Hy is immers soos ‘n verwaaide blaar, ‘n droë stoppel, ‘n stuk klere wat deur motte gevreet is, nie die moeite werd om met soveel aandag uit te sonder vir hierdie bitter lyding nie. Die Here se merk is op hom – daar staan letterlik in 13:27: “U plaas merke op die wortels van my voete (voetsole)” – sodat Job nêrens kan vlug waar die Here nie sy voetspore kan volg nie. In sy resensie van die stuk toe dit in die Markteater opgevoer is, het A.J. Opperman dit beskryf as die soort toneelstuk wat ’n mens meer as een keer moet sien omdat dit elke keer nuwe denke en interpretasie bied. Paulus begin sy brief aan hulle met ‘n gesprek met die gemeente wat uitmond in ‘n gebed. In dié gesprek loof hy God die Vader vir al die seëninge van die Gees wat daar in Christus Jesus aan ons gegee is (1:3-14). In sy gebed bid hy dat die gemeente van Efese God werklik sal kan ken (1:15-23).