2.1 Ander gebruike
2.2 Hafnium vrye sirkonium
Menslike weefsels kan hierdie metaal maklik verwerk wat dit geskik maak vir gebruik in inplantings. Een so 'n toepassing is die gebruik van oxinium, 'n sirkonium-niobium legering wat doelbewus geoksideer word om 'n verweringsbestande, hoë integriteit sirkoniumoksied oppervlak te lewer vir gebruik in heup of kniegvervangingstoestelle. Die keramiekoppervlak verminder die verwering van die poli-etileen teenoppervlak terwyl die substraat die sterkte en smeebaarheid van 'n metaal behou.
Sirkonium word ook gebruik in die molekule Aluminium-Sirkonium-Oktachlorohydrex GLY, wat as reukweermiddel gebruik word.
Hafnium vrye sirkonium[wysig | wysig bron]
Die kristalstaafproses (of Jodiumproses), is deur Anton Eduard van Arkel en Jan Hendrik de Boer in 1925 ontdek en was die eerste nywerheidsproses vir die kommersiële voorbereiding van suiwer pletbare metalliese sirkonium. Dit is later deur die Kroll-proses vervang.
Sirkonium soos dit in die natuur voorkom bestaan uit vier stabiele isotope en een baie langlewende radio-isotoop (96Zr). Die tweede mees stabiele radio-isotoop is 93Zr met 'n halfleeftyd van 1.53 miljoen jaar. Agtien ander radio-isotope is ook al geëien. Die meeste hiervan het halfleeftye van minder as 'n dag buiten 95Zr (64.02 dae), 88Zr (63.4 dae) en 89Zr (78.41 ure). Die primêre vervalmodus voor 92Zr en die primêre modus daarna is beta verval.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Sirkonium&oldid=1579957"
Die bladsy is laas op 5 Augustus 2017 om 11:21 bygewerk.