Verslawing Dwelmgebruik Meth
Korttermyn- en Langtermyn-effekte
Of dit ingespuit, gesnuif of gerook is, is metamfetamien 'n hoogs verslawende middel wat die brein en sentrale senuweestelsel beïnvloed. Metamfetamien verhoog die vlakke van die neurotransmitterdopamien, wat breinselle stimuleer, die stemming en liggaamsbeweging verbeter.
Die korttermyn-effekte van Meth
Wanneer methamfetamien ingespuit of gerook word, lewer dit onmiddellik 'n intens aangename sensasie bekend as 'n "haas" of 'n "flits". Dit doen dit deur hoë vlakke dopamien in die brein vry te stel.
Snor methamphetamine produseer 'n euforiese sensasie , maar nie 'n stormloop nie.
Selfs wanneer dit in klein hoeveelhede geneem word, kan metamfetamien verhoogde waaksaamheid en fisiese aktiwiteit veroorsaak. Dikwels is mense te aktief om te onthou om te eet en 'n afname in eetlus is algemeen.
Fisies kan meth respirasie, hartklop en bloeddruk verhoog. Dit kan hipertermie (hitte beroerte) en 'n onreëlmatige hartklop veroorsaak. Daar is ook die potensiaal vir kardiovaskulêre ineenstorting.
Ander effekte van meth gebruik op die sentrale senuweestelsel kan simptome soos prikkelbaarheid, verwarring, angs, paranoia en aggressiwiteit veroorsaak. Sommige gebruikers ly ook aan lang slaaploosheid en bewing.
Hipertermie en stuiptrekkings kan fataal wees. Metamfetamien kan ook onherstelbare skade aan die bloedvate in die brein veroorsaak. Dit kan lei tot 'n beroerte.
Die langtermyn-effekte van Meth
Die langtermyn gebruik van metamfetamien kan skade aan die brein soortgelyk aan dié wat veroorsaak word deur Alzheimer se siekte, beroerte en epilepsie.
Hierdie breinskade vertraag maande, selfs nadat die gebruiker opgehou het om te gebruik.
Chroniese metodes kan lei tot:
Delusies en paranoia
Moordmoord of selfmoord gedagtes
Metamfetamienmishandeling kan uiterste anoreksie veroorsaak. Selfs oor 'n kort tydperk van gebruik, kan metamfetamien drastiese veranderinge in die voorkoms van die gebruiker veroorsaak.
Wat is 'n oordosis?
In teenstelling met ander dwelms, gee 'n metamfetamien oordosis geen onmiddellike tekens aan gebruikers nie. Gebruikers kan 'n dodelike dosis neem en nie onmiddellik besef dat hulle dit pas gedoen het nie.
'N oordosis lei tot 'n vinnige aanvang van fisiologiese agteruitgang, wat uiteindelik lei tot 'n hartaanval of beroerte. As gevolg van die vinnige aanvang, kom die dood skielik en onverwags voor.
'N Met oordosis veroorsaak oorvloedige sweet, vinnige asemhaling, verhoogde hartklop en verwikkelde leerlinge. 'N Persoon wat met meth oorgeslaan het, sal 'n hoë temperatuur, nierfaling en kardiovaskulêre ineenstorting hê. Die werklik enge ding is dat dit alles baie vinnig sal gebeur.
Die siklus van metabolisme
Metamfetamien is hoogs verslawend en gebruikers word fisies afhanklik van die geneesmiddel vinnig. Meth, soos amfetamien, lewer 'n vinnige aangename gevoel, wat gevolg word deur gevoelens van depressie en prikkelbaarheid wanneer die geneesmiddel afneem.
Gebruikers sal meer metamfetamien soek en gebruik om terug te keer na die toestand van plesier of om net weer "normaal" te voel. Dit lei tot 'n fisiese afhanklikheid van die dwelm en is 'n nimmereindigende siklus vir die meerderheid gebruikers totdat ernstige behandeling gesoek word.
Dink jy jy moet behandeling vir dwelmmisbruik benodig?
Neem die Dwelm Misbruik Behandeling Screening Quiz om uit te vind.
Wat is onttrekking soos?
Die onttrekking van 'n dwelm soos meth is nie maklik nie en is gevul met dae of weke van baie simptome. Mense wat ophou om metamfetamien te gebruik, ervaar irritasie, depressie, angs en energieverlies. Die moeilikste om te oorkom, is egter die uiterste drang na die dwelm.
Meth onttrekking lei ook tot fisiese simptome soos skud of bewing, naarheid, hartkloppings, sweet, hiperventilasie en verhoogde eetlus.
Mense wat onttrek uit metamfetamien kan afwissel van om die hele tyd te slaap, om nie te kan slaap nie.
Onttrekkingsimptome kan vir 'n paar weke duur.
> Hellem TL. 'N Oorsig van Metamfetamien Afhanklikheid en Onttrekking Behandeling: 'n Fokus op Angs Uitkomste. Tydskrif van Middelmisbruikbehandeling. 2016. doi: 10.1016 / j.jsat.2016.08.011