Die misdaadroman (dikwels ook speurroman, speurverhaal of spanningsroman genoem) is 'n literêre genre wat gewoonlik 'n misdaad en sy ondersoek en vervolging deur die polisie, 'n professionele speurder of 'n privaat persoon behandel. Die genre is oorspronklik in sommige taalgebiede, onder meer in Duitsland, by die "lae" literatuur gereken, maar is vanweë sy storie-elemente en sy psigologiese diepsinnigheid lankal eweneens deur literêre skrywers benut sodat die ou grense tussen die tipies voorspelbare ontspanningsliteratuur en die hoë genre vervaag het. Die swaartepunte en sienswyses van misdaadromans strek oor 'n wye spektrum en maak 'n indeling in 'n aantal subgenres noodsaaklik.
Speurverhaal en spanningsroman[wysig | wysig bron]
Speurverhaal[wysig | wysig bron]
Die tradisionele speurverhaal word deur 'n eenvoudige struktuur gekenmerk waarin die duidelike onderskeid tussen goed en kwaad sentraal staan. Die klemtoon van die verhaal lê steeds op die ontleding van die misdaad. Die verhaallyn begin met 'n versteuring van die openbare orde deur 'n moordsaak of enige ander ernstige oortreding. Die skrywer konfronteer die leser met die kompleksiteit van die misdaad - enige inligting oor die agtergrond word van die leser weerhou.
Die speurpersoon begin om op 'n groep verdagtes te konsentreer en gaan alle spore en leidrade na wat die misdadiger gelaat het. Gewoonlik word daar veronderstel dat geen moord of misdaad "perfek" kan wees maar eerder met 'n legkaart vergelyk moet word - die misdaad is moontlik op die ingewing van die oomblik gepleeg, en dit kán verstaan en gepeil word deur alle spore te lees. Selfs al het die skuldige sy misdaad deeglik beplan en vooruit gedink, beredeneer die speurpersoon die dinge met verstand, hou kop en gebruik sy vaardighede en ervaring om die misdadiger uiteindelik vas te trek en die openbare orde te herstel.
Die ondersoek is roetinewerk vir die speurpersoon wat self geen of min karakterontwikkeling of -groei ondergaan nie. Die leser word veral op intellektuele vlak bevredig deurdat hy die magspel tussen speurpersoon en misdadiger mag volg - totdat hy vasgetrap word, bly die skelm 'n bedreiging.
Spanningsverhaal[wysig | wysig bron]
Afrikaanse misdaadfiksie[wysig | wysig bron]
Terwyl daar in die 1950's nog baie Afrikaanse skrywers van misdaadfiksie was, is dié genre in die dekades daarna as minderwaardige ontspanningsliteratuur beskou - in teenstelling met ander markte waar misdaadromans al lank blitsverkopers is. Afrikaanse lesers het egter gaandeweg meer belang in die genre begin stel en aanvanklik na Engelse publikasies oorgeskakel. Dit was uiteindelik Deon Meyer, wat met sy werke lankal groot sukses in die buiteland behaal, wat die deure vir misdaadfiksie in Afrikaans oopgeskop het.
↑ Chris van der Merwe: Etienne van Heerden - Kikoejoe. In: LitNet - LeesKringe
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Misdaadroman&oldid=1400255"	Kategorie: Letterkundige genres	Navigasie-keuseskerm
BrezhonegDanskDeutschEspañolEestiEuskaraFrançaisGalego𐌲𐌿𐍄𐌹𐍃𐌺MagyarÍslenskaМакедонскиNederlandsNorsk bokmålPolskiPortuguêsRomânăРусскийSicilianuSlovenščinaWalon	Wysig skakels	Die bladsy is laas op 23 November 2015 om 10:29 bygewerk.