Desember | 2010 | Diakonos
Daar is 'n klompie gedeeltes in die Bybel wat mense pla – kan die verhale ooit waar wees? Ons hou mos daarvan om dinge rasioneel te kan verklaar! Matteus 11:18-25 is een van daardie tekste.
Die mense wat probleme kry of maak met hierdie verhale kom gewoonlik van twee kante af – daar is die vir wie ons geloof staan of val by die maagdelike geboorte. Vir ander is dit net te ongelooflik – in die letterlike sin – hulle kan net nie iets so bonatuurliks glo of aanvaar nie. Dan probeer dominees twee soorte antwoorde gee. Die een probeer met alle mag om die historiese waarheid van die verhaal te probeer bewys – en dit krap sommige mense om. Die ander verwys na die verhale as "metafore" en probeer dan aandui dat dit nie nodig is om dit letterlik te glo nie – en dit maak nog meer mense kwaad!
Persoonlik dink ek albei hierdie pogings mis die punt. Matteus skryf nie geskiedenis soos ons dit vandag verstaan nie. Hy probeer nie 'n neutrale, onbevooroordeelde objektiewe geskiedenis skryf nie! Hy skryf geskiedenis soos al die geskiedskrywers in die eerste eeu na Christus geskryf het. Hy vertel 'n verhaal om ons te leer en oor te haal om sy punt in te sien en te aanvaar.
Moet my nie verkeerd verstaan nie! Matteus skryf definitief 'n verhaal waarin hy glo, en hy wil hê ons moet die ook glo. Matteus is egter nie geinteresseerd in die "feite" nie. Hy wil aan ons 'n groter waarheid, wat meer is as die saamvoeging van 'n klompie feite, oordra. Matteus skryf in werklikheid 'n geloofsbelydenis hier.
Deur te veg oor die "waarheid" al dan nie van die feite mis ons Matteus se boodskap heeltemal. Matteus is besig om 'n skat met ons te deel – Hy gee aan ons 'n geloofsbelydenis dat God in Jesus Christus weer aan die skep is. 'n Nuwe skepping met die oog daarop om Sy beloftes aan Israel en die hele wêreld te hou!
Daar is twee sake wat Matteus aan die orde bring, en hy vleg hulle pragtig saam. Eerstens stel Matteus belang in skepping. Die Afrikaanse vertaling mis die nuanses van die Grieks hier, maar in vers 1 van Matteus 1 staan daar letterlik: " Die genesis van Jesus Christus". Die begin, die oorsprong van Jesus. En nou weer hier in vers 18 gebruik Matteus dieselfde woord – genesis – terwyl dit in Afrikaans met geboorte vertaal word. Matteus kom beskryf hier in die eerste boek van sy evangelie 'n nuwe skepping van God, 'n nuwe begin!
Die "Gees van God het oor die waters gesweef" in Genesis 1 vers 1. Hier is dieselfde Gees weer aktief, hierdie keer sodat Maria kan swanger word met, vir Matteus, die nuwe Adam. (Selfs Jesus se versoeking in Matt 4 herinner aan Adam en Eva se versoeking in Gen 3)
Saam met God wat besig is met 'n nuwe skepping, konsentreer Matteus ook op God se beloftes aan Israel. Dit is hoekom Joseph so sentraal staan in hierdie gedeelte, want deur hom kan Jesus se geslagsregister terug gevoer word na Dawid. God het taamlike groot beloftes aan Israel gemaak deur Dawid, en Matteus glo dat God al hierdie beloftes en nog meer waar maak in en deur Jesus. Die grootste van hierdie beloftes was dat Dawid se koningshuis vir altyd sou regeer. In Jesus word hierdie belofte waar en gestand gedoen. Nou nie meer net vir Israel nie, maar vir almal van ons. God self stel Israel instaat om Sy doel met hulle te bereik, die doel wat ons in Jesaja 49 en 60 lees, naamlik dat Israel 'n lig vir die nasies moes wees om ander na God toe te trek.
Emmanuel, "God met ons", is God se nuwe skepping om Sy beloftes waar te maak! En God is nog steeds besig met Sy skepping, deur my elke dag NUUT te maak deur die Gees wat in my woon, dieselfde Gees wat in die begin oor die waters gesweef het. Hy is nog steeds besig om Sy beloftes waar te maak: Beloftes van liefde, deur ons instaat te stel om Sy liefde uit te leef.
Laat ons in hierdie Kerstyd werklik God se verteenwoordigers wees soos wat Hy al in Genesis vir ons gemaak het, laat ons Sy lig so laat skyn dat ander na Hom toe aangetrek kan word. Laat ons liefde ondermekaar van so 'n aard wees dat ander sal glo dat Jesus Christus seun van God is!