Kameel – Maak vrede – Kameel se gebabbel
Kameel – Maak vrede
On November 7, 2019 November 12, 2019 By KameelIn Die Lewe
Hierdie gaan baie moeilik wees om oor te skryf, maar net miskien kan ek die gemors uit my sisteem uitskryf en rus vir my siel kry.
Timothy met sy Griekse pa is my oudste seun, en die een wie ek die meeste al in my lewe oor gehuil het. Ek het hom diep, diep lief hierdie seun van my wat soveel chaos in my lewe veroorsaak het. Dit was my voorreg om hom te baar, en tot op vyfjarige ouderdom groot te maak. Met ons egskeiding het my eerste man met my drie kinders gevlug, en ek het Timothy eers weer op sewentienjarige ouderdom gesien…. en 'n verhouding met hom probeer opbou. Vandag is hy 'n welgestelde man, getroud met 'n Engelse vrou met drie Engelse kinders. Hulle bly nie vêr van ons af nie, en ek en Ken gaan kuier af en toe daar. Hulle leefwyse is anders as waaraan ons gewoond is. Hulle vriendekring bestaan uit alle rasse en kleure… maar dis nie dit wat my pla nie. Ken kry veral swaar in die mansgeselskap want daar word rowwe grappe vertel, en die taalgebruik laat veel te wense oor. Ek weer kry swaar wanneer my 21 jarige kleinseun met sy geskeurde denims en tattoeërmerke, tussen ons sit en "vape" dat die walms die son verflou. Nou goed ek vergroot… maar dit lyk vir my so. Hulle is almal pragtige, gasvrye mense…. maar die kinders is definitief anderste grootgemaak. My kleinkinders noem my op my naam. Nie dat ek omgee nie; in Ken se Engelse familie het ek gewoond geraak daaraan dat klein en groot jou op jou naam noem.
Marlé se pa (my eerste man) was Afrikaans. Ek het Marlé eers op vyfjarige ouderdom leer ken toe my eks my eendag uit die bloute bel en sê hy gaan haar by my ousus aflaai, ek moet haar vat. Sy het by my en Ken grootgeword. 'n Slim voorbeeldige dogter wat goed presteer het. Sy beklee 'n hoë pos, het hoë standaarde en vaste beginsels, en kies haar vriende baie noukeurig. Sy is nie 'n mense mens nie, maar haar en skoonseun se huis is die familie se vergaderplek. Hulle het bv vir Jay en haar twee klein kinders vir 5 jaar blyplek gegee, totdat sy weer op haar voete kon kom. Daar is so 'n gekom en gaan in hulle huis dat ons dit TimLani Lodge gedoop het. Lekker kuier met vriende, en familie is daar gereeld, maar daar word geen krutaal gebruik nie, en die geselskap is skoon. Soos skoonseun altyd vir sy twee seuns sê "Wys my jou vriende en ek wys jou waar is jy oor 'n paar jaar." Die familie is Afrikaans, net skoonseun praat Engels met Ken.
Dit alles gesê kom ek by my wroeging uit. Marlé skryf mense baie maklik af. Toe sy en haar broers in hulle tienerjare herenig is, het dit vir 'n paar jaar goed gegaan. Tot op 'n dag toe sy besluit het sy is klaar met Timothy en sy vrou. Jare het verloop, en toe kom kuier Timothy op 'n dag vir my in die Voëlnes. Marlé was swanger met haar tweede baba. Ek het Timothy groothuis toe gevat om haar te gaan groet; dit was 'n yskoue ontmoeting wat hom ingewag het. Terug by die Voëlnes het hy sy motorsleutels gevat en met die woorde dat hy nie dit in sy lewe nodig het nie, gegroet en gery. Dit was sestien jaar terug. In al hierdie jare voel ek in twee geskeur oor hierdie twee kinders van my. My smeking is dat rekonsiliasie sal plaasvind. Timothy het geen kwade gevoelens teenoor Marlé nie, maar hy kom nie meer hier nie.
Nou kom die groot vraag. Sou dit wat ek so graag wil hê realiseer, hoe gaan die twee families saamkuier? Hulle lewenswyses verskil so, dat ek net kan dink wat skoonseun gaan sê as ons Engelse kleinseun voor sy seuns "vape," en onvanpaste taal gebruik. Moet ek dinge maar net hulle gang laat gaan, en nie slapende honde wakker maak nie? Maar hoe maak ek met hierdie hart van my wat bly sê "Vrede op aarde?"
Kameel – Die gesin
27 gedagtes oor "Kameel – Maak vrede"
Kameel, ek dink jy moet dinge net so los. Daar is so 'n duidelike verskil tussen die twee families, dat dit nie vir my lyk asof dit versoenbaar is nie. Solank jy by beide kuier en 'n verhouding het, behoort dit genoeg te wees. Elkeen het hul eie gesin en eie lewens.
November 7, 2019 om 4:25 nm	 Antwoord
Diep binne besef ek dat dit nie gaan werk nie Perdebytjie. As my hart net wil berus daarby. 'n Paar Saterdae terug het Timothy vir die eerste keer weer hierheen gery om my op te laai vir 'n uiteet ontbyt. Marlé het besoekers verwag en buite toe geloop. Sy was twee treë van die kar af toe sy besef dis iemand anders toe sy my sien. "Dis Timothy Marlé, kom groet hom," sê ek vir haar. Sy het net in haar spore omgedraai en terug huistoe gestap. My hart wou breek.
November 7, 2019 om 4:38 nm	 Antwoord
Ja, dit is hartbrekend. As jy haar net sover kan kry om hom te groet en 'n paar woorde te wissel, sonder dat sy verdere druk op haar het, sal dit al goed wees. Ai, Kameel…sterkte!
November 7, 2019 om 4:51 nm
Die afgelope ses jaar wat ek onder Laatlam se dak bly, het my 'n harde les geleer, naamlik dat my standaarde en wense nie noodwendig ooreenstem met my kinders s'n nie. Ook dat my invloed maar bitter klein is… 'Bytjie se raad is goeie raad!
November 7, 2019 om 4:44 nm	 Antwoord
Dankie Frannie. Haar raad maak definitief sin. Kon ons maar net die lewe regdokter. Ek en Timothy het juis gaan uiteet met die uitsluitlike doel dat ek met hom oor sy siel kan praat. Hy het nie by my grootgeword dat ek hom kon leer nie. Tot daar kon ek sien hy snap nie. My hande voel so gebind…. as ek net kan laat gaan.
November 7, 2019 om 4:54 nm	 Antwoord
Kameel, ons ma-harte is so spesiaal geskep. Ons sal maar altyd bly hoop, al maak dit ook hoè seer.🌹
November 7, 2019 om 5:28 nm	 Antwoord
Presies net so Una. Ek is so moeg vir onmin. Ek weet Perdebytjie se raad is die beste, as my hart net wil saamspeel.
November 7, 2019 om 8:10 nm	 Antwoord
Liefste Kameeltjie, dis bitter seer dinge waarvan jy praat. Dankie dat jy jou hart vir ons oop maak om te sien. As ma kan jy net terug staan en bid en vertrou, niks anders. Die goeie nuus is dat niks by God onmoontlik is nie. Niks. Ek vertrou en bid saam vir jou wonderwerk. Mens kan God vertrou!!!
November 7, 2019 om 5:29 nm	 Antwoord
Dankie Bondels. Ek besef hoe magteloos ek eintlik staan en dat net die Here hier kan werk. Ek is so vreeslik lief vir daai seun van my en sy verlore toestand maak my diep bewoë. Wil graag vrede tussen die twee sien, vir albei se innerlike genesing.
November 7, 2019 om 8:35 nm	 Antwoord
Dit sal kom Kameeltjie dit sal. Hou aan bid en glo
November 7, 2019 om 8:37 nm
Sjoe. Dis 'n moeilike saak. Uit eie ondervinding (met my halfsusters uit my pa se eerste huwelik) weet ek dat so 'n verhouding nie maklik geheel kan word nie.
November 7, 2019 om 6:14 nm	 Antwoord
Dis jammer Hester. Ek besef dis die harde werklikheid van die lewe…. maar ai, mens bly hoop. As ek net myself daarby kan berus. Dit gaan 'n tydjie beter, en dan begin dit weer aan my knaag. Lekker slaap!!!
November 7, 2019 om 8:39 nm	 Antwoord
Kameel, my Ouma se woorde gee ek aan jou: Laat los en laat gaan, laat die Heer tor om oor elke lewe te besluit. Dis nie ons werk nie. As jy in liefde onvoorwaardelik met elke mens in jou lewe leef is dit wat tel. Ons werk is nie om almal lief vir mekaar te maak nie. Ons is as ouers net die boog wat die Boogskutter gebruik om die pyle uit Sy koker te skiet. Hy bepaal elkeen se mikpunt. Liefdegroete.
November 8, 2019 om 6:57 vm	 Antwoord
Dankie Vuurvliegie… diep waarheid!!!
November 8, 2019 om 8:29 nm	 Antwoord
November 8, 2019 om 6:59 vm	 Antwoord
Ek deel jou smart…in my geval is dit my kinders en sy kinders…ek het vir jare probeer om die twee groepe bymkeaar te bring, maar dit was vrugteloos. Met die gevolg dat daar glad geen familie kuiers by my huis plaasvind nie. Ek nooi nooit meer net eeers sy kinders uit nie, ek reel altyd dat wat ookal gehou moet owrd, dit by een van sy kinders se huise is. Die twee groepe was laas in 2014 saam…..maar dis nie gesond nie. Ek voel jou seer. Ek wens ek kon jou met woorde die regte oplossing bied….Maar ja…let go and let God have His wonderful way….
November 8, 2019 om 9:49 vm	 Antwoord
Dankie Woordnoot. Daardie laat gaan nê!!!
November 8, 2019 om 8:27 nm	 Antwoord
November 8, 2019 om 8:28 nm
Dis baie moeilik om te aanvaar. Dit gaan egter niks help nie. Bytjie, Frannie en Vuurvliegie som dit op sy beste op. Jy as ma en mens kan niks verder doen behalwe om beide te ondersteun en lief te hê. Sterkte en vrede vir jou en jou gemoed.
Dankie Scrapy. Ek besef ek moet laat gaan…. maar dis jare se hoop wat ek moet laat los. Mooi loop daar in die poskaart ❤
November 8, 2019 om 8:26 nm	 Antwoord
Dis waar. Ek sit ook maar met amper tien jaar van hoop en tog bid dat daar "verbetering" kom in my verhouding met skoonlief. Wil net nie werk nie en kap my telkens as daar so koud teenoor my opgetree word. Verdien mens dit regtig om so te moet voel? Serkte met jou worsteling.
November 8, 2019 om 10:35 nm
Terugklingel: ñ Inhoudsopgawe. – Una se gedagtes
Kameel, ek stem saam met Perdebytjie. Hulle verskil te veel. Laat daar vrede tussen jou en elke kind wees.
November 10, 2019 om 5:33 vm	 Antwoord
Dankie Christa. Ek dink doep binne besef ek dit maar dis om te aanvaar en te laat los.
November 10, 2019 om 7:40 vm	 Antwoord
Ek praat uit ondervinding, nie kennis nie, Kameel. Mense verander nie. En as hulle nie doen nie, sal daar altyd onmin wees. Of liewer, as hulle nie uit hulle foute leer nie.
November 10, 2019 om 8:34 vm
Ai Kameel my hart breek vir jou, ek ken jou pyn. Al wat ons kan doen is om dit in die hande van die Here te gee en te vertrou dat daar altyd hoop is vir ń wonderwerk uit Sy hand, nie ons hande nie.