Tuinbeeldhouwerk in die ontwerp van die werf * Oor plante
Tuinbeeldhouwerk in die ontwerp van die werf
Snaakse diertjies en kabouters, klassieke antieke beeldhouwerk, pragtige voerkrippe of sonskilderye, kliplantyntjies en huise - al hierdie tuinbeelde bied vandag 'n onbeperkte keuse. En selfs in sy beskeie inkarnasie word dit 'n kroning in enige komposisie. Met behulp van tuinbeeldhouwerk ontbloot hulle die ontwerpstyl, gee hulle die grootste diepte en betekenis, lig die stemming op en plaas aksent wat opvallend is. En natuurlik maak die tuin uniek en individueel.
In die eerste plek moet dit die smaak en karakter van die eienaars van die tuin openbaar, maar as u beeldhouwerke kies om die werf te versier, is dit nie genoeg om slegs deur u eie voorkeure gelei te word nie. Daar is baie belangrike faktore, van styl tot 'n gevoel van proporsie, wat nie vergeet moet word nie.
Die tradisie van die gebruik van klipbeelde en marmerbeelde in die ontwerp van tuine is gewortel in die Helleense en Romeinse eras. Die mode vir tuinbeeldhouwerk verander nie en verdwyn nie langer as tweeduisend jaar nie, dit is nie toevallig nie. In die arsenaal van tuiniers en landskapontwerpers is daar geen manier om meer ekspressief en perfek te beklemtoon as voorwerpe van hierdie soort klein argitektuur nie.
Steen-, keramiek-, betonbeeldhouwerke is vandag steeds die beste manier om aksent en afwerking in die ontwerp van enige tuinvoorwerp te plaas. Maar hulle bly ook die bedrieglikste manier: hoe mooi die beeldhouwerk ook al is, dit sal nie altyd goed lyk nie en ook nie teen die agtergrond van enige omgewing nie. Dit is een van die moeilikste soorte dekor en bykomstighede om van te kies, wat 'n onberispelike gevoel van proporsie en styl vereis.
Beeldhoukeuse vir die tuin
Ondersoek altyd die tuin sorgvuldig om die tuin en die spesifieke voorwerpe waarmee u dit wil versier, te verstaan, of u dit hoegenaamd benodig. Tuinbeeldhouwerk is ontwerp om ensembles en komposisies te harmoniseer, te kroon. En sodat sy die rol van die kroon-aksent gespeel het en die hele ontwerp voltooi het, 'n 'hoogtepunt' geword het wat die tuin uniek maak, moet daar onthou word dat Vanuit elke oogpunt kan slegs een stuk tuinbeeldhouwerk u oog kry.
Loop langs die tuinpaadjies, maak 'n draai in die tuin en sorg dat u planne ooreenstem met die behoefte: 'n gevoel van proporsie is baie belangrik. As u selfs van die beeldhouwerk hou, maar die blombedding alreeds een fokuspunt het, weier om dit te koop. Selfs een fout sal die beeld maak in 'n dom geplaasde en nuttelose dekor. Harmonie is nie maklik om te skep nie, maar u kan dit binne 'n paar sekondes verloor. Die enigste uitsondering is die simmetriese plasing van identiese beeldhouwerke wat ontwerp is om die ritme en meetkunde in die ontwerp te beklemtoon. Standbeelde wat in pare teenoor mekaar geplaas is of drie beeldhouwerke wat in 'n ry uit dieselfde reeks geplaas is, sal harmonie behou en selfs orde toevoeg tot die ensembles wat nie 'n gebrek het nie.
Styl is die eerste en belangrikste ding wat u moet onthou as u 'n tuinbeeld vir u werf kies. 'N Gesin met snaakse ganse wat al legendariese kabouters geword het, sal in die Franse klassieke styl meer as onvanpas wees, en die standbeeld van Venus sal waarskynlik nie in die beeld van 'n hoëtegnologiese tuin (van hoë tegnologie - hoë tegnologie) pas nie. Elke beeldhouwerk moet akkuraat ooreenstem met die konsep van tuinontwerp, die struktuur, dominante vorms, materiale, die aard van die ontwerp en die kleurpalet. Styl is die basis van estetika, nie net in die ontwerp van blombeddings nie, maar ook in die keuse van voorwerpe van klein argitektuur en bykomstighede.
Natuurlik sal dit baie moeilik wees om elke beeldhouwerk as 'gekoppel' aan 'n spesifieke ontwerpstyl te beskou. Per slot van rekening, behalwe die feit dat daar tientalle neigings in landskapontwerp is, is baie meer beeldhouwerke tegelyk geskik vir verskillende tuinstyle.
Ter wille van die keuse en om groot foute met die keuse te voorkom, word die hele tuinbeeld in drie kategorieë verdeel:
Antieke en klassieke beeldhoukuns - 'n beroep op antieke en antieke Romeinse kuns. Dit sluit in standbeelde van Griekse godinne, en die geliefde deur baie cupido's, en amphorae, en gestileerde muurfonteine ​​of klipkom. So 'n beeld is vir gereelde vorms van landskapontwerp, 'n tuin met oorheersende meetkunde of landskapstyle met elemente van topkuns (die sogenaamde snyplante). Vir klassieke beeldhouwerke, 'n klip of chamotte wat dit met spesiale afvuur en korrosie-behandeling naboots, is 'n kunssteen verkieslik.
Die beeldhouwerk met 'n uitgesproke nasionale karakter - oostelike, mediterrane, ens. Die voorwerpe van klein argitektuur wat met die eerste oogopslag maklik is om te identifiseer, behoort tot hierdie kategorie. Die muurgemonteerde fontein in die vorm van 'n leeuhoof, amfora en kanne wat antieke of afgebreekte, Romeins-Italiaanse nimfe en engele, produkte en houers van terracotta of klei naboots, gee die Italiaanse styl onmiskenbaar uit. Steenpagodes, pagode-lanterns en Boeddha-beeldjies vorm 'n integrale deel van die Asiatiese styl. Dit lyk of die klipleeus van die Engelse landgoed af migreer het. En miniatuurmeulens skree oor Nederlandse tuine. Oor watter tuin sulke beeldhouwerke meer geskik is, twyfel niemand.
Pastorale beeldhouwerk. 'N Romantiese, snaakse, aangrypende tuin in 'n landelike of boerestyl, projekte met 'n tikkie legendariese land of klassieke romantiese onthale verdien die mees ekspressiewe en nie minder aangrypende aksente nie. So 'n beeld word dikwels sentimenteel genoem, en miskien gee hierdie term dit die beste definisie. Die beeldhouwerk uit die pastorale modelle behoort aangename herinneringe op te wek, 'n kind in ons wakker te maak, 'n glimlag te veroorsaak en as't ware met die kyker te flirt. Dit maak nie saak of ons van natuurlike klip, keramiek, plastiekmodelle, beton-nabootsings praat nie - die beeld moet ekspressief wees en 'n besondere geselligheid skep. Elwe, kabouters, meerminne, feetjies, kabouters (towerkuns uit die folklore van Ierland), snaakse diere, gestileerde huishoudelike of kombuisgereedskap, fantastiese huise en kastele - dit is die beste optimistiese aksent vir die tuin, waar die spel met gemoedstemming gepas is.
Om die regte keuse te maak, is dit genoeg om u tuin van ver af te ondersoek - en die begrip van watter beeldhouwerk hy (die tuin) benodig, sal vanselfsprekend word. Die keuse van 'n spesifieke model is ver van 'n maklike taak. Van honderde modelle moet u die een vind wat perfek in die spesifieke landskap pas.
Nadat u op die styl besluit het, moet u elke model objektief evalueer of dit aan die samestelling daarvan voldoen, asook die relevansie daarvan. Standbeelde moet eweredig wees aan die huis, geboue, grootte van die terrein en 'n spesifieke voorwerp. Groot, groot standbeelde op 'n klein blomtuin in die eiland lyk oorweldigend, en 'n klein dier op 'n groot blombed is verlore. Alles in die ensemble, met inbegrip van die klem in die vorm van 'n standbeeld, moet eweredig wees aan die komposisie self, nie om die omliggende ruimte te onderdruk nie, maar harmonieus in die ontwerp pas. Onthou dat u 'n groter uitdrukking kan gee aan klein voorwerpe van tuinbeeldhouwerk met behulp van voetstukke, kuiers, trappe, erwe, speletjies met platforms op meer vlakke.
Die behoorlike plasing van tuinbeeldhouwerk is 'n heel ander kwessie en baie eenvoudiger. In die reël bepaal die plasing self die punte waar dit nodig is om 'n standbeeld of voorwerp te plaas. Die maklikste manier om in gewone tuine te navigeer: 'n tuinbeeld word altyd in die middel van blombeddings en blombeddings geplaas, by die kruising van 'n reeks blombeddings en paadjies, aan die hoeke van platforms en grasperke, aan die einde van lang stegies en paadjies.
In die landskapstuin word die beeldhouwerk geplaas op die punt waar die eerste oogopslag in die panorama val - op die voordeligste, visueel belangrike plek. Daar is 'n verskil in die "aanbieding": as klassieke tuinbeeldhouwerke in 'n gewone tuin op hul eie geplaas kan word, is dit beter om dit in 'n natuurlike of romantiese styl in tuine te gebruik, om dit in blomme en groen te dompel, en dit so te plaas dat die omgewing harmonieus verberg. die grondslag het 'n gevoel van natuurlikheid, simbiose, onlosmaaklike eenheid gevorm. Om ekspressiwiteit te gee, word beeldhouwerke dikwels versier met wingerde, spesiaal aangeplante plante wat die voet masker, en gebruik tegnieke van veroudering.
Onthou dat u die veiligheidsmaatreëls nie moet vergeet as u 'n tuinbeeld en in die tuin plaas nie.
Gee voorkeur aan materiale wat bestand is teen korrosie, vog en ryp, en as u regtig van modelle van terracotta of vuurklei hou, gebruik dan die bykomende verwerking daarvan.
Moenie vergeet dat die tuinbeeldhouwerk en -steun onder dit stewig vasgemaak moet wees nie.
Moenie die tuinbeeldhouwerk direk op die grond plaas nie, vermy kontak met die grond, plaas betroubare stutte, beton- of klipplate onder.
Wanneer u koop, moet u seker maak of u beeldhouwerk ekstra beskerming benodig vir die winter, of dit nodig is om dit periodiek met beskermende middels te behandel (en as sulke maatreëls nodig is, moet u seker maak wanneer en hoe om dit beter uit te voer).