Die Balkan in Suidoos-Europa is spreekwoordelik vir klein staatjies en ’n etniese lappieskombers wat die oorsaak van eeue se onstabiliteit, oorloë en verowering deur groter moondhede is, tot in die onlangse verlede.
Kosovo, voorheen ’n provinsie van Serwië wat oorwegend deur Moslem-Albanese bevolk word, het na ’n jare lange stryd sy onafhanklikheid in 2008 eensydig uitgeroep. Sedertdien word dit deur die meerderheid van die wêreld se onafhanklike state erken, waaronder die meeste state van die Europese Unie (EU) en die VSA. Serwië as eertydse moederland weier egter om Kosovo se onafhanklikheid te erken. Een rede is ook dat ’n aansienlike aantal Serwiërs in Kosovo woon en dat die moederland hulle nie wil versaak nie. Die Serwies bevolkte deel in die noordooste van Kosovo het ná onafhanklikheid dikwels in opstand gekom omdat hulle nie deel van Kosovo wil wees nie. Verskeie state, onder meer, Rusland en China, maar ook Suid-Afrika, weier om Kosovo se onafhanklikheid te erken, deels uit steun vir Serwië, deels uit vrees om eensydige afskeidings daardeur te wettig.
Die magte wat die onafhanklikheid van Kosovo waarborg, soos die VSA en die EU, is in beginsel oop vir so ’n stap as dit tot ’n verstandhouding tussen die twee vyande lei. Die EU se gevolmagtigde vir buitelandse aangeleenthede (effektiewelik die EU se minister van buitelandse sake) Federica Mogherini, wat volgende jaar uittree, is ook positief en sal só op ’n hoë noot en met ’n blywende nalatenskap haar andersins onopwindende termyn beëindig.
Indien die onderhandelinge suksesvol is en ’n gebiedsruiling en ’n wedersydse erkenning bereik word, is al twee lande se kanse goed om lede van die EU te word, en dan sal (waarskynlik ook) buurlande soos Montenegro, Macedonië en Albanië lede word. Of dit goed vir die EU is om nog meer arm lidlande te bekom wat fondse opvra en nie bydra nie, is ’n ander vraag, maar die EU is deesdae meer ’n politieke as ’n ekonomiese unie en die verwagting en hoop is dat lede binne die EU nie oorlog teen mekaar voer nie. Hoe sou die ou Romeine gesê het: Pretium non novit pacem (Vrede het geen prys nie).
Aha, so beweeg ons al nader na die waarheid toe, soos dit in die wêreld ontplooi. Nou moet nog net die realiteit by die mense insink.