3 maniere om met die kinders van die dood te praat - wikihow
Van baie jong ouderdom word kinders blootgestel aan siektes en dood. Selfs kinders wat te jonk is om oor die dood te praat, sal die reaksie van hul ouers en versorgers daaraan herken. Soos hulle ouer word, kan jou kinders vrae, vrese of nuuskierigheid oor die dood hê. Die manier van praat met kinders oor die dood hang hoofsaaklik af van hul ouderdom en persoonlikheid.
Spreek eerlik oor die dood
Plaas jou gevoelens in orde eerste. Voordat jy met jou seun praat, moet jy sorg vir jou eie hartseer. As jy steeds gevoelens op die oppervlak het, kan jy jou kind nie help om die ervaring op `n veilige manier te verwerk nie. Praat met ander mense wat jou kan help om jou gevoelens van hartseer te verwerk om jou kind te oorweldig.
As jy ongemak voel wanneer jy oor die dood praat, sal jou kind dit opmerk. Probeer om die onderwerp met `n oop en duidelike gedagte te benader.
Jy kan die hartseer en emosies wat jy voel voel wys, maar as jy gevoelens op die oppervlak het, kan jou kind meer ontsteld voel as gevolg van jou gevoelens as die dood self.
Vind `n tyd wanneer jou kind bereid is om te praat. Praat met jou kind in die motor, voor ete of voor hy gaan slaap, as hy meer bereid is om te kalmeer en met jou te praat. Bring die onderwerp op `n direkte en duidelike manier - byvoorbeeld, kan jy sê: "Ek wil met jou oor ouma praat".
Laat jou kind weet dat jy omgee vir hul gevoelens en gedagtes.
Maak seker dat jy jou gevoelens beheer wanneer jy die onderwerp nader. Moenie daaroor praat as jy gestres, kwaad of moeg voel nie.
Verstaan ​​die ontwikkelingsgraad van jou kind. Babas en jong kinders sal nie `n gesprek verstaan ​​nie, maar sal reageer volgens die emosionele toestand van hul ouers. Na 3 jaar kan jy met jou kind praat met `n duidelike en konkrete woordeskat. Kinders van skoolgaande ouderdom moet `n eenvoudige en eerlike verduideliking kry van wat die dood veroorsaak het. Ouer kinders en tieners kan die dood net soos volwassenes verstaan, maar hulle kan dit moeilik vind om hul gevoelens daaroor uit te druk.
Hou in gedagte dat kinders en jongmense meer sporadies bedroef as volwassenes. Jou gevoelens kan skielik verander van hartseer tot emosie.
Jou kind kan sy gevoelens deur `n spel verwerk, wees dus op die hoogte en kyk vir enige teken wat hy op sommige onverwagte maniere probeer kommunikeer.
Onthou, jy is die een wat jou kind se kommunikasie die beste kan interpreteer. Jy sal weet dat jy deur jou tekeninge, speletjies of gesprekke wil kommunikeer.
Vermy die eufemisme. Kinders verstaan ​​woorde letterlik. Baie van die algemene eufemismes wat verband hou met die dood is verwarrend en skrikwekkend as dit letterlik geneem word. Sê byvoorbeeld nie vir jou kind dat die oorledene "aan die slaap geraak het nie", "na `n beter plek gegaan het" of "hierdie wêreld verlaat het" omdat dit waarskynlik vrees kan veroorsaak.
Dit kan nuttig wees vir sommige kinders om te weet dat ander mense hierdie woorde kan gebruik wanneer hulle na die dood verwys, maar hulle vervang nie die woord "dood" self nie.
Jy kan jou kind `n paar ander konkrete voorbeelde van die dood toon: die dood van `n blom, plant of troeteldier. Gebruik hierdie voorbeelde om die onveranderlike feite van die dood te wys: dit is finaal, onvermydelik en natuurlik.
Verduidelik dat die dood permanent is. Of dit nou die dood van `n persoon of `n goue vis is, jou kind sal dit nie weer lewendig sien nie. Die dood beteken hoofsaaklik dat jy nie weer die persoon (of die troeteldier) sal sien nie. Dit beteken ook dat die dooie persoon nie meer hartseer of pyn sal voel nie en jy kan jou kind verseker deur hulle te vertel.
Sommige godsdienstige verklarings oor die lewe na die dood kan vir kinders verwarrend wees.
Dit is waarskynlik dat jy jou kind moet herinner dat hy die oorledene nie weer sal sien nie. Verwag my dat ek jou `n paar vrae soos "____ sal jy daar wees?" Of "Wanneer sal jy terugkom?".
Laat jou kind weet dat die dood onvermydelik is. As u kind van skoolgaande ouderdom is, kan u dalk verstaan ​​dat die dood finaal is, maar u mag nie weet dat dit onvermydelik is nie. Dit sal nuttig wees as jy jou kind `n paar eenvoudige en eerlike verduidelikings oor die dood kan gee.
Maak seker dat jy jou kind vertel dat die dood nie plaasgevind het as gevolg van iets wat hy gedoen of nie gedoen het nie.
Dit sal nuttig wees om met jou seun oor die oorsaak van die dood te praat. Hoe meer jy weet van die rede van die dood, hoe minder waarskynlik sal jy jouself blameer.
As jou kind te jonk is om die presiese rede vir die dood te verstaan, kan jy dit aan hom verduidelik met woorde wat hy kan verstaan. Byvoorbeeld, jy kan verduidelik dat die liggaam nie meer gewerk het nie en nie reggestel kon word nie.
Verseker jou seun. Inteendeel, nie alle siekes sterf nie. Herinner hom een ​​keer hoe hy siek geword het en herstel. Maak `n lys van al jou geliefdes wat nie siek is nie, sodat jy vertroos voel omdat jy nie alleen gelos sal word nie. Jy kan die geleentheid gebruik om hom te herinner hoeveel mense omgee vir hom.
Moenie verbaas wees as jou kind meer aandag vra of meer afhanklik is nie.
As u kind ouer is, mag hy eerder van u wegbeweeg. Moenie met hom stoor nie, maar hou dieselfde standaarde van gedrag wat jy verwag het voordat jy oor die dood praat.
Moedig jou kinders aan om hul gevoelens uit te druk, maak nie saak hoe oud dit is nie.
Wees voorbereid om sommige gedetailleerde vrae te beantwoord. Miskien vra u kinders vrae wat u nie verwag het nie, soos: "Hoe lyk dit of dit binne `n doodskis is?" Of as dit koud en donker onder die vloer is. Hierdie vrae is nie bedoel om disrespekvol te wees nie, maar om die kind se aandag op die konkrete te openbaar. Beantwoord elke vraag op die beste moontlike manier.
As jy nie die antwoord op jou kind se vraag ken nie, vertel hulle. As dit moontlik is om die antwoord te ontdek wanneer u `n ondersoek doen, kan u saam ondersoek.
Miskien is jou kind se vrae minder filosofies en abstrak as wat hulle lyk. Byvoorbeeld, `n kind wat vra waar die dooie persoon nou is, hoef nie `n goeie verduideliking oor die lewe na die dood te kry nie, maar moet eenvoudig weet dat die liggaam in die begraafplaas begrawe word.
Aangesien dit onwaarskynlik is dat u kind lankal sal sit en met u praat, moet u waaksaam wees sodat hierdie vrae in ander kontekste ontstaan.
Help jou kind om te treur
Moedig jou kind aan om hul gevoelens uit te druk. Dit is moontlik vir kinders om hul gevoelens indirek uit te druk, deur hul speletjies of kunswerke. Miskien probeer hulle hul gevoelens wegsteek, veral as hulle ouer kinders of tieners is. Jou kind kan dalk meer geïrriteerd raak of skielik jonger word as jou ouderdom.
Aanvaar enige gevoelens wat jou kind oor die dood het. Laat hom weet dat dit goed is om gelukkig, hartseer, verward, bang of ontsteld te voel.
Maak nie saak wat jy voel nie, jy moet seker maak dat jy veilig is en dat jy omgee.
As jou kind se gevoelens jou pla, sal hy dit eerder van jou verberg.
Help jou kind om die herinneringe te behou. Dit kan jou tydens die rouproses help om die goeie tye wat jy met die oorledene deurgebring het, te onthou. Probeer `n fotoalbum of `n spotprent skep waar jy foto`s en herinneringe van die oorledene in die gelukkigste oomblikke insluit.
Onthou dat rou nie vergeet nie, maar eerder die verlies van `n vriend of spesiale troeteldier verwerk.
Om foto`s te sien en stories te onthou of te skryf, is `n manier om die verband met die oorlede persoon of troeteldier te hou terwyl u kind gewoond raak aan sy afwesigheid.
Deel jou waardes met jou kind. As jy sekere godsdienstige oortuigings het, deel dit met jou kind op `n manier wat jy kan verstaan. As jy byvoorbeeld jou kind wil vertel dat jou ouma "in die hemel" is, wees bereid om met haar meer daaroor te praat.
As jou godsdienstige tradisie sekere spesiale praktyke, dienste of rituele met betrekking tot die dood insluit, moet jy jou kind in hierdie planne insluit.
Vra een van die leiers van jou godsdiensgemeenskap om jou te help om idees oor die dood wat tradisioneel volgens jou oortuigings is, te verduidelik.
Vind sommige kinderboeke wat jou help om die dood te verduidelik. As jy jou kind gereeld lees, kan jy `n paar boeke lees wat direk oor die dood praat. Dit is `n veilige manier om hierdie inligting saam te deel, deur middel van die bekende roetine van lees. Sommige stories wat die dood en verlies aan kinders help verduidelik, sluit in:
Die eend en die dood van Wolf Erlbruch
Wat kom ná die duisend? deur Anette Bley
`N Huis vir die oupa van Grasa Toro en Isidro Ferrer
Praat oor die dood wat in die nuus gewys word
Moenie aanvaar dat jou seun nie weet nie. Skietskietery, oorlogshandelinge, terrorisme en geweld in gemeenskappe is algemeen in die media. Die kinders is op die hoogte van die geweld wat in die nuus gewys word en mag dalk vrae vra. Nie daaroor praat nie, maak nie `n kind beter of verstaan ​​dit nie.
As jy nie oor die onderwerp praat nie, sal jy onbedoeld impliseer dat die onderwerp `n is "taboe".
In plaas daarvan moet jy bereid wees om te praat oor enigiets wat jou kind opduik. Wees bereid om jou kind te help om hul gevoelens rakende hierdie gebeure te verwerk.
Dit is goed om te probeer om jou kind se blootstelling aan negatiewe nuus te beperk. Sommige navorsingstudies het bevind dat kinders wat herhalende gevalle van dieselfde nuus sien, kan aanvaar dat die voorval weer gebeur het.
Selfs wanneer blootstelling beperk word, moet jy nie aanvaar dat jy jou kind heeltemal kan verhoed om die slegte nuus te kry nie.
Luister na wat jou kind voel en dink. Deur bereid te wees om te luister na wat jou kind oor hierdie gebeure voel, sal jy hulle laat weet dat hul gevoelens en gedagtes normaal en veilig is. Terselfdertyd kan u enige vrees wat onrealisties is, in perspektief stel.
Vra hom `n paar direkte vrae om sy perspektief op hierdie voorvalle te ontdek - moenie wag dat jou seun jou sal nader nie.
Moenie jou kind dwing om oor sy gevoelens te praat as hy nie gereed is om dit te doen nie.
Model `n gesonde vorm van verdriet. Miskien voel jou kind minder eensaam as hy weet dat jy ook agter die tragedie ontsteld voel. Dikwels sien kinders volwassenes om te weet wat aanvaarbaar is om daaroor te voel. As jy jou emosies kan demonstreer, sal jou kind leer dat selfs moeilike gevoelens aanvaarbaar is.
Gesonde hartseer is om die gevoelens op `n gebalanseerde manier binne te verwerk, terwyl jy die daaglikse lewe in die gesig staar.
Dit is `n goeie idee om oorwegings te neem met jou gevoelens en dié van jou kind.
Herken dat daar geen manier is nie "reg" om in rou te wees.
Aanvaar dat slegte dinge gebeur. Alhoewel dit ietwat hartseer is, is dit waar dat mense soms doodgaan vir redes wat niemand regtig verstaan ​​nie. Maak seker dat u kind dikwels gerus stel deur hom te herinner dat baie mense daarna streef om hom veilig te hou, insluitend u en ander volwassenes, soos onderwysers en die polisie.
Kom in kontak met die personeel by u kind se skool om die spesifieke maniere waarop hulle kinders veilig hou, te leer.
Herinner hom aan sommige gevalle waar sekuriteitsmaatreëls effektief gewerk het.
Hou in gedagte dat daar in baie gemeenskappe ondersteuningsgroepe is wat mense help om die dood te verwerk.
Hospice Care is `n Amerikaanse organisasie wat spesifiek toegewy is aan ondersteuning in die proses van dood en bied individuele berading, sowel as terapieë met musiek, joga, kuns en ander tipes beroofingsterapie.
As jou kind tekens toon dat jy `n ander persoon seergemaak of seergemaak het, moet jy professionele hulp soek.