As jou ouers skree, kan jy bang wees, geïntimideer of net geïrriteerd wees. Ongeag of jy iets gedoen het om te skree, is dit belangrik dat jy luister na wat jou ouers sê, kalm bly om Moenie hulle ook mondelings aanval nie en reageer op `n manier wat voorkom dat die skree weer begin. Die volgende stappe sal u help om die geskreeu korrek te beantwoord.
Hou kalm terwyl jy aandagtig luister
Verstaan ​​dat die gille nie ewig is nie. Dit lyk dalk asof jou ouers vir twee of drie uur aanhou skree, maar as jy na die horlosie kyk, sal jy sien dat baie min ouers die energie het om dit te doen. As jy die skreeu korrek beantwoord, sal jy sien dat hulle nie verleng sal word nie.
Dit sal jou aanmoedig omdat jy sal weet dat jy sterk genoeg is om die tyd te weerstaan ​​wat die gil hou.
Moenie praat, huil of huil terwyl jy op jou skreeu nie. Wees stil. As jy praat, alhoewel jou woorde en jou stem beleefd is, is die kans dat jou ouers, omdat hulle kwaad is, dit as onbeleefdheid, onbeleefdheid of afwyking sal aanvaar.
respirasie. Probeer om aandag te skenk aan die sensasie van jou liggaam terwyl hulle op jou skree. Jy sal waarskynlik gespanne en diep beledig voel. As dit so is, asem diep en matig om jou te help om kalm en buigsaam te wees.
Asem vir ten minste vier keer en asem uit vir so lank as wat jy kan. Maak seker die lug wat jy inasem, beweeg na jou maag en breek jou maag uit.
Laat jouself toe om `n bietjie te ontkoppel. Dit is soms `n goeie manier om te verseker dat jy nie die persoon persoonlik skree nie. Dit is belangrik dat jy nie die gille persoonlik opneem nie, want wanneer ouers met ander probleme op ander gebiede van die lewe handel, kan hulle kwaad word oor relatief klein dinge. Dit is nie jou skuld nie.
Die beste manier om te ontkoppel terwyl jy luister, is om op die gesigte van jou ouers te fokus. Let op die besonderhede van hul eienskappe en spanning terwyl hulle skree.
In plaas daarvan om te probeer sin maak van wat jou ouers sê, kyk hulle wanhoop en frustrasie.
Op hierdie manier sal jy onthou dat, hoewel dit jou is wat geskree word, gaan jou ouers ook deur `n moeilike tyd. Weereens, dit kan wees as gevolg van stres wat u nie direk veroorsaak het nie.
Doen iets goed vir jou ouers. Gee hulle byvoorbeeld `n glas water terwyl hulle skree en sê: "Ek hoop dat jou stem op geen manier beskadig is nie" sonder om sarkasties te wees, wreed of mismoedig. Dit sal hulle jammer maak en sien dat hulle verkeerd gedoen het om op jou te skree, veral as dit nie jou skuld was nie.
Hou aan om te luister Maak seker jy het nie jou gedagtes heeltemal in die wolke nie - anders weet jy nie hoekom jou ouers ontsteld is nie. As die geskreeu lank genoeg kalmeer om in te gryp, probeer om te parafraseer of te heroorweeg wat jou ouers gesê het dat jy na hulle luister. `N Bykomende voordeel is dat u ouers die geleentheid sal hê om te hoor wat hulle skree, teenoor hulle.
Stuur seine na jou ouers dat jy hulle hoor: knik, lig jou wenkbroue op of sê: "Ek sien wat hulle daarmee bedoel".
Probeer sleutelwoorde opspoor wat jou `n idee gee oor die oorsaak van jou ouers se teleurstelling. As hulle vir `n spesifieke saak vir jou skree, probeer om die besonderhede op te spoor wat hulle wil aandring. As dit `n lang reeks oomblikke is, probeer om die tema wat hulle verbind, te identifiseer.
Dink voordat jy antwoord. Dit sluit in om te verhoed om te reageer met skree, dinge gooi of die deur slaan. Hou in gedagte dat sterk reaksies van jou kant net die spanning sal verhoog en veroorsaak dat die skree om voort te gaan en dalk selfs in intensiteit toeneem. Jou ouers is om een ​​of ander rede ontsteld en selfs as hulle verkeerd is, is die skreeu `n teken dat hulle gefrustreerd is en dat jy na hulle moet luister. As jy met aggressie reageer, sal jy hulle misverstaan ​​voel, en hulle sal waarskynlik weer op jou skree.
Soms beskou ouers selfs dat die subtiele tekens van meningsverskil aggressies is (rollende oë, sarkasme, effens bespotende gesigte, ens.). So moet jy dit ook heroorweeg.
Onthou die reaksies wat jy van ervaring ervaar dat jou ouers nie kan staan ​​nie. Selfs as jy in die versoeking voel om hulle te herhaal om jou ongemaklik en minderwaardig te laat voel, Moenie gedrag hê wat jy weet sal meer woede veroorsaak nie.
Kry uit die kamer hoflik as die gille lyk oormatig. As die skree steeds tot `n punt is waar jy nie kalm kan reageer nie, kies om die kamer te verlaat. Vra hulle of hulle later die probleem kan bespreek en verduidelik kortliks dat die skreeu dit moeilik maak om duidelik oor die probleem te dink. Probeer om nie te klink soos jy hulle beskuldig nie, deur dinge soos: "Hul gille is so irriterend dat hulle my gek maak".
In plaas daarvan, sê iets soos: "Ek wil hierdie probleem verduidelik, maar ek voel te stom om `n goeie gesprek te hê. Ek wil graag na my kamer gaan om te dink".
Die vertrek van die kamer kan moeilik wees, aangesien sommige ouers dit as oneerbiedig kan interpreteer. Doen alles moontlik om dit duidelik te maak dat u steeds die probleem wil bespreek.
Vermy wat daarop dui dat jou ouers ook moet kalmeer. Dit mag dalk minagtend lyk.
Antwoord om te verhoed dat hulle weer op jou skree
Moenie jammer wees as jy niks verkeerd gedoen het nie. Verdedig jou posisie. As jy om verskoning vra, selfs as jy niks verkeerd gedoen het nie, sal jy onreg gee. As jy weet jy is nie skuldig nie, maar jy voel jammer dat jy jou ouers besmet het. In die meeste situasies is dit aanvaarbaar om te sê: "Ma of pa, ek voel dat jy kwaad geword het en ek hoop jy voel gou baie beter".
Dit kan nuttig wees om `n plan te skep om enige aanhoudende aggressie vry te stel deur iets aktiefs so gou moontlik te doen. Byvoorbeeld, jy kan jou kamer skoonmaak of rondloop in die omgewing.
Beantwoord hulle. Maak jou antwoorde eenvoudig, vriendelik en met `n gematigde stemtoon. Moenie enige sarkasme of woede toelaat om in te gryp soos u reageer nie, want u ouers mag dink u gedrag is onwillig of passief-aggressief. Vermy ook om jou mening of verduideliking te gee van wat gebeur het terwyl hulle op jou skreeu. Jy sal die opsie hê om dit te doen wanneer almal kalm is.
Probeer eerder om `n eenvoudige regstellende antwoord te gebruik, soos: "Ek verstaan" of "Ek sien".
Dit is goed as jy nie saamstem of verstaan ​​nie wat jou ouers sê nie. Dit is dinge wat bespreek moet word wanneer almal kalm genoeg is om hulself met vriendelikheid uit te druk.
Aanvaar die gevoelens van jou ouers. Maak seker dat jy jou ouers wys dat jy besef hulle is ontsteld oor wat jy gedoen het. Selfs as jy nie skuldig voel oor die saak nie, moet jy nie argumenteer dat jou ouers ontsteld is nie. Ongeag wat die feite is, beteken dit dat u ouers se gevoelens nie erken dat u erken dat hulle reg of verkeerd is nie.
Verskoon my as jy iets verkeerd gedoen het. Wees eerlik. As jy skuldig is, is dit goed dat jy jou berou uitdruk vir wat jy gedoen het.
Vind `n verbintenis Vra jou ouers wat jy kan doen om die situasie te verbeter. Onthou egter dat jy jou posisie moet verdedig as jy niks verkeerd gedoen het nie! Jy kan `n vinnige oplossing dramatiseer om seker te maak dat jou ouers nie in `n slegte bui is nie en vir ander dinge kan skree.
Hoe meer jy kan oplos oor die voorval, hoe beter. As jy nog gedagtes het om uit te druk, gaan dit verder as wat jy dink jou ouers sal verstaan, skryf dit neer! Dit is belangrik om die volgehoue ​​woede te verduidelik, sodat u nie later onverwags met woede met u ouers kan praat nie.
Bespreek jou gevoelens Sodra jou ouers en jy `n bietjie kalmeer het, probeer om jou weergawe van gebeure te verduidelik. Met `n duidelike en respekvolle toon, vertel jou ouers waarom jy gedoen het wat jy gedoen het. Hoe beter jy jou gedagtes en gevoelens kan verduidelik in die tyd (e) van die voorval (s), jou ouers sal meer bereid wees om jou dadelik te verstaan ​​en te vergewe.
Maak seker dat jy nie probeer om jou ouers te oortuig dat jy reg is nie - dit sal net brandstof by die vuur voeg. Wys die verskil tussen jou begrip van die probleem dan en nou, veral as jou handelinge nie geregverdig is nie.
U kan ook van hierdie geleentheid gebruik maak om u ouers te vertel dat dit moeilik is om op te roep. Verduidelik hoe dit jou laat voel dat hulle aan jou skree en die feit dat dit jou verhoed om ander vorme van kommunikasie te gebruik. Dan, as die skreeu jou baie seer maak, vra jou ouers op `n ferm, maar vriendelike manier om jou te vra om verskoning.
Vra vir hulp as die gille gevaarlik word. Dink jy jou ouers kan nie kalmeer nie? Het hulle enige geskiedenis van woede of huishoudelike geweld probleme? As jy voel dat die skreeu in fisiese mishandeling gaan, moet jy nie huiwer om die nooddienste te kontak nie. As die gevaar dreigend is, kan u die noodnommer (wat 911 is, afhangende van die land waar u woon) bel.
Die Kinderhulp Verenigde State Kindermishandeling-hulplyn is 24 uur per dag, 7 dae per week aktief en bied die hulp van professionele krisisterapeute wat toegang het tot `n hulpbrondatabasis van ondersteuning en nooddienste. Die telefoonnommer is 1.800.4.A.CHILD (1.800.422.4453), as u in die Verenigde State woon.
Oorweeg dit om met `n terapeut te praat as jou ouers dikwels op jou skree. Skreeu kan baie skadelik wees as jy gereeld na hulle luister en soms selfs depressie by kinders veroorsaak.
Probeer om dinge in perspektief te hou. Dink aan die ander faktore wat jou ouers se lewens beïnvloed, wat hulle ook laat skree. Laat hulle sommige van daardie stres as `n guns vir hulle los. Hou in gedagte dat jy beslis nie die enigste oorsaak is nie.
Konsentreer op vergifnis. Dit sal maklik wees om met jou ouers te versoen, as hulle en jy bereid is om die probleem vinnig te oorkom.
Moenie te trots wees om te aanvaar of te gee wat jou ouers wil hê nie. Soms kan dit beter wees as om te onderhandel, wat meer skree en verwarring kan veroorsaak.