Infanta is 'n meesterlike speurtog na die siel
Op 'n keer het iemand op Beeld se rekenaarstelsel 'n foto van 'n misdaadtoneel ingeskandeer met drie pyltjies wat wys na Cop. Victim. Journalist. Die onderskrif: "Another day at the office.com".
Dis min of meer die gegewens waarmee Deon Meyer gewoonlik werk. Asook: 'n bietjie hoop, baie wanhoop, 'n laaste kans, 'n raaisel. En nog 'n bietjie wanhoop.
Ons het nog nooit 'n pa gehad nie. Net 'n dronk ou wat daar bly. Pa ken ons nie. Pa weet niks. Pa weet nie ons steek die drank weg nie. Pa weet nie ons vat geld uit jou beursie sodat jy nie brandewyn kan koop nie. Pa weet nie ons kan nie vriende huis toe bring nie want ons is skaam vir ons pa. Ons kan nie by ons vriende gaan slaap nie, want ons is bang Pa slaan vir Ma as ons nie daar is nie. Pa dink ons hou nog van Spur toe gaan. Pa dink Charlize Theron is 'n krimineel. Pa weet niks en Pa suip.
Ontmoet speurder-inspekteur Bennie Griessel. Op die spoor van iemand wat mense vermoor wat kinders afknou.
Griessel, 'n randfiguur in Meyer se Feniks (1996), is goed in wat hy doen. Liewer: w�s goed. Voordat hy homself iewers verloor het.
Voordat hy di� ultimatum gekry het: Bly ses maande sonder drank en jy kry jou vrou en twee kinders terug. Miskien.
Deel van die web wat Meyer in Infanta weef, is die boeiende Tobela Mpayipheli van Proteus - di� keer sans motorfiets. En Christine van Rooyen, sekswerker. (Soms deur minder simpatieke karakters beskryf as 'n hoer.)
Hier gaan dit om die liefde tussen ouers en hul kinders. En wat mense vir daardie liefde sal doen.
Die spanningslyn word, soos in Meyer se vorige boeke, nie net bepaal deur die whodunnit nie, maar veral deur die will-he-do-it: Gaan Griessel daardie bottel Klipdrift oopskroef na nege dae van nugter wees?
En wat presies is Christine se storie(s)?
Meyer se boeke oorbrug daardie pretensieuse skeidslyn tussen sogenaamde ligte(!) leesstof(!) en letterkunde. 'n Skeidslyn wat probeer impliseer dat goeie skryfwerk net in laasgenoemde geval tel.
En tog: soms wil 'n mens hokaai roep oor die journalists: "Sensasie" werk darem nie altyd so nie.
Maar dit is weer eens 'n meesterlike speurtog na die siel. Wanneer kom die volgende een? Asseblief?
As Griessel en sy seun midde-in die verwyte die raakpunt van musiek tref en die karakters met geloof, hoop - en veral liefde - hul keuses maak, spoed die storie voort soos 'n BMW R 1150 GS op die N1:
With all due respect, hoe lank was Pa dronk? Daar's Diff-olie en Kobus en Akkedis en Battery 9 en Beeskraal en Valiant Swart en hulle skop almal gat. Maar Pa moet luister na Anton se live konsert as Pa bass en genuine rock wil hoor.