Maagband in vetsug: voordele en risiko's
Die maagverband is 'n operatiewe metode wat die natuurlike gevoel van honger onder mense met oorgewig onderdruk. Tydens die operasie word 'n silikoonband om die boonste deel van die maag toegedraai. Dit skep kunsmatig 'n baie klein maagsak. As dit vul met voedsel, dui die maag op versadiging. As gevolg van 'n taamlik hoë komplikasietempo, verloor die metode belangrik. Lees alles oor die gebruik, gevolge en risiko's van maagverband.
Wat is 'n maagband?
Die sogenaamde maagband is 'n silikoonbuis wat tydens 'n operasie om die boonste deel van die maag gewikkel word. Hy verdeel die maag kunsmatig in 'n klein "bosmag" (sak) en die groot oorblywende maag. Die bosveld het slegs 'n volume van ongeveer 20 tot 30 milliliter. Dit is ongeveer die grootte van 'n tafeltennisbal. As die bosbou deur voedselinname gerek word, gee dit die brein die teken van versadiging. Die maagband is dus 'n hulpmiddel om veral gewig te verloor deur die gevoel van honger te onderdruk.
Die maagband is hol binne en word via 'n klein buis met 'n sogenaamde poortstelsel verbind. Die poort is 'n klein kamertjie wat onder die vel ingeplant word tydens maagbandoperasies. Met 'n spesiale naald kan vloeistof in die poortkamer en dus in die maagband gevul word. Dit stel u in staat om die graad van maagvermenging te reguleer soos nodig: hoe meer vloeistof in die maagband ingespuit word, hoe meer wurg dit die maag. As vloeistof onttrek word, neem die binnediameter van die maagband weer toe en die maag het meer ruimte.
Kursus van maagband Op
'N Maagbandoperasie duur ongeveer 30 tot 60 minute en word onder algemene narkose uitgevoer. Die hospitaalverblyf strek gewoonlik van een dag voor die operasie tot drie tot vyf dae na die operasie. In die reël word die prosedure uitgevoer as 'n sogenaamde sleutelgatoperasie (laparoskopie). In die sleutelgatstegniek word altesaam vyf ongeveer twee sentimeter groot velle-insnydings aangebring, waaroor die kamera en instrumente ingestel word. Vir die inplanting van die hawe is 'n effens groter sny van die vel ook nodig aan die onderrand van die sternum.
Die silikoonband word via een van die werkskanale ingebring. Met die instrumente plaas die chirurg die band om die boonste deel van die maag (kardia) en trek dit saam soos 'n kabelbinding. Om die grootte van die bosmaag beter te kan skat, word 'n maagbuis met 'n klein, ontplooibare ballon langs die mond in die bosmoer ingebring. In die oopgevoude toestand is dit ongeveer so groot soos 'n tafeltennisbal (volume ongeveer 20-30 ml) en kom dit ooreen met die finale volume van die bosveld.
Die maagband kan verstel word nadat u die maagballon 'n bietjie op of af geplaas het, of selfs 'n bietjie stewiger vasgemaak is. Sodra die perfekte posisie vir die maagband bereik is, word dit deur verskillende hegtings aan die omliggende weefsel vasgemaak.
Uiteindelik word die buis en die poortkamer wat uit die maagband verskyn, na buite gelei deur 'n sny in die gebied van die buikwand en word onder die vel aan die onderpunt van die sternum geplaas en toegewerk. Op enige tydstip is 'n regulering van die maagbanddiameter deur vloeistof ekstraksie of toevoeging moontlik.
Ongeveer een maand na die operasie van die maagband word die hawe vir die eerste keer deurboor om 'n paar ml vloeistof te lewer. As 'n vloeistof (hoogstens 9 milliliter) word gewoonlik 'n sogenaamde X-straal-kontrasmiddel gebruik wat in die X-straalbeeld sigbaar is. Dus kan 'n lekkasie in die maagband in die X-straalbeeld geïdentifiseer word. Afhangend van die beroep, word dit gewoonlik twee tot drie weke na die operasie gegee om te werk.
Vir wie 'n maagband geskik is
Die maagband is geskik vir mense met 'n liggaamsmassa-indeks (BMI) van ≥ 40 kg / m² (graad III-vetsug). As iemand aan ander metaboliese siektes ly, soos diabetes (diabetes mellitus), hipertensie of slaapapnee, as gevolg van sy of haar oortollige gewig, kan maagbinding nuttig wees by 'n BMI van 35 kg / m².
Dit is in elk geval 'n voorvereiste dat alle konserwatiewe (nie-operatiewe) maatreëls oor ses tot twaalf maande nie voldoende sukses opgelewer het nie. Hierdie maatreëls sluit byvoorbeeld voedingsberading, oefenopleiding en gedragsterapie in (Multimodal Concept, MMK). Vir maagband chirurgie moet ten minste 18 jaar oud wees en hoogstens 65 jaar oud wees, kan die intervensie in individuele gevalle ook by jonger of ouer mense gedoen word.
Vir wie 'n maagband nie geskik is nie
Sekere liggaamlike en geestelike siektes spreek teen 'n vetsugoperasie soos die maagband: veral vorige operasies of misvormings van die maag, maagsere en verslawings of onbehandelde eetversteurings (byvoorbeeld, 'eetbaar' of bulimie) is belangrike kontraindikasies vir 'n maagband. Selfs swanger vroue en mense wat langdurige antistollingsmiddels neem, moet sonder 'n maagband optree.
Doeltreffendheid van maagband chirurgie
In vergelyking met die ander chirurgiese prosedures behaal maagbande gemiddeld die laagste gewigsverlies. Slegs enkele pasiënte bereik hul normale gewig met die maagband (BMI ≤ 25 kg / m²). Onvoldoende gewigsverlies is veral te wagte as die pasiënt kalorie- en vetryke, sagte kos of vloeistowwe inneem wat maklik deur die digtheid van die maagband kan gaan.
Studies dui aan dat met die maagband 'n verlies van ongeveer 50 persent van die oorgewig op lang termyn bereik kan word. Dikwels word hierdie inligting nie verstaan ​​nie: dit beteken nie dat die metode 50 persent van die oorspronklike gewig sal verloor nie. As 'n pasiënt byvoorbeeld 'n BMI van 45 kg / m² het voor die maagbandoperasie, is dit 20 kg / m² hoër as normaal gewig (maksimum 25 kg / m²). As die pasiënt 'n vermindering van sy BMI met 10 kg / m² tot 35 kg / m² deur die maagband veroorsaak, stem dit ooreen met 'n gewigsverlies van 50 persent van die oortollige gewig.
Voordele van maagbande bo ander prosedures
Maagband chirurgie is 'n bietjie ingewikkelde prosedure en hou die pasiënt met die regte chirurgiese tegniek 'n minimale risiko in. Die relatief lae chirurgiese risiko is dus nie te onderskat nie, veral omdat mense wat oorgewig is alreeds 'n beduidende verhoogde chirurgiese risiko het. Nog 'n groot voordeel van die maagband is dat dit te eniger tyd en relatief maklik verwyder kan word en dat die prosedure dus heeltemal omkeerbaar is.
Basies bestaan ​​die gewone chirurgiese risiko's as u 'n maagband plaas. Dit sluit in bloeding, orgaanbeserings, infeksies, wondgenesingsafwykings en probleme as gevolg van narkose. Laastens is daar ook die gevaar dat die maag tydens die operasie beseer sal word.
Onlangse studieresultate van die afgelope jare dui egter daarop dat die komplikasietempo van maagbande relatief hoog is. Nie die relatiewe lae-risiko operasie self is dus die probleem nie, maar die komplikasies wat na maande of jare kan voorkom. Die mees algemene spesifieke komplikasies van maagbande is:
Maagbandverskuiwing ("bandslippage", in ongeveer 5,5 persent van alle gevalle)
Volumeverhoging van die bosmaag as gevolg van die geleidelike dilatasie van die bosmaag ("pou-dilatasie", in ongeveer 5,5 persent van die gevalle)
Lekkasie of lek in die buis na die hawe met lekkasie (in ongeveer 3,6 persent van die gevalle)
Verlenging van die slukderm voor die maagband ("esofageale dilatasie", in ongeveer 3 persent van die gevalle).
In baie seldsame gevalle kan ernstige komplikasies voorkom, soos perforasie van die maagband deur die maagwand tot in die maag (maagperforasie) of infeksie van die portkamer met patogene. In sommige studies word die risiko van heroperasie (hersieningsoperasie) na maagband chirurgie geskat op ongeveer 30 tot 50 persent. Dit is problematies in soverre adhesies (adhesies) en littekens kan voorkom as gevolg van elke abdominale chirurgiese ingryping, wat die opvolgoperasies erg bemoeilik en ook groot komplikasies tot dermbelemmering kan veroorsaak.
Dieet met die maagband
Na die operasie begin die eerste dag na die operasie met voedsel alleen met vloeistowwe. Dit word slegs stadig geneem en deur die dag ingesluk. Vir die volgende vier weke sal die hospitaal u voorsien van 'n voedingsplan wat die presiese struktuur van die voedsel beskryf. Vir ongeveer twee weke bly dit net by vloeibare voedsel, en vir die volgende twee weke is slegs sagte kos op die spyskaart. Ongeveer vier weke na die operasie begin u uiteindelik met 'n normale dieet. Maar daar is 'n paar dinge wat u moet onthou:
Maagbande moet nie net minder eet nie, hulle moet ook anders eet as voorheen. Om die pap in die bottelnek te laat slaag, moet elke hap baie deeglik gekou word. Lang vesel (beesvleis, varkvleis) of groente veroorsaak dikwels probleme.
Aangesien vloeistowwe ook die klein bosmaagvul vul, ten minste vir 'n kort tydjie, moet u u kos en drinkgoed skei.
Lekkers, veral soet drankies, maar ook alkohol, sop met hoë kalorieë en pap, moet vermy dat die maagbandvanger dra. Hulle gaan ongehinderd deur die insnyding tussen die voorkant en die res van die maag, maak dit dik en sodoende die gewigsverlies-effek nietig.
Die koste van die maagband bestaan ​​uit verskillende dele: enersyds natuurlik die operasie self, en daar is ook ander kostes vir hospitalisasie in die hospitaal en die kontrole-afsprake om die maagband na te gaan. Die koste van die maagband wissel aansienlik na gelang van die dokter en die behandelingskoste. Die prysklas is ongeveer 5000 tot 10.000 euro.
Maagband: Gesondheidsversekering neem dikwels die koste oor
'N Maagbandverband (maagverbanding) is nie 'n gereelde voordeel van die statutêre gesondheidsversekering nie, maar die ingryping word gewoonlik op versoek deur die statutêre en privaatgesondheidsversekering aanvaar. Die bogenoemde kriteria moet egter vervul word. Die aansoek self moet ook baie noukeurig voorberei word om die kanse op die vergoeding van die koste te bepaal maag ringe te verhoog.