Die begin van 'n lewenslange opvoeding | SkalkSkryf
« Altz en Heimer se Aftree-oord (Vervolg)
Ou Galblaas »
Die begin van 'n lewenslange opvoeding
Junie 12, 2016 deur Louwie
Snaaks hoe dinge 'n mens se lewe kan beïnvloed. Selfs 'n geringe voorval. Lank, lank gelede by 'n atletiek byeenkoms sê die donkerkop meisie aan haar blondekop vriendin: "Luister, daar speel jou geliefde musiek oor die luidsprekers." Eenkant staan die uwe, kaalvoet plaaskind (maar nou in sy 'spikes', en die 'Gemsbok' uitrusting, want hy kan mos so vinnig hardloop), en hy hoor die gesprek, en hy hoor die musiek. Van daar af was die plaaskind versot op klassieke musiek en opera.
By 'n later geleentheid het ons Geskiedenis onderwyser vir ons gevra of iemand al Etienne Leroux se boek 'Sewe Dae by die Silbersteins' gelees het. Die boek was toe pas verban (danksy PW en die koeksistervereniging). Daar het 'n lewendige debat oor die boek gevolg. Die donkerkop meisie en die blondine, wat ek beskou het as toonbeelde van intelligensie en sofistikasie in ons matriek klas, was heel opgewonde en het veral gegiggel oor die eksplesite SEKS in die boek. Omdat die slim kinders gedink het die boek was uitstekend, en omdat 'n hormoonbelaaide sestiejarige plaaskind die woord seks gehoor het, MOES hy die boek lees. Ek het die boek iewers te leen gekry en opgewonde begin lees. Die storie en die skryfstyl het my so geboei dat ek die boek van voor tot agter gelees het … en op die laaste bladsy agtergekom het dat ek die gedeelte oor seks op 'n manier moes mis gelees het. Toe begin ek weer van voor af lees, maar die keer spoedlees ek. Mens kan tog nie die grafiese uitbeelding van seks mis lees nie, nie as jy sestien jaar oud is nie! Toe ek dit uiteindelik raaklees was ek baie teleurgesteld. Soos julle seker weet was dit meer suggestie as beskrywing, nie naby '50 shades of gray' of selfs enige Mills en Boons vrystorie-seks nie.
Daardie onskuldige gesprek in die geskiedenisklas was die begin van my verwoede lees- en leerlus. Ek was so beïndruk met Leroux se satiriese skryfstyl dat ek al sy boeke gaan lees het, en weer en weer gaan lees het. As eksponent (vir my) van die eerste Afrikaanse eksistensialistiese skrywer, het dit my op die spoor gesit van groot name soos Sartre, Nietzsche, Kierkegaard, Kafka, Tolstoi, Dostoyevsky, Hegel en selfs Marx. Jare se studie in sielkunde en filosofie het my laat kennis maak met Zeno, Parmenides, Kant, Jung, Wilber, Maslow, Sheldrake, Bohm, Schrodinger en baie ander wat ek nie hier genoem het nie. Dan was daar William James en Aldous Huxley met sy Perennial Philosophy wat my in die rigting van Buddhisme en Sufisme gestuur het (met broer Johann se bose hulp natuurlik ook).
Dit is dus klein dingetjies op jou lewenspad wat jou beïnvloed en jou in 'n koers in stuur waaraan jy in jou wildste drome nie van gedroom het nie, wat jou uiteindelik die mens maak wat jy is, en steeds besig is om te word, want daar is nooit 'n einde aan soek en leer nie. Nie voor jou koppie jou dalk een dag verlaat, of die ou sekelman jou draadjie kom knip nie.
Ek dink ek is baie dank verskuldig aan daardie donkerkop meisie en haar blonde vriendin wat (onwetend) as inspirasie gedien het vir my lewenslange soektog na antwoorde en die kaalvoet boerseun se belangstelling in die "hoge" dinge in die lewe soos kuns en musiek en letterkunde. Hy is nog net so dom soos destyds, maar hy voel nie meer so sleg daaroor nie.
Posted in Louwie | Tagged Buddhisme, Etienne Leroux, filosofie, Kuns?, Letterkunde, musiek, Seks, Sielkunde | 5 Kommentaar
op Junie 12, 2016 at 9:08 nm vvuureoc
Hiedie musiek het blykbaar ook die rivier gered. In 'n stadium was dit amper net 'n stortingskanaal vir nywerhede en industrie Toe skryf iemand blybaar Engelse woorde The danube's not blue its green and black ….
Die manne het hul so geskaam dat die rivier twee jaar later 90% skoner was
op Junie 13, 2016 at 9:02 nm seegogga
Good for you. Ek het destyds ni veel vd Silbersteins verstaan ni, maar wel van AndrePBrink. As die mooie meisied nou van Andre gepraat het, sou jy alles gekry het wat jy gesoek het en nog meer. Toe die land so 'n paar jaar gelede op hol gaan oor Griet skryf 'n sprokie, kon ek nie help om te dink nie: Mmm julle het beslis nooit Andre P Brink gelees nie: Die Ambassadeur, Miskien nooit, etc.
Maar ja elke ding wat gebeur stuur jou lewe in 'n koers. Ek het n paar jaar gelede daaroor geblog (:die juffrou en John)
op Junie 17, 2016 at 3:36 nm Louwie
Seegogga, ek is maar te bly sy het van Leroux en nie Brink gepraat nie. Saam met al die hormone sou dit net moeilikheid afgegee het. Die Silbesteins het my op die regte koers gestuur. Brink het ek eers later gelees en was nooit baie beïndruk met hom nie. Sy reisstories was altyd goed, die res was 'melk die politieke koei' tot sy so droog soos `n bokkom was. PG is een van die min ander Afrikaanse skrywers wat ek lees.
op Junie 17, 2016 at 4:08 nm Louwie
Okkie, wys jou net, die mense het tog nog `n gewete. Maar ek lees dat die rivier steeds so besoedel is dat min stede daarin kan slaag om dit skoon genoeg te kry vir menslike gebruik. Is tragies né? Lyk my sing help ook nie meer nie. Hier by ons brand hulle af as hulle nie hulle sin kry nie. Dan moet ons dalk ons "brandslaners van skande" van Kanada oorplaas na Europa om `n paar brue te loop afbrand. Ek dink in elk geval nog altyd hulle was beter brandstigters as brandslaners/brandbestryders.