Volle geloof en krediet - Inligting - 2022
Volle geloof en krediet - Geskiedenis
Volle geloof en eer - eerste woorde van artikel IV, afdeling 1 van die Grondwet, wat vereis dat state die "openbare handelinge, rekords en geregtelike verrigtinge" van al die ander state respekteer.
Wat is die volle geloofs- en kredietklousule? A. Hierdie klousule bepaal dat die Amerikaanse grondwet die hoogste wet van die land is. B. Hierdie klousule waarborg dat alle state steeds regerings sal hê wat deur die mense gekies word. C. Hierdie klousule, ook bekend as die elastiese klousule, gee die Kongres al die bevoegdhede wat hy nodig het om sy opgesomde bevoegdhede uit te voer. D. Hierdie klousule vereis dat die state saamwerk met mekaar se wette.
Die antwoord is C. Wou die antwoord regtig bevestig.
hierdie klousule sê dat die Verenigde State
Die regte antwoord is: wette wat in een staat aangeneem word, word deur ander state nagekom.
Dit word gedoen om te voorkom dat state onderlinge stryd met mekaar het en om 'n burgeroorlog of iets soortgelyks te voorkom. Dit geld vir wette wat uniek is vir die staat, aangesien federale wette dieselfde is vir alle state. Dit is byvoorbeeld die reg op doodstraf. Ander state moet die feit eer dat daar so 'n wet is en die staat nie daaroor kan pla nie, aangesien dit nie in 'n federale wet voorkom nie.
Volle geloof en kredietklousule
The Full Faith and Credit Clause 𠅊rticle IV, Section 1, of the U.S. Constitution — bepaal dat die verskillende state wetgewende handelinge, openbare rekords en geregtelike besluite van die ander state in die Verenigde State moet erken. Dit verklaar dat & quotFull Faith and Credit in elke staat aan die openbare wette, rekords en geregtelike verrigtinge van elke ander staat gegee sal word. & Quot Die statuut wat die klousule implementeer, 28 U.S.C.A. § 1738, spesifiseer verder dat & kwota staat se uitsluitingsreëls sake moet beheer wat oorspronklik in daardie staat gediagnoseer is. Dit verhoed ook dat partye na 'n ander staat verhuis om die afdwinging van 'n vonnis vry te spring of om 'n geskil wat elders beslis is, weer te gee, 'n praktyk bekend as forum shopping.
By die opstel van die Full Faith and Credit Clause is die Framers van die Grondwet gemotiveer deur 'n begeerte om hul nuwe land te verenig terwyl die outonomie van die state behoue ​​bly. Daarom het hulle probeer waarborg dat uitsprake deur die howe van een staat nie deur die howe van ander state geïgnoreer sou word nie. Die Hooggeregshof herhaal die voorneme van die Framers toe hy beslis dat die Full Faith and Credit Clause enige verdere litigasie van 'n vraag wat voorheen deur 'n hof in Illinois beslis is, verhinder Milwaukee County teen M. E. White Co., 296 U.S. 268, 56 S. Ct. 229, 80 L. Red. 220 (1935). Die Hof het beslis dat die Framers, deur die klousule in die Grondwet op te neem, die state en integrale dele van 'n enkele nasie sou maak, waardeur 'n regsmiddel regmatig geëis kon word, ongeag die staat van oorsprong.
Die Full Faith and Credit Clause word hoofsaaklik ingeroep om vonnisse af te dwing. As 'n geldige uitspraak gelewer word deur 'n hof wat jurisdiksie oor die partye het, en die partye behoorlike kennis van die aksie ontvang en 'n redelike geleentheid om aangehoor te word, vereis die Full Faith and Credit Clause dat die uitspraak dieselfde effek in ander state ontvang. soos in die staat waar dit ingevoer is. 'N Party wat 'n uitspraak in een staat verkry, kan 'n versoekskrif aan die hof in 'n ander staat doen om die vonnis af te dwing. As dit gedoen is, herhaal die partye nie die kwessies nie, en is die hof in die tweede staat verplig om die uitspraak van die eerste hof ten volle te erken en te eerbiedig in die bepaling van die uitvoerbaarheid van die vonnis en die prosedure vir die uitvoering daarvan.
Die Full Faith and Credit Clause is ook ingeroep om die geldigheid van 'n huwelik te erken. Tradisioneel het elke staat 'n huwelik geëer wat wettiglik in enige ander staat aangegaan is. In 1993 het die hooggeregshof in Hawaii egter bevind dat Hawaii se statuut wat die wettige huwelik met partye van die teenoorgestelde geslag beperk, 'n geslagsgebaseerde indeling bepaal, wat onderhewig is aan streng ondersoek indien dit uitgedaag word op grond van gelyke beskerming (Baehr v. Lewin, 852 P.2d 44, 74 Haw. 530). Alhoewel die hof nie 'n grondwetlike reg op huwelik van dieselfde geslag erken het nie, het dit die moontlikheid geopper dat 'n suksesvolle uitdaging vir gelyke beskerming van die staat se huwelikswette uiteindelik tot staatsgesanksioneerde huwelike kan lei. In reaksie op die Baehr In 1996 het die Kongres die Wet op die Verdediging van Huwelik (110 Stat. § 2419) aangeneem, wat die huwelik definieer as 'n vakbond van 'n man en 'n vrou vir federale doeleindes en die state uitdruklik die reg verleen om te weier om dieselfde geslag te erken huwelik in 'n ander staat uitgevoer.
Gedurende die 1980's en 1990's is die Full Faith and Credit Clause op nuwe aangeleenthede toegepas. Bepalings oor kinderbewaring het histories onder die jurisdiksie van staatshowe geval, en voor die sewentigerjare het ander state hulle nie volle geloof en krediethandhawing verleen nie. As gevolg hiervan kan 'n geskeide ouer wat nie tevrede was met die besluit van een staat oor toesig nie, soms 'n gunstiger uitspraak van 'n ander staat verkry. Dit was 'n aansporing vir 'n ontevrede ouer om 'n kind te ontvoer en na 'n ander staat te trek om toesig te hou. In reaksie op hierdie situasie is die Uniform Child Custody Jurisdiction Act (UCCJA) deur die National Conference of Commissioners on Uniform State Laws in 1968 aangeneem. Teen 1984 het elke staat 'n weergawe van die UCCJA aanvaar. In 1980 het die Kongres die Wet op die Voorkoming van Ouerontvoering (28 U.S.C.A. § 1738A) goedgekeur, wat handhawing bevorder en die beslissing ten opsigte van toesig oor kinderbewaring bevorder deur te bepaal dat geldige bevele oor toesig geregtig is op volle geloof en handhawing van krediet in ander state. Die Wet op geweld teen vroue van 1994 (Pub. Nr. 103-322 [gekodeer in verspreide afdelings van 8 USCA, 18 USCA, 42 USCA]) gee volle geloof en eer aan die handhawing van beskermingsbevele, wat voorheen nie afgedwing was nie behalwe in die staat waar dit weergegee is. Dit bied 'n nuwe mate van beskerming aan slagoffers wat na 'n ander staat verhuis het nadat hulle 'n beskermingsbevel in een staat gekry het.
Cooke, Edward F. 1995. 'N Gedetailleerde ontleding van die Grondwet. Lanham, Md .: Littlefield Adams.
Demelis, Linda M. 1994. & quotInterstate Child Custody and the Parental Kidnapping Prevention Act: The Continuing Search for a National Standard. & Quot Hastings Law Journal 45.
Hamilton, Heather. 1998. & quotThe Defense of Marriage Act: A Critical Analysis of its Constitutionality Under the Full Faith and Credit Clause. & Quot DePaul Law Review 47 (somer).
Hasegawa, Kaleen S. 1999. & quotRe-Evaluating the Limits of the Full Faith and Credit Clause. & Quot Regsoorsig van die Universiteit van Hawaii 21 (winter).
Olson, Thomas A. 1995. & quotRethinking Montana's View of Interstate Custody Disputes. & Quot Montana Prokureur 20.
Shuki-Kunze, Jennie R. 1998. & quotThe 'Defenseless' Marriage Act: The Constitutionality of the Defense of Marriage Act as a Extension of Congressional Power Under the Full Faith and Credit Clause. & Quot Case Western Reserve Law Review 48 (winter).
BWJP se National Center on Protection Orders and Full Faith & amp Credit (NCPOFFC) bied tegniese bystand en opleiding oor beskermingsbevele, die Full Faith and Credit (FFC) -voorsiening van die Wet op geweld teen vroue (VAWA) en inter-jurisdiksiehandhawing van beskermingsbevele.
Die Full Faith and Credit (FFC) -voorsiening van VAWA vereis dat beskermingsbevele wat in een jurisdiksie uitgereik word, in ander jurisdiksies erken en toegepas moet word. Die doeltreffende handhawing van beskermingsbevele oor regsgrense heen is noodsaaklik vir die veiligheid van slagoffers. Die National Center on Full Faith and Credit (NCFFC) is in 1995 gestig om die implementering van die FFC -bepaling van VAWA te ondersteun. Die kantoor het ook federale wetgewing aangespreek oor die verbod op vuurwapens wat verband hou met gesinsgeweld.
In 2009 is die naam verander om die omvattende omvang van beskermingsopdragverwante werk deur die kantoor te weerspieël, dus die National Center on Protection Orders and Full Faith & amp Credit (NCPOFFC).
Ons bied probleemoplossende tegniese bystand en opleiding aan individue en jurisdiksies oor die volgende:
Identifisering en oplossing van sistemiese probleme in plaaslike prosedures vir die uitreiking, diens en handhawing van beskermingsbevele.
Interisdiksionele afdwinging van beskermingsbevele.
Kinderbewaringbepalings binne beskermingsbevele.
Federale en staatswapenverbod wat verband hou met gesinsgeweld.
Federale gesinsgeweld en bekamping van misdade.
Gehore sluit in, maar is nie beperk nie tot, wetstoepassers, aanklaers, regters, hofadministrateurs, hofpersoneel, burgerlike prokureurs, slagoffers en ander geallieerde professionele persone.
Wat is die volle geloofs- en kredietklousule?
Die Full Faith and Credit Clause is 'n belangrike deel van die Amerikaanse grondwet. Die klousule, wat in artikel IV, afdeling 1, voorkom, vereis dat alle besluite, openbare rekords en uitsprake van een staat in alle ander Amerikaanse state nagekom word. Dit wil sê, elke Amerikaanse hof moet 'vol vertroue' en 'krediet' gee aan die beslissings wat deur ander howe geneem word. Sonder die volle geloofs- en kredietklousule kan daar konflikte tussen state ontstaan, en sou die regstelsel verstrengel raak in verskillende uitsprake wat oorvleuel.
Is die volle geloofs- en kredietklousule van toepassing op uitsprake oor familiereg?
Ja, afgesien van openbare rekords en wetgewende aangeleenthede, vereis die Full Faith and Credit Clause dat howe verskillende familiereguitsprake wat uit ander state kom, erken. Die klousule kan byvoorbeeld vereis dat howe buite-staatsuitsprake moet handhaaf rakende:
Wat as 'n persoon probeer om die klousule te oortree?
'N Persoon kan dus nie bloot na 'n ander staat verhuis bloot om 'n ander beslissing oor kinderbewaring of ander familieregskwessies te verkry nie. Wat in plaas daarvan sal gebeur, is dat die hof in die nuwe staat rekords van die vorige beslissings in die ander staat sal ondersoek en bevindings op grond van hierdie rekords sal instel.
Dit is oor die algemeen verbied deur burgerlike prosedure wette om doelbewus fout by 'n spesifieke hof te vind, of van plek tot plek te gaan soek na 'n geskikte lokaal. Misbruik van die volle geloofs- en kredietklousule kan tot gevolge vir die eiser lei, soos 'n minagtingsbevel of 'n hofboete.
Aan die ander kant, as die hof die Full Faith and Credit Clause oortree deur nie 'n beslissing van 'n ander hof te eerbiedig nie, kan dit lei tot 'n herbeslissing van die saak of appèl in 'n ander hof.
Het ek 'n advokaat nodig vir hulp met die volledige geloofs- en kredietklousule?
Die hantering van grondwetlike wette kan dikwels baie uitdagend wees. U kan 'n regeringsadvokaat aanstel as u hulp nodig het met enige staatsreg of met prosedurele aangeleenthede. U prokureur kan u lei na die regte oplossing vir u probleem, en kan u in die hof verteenwoordig as u 'n regsaak moet indien.
Die sekuritisasieproses is kompleks en hang grootliks af van die jurisdiksie waarbinne die proses uitgevoer word. Securitisasie versprei onder meer risiko en stel beleggers in staat om verskillende vlakke van belegging en risiko te kies.  Die basiese beginsels is:
Verbandlenings (verbandnotas) word by banke en ander leners gekoop en moontlik aan 'n spesiale voertuig (SPV) toegewys.
Die koper of geadresseerde stel hierdie lenings in versamelings of 'poele' saam.
Die koper of toewyser sekuritiseer die poele deur sekuriteite met verbandlenings uit te reik.
Terwyl 'n residensiële verband-sekuriteit (RMBS) verseker word deur 'n enkel- of twee- tot viergesins-vaste eiendom, word 'n kommersiële verband met sekuriteit (CMBS) verseker deur kommersiële en meergesins-eiendomme, soos woonstelgeboue, kleinhandel- of kantoreiendomme, hotelle, skole, nywerheidseiendomme en ander kommersiële terreine. 'N CMBS is gewoonlik gestruktureer as 'n ander tipe sekuriteit as 'n RMBS.
Hierdie sekuritiseringstrusts kan gestruktureer word deur ondernemings wat deur die regering geborg word, sowel as deur private entiteite wat kredietverbeteringsfunksies bied om die risiko van voorafbetaling en wanbetaling wat met hierdie verbande verband hou, te verminder. Aangesien huishoudelike verbandhouers in die Verenigde State die opsie het om meer as die vereiste maandelikse betaling (inkorting) te betaal of om die lening in sy geheel af te betaal (vooruitbetaling), is die maandelikse kontantvloei van 'n MBS nie vooraf bekend nie, en 'n MBS hou dus 'n risiko vir beleggers in.
In die Verenigde State word die mees algemene sekuritisasie-trusts geborg deur Fannie Mae en Freddie Mac, Amerikaanse ondernemings wat deur die regering geborg word. Ginnie Mae, 'n Amerikaanse regering wat deur die regering gesteun word, ondersteun die volle geloof en krediet van die Amerikaanse regering, waarborg dat sy beleggers betyds betalings ontvang, maar koop 'n beperkte aantal verbandbriewe. Sommige private instellings sekuriteer ook verbandlenings, bekend as 'private-label' verbandlenings.   Uitreikings van sekuriteite met 'n private verband wat verband hou, het van 2001 tot 2007 dramaties toegeneem en dan skielik in 2008 geëindig toe eiendomsmarkte begin wankel.  'n Voorbeeld van 'n uitgewer met 'n private etiket is die eiendomsverbandbeleggingsleiding (REMIC), 'n belastingstruktuur-entiteit wat gewoonlik onder meer vir CMO's gebruik word; 'n REMIC-struktuur vermy sogenaamde dubbele belasting. 
Voordele en nadele Redigeer
Die sekuritisering van verbandlenings in die sewentigerjare het die voordeel van meer kapitaal vir behuising in 'n tyd toe die demografiese bult van baba -boomers 'n tekort aan behuising veroorsaak en inflasie 'n tradisionele bron van behuisingsfinansiering, die spaar- en leningsverenigings (of spaarsaamheid) ondermyn. , wat beperk was tot die verskaffing van mededingende rentekoerse van 5,75% op spaarrekeninge en gevolglik die verlies van spaargeld aan geldmarkfondse. Anders as die tradisionele gelokaliseerde, ondoeltreffende verbandmark waar daar op enige tydstip 'n tekort of oorskot aan fondse kan wees, was MBS'e nasionaal van aard en het hulle streek gediversifiseer.  Sekuriteite met verbandlenings het gehelp om rentekoerse uit die banksektor te verwyder en het groter spesialisering onder finansiële instellings moontlik gemaak.
Verbandgesteunde effekte het egter moontlik 'onverbiddelik tot die opkoms van die subprime-industrie' gelei en 'verborge, sistemiese risiko's' veroorsaak. Hulle het ook 'die verband tussen leners en leners ongedaan gemaak'. Histories het "minder as 2% van die mense hul huise weens afskerming verloor", maar met sekuritisering, "sodra 'n lener 'n verband verkoop het, het hy nie meer 'n belang gehad in die vraag of die lener sy of haar betalings kon doen nie." 
Een van die vroeë voorbeelde van verbandlenings in die Verenigde State was die slawe-verbandlenings van die vroeë 18de eeu  en die plaasspoorverbande van die middel van die 19de eeu, wat moontlik tot die paniek van 1857 bygedra het. [12 ] Daar was ook 'n uitgebreide kommersiële MBS -mark in die 1920's. 
Amerikaanse regering Edit
As deel van die New Deal na die Groot Depressie, het die Amerikaanse federale regering die Federal Housing Administration (FHA) saamgestel met die National Housing Act van 1934 om te help met die bou, verkryging en rehabilitasie van residensiële eiendomme.  Die FHA het gehelp om die verbandrente met 'n vaste rente te ontwikkel en te standaardiseer as 'n alternatief vir die ballonbetalingsverband deur dit te verseker, en het die verbandontwerp gehelp om dit te gebruik. 
In 1938 het die regering ook die owerheid wat deur die regering geborg word, Fannie Mae, geskep om 'n likiede sekondêre mark vir hierdie verbande te skep en sodoende die leners te bevry om meer lenings aan te gaan, hoofsaaklik deur FHA-versekerde verbande te koop.  As deel van die Wet op Behuising en Stedelike Ontwikkeling van 1968, is Fannie Mae verdeel in die huidige Fannie Mae en Ginnie Mae om die FHA-versekerde verbande te ondersteun, sowel as Veterans Administration (VA) en Farmers Home Administration (FmHA) versekerde verbande, met die volle geloof en eer van die Amerikaanse regering.  In 1970 het die federale regering Fannie Mae gemagtig om private verbande te koop - dit wil sê die wat nie deur die FHA, VA of FmHA verseker is nie, en Freddie Mac geskep om 'n soortgelyke rol as die van Fannie Mae te vervul.  Ginnie Mae belê nie in private verbande nie.
Ginnie Mae het in 1968 die eerste sekuriteitskrediet van 'n goedgekeurde lener gewaarborg.  In 1971 het Freddie Mac sy eerste verbanddeurgang uitgereik, genaamd 'n deelnamesertifikaat, bestaan ​​hoofsaaklik uit private verbande.  In 1981 het Fannie Mae sy eerste verbanddeurgang uitgereik, genaamd a verband-gesteunde sekuriteit.  In 1983 het Freddie Mac die eerste verbandverpligting uitgegee. 
In 1960 het die regering die Real Estate Investment Trust Act uitgevaardig om die oprigting van die Real Estate Investment Trust (REIT) in staat te stel om eiendomsbelegging aan te moedig, en in 1977 het Bank of America die eerste private label pass-through uitgereik.  In 1983 het die Federale Reserweraad Raad Regulasie T gewysig sodat makelaar-handelaars deurgaans as margesekuriteit kon gebruik, gelykstaande aan nie-omskepbare obligasies sonder toonbank.  In 1984 het die regering die Secundary Mortgage Market Enhancement Act goedgekeur om die bemarkbaarheid van private label pass-throughs te verbeter,  wat die nasionaal erkende statistiese graderingsorganisasie met 'n AA-gegradeerde verbandlening verklaar het as regsbeleggings gelykstaande aan Tesourie-effekte. en ander federale staatseffekte vir federale geoktrooieerde banke (soos federale spaarbanke en federale spaarverenigings), staatscharterde finansiële instellings (soos depositobanke en versekeringsmaatskappye) tensy dit deur die staatswet voor Oktober 1991 oorskry is (wat 21 state gedoen het [23 ]) en pensioenfondse wat deur die Departement van Arbeid gereguleer word. 
Die Wet op Belastinghervorming van 1986 het die oprigting van 'n spesiale voertuig vir spesiale doeleindes vir eiendomsverbandlenings (REMIC) moontlik gemaak.  Die Wet op Belastinghervorming het aansienlik bygedra tot die spaar- en leningskrisis van die 1980's en 1990's wat gelei het tot die Wet op die Hervorming, Herstel en Handhawing van Finansiële Instellings van 1989, wat die spaar- en leningsbedryf en sy federale regulasie dramaties verander het, wat lening aanmoedig oorsprong.  
Subprima verbandkrisis Wysig
Sekuriteite met 'n lae kwaliteit verband wat deur subprima-verbande in die Verenigde State ondersteun word, het 'n krisis veroorsaak wat 'n groot rol gespeel het in die wêreldwye finansiële krisis 2007-2008. Teen 2012 het die mark vir hoëgehalte-verbandlenings van hoë gehalte herstel en was dit 'n winssentrum vir Amerikaanse banke. 
Die meeste effekte wat verbandlenings bied, word as 'n MBS geklassifiseer. Dit kan verwarrend wees, want 'n sekuriteit wat uit 'n MBS verkry word, word ook 'n MBS genoem. Om die basiese MBS-verband te onderskei van ander verbandleningsinstrumente, die kwalifiseerder deurgaan word gebruik, op dieselfde manier as wat "vanielje" 'n opsie aandui sonder spesiale funksies.
Subtipes sekuriteite met verbandlenings sluit in:
Deurgaans sekuriteite word uitgereik deur 'n trust en ken die kontantvloei van die onderliggende poel op 'n pro rata basis toe aan die sekuriteitshouers. 'N Trust wat deursettingsertifikate uitreik, word belas onder die reëls van die toekenningstrust van die Internal Revenue Code. Ingevolge hierdie reëls word die houer van 'n deursettingsertifikaat belas as 'n direkte eienaar van die deel van die trust wat aan die sertifikaat toewysbaar is. Ten einde die uitreiker vir belastingdoeleindes as 'n trust erken te word, kan daar onder die trustooreenkoms geen noemenswaardige bevoegdheid bestaan ​​om die samestelling van die bate -poel te verander of om terugbetalings wat ontvang is, te herbelê nie, en die trust moet, met beperkte uitsonderings, slegs 'n enkele klas eiendomsbelange. 
A sekuriteit met verbandlenings (RMBS) is 'n deurlopende MBS wat gesteun word deur verbande op residensiële eiendom.
A kommersiële sekuriteit met verbandlenings (CMBS) is 'n deurlopende MBS wat gesteun word deur verbande op kommersiële eiendom.
'N Slegs rente gestroopte verband-gesteunde sekuriteit (IO) is 'n verband met kontantvloei wat gesteun word deur die rente -komponent van die verbandbetalings van die eienaar.
A netto rentemargesekuriteit (NIMS) is 'n her-gesekuriteerde res-rente van 'n verband-gesteunde sekuriteit 
Daar is 'n verskeidenheid onderliggende verbandklassifikasies in die swembad:
Prime verbande pas by verbandlenings met prima leners, volledige dokumentasie (soos verifikasie van inkomste en bates), sterk kredietwaardighede, ens.
Alt-A verbande is 'n swak omskrewe kategorie, meestal hoofleners, maar nie op een of ander manier nie, dikwels laer dokumentasie (of op 'n ander manier: vakansiehuis, ens.)  Alt-A-verbande is gewoonlik groter as subprima lenings en het aansienlik hoër kredietgehalte. 'N Alt-A-lening kan byvoorbeeld aan 'n individu wees met veelvuldige en wisselende inkomstebronne wat nie deur eienaars bewoon word nie; beleggingseiendomme is dikwels Alt-A-lenings. Omdat Alt-A-lenings nie ooreenstem met lenings nie, kom hulle nie in aanmerking vir aankoop deur Fannie Mae of Freddie Mac nie. 
Subprime verbande het oor die algemeen swakker kredietwaardes, sowel as min tot geen verifiëring van inkomste of bates, hoë skuld-tot-inkomste-verhoudings, ens.
Jumbo verband wanneer die omvang van die lening groter is as die 'ooreenstemmende leningsbedrag' soos bepaal deur Fannie Mae of Freddie Mac. As sodanig is die verbandkoerse op jumbo -lenings ietwat hoër as vir ooreenstemmende lenings. 
Hierdie tipe is nie beperk tot verbandlenings wat verband hou met verbandlenings nie. Obligasies wat verband hou met verbandlenings, maar wat nie MBS is nie, kan ook hierdie subtipes hê.
Daar is twee tipes klassifikasies gebaseer op die uitreiker van die sekuriteit:
Die agentskap of die regering het effekte uitgereik deur ondernemings wat deur die regering geborg word, soos Fannie Mae, Freddie Mac en Ginnie Mae.
Fannie Mae en Freddie Mac verkoop kort termyn (3-6 maande) rekeninge op 'n veiling volgens 'n weeklikse skedule,  en langer termyn (1-10 jaar) notas op maandelikse veilings. 
Die onderliggende verbande vir Agentskap MBS is slegs een tot vier enkelgesinswonings.
Die onderliggende verbande vir MBS sonder agentskap word ondersteun deur tweede verbandlenings, vervaardigde huislenings en 'n verskeidenheid kommersiële vaste eiendomlenings, benewens enkelgesinsverbandlenings.
Sekondêre verbandmark Wysig
Die sekondêre verbandmark is die mark waar 'n netwerk van leners bestaande verbande of MBS verkoop en beleggers koop. 'N Groot persentasie van die nuwe verbandlenings word deur hul oorspronklikes verkoop in hierdie groot en likiede mark waar dit in MBS verpak word en verkoop word aan openbare en private beleggers, waaronder Fannie Mae, Freddie Mac, pensioenfondse, versekeringsmaatskappye, onderlinge fondse en verskansingsfondse .
As gevolg van die langtermyn-aard van verbande, is die sekondêre mark 'n noodsaaklike faktor om die likiditeit van die kredietverskaffer te handhaaf. Die infusie van kapitaal van beleggers bied verbandleners soos banke, spaargeld, verbandbankiers en ander leners 'n mark vir hul lenings. Benewens die verskaffing van likiditeit en verhoogde algehele doeltreffendheid, kan die sekondêre mark geografiese kredietverskille uitvee. In sommige opsigte, veral waar subprima en ander riskanter verbande ter sprake is, kan die sekondêre verbandmark egter sekere risiko's en onbestendigheid vererger. 
TBA's-afkortings vir 'te kondig' sekuriteite-behels 'n spesiale verhandeling van effekte wat verband hou. TBA's is die mees likiede en belangrikste sekondêre verbandmark, met 'n jaarlikse omset in triljoene dollars.  TBA's word verhandel deur MBS -handelaars met veronderstelde bedrae. Daar is afrekeningsdae waarop die handelaars hul transaksies goed moet doen. Op daardie tydstip kies hulle breuke uit verskillende poele om hul TBA op te maak. Slegs agentskapsverband-gesteunde effekte verhandel in die TBA-mark.  "In 'n TBA-transaksie kom die partye ooreen oor 'n prys vir die lewering van 'n gegewe volume agentskap-deurlopende verbandlenings op 'n bepaalde toekomstige datum. Die onderskeidende kenmerk van 'n TBA-transaksie is dat die werklike identiteit van die effekte wat by die vereffening afgelewer moet word, word nie op die datum van uitvoering ('handelsdatum') gespesifiseer nie. In plaas daarvan kom die handelspartye ooreen oor slegs vyf algemene parameters van die sekuriteite wat afgelewer moet word: uitreiker, tipe verband, termyn, koepon en maand van afrekening. " 
TBA's is van kritieke belang by die bepaling van die uiteindelike rentekoerse wat verbandleners betaal, aangesien verbandleners koerse kan "toesluit" en TBA's kan gebruik om hul blootstelling te verskans. TBA's word ook gebruik om baie nie-TBA-kwalifiserende verbandprodukte te verskans, soos baster ARM's en nie-agentskapsverbande. 
Gedekte effekte Wysig
In Europa bestaan ​​daar 'n tipe bate-gesteunde verband genaamd 'n gedekte verband, algemeen bekend onder die Duitse term Pfandbriefe. Gedekte effekte is die eerste keer in Duitsland in die 19de eeu geskep toe Frankfurter Hypo begin het met die uitreiking van verband gedekte effekte. Die mark is gereguleer sedert die instelling van 'n wet wat die effekte in Duitsland in 1900 reguleer. Die belangrikste verskil tussen gedekte effekte en verband- of bate-gesteunde effekte is dat banke wat lenings maak en dit in gedekte effekte verpak, die lenings aanhou. hul boeke. Dit beteken dat wanneer 'n onderneming met verbandbates op sy boeke die gedekte verband uitreik, sy balans groei, wat nie sou gebeur as hy 'n MBS uitgereik het nie, hoewel dit steeds die sekuriteitsbetalings kan waarborg.
Daar is baie redes waarom verbandleners hul aktiwiteite finansier deur die uitgifte van verbandlenings. Verband-gesteunde effekte:
omskep relatief illikiede, individuele finansiële bates in likiede en verhandelbare kapitaalmarkinstrumente
laat verbandhouers toe om hul fondse aan te vul, wat dan vir addisionele oorsprongaktiwiteite gebruik kan word
kan deur Wall Street -banke gebruik word om die kredietverspreiding tussen die ontstaan ​​van 'n onderliggende verband (privaatmarktransaksie) en die opbrengs wat effektebeleggers vereis deur middel van effekte -uitreiking (gewoonlik 'n openbare marktransaksie) te verdien.
is dikwels 'n doeltreffender en goedkoper finansieringsbron in vergelyking met ander finansieringsalternatiewe vir bank- en kapitaalmarkte.
stel emittente in staat om hul finansieringsbronne te diversifiseer deur alternatiewe te bied vir meer tradisionele vorme van skuld- en ekwiteitsfinansiering
stel emittente in staat om bates uit hul balansstaat te verwyder, wat kan help om verskillende finansiële verhoudings te verbeter, kapitaal doeltreffender te benut en te voldoen aan risiko-gebaseerde kapitaalstandaarde
Die hoë likiditeit van die meeste verbandlenings verseker dat 'n belegger wat 'n posisie wil inneem, nie die probleme van die teoretiese prysbepaling wat hieronder beskryf word, hoef te hanteer nie, in wese teen billike waarde genoteer word, met 'n baie smal bod/aanbod aanbod. [ aanhaling nodig ]
Redes (behalwe belegging of spekulasie) om die mark te betree, sluit in die begeerte om af te weer teen 'n daling in die vooruitbetalingskoerse ('n kritieke besigheidsrisiko vir enige onderneming wat spesialiseer in herfinansiering).
Vanaf die tweede kwartaal van 2011 was die totale uitstaande Amerikaanse verbandskuld ongeveer $ 13,7 triljoen.  Daar was ongeveer $ 8,5 biljoen dollar in totale Amerikaanse verbandverwante effekte.  Ongeveer $ 7 triljoen daarvan is gesekuritiseer of gewaarborg deur ondernemings of staatsinstansies wat deur die regering geborg word, en die oorblywende $ 1.5 biljoen word deur private verbandgeleenthede saamgevoeg. 
Volgens die Bond Market Association was die bruto Amerikaanse uitreiking van die agentskap MBS (sien ook grafiek hierbo):
2005: 0,967 triljoen dollar
2004: 1.019 triljoen dollar
2003: 2.131 triljoen dollar
2002: 1,444 triljoen dollar
2001: 1.093 triljoen dollar
Die geweegde gemiddelde vervaldatum (WAM) en die geweegde gemiddelde koepon (WAC) word gebruik vir die waardasie van 'n deurlopende MBS, en dit vorm die basis vir die berekening van kontantvloei uit die verband deurloop. Net soos hierdie artikel 'n verband beskryf as 'n verband van 30 jaar met 'n koeponrente van 6%, beskryf hierdie artikel 'n deurlopende MBS as 'n deurgang van $ 3 miljard met 'n deurslagkoers van 6%, 'n WAC van 6,5% en 340- maand WAM. Die deurskakelingskoers verskil van die WAC; dit is die koers wat die belegger sou ontvang as hy/sy hierdie deurlopende MBS sou hou, en die deurgangskoers is byna altyd minder as die WAC. Die verskil gaan na dienskoste (dws koste wat aangegaan word om die lenings te betaal en die betalings aan die beleggers oor te dra.)
Om hierdie konsepte te illustreer, oorweeg 'n verbandpoel met slegs drie verbandlenings met die volgende uitstaande verbandbalanse, verbandkoerse en maande wat nog tot vervaldatum is:
Geweegde gemiddelde volwassenheid Redigeer
Die geweegde gemiddelde volwassenheid (WAM) van 'n deurlopende MBS is die gemiddelde van die vervaldatums van die verbande in die swembad, geweeg volgens hul saldo by die uitreiking van die MBS. Let daarop dat dit 'n gemiddelde gemiddelde verbandlengte is, anders as konsepte soos die geweegde gemiddelde lewensduur en duur, wat gemiddeldes is vir die betaling van 'n enkele lening.
Die gewigte word bereken deur elke uitstaande leningsbedrag te deel deur die totale uitstaande bedrag in die verbandpoel (dws $ 900,000). Hierdie bedrae is die uitstaande bedrae by die uitreiking of aanvang van die MBS. Die WAM vir die bostaande voorbeeld word soos volg bereken:
WAM = (22,2 2 % × 300) + (44,4 4 % × 260) + (33,3 3 % × 280) = 66,6 6 + 115,5 5 + 93,3 3 = 275,5 5 maande
'N Ander maatstaf wat gereeld gebruik word, is die geweegde gemiddelde leningsouderdom.
Geweegde gemiddelde koepon Wysig
Die geweegde gemiddelde koepon (WAC) van 'n deurlopende MBS is die gemiddelde van die koepons van die verbande in die swembad, geweeg by hul oorspronklike saldo's by die uitreiking van die MBS. Vir die voorbeeld hierbo is dit:
Teoretiese pryse Redigeer
Die prys van 'n "vanielje" korporatiewe verband is gebaseer op twee bronne van onsekerheid: standaardrisiko (kredietrisiko) en blootstelling aan rentekoerse (IR).  Die MBS voeg 'n derde risiko by: vroeë aflossing (vooruitbetaling). Die aantal huiseienaars in residensiële MBS -sekuritisasies wat vooraf betaal, neem toe wanneer rentekoerse daal. Een rede vir hierdie verskynsel is dat huiseienaars teen 'n laer vaste rentekoers kan herfinansier. Kommersiële MBS verminder hierdie risiko dikwels met behulp van oproepbeskerming. 
Aangesien hierdie twee risiko -bronne (IR en vooruitbetaling) gekoppel is, is die oplossing van wiskundige modelle van MBS -waarde 'n moeilike probleem in finansies. Die moeilikheidsgraad styg met die kompleksiteit van die IR-model en die gesofistikeerdheid van die voorafbetaalde IR-afhanklikheid, tot die punt dat daar geen algemene oplossing is nie (dit wil sê een wat opgeskryf kan word). In modelle van hierdie tipe bied numeriese metodes benaderde teoretiese pryse. Dit word ook vereis in die meeste modelle wat die kredietrisiko as 'n stogastiese funksie met 'n IR -korrelasie spesifiseer. Praktisyns gebruik gewoonlik gespesialiseerde Monte Carlo -metodes of aangepaste numeriese oplossings vir die Binomiumboom.
Renterisiko en vooruitbetalingsrisiko Wysig
Teoretiese prysmodelle moet die verband tussen rentekoerse en die vooruitbetaling van lenings in ag neem. Mortgage prepayments are usually made because a home is sold or because the homeowner is refinancing to a new mortgage, presumably with a lower rate or shorter term. Prepayment is classified as a risk for the MBS investor despite the fact that they receive the money, because it tends to occur when floating rates drop and the fixed income of the bond would be more valuable (negative convexity). In other words, the proceeds received would need to be reinvested at a lower interest rate.  Hence the term prepayment risk.
If an investor has acquired a pool at a premium (&gt100), as is common for higher coupons, then they is at risk for prepayment. If the purchase price was 105, the investor loses 5 cents for every dollar prepaid, which may significantly decrease the yield. This is likely to happen as holders of higher-coupon mortgages can have a larger incentive to refinance.