Hoe weet ek of ek prostaatkanker het? - Nuttige wenke - 2021
Die beste manier om prostaatkanker in die vroeë stadium op te spoor - Dit is gereelde vingerondersoeke van die prostaat en 'n bloedtoets vir PSA. Aangesien die meeste kwaadaardige gewasse van die prostaatklier voorkom in die deel van die klier wat die naaste aan die rektum is, kan baie gewasse tydens 'n roetine-rektale ondersoek opgespoor word. Baie dokters beveel aan dat die meeste mans, wat op die ouderdom van 50 jaar oud is, jaarliks ​​'n rektale ondersoek ondergaan, sowel as 'n bloedtoets vir PSA (prostaatspesifieke antigeen). Afro-Amerikaners en mans wat 'n familiegeskiedenis van prostaatkanker het, word siftingstoetse aanbeveel vanaf die ouderdom van 40 jaar.
PSA - Dit is 'n proteïen waarvan die bloedvlak gewoonlik in die teenwoordigheid van prostaatkanker toeneem, wat dit 'n waardevolle hulpmiddel maak om prostaatkanker vroeg op te spoor. Gesamentlik bied hierdie twee siftingstoetse die grootste kans om prostaatkanker op te spoor terwyl dit gelokaliseer en die beste behandel word. Prostaatkanker kan ook per toeval tydens die behandeling van blaasversteurings opgespoor word. As gevolg van die moontlikheid van 'n vals positiewe toetsuitslag vir PSA, is dit belangrik om hierdie ontleding met u dokter te bespreek voordat u dit slaag. Verhoogde PSA beteken nie dat u kanker het nie. Inteendeel, dit bring probleme op wat aangespreek en verduidelik moet word. Daar is baie redes vir verhoogde PSA-vlakke, en kanker is net een daarvan.
As daar, as gevolg van 'n roetine-ondersoek, 'n vermoede van kanker en / of 'n verhoogde PSA-vlak bestaan, kan die dokter 'n biopsie van die prostaatklier uitvoer onder toesig van 'n ultraklanksonde wat in die rektum geplaas word.transrektale ultraklank). 'N Röntgenstraal van die urienweg sowel as bloed- en urientoetse word gewoonlik gedoen om 'n diagnose te maak. 'N Biopsie sal bevestig of kanker teenwoordig is of nie. Gelei deur 'n ultraklankbeeld plaas die dokter 'n naald in die prostaatklier en verwyder klein stukkies weefsel uit die verdagte gebied. Soms word 'n biopsie uitgevoer met behulp van 'n sistoskoop, 'n smal apparaat wat deur die uretra geplaas word. Die patoloog ondersoek dan die weefselmonster onder 'n mikroskoop om vas te stel of kankerselle aanwesig is. Om vas te stel of die kanker na die prostaat versprei het, kan dokters 'n CT-skandering doen van die bene, 'n röntgenfoto van die borskas of 'n ander beeldvormingsprosedure.
Watter tipes behandeling is daar?
Aangesien prostaatkanker dikwels stadig groei en by baie mans nie dodelik is nie, kies sommige mans 'n verwagtende waarneming, nadat hulle opsies met hul dokters bespreek het. Waarnemende waarneming behels die monitering van prostaatkanker vir tekens dat dit aggressiewer word, maar geen behandeling word gebruik nie. Hierdie benadering word meer gereeld aanbeveel vir mans wat ouer is of aan ander lewensbedreigende siektes ly. In sulke gevalle kan die kankergewas so stadig groei dat dit nie tot die dood lei nie.
As daar besluit word om kanker te behandel, beïnvloed ander faktore, soos die ouderdom en algemene gesondheid van die pasiënt, die tipe behandeling. Die besluit oor hoe om hierdie kanker te behandel is ingewikkeld, en baie mans, voordat hulle 'n besluit neem oor die behandeling, vind die mening van 'n ander dokter.
Afhangend van wanneer die kanker gediagnoseer is, bevat die behandeling een tipe behandeling of 'n kombinasie van bestralingsterapie, chirurgie, hormoonterapie en selde chemoterapie. Gelokaliseerde prostaatkanker kan gewoonlik genees word met chirurgie, bestralingsterapie of kriochirurgie - wat kwaadaardige selle met vloeibare stikstof vries. Die keuse word gemaak afhangende van elke individuele geval en hang af van baie faktore.
Standaardchirurgie - Radikale prostaatektomie - bestaan ​​uit die verwydering van die prostaatklier en limfknope in die omgewing. In baie gevalle kan chirurge die prostaatklier verwyder sonder om die senuwees te sny wat die oprigting van die penis of die blaasfunksie beheer, wat komplikasies soos impotensie of inkontinensie baie minder gereeld maak as in die verlede. Afhangend van die ouderdom van die man en die volume van die operasie wat nodig is om die hele kanker gewas te verwyder, kan tegnieke om die sensitiwiteit van senuwee-eindes te handhaaf ongeveer 40% - 65% van mans wat ereksies gehad het voor die operasie, red om dit na die operasie te red sonder om ekstra by te woon. behandeling van erektiele disfunksie.
Na 'n operasie ervaar die meeste mans 'n mate van inkontinensie, maar hulle kry gewoonlik volle beheer van urinering. Onmag kan op verskillende maniere behandel word, insluitend medikasie soos Levitra, Cialis of Viagra. As die inkontinensie sterk of langdurig is, kan u spesiale weggooibare onderklere gebruik, kateter-tipe kateters, biologiese terugvoering, penklips, oefeninge doen, in seldsame gevalle wat nie alleen opgelos kan word nie, kan u inkontinensie heeltemal uitskakel deur chirurgies te installeer om sfinkters om die uretra kanaal- of uretra-sling.
Bestralingsterapie kan baie effektief wees as 'n primêre behandeling vir gelokaliseerde prostaatkanker. Dit kan ook na die operasie gebruik word as die kanker nie versprei het nie. As die kanker na naburige weefsels versprei het, is bestralingsterapie die voorkeurbehandeling, en dit word ook in die latere stadiums gebruik om die pyn wat verband hou met die verspreiding van kanker na die bene te verlig. Inkontinensie en impotensie kom ook voor na bestraling, en sommige studies het getoon dat resultate soortgelyk is aan dié met chirurgie. Nuwe vorme van bestralingsterapie, soos LTMI (bestralingsterapie met die modulasie van bestralingintensiteit), is selfs meer effektief en het minder newe-effekte.
Permanente inplanting van radioaktiewe korrels (brachterapie) kan u 'n hoë dosis bestralingsterapie aan die prostaatklier lewer met beperkte skade aan omliggende weefsels. Tydens hierdie prosedure word klein radioaktiewe korrels onder ultraklankbeheer in die prostaatklier ingebring. Implantate bly konstant in plek en word na baie maande onaktief.
Selfs laat stadiums wat nie genees kan word nie, kan baie jare met hormoonterapie beheer word, soms in kombinasie met ander behandelings. Hormoonterapie vertraag die groei van 'n kankergewas, en beïnvloed die aanbod van testosteroon, hoewel die effektiwiteit van die behandeling mettertyd kan afneem. Testosteroon kan uit die bloedstroom verwyder word deur die testes (orchiektomie) chirurgies te verwyder of deur vroulike hormone, soos estrogeen, of ander medisyne wat testosteroonproduksie belemmer, te voorsien. Mans verkies gewoonlik behandeling met medisyne wat testosteroonproduksie blokkeer omdat dit effektief, minder indringend is en minder newe-effekte veroorsaak as chirurgie of medisyne met vroulike hormone. As die testes verwyder word, kan die skrotum gelaat word en kan testikulêre inplantings ingevoeg word.
Chemoterapie en entstofterapie is in sommige gevalle effektief. in gevorderde stadiums van prostaatkanker.
Die doel van prostaatkanker is om te herstel, en dit is waarskynlik dat die man in die vroeë stadium met prostaatkanker gediagnoseer is. Enigiemand wat herstel het van prostaatkanker, moet gereeld ondersoek word en noukeurig gemonitor word vir PSA-vlakke.
Soos met ander kankers, word nuwe behandelings vir gevorderde prostaatkanker ontwikkel. Navorsers pas bestralingsterapie en hormoonterapie op innoverende maniere toe, en bestudeer die effektiwiteit van chemoterapie by pasiënte wat nie op ander behandelings reageer nie.
Bepaling van die PSA-vlak in die bloed
PSA (prostaatspesifieke antigeen) is 'n stof wat deur die prostaatklier vervaardig word. Die oorheersende hoeveelheid PSA is in semen, 'n klein hoeveelheid bloed. Die meeste gesonde mans het 'n PSA-vlak in die bloed onder 4 ng / ml (nanogram per milliliter). As die PSA-vlak in die bloed styg, is dit ook die kans dat u prostaatkanker kan hê. As die PSA-vlak in die bloed tussen 4 en 10 ng / ml is, is die waarskynlikheid van prostaatkanker een uit elke vier. As die PSA-vlak in die bloed bo 10 ng / ml is, sal die waarskynlikheid van 'n prostaattumor met 50% styg. By sommige mans met prostaatkanker is die PSA-vlakke in die bloed egter onder 4 ng / ml.
Faktore wat 'n toename in PSA-vlakke in die bloed veroorsaak (behalwe kanker).
BPH (goedaardige prostaathiperplasie) is 'n vergroting van die prostaat wat nie met kanker geassosieer word nie en wat baie ouer mans het.
Ouderdom - PSA-vlakke neem toe met ouderdom, selfs al vind geen verandering in die prostaat self plaas nie.
Prostatitis - infeksies en ontsteking van die prostaatklier.
Ejakulasie kan PSA-vlakke 'n rukkie verhoog, maar dan keer dit weer normaal.
Die bepaling van PSA-vlakke is belangrik, nie net by die vroeë diagnose van prostaatkanker nie. Dit word ook in ander gevalle gebruik.
As 'n man met prostaatkanker gediagnoseer word, kan die bepaling van PSA-vlakke saam met ander studies help om vas te stel watter bykomende studies nodig is en watter behandelingsmetode hy moet gebruik.
'N Te hoë PSA-vlak kan daarop dui dat die gewas al verder as die prostaat versprei het. Dit help om die behandelingsmetode te bepaal, aangesien sommige behandelingsmetodes nie gebruik kan word as die kankerselle reeds na die limfknope of ander organe versprei het nie.
PSA-vlakke help om die effektiwiteit van die behandeling te bepaal, asook of daar 'n terugval van kanker na die behandeling is.
As u 'n waarnemingstrategie in plaas van onmiddellike behandeling kies, wat die vlak van PSA bepaal, kan u die ontwikkeling van kanker monitor en, indien nodig, met die behandeling begin.
PSA-vlakke dui nie op veranderinge soos die herontwikkeling van prostaatkanker na behandeling (terugval), of die verspreiding daarvan na die prostaat (metastases) nie. Volgens PSA-aanwysers is dit onmoontlik om te voorspel watter simptome sal ontwikkel en die lewensverwagting voorspel. Baie pasiënte met baie hoë PSA-vlakke voel goed en het niks om oor te kla nie. Maar ander pasiënte met 'n lae PSA-vlak het simptome. As daar ander nadelige siektes is, moet u ook die verandering in die PSA-vlak monitor, en die vlak van slegs een bloedtoets bepaal, is ondoeltreffend.
Prostaat palpasie deur die rektum
Tydens hierdie ondersoek sit die dokter 'n spesiale handskoen op sy hand en smeer hy sy vinger aan. Dan plaas hy 'n gesmeerde vinger in u rektum en ondersoek die prostaatklier. As hy terselfdertyd onreëlmatighede of seëls vind, kan dit kanker wees. Die prostaatklier is direk voor die rektum geleë, en die meeste soorte kanker wat in die prostaat vorm, begin in die deel wat langs die rektum lê en kan palpeer word. Alhoewel hierdie prosedure onaangenaam is, is dit pynloos en vind dit vinnig plaas.
Vergeleke met die bepaling van die PSA-vlak, is prostaatpalpasie 'n minder effektiewe metode, maar soms kan op hierdie manier kanker opgespoor word by mans wie se PSA-vlak in die bloed normaal is. Palpasie van die prostaatklier moet ook uitgevoer word as die aanwesigheid van prostaatkanker reeds bewys is. Met behulp van hierdie navorsingsmetode kan kanker wat binne die klier versprei word, bepaal word. Hierdie metode kan ook bepaal of die kanker na behandeling weer hervat is.
Tydens transrektale ultraklank word klankgolwe gebruik, wat met behulp van 'n rekenaar 'n beeld van die prostaat skep. Om hierdie studie uit te voer, word 'n klein sonde in die rektum geplaas. Hierdie sonde produseer klankgolwe wat binne die prostaatklier die 'eggo' weerspieël, wat dan deur die sonde waargeneem word. Die rekenaar verander hierdie eggo in 'n swart en wit beeld.
Hierdie eksamen duur slegs 'n paar minute. As u die sonde in die rektum plaas, sal u 'n effense druk ervaar, maar gewoonlik is dit pynloos. Transrektale ultraklank word ook tydens 'n biopsie gebruik om die biopsie naald korrek in te steek en neem 'n monster direk uit die deel van die prostaat wat deur kanker geraak is.
As sommige simptome of toetsuitslae prostaatkanker vermoed, moet u 'n prostaatbiopsie doen om hierdie diagnose volledig te bevestig.
'N Biopsie is die enigste metode wat gebruik kan word om prostaatkanker akkuraat te diagnoseer. Tydens 'n biopsie word prostaat selle geneem en dan na 'n laboratorium gestuur om die teenwoordigheid van kankerselle in 'n weefselmonster te bepaal. Vir biopsies word meestal 'n kanule gebruik. Dit gebeur soos volg: tydens 'n transrektale ultraklank plaas die dokter na 'n rekenaarbeeld 'n naald deur die muur van die rektum in die prostaatklier. Nadat u die naald verwyder het, bly 'n klein stuk weefsel (ongeveer 1 cm lank, 2 mm breed) daarin. Sommige dokters gee 'n inspuiting deur die vel in die omgewing tussen die anus en die skrotum.
Alhoewel 'n mens uit die beskrywing kan aflei dat hierdie prosedure pynlik is, skep dit net 'n bietjie ongemak, aangesien alles baie vinnig gebeur. Tydens die ondersoek kan die dokter die instrument gebruik vir lokale verdowing. 'N Biopsie duur ongeveer 15 minute. Voordat u hierdie prosedure uitvoer, kan u u dokter vra om plaaslike verdowing toe te dien. Soms word weefselmonsters uit verskillende dele van die prostaatklier geneem. Vra u dokter hoeveel monsters hy van u sal neem.
Om die risiko van infeksie te verminder, kan u dokter antibiotika voorskryf wat u voor en na die biopsie moet neem. 'N Paar dae na die biopsie kan u pyn in die biopsie-area ervaar, 'n effense mengsel van bloed in die urine waarneem of 'n effense afskeiding van bloed uit die rektum. By sommige mans kan 'n mengsel van bloed in semen binne een of selfs twee maande na die biopsie waargeneem word.
Soms kan kanker slegs 'n klein deel van die prostaatklier aantas, daarom kan kankerselle in sommige gevalle nie opgespoor word in 'n weefselmonster wat deur biopsie geneem word nie, hoewel daar wel kanker is. Dit word 'verkeerd negatiewe antwoord' genoem. As die monster van u biopsie nie kankerselle bevat nie, maar die dokter seker is dat u nog kanker het, is 'n tweede biopsie nodig.
'N Weefselmonster word na die laboratorium gestuur. In die monster is die dokter op soek na kankerselle. As kankerselle daarin voorkom, is dit nodig om die graad van kanker te bepaal. Met die klassifikasiesisteem vir kankerselle kan u die tempo van ontwikkeling en verspreiding van die gewas akkurater bepaal.
Deur die resultate van 'n biopsie kan die teenwoordigheid van 'n gewas bevestig word en die graad daarvan bepaal word. Die biopsie-resultate kan ook ander inligting bevat wat nodig is om die gewas te evalueer. Dit kan wees:
die aantal weefselmonsters geneem deur biopsie wat kankerselle bevat (byvoorbeeld, sewe uit twaalf monsters bevat kankerselle),
die aantal kankerselle in elke monster (in persent),
of die kanker in een deel van die prostaatklier (regs of links) of in albei (bilateraal) geleë is.
Selle is soms nie soos kankerselle nie, maar terselfdertyd lyk hierdie selle nie soos normale selle nie. In sulke gevalle is 'n tweede biopsie nodig.
Buiten die prostaat versprei kanker meestal na die bene. 'N Radiologiese botskandering onthul waar die kankerselle in die bene is. Om dit te kan doen, word 'n radioaktiewe stof in jou aar ingespuit. Dit bevat 'n klein dosis bestraling en veroorsaak geen newe-effekte nie. Die radioaktiewe stof versamel in bene se siekte en tydens liggaamsskanderings word die plekke aangedui waar die sogenaamde 'hot spots' in die bene geleë is. Dit kan blyk dat hierdie selle nie kankerselle is nie, aangesien die radioaktiewe stof ook ophoop in die selle wat geraak word deur artritis en in selle wat verander is weens 'n ander siekte. Meer navorsing is nodig om uit te vind wat met die beenselle gebeur het.
В компьютерной томографии используют рентгеновые лучи. Под разным углом снимают серию изображений. Компьютер эти снимки обобщает, и в результате получается детальное изображение. После снятия первой серии изображений врач может попросить Вас выпить контрастное вещество. Dit sal help om die ingewande te "vlek" om hulle van die gewas te onderskei. Hierdie onskadelike kleur kontrasmedium kan ook in 'n aar ingespuit word. Met behulp van rekenaartomografie kan u bepaal of die kanker na die bekkenlimfkliere versprei het. Limfkliere is ewe groot soos ertjies en vorm 'n versameling witbloedselle, vorm netwerke en bestry infeksies.
Dit neem langer as 'n konvensionele röntgenondersoek vir rekenaar tomografie. U moet roerloos op 'n spesiale tafel lê wat in 'n silindervormige apparaat geleë is. Aangesien die apparaat baie druk is, kan u ongemak ervaar.
Dit is soortgelyk aan rekenaar tomografie bestudeer, slegs hier gebruik hulle radiogolwe en 'n sterk magnetiese veld. Met behulp van magnetiese resonansbeelding, kan u 'n baie duidelike en akkurate beeld kry wat die dokter help om vas te stel of die kanker na die seminale vesikels en blaas versprei het.
Die studie van magnetiese resonansbeelding duur langer as die studie van rekenaar tomografie - dit duur ongeveer een uur. Tydens die studie sit u in 'n beknopte 'pyp' wat u verstrengel en 'n gevoel van ongemak kan veroorsaak. Om 'n beter beeld te kry, plaas die meeste dokters 'n ondersoek in die rektum. Hy moet ongeveer 30-45 minute daar bly, en dit kan ongemak veroorsaak. Soos in die bestudering van rekenaartomografie, kan 'n kleurstof-kontrasmedium in 'n aar ingespuit word, maar dit word selde gedoen.
Radiologiese skandering van die prostaat
Net soos met radiologiese beenskanderings, word 'n radiologiese middel bekendgestel tydens die radiologiese skandering van die prostaat wat 'n klein dosis bestraling bevat en wat help om die kankerarea buite die prostaat te bepaal. Slegs prostaat selle lok die radioaktiewe materiaal wat in hierdie studie gebruik is, selfs al is hierdie selle elders in u liggaam. Die voordeel van hierdie studie is dat u 'n beeld kan kry van die verspreiding van kanker in die limfknope en ander organe. Daarmee kan u uitvind of prostaatkanker of 'n ander siekte probleme veroorsaak het.
Biopsie van limfknope
'N Biopsie van limfknope kan gebruik word om te bepaal of kankerselle na die nabygeleë limfkliere versprei het. As dit gebeur, kan chirurgiese behandeling nie uitgevoer word nie, en die dokter moet ander behandelingsmetodes kies. Daar is verskillende soorte biopsies.
Biopsie tydens chirurgie. Die chirurg kan die limfkliere verwyder deur 'n longnitiale insnyding in die onderbuik. Hierdie biopsie word gewoonlik tydens die operasie gedoen om die prostaatklier te verwyder. Terwyl u op die operasietafel lê en onder verdowing is, word die limfknope in die laboratorium nagegaan. Op grond van die resultate van die ontledings, besluit die chirurg om voort te gaan met die operasie. As kankerselle in die limfknope aangetref word, word chirurgie gewoonlik onderbreek. Dit is te wyte aan die feit dat die verwydering van die prostaatklier u nie van kanker sal genees nie, maar dit kan ernstige komplikasies en newe-effekte veroorsaak.
Biopsie tydens laparoskopie. Die dokter gebruik dun, buigsame buise wat deur klein insnydings in u maag geplaas word, en ondersoek die limfkliere wat direk by die prostaatklier geleë is. Hierdie limfknope kan met behulp van spesiale gereedskap verwyder word wat deur hierdie kanale geplaas word. Aangesien daar in hierdie geval nie 'n groot insnyding gemaak word nie, duur die hersteltydperk slegs 'n paar dae, en bly slegs 'n geringe litteken oor na die operasie. Hierdie metode word selde gebruik en slegs vir mans wat bestralingsterapie eerder as chirurgie voorgeskryf het.
Naald aspirasie biopsie. Wanneer 'n biopsie van 'n naald-aspirasie uitgevoer word om 'n weefselmonster te neem, ontsmet die dokter die oppervlak van die vel waardeur 'n dun naald direk na die limfkliere na die beeld van rekenaar-tomografie geplaas word. Hierdie prosedure word uitgevoer op buitepasiënt-basis, en binne enkele ure na voltooiing kan u huis toe gaan. Hierdie metode word selde gebruik.