Yua (10 mnde) | Huilblog
June 30, 2020 July 2, 2020 / cherenester
Dit val my nou die dag by toe ek na jou kyk. Skielik het ek dit geweet; niemand op hierdie aarde word met 'n jammerlike gees gebore nie. Skaamte en verdrukking is iets wat ons later in die lewe soos 'n hartseer kleed aantrek. Maar jy neem jou ruimtetjie volledig in beslag en jy laat jouself geld. Mooi, Yua, ek is trots op jou. Jy hoef nooit geboë deur die lewe te gaan nie. Lig jou ken soos die prinses wat jy is (al kan boetie Benjamin nie die blonde fonteintjie op jou kop weerstaan en die haarrekkie uitpluk nie!).
Die foto hieronder is soos vyf Stressam-pille in een as ek daarna kyk. In 'n swart Babygro met wit sterretjies is jy jou ouers se stukkie hemelruim wat haar vir 'n paar uur oorgee aan die rus met 'n doedoehasie se oor in die hand.
Soggens as die eerste lig inkruip, is jou oë twee fyn strepe en jou wangetjies reik oos na wes om die nuwe dag te omarm. Ek beny jou dit. Dit laat my weer broos; die donker oggende, met sy Groundhog Day-gevoel. Soos vanoggend, toe ek op nagwag duty is, en ek die kombers om jou soos 'n geskenk toedraai, en na die dak staar waar al die wat asse in houtskool geteken word. Skieklik het 'n seester-handjie op myne beland. Dit was toevallig. . . Jy was vas aan die slaap. Maar meteens het ek minder alleen gevoel.
Dit is 'n lekkerte en voorreg om onder dieselfde dak as 'n baba te bly, al is ek net tydelik hier. 'n Lewe is besig om in my midde te ontvou, en ek mag deel wees van jou storie. Om met 'n koffiebreuk jou lyfie vas te hou en om die huis te stap en 'n paar tellings in die son te sit. Dankie Here, dan word inperking 'n seën.
Vir jou tiende maand wil ek sommer 'n gedig met jou deel wat iemand nou die dag vir my gestuur het. Dis 'n bietjie swaar, maar dalk kan dit eendag iets vir jou beteken as die plafon 'n bietjie laag voel en jy met jou sagte vroue hand afscroll en jou binneste nodig het om asem haal.