Die vyandigheid tussen partydige kiesers het die afgelope jaar toegeneem. Gutzemberg / Shutterstock.com
Net so eis ook burgers wat gefrustreerd is met gepolariseerde politiek groter buigsaamheid van die ander kant af.
Polarisasie wat verval, het 'n manier geword om teenstanders te besweer. Intussen word die politieke dooiepunt en wrok wat polarisasie veroorsaak, onbedagsaam. Ironies, nie waar nie?
Kommentators sê selde wat hulle bedoel met polarisasie. Maar as Amerikaners uitvind hoe om dit te bestry, moet hulle begin met 'n duidelike begrip van wat polarisasie is.
My komende boek, 'Oormatige demokrasie, 'Argumenteer dat polarisasie nie gaan oor waar u nuus kry of hoe politici verdeeld is nie - dit gaan oor hoe 'n persoon se politieke identiteit toegedraai is met byna alles wat hulle doen.
Polarisasie, drie maniere
Begin met die voor die hand liggende: polarisasie is die politieke afstand tussen partye. Maar hierdie intuïtiewe idee is nie so eenvoudig nie, aangesien politieke wetenskaplikes ten minste drie maniere het om politieke afstand te meet.
'N Mens vergelyk die platforms van mededingende partye. Polarisasie is die mate waarin dit gekant is.
'N Sekonde beoordeel elke party se ideologiese homogeniteit. Hierdie definisie van polarisasie gaan oor hoeveel van die party se amptenare 'gematigde' of brugbouers is.
'N Derde behels nie platforms of amptenare nie, maar eerder die emosies van gewone burgers wat by 'n politieke party skakel. Dit bepaal die mate waarin burgers nie affiliasies van ander partye hou nie.
Navorsing dui daarop dat, hoewel die groot Amerikaanse partye in die eerste twee dimensies erg gepolariseer is, die Amerikaanse publiek nie meer verdeeld is oor beleid as wat dit 30 jaar gelede was nie. Trouens, op sekere probleme met die knoppie soos aborsie en gay regte, burgers wat ranglys is, identifiseer met 'n politieke party, het nader aan mekaar beweeg.
Nietemin, Amerikaners glo dat hul beleidverdelings veral uitgespreek word. Polarisasie in die derde sin hoogte ingeskiet met interparty-vyandigheid nou meer intens as wat dit die afgelope 25 jaar was.
Met ander woorde, hoewel Amerikaners minder verdeeld oor die kwessies is, sien ons onsself as diep in stryd. Ons hou nie meer van diegene wat ons polities anders as onsself beskou nie.
Dit suggereer my dat politieke partye, wanneer burgers diegene met opponerende affiliasies verfoei, hulle verskille oorskry, ideologiese suiwerheid benadruk en die opposisie verwoes.
Dink byvoorbeeld aan die gewilde mis onder Republikeine, 'RINO', of slegs 'n Republikeinse in naam ', wat GOP-lede wat beskou word as onvoldoende toegewy aan die party, beskou.
'N Soortgelyke dinamiek kan gesien word in besprekings van diegene wat veg vir die Demokratiese nominasie, waar hoopvolle mense dikwels beoordeel word volgens die omvang van hul anti-Trump-sentimente.
En net 'n paar dae gelede het die president verklaar dat sekere Kongresvroue van die Demokratiese Huis 'gevaarlik' is en 'Amerika' haat. '
Denke as 'n groep
Hier is 'n maklike oplossing vir hierdie soort polarisasie: hou op om u politieke teëstanders te haat. Maar dit is makliker gesê as gedaan.
Waarom verag mense diegene wat polities anders as hulself is?
Die antwoord lê by 'n wydverspreide kognitiewe verskynsel wat genoem word groep polarisasie. As u slegs praat met diegene met wie u saamstem, of slegs luister na nuus wat u opinies bevestig, word u meer radikaal in u oortuigings.
Namate mense so radikaliseer, word hulle minder in staat om teenstrydige sienings te verstaan, is hulle meer geneig om besware teen hul opinies te verwerp en raak hulle toenemend geneig om andersdenkendes as onbevoeg en verdorwe te beskou.
Onthou die laaste keer dat u in 'n volgepakte arena teenwoordig was en gekyk het hoe u gunsteling span 'n tuiswedstryd wen. Terwyl u saam met u mede-aanhangers brul, het almal se entoesiasme vir die span aangespoor. Terselfdertyd het die vyandigheid vir die opponerende span en sy aanhangers verskerp. U gemoedstemming het verhoog en u identiteit is bevestig. Juig saam met mede-aanhangers laat ons goed voel oor onsself.
Aanlyn-omgewings funksioneer as enorme polarisasiemasjiene. Dit stel individue in staat om hul inligtingsbronne te kies en uitdagende of onbekende boodskappe uit te filter.
Baie mense het voorgestel dat mense minder gepolariseer sou word as hulle net daaruit sou kon breek “Eggokamers” en stel hulself bloot aan meer uiteenlopende menings.
Daar is egter 'n belangrike verskil tussen voorkoming en genesing. As u u media dieet diversifiseer, kan dit help om groeppolarisasie te voorkom, maar dit kan moontlik nie die polarisasie omkeer sodra dit in werking getree het nie.
A 2018 sosiale media-studie het beide Demokrate en Republikeine blootgestel aan Twitter-boodskappe van mense met matige, maar opponerende standpunte. Teen die einde het deelnemers eintlik meer partydige sienings uitgespreek as wat hulle gehad het toe die studie begin het. Sodra groepspolarisasie op 'n persoon in werking getree het, beskou hulle die uitdrukking van opponerende standpunte as 'n aanval op hul identiteit, en dit bevestig hul negatiewe houding teenoor hul politieke opposisie.
Mense radikaliseer in konsert met eendersdenkende ander as gevolg van die wedersydse bevestiging van 'n gedeelde identiteit. Hierdie gedrag versterk hul gedeelde houdings, insluitend 'n negatiewe siening van buitestaanders. Dit genereer op sy beurt die polarisasie van partyplatforms en amptenare.
Vanuit my perspektief is daar geen maklike oplossing nie. Die probleem lê by mense wat politieke verbintenisse as groepidentiteite beskou, en hul politieke partye as strydende spanne in 'n wenner-van-die-dood-wedstryd.
Robert B. Talisse, W. Alton Jones, professor in filosofie, Vanderbilt Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Politieke > Politieke polarisasie gaan oor gevoelens, nie oor feite nie