Aanneem-woef nou deel van veearts se ‘mooi nalatenskap’Gracie het behoorlik ŉ gedaanteverwisseling ondergaan sedert sy deur Freek en Stacey Lynn ingeneem is. Foto: Verskaf Net meer as ŉ maand nadat Freek Snyman (33), ŉ geliefde veearts van Port Elizabeth, tragies in ŉ helikopterongeluk gesterf het, leef die herinneringe aan hom nou voort in die vorm van ŉ liefdevolle woef met kraalogies en ŉ onblusbare veggees. Gracie, soos Freek en sy vrou, Stacey Lynn, dié hondjie gedoop het, is uit ŉ informele nedersetting gered toe sy net ŉ paar maande oud was. Sy was een van ŉ werpsel van vier hondjies, maar was sieklik en onversorg en haar eienaars was nie in staat om vir haar behoorlike mediese behandeling te kry nie. Freek en Stacey Lynn, ŉ veearts-assistent, het die hondjie, soos talle ander diere vantevore, in hul huis ingeneem, behandel en versorg totdat sy gesond genoeg is sodat ŉ liefdevolle huis vir haar gesoek kon word. Voordat Gracie egter ŉ nuwe tuiste kon vind, is Freek op 15 Augustus dood toe die helikopter neergestort het terwyl hy en die vlieënier, Joshua Cilliers (28), besig was om met wild te werk. “Toe ons in Port Elizabeth was vir Freek se begrafnis, het ek vir Gracie gesien en onmiddellik van haar gehou. Ek het net gevoel asof my boetie sou wou hê ek moet haar aanneem,” sê Marilize du Toit, Freek se suster. “Ek het haar saam met my in die vliegtuig huis toe gebring en nou bly sy hier by ons in die huis [in Polokwane].” Gracie is nou ongeveer vier maande oud en ŉ mengsel van verskillende rasse. Gracie was in ŉ slegte toestand toe sy gered is. Foto: Verskaf Du Toit sê elke keer dat sy na Gracie kyk, dink sy aan Freek. “Sy is altyd onder my voete en wil net heeltyd by my wees. Sy is ŉ tasbare herinnering aan Freek, ŉ daaglikse onthou van sy goeie hart en hoe hy net altyd diere wou help. Gracie sal altyd ŉ spesiale betekenis vir my hê en ek sal altyd aan my boetie dink as sy by my is.” Gracie is egter nie al teken van Freek se besonderse nalatenskap nie. ŉ Boek wat pas deur The Red Apple Dyslexia Association uitgegee is, is ook aan hom opgedra. Dié boek, getiteld This is Me, bevat die verhale van mense wat ondanks hul disleksie wel besondere prestasies bereik het. Freek se verhaal is ook in die boek opgeneem. “Toe Freek op skool was, het mense vir hom gesê hy is te dom om te gaan studeer. En hy wou ŉ veearts word, wat klaar nie ŉ maklike kursus is nie. Maar hy het hom nooit laat onderkry nie. Hy het nege jaar lank studeer om sy graad, wat gewoonlik net sewe jaar neem, te behaal, maar hy het dit gedoen. Hy het nooit toegelaat dat sy disleksie hom terughou nie,” sê Marilize. Sy, haar suster, Christine van Heerden, albei Freek se swaers en Stacey Lynn was by die bekendstelling van die boek twee weke gelede waar daar oor Freek en sy lewe gepraat is. “Dit was baie emosioneel om sy storie so te hoor, maar dit is ook wonderlik dat sy deursettingsvermoë ander mense en kinders wat disleksie het, hoop gee – dat hulle weet jy kan steeds enigiets doen wat jy wil en dat disleksie jou nie hoef terug te hou nie.” Freek Snyman. Foto: Facebook Dit is juis dié mooi nalatenskap waaraan die familie nou vashou ná Freek se dood. “Ons lewe gaan aan. Ek en Christine is weer besig met ons gesinne en ons kinders, Stacey Lynn het weer begin werk en my pa herstel nog ná ŉ rugoperasie. Dit is swaar vir ons almal en mens het maar baie vrae, maar ons moet vorentoe kyk. Ek dink elke liewe dag aan Freek, elke dag. En nou het ons vir Gracie ook as ŉ herinnering aan hom.”