3 In die Voorwoord tot die tweede uitgawe van sy Kritiek van die Suiwere Rede skryf Kant pertinent dat hy die wetenskap moes inperk om vir die geloof plek te maak (Kant 1787:xxx).
12 Kosiek wys egter daarop dat die verskille tussen volke nie deur gemeenskaplike staatsverbondenheid opgehef word nie. Hy vermeld die voorbeeld van Siebenbürgen in Roemenië, waar daar reeds vir meer as 800 jaar Saksers saam met die Roemeniërs in dieselfde landskap en onder dieselfde hemel leef. Hulle word slegs effektief deur 'n gebrek aan ondertrouery van mekaar geskei. Ten spyte van hierdie 800 jaar kan 'n mens egter vandag nog steeds met die eerste oogopslag opmerk dat jy Siebenbürgen as 'n oorwegend Duitse dorp binnery. Reeds die plantegroei in die dorpstrate, die aanleg van die tuine te midde van 'n bepaalde ordening en soberheid toon dat daar Duitsers woon. Deurslaggewend hier is die kenmerkende Duitse lewenstyl van die Saksers (Kosiek 1976:50-51).
13 As kultuurgemeenskap druk elke volk sy eie kulturele styl-stempel af op die taal wat gebruik word. Wilhelm von Humboldt het die taalgemeenskap waardeer as 'n geestelike vorm van die mensheid wat deur 'n bepaalde taal gekarakteriseer is ("eine durch eine bestimmte Sprache charakterisierte geistige Form der Menschheit" - vgl. Kosiek 1976:81). Taal as sodanig kan egter nooit as die onderskeidende kenmerk van volkwees gesien word nie. Binne een taalgemeenskap kan daar immers 'n verskeidenheid volke geakkommodeer word, elk met 'n eie aksent waarmee die taal gepraat word. Eers as die grammatika sou verskil, ontmoet ons 'n egte dialek.