Labels: genot, humor, jare, kennis, omgee, Ons Herberg, oud, ryp, senior burgers, skatryk, voorlees
Hulle is al ryp in jare. Sommiges effe geboë van al die herinneringe wat hulle abba. Lewenslank. In hul gedagtes verruil hulle dikwels die hede vir 'n geïdealiseerde verlede. Baie hunker peinsend na die toekoms. Hulle bewandel die goue strate in die hemel alreeds sorgloos, ligvoets. Maar nou, vandag, woon hulle nog in Ons Herberg. Elkeen op sy eie, almal saam.
Maandagmiddag is storietyd in Bronkhorstspruit. Dan lees ek voor uit verskeie lekkerlees-boeke. Nie omdat ek moet nie, omdat ek wil. "Oulap se blou" van Chris Barnard vind by almal byval. Soms lees ek 'n woord raak waarvan ek nie die betekenis ken nie en dan wéét Tannie Babs en kan sy aan almal verduidelik, want dié woord kom uit haar tyd. 'n Tyd voor my tyd. En ek glo sy voel dan ook goed. Net omdat sy, sy kon wees en nie 'n "oumensie" nie. Wààr kom daardie benaming tog vandaan? Onaanvaarbaar. Elkeen van hulle wat nou hier voor my sit, is 'n mens. 'n Mens in eie reg. Nie 'n verkleinwoordjiemens nie, 'n grootmens. Iemand wat sy merk gemaak het in die lewe.
Ek lees ook uit Riana Scheepers se boek: "My voete loop na Wellington…" en Jan Spies se "Spieserye". Heerlik, heerlik. Skaterlag lekker. Vir 'n uur lank vergeet ons almal elke sorg en las van hierdie wêreld en breek die Lig deur. In ons hande en in ons harte. Geseënde saamwees, so salig.
Stap ek daarnà huiswaarts, is daar sommer 'n lied in my hart. Nie oor ek tyd gemaak het vir hulle wat oud en alleen en dalk baie eensaam is nie, maar oor ek so baie gekry het. Hul waardering, hul onvoorwaardelike liefde. Ek is skatryk. Dankie Here.
Posted by Elizabeth Kendall at 18:48 0 comments
Labels: begrip, charity, geduld, hulp, lig, mense, munisipale kantore, probleem, wêreldtaal
Name kan so interessant wees. Name van mense, plekke of dinge. Name van diere, bome, plante. Allerlei name. Dit vertel iets, dit gee kleur, dit maak dat mens beter verstaan.
Buite die munisipale kantore staan motors van hier tot in Timbuktu. Mense met klagtes en navrae en probleme, hulle sit in rye binne die gebou. Party kou kougom. Party sit net en wag.
Om gehelp te word, moet mens eers die boek teken. Hoe laat gaan jy in, hoe laat gaan jy uit. Dan beduie die man in watter rigting jy moet loop om jou probleem aan te meld. Lang, oninteressante gange. Niks moois teen die mure nie. Geen groen plante of sagte matte om die kil kantore op te helder nie. Jy stap, dan draai jy regs, dan weer regs. Tot jy by 'n oop kantoordeur instap aan die einde van die gang. En daar sit sy.
Sy lyk moeg. Groot oë en hoë wangbene, skraal gesig sit sy agter die rekenaar. Om haar lê gister en eergister en laas maand en môre se werk in lêers en stapels papiere oral op die lessenaar.
Toe dit jou beurt is, verduidelik jy jou storie in Engels, die wêreldtaal. Sy praat stadig. Stadig en geduldig. Sy doen dit elke dag. Sy help jou mooi. Sy gee raad. Ver voor in jou eie wapad sien jy 'n liggie flikker. Haar naam is Charity.
Posted by Elizabeth Kendall at 11:20 0 comments
Labels: cactus, Eve's Needle, flower, groei, high, kaktus, red, rooi blom, vetplant
Die "Eve's needle" kaktus se naam is net so lank soos hy: Austrocylindropuntia subulata. Hierdie ou grote was 'n paar jaar gelede net so lank soos my duim. Ek was bly toe ek dit by my Mareet-kind present gekry het. Ek het dit in die grond gedruk en dit het net aanhou groei en groei!
Groot was my verrassing toe ek twee dae terug sommer so terloops boontoe kyk en twee lieflike blomme aan die bopunt sien. Dit is die heel eerste keer dat hierdie plant 'n blom maak. Ek gaan loer elke dag. Mooi bly maar mooi, al is dit onbereikbaar hoog teen die blou lug waar wit wolke vol beloftes hang. Ons bid almal vir reën. Die wêreld is droog. Droog en warm.
Ek dink dit is hoekom my rooi blomme my ekstra bly laat voel.
Common Names: Eve's Needle Cactus, Eve's Pin Cactus, Long Spine Cactus
Eve's Needle: more info
The branching, tree-like specimen grows to thirteen feet tall and about ten feet wide, with cylindrical deep green leaves. New growth does not have many spines, but as the plant matures yellowish-red spines develop on its tip. The Eve's needle will rarely bloom in cultivation, but when it does, it produces long, coppery red, showy blooms. Its fruit is oblong with small spines. Use it in attractive containers, raised beds, and cactus gardens, as a showy specimen in atriums, or as an understory plant. This exquisite cactus is native to the higher elevations of Peru, Ecuador, Argentina, and Bolivia, where it is used and cultivated as a living fence.
This plant is fast-growing once established and requires minimal care. It is hardy from twenty-five to thirty degrees Fahrenheit. If it is damaged by winter frost, cut frozen areas to live wood and it will recover in the spring and summer months. The Eve's needle needs full sun to light shade and well-draining soil. The plant prefers more water than most cacti, but do not water it as much during the winter months. It can be easily propagated from seeds and cuttings.
Die volgroeide plant is al sy glorie.
Posted by Elizabeth Kendall at 12:54 0 comments
Labels: herinneringe, inspirasie, laerskoolkinders, nostalgies, redenaars, selfvertroue, toespraak, woordeskat
Ek ken haar en ek ken haar nie. Annelie van die Laerskool. Oulike juffrou. Sy bel my om te vra of ek op 8 Junie van dese jaar bereid sal wees om Gr. Eens, twees en dries te kom help beoordeel. Dit is redenaartyd by die skool. "O jaaa!" dink ek onmiddellik, gedagtig aan die wonderlike tye toe ek self deel van die skool se "meublement" was. Dit behoort lekker te wees. Gewapen met pen en inskrywingsvorm, ry ek skool toe. Oorkant die yslike, oeroue plataanbome langs netjies opgeknapte asbesgeboue wat eens op 'n tyd 'n koshuis was, gebeur dit. Ek sit tjoepstil in my kar en staar voor my uit terwyl die fliek in my kop begin draai. My ma werk as sekretaresse in die skoolkantoor. Dit is 1956. Ek is in St. 1. My ligbruin hare skuinspaadjie geborsel en met 'n knippie vasgesteek. 'n Draadheining en sementpaadjies, vaal wintergras en wit ryp soggens vroeg. Later louwarm son onder die groot bome, 'n heerlike speelplek vir kinders. Ons krap ons voorletters en dié van ons kammakastige kêrels uit op die wit boomstamme. E.G. loves J.d.V. of andersom. Netjies in 'n hartjie. Vir ewig en altyd. Ons oë en monde vol heerlike kindergeheime. Op 'n dag sny ek my voet toe ons wegkruipertjie speel. Hoekom het niemand die sinkplate wat langs die gebou lê, weggevat nie? Ou dr. Roos doen knap naaldwerk met drie steke. 'n Yslike gebeurtenis vir 'n dogtertjie wat altyd veilig en beskermd voel. Ma was altyd iewers naby. Dié wete 'n warm troos dwarsdeur my laerskooljare. Eensklaps gryp die besef van verbygaande tyd my vas. Wat ek sopas onthou het, voel soos gister. Toe Juffrou Carmie my later in die skoolsaal aan die jong mammas en pappas bekend stel, sê sy met oortuiging: "Dié tannie het jaaaaaaare gelede hier skoolgehou!" Sy het nie geweet van die jaaaaaaaaaare gelede wat ek hier skoolgegààn het nie. Nietemin, die kleingoed se praatjies is pragtig. Hul woordeskat fenomenaal. Genoeg selfvertroue. Hier en daar enetjie wat te sag gepraat het of te vinnig. Sekerlik ook maar vol senuwees en bewerasies. Dit is 'n tameletjie vir 'n klein mensie om voor 'n saal vol grootmense te staan en redeneer. In ons dae het sulke dinge nie bestaan nie. Ons het niks geweet van woorde soos "hiperaktiwiteit, kommunikasie of www. mieliestronk.co.za" nie. Ek sit my en verluister. Alles het verander. Tog bly ouers altyd ouers. Ek beloer hulle van agter af terwyl hul kosbaarste besittings praat. Liefde en omgee en betrokkenheid is oral te sien. Pryse word uitgedeel, gesiggies straal. Bekendes groet en kuier. Dis amper skemer toe ek huistoe ry. Ek het vergeet om te kyk of ons voorletters nog op die ou plataanboom se stam staan, maar vandag het ek baie hartjies vol liefde beleef. Dankie daarvoor!
Posted by Elizabeth Kendall at 12:05 0 comments
Posted by Elizabeth Kendall at 06:12 4 comments
Dis donkiejare se dinge dié. Granaatbome in ons tuin. Of nie regtig nie? Nooit is mens ooit te oud om te leer nie. Nietemin, in hierdie tuin...
Name kan so interessant wees. Name van mense, plekke of dinge. Name van diere, bome, plante. Allerlei name. Dit vertel iets, dit gee kleur...
Voor dié winter begin het, het sy yskoue vingers alreeds my keel toegedruk en het ek gewonder hoe op aarde gaan ek vrou-alleen dit regkry o...