ToekomsVenster: Net genade(Foto: Lampos Aritonang/Unsplash) Ek lees graag Koos Dup, soos hy in omgangstaal bekendstaan, se “Gebed” en sluit met enkele opmerkings by die laaste vers aan. Laat my nooit die grond verlaat nie. Laat my in U skadu bly. Gee dat elke aardse vreugde en vrees, eindelik nietig word vir my. Elke afdraai paadjie ken ek. Elke keer het ek verdwaal. Elke keer het U my iewers kom haal. Maak dit Heer, die laaste maal. Elke dag is ’n gedagte. Elke kamer net gehuur. Elke aardse droom van rykdom en roem, net ’n skadu teen die muur. Wat ek is, is net genade. Wat ek het, is net geleen. Eintlik smag ek na U waters van rus. Lei my Heer vanaand daarheen “Wat ek het, is net genade”. Ek wonder of ons altyd so oor die lewe dink? Die versoeking is groot dat ons met ŉ “die lewe skuld my” mentaliteit lewe. Daar groei ŉ vanselfsprekendheid in my manier van lewe. Mens vergeet waar dinge vandaan kom. Ons sê vir onsself: “Natuurlik sal ek wakker word na ŉ goeie nagrus en natuurlik sal ek in my motor klim en werk toe ry en natuurlik sal ek my werk bekwaam afhandel en in die aangewese kandidaat wees vir promosie. Natuurlik sal my vrou en kinders vir my wag as ek vanaand tuis kom en natuurlik sal ŉ ete voorberei wees.” As jy tot nou toe nog so geleef het wag daar ŉ ontnugtering op jou. Niks is natuurlik, vanselfsprekend en uit die aard van die saak nie. Alles, maar alles is genade, onverdiende guns alleen. Ja, veral as dit by God se guns kom wat al hierdie dinge moontlik maak.