So kom ek, groot genieter van hierdie nosie van die moment van malheid, noem dit ook geskenk van die dood of letterkunde in die geheim (Derrida 2008), onlangs af op Mugabe wat die Gukurahundi (Zimbabwe 1980’s) as ’n “moment of madness” beskryf het. http://www.newzimbabwe.com (2009) stel: wanneer aand wil wys haar doel praktyk vaardighede, Wall-E kan nie wag om te speel! dit is maklik om te speel, net die afval wat verslaan muur-e gooi! En jy wonder hoe die stadkern behoue gebly het en waarom die Nazis nie hierdie rykdom ook gestroop het nie. ‘n Milosz voorfamilielid (Oscar Vladislas de Lubiez Milosz) het in Frans gedig : « Tous les morts sont ivres de pluie veille et froide » – die dooies is almal dronk van ‘n ou en koue reën. Ja, natuurlik ook die feit dat ek “in die apartheidsjare ” groot geword het. Dit het my baie gepla- in my stilte maar geskryf.of dit nou gedigte was weet ek nie!