Two minutes too long | i am rhonel
18 thoughts on “Two minutes too long”
Madre Smith says:
Wow……..jy en jou gesin is vir ons n inspirasie!!!dankie vir die deel…ek weet dit vat guts….bly ek kon julle ontmoet xxx
Ek hoop ons kan julle weer November maand by Sondela sien!
Wat ‘n inspirasie!! Hoop ek kry die geleentheid om jou te ontmoet!! Was gister by Braam Klopper se aanbieding by Collage Gemeente. Ek verneem dat jy daar sou wees, maar weens die padblokasies jy dit nie kon maak nie!! Dalkies in November by die BDA op Sondela kry ons daai geleentheid!! Blessings!!
Ja ai, die staking het my Woensdag by die huis gehou. Ek hoop ook ons kan mekaar November ontmoet!
Chérie Schutte says:
So mooi geskryf…jy is waarlik ‘n inspirasie vir so baie!
Junelde is so kosbaar
Cheriè, en julle is voorwaar so integrale deel van Juneldè se beter word en emosionele herstel!
Emmerentia Boshoff says:
Julle is vir ons ook ‘n inspirasie Rhonel, bly James hulle het die voorreg gehad om julle te ontmoet
Emmie, ek is jammer dat julle ook hierdie swaar pad moet loop…
Ek sit en huil soos ek lees. Ai as ons maar net een kans gehad het om tyd terug te draai. Strongs Rhonel, mag Liewe Jesus jou styf vashou veral die dae wat dinge te veel raak xxx
Dankie Amanda…God is voorwaar my sterkte wanneer ek op my swakste is ( wat eintlik elke dag is). Hy is goed!
Kan my net indink hoe seer dit moet wees. Mag julle God se liefde en vertroosting daagliks ervaar.
It’s been 24 years since my precious daughter fell into our swimming pool and I know the feeling of dread on the anniversary each year. But all I can say is that it does get more bearable, not easier though. Focus on surrounding yourselves with love and positive people and take small steps. Xxxxx
Natalie, I am sorry that you had to go through the same tragic experience. You are right though, it gets a little more bearable every day. Thanks for the advice, especially from someone who understands firsthand.
Hi rhonel ..ek veg deur emosiecom vir jou te skryf..al is my probleme n hele hoofstuk se skryfwerk..nogtans vergeet ek daarvan en wil he jy moet weet ek sal self vir Jesus gaan vra om hulle te DRA! Op te tel en n verandering vir julle uit die hemel uit Stuur.ek was in n soortgelyke situasie net met ander omstandighede.deur alles het dit n verandering vir my lewe gebring…mag die Engele jou optel en jou vertroosting bring ek sal jul ver soek oordra na ons gebedsgroepie hou va’s hy’s nie Aleen nie..vrede en liefde kobus..sorry die trane is nou te veel…
Dankie Kobus, mag jy ook vertroosting kry en diè vrede van Hom wat alle verstand te bowe gaan. Dankie vir die bereidwilligheid om jou seer te deel en vir die gebede vir Juneldè…
Helga naude says:
My seuntjie is oorlede in 2008. Hy het verdrink in ons eie swembad. Ek is n suster. Dit was vir my verskriklik dat ek, die neonatale sr nie haar eie kind kon red nie. Ek veg steeds elke dag om myself te aanvaar. Ek mis hom steeds so verskriklik. Watter ma laat so iets gebeur. Elke keer as ek negatiewe kommentare lees op nuusberigte skree ek in my siel ten hemele, in stilte. Die Here help my elke dag maar ek raak steeds soms lam en naar as ek daardie dag herbeleef. Ek wens ek kon net daardie paar minute uitvee. Ek wens hy was nog hier. Maar die Here het vir my ook n ander ou seuntjie gegee. Nie om hom te vervang nie. Daarvoor is hy te anders en uniek. Maar die stuk gebreekte glas gat in my hart sal nooit weggaan nie.
Helga, sjoe!!Ek is so jammer vir jou verlies. Selfvergifnis is baie moeilik, veral as jou kind onder jou toesig so iets moes oorkom😢Ek weet! Dit is asof mens dink jy verdien nie om vry te wees nie. Dankie vir die deel van jou verhaal. Mag die Here jou bly toevou in Sy liefde en vertroosting, want net Hy kan. Xxx
← An extraordinary ordinary day