Dis lank reeds ’n feit dat spaarsamige watergebruik in Suid-Afrika en die res van Afrika noodsaaklik is. Suid-Afrika is ’n waterskaars land en onlangse rampspoedige droogtes het ons weereens herinner aan die noodsaaklikheid van uiters doeltreffende watergebruik.
Wat hieruit voortvloei, is die toepassing van aaneenlopende besproeiing. Lae-lewering druppers word in hierdie praktyk gebruik om lae-volume besproeiing oor ’n langer tydperk te doen.
“Uit ’n grondkundige oogpunt is die voordeel van dié tegnologieë dat ’n baie beter verspreiding van water onder die drupper moontlik is, wat tot ’n groter benatte area lei waaruit die plant water kan onttrek. ’n Groot voordeel hiervan is, soos reeds genoem, dat sanderige of klipperige grond, wat voorheen byna onbruikbaar was as gevolg van swak waterhouvermoë en -verspreiding, nou baie beter benut kan word. Dit is aangesien water teen ’n baie lae tempo toegedien kan word, wat toelaat dat verbeterde laterale verspreiding plaasvind voordat afwaartse verspreiding as gevolg van gravitasie voorkom.”
Die grootste voordeel van lae-lewering druptegnologie is dat dit aaneenlopende besproeiing moontlik maak deur die vloeitempo van water deur die stelsel só te verlaag, dat besproeiing oor ’n langer tydperk gedoen kan word.
Botha verduidelik dat ’n gewas se waterbehoeftes ’n tipiese klokkurwe volg, met gewoonlik ’n laer behoefte aan die begin en einde van die dag en ’n hoë behoefte gedurende die middagure. “Die watertoedieningstempo word egter konstant gehou, wat tot ’n oortoediening tydens lae-behoefte-tydperke en ’n tekort tydens hoë-behoefte-tydperke lei. Die benatte grondvolume sal egter vir die tekort kompenseer deurdat die bufferkapasiteit aangevul word in die tye wat die watertoediening hoër is as die onttrekking.”
Die tweede sone is die buffersone, oftewel die dieper sone onder en aan die buitekante van die wortelsone. “Teoreties sal ’n plant oor ’n sekere tydperk meer water onttrek as wat in die wortelsone toegedien word, met die gevolg dat die plant op ander plekke of in die buffersone gaan water soek. Dit het tot gevolg dat die ondergrond of buffersone begin om droër te word.”
Botha verduidelik dat indien die buffersone ’n sekere punt bereik, hierdie gedeelte aangevul sal moet word. Dit word tegniese besproeiing genoem en val buite die normale 14-uur besproeiing, wat beteken dat die balans van die 24-uur tydperk gebruik word.