Onderrig Kinders Verantwoordelikheid en Selfbewustheid
Onderrig van kinders selfbewustheid en aanspreeklikheid
As jy 'n jong kind vra nadat hy of sy 'n onvanpaste of negatiewe gedrag aangegaan het, "Hoekom het jy dit gedoen?" Kry jy waarskynlik 'n antwoord wat ek nie weet nie. Die waarheid is dat baie kinders dalk nie weet hoekom hulle iets gedoen het nie, so kinders is regtig eerlik. Volwassenes vra spreeklik 'n kind om 'n rede te gee waarom hulle op 'n bepaalde manier gedra het omdat hulle dink: "O, as ek hulle net kry om die rede te gee, sal hulle nie weer die gedrag doen nie." Die meeste ouers is skuldig aan herhaaldelik die vraag vra, alhoewel hulle kan waarneem dat dit byna nooit die voorkoms van die gedrag in die toekoms verhoed het nie.
Om ons kinders te vra hoekom verander gedrag nie konsekwent nie, maar as ouers, doen ons dit steeds.
Skuif na volwassenheid. Jy is in 'n vergadering en 'n persoon kom laat en jy vra, "Hoekom is jy laat?" Wat sê hierdie volwassene vir jou? Hy of sy mag allerhande stories of verskonings maak oor hoekom hy of sy laat is. In volwassenheid aanvaar ons hierdie verskonings wat regverdig om laat te wees en ons maak dit goed, alhoewel laatheid baie ongerief veroorsaak.
Ongelukkig, wanneer ons die gewoonte het om voortdurend "hoekom" om negatiewe gedrag te vra , kan ons ons kinders per ongeluk lei om verskonings vir hul gedrag op te stel. Pretty soon, gewoonlik in adolessensie, kan kinders aanvaar; "Wel, as ek net regtig goeie redes gee waarom ek iets gedoen het, dan sal hulle my alleen laat." Die probleem is dat dit nie die gedrag verander nie. Wat die kind leer, is dat ek kan doen wat ek wil doen solank ek 'n goeie storie daaroor maak.
Dit gee my ook die geleentheid om daaroor te argumenteer, sodat my ouers minder geneig sal wees om dit weer op te tel.
Michael Manos, Ph.D. is hoof van die Sentrum vir Pediatriese Gedragsgesondheid by die Cleveland Clinic Children's Hospital en stigter van Kliniese en Programdirekteur van die pediatriese en volwasse ADHD-sentrum vir evaluering en behandeling by die Cleveland Clinic.
Hy het al meer as 25 jaar gewerk in pediatriese sielkunde, spesiale onderwys en kinder- en adolessentielkunde. Dr. Manos stel voor dat ons ophou om ons kinders te vra hoekom en ons begin om die 4 WATTE te vra.
Die eerste van die 4 WHATS vra net die kind om die gedrag te identifiseer.
1. Wat het jy gedoen?
Die tweede WAT handel oor die gevolge van die kind se gedrag.
2. Wat het gebeur toe jy dit gedoen het?
Hierdie twee vrae identifiseer 'n gedrag en 'n gevolg daarvan. Deur hierdie proses, verduidelik Dr. Manos, help u 'n kind om self te monitor - om na hul gedrag te kyk en te sien watter effek hul gedrag op die omgewing en mense rondom hulle het. Dit is veral kragtig vir kinders met ADHD wat die moeite doen om die kolletjies tussen hul gedrag te verbind en die gevolge wat die gedrag veroorsaak.
Dr. Manos beskryf 'n paar voorbeelde oor die implementering van die 4 WATTE. "Die meeste kinders sal jou nie vertel wat hulle gedoen het nie; hulle sal iemand anders skend - die ander kind of jy - as hulle 'n lang geskiedenis van jou het, vra hulle hoekom. Hulle beëindig dus verantwoordelikheid. "Hy stel voor om met die eerste twee WATS aanvanklik te begin. "Die hele punt hier is om 'n kind te leer om hul eie gedrag te monitor en te beskryf, om hulself te waarneem en om die effek van hul optrede op die wêreld rondom hulle te waarneem," verduidelik hy.
Sodra 'n kind begin om wins te maak in hierdie begrip en bewustheid van sy of haar gedrag, kan ouers dan die volgende twee WATTE voeg wat verband hou met toekomstige gedrag.
3. Wat kon jy gedoen het in plaas daarvan?
4. Wat sou gebeur het as jy dit sou gedoen het?
"So toekomstige gedrag, toekomstige gevolge," verduidelik dr. Manos. "Die 4 WATS is 'n uiters kragtige strategie, aangesien baie mense nie selfbewus is nie, is nie selfbewus nie en groei grootliks om skuld te gee, verskonings te gee en nie aanspreeklik te wees nie." Die 4 WATS spreek dit aan en help 'n kind leer en oefen gepaste gedrag om die onvanpaste gedrag te vervang.
Soos met alle gedragsbestuurstrategieë, is dit belangrik om te onthou om nie die 4 WATS te gebruik wanneer jy ontsteld is of wanneer jou kind ontsteld is nie. 'N Rustige en neutrale , nie-blameerbenadering sal meer produktief en bevorderlik wees vir leer - en die ervaring sal vir beide ouers en kinders baie meer bevredigend wees.