Corsairs op 'n eilandjie in die Baleariese Eilande - Diverse
Corsairs op 'n eilandjie in die Baleariese Eilande
Eiland van sa Conillera, in die Baleariese Eilande. Vier begrafnisse met geen ander menslike oorblyfsels nie, behalwe vier lyke 16de eeuse corsairs. Jong, ongeveer 24 jaar oud, van Oos-Mediterreense etnisiteit, moontlik van die Anatoliese skiereiland. Dit is al wat in die omgewing van die nekropolis van die Baleariese Rots, na 'n week van argeologiese opnames wat deur María José Escandell en Ricard Marlasca, sedert die grafte in Januarie 2009 gevind is.
Die resultate van die laboratoriumanalise en antropologiese studie van die lyke sou nog meer vreugde skep vir aanhangers van seerowerstories. Nie net vanweë sy jong ouderdom en herkoms nie, maar ook omdat het duidelike tekens van voedingstekorte en fisiese vervorming aan die lig gebring Ten koste van harde werk as roeier en wie se anatomiese studie getuig van sterftes wat nie aangenaam is nie, met een van die liggame vry van 'n skedel en ander met koeëlgate en scimitar sabels oral.
Tel nie die nekropolis met 'n volledige argeologiese konteks, net 'n paar etnologiese oorblyfsels soos steenkoolrommel, klein korrale en oonde, die korsbane op die eilandjie is 'n volledige raaisel vir historici en argeoloë. Dit is hoe die kenners dit verlede Vrydag, 24 Januarie, in a konferensie georganiseer om die studie van die begrafplaas met die boeiende titel bekend te maak «Seerowers in sa Cornillera«.
Die onderwerp bied allerhande bespiegelinge: as hulle Turke en dus Moslems was, waarom is hulle dan begrawe in 'n onvanpaste posisie vir Islamitiese rituele? Daar is selfs asreste gevind wat daarop dui dat een van hulle veras is, iets onrein in die Islam, maar soos die argeoloë verduidelik, sou hul grafgrawe, as hulle in 'n skietery gewen het, nie veel oorweging hê om aan hulle 'n waardige begrafnis toe te staan ​​nie. Of miskien net hulle was Ibizan en hulle het nie die oosterse gebruike geken nie. Die saak van die onthoofde corsair kon verklaar word omdat die aflewering van vyandelike hoofde aan die goewerneur vergoed is.
Met koolstof 14-analise kan lyke gedateer word in die 16de eeu en hulle bepaal 'n jong ouderdom, tussen 20 en 14 jaar oud, maar of hulle gelyktydig of op verskillende tye begrawe is, is nog steeds 'n onopgeloste vraag. Hoe meer wetend dat elke begrafnis anders uitgevoer is: een bedek met plate, 'n ander in 'n kuil en 'n derde waarvan die oorskot eenvoudig opgestapel is. En nog 'n laaste lyk.
Wat bly uiteindelik oor van dit alles? Geweld, skietery en 'n klein eilandjie: 'n hele paneelgaam van raaiselagtige elemente gekombineer waardig vir enige seeroweryverhaal. En vir historici, duisend onopgeloste vrae en honderde ander moontlike maniere van ondersoek en interpretasie. Nogal 'n historiese raaisel.
Romanties, in die artistieke sin van die woord. In my tienerjare het familie en vriende my herhaaldelik daaraan herinner dat ek 'n ingrypende humanis was, want ek het tyd bestee aan wat ander miskien nie gedoen het nie, terwyl ek glo dat ek Bécquer was, gedompel in my eie artistieke fantasieë, in boeke en films, voortdurend wou reis en verken die wêreld, bewonder vir my historiese verlede en vir die wonderlike produksies van die mens. Daarom het ek besluit om Geskiedenis te bestudeer en dit met kunsgeskiedenis te kombineer, want dit was vir my die beste manier om die vaardighede en passies uit te voer wat my kenmerk: lees, skryf, reis, ondersoek, ken, bekend maak, opvoed. Openbaarmaking is nog een van my motiewe, want ek verstaan ​​dat daar geen woord is wat werklike waarde het as dit nie is omdat dit effektief oorgedra is nie. En hiermee is ek vasbeslote dat alles wat ek in my lewe doen, 'n opvoedkundige doel het.