Hierdie “ander gedagte” van Schweitzer is deel van hoé eerbied vir lewe as ’n lewensfilosofie (oftewel lewensbeskouing) in die praktyk uitwerk. Die een implikasie wat mens onmiddellik tref is die etiese egalitarisme: dit is ’n pleidooi vir sosiale gelykheid onder ongelykes, en spesifiek ’n oproep aan die wat kan om ongelykheid te verminder. ’n Tweede implikasie is dat dankbaarheid eintlik ’n trefwoord is van die eerbiedvolle lewe.
In Schweitzer se oordeel faal die beskawing van sy tyd bitterlik om die verwoesting van menslikheid te voorkom. Die gangbare teologieë en filosofieë help niks om ’n etiese bewussyn te ontwikkel nie. Syns insiens moet daar herbesin word oor die grondslag vir moraliteit, ’n heroriëntering ten opsigte van die fundamentele mistastings van die Verligting moet plaasvind om die misplaaste vertroue op progressie en materiële vooruitgang teen te staan. Met eerbied vir die lewe diagnoseer Schweitzer nie net wat verkeerd geloop het nie; dit is ’n gewigtige, deurdagte lewensbeskouing waarmee ’n wêreldbeeld gebou kan word. Dit bied die grondslag vir “nuwe” benaderings.