Skryf-Safarie: Dieremaniere. – I scrap 2
(To my English readers/friends: I translated this piece in English. Please scroll down and enjoy)
UIT TROMPIE SE DAGBOEK
Donderdag oggend het my Mam my van alle kante bespied terwyl ek my briefies gelees en geskryf het toe ons geloop het. Ghumpf, wonder wat is haar probleem?
Sy brom binnensmonds iets van bloed in my skryfwerk!
Maandag oggend: Mam sit my nekband met my lisensie om my nek. Wonder waarheen ons gaan? Ek spring ewe opgewonde in die kar.
Ha, dis n bekende plek waar ons stop. Ek pluk my ma gou straat toe voordat ons by die dokter ingaan. Sjoe, langs die dokter is daar n begrafnisondernemer. Daar is massas mense wat rondstaan langs n lang slap swart motor. Die mense huil vreeslik veral die manne! Hul laat my sommer benoud voel.
Mam sê:” Kom jong, voordat die stoet begin ry moet ons aan die anderkant wees.”
Terug by die dr. Hul het so n oulike plek waar ons, al die laaste nuus kan lees. Ek skryf n paar notas terug. Ons gaan in. Mam laat my op die skaal klim.
“Haai jong Trompman, jy het wraggies n kilogram verloor!” Ek sit styf langs Mam op die bank.
Die dokter kom na ons toe. Mam verduidelik van die bloed.
Dr: “Ons moet n sampeltjie neem sodat ek kan sien.”
Ons drie gaan buite toe. Ek lees verder briefies, dr het n bakkie om sampel op te vang en Mam bly vir my sê:” Piepie nou! Komaan. Toe nou Trompie!” Aha, ek kry toe n lekker leesding. Ek duik diep die bos in. Met wat ek my briefie pos het dr vinnig my briefie opgevang in die bakkie. Sy nooi ons in haar kamer in. Hierdie keer is ek gladnie skrikkerig nie. Mam vertel die dr van die bloed.
Ooo, die dr is baie goed. Sy praat mooi met my. Sy kyk in my mond en oë, luister na my hartklop en voel my maag. Sy steek n afêre agter in my in. Lees glo hoe warm n hond kry!
Dr sê: “Ek gaan nou Trompie se prostaatkliere ook voel en kyk of alles normaal voel. O maar jy is n soet hond. Jy staan so mooi stil. Ek kan sien dit voel nie aangenaam as ek so diep voel nie. Daar’s hy. Alles voel goed. Nou gaan ek gou die urine toets.” Weg is sy. Sy trek, woeps, die deur voor my neus toe.
Ons wag so tien minute voordat dr terugkom.Terwyl ons agter die toe deur wag . kom en gaan honde en mense verby die toe deur. Ek snuif diep onder die deur deur. Sou nogal almal wou dagsê maar Mam wil nie oopmaak nie.
Die uitslag is half goed en half nie te goed nie. Daar is nie tekens van stene nie maar daar is regtig heelwat bloedselle dus alles is nie te goed nie. Nou is ek vir twee weke op antibiotika om die infeksie wat daar mag wees op te klaar. As daar na twee weke steeds bloed is moet daar X-strale geneem word om te kyk of daar gruis of stene is .
Fingers crossed dat dit opklaar.
Dit was n lekker besoek aan die dr. Ek is bly ons was nie by die man dr nie. Hy het nie veel simpatie nie en hy praat ook te veel.
Nou ja dagboek dit was n besige dag gewees. Ek gaan nou lekker saam met Mam op haar stoel ontspan voordat ons tweetjies inkruip vir die nag.
FROM TROMPIES DIARY
Thursday morning, my Mum looked at me from all sides while I read my notes and wrote some back while out walking. Ghumpf, wonder what’s her problem?
She muttered something about blood in my urine!
Monday morning: Mum put my collar with my license on. Wonder where we’re going? I jump equally excited in the car.
Ha, that’s a familiar place where we stop. I pulled my mom into the street before we went to the doctor.
Wow, next to the doctor is an undertaker. There were masses of people standing around next to a long black car. The people cried terribly, especially the men! They made me feel uneasy.
Mum said, “Come on before the procession starts we must be on the other side.”
Back at the dr, they have a beautiful place where we can read all the latest news. I write a few notes back. We’re going in.
Mum pulled me on the scale: “Hey Trompie, you lost a kilogram!!”
I sat tightly next to Mum on the couch.
The doctor came. Mum explained the blood.
Dr: “We need to take a sample so I can have a look.”
The three of us went outside. I read more notes, the Dr holding a small kidney bowl to catch the sample.
Mum kept saying: “Peewee now! Come on. Come on now, Trompie! ” Aha, I found a good new read. I dived deep into the bush. Just when I answered the mail, the Dr. quickly caught my letter in the bowl.
She invited us into her room. This time I’m not nervous at all. Mom explained the whole situation.
Ooo, the Dr. is perfect. She spoke in a pleasant voice. She looked in my mouth and eyes, and listened to my heartbeat and felt my stomach. She pushed something in my behind to take a reading of how warm I was inside!
Dr said: “I’m going to feel Trompies prostate and see if everything feels normal. Oh, but you are a sweet dog. You are so good. I know it does not feel pleasant when I go so deep. That’s it. Everything feels good. Now I’ll test the urine sample.” She went out of the door. She pulled the door closed right in front of my face!.
We waited about ten minutes before Dr came back. While we were waiting, l heard dogs and people behind the closed door coming and going. I sniffed under the door, I wanted to greet everyone, but Mum would not open the door.
The result was half good and half not so good. There were no signs of stones, but there was a lot of blood cells, not so good at all. Now I’m on antibiotics for two weeks to clear up any infection. If there are still signs of blood after two weeks, they will take X-rays to see if there is gravel or stones.
Fingers crossed that it persists.
It was a nice visit. I’m glad we did not see the male Dr, he isn’t very sympathetic and he talks way too much.
Well, diary it had been a busy day. I’m going to relax with Mom in her chair before the two of us go to bed for the night.
Author scrapydo2.wordpress.comPosted on 2018-05-17 2018-05-17 Format GalleryCategories Afrikaans, Dogs, Lê-Jou-Eier:, UitdagingTags diere, gedrag, skryf, Trompie
33 thoughts on “Skryf-Safarie: Dieremaniere.”
2018-05-22 at 10:20 am
Trompie, you take now and rest. We don’t want anymore blood in your urine. Hope you are feeling better now. From Heidi and Amanda
2018-05-23 at 7:18 am
Trompie sends his love back. I seems that it doesn’t hurt. He still has blood in the urine after been treated for a week. Hope the next week it clears up because he got a two week prescription of antibiotics.
2018-05-23 at 9:16 am
Yes, hope that it fixes it completely! My Scotty had a diagnosis of diabetes after a urinal infection. But it sounds like Trompie is quite well otherwise.
2018-05-23 at 9:36 am
He is a healthy dog in general except for being allergic to certain plants which is comes and goes. Could be the medication, which he gets when having a scratchy time, affecting his kidneys. I’ll see how it goes after this week which ends on Monday.
2018-05-23 at 11:59 am
It must be a worry to you when he is sick and a lot of medicines have side effects. Give him a hug from me.
2018-05-22 at 5:25 am
Trompie ek het al stene gehad en wens dit jou nie toe nie. Hoop die briefies is het nie meer bloed in nie
2018-05-22 at 7:32 am
Ek hoop ook dat dit oplos. Lyk gelukkig nie of hy seer het nie.
2018-05-19 at 8:17 am
Jy het dit nou so oulik beskryf. Ek hoop Trompie is gou beter. Gee vir hom ‘n lekker vryf van my af, siende hy nie van drukkies hou nie.
2018-05-19 at 8:25 am
Sal so maak. Hy mag wel teen my bors aan nestel, moet hom net nie styf vasdruk nie.
2018-05-19 at 9:36 am
Twee van my hondjies wil heeltyd geknuffel word. Hulle is eintlik ‘n pyn. Die swart een hou nie daarvan nie. Wys net hoe elkeen maar sy eie geaardheid het.
Pingback: Kameel – Hondedag – Toortsie, Kameel en Bokbaaivygie se blog
2018-05-17 at 12:40 pm
Dis so oulik geskryf, dankie dat jy Trompie se inskrywing met ons deel, Scrapy.
2018-05-17 at 10:06 pm
Dankie, dis hy wat my op die diermaniere laat besluit het. Ek gaan dit vanmiddag(Vrydag) ook aan my skryfgroep voorlees.
2018-05-17 at 10:41 am
Ag liewe land scrapy, beide ek en Trompie is bevoel en getoets en is op antibiotika. Sê vir Trompie ek moes drie dae in hospitaal bly en daardie drip is ‘n pyn as jy elke kort-kort agter ‘n bossie wil induik. Hoop antibiotika werk en hy word gou gesond.
2018-05-17 at 1:52 pm
Ai tog Trompie, ek hoop die antibiotika maak jou gou-gou weer gesond en kry jou aan die huppel.
2018-05-17 at 10:01 pm
Hy huppel nog steeds maar ek hou niks van die idee nie.
2018-05-18 at 6:35 am
Nee, dis aaklig wanneer ons diere siek is.
2018-05-18 at 7:47 am
Dis n groot bekommernis. Hy kou tot sy pille ewe gedwee. Kan hom sommer ekstra vasdruk(waarvan hy nie veel hou nie, hy’s sy nooi se kind wat ook nie van vasdruk hou nie)
2018-05-18 at 7:48 am
Ag, liewe Trompie, ons hou duim vas dat hy gou beter sal wees.
2018-05-18 at 8:58 am
2018-05-17 at 1:53 pm
Kameel, nou sien ek jou al om die hospitaal loop met ‘n drupsakkie in die hand om die bossies by te kom. Beterskap toegewens.
2018-05-17 at 3:01 pm
Dankie Hester. Dit was nou nie bossies nie maar half naak gang af met my drip op wieletjies…en meetpot in die hand was ‘n gesig op sigself.
2018-05-17 at 3:19 pm
Dis horribaal. Is jy al by die huis?
2018-05-17 at 3:44 pm
Ja, tienuur vanoggend ontslaan. Sit nou lekker op relaxer toegedraai in duvet en kyk IPL.
2018-05-17 at 3:45 pm
Ek is bly jy’s beter.
2018-05-22 at 5:22 am
Die briefies kan nou gemaklike gepos word
2018-05-22 at 7:34 am
Ha ha, daars nog maar probleme.
2018-05-22 at 7:38 am
Sterkte met die honde kind
2018-05-22 at 7:59 am
Dankie ek bekommer maar.
2018-05-17 at 9:59 pm
Ha ha, dit sal nogal iets wees om te sien
2018-05-18 at 6:34 am
2018-05-17 at 10:03 pm
Sjoe, dis nie aangenaam nie. Ek hoop nie Trompie moet gedrip word nie. Hoe gaan dit nou met jou? Gladnie goed om te hoor jy moes drie dae in hospitaal bly nie. Sterkte vir jou!
Previous Previous post: Lê-Jou-Eier: Skryf-Safarie. Dieremaniere.
Next Next post: Baby Talk now Toddler Talk: Baby Sitting and shopping