Broken Christmas (Afrikaans post) | Mishmash mind bubbles
Broken Christmas (Afrikaans post)
Posted on November 17, 2010 by Syllable
My brother just sent me this in an e-mail and I’m still crying. Apologies for the spelling – it’s never been his best; he writes the way words sound to him, and I have no desire to edit it. Somethings can do with not being clinical.
Dit is alweer daai tyd van die jaar.
Dit is vakansie en ons kuier by Oupa en Ouma. Ouma het vanoggend gesê ons moet die kersboom opmaak en al ons kleinkinders is ewe angstig om daarme te begin. Soos gewoonlik is daar weer ‘n gestry oor wie die stêr heelbo op die boom gaan sit.
Ouma haal die boom uit met sy blink groen blaartjies met die stukkies kerswas tussen in. Die boom is al oud, en die kerswas kom van die tyd toe daar nog nie kersliggies was nie en daar was dan klein blakertjies met regte kersies aan die boom se takke vasgeknip. Mamma het vertel hoe hulle almal die boom dopgehou het om te sien of die boom nie aan die brand gaan slaan nie, instede daarvan om na die kersboodskap te luister…..
Maar vandag het ons elektriese liggies wat soos elke ander jaar eers op die sitkamermat nagegaan moet word en eerste op die boom moet kom voor ons kinders kan begin om die boom op te maak.
Dan is dit natuurlik die blink stroke en al die versierings. Dit waarvoor daar nie plek op die boom is nie, word sommer oral in die sitkamer opgehang. Alerande blink goettertjies die vertrek vol. Die boom het gewoonlik redelik, aardig, op ge-eindig om my Ma se woorde te gebruik.
Dan, die dag waarna ons almal uitgesien het. Ou kersdag. Gewoonlik was daar gebraai en waatlemoen ge-eet. Dan moet die kinders almal gaan bad en hulle splinternuwe kers-klere aantrek. Daarna moet die kinders almal in die sonkamer gaan TV kyk terwyl die groot mense vreeslik geheimsinnig in die sitkamer vir kersvader gaan wag. Skielik is daar ‘n gestamp op die huis se dak en klokkies wat lui. Klein niggie begin huil want sy is bang, Oupa troos en wanneer dit als oor is, kan ons sitkamer toe gaan. My oom kom skielik by die voordeur in en ek wonder of hy vir kersvader gesien het. Maar die opgewondenheid al daai blinkpapier geskenke het my gou van my vrae laat vergeet.
Met ‘n groot oopmond WOUW!!!! Loop ons die sitkamer binne, maar mag aan niks raak nie. Almal gaan sit en ons kinders op die mat by ons ouers se voette. Oupa lees uit die bybel voor, die storie van Jesus se geboorte. Hy bid en ons sing dan ‘n paar kersliedjies, vals, maar dis die idee wat tel. Daar word dan nou ook soos elke jaar afgesluit met Stillenag, Heilige nag. Ou mense sing die ou weergawe en ons kinders luidkeels die nuwe een. Waar kom hulle aan daai woorde, dis nie wat juffrou ons by die skool geleer het nie.
Dan, GESKENKEEEEEEEE…….. Oupa lees die name en die kinders kry beurte om dit uit te deel. Almal moet eers kyk wat iemand gekry het voor daar ‘n volgende geskenkie uitgedeel word. O, en die reel (as ‘n grappie) is as dit ge-eet kan word moet jy deel, en as dit klere is moet jy dadelik aanpas.
Agterna, sê ons vir almal dankie, weet nie hoekom nie, want dit kom dan van kersvader af, maar dan word daar met die nuwe goed gespeel en/of af geshow. Almal moet help om die geskenk papier wat die sitkamer se mat vervang het eers op te tel.
Uiteindelik met ‘n gesukkel moet die kinders tot bedaring gebring word en in die bed gesit word.
As ons opstaan sê ons goeiemôre en geseënde kersvees vir almal.
Pap en melk vir ontbyt en ons gaan speel buite, maar jy mag nie vuil word nie.
Middag ete, Die groot eetkamer tafel is tjok en blok met kos. Natuurlik kan ek nie wag vir die nagereg nie. Almal eet vir hulle knuppeldik en dan word daar ‘n middag-uiltjie geknip. Natuurlik tot die groot frustrasie van die kinders, want ons wil dan met ons nuwe speelgoed speel en nou moet ons dan slaap.
So het ek geleer hou ‘n mens kersfees. Toe raak Oupa siek, en nou dat hy nie meer daar is nie, het als verander. Ons was nog ‘n keer almal saam, maar toe daarna is daar nie meer vêr gery vir kersvees nie. Ons het ook nou al groot geword en het ons eie kinders. Natuurlik weet ons nou daar is nie ‘n kersvader nie, maar ons vertel presies dieselfde vir ons kleingoed. Nou bou ons, ons eie familie tradisies om Kersfees, maar dit raak ook elke jaar al hoe kleiner. Ouma kan nie meer so vêr ry nie so sy kan ook nie meer kersfees saam met ons wees nie.
Vanoggend staan ek op en dink dat ek nie eens meer ‘n kersboom besit nie. Die geldjies is maar ‘n problem want die lewe het so ongelooflik duur geword.
Hierdie jaar gaan dit baie anders wees, Ek gaan dit als mis,
dit blink versierings,
Dit het eintlik verlede jaar sleg uitmekaar geval toe daar net voor kersfees by my ouer se huis ingebreek is en daar so baie skade aangerig is. Beide materialisties en geestelik.
Ek sê dankie in my hart dat ek weet, die geboorte van Jesus is nog daar en sal altyd daar wees, want daarsonder is kersfees dood.
So vandag het ek opgestaan en met ‘n traan in my hart begin beplan aan my stukkende kersfees.
Filed under Uncategorized and tagged Afrikaans, Christmas, Family, memories, Ouma |	1 Comment
marieks on November 17, 2010 at 3:12 pm said:
Wow, dit het nou aan my hart gepluk, herinneringe opgeroep, en my net plein hartseer gemaak.