Life in the Universe: Wetenskap en geloof
Die verklarende krag van die wetenskap het dramaties duidelik geword toe Isaac Newton (1642-1727) sy drie bewegingswette (en sy gepaardgaande konsep van universele gravitasie) geformuleer het. Hierdie wette het die planetêre bewegings eenvoudig, elegant en akkuraat beskryf. Vir baie het dit gelyk of die wetenskap uiteindelik alles sal kan verklaar. Dit het aan die moderne mens van daardie tyd 'n geweldige vertroue in die rasionele vermoëns van die mens gegee. Sou daar iets vir die mens onmoontlik wees? Die uitsonderlike krag van die rasionele brein was weer sigbaar toe Albert Einstein (1879-1955) sy relatiwiteitsteorieë vroeg in die twintigste eeu geformuleer het. Sy model kon die kosmos oënskynlik tot 'n baie hoë vlak van akkuraatheid beskryf.
Ten spyte van hierdie problematiek, streef die meeste wetenskaplikes daarna om die wette van die natuur so akkuraat moontlik te beskryf en so goed moontlik te verstaan. Neem byvoorbeeld die lang debat oor die ontstaan van die kosmos wat gedurende die middel van die vorige eeu in wetenskaplike kringe gewoed het. Daar was twee sieninge oor die kosmos wat beide groot steun geniet het, naamlik dat die kosmos staties is en dat dit met die Groot Knal (Big Bang) begin het. Vir baie wetenskaplikes het die Groot Knal model te veel ooreenkoms met die Christelike skeppingsverhaal getoon. Dit was juis 'n Christen (Katolieke) wetenskaplike (Georges Lemaître) wat hierdie model die eerste maal geformuleer het. Tog het verskillende tipe waarnemings omtrent die agtergrondradiasie uiteindelik die skaal ten gunste van die Groot Knal teorie laat swaai.
Vir baie Christene is die Groot Knal model nie net gemaklik versoenbaar met die Bybel nie; hulle (veral Christen filosowe) is van mening dat dit 'n sterk saak vir die bestaan van God maak. Tog stem alle Christene nie daarmee saam nie. Daar is sommige wat van mening is dat ons die skeppingsverhaal in Genesis1 net op een manier kan verstaan, naamlik dat God die kosmos sesduisend jaar gelede in ses letterlike sondae geskep het. Hulle dink dat daar net een korrekte manier is om die Bybelse teks te verstaan en voel dat alle ander verklarings die waarheid van die Bybel in gedrang bring. Wat hulle nie besef nie, is dat hulle ook in 'n sekere paradigma vasgevang is waarvolgens net een bepaalde siening korrek is. In werklikheid is die teks oop is vir 'n verskeidenheid interpretasies (dink aan die "gaping" siening, die dag-as-tydperk siening ens.). Soos met die heliosentries-geosentriese debat is dit duidelik beter om daardie interpretasies van die teks te aanvaar wat inpas by die wetenskaplike verstaan van die kosmos. Uiteindelik sal God se openbaring in die Skrif tog nie van sy openbaring in die natuur verskil nie (Ps. 19).