Machu Picchu lugfoto - Geskiedenis Podcasts - 2022
Satellietbeeld van die Inca -stad Machu Picchu
Alhoewel ons 'n wonderlike lugfoto van die Stad Machu PicchuVan die top van Huayna Picchu af is daar dinge wat u slegs met die huidige tegnologie kan doen; deur hierdie satellietbeeld kan ons die perspektief van die skepping van Inca -ingenieurs sien wat uitsluitlik gewerk het vir die aanskouing van hul gode, waar die omtrek van die hoofstad van die Inka -ryk, vorm die silhoeët van die grootste voël wat in die Andes woon, die kondor. Die belangrikste gode vir die Inca -beskawing was die son, maan, sterre en diere as die kondor, die puma en die slang.
Dit is alreeds ongelooflik, soos 'n klipstad met sulke afmetings bo -op 'n ontoeganklike berg gebou is, sonder om die wiel te ontdek en sonder die konstruksie- en waarnemingsmetodes waarmee ons nou beskik.
Satellietbeeld van Machu Picchu
Die argitek Enrique Guzman het meer as 20 jaar gelede 'n klein replika van Machu Picchu in die Nasionale Museum gekoop. Wat hy destyds kon sien, was 'n teken dat die navorsing jare later sou begin: "Inca City was 'n gevormde voël". So begin 'n eenvoudige ondersoek wat dan in sy magister -proefskrif vir die National University of Engineering (UNI) sal voortduur. Ek was gefassineer deur die manier waarop hierdie stad gewortel is met die Inka -berg Machu Picchu in die Vilcanota -vallei.
Gee 'n punt van argeologiese of historiese, gee 'n uitsig uit die ruimte -argitektuur en die volumetriese besetting. Hy het gevind wat hy jare lank voorgestel het, die oorspronklike omtrek van die Inca -stad Machu Picchu, was soos 'n voëlvlieg blykbaar na die Uña Huayna Picchu. Guzman voer aan dat die geaardheidstrukture, strate en pleine in 'n wêreldwye vorm na hierdie heuwel kyk. In die Inca Cosmology is daar groot apus en klein apus, wat onder mekaar praat. Daarom kyk die stad na die Uña Huayna Picchu, en dit is weer in lyn met die Salkantay, die ouere apu.
Guzman het gesê dat die ontleding van die volumetriese besetting en stedelike besetting,
alle stede is gebou met 'n punt waarop hulle gerig is en in die geval van Machu Picchu, is gebou in die rigting van die Uña Huayna Picchu. Maar die argitek noem 'n ander interpretasie van die oorsprong van die naam van die stad. Volgens hom beteken Machu Picchu nie "ou berg" maar eerder "ou voël". Hy sê die woord "Picchu" kom uit die Quechua "Pichiu" wat voël of pluimvee beteken, want dit is gebaseer op die boek van Grammatika en kuns die algemene taal van Peru, van Fray Diego González Holguín 1607.
Hierdie verhouding tussen Machu Picchu en die strukture daarvan, is ook bestudeer deur die Amerikaanse navorser Johan Reinhard. Hy voer dit aan Machu Picchu is net suid van die berg Salkantay geleë, maar u kan dit nie van die Inca -stad af sien nie. Beide Reinhard, soos Guzman, glo dat die heuwels rondom die stad Inca met die Apu Salkantay gesels.
Guzmán het ook gepostuleer dat die Inkas die vorm van diere aan ander stede wou gee (as deel van hul wêreldbeskouing). Hy ontleed 'n ander stad wat deur Pachacutec, Ollantaytambo, gebou is. Watter algemene ingesteldheid van geboue, ruimtes en platforms het ook die vorm van 'n voël, dit verseker ook dat die voël een van die gunsteling diere van die Inca was.
Nie net Machu Picchu is gevorm soos 'n heilige dier vir die Inkas nie, 'n uitsig vanuit die ruimte, ons sou sien dat die Argeologiese Hoofstad van Amerika en Navel van die Wêreld Cusco die vorm van 'n silhoeët in Puma het. Die rede vir die vorms wat dit aan hulle gegee het, het navorsers nog altyd gefassineer. In die vroeë 60's het die argeoloë Manuel Chavez Ballon en John Rowe gesê dat die stad Cusco in die vorm was van 'n puma wat in 'n aanval gehurk het. Idee ondersteun jare later die historikus Maria Rostworowski.
Maar is dit nie net die enigste in Peru wat 'n wonderlike uitsig uit die lug het nie, soos die "Nazca Lines " wat blykbaar deur vreemdelinge gemaak is? Die vraag is hoe hulle dit gedoen het? werk van mense wees wat die swaartekrag oorheers het? Tot dusver het niemand 'n duidelike idee van hoe die silhoeëtte van hierdie diere in sulke ontoeganklike gebiede soos die Machu Picchu -berg was nie, sonder die hulp van satellietuitsigte of ander tegnologie waarmee hulle vanuit die lug en op groot skaal kon sien.
As u aan Machu Picchu dink, is een van die eerste name wat in ons gedagtes opkom Hiram Bingham, maar min mense weet wie Agustín Lizárraga is, een van die onbekende ontdekkers van die heiligdom.
Terwyl die herontdekking van die vesting toegeskryf word aan die Amerikaanse historikus Hiram Bingham, is daar bronne wat daarop dui dat Agustin Lizarraga, 'n huurder van Cusco -tuislande, nege jaar voor die historikus by die ruïnes gekom het. Volgens Hiram Bingham sou Lizarraga 'n opskrif op een van die mure van die Tempel van die Drie Vensters gelaat het. Hierdie registrasie sou later uitgevee gewees het.
Die verhaal van Lizarraga en sy besoeke aan die ou Inca -ruïnes het die aandag getrek van Hiram Bingham, wat in die omgewing besig was om ondersoek in te stel na die laaste houe van die Inca's in Vilcabamba. Bingham, baie geïnteresseerd in hierdie gerugte, het die soektog na hierdie ruïnes begin, en uiteindelik by Machu Picchu uit Cusco in geselskap Melchor Arriaga en 'n sersant van die Peruaanse burgeroorlog op Julie 1911 gekom. wat hulle op die platforms net suid van die ruïnes gevestig het. Dit was uiteindelik 'n kind van die gesin wat Bingham na die " -stedelike gebied " van die ruïnes begelei het, wat bedek was deur dik ondergroei.
Onmiddellik het Bingham die enorme historiese waarde van die ruïnes wat hy ontdek het, begryp en het hy kontak gemaak met die Yale -universiteit, die National Geographic Society en die Peruaanse regering om borg te vra om die studies op die Inca -argeologiese terrein te begin.
Die argeologiese werk is van 1912 tot 1915 uitgevoer. In hierdie tydperk het hulle daarin geslaag om die onkruid wat die Citadel en die Inca -grafte ontgroef het, skoon te maak wat buite die stadsmure gevind is. In 1913 het die tydskrif National Geographic 'n uitgebreide artikel gepubliseer oor Machu Picchu en die voortgesette navorsing wat gedoen word, en sodoende die Inca -struktuur vir die eerste keer aan 'n internasionale gehoor bekend gemaak.
Met die verloop van die jare het die belangrikheid van toerisme vir die vesting van Machu Picchu gegroei, eers nasionaal en daarna internasionaal, en word dit in 1983 'n wêrelderfenisgebied deur UNESCO. Machu Picchu is aangewys as een van die nuwe sewe wonders van die wêreld in 2007 en is die gewildste besienswaardigheid van Peru en die beroemdste ruïnes van Suid -Amerika, wat honderdduisende mense per jaar verwelkom. In die afgelope jaar het die Peruaanse regering stappe gedoen om die ruïnes te beskerm en erosie van die berghelling te voorkom.
Bestuur van natuurlike hulpbronne
Die interne dreineringstelsel van die Machu Picchu -terrasse het uit drie lae bestaan: 'n eerste van deklaag, 'n tweede van sand en 'n derde van gruis. Hierdie lae het toegelaat dat die water wat deur die terrasse gesuig word, nie die platforms oorstroom nie, deur die helling afloop en vinnig opgeneem word sonder om grondstortings te veroorsaak wat die stad en sy inwoners in gevaar kan stel.
Aan die ander kant het nie net die reën hierdie gewasse natgemaak nie, want in die omgewing van die stad is die Urubamba -rivier. Deur 'n stelsel van 130 pype en dreineringsbronne kon die Inkas die vloeistof uit die kanaal lei, wat hulle in staat gestel het om 'n groot deel van die stad van water te voorsien.
Ingenieur en paleohidroloog Kenneth Wright het 15 jaar bestudeer aan die dreineringstelsel van Machu Picchu en beklemtoon die werk wat die Inkas verrig het. Volgens sy navorsing het 60% van die water wat vir die Inkas beskikbaar was, afkomstig van die reën in die gebied wat jaarliks ​​2 000 mm bereik het. Dit impliseer dat die ingenieurs 'n manier moes opstel om die water nie op die berg te versamel nie en teen die berg af te gaan sonder om grondstortings te veroorsaak.
Benewens die dreine en bronne hierbo genoem, is die ruïnes van Machu Picchu strategies gebou op 'n laag graniet waarmee reënwater na die terrasse en platforms kon beweeg.
Die vallei, wat oor die algemeen wes na oos loop, bevat blykbaar alles langs die Urubamba -rivier tussen die stad en die Inca -ruïnes by Písac en Machu Picchu, 100 kilometer ver.  Die Heilige Vallei het hoogtes bo seespieël langs die rivier, wat wissel van 3000 meter (9 800 voet) by Pisac tot 2 050 meter (6 730 voet) by die Urubamba -rivier onder die vesting van Machu Picchu. Aan beide kante van die rivier styg die berge tot baie hoër hoogtes, veral in die suide waar twee prominente berge oor die vallei uitkyk: Sahuasiray, 5,818 meter (19,088 voet) en Veronica, 5,893 meter (19,334 voet) in hoogte. Die intens bewerkte vallei is gemiddeld ongeveer 1 kilometer breed. Syvalleie en landbouterasse (andenes) brei die bewerkbare gebied uit. 
Die vallei is gevorm deur die Urubamba -rivier, ook bekend as die Vilcanota -rivier, Willkanuta -rivier (Aymara, "huis van die son") of Willkamayu (Quechua). Laasgenoemde, in Quechua, word nog steeds gepraat lingua franca van die Inka -ryk, beteken die heilige rivier. Dit word gevoed deur talle sytakke wat deur aangrensende valleie en klowe daal, en bevat talle argeologiese oorblyfsels en dorpe. Die Heilige Vallei was die belangrikste gebied vir die produksie van mielies in die hart van die Inka -ryk en toegang deur die vallei tot tropiese gebiede het die invoer van produkte soos koka blaar en chilipepers na Cuzco vergemaklik. 
Die klimaat van Urubamba is tipies van die vallei. Neerslag, gekonsentreer in die maande Oktober tot April, beloop jaarliks ​​527 millimeter (20,7 in) en die gemiddelde maandelikse temperatuur wissel tussen 15,4 ° C (59,7 ° F) in November, die warmste maand, tot 12,2 ° C (54,0 ° F) in Julie, die koudste maand.  Die Inkas het uitgebreide besproeiingswerke in die hele vallei gebou om tekorte en seisoenale neerslag te voorkom. 
Die vroeë Inkas het in die Cuzco -omgewing gewoon.  Deur verowering of diplomasie, gedurende die tydperk 1000 tot 1400 nC, verkry die Inka's administratiewe beheer oor die verskillende etniese groepe wat in of naby die Heilige Vallei woon. 
Die aantrekkingskrag van die Heilige Vallei na die Inca, benewens die nabyheid aan Cuzco, was waarskynlik dat dit laer in hoogte was en dus warmer as enige ander nabygeleë gebied. Met die laer hoogte kon mielies in die Heilige Vallei verbou word. Mielies was 'n aansienlike gewas vir die Inkas, veral om chicha te maak, 'n gegiste mieliedrankie van die Inkas en hul onderdane wat in groot hoeveelhede op hul vele seremoniële feeste en godsdienstige feeste verbruik is. 
Chicha het 'n lang historiese betekenis. In tye van oorlogvoering sou die Inkas die onthoofde skedel van hul vyande neem en dit vir Chicha in 'n drinkbak verander. Hierdie seremoniële proses om Chicha uit die kop van 'n vyand te drink, simboliseer die suksesvolle transformasie van die wanorde van oorlogvoering na die orde van die Inka -ryk. 
Grootskaalse mielieproduksie in die Heilige Vallei is blykbaar vergemaklik deur variëteite wat in die nabygeleë Moray geteel is, óf 'n owerheidslaboratorium  óf 'n saailingkwekery van die Inkas. 
Die Inka's het gewoonlik verowerde lande in drie min of meer gelyke dele verdeel. Een deel was vir die keiser (die Sapa Inca), een deel vir die godsdienstige establishment en een deel vir die gemeenskappe van boere self. In die 1400's het die Heilige Vallei 'n gebied geword van koninklike landgoedere en landelike huise. Sodra 'n koninklike landgoed deur 'n keiser geskep is, was dit ná sy dood steeds die eiendom van die afstammelinge van die keiser.  Die landgoed van die keiser Yawar Waqaq (ongeveer 1380) was geleë in Paullu en Lamay ('n paar kilometer stroomaf van Pisac) Huchuy Qosqo, die landgoed van die keiser Viracocha Inca (ongeveer 1410–1438), kyk uit oor die heilige Valley, die landgoed Pachacuti (1438–1471) was by Pisac en die yl ruïnes van Quispiguanca. die landgoed van die keiser Huayna Capac (1493–1527), is in die stad Urubamba.  Die meeste argeoloë glo dat Machu Picchu as 'n landgoed vir Pachacuti gebou is. 
Landbouterasse, genaamd andenes, is op die heuwels gebou langs die vallei en is vandag die mees sigbare en wydverspreide tekens van die Inka -beskawing in die Heilige Vallei. 
In 1537 het die Inca -keiser Manco Inca Yupanqui geveg en die Slag van Ollantaytambo gewen teen 'n Spaanse leër onder leiding van Hernando Pizarro. Nietemin het Manco hom vinnig uit die Heilige Vallei onttrek en het die gebied onder die beheer van die Spaanse kolonialiste gekom. 
Mondelinge geskiedenis in die Quechua -taal dui daarop dat die ou Inca met Pachamama (Moeder Aarde) getrou het en menslike nageslag voortgebring het. Die Inka's is bekend vir hul presisie in klipmetselwerk. Argitektuur was 'n manier om orde te bring in ongetemde gebiede en mense in die Andes -streek. Machu Picchu, geleë in die Heilige Vallei, is 'n voorbeeld van die Inkas wat boustrategieë aanpas wat die topografie van die gebied erken. Terwyl ander prekolumbiaanse kulture mensgemaakte berge gebou het, het die Inkas die natuurlike vorms van die topografie rondom hulle beklemtoon. Die Heilige Rots, geleë in die Heilige Vallei, is 'n voorbeeld van klip wat die aandag vestig op die horison van die bergreeks. 
As u van hierdie Aguas Calientes, Peru -kaart hou, moet u dit nie vir uself hou nie. Gee ook jou vriende die kans om die kaart te sien.
Deel hierdie kaart.
Gebruik die knoppies deel vir Facebook, Twitter of Google+ en laat u vriende weet van kaarte by Maphill. Dankie!
Kry 'n gratis kaart van Machu Picchu.
U kan hierdie kaart van Aguas Calientes, Peru maklik op u webwerf insluit. Gebruik die kode onder die gratis kaartskakel bo die kaart. Verryk u webwerf of blog met hoëgrafiese kaartgrafieke.
Die Puma (Uturunku)
Hierdie dier is een van die sterkstes in die Inca -gelowe, dit is hy wat ons na 'n emosionele reis deur die moed gelei het, een van die kenmerke van hierdie dier.
Die Puma wys ons hoe angs aangeval word, 'n gevoel wat so oud en aangebore is vir die mens, aangesien die vrees vir die dood een van die eerste bekommernisse is sedert die aanbreek van die mensdom. Die stad Cusco is ontwerp as Puma -vorm, want op hierdie manier is die stad nie bang vir indringers nie.
Die metode wat gebaseer is op die Bayesiese analise wat in hierdie artikel beskryf word, is die eerste poging om dit te gebruik om die chronologie van argeologiese terreine van Llaqta van Machu Picchu, Chachabamba en Choqesuysuy te skat. Die voorgestelde model dui daarop dat Llaqta van Machu Picchu en Chachabamba ongeveer dieselfde tydperk gestig is. Aan die ander kant dui die gemodelleerde chronologie van Choqesuysuy aan dat dit moontlik vroeër gebou is as Llaqta van Machu Picchu en Chachabamba.
Omdat die ondersoekde terreine in die gebied van die ITCZ ​​is, wat selfs met geringe klimaatsveranderinge kan verander, sal dit nodig wees om die impak van sodanige klimaatgebeurtenisse tydens die besetting van die terreine te ondersoek. Dit sou die gepaste regstelling van die betrokke Noordelike, Suidelike of gemengde 14 C kalibrasiekurwes tot gevolg hê.
Hierdie analise was gebaseer op monsters van drie terreine en om ooglopende redes is meer vergelykende materiaal uit verskillende kontekste nodig. Op grond van die resultate van die huidige navorsing word korreksies in die chronologie van die Machu Picchu -streek vir die eerste helfte van die 15de eeu egter aangedui.
'N Ander belangrike bevinding is dat die Llaqta van Machu Picchu moontlik voorafgegaan is deur ander Inca -installasies in die omgewing, spesifiek soos aangedui in ons model deur die terrein van Choqesuysuy.
Hierdie gevolgtrekking het addisionele ondersteuning in die ontleding van sekere voorstellings van rotskuns in die gebied wat toon dat die terrein 'n seremoniële belang gehad het etlike eeue voor die besetting van hierdie gebied deur die Inkas (Astete et al. Reference Astete, Bastante en Echevarría López 2016 , herinterpreteer deur Orefici Reference Orefici 2017).
Huayna Picchu kan die hele jaar besoek word, maar die aantal daaglikse besoekers wat op Huayna Picchu toegelaat word, is beperk tot 400. Daar is twee keer dat besoekers die ingang van Huayna Picchu -roete tussen 7: 00–8: 00 en nog een van 10 tot 10 uur kan binnegaan : 00–11: 00 AM. Die 400 toegelate stappers word eweredig tussen die twee ingangstye verdeel. 
'N Steil en soms blootgestelde pad lei na die top. Sommige gedeeltes is glad en staalkabels (via ferrata) bied ondersteuning tydens die klim van een uur. Die styging is moeiliker tussen November en April, want die paadjie teen die berg word glad in die reënseisoen. Beter klimtoestande kan verwag word gedurende die droë seisoen, wat van Mei tot September duur. Daar is twee roetes van verskillende lengte wat besoekers kan neem om na die top te stap. Die korter roete neem ongeveer 45–60 minute om die top te bereik, en die langer roete neem ongeveer 3 uur na die top.
Vanaf die top lei 'n tweede roete af na die Gran Caverna en wat bekend staan ​​as die Tempel van die Maan.  Hierdie natuurlike grotte, aan die noordelike kant van die berg, is laer as die beginpunt van die roete. Die terugreis van die grotte voltooi 'n lus om die berg waar dit weer by die hoofroete aansluit.
Wat is die Machu Picchu -hoogte?
Wat baie reisigers aanvanklik nie weet nie, is dat Machu Picchu aansienlik laer is as Cusco, alhoewel dit slegs ongeveer 80 kilometer van hulle skei.
Hoogte Machu Picchu: 2 430 meter (7 970 voet) bo die seevlak
Hier, op 'n laer hoogte in 'n meer tropiese gebied waar die hooglande die Amasone ontmoet, is die weer meer gematig as in Cusco.
Weer in Machu Picchu: Oor die algemeen warm en vogtig gedurende die dag en koel gedurende die nag. Temperature wissel tussen 52 en 81 grade Fahrenheit (11 en 27 grade Celsius). Hierdie gebied is gewoonlik reënerig (1955 mm), veral tussen November en Maart.