Augustus 31, 2008 Augustus 31, 2008 netjane13 Kommentaar
Augustus 29, 2008 netjane5 Kommentaar
Ek wou eers net se dat die hond my blogwerk opgevreet het.
Maar toe kyk ek af en sien my splinternuwe spesiale Lentedag skoene. (Ons kantoor hou sommer vandag Lentedag, want wie wil op ‘n Maandag partytjie hou?) In elk geval. Dis die mooiste skoene in die hele wereld. Ek het hulle al laasjaar in Engeland gekoop en net nog nooit ‘n geleentheid gehad om hulle te dra nie, maar vandag was die dag. I am stepping out in style. So nou is ek vreeslik opgewonde en stap ek met ‘n ekstra wiggle en kan ek nie wag vir die cocktails om te begin vloei nie. Nou hoop ek maar van hierdie energie wat ek vandag voel versprei in die blogwereld, want iets swaarmoedig hang deesdae in die lug.
Dis al wat ek wou gese het. Miskien moes ek maar gestop het by “die hond het my blogwerk opgevreet”.
Niks om oor skaam te wees nie
Augustus 26, 2008 netjane28 Kommentaar
Wat ek nou gaan erken is seker nie goed vir die hele Woman’s Lib beweging nie en die bra-verbranders sal my seker stenig, maar dis nou maar een van daai dinge. My naam is Jane en ek hou van wasgoed was.
Ek hou nie van die sorteer in kleure nie, ek hou nie daarvan om deur die sakke te kyk om seker te maak daar’s nie tissues of slippies of geld in nie, maar dit gee my ‘n vreeslike gevoel van genoegdoening as ek die “start” knoppie op die masjien druk en die water so sjjjhhhh geluid maak.
Die tweede stap van my wasdag “high” is as alles so netjies op die draad uitgehang is. Volgens kleur, natuurlik. Ek weier om ‘n tuimeldroer te gebruik en die ophang van klere op ‘n perd in Swede het my erg geirriteer. Ek hou daarvan om in my agterplaas te staan, met die draad wat so stadig in die rondte draai as daar ‘n ligte windjie is. Ek kort nog net ‘n voorskoot met pennetjies voor in die sak om die 1930’s Suburbia beeld te vervolmaak. Die agterplaas het ‘n mooi suurlemoen boom in om die prentjie te voltooi.
Teen die tyd wat ek die wasgoed van die draad afhaal en netjies opvou in die mandjie is ek omtrent trots op myself. Ek skat ek kry dieselfde gevoel as iemand wat jag en ‘n bok geskiet het. So ‘n “I came, I saw, I conquered” gevoel.
Daai netjies opgevoude wasgoed bly dan in die mandjie totdat Stephina op Maandae kom.
Stryk doen niks vir my nie.
Augustus 21, 2008 netjane23 Kommentaar
Augustus 20, 2008 Augustus 20, 2008 netjane4 Kommentaar
Mens kry so gevoel as iets gebeur wat jy nie verwag het. Dis nie verbasing nie, dis net so ‘n “gevoel”. Nie lekkerkry of blydskap nie, dis iets anders. So tipe van gevoel wat die woord “haai” sou gewees het.
Ek sit nou hier met so ‘n gevoel. Ek het nie noodwendig gedink die ding wat gebeur het gaan nie gebeur nie, ek het net nie gedink dit gaan gebeur soos wat dit gebeur het nie. Is ek kripties?
Dankie vir die oproep. Dankie vir die hulp. Dankie dat dit glad nie weird was nie en dankie dat ons pelle is. Ek waardeer dit.
Augustus 18, 2008 netjane14 Kommentaar
Wat is dit met Suid-Afrikaners en padkos?
Ek en Mammie skiet toe Vrydagmiddag se kant deur Nylstroom toe. Ons moes iets oppad aflaai en vat toe die R21. Voor ek weet wat my kar doen stop ek by die 1Stop wat ‘n Woolworths Food by het. Vir padkos. As ek in ‘n kar klim wil ek eet. Dis net op ‘n goeie dag wat ek verder as 50km kan ry sonder om iets vir die pad in te pak of te koop.
Ek dink dis moontlik geneties. Oppad see toe het my pa skaars die Grasmere tolplaza gehaal voor hy sy eerste broodjie wou gehad het. My broer is vreeslik lief vir sy Wimpey in Bloemfontein. My sussie vra altyd of ek “schnakies” het as sy in my kar klim. My ma kan nie verby ‘n tuisnywerheid of padstal ry nie.
As kind het ek gesmag om soos van daai families te wees wat langs die pad by die tafeltjies gestop het en ‘n kan tee ook gehad het. Ons het die streep by broodjies, koeldrank en lekkers getrek. My ma het geweier om ‘n flask in te pak en gesweer die goed lek altyd. Ons het nie frikkadelle, hoenderboudjies en hardgekookte eiers gehad nie. Elke vakansie het my pa daarvoor gevra en elke vakansie het hy dit nie gekry nie.
Verder het ons ook by ‘n verskeidenheid slaghuise gestop vir biltong en droewors. By padstalle vir gedroogte perskes en ander lekkernye. Ons kan nogsteeds nie Port Elizabeth toe ry sonder om by die Nanaga padstal te stop vir roosterkoek nie. Die Igloo tuisnywerheid in Steynsburg het ons elke vakansie gesien.
Met al ons Europese roadtrips het ek en Liefie padkos gepak.
‘n Trip is net nie dieselfde daarsonder nie.
Augustus 14, 2008 netjane8 Kommentaar
Lekker naweek hou! Ek gaan bietjie plaas toe.
Ek is vrek bang vir ‘n koei (of moet dit nou eintlik bees wees?). Nie die melkkoeie nie, hulle is vir my vriendelik, maar daai Afrikaner beeste op my oom se plaas gee my die creeps. (Lekker stads sissie, ek). Van kleintyd af loop ek ‘n wye draai om die beeste in die veld. Dis nou as ek hoegenaamd van die bakkie afklim.
Ek is nie heeltemal pateties nie en swem darem in die plaasdam en vryf die skape en so aan. My grootste plaas treat (behalwe nou die biltong) ? Vroegoggend koffie op die stoep.
Met al die onmin op die blogs: Gedra julleself en mooi speel met die ander maatjies!