Geloftedagrede - Bloedrivier 1958 | Boerebib
Geloftedagrede - Bloedrivier 1958
Weer is dit die blanke volk van Suid-Afrika wat die toestande ken, wat die enigste metode ontwerp het en volg wat vrede kan bring en geregtigheid aan almal bewys.
Maar daarin word hy nie gesteun deur diegene wat van buite kom en hom nie begryp nie. Hulle het die verdwyning van die Blankedom reeds aanvaar as onvermydelik. Wanneer gepraat word soos in Europa en ook deur sommige in ons eie land dat die oplossing van hierdie stryd gelee is in die samevoeging van alle mense - sogenaamde integrasie, begryp hulle nie dat dit nie eenwording is nie. Al wat sal gebeur, is die vernietiging van die blankedom. Nie integrasie nie, maar disintegrasie - disintegrasie van die blankedom, van die beskawing en van die godsdiens wat ons geerf het, is die enigste gevolg.
Daarom, al kan ons nie meer trek nie, sê ons net soos die Voortrekker van ouds: "Ons kan nog stry". En ons sal veg, al sou ons moet ondergaan, maar ons sal vegtend bly vir die voortbestaan van die blanke aan die suidpunt van Afrika en die godsdiens wat aan hom gegee is om hier te versprei. En ons sal dit doen net soos hulle - man, vrou en kind. Ons sal veg vir ons bestaan en die wêreld moet dit weet. Ons kan nie anders nie. Ons staan soos 'n Luther met die Hervorming, met die rug teen die muur. Ons veg nie om geld of goed nie, ons veg om die lewe van ons volk.
Maar ons veg nie net vir ons volk nie. Ek is diep sielsoortuig dat ons veg vir die voortbestaan van die blanke beskawing. As ooit 'n stryd tussen Oos en Wes moet kom, as Afrika ooit sy gewig erens moet ingooi en dit 'n beslissende gewig sal wees, dan sal Afrika se gewig aan die kant van die blanke en die Westerse nasies wees alleen as die idee waarvoor ons as 'n volk staan, kan bly seevier. Die blanke is aan die suidpunt van Afrika 'n voorpos van die blanke beskawing en as sodanig die krag van die vegtende massa, vooruitgeskuif daar waar die eerste aanvalle moet kom.
Ons weet ons is 'n klein nasie, maar ons weet ook dat ons het in ons die staal en die krag wat Bloedrivier-triomf teweeggebring het. Wanneer jy in 'n voorpos is en die gevaar sien wat kom, het jy die reg om boodskappe agtertoe te stuur na die leers wat nog agter jou skuil. Daarom stuur ons die boodskap aan die wêreld daarbuite en se ons vir hulle weer eens daar is net een redding vir die blankedom in die wêreld. Dit is dat blank en nie-blank elkeen sy regte beoefen binne sy eie gebiede.
Ons veg met alles wat in ons is, want ons weet ons is 'n nasie in wording. Ons weet ons is nog nie die mas halfpad op nie. Ons weet ons is nog maar fondamentleers net soos die helde van Bloedrivier was. Ons weet ook ons is gewone mense met baie swakhede. Maar ons weet ook dat diegene wat geskiedenis maak soos hulle, en soos ons nou, geskiedenis maak van 'n jong volk wat nog in die lente van sy lewe staan. As die fondamente reg gele word, kan die mure sterk gebou word. En die fondamente wat ons lê, kan ons heg en sekuur lê. Ons probeer deur die klei grawe tot op die gruis en die rots, want die nasie van Suid-Afrika moet bestaan tot in verre tye vorentoe. Daarom laat ons ons ook nie tot oorhaastigheid of paniek drywe nie. Daarom bou ons op die enigste rots van nasies, nl die geloof en dieselfde reddende Hand wat Bloedrivier aan ons voorvaders besorg het. Ons bou in geloof, ons bou met krag, want ons weet ons is nie doelloos hier geplant nie.
Waarom sou driehonderd jaar gelede blankes na die suidpunt van Afrika gelei gewees het? Waarom was die helfte van die land onbeset, waarom kon klein getalle mense so vermeerder en versprei raak oor die hele land? Waarom kon hulle, nieteenstaande hulle Moordkrans en Italeni, ook hulle Bloedrivier verkry? Waarom kon hulle hul Vryheidsoorloe deurmaak en wen of verloor, tog as 'n nasie bly voortbestaan? Waarom is dit alles aan ons gegee as daar nie 'n doel is nie? En ek glo dat dit is die doel dat ons hier vir die Westerse beskawing en vir die Christelike godsdiens 'n anker en 'n stutpunt moet wees. Die Westerse beskawing en die blankedom deurloop ook 'n krisis, al sien hulle dit nie raak nie. Nog nooit in die geskiedenis, in elk geval die geskiedenis van die afgelope tweeduisend jaar, was die blankedom se posisie so in gevaar soos nou nie. Nie in gevaar weens sy gebrek aan kennis of mag nie, maar in gevaar weens dit wat in sy eie gees omgaan: sy innerlike verswakking en verkeerde begrip van wat sy taak op aarde is. En daar moet soms klein groepe wees wat teenstand bied wat uitgebou word totdat dit die hele volkeredom omgryp.