Sondag ry ek en Irma, en ŉ paar ander vriende, op Corina se uitnodiging toe in die rigting van die Cradle of Humankind (die Mensdom se Wieg?) om beeldhouwerke by die Nirox Foundation se park te gaan besigtig. Daar is ’n beginsel in Midrasj wat geken word as “kal. v’homer”—“lig tot swaar.” As gevolg van verslegtende toestande in sy oorlogsekonomie, wat na hongersnood en tekorte in verskeie lewensmiddele sal lei, sal hy ’n stelsel van streng rantsoenering instel en sodoende die ruiter op die swart perd word (Op. 6:5). Eendag sal al die stryd en aanvegtinge verby wees: En God sal al die trane van hulle oë afvee, en daar sal geen dood meer wees nie; ook droefheid en geween en moeite sal daar nie meer wees nie, want die eerste dinge het verbygegaan (Op. 21:4). Op 16 Desember 1964 verskyn die eerste resensie van “Katastrofes”, deur Anna van Zyl, in “Die Volksblad”; op 18 Desember bespreek J.L. Steyn dit in “Die Vaderland”.