Die proef het onteenseglik bewys dat stambehandeling op struike en in 'n mate op bome 'n effektiewe metode vir die beheer van Mesquite is (Vorster, 1979, 1981 & 1985), maar dat die toepassing daarvan op groot skaal deur die volgende faktore in 'n mate beperk word:
Grondbehandeling as 'n alternatiewe chemiese beheermetode is ook op die proef gestel. Dit behels dat die onkruiddoder onder die plante in die grond geplaas word en sodra dit reën, word die onkruiddoder deur die water opgelos en na die wortels afgevoer en opgeneem.
Grondbehandeling was egter onsuksesvol om Mesquite in die Noordwes-Karoo te beheer (Vorster, 1979, 1981 & 1985). Hierdie verskynsel kan egter me aan die onkruiddoder op sigself toegeskryf word me, maar eerder aan die lae en wisselvallige reënval van die gebied. Trouens, die gebied was feit1ik die hele proefperiode aan 'n rampdroogte onderhewig. Die nadeel van hierdie metode is dus dat dit in die Noordweste te stadig reageer met die gevolg dat die plante kans kry om peule te produseer, wat die probleem in die toekoms kan vererger.
Bemoedigende resultate is op die struike verkry terwyl die op die bome teleurstellend was (Vorster, 1981 & 1985). In die algemeen het die onderste blare van die bome afgeval, terwyl die boonste helfte feitlik nie gereageer bet nie. Laasgenoemde verskynsel kan waarskynlik toegeskryf word aan die feit dat die masjien nie in staat was om die onkruiddodermengsel bo in die bome te plaas nie.
'n Nadeel van hierdie chemiese beheermetode is dat die tyd van toediening vir suksesvolle toepassing krities is. Toediening kan slegs op windvrye dae en normaalweg slegs in die oggend wanneer temperature nog nie hoog is nie, geskied.