Aan die basis van alle gesag is 'n kind se verhouding met sy ouers. Jesus is die volmaakte Seun – Hy was dit ook van sy onvolmaakte ouers, Josef en Maria. In die gesprek van die tienerseun, Jesus, met Josef en Maria, stel Hy sy verhouding met sy hemelse Vader teenoor sy verhouding met hulle, sy aardse ouers. Tog lees ons dat Hy terug in Nasaret aan hulle onderdanig was (Luk 2:51). Hy wys vir ons hoe om in die geloof reg met gesagspersone in ons lewe om te gaan. Jesus is dus (1) ons voorbeeld, maar bo alles ook (2) ons Verlosser.
Jesus ons voorbeeld
In sy wet gee die Here sy volk opdrag: Eer jou vader en jou moeder, dan sal jy lank bly woon in die land wat die Here jou God aan jou gee (Eks 20:12). Die gebeure waarop ons fokus, speel af toe Jesus twaalf jaar oud was, dus kort voordat Hy as dertienjarige die naam: "seun van die wet" gekry het, daarmee as Joodse man geag is. Hy het in die tempel agtergebly en met die geleerdes van die tempel gepraat. Ons lees: Almal wat Hom gehoor het, was verbaas oor sy insig en sy antwoorde (Luk 2:47). Op pad terug na Nasaret het sy ouers agtergekom Hy was nie, soos hulle gedink het, tussen al die spelende kinders nie.
Na drie dae kry hulle Hom daar tussen die tempelgeleerdes. Maria vra Hom toe: Kind, waarom het jy só met ons gemaak? Kyk, jou vader en ek het met angs na jou gesoek (Luk 2:48). Weliswaar het Hy hulle geantwoord: Waarom het u na My gesoek? Het u nie geweet dat Ek besig moet wees met die dinge van my Vader nie? (2:49, MVB). Tog is dit nie woorde vol uitdaging en opstand nie. Jesus kan nie hulle kommer oor Hom begryp nie. As sy ouers behoort hulle tog te weet dat Hy nie net hulle kind is nie, maar die Enigste Seun van die Hemelse Vader. Hy dui met hierdie woorde aan wat sy prioriteite is. Sy Hemelse Vader se wil is vir Hom die belangrikste. Petrus het dit ook verstaan toe die Joodse Raad hulle wou verbied om Jesus te verkondig: 'n Mens moet eerder aan God gehoorsaam wees as aan die mense (Hand. 5:29).
In die Tien Gebooie gebruik die Here 'n stylfiguur ('n sinekdogee) waar Hy een ding noem, maar dit veel wyer bedoel. Die vyfde gebod strek verder as net die gesag van ouers. Dit raak die skool, werk, kerk, land … Daar is immers geen gesag wat nie van God kom nie en die owerhede wat daar is, is daar deur die beskikking van God (Rom 13:1). As ondergeskikte in elke kring van die samelewing moet ek en jy gehoorsaam wees aan die Here van die heersers en die Koning van die konings.
Die gesagsgebod raak natuurlik ook die gesagsdraer. Hy moet in die kring waarin hy gesag dra, die Here se regering toepas. Hy moet doen soos wat die Here van hom verwag.
Natuurlik stuit ons hier op 'n probleem. Geen gesagsdraer is sondeloos nie; geeneen oefen sy / haar gesag ooreenkomstig God se wil uit nie. Wat van hulle sondes en hul swakhede?
Die antwoord op hierdie vraag moet ons ook by die twaalfjarige Jesus gaan soek. As die gesagspersone wat oor ons gestel is, in ons oë swakhede en gebreke het, hoeveel te meer geld dit nie van Jesus nie. Hy is immers die Tweede Persoon van die Goddelike Drie-eenheid. As die Seun van God is Hy heilig en volmaak. Sy aardse ouers was swak en sondige mense. Tog lees ons: Hy het toe saam met hulle na Nasaret toe teruggegaan, en Hy was aan hulle onderdanig (Luk 2:51). Hy, die enigste Seun van die Lewende God, onderwerp Homself gewillig aan sy aardse ouers. As Hy, die Seun van God dit doen, het ons as kinders van vandag geen ander opsie nie, as om ook ons ouers te eer. Jesus is wel vir ons 'n voorbeeld.
Uit sy optrede is duidelik: ook die vyfde gebod is deel van die dinge van die Vader. Dit is immers sy gebod oor hoedat ek en jy wat bely dat ons aan Hom behoort, met gesag moet omgaan, as gesagsdraers, maar ook as ondergeskiktes. Sy gebod geld steeds – ook in ons tyd midde in 'n gesagskrisis.
Ek en jy het dus geen ander keuse nie. Ons moet beide ouers en elke ander gesagsdraer eer – ten spyte van hul swakhede. Trouens, die Kategeet spel dit aan ons uit wat ons houding moet wees teenoor ons ouers se swakhede en gebreke: Daarmee moet ek geduld hê (HK So 39). Aan die ander kant is die gesagspersoon verantwoordelik om gesag volgens God se wil soos in die Woord openbaar, uit te oefen. 'n President moet ook sy gesag binne die ruimte van die wet uitvoer. Hy moet daaroor verantwoording doen aan God en landsburgers.
Ons slaag natuurlik glad nie daarin om gesag reg te hanteer nie. Trouens, ons oortree die vyfde gebod – soos ook elk van die ander – vele male. Ons het veel meer nodig as net Jesus as voorbeeld. Ons het Hom bo alles nodig as Verlosser.
Jesus ons Verlosser
Die heel eerste woorde wat uit Jesus se mond kom wat vir ons opgeteken is, is sy antwoord aan Maria nadat sy en Josef hul twaalfjarige Seun in die tempel gekry het: Het U nie geweet dat Ek besig moet wees met die dinge van my Vader nie (Luk 2:49, MVB)? Hieruit is duidelik: Jesus was bewus van 'n besondere verhouding tussen Hom en God. Hy noem Hom my Vader.
Belangrik is sy stelling: … dat Ek besig moet wees met die dinge van my Vader … Ek en jy het nogal weerstand daarteen dat iemand sê: "Jy moet dit doen!" Jesus sê: Ek moet.
As Jesus vir Maria sê: Ek moet, is dit woorde wat vandag nog so vars is dat dit is asof Hy dit nou vir my en jou sê. Daar is twee redes waarom Jesus sê: Ek moet:
Wat ek en jy nie kan doen nie, moes Hy in ons plek kom doen. Daardie gehoorsaamheid en respek wat jy vir jou ouers en ander gesagspersone nie het nie, moes iemand in jou plek kom regkry. Daar waar jy faal as ouer, as onderwyser, werkgewer, moes iemand in jou plek gesag voer op die regte wyse, soos die Here wil. Jesus het gekom om te doen wat ek en jy nie kan regkry nie. Sy hantering van gesag staan danksy God se genade aan die kredietkant van my en jou lewensrekening.
Vir elke keer wat jy jou ma 'n skewe woord toevoeg, elke keer wat jy agter die onderwyser of die werkgewer se rug gesig getrek het, sy gesag daarmee afgetakel het, verdien jy dat God jou straf. Daaruit kon jy net op een manier kom: iemand moes daardie straf in jou plek ondergaan. Jesus Christus het dit kom doen.
Jesus Christus is ons Verlosser. Hy het van ons wat so skuldig staan, ons wat dit hoegenaamd nie verdien nie, kinders van God kom maak.
Ons moet – ook in die huidige gesagskrisis – as kinders van die Here leef.
Die Here het sy Heilige Gees juis gegee om in ons te woon, om ons te lei om as sy dankbare kinders te leef; as sy dankbare kinders ook met die gesag wat Hy gee, om te gaan soos Hy dit van ons verwag. Ons moet gehoor gee aan die influistering van die Gees – ook in die nakoming van die Vyfde Gebod.
Doen ons dit, ontvang ons die wonderlike Goddelike belofte: dat ons lank sal bly lewe in die land wat die Here God aan ons gee. Ons lewe sal 'n bepaalde kwaliteit hê; ons sal die Here se seën ervaar.
Ook dit is in 'n besondere opsig in Christus vervul: En Jesus het verstandelik en liggaamlik opgegroei en in guns by God en die mense toegeneem (Luk 2:52). Mag die Here elkeen van ons as sy kinders daartoe lei om die Vyfde Gebod ooreenkomstig sy wil na te kom. Mag Hy dan ook die beloofde seën vir daardie gehoorsaamheid ryklik oor ons uitstort.
In Suid-Afrika beleef ons tans 'n storm. In die oog van die storm staan ons staatshoof. In sy Woord sê die Here dat ons staatshoof en sy regering hulle gesag van Hom ontvang (Rom 13:1).
Jesus, die volmaakte Seun, was sy onvolmaakte ouers, Josef en Maria, gehoorsaam, al het Hy vir hulle gevra waarom hulle hom gesoek het terwyl hulle moes weet dat Hy in die huis van sy hemelse Vader moes wees (Luk 2:49). Toe hulle egter terug in Nasaret was, was Jesus aan hulle onderdanig (Luk 2:51). Hy is vir ons 'n voorbeeld, maar ook ons wat so sukkel met die gesagskrisis se Verlosser.
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: 16 08 28 Ons verhouding met diegene met gesag beklee Luk 2 v48tot51
CategoriesGebooie vandag, Leefwyse as Christen, Lukas
Previous PostPrevious (2016 08 21 2e) Beywer jou om die rus van God in te gaan Heb 4 v1tot11 veral v8tot11
Next PostNext (2016 08 28 1e) Die Here en die gesindheid waarin ons dankoffers gee 1 Kron 29 v13tot18 ♪