Aloe littoralis (Mopane Aloe) - Inligting
Aloe littoralis Bakker
Hierdie spesie is inheems aan die droë streke in Angola, Botswana, Mosambiek, Namibië, Suid-Afrika en Zimbabwe.
Aloe littoralis is 'n vetplant wat 'n roset vorm aan die bokant van 'n regop, meestal onvertakte stam wat dig bebaard is met ou droë blare. Dit word 4 m lank. Die blare is lansvormig, tot 65 sentimeter lank, tot 13 sentimeter breed en met rooibruin tande langs die rand. Hulle is grysgroen tot geelgroen en soms rooi getinte. Op jong plante het die blare soms wit kolle. Blomme is dofroosrooi tot helderrooi, geel aan die mond en verskyn laat in die herfs tot vroeg in die winter op 'n vertakte bloeiwyse wat tot 1,2 meter bo die roset styg.
Die spesifieke bynaam "littoralis" is afgelei van die Latynse "littus", wat "oewer" beteken en verwys na die plek waar die spesie die eerste keer in Angola gevind is.
Hoe om te groei en te sorg vir Aloe littoralis
Lig: As jy groei Aalwyns binnenshuis, plaas u plante naby 'n suidelike of suidwestelike venster wat baie helder, indirekte lig kry. Buitelewe, bied ligte skaduwee, veral gedurende die warmste dele van die dag.
Grond: Plant Aalwyns in 'n goed gedreineerde grond wat spesiaal vir kaktusse en ander vetplante geformuleer is, of laat u grond meng. Dreinering is noodsaaklik omdat te veel vog rondom wortels wortelvrot kan veroorsaak.
Gehardheid: Aloe littoralis bestand is teen temperature so laag as -3,9 tot 10 ° C (25 tot 50 ° F), USDA gehardheidsones 9b tot 11b.
Gieter: Hierdie vetplante moet gereeld natgemaak word, maar is vir kort tydperke baie droog teen die droogtetoestande. Gee diep water, maar net as die grond droog is. Besparing op water gedurende die wintermaande.
Bemesting: Aalwyns benodig gewoonlik geen kunsmis nie, maar kan baat vind by die ekstra voedingstowwe.
Verpotten: Hierdie plante groei nie baie vinnig nie en sal slegs selde herverplant moet word. Verpak dit in die lente elke paar jaar in 'n houer van 'n paar sentimeter groter om te verhoed dat dit wortelgebonde word.
Voortplanting: Voortplanting Aalwyn kan gedoen word deur die verrekenings, steggies of sade van 'n volwasse plant te gebruik.
Lees meer oor Hoe om aalwyn te kweek en te versorg.
Toksisiteit van Aloe littoralis
Aloe littoralis word nie as giftig vir mense en troeteldiere gelys nie. Die blomme en blare is eetbaar en word soms uit die natuur geoes as plaaslike voedsel of vir medisinale doeleindes.
Enkellopend gestemde aalwyne
Die stam word beëindig in 'n groot roset wat bestaan ​​uit talle groot blare. Daar kan natuurlik meer rosette wees as die hoofstam vertak is. Daar is gewoonlik gedroogde blare op die stam.
Aalwyne in hierdie groep kom regoor Suid-Afrika voor.
Blomme van die enkele aalwyne is skouspelagtig vanweë rasse wat redelik groot is en dig vol blomme.
Links: Aloe ferox in verbouing.
Spesies in die Stemless Aloe Group
* Goed vir die tuin
Aloe africana * - Die spesie naam 'africana'beteken' uit Afrika 'en dit verwys na die plante se habitat. Aloe africana staan ​​algemeen bekend as 'Uitenhaagsaalwyn'in Afrikaans of Uitenhage Aloe in Engels. Aloe africana is baie geskik vir tuine wat vry is van ryp.
Aloe alooides * - Daar is aanvanklik geglo dat hierdie plant 'n Urginia spesie wat gelyk het aan 'n Aalwyn waarvan die spesienaam afgelei is. Die spesie naam 'alooides'beteken' aalwyn '. Die algemene naam is 'Graskopaalwyn' wat 'Grass Head Aloe' beteken as dit vertaal word. Aloe alooides groei goed in tuine in 'n warm en goed dreinerende grond.
Aloe angelica - Die algemene name is Wylliesport Aloe of Wylliespoortaalwyn. Aloe angelica groei nie goed in gebiede waar ryp voorkom nie.
Aloe comosa * - Die spesie naam 'comosa'beteken' dra 'n klossie blare 'en dit verwys na roset op die alleenstam. Gewone name is 'Clanwilliamaalwyn' of 'Clanwilliam Aloe'. Aloe comosa groei goed in verbouing solank dit goed beskerm word teen ryp.
Aloe presteer * - 'Excelsa'beteken' hoog 'of' hoog '. Groei goed in rypvrye tuine. Algemene name is 'Zimbabwe-aalwyn' of 'Zimbabwe Aloe'.
Aloe ferox * - Miskien die belangrikste Aalwyn medisinaal, Aloe feroxse sap word al jare lank as 'n purgeermiddel gebruik. Die spesie naam 'ferox'beteken wreed en dit verwys na die skerp dorings op die blare. Aloe ferox groei goed in verbouing en kom algemeen voor Aalwyn te vinde in baie tuine.
Aloe lineata * - Die spesie naam 'lineata'beteken' gemerk met parallelle 'lyne en dit verwys na die fyn lyne op die blare. Aloe lineata is goed geskik vir tuinbou, alhoewel dit beskerm moet word teen ernstige ryp.
Aloe littoralis * - Algemene name vir Aloe littoralis sluit 'Mopanie-aalwyn, Mopane Aloe, Bergaalwyn in wat beteken Mountain Aloe. 'Littoralis'beteken' groei aan die strandkus 'en dit verwys na die oorspronklike habitat waar dit in Angola gevind is. Aloe littoralis groei goed in verbouing.
Aloe marlothii* - Die spesie naam 'marlothii'herdenk die beroemde plantkundige, H.W. Rudolf Marloth. Algemene name sluit in Bergaloe, Bergaalwyn, Boomaalwyn, umHlaba, imiHlaba (Zoeloe) en Kgopha (Sotho). Aloe marlothii is ideaal vir tuinbou, want dit is aantreklik aalwyn en taai.
Aalwyn pluridens * - Die spesie naam 'pluridens'beteken' baie tande 'en dit verwys na talle randtande. Gewone name is Franse Aloe of 'Fraansaalwyn'. Aloe pluridens vaar goed in tuine, maar rypbeskerming is nodig.
Aloe pretoriensis * - Die spesie naam 'pretoriensis'beteken uit Pretoria en dit verwys na die verspreiding. Aloe pretoriensis vaar goed in rypvrye tuine.
Aloe rupestris * - Gewone name is 'Kraalaalwyn' in Afrikaans en 'umHlabanzi' of 'uPhondonde' in Zoeloe. Die spesie naam 'rupestris'beteken groei op rotsagtige plekke en verwys na die habitat daarvan. Aloe rupestris groei goed in verbouing, mits dit rypbeskerming het.
Aloe speciosa * - Die spesie naam 'speciosa'beteken' pronk 'en verwys na die pragtige blomme. Coomon-name sluit in kantelkop Aloe, Slaphoringaalwyn, Spaanaalwyn. Aloe speciosa is goed geskik vir tuinbou, selfs in gebiede met matige ryp.
Aloe thraskii* - Dit aalwyn is vernoem na iemand met die van van thrask. Groei goed in tuine, veral in kusgebiede. Gewone name sluit in Strand Aloe (Strandaalwyn) of Dune Aloe.
Aloe vryheidensis * - Die spesie naam 'vryheidensis'is afgelei van 'n klein dorpie in die noorde van KwaZulu-Natal met die naam Vryheid. Aloe vryheidensis doen goed in die tuin.
Aloes of Southern Africa Ek gebruik die boek "Guide to Aloes of Southern Africa" ​​van Ben-Erik van Wyk & Gideon Smith as verwysing. As u 'n aalwyn-entoesias het en nie hierdie boek het nie, kan ek dit sterk aanbeveel.
Plante → Aalwyne → Windhoek Aloe (Aloe littoralis)
Planthoogte: Tot 10-15 voet
Plantverspreiding: 3 voet
Blommetyd: Laat herfs of vroeë winter
Gebruik: Bloeiende Boom
Voortplanting: sade: Kan oorplanting hanteer
Ander inligting: Saai saad in sanderige grond. Sade ontkiem binne 'n paar weke by temperature tussen 68 en 75 grade F. Saailinge benodig klam, maar goed gedreineerde grond.
Enkelstammige boom-aalwyn tot 3-4 m lank met rooierige blomme op baie vertakte bloeiwyses. Baie wydverspreid in Suider-Afrika. Nou verwant aan die kortersteel A. esculenta en A. kaokensis. Onlangs opgeneem die spesie wat voorheen bekend was as A. angolensis. Word in droë sanderige gronde aangetref, maar nie beperk tot die kus soos die spesienaam dit voorstel nie. Langsaam groei in verbouing in vergelyking met die meer algemene boomwortels. Word aangetref op die wapen van Windhoek, Namibië en op die land se vyf sent-muntstuk. Uiters droogtebestand.
Die webwerf van vandag word deur dirtdorphins genoem en word 'muscari' genoem.
Africa Wild Tree & Struikboek - Bestel aspersies
Plaas deur Toko »Ma 20 Januarie 2014 14:39
Indeks vir bome en struike in die orde aspersies
Re: Africa Wild Tree & Struikboek - Bestel aspersies
Plaas deur Toko »Wo 22 Januarie 2014 18:47
29. Kokerboom Aloidendron dichotomum, voorheen Aloe dichotoma (Kokerboom)
Bestelling: Aspersies. Superfamilie: Xanthorrhoeacea. Gesin: Asphodelaceae
Goegap Natuurreservaat, Namakwaland
Hierdie kenmerkende boom-aalwyn het gladde takke wat bedek is met 'n dun lagie wit poeier wat die warm sonstrale help weerkaats. Die bas op die stam vorm goudbruin skubbe wat vlymskerp is. Die kroon is dikwels dig afgerond as gevolg van die herhaaldelik gevurkte takke, vandaar die spesienaam dichotoma. (digotome betekenis gevurk). Die blougroen blare word op terminale rosette gedra, maar by jong plante word die blare in vertikale rye gerangskik. Die heldergeel blomme word van Junie tot Julie gedra. Die jong blomknoppies kan geëet word en het 'n soortgelyke voorkoms en smaak as aspersies. Suikervoëls word in die winter na hierdie blomme getrek waar hulle voed op die nektar wat deur die blomme geproduseer word. Aloe dichotoma is 'n uiters taai boom wat 'n ouderdom van meer as 80 jaar en 'n hoogte van ongeveer 7 m kan bereik.
Dit kom voor in rotsagtige gebiede, van naby Nieuwoudtville noordwaarts tot in Namibië en ooswaarts tot Upington en Kenhardt.
Plaas deur Toko »Wo 22 Januarie 2014 18:57
29.2 Bitter aalwyn Aloe ferox
Die bitter aalwyn is veral bekend vir sy medisinale eienskappe, voorsien deur die blaarsap.
Dit kan 3 meter hoog word. Die lang, tapse blare is groen, soms met 'n effense blou of rooierige tint en skerp, bruin tande op die rand. Die blare is in 'n roset gerangskik, en soos die ouderdom en ou droë blare aan die plant bly, vorm dit 'n 'onderrok' rondom die basis van die stam. Die blomme word in 'n kandelaaragtige blomkop gedra met tussen vyf en agt takke. Die blomme van die bitter aalwyn wissel in kleur van rooi tot oranje en geel, en soms wit. Bloei vind plaas tussen Mei en September.
Verspreiding Dit kom voor in Suid-Afrika, wat wissel van die suidelike Wes-Kaap, oos tot suid van KwaZulu-Natal, en noord tot in Lesotho en in die suidoostelike hoek van die Vrystaat.
Aloe ferox bewoon klipperige, klipperige hange, dikwels in baie groot getalle en woonstelle. In die Suidwes-Kaap groei dit in fynbos met gras, en in die Suid- en Oos-Kaap kom dit ook aan die rand van die karoo voor. Dit groei in die oop en in bosagtige gebiede.
Plaas deur Dzombo »Wo 22 Januarie 2014 19:13
29.5 Bergaalwyn Aloe marlothii (Bergalwyn)
Nasionale Krugerwildtuin, laer Sabie-kamp
Aloe marlothii is 'n groot, meerjarige, sappige aalwyn met enkelstamme, gewoonlik 2-4 m lank (af en toe tot 6 m), met ou gedroogde blare wat op die stam onder die boonste lewende blare agterbly. Die blare is groot, breed en sappig, liggroen tot grysgroen tot blougroen, tot 1500 x 250 mm, met 'n breë basis wat tot 'n skerp punt taps is, bedek met stekels op die boonste en onderste oppervlaktes en maroenkleurige tande met oranje wenke langs blaarrande.
Blomme word op rasse gehou op 'n vertakte kandelaarvormige bloeiwyse, met tot 30 rasse (enkele spykers bedek met individuele blomme). Die blomkleur wissel van die tipiese oranje-rooi tot geel of helderrooi en kan tussen Mei en September voorkom. Die onderskeidende karakter lê in die skuins bloeiwyses. Hulle is gewoonlik byna horisontaal, maar kan in sommige vorme amper vertikaal wees.
Aloe marlothii kom van die Noordwes-provinsie, Gauteng, Limpopo, Mpumulanga, Swaziland, Zimbabwe, Botswana en Mosambiek tot KwaZulu-Natal noord van Durban, vanaf seespieël tot 1 600 m. Bergreekse van die Drakensburg, Lebombo, Zoutpansberg en Waterberg het 'n groot bevolking van die spesie.
Dit kom hoofsaaklik voor in bosveldplantegroei langs bergagtige gebiede, rotsagtige terreine en hellings waar die temperatuur warmer en ryp selde is.
Nasionale Krugerwildtuin, Red Rocks Loop S52
Plaas deur Toko »Wo 22 Januarie 2014 19:16
30. Reuse kokerboom, Bastard kokerboom Aloidendron pilansii, vantevore Aloe pilansii
Hierdie sappige boom kan tot tien meter lank wees. Die stam is dik aan die basis, vernou in die rigting van die takke. Daar is slegs enkele takke hoog op die stam en reik na die hemel, terwyl die blare neig. Die kroon is yl. Die bas is bleek en glad, en vlok dikwels af in groot skildagtige dele. Die blare is eenvoudig, gekorrel, blougroen tot geelgroen en hang af na onder, en sluit die takke in rosette vas (300 x 100 mm). Die kantlyne is met klein, geelbruin tande. Vertakte blomspykers is heldergeel en spruit van onder die blaartrosette uit. Hulle hang afwaarts (Okt) 30 mm). Vrugte is 'n kapsule.
Grootliks beperk tot 'n gebied in die Richtersveld in die Kaapprovinsie en Suid-Namibië.
Aloe pilansii is hoofsaaklik beperk tot intens warm en droë gebiede van die sukkulente Karoo-bioom wat winterreënval kry wat aangevul kan word met misneerslae. Dit groei op rotsagtige, gruishange van bergtoppe en af ​​en toe op sanderige vlaktes.
Die spesie word deur die IUCN as kritiek bedreig bestempel. Die verspreiding daarvan kom slegs in 'n nou band voor. 'N Ernstige afname in die bevolking het die getalle verminder tot minder as 200 individue. Daar is geen werwing nie en die ouer plante sterf. Onlangse opnames dui daarop dat die afgelope 100 jaar baie min suksesvolle reproduksie gehad het. Baie van die ouer bome sterf, wat daarop dui dat die bevolking nie natuurlik regenererend lyk nie. Soortgelyke afname in bevolkingsregenerasie by sustersoorte Aloe dichotoma word aan klimaatsverandering toegeskryf en dit is heel waarskynlik dat die Bastardkokerboom ook so geraak word. Hierdie effekte word vererger deur die verwydering van plante deur versamelaars, asook deur plantvretery deur bobbejaan, ystervarke, rotskonyne en vee, wat ook jong plante vertrap.
Plaas deur Toko »Wo 22 Januarie 2014 19:41
30.2 Maagder se kokerboom Aloidendron ramosissimum, voorheen Aloe ramosissima (Nooiens-kokerboom)
Helskloof, Richtersveld Nasionale Park
'N Bosagtige aalwyn wat deur sommige plantkundiges as ongetwyfeld beskou word as A. dichotoma, behalwe dat die hoofsteel selde 60 cm oorskry. Baie tak van naby die basis. Vertakking gaan voort namate die plant ouer word, wat lei tot 'n digte, amper bolvormige struik tot 2 m hoog en breed. Die stingels is glad en bedek met 'n wasagtige, grys poeier wat in die harde klimaat as sonskerm dien. Die takke eindig in klein rosette van vlesige, langwerpige blare, elk tot 200 mm lank en 20 mm breed aan die onderkant. Die blaarkleur is geelgroen of geelgroen, dikwels met 'n pienkerige kleur. Die rande het smal kante met bruinerige tande. Die blomme verskyn van Junie tot Augustus. Die bloeiwyse met drie vertakkings is gewoonlik kort, tot 200 mm lank, met relatief groot, geswelde, vlesige blomme wat heldergeel is. Die kapsules is blink en glad en word in drie dele verdeel en bly aan die onderkant saamgesmelt. Die saad is smal, gevleuel, tot ongeveer 30 x 18 mm.
Dit is beperk tot woestynberge en dorre klowe in die Richtersveld van die Noord-Kaap en die suidweste van Namibië.
Droë, rotsagtige gebiede, dikwels op heuwels. Hulle maak staat op winterreën wat gemiddeld ongeveer 110 mm per jaar minder is. Dit is glad nie ongewoon in die omgewing dat die somertemperature tot 46 ° C styg nie en daar kan nog jare duur voordat reën val.
Geklassifiseer as Kwesbaar (VU) op die IUCN Rooilys en gelys in Aanhangsel II van CITES.
Plaas deur Dzombo »Wo 22 Januarie 2014 20:25
Nasionale Krugerwildtuin, Olifantskamp
Struik of boomagtige sappige plant. Stingelregop, eenvoudig of vertak, 1-2 m lank, en vorm soms struike met stompe stamme. Blare in 'n digte roset, versprei en kronkelend, 60-80 cm lank, groen, maar dikwels heeltemal koperrooi in droë toestande, rooierig met driehoekige tande. Bloeiwyses 1-5, eenvoudig, regop, tot 1 m hoog. Rasem baie digblomig, 30-50 cm lank, silindriese skutblare ligbruin, c. 10 × 6 mm, eiervormig. Blomme onderdak, c. 15 mm lank, gekampaniseerd, groen-geel tot goudgeel.
Mosambiek, Zimbabwe, Swaziland en Limpopo, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Noord-KwaZulu-Natal, noordwaarts langs die Lebombo-berge deur Swaziland tot by Komatipoort en Barberton, suid van Mpumalanga. Dit kom ook verder noordwaarts deur die Laeveld en langs die platorand tot by die Wolkberg, suidelike Limpopo-provinsie, voor. Ietwat uiteenlopende subpopulasies is ook bekend vanaf die Soutpansberg in die noorde van Limpopo. A. spicata kom ook in die suide van Mosambiek rondom Maputo en in Zimbabwe voor.
Baie wisselvallig, insluitend 'n baie wye hoogte vanaf die Laeveld van Mpumalanga tot bo-op die platorand. Plante kom dikwels voor in rotsagtige gebiede, insluitend steil hellings en kranse, maar het geen voorkeur vir 'n bepaalde geologie of grondsoort nie.
Plaas deur Toko »Son 13 Julie 2014 21:34
28.1 Krantz Aloe Aloe boomplantjies (Kransaalwyn)
Superfamilie: Xanthorrhoeacea. Gesin: Asphodelaceae
Walter Sisulu Nasionale Botaniese Tuine, Johannesburg
'N Meerkoppige struik van 2-3 m hoog met opvallende grysgroen blare gerangskik in aantreklike rosette. Die grysgroen tot heldergroen blare wissel aansienlik in lengte en is gemiddeld 500 tot 600 mm. Die blaarrande is gewapen met opvallende bleek tande. Die groot kleurvolle blomakkies word oorvloedig gedra gedurende die koue wintermaande (Mei-Julie), wat 'n saai wintertuin oplig. Diep oranje is die mees algemene kleur, maar daar is ook suiwer geel vorms, en 'n ongewone tweekleurige vorm van diep oranje (byna rooi) en geel. Die bloeiwyse is gewoonlik nie vertak nie, met twee tot verskeie voortspruitend uit 'n enkele roset. Soos met al die aalwyne, produseer die blomme nektar en is hulle aantreklik vir baie soorte voëls, veral die klein en kleurvolle suikerbekkies, wat van blom tot blom vlieg op soek na nektar. Die blomme lok ook bye.
Die spesie wat voorheen Aloe mutabilis genoem is word nou beskou as 'n sinoniem van Aloe arborescens. Dit is 'n kranswoonvorm met kleiner, minder vertakte rosette en rooi en geel tweekleurige blomakkies en is duideliker op die hoë binnelandse plato van die noordelike provinsies van Suid-Afrika. Hierdie kranswoonvorm van Aloe arborescens kan gesien word hang van die kranse langs die waterval in die Walter Sisulu Nasionale Botaniese Tuin.
Van die Kaapse Skiereiland langs die oostelike kus van suidelike Afrika deur die Oos-Kaap, KwaZulu-Natal, Mpumalanga en Limpopo provinsies in Suid-Afrika. Kom ook voor in Swaziland, Mosambiek, Zimbabwe en Malawi. Die derde wydverspreide van alle aalwyn-spesies.
Veranderlik. Kom meestal voor in rotsagtige uithoeke, of op blootgestelde rante en kranse in bergagtige gebiede.
Plaas deur Toko »Do 24 Julie 2014 17:29
Aloe littoralis is nogal 'n wisselende spesie, maar dit kan uitgeken word aan die hoogte en dat dit enkelstammig is. Stingels is alleen en kan tot 3 meter hoogte bereik. Stingel gedeeltelik bedek met blare en blaarreste. Blare is vet en grysgroen van kleur, 600 mm lank en 120 mm breed, blaaroppervlaktes (veral wanneer dit jonk is) word soms met talle wit kolle gemerk, die onderste blaaroppervlak meer. Blaarrande is gewapen met talle tande wat bruin tot rooibruin van kleur is. Die bloeiwyse is 'n komplekse ras wat vertak kan word in tien rasse wat smal en yl geblom is. Blomme is ligrooi of dieprooi met geel punte en het 'n silwer glans wat deur 'n wasagtige laag veroorsaak word.
Word in Angola, Namibië, Botswana, Zimbabwe en Mosambiek aangetref. Dit word net noord van Suid-Afrika in die Noordelike Provinsie aangetref.