3 -eskader (RAF) tydens die Tweede Wêreldoorlog - Geskiedenis Podcasts - 2022
3 -eskader (RAF) tydens die Tweede Wêreldoorlog
Nr. 3 -eskader was een van die stigter -eskader van die Royal Flying Corp in 1912. Teen 1939 was dit 'n vegvliegtuig wat met die Hawker Hurricane toegerus was. Gedurende die winter en lente van 1939-40 het dit die Groot-Brittanje behou, maar toe die groot Duitse offensief op 10 Mei 1940 begin, was die 3de eskader een van verskeie ekstra eenhede wat na Frankryk gehaas is. Tien dae later was die eskader terug in die Verenigde Koninkryk en het byna sy hele krag verloor tydens die ineenstorting.
Eers terug in Brittanje is die eskader na Skotland gestuur om weer toe te rus en te hergroepeer. Op 21 Julie 1940 is die "B" -vlug van nommer 3 -eskader losgemaak om die kern van nommer 232 -eskader te vorm. Eers toe ek weer sterk was, is nommer 3 -eskader gebruik om die groot vlootbasis by Scapa Flow te bewaak, wat tot April 1941 in Skotland gebly het.
In daardie maand het die eskader teruggetrek suidwaarts, met twee jaar se nagvegterpligte begin. Enkelvliegtuie was nie regtig geskik vir die nagvegterrol nie, omdat hulle nie die ruimte gehad het vir die AI -radar of die uithouvermoë om lang patrollies uit te voer nie. Die eskader nr. 3 bly egter tot Junie 1943 in diens, toe dit as 'n tifoon -eskader die offensief aanval en vyandse skeepvaart aanval en dag en nag indringer -missies oor Frankryk en die Lae Lande aanval.
In Junie-September 1944 het die eskader na defensiewe operasies teen die V-1 Flying Bomb herlei, nadat die Hawker Tempest onlangs ontvang is. Aan die einde van die V-1-offensief het die eskader na die vasteland getrek, by die 2de Tactical Air Force aangesluit en vegbommenwerpers vir die res van die oorlog agter vyandelike linies geveg (hierdie plig was bekend as 'gewapende verkenning', met die klem op die "gewapende").
Julie 1939-April 1941: Hawker Hurricane Mk I
April 1941-Mei 1943: Hawker Hurricane Mk IIC
Februarie 1943-April 1944: Hawker Typhoon IB
Februarie 1944-April 1949: Hawker Tempest V
3 September 1939-10 Mei 1940: Vegvliegtuig-eskader gebaseer in die VK
10-20 Mei 1940: Kort ontplooiing in Frankryk
23 Mei 1940-April 1941: Rus en toerus in Skotland, daarna verdediging van Scapa Flow
April 1941-Junie 1943: Nagvegter en indringer pligte
Junie 1943-Junie 1944: vegvliegtuie oor Kanaal, Frankryk en Lae Lande
Junie-September 1944: Anti V-2 pligte
September 1944: gewapende verkenningspligte by die 2de Tactical Air Force
28 Augustus 1936-2 Mei 1939: Kenley
2 Mei-2 September 1939: Biggin Hill
17 September-10 Mei 1940: Croydon
17 Desember 1939-10 Februarie 1940: Afskeiding na Hawkinge
10 Mei-20 Mei 1940: Merville (Frankryk)
20 Mei-23 Mei 1940: Kenley
23 Mei-2 September 1940: Wick
14 September-9 Oktober 1940: Turnhouse
9-12 Oktober 1940: Dyce
12 Oktober 1940-7 Januarie 1941: Castletown
2 Januarie-29 Maart 1941: Afsondering na Sumburgh
7-10 Januarie 1941: Skeabrae
10 Februarie-3 April 1941: Castleton
3 April-3 Mei 1941: Martlesham Heath
3-13 Mei 1941: Debden
13 Mei-23 Junie 1941: Martlesham Heath
23 Junie-9 Augustus 1941: Stapleford Tawney
9-Augustus 1941-14-Augustus 1942: Hunsdon
14 Augustus-21 Augustus 1492: Shoreham
21 Augustus 1942-14 Mei 1943: Hunsdon
14 Mei-11 Junie 1943: West Malling
11 Junie-28 Desember 1943: Manston
28 Desember 1943-14 Februarie 1944: Swanton Morley
14 Februarie-6 Maart 1944: Manston
6 Maart-6 April 1944: Bradwellbaai
14-28 April 1944: Bradwellbaai
28 September-1 Oktober 1944: B.60 Grimbergen
1 Oktober 1944-2 April 1945: B.80 Volkel
26 April-21 Junie 1945: B.152: Fassberg
10-20 Mei 1940: duur ontplooiing na Frankryk
28 September 1944: Keer terug na Frankryk met die 2de Tactical Air Force
Lêer: Personeel van No.121 (Eagle) Squadron kyk toe terwyl drie Spitfire Vbs by RAF Rochford in Essex kom land, na 'n vegvliegtuig oor Noord -Frankryk gedurende Augustus 1942. D9509.jpg
115 Squadron RAF word op hierdie webwerf gelys as een van die vele RAF -eskaders waarin RAAF -personeel tydens WW2 gedien, geveg en gesterf het.
Die Empire Air Training Scheme het tydens die Tweede Wêreldoorlog tienduisende vliegtuigbemanning verskaf vir die Royal Air Force (RAF) se lugoorlog in Europa. Terwyl 'n aantal sogenaamde artikel XV-nasionale eskader in Fighter-, Bomber- en Coastal Commando's van die RAF geskep is, is die meerderheid Australiese vliegtuigbemanning saam met hul Statebond-kollegas na RAF-eskaders as individuele bemanningslede gestuur, waar hulle sou ' beman 'gereeld met 'n baie multi-nasionale vliegtuigbemanning wat bestaan ​​uit mans van regoor die kommune. Grondpersoneel is op dieselfde manier aangewys.
115-eskader het sy oorsprong in die Eerste Wêreldoorlog, maar is gedurende die tussenoorlogse jare ontbind, net voor die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog. Dit was toegerus met die robuuste en betroubare tweemotorige Vickers Wellington medium bomwerper, waarmee dit 'n wye verskeidenheid aanvalle uitgevoer het, insluitend mynlegging. Dit is kortliks by Coatsal Command aangeheg. Later het dit die Gee -navigasiehulp beproef wat die navigasie -akkuraatheid en dus die doeltreffendheid van bombardemente dramaties verbeter het.
Vanaf 1943 was die eskader toegerus met die Lancaster Mk II, wat maklik geïdentifiseer is deur die feit dat dit Bristol Hercules se lugverkoelde radiale enjins gehad het, eerder as die vloeibare verkoelde Rolls Royce Merlins waarmee die Lancaster die meeste verband hou.
Teen die einde van die oorlog het 115 Lancaster MK I en III's bedryf en twee van hierdie vliegtuie het onderskeidelik 97 en 105 soorte aangeteken, ver bo die gemiddelde.
115 -eskader het een van die beste operasionele diensrekords in Bomber Command gehad.
Dit het 261 bombardemente en 27 mynaanvalle uitgevoer, bestaande uit 4678 Lancaster -soorte. Dit was die tweede grootste aantal soorte in Bomber Command. Waarskynlik het die tweede grootste hoeveelheid bomme laat val, ongeveer 23 000 ton. Die eskader het 110 vliegtuie (2,4 persent) in hierdie aanvalle verloor. Die meeste verloor in die hele Bomber Command. Ed note dit sal deur ander eskaders betwis word en hang af van hoe 'verliese' bereken word. Nog 22 Lancasters is in ongelukke vernietig.
Nr. 115-eskader het na die oorlog voortbestaan ​​tot 1949 toe dit weer toegerus was met die Avro Lincoln. Meer inligting oor sy na-oorlogse aktiwiteite is in die MoD-skakel in die sybalk.
Doodsberig: Poolse oorlogsveteraan gedien in artillerie en twee RAF -eskaders
Wladyslaw (Walter) Swirski het 'n reputasie gekry as 'n storieverteller en dit is geen wonder nie. Sy lewe was gelyk aan die leeftyd van verskeie mans.
Die sakeman van Waterdown, wat op 5 Desember 2020 op 99 & 8212 oorlede is, het tyd in 'n Siberiese arbeidskamp deurgebring nadat die Russe die helfte van Pole in beslag geneem het ná die aanvang van die Tweede Wêreldoorlog in 1939.
Bevry nadat die Duitsers die Sowjetunie aangeval het, het hy in die artillerie gedien in die Slag van El Alamein wat aan die einde van 1942 tot die nederlaag van die Duitsers in Noord -Afrika gelei het.
Daarna het hy as vlieënier opgelei en Lancasters en muskiete onder die RAF gevlieg, wat saam met die 300 Poolse bomwerper -eskader en die 307 Poolse nagvegters -eskader diens gedoen het.
Opdragte het gesien hoe die Pole Berlyn en Berchtesgaden bombardeer, voedsel vir die honger Nederlanders in Operasie Manna laat aflaai en Britse PoW's terug na Brittanje vervoer.
Later behaal hy sy lugvaartingenieursgraad in Engeland, en nadat hy na Kanada gekom het, werk hy aan die Avro Arrow, wat in 1959 deur die Diefenbaker -regering gekanselleer is. Swirski het 'n konstruksiemaatskappy bestuur, die Waterdown Village Plaza in 1963 gebou en#8212 gebaseer op sy eie ontwerp en#8212 en 'n paar ander besighede bedryf. Hy het ook vyf tale gepraat, was aktief in sy kerk en was 'n byeboer.
Ek kyk na die dinge wat hy gedoen het — wow — hierdie man het alles deurgemaak, " sê sy dogter Mary Swirski, wat haar pa se papiere saamstel. Hy het soveel dinge gedoen. "
Die oorlogsverhaal van Swirski is oorvertel deur The Flamborough Review, The Memory Project en 'n Oral History Project deur Crestwood, 'n privaatskool in Toronto.
Swirski is gebore op 7 Mei 1921 in Bogdanowka, naby die Russiese grens. Sy ouers, Michael en Maria, was welvarende boere. Sy vader was 'n Poolse offisier in die Pools-Sowjet-oorlog van 1919-1921.
Swirski het gesê sy pa het hom aanbeveel dat hy Russies leer, en dit het handig te pas gekom toe die Russe hom, sy ouers en broer Joseph in beslag geneem het en hulle in 1940 na Siberië verban het.
Swirski het gesê sy gesin het 'n maand lank in 'n veemotor deurgebring na 'n kamp in 'n Siberiese woud. As dit nie was vir voedsel wat familielede vir hulle gegee het nie, het hy gesê dat hulle sou honger gesterf het.
Hulle gee nie minder om as ons sterf of lewe nie, en hy sê.
Die deuntjie het verander nadat die Duitsers Rusland in Junie 1941 binnegeval het. Al die Poolse mans is deur die Russe na 'n saal gebring en is meegedeel dat hulle almal vriende is omdat hulle 'n gemeenskaplike vyand het. Hy en sy pa het opleiding in artillerie by die Poolse leër begin. Swirski het na Palestina gekom om by genl Wladyslaw Anders se leër aan te sluit.
Die Slag van El Alamein is op 23 Oktober 1942 van stapel gestuur. Dit het begin met intense artillerievuur en Swirski het aan The Review gesê, " Vir twee dae kon ek niks hoor nie. " Hy is later in die arm gewond toe sy artillerie -eenheid na Italië verhuis.
In 1943 is hy na Skotland om as vlieënier op te lei. Hy het eers Lancasters in die 300 -eskader gevlieg. Hy is oorgeplaas na die 307 -eskader, met die Mosquito -bomwerper/vegter. Hy het gesê dat die eskader gekies is om Berlyn te bombardeer weens die behendigheid van die muskiet.
"Ons moes Hitler laat weet dat hy nie onaantasbaar is nie," het Swirski gesê.
Hy het teruggekeer na 300 eskader en het 'n paar ontstellende ervarings beleef. Sy vliegtuig het neergestort by terugkeer van 'n missie omdat sy landingsgestel nie gewerk het nie. Die Lanc het aan die brand geslaan en hy moes uit die vliegtuig gehaal word omdat hy sy knieë beseer het.
In 'n sending oor Frankryk is hy deur 'n Duitse vegter in albei bene geskiet en moes hy weer uit die vliegtuig gesleep word toe dit terug in Engeland beland het.
Ek kon nie my bene lig nie, en hy herinner hom. My stewels was vol bloed. "
Die Lancasters is later toegerus met Amerikaanse gewere en sy eskader is aangewys om Berteschgaden, Hitler se huis in die Beierse Alpe te bombardeer. Sy bevelvoerder was gretig om die gewere teen Duitse vegters te probeer en het hom aangesê om te vertraag na die bombardement sodat die vegters kon inhaal. Hy onthou dat die Amerikaanse gewere hul sterkte bewys het.#8212 Hy het gesê dat twee vegters wat by die Lanc ingehaal het, vinnig neergeskiet is.
Na die oorlog het Swirski 'n aanbod om terug te keer na die kommunisties-beheerde Pole verwerp en met sy Engelse bruid Ethel na Hamilton gekom. Hulle verhuis in 1951 na Waterdown
Swirski word oorleef deur sy kinders, Susan, Andrzej, Ted, Mary, Anna, Paul en Katherine, 13 kleinkinders, ses agterkleinkinders. Hy is in 2007 deur sy vrou Ethel en sy broer Joseph in 1986 oorlede.
Suid -Afrikaners in die Royal Air Force – 1939 tot 1945
Daar is 'n sarkastiese gesegde in die weermag – "Karma is 'n teef! .
Gestapo -lid Johannes Post, beul van Sqn -leier Rodger Bushell (bekend as 'Big X ' terwyl hy die hoofvlug was " The Great Escape "), op die oomblik dat die doodsvonnis tydens die verhoor van Post aangekondig is. Hy is opgehang.
Roger Bushell, 'n gebore Suid -Afrikaner, was 'n advokaat in Londen en het by die RAF aangesluit toe oorlog verklaar is.
Roger Bushell was voor die oorlog lid van die RAF as lid van die RAF Auxillary Air Force, hy was 'n lid van die 601 (County of London) eskader waarna ook verwys is as die " miljoenêrs " eskader wat voor die oorlog in Hendon gebaseer was. Net voor die oorlog het dit na Biggon Hill verhuis.
Hy het die beroemde ontsnapping uit die Duitse krygsgevangenekamp, ​​Stalag Luft III, gelei. Hy was 'n slagoffer van die Stalag Luft III -teregstellingsgroepe toe die ontsnapte krygsgevangenes gevange geneem en teruggebring is.
Roger Bushell en 'n seleksie van nog 49 geallieerde krygsgevangenes wat by hierdie groot ontsnapping betrokke was, is in opdrag van Adolf Hitler tereggestel deur die Duitse Gestapo (geheime polisie). byeenkomste vir die hantering van krygsgevangenes, is majoor Johannes Post saam met 13 ander Nazi -amptenare tot verantwoording geroep en almal is doodgemaak.
Verhaal vir die Suid -Afrikaanse legioen deur Peter Dickens. Beeld kopiereg Topham.
Groepskaptein P H "Dutch " Hugo (links), bevelvoerder van nr. 322 Wing RAF, en Wing Commander R "Raz " Berry, wat die leiding van die vleuel in Januarie 1943 oorgeneem het, in gesprek te Tingley, Algerië. Petrus Hendrik Hugo, 'n Suid-Afrikaner, het in Februarie 1939 aangesluit by die RAF vir 'n kortdienskommissie. is in November 1941 op kommando nr. 41 -eskader RAF geplaas, en neem toe die leiding van die Tangmere -vleuel oor in April 1942, maar word (vir 'n tweede keer) neergeskiet en gewond kort daarna. By herstel word Hugo vleuelleier in Hornchurch, maar word gou aangewys as leier nr. 322 in die komende inval in Noord -Afrika (Operasie TORCH). Hy neem die bevel oor die vleuel in November 1942 en dra aansienlik by tot sy oorwinnings telling oor Algerië en Tunisië. Van Maart tot Junie 1943 dien Hugo in die personeel by die hoofkwartier van die Noordwes-Afrikaanse kuslugmag, maar keer terug na bevel van 322 vleuel in Malta, Sicilië, Frankryk en Italië totdat dit ontbind in November 1944. Nadat hy 17 bevestigde en 3 gedeelde oorwinnings behaal het , het hy daarna by die personeel van die hoofkwartier van die Middellandse See -geallieerde magte aangesluit en die oorlog met die Central Fighter Establishment voltooi.
Kopiereg IWM -versameling.
King George VI verleen 'n kroeg aan die vlieënde beampte A Lewis Lewis se DFC tydens 'n prysuitdeling in Duxford, Cambridgeshire. Lewis, 'n Suid -Afrikaner, het pas teruggekeer na diens by die 249 -eskader RAF, nadat hy op 28 September 1940 neergeskiet en erg verbrand is, waarna hy self 18 vyandelike vliegtuie neergeskiet het.
Foto kopiereg IWM versameling.
Groepskaptein A G 'Sailor ' Malan, 'n Suid -Afrikaner wat 'n vlieënde aas van die Tweede Wêreldoorlog geword het tydens die Slag van Brittanje en die oorlog afgesluit het met 35 oorwinnings in die lug.
Matroos Malan was een van die suksesvolste vlieëniers van die oorlog en wen beide die DSO (Distinguished Service Order) met Bar en DSC (Distinguished Service Cross) met Bar. Malan is gebore in Wellington, Wes -Kaap. Hy sluit in 1924 of 1925 aan by die South African Training Ship General Botha as kadet (kadetnommer 168), waarna hy by die Union-Castle Line van die International Mercantile Marine Co. aansluit, wat hom later die bynaam van "Sailor " gee onder sy vlieënierkollegas.
Hier word hy afgeneem in die kajuit van sy Supermarine Spitfire in Biggin Hill, Kent.
Na die oorlog het Sailor Malan teruggekeer na Suid -Afrika om 'n hewige teenstander van apartheid te word, en in 1951, saam met die Suid -Afrikaanse Springbok ' Legioen, stig hy saam met die War Veterans Action Committee 'n protesgroep om 'n beroep op 'n 'n breër basis van oud-dienspligtiges, wat hulle die 'Torch Commando ' genoem het, as 'n taktiek om die Nasionale Party se beleid van Apartheid te beveg.
Op sy hoogte het die Torch Commando 250 000 mense geheg en 5 jaar aktief veldtog gevoer. Die grootste saamtrek wat 75 000 oud -WW2 -dienspligtiges buite die stadsaal in Johannesburg lok. Sailor Malan het tydens hierdie saamtrek gesê: "Die sterkte van hierdie byeenkoms is 'n bewys dat die mans en vroue wat in die oorlog vir vryheid geveg het, steeds koester waarvoor hulle geveg het. Ons is vasbeslote om nie die vrugte van die oorwinning te ontken nie. "
Dit het die regering van die dag effens ontstel, wat toe 'n geleidelike program begin het om die veterane en veteraanverenigings van die Tweede Wêreldoorlog te marginaliseer, wat hulle as 'n bedreiging beskou het.
Adolph ' Sailor ' Malan sterf in 1963 aan Parkinson se siekte.
Groepskaptein Adolph Gysbert "Sailor" Malan DSO & Bar, DFC & Bar (24 Maart 1910 - 17 September 1963), die Suid -Afrikaanse Tweede Wêreldoorlog 2 vlieënde aas in gesprek hier met vlugsersant Vincent Bunting by Biggin Hill in 1943 .
Vincent Bunting was een van 'n klein groepie 'swart' Britse en Statebond -vlieëniers wat tydens die Tweede Wêreldoorlog in volle gevegsrolle was - hy is in Junie 1918 in Panama gebore en het grootgeword in Kingston, Jamaika. Hy het by die RAF aangesluit by No 1 Recruitment Center, Uxbridge, op 26 Julie 1940. Hy is gekies vir vliegopleiding en het later 'n vegvlieënier geword, hoofsaaklik by RAF 611 Squadron.
Hierdie beeld van vroeë rasseherkenning getuig van Sailor Malan as nie net een van die mees gewaardeerde vegvlieëniers van die oorlog nie, maar ook die toekomstige tekens van Sailor Malan as 'n politieke vegter en kampioen vir rasse -gelykheid.
Matroos Malan het die Royal Air Force verlaat en in 1946 na Suid-Afrika teruggekeer. In die 1950's vorm hy 'n protesgroep van oud-dienspligtiges genaamd die " Torch Commando " om die National Party te beveg en planne om Kaapse bruin te verwyder. kiesers uit die gewone rol. Die Kaapse gekleurde franchise is beskerm in die Uniewet van 1910 deur 'n verskansde klousule wat lui dat daar geen verandering kan wees sonder dat 'n tweederde meerderheid van albei die parlementshuise bymekaar sit nie. Die nasionalistiese regering het met 'n ongeëwenaarde sinisme die Wet op die Hooggeregshof van die Parlement goedgekeur, wat die outonomie van die regbank effektief verwyder het, die Senaat met NP -simpatiseerders gepak het en sodoende die bruin mense ontkoppel.
In 'n toespraak tydens 'n massiewe saamtrek buite die stadsaal van Suid -Afrikaanse veterane in Johannesburg, het oorlogsheld "Sailor " Malan verwys na die ideale waarvoor die Tweede Wêreldoorlog geveg is:
Die krag van hierdie byeenkoms is 'n bewys dat die mans en vroue wat in die oorlog vir vryheid geveg het, steeds koester waarvoor hulle geveg het. Ons is vasbeslote om nie die vrugte van die oorwinning te ontken nie. "
Die Torch Commando het die stryd teen apartheid teen meer as vyf jaar gevoer. Op sy hoogtepunt het die kommando 250 000 lede gehad, wat dit een van die grootste protesbewegings in die Suid -Afrikaanse geskiedenis maak. Die regering van DF Malan was so ontsteld oor die aantal beoordelaars, staatsamptenare en militêre beamptes wat by die organisasie aangesluit het dat diegene in die staatsdiens of weermag verbied is om op te tree - op lang termyn het hierdie druk gelei tot die geleidelike erosie van die organisasie .
Ongelukkig beswyk Matroos Malan op 17 September 1963 as gevolg van die seldsame Parkinson -siekte waaroor daar destyds min bekend was.
Dit is nou tot die verleentheid oor sy behandeling as 'n Suid -Afrikaanse militêre held dat almal Suid -Afrikaanse militêre personeel wat sy begrafnis bygewoon het, aangewys het om die uniform van die pasgemaakte SAW te dra (die regering wou nie 'n Afrikaaner hê nie, soos Malan was, geïdealiseer in die dood uit die vrees dat hy 'n rolmodel vir toekomstige Afrikaaner -jeug sou word).
Alle versoeke om hom 'n volledige militêre begrafnis te gee, is van die hand gewys en selfs die Suid -Afrikaanse Lugmag het opdrag gekry om hom geen eerbetoon te gee nie. Ironies genoeg is hierdie optrede nou 'n bewys van hoe vreesbevange die regering vir hom as 'n politieke vegter geword het.
Vir diegene wat enige tyd tussen 1936 en 1945 by die Royal Air Force se 74 eskader gedien het, was hy die grootste leier van almal. As 'n klein teken van hul agting, het 28 van die oorblywende in Julie 1966 'n seremoniële swaard aan die eskader oorhandig by die Fighter Command in die hoofkwartier, ter nagedagtenis aan Sailor en ter ere van sy besonderse diens aan die eskader.
Die bedoeling is dat hierdie swaard as inspirasie dien vir die wat daarna kom, sodat sy hoë standaarde van moed, vasberadenheid en leierskap sal voortleef.
John Mungo Park (wat Sailor opgevolg het as bevelvoerder van 74 eskader) het gesê:
Wat ek van Sailor hou, is sy stil, ferm manier en sy koue moed. Hy het 'n buitengewone gesig en is 'n natuurlike vegvlieënier. "
Om die woorde van Mungo te lees, is amper om te hoor hoe die matroos se sterk, sterk klanke roep: 'Laat ons 'n koek sny. Laat ons dit maar hê! " asof die jare nie weggeglip het nie, en asof sy sterflike oorskot nie onder die Kimberley -son lê nie, so ver van die Engelse lug waarin hy so goed geveg het. Hy was 'n man wat meer as enige ander die leuse van 74 Squadron kon aanhaal en in alle waarheid kan sê:
"Ek vrees geen mens nie. "
Pragtige kleurfoto van Sailor Malan, een van Suid -Afrika se grootste vlieënde aas en nasionale held.
Hier is groepskaptein A G "Sailor " Malan, offisier bevelvoerder nr. 145 vleuel in Merston, en klim in die kajuit van sy Supermarine Spitfire voordat hy uit Appledram, Sussex, opstyg. Foto geneem omstreeks 1943.
Matroos Malan het na Suid -Afrika teruggekeer en ná die oorlog 'n sterk anti -apartheidskampioen geword. 'N Ware nasionale held wat die geskiedenis in Suid -Afrika vergeet het. Hy het in 1963 beswyk aan Parkinson se siekte (dit word vermoedelik vroeë aanvang veroorsaak deur stres) en hy lê nou onder 'n Kimberly -son.
Beeld kopiereg Imperial War Museum -versameling. Die ongelooflike kleur wat deur Tinus Le Roux gedoen is, en baie dankie dat u hierdie held nuwe lewe gegee het.
'N Ander opvallende Suid -Afrikaanse held en Victoria Cross -wenner, kaptein Edwin (Ted) Swales VC, DFC (op die foto saam met sy span) is in Inanda, Natal, Suid -Afrika gebore. Hy het na die Durban High School (DHS) gegaan en daarna aangesluit Natal Mounted Rifles en sien aksie in Afrika voordat hy na die Suid -Afrikaanse Lugmag oorgaan en daarna by die Royal Air Force (RAF) dien.
In 1945, terwyl hy by die RAF Pathfinders (nr. 582 -eskader) was, was kaptein Swales die meesterbommenwerper en kaptein van Avro Lancaster III PB538. Op 23 Februarie 1945, dieselfde dag as sy D.F.C. Die toekenning is gepubliseer, en Swales het die bomaanval op Pforzheim, Duitsland, gelei.
Swales ' Victoria Cross -aanhaling lui:
'Kaptein Swales was 'n baas en 'n bom van 8216 vliegtuie wat Pforzheim aangeval het op 23 Februarie 1945. As meesterbommenwerper het hy die taak gehad om die doelgebied presies op te spoor en riglyne aan die hoofmag te gee. bomwerpers in sy nasleep.
Kort nadat hy die teikengebied bereik het, is hy deur 'n vyandelike vliegtuig verbind en een van sy enjins is buite werking gestel. Sy agtergewere het misluk. Sy verlamde vliegtuig was 'n maklike prooi vir verdere aanvalle. Onverstoord het hy sy toegewezen taak duidelik en presies aangegee en riglyne aan die hoofmag gegee. Intussen het die vyandelike vegter die baan gesluit en weer geskiet. 'N Tweede enjin van Captain Swales se vliegtuig is buite werking gestel. Byna weerloos, het hy oor die doelgebied gebly en sy riglyne uitgereik totdat hy tevrede was dat die aanval sy doel bereik het.
Dit is nou bekend dat die aanval een van die mees gekonsentreerde en suksesvolle van die oorlog was. Kaptein Swales het sy missie egter nie as afgehandel beskou nie. Sy vliegtuig is beskadig. Sy spoed was so verlaag dat dit net met moeite in die lug gehou kon word. Die blindvliegende instrumente werk nie meer nie. Hy was ten alle koste vasbeslote om te verhoed dat sy vliegtuie en bemanning in vyandelike hande val en koers huis toe gesit.
Na 'n uur vlieg hy in 'n dun laag wolk. Hy het sy koers behou deur vaardig tussen die lae te vlieg, maar later is swaar wolke en onstuimige lugtoestande bereik. Die vliegtuig, wat nou oor 'n vriendelike gebied was, het al hoe moeiliker geword om dit te beheer, en dit verloor konstant hoogte. In die besef dat die situasie wanhopig was, het kaptein Swales sy bemanning beveel om op borgtog uit te kom. Die tyd was baie kort en dit het al sy inspanning vereis om die vliegtuig stabiel te hou terwyl elkeen van sy bemanning om die beurt na die ontsnappingsluik beweeg en in veiligheid valskerm val.
Die laaste bemanningslid het amper nie gespring toe die vliegtuig op die aarde neerval nie. Kaptein Swales is dood by die kontroles gevind. Onversetlik in die aanval, moedig in die gesig van gevaar, het hy sy plig tot die laaste gedoen en sy lewe gegee sodat sy kamerade kon lewe. "
'N Slag van Brittanje -held wat hom na die oorlog in Suid -Afrika gevestig het en dit sy tuiste gemaak het.
Vleuelbevelvoerder M N Crossley staan ​​voor 'n Hawker Typhoon in Gravesend, Kent. In 1940 het Crossley 22 vyandelike vliegtuie oor Frankryk en tydens die Slag van Brittanje neergeskiet terwyl hy saam met nommer 32 -eskader RAF, laastens as sy bevelvoerder, gevlieg het. Hy het in 1941 'n vleuel van Supermarine Spitfires gelei en is daarna as 'n toetsvlieënier vir die British Air Commission in die Verenigde State geplaas.
Hy keer in 1943 terug na Engeland om die voorgestelde Detling -vleuel te lei, maar sy operasionele vliegloopbaan is kortgeknip toe hy tuberkulose opdoen en hy immigreer na Suid -Afrika.
'N Ander Suid -Afrikaanse held, luitenant Albert Sachs – South African Air Force, gesekondeer na nr. 92 Squadron Royal Air Force, sit op sy Supermarine Spitfire Mark VIII in Canne, Italië. Op 5 Desember 1943 behaal Sachs die 99ste en 100ste oorwinning vir sy eskader toe hy twee Focke Wulf Fw 190's naby Pescara afskiet, voordat hy met 'n derde Fw 190 bots en gedwing word om te baal. Na 'n tydperk as 'n vlieënde instrukteur in die Verenigde Koninkryk, keer hy terug na Italië om kommando nr. 93 -eskader RAF van September 1944 tot Februarie 1945 te beveel.
Foto kopiereg IWM -versameling
Piek van die geveg in die 'Battle of Britain ', die Suid-Afrikaanse vlieënier, Albert G Lewis, van nommer 85-eskader gryp sy vlieënde helm uit die stertvliegtuig van sy orkaan, P2923 VQ-R, terwyl 'n lid van die grondpersoneel opwarm die enjin voor 'n uitstappie, Castle Camps, Julie 1940.
Foto Kopiereg IWM -versameling.
Suid -Afrikaners en mans en vroue van regoor die Gemenebest het allerhande rolle in die Tweede Wêreldoorlog in die Tweede Wêreldoorlog vervul, baie as 'n detachering van die SAAF op grond van die nodige vaardighede, en baie in baie gevaarlike rolle en#8211 soos hierdie foto onderskrif buitelyne.
Die bemanning van 'n Gekonsolideerde Bevryder B Mark VI van nr. 178 -eskader RAF, wat deelgeneem het aan die operasies om die Poolse Tuisleër weer per vliegtuig te voorsien tydens die Warskou -opstand. In 'n poging om hul vragte in Augustus 1944 in die middel van die swaar verdedigde stad op 'n afstand van minder as 500 meter te laat val, het die eskader groot verliese gely, en 9 vliegtuie is in minder as twee weke neergeskiet.
Die bemanning, gefotografeer op hul basis in Amendola, Italië, bestaan ​​uit (links na regs): sersant John Rush (vlieënier) van Newcastle-on-Tyne-sersant Derek Coates (draadlose operateur) van Manchester-sersant Peter Green (middelste bo-skutter) van Morden, Surrey-luitenant Keith Murray SAAF (navigator) van Johannesburg, Suid-Afrika Vlugsersant Derek Stuart RAAF (2de vlieënier) van Ascot Vale, Australië en Flight-Sersant Kenneth Pierce (stertskutter) van Pontypridd, Suid-Wallis.
Nog 'n beroemde Suid -Afrikaanse held en waarskynlik die beste vegvlieënier wat ons nog opgelewer het – Squadron Leader Marmaduke Thomas St. John "Pat " Pattle DFC & Bar (3 Julie 1914 - 20 April 1941) meer in hier is 'n Messerschmitt Bf 109E van III/JG 77 wat op die vliegveld in Larrissa, Griekeland, neergestort het, moontlik een van die twee wat deur die Suid-Afrikaanse eskaderleier neergeskiet is en#8220Pat " Pattle, die beampte wat bevelvoerend is na 33-eskader RAF op 20 April 1941.
Kopiereg van die IWM -versameling.
Foto uit 'n LIFE Magazine -artikel oor een van Suid -Afrika se grootste vlieëniers tydens die Slag van Brittanje in die Tweede Wêreldoorlog. Die artikel het gevolg op die Suid-Afrikaanse vlieënierbeampte Albert G Lewis en was getiteld 'A Pilot and his Hurricane ', hier is sy orkaan herbewapen. Die onderskrif lui " Drie pantsers, genaamd ' loodgieters, ' herlaai Orkaan se agt masjiengewere met ammunisiebande. Elke geweer kry 300 koeëls, genoeg om 15 sekondes te skiet, wat kortstondig is. Elke vliegtuig neem twaalf grondmanne om dit by te hou. "
Foto kopiereg LIFE tydskrif.
Wêreldoorlog 2. Eskaderleier J J Le Roux, bevelvoerder van die 602 -eskader RAF in die kajuit van sy Supermarine Spitfire Mark IX, "Betty ", te B11/Longues, Normandië. Le Roux, 'n Suid -Afrikaner, het in 1940 by No. 73 -eskader RAF in Frankryk aangesluit. Hy is twaalf keer neergeskiet, maar het in 1941 en 1942 agt vyandelike vliegtuie neergeskiet voordat hy by nommer 111 -eskader aangesluit het. RAF in Noord -Afrika. Hy beëindig sy tweede toer onder bevel van die eskader. Na 'n ruskans, het hy in Julie 1944 bevel gekry oor die 602 -eskader. Le Roux word oor die algemeen beskou as die vlieënier wat op 17 Julie 1944 Generalfeldmarschall Erwin Rommel in sy personeelmotor op die pad tussen Livarot en Vimoutiers aangeval en ernstig gewond het. die dag waarop hy ook twee Messerschmitt Bf 109's vernietig en nog twee beskadig het om sy oorwinning op 23.5 te bring. Op 29 Augustus 1944 het Le Roux in slegte weer opgestyg om bier vir sy eskader uit Engeland te gaan haal, maar hy was onderweg verlore.
Supermarine Spitfire Mark VIII, JF294, word van Kaïro na Kaapstad gevlieg deur die vlieënde offisier G E "Tiger " Camplin van RAF Transport Command Mediterranean Group, vir voorlegging aan die Suid -Afrikaanse regering. Van Maart tot September 1944 het Fg Off Camplin 'n aantal vlieënde demonstrasies in die Unie gehou en die vliegtuig is tydens die 'Liberty Cavalcades ' in 'n aantal dorpe uitgestal. JF294 is in Oktober 1944 na die SAAF oorgeplaas en is in 1948 aan die South African National Museum of Military History in Saxonwold oorgedra, waar dit tans vertoon word as � '
Kopiereg op foto – Imperial War Museum
Daar is groot Suid -Afrikaners, en dan is daar diegene wat op die skouers van groot manne staan, en hierdie man is een van hulle. Hierdie Suid -Afrikaner is waarskynlik die beste geallieerde vegter van die Tweede Wêreldoorlog, en staan ​​kop en skouers bo ander vegters, en hierdie nogal onbesonge held is inderdaad een van die grootste seuns van Suid -Afrika.
Eskaderleier Marmaduke Thomas St. John "Pat " Pattle DFC & Bar (3 Julie 1914-20 April 1941) was 'n Suid-Afrikaans gebore Tweede Wêreldoorlog vegvlieënier en vlieënde aas-vermoedelik die suksesvolste Wes-Geallieerde vegvlieënier van die oorlog.
Pat Pattle is gebore in Butterworth, Kaapprovinsie, Suid-Afrika, op 3 Julie 1914, die seun van Suid-Afrikaans gebore ouers van Engelse afkoms, sersant-majoor Cecil William John "Jack " Pattle (geb. 5 September 1884) en Edith Brailsford (1881–1962). Marmaduke was named after his maternal grandfather, Captain Thomas Marmaduke Pattle, who resigned his commission in the Royal Horse Artillery and emigrated to South Africa from England in 1875.