Calhoun - Geskiedenis Podcasts - 2021
John C. Calhoun (1782-1860), van Suid-Carolina, was 'n leidende voorstander van die regte van state. Hy dien sy staat en land met lof in die Huis van Verteenwoordigers 1811-17, en as oorlogsekretaris 1817-25, vise-president 1825-32, senator 1832 ~ 4 en 1845 60, en minister van buitelandse sake 1844 45.
(SwStr: t. 508; a. 2 32 par., 180 par. R.)
Calhoun is in 1851 in New York gebou toe Cuba op 15 Mei 1861 as privaat deur die Konfederate aangestel is, terwyl hy as 'n konfederate privaat en blokkade -hardloper gewerk het, deur Colorado van Southwest Pass, La., 23 Januarie 1862 gevang. vir federale diens onder luitenant JE DeHaven, het sy op 19 Maart 1862 by die West Gulf Blockading Squadron aangesluit.
In haar diens op patrollie by die passe van die Mississippirivier, vestig Calhoun haar as een van die suksesvolste blokkeerskepe en neem deel aan die vang van 13 skepe voor 5 Mei 1862, toe sy die Mississippi vir diens in die Ponchartrain -meer stoom. Hier het sy steeds haar telling verbeter, 'n stoomboot, 'n kanonboot, twee skuts en 'n sloep gejaag en gevang. Later in die jaar het sy nog 'n sloep in Atchafalaya -baai gaan soek en gevang.
Begin November staan ​​Calhoun in Berwickbaai en Bayou Teche saam met twee ander stoomwaens om die Konfederale walbatterye en die stoomboot CSS Cotton, wat op die Teche versper is, aan te skakel. Calhoun en haar kollegas wat op patrollie in die Berwickbaai-omgewing oorgebly het, het hul uiters suksesvolle bedrywighede bereik op 14 April 1863 toe hulle die katoenbeklede stoomskip CSS Queen of the West aanval. Een skoot op lang afstand van Calhoun het die Konfederale skip in 'n fakkel verander, en 'n groot bedreiging vir die magte van die Unie in die gebied is vernietig. Calhoun het verder bygedra tot haar vooraanstaande rekord met haar deelname aan die aanval op Fort Butte-a-la-Rose op 20 April, en is in Augustus beveel om op Ship Island te baseer, waarna sy voortgaan met haar aktiewe en aggressiewe bombardemente van die kus posisies, en het nog vier pryse ingepalm. In die woedende aanval op Fort Powell die laaste 2 weke van Februarie 1864 het Calhoun die vlag van admiraal D. G. Farragut gewaai.
Calhoun, wat op 6 Mei 1864 aan die Amerikaanse marskalk in New Orleans oorgegee is, is op 4 Junie aan die Amerikaanse weermag verkoop.
Fort Calhoun is in 1855 platgemaak.  Dit is vernoem na John C. Calhoun. 
Volgens die United States Census Bureau het die stad 'n totale oppervlakte van 1,68 km2, alles land. 
2019 (geskatte) 980  7.9%
Teen die sensus  van 2010 het 908 mense, 391 huishoudings en 253 gesinne in die stad gewoon. Die bevolkingsdigtheid was 1,396,9 inwoners per vierkante myl (539,3/km 2). Daar was 413 wooneenhede met 'n gemiddelde digtheid van 635,4 per vierkante myl (245,3/km 2). Die rasse -samestelling van die stad was 96,7% Blanke, 0,2% Afro -Amerikaners, 0,2% Inheemse Amerikaners, 0,1% Asiërs, 0,1% Pacific Islander, 0,7% van ander rasse en 2,0% van twee of meer rasse. Hispanic of Latino van enige ras was 3,2% van die bevolking.
Daar was 391 huishoudings, waarvan 28,4% kinders onder die ouderdom van 18 gehad het, 49,9% was egpare wat saamwoon, 11,0% het 'n vroulike huishouding sonder 'n man teenwoordig, 3,8% het 'n manlike huishouding sonder 'n vrou teenwoordig, en 35,3% was nie-gesinne. 32,7% van alle huishoudings bestaan ​​uit individue, en 15,3% het iemand wat alleen woon, 65 jaar of ouer. Die gemiddelde huishoudelike grootte was 2,32 en die gemiddelde gesin grootte was 2,95.
Die gemiddelde ouderdom in die stad was 41,4 jaar. 24,9% van die inwoners was onder die ouderdom van 18 4,6% was tussen die ouderdomme van 18 en 24,1% was van 25 tot 44 30,8% was van 45 tot 64 en 15,7% was 65 jaar of ouer. Die geslagsopset van die stad was 51,4% mans en 48,6% vroue.
Vanaf die sensus  van 2000 het daar 856 mense, 342 huishoudings en 229 gesinne in die stad gewoon. Die bevolkingsdigtheid was 1 380,5 mense per vierkante myl (533,1/km 2). Daar was 375 wooneenhede teen 'n gemiddelde digtheid van 604,8 per vierkante myl (233,5/km 2). Die rasse -samestelling van die stad was 98,48% wit, 0,58% Afro -Amerikaners, 0,12% inheemse Amerikaners, 0,12% van ander rasse en 0,70% van twee of meer rasse. Hispanic of Latino van enige ras was 1,29% van die bevolking.
Daar was 342 huishoudings, waarvan 36,3% kinders onder die ouderdom van 18 gehad het, 54,7% egpare wat saam gewoon het, 8,8% 'n vroulike huishouding gehad het sonder 'n man teenwoordig en 33,0% nie-gesinne. 30,4% van alle huishoudings bestaan ​​uit individue, en 15,5% het iemand wat alleen woon, 65 jaar of ouer. Die gemiddelde huishoudelike grootte was 2,50 en die gemiddelde gesin was 3,16.
In die stad was die bevolking versprei, met 27,9% onder die ouderdom van 18, 7,6% van 18 tot 24, 27,3% van 25 tot 44, 22,7% van 45 tot 64 jaar en 14,5% wat 65 jaar oud was of ouer. Die gemiddelde ouderdom was 37 jaar. Vir elke 100 wyfies was daar 94,5 mans. Vir elke 100 vroue van 18 jaar en ouer was daar 87,5 mans.
Vanaf 2000 was die mediaaninkomste vir 'n huishouding in die stad $ 41.500, en die mediaaninkomste vir 'n gesin was $ 57.679. Mans het 'n gemiddelde inkomste van $ 36,250 teenoor $ 25,000 vir vroue gehad. Die inkomste per capita vir die stad was $ 20,779. Ongeveer 3,1% van die gesinne en 3,8% van die bevolking was onder die armoedegrens, insluitend 4,1% van diegene onder die ouderdom van 18 en 6,0% van die 65 en ouer.
Alhoewel hy 'n redelik bekwame skouman in die ring was, was die reuse Haystacks Calhoun geensins bekend as 'n geweldige werker nie en beslis nie 'n tradisionele stoeier nie. In die geval van Calhoun was die tradisionele stoei -vaardigheid egter eenvoudig nie die sleutel tot sy sukses nie. In 'n speletjie wat net een deel van sport, twee dele is, is dit 'n aanvaarde feit dat bemarkbaarheid en charisma net so belangrik is as tegniese vermoëns, en Haystacks Calhoun was een van die kunstenaars wat bewys het dat 'n worstelaar se karakter en beeld net 'n goeie idee kan wees. net so belangrik soos suiwer stoeivermoë. Gedurende sy bloeitydperk aan die einde van die vyftigerjare en vroeë sestigerjare was hy maklik een van die gewildste entertainers op televisie en die naam Haystacks Calhoun was meer herkenbaar vir die algemene publiek as feitlik enige ander kunstenaar in professionele worstelstryde. Ten spyte van sy gebrek aan tegniese worstelvermoë, kon die geliefde, sagte reus groot menigtes na sy wedstryde lok, wat werklik gehelp het om die gewildheid van sy gekose beroep uit te brei. Calhoun was 'n sport -entertainer in die ware sin van die term en 'n man wat gehelp het om die toekoms van die onderneming te vorm deur in die gedagtes van promotors vas te stel dat 'n worstelaar nie net kon oorwin deur uitstaande stoeivaardighede te toon nie, maar ook deur die ontwikkeling van sy voorkoms, karakter en persoonlikheid.
Haystacks Calhoun is gebore as William Calhoun op 4 Augustus 1934 in McKinney, Texas, en toe hy vroeg in die twintigerjare was, was die massiewe jong Calhoun oortuig om 'n kans op 'n loopbaan in professionele stoei te neem. By die nuweling-stoeier, wat 6 en 8242 3 en 8243 weeg en 'n kolossale gewig van 8220601 weeg (in werklikheid het Calhoun tussen 450-500 pond gewissel) het die grootte kriteria gedek. By sy debuut is Haystacks Calhoun trouens (tereg) bevorder as die grootste worstelaar ter wêreld. Benewens sy buitengewone grootte en omvang, is die foefie van Calhoun en die boerdery seuntjie, wat destyds nogal uniek was, werklik 'n uiters gewilde baba -gesig. Die aangename jong seuntjie, afkomstig van Morgan 's Corner, Arkansas, was 'n onmiddellike treffer by aanhangers toe hy sy loopbaan in die middel van die vyftigerjare begin. Met sy kenmerkende gelukwens-hoefyster aan sy nek vasgeketting, tref die kaalvoet heuwel 'n slag met die groot stoei-gehoor van die televisie, waarvan baie nog in die platteland woon. Byna onmiddellik geniet Calhoun 'n posisie as een van die groot supersterre aan die agterkant van die "Golden Age of Wrestling, en 'n tyd waartydens die sport 'n belangrike rol speel in die gewilde nuwe vermaaklikheidsafdeling van televisie. Net so charismaties as wat hy was, het die reusagtige Calhoun 'n blywende indruk op 'n groot persentasie van die Amerikaanse bevolking gemaak, selfs diegene wat nie noodwendig professionele worsteling gevolg het nie.
Die enorme Haystacks sou sy gehoor dikwels vermaak deur aan twee-tot-een-voorgee-wedstryde deel te neem. Die enorme Calhoun, wat 601 pond beloop het, sou egter steeds die gesamentlike gewig van sy teenstanders oortref, en ondanks die feit dat hy nie beman was nie, was dit vir sy aanhangers duidelik dat die gewilde boer nooit 'n werklike gevaar loop om verslaan te word tydens sy vele aanvalle met gestremdhede. Die bekendheid wat Calhoun behaal het as gevolg van sy loopbaan in stoei, het tot ander sakegeleenthede gelei, waaronder produkaantekeninge en filmaanbiedings. In 1962 verskyn die monsteragtige worstelaar in Rod Serling se krities bekroonde meesterstuk, Requiem vir 'n swaargewig , wat verder bydra tot Calhoun 's se reeds aansienlike algemene bekendheid. Die enorme worstelaar het 'n kort, maar onvergeetlike verskyning gemaak van 'n pro-worstelaar, oorkant die hoofrolprent van die film, 'n dronk, uitgespoelde bokser (Anthony Quinn) wat op aandrang van sy skuldbestuurder (Jackie Gleason) verminder tot 'n salaris in die skaduryke, vaudevilliaanse wêreld van professionele worsteling. Die film was natuurlik 'n klassieke en die bekende Calhoun het positiewe resensies gekry vir sy kort, maar onvergeetlike filmdebuut.
As een van die belangrikste besienswaardighede in die onderneming, is Haystacks Calhoun geplaas in programme met 'n paar van die grootste sterre van die dag, waaronder "Nature Boy " Buddy Rogers, Killer Kowalski en George "Crybaby " Cannon, onder vele ander . Alhoewel hy nooit verwar sou word met 'n groot tegniese worstelaar nie, het die massiewe Calhoun wel 'n verrassende behendigheid en indrukwekkende bewegings, insluitend sy verwoestende sit-maneuver, en hy was betrokke by wat as opwindende worstelwedstryde beskou is. Gedurende die dekade van die sestigerjare was Calhoun een van die belangrikste besienswaardighede in pro -stoei, wat van gebied tot gebied gereis het en onderweg aanhangers vermaak het.
Die aard van sy foefie was van so 'n aard dat hy regtig nie 'n kampioenskapsgoud hoef te dra om 'n sukses te wees nie, en Calhoun het gevolglik net 'n handjievol titelspantitels tydens sy loopbaan gewen, en nooit 'n enkelspelkampioenskap nie. Sy eerste kom in 1960 toe hy saam met The Amazing Zuma saamwerk om die NWA Southern Tag Team -titel te wen, gevolg deur die WWA International TV Tag Team -titel met Abe Jacobs in 1962. Calhoun verower twee keer die Canadian Tag Team -titel met Don Leo Jonathon, eers in 1966 en weer in 1968. Hy werk ook saam met 'n jong Jack Brisco om die Amerikaanse Tag Team -titel in 1966 en die Florida Tag Team -titel in 1974 saam met Kevin Sullivan te verower.
Na jare se nomadiese reise sonder 'n regte tuisbasis, vestig Calhoun hom uiteindelik in die noordooste, saam met Vince McMahon se Capitol Wrestling -groep, waar hy massiewe ondersteuners ondersteun het. Nadat hy 'n warm program met die WWWF -steunpilaar Bruno Sammartino gehad het, het Calhoun later 'n suksesvolle span gevorm met "The Living Legend. Dit was tydens die stoei in die World Wide Wrestling Federation dat Haystacks Calhoun die mees gesogte kampioenskap van sy loopbaan gewen het, saam met die gewilde jong Australiër Tony Garea om die WWWF Tag Team -kampioenskap te verower. Op 30 Mei 1973 in Hamburg, Pennsylvania, verslaan Calhoun en Garea die regerende kampioene, die gehate, maar dodelike Japanse span van Fuji & Tanaka, om die WWWF -tagspan goud te wen. Die gewilde duo kombineer jeug en amp -spoed met grootte en krag, en die eindresultaat was 'n kampioenskapsduo wat die belangstelling van die aanhangers getrek en behou het. In die loop van die volgende vier maande het Calhoun & amp Garea hul titelbande suksesvol verdedig teen die voortdurende uitdaging van die talentvolle voormalige kampioene, sowel as ander top WWWF -spanne. Op 11 September 1973 kon Fuji en Tanaka egter weer die World Wide Wrestling Federation Tag Team -kampioenskap herwin deur die bande terug te neem van Garea & amp; Calhoun in Philadelphia. Haystacks Calhoun het gedurende die grootste deel van die sewentigerjare voortgegaan met worstel in die WWWF, asook spesiale gasverskynings in ander worstelbeddens regoor die land. Maar nadat hy byna twintig jaar lank bultjies in die ring gekry het, het die groot man verstaanbaar 'n bietjie stadiger begin raak. Teen die laaste deel van die dekade, terwyl hy steeds 'n posisie as 'n top-aantrekkingskrag en 'n baie gewilde aanhanger-gunsteling geniet, het die wêreldberoemde super swaargewig uiteindelik uit die stoei-onderneming getree.
Nie verrassend is die feit dat daar, nadat hulle die groot sukses van Haystacks Calhoun gesien het, baie mense probeer het om sy sukses te herhaal deur sy foefie, of ten minste dele daarvan, aan te neem. Gedurende sy era en daarna was daar baie Calhoun-agtige kunstenaars, soos Giant Haystacks, "Plowboy " Stan Frazier (ook bekend as oom Elmer), Hillbilly Jim en die Godwinns, om maar 'n paar te noem.
Haystacks Calhoun is lid van die WWE Hall of Fame (2017).
William "Haystacks " Calhoun is op 7 Desember 1989 op 55 -jarige ouderdom oorlede weens komplikasies van diabetes.
Op snelweg 20 net buite die Old County Courthouse (nou die tuiste van die balju se kantoor), sien u die enigste Florida Historic Marker wat in twee tale geskryf is: Engels en Apalachicola Muskogee/Creek.
In afwisselende tale vertel die merker die verhaal van die Apalachicola Creek -Indiane wat in 1815 permanent gevestig het in wat Calhoun County geword het. Nadat 'n nuwe stamdorp gestig is, erken die Moultrie Creek-verdrag van 1823 'Cochranetown' met sy 100 gesinne as deel van die Blunt-Tuskie Hajo-reservaat. Minder as 'n dekade later is die Indiane uit die land gedwing toe die 1832 -verdrag van Payne's Landing die land onder hulle uitpluk - hoewel hul ononderbroke lyn met die titel hoofde tot vandag toe voortduur.
Geskiedenis van Calhoun County
Die grense van Calhoun County is op 29 Oktober 1829 deur die territoriale wetgewende raad van Michigan bepaal.
Die graafskap is vernoem na John C. Calhoun, wat toe lid was van president Jackson se kabinet, minister van oorlog.
Die ou Territorial Road wat deur Ann Arbor, Jackson en Marshall gekruis het na wat nou die Benton Harbour/Saint Joseph -kuslyn van Lake Michigan is, het deur die graafskap gegaan. Die graafskap is op 29 Junie 1832 as 'n onafhanklike kontrei georganiseer.
Die eerste grondinskrywing by Albion is in 1830 deur Ephraim Harrison gemaak.
By Marshall was die eerste intrekkers George Ketchum wat in April 1830 gekom het en 'n saagmeul op Rice Creek gebou het. Aan die einde van 1832 is 'n slypmeul in gebruik geneem. Sidney Ketchum was die oorspronklike eienaar van die dorpie Marshall.
Die eerste intrekkers in die Battle Creek -gebied was dr. Foster en Isaac Tolland. Ezra Convis was ook naby hierdie gebied geleë en het in 1836 die eerste verteenwoordiger van die graafskap by die staatswetgewer geword. Sojourner Truth het ook in 1883 in die Battle Creek -omgewing gesterf en word deur 'n monument herdenk.
Die eerste skool is in 1832 gestig en die eerste skoolhuis het ook as kerk gedien.
Die eerste hof is in 1838 voltooi.
In 1850 was daar 'n tronkbreek uit die tronk in die kelder van die hof toe nege gevangenes ontsnap het nadat hulle die sluise met 'n strykyster wat by 'n stoof verhit was, afgebrand het. Die huidige hof in Marshall is voltooi in 1955. Sommige landdroshowe is ook in Battle Creek geleë.
Ander Genweb -geskiedenisbladsye
Indeks vir die geskiedenis van die geskiedenis van Calhoun County uit 1877 uitgegee deur L. H. Everts.
Gids vir die geskiedenis van Gardner
Hierdie geskiedenis is volledig teks soekbaar en kan in teks, Adobe .pdf of beeldformaat vertoon word.
AKA: & quot1904 Portrait and Bio Album & quot
AKA: & quotE.G. Rust Directory & quot
212 bl. voor., borde. hawens., kaart. 37 x 30 cm. Philadelphia, L. H. Everts & amp., 1877.
Ook bekend als: "Chapman's Portrait & amp Bio"
Ander belangrike skakels
Historiese verenigings Michigan Pioneer Society
Daar kan aan hierdie webwerf gekoppel word, maar nie
op enige manier gedupliseer sonder my toestemming.
Die inligting op hierdie bladsye is bedoel vir persoonlike genealogiese inligting
slegs navorsing en is nie vir kommersiële gebruik van enige aard nie.
Calhoun County Centennial Corporation. Aandenkingsprogram. Grantsville, West Virginia, Calhoun County Centennial Corporation, 1956.
Calhoun Historical and Genealogical Society. Geskiedenis van Calhoun County, Wes -Virginia. Waynesville, Noord -Carolina, Walsworth Publishing, 1990.
Comstock, Jim. Hardesty se historiese en geografiese ensiklopedie. Richwood, Wes -Virginië, Jim Comstock, 1973.
Dewees, Daniel S. Herinneringe van 'n leeftyd. [s.l.] Paula Spaudling en Gwen Gagne, 1997.
H. H. Hardheid en geselskap. Hardestry se historiese en genealogiese ensiklopedie. 1949.
Knotts, Robert J en Stevens. Calhoun County in die burgeroorlog. Parsons, West Virginia, McClain Printing Company, 1982.
Shaffer, Norma Knotts. Indeks van die geskiedenis van Hardesty van Calhoun County, Wes -Virginia. Elyria, Ohio, Shaffer. Herdruk in Calhoun Chronicle, Grantsville, West Virginia, Augustus 1967-Augustus 1968.
Stevens, Robert E. Calhoun County in die Tweede Wêreldoorlog. Grantsville, West Virginia, Calhoun Historical and Genealogical Society, 1986.
Geskiedenis van Calhoun County, Mississippi
Calhoun County is in 1852 gestig deur die Mississippi -wetgewer met grond uit die provinsies Chickasaw, Lafayette en Yalobusha. Pittsboro is dieselfde jaar deur die polisieraad (raad van toesighouders) gestig as die setel in die provinsie wat kortliks in Hartford was. Die hofgebou in Pittsboro, wat in 1856 gebou is, brand op 22 Desember 1922 saam met alle rekords behalwe vyf boeke met opsommings van grondrekords.
Die eerste setlaars het in die 1830's na die gebied wat nou Calhoun County is, gekom. Padstelsels is ingestel namate koloniste daar aankom, maar plat bote en kielbote het in die 1800's deur Calhoun County se twee riviere, die Loosa Schoona en die Yalobusha, gevaar om katoen uit die graafskap te bring.
Die provinsie het nog altyd 'n aansienlike landelike bevolking gehad. Dit het nou ongeveer 15 000 mense. Bruce en Calhoun City is die twee grootste dorpe met 'n bevolking van onderskeidelik ongeveer 2 200 en 2 000. Vardaman se bevolking is ongeveer 1 000. Pittsboro is 'n dorp met ongeveer 150 mense. Ander munisipaliteite is Derma, Slate Springs en Big Creek.
Boerdery bly 'n belangrike bedryf. Ander nywerhede sluit hout-, meubel- en houtwerke in, asook die tekstielbedryf. Twee koerante, 'n radiostasie en 'n televisiestasie met 'n lae krag gee die provinsiale media dekking.
Die padstelsel van Calhoun County bevat State Highway Numbers 8, 9, 9W, 32 en 330. Die graafskap is geleë in Noord -sentrale Mississippi, ongeveer veertig myl suidwes van Tupelo.
Die Calhoun County Historical and Genealogical Society, Inc. is toegewy aan die versameling en bewaring van historiese en genealogiese inligting van Calhoun County, Mississippi en die omliggende gebiede. Lidmaatskap is $ 20,00 per persoon per jaar, van Januarie tot Januarie. Enigiemand wat op enige tydstip gedurende die jaar kontant betaal, ontvang die kwartaallikse nuusbriewe vir daardie jaar. Sluit nou aan - lidmaatskapvorm
Die Genootskap publiseer Die Nuusbrief vier keer per jaar. Hierdie publikasie bied lede van plaaslike historiese en genealogiese inligting. Lede is ook geregtig om gratis navrae en publisiteit oor persoonlike historiese en genealogiese materiaal te publiseer.
Die Genootskap vergader die tweede Sondagmiddae om 2:00 in Januarie, Maart, September en November in die Dennis Murphree House, agter die stadsaalgebou in Pittsboro in Bullardstraat. Hierdie gebou is aan die Historiese Vereniging geskenk.
Die Genootskap word deur vrywilligers beman en is 'n korporasie sonder winsbejag. In Desember 1997 is die huis van die voormalige goewerneur van Mississippi Dennis H. Murphree in Pittsboro geskenk aan The Society om 'n historiese en genealogiese navorsingsentrum en museum te maak. Hierdie huis uit die veertigerjare is deur baie ure se vrywillige arbeid tot 'n wonderlike navorsingsentrum verander. Ons is tans oop op afspraak. As u familiebande met Calhoun County, MS het, en 'n geldelike skenking wil maak om ons te help om hierdie sentrum te onderhou, stuur u donasie na die adres bo -aan hierdie bladsy. Meer inligting oor Die Dennis Murphree House kan op verwante webblaaie gevind word.
Die genootskap het ingestem om te help met die MSGenweb -navorsingsprojek en het die Calhoun County -bladsy aangeneem. Terwyl ons inligting in en oor Calhoun County versamel, sal ons dit kan deel met baie mense wat nie 'n persoonlike besoek sou wou aflê nie. Enigiemand met items vir publikasie op die MSGenweb -webblaaie, kontak Rose Diamond.
Die geskiedenis van Wes -Calhoun
Lake Calhoun is vernoem ter ere van John Caldwell Calhoun, die Amerikaanse minister van oorlog, wat die weermag gestuur het om die gebied rondom Fort Snelling in 1817 te ondersoek en wat uiteindelik die bou van Fort Snelling goedgekeur het. Die meer is oorspronklik deur die Dakota 'Mde Ma-ka-ska' genoem, wat 'Lake of the White Earth' beteken het. Setlaars noem dit later 'Medoza' of Loon Lake.
Voordat die Europeërs hierdie gebied gevestig het, is die meer van Calhoun en omstreke bevolk deur Dakota -mense. Die eerste aangetekende dorpie aan die meer is in 1928 gestig danksy Cloudman, 'n Dakota -leier en majoor Lawrence Taliaferro, wat in Fort Snelling gevestig was. Die dorpie, bekend as Eatonville, was van korte duur as gevolg van 'n vete in Dakota-Ojibwe.
Baie van die grond rondom die meer van Calhoun in die 1880's was moerasland. Teen 1900 is slegs vyf huise in die gebied net noord van die Minikahda -klub gebou. Bagging van die gebied het gedurende twee periodes plaasgevind-tussen 1911-15 en 1923-25. Feitlik die hele park, strande en boulevards is op mensgemaakte grond gebou.
In die 1870's was die meer van Calhoun 'n oord. Mense het na die gebied gekom om weg te kom van die stad. In 1874 ontwikkel Louis Menage 'n oord -hotel aan die westelike oewer van die Calhoun -meer, waar die Minikahda Club vandag staan. Die gebied is Menage's Lake Side Park genoem. Besoekers het die park bereik met 'n klein stoomboot wat deur die Motor Line bestuur is (wat ook treine na die omgewing gehardloop het in die hoop om geld in te neem vir die oordbedryf). Minneapolis in hul persoonlike waens. " Lake Side Park lok nie die superrykes nie. Die gebied is in 1891 herhaal as Mendoza Park.
Die Minikahda -klub is in 1898 gestig. In die vroeë dae het die klub hul eie bekendstelling vanaf 31ste straat na hul beskuldigdebank gehardloop. Die gholfbaan is geopen as 'n nege putjiebaan, maar is teen 1923 uitgebrei tot agtien putjies.
In 1914 het die Minneapolis Park Board twee bekendstellings gekoop en gereelde reise om Lake Calhoun en na Lake of the Isles, Cedar Lake en Brownie Lake aangebied. Stoppe op die bootreis sluit in 31ste straat, 34ste straat, Thomaslaan, 36ste straat (na verwys as "Mineral Springs)," Spring Beach "(oorkant die Minikahda Club) en Lake Street. Die Park Board het ook 'n bootkonsessie bedryf, wat roeibote en seilbote gehuur het.
Die moord op Kitty Ging
Catherine "Kitty" Ging het 'n klerekaswinkel in Nicolletlaan gehad wat spog met 'n stylvolle kliënte. Kitty het in die modieuse Ozark Flats (geleë op 13th en Hennepin) gewoon, net soos een van haar mooiste, Harry Hayward, die seun van 'n ryk ontwikkelaar in Minneapolis. Hayward was 'n dapper mede wat 'n professionele dobbelaar was en bekend was vir kontak met vervalsers.
Op die aand van 3 Desember 1894 het Kitty planne gehad om saam met Harry Hayward die Grand Opera by te woon. Sy bestel 'n perd en wa en gaan na die West Hotel in die middestad en ry toe naby Lake Calhoun. Dit is daar, op die pad wat nou Lake Calhoun Parkway is, in die omgewing van die Minikahda -klub, dat sy met 'n koeël in haar kop op die pad gesprei is.
Die moordenaar is binne drie dae gevind. Dit is onthul dat Harry Hayward twee lewensversekeringspolisse van $ 5,000 op Kitty se lewe gehad het. Hayward het die oppasser van Ozark Flats, Claus Blixt, gedwing om Ging te vermoor deur te dreig om Blixt se vrou te vermoor. Harry Hayward is ongeveer 'n jaar later gehang weens die misdaad. Blixt het lewenslange tronkstraf uitgedien.
In 2002 het WCNC 'n Kitty Ging -fees aangebied.
Verwysing: Lanegran, David A. en Sandeen, Ernest R. The Lake District of Minneapolis, A History of the Calhoun-Isles Community. Minneapolis: Universiteit van Minnesota Press. 1979.
Abbeville County het 'n ryk en kleurryke geskiedenis wat dateer uit die 1700's. Die graafskap is in 1758 gestig en strek van die Savannah -rivier tot by die Saluda -rivier oorkant die land en omvat die dorpe Abbeville, Calhoun Falls, Donalds, Due West en Lowndesville. Abbeville is vernoem na 'n stad in Frankryk, net 20 km van die Atlantiese kus, in die noorde van Frankryk. Abbeville County South Carolina sit langs die Savannah -rivier en skei Suid -Carolina en Georgia.
Abbeville County is ryk aan historiese bakens en beroemde inheemse seuns en dogters wat aansienlike bydraes gelewer het tot ons plaaslike gemeenskap, staatsregering en nasionale regering.
Trinity Episcopal Church is in 1842 gestig. Die hoeksteen is in 1859 gelê op die huidige adres van Kerkstraat 200 teen 'n bedrag van $ 15,665,00 dollar wat die orrel ingesluit het. Die kerktoring is 120 voet hoog en kan maklik gesien word in die sentrum van Abbeville. Die kerkterrein bevat ook 'n begraafplaas wat sowel Konfederale as Unie -soldate bevat.
100 jaar en groei
In 2005 vier Farrell-Calhoun sy 100-jarige bestaan. Ons "100 jaar flyer" het die geskiedenis en mylpale wat deur die jare plaasgevind het, gedokumenteer.
Gedurende hierdie herdenkingsjaar is die Farrell-Calhoun-logo verander. Die blokstyl-logo is verander na die huidige logo, wat in 'n 1932-advertensie in Farrell-Calhoun ontdek is.
In 2010 verkry Farrell-Calhoun die bates van Color & amp Supply Company, die moedermaatskappy van Kentucky Paint Manufacturing Company in Lexington, Kentucky. Die verkryging het die vervaardigingsfasiliteit van Kentucky Paint en drie ondernemingswinkels in Lexington en Frankfort ingesluit.
Farrell-Calhoun het tans 44 winkels. Tussen 2013-2019 het ons 9 winkels in die Midde- en Oos-Tennessee geopen, waaronder Murfreesboro, Cleveland, Johnson City, Farragut, Pigeon Forge, Mount Juliet, Sevierville, Chattanooga en Knoxville. Gedurende daardie jare het ons ook ondernemingswinkels in Tupelo MS, Lafayette LA, Bristol VA, New Orleans LA en Georgetown KY geopen.