Vanmiddag net na middagete is ‘n nuwe babatjie vir ons gebore. Eerste enetjie aan seun se kant, dra sy pa en sy oupa se naam. Ons vierde kleinkind, almal seunskinders.
Ek lag en skryf terug, voel so effens verleë daaroor omdat dit so opgevat kan word. In ‘n land waar daar wel konings was met iets soos die tweede en derde agteraan sy naam. Alhoewel ons kleinseuntjie ‘n Koningskind is, is hy nie ‘n koning nie. Inteendeel, in Suid-Afrika was daar nie konings nie, verduidelik ek. Ons geskiedenis is baie jonger as julle s’n.
Ek moet egter bieg dat ek met die foto’tjie gespog het, al het ek nie geskryf dat hy die pragtigste babatjie is nie.
Ek sien ‘n ou pasgebore babatjie, perfek geskape, die mooiste neusie, ek is mal oor die ou mondjie. Ek wens ek kon die kombersie oopmaak en die vingertjies en toontjies tel, die sagte naeltjies sien wat geknip moet word want hulle krap hulself so maklik stukkend daarmee. My twee het altans. En vashou, al is ek bang ek laat so klein dingetjie val.
En ek dank die Here dat ons ou babatjie in die baie onveilige Suid-Afrika, wat tans in afgesper is, veilig gebore is.
Laat dit asseblief nie so gou opgaan soos in ander lande nie, laat die ou babatjie asseblief nie saam met baie aansteeklike mense in die hospitaal wees nie. Laat skoondogter asseblief veilig wees, sy kan nie nou aansteek nie. En hulle moet die gevaar gaan trotseer om ons ou kleinkindjie die wêreld in te bring.
Vir my is hy die mooiste babatjie in die hele wye wêreld en ek mag maar so dink, ek is sy ouma. Ek dink so van al drie sy nefies ook.
Vandag kyk ek so na die video’s wat die drie nefies vir hulle nuwe nefie gemaak het. Mens se oë skiet sommer vol trane, want ek sou dit in lewende lywe wou sien. Toe vra ek ouma soek video’s vir haar ook.
Vanaand stuur die drie vir ouma video-boodskappies, met woorde wat hulle, net soos vir hulle nefie, self uitdink. Sommer so voor die kamera dink en praat.
Ek dink hulle is die oulikste kleinkinders in die hele wye wêreld. Ek mis hulle te veel, wil hulle naby my hê. My vriende weet hoe seer my hart was toe ek nie kan waag om te gaan nie omdat ek ‘n virus onwetend kon saamvat en agterlaat.
Ek kyk so na sy neusie en mondjie en ek moet met my vriendinne saamstem, dit is ‘n Van Staden babatjie daai. Hy lyk soos sy pappa.
Manlief kom trots by die huis, daai babatjie is pragtig, lyk soos sy pappa, wat by implikasie beteken dat hy soos sy oupa lyk. Want seun lyk so baie na sy pa dat hy te vertelle het dat hy nie gebore is nie, hy is gekloon.
Hiermee wil ek sommer vir seun en sy vroulief laat weet dat ons so opgewonde is oor die babatjie, so lief vir julle is en wens dat ons daar kon wees, soos ons sou wees. Ons wens julle net die beste toe met die grootmaak van ons kleinkindjie. Die Here het vir hom, net soos vir sy drie nefies, ‘n baie spesiale ouerpaar gestuur.
Ons kan nie wag om te sien wat hy alles vermag onder julle wakende oë nie. mag die Here vir julle die wysheid gee om hom groot te maak.
Baie baie geluk. Ek kan dink jou hart is vandag hier in Suid-Afrika. Ek weet die Here behoed en bewaar ons kinders. Dankie vir interesante blogs. Sien uit na ‘n foto van die boetatjie.
Hy is die mooiste ou dingetjie. Ek deel nie sommer foto’s van die kinders en kleinkinders op die blog nie, maar, as jy jou e-pos vir my stuur, sal ek ‘n foto’tjie aanstuur. christa@taaldienste.com
Baie geluk met die nuwe kleinseun. So wonderlik dat alles goed gegaan het. Die mooi woorde het jou mooi gesindheid teenoor hom en sy ouers openbaar. Dit was vir my ‘n pragtige skryfstuk. Mag jy hom op druk en soen as jy hom sien.
Baie dankie, Gedigte, ons kan nie wag vir hierdie pandemie om pad te gee dat ons hom en sy ouers kan gaan druk en soen nie.
Dankie my kind, ek waardeer dit regtig baie. Ons verlang verskriklik baie. Sodra die virus se tande getrek word, is ons op die eerste vliegtuig Suid-Afrika toe. Intussen maak video-oproepe soos gisteraand die lewe vir ons twee makliker.