Dit hou ten minste die wolf van die deur af weg terwyl daar onderhandel word oor volhoubare beleid ten opsigte van grondhervorming.
Dit kan egter nooit in enige betoog ten gunste van regstellende aksie gebruik word nie. Die feit is daar moenie gekla word met ’n mond vol kos nie.
Die bemarkingseisoen ten opsigte van graan in Suid-Afrika strek van 1 Mei jaarliks tot die einde van April van die daaropvolgende jaar. Gegewe die goeie oes van die vorige jaar en ruim oordrag van voorrade, kan Suid-Afrika aan die einde van die 2018-2019-bemarkingseisoen tot 124 dae se mielies op hande hê teen ’n geskatte verbruik van bykans 880 000 ton per maand. Dit laat ’n geskatte uitvoerbare surplus van meer as 4,3 miljoen ton. As sodanig is dit ’n uitstekende bewys van die bydrae tot voedselsekuriteit in die streek aangesien bykans 1,5 miljoen ton van dié surplus witmielies is.
Die goeie nuus is dat Suid-Afrika se koringoes na verwagting tot 18% beter kan wees as die vorige seisoen – hoofsaaklik as gevolg van verbeterde produksie-omstandighede in die Wes-Kaap.
Daar is kommer oor ’n moontlike El Niño-somer wat ’n impak kan hê op produksie-omstandighede in die middel van die seisoen in die somersaaigebiede. Dit is egter normale risikofaktore wat verreken moet word.
Graanboere is reeds besig met voorbereiding vir die nuwe seisoen en daar is kommer oor die kredietwaardigheid van baie.
Die betaalbaarheid van gewasse is dus bepalend en in hierdie opsig speel oorlaatskuld en die prysverwagtinge ’n groot rol.
Die oorwoë mening van ekonome is dat Suid-Afrika en die substreek egter kan uitsien na nog ’n jaar van voedselsekuriteit wat grane betref.