Sort Listings By Price: High > LowPrice: Low > High Showing 2,229 Properties | Page 4 of 223
3165 Diamond Head Road Honolulu, HI 96815
289 Kaialii Place Honolulu, HI 96821
1125 N King Street Honolulu, HI 96817
4155 Nuuanu Pali Drive Honolulu, HI 96817 Julie | 2007 | Sonkind
Vrouens en gevaarlike mans
Posted on Julie 31, 2007 by Taylor
Onlangs het hierdie onderwerp in ons vriendekring opgeduik. Ek self het ‘n geskiedenis van versot wees op sogenaamde gevaarlike mans. Op skool het die skool skollie my altyd meer geinteresseer as die goeie ouens – die wat binne die reëls gebly het. Hulle was tog sooo bitter vervelig!
Filed under: Aktueel |	16 Comments »
My naweek – sonder woorde!
Posted on Julie 29, 2007 by Taylor
Daar is vanaand rus, vrede en stilte in my siel!
Posted on Julie 28, 2007 by Taylor
Mary Frye’s bereavement poem
Posted on Julie 27, 2007 by Taylor
Filed under: Raak gelees |	5 Comments »
Posted on Julie 23, 2007 by Taylor
Ek worstel nou al lank met die idee van normaliteit. Wat is normaal? Waaraan word normaal gemeet? Wie het die streep opgestel waar normaal eindig en abnormaal begin?
Ek het bietjie gaan soek vir verduidelikings van normaliteit en onder ander op hierdie afgekom in Wikipedia toe ek normaliteit intik:
Simone de Beauvoir (9 Januarie 1908 – 14 April 1986) was ‘n Franse skrywer, filosoof en feminis. Die omvang van haar werk is divers; sy was ‘n romanskrywer, politieke teoretikus, essayis, asook ‘n biograaf en outobiograaf. Sy is veral bekend vir haar werk, Le Deuxième Sexe (Die tweede geslag, 1949), waarin sy ‘n gedetailleerde analise van die onderdrukking van die vrou gedoen het. Die eksistensiële dilemma is die sentrale tema van vele van haar werke, maar haar perspektief strek van die outobiografiese tot die historiese.
Simone de Beauvoir beredeneer ‘n feministiese eksistensialisme in haar werk Le Deuxième Sexe (Die tweede geslag), gepubliseer in 1949. As ‘n eksistensialis aanvaar de Beauvoir die doktrine “bestaan gaan essensie vooraf” en huldig die standpunt dat ‘n mens nie as ‘n vrou gebore word nie, maar een gemaak word. Die samelewing beskou die man as die absolute en die noodsaaklikste onderwerp van die samelewing. Haar analise fokus op die konsep van die vrou as “Die Ander”. Die vrou word altyd as afhanklik van die man gedefinieer. Dit is die (sosiale) opvatting van Vrou as die beliggaamde Ander wat de Beauvoir as fundamenteel tot die vrou se onderdrukking identifiseer.
De Beauvoir argumenteer dat vroue histories beskou word as afwykend en abnormaal.
(Hoe lag die manne nou?!)
Sy verklaar dat selfs Mary Wollstonecraft mans beskou as die ideaal waarna vrouens moet streef. De Beauvoir sê dat hierdie houding vroue se sukses beperk het omdat die persepsie dat vroue afwyk van die normale, vroue buitestaanders gemaak het wat bloot poog om “normaliteit” na te maak. Volgens haar sal hierdie veronderstelling deur feminisme opsy gesit moet word om vordering te maak. Simone de Beauvoir glo dat vrouens net soos mans in staat is om keuses uit te oefen, hulself te verbeter en daardeur manlike bewustheid te verminder tot innerlikheid.
Die volgende het opgekom onder die soektog na normale mense en is ook nogal heel interessant:
Laterale denke is ‘n manier van dink wat deur Edward De Bono verwoord is. Die tegniek is gebore uit sy teorie rondom die werking van die mens se brein en selforganiserende stelsels. Volgens hierdie teorie werk ‘n mens se brein baie soos ‘n landskap met ‘n rivier wat daaroor vloei. Patrone raak gevestig (net soos ‘n rivier se loop) en hoewel dit ‘n mens se brein in staat stel om blitsvinnig te reageer op patrone wat reeds gevestig is (oorweeg as voorbeeld al die besluite wat ‘n tennisspeler binne ‘n fraksie van ‘n sekonde moet neem), is dit geneig om ‘n mens te kortwiek in die ontwikkeling van nuwe idees. Sy tegnieke is daarop gemik om hierdie spreekwoordelike rivier te forseer om sy normale loop te verlaat en oor nuwe terreine te laat beweeg. Om dit te bewerkstellig gebruik hy tegnieke wat daarop gemik is om provokasie tot die normale gedagtevloei in te voer. Sy tegnieke fokus sterk op die menslike persepsie (wat basies maar die gevestigde denkpatroon is wat deur die jare aangeleer is).
‘n Voorbeeld van sy tegnieke om ‘n mens te forseer om probleme indirek en vanuit verskeie hoeke te beskou, is:
Dit neem twee ure vir twee mans om ‘n gat vyf voet diep te grou. Hoe diep sou dit wees as tien mans die gat vir twee ure lank gegrou het?
Simplisties gesproke is die antwoord oënskynlik 25 voet diep. Dié antwoord is gebaseer op ‘n paar (moontlik) verkeerde aannames:
Die gat moet so diep as moontlik wees, eerder as langer of wyer soos in die geval van ‘n sloot.
Tien mans het net soveel ruimte om rond te beweeg om te grawe (sonder om in mekaar se pad te kom) as wat twee mans het.
Elkeen van die tien man sal net so hard werk as wat die twee mans gewerk het, terwyl ‘n mens tipies vind dat hoe meer mense daar is, hoe meer van hulle sal aanneem dat hulle stadiger kan werk, en daar is natuurlik meer mense om mee te gesels ook!
Die korrekte antwoord—wat dit ook al mag wees—druis in teen die standaard wiskundige opleiding. Die wiskundige antwoord is dus nie noodwendig verkeerd nie, maar die punt is dat die standaard wiskundige opleidingstegnieke ‘n mens nie altyd leer hoe om wiskunde in die werklike wêreld goed toe te pas nie. Laterale denke laat ‘n mens toe om die beste antwoord te ontdek deur meer faktore in ag te neem: die persepsies wat in woorde opgesluit lê, word ontleed en ‘n mens word dus doelbewus toegelaat om vanaf die gevestigde denkpatrone te ontsnap.
Daar bestaan die wanopvatting dat laterale denke slegs te doen het met die vrymaak van ‘n mens se inhibisies en om ‘n mens se kindergees toe te laat om met dikwels absurde idees vorendag te kom. Die tegnieke het egter ‘n rasionele grondslag en die absurde idees is maar net een van die metodes waarop provokasie geskep word. ‘n Mens kan byvoorbeeld met die idee vorendag kom om die stuurkajuit onder aan die vliegtuig te monteer in plaas van voor in die vliegtuig. Die idee op sigself het dalk weinig waarde, maar die sielkundige tegniek behels dat ‘n mens ‘n mens in ‘n mens se verbeelding inlewe in so ‘n tipe vliegtuig en die voordele daarvan raaksien (soos dat die vlieënier ‘n uitstekende uitsig op die landingstrook gaan hê as hy of sy land). So kan daar dus ontsnap word vanaf die geykte denkpatrone en nuwe idees rondom stuurkajuitontwerp gewerk word wat die loods ‘n beter uitsig sal gee op die aanloopbaan (soos met Concorde se geboë neus).
Hier is ‘n paar probleme om te illustreer hoe ‘n goeie antwoord tot ‘n probleem ‘n mens kan ontwyk as gevolg van ‘n mens se persepsie van die probleem.
Hoe lank vat dit om ‘n halwe gat te grou?
‘n Mens kan nie ‘n halwe gat grou nie.
As een eier drie minute neem om gaar te kook, hoe lank vat twee eiers om gaar te word?
Ongeveer drie minute (die energie benodig om die eiers gaar te maak is klein in vergelyking met die energie wat benodig word om die omliggende water te laat kook)
Of: ongeveer 10 minute as jy op ‘n berg sit (daar is die kookpunt van water laer)
As ‘n knoop in ‘n 5-voetlange tou 5-minute neem om los te kry, hoe lank gaan dit neem om ‘n knoop in ‘n 10-voetlange tou los te maak?
Ook 5 minute (die lengte van die tou het gewoonlik niks met die ingewikkeldheid van die knoop te make nie).
Nou weet ek nog steeds nie veel meer nie, behalwe dat vrouens nie normaal is nie! En dis seker nie juis nuus nie.
Leen jou ore uit vir ‘n kind en jy’s in jou peetjie!
Posted on Julie 17, 2007 by Taylor
Dis wat ek gedoen het – my ore uitgeleen vir my meisiekind. Die ding het so begin.
Ons twee behoort aan dieselfde gym. Nou karring sy al ‘n ruk aan my; “Maaaaa, jy kan nie net kataboks en joga doen nie – dis sooo boring. Kom doen nou een aand saam met my die masjiene. Nou kyk, ek het ‘n regte fiets met wiele wat draai en wat jou actually iewers bring en in die somer ry ek hom gereeld en ek swem baie, maar in die winter is ek mos nou die beer met die seer kop en ek doen net so die nodigste oefening om darem nie heeltemal uit die bus te val nie.
Die kataboks en die joga het nou lekker vir my gewerk. Die een leer jou selfverdediging en die ander hou jou soepel en nie een moor jou te erg nie. Maar, glo my, daar is ‘n wêreld se verskil in dit en DIT wat ek vanaand deurgegaan het!
Ek’s ook nie ‘n tekkie mens nie. Vir die kataboks dra ek sulke slip-ons en joga doen ek kaalvoet – my beste skoene! So het ek toe nou darem gister vir my ‘n paar ordentlike tekkies gaan aanskaf, alhoewel ek die goed haat. Die soektog daarna is ‘n storie vir ‘n ander dag.
Verder is ek ook nie ‘n oggend mens nie en so verslaap ek vanoggend, so ek gryp 3 stukke beskuit vir my dag se ete. Direk na werk is dit gym toe, ewe dapper. Heel eerste sit sy my op so ‘n trapmasjien, druk ‘n klomp inligting daarin en daar gaan ek. Goeie hemel, ek kon net so wel Tafelberg gaan uitklim het, dan het ek darem minstens ‘n “view” gehad! Al wat ek voor my sien is rooi strepies en dis net opdraande. Langs my is sy lustig besig om te klim.
Ek vra haar: “Op wat het jy my masjien gestel?”
Sy: “Dieselfde as myne.”
Ek: “Is jy mal!. Jy’s 20 jaar jonger as ek. Wil jy hê ek moet ‘n hartaanval kry?!
Sy wil haar vrek lag, terwyl sy nie eers moeilik asemhaal met die klimmery nie.
Ek dink; jou merrie, ek sal jou wys, so maklik kry jy my nie onder nie. En ek klim! Met mening.
Tien minute later klim ek darem lewendig daar af, al is daar so ‘n snaakse bewerigheid in my knieë.
Ek: “Waarheen nou?”
Sy: “Nou gaan ons bietjie loop.” en sy wys na die loop/drafmasjiene.
Dit klink vir my toe okay en die keer sorg ek dat ek self in beheer is van my knoppies. Ek stap ‘n heerlike 10 minute gelykpad, teen ‘n redelike spoed en ek voel nogal dit raak nou lekker. Van daar af sleep sy my na die nuwerwetse soort fietse toe en hierdie keer laat ek haar weer die knoppies stel, maar ek maak seker sy laat my nie weer ‘n berg uitry nie. Halfpad toe kry ek hierdie euforiese gevoel en ek begin al vinniger trap en ek dink, sjoe, dis nogal vrek lekker.
Natuurlik sien Madam toe ek geniet dit nou te veel en na 15 minute kom sleep sy my daar af en sê nou moet ons gaan sit-ups doen en bietjie gewigte lig. Ek dog naderhand ek is klaar dood, maar sy dryf my en ek is te hardkoppig om in te gee. Die hele res van die sage sal ek julle spaar.
Toe ons uiteindelik daar uitloop, oppad kar toe, weet ek nie lekker of ek naar of lam of bewerig of wat is nie. Sy kyk my so en “grin” so: “Ma, hoekom lyk jy so bleek.”
“Megan, loop speel op die bleddie highway!” En sy skater soos sy lag!
Mense het altyd gesê my ma lyk baie jonger as haar jare. Dan het sy geantwoord dis ons kinders wat haar so jonk hou. Wel, nou verstaan ek. As hulle jou nie doodmaak nie, dan sal hulle jou seker jonk hou.
As ek dalk nie gou weer hier skryf nie, dan moet julle maar gaan verneem by die naaste hospitaal. Ek voel juis reeds as ek hier opstaan, ek gaan dalk binnekort nie te vinnig kan beweeg nie!