In die laaste strofe het die reëls “[...] the blood / Come gargling from the froth-corrupted lungs,/ Obscene as cancer, bitter as the cud / Of vile, incurable sores on innocent tongues [...]” in weergawe I en II hierbo aanvanklik soos volg gelui: “[...] the blood / Come gargling from the froth-corrupted lungs,/ And think how once, his head was like a bud / Fresh as a country rose, and keen, and young [...]”. Dit is interessant dat die beeld van die roos later heeltemal weggelaat is, ten einde plek te maak vir kontraslose beelde van dood en verval. Ook is die woorde “[o]bscene as cancer” klaarblyklik later geskrap, om die beskrywing “bitter as the cud” in weergawe III alleen in ’n reël te plaas – baie effektief. Graham en Ann was self nog nooit in Suid-Afrika nie. ,,Daar is net nie tyd nie," vertel Ann. omtrent nooit. daar is eerder ‘n vreesaanjaende gedaante wat mens kan noem: “die oor”. partykeer is dit meer my eie sintuig en minder bedreigend, maar gewoonlik is dit iets met meer mag en outoriteit as wat ek teen opgewasse is. met daai oor in aksie kan ek al voor die tyd hoor dat iets nie gaan werk nie en dan skryf ek dit nie eers nie.