Die krag van 'n onwillekeurige glimlag | Kaperjolle
Hoe behandel jy jou ouers?
Maryke van Rensburg, July 13, 2012
Eish, om vrou te wees!
Kaperjolle, October 18, 2008
Ek wil 'n Lorrie hê!
Maryke van Rensburg, September 30, 2008
Libido vir mans
Kaperjolle, January 14, 2009
Register van Pedofiele … hoe moeilik kan dit wees?
Kaperjolle, December 4, 2011
Die krag van 'n onwillekeurige glimlag
Kaperjolle — February 19, 2013
Vier weke gelede het ek die eerste steekpyn in my duim gevoel, maar oudergewoonte die geignoreer soos die spreekwoordelike stopstraat. Die naweek egter was dit nie net die duim aan die een hand nie, nee, dit was altwee duime en die wysvingers en laaste maar nie die minste nie, het die pinkie ook sy stuiwer in die pynbeurs begin gooi.
Daarom is ek vandag dokter toe, want ek het my vingers nodig. Ek tik, ek verf, ek skryf, pluk blomme, hou boeke vas as ek lees, maak kos en doen soveel dinge met my vingers dat 'n lewe met pynende vingers wat goed halfhartig vasvat, vir my ondenkbaar is.
Die dokter het die vingers hier en daar gedruk en gesê dis Osteo-Artrites – maar darem in die begin want daar's nog nie knobbels nie. Met daai woorde sien ek in my geestesoog my hande – wat ek nog altyd doodge'cream' het want ek is bang hulle lyk oud – met yslike knobbels en punte wat so na een rigting trek. 'n Sad …. sad ding om te sien.
Na ek by die apteek pille gehaal het, kruie ek deur die parkeer terrein terwyl ek grawe in die Dischem sak vir my dadelvinger en 'n goeie vriend stop langs my en maak asof hy my vreeslik uittrap oor my bestuursvernuf. Ek het gelag en klaar beter gevoel.
Toe ek by die huis kom, besluit ek om te gaan lê … maar al wat ek sien is daai knobbels op die hande en ek draai en draai en sukkel om te slaap. Skielik sien ek weer my vriend se kamma uittrap parade in die parkeerterrein en ek voel hoe my mondhoeke onwillekeurig lig en ek glimlag breed. Sy gesig met sy breë smile het die lelike beeld van die hande vervang en ek kon toe uiteindelik my middagslapie inkry.
Dankie Willie, jy het my vandag gelig toe ek dit nodig gehad het.
Tags: glimlagosteo artritis
Next post My Naweek Projek
Previous post Willemiena ('n ou Blog Pos van my op Litnet)
4 Comments on "Die krag van 'n onwillekeurige glimlag"
Ag ek weet dis nie die punt van die post nie, maar my hartjie gaan uit na daai alewige inspireerende vingers….