Hanke, Nora (2013-03)
AFRIKAANSE OPSOMMING: Hierdie gevallestudie oor Oos-Afrika ontleed die impak van veranderende magsverhoudinge op Egipte se beheer oor die loop van die Nylwater gedurende die laaste dekade. Die Nyl, wat vloei oor een tiende van die landmassa van Afrika en lewensmiddele verskaf aan die 340 miljoen mense en ontelbare spesies wat daar ´n bestaan voer, dien as voorbeeld vir Afrika se geografiese, kulturele en ekologiese diversiteit sowel as die politieke kompleksiteit daarvan. Elf oewerstate lê in die Nylopvanggebied en wedywer vir waterbronne wat afneem, terwyl die aanvraag styg in 'n hoogs asimmetriese magsverhouding tussen die lande wat stroomop en stroomaf geleë is. Alhoewel Egipte geografies benadeel is deur stroomaf geleë te wees, het die land hidrohegemonie verkry deur middel van sy materiële vermoëns, wets- en institutêre meganismes, en kennisproduksie. Die relatiewe rykdom van Egipte is afhanklik van die beskikbaarheid van Nylwater, wat 95% van die land se varswater verskaf. Egipte het sy aanspraak daarop wetlik vasgelê deur middel van die 1959 Verdrag oor die Volle Gebruik van die Nylwater, wat die Nyl se vloei verdeel tussen Egipte en die Soedan. Gedurende die 1990s het die land sy beheer verder versterk deur sy stroomafposisie by die Wêreldbank te gebruik om hidroelktriesekragprojekte stroomop de facto te veto. As gevolg van 'n geskiedenis van kolonialisme en politieke onrus, het die lidstate van die Oos-Afrikaanse Gemeenskap (OAG) egter eers gedurende die laaste dekade begin om die Nylwater te eis. In 2002 het die OAG besluit om die Victoriameer-opvanggebied gesamentlik te beheer. Hierdie beheer, saam met toenemende bestendigheid en ekonomiese groei in die gebied, het aanleiding gegee tot Chinese beleggings in hidroelektriesekragprojekte, veral damme, sodat Oos-Afrika finansiële onafhanklikheid verkry het van beide die Wêreldbank en Egipte om sy eie hidro-infrastuktuurprojekte te bou. Terwyl die Oos-Afrikaanse lande die invloei van Chinese beleggings gebruik om hulle onderskeie verdedigingsbegrotings te vergroot, het Egipte se militêre uitgawes afgeneem as 'n deel van die BBP oor die laaste dekade. Die Oos-Afrikaanse lande beroep hulle op die Nyerere Dokrine deur te weier om die 1959 Verdrag na te kom, en het versoek dat dit heronderhandel word. Die eerste treë is in 2011, geneem toe ses stroomoplande onder die leierskap van die OAG die Koöperatiewe Raamwerk Verdrag onderteken het, wat die pad voorberei vir heronderhandeling ten spyte van Egipte se onomwonde weiering daartoe.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/80202