Slaat daai bose gees my uit vir ‘n ses! Ek word vanoggend wakker met die moeder van alle migraines… Ek brul die brul van ‘n gekweste leeu en die suur en gal stoot tot in my neusholtes in en brand my rou. Strompel weer kamer toe en steek my kop weg vir die lig wat my aanval. Verval met rukke in die nagmerriewêreld van migraineslaap. Baken weer my gebied af met ‘n angswekkende gebrul. Op ‘n stadium deur die newels kom sê Roelf hy dink ek moet maar nog ‘n stel pille drink. Marina bring ‘n bietjie tee.
Hy is al by die deur toe hy terugroep: ‘Kyk op jou kamera, ek het vir jou ‘n blommetjie afgeneem.’ Liewe, liewe Roelf.
Ma het darem mooi gelyk vir Pa gisteraand, al het sy nie vandag vir hom kos gekook en sy klere gestryk nie…
Wat my foto vir my sê: As jy die duwweltjies onder jou voet wil afvryf, doen dit op jou eie stoep en moenie anderman se werf bemors nie. Gun elke mens sy lewenspasietjie, al is dit hoe klein en jy gewoond aan die wye wêreld. Haal eers die balk uit jou eie oog voordat jy die splinters uit anderman se oog wil haal.
… want kies ek om die wekker te lank te paai, dan is ek laat vir werk. Kies ek om dadelik op te staan, dan het ek baaaie tyd om allerhande dingetjies in te pas en dan is ek óók laat vir werk. Kry die idee? Ek is altyd laat vir werk… of liewer – ek wás altyd laat vir werk, want dit het maar net beteken dat ek ‘n groter keuse moes maak om ‘n spesifieke roetine te hê sodat ek betyds kan wees .
Op dieselfde beginsel werk ander keuses in ‘n mens se lewe ook maar. ‘n Mens maak ‘n keuse en jou lewe loop ‘n sekere pad. Dis nie altyd die regte pad, of ‘n maklike pad nie. Dan maak mens weer ‘n keuse om dit te probeer verander en die uiteinde is maar dieselfde as die eerste keuse. Dis dan hiér waar ‘n mens êrens moet besef dat jy oor die muur moet klim waarin jy jouself vasloop, want daar is nie ‘n pad deur die muur nie. En dít lyk gewoonlik soos ‘n onbegonne taak en dan stamp jy jou kop besimpeld – weer en weer en weer…
Daar is so baie groot keuses wat ons in ons gesin moes maak die afgelope paar jaar wat ons lewe elke dag raak.
Hy vra toe vir my Vrydag of ek nie asseblief vir sy dogter ‘n menorah sal maak nie. Soos ons toe praat kom ek toe agter dat hy gedog het ek doen gietwerk, en toe ek verduidelik dat ek eintlik ‘repoussé’ of te wel embossering doen, toe sê hy dis ook reg.