Tevrede met vandag se brood?! Matteus 6:25-34 – Geloofsentrum Universitas
Tevrede met vandag se brood?! Matteus 6:25-34
André Oosthuizen andrej@webafrica.org
Wanneer is 'n mens tevrede? Kyk, iewers moet daar mos 'n punt wees waar jy met eerlikheid kan sê ek is nou tevrede. Ek is tevrede met waar ek werk, tevrede met my salaris, tevrede met hoe ek lyk, tevrede met waar ek bly, tevrede met wat ek ry, tevrede met dit wat my kinders doen en bereik, tevrede met dit wat ek spaar vir my aftrede. En in my gesprekke die afgelope tyd met mense voel dit vir my of die vlakke van tevredenheid die hele tyd besig is om te styg. Soveel so dat dit haas onmoontlik is om tevredenheid te bereik, want die vlak skuif elke keer 'n stukkie verder.
Want mense is die hele tyd opsoek is na iets meer, iets beter, iets groter, iets geriefliker, iets mooier. Selfs met ons kinders soek ons ook iets meer, iets beter. Beter punte, groter oorwinnings, beter prestasies. Ek sien hoe kinders deur ouers onder geweldige druk gesit word om goed te doen wat hulle self nie kon regkry nie.
En hierdie soeke na iets meer spoel dikwels oor na ons geloofslewe ook. Dit beïnvloed ons verhouding met die Here Jesus. Want hoekom gee Hy dan nie vir my wat Hy vir ander gee nie? Hoekom sorg Hy nie so goed vir my soos wat Hy vir die buurman oor die straat sorg nie? Hoekom kan ek nie so gelukkig wees soos my vriende nie? En hierdie ontevredenheid bring dikwels afguns en jaloesie by mense.
Wonderlik hoe lewensvrae en uitdagings ons terugbring by die basics van geloof. Want die dissipels wonder oor hoe hulle moet bid in Matteus 6. En dan leer die Here Jesus vir hulle die Ons Vader gebed. En die gebed begin by die verheerliking van God. Laat U naam geheilig word, laat U koninkryk kom, laat U wil geskied.
En dan kom die Here Jesus by ons en ons eie behoeftes. Dit is die sogenaamde ons-bedes van die Ons Vader. Gee ons vandag ons daaglikse brood, vergewe ons ons sondes, laat ons nie in die versoeking kom nie.
En die antwoord op ons lewensvraag na tevredenheid lê opgesluit in hierdie bede: gee ons vandag ons daaglikse brood. En hier gaan dit oor ons fisiese behoeftes. Martin Luther skryf oor die daaglikse brood en sê : "Die daaglikse brood sluit in alle behoeftes van ons lewe: kos, drank, klere, skoene, blyplek, lande en vee, geld en goed, 'n godsdienstige lewensmaat en kinders, flinke werknemers, betroubare huishulpe, 'n goeie regering, mooiweer, vrede, gesondheid, 'n eerbare lewe, goeie vriende, gawe bure…"
Die Here Jesus wil hê dat ons moet vra vir dit wat ons nodig het. Trouens, God het vreugde daaraan om vir ons te sorg. As julle wat sleg is dan weet om vir julle kinders goeie goed te gee, hoeveel te meer julle Vader wat in die hemel is! Jou hemelse Vader wil vir jou sorg. Hy wil goed sorg vir jou!
En dit is nie so dat jou geestelike versorging vir Hom belangriker is as jou fisiese versorging nie. Inteendeel, dit is vreeslik interessant dat die Here Jesus in die Ons Vader gebed vir ons fisiese behoeftes vra selfs voor ons geestelike behoeftes. Hoekom, want Hy weet dat ons fisiese behoeftes het en Hy weet dat ons daaroor bekommerd kan raak.
Maar in die manier waarop Jesus hierdie vierde bede geformuleer het, sit daar 'n baie belangrike lewensbeginsel oor tevredenheid en God se sorg. Jesus leer ons bid: Gee ons vandag ons daaglikse brood.
Nou ons weet dat God wil gee, ons het dit nou gehoor. Maar daar is 3 betekenisvolle woorde in hierdie gebed wat jou en my sal help met 'n lewe van dankbaarheid en tevredenheid.
Die Griekse woord wat met daagliks vertaal word kom net hier in die hele Bybel voor! Waarskynlik kan die woord die beste vertaal word met "nodige". Ons mag bid vir die brood wat ons nodig het. Die woordjie genoeg verduidelik dit ook mooi. Ons kan vra vir genoeg brood. En dit is nie maar terloops dat Jesus hier van genoeg brood praat nie. Aan die een kant is dit so dat brood staan vir meer as net brood. Luther en Calvyn sê dat brood hier staan vir al die noodsaaklike behoeftes wat ons vir ons lewe nodig het. Ons mag bid vir dit wat ons nodig het.
Maar aan die ander kant is daar iets sobers in die woordjie brood. Hier staan nie: gee ons vandag koek of kreef of kaviaar nie. Hier staan, gee ons die nodige brood. En natuurlik is dit so dat die Here ons bederf met veel meer as brood. Maar die Here voorsien in die brood wat ons nodig het.
En jy sien vriende, dit bring ons terug na jou eie huis en jou eie beursie. Wat jy nodig het om sinvol en betekenisvol te lewe en wat jy wil hê is dikwels wêrelde uitmekaar. En ons is dikwels ontvrede nie met dit wat ons nodig het nie, maar met dit wat ons graag wil hê. Jy en ek het brood. Trouens, Paulus sê in 1 Tim 6:8. "As ons kos en klere (en onderdak) het, moet ons daarmee tevrede wees." Ek is seker jy het kos, ek kan sien jy het klere aan, en jy gaan tien teen een nou terug na jou huis toe. Dis brood wat die Here vir jou gegee het. Wees dankbaar daarvoor, want so sorg Hy vir jou. En Hy sorg baie goed vir jou. Dikwels sorg Hy met meer as wat jy nodig het om van te lewe.
Daar is 'n ander belangrlike woordjie in hierdie gebed wat Jesus leer. Gee ons vandag ons nodige brood.
Jy sien, ons sal graag vandag die hele jaar se brood wil kry. Want dan hoef ons nie bekommerd te wees oor môre nie. So het die Israeliete ook gedink! Toe die Here vir hulle manna laat reën as deel van Sy versorging wou hulle sommer meer optel as wat hulle in een dag kon eet. En die volgende dag was die geblikte manna suur. Hoekom? Want die Here wou hulle leer van geloof en vertroue! Ek sorg vandag vir jou in dit wat jy vandag nodig het! Vertrou My dat Ek ook môre sal gee wat jy môre nodig het! Jy sien, te veel brood, sakke vol manna, skure vol koring, bankrekenings vol geld kan ons maklik verlei om te dink dat ons die Here nie meer nodig het nie. Vandag se brood leer ons om vandag uit die hand van die Here te lewe. Elke dag met geloof en met vertroue in Hom wat voorsien en sal sorg.
Omdat God ons Vader is, leer Jesus ons ook bid vir "ons daaglikse brood." Met ander woorde, Jesus leer ons nie net bid vir ons eie behoeftes nie, maar ook vir die behoeftes van ander. Dirkie Smit sê: Om 'n Christen te wees beteken om af te leer om ek te sê en te leer om van ons te praat. Daar is mense rondom jou wat ook nodig het dit wat jy nodig het. Daar is kinders in die kinderhuis hier oorkant wat ook die nodige brood nodig het. Daar is mense wat by verkeersligte staan en Vrydae 'n gemeente van haweloses wat ook die nodige brood nodig het. Ons is deel van 'n gemeente wat as 'n sentrum vir heling nie net wil bid vir ons eie brood nie, maar wil help voorsien in die nodige brood van ander. Dit is waarvoor 'n deel van jou dankoffer gaan.
En wanneer jy bid: gee ons en nie gee my nie, gun ek die Here se sorg ook vir ander. En dit haal afguns en jaloesie uit harte en verhoudinge wanneer jy kan bid: Here sorg vir my buurman soos U vir my sorg! Daar is 'n pragtige teks in 2 Kor. 8:15, wat praat oor die verdeling van lewensmiddele tussen gelowiges. "Ek bedoel nie dat julle gebrek moet ly om ander te kan help nie; maar sodat daar ewewig sal wees, moet julle wat nou oorvloed het, dié help wat gebrek ly. Dan, as hulle weer oorvloed het en julle gebrek ly, kan hulle julle weer help. So kom daar ewewig." Nou dit is nie kommunisties of sosialisties nie. Dit is 'n Bybelse beginsel waar die Here ons leer dat die brood waarvoor ek bid, is nie net my eie brood nie, dit is ons brood! En ek kan nie bid vir my eie brood sonder 'n verlange dat die mense rondom my ook vandag hul nodige brood sal kry nie.
So leer die Here Jesus ons bid: Gee ons vandag ons nodige brood.
Vriende, dit is 3 geloofswaardes wat ek en jy moet onthou. Want dit is ander waardes as wat die wêreld ons aan gewoond wil maak. In die wêreld geld dikwels teenoorgestelde waardes:
Vandag is dit elkeen vir homself en ons het 'n onnodige las geword.
Vertroue in God met vandag se brood, word dikwels vervang met bekommernis en pessimisme oor ekonomiese vooruitskattings.
En nodige brood en genoeg brood het eenvoudig nie meer grense nie. Brood word vervang met kreef en kaviaar.
En gevolglik sit ons met genoeg brood, dikwels meer as wat ons nodig het, maar toenemend ongelukkig en ontevrede oor hoe God vir ons sorg.
Miksien moet ons nie bid vir ons daaglikse brood nie, maar leer om dankie te sê vir die dag se brood wat ek wel ontvang het. Dankbaarheid bring tevredenheid. En dankbaarheid is nie vandag 'n blommetjie wat in alle tuine groei nie. Daar is 'n groot stuk ondankbaarheid gewortel in menswees vandag. Ons sal kla oor hoe besig ons is, maar vergeet om dankie te sê dat ons 'n werk het. Ons sal kla oor kinders en hul huiswerk, maar vergeet om dankie te sê dat ons kinders het. Ons kla oor hoër rentekoerse maar vergeet om dankie te sê vir 'n huis waarin ons kan bly. Ons sal kla oor pyne waarmee ons opstaan, maar vergeet om dankie te sê vir nog 'n dag waarin ons kan lewe. Ons sal kla oor die petrolprys maar vergeet om dankie te sê dat ons nog winkel toe kan stap as ons nie meer kan ry nie.
Wat het jy om ontevrede oor te wees? Kom ons dank die Here vir vandag se nodige brood wat Hy getrou op ons tafel sit. Dit bring dankbare en tevrede mense. Amen