Roesige vosskoen (Digitalis ferruginea)
Hierdie spesie is een van die mooiste. Die hoogte van die bos kan wissel van 0,7 tot 1,2 m, maar daar is eksemplare van twee meter hoog. Effens puberteit of kaal blaarplate het 'n langwerpige lansetvormige vorm. Die blomme is vier sentimeter lank en het 'n soortgelyke vorm as 'n orgidee, terwyl die onderlip baie uitgesproke is. Blomme kan in verskillende kleurskakerings geverf word: van geelgrys, kaneelgoud of roesig tot geel met 'n pienk blom. Die binneste oppervlak van die kroontjie is bedek met are van bruinrooi of lila kleur. Blomme is deel van groot bloeiwyses van rasemose. Bloei word waargeneem vanaf middel Junie tot Augustus. Verbou sedert 1597.
Wollerige vingerhandskoen (Digitalis lanata)
Hierdie tipe is die mees opvallende. In die natuur word dit in Moldawië aangetref. Hierdie plant is medisinaal en het ongetwyfelde voordele. Op 'n enkele stomp blom klein blommetjies van 'n geelbruin kleur met pers are. Digte pubescence bedek die as van die bloeiwyse, die naam van hierdie spesie word geassosieer met hierdie kenmerk. Die plant blom in Julie. Die blomtyd is ongeveer 6 weke.
Geel vosskoen (Digitalis lutea)
In die natuur kom hierdie spesie in die suidwestelike deel van Europa voor. Die hoogte van die bos is 0,8-1 m. Daar is geen puberteit op die lote en langwerpige ovaalblare nie. Die lengte van die geel blomme is ongeveer 25 mm. Bloei begin in Julie. Dit word gekweek sedert 1597. Die gewildste variëteit is Gelb Janus: die kleur van die blomme is geel.
Nog 'n gekweekte vingerhandskoen is donker, of onduidelik, Tapsi, Merton, Nevada, siliaat en 'n paar ander bastervorms en spesies.
Foxglove eienskappe: skade en voordeel
Die genesende eienskappe van digitalis
Sedert antieke tye word digitalis deur genesers gebruik vir die behandeling van borskas en buikdruppel, epilepsie. Met die hulp daarvan het hulle pyn in velsiektes uitgeskakel, en dit is ook gebruik om die liggaam skoon te maak en vir hardlywigheid. Maar as die dosis verkeerd bereken is, het die persoon diarree en braking gehad, en sterftes is dikwels waargeneem. In hierdie verband het almal hierdie plant al 'n eeu vergeet.
Sedert die 18de eeu word digitalis in tradisionele medisyne gebruik. Op hierdie tydstip is uiters ongewone eiendomme in hom gevind.Die blaarplate wat in die eerste jaar versamel is, is die belangrikste medisinale grondstof. Dit bevat 62 glikosiede, byvoorbeeld: gitoksien en digitoksien, lanatosiede A, B, C, D, E, ens. Hierdie biologies-aktiewe stowwe word baie gebruik in die stryd teen 'n groot aantal kardiovaskulêre siektes.
Digitalis word gebruik om:
maak die vaatwande sterker;
verbeter die bloedtoevoer na weefsels en spiere;
hemodinamika te normaliseer;
raak van kardiosklerose ontslae;
raak ontslae van tagikardie, hipertensie, miokardiale distrofie, mitrale defekte;
ontslae raak van boezemfibrilleren.
Dikwels is dit wollerige digitalis wat gebruik word om medisinale grondstowwe te bekom. Organiese sure, kardiotoniese en steroïedale glikosiede word uit so 'n plant gehaal. Veel minder nuttige stowwe kom voor in silisierige, pers en roesige digitalis, maar dit word steeds in die tradisionele medisyne gebruik. Die blare word gebruik om die poeier in tablette en setpille te maak. In alternatiewe medisyne word 'n infusie van hierdie plant gebruik.
Absoluut alle soorte digitalis in hul samestelling bevat gifstowwe wat gevaarlik is vir mense, daarom moet selfmedikasie met hierdie plant heeltemal uitgesluit word. Middele wat gebaseer is op digitalis kan nie deur mense met siek longe, angina pectoris, perikarditis, miokarditis, miokardiale infarksie, gastriese tagikardie, sowel as kinders en swanger vroue geneem word nie. As vergiftiging voorkom, sal braking, veluitslag, asemhalingsversaking, naarheid, erge pyn in die buik, krampe en hartversaking voorkom. As ten minste een van hierdie simptome voorkom, moet 'n ambulans dringend ontbied word. As u fondse gebruik wat lankal op grond van digitalis gemaak is, sal daar giftige stowwe in die liggaam ophoop wat die ontwikkeling van anorexia, verlies aan eetlus en hallusinasies sal veroorsaak.
Tipes en dekoratiewe variëteite
Volgens die internasionale klassifikasie is daar 11 plantspesies in die geslag van vingerhoed.
Geroeste vosskoen. Die verskeidenheid het hoë dekoratiewe eienskappe. Dit vorm 'n skraal groei met 'n hoogte van 70-120 cm, bedek met langwerpige of lansetvormige blare. Lang (7-15 cm), digte bloeiwyses bestaan ​​uit klokke met 'n golwende rand. Die kelk is tot 4 cm lank en het punte met dubbele lippe wat lyk soos orgideëblomme. Die onderste lap is duidelik sigbaar op hulle. Die kroonblare is gekleur in 'n ligte geel skakering met 'n pienk patroon op die lip en 'n bruingoud patroon in die keel. Bloei vind plaas in Junie-Augustus.
Digitalis pers (pers). 'N Tweejarige plant, minder dikwels 'n meerjarige plant tot 1,5 m hoog, bestaan ​​uit regop, onvertakte stamme. Die onderste gedeelte van die blare en lote is dig. Blaarblaarblare is ovaalvormig. In Junie blom 'n eensydige of piramidale bloeiwyse in die vorm van 'n kwas. Dit bestaan ​​uit asimmetriese blomme van 8-13 cm en die blare van pers of wit onderkant is bedek met donkerder kolletjies. Variëteite:
Alba - sneeuwit blomblare met klein donkerpers kolletjies of glad nie daarsonder nie
Mirabelle - los digte, veelblom bloeiwyses van 'n room- of salmpienk kleur op.
Grootblom vosskoen. Stamme van 40-120 cm hoog vorm soms 'n dwergstruik. Hulle is bedek met harde klieragtige villi. Lansetvormige blare van 'n liggroen kleur groei oor die hele lengte van die loot. Die blare het 'n lang, skerp rand. Die blare groei in die lengte van 7-25 cm, en in die breedte - 2-7 cm. In Junie blom 'n los kwas van 6-25 cm lank aan die bokant van die loot. Daar is blomme van 3-4 cm lank op hangende voetstukke. Die rante van die kroon is geskei met 5 gebuigte blomblare. Die blomme is in grysgeel skakerings geverf, daar is klein bruin kolletjies in.
Die vingerhaar is wollerig. 'N Meerjarige plant met 'n hoogte van 30-80 cm vorm 'n baie digte roset van lansetvormige blare met 'n blougroen kleur naby die grond. Die blare langs die rand van die onderste kant af is bedek met lang silia. In Julie open 'n piramideborsel waarop koppies met twee lippe styf teen mekaar groei. Kroonblare en skutblare word ook bedek met silwer viltstapel. Die lengte van die buis is 2-3 cm. Agter die rande is gebuigde blomblare tot 1 cm lank. Die blomme is in room of wit geverf, en nader aan die middel is dit bedek met 'n digte geelbruin patroon van are.
Daar is baie meer interspesifieke meerjarige digitalisbasters om in die tuin te groei. Die gewildste onder hulle is:
Tapsi - grysgroen blare versier reguit stingels 40-80 cm hoog, bo-op is daar digte trosse met groot klokke van pienk of bloedrooi kleur
Merton - 'n plant van 60-80 cm hoog is versier met heldergroen lang blare, dit blom in Mei met groot pers blomme.
Die soort vosglove het 35 spesies, waarvan die volgende in tuinkultuur gewild is:
Pers vingerhoedskruid (rooi, pers) is 'n meerjarige plante wat tot 150 cm hoog is, in die natuur in die hele Europa. Groot blomme, geverf in wit, room, pienk en pers skakerings, word versamel in 'n lang eensydige ras. Die beste variëteite: Shirley, Excelsior, Peloric, Rosé Champagne.
Roesige vosskoen is 'n baie aantreklike spesie. Die hoogte van die struike is 75 tot 120 cm.Grysgeel of goudbruin blomme met 'n uitgesproke orgideëagtige onderlip word in 'n groot blombloeisel versamel. Van binne is die kroon gevlek met rooibruin of donker pers are.
Grootbloemige digitalis is 'n plant van tot 120 cm hoog met langwerpige lansetvormige blare, kroes langs die rand. Die hangende blom van die bloeiwyse word versamel uit lang geel vingerhoedblomme, versier met bruin are van binne.
Digitalis ciliate is afkomstig van die bergagtige streke van die Kaukasus. 'N Kort (30-60 cm) plant met baie sierlike room of romerige geel blomme, versamel in 'n kompakte eensydige bloeiwyse met 'n rasse.
Wollige vingerhoed is 'n baie interessante, maar onooglike voorkoms, wat algemeen in Moldawië voorkom. In die kultuur word dit nie as 'n sierplant gekweek nie, maar as 'n medisinale plant. Klein geelbruin blommetjies blom in Julie-Augustus.
Benewens die bogenoemde vorms, is digitalis Nevada, geel, Tapsi, donker (onduidelik), Mertona en ander van belang vir blomkwekers. In die plaaslike mark vir plantmateriaal word die welige bloeiende skoonheid voorgestel deur talle bastervariëteite, soos Snow Peak, Elegy, Muse, Pearl, Silk, Red Dwarf, Chanterelle, Queen of the Garden, Apricot Beauty, Camelot, Thumbelina.
In die tuin sal die vosglove 'n uitstekende geselskap wees van ornamentele struike wat terselfdertyd daarmee blom - kamperfoelie, skynoranje, viburnum, rododendron en ander. In skaduryke uithoeke langs 'n pretensielose skoonheid, word dit aanbeveel om gashere, aquilegia, laatblomblomme te laat groei. In gedeeltelike skaduwee sal die kombinasie met dekoratiewe boog, astrantia en valeriaan die organiesste wees.
opmerking! Alle jakkalshandskoene is uiters giftig, daarom kan dit nie gebruik word vir dekoratiewe tuine op die gebied van kinderinstellings nie.