Was jy al ooit in’n situasie waar jy tussen twee mense is. Waar jy eintlik moet kant kies. Waar jy weet dat as jy die een voor jou nader trek as die ander een agter jou, is jy in die moeilikheid? Ek bevind my in so ‘n situasie. Ek het gehoop, gebid en baie vertrou dat dinge sal verander en dat ons almal uiteindelik eendag by die “…and they live long and happily ever after…” gaan uitkom. Helaas. Dis nou 18 jaar later en in plaas van vrede, kook die potjie al hoe hoër. Wat begin het met die eeu
http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928 Hester se skrywe oor Kwazulu-Natal het my baie jare teruggeneem. Ons familietjie het van my geboorte af tot in 1971 in die Durban-omgewing gebly. Ma en pa was albei onnies, en met Boet wat spesiale onderrig nodig gehad het, wou hulle naby die regte skool vir hom wees. Op ñ stadium moes ons vir ñ nuwe onderwys-huis wag, en daar is besluit dat ons vir ñ kwartaal lank op Amanzimtoti sal gaan bly, in die Capri woonstelle. Wat ñ absolute heerlikheid vir ñ kind! Ek kon nooit wag om nà skool by die huis aan te kom, my swembroek
Die Vet Digter. Grafika: DWV Kosteberekening deur die Vet Digter . Kou aan ’n sappige groen grasstingel, dit is soet. Die vlees van ’n ryp appelkoos val jou mond binne, ’n bende minnesangeresse in oranje bikinis. . Trek die geur van ’n vyfjaaroue Skotse whisky met jou asem in en word ’n veroweraar van helde vir ’n oomblik. . Voel die lippe van ’n vrou teen joune wat meegee tot jou oorgawe. . Trek die streling van die oggendson oor jou skouers; jy word ’n Spaanse digter met ’n poncho. . Luister na die Ode aan Vreugde, laat die aarde
’N GEDIG VAN RESPEK deur jou kombuis vensters sien ek grys duiwe pik aan saadjies. hier en daar loer ’n duif in my rigting, dan weer verder pik. selfs ’n geelvind en ’n mossie kom maak ’n draai in jou tuin. deur jou kombuisvenster sien ek die wolke soos malvalakkers wat aan die blou lug vasgemaak is en ek weet hulle bring suiwer reën. in jou kombuis sit jy beeldskoon, soos die geelhoutboom in Kringe In ’n Bos, die bosloerie en die bosbokkie wat in fynbos lê. meteens word ek die grysduif in jou tuin en die wolk in die
Jy het na my toe gekom met jou bondeltjie hartseer, miskien dalk net, ‘n klein bietjie te veel vir één om alleen te dra die een dag nà die ander het oor ons gespoel jy het die beste wat jy het, vir my gegee – dis hoe ons saam begin het en dis hoe ons saam gaan bly jy het my bietjie vir bietjie geleer van goeie tye en ek kon die storms weerstaan, jy het die son oor my laat skyn my pyn het in jou pyn verdwyn dit was nie veronderstel om te gebeur nie, maar jy is
Ek het verslaap en wip op toe ek Queen se stem hoor: “Help my! Ek sukkel!” Sy klink kwaai. Ek sukkel ook. Om by te kom. Maar ek moet my gewilligheid onthou. Ek vra waarmee ek kan help. “Hoe moet ek oor hierdie week dink? Dat ek nie my ma kan vertrou nie?” Sy is ongeduldig, maar gewillig om haar gedagtes tot rus te bring. Net bietjie vroeg vir my om so hard te dink. Ek skud nog die slaap af: “Nee. Ek sou sê, dink dat daar slegte tye en goeie tye is. Hierdie week was baie sleg. Dit