Voordat die beginsel van selfverantwoordelikheid nuttig kan wees, moet dit ontleed word uit die hele paradigma van skuld en skaamte. Hoe meer ons borsel by die idee van selfverantwoordelikheid, hoe meer waarskynlik is dit dat ons op 'n vroeë ouderdom geleer word om skaamte te voel. Blameer en skaamte gaan hand in hand, een gee aanleiding tot die ander. Hulle het albei te doen met die vind van skuld, 'n vinger van oordeel, en om iets of iemand te definieer as 'verkeerd'.
Vir diegene van ons wat geleer is om skaam te voel, is dit ondraaglik om blameer te laat gaan, want dan het al die energie wat besig was om eksterne kragte te blameer vir wat verkeerd is, nêrens om te gaan nie, behalwe vir onsself. Dan swaai ons van gevoel wat deur eksterne omstandighede geviktimiseer word om onsself te skaam en te onskuldig. Alhoewel die ervaring om 'n slagoffer buite beheer te wees, beslis nie lekker is nie, laat dit ons ten minste onskuldig eerder as skaam voel en geregverdig voel om kwaad te wees in ons omstandighede.
Selfverantwoordelikheid: 'n Kruipende las?
Selfverantwoordelikheid kan 'n verpletterende las wees wanneer dit op hierdie manier gedra word. Byvoorbeeld, baie het die idee van selfverantwoordelikheid op fisiese siekte toegepas op 'n manier wat aanvaar dat 'n siek persoon iets verskriklik verkeerd gedoen het om sy of haar siekte te skep. Ander het 'n perspektief dat hulle op een of ander manier minder geestelik ontwikkel het as die buitenste omstandighede van hul lewens nie altyd vreugde, oorvloed en gesondheid weerspieël nie.
Die vang in hierdie denkwyse is dat ons bewuste beheer slegs die aspekte van die self raak wat binne die omvang van bewustelike bewustheid val. Pynlike en onverwagte uitdagings is dikwels die katalisators wat ons bewustheid van beperkte oortuigings en patrone wat op 'n onbewuste vlak werk, verhoog.
Die meeste van ons het 'n verskeidenheid van bewuste en onbewuste, soms teenstrydige, agendas wat almal werk om ons ervaring in die lewe te skep. 'N Voorbeeld van teenstrydige agendas sou 'n persoon wees wat baie graag van 'n siekte wil genees, maar kry soveel voordeel uit die res en versorgende aandag as gevolg van die siekte wat 'n bewustelose belegging gemaak word om te handhaaf watter omstandighede nodig is (soos die siekte ) om hierdie belonings te behou. Nog 'n voorbeeld sou 'n persoon wees wat graag in 'n verhouding wil wees, maar onbewustelik vrees dat 'n intieme vennootskap die verlies aan persoonlike vryheid sou beteken of tot pynlike verlating sou lei.
Versteekte agendas = Gebrek aan vordering
Wanneer hierdie sekondêre, maar kragtige agendas teenwoordig is, alhoewel ons baie inspanning in die rigting van ons bewuste begeerte rig, sal ons nie vordering maak nie - totdat die minder bewuste agenda op een of ander manier aangespreek of vrygestel word. Dit is dikwels deur die uitdagende ervarings in die lewe dat ons die geleentheid kry om hierdie verborge agendas te herken en te verander, sodat ons kan ophou om kruis met ons te wees.
Blameer en skaamte is disempowering, dikwels immobiliseer, emosies wat ons bewusteloos hou en ons nie motiveer om beter mense te wees nie. Hulle moet heeltemal uitgegooi word. Skuif van skuld en skaamte tot selfverantwoordelikheid beteken om te kyk na wat jy nie van jou lewe hou nie, nie as iets wat jy verkeerd gedoen het nie (skande) of as iets wat aan jou gedoen is deur omstandighede buite jou beheer (blameer), maar met die vraag, "Hoe wys hierdie situasie wat ek geleer het om van die lewe te verwag?"
Vind die verborge wins
Selfverantwoordelikheid beteken om jouself te vra watter waarde 'n pynlike situasie mag hê en hoe dit jou dien. As jy nou genoeg lyk, is daar altyd 'n wins. Byvoorbeeld, ons vul ons lewens soms met energie-dreinerende hindernisse, want op 'n sekere vlak is ons nie gereed vir wat ons dink ons ​​wil eerder doen nie. As ons nooit tyd of geleentheid het om ons drome na te streef nie, het ons nooit die geleentheid om te misluk nie. Of as ons voortdurend 'n slagoffer is van omstandighede buite ons beheer, kan ons mense se ondersteuning en empatie vra en minder van ons verwag as as ons nie "harde geluk" gehad het nie. Daar is verborge winste in selfs die mees onaangename lewe. ervarings.
Die krag in selfverantwoordelikheid is dat wanneer ons ons eie bydraes tot ons omstandighede begin sien, ons dit kan verander. As die wêreld jou sleg behandel, kyk hoe dit kan weerspieël hoe jy jouself behandel. Is jy selfkritiek? Sit jy al die ander se behoeftes voor jou eie? Word jy so vasgevang om te doen wat van jou verwag word en wat jy dink jy moet doen, jy het nie tyd om te verken wat jy wil doen nie? Dit is net 'n paar maniere waarop ons ons gebrek aan selfvermoë en aanvaarding kan manifesteer.
Vraag vir denke: Wat het ek geleer?
As al die omstandighede van jou lewe - diegene wat jy liefhet en die wat jy nie doen nie - reflekteer presies wat jy geleer het om van die lewe te verwag (nie noodwendig wat jy wil of bewustelik vra nie, net wat jy deur ervaring geleer het om te verwag):
Wat sal dit jou vertel van jou verwagtinge?
Watter verwagtinge wil jy graag verander?
Oefening: Geen omstandighede buite ons beheer nie
Sê vandag oor en oor soveel keer as wat jy kan bestuur, "Daar is geen omstandighede buite my beheer nie." (* Sien nota hieronder)
Sê dit stil vir jouself. Sê dit hardop. Skryf dit neer en plaas dit waar jy dit sal sien. Sit jouself vanaand aan die slaap en sê dit herhaaldelik.
Dit maak nie saak of jy dit nie glo nie. Sê dit asof jy dit glo. Stel jou voor hoe dit sou voel as jy dit glo. Nadat u hierdie oefening vir 'n dag volle aandag gegee het, moet u dit so lank as wat u wil.
* Baie mense wat in bevestigingspraktyke vertroud is, bevestig by hierdie bevestiging dat die reëls van bevestigings met die negatiewe frasering gebreek word, en hulle wil dit herformuleer. Vir die beste resultate, stel ek voor dat jy dit as dit laat. Dit word doelbewus geformuleer om te begin om jou te verbeel in al die omstandighede wat onmoontlik uit jou beheer lyk, sodat jou gedagtes dan kan bevestig, "Yup, nie eens dit nie!"
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > jouself > Blameer, skaamte en selfverantwoordelikheid