Hoofwerke van Juan Ramón Jiménez, 'n towenaar van briewe Huidige literatuur
Aanhaling deur Juan Ramón Jiménez.
Wanneer 'n internetgebruiker na 'hoofwerke Juan Ramón Jiménez' soek, dui die resultate op sy drie bekendste titels. Naamlik, Die sonore eensaamheid (1911) Platero en ek (1914) y Dagboek van 'n pasgetroude digter (1916). In hulle is dit moontlik om die berugste kenmerke van sy styl te identifiseer: subjektiwiteit, perfeksionisme, kontemplasie, soeke na die ewigheid en "die skoonheid van lelikheid".
Dit kan egter binne enige literêre oorsig baie bevooroordeeld wees om hom slegs tot die genoemde publikasies te beperk. Dit is immers die lirieke van 'n wenner van die Nobelprys vir letterkunde. Wat meer is, in elk van sy kreatiewe stadiums —Sensitief (1889 - 1915), intellektueel (1916 - 1936) en waar (1937 - 1958) - het in sy tyd verskeie belangrike geskrifte gepubliseer.
1 Die lewe van Juan Ramón Jiménez
1.2.1 Die hartebreker
2 Literêre verhoë van Juan Ramón Jiménez
2.1 Sensitiewe verhoog (1898 - 1915)
2.1.1 Die sonore eensaamheid (1911)
2.1.3 Ander werke uit die sensitiewe stadium van Jiménez
2.2 Intellektuele verhoog (1916 - 1936)
2.2.1 Dagboek van 'n pasgetroude digter (1917)
2.2.2 Ander werke uit die intellektuele stadium van Juan Ramón Jiménez
2.3 Ware verhoog (1937 - 1958)
2.3.1 Titels van die ware verhoog van Jiménez
2.3.2 Legende (1978 - nadoodse ondersoek)
Die lewe van Juan Ramón Jiménez
Hy is gebore in Moguer, Spanje, op 23 Desember 1881. Sy ouers, Víctor Jiménez en Purificación Mantecón López-Parejo, was besig met die wynhandel. Klein Juan Ramón het die laerskool in die Colegio de Primera y Segunda Enseñanza de San José bygewoon. Later is hy na die "La Rábida" Instituut (Huelva) en studeer hy hoërskool aan die San Luis Gonzaga Akademie in Puerto de Santa María.
Aanvanklik het Jiménez geglo dat sy roeping skilder; Met die oog daarop verhuis hy in 1896 na Sevilla. In 'n kort tydjie voltooi hy egter sy eerste prosa- en versgeskrifte en word hy later 'n bydraer tot verskillende Andalusiese koerante en tydskrifte. In parallel, begin - deur oueroplegging - die loopbaan van die regte aan die Universiteit van Sevilla (Hy het dit in 1899 verlaat).
In 1900 hy verhuis na Madrid, waar hy publiseer Nymphaeas y Siele van violet, sy eerste twee boeke. Dieselfde jaar het in diepe depressie verval na die dood van sy vader en die verlies van alle familiebates in 'n dispuut met die Banco de Bilbao.
Jiménez is gevolglik opgeneem in 'n psigiatriese hospitaal in Bordeaux en later in die Sanatorio del Rosario in die Spaanse hoofstad. In werklikheid, depressie was 'n gereelde siekte gedurende die digter se lewe. Veral na die uitbreek van die burgeroorlog met die daaropvolgende konsolidasie van die Franco-diktatuur en die dood van 'n neef in daardie oorlogsagtige konflik.
Voordat hy 'n ware Casanova geword het, die Andalusiese skrywer was baie verlief op Blanca Hernández Pinzón, in sy verse die "wit bruid" genoem. Later het hy 'geen onderskeid getref' of oorsprong, beroep of huwelikstatus vir sy liefdesverhoudinge nie. Hy het hulle van alle soorte gehad: getroude vroue, enkellopende vroue, buitelanders, en selfs - volgens José A. Exposito, sy redakteur - selfs met nonne.
Literêre verhoë van Juan Ramón Jiménez
Sensitiewe verhoog (1898 - 1915)
Donjuán de Jiménez se ervarings was belangrik as gevolg van die lirieke wat dit weerspieël, veral in Hou van boeke (1911-12), gestruktureer in 104 gedigte. Hierdie stadium was die vrugbaarste van die Huesca-skrywer. Daarin weerspieël hy die modernistiese stroom en die literêre simboliek van daardie tyd saam met die klaarblyklike invloed van Gustavo Adolfo Bécquer.
ook aan die einde van hierdie stadium die Franse simbolistiese invloed wat vergestalt word deur intellektuele soos Charles Baudelaire of onder andere Paul Verlaine. Gevolglik is daar in sy werke 'n groot belang van die landskap en geïdealiseerde hulpbronne, waar weemoed 'n konstante gevoel is.
Die sonore eensaamheid (1911)
Dit is een van die minste bestudeerde digbundels van Jiménez, maar nie minder relevant nie. Aangesien die vorms in die stuk, sowel as die inhoud daarvan, die digter se afstand van die modernistiese 'erfenis' weer bevestig. Daarom verteenwoordig hierdie werk die opening van 'n baie astrante poëtiese vernuwing vir sy tyd.
"Die aandgoud word pienk;
die groente is stil en die blou is koud;
en in die illusie van die son vlieg 'n vlinder
elegies, bedagsaam, deursigtig "...
SOLEDAD SONORA WERK ...
Platero en ek (1914)
Dit word deur akademici beskou as een van die belangrikste liriese tekste in Spaans aller tye. Net so beteken dit vir Jiménez 'n oorgangstuk van literêre modernisme na 'n ekspressiewe vorm gelaai met edele sentimente en beskrywende digtheid. Dus, Silwersmid Dit klink na 'n kinderverhaal, maar dit is beslis nie (beweer die skrywer self).
Aan die ander kant, ondanks voortdurende verwysings na sy geboorteland Andalusië en sekere persoonlike toevallighede, ook nie 'n outobiografiese weergawe nie. In werklikheid het Jiménez 'n waarlik verhewe prosapoësie geskep, wat nie 'n chronologiese volgorde het nie. Maar dit lyk asof die tyd ewig vooruit gaan, waar begin en eindig deur die seisoene voorgestel word.
"Platero is klein, harig, sag; so sag aan die buitekant dat 'n mens sou sê dat dit van katoen gemaak is, wat nie bene het nie. Net die straalspieëls van sy oë is hard soos twee swart glaskewers "(…)" Hy is sag en snoesig soos 'n seun, soos 'n meisie ... maar droog en sterk van binne soos 'n klip ".
Platero en ek (klassiek)
Ander werke uit die sensitiewe stadium van Jiménez
Hartseer arias (1902).
Afgeleë tuine (1904).
Intellektuele verhoog (1916 - 1936)
In hierdie tydperk - so deur homself gedoop - die Andalusiese digter is diep gekenmerk deur verskeie belangrike gebeurtenisse. Die eerste, sy eerste ekspedisie na Amerika en die benadering tot die Angelsaksiese poësie van onder meer outeurs soos Blake, Yeats, E. Dickinson en Shelley.
Die tweede geleentheid was sy huwelik met Zenobia Camprubí, sy getroue metgesel tot sy laaste jare. Uiteindelik het die see 'n belangrike motivering geword, want vir Jiménez het die oseaan lewe, privaatheid, alleenheid, geluk en ewige huidige tyd beteken.
Dagboek van 'n pasgetroude digter (1917)
Soos die naam aandui, In hierdie werk het Jiménez die impak uitgespreek deur sy onlangs voltooide huwelik met Camprubí. Op dieselfde manier het die moderniteit van New York sy opvatting van die wêreld verander en gelei tot die ontstaan ​​van 'n liriek sonder ornamentele byvoeglike naamwoorde. Waar die gebruik van naakte naamwoorde bedoel is om elementêre beelde op te wek.
Daarbenewens Juan Ramón Jiménez distansieer hom van tradisionele digvorme tot nadeel van 'n verrassende en innoverende mengsel van subgenres (vandaar die betekenis daarvan). So 'n kombinasie simboliseer die onophoudelike chaotiese gewoel van 'n metropool vol kontraste. Spesifiek, val die liriese vorms in hierdie werk saam:
Dagboek van 'n digter ...
Ander werke uit die intellektuele stadium van Juan Ramón Jiménez
Geestelike sonnette (1917).
Klip en lug (1919).
Ware verhoog (1937 - 1958)
Dit het begin met die ballingskap van Jiménez met sy vrou na die Amerikaanse vasteland weens die Spaanse burgeroorlog. Daarom, 'n verandering van energie in die lirieke is tasbaar, 'n digter wat baie geraak en bedroef is deur die gebeure in sy land. Gevolglik het sy skeppings meer mistiek, deurdag en geestelik geword.
Om sake te vererger, is sy vrou in 1956 oorlede ná 'n lang stryd teen kanker.. Om hierdie rede was sy depressie van so 'n aard dat hy nie eers die Nobelprys vir letterkunde verwerf het 'n paar dae voordat hy weduwee was nie. Daardie introspeksie en verlatenheid het die digter vergesel tot die dag van sy dood, wat op 29 Mei 1958 plaasgevind het.
Titels van die ware verhoog van Jiménez
Stemme uit my lied (1945).
Totale stasie (1946).
Dierlike agtergrond (1949).
'N Meridiaanheuwel (1950).
legende (1978 - nadoodse ondersoek)
Hierdie boek verdien spesiale vermelding omdat dit die volledige hersiening is wat Juan Ramón Jiménez self van sy werk (1896 - 1956) uitgevoer het. Dit is uitgegee deur Antonio Sánchez Romeralo en het later 'n verbeterde uitgawe in 2006 ontvang deur María Estela Arretche..
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Books » Hoofwerke van Juan Ramón Jiménez