Uitbuiting van medegelowiges het al in die Bybelse tyd voorgekom. Nehemia vertel hoedat ryk Judeërs die armes uitgebuit het – van hulle kinders slawe gemaak het. Hy vertel dat sy voorgangers as goewerneur van Juda die Judeërs met belastings uitgebuit het. Hy lê die vinger op die probleem: eerbied vir God ontbreek. Uit eerbied vir God het hy geen belastings gehef nie, inteendeel. Uit eerbied vir God moes die Judeërs die uitbuiting van armes staak.
Die Judeër het sy volksgenoot se armoede gesien. Daarin het hy ‘n geleentheid gesien om ‘n stuk grond by syne te kry – nog ‘n koringland, nog ‘n wingerd, nog ‘n huis, nog ‘n slavin. Die ander een se ellende, sy omstandighede wat net al slegter raak, het nie saak gemaak nie. Dit het vir hom gegaan om homself en sy belange. Daarin staan ek en jy langs die Judeër.
Daarbenewens het hy die vinger gelê op die oorsaak en gevolg van hierdie uitbuiting. Julle moet tog eerbied vir ons God hê in julle optrede en nie ons vyande, die heidene, minagting vir ons laat kry nie (Neh 5:9)! Eers die oorsaak: Die woord wat met eerbied vertaal is, is vroeër vertaal met vrees. Letterlik staan daar dat hulle in vrees vir God moet wandel – hulle lewenswandel moes getuig van vrees, van ontsag en eerbied vir God.
Getuig jou bywoning van die erediens van jou ontsag vir God – in jou bewerk deur die Heilige Gees? Getuig jou verwagtinge aan die kerk van jou ontsag vir God en van jou begrip daarvoor dat jy saam met ander die kerk van die Here is? Getuig die wyse waarop jy die diakonie of ‘n lidmaat om hulp nader van eerbied vir God?
Klaarblyklik het Nehemia en sy helpers ook geld uitgeleen. Hy was bereid om te doen wat hy van die ander verwag het. Hy het ook nie belasting gehef soos die goewerneurs voor hom nie. Sy amptenare is nie toegelaat om oor die volk baasspeel nie. Hy sê gee sy rede: Ek het nie so gemaak nie, uit eerbied vir God (Neh 5:15e). Uit die vervolg blyk dat hy eerder self uit sy eie sak groot uitgawes in belang van die volk en die bouwerk aan die mure van Jerusalem aangegaan het (Neh 5:16 – 18).
Jesus het natuurlik nie gestop by die was van sy dissipels se voete nie. Nee, Hy het hulle en ons sonde op Hom geneem en aan die kruis daarvoor betaal. Hy het sy lewe vir ons gegee. As mense wat bely dat ons danksy sy verdienste nou aan Hom behoort, behoort ons selfs die uiterste offer vir medegelowiges te bring.