Ontdek die Gallo-Romeinse Gers - Verskeie - 2022
Die Gers is ongetwyfeld 'n pragtige afdeling, bekend vir die produkte van sy grond en sy soetheid van die lewe. Maar in die hart van Gascogne is dit ook bekend vir die moedige eienskappe van sommige van sy verteenwoordigers, soos die beroemde d'Artagnan, karakter wat deur Alexandre Dumas gewild is, en 'n boorling van Lupiac, sterf in die Nederlandse oorlog onder Lodewyk XIV, afgemaai deur 'n kanonskogel. Ons ken ook die oorvloed van heilige geboue in die Gers, hierdie kerke en katedrale met so 'n besondere voorkoms, soveel dat sommige versterk is. Maar ons wil hier 'n ander aspek van die Gers-erfenis bekend maak; die Gallo-Romeinse erfenis. Om dit te doen, sal ons drie verskillende terreine oproep, veral na die mening van die reisiger-historikus interessant.
Eerstens kan ons begin met die Lectoure museum, oos van Kondoom. Dit is in die stadsaal geleë, meer presies in die kelders. Hierdie stadsaal self het 'n sekere kas, maar moet nie aandag trek van diegene wat meer wil leer oor die antieke erfenis van die omgewing nie. Die besoek word gelei en u moet die ontvangs kontak om uitgenooi te word om die gewelfde kelders wat onder die gebou versprei is, binne te gaan. Die omgewing is wonderlik en gee die museum 'n intieme, selfs amper geheimsinnige atmosfeer.
Die besoek begin met 'n hele stel prehistoriese uitgrawingsstukke, van die biface tot die gewerkte rendierbokke. Die uitstallings, hoewel gedateer, is ryklik bedeeld, vergeleke met wat die beskeie karakter van die stad en die museum self onbehoorlik voorstel. Maar dit is die vervolg wat ons hier die meeste interesseer; die volgende kamer is gewy aan die Galliese tydperk. U kan veral twee koppe bewonder wat deur die Kelte van die streek gebeeldhou word. In verskillende style is dit 'n seldsame getuienis omdat antropomorfe voorstellings redelik skaars is onder die Galliërs. Dit vind plaas langs alledaagse voorwerpe, soos erdewerk, maar ook, meer verbasend, 'n vergiettes.
Maar deur die vertrekke in te gaan wat aan die Gallo-Romeinse beskawing gewy is, wag die mooiste verrassings op ons. Inderdaad, Lectoure het 'n i gehuisvesbelangrike plek van aanbidding aan Jupiter en Cybele en 'n baie groot aantal inskripsies wat bloedige offers toewy, kom neer op ons. Individue het sulke offers op godsdienstige vakansiedae aangebied. Die priester offer toe 'n dier, in hierdie geval 'n bul (taurobool) of 'n ram (cariobole) en vergiet die bloed daarvan. Lectoure het dus nie minder nie as 20 altare, wat dateer uit die 2de en 3de eeu nC. NC, meestal gemaak in Pireneense marmer. Langs hulle kan ons 'n beeld van Jupiter sien, sowel as 'n voorstelling van die god Mithras. Maar heidense aanbidding was nie die enigste wat voorgestel is nie, en sarkofae van goeie gehalte het oorleef. Een daarvan is pragtig versier met visskubbe en takkies wingerde, 'n simbool in die dae van die Christendom.
Deur hierdie besonders baie verrassende besoek voort te sit, kan ons geldskatte ontdek, 'n gewelfde kamer wat volledig toegewy is aan mosaïeke sowel as 'n geheel stel algemene voorwerpe in die lewe van die Romeinse beskawing, maar hoe aangrypend vandag. So vind 'n baie mooi brons gladiatorbeeldjie plaas langs olielampe, lepels, munte, maar ook 'n voorstelling van 'n Romeinse boot uit been. Ons moet ook nie die agtergrond bevat wat voorwerpe uit die Merovingiese tydperk bevat nie, skenking van gordelgespe en ander kosbare juwele, beenkamme.
Die villa van Séviac
Die belangstelling in hierdie klein museum bied goeie belofte vir ons kort aanbieding van 'n paar verteenwoordigende plekke van die daaglikse lewe in die Gers byna 2000 jaar gelede. Deur na die kondoom na die weste te druk, kan ons na die villa van Séviac. Voormalige tuiste van 'n plaaslike aristokraat, is dit 'n briljante getuienis van die Romeinse argitektoniese genie. Die gemerkte webwerf stel ons in staat om eers die verwarmingstelsel van die ryk Romeinse wonings te ontdek, naamlik die hypocauststelsel; 'n kaggel word deur slawe onderhou en versprei in die grond en die mure, die hitte. In werklikheid is die plate op soorte klein pilare geplaas, wat sodoende 'n ruimte skep wat die warm lug laat versprei. Hy kon in die mure opgaan danksy gereelde pype.
Die huis het termiese baddens (dikwels openbare skoonheid en welstand) waar u natuurlik voordeel kan trek uit lou, koue of warm water. Die weelde van die woning blyk ook uit die mosaïeke wat baie bewaar is. Die meeste van hulle is met geometriese patrone versier en laat hulself maklik toe met behulp van trompe-l'oeil-tegnieke. Die brose versierings word beskerm deur dakke en soms ook deur sand, wanneer die restourasiewerk nie genoeg is om dit sonder risiko aan die publiek te wys nie. Die gemerkte roete is duidelik en lei ons na 'n baie ryk gebied waar die geskiedenis ook aan die beweeg is.
Inderdaad, 'n klein privaat doopkapel is in die villa ingerig en getuig van die verspreiding van die villa christelike aanbidding. 'N Entjie weg van die woning is waarskynlik 'n Merovingiese dorpie gebou nadat die landboulandgoed verlaat is. Op die werf, in die binnehof, het argeoloë twee lyke opgegrawe, die liefhebbers van Séviac, twee jongmense wat rondom die 6de en 7de eeu gesterf het. In 'n wonderlike omgewing is dit dus moontlik om in die voetspore van die ou inwoners van die Gers te leer en te loop. Maar die besoek aan die terrein duur 'n ent verder, in die dorp Montreal, waar 'n pragtige museum die ontdekkings in Séviac bewaar.
Toegang is gratis en ons ontdek in drie klein vertrekke 'n paar baie mooi kamers, soos 'n borsbeeld uit die Romeinse periode, wat moontlik die meester van die landgoed verteenwoordig. Daar is ook verskeie mosaïeke wat uitgestal word, en word dus gered van die verwoestende tyd. Die Merovingiese tydperk is ook aanwesig omdat ons die yster van 'n Franciskaan kan sien, 'n klein gooi-byl wat deur Frankiese krygers gebruik word. 'N Klipkolom uit dieselfde periode verskyn ook in een van die vensters en dui dus op 'n vorm van kopie deur die nuwelinge in die Gallo-Romeinse praktyke. Daar word ook baie klein voorwerpe aangebied, soos beeldjies, spykers, weefstoelelemente, fragmente van marmerversierings, stukke pyp, sleutels, loodgieters, ringe, lepels, fibula. , gordelborde, pottebakkery ...
Maar weereens hou hierdie bevindings verband met paleolitiese materiaal soos gekerfde vuursteen, takbokke wat in gereedskap omskep is ... Drie lewensgrootte reproduksies van diere uit die tydperk word ook aan die besoeker aangebied, wat 'n idee gee van die plaaslike fauna van die Tersiêre era. Die Gers is dus ook baie ryk aan die voorgeskiedenis.
Die Eauze museum
Om hierdie reis na die antieke era voort te sit, kan ons weswaarts gaan en na Eauze gaan, 'n plek wat 'n skat uit die Romeinse tyd huisves. Hier het ons egter teleurstelling ervaar. Inderdaad, die toegang tot die museum is duur en die visuele voorstelling is 'n beroep wat baie meer kommersieel is as die vorige. Daarbenewens voldoen die besoek amper nie aan die splinternuwe struktuur nie en is die noodsaaklike beperk tot 'n lang kamer kamers wat agter 'n beskermende vertoonkas in 'n slegte en ultraveilige kelder opgestel is. Die teleurstelling is minder vir die numismatiese entoesias wat in staat is om oor die 28 000 munte Opdateer. Hierdie skat, wat dateer uit die 3de eeu, is in 'n bepaalde geskiedenis van die Romeinse Ryk ingeskryf; destyds het barbaarse bendes die grense binnegeval en soms diep in die lande van Rome binnegedring deur die land te plunder. Daarna keer hulle terug na hul gebied gelaai met buit. Bang burgerbevolkings het dikwels ware geluk onder die grond meer weggesteek weens psigose as vanweë onmiddellike gevaar. In hierdie geval kon die geld wat begrawe is, gebruik word om 'n klein plaaslandgoed te koop. Dit museum is dus teleurstellend deur die gebrek aan diversiteit in die tentoonstelling en die oorvloed van geïmplementeerde beeldmateriaal. Aan die ander kant, as u van Romeinse munte hou, moet u nie huiwer nie.
Met hierdie gemengde mening laat ons hierdie kort reis na die Romeinse Gers, in die hoop dat u die ou paaie van die Gallo-Romeinse provinsie wou laat reis. Dit blyk dus dat die beste adresse diegene is wat minder prominent is, maar wat 'n rykdom bevat wat veel groter is as die van die Musée d'Eauze.