Met 'n knippie sout : Pitkos vir die fynproewer: September 2008
Die karavaanparke hier is besig om in voorstede te verander
Het gedink om julle op hierdie artikel te wys om die krisisafmetings van die behuisingtekort in New South Wales te benadruk. Dit mag dalk nou bietjie negatief klink, maar ek wil net hê julle moet bewus wees hiervan...
Karavaanparke in NSW is besig om oorlaai te word deur mense wat geen ander heenkome kan kry behalwe om in karavane in te trek nie.
"whenever there was an open house for a rental home the queues stretched down the block."
Ek wil dit waag om te sê: Moenie Aus toe kom sonder dat jy verseker is van 'n huis nie. Kyk, 'n werk is belangrik, maar 'n plek om jou kop neer te sit net so belangrik.
Dit is nie die KOSTE van huur juise wat die probleem is nie, want dis steeds ver onder 'n verbandpaaiement om te huur, dis die BESKIKBAARHEID van 'n huis, hoe duur jy ook al bereid is om te betaal, of hoe armsalig jy ook al bereid is om te leef.
Deur Heinrich Ferreira op Monday, September 29, 2008 2 boodskappe (Los 'n boodskap deur hier te kliek) Skakels na hierdie artikel
Deur Heinrich Ferreira op Sunday, September 28, 2008 0 boodskappe (Los 'n boodskap deur hier te kliek) Skakels na hierdie artikel
Deur Swerwer op Sunday, September 28, 2008 0 boodskappe (Los 'n boodskap deur hier te kliek) Skakels na hierdie artikel
Deur Heinrich Ferreira op Saturday, September 27, 2008 1 boodskappe (Los 'n boodskap deur hier te kliek) Skakels na hierdie artikel
Soos julle weet dink 'n mens mos maar so oor die ou lewe en alles wat geneig is om so rondom mens te verander dat jy nie altyd weet of dit jy is wat verander of die wêreld rondom jou nie. Mens wonder oor die sinvolheid van ons daaglikse herhalende bestaan. Ek dink deesdae so baie oor wat van alles gaan word, wat vir mens voorlê in die lewe en hoekom dit alles so moet gebeur.
Toe ek vanoggend by my gunsteling koffie hoekie sit en White Chocolate Cafe Mocha drink...toe kom ek tot die volgende besef...en ek deel dit maar met julle, want ek dink dis iets wat tydloos is en iets wat ons nie altyd besef of raaksien nie:
Wat is sukses? Is dit iets wat mens self bereik? Kom 'n mens aan die einde van jou lewe en dan kyk jy terug op al die geld wat jy bymekaar gemaak het? Die naam wat jy vir jouself gemaak het? Hoe invloedryk jy was? Of jy dit reggekry het om voor jou dood al jou aardse besittings af te betaal? Of jy vir jou kinders 'n baie groot erfporsie kon agterlaat?
Hierdie woorde het by my opgekom:
"sodat die beproefdheid van julle geloof,
wat baie kosbaarder is as goud wat vergaan maar deur vuur gelouter (gesuiwer) word,
bevind mag word tot lof en eer en heerlikheid
by die openbaring van Jesus Christus;" 1 Petrus 1:7
Hierdie woorde staan net na die woorde:
"Daarin verheug julle jul, al word julle nou -- as dit nodig is -- 'n kort tydjie bedroef onder allerhande beproewinge (toetse),"
Ek het besef....ek sal kan sê ek het 'n suksesvolle lewe gehad, wanneer daar eendag GOUD (getoetsde vetroue in God) in my karakter gevind kan word. Wanneer al die lewe se swaarkry, harde werk, hartseer, liefde, geduld, omgee vir die rondom my, en vertroue te midde van moeilike dinge wat ek moes oorkom - my lewe sodanig gevorm het - dat Jesus se suksesvolle taak in my lewe raakgesien sal kan word en mense sal kan sê: "Kyk wat het God bereik in hierdie feilbare ou", net soos in die woorde: "wanneer Hy kom om verheerlik te word in sy heiliges en bewonder te word in almal wat glo, in daardie dag; want ons getuienis het by julle geloof gevind." (2 Thess 1:10)
"maar as die Seun van die mens kom, sal Hy wel die geloof op die aarde vind?" (Luk 18:8)
"Want die skepping wag met reikhalsende verlange op die openbaarmaking van die kinders (seuns) van God." (Rom 8:19)
Kyk, vir myself lyk dit steeds soos 'n onbereikbare taak, veral omdat ek nie die een is wat die werk doen nie (ek is maar net die bewerkbare grond), en ek nie dink mense hierdie tipe geloof altyd in my eie lewe raaksien nie, maar ek weet:
"omdat ek juis hierop vertrou, dat Hy wat 'n goeie werk in julle begin het, dit sal voleindig tot op die dag van Jesus Christus;" (Filippense 1:6)
"By mense is dit onmoontlik, maar by God is alle dinge moontlik." (Mattheus 19:26)
Deur Heinrich Ferreira op Thursday, September 25, 2008 1 boodskappe (Los 'n boodskap deur hier te kliek) Skakels na hierdie artikel
Deur Heinrich Ferreira op Wednesday, September 24, 2008 0 boodskappe (Los 'n boodskap deur hier te kliek) Skakels na hierdie artikel
Deur Heinrich Ferreira op Tuesday, September 23, 2008 2 boodskappe (Los 'n boodskap deur hier te kliek) Skakels na hierdie artikel
Een van die beste maniere om 'n nuwe land jou eie te maak is om dit met jou voete te doen. As 'n mens so langs die stille oseaan (letterlik die Still Oseaan - nie die Atlantiese of die Indiese een nie) in die veld loop, die vars seelug inasem en die soet geur van die lente in jou neus kry, dan besef jy weer wie jy is en waaroor die lewe gaan.
Een ding wat ek hierdie jaar meer wil waardeer, dan is dit die lente en die somer. Die koue het nou net lank genoeg aangehou en is besig om nou finaal voor die felle aanslag van die lente te swig... Die warm weer kruip nader en bring saam met dit lewenslus en 'n begeerte om die pad te vat en koers te kies na die naaste woud, voetslaanpad of "Creek". Net laas Vrydag nog het ek na werk Bunnings (hardeware winkel) toe gejaag om vuurmaakhout te koop om ons kaggel te stook teen die koue, en gisteraand het ons weet ons lugverkoeler aangesit in die huis net om af te koel. Die minimum en maksimum temperatuur was 22 en 25 grade. Baie lekker.
Net daarom besluit ek, so 'n mooi dag kan net nie gemors word nie - en toe kies ons koers na die Royal National Park suid van Cronulla en Botany Baai. Ons het die Grand Pacific Drive roete gevolg wat deur die Nasionale Park loop en langs die suidkus afbeweeg.. Dit is reeds in 1879 as 'n nasional park verklaar, wat dit die oudste nasionale park, naas Yellowstone in Amerika maak (Die Kruger Park in Suid Afrika is in 1903 gestig). Die park is oop vir die publiek en dit kos $11 per kar om daar in te kom. Daar is ook oornagplekke vir stappers in die park en die permitte kan daarvoor by die parkeraad verkry word. Ons het besluit om sommer 'n deel van die "Coast Track" te stap.
Hier is nou 'n voorstel vir 'n lekker opwindende naweek waarin julle ten volle kan ontlaai:
Neem die trein tot by Cronulla, vat dan die veerboot vanaf Cronulla tot by Bundeena en stap vanaf Bundeena die 26 km roete langs die kus oor 2 of meer dae tot by Otford, vanwaar mens weer die trein kan terugneem Sydney toe. Mens kan by Wattamolla of Era oornag.
Dis 'n pragtige roete en julle kan gerus na al my fotos gaan kyk wat ek die naweek daarvan geneem het.
Hier is 'n paar van die mooistes...
Langs die pad is die lekkerste watergat, amper soos die wat ons altyd in die Waterberge teegekom het - die water drup hoeka nogal so uit die rotse hier oral langs die voetpad.
Mens kom na 'n stap van so 4 km vanaf Wattamolla by ongerepte weggesteekte strande uit. Jy voel kompleet asof jy dit nuut ontdek het soos wat jy deur die heldergroen fynbos afdaal na die blou-blou water van die klein baai.
Langs die pad kom jy allerlei insekte teë...onder andere 'n kokkerot agtige insek wat 'n muis die skrik op die lyf sal jaag.
Die roete loop op plekke langs hoë kranse wat skerp afdaal na die blou branders doer onder. Die kinders geniet die avontuur - want dis nie eentonige paadjies nie, maar hulle kan klim en klouter - ons het 8.8 km afgelê - en toe ons terug was by die huis het hulle nogsteeds rondgehol.
Ons het die heerlikste weer gehad op Saterdag. Mens waardeer die son, want dit maak mens sommer lus vir die lewe en die natuur. Fynbos sien mens oral langs die pad, met die mooiste pers vygies.
Hierdie sonnige dag het my laat dink aan die' liedjie van een van my gunsteling sangeresse - Helene Bester.
Voel jy die son op die velde
Die lente is weer in my huis
En ek stap deur somerstrate
Ruik die vars van blommeplate
Jy is hier by my
Sien jy die fynbos se glimlag?
Die groen van 'n blaar wat nie wag
Jy kyk weer in my oë
Alles voel weer soos vroeër
Ek nooi jou sonneskyn
Maak 'n draai
Kom woon in my
Bly net hier,
moet nooit verdwyn
Hou my vas, ja vou om my
O liewe sonneskyn
Die lewe is soos goeie wyn
Saam sal ons hande mekaar vat
So stap ons deur elke dag
En ek weet jy sal my mond soen
Op my voorkop en dit weer doen
Na die tyd het van die braafste kinders en een van die pa's (nie hierdie een nie!) in die ysige water van die watergat ingegaan-en-vinnig-weer-uitgegaan.
Deur Heinrich Ferreira op Sunday, September 14, 2008 0 boodskappe (Los 'n boodskap deur hier te kliek) Skakels na hierdie artikel