Oekraïne-krisis: EU soek 'n rol in Russiese ry met West - EU Reporter
Dit was die man wat eers stabiliteit gebring het na 'n wankelende eurosone en dan mees onlangs na onstuimige Italiaanse politiek wat Europa se swakheid in die hantering van Rusland netjies verwoord het., skryf Nick Beake, Oekraïne konflik.
Mario Draghi, tans Italië se eerste minister, het betreur dat die vasteland nie die kollektiewe militêre mag het om Moskou af te skrik te midde van sy troepe-opbou aan die Oekraïense grens nie.
"Het ons missiele, skepe, kanonne, leërs?" vra hy retories op die vooraand van Kersfees. "Op die oomblik doen ons dit nie."
As Italië se sogenaamde "Super Mario" magteloos voel, watter hoop dan vir almal anders?
Brussel: 'n Virtuele omstander
Die Italiaanse leier is nie alleen in sy diepe frustrasie dat Europa uitgesluit word van die sleutelgesprekke oor die grootste veiligheidskwessie in sy agterplaas nie.
Die EU is opsy gesit terwyl presidente Biden en Poetin direk met mekaar praat - wat veral gedemonstreer word deur hul video-oproep verlede maand, waarvan die openingsoomblikke vrygestel is.
Die twee leiers het vroeg in Desember en weer verlede week per telefoon gepraat
Brussel, soos die res van ons, kon net na die skerm kyk as die spel van hoë insette, bilaterale diplomasie het begin: 'n virtuele omstander wat nie die wagwoord gegee is om aan te meld nie.
Josep Borrell, hoof van buitelandse beleid van die EU, se besoek Woensdag aan die voorste linie in die Oekraïne was 'n poging om 'n deur oop te maak vir groter betrokkenheid. Bespreking oor die veiligheid van Europa en Oekraïne moet Europeërs en Oekraïners insluit, het hy aan verslaggewers gesê.
Maar 'n enkele besoek sal nie die EU se rol, of gebrek daaraan, herkonfigureer nie, in die hantering van die jongste episode van Putin-spierbuiging.
"Rusland sien eenvoudig nie die EU as 'n magtige of sterk speler in die spel nie," sê Tinatin Akhvlediani van die Sentrum vir Europese Beleidstudies in Brussel.
Geen tyd vir oorlog nie: Russe sien geen kans op konflik nie
Berei Rusland voor om die Oekraïne binne te val?
Poetin aan Biden: Nuwe sanksies sou 'n groot fout wees
"Die EU het die afgelope jare gewys hy het baie interne meningsverskille wanneer dit kom by sy eie buitelandse beleid, verdediging, veiligheidskwessies en oor samewerking met die NAVO."
Sy glo die EU moet 'n samehangende, langtermyn-strategie uiteensit vir 'n groter rol in sy verhouding met die Oekraïne, en sy is bemoedig dit is die bestemming van mnr Borrell se eerste reis van 2022.
Ten minste was hierdie jongste onderneming ooswaarts om met Rusland betrokke te raak, meer suksesvol as sy vorige. Die EU se topdiplomaat is verlede Februarie op drie aanklagte verneder toe hy na Moskou gereis het:
Eerstens het sy gashere drie diplomate geskors wat daarvan beskuldig word dat hulle by onwettige straatprotes aangesluit het ter ondersteuning van die gevange dissident Alexei Navalny. Mnr Borrell het deur sosiale media uitgevind
Tweedens, Russiese owerhede het toe 'n hofverskyning vir mnr Navalny in 'n glashok geskeduleer en hom met nuwe aanklagte geslaan
Die laaste belediging: Rusland se veteraan minister van buitelandse sake, Sergei Lavrov, het 'n gesamentlike perskonferensie gebruik om die EU as 'n "onbetroubare vennoot" aan die kaak te stel wat probeer om die Verenigde State in sy optrede na te boots.
Die EU sal beslis 'n fraksie begeer van die politieke gewig wat die VSA steeds op die wêreldtoneel dra.
Op die dag van mnr. Borrell se besoek aan die Oekraïne, was die belangrikste Europese reis van buitelandse sake waarskynlik Duitsland se nuwe minister van buitelandse sake na Washington.
Anna Baerbock, medeleier van die Groenes, het 'n strenger benadering teenoor Rusland en China gevolg, en dit word verwelkom deur die Biden-administrasie.
Minister van Buitelandse Sake, Annalena Baerbock, het in die VSA gesê dat Rusland ernstige gevolge sal hê vir enige hernieude skending van Oekraïense soewereiniteit
Maar net omdat 'n senior Duitse minister dieselfde diplomatieke taal praat as die vlot Franssprekende Minister van Buitelandse Sake Antony Blinken, beteken dit nie 'n groter EU-invloed op die Rusland- en Oekraïne-situasie nie.
Vrese vir Europa se oostelike flank
Soos altyd is dit die blitslyn na die leierskantore in individuele Europese hoofstede waar die mag lê - nie in die EU se Europese Eksterne Aksiediens in die middel van Brussel nie.
Die groot bekommernis vir die EU is nie net dat dit in die koue gelaat word oor nie-EU-lid Oekraïne nie, maar dat dit uit gesprekke op sy hele oostelike flank gevries sal word.
Voor samesprekings tussen die VSA en Rusland in Genève op 9-10 Januarie, het president Poetin die eskalasie in spanning gebruik om radikale, nuwe eise te stel wat hy beweer sal help om die situasie te kalmeer.
Hoofsaaklik sou Moskou 'n veto hê oor Oekraïne-lidmaatskap van die NAVO - en onthou dat 'n aanval op een NAVO-lid 'n aanval op almal uitmaak.
Ook sou die veiligheidslandskap in Oos-Europa 25 jaar teruggerol word na 'n tyd toe mense soos Pole en die Baltiese state Litaue, Letland en Estland nog nie by die EU of NAVO aangesluit het nie.
Alhoewel dit ondenkbaar is dat die Weste die voorstelle ernstig sal oorweeg, is dit nou deel van 'n gesprek wat Rusland op sy voorwaardes begin het en sal dit verder in Genève wil bespreek.
NAVO het daarin geslaag om 'n meer prominente rol as die EU te speel en roep hierdie week ministers van buitelandse sake byeen.
Die Poetin-eis vir geen verdere NAVO-uitbreiding in Europa is met konsternasie bevredig deur lande soos Finland en Swede. Albei is reeds EU-lede en dring daarop aan dat dit hul keuse moet wees as hulle by die alliansie wil aansluit. https://emp.bbc.co.uk/emp/SMPj/2.44.10/iframe.htmlMedia-byskrif, Russiese troepe-opbou: Uitsig vanaf die Oekraïne-frontlinie
"Nie een van ons weet regtig wat die Kremlin se werklike wedstrydplan is nie," sê Kadri Liik van die Europese Raad vir Buitelandse Betrekkinge.
Sy twyfel of die VSA sinvolle gesprekke oor Europa se geopolitieke orde en veiligheidsbevel aan die gang sal laat kom sonder dat Europese leiers betrokke is, maar sê daar moet 'n realisme wees in hoeveel die EU kan bereik in sy soeke na 'n setel aan die boonste tafel. .
"Ek sien nie 'n silwer koeël nie. Die EU is 'n ander soort dier, en dit sal waarskynlik nooit 'n buitelandse beleidakteur wees soortgelyk aan magtige nasiestate soos Rusland of die Verenigde State nie."
Me Liik glo die beste aksie is om die kollektiewe mag van 27 ekonomieë te benut, aangesien die EU nooit sy eie weermag sal hê nie.
Om Europa se missie op die wêreldtoneel te herdefinieer, sal nie vinnig of eenvoudig wees nie. En op kort termyn is daar baie nasionale afleidings:
Frankryk se president Macron is vierkantig gefokus op herverkiesing in April en Duitsland se nuwe drieparty-koalisieregering is net besig om sy voete te vind.
Italië het politieke stabiliteit geniet sedert Mario Draghi verlede jaar leier geword het, maar dit word nou verstom deur 'n soeke na 'n nuwe president - 'n rol waarna hy kan spring.
Die EU hou dalk nie daarvan nie, maar Washington en Moskou is die twee hoofkarakters wat die middelpunt van die toneel speel.