Link 25: Verslaafd? by Link - issuu
versla a fd?
Alweer geen wifi?
Wel een laptop, maar moe van
traag surfen? Zo surf je zorgeloos
1 Koop een internetkabeltje
2 Zoek een laptopwerkplek in de
Alle plekken hebben standaard
De bibliotheek. Waar anders?
Bibliotheek ma-do:	9:00-21:00 | vr 9:00-18:00 uur
Study Plaza ma-do:	9:00-21:00 | vr 9:00-18:00 uur
De afdeling Algemene Interne Geneeskunde (AIG) van het Leids Universitair
Medisch Centrum (LUMC) zoekt vrijwilligers voor wetenschappelijk onderzoek.
Wij doen onderzoek naar de oorzaak van het vroegtijdig optreden van
suikerziekte en hart- en vaatziekten bij Nederlanders van Hindostaanse afkomst
in vergelijking tot Nederlanders van Kaukasische (blanke) afkomst.
U kunt ons wellicht helpen als u de volgende punten herkent:
U bent een man van 18 – 25 jaar
Van Hindostaanse of Kaukasische (blanke) afkomst
U hebt geen suikerziekte
U hebt een body mass index (gewicht in kg / lengte in meter in
kwadraat) van 19 – 25 kg/m2
6. U hebt minstens 1 ouder of grootouder met suikerziekte + 1 ander
Bij deelname zal u gevraagd worden om gedurende 6 uur te verblijven in ons
onderzoekscentrum. Gedurende deze periode nemen wij meerdere keren
bloed af om te kijken naar de suikerhuishouding en darmhormonen.
Voor deelname aan dit onderzoek krijgt u een nanciële vergoeding van 50
euro en een reiskostenvergoeding.
H/LINK • 25
lukt nog wel; er zijn allerlei
vangnetten. Maar dan nog een
baan. ‘Werken op maat’ zoekt
Bijna 900 studenten vulden
hem in: onze enquête over
verslavingen. Van seks tot
sigaret, en van gamen tot labello:
verslavingen alom. Hoewel...
De Haagse Hogeschool vindt
dat het onderwijs een stuk
internationaler moet. In Delft
denkt de academieraad daar heel
anders over. Gevolg: ruzie.
Hij was mooi: het Think festival
Scriptieprijs: hoe Unicef online
4	In beeld: feestjes
5 Even bellen met Paul Pouw
9 Onder de hamer
16 Was getekend: de winnaar
de Olive Award
19 Melting Pot: aardappelpasta uit
4 oktober 1992. Voor een gemiddelde student is dat zo’n beetje
toen ie net (niet) geboren was. Maar voor de gemiddelde docent
is het zo’n dag waarvan je ook na twintig jaar nog weet waar je
was en wat je deed. Het was zo onwerkelijk: Hennie Stoel die
in een extra nieuwsuitzending vertelt dat er een vliegtuig is
neergestort in de Bijlmer.
Het is twintig jaar geleden. Ik was thuis, hoorde het op het
nieuws, en was aan de televisie gekluisterd. De Telegraaf kopte
een dag later met ‘Going down, going down’, omdat dat zo’n
beetje het laatste geluid uit de cockpit was.
Journalistiek gezien is de Bijlmerramp interessant, omdat de
pers werd weggestuurd. Dat was ook de reden om er deze maand
vaak aan terug te denken. De Bijlmerramp was behalve de een
na grootste ramp in de Nederlandse luchtvaartgeschiedenis ook
een van de grootste doofpotten. De term ‘onder de pet houden’ is
toen uitgevonden. De zwarte doos alleen al, die nooit gevonden
is (yeah right!). Fatsoenlijke verslaglegging is door de politie onmogelijk gemaakt. En uiteindelijk bleven er veel vragen onbeantwoord en blijft er aan de Bijlmerramp een luchtje kleven.
Op de redactie discussieerden we deze maand meermaals over
de vraag wat je moet doen als verslaglegging je onmogelijk
wordt gemaakt. We hadden bijvoorbeeld graag verslag gedaan
van de managementconferentie, maar aangezien niemand kon
of wilde vertellen wat daar was besloten, laat staan wat dat voor
de school betekent, tref je in Link geen verhaal over de organisatieverandering (want daar ging die conferentie over).
Het is jammer, die geheimzinnigheid. Ook nu, na
twintig jaar, lijden bewoners van de Bijlmer aan
psychische en fysieke klachten, veroorzaakt
door stoffen die in de lading zouden hebben
gezeten. Vrachtbrieven maakten voor de parlementaire enquêtecommissie uiteindelijk
inzichtelijk dat er niets gevaarlijks
in zat, maar het beeld was toen al
gevormd. De schade was er al.
24 Sudoku & Linke strip
Link wordt uitgegeven en geproduceerd door de dienst Communicatie & Marketing van De Haagse Hogeschool. Redactieadres Locatie: Ovaal 1.06 Postadres Postbus 13336, 2501 EH Den Haag e: link@hhs.nl f: 070 445 7554 i: http://link.hhs.nl Redactie Dieuwke de Boer (070 445 8851), René Rector (070 445 8813, hoofdredacteur), Martine Seijffert (070 445 8814), Youri van Vliet (070 445 8796)
Studentredacteuren Yvonne Bal, Ilse van Beest, Anjani Bhairosingh, Esther Bliek, Martin Cok, Patty Elbersen, Ruurd de Graaf, Can Guneyli, Kelly Haak, Tim de Jong, Stefan van Klink, Martina
Koleva, Simone Krouwer, Leena Laitinen, Paul van Leeuwen, Yvonne Rijff, Michael Rizkalla, Thalita da Silva Lingers Medewerkers Charlotte Fritschy, Dave van Ginhoven, Christin Zitter
Strip Margreet de Heer Beeld Mieke Barendse, Quintin van der Blonk, Djanko, Kim Eijkelhof, Thirjeet Gurwara, Bas Kijzers, Anke Nobel Vormgeving Mustafa Özbek, Josean de Pie Druk OBT bv, Den
Haag Advertenties Bureau Nassau, Achterom 100c, Hoorn Postbus 4130, 1620 HC Hoorn e: info@bureaunassau.nl t: 020 – 623 0905 f: 020 – 639 0846 i: www.bureaunassau.nl ISSN 2210-7983
Copyright Het is verboden zonder toestemming van de redactie artikelen geheel of gedeeltelijk over te nemen. Link verschijnt maandelijks. Het volgende nummer komt uit op 13 december.
25 • H/LINK
Dat studenten niet alleen te vinden zijn op de Grote
Markt of op het Plein voor een feestje, blijkt uit
de inzendingen deze maand na onze oproep voor
De sportvereniging, een festivalterrein of gewoon een studentenkamer voldoen ook prima
voor een avondje stappen. Opvallend is dat
veel van de ingezonden feestfoto’s gepaard
gaan met een thema. Zo hadden IPO-studentes Janine van Nellestijn en Riska Veldhoven
 een introfeestje met als thema ‘American
High School’. MICM-studente Dilbar Aliyeva  stak zich in het blauw voor een Latin
America party in Rotterdam. Ook in Litouwen
houden ze van een verkleedpartij: ICM-studente Elzbieta Bertauskaite  organiseerde
een landenfeestje en ging zelf als geisha. Iets
minder ver van huis poseert European Studies
studente Jessica Romano Yo  op het festivalterrein van Tomorrowland.
Daarnaast zijn de moonparties populair:
SBRM-studente Dewi Kesselaar en haar
vriendin Maarit  swingen op een fullmoon
party van hun sportvereniging, terwijl de drie
Bouwkundestudenten Jelle, Werner en Kevin
 zich vermaken in Noordwijk op een Blackmoon party. Volle maan of niet, op donderdagen is Halo-studente Roos Gravekamp  voor
het stappen vaak te vinden in dit studentenhuis. Daphne Bot , Voeding & Diëtetiek
studente, gaat los in de Flying Dutchman in
Sunny Beach. En dan de foto die de redactie
de stuipen op het lijf joeg, die van IBMSstudent Tobias Büschel  tijdens Halloween.
Zijn kostuum heet ‘zipper-face’. Brrrr… Maar
hij wint er wel 50 euro mee.
H/LINK • 22
Geen 50 euro dit keer, maar
kans op een van de twee gratis
tickets voor het Snowevent, de
van Studenten.net van 30 januari
t/m 3 februari. Stuur uiterlijk 28
november een super winterse
foto van jezelf naar link@hhs.
nl. Wij zetten de inzendingen op
onze Facebook-pagina. De foto
met de meeste likes wint een
ticket en ook de redactie wijst een
(Extra) kans maken?
Ook via Snowevent.nl kan je door
punten te verdienen kans maken
om voor nop de Oostenrijkse piste
‘Neem de dingen zoals ze zijn’
Een jaar lang schreef hij iedere week een blog onder de
titel Oost, West, Thuis is het ook niet alles… Nu zijn de
52 verhalen van docent Facility Management Paul Pouw
gebundeld en uitgebracht als boek.
tekst Ruurd de Graaf • beeld Mieke Barendse
Een student die ik heb begeleid met afstuderen bracht me op het
idee. Hij hield een blog bij en ik vond schrijven ook altijd leuk. Ik
heb mezelf toen als doel gesteld om een jaar lang, iedere week,
Waar gaan die verhalen zoal over?
Over gewone, alledaagse dingen. Maar ook filosofietjes, humor
en verhalen over het onderwijs. Het is een persoonlijk blog, maar
zodanig geschreven dat anderen zich erin kunnen herkennen.
Waarom besloot je de verhalen te bundelen en uit te geven?
Gaandeweg de 52 weken zeiden mensen tegen me dat de
verhalen te leuk waren om ze op het internet te laten staan. In
die periode deed mijn dochter vrijwilligerswerk op een school in
Tanzania en ik wilde graag iets positiefs voor het onderwijs daar
doen. Dus ik schenk de opbrengst van het boek aan een stichting
Waar komt die opmerkelijke titel vandaan?
De spreuk ‘Oost, west, thuis is het ook niet alles...’ hing boven
de poort van mijn ouderlijk huis. Als je ‘oost, west, thuis best’
roept, dan zonder je je af voor alles wat nog te ontdekken valt. Je
gaat er dan bij voorbaat vanuit dat het niet beter kan. De spreuk
betekent eigenlijk dat je dingen altijd moet relativeren. Neem de
dingen zoals ze zijn en haal daar je plezier uit, dan valt er veel
De blog van Paul Pouw is te lezen op http://paulhjpouw.blogspot.
nl/. Het boek ‘Oost, West, Thuis is het ook niet alles...’ is te koop
bij De Haagse Winkel of bij Paul Pouw (St. 1.31) voor € 12,50.
gaat niet gauw naar
een c arrièrebeurs’
Het profiel ‘intelligent, zeer gemotiveerd en doorzetter van
jewelste’ zou menig werkgever op z’n minst interesseren.
Toch haken veel werkgevers af wanneer ze merken dat er
daarnaast ook sprake blijkt te zijn van een beperking. De
nieuwe stichting Studeren en Werken op Maat probeert ze
over koudwatervrees heen te helpen.
tekst Esther Bliek • beeld Thirjeet Gurwara
r klinkt een luid gejuich wanneer (inmiddels
oud-)minister Liesbeth Spies (Binnenlandse
Zaken) de taart aansnijdt. ‘Vandaag is er
reden voor een feestje: deze eerste banenmarkt was
absoluut een succes,’ meldt Spies enthousiast. Bart
de Bart (zelf net afgestudeerd aan De Haagse) is
voorzitter van de organiserende stichting Studeren
en Werken op Maat, en noemt de banenmarkt, eind
september, ‘slechts het begin’. Samen met Lisa
Warmenhoven (21, vierdejaars Bestuurskunde /
Overheidsmanagement) zet hij zich vol in voor de
Werken op Maat is opgezet om de onderwijswereld
en de reguliere arbeidsmarkt met elkaar te verbinden. ‘Je kunt mensen wel helpen om ze in vier of vijf
jaar door hun studie te loodsen, maar als je daarna
niet aan een baan kunt komen, heb je er niet zoveel
aan. Ons doel is om ervoor te zorgen dat het arbeidsveld en de hogeschool beter op elkaar aansluiten,’
aldus Bart de Bart. Rob Brons, voorzitter van het College van Bestuur, kent de doelgroep. ‘Tien procent
van de studenten die op De HHs komt studeren vinkt
“extra aandacht nodig” aan.’ Binnen De Haagse
zette Studeren op Maat zich in voor studenten met
een beperking, nu opereert Studeren en Werken op
Maat op landelijk niveau.
Hoewel het voor gezonde studenten al moeilijk is om
een stage of, na het afstuderen, een baan te vinden,
is dit voor studenten met een beperking vaak vrijwel
niet te doen, schetst Bart de problematiek: ‘Doorgaans is er meer tijd nodig om mensen in te werken.
Voor organisaties is dit lastiger omdat het dan ook
meer geld kost. Dat geld is er vaak niet. Werkgevers
kijken daarnaast eerder naar de gebreken dan naar
krachten die iemand met zich meebrengt.’ Noodgedwongen belanden hierdoor veel, vaak zeer gemotiveerde, studenten na hun studie in de Wajong (Wet
werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten).
Wat de stichting betreft is de Wajong geen eindpunt
maar hoogstens een tussenstation. Er bestaan al wel
platforms voor mbo’ers met een functiebeperking
‘Iedereen heeft moeite met solliciteren’
Pjotr Bats (25) is derdejaarsstudent Maatschappelijk Werk en Dienstverlening
en zoekt een stage. Hij heeft twintig tot dertig sollicitatiebrieven verstuurd en
mocht vijf keer op gesprek komen.
die een baan zoeken, maar nog niet voor hogeropgeleiden. Deze mensen worden door de stichting
via een online en interactief platform gekoppeld aan
Eind september organiseerde Studeren en Werken
op Maat daarnaast een banenmarkt waarbij studenten konden speeddaten met werkgevers. Bart:
‘Onze doelgroep gaat niet gauw naar een carrièrebeurs. Vandaar die banenmarkt.’ De werkgevers
wisten dat ze te maken zouden krijgen met deze
doelgroep, waardoor de nadruk niet op de beperking kwam te liggen, maar op het kunnen. Hoewel
het aanbod op deze eerste banenmarkt nog vrij
beperkt was, hing er een positieve sfeer. Lisa is blij.
‘De hoge opkomst en het enthousiasme bevestigen
dat we op de goede weg zijn. Dat motiveert enorm.
We gaan er hard aan werken om het aanbod zo
groot mogelijk te maken.’
‘Drie keer hadden ze geen studiegerelateerde stage voor me en twee keer was ik
niet geschikt vanwege mijn beperking; voor het plegen van huisbezoeken ben ik nu
eenmaal niet de aangewezen persoon. Dat het lastig is een stage of baan te vinden,
link ik niet direct aan mijn handicap; het is nu eenmaal crisis en iedereen heeft moeite
met het solliciteren. Ik ben spastisch (cerebrale parese) vanaf mijn geboorte, maar ben
“blij” dat mijn hersenen niet pas later aangetast werden. Als je niet weet hoe iets is,
kun je het namelijk ook niet missen. Van de dingen waarin ik door mijn parese beperkt
word, vind ik het nog het ergst dat ik niet kan sporten.’
‘Ik ben bang dat mensen vinden dat ik me aanstel’
Simone Janssen (24) is vijfdejaarsstudent Rechten (duaal) en oriënteert zich tijdens
het schrijven van haar scriptie alvast op een toekomstige baan.
‘Toen ik in mijn derde jaar stage liep, kwam ik er pas achter wat er met me aan de
hand was. Op school had ik nooit echt last van mijn bipolaire stoornis (wisselende
stemmingen van depressief tot ‘normaal’, red.), omdat het vrij gemakkelijk is af en
toe een college over te slaan. Wanneer je ergens van negen tot vijf aan het werk
moet zijn, is het daarentegen bijzonder lastig wanneer je je een week lang nergens
meer op kunt concentreren. Inmiddels weet ik zelf wel aardig hoe mijn stemmingswisselingen werken. Wat lastig is aan mijn beperking is dat het voor de buitenwereld
niet zichtbaar is. Vooral bij mensen die niet weten wat ik heb, ben ik bang dat ze
vinden dat ik me aanstel wanneer ik me weer ziek moet melden. Daarom vertel ik bij
mijn sollicitatie wat er aan de hand is. Zo schep ik ook geen verwachtingen waaraan
ik af en toe niet kan voldoen.’
De Haagse viert feest
De Haagse Hogeschool ontstond 25 jaar geleden door de fusie
van veertien onderwijsinstellingen. Op 8 en 9 november werd
dat uitgebreid gevierd met het Think Kennisfestival. Onder
andere workshops, lezingen, de uitreiking van de Olive Award
en een groot personeelsfeest stonden op het programma.
tekst Youri van Vliet • beeld Mieke Barendse/Quintin van der Blonk
Fear Less heette de lezing van
avonturier Marc Sluszny
‘Angst is de mens’ grootste belemmering
om dingen te bereiken’
‘Het heelal is gebouwd uit
deeltjes, ruimte en tijd en de
zwaartekracht is de grootmeester van het heelal’
Bas Haring ging
in op fris, goed en
creatief onderzoek aan het hbo
���Je mag onconventionele vragen stellen,
je mag op een onconventionele manier
onderzoek doen en je
mag er zelfs op onconventionele wijze
Workshop Ritmes en bezieling door
Frank Meester en Marli Huijer
‘Welke nieuwe leefritmes kunnen we ontwerpen die beter aansluiten bij de eisen van de
Rob Brons: ‘Met een halve punt
verschil zie je hier eigenlijk vier
mensen die Docent van het
Jaar zijn.’ (De winnaar zie je op
‘Waarin kun je
groeien? Aan welke
zaken kun je werken
die jou tegenhouden?
Dat is leiderschap’
Lezing door schrijfster en filosoof
‘Als je een puberbrein hebt, kan je nog helemaal geen studie kiezen’
maken bij de workshop Personal
Styliste Angela Koster:
‘Misschien weet je wel
wie je bent, maar nog
niet hoe je dat moet
Collegevoorzitter Rob Brons overhandigde een
speciale klok aan burgemeester Jozias van Aartsen. De klok verbeeldt de samenwerking tussen
studenten, docenten en wijkbewoners van Laak
en staat symbool voor de hechte samenwerking
tussen de gemeente en de hogeschool.
‘Ik voelde me
Vierdejaarsstudent Sophie (21) werd het slachtoffer van een medische fout en heeft daardoor veel pijn.
Het enige dat soelaas biedt, is marihuana.
Op mijn vijftiende ontdekte ik dat ik aan een
syndroom lijd waardoor mijn lichaam tumoren
aanmaakt. Tijdens het weghalen van een tumor
achter mijn ribben heeft het Leids Universitair Medisch Centrum in 2006 helaas verschillende fouten
gemaakt waardoor ik onwijs veel littekenweefsel
heb gekregen. Het gevolg is dat ik sindsdien – en
tot aan mijn dood – continu pijn voel: 6,5 op een
schaal van tien. Om de pijn te bestrijden gaven ze
mij experimentele medicatie. Na twee jaar bizarre
bijwerkingen zoals hallucinaties en bad trips was
ik er helemaal klaar mee. Op de middelbare school
ontdekte ik wiet, en dat werkt wél. Door ’s avonds
een jointje te roken kan ik goed slapen en daardoor
trek ik de pijn overdag beter, zonder de hallucinaties. Ik ben redelijk verslavingsgevoelig en in de
eerste twee jaar van mijn studie heb ik hierdoor
veel studiepunten laten liggen. Op een gegeven
moment voelde ik me gewoon een junk. ‘Als je
nog wat wil bereiken, kan je maar beter je diploma
halen,’ hield ik mijzelf voor. Ik heb het nu beter
onder controle. Door alleen een voorgedraaide
joint te kopen in plaats van een paar gram, is de
verleiding weg om er nog een op te steken. Ik haat
afhankelijkheid en het liefste rook ik niet, maar als
ik vier, vijf dagen niet kan slapen, met continu pijn,
dan word ik gillend gek.
we zijn zelfs braaf
Kan jij geen dag zonder…? Doe de verslavingsenquête! De oproep prikkelde
bijna negenhonderd studenten om de vragenlijst in te vullen. Thema’s als
alcohol, roken, drugs, seks, ongezond eten en internet kwamen aan bod.
Wat blijkt? De meeste studenten kunnen best goed zonder al het genoemde.
Alleen niet zonder internet. tekst Martine Seijffert en Youri van Vliet • beeld Bas Kijzers
et studentenleven is een aaneenschakeling van seks, drugs en rock & roll… toch?
Link nam de proef op de som en zette een
enquête uit over alle middelen die God (in meer of
mindere mate) verboden heeft. We wilden alles van
de HHs’ers weten: hoe vaak, waar en waarom? In
totaal vulden 890 studenten de enquête in. Wat blijkt?
HHs’ers zijn in het algemeen best brave (wereld)burgers. Driekwart gebruikt of experimenteert niet met
drugs, driekwart rookt niet, en twintig procent drinkt
geen alcohol. Deze laatste twee resultaten komen
overeen met het landelijk gemiddelde. Ook ligt het
dagelijks gebruik van deze middelen niet erg hoog
en kunnen studenten vaak makkelijk langer dan een
week zonder. En al gamet ongeveer de helft van de
studenten, gegokt wordt er zelden (negentig procent
van de studenten gokt nooit).
Van de studenten die zelf aangeven verslaafd te zijn,
lijken eerdere antwoorden dit tegen te spreken. Zo
Uit de Link-enquête blijkt
dat 36 studenten van de
de enquête in.
890 ooit hulp hebben
gevraagd voor hun verslaving of aangeven dit te
overwegen. De meesten
stappen in dit geval naar
verslaafd te zijn
Geeft aan dit
vindt elf procent van de studenten zichzelf verslaafd
aan ongezond eten, terwijl meer dan de helft hiervan
aangeeft best langer dan een dag zonder te kunnen. Op de vraag ‘Waarom eet je ongezond?’ vulde
slechts anderhalf procent in ‘Omdat ik niet zonder
kan.’ Dat roept de vraag op: wanneer is iemand nu
verslaafd? Volgens Verslavingszorg Noord Nederland is iemand verslaafd als hij ‘een onweerstaanbare behoefte heeft om middelen te gebruiken,
onafhankelijk van de lichamelijke behoefte.’ Kan de
persoon niet aan die behoefte voldoen, dan treden er
lichamelijke of psychische ontwenningsverschijnselen op. Lichamelijke klachten door een dagje zonder
internet? Kom op nou! Maar het is dus moeilijk te
zeggen waar ‘voor je gevoel niet zonder kunnen’
ophoudt en echte verslaving begint.
Twintig glazen op een avond
Verslaafd of niet, het neemt niet weg dat er nog
behoorlijk wat HHs’ers rondlopen die weliswaar
niet dagelijks toegeven aan genotsmiddelen, maar
wel graag af en toe (flink) uit de band springen. De
kroeg is daar – hoe verrassend – een goede plek
voor. Op de vraag ‘Rook je?’ antwoordt een kwart
van de studenten ‘ja’, maar 43 procent van die kwart
kan best meer dan een week zonder. De meesten
roken tijdens het uitgaan omdat ze het ‘gezellig’
vinden. Meer dan de helft van de rokers heeft ook
het idee dat hij door het roken meer vrienden maakt.
Uitgaansgelegenheden zijn natuurlijk ook dè plek
tot zes uur of
zelfs meer uren per dag te
wagen, doen dit in het
casino (57%) of
vindt zichzelf te
1. Chips en/of andere
2. Snacks als patat,
5. Hartige snacks (kaas
wel eens een gokje
De 12% studenten die
met kaartspellen (49%).
Kijken we naar de wat ‘stoutere’ middelen, dan
daalt de frequentie van het gebruik drastisch. Drugs
worden weliswaar door een kwart van de studenten
weleens gebruikt, maar door bijna de helft daarvan
minder dan één keer per maand. Bijna negentig
procent van de drugsgebruikers komt weleens bij
de coffeeshop voor hasj en wiet. Daarna is XTC het
meest populair: ongeveer veertig procent geeft
aan deze drug weleens te gebruiken of te hebben
gebruikt. In het top-5-rijtje volgen verder cocaïne (23
procent), speed (16 procent) en paddo’s (15 procent).
Van de 125 studenten die vaker dan één keer per
maand drugs gebruiken, geeft een kwart aan dat
dit invloed heeft op de studie. De meesten maken
minder huiswerk of kunnen zich er minder goed op
concentreren. Bij de overige antwoorden wordt ook
Van de zeventien studenten die aangeven
om alcohol te drinken. Gemiddeld drinken HHs’ers
zes glazen op een avond, 38 procent drinkt méér.
Zes studenten zeggen zelfs meer dan twintig glazen
alcohol op een avond weg te tikken. Bier is nog
altijd het meest populaire drankje voor bijna de helft
van de studenten, gevolgd door rosé (bijna dertig
procent) en mixdrankjes (dertien procent). Verreweg
de meesten drinken alcohol voor de gezelligheid of
omdat ze het lekker vinden. Slechts drie studenten
vulden hier in ‘omdat ik niet zonder kan’ en 93 procent van de studenten zegt juist er geen probleem
mee te hebben langer dan een week geen alcohol te
‘Mijn tijd bestond
alleen nog maar uit
slapen, eten en gamen’
Eerstejaarsstudent Bram (24) studeerde hiervoor aan de TU Delft, maar niemand wist dat hij na vijf jaar
slechts zeventien studiepunten had behaald.
Zo’n half jaar nadat ik aan mijn studie was
begonnen, ging ik steeds meer gamen, vooral
World of Warcraft – een soort Lord of the Rings.
Het Negatief Bindend Studieadvies bestond
nog niet, dus na het eerste jaar mocht ik door
met zeventien studiepunten. Mijn tweede studiejaar was het dieptepunt. Mijn tijd bestond
alleen nog maar uit slapen, eten en gamen. Ik
gamede denk ik iets van twaalf uur per dag, en
vooral tot diep in de nacht. Regelmatig tot vijf
of zes uur ’s ochtends. Ik voelde me extreem
schuldig. Van mijn ouders kreeg ik elke maand
een bedrag om mijn levensonderhoud en studie
te betalen en ik heb recht in hun gezicht gelogen. Het omslagpunt kwam in mijn vijfde jaar.
Ik maakte een tentamen, puur om de schijn op
te houden, en ik besefte dat ik de controle over
mijn eigen leven was kwijtgeraakt. Toen ik het
mijn ouders ging vertellen, was ik superzenuwachtig. Ik was zo bang voor hun woede en dacht
dat ze me niet meer wilden zien. Ze reageerden
tien keer rustiger en fijner dan ik mezelf had
aangepraat. Ik ga nu naar een psycholoog, een
oudere man die dwars door me heen kan kijken.
Ik game nog steeds, maar ik zal er nooit meer
iets van school voor opzij zetten.’
heb ik wel een
maar dat vind
ik zo’n zwaar
Tweedejaarsstudent Sterre (22) heeft een hoog libido. Zo hoog dat dit soms tot ruzie leidt in haar relatie.
Ik was net veertien toen ik de eerste keer seks
had. Ik had al snel in de gaten dat mijn libido
een stuk hoger is dan dat van de gemiddelde
vrouw of man. Als bijvoorbeeld een seksrelatie
- friends with benefits - wegviel, had ik het de
eerste anderhalve maand heel moeilijk. Dan
moest ik gewoon afkicken van de hormonen
die tijdens zo’n intieme relatie vrijkomen. Mijn
losbandige seksuele activiteit destijds heeft
ook te maken met verslavingsgedrag. Ik heb
een moeilijke puberteit gehad. De makkelijkste
oplossing destijds was om dat gevoel te onderdrukken en mezelf te verdoven, met bijvoorbeeld blowen, alcohol, maar ook buitensporige
seks. Dat is denk ik ook de reden dat ik met
veel verschillende mannen seksueel contact
In mijn huidige relatie ervaar ik regelmatig
dat ik meer zin in seks heb dan mijn vriend.
Misschien is het wel een verslaving, maar dat
vind ik zo’n zwaar woord. Als hij geen zin heeft
’s avonds, raak ik gefrustreerd. Onze verschillende behoeftes botsten af en toe vrij heftig.
Laatst hadden we er bijvoorbeeld nog ruzie
over. We kunnen er gelukkig allebei goed over
praten, maar dat afwachten totdat hij ook zin
heeft, vind ik moeilijk. Dat had ik vroeger niet
gekund. Gelukkig heb ik ook twee handen, dus
als de behoefte echt groot wordt, dan trek ik
me gewoon even terug.
het positieve effect benoemd. Zo geven een paar studenten aan
‘Ik word er rustiger van’, ‘ik kan me beter concentreren’, ‘als
pijnbestrijding’ (zie ook het verhaal van Sophie op pagina 10) en
‘het beïnvloedt mijn creativiteit’.
Tot zover de resultaten van genotsmiddelen die weliswaar door
sommigen frequent worden gebruikt, maar waarvan verreweg
de meeste studenten zeggen ook heel goed zonder te kunnen.
Anders is het met het internetgebruik. Maar liefst een derde
van de studenten zegt ‘niet zonder internet te kunnen.’ Een
kwart noemt zichzelf verslaafd. Maar de afhankelijkheid van het
medium wordt lang niet altijd als iets negatiefs gezien. Zo vulde
een student aan: ‘Internet is ingeburgerd in mijn leven. Dat is
iets anders dan niet zonder kunnen.’ Hoe dan ook kunnen we
constateren dat internet zeer vaak wordt gebruikt. Zo checkt
een vijfde van de studenten het web meerdere keren per kwartier, en daarnaast een derde meerdere keren per uur. Meer dan
de helft van de studenten surft dus de hele dag door.
Internet komt daarmee op één te staan in het lijstje met meest
voorkomende verslavingen als het studenten zelf wordt gevraagd. Op twee staat roken, met 135 studenten en op de derde
plek ongezond eten. De meest voorkomende afkickverschijnselen
zijn ‘Ik word onrustiger’ en ‘Ik voel me ongelukkig’, maar er zijn
ook behoorlijk wat studenten die antwoorden ‘Dan gebeurt er
niks’, waardoor we voorzichtig concluderen dat van de studenten
die zichzelf verslaafd vinden, een aanzienlijk deel dit eigenlijk
Student grijpt naast extra
Studente N. van de opleiding HBO-rechten stelt dat
de examencommissie haar verzoek om een examen te
herkansen onterecht heeft afgewezen.
tekst Stefan van Klink
Studente N. van de opleiding HBO-rechten verzoekt begin april de
examencommissie om een extra kans voor het examen Verdiepend Ondernemingsrecht. Om hiervoor in aanmerking te komen
moet zowel sprake zijn van overmacht als van aantoonbaar
belang. Van overmacht is wel sprake volgens de examencommissie, maar het aantoonbaar belang ontbreekt. Al zou N. het vak
herkansen, dan kan ze nog steeds niet hetzelfde jaar afstuderen.
De examencommissie maakt eind april bekend dat het verzoek
wordt afgewezen. N. besluit om hiertegen in beroep te gaan.
Tijdens het beroep vertelt N. dat de examencommissie haar
vanwege haar persoonlijke omstandigheden een extra tentamen
Verdiepend Ondernemingsrecht aan had moeten bieden. Doordat
haar moeder in het ziekenhuis lag, kon ze niet voor het examen leren en is er dus sprake van overmacht. Ook heeft de examencommissie volgens N. onterecht ontkend dat ze aantoonbaar belang
heeft bij het herkansen van het examen. Nu ze haar examen niet
mag herkansen, moet ze wachten tot de reguliere herkansingen
en loopt haar studie vertraging op.
De namen van de geïnterviewden zijn op verzoek gefingeerd en
ze zijn onherkenbaar in beeld gebracht.
Ja, antwoordde 68% van
Bijna 6% van de stu-
Volgens de examencommissie is er pas een aantoonbaar belang
wanneer de examenkandidaat hetzelfde jaar kan afstuderen.
Wanneer een student nog meerdere vakken heeft openstaan,
wordt er niet van aantoonbaar belang gesproken. Studente N.
heeft het vak Economisch Recht nog open staan. Ook moet ze nog
enkele cijfers terugkrijgen en is het maar de vraag of haar scriptie
op tijd af komt. Om deze redenen is het belang om het examen
eerder te herkansen nauwelijks aanwezig.
de studenten op de vraag
denten beweert wel-
ook wel eens tijdens de les
Het College van Beroep vindt dat de examencommissie terecht
het verzoek op een extra herkansing heeft afgewezen. Studente
N. voldoet simpelweg niet aan de eisen die aan zo’n herkansing
worden gesteld. Het College van Beroep verklaart het beroep van
studente N. ongegrond.
Iedere maand maakt een
Academiedocent van het Jaar
een portret van zichzelf. Hoe
weerspiegelt deze tekening zijn
‘Ik wil mezelf overbodig maken’
maar de frequentie is zoveel
lager dan het eerste jaar. In het
begin kreeg ik wel zure gezichten hoor. Wat dat betreft ben ik
eigenlijk een heel vervelende
man, ik maak het de studenten
Zo vervelend vinden ze je
blijkbaar niet: ze hebben je
Hij is pas een jaar werkzaam bij De Haagse en nu
al is Mark Vondenhoff Docent van het Jaar. Hij
ontving de Olive Award op 8 november. Waarom?
Hij neemt tijd voor zijn studenten en haalt het
beste in ze naar boven, zo zegt het juryrapport.
tekst Christin Zitter • beeld Mieke Barendse/Mark Vondenhoff
Ik heb getekend zoals ik altijd
hoop dat het wordt in een college. Dat ik niet meer voor de
klas sta, maar onderdeel ben
van de groep. Dat studenten zo
zelfredzaam en zelfstandig zijn
dat ze het college over kunnen
nemen, en ik nog alleen maar
monitor en ingrijp als het de
verkeerde kant op dreigt te
gaan. Dat sluit aan bij mijn streven om mezelf overbodig te maken. Want pas als ik overbodig
ben, zijn studenten voorbereid
En hoe bereid je ze op die toekomst voor?
Ik probeer niet toe te geven aan
acute behoeftes van studenten. Op korte termijn stel ik
studenten bijna nooit tevreden,
maar dat doe ik om dat op lange
termijn wel te doen. Dat is het
verschil tussen het bevredigen
van een behoefte of opkomen
voor hun belangen. En het
belang is dat iemand straks
een goede huidtherapeut is die
flexibel om kan gaan met nieuwe
ontwikkelingen. Dus als een
student zegt: ‘Maar wat is nou
het antwoord op die vraag?’,
dan moet die student van mij
eerst zelf actie ondernemen om
erachter te komen: onderzoeken,
met andere studenten erover in
discussie gaan. Het is namelijk
ook belangrijk om te leren hoe
je moet leren. Als ik direct het
antwoord geef, leren ze dat niet.
Nou ja, er is geen nominatie
voor meest vervelende docent,
misschien had ik die ook wel
gekregen. En dat had ik ook helemaal niet erg gevonden, als ik
maar kan onderbouwen waarom
ik iets doe en dat zij daar betere
professionals van worden. Kijk,
over vier jaar moet ik het aandurven om mijn lijf in de handen
van mijn studenten te leggen.
Als ik dat niet durf, dan heb ik
gefaald als docent.
Docent Huidtherapie bij
Werkt je aanpak?
Als ik nu kijk naar de studenten
van vorig jaar, dan zie ik dat ze
enorm gegroeid zijn. De vragen
zijn diepgaander en ze neigen
niet meer zo snel naar een makkelijke oplossing maar meer tot
ontwikkelen van goede kennis.
Af en toe komt er nog wel eens
een vraag als ‘Wat moeten we
weten voor het tentamen?’,
Docent: o.a. medische theorie,
In steekwoorden: direct,
Meer docenten voor de klas!
Er lijkt een patstelling te ontstaan bij TIS Delft. De academiedirecteur beloofde de Academieraad instemming op het
internationaliseringsplan. Maar deze belofte bleek een dooie
mus want er was helemaal geen instemmingsrecht. Dus ging
de Raad in hoger beroep bij het College van Bestuur, maar die
wil het geschil niet erkennen.
tekst Youri van Vliet • beeld Herman Jan Couwenberg/Shutterstock
at het College van Bestuur (CvB) en de Academieraad (AR) lijnrecht tegenover elkaar
staan, is niet in één dag gebeurd. Een flashback: Het is mei 2011: De Haagse lanceert haar internationaliseringsbeleid, een plan om van HHs-studenten wereldburgers te maken en om de onvrede die bij
buitenlandse studenten leeft, weg te nemen (zie ook
Link 22). ‘Er is werk aan de winkel,’ schrijft Lennart
Nooij, adviseur bij de Dienst Onderwijs- en Studentenzaken. ‘Alleen wanneer internationalisering in de
haarvaten van de instelling is doorgedrongen, zullen
buitenlandse studenten tevreden zijn, en alleen dan
kunnen we garanderen dat al onze studenten over de
internationale vaardigheden beschikken die zij op de
arbeidsmarkt nodig hebben.’ In de maanden hierna
gaan de verschillende academies aan de slag om de
plannen voor hun opleidingen uit te werken. Zo ook
TIS Delft. Maar toen de AR het internationaliseringsplan afgelopen juli ter instemming kreeg voorgelegd,
‘schrokken’ de raadsleden van de inhoud. Het is de
basis voor een langlopend conflict tussen de Raad,
de directeur en sinds kort ook het CvB, dat tot op de
dag van vandaag niet is opgelost. Eigenlijk zijn het
twee conflicten: een inhoudelijke en een formele
twist. Over het tweede conflict dadelijk meer. Eerst de
‘In juli kreeg de AR het internationaliseringsplan
ter instemming opgestuurd,’ vertelt raadslid Wim
Hoogland. ‘We hadden een A4’tje verwacht, maar
het waren er 42, vol met ambitieuze voornemens die
niet goed onderbouwd waren. Daar schrokken we
van.’ Wie het internationaliseringsplan van TIS Delft
bekijkt, leest dat bijvoorbeeld docenten in het kader
van ‘internationale mobiliteit’ moeten afreizen naar
buitenlandse congressen, dat er studiereizen georganiseerd gaan worden waarbij de verworven kennis
in het curriculum verwerkt wordt, en dat docenten
Engelse les krijgen en scholingsprogramma’s om
de internationale deskundigheid te vergroten. Voor
studenten betekent het onder andere dat ze verplicht
dertig internationaliseringspunten moeten halen. Dit
kan door middel van een buitenlandse stage of minor,
maar een reeks Engelstalige gastcolleges volgen kan
ook. Klinkt goed. Toch?
Niet bepaald volgens AR-voorzitter Gerard Jeucken.
‘Natuurlijk zijn we als Raad niet tegen internationalisering, maar het gaat nu allemaal erg snel. Bovendien
vinden we dat met al het geld dat naar hbo-land gaat,
gewoon meer les gegeven moet worden.’ Volgens
Wim Hoogland is TIS Delft een technische academie
met veelal regionale studenten die voor het grootste
deel bij regionale bedrijven gaan werken. ‘Uiteraard
is een deel van die bedrijven internationaal georiënteerd, maar een groot deel niet: technische bedrijven
in het Westland willen gewoon een goede techneut en
geen slechte techneut die goed Engels kan.’ Gevraagd
naar een reactie laat academiedirecteur Sander van
Ipenburg Grijpma weten de inhoudelijke discussie
niet via Link te willen voeren.
Ontevreden over het internationaliseringsplan stuurde de AR in juli een brief naar de academiedirecteur
waarin ze aangeven dat het plan ‘veel te omvangrijk
is, geen duidelijke keuzes maakt en dat een weergave
van de financiële consequenties ontbreekt’ en dat ze
er daarom niet mee kunnen instemmen. Maar tot hun
De Slowaakse pot
ontzetting gaf Sander van Ipenburg Grijpma vervolgens aan dat de
raad geen instemmings-, maar informatierecht had. Het tweede
- formele - geschil was geboren.
Sander geeft toe dat hij een fout heeft gemaakt door de Raad iets te
beloven wat achteraf niet bleek te kloppen: ‘Ik ben gewend om bij
dergelijke grote personele veranderingen de plannen ter instemming voor te leggen aan de Raad. Maar dat bleek dus niet de bedoeling te zijn. In principe ben ik er helemaal niet tegen om de Raad
instemming te geven, of het kader bespreekbaar te maken, maar ik
ben in dezen gedwongen om de lijn van het CvB te volgen.’ De Raad
neemt met deze uitleg echter geen genoegen. Wim Hoogland: ‘Het
onderwijs is ons terrein, wij worden betaald om kritisch naar beleidsplannen te kijken en dat doen we dus ook. We blijven als Raad
unaniem van mening dat we instemming hebben op een dergelijk
Omdat Van Ipenburg Grijpma en de AR er samen niet uitkwamen,
heeft de Raad in september het geschil aangemeld bij het CvB
en is er nu officieel een vertrouwensbreuk. Gerard Jeucken: ‘We
zijn heel blij met Sander. Hij heeft goede ideeën en daar hebben
we respect voor. Maar dit punt is voor ons dermate principieel dat
we het hogerop zoeken.’ Nu zit er echter wel een kink in de kabel
want volgens het Medezeggenschapsreglement is het CvB nu aan
zet, maar zij wil er vooralsnog niets van weten. In een brief van 15
oktober laat het CvB aan de AR weten dat zij in dit geschil ‘geen
uitspraak’ heeft gedaan, maar de directeur ‘geadviseerd heeft om
in te zetten op inhoudelijke discussie om tot overeenstemming
te komen.’ Bestuursvoorzitter Rob Brons licht toe: ‘De formalistische opstelling van de Raad raakt bij mij ook een irritatieknop.
Instemmingsrecht is bedoeld voor momenten dat je iets volstrekt
anders gaat doen dan je gewend was. En dat is met onze internationaliseringsambitie niet het geval. In TIS Delft blijft er gewoon
techniek gegeven worden, maar we kijken ook naar wat er in de
wereld gebeurt. Mijn insteek zou dus zijn: kijk naar het onderwerp
inhoudelijk en deel de argumenten. Ik weet zeker dat Sander daar
ontvankelijk voor is.’
Wim Hoogland vindt Brons’ reactie ‘flauw’. ‘Het CvB moet formeel
een standpunt innemen. Sander speelt geen rol (meer). Of ze dragen
hem op het alsnog ter instemming aan te bieden of ze stellen formeel
dat wij geen instemmingsrecht hebben. Vervolgens beslist dan
een geschillencommissie.’ Gerard Jeucken: ‘Rob Brons voelt wel
aankomen dat iets niet helemaal lekker zit. Maar wij willen gewoon
een uitspraak van het CvB. We gaan een brief terugsturen en dan
wachten we wel weer. In de tussentijd mag Sander formeel het beleid
niet starten.’ En de begroting van 2013? Jeucken: ‘Ach, we zijn wel
eens vaker later gekomen met de begroting. We zijn een school dus
die vertraging zal niet direct problemen opleveren.’
Op 31 oktober heeft de AR nogmaals aan het CvB gevraagd om
uitspraak te doen in het geschil. Bij het ter perse gaan van het blad
heeft het CvB nog niet gereageerd op het verzoek van de Raad.
Anna Juhasova, derdejaarsstudent International
Management, geeft ons
een kijkje in de Slowaakse
cultuur en legt uit waarom
aardappelen niet mogen
ontbreken in een gerecht uit
haar land. tekst Martina Koleva
Wat kook je voor ons?
Ik maak ‘Granatiersky Pochod’,
een heerlijk Slowaaks gerecht
dat erg voedzaam is en tegelijkertijd makkelijk te bereiden. Het
gerecht bestaat voornamelijk uit
aardappelen, pasta, ui en kruiden,
maar je kan naar wens andere
ingrediënten toevoegen. Het is
een erg populair gerecht onder
studenten omdat het goed vult.
Pasta en piepers, dat is een vreemde combinatie. Is dat normaal
Het is erg interessant hoe je door te koken de cultuur en geschiedenis van je land kan uitleggen. Ik maak dit gerecht meestal voor vrienden die geïnteresseerd zijn in de Slowaakse keuken en ze zijn altijd
verrast door deze combinatie. Vroeger, in de achttiende en negentiende eeuw, waren aardappelen het meest geteelde en gebruikte
voedingsmiddel in Slowakije.
Daarom waren ze erg goedkoop
en makkelijk te verkrijgen. HierGranatiersky Pochod
door werden de meeste gerechten hoofdzakelijk met aardappeNiet, tenzij je zelf pittige
len bereid en later ontstonden er
vreemde combinaties, zoals die
van aardappelen en pasta.
Hoe vaak kook je Slowaaks?
Altijd als ik veel trek heb in aardappelen! Er zijn met dit product
zoveel combinaties mogelijk in
de Slowaakse keuken. Ik maak
vlees of worst met aardappelen,
aardappelsoep en nog veel meer.
Wanneer je gaat eten in Slowakije, dan kom je er eigenlijk niet
€10 voor 4 personen
over hoe je Granatiersky Pochod
bereidt op link.hhs.nl
Wil jij Link uitnodigen in jouw keuken en vertellen over je culinaire
roots? Stuur dan een mailtje naar link@hhs.nl.
Wat is de beste afstudeerscriptie? H/Link nomineert iedere maand
een afstudeerder die niet alleen uitmuntend presteerde, maar nog
relevant is ook. Jaarlijks in april wint de beste 1.500 euro.
Potentiële donateurs bereiken?
Bouw een online community!
Unicef heeft een duidelijk doel voor ogen:
in contact komen met de jongere generatie
om ze meer betrokken te maken met hun
organisatie. Maar hoe bind je jongeren aan je
organisatie? Anne-Sophie Gaspersz vond het
antwoord in online communities.
tekst Youri van Vliet • beeld Bas Kijzers / Ankel Nobel / Unicef
Scriptie: Trying to engage
young people with your
brand? Don’t look any
further. Think online
tel je voor: je geeft een willekeurige tiener op
straat vijftig euro en vertelt ‘m dat ie dit mag
doneren aan een goed doel van eigen keuze.
Aan wie gaat ie het geld dan geven? Waarschijnlijk
aan een organisatie waarmee hij een sterke band
voelt en die hij vertrouwt. Hoe kan nu een non-profit
organisatie als Unicef deze jongen overtuigen om die
vijftig euro aan hen te geven, en niet aan bijvoorbeeld
Serious Request? Dat was de uitdaging waar studente International
Business & Management Studies Anne-Sophie Gaspersz (21) voor stond toen ze bij Unicef op de afdeling
Online marketing stage ging lopen. ‘Mijn oorspronkelijke opdracht was om een manier te verzinnen om de
zogeheten online conversies te verhogen; websitebezoekers verleiden tot het verrichten van een concrete
handeling, zoals online doneren of lid worden,’ vertelt
Anne-Sophie. ‘Tijdens mijn stage merkte ik echter dat
Unicef met behulp van social media de jongere generatie meer probeerde te betrekken bij hun organisatie.
Maar Unicef slaagde er niet in om echt een dialoog
met hen aan te gaan, laat staan ze te binden met hun
merk. Daar wilde ik bij helpen.’
In haar zoektocht om Unicef te helpen een duurzame
relatie met (potentiële) donoren op te bouwen, moest
Anne-Sophie denken aan eerdere studie-ervaringen.
De marketingcases die ze behandelden, gingen vaak
over grote, winstgevende bedrijven zoals Coca Cola.
Tijdens haar stage onderzocht Anne-Sophie wat
non-profit organisaties kunnen leren van deze succesvolle multinationals. Ze ontdekte dat veel van deze
bedrijven investeren in een online community (OC).
Anne-Sophie: ‘Een OC is een plek op het internet
waar een groep mensen met een gedeelde interesse
elkaar regelmatig ontmoeten.’ Een bekende OC is
bijvoorbeeld de iPhoneclub, waar liefhebbers informatie en tips delen. De waarde van een OC is volgens
Anne-Sophie divers. Het creëert mond-tot-mond reclame, een hogere naamsbekendheid, klanteninzicht,
maar het is vooral een middel om op de lange termijn
betrokkenheid op te bouwen met – in het geval van
Unicef – potentiële donateurs. De voormalig IBMSstudente erkent dat een OC ook een podium kan zijn
voor mensen met negatieve ervaringen, maar, zegt ze:
‘Negatieve discussies ontstaan hoe dan ook. Je kan je
dan als bedrijf beter direct in zo’n discussie mengen
zodat je onvrede snel kan wegnemen.’ Nadat Anne-Sophie besloten had om het OC-concept
ook op Unicef toe te passen, stuitte ze echter op een
probleem. ‘Het concept van OC’s is nog relatief nieuw
en veel boeken zijn er nog niet over geschreven,’
vertelt ze. Een lastig onderdeel tijdens het ontwikkelen van de OC is het bepalen van je focus, platform en
inhoud (zie infographic). Om dit probleem te tackelen, besloot ze de hulp in te roepen van nationale en
internationale experts: 83 stuks maar liefst. Zo startte
Anne-Sophie discussies binnen OC-groepen op Facebook, Linkedin en Yahoo.
Maar ze benaderde ook experts per mail en Skype. Ze
slaagde er zelfs in om – gratis – advies te krijgen van
marketinggoeroe Seth Godin. Anne-Sophie: ‘Je zult verbaasd zijn hoe graag mensen je helpen. En mensen die
minder enthousiast waren, hield ik voor dat ze het delen
van hun expertise als een donatie aan Unicef konden
zien.’ Al die bereidwilligheid vormde ten slotte wel een
probleem, zo vertelt Anne-Sophie. ‘Op sommige momenten overviel mij echt de angst dat ik niet op tijd alle
verzamelde informatie zou kunnen structureren.’ Maar
die ordening kwam er – zij het na veel lezen van positive
thinking-boekjes – en in september kon ze het 130 pagina’s tellende OC-advies aan Unicef aanbieden. Wat
Unicef er precies mee gaat doen, moet nog blijken,
maar Anne-Sophie, die inmiddels een pre-master
Business Administration volgt aan de Rotterdam
School of Management, is er zelf wel mee aan de slag
gegaan. ‘Ik ben druk bezig om van mijn scriptie een
Ben je (bijna) af
website te maken. Misschien dat mijn onderzoek
wil je ook kans
ook andere (non-profit) organisaties kan helpen.
€ 1.500,-? Kijk
Maar de belangrijkste reden is dat ik op deze manier
alle OC-specialisten een terugkoppeling van mijn
prijs hoe je mee
bevindingen kan geven en ze wil bedanken voor
kunt doen. Scrip
ties zijn terug
hun input. Dankzij al hun hulp ben ik zelf immers
ook een beetje een specialist geworden.’
De website van Anne-Sophie is inmiddels
Als Unicef een online community wil beginnen
moet het met drie aspecten rekening houden:
Breng je prominent je merk/organisatie
naar voren? Of blijf je als merk op de
achtergrond en bouw je een community
waar mensen praten over algemene
Conclusie voor Unicef: focus op
Unicef-gerelateerde kwesties, maar op een
Ga je de community als bedrijf zelf beheren,
op je eigen website of een aparte? Of maak
je gebruik van sociale media zoals Facebook
Conclusie voor Unicef: begin klein op
bestaande sociale media. Als dit een succes
is, investeer dan in een eigen platform nieuw of geïntegreerd in de huidige
Wat kunnen bezoekers op je community
doen? Co-creatie (meedenken over
innovaties en ideeën)? Klantenondersteuning? Netwerken? Discussiëren?
Conclusie voor Unicef: bouw een online
community waar jongeren zich kunnen laten
inspireren door te lezen over nieuwe
fondsenwerving - van anderen, of van
Unicef. Ook kunnen ze er hun vrijwilligerswerk delen.
vuurgevechten en afgehakte
ledematen. Regisseur John
Hillcoat laat met zijn western
Lawless de achterbuurten in
Virginia in de jaren ’30 zien,
waar de Bondurant boys hun
geld verdienen met illegale
drankhandel. Lawless is echter,
net als Hillcoat’s andere western The Proposition, meer dan
een gangsterfilm vol geweld.
Je wordt meegenomen in het leven
van drie broers; Howard, Forrest en
Jack Bondurant. Howard en Forrest
(die laatste wordt briljant neergezet
door Tom Hardy) hebben een aantal
bijna-doodervaringen gehad en zijn
amper nog bang te krijgen. Dorpsgenoten, inclusief de sheriff, hebben veel
respect voor de stoïcijnse Forrest. Jack
(Shia leBoeuf) is het tegenovergestelde. Dit wordt al meteen duidelijk, als
hij niet net als zijn oudere broers een
varken durft neer te schieten.
Maar de gekwelde Jack wil het
tegendeel bewijzen. Samen met
jeugdvriend Cricket neemt hij
initiatieven om de drankhandel nog
lucratiever te maken. Een extreem
ijdele en corrupte nieuwe hulpsheriff,
Charlie Rakes (Guy Pearce), bestrijdt
echter de outlaws.
Wat volgt, is een bittere strijd. Zonder
veel uitleg leer je de broers hierin goed
kennen. Je voelt de pijn en bewijsdrang van Jack, die met luxe kleren en
machogedrag zelfvertrouwen probeert
te kweken. Forrest gelooft daarentegen in zijn onoverwinnelijkheid: ‘We
are Bondurant’s, we are indestructible’.
De grove geweldsscènes staan in
schril contrast met de groene bossen
en kneuterige westerndorpjes. Ook
de liefdesscènes zijn heel klein en
puur gehouden, doordat hierin alles
heel traag gaat. Lawless zit vol met
mannen die liever sterven dan dat ze
hun gevoelens tonen. Maar dankzij de
vele close-ups en sterke mimiek van
een topcast kijk je recht in hun ziel. Een
juweeltje onder de gangsterfilms. • SK
De WinterParade aan Tafel gaat weer
op tournee met de 120 meter lange ‘Tafel
van de Idee’ en ze beginnen dit jaar op 14
december in Den Haag.
De WinterParade trekt tijdens de feestdagen langs bijzondere
‘kerstkribbenplekken’, zoals oude kerken, leegstaande
fabrieken, de hal van een concertgebouw of – in het geval
van Den Haag - van een stadhuis. De ‘Tafel van de Idee’ is het
podium, waarop een stoet acteurs, dansers, muzikanten en
dichters langs je bord – met daarop een heerlijke maaltijd – aan
je voorbij trekt. Op het programma onder andere Kamagurka
die het kerstverhaal (her)schrijft, zang van Herman in een bakje
Geitenkwark, meester-verteller Willem de Ridder trakteert op
sprookjes en de Silent Disco is ook aanwezig. Verder laat de
organisatie weten dat er ook zeker een aantal mooie mannen en
vrouwen op de Tafel zal verschijnen.
Wil jij kans maken op de vrijkaarten? Stuur dan voor
7 december het antwoord op deze vraag naar link@hhs.nl:
hoe heet de culinair kunstenaar van de Winterparade?
orkestrale indie uit
Grizzly Bear is een viertal uit New
York dat melancholische en soms
licht-psychedelische indie maakt.
Ook op hun nieuwe album Shields,
dat eind september 3voor12-album
van de week was, mengen ze het
geluid van gitaar, bas en drums met
Met die laatste, onder andere
een omnichord (een ‘iedereen
kan muziek maken’-instrument
uit de jaren tachtig), plamuren ze
soms de muziek iets te dicht met
bombastische akkoorden, tinkeltjes
of harpachtige geluiden. Maar bij
Sleeping Ute komt het mooi samen.
Het is een vol nummer met af en
toe een donder. En met samples
die soms een leuk raadspel
opleveren: ‘Verzin wat dit geluid
Het stemgebruik van zanger Ed
Droste is heel bepalend. Of je valt
voor zijn kwetsbare zang vol emotie.
Of je struikelt erover omdat het voor
jou wat kwelerig en aanstellerig
klinkt. In het eerste geval kies
je vast voor vier sterren, hou het
anders bij drie. • DdB
Genre: Pop, elektronisch
Ben jij een fervent roker, maar heb je er geen
controle over? Ooit geprobeerd te stoppen
maar word je telkens tegengehouden door
het voelbare gebrek aan nicotine? De Rookvrij Pro zorgt ervoor dat
je ook geen controle meer hoeft te hebben. Dat doet de app namelijk
‘Wist je dat... ammoniak een uiterst irriterend en gevaarlijk vergif is –
en een typisch bestanddeel van niet alleen jouw sigaret, maar ook van
de toiletreiniger?’ Dit is een van de teksten van de Rookvrij Pro app die
je van het roken af moeten houden.
Gelukkig doet de app meer dan alleen onheilspellende boodschappen
uitzenden. Zo maakt de app statusrapporten die je telkens weer helpen
herinneren hoeveel geld en tijd je bespaard hebt door niet te roken.
Deze app maakt het stoppen met roken leuk, leerzaam en interactief.
Je moet het alleen natuurlijk ook zelf willen. • MC/TdJ
Kosten: € 0,79 in de App Store
Compatible met: iPhone, iPad en iPod Touch.
Wanneer je Anjani Bhairosingh
(17, eerstejaars Bestuurskunde &
Overheidsmanagement) vraagt wat
ze leuk vindt, lijkt er geen eind aan
de lijst te komen. Tekenen, dansen
en rondhangen op de grote markt is
hiervan slechts een kleine selectie.
Haar tips variëren al net zo. tekst Esther Bliek • beeld Mieke Barendse
boek > De Denker, de Danser en de
Dromer – Jack Allerts (2007)
Het boek gaat over een man die zijn vrouw heeft
verloren en een nieuwe vrouw ontmoet. Gebeurtenissen zijn neergezet in de vorm van personages en
hebben mij vooral doen nadenken over het ‘waar
sta ik nu’. Ook nu denk ik nog regelmatig terug aan
bepaalde passages wanneer ik iets meemaak.
CD > The Hermit Sessions – Kyteman (2009)
Kyteman’s Hiphop Orkest combineert klassieke instrumenten met hiphop tot heel originele en lekkere
muziek. Een live optreden is natuurlijk het mooist,
maar ook YouTube fragmenten trekken je mee in de
beleving. Kyteman intrigeert me. De manier waarop
hij dirigeert is bijna als een cheerleader; een show
Eten > Vapiano – Buitenhof 45, Den Haag
Een gezellig, lekker en goed betaalbaar restaurant.
Ik heb hier al een aantal keer gegeten en word
steeds weer blij van de manier waarop ze de boel
hebben ingericht; fris, uniek en op een manier
waarop ik er bijna zelf creatief van word.
Film > Avatar 3D – James Cameron (2009)
De mens gaat naar de maan Pandora voor waardevolle grondstoffen. Hier leeft de Na’vi in een
sprookjesachtige wereld en zit niet te wachten op
de vernietigende mens. De film vond ik vrij verwarrend omdat het zo realistisch was; voor m’n gevoel
zou dit best ooit echt kunnen gebeuren. Daarbij zijn
de animatietechnieken en conversatiewijzen uniek
en geven me kippenvel.
Festival > Parkpop
Een gratis popfestival dat ieder jaar in het Zuiderpark
in Den Haag plaatsvindt. Het mooist aan dit festival
vind ik nog wel de sfeer. Iedereen is aardig tegen
elkaar en doet overal aan mee. Wanneer een artiest
vraagt of de handen de lucht in mogen, doet iedereen
dit ook. Het is heel gangbaar en ontspannen.
Volgende maand in Link
Niemand is blij met IT
Gebrekkig wifi, het web dat vaak uitvalt, Blackboard dat
op cruciale momenten op zwart gaat, en klachten over
de dienstverlening. Er lijkt nogal wat aan de hand bij de
dienst IT. Maar daar gaat verandering in komen, verzekert
Link 26 verschijnt op 13 december
H/LINK â&#x20AC;˘ 25
December is traditioneel de tijd van bezinning. Link
maakt ter inspiratie portretten van studenten en
medewerkers met een sterk ideaal.
De Haagse daalt
De hogeschool doet het steeds iets slechter in de (inter)nationale rankings. Wat betekenen die lijstjes? Waarom
daalt De Haagse Hogeschool? En wat wordt er gedaan om
die neerwaartse spiraal te kenteren?
Link 25: Verslaafd?
Bijna 900 studenten vulden onze verslavingsenquête in. In dit nummer de uitslag en drie portretten van verslaafde studenten. Verder aandacht voor het geschil tussen de academieraad Delft en het CvB over internationalisering en kun je kennismaken met de nieuwe stichting Werken Op Maat, die zich inzet voor meer stages en banen voor hoger opgeleiden met een functiebeperking.