Rasse van honde: Basset Artesien-Normand - Inligting - 2021
Rasse van honde: Basset Artesien-Normand
Bassets word as volghonde beskou, hoewel baie onervare mense hulle dikwels verwar met tekkies wat 'n heeltemal ander ding is, naamlik den honde. Hulle het 'n relatiewe onlangse oorsprong. Hierdie spesifieke ras is geteel en geselekteer om aan sekere voorwaardes van 'n spesifieke baan te voldoen. Die verminderde grootte van hierdie hond hou belangrike voordele in vir die gebruik daarvan. Alhoewel sy reuksintuig nie die sterkste is nie en sy snelheid matig is, is hierdie hond vir jag in nie baie groot gronde gebruik nie. Dit is 'n ras wat in die jagveld nie met groter rasse kan meeding nie, soos die "Italiaanse Hound" of die "Bracco", dit word in werklikheid nooit alleen in jag gebruik nie, maar altyd in verskillende onderwerpe. Daar is twee variëteite van hierdie ras, altyd van dieselfde oorspronklike stam. Die een variëteit is deur Graaf Le Coulteulx in Artois gekies en is die "Basset Normand. Die ander variëteit is deur Lane in Vlaandere gekies en word 'Artesian' genoem, maar daar is so min verskille wat in die verlede gekruis is. keer.
Die Basset Artésien-Normand klein hondjie en grootte, afwykende anakolimorfe tekkel, dolichocephalus. Dit word morfologies as 'n brakoid geklassifiseer. Dit is 'n lang hond, langer as wat die grootte eintlik beteken, goed geplaas. Die struktuur is solied, met 'n redelik droë bespiering, van die regterbeen in verhouding tot die grootte.
Dit is 'n ras wat almal wat dit besit verras. Van sy voorkoms lyk hy soos 'n delikate hond, maar die voorkoms is bedrieglik in hierdie geval, dit is in werklikheid 'n redelike weerstandbiedende ras. As hy daagliks opgelei word, kan hy lang wandelinge en harde werkstoetse deurstaan. Dit is 'n ras wat geskik is vir kleinwild, hoewel min mense dit tans vir hierdie doel gebruik. Hy is 'n baie liefdevolle hond met sy eienaar en is baie geskik om saam met familie en kinders te kuier. Ook geskik om saam met ander diere te leef. As hy op jag is, neem hy 'n ongelooflike wreedheid met sy prooi aan en toon hy besonderse waagmoed. Altyd lojaal en voldoende gehoorsaam.
Hoogte: wissel van 26 cm tot 36 cm by die skof.
gewig: wissel van 13 tot 16 kg.
Boomstam: toraks met 'n prominente sternum, die bors matig neergedaal, maar breed en gerond. Die ribbes is rond, en vergoed vir hul gebrek aan diepte met hul konveksiteit. Die agterkant is breed en goed ondersteun. Die nier is effens geboë. Die heupe is ietwat skuins met 'n effense helling tot die kruis. Die sy is af en vol.
Kop en snuit: koepelvormig, van medium breedte, wange wat nie gevorm word deur 'n kompleks van spiere nie, maar slegs vir die vel wat ons een of twee voue trek. In die algemeen moet die kop 'n taamlike voorkoms hê. Die skedel met neus-voorval val sonder oordrywing. Die oksipitale apofise is soms sigbaar. Die neusbrug is van medium lengte, redelik breed, effens konveks voor die neus.
Truffel: swart en breed, 'n bietjie vorentoe ten opsigte van die lippe; die neusgate is wyd oop.
Tande: gereeld in lyn en voltooi in aantal en ontwikkeling.
Nek: redelik lank, met 'n bietjie ontwrigting, maar altyd sonder oordrywing.
Ore: so laag as moontlik geheg, nooit bo die ooglyn nie, styf teen die aanval, goed gekrul, sag, baie lang ente, bereik ten minste die lengte van die snuit en eindig eerder op die punt.
Oë: groot, donker, kalm en ernstige blik. Die onderste konjunktiva verskyn soms.
Ledemate: voorpote kort, dik, gedraai of half gedraai of 'n bietjie minder as half gedraai, mits dit 'n voldoende sigbare, maar nooit vervormde, wringbeginsel het. Die voorste ledemate kom gereeld voor onder die artikulasie van die karpus, dit wil sê op die metakarpale, verskillende voue van die vel. Die dye is goed gevul en gespierd, hulle moet 'n byna sferiese massa vorm met die kroep. Die hakke is effens gevou en sterk. Die voete in die loodregte posisie is neergelê sonder enige verskille, sodat dit goed op die grond rus.
Tempo: rustig, maar gemaklik.
Spier: redelik droog, maar duidelik.
Staart: goed geheg, taamlik lank, sterk aan die wortel en geleidelik verdunner. Soms soos 'n sabel gedra, maar nooit aan die agterkant gehang nie, nie met die visgraat nie.
Hare: satyn, kort en toe sonder om te fyn te wees.
Toegestane kleure: driekleurig of wit en oranje, tweekleurig. Die driekleurhonde moet grotendeels gekleur wees met fawn op die kop, met 'n pels of vlekke, albei swart, en hare grys of dwerg hare, wat aan die einde van die kleur in die skadu staan.
Mees algemene defekte: nie-standaardmaatstawwe, afwykende kakebeen, gebrek aan voorste penne, plat kop, enognatisme, breë voorkop, plat ore, elmboë, plat voete, te lang stert, gedraaide stert, geslote hokkies, plat dye, misvormde voorste ledemate, verkeerde beweging, bene reguit.