Seksueel misbruik kleintyd - hoe bring ek Jesus se liefde daarby uit
Vraag: As 'n mens kleintyd seksueel misbruik is, dan word dit 'n patroon in so 'n lewe. Dit is dan die def. van liefde wat in jou ingeprent is; daar is geen vertroue by betrokke nie, net misbruik daarvan, en liefde raak 'n fisiese ding in wanbalans. Hoe kom 'n ou by Jesus se liefde uit deur al die dinge?
1 Die geweldige impak van molestering op iemand se lewe
Ek sien dat jy al baie mooi nagedink het oor hierdie saak en al tot mooi insig in die probleem gekom het. Om jou vraag te antwoord, sal ons eers moet seker maak dat almal wat hierdie antwoord lees ook sekere belangrike dinge verstaan rondom molestering.
1.1 Dit is trauma
Seksuele misbruik is 'n radikale ingryp in iemand se lewe. Dit is om een van die heel intiemste spasies van iemand se lewe binne te dring en daar in loutere selfsug, ongeag wat jy aan die ander persoon doen, jouself te bevredig. Op watter manier ook al. Dit veroorsaak by die een wat gemolesteer word 'n onbegryplik intense trauma. Wanneer daar trauma in ons lewe is, word baie dinge wat tot nou toe nog vir ons veilig en seker was, skielik losgeruk en vernietig en my wêreld word wyd oopgegooi sodat ek nie seker is wat volgende met my kan gebeur nie. Molestering van 'n kind is soos om 'n hoogspannings-elektriese kabel te neem en dit aan 'n gewone gloeilampie te koppel. Daardie gloeilampie en daardie kind kan dit glad nie hanteer nie. Wanneer iemand hierdie trauma beleef kom die vraag in jou hart lê: "as dit kon gebeur wat alles kan nog gebeur?" en "as dit kon gebeur dan kan enige-iets mos gebeur?" Nou leef ek in 'n onveilige wêreld waarin ek myself moet beskerm. Elkeen van ons werk sy eie beskermingsmeganisme uit.
1.2 Die molestering dra boodskappe aan jou oor.
Hierdie gebeurtenis (of periode waarin ek gemolesteer is) "praat" met my en ek ontvang allerhande negatiewe boodskappe (elkeen ontvang natuurlik nie al die boodskappe nie en 'n kind kan nog nie noodwendig die boodskap voluit begryp nie) Boodskappe soos :
dat dit my skuld is, dat iets wat ek doen of aantrek of sê of is, dit veroorsaak (het).
dat ek nou vuil en tweedehands is.
dat ek nie werd is om mooi liefde te ontvang nie.
dat die Here my nie hiervoor sal vergewe nie.
dat seks lelik en sleg is.
dat seks iets is waar ek vat wat ek wil hê, maak nie saak wat dit aan ander doen nie.
dat ek seks kan gebruik om te kry wat ek wil hê of ander te manipuleer.
dat ek in my hele lewe 'n slagoffer gaan wees, soos nou.
dat ek ander mense nie kan vertrou nie.
dat alle mans/vrouens net agter seks aan is..... terwyl ek niks vir hulle saak maak nie.
...... elkeen wat gemolesteer is kan sekerlik sy/haar unieke boodskappe hier invoeg.
Jy sê presies dit wanneer jy in jou vraag sê dat daar 'n sekere definisie van liefde in jou ingeprent word deur die molestering. Iemand kan tot die oortuiging kom dat seks niks met vertroue te doen het nie en dat dit net iets is waar iemand jou vertroue misbruik om te kry wat hy/sy wil hê. Dit is nie waar van alle mense nie, maar dit is soos iemand na molestering daarna kan begin kyk. Hierdie manier van kyk bepaal jou benadering tot seks en tot mense
Wanneer 'n kind gemolesteer word, beleef daardie kind intense pyn, verwarring, teleurstelling ens. Wanneer ons pyn beleef wil ons daarvan wegkom of die pyn soveel as moontlik versag. Daarom ontwikkel ons meganismes om die pyn te probeer verwerk. Dit kan dikwels verband hou met die seer wat ons kry. So kan iemand wat gemolesteer word/is masturbasie as 'n tydelike ontvlugting gebruik uit die seerkry gedagtes of ooreet, of seksuele verhoudings of pornografie of om self ander te molesteer of om myself stukkend te sny of..... Dit gaan egter weer oor 'n oortuiging wat in ons brein vorm dat 'n bepaalde optrede die pyn verlig. Ons ervaar dan ook tydelike verligting terwyl ons hierdie hulpmeganisme gebruik. Die probleem is dat ek, nadat ek dit gebruik het, diep binne my weet dat dit nie werklik help nie, ek voel leeg en skuldig. Dit vergroot net weer die pyn. Die pyn gee dan weer aanleiding daartoe dat ek my hulpmeganisme gebruik ... en so vorm 'n sneeubal. Dit wat ek gebruik om my pyn te probeer verlig, veroorsaak vir my nog meer pyn en begin my verslaaf en nog probleme in my lewe veroorsaak. Ons weet naderhand die optrede help nie regtig nie, maar ons kan nie meer daarvan loskom nie. Die gebruik van my hulmeganisme(s) word dan 'n gedrag wat ek nie kan beheer nie (kompulsiewe gedrag) Enige pyn of teleurstelling word dan die sneller wat my in hierdie kringloop plaas van kompulsiewe gedrag.
Ek moet nou as kind hierdie boodskappe verwerk. Ek moet dit of glo of ek moet dit verwerp. Indien ek sekere boodskappe as die waarheid aanvaar, dan begin ek daarvolgens lewe. Dit is vaste oortuigings in my wat my bepaal hoe ek na seks, ander mense, myself en die lewe kyk. Hierdie oortuigings is egter nie altyd (of meestal) nie die waarheid nie. Omdat ek dan volgens 'n verkeerde oortuiging(s) leef, veroorsaak dit probleme in my lewe.
Soos jy in jou vraag sê, teen hierdie tyd is liefde 'n fisiese ding in wanbelans. Die ware betekenis van liefde ken ek nie en ek het 'n plaasvervanger daarvoor gekry. Hierdie plaasvervanger laat my egter 'n prys betaal wat baie groot is (Jesaja 55)
1.4 Hoe kom 'n ou by Jesus se liefde uit deur al die dinge?
Elke mens se paadjie verskil, maar daar is tog belangrike stappe wat ons kan volg. Om alleen die paadjie te loop is bykans onmoontlik daarom is dit baie belangrik om iemand te kry met kennis, begrip en liefde wat jou kan bystaan en begelei en voortdurend vir jou 'n mentor kan wees. Die volgende is belangrike basiese stappe:
Jy moet jou verhouding met God vasmaak.
Iemand wat jare lank met skuldgevoelens loop vanweë die oorspronklike molestering of die dinge wat hy/sy as beskermingsmeganisme (herhaaldelik) gedoen het, gaan moeilik daarby uitkom om te voel dat God vir jou lief is. Daarom is dit belangrik om saam met iemand die ojktiewe waarheid van die vergifnis deur die bloed van Jesus Christus opnuut te ontdek. Dat Hy my liefhet en met my 'n verhouding wil hê selfs al kan ek nog nie los kom van my sonde nie.
Hierdie kan 'n langdurige proses wees omdat die gevoel dat ek nie goed genoeg is om kind van God te wees nie oor jare in my ingebrand kan wees. Nou moet ek tree vir tree God se onvoorwaardelike liefde en my eie kosbaarheid en uniekheid in sy oë, ontdek.
Ek moet hiermee saam leer begryp dat God "vir" my is en nie "teen" my nie. Hiermee saam gaan die deurworstel van die vraag hoe God dit kon toegelaat het dat dit met my gebeur. En miskien moet ek erken dat ek vir God kwaad is daaroor.
Met hulp en begeleiding moet ek daarby uitkom om te verstaan dat God dikwels onbegryplik is. Dat Hy dikwels nie ons hoekoms antwoord nie. Dat Hy van my vra om Hom te vertrou sonder dat Hy Homself en sy plan ten volle aan my verduidelik. Dat ek tevrede moet wees met wat Hy wel van Homself aan my openbaar.
By dit wat ons nie van God weet en verstaan nie, weet ons wel dat Hy ons lief het en dat Hy belowe om ook die kwaad wat oor ons kom vir ons ten goede te laat wees. Dit is 'n baie moeilike ding om te aanvaar. Ons kan nie begryp hoe hierdie trauma waardeur ons moes gaan, vir ons goed kan wees nie. God vra ons egter om Hom te vertrou dat Hy dit kan omdraai dat dit die goeie in ons lewe kan bewerk. Dit vra baie worsteling om tot hierdie oorgawe te kom.
Alleen die Gees van God kan hierdie oorgawe en vertroue in ons harte werk, daarom moet ons Hom voortdurend smeek om dit in ons te doen en om ons te help om nie moeg en moedeloos te word nie, maar te volhard, al val ons hoeveel keer weer.
Jy moet die wapenrusting van God aantrek (Ef. 6)Ek kan nie hier elkeen van die wapens se betekenis behandel nie. Kom ek neem net een wat baie belangrik is vir iemand wat gemolesteer is. Die helm van verlossing. Jesus Christus het aan die kruis die oorwinning behaal oor die duiwel, die sonde en alle bose magte. Hy het uit die dood opgestaan. Deur die geloof deel ons in hierdie oorwinning en die opstandingskrag van God werk ook in ons. Wanneer ek gemolesteer is en daarna in verkeerde lewenspatrone verval het, voel ek gereeld soos 'n verloorder (loser). Omdat ek al so dikwels vergifnis gevra het en tog maar weer geval het, glo ek nie meer dat ek kan loskom uit hierdie strikke waarin ek vasgevang sit nie. Om die helm van verlossing op te sit is om te glo dat die oorwinning wat Christus behaal het, ook in my lewe kan waar word - al kan ek nou nog niks daarvan in my lewe sien nie. Ek moet glo dat God die onmoontlike moontlik maak en dat dit nie van my krag gaan afhang nie.Weereens is hierdie moontlik 'n lang pad wat ek moet loop om by hierdie sekerheid uit te kom.
Jy moet die boodskappe wat die gebeurtenis in jou ingebrand het en wat jy geglo het, maar wat nie almal waar is nie, beoordeel. Jy moet vra - is dit waar of nie? Jy moet vra wat God hieroor sê. Telkens wanneer die verkeerde boodskappe in jou gedagtes opkom, moet jy dit verwerp en kies vir die waarheid. Ook hier het jy hulp nodig.
Jy moet jou molesteerder se dade onder die lig van die Woord plaas en die aakligheid en sondigheid daarvan erken. Dikwels is die molesteerder 'n bekende en selfs geliefde persoon en jy kon oor die jare sy/haar dade verskoon/versag het (in jou gedagtes) asof dit nie so erg is nie. Of verskonings uitgedink het vir hom/haar/hulle of die skuld daarvoor op jouself geneem het. Nou moet jy dit helder en duidelik kan sê dat daar geen verskoning vir enige iemand, wat die omstandighede ook al was, is om so 'n verwoestende daad aan iemand anders te doen nie. Indien moontlik moet die molesteerder daarmee gekonfronteer word.
Jy moet jou molesteerder vergewe. Dikwels dink ons dat vergifnis primêr gaan oor diepersoon wat vergewe moet word. Dit is nie waar nie, dit gaan ook oor die persoon wat vergewe. Wie nie vergewe nie, beleef die trauma oor en oor elke keer wanneer jy weer daaroor wroeg. Dit is soos iemand wat met 'n mes gesteek is en nie die mes uittrek nie maar dit daar los en dit elke keer in die wond draai. Vergifnis is om klaar te maak met die gebeurtenis (die mes uit te trek). Nou kan ek elke keer wanneer die bitterheid in my opstaan, elke keer as die gebeurtenis weer die negatiewe boodskappe stuur, antwoord dat ek die skuld afgeskryf het en nie weer onnodig tyd daaraan gaan afstaan nie. Die ander verkeerde persepsie wat ons oor vergifnis het is dat dit 'n eenmalige ding is. Nee, ek neem 'n besluit om te vergewe, maar ek moet oor en oor hierdie besluit bevestig elke keer wanneer die bitter gedagtes by my opkom. Die derde belangrike ding van vergifnis is dat dit twee bene het. Die eerste been is dat jy die persoon wat teen jou gesondig het aan God moet oorgee ("Ek sal vergeld sê die Here") en die tweede been is dan om nie meer self te wil vergeld nie omdat jy weet dat jy jouself daardeur skade aandoen.
Jy moet wie jy is, nie deur hierdie trauma laat definieer nie. Jy is nie 'n slagoffer nie. Jy is 'n begenadigde kind van God wat uniek is en hierdie trauma het jou ook gevorm tot wat jy nou is. God het jou beplan en in jou moederskoot geweef, Hy het toegelaat dat sekere dinge met jou gebeur en Hy wil dit alles gebruik om van jou 'n meesterstuk te maak, 'n unieke instrument in sy hand. Hy wil jou vir dinge gebruik wat geen ander mens kan doen nie, juis ook vanweë dit waardeur jy gegaan het.
Dit is onmoontlik om hier volledig te antwoord op so 'n komplekse saak. Boonop is elke mens se belewing anders. Dalk kon ek net so effens die rigting aandui waarin die berading moet gaan vir iemand wat so seergekry het. Die boodskap is dus ook dat jy moet hulp soek as jy in hierdie situasie is. Kontak ons gerus daarvoor. Vertroulikheid is gewaarborg. Vra gerus weer op die webblad oor dinge wat nog onduidelik is.