Die redery Cunard Line se befaamde Art Deco-plesierboot HMS Queen Mary lê sedert Desember 1967 permanent in Long Beach as museum-, hotel- en restaurantskip voor anker. Dit het lankal een van die ikoniese besienswaardighede van Suid-Kalifornië geword
Long Beach is die sewende grootste stedelike nedersetting in die Amerikaanse deelstaat Kalifornië, geleë aan die monding van die Los Angeles-rivier in die Stille Oseaan in Suid-Kalifornië. Die stadsnaam is afgelei van die wit sandstrand wat oor 'n afstand van 5,5 myl (9 km) strek.
Long Beach se hawe het tot een van die besigstes ter wêreld ontwikkel en is tans die tweede grootste houerhawe in die VSA. Danksy die olievelde, wat hier aan- en aflandig ontgin word, is Long Beach daarnaas ook 'n sentrum van die oliebedryf. Ander belangrike plaaslike nywerhede sluit vliegtuie, motoronderdele, elektroniese en oudiovisuele toerusting en meubels in. Die ekonomiese ontwikkeling van die stad is nou gekoppel aan die groei van die plaaslike hoëtegnologie- en lug- en ruimtevaartbedrywe.
Die middestad van Long Beach
Net vyftig jaar nadat Christophorus Columbus Amerika ontdek het, het 'n Spaanse ekspedisie onder leiding van die Portugees João Rodrigues Cabrilho (Spaanse skryfwyse: Juan Rodríguez Cabrillo; omstreeks 1499-1543) in die kusgebied van die huidige Long Beach voor anker gelê. Cabrilho het die gebied Bahia de los Fumos ("Rookbaai") genoem - na aanleiding van die vure wat deur inheemse Indiane tydens hul jagtogte op konyne in die grasvelde ontstook is. Hierdie vure het groot rookwolke afgegee.
Long Beach se moderne geskiedenis het met die grondskenking begin wat in 1784 aan die soldaat Manuel Nieto oorhandig is. Sy oorspronklike rancho of landgoed is deur sy nakomelinge opgedeel sodat die huidige stadsgebied uiteindelik deel uitgemaak het van twee ranchos, Los Cerritos en Los Alamitos. Los Cerritos is in 1866 aan Lewellyn Bixby verkoop en vervolgens deur sy broer Jotham bestuur. Die Bixby-familie was bekende plaaseienaars wat grootliks bygedra het tot die groei van Long Beach en vandag steeds 'n prominente rol speel.
In 1880 het Long Beach se eerste eiendomsontwikkelaar, William Erwin Willmore, 'n boorling van Engeland, 'n deel van Los Cerritos onderverdeel. Met die aankoms van twee groepe setlaars twee jaar later is die nedersetting (township) Willmore City gevestig. Nog twee jaar later was daar slegs 'n tiental geboue in die nuwe nedersetting. Nadat sy projek geblyk het om onsuksesvol te wees, het Willmore na Arizona verhuis. Nuwe setlaars het nogtans na die gebied gestroom, veral nadat strawwe mededinging tussen twee spoorwegmaatskappye, die nuutgestigte Santa Fe Railroad en die ouer Southern Pacific Railroad, groot getalle besoekers na Long Beach gelok het, en in 1888 is die nedersetting met altesaam 59 geboue en 'n skool onder sy nuwe naam City of Long Beach geïnkorporeer.
Ontevredenheid oor die prohibisie en hoë belastingtariewe was die rede vir 'n kortstondige disinkorporasie in 1897. Inwoners het nog in dieselfde jaar ten gunste van reïnkorporasie gestem. Met die opening van Pacific Electric se elektriese tremstelsel in 1902 het Long Beach as kommersiële sentrum en strandoord vinnig begin groei. In die eerste dekade van die 20ste eeu was dit een van die snelste groeiende stede in die Verenigde State.
Long Beach se hawehoof omstreeks 1905
Die strandpromenade in 1907
Die Balboa Films-ateljee
Long Beach se middestad en belangrikste besienswaardighede is wes van die hawegeriewe langs die Stille Oseaankus geleë, met uitgestrekte woongebiede in 'n vlakte wat noordwaarts tot South Central Los Angeles strek en as eiendomsprojekte met meer of min eenvormige enkelgesinhuise ontwikkel is. Hierdie residensiële buurte kontrasteer met sorgvuldig gerestoureerde historiese boukuns en moderne toringgeboue van staal en glas in die middestad rondom Pine Avenue en Shoreline Drive. Hier word van die merkwaardigste geboue uit die vroeë 19de eeu as ook die vermaakgeriewe aangetref wat van Long Beach, ondanks sy ligging naby die hawe en sy nywerheidsgebiede, 'n gewilde strandoord gemaak het.
Vanaf 1902 het Long Beach se hawehoof met die omliggende vermaaklikheidsbuurt ontstaan wat as The Pike bekendstaan en destyds danksy nabygeleë tuimeltreine soos Jack Rabbit Racer en Salt Water Plunge van toeriste gekrioel het wat vir 'n rit tougestaan het - asook skare straatsmouse.
In 1910 het die California Motion Picture Manufacturing Company 'n rolprentateljee in Long Beach op die hoek van 6th Street en Alamitos Avenue opgerig - die eerste ateljee wat wes van Chicago ontstaan het in 'n tydperk toe New York Stad nog die spilpunt van die Amerikaanse rolprentbedryf was. In April 1913 het H. M. Horkheimer saam met sy broer Elwood geërfde geld aangewend om die ateljee te koop.
Die Balboa Amusement Producing Company (ook bekend as Balboa Studios), wat hulle vervolgens hier gevestig het, het in die volgende vyf jaar meer as 1 000 rolprente vervaardig waarvan net sowat 'n tiende bewaar gebly het. Bekende akteurs, wat in dié tyd rolle in die gebroeders Horkheimer se stomfilms vertolk het, sluit Fatty Arbuckle en Buster Keaton in. Charlie Chaplin het drie keer besoeke aan die ateljee gebring - om Arbuckle se rolprentopnames by te woon en om meer oor die bestuur van 'n rolprentateljee te wete te kom. Sy verworwe kennis het Chaplin aangewend vir sy eie nuut gestigte onderneming - United Artists.
↑ Eyewitness Travel California. London: Doring Kindersley 2016, bl. 135
↑ Bluff Heights Neighborhood Association: A Brief History of Long Beach. Besoek op 29 April 2018
↑ JD Dickey: The Rough Guide to Los Angeles & Southern California. Tweede uitgawe. London: Rough Guides 2011, bl. 156
California Beaches: Long Beach
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Long_Beach&oldid=1883019"