Hier is meer oor skryf karakters in fiksie
Nie elke karakter is krities vir die plot nie, en dit is goed
Karakters word deur beide vertelling en dialoog in 'n werk van fiksie uitgebeeld. Hulle kan plat of klein wees, of rond en groot, met meer diepte ontwikkel. Die persona word geopenbaar deur die karakter se antwoorde op konflik, deur dialoog, en deur beskrywings.
Karakters in fiksie kan baie rolle en doeleindes hê, almal van hulle dikteer deur die skrywer se voorneme en styl, en werk saam om die plot op die voorgrond te plaas.
Die hoofkarakter is die hoofkarakter, die held of heldin van die storie. In sommige gevalle ervaar die leser die storie deur hierdie karakter se oë. In ander kan die protagonis slegs een van verskeie karakters wees waarvan die perspektief beskryf word.
Die protagonis hoef nie 'n karakter te wees met wie die leser identifiseer nie. Hy of sy kan 'n ware held wees, maar kan ook 'n karakter wees wat die leser verontagsaam weens 'n sekere karakterfout of omstandigheid. Dink Becky Sharp in Vanity Fair . Sy het nuwe terme vir die term genadeloos gegee, maar kom aan, 'fis up'. Was jy nie net vir haar 'n bietjie wortel nie?
In baie genres - veral maar nie uitsluitlik fantasieë, spanningspanne, spioen romans, misdaadverhale en raaisels nie - die protagonis word ontplof teen 'n antagonis . Die antagonis kan 'n werklike onsedelike of bose persoon wees, soos dr. Moriarty in die Sherlock Holmes-verhale, maar hy kan ook 'n welbeduidende maar dominerende ouer of selfs 'n lomp idioot wees wat onophoudelik in die weg van die protagonis staan.
Die bottom line is dat die antagonis in stryd is met die held of heldin in die plot, en soms behels die storie baie ernstige kanse wat lewens- of doodsituasies behels. Shakespeare se Iago in Othello is 'n goeie voorbeeld, maar 'n protagonis kan ook 'n hele groep mense wees: die regering, 'n kultus of 'n misdaadsindikaat.
In sommige werke word karakters nie as volkome besefde mens of fantastiese wesens geskep nie, maar eerder as metafore vir 'n bepaalde menslike kwaliteit. Here Voldemort in die Harry Potter-boeke is nie bedoel om gesien te word as 'n ten volle begaafde persoon nie, maar eerder as 'n metafoor vir die verskriklike uitkoms wat voortspruit uit scoring en die krag van liefde teenstaan.
Karakters as plot toestelle
In sommige gevalle bestaan ​​karakters hoofsaaklik vir die doel om die storie van een plot na die volgende te verskuif. Hierdie karakters word net sketsies voorgestel. Hulle is plat karakters-een- of tweedimensionele. Dit is nie wie hierdie man is of hoe hy voel nie, maar wat hy doen, maak dit saak.
Skrywers skep gewoonlik karakters wie se enigste doel is om die protagonis te motiveer om die aksies wat die storie vorentoe beweeg, te neem. 'N Goeie voorbeeld van hierdie tipe plat karakter is Scar in The Lion King. Vergelyk hom met Simba, 'n ronde karakter. Jy het Simba geken . Scar ... miskien nie so baie nie.
Sommige stories is gebou rondom 'n tyd, 'n plek of 'n situasie wat vereis dat sekere soorte karakters teenwoordig moet wees. Hierdie karakters kan nie verskriklik belangrik wees vir die plot of die tema nie, maar hulle afwesigheid sal tog gevoel word.
Stel jou voor 'n storie wat plaasvind in 'n hotel omgewing sonder die insluiting van minstens 'n paar lede van die hotel personeel. 'N Storie wat plaasvind op 'n ruimteskip wat na Mars gaan, sal onvolledig wees sonder ten minste 'n skets van die skip se kaptein, al is hy nie 'n hoofkarakter nie. Iemand kan tydens 'n bankhok geskiet en doodgemaak word. Sy identiteit, gevoelens, gedagtes en diepte is nie belangrik vir die plot nie, maar die feit dat hy 'n noodlottigheid was, sou wees.
Hoe om karakters te skep
Wees duidelik in jou eie gedagtes oor jou karakter se doel in jou werk voordat jy begin skryf en 'n karakter skep . Hoekom en hoe beweeg hy jou plot na die eindstreep? Jy kan begin om hom uit te vlug wanneer jy daardie vraag beantwoord het, en jy sal waarskynlik hierdie gedeelte van die proses 'n bietjie tyd wil gee as hy jou protagonis is.
Woon saam met hom vir 'n paar dae of selfs 'n paar weke voor jy die eerste sin van die pen kry. Soos gebeure in jou lewe ontvou, vra jouself af wat hy sou doen of hoe hy in dieselfde omstandighede sou reageer. Leer hom ken.
Alhoewel dit belangrik is om jou protagonis se persoonlikheidstrekke en haar motivering, belangstellings en talente volledig te ken en te verstaan, sal jy baie minder detail benodig vir 'n karakter wat net as 'n plot toestel dien. Jy hoef nie jou wiele te draai nie, wat dompel in wat haar laat merk.
Soos iemand wat al ooit 'n suksesvolle werk van fiksie geskryf het, sal jou vertel, jou maag is 'n kragtige instrument. En min of enige konsep van fiksie is perfek die eerste keer. Meer as waarskynlik, sal jy 'n rowwe konsep uitsteek, en hersien dit twee, miskien selfs drie keer.
As 'n karakter in jou bladsye skynbaar uit nêrens spring terwyl jy die eerste konsep skryf, hoekom moet jy hom nie vir 'n rukkie daar uitsit nie? Jou onderbewussyn kan jou probeer om iets te vertel. Hy kan later belangrik wees, en bied 'n draaipunt. Jy kan hom verlaat en as hy blykbaar oorbodig is, gee hom die byl wanneer jy jou finale konsep voorberei. U kan hom later later uitskryf as dit blyk dat hy niks het om te bied nie.
Maak nie saak hoe belangrik of onbeduidend jou karakter is nie, wees seker die persoon is konsekwent en geloofwaardig binne jou storie se parameters. Motivasies en aksies moet saamwerk sodat die leser nie verward en gefrustreerd gelaat word nie.