Vrees vir die dood (asofofobie) - redes hoe om ontslae te raak - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Vrees vir die dood (asofofobie) - dit is 'n fobie van 'n persoon, uitgedruk in 'n obsessiewe, onbeheerbare vrees om skielik te sterf of 'n weerspieëling van ervarings voor die onbekende, iets onbegryplik en onseker. Baie mense erken hulleself dat hulle bang is vir die dood, maar so 'n bekentenis beteken nie dat hulle 'n vrees vir die lewe het nie, of op een of ander manier verhinder hierdie vrees dat hulle gelukkig sal lewe. Dikwels is tanatofobie geneig opgeleide, nuuskierige mense, wat veroorsaak word deur die begeerte om hul lewens in alles te beheer. Maar met die dood, soos met die geboorte, kan mense niks doen nie. So, hoe dink jy daaroor, bang daarvoor, as iemand niks kan verander nie.
Oorsake van die Vrees van die Dood
Kenmerke van enige vrees word gekenmerk deur 'n fout in die persepsie van die prent van die wêreld. 'N Fobie in 'n persoon is 'n soort sein vir die noodsaaklikheid om iets in jou lewe te verander ten einde 'n effektiewe en harmonieuse lewe te behaal. Dit is slegs die individu wat self besluit om sy fobies te hanteer, om harmonieus en gelukkig te leef, of om voort te gaan in die nasleep van sy vrese, terwyl hy vergeet van drome en lewensverwagtinge, wat sy gevoelens diep van homself en ander wegsteek.
Ouer mense is geneig om te voel dat die dood nader, want elke dag wat verby is, is nader aan die afgrond. Dit word deur baie verstaan, maar vir die meeste mense wat die einde nader, is dit 'n groter rede om die geskenk te waardeer, om al die gelukkige oomblikke van die lewe te geniet en te ervaar. 'N Beduidende deel van individue is bang om te sterf, wat redelik logies is, want hierdie vrees kan ontstaan ​​as gevolg van redes buite die beheer van 'n persoon. Sommige mense het 'n vrees vir die dood as gevolg van ouderdom, ander is bekommerd oor die vrees vir die dood van geliefdes en die gepaardgaande verlies. Sommige is bang vir die feit dat hulle dood gaan word, terwyl ander die ervaring self verberg in die daad van die beëindiging van die lewe. Maar as 'n mens se fobie so sterk is dat dit die daaglikse lewe beïnvloed, is dit nie net 'n probleem nie, maar sommige vorms van die siekte wat met die sentrale senuweestelsel geassosieer word.
Niemand kan die vraag beantwoord oor wat die dood is nie, so almal is bang daarvoor. Terwyl 'n persoon lewendig is, is die dood afwesig, maar met haar aankoms eindig die lewe. Daarom is een van die redes vir die vrees om te sterf, die vrees vir die vernietigende kant van die dood, aangesien daar niks daarna is nie.
Die voorkoms van asofloof kan geraak word deur die verlies van 'n geliefde. Soms is dit genoeg om in die bewussyn van die skrikwekkende beeld wat met die einde van die lewe verband hou, in te dring. Die media speel ook 'n belangrike rol in die ontstaan ​​van die begin in die psige van die idee van asofofobie. Die individu begin om oor sy eie ondergang te dink en die bewussyn soek antwoorde op al die onbegryplike vrae met pynlike geestelike soektogte. So, asofofobie is 'n natuurlike proses om die idee van die eindigheid van die menslike bestaan ​​te verstaan.
Hoe om ontslae te raak van die vrees vir die dood
Vrees vir sterwende lewe leef diep in elke individu, en dikwels in sy lewe word 'n persoon in die gesig gestaar. Dit kan ongelukke, ernstige siektes, huishoudelike beserings, noodgevalle, militêre optrede wees, maar ten spyte hiervan vind 'n mens die krag om horror te oorkom en ontslae te raak van hierdie fobie, om voort te gaan, lief te hê, te ontwikkel, 'n opvoeding te kry, die lewe te geniet.
Diegene wat hierdie fobie ervaar, moet hul lewens op so 'n manier lei dat hulle op hul sterfbed positief sê: "Ek het my lewe met goeie rede geleef en dit met helder, onvergeetlike oomblikke gevul." Om hierdie vrees voortdurend te ervaar en weg te steek, is die begrafnis van jouself "lewend."
Hoe om die vrees vir die dood te verslaan? Beantwoord jouself die vraag: "Is die dood so verskriklik om die vermoë om voort te beweeg deur die lewe te verloor?" Dikwels verander die houding teenoor die dood met ouderdom, en in die loop van die lewenspad maak die ervaring wat opgedoen word, die moontlikheid om beskermende reaksies op hierdie fobie te skep.
Kinders glo gewoonlik in hul eksklusiwiteit: "Ek is spesiaal, so ek kan nie sterf nie." Teen die dood verstaan ​​die kinders dit op hul eie manier: "die oupa het net aan die slaap geraak en binnekort wakker geword." Kinders het dikwels kennis, wat hulle heeltemal verwar om die natuurlike en onvermydelike finale stadium van die bestaan ​​van die individu te verstaan.
In adolessensie begin kinders in 'n hoër mag of persoonlike verlosser, wat nie iets onherstelbaar of verskriklik sal toelaat nie.
Vir adolessente wat eie is aan die romantisering van die dood, bespot of flirt met haar. Vandaar die suïcidale neiging en die begeerte om homself op hierdie manier te beweer. Adolessente verstaan ​​dikwels nie dat die "spel met die dood" dit regtig kan lei nie. Afwykings in die ontwikkelingsfases van kinders kan lei tot die vorming van 'n stabiele vrees om te sterf.
So, hoe om ontslae te raak van die vrees vir die dood? Baie, wat die dood vrees, probeer om hulself van haar af te skei, moenie die sterwende familielede inspekteer nie, vermy optrede by die begraafplaas. Tog sal almal in alle gevalle 'n onomkeerbare staking van lewensbelangrike aktiwiteite ondervind. Dit is nodig om die volgende siklus te besef: geboorte-dood-dood. Almal wat 'n begin het, het ook sy einde en dit is onvermydelik. Daarom moet jy leef soos jy wil. Moenie jou lewe mors oor hierdie patroon nie. Dit is nodig om ervarings te vervang met nuwe kennisse, indrukke van kommunikasie met interessante mense; die filosofiese of godsdienstige literatuur moet gelees en heroorweeg word oor die onvermydelike staking van lewensaktiwiteite. Daar word van alles verwag wat van hierdie fobie kan aflei.
Een van die metodes wat kundiges gebruik om hierdie wanorde te bestry, is om die pasient die vertroue te gee dat die lewe nou waardevol is. As jy bang is vir die komende dag, geniet dan die hede. Die individu moet die krag kry om 'n ander blik op die onvermydelike toekoms te neem en dit te aanvaar. As jy nie genoeg krag het nie, moet jy sielkundige hulp soek. Die vrees vir skielike dood word suksesvol behandel met hipnose, sommige gevalle word genees met die hulp van kognitiewe gedrags psigoterapie.