Progression | KKNK Virtual Gallery 2021
If you think about it, just midding in the meantime (or) Progression
Ons begin ons reis na bewustheid en emosionele intelligensie deur die verskillende maniere waarop ons leef en verstaan, te herken. Deel van hierdie proses is die benaming van ons gevoelens en emosies.
Fadzai Muchemwa | Kurator
Hierdie uitstalling put sy verwysing uit soms-onverklaarbare menslike emosies en bewustheid. Ons begin ons reis na bewustheid en emosionele intelligensie deur die verskillende maniere waarop ons leef en verstaan, te herken. Deel van hierdie proses is die benaming van ons gevoelens en emosies. Dit blyk dat daar 'n naam vir elke gevoel en emosionele toestand wat ons nog ooit gevoel het, is. As daar sprake is van 'n tog dink ons aan hoe ons altyd op die punt van ons stoel is. Aan verandering. Aan verwondering. Aan ellende. Elk van die kunstenaars se werke gee vorm aan hoe ons kan dink oor wat hierdie emosionele toestande is. In sy Dictionary of Obscure Sorrows bied John Koenig die state van midding, wytai en die tussentyd aan. Hierdie drie verskillende emosionele toestande dien as 'n gids tot bewustheid en hoe die kunstenaar se onderwerp, tegniek en proses\uitvoering hierdie emosies kan navigeer.
Hierdie emosionele toestande word in The Dictionary of Obscure Sorrows so gedefinieer:
Midding v. intr. feeling the tranquil pleasure of being near a gathering but not quite in it—hovering on the perimeter of a campfire, chatting outside a party while others dance inside, resting your head in the backseat of a car listening to your friends chatting upfront— The feeling of being blissfully invisible yet still fully included, safe in the knowledge that everyone is together and everyone is ok, with all the thrill of being there without the burden of having to be.
Wytai n. a feature of modern society that suddenly strikes you as absurd and grotesque—from zoos and milk-drinking to organ transplants, life insurance, and fiction—part of the faint background noise of absurdity that reverberates from the moment our ancestors first crawled out of the slime but could not for the life of them remember what they got up to do.
The Meantime n. the moment of realisation that your quintessential future self isn't ever going to show up, which forces the role to fall upon the understudy, the gawky kid for whom nothing is easy, who spent years mouthing their lines in the wings before being shoved into the glare of your life, which is already well into its second act.
Dit laat 'n mens wonder hoe dit voel om gelukkig in die agtergrond in te verdwyn terwyl jy heeltemal aanwesig is en deel is van 'n groep. Mens vra jou af wat dit beteken om nooit die middelpunt van aandag te hoef te wees nie. Hoe wonderlik sou dit wees om goed te wees in midding?
Hoe wonderlik sou dit wees om te kan fokus op wat voor jou is, of om iets deeglik te kan oorweeg, ongeag hoe alledaags en buite die beheer van jou gedagtes dit mag wees? Wytai, met verwysing na die intellektualisme van die eeu, beklemtoon die noodsaaklikheid daarvan om van die absurde en groteske sin te maak soos dit natuurlik voorkom. Dit moedig jou aan om 'n ding by sy naam te noem, sonder om te bekommer of jy reg is. 'n Mens dink aan hoe mense soms heeltemal onverwagse dinge doen, selfs as jy geglo het dat jy hulle ken en verstaan.
"Vanweë die gebrek aan 'n beter woord" word 'n uitkoms wanneer daar soveel woorde is wat die aard van sommige moeilik beskryfbare gevoelens of andersins oorweldigende menslike emosies voldoende kan definieer en verklaar. Hierdie uitstalling is 'n geleentheid om te deurdink hoe alles fyn verbind is en hoe ons soms 'n flits daarvan kan sien – en dit is wonderlik. Miskien is wat Frederik van Eeden 'helder drome' genoem het, waaraan ons moet dink wanneer ons wakend is, om meer bewus en in beheer te wees van ons emosies. Om te glo dat ons in huise woon as ons op 'n afgrond woon, maar ons berus in die wete dat alles in orde is en die wete dat ons moet opdaag.
Fadzai Veronica Muchemwa is 'n navorser, skrywer en kurator wat tans tussen Harare, Zimbabwe en Makhanda, Suid-Afrika werk. Haar navorsing ondersoek nuwe gemeenskappe van protes en oortreding, die geskiedenis van stede, topografieë van kennisproduksie en oorgangsgebiede. Sy was die kurator vir Onderwys en Openbare Programsamestelling by die Nasionale Galery van Zimbabwe van 2017-2020 en die assistent-kurator van 2016-2017, waar sy die mede-kurator was van Moulding a Nation: The History of the Ceramics Collection of the National Gallery of Zimbabwe (2018-2019), Dis(colour)ed Margins (2017), Culture in Communities (2016), en Jazzified: Expressions of Protest (2016).
Bo en behalwe hierdie uitstallings het sy The Unseen: Creatures of Myth and Legend, 'n tentoonstelling van kunswerke van Isaac Kalambata by die Lusaka Nasionale Museum in 2018 saamgestel. As besoekende kurator by die Bag Factory in Johannesburg in 2019 gee sy die publikasie Curating Johannesburg: rest.less, under siege/in transition uit.
Muchemwa is 'n 2017-beurshouer van die Internasionale Opleidingsprogram by die Britse Museum. Sy is 'n medewerker vir Independent Curators International en die Zimbabwe Pavilion op die Internasionale Kunsuitstalling in Venesië. Sy is aangewys as kurator vir die Zimbabwe Pavilion in Venesië in 2022 en is 'n stigterslid van die Practice Theory Collective.
Admire Kamudzengerere se werk ondersoek identiteit, politiek en die samelewing, dikwels ingelig deur die veelsydige strukturele en sosiale kwessies wat Zimbabwe se laaste dekade gekenmerk het. Hy werk in verskillende media om 'n ongelyke wêreld te onthul waarin die magtige oor die swakke loop. Kamudzengerere voltooi in 2012 die Rijksakademie van Beeldende Kunsten-program in Amsterdam. In 2017 bied hy sy eerste solo-uitstalling by Catinca Tabacaru New York aan en in dieselfde jaar verteenwoordig hy Zimbabwe op die 57ste Venesiese Biënnale. Sy werk is ook in vier ander internasionale Biënnale opgeneem: Moskou (2013), Bamako (2017), Dakar (2018) en Kaïro (2019). In die afgelope drie jaar ontvang hy twee kunsbeurspryse, die Northern Trust Purchase Prize by EXPO Chicago in 2017 en die On Demand Prize deur Snaporazverein by MiArt Milan in 2018. Benewens private versamelings regoor die wêreld, maak Kamudzengerere se werk deel uit van permanente versamelings van die Nasionale Galery van Zimbabwe, die Block Museum aan die Noordwes-Universiteit en The Art Institute of Chicago. Hy woon en werk in Harare, Zimbabwe.
Meer oor Admire Kamudzengerere se kuns
"As 'n swart man en kunstenaar vind ek visuele taal baie rassisties, eksplisiet aggressief en gewelddadig. My artistieke dilemma is hoe om die lewe van bewusteloosheid in visuele poësie na 'n taal van prosa oor te dra. Ek probeer feministiese taktieke aanwend om orde en geestesgesondheid te vind. Om in die donker te teken sodat ek nie my eie lyne kan sien nie en niks kan verander of skrap nie."
Evans Tinashe Mutenga is in 1987 in Zimbabwe gebore en studeer aan die Nasionale Galery Skool van Visuele Kuns en Ontwerp in Harare. Mutenga gebruik papier nie as 'n oppervlak nie, maar as 'n materiaal wat hy skeur, manipuleer, ink, af vryf en bedek. Sedert 2013 het hy in die Nasionale Galery van Zimbabwe en by Galery Delta uitgestal. Tussen 2016 en 2018 neem hy deel aan die FNB Joburg Kunsskou en die Investec Cape Town Kunsskou en hy doen hy opleidingsperiode by die John Muafangejo Drukkerye in Namibië. Hy is deel van die Village Unhu-kollektief en woon en werk in Harare, Zimbabwe.
Meer oor Evans Tinashe Mutenga se kuns
Die werke beeld die boosheid uit wat met watergeeste gepaard gaan – die idee dat diegene wat met die geeste geassosieer word, die verleidelike krag het om 'goddelike wesens' te vernietig. Die werke word nie beïnvloed deur die pandemie nie, maar is 'n bewys van die toppunt van uiteenlopende kulturele bronne; insluitend tradisionele visies, godsdienstige perspektiewe en alledaagse geleenthede wat hulself voordoen.
Franklyn Dzingai is in 1988 in Kwekwe, Zimbabwe, gebore. In 2009 begin hy sy kunsstudies aan die Nasionale Galery van Zimbabwe se Visuele Kunsskool in Harare en voltooi sy graad in 2011 met 'n spesifieke fokus op drukkuns. Hy verkies om karton te gebruik vir sy reliëfwerk. Collage en tekening word dikwels in sy drukwerk geïnkorporeer. Sy werk is tipies helder van kleur en swierig in ontwerp. Hy kry sy beelde uit boeke, tydskrifte, koerante en familiefoto's, met temas soos sosiale interaksies en persoonlike herinneringe wat duidelik in sy drukwerk gevind kan word. Franklyn is een van die min kunstenaars in Zimbabwe wat hom toespits op drukwerk en die kartondrukmetode vervolmaak het. Dit het daartoe gelei dat hy al vele toekennings op verskillende kunsskoue en uitstallings in Harare gewen het, waar hy ook woon en werk.
Meer oor Franklyn Dzingai se kuns
Ek spesialiseer in skets en drukwerk. Ek geniet die spontaneïteit van teken, terwyl die drukkuns my uitdaag om ekonomies te werk. Ek konsentreer op noodsaaklikhede sodat ek 'n konsep en die alternatiewe oplossings daarvan kan evalueer. My voorkeurtegniek is om op karton te druk omdat dit my in staat stel om verskillende teksture, effekte en agtergronde te inkorporeer en meer buigsaam is vir variasie in die drukproses. Ek wil alle kwessies wat my lewe beïnvloed ondersoek, van die sosiale bekommernisse van die alledaagse lewe in Zimbabwe tot die lewens van my gesin, my persoonlike ervarings, herinneringe en interaksies.
Here She Was Here She Is
Kapenaar Jo Roets is 'n passievolle beeldhouer, skilder en vorm-maker. Kuns was nog altyd 'n sentrale tema in Roets se lewe en kunspraktyke is verweef in haar opvoeding en professionele loopbane. Haar skooljare het beeldhou- en keramiekvakke by die P.J. Olivier kunsskool in Stellenbosch ingesluit. Nadat sy in 1997 aan die Hoër Meisieskool Bloemhof gematrikuleer het, het sy verder studeer en 'n diploma in kunsregie vir film en televisie verwerf, asook 'n gevorderde diploma in filmproduksie-ontwerp.
Roets se agtergrond is in die filmbedryf waar sy as kunstenaar in die kunsafdeling gewerk het. Sy het ook 'n voltydse dosentloopbaan by 'n multimedia-filmskool gehad, waar sy klasgegee het in skilderkuns, prostetika, spesiale effekte, vervaardiging van rekwisiete, beeldhouwerk, vorm-maak en giet. In 2017, na 14 jaar as senior lektor, het Roets haar doserende voorskoot verruil vir een van 'n voltydse kunstenaar.
Roets is 'n gerehabiliteerde alkoholis en vier vanjaar haar 6de jaar van soberheid. Haar moed om soberheid te aanvaar en haar kreatiewe dryfkrag te volg, is diep verweef. In die vroeë dae van haar herstelprogram ontmoet sy 'n verskeidenheid mense uit alle samelewings – almal met dieselfde toestand. Haar werk is gebore uit 'n diep erkenning dat hoewel ons omstandighede verskil, almal deel het aan 'n gemeenskaplike menslikheid. Haar kunswerke is 'n viering van hierdie erkenning.
In 2018 is haar werk gekies vir drie prominente kunswedstryde: Sasol New Signatures by die Pretoria Kunsmuseum (finalis); Tollman Bouchard Finlayson Kunsprys by die Barrel Head-uitstalling in Hermanus (finalis); en Vuleka by die Art.B Galery in Bellville (finalis). Sy is die wenner van die eerste StateoftheART Galery toekenning in 2018 en bied haar eerste solo-uitstalling in Mei 2019 in die StateoftheART Galery aan. Haar werk is uitgestal in verskillende Suid-Afrikaanse galerye, waaronder SMAC, StateoftheART, Rust & Vrede, Art.B, GUS, Imibala, Nel, Art Afrique, Breytenbagh Galery, No End Contemporary, Art @ Africa, Johann van Heerden, Art on Avenues, Christo Coetzee Museum, AVA en Trent Galery. Behalwe vir deelname aan galeryuitstallings, is haar werk ook op feeste in Suid-Afrika uitgestal. Dit sluit in: KKNK, Hermanus FynArts Kunstefees, US Woordfees en Tulbagh Kunstefees. Sy stal tans by verskillende plaaslike en internasionale uitstallings (aanlyn en fisies) uit, waaronder Suid-Afrika, Spanje en Kanada. Roets is een van die 2021-ontvangers van die gesogte Sustainable Arts Foundation-beurs.
Meer oor Jo Roets se kuns
Hierdie werke word geskep uit 'n lugdrogende kleimedium wat papierdun uitgerol word om 'n delikate lig-reliëfbeeld te skep. Met behulp van ongewone beeldhouwerk gereedskap soos tandestokkies en naalde, word die klam oppervlak van die klei met inkepings, gate en snye geskraap. Die klei word gemanipuleer om so dun as moontlik te wees, om dit tot breekpunt te druk en aan te moedig om in die proses te vervorm. Hierdie kwaliteit is uniek aan elke kunswerk en word nie beplan nie.
Alhoewel hierdie werke deel uitgemaak het van 'n groter hoeveelheid werk wat die innerlike Eden en 'n gevoel van verbintenis ondersoek het, vloei dit moeiteloos in die midding gevoel in. Dit is dieselfde gevoel as om van buitekant na binne te kyk, maar in hierdie geval is die "inkyk" 'n sweefhang aan die buitekant, terwyl jy na die innerlike kyk.
In my konseptualisering van hierdie werk het my gedagtes na die mikroskopiese beweeg. Die innerlike werking wat minder sigbaar is as die voor die hand liggende uiterlike. Hierdie ongesiene plek van alleenheid en ontvlugting kan baie abstrak van aard wees. Die gevoel wat ek gehad het, was om op 'n mikroskopiese vlak na my innerlike self te kyk. Die konsep het met elke dag en gedurende die middernagtelike ure, terwyl ek wakker gelê en daaraan gedink het, al hoe duideliker geword. Ek het myself toegelaat om weg te dryf in die patrone, abstrakte vorms en die magiese kleure van die mikroskopiese wêreld. Ek het eensellige organismes, die binneste dele van die oog, die patrone wat in die menslike been, asemhalingstelsel en in die hart voorkom ondersoek. Hierdie ingewikkelde patrone en vorms het gelyktydig voor my en in wese binne-in in bestaan. Dit het soos meditasie en 'n midding-ervaring op sellulêre vlak geword. Om gelykmoedigheid, of kalmte van die gees te vind, moet ons die goeie sowel as die slegte binne die spektrum van ons emosies aanvaar. Selfs dié wat ons ongemaklik laat voel. Ek het onlangs na 'n toespraak van sielkundige Susan David geluister, waar sy verduidelik hoe belangrik dit is om al ons emosies, die positiewe en die negatiewe, te gebruik om ons beste self na vore te bring.
"Normale, natuurlike emosies word nou as goed of sleg beskou. En om positief te wees, het 'n nuwe vorm van morele korrektheid geword. Mense met kanker word outomaties aangesê om net positief te bly. Vroue, om op te hou om so kwaad te wees. Dit is 'n wreedheid. 'n Wreedheid van positiwiteit. Dit is ongenadig. Onvriendelik. En oneffektief. Ons doen dit aan onsself, en ons doen dit aan ander. As ons normale emosies opsy skuif om valse positiwiteit te aanvaar, verloor ons ons vermoë om die vaardighede te ontwikkel wat ons nodig het om die wêreld te hanteer soos dit is, nie soos ons dit wil hê nie. Ons het beheer oor ons emosies, hulle het nie beheer oor ons nie. As ons die verskil tussen hoe ons voel in al ons wysheid en wat ons doen in 'n waardes-gerigte aksie internaliseer, bou ons die pad na ons beste self deur ons emosies."
– The Gift and Power of Emotional Courage, Susan David
Kate'Lyn Chetty is in 1996 gebore en is 'n lid van die Kutti Kollektief. Sy werk met 'n fotografiese drukwerk proses wat 'n blou afdruk lewer, sowel as aluminiumsuur-etsings wat later in digitale afdrukke verander word. Haar meestersstudies, onder leiding van Landi Raubenheimer en Brenda Schmahmann, ondersoek politieke invloede op sowel dokumentêre as gesinsfotografie. Haar werk fokus op die ervaring van haar familie terwyl hulle in Sawoti, 'n plaasgemeenskap in die suide van KwaZulu-Natal, gewoon het na slawerny en apartheid.
Meer oor Kate'Lyn Chetty se kuns
Hierdie werke maak deel uit van die werk A Place Away. In my werk vir hierdie uitstalling ondersoek ek hoe foto's in 'n familie-album geneig is om bewyse van lyding uit te sluit en eerder die gesinslewe in geïdealiseerde terme voor te stel. Die foto's wat ek gebruik het, is van my uitgebreide familie se tyd in Sawoti, 'n gebied in KwaZulu-Natal waar baie arbeiders uit Indië gevestig het toe hul kontrakte verstryk het. Sommige van my werke bied 'n blik op swaarkry wat in my familie-album weggelaat word. 'n Voorbeeld hiervan is die drukwerk van my groot oumagrootjie se ontslagsertifikaat op suikerrietpapier. Maar in die meeste gevalle roep die foto's wat ek herwerk het, die idee van Sawoti op as 'n idilliese ruimte, en laat verwysing na die uitdagings en verliese wat my gesin in slawerny en daarna apartheid ervaar het, uit.
Dr. Laura de Harde is 'n postdoktorale beurshouer aan die Universiteit van Pretoria in Suid-Afrika. In 2019 voltooi De Harde haar PhD in die dissipline kunsgeskiedenis aan die Universiteit van die Witwatersrand. Hierdie geleentheid is die hoogtepunt van vyf jaar se navorsing oor verskeie kontinente, in argiewe en museums in Suid-Afrika, Zimbabwe en Duitsland. De Harde se navorsing het dit ook genoodsaak om deur Suider-Afrika landskap te trek op soek na rotskuns-skuilings en ander afgeleë plekke. Sedert die voltooiing van haar doktorsgraad brei De Harde die hoofsaaklik teksgebaseerde navorsing van haar verhandeling uit en kombineer sy dit met haar eie artistieke praktyk. In die verloop van haar postdoktorale studies sal sy argiefmateriaal ondersoek wat aan die Universiteit van Pretoria, sowel as by die Ditsong: Nasionale Museum vir Kultuurgeskiedenis gehuisves is, met 'n spesifieke belangstelling in die teenwoordigheid van vroue in die argiewe. Hierdie navorsing sal op 'n solo-uitstalling uitloop.
Meer oor Laura de Harde se kuns
Deur die visuele ontleding van argiefmateriaal en 'vrouewerk', beskou ek die voorstelling van vroue in argiewe en historiese dokumente en gebruik ek garing om die skeiding tussen kuns en handewerk verder te peil en te ondersoek. Ek gebruik my kreatiewe praktyk as 'n metodologie om lig te werp op vrae rondom verganklikheid, broosheid, bewaring, erfenis en behoud, en dit visueel voor te stel. In hierdie reeks besin ek oor die hedendaagse kultuur en wat ek beskou as die strewe na 'n onbereikbare volmaaktheid deur middel van verskillende strategieë van uitbreiding. My artistieke proses is geleë in die ruimte tussen chaos en beheer. Ek herskep aspekte van die foto's wat ek as verwysingsmateriaal gebruik, terwyl ek terselfdertyd die onderwerp ontwyk en aspekte buite bereik hou. Die ink is noukeurig gekies omdat dit verouder en met verloop van tyd verander, dit ontwrig en vloei in die oppervlak in, wat 'n visuele voorstelling van die broosheid en kwesbaarheid van die onderwerp skep.
Lillian Magodi is in 1992 in Harare, Zimbabwe gebore. Sy werk hoofsaaklik in monotipe en besin oor die toonbeeld van die lewe in haar werk. Sy studeer aan die Nasionale Galery van Zimbabwe se Visuele Kunsskool. Haar werk is tot dusvêr eksklusief as deel van groepuitstallings in Zimbabwe uitgestal. Sy woon en werk in Harare.
Meer oor Lillian Magodi se kuns
Ek glo dat kuns 'n toonbeeld van die lewe is en dat kunstenaars die skoonheid van die Here probeer uitstal deur pragtige kunswerke te skep.
Faith in Less
Mukudzei Muzondo is in 1983 in Kwekwe, Zimbabwe gebore. Hy is 'n kunstenaar van gemengde media wat hom toewy op die ondersoek na die historiese en kontemporêre kontekste en die menslike toestand in die stedelike samelewing bevraagteken. Sy kunswerke is 'n introspeksie gebaseer op die narratief van die liggaam en die lewe wat deur ervarings gedefinieer word. Hy het studeer aan die Peter Birch Kunsskool, die Nasionale Galery van Zimbabwe en die Harare Polytechnic. Muzondo neem aan verskeie solo- en groepuitstallings, internasionale werksessies en opleidingsperiodes deel. Hy woon en werk in Harare, Zimbabwe.
Meer oor Mukudzei Muzondo se kuns
In my ruimte, 'n ruimte van lewenservarings, waar bepalings en voorwaardes van toepassing is, dink ek aan die betekenis van my oënskynlike bestaan. Eksterne invloede, vererger deur dinge wat ek gesien het en bly sien, dinge wat ek gehoor het, dinge wat ek voel en wat ek minag en goedkeur. Hierdie faktore het vir die grootste deel van my lewe 'n diepgaande invloed gehad op die manier waarop ek inligting verwerk en uiteindelik hoe ek oor myself voel. Deurlopend verstrengel in die wanorde van die alledaagse lewe, bevraagteken ek voortdurend my bestaan. Ek … die man in die arena. Ek moet 'n gewoonte van kritiese denke koester, ongeag die omstandighede. Deur 'n fluistering sal ek dapper en optimisties, entoesiasties en eiesinnig wees en uiteindelik oorleef om die rewolusie in my te sien realiseer.
Muchi Round – Hustlers
Senzo Shabangu is in 1985 in Driefontein, Suid-Afrika gebore. Hy is 'n multi-dimensionele kunstenaar wie se werk ruimte, vervreemding en identiteit ondersoek. Hy het by die Artist Proof-ateljee in Johannesburg opgelei. Shabangu glo in die belangrikheid van sosiale kommentaar in kuns, om sy visioene van God lewend te maak, die kragdinamika in kuns te ondersoek, asook die belangrikheid daarvan om terug te ploeg. Shabangu woon en werk in Johannesburg.
Meer oor Senzo Shabangu se kuns
Hierdie kunswerke maak deel uit van die uitstalling wat in die RAW Spot-galery aangebied is, getiteld Their Humble Abode. Hulle vertel die verhaal van Afrika-kinders wat uit verskillende ruimtes migreer op soek na 'n beter opvoeding, om saam te stap na die denkbeeldige beloofde land en die groener weivelde wat voor hulle lê.
Yu-Lin Liao is in 1988 in Yunlin, Taiwan gebore, 'n eenvoudige plek wat meestal uit landerye bestaan het. Liao het as kind haar pa begin naboots om met 'n Sjinese kwas en ink te leer skryf. Sy het met haar studies aan die Sjinese Kunsnavorsingsinstituut drukkuns ontdek, wat haar medium van keuse en die basis van haar werk word. Liao werk hoofsaaklik as kunsopvoeder en neem in 2018 aan die Internasionale Konferensie vir Innoverende Digitale Ontwerp deel. Sy woon en werk in Kaohsiung, Taiwan.
Meer oor Yu-Lin Liao se kuns
My kuns laat my toe om na die behoeftes van my hart te luister, sodat die versteurings van die lewe vir 'n oomblik kan stil word. Ek hou daarvan om dinge in die lewe waar te neem. My kreatiewe inspirasie kom van geskenke uit die natuur en die mense rondom my.