Renowned poet, Gabriel Okara, dies at 97 – Punch Newspapers
Late poet and novelist Gabriel Okara
One of Nigeria’s foremost writers, poets and novelists, Dr Gabriel Okara, is dead.
Art Gabriel Okara Teka 2230349041 Geleider Van deur Koelkast
Teka 2230349041 Geleider Van deur
Log in op uw account om een beoordeling over Geleider Van deur van Teka te plaatsen.
Heeft u een vraag over deze Geleider Van deur van Teka? Stel hem aan onze specialist. Vriesgedeelte onder (22)
Deur op deur bevestiging (21)
Gehard glazen legplateaus (22)
Liebherr IK1960-20 inbouw koelkast met SoftSystem deur en 2 BioCool laden Andries Bezuidenhout is reeds bekend – as rocksanger en liriekskrywer, as rubriekskrywer, en ook miskien as sosiologie-navorser. Vanaand is dit egter my voorreg om die digter Andries Bezuidenhout bekend te stel, ’n kant van hom wat u miskien ook so sal verras as wat dit my verras het, en die faset van sy skrywerskap wat, wie weet, die ander kan oorstyg en oorleef.
Soos Bezuidenhout self, is sy debuutbundel Retoer veelkantig, en by hierdie geleentheid kan ek net enkele dinge aanroer wat my met die lees en herlees daarvan getref het en wat dalk vir u die bundel ’n bietjie kan oopmaak. Nie dat Retoer ’n ontoeganklike bundel is nie. Inteendeel. Maar die skynbare eenvoud van Bezuidenhout se styl is bedrieglik, en onder die oppervlak lê, soos die goud van die stad Gomorra wat so ’n belangrike gegewe in die bundel is, heelwat om te ontdek.
Retoer is ’n bundel wat van voor tot agter gelees behoort te word. Kyk ook mooi na die omslag, dan na die inhoudsopgawe en na die verskillende afdelings waarin die gedigte aangebied word: "Spronge", "Reise", "Sodom", "Gomorra" en "Vertrekke". Lees dan die motto: “Wie is die kaptein? Wat gaan ek vir hom sê?” (Ons wag op die kaptein – Elsa Joubert). Aha, sal party van u dink, Bezuidenhout is mos al lankal besig met die kaptein. As mens dan die Bybelse aanhaling gelees het oor die geskiedenis van Lot en die stukkie oor die Slagtersnekopstand (waar Bezuidenhouts ’n groot rol gespeel het), kom jy by die eerste gedig, “Pleidooi”. Dis ’n sleutelgedig wat ek graag bietjie nader wil beskou. Die eerste paar reëls lui:
Hier word Breyten Breytenbach se woorde “kyk, hy is skadeloos, wees hom tog genadig” omgedop. Hieroor later meer.
Wat die inhoud van die klagstaat teen die “ons” is, word nêrens nader gespesifiseer nie. Dit bly vaag, en ons kan slegs uit die aard van die verweer wat aangebied word, aflei dat dit te make het met die blote teenwoordigheid van die “ons” hier aan die suidpunt van Afrika, mense wat gedink het hulle gaan net tydelik hier bly, maar so half sonder vaste bedoelings en toevallig al verder die binneland ingetrek het in die “rigting van water en gras.// So loop ons aanhoudend/ so hou ons aan loop” (“Wingerdranke groei”, p 27).
Wie die “ons” is, word wel later aangedui in die gedig “Ons” (p 35): dié geslag wat nie die Du Plooys van Soetmelksvlei geken het nie, wat nie jammer voel nie, wat nie maak of hulle die land verander het nie, maar wel diegene is “wat in Angola en in Wimpy Bars moes vrek”.
In hierdie gedig word dit reeds duidelik dat Bezuidenhout stem gee aan ’n geslag wat nie baie gehoor word nie, die jongstes van dié wat nog diensplig gedoen het, die laaste ontnugterde “deelnemers" aan die instandhouding van die vorige bewind. ’n Losgeslane geslag, wil dit lyk in die gedig “Ons”.
Daarby is Bezuidenhout se poësie ook stewig veranker in die Afrikaanse letterkunde. Daardie verwysing na Breytenbach waarsku die leser dat hierdie digter heeltemal bewus is van die tradisie waarbinne hy skryf en dat hy sy eiesoortige antwoord daarop gaan gee. Hy verwys nie, soos talle van sy generasiegenote, by voorkeur na buitelandse skrywers nie. Hier vind jy aanhalings uit en inspelings op Totius se Trekkerswee, Toon van den Heever se “In die Hoëveld”, NP van Wyk Louw en DJ Opperman, Karel Schoeman, en natuurlik Elsa Joubert. Die motto’s is oorwegend afkomstig uit die lirieke van Afrikaanse sangers en Afrikaanse gedigte. Van die treffendste inspelings is dié op “Die towenares” van Eugène N Marais in die droewige “Probeer meestal vergeet”, met die frases “Bedags hoor sy nie meer die spreeus/ se gekwetter … nie”; “Sy ruik nie meer die aroma van/ gemaalde koffiebone … nie” en “Wanneer dit donker word/ kan sy nie meer na krieke luister nie”; en as die spreker sê: “Nou soek sy na woorde”, weet ons dat die stem van die storieverteller vir die banneling/emigrant in Vancouver stil geword het. Teen hierdie agtergrond is dit nie vergesog om van die oproep van getuienis en die uitspeel van taferele uit die Suid-Afrikaanse geskiedenis van Retoer te praat as ’n soort eietydse Die dieper reg nie.
en ’n bietjie later, met woorde wat klink of dit uit vanoggend se koerant kom en tog ook ’n bietjie na Van Wyk Louw:
sal ek weer kniel