En dit was alles die wraak van die Satan omdat hy nie die Here Jesus ooit kon beweeg om sonde te doen nie.
Die groot saak wat mens moet onthou is dat daar 'n probleem is wanneer hierdie kortstondige vreugde verby is.
Baie prakties: As Josef die vreugde wat hom aangebied is, sou gebruik, sou hy daarna vasgevang gewees het in die greep van die dood en die ewige dood.
Hy kon maklik die engele opgeroep het, en die wagte wat Hom kom arresteer het, laat doodmaak het. Hy het ook glad nie nodig gehad om aan die kruis te gaan sterf nie.
Tog kies Hy die pad van lyding. Dit is 'n pad van eensaamheid en 'n pad waar Hy die haat van ander mense op sy hals haal. Maar dit is 'n pad wat reguit is en eerlik en wat die guns van God wegdra. Dit is ons pad ook.
Die lewe saam met die Here is nie sonder vreugde en vrede nie. Dit is net 'n anderssoortige vreugde, want dit hou vir altyd en dit dra die seën en blydskap van God weg.
Die dinge wat hy aanbied is altyd 'n alternatief op die waarheid - soos Potifar se vrou met Josef: Kom hou gemeenskap met my!
Die Here verwag van ons om deur die soort van ding te kan sien, want die Heilige Gees bewerk juis inderdaad hierdie soort van insig in ons. En Hy dra ons wanneer ons deur verwerping deur ander mense en alleenheid gaan. Hy laat ons hoor wat die Here sê: