BNT se beste van die week: Burning Man Roundup - Diverse
BNT se beste van die week: Burning Man Roundup
Na 'n week op die playa, deel Ian MacKenzie, redakteur van BNT, sy foto's en gee hy die beste skakels na die Burning Man op die web.
Liefde en vuurpyl / foto: Sean Aiken
Voor die geleentheid het ek in Burn Baby Burn oor my verwagtinge geskryf.
Nadat ek nou teruggekeer het uit die woestyn, kan ek eerlik sê dat Burning Man 'n gebeurtenis was soos in geen ander opsig nie. In werklikheid verwerk ek nog steeds presies wat Dit is.
Intussen stuur ek nederig my eie fotosets van die geleentheid in, met bykomende foto's deur Ross Borden.
(Interessant genoeg het ek dit moeilik gevind om foto's te neem, selfs met al die visuele oorbelasting. Kamera's het na bewering onvoldoende gelyk om die ware essensie vas te lê ... maar ek het in elk geval probeer).
Hier is 'n samevatting van my gunsteling na-BM-skakels saam met my foto's op die internet. Geniet dit!
Jay Michaelson, in The Truth About Burning Man, skryf:
Dit is nie volhoubaar nie, maar dit is 'n tydelike outonome gebied van bullshit-vrye lewens. En net om daar te wees, net deel te neem aan die skepping van 'n hele stad wat toegewy is aan wat ons wil doen, eerder as wat ons moet doen om geld te verdien, is dit geneig om selfrefleksie soos Lampert s'n uit te nooi. Wie is ek? Wat wil ek regtig doen?
Mark Morford, met sy handelsmerk in The Life Lessons of Burning Man, sê:
BM herinner u daaraan dat u ver van alleen is in u begrip dat dit 'n uiters pynlike, ongelooflike moeilike, ondraaglike, aaklige, vreesaanjaende kort lewenservaring is, en dat u soms die beste is waarop u in 'n valse pels aantrek en die draak monteer en gil van bo af op die dak van 'n stowwerige RV van u onbenullige begeerte om die maan te lik.
Joanna, my medevriendin op Camp Nomadia, het dit so opgesom:
Alhoewel ek nie my vinger op die bepalende oomblik van my Burning Man-ervaring kan steek nie, dink ek dat die idee dat ons definieer wie ons is in verhouding tot die res van die wêreld 'n belangrike sleutel is in hierdie gekke skepping van 'n stad in die woestyn.
Brian Aker skryf:
Toe ek een aand op die playa staan, het ek met 'n vriend gepraat wat net die middel van die week opgedaag het. Sy is gelikwideer en die blik in haar oë was angstig. Ek het vir haar genoem dat dit nie saak wat nie, omdat sy daar was, sou dit verander.
'Dit is waarvoor ek bang is.'
Uiteindelik vat Leigh dit op as sy sê:
Net soos die Indiese spreekwoord van die wyse manne en die olifant, is hierdie dier te groot om in sy geheel te ken en te verstaan. Jy lê op jou hande en voel wat jy doen, miskien blindelings, en neem dan weg wat jy wil.