Oorsake van die oorlog - Inligting
Oorsake van die oorlog - Geskiedenis
Oorsake van die Revolusionêre Oorlog
Daar is volumes geskryf oor die oorsake van die Amerikaanse Revolusionêre Oorlog. Die oorsaak van die Amerikaanse revolusie was egter baie eenvoudig. Amerikaners wou volle regte as Britse burgers hê. Die Britte het geweier om die Amerikaners volle regte te gee. Die Britte het diegene wat in hul kolonies woon, hetsy in Amerika of in ander kolonies, as burgers beskou wat in die Britse parlement verteenwoordig moes word. Die Britse regering was doof vir die eise van die koloniste om hul regte te kry. Die Britte was eerder daarop ingestel om inkomste te verhoog.
Vir die Britte was die verhoging van die inkomste die belangrikste. Die Franse en Indiese oorlog, wat deel was van die groter Britse-Franse oorlog, was duur vir die Britte, wat gedwing was om gereelde weermag-eenhede na Noord-Amerika te stuur. Die Britte het die kolonies as suksesvolle ekonomiese entiteite beskou wat hul eie verdediging kon help betaal.
Die koloniste sou bereid gewees het om geld te betaal vir hul verdediging. Hulle wou egter 'n stem hê om besluite te neem oor hoeveel en hoe hulle belas sou word. As die Britte die behoeftes van die koloniste verstaan ​​het en 'n manier gevind het om die kolonies in die Britse parlement verteenwoordiging te gee, het die Revolusionêre Oorlog moontlik nooit plaasgevind nie.
In plaas daarvan het die Britte egter Amerikaanse eise geïgnoreer. Die Britte beskou Amerikaanse eise as 'n belediging vir die Kroon. Soms sou die Britte terugtrek van hul pogings om belasting op te lê. Dikwels was Britse optrede te min, te laat. Die Britte kon nie instem tot die koloniste se eerste eis nie. As gevolg hiervan het elke konfrontasie met die Britte die afsonderlike en unieke Amerikaanse identiteit verder ontwikkel. Oor 'n tydperk van tien jaar het 'n groot aantal koloniste van hulleself as 'n Britse onderdaan beskou, as 'n Amerikaner.
Toe die identiteit van die koloniste as Amerikaners gedefinieer is, het die Revolusionêre Oorlog onvermydelik geword. Die eerste skote by Concord en Lexington het 'n inferno aangesteek wat teen daardie tyd onvermydelik was.
Daar is baie verskillende oorsake vir die Tweede Wêreldoorlog. Vir Japannese militarisme, tot politieke oorname van Hitler, is hier 'n paar van die redes vir die Tweede Wêreldoorlog. Die Verdrag van Versailles was 'n volledige en byna 'n totale mislukking as gevolg van die afkeer van baie van die geallieerde moondhede. Hier het ons Japannese militarisme. Japannese militarisme het vinnig deur Japan versprei, omdat dit 'n keiser is, maar op hierdie tydstip het die weermag meer te sê gehad as die gekroonde keiser. Vervolgens die politieke oorname van Hitler, want ons weet almal dat die oorname van Hitler in Duitsland baie bygedra het tot die oorlog.
Die mislukking van vredespogings
Gedurende die 1920's is gepoog om 'n stabiele vrede te bewerkstellig. Die eerste was die stigting (1920) van die Volkebond as 'n forum waarin nasies hul geskille kon besleg. Die magte van die Liga was beperk tot oortuiging en verskillende vlakke van morele en ekonomiese sanksies wat die lede vrylik kon uitvoer soos hulle goeddink. Tydens die Washington-konferensie van 1921-2 het die belangrikste vlootmagte ingestem om hul vloot volgens 'n vaste verhouding te beperk. Die Locarno-konferensie (1925) het 'n verdragswaarborg van die Duits-Franse grens en 'n arbitrasie-ooreenkoms tussen Duitsland en Pole opgelewer. In die Kellogg-Briande-verdrag (1928) het 63 lande, insluitend al die Grootmoondhede behalwe die USSR, oorlog verloën as 'n instrument van nasionale beleid en belowe om alle geskille tussen hulle op te los " deur middel van pasifiese middele. " Die ondertekenaars het ooreengekom vooraf om oorloë van selfverdediging vry te stel. "
Die opkoms van die fascisme
Een van die oorwinnaars se doelwitte in die Eerste Wêreldoorlog was om die wêreld veilig te maak vir demokrasie, en#8221 en Duitsland het na die oorlog 'n demokratiese grondwet aangeneem, net soos die meeste ander state wat na die oorlog herstel of geskep is. In die 1920's het die golf van die toekoms egter 'n vorm van nasionalistiese, militaristiese totalitarisme blyk te wees, bekend onder sy Italiaanse naam, fascisme. Dit het beloof om mense se behoeftes doeltreffender as demokrasie te bedien en het hom voorgedra as die enigste verweer teen kommunisme. Benito Mussolini stig die eerste Fascistiese, Europese diktatuur tydens die tussenoorlogstydperk in Italië in 1922.
Vorming van die as -koalisie
Adolf Hitler, die leier van die Duitse Nasionaal -Sosialistiese (Nazi) party, verkondig 'n rassistiese handelsmerk van fascisme. Hitler belowe om die Versailles -verdrag om te keer en bykomende te verseker Lebensraum ("lewensruimte ") vir die Duitse volk, wat volgens hom meer verdien as lede van 'n beter ras. In die vroeë 1930's het die Groot Depressie Duitsland getref. Die gematigde partye kon nie saamstem oor wat hulle daaraan moet doen nie, en 'n groot aantal kiesers wend hulle tot die Nazi's en Kommuniste. In 1933 word Hitler die Duitse kanselier, en in 'n reeks daaropvolgende bewegings vestig hy hom as diktator. Japan het nie formeel fascisme aangeneem nie, maar die weermag en 'n kragtige posisie in die regering het hulle in staat gestel om 'n soortgelyke tipe totalitarisme op te lê. As afbrekers van die wêreld status quo, was die Japanners Hitler ver voor. Hulle het in 1931 'n geringe botsing met Chinese troepe naby Mukden, ook bekend as die Mukden- of Mantsjoeriese krisis, gebruik as voorwendsel om die hele Mantsjoerije oor te neem, waar hulle in 1932 die marionetstaat Manchukuo uitgeroep het. In 1937-8 beset hulle die belangrikste Chinese hawens. Nadat hy die ontwapeningsklousules van die Versailles-verdrag aan die kaak gestel het, 'n nuwe lugmag geskep het en diensplig weer ingestel het, het Hitler sy nuwe wapens aan die kant van regse militêre rebelle in die Spaanse burgeroorlog (1936-9) probeer. Hierdie onderneming het hom in samewerking gebring met Mussolini, wat ook die Spaanse opstand ondersteun het nadat hy (1935-6) Ethiopië in 'n klein oorlog gevange geneem het. Verdrae tussen Duitsland, Italië en Japan in 1936-7 het die as-Rome-Berlyn-Tokio tot stand gebring. Byvoorbeeld, Japan en Duitsland onderteken die Anti-Komintern-verdrag in 1936 en daarna sluit Italië in 1937 aan. Hierdie verdrag veroordeel kommunisme en dit toon hul eenheid in die saak. Die as het daarna die versamelnaam vir die lande en hul bondgenote geword.
Duitse aggressie in Europa
Hitler het sy eie ekspansionistiese dryfkrag begin met die anneksasie van Oostenryk in Maart 1938. Die weg was duidelik: Mussolini ondersteun hom en die Britte en Franse, wat deur die Duitse herbewapening bewaak is, aanvaar Hitler se bewering dat die status van Oostenryk 'n interne Duitse aangeleentheid was. Die VSA het sy vermoë om teen aggressie op te tree verswak deur 'n neutraliteitswet te aanvaar wat materiële hulp aan alle partye in buitelandse konflikte verbied. In September 1938 dreig Hitler met oorlog om die westelike grensgebied van Tsjeggo -Slowakye, die Sudetenland en sy 3.5 te annekseer. miljoen etniese Duitsers. Die Britse premier Neville Chamberlain het gesprekke begin wat aan die einde van die maand 'n hoogtepunt bereik het in die München -verdrag, waardeur die Tsjeggies, op Britse en Franse aansporing, die Sudetenland prysgegee het in ruil vir Hitler se belofte om nie meer Tsjeggiese gebied in te neem nie. Chamberlain het geglo dat hy vrede vir ons tyd bereik het, maar die woord München het spoedig 'n veragtelike en nuttelose versoening geïmpliseer. Minder as ses maande later, in Maart 1939, het Hitler die res van Tsjeggo -Slowakye in beslag geneem. Ontsteld oor hierdie nuwe aggressie en deur Hitler se dreigemente teen Pole, het die Britse regering onderneem om die land te help as Duitsland sy onafhanklikheid bedreig. 'N Gewilde grap het destyds geloop: " 'n Waarborg dat 'n dag Hitler weghou ". Frankryk het reeds 'n onderlinge verdedigingsverdrag met Pole gesluit. Die afwyking van versoening het die Sowjetunie na vore gebring. Joseph Stalin, die Sowjet -diktator, het tydens die krisis van 1938 militêre hulp aan Tsjeggo -Slowakye gebied, maar is deur al die partye by die München -ooreenkoms geïgnoreer. Noudat die oorlog bedreig het, is hy aan beide kante voorgehou, maar Hitler het die aantrekliker aanbod gemaak. Geallieer met Brittanje en Frankryk, sou die Sowjetunie heel moontlik moes veg, maar al wat Duitsland gevra het, was sy neutraliteit. In die nag van 23 Augustus 1939 is die Nazi-Sowjet-verdrag in Moskou onderteken. In die deel wat die volgende dag gepubliseer is, het Duitsland en die Sowjetunie ooreengekom om nie teen mekaar oorlog te voer nie. 'N Geheime protokol het Stalin 'n vrye hand gegee in Finland, Estland, Letland, Oos -Pole en Oos -Roemenië.
Die wêreldwye groot depressie
Die koste van die uitvoering van die Eerste Wêreldoorlog, sowel as die koste vir die heropbou van Wes -Europa na jare se gevegte, het enorme skuld van die Wes -Europese moondhede tot die Verenigde State tot gevolg gehad. Die enorme herstel wat Duitsland in die Verdrag van Versailles opgelê het, het ook die skuld verhoog. Saam met ondoeltreffende regerings in baie van hierdie Europese state (veral die Weinmar-republiek, pre-Mussolini Italië en sosialistiese Frankryk) het gelei tot stadige heropbou en swak ekonomiese groei.
Met die ineenstorting van die New York -aandelemark op 29 Oktober 1929 het die Verenigde State alle buitelandse lenings in die daaropvolgende dae herroep. Nie in staat om hierdie lenings terug te betaal nie, het die ekonomieë van die Weste in duie gestort, met die begin van die Groot Depressie.
. omvangryke en verregaande bedrog teen die Indiane in Minnesota.
George E.H. Dag, 1 Januarie 1862
'N Brief geskryf deur George E. H. Day op 1 Januarie 1862. Day was 'n spesiale kommissaris wat in 1861 uit Washington, DC, na Minnesota gestuur is om verslag te doen en aan te beveel oor die stand van sake tussen die Indiane en die blankes.
Uit die binnelandse verslae blyk dit dat waarskuwings soos Day's van oral in die Verenigde State gestuur is. Ongelukkig was hulle so algemeen in 1862 dat die regering nie meer bekommerd was as die pa van die seuntjie wat 'Wolf!'-Carrie Zeman, historikusskrywer
Bron: Abraham Lincoln Papers by die Library of Congress, Manuskripafdeling (Washington DC: American Memory Project 2000-02)
St Anthony Minn. 1 Jan 1862. Mnr. President in Augustus verlede jaar is ek aangestel as spesiale kommissaris deur mnr Dole1 komm. Ind. Sake met die goedkeuring van heer Smith Sec Interior op versoek van Hon J. R. Doolittle2 Voorsitter van die Senaat Com. Ind Affairs & amp Hon. C. Aldrich3 Voorsitter van Huis Com. slegs 100 dae dieselfde onderwerp. Ek het eers die Chippewas van die Mej.- daarna van die Superior-meer besoek- drie rade bymekaar gehou- daarna het ek die Winnebagoes besoek en daarna het die Sioux of Dacotas nog drie rade gehou wat oor land gereis het (byna) ongeveer 1800 myl in my eie wa ry met my muile, slaap gewoonlik in die bos en amper sonder metgeselle- afstand tussen stopplekke van 20 tot 60 myl gereeld. Oral is ek behandel deur die huidige amptenare van Gov met hoflikheid en het alle besorgdhede weergee en het ek 'n afskrif van 'n brief van die heer Galbraith4 Sioux Agt bygevoeg, ter oorweging. Ek het talle oortredings van die wet ontdek en baie bedrog gepleeg deur vorige agente en 'n superintendent. Ek dink ek kan bedrog teen die bedrag van 20 tot 100 duisend dollar vestig en elke redelike intelligente man kan bevredig dat die Indiërs wat ek in hierdie staat en Wisconsin besoek het, in die afgelope vier jaar bedrieg is vir meer as 100 duisend dollar. Die superintendent majoor Cullen, 5 alleen, het gespaar, want al sy vriende sê meer as 100 duisend in vier jaar uit 'n salaris van 2 duisend per jaar en al die agente wie se salaris 15 honderd per jaar is, het ryk geword. Die Indiërs neem af en vermeerder, maar hul betalings neem nooit toe nie, maar jaar na jaar het dit ook gedaal tot elke persoon en bymekaar. Die hele stelsel is gebrekkig en moet hersien word, of u rooi kinders, soos hulle hulleself noem, sal voortgaan met die verontregting en verontwaardiging en die regverdige wraak van die hemel sal voortgaan om uitgestort te word en op hierdie land besoek te word weens sy misbruik en wreedheid teenoor die Indiër. Ek wil opreg die hulp van mnr Dole en meneer Smith gee om die handels- en omgangswette en regulasies te hersien en te vervolmaak met die samewerking van eerlike manne soos regter Doolittle en ander wat wil hê dat die plasing van die regering in die hande van 'n eerlike man lei tot eerlike en vrye en menslike transaksies en transaksies met die armes wat bedrieg en verneder is deur ons Indiërs van ons grense. Hier is 'n paar van die woorde van die opperhoof van Lake Superior Chippeways wat op my raadsraad op 22 Oktober 1861 laas uitgespreek is, en ons stuur vir hom ons Groot Vader- ons diepste respek- Ons hoop dat sy hart soos die Groot gees is, alle welwillendheid & amp dat hy na ons versoeke sal luister & quot. By al my rade wil die Chiefs dat ek baie versoeke van hul Grootvader rig en hom vertel van baie onregte wat hulle deur die goewerneursagente en veral handelaars die grootste vloek van die Indiane en die vloek van die nasie gehad het, want hulle spog dat hulle kan beheer Congress & amp het dit gedoen Ons senator Rice6 is 'n ou handelaar met twee lewende Indiese vroue en amp wat hy tydens die afgelope administrasie gehad het, waarmee hy almagtig was, drie ou Indiër-handelaars aangestel as agente. Ek het skaars gehoor van 'n eerlike Indiese handelaar - en dan word verstaan ​​dat hy baie liberaal ondersteun word deur die handelaars. Die hele groep handelaars en oudagente en superintendente voer oorlog teen my omdat ek hul bedrog op soek was wreedhede en amp omdat hulle my nie kan skrik of koop nie- elkeen beteken dat hulle ondoeltreffend probeer is. Ek was die afgelope somer by twee van u onthale om u alleen te sien, maar ek het geweet hoe oorweldig u was, nooit gebel nie. As ek nie arm was nie en ek nie 'n gesin gehad het om te onderhou nie, sou ek op eie koste Washington toe gaan uit liefde vir die land en die arme Indiër. Ek het aan die Sekretaris van Binnelandse Sake geskryf en kommissaris Dole & amp wil nie dat dit na hulle verwys word nie- maar die begeerte dat ek $ 135 betaal moet word, betaal alles wat ek dink, soos hierbo genoem, en ek kan byna soveel duisende spaar. 'N Voorstel aan mnr Dole of enige kursus wat u kies, sal dit bereik. Die Indiese handelaars en agente weerspreek byna indien nie heeltemal ons afvaardiging in die kongres nie, behalwe mnr. Windom7, wat ek as 'n eerlike man nie as omkoop of bang beskou nie- klink soos 'n rots, ek voel om 'n man te vertrou wat God vrees, ek het die eer om te wees u obt kneg Geo. E. H. Day Spesiale Kommr
Oorsake van die Sesdaagse Oorlog
Die oorsake van die sesdaagse oorlog (ook die 1967-oorlog genoem) tussen Israel en sy Arabiese bure is belangrik om vandag die Arabies-Israeliese verhoudings te verstaan.
Toe Israeliese nasionaliste in 1948 die staat Israel in die voormalige Britse Palestina verklaar het, het omliggende nasies aangevoer dat dit onwettig gestig is. Hulle het geweier om dit te erken. Hierdie spanningstoestand het in 1967 tot openlike konflik gelei.
Agtergrond van die Sesdaagse Oorlog
Toe die Joodse leiers Israel in 1948 geskep het, grens dit aan vier Arabiese nasies: Egipte, Jordanië, Sirië en Libanon. Israel se skepping was woedend vir Arabiese burgers, wat simpatie gehad het met die honderde duisende Arabiese Christene en Moslems wat hul huise, lewensbestaan ​​en hoop op politieke selfbeskikking verloor het. Hulle het Israel as 'n Europese koloniale moondheid beskou.
Intussen voel Israeliese burgers verraai deur die Europese koloniale moondhede, wat nie die Holocaust kon voorkom nie. Israeliete was bang dat die Joodse volk nie sou oorleef sonder die militêre krag om hulself te verdedig nie. Die nuwe nasie het 'n sterk weermag gehad om homself te verdedig teen sy Arabiese bure.
In 1956 breek hierdie wantroue uit in die Suez -krisis, wat eindig met 'n dooiepunt tussen Egipte en Israel. Die Verenigde Nasies het 'n vredesmag gestuur op versoek van die Egiptiese president Nasser, om die Sinai te beskerm teen 'n ander Israeliese inval. Egipte het die reg voorbehou om hierdie noodgeval van die Verenigde Nasies (UNEF) te vra om die Sinai te eniger tyd te verlaat.
Die Samu -voorval
Die Arabies-Israeliese spanning neem toe in die jare net voor 1967. In 1964 en 1965 het Arabiese presidente en konings in Kaïro, Egipte, vergader om moontlike militêre optrede teen Israel te bespreek. In 1966 het 'n militêre regering aan bewind gekom in Sirië, die buurland van Israel in die noordooste. President Nasser van Egipte, aan die suidelike grens van Israel, het 'n verdrag met Sirië onderteken waarin hy toestem om militêre hulp te stuur as Israel aanval. Israeliese leiers het hierdie gebeure met agterdog bejeën en met voorbereidings begin vir moontlike oorlog.
In 1965 het 'n groep Palestynse Arabiere die guerrilla -militêre groep Fatah gevorm om Israeliese beheer oor Palestina uit te daag. Fatah se klandestiene aanvalle op Israel het gelei tot 'n ernstige krisis wat die Samu -voorval genoem word.
Die Samu-voorval het op 11 November 1966 begin toe 'n Israeliese patrollie naby die Jordaanse grens 'n landmyn wat deur Fatah geplant is, teëgekom het wat drie soldate doodgemaak het. Israeliese leierskap reageer op die Fatah-aanval met 'n vinnige, kleinskaalse militêre inval in die Wes-Jordaan van Jordanië op 13 November. Ongeveer 600 IDF-troepe en 'n dosyn tenks steek die grens oor na die stad Samu, waar hulle 'n paar dosyn huise en openbare geboue (ramings van die skade wissel baie).
Die rede van die Israeliese leierskap vir die aanval was dat Samu se dorpenaars sou eis dat Jordanië se koning Hussein optrede teen Fatah neem om Palestynse burgerlikes te beskerm teen verdere Israeliese vergelding. Boos Palestynse burgers van Jordanië het weliswaar koning Hussein kritiek gelewer omdat hy hulle nie beskerm het nie. Hulle woede het hulle egter gelei om die aanvalle van Fatah te ondersteun eerder as om dit teë te staan.
Die Samu-voorval het groot anti-Israeliese woede in die Arabiese media veroorsaak. Dit het ook die geheime normaliseringsonderhandelinge tussen Jordanië en Israel gestaak. Dit is dus een van die belangrikste voorvalle wat gelei het tot die ses dae lange oorlog.
Onmiddellike snellers vir die Sesdaagse Oorlog
In April 1967 het Palestynse guerilla's in Sirië verskeie vuurpylaanvalle op noordelike Israeliese buiteposte geloods. Boonop het 'n geskil oor boerderyregte langs die Siriese grens 'n aantal Israelies-Siriese skermutselinge op land en in die lug tot gevolg gehad. In April het Israel 70 000 reserwe troepe gemobiliseer, wat daarop dui dat dit oorlog verwag. Trouens, die opposisieparty van Israel het Israel se leierskap gedwing om aksie te neem teen Sirië.
In Mei 1967 het Nasser van Egipte drie belangrike aksies onderneem wat Israel sou laat lei tot 'n 'voorkomende staking'. Eerstens het hy versoek dat die UNEF hom aan die Sinai onttrek. Die VN het daaraan voldoen, aangesien hulle geen reg gehad het om op Egiptiese grond te bly sonder Egiptiese toestemming nie.
Nasser het toe Egiptiese troepe in die Sinai gestasioneer en die Straat van Tiran versper, wat Israel toegang tot die Rooi See -seevaarte gegee het. Laastens het Nasser op 30 Mei 'n militêre ooreenkoms met Jordanië onderteken. Jordan se nie -amptelike onthouding met Israel was verby.
Binne Israel het die openbare mening gevrees dat die land gevaar loop vir Arabiese verowering. Historiese dokumente toon egter aan dat die regering van Israel, onder leiding van premier Levi Eshkol en minister van verdediging, generaal Moshe Dayan, gedink het in terme van Israel se buitelandse beleid op lang termyn, terwyl hulle hul volgende stap bespreek het.
Op 5 Junie het Israel 'n aanval op Egipte, Sirië en Jordanië geloods.
Debatte oor die oorsake van die Sesdaagse Oorlog
Sommige historici voer aan dat die Arabiese militêre alliansies van 1967 dit noodsaaklik gemaak het dat Israel militêre voorkomende optrede moet tref. Hulle meen dat die blokkade van die Straat van Tiran 'n strydlustige daad was wat 'n strydlustige reaksie vereis.
Ander historici stem nie saam nie. Hulle voer aan dat Egipte, Sirië en Jordanië hul weermag gemobiliseer het in reaksie op Israeliese mobilisering en dat hulle nie van plan was om 'n oorlog uit te lok waarop hulle swak voorbereid was nie.
Wat onmiskenbaar is, is dat albei kante 'n bewys van krag wou maak. Hulle maneuver het gelei tot 'n oorlog met langtermyngevolge vir almal wat betrokke was.
Pro-slawerny-state en Vrystate
Namate Amerika begin uitbrei het-eers met die lande wat uit die Louisiana-aankoop verkry is en later met die Mexikaanse oorlog-het die vraag ontstaan ​​of nuwe state pro-slawerny-state of vrye state sou wees. Daar is gepoog om te verseker dat gelyke getalle vrye state en slawerny-state tot die Unie toegelaat word, maar mettertyd was dit moeilik.
Die Missouri -kompromie het in 1820 geslaag. Dit het 'n reël ingestel wat slawerny in state verbied het vanaf die voormalige Louisiana -aankoop noord van die breedtegraad 36 grade 30 minute, met die uitsondering van Missouri.
Tydens die Mexikaanse Oorlog het die debat begin oor wat sou gebeur met die nuwe gebiede wat die VSA na verwagting sou behaal. David Wilmot het die Wilmot Proviso in 1846 voorgestel, wat slawerny in die nuwe lande sou verbied. Dit is te midde van groot debat afgeskiet.
Die kompromie van 1850 is geskep deur Henry Clay en ander om die balans tussen pro-slawerny state en vry state te hanteer. Dit is ontwerp om die Noordelike en Suidelike belange te beskerm. Toe Kalifornië as 'n vrystaat toegelaat word, was die Fugitive Slave Act een van die bepalings. Dit het individue verantwoordelik gehou om vryheidsversoekende slawe te huisves, selfs al was hulle in vrye state.
Die Kansas-Nebraska-wet van 1854 was 'n ander kwessie wat die spanning verder verhoog het. Dit het twee nuwe gebiede geskep wat die state in staat sou stel om populêre soewereiniteit te gebruik om te bepaal of dit vrye state of slawerny-state sou wees. Die werklike probleem het in Kansas voorgekom waar pro-slawerny Missourians, genaamd "Border Ruffians", in die staat begin instroom het in 'n poging om dit na slawerny te dwing.
Probleme het tot 'n einde gekom met 'n gewelddadige botsing in Lawrence, Kansas. Dit het veroorsaak dat dit bekend geword het as 'Bloeding Kansas'. Die geveg het selfs op die vloer van die senaat losgebars toe die voorstander van slawerny, senator Charles Sumner van Massachusetts, op die kop geslaan is deur die senator Preston Brooks, Suid-Carolina.
Die Eerste Wêreldoorlog het 'n ekonomies, polities, fisies en emosioneel verdeelde en verwoeste Europa verlaat. Engeland, Frankryk, die Sowjetunie, Japan, Duitsland en ander lande het talle oorsake ondergaan en was uitgeput. Die Verdrag van Versailles in 1919 is opgestel om die vernietiging waarmee Europa gelaat is, op te los. Duitsland en sy bondgenote het ernstige gevolge gehad. Hieruit het Europa probeer om weer op te staan. Gedurende hierdie tydperk het ideologieë, soos Nazisme, Fascisme en kommunisme, algemeen geword, die Europese ekonomie, wat begin in die middel van die twintigerjare begin het, het meestal herstel, en verskeie kwessies, soos Duitsland se groot herstelrekeninge, is deurgewerk. Ondanks al die gebeure gedurende hierdie tydperk, is die oorsprong van die Tweede Wêreldoorlog by die meeste seker: die Verdrag van Versailles. Dit is egter die afgelope paar dekades baie bespreek. Met hierdie debat het talle ander interpretasies van hierdie oorsprong gestyg. Sommige fokus byvoorbeeld op die ideologie, ekonomie of selfs net Adolf Hitler. Terugskouend is al hierdie aspekte faktore in die uitkoms van die Tweede Wêreldoorlog.
Hierdie navorsingsgids ondersoek verskillende bronne oor hierdie onderwerp. Dit bevat bronne in die vorm van boeke, artikels, verslae en video's. Die bronne is verdeel in afdelings, algemene oorsig, sosiale, ekonomiese en ideologiese oorsake van die oorlog. As gevolg hiervan bied die bronne 'n wye verskeidenheid menings oor die onderwerp. Die algemene oorsigbronne bied argumente en sienings oor die algemene oorsprong van die oorlog. Aan die ander kant is die sosiale, ekonomiese en ideologiese bronne meer spesifiek en voer slegs die onderskeie oorsake as die oorsaak van die Tweede Wêreldoorlog aan. Met dit in gedagte stel geen van die bronne die Verdrag van Versailles voor as die belangrikste of belangrikste oorsaak van die oorlog nie. Hierdie gids beskryf die uiteenlopende fokuspunte en interpretasies van die oorsprong van die oorlog.
Bell, P.M.H .. Die oorsprong van die Tweede Wêreldoorlog in Europa. Londen: Longman Group, 1986.
Hierdie boek ontleed verskeie interpretasies van die oorsprong van die Tweede Wêreldoorlog. Dit kan na beide kante van elke argument kyk voordat dit sy eie gevolgtrekking maak. Dit wys op die sosiale, ekonomiese, ideologiese en militêre invloede op die begin van die oorlog. Die boek skep 'n stewige agtergrond van die gebeure in Europa tussen 1919 en 1939 wat tot die oorlog gelei het. Oor die algemeen het P.M.H. Bell maak 'n deeglike ondersoek na die oorsprong van die Tweede Wêreldoorlog en gee die leser die kans om talle verskillende interpretasies te ontdek en tot hul eie menings en gevolgtrekkings te kom. Dit is maklik om te verstaan ​​en gebruik uitstekende organisasie van die skrywer se punte en argumente.
Taylor, A.J.P. Die oorsprong van die Tweede Wêreldoorlog. Simon & Schuster, 1996.
In hierdie boek beskryf die skrywer, A.J.P. Taylor, maak baie kontroversie en interessante gevolgtrekkings oor die oorsprong van die Tweede Wêreldoorlog. Een van sy argumente is dat Hitler nooit planne gehad het vir Duitse uitbreiding of 'n groot oorlog nie. Hy argumenteer ook teen verskeie aanvaarde waarhede oor die oorsake van die oorlog. Daarbenewens bespreek hy die invloed van die Verdrag van Versailles, die ekonomie en Hitler se buitelandse beleid. Hierdie boek voer oortuigende argumente en is 'n eerbare bron van inligting oor die grondslag van die Tweede Wêreldoorlog. Dit kan op sommige punte moeilik wees om te volg, maar die eenvoudige taal maak dit vir almal toeganklik.
Noord, David. "Sewentig jaar sedert die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog: Oorsake, gevolge en Lesse. " World Socialist Web Site, 2009.
Dit is 'n verslag wat gebaseer is op 'n lesing wat die algemene oorsake, gevolge en lesse van die Tweede Wêreldoorlog behandel. Met hierdie onderwerpe bevat die verslag ook verskillende ontledings, syfers van die totale sterftes in die oorlog en 'n verduideliking van die betekenis daarvan. Alhoewel dit 'n behoorlike oorsig van die oorsake gee, verval dit soms in bevooroordeelde stellings en argumente. Tog is dit 'n goeie bron vir die algemeenheid van die onderwerp, terwyl dit ook ekstra belangrike feite oor ander aspekte van die oorlog bevat.
Overy, R.J. Die oorsprong van die Tweede Wêreldoorlog. Pearson, 2008.
Anders as die meeste boeke oor die oorsprong van die Tweede Wêreldoorlog, ondersoek hierdie boek hierdie onderwerp op 'n meer multi-nasionale vlak. Die skrywer voer aan dat om die onderwerp korrek te bekyk, dit die onderwerp internasionaal moet dek, die agteruitgang en opkoms van verskillende ryke. Die skrywer ondersoek ook die inval van Duitsland in Pole en Hitler se reaksie op die oorlog wat uit hierdie optrede gekom het. Hierdie boek gee 'n vars, duidelike verduideliking van die oorsake van die oorlog en ondersoek die oorsake vanuit die perspektiewe van Japan na Engeland.
Kershaw, Ian. Die ' Hitler -mite ': Beeld en werklikheid in die Derde Ryk. Oxford University Press, 1987.
Hierdie boek bied 'n deurdagte ontleding van Hitler se persoonlikheid en sy gewildheid by 'n enorme hoeveelheid mense. Die skrywer verduidelik die belangrikheid van Hitler se beeld en die propaganda wat daarmee gepaard gegaan het. Hy verskaf ook nuttige data wat die verskillende stadiums van hierdie mite uitbeeld. In die algemeen fokus die boek op primêre bronne, soos inligting van amptenare van die Nazi -party aan die teenstanders van die Nazi -party. Hierdie bron gee 'n fantastiese verduideliking van die 'Hitlermite' en hoe dit werk soos dit werk. Die gegewe data help die boek om sy sterk posisie te behaal.
Hierdie video is die eerste deel van die reis van Hitler se opkoms aan bewind. Dit fokus op die gebeure wat gelei het tot die oorheersing van die Nazi -party en waarom dit gebeur het. Hierdie bron is 'n goeie bron van agtergrondinligting oor die mense waarmee Hitler hom omring het, die redes waarom mense tot hom aangetrokke was en hoe sy gewildheid toegeneem het.
Gordon, Robert J. Het ekonomie die Tweede Wêreldoorlog veroorsaak?. National Bureau of Economic Research, 2008. http://www.nber.org/papers/w14560.pdf.
Hierdie artikel ondersoek die ekonomiese invloede op die Tweede Wêreldoorlog. Dit wys daarop dat daar min fokus op ekonomie is wat die oorlog veroorsaak, en dit bestaan ​​meestal uit 'n bespreking van die ekonomie en die invloed daarvan op die uitkoms van die oorlog. Hierdie artikel verwys grootliks na die boek, Economic History of Nazi Germany, deur Adam Tooze. Dit bespreek ook grootliks die landbousituasie van Duitsland en die onvermydelikheid van Duitsland se inval in die Sowjetunie. Hierdie bron gee 'n seldsame siening oor ekonomie as 'n belangrike oorsaak en gee dit uit deur feite en sterkpunte.
Bendersky, Joseph W. 'N Beknopte geskiedenis van Nazi-Duitsland: 1919-1945. Lanham, MD: Rowman & amp; Littlefield Publishers, 2007.
Hierdie boek, terwyl daar ook na ander faktore gekyk word, fokus veral op die Nazi -ideologie en die invloed daarvan. Dit bespreek die besluitneming wat gelei het tot die Nazi -reëls en -praktyke. Bendersky gee 'n oorsig van algemene faktore, sosiaal, ekonomies en polities, wat aan die oorsaak van die oorlog deelgeneem het. Hierdie bron is nuttig en betroubaar as u na die Nazi -ideologie kyk, sowel as 'n algemene blik op die oorsprong van die Tweede Wêreldoorlog. Die boek bied 'n uitstekende onderwerp en maak 'n beroep op verskeie standpunte.
Hierdie video fokus op hoe Nazisme en fascisme die oorsake van die Tweede Wêreldoorlog was. Dit begin met die verduideliking van die onstabiliteit van Europa na die Eerste Wêreldoorlog en gaan voort met die opkoms van Nazisme en Fascisme en hul verband. Hierdie bron gee 'n deeglike beskrywing van gebeure wat gelei het tot die Tweede Wêreldoorlog en die betrokkenheid van ideologie. Dit bevat talle beelde en video's van daardie tyd om sy argument te versterk.
Wat was die langtermyngevolge van die Peloponnesiese Oorlog op Griekeland?
Die Peloponnesiese oorlog het Griekeland in alle opsigte verander. Niks was dieselfde na die oorlog nie, en Athene sou nooit so magtig wees nie. Die oorsake van die oorlog is dat die Atheense Ryk die Griekse wêreld se magsbalans versteur het. Dit het Sparta en sy bondgenote baie ontstel. Die aggressiewe beleid van Athene het die situasie nie gehelp nie- die stadstaat se ambisies het die Spartane beslis uitgelok. Die Spartane het toenemend senuweeagtig geraak oor die groeiende vloot- en handelsmag van Athene. Aanvanklik weerstaan ​​hulle die oproepe van sy bondgenote om oorlog te verklaar teen sy aartsvyand. Nadat Athene die Megariese dekreet uitgevaardig het, het dit 'n reeks gebeurtenisse begin wat gelei het tot die Spartaanse inval in die Atheense gebied. Die groot kulturele verskille tussen die twee Griekse moondhede was ook 'n bydraende faktor tot die toenemende spanning wat later ontplof het tot 'n algehele oorlog wat die hele Griekse wêreld verteer het.
Oorsake van die Krimoorlog
Die Krimoorlog het op 5 Oktober 1853 uitgebreek, 'n militêre konflik tussen die Russiese Ryk aan die een kant, teen 'n alliansie van Brittanje, Frankryk, die Ottomaanse Ryk en Sardinië. Die kompleksiteit van die oorlog het daartoe gelei dat dit op verskillende redes deur verskillende partye geveg is, aangesien almal 'n gevestigde belang in die streek gehad het.
Die uitbreek van geweld het ontstaan ​​uit verskillende faktore, waaronder die kwessie van Christelike minderheidsregte in die Heilige Land, die algehele afnemende Ottomaanse Ryk wat gelei het tot die 'oostelike vraag' en 'n weerstand van die Britse en Franse teen Russiese uitbreiding. Met soveel faktore wat speel, was die Krimoorlog onvermydelik.
In die jare voor die Krim was daar groot mededinging tussen die nasies, en die prys was beheer oor die Midde -Ooste, wat genoeg was om nasionale wedywering tussen Frankryk, Rusland en Brittanje aan die brand te steek. Frankryk het reeds in 1830 die geleentheid gebruik om Algerië te beset en die vooruitsig op verdere winste was aanloklik. The French Emperor Napoleon III had great plans to restore the splendour of France on the world stage, whilst Britain was keen to secure her trade routes to India and beyond.