Wedstrijdverslag Palestein U19 –Segwhaert U19 – Sevenstars-Zoetermeer
Vorig berichtVorige Wedstrijdverslag Oosterheem U19 – Buytenwegh U19
Volgend BerichtVolgende Wedstrijdverslag Buytenwegh u15 – ONC Clauslaan 2 u15 17. Gehoor- en beoordelingsfoute. | Bybelverskille
← 16. Foute in die geheue.
18. Geografiese en Harmonierings Veranderings →
3. Foute as gevolg van verkeerd hoor.
‘n Moderne Joodse boekrol soos waaruit elke Sabbat voorgelees word.
Met die ontstaan van kopieersentrums, het korrekte gehoor ook ‘n belangrike rol begin speel. ‘n Voorleser het in so ‘n sentrum uit die Bybel voorgelees terwyl verskeie skrywers moes neerskryf wat gelees is. Met die neerskryf van wat gedikteer is, kon woorde verwar word wat byna dieselfde klink, maar wel verskil in spelling en betekenis het. (Afrikaans: Ly en lei; rys en reis; haal en hael; bry en brei).
In die eerste brief van Johannes het so ‘n verwarring twee weergawes laat ontstaan. Die woorde humōn (julle) en hemōn (ons) klink baie na aan dieselfde. Ons kyk na die weergawes:
Wat was die oorspronklike woord? (1Joh.1:4)
“En ons skrywe hierdie dinge aan julle, sodat julle (humōn) blydskap volkome kan wees. ” (1933) (Manuskripte tot die 8e eeu: =1; 9e – 12e eeue: =13)
Of was die woorde dalk:
“Dit skryf ons sodat ons (hemōn) blydskap volkome kan wees.” (1983) blydskap volkome kan wees.”? (Manuskripte tot die 8e eeu: =4; 9e – 12e eeue: =6)
As jy moes vertaal, watter keuse sou jy maak?
My vrou het ‘n aantal resepte nog in haar ouma sy eie handskrif. Sommige het ‘n bestanddeel of twee langs die lys van bestanddele in die kantlyn bygeskryf. Die vraag waarvoor ons telkens te staan kom, is of dit iets is wat Ouma per toeval uitgelaat het en later reggestel het, of is dit ‘n variasie vir ‘n spesiale geleentheid? By die resep vir die spesiale “Whiley-vrugtekoek” wat geslagte vir troukoeke gebruik is, is ‘n paar bestanddele weer deur iemand anders bygeskryf. Hoe gaan ons ooit die werklike oorspronklike koek kan bak? As ons maar net Ouma Grootjie se resepteboek in die hande kon kry!
(In Kodeks Boernerianus uit die negende eeu, is hierdie stukkie in Iers, onder aan ‘n bladsy geskryf: ”Om na Rome te kom. Baie moeite, min voordele. Die ding waarna jy hier kom soek. As jy dit nie saambring nie, vind jy dit ook nie hier nie.”)
Nota’s kom ook in manuskripte van die Bybel voor. Sommige in die kantlyne, ander bo of onder aan die bladsy geskrywe. Hoe beoordeel mens dit as jy ‘n kopie moes maak?
Wanneer iemand later in afskrif moes maak, kon dit gesien word as deel van die teks wat per toeval deur ‘n vorige kopieerder uit die teks uitgelaat was, en deur ‘n korrektor in die kantlyn geskryf is. Dit kon ook gesien word as ‘n stukkie kommentaar of verduideliking wat iemand bygeskryf het. Dit kon ook ‘n persoonlike nota wees om mens te herinner aan ‘n vers wat elders in die Bybel staan. Die vraag is: Moet dit ingeskryf, of uitgelaat word? So ‘n nota word ‘n “glos” genoem. So ‘n glos kon in die teks ingevoeg word. Deur die huidige teks met ouer tekste te vergelyk, kan mens hierdie tipe byvoeging ontdek. As voorbeeld kyk ons na die eerste vers van Romiene agt.
Volgens die ANV skryf Paulus in Rom 8:1:
“Daar is dus nou geen veroordeling vir dié wat in Christus Jesus is nie …” (Manuskripte tot die 8e eeu: =4; 9e – 12e eeue: =2)
Dit is verstaanbaar dat iemand in die kantlyn ‘n verduideliking sou kon inskryf oor wat “in Christus” sou beteken, na aanleiding van vs.4:
“…ons wat nie na die vlees wandel nie, maar na die Gees.” (Manuskripte tot die 8e eeu: =2; 9e tot 12e eeu: =2)
Gedurende die negende eeu is hierdie verduideliking verder uitgebrei tot die weergawe wat ons vandag in die AOV het, nl:
“Daar is dan nou geen veroordeling vir die wat in Christus Jesus is nie, vir die wat nie na die vlees wandel nie, maar na die Gees.” (Manuskripte tot die 8e eeu: =0; 9e tot 12e eeue: =12)
Die feit is dat vir die eerste 800 jaar daar geen manuskrip is wat hierdie uitbreiding het nie, terwyl al vier die manuskripte wat ons wel het, sonder hierdie uitbreiding is.
Wat sou die waarde van hierdie uitbreiding wees? Is hierdie uitbreiding noodsaaklik, of word daarin net maar gesê wat in elk geval in vs. 4 staan?
Wanneer hierdie tipe fout in moderne vertalings reggestel word, kan dit maklik lyk of iets opsetlike uit die nuwe vertaling weggelaat is. Die ernstige Bybelvertaler wil die Woord van God beskikbaar stel soos God dit laat neerskryf het.
Einde van “Ons Vader-gebed”
This entry was posted in Glos, Verskille: Beoordelingsfoute, Verskille: Gehoor. Bookmark the permalink.
6 Responses to 17. Gehoor- en beoordelingsfoute.
Pingback: 32 Jesus vermaan die Fariseërs. | Bybelverskille
Pingback: 12. Kopieer Metodes. | Bybelverskille