Benut die dag van klein dingetjies
"Moenie die dag van klein dingetjies gering ag nie. Die mense sal bly wees wanneer hulle sien Serubbabel gaan aan met die bouwerk. Daardie sewe oë op die klip voor Jesua is die oë van die Here wat oor die hele wêreld kyk." - Sagaria 4:10 (83-vertaling).
Soos ons gister gesien het, het die HERE Nebukadnesar gestuur om Jerusalem en die tempel te vernietig. Na 70 jaar in ballingskap het 'n deel van die volk teruggekeer en is die tempel en die mure van Jerusalem herbou. 'n Mens kan dit in jou gedagtes voorstel: die bos- en onkruid begroeide murasies waar eens die stad van Dawid en die tempel van Salomo gepryk het. Dink maar hoe koning Hiskia vroeër met die skatte van Jerusalem gespog het (2 Kon 20:12-19). Uit die murasies moes nou 'n nuwe tempel gebou word en die mure van die stad moes herstel word.
Serubbabel het begin met die bouwerk aan die tempel. Ons lees dat die ou mense wat die vorige tempel nog kon onthou, hardop gehuil het toe die nuwe fondamente gelê is (Esra 3:12). Vir Serubbabel en sy mense lyk alles wat hulle doen maar nietig en gering, sodat hulle self moedeloos word. Daarom gee die HERE deur die profeet Sagaria aan hulle juis die bemoediging: "moenie die dag van klein dingetjies", dit is, die eenvoudige voorbereiding vir die tempelbou, "gering ag nie".
Hierdie woorde wat Sagaria aan Serubbabel gerig het, is ook vandag op ons van toepassing, net in 'n ander sin. Ons was gewoond aan groot dink en groot doen. Ons het so groot gedink en groot gedoen dat ons nie tyd kon maak vir God se Woord en ons gesinsbande nie. .... Jammer, maar ek het nie tyd nie ....
Nou is die meeste van ons opgesluit in ons huise, en die aanduidings is dat dit dalk langer as 21 dae gaan duur! (Dalk moet jy jou nou sielkundig daarvoor voorberei).
Maar dit bring ook nuwe geleenthede ... geleenthede in die klein dingetjies wat 'n groot uitwerking op die geestelike lewe van die gemeenskap kan hê. Ons is ook besig om te bou aan die geestelike tempel van die Nuwe Testamentiese tyd. Paulus stel dit so: "Julle is dus nie meer ver van God af nie, nie bywoners nie, maar medeburgers van die gelowiges en lede van die huisgesin van God. Julle is 'n gebou wat opgerig is op die fondament van die apostels en die profete, 'n gebou waarvan Christus Jesus self die hoeksteen is. In Hom sluit die hele gebou saam en verrys dit tot 'n heilige tempel vir die Here, in wie julle ook saam opgebou word as 'n geestelike huis waarin God woon." (Ef 2:19-22). Elkeen bou op sy eie manier saam aan hierdie tempel.
Nou is daar tyd om die Bybel te lees, die Woord in die gesinskring te bestudeer en die evangelie boodskap na ander uit te dra. Nou is die tyd om na ander mense uit te reik. Onder die omstandighede kan jy hulle dalk nie fisies gaan besoek nie, maar daar is genoeg hulpmiddele om voortdurend in kontak met ander mense te bly noudat ons nie binne kerke en katedrale byeen kan kom nie. Ons kry 'n nuwe begrip wat dit beteken om God te dien en wat die gemeenskap van gelowiges inhou - en dit oor kerk en denominasie grense heen. Dit gee 'n nuwe betekenis aan die lewe. Om in liefde tot ander uit te reik bring vir ons kalmte in ons gemoed te midde van die Korona-storm wat oor die wêreld heers. En ek praat nie van om net die geykte prentjies en versies aan te stuur nie, maar om iets van jouself te gee.
God het ons nie die gawe van die lewe gegee om dit met niksdoen te verspil nie. Nou is dit die tyd om ons natuurlike selfgesentreerdheid te ontglip en ons fokus te plaas op die wêreld rondom ons waar ons diensbaar kan wees. Begin by die klein dingetjies en jy sal vind dat dit al verder sal uitkring soos die rimpels wat gevorm word wanneer jy 'n klippie in 'n dam water gooi. Die Bybel sê: "Moenie die dag van klein dingetjies gering ag nie" (Sagaria 4:10). En doen dan wat jou hand vind om te doen.