Adra is ’n verteenwoordiger van ondernemings wat ’n direkte belang in skuldinvordering het. Ons het tot die saak toegetree weens die groot belang van ’n regverdige en gebalanseerde regsproses in die opdwinging van ooreenkomste waarin debiteure kontrakbreuk gepleeg het deur nie-nakoming van hul skuldverpligtinge.
In pas met die Grondwet word krediet in Suid-Afrika aan ’n wye spektrum individue verleen, ook individue wat nie sekuriteit vir skuld kan bied nie. Dit is veral hier waar BBB’s as regsproses gebruik word as die enigste alternatief tot beslaglegging op die debiteure se roerende of onroerende bates.
Ingevolge die Wet op Landdroshowe kan ’n debiteur toestem tot ’n BBB as verstekvonnis (dus ’n vonnis wat in die afwesigheid van die debiteur gedoen kan word) in paaiemente wat die debiteur steeds in staat stel om sy maandelikse noodsaaklike verpligting teenoor homself en sy afhanklikes na te kom.
1. Is daar in die interpretasie van die wetgewing in terme waarvan ’n debiteur toestem tot ’n BBB en ’n BBB toegestaan word, voorsiening gemaak vir geregtelike oorsig (oorweging van die saak deur ’n landdros) oor die proses?
Adra het toegetree tot die aansoek ten einde die hof behulpsaam te wees in die ondersoek en debat om die korrekte interpretasie van die onderskeie bepalings te vind.
Die feit dat die onderskeie debiteure toegestem het tot die jurisdiksie van howe anders as die hof wat andersins jurisdiksie oor hul werkgewer sou hê.
Hoewel Adra simpatie met die applikante het, is sy toetrede ten behoewe daarvan om die korrekte uitleg vir die onderskeie statutêre bepalings te vind ten einde in die toekoms regsekerheid vir die bedryf en debiteure te bewerkstellig.
Volgens die applikante was daar nie voldoende geregtelike oorsig in die toestaan van die BBB’s nie aangesien die BBB’s deur die klerk van die hof en nie ’n landdros nie toegestaan is.
Die applikante argumenteer dat die individu se reg tot geregtelike oorsig nooit deur ’n gebrek aan kapasiteit geskend mag word nie.
Hulle argumenteer verder dat die 17de respondent (Flemix) sake na howe wat normaalweg nie jurisdiksie oor die werkgewers van die 2de tot 16de applikante se werkgewers sou hê nie, verskuif deur die gebruik van toestemming tot jurisdiksie as onregmatige metode om te verseker dat hul sake aangehoor word deur ’n hof wat meer goedgunstig teenoor die krediteure sal wees.
Die saak, ongeag welke party suksesvol is, sal ’n geweldige impak op die kredietbedryf en die ekonomie van die land in die algemeen hê.