Ek het myself opgegee ná gekruisigde voorkoms, omruil uitgeruil en soene geskenk. Ek het my oorgegee om die ontploffing en ekstase te voel. Ek het myself oorgegee totdat die plesier van plesier vervaag het tot die ontspanning van die spiere en die res van die gees. Opwindende en heerlike ervaring is dit nie? Ja! Maar ek het nooit gedink dat hierdie plesier die vonnis kan wees nie, die straf vir 'n eenvoudige persoonlike sorgeloosheid. In werklikheid, ontdekking deur 'n eenvoudige mediese ondersoek. Hierdie pynlose ondersoek word nie gedoen as gevolg van fisieke pyn of gemanifesteerde siekte nie, maar word gedoen uit nuuskierigheid in die wete dat ek my kliniese gesondheidstoestand ken. Die regter voor my sit in 'n wit (dokter) lees en kyk in my oë die uitspraak:
- "U is uit hierdie toetsresultaat ... seropositive, reagent !!! AIDÉ.TICO "
SES MAANDE LEWE
Die wêreld het gestop, die geluid het verdwyn, die vloer oopgemaak en die impak op my was so pynlik en het al die plesier wat ek opgewek het, opgehef "hier, ten tyde van die diagnose en die pyn gelyktydig en 'n ander vorm gerepliseer as narkose, die vernietiging van plesier, die bron!
Met die wete dat die skuldige vir alles wat gebeur het net ek was, het die skurk my ook baie geterg. Om te weet dat ek myself toegelaat het om swart te word, besoedel 'n tempel genaamd die liggaam wat God my perfek gegee het ... en ek het dit op 'n sekere manier ontheilig.