Lead Belly - World Encyclopedia - Ek wil alles weet - 2020
Huddie William Ledbetter (23 Januarie 1888 - 6 Desember 1949), beter bekend as Lead of Lei buik, was 'n Amerikaanse volksmusikant, veral opvallend vir sy duidelike en kragtige sang, sy kragtige gebruik van die 12-snaar kitaar en die ryk liedboek van volksstandaarde wat hy ingestel het. Benewens die kitaar, kon hy ook klavier, mandolien, harmonika, viool, konsertina en trekklavier speel.
Lead Belly was een van die kleurrykste, hoewel berugte figure in Amerikaanse volksmusiek. Nadat hy tyd in en uit die gevangenisse in die suide gebly het vir geweldsmisdade, waaronder moord en poging tot moord, is hy in 1933 in die Angola-staatsgevangenis in Louisiana ontdek deur die folkloriste John en Alan Lomax. Met die vroeë vrylating het Lead Belly onder beskerming van die Lomaxes na New York verhuis, waar hy uiteindelik bevriend geraak het met bekende volksangers soos Pete Seeger en Woodie Guthrie en veral gewild geword het in linkse volksmusiek-kringe. Lead Repertoire van Lead Belly is afkomstig uit 'n buitengewone reeks volksmusiek, waaronder gevangeniswerksliedjies, veldhiers, tradisionele liedjies, blues en gewilde Tin Pan Alley-liedjies.
Die onderwerpe van Lead Belly se musiek was ewe wyd, insluitend liedjies oor vroue, cowboys, gevangenisse, matrose, veewagters, rassisme, natuurrampe en die nuusmakers van die dag. Sy bekendste liedjies, "Good Night Irene", "Pick a Bale of Cotton", "Midnight Special", "Roberta," en andere, spreek 'n klaaglike verlange na menslike binding en ondersoek die tragedie van die skeiding wat Lead Belly self ervaar het, grootliks deur sy eie roekelose en gewelddadige lewe. Alan Lomax sou Lead Belly beskou as die grootste enkele bewaarplek van Amerikaanse volksmusiek wat hy ooit in 'n leeftyd se veldwerk teëgekom het.
Lead Belly speel 'n trekklavier, sy eerste instrument.
Nadat Huddie Ledbetter verjaar het, word hy meestal op 23 Januarie erken, hoofsaaklik gebaseer op die registrasie van die Tweede Wêreldoorlog in 1942, wat hy self help help het. Die jaar van sy geboorte is meer omstrede. Hy het sy geboortejaar in 1889 gegee toe hy vir die Konsep geregistreer het, maar ander genealogiese bewyse dui daarop dat hy op 23 Januarie 1888 gebore is.
In elk geval is Lead Belly gebore vir Wesley en Sallie Ledbetter as Huddie William Ledbetter, op 'n plantasie naby Mooringsport, Louisiana. Die gesin verhuis na Leigh, Texas, toe hy vyf was. Hier ontvang hy sy eerste instrument, 'n trekklavier, van sy oom. Teen 1903 was Huddie reeds 'n 'musicaner', 'n sanger en kitaarspeler van een of ander noot. Hy het vir die nabygeleë Shreveport, Louisiana-gehore in St. Paul's Bottom, 'n berugte rooi ligte distrik in die stad, opgetree. Hy het begin om sy eie styl van musiek te ontwikkel nadat hy blootgestel was aan 'n verskeidenheid musikale invloede in Fanninstraat in Shreveport, 'n ry salonne, bordele en danssale in die onderkant.
Ten tyde van die sensus van 1910, was hy nog amptelik gelys as 'Hudy', en hy woon langs sy ouers saam met sy eerste vrou, Aletha "Lethe" Henderson, wat toe 17 jaar oud was, en sou gewees het 15 ten tyde van hul huwelik in 1908. Teen die vroeë twintigerjare, na die vader van minstens twee kinders, het hy die huis verlaat om as kitaarspeler (en soms as arbeider) te gaan woon. Op die pad was hy allesbehalwe getrou aan sy vrou en sou hy later spog dat hy as jeugdige man dit met agt tot tien vroue per nag sou "maak".
Ledbetter se roemryke gees en gewelddadige neigings het hom soms in die moeilikheid gebring met die wet, en in Januarie 1918 is hy vir die tweede keer in Dallas, Texas, gevange geneem nadat hy een van sy familielede, Will Stafford, in 'n geveg doodgemaak het. In die tronk het hy wagte en medegevangenes met sy speel en sang vermaak en sodoende hoë punte vir goeie gedrag behaal. Hy is sewe jaar vrygelaat in sy vonnis van 20 jaar, na berig word nadat hy 'n lied geskryf het wat 'n beroep op goewerneur Pat Morris Neff gedoen het vir sy vryheid en deur 'n beroep op Neff se sterk godsdienstige waardes te doen:
Huddie Ledbetter (voorgrond) saam met mede-gevangenes in die Louisiana State PenitentiaryPlease, goewerneur Neff, Be good 'n 'kind
Wees my barmhartig oor lang tyd ...
Ek sien nie om my siel te red nie
Probeer my op 'n kwytskelding as ek geen kwytskelding kry nie ...
As ek jou gehad het, goewerneur Neff, soos jy my gekry het
Ek sou wakker word in die môre en ek sal jou vrymaak
In 1930 was Ledbetter egter weer in die gevangenis, hierdie keer in Louisiana weens poging tot moord. Dit was in die Louisiana State Penitentiary, in Julie 1933, dat Huddie die eerste keer die folklorist John Lomax en sy seun Alan teëgekom het, wat opnames vir die Library of Congress versamel het. Die twee mans was betower deur sy talent, passie en enkelheid as kunstenaar. Hulle het honderde van sy liedjies op draagbare opnametoerusting opgeneem. Die volgende jaar is Ledbetter weereens vergewe, hierdie keer nadat 'n versoekskrif vir sy vroeë vrylating aan die goewerneur Louisiana O.K. Allen by the Lomaxes.
Ledbetter het sy beroemde bynaam verkry terwyl hy in Louisiana in die tronk was. Sy mede-gevangenes noem hom 'Lead Belly' as 'n toneelstuk op sy familienaam en 'n bewys van sy fisieke taaiheid. Toe hy die Lomaxes ontmoet, gebruik hy die bynaam as 'n skuilnaam, en die naam het sedertdien vasgeval.
Lead Belly saam met sy tweede vrou, Martha Promise Ledbetter
Laas Belly, verskuldig aan die Lomaxes, het Alan Lomax toegelaat om hom onder sy vleuel te neem. Aan die einde van 1934 het hy saam met Lomax na New York verhuis. In 1935 trou hy met Martha Promise en begin hy met die American Record Corporation (ARC) opneem. Die LNR dring egter daarop aan dat hy bluesliedere opneem eerder as die volksmusiek waarmee hy vaardiger was. Hy het met hierdie rekords min kommersiële sukses behaal en het finansieel gesukkel. Sy geneigdheid tot geweld het effens verswak, maar nadat hy volgens berigte Lomax met 'n mes gedreig het, het hul vriendskap tot 'n einde gekom. Teen 1939 was hy weer in die tronk vir aanranding.
By sy vrylating in 1940 keer Lead Belly egter terug na 'n opkomende New Yorkse toneel en raak bevriend met sulke vroeë volkssterre soos Woody Guthrie en die jong Pete Seeger. Hulle assosiasie sou die voormalige gevonnis 'n gewillige gehoor bied vir sy styl van sing en speel, en hy het 'n gewilde kunstenaar geword onder die New Yorkse linkse en vakbond-volksgehore. Gedurende die eerste helfte van die dekade neem hy op vir RCA, die Library of Congress, en vir Moe Asch, die toekomstige stigter van Folkways Records.
Lead Belly was uniek onder swart opnamekunstenaars van sy tyd. Sy dryfstylstyl en ewe kragtige uitstraling van sy 12-snaar kitaar was sy handelsmerke, saam met sy eenmalige weergawes van volksliedjies soos "Midnight Special", "John Henry," "Cotton Fields," " Die Boll Weevil Song, "" Careless Love "," John Hardy ", en sy handtekeninglied," Good Night Irene, "word deur baie mense as sy eie komposisie beskou, maar in werklikheid 'n geval van die volksproses wat lei tot 'n oorspronklike weergawe van 'n ouer liedjie.
Lead Belly speel sy twaalf snaar kitaar.
Beïnvloed deur sy verbintenis met Seeger, Guthrie en andere, het Lead Belly ook 'n groot aantal aktuele liedjies opgeneem, waaronder 'Bourgeois Blues', 'Jim Crow Blues', 'Scottsboro Boys' en 'Hitler Song'. Hy het gereeld saam met sy nuwe vriende by hootenannies en vakboksale opgetree ter ondersteuning van linkse sake. Gedurende sy loopbaan versuim hy nie om 'n wye gehoor onder swart en stedelike swart mense te kry nie, maar het steeds populêr in volkskringe bly.
In 1944 is hy na Kalifornië, waar hy sterk sessies vir Capitol Records opgeneem het. In 1949 begin hy sy eerste Europese toer, maar word siek voordat hy voltooi is, en is hy gediagnoseer met amyotrofiese laterale sklerose, oftewel Lou Gehrig's Disease. Lead Belly is later daardie jaar in New York oorlede en is begrawe in Mooringsport, agt myl wes van Blanchard, Louisiana, in Caddo Parish, in die Shiloh Baptist Church begraafplaas.
Lead Belly se opnames vir die Library of Congress en kommersiële platemaatskappye het sommige van Amerika se mees geliefde volksliedere gedenk en gewild gemaak, waaronder standaarde soos "Midnight Special", "Cotton Fields" en "Good Night Irene." Sy uitgebreide liedjiesboek, waarvan hy baie van vorige bronne aangepas het, het sedert sy tyd materiaal verskaf vir talle volks-, country-, pop- en rock-optredes, waaronder:
Lei Belley tydens sy laaste opnamesessie
The Weavers met Peter Seeger, wat die jaar na Lead Belly se dood 'n treffer met 'Good Night Irene' gehad het
The Animals, wat in 1964 'n treffer met "The House of the Rising Sun" gehad het
Creedence Clearwater Revival, wat 'n gewilde weergawe van "Midnight Special" en "Cotton Fields" in 1969 opgeneem het.
Nirvana, wat in 1993 'Waar het u gisteraand geslaap' gedek het? MTV is ontkoppel optrede
ABBA, wat beide Pick A Bale Of Cotton en Midnight Special opgeneem het
Mark Lanegan, wat ook 'Where Did You Sleep Last Night' vir sy album dek Die kronkelende blad (1990)
The Rolling Stones, wat "The Bourgeois Blues" aangepas het vir "When The Whip Comes Down"
Led Zeppelin, wat 'Gallis Pole' aangepas het in 'Gallows Pole' op hul derde album
Van Morrison, wie se eerste optrede as kind 'Good Night, Irene' was en wat later die lied saam met Lonnie Donegan opgeneem het
Bryan Ferry, wat ook 'Good Night, Irene' dek vir sy album 'Frantic'
Lead Belly is ook gedek deur Ry Cooder, Grateful Dead, Johnny Cash, Gene Autry, The Beach Boys, Billy Childish (wat sy seun Huddie genoem het), Mungo Jerry, Paul King, Michelle Shocked, Tom Waits, British Sea Power, Rod Stewart, Ernest Tubb, Nick Cave and the Bad Seeds, The White Stripes, The Fall, Smog, Raffi, die Los Angeles-gebaseerde punk-rockgroep X, en vele ander.
Hy is genoem in liedjies van Pete Seeger, Bob Dylan, Van Morrison, Pearl Jam, Old Crow Medicine Show, The Dead Milkmen, Bubbi Morthens ('n Yslandse musikant), Dulaney Banks en die Stone Temple Pilots.
In 1976 word 'n film waarin Leadbelly se lewe kroniek, vrygestel onder die titel Lead. Die rolprent is deur Gordon Parks geregisseer en het Roger E. Mosley in die titelrol vertolk. Dit fokus op die probleme van Leadbelly se jeug in die gesegregeerde Suide, insluitend sy tyd in die gevangenis en sy pogings om sy musiek te gebruik om vrylating te kry. Tot op hede is die film nog nie op die tuisvideo vrygestel nie. In 1991 'n huldeblyk getiteld 'N Visie gedeel: 'n huldeblyk aan Woody Guthrie & Leadbelly is deur Sony vrygestel in video- sowel as klankformate. Dit bevat optredes van Lead Belly-liedjies van Little Richard, Taj Mahal, Sweet Honey In The Rock en Brian Wilson.
Die Library of Congress opnames
Lead Belly se volledige Library of Congress-opnames, wat deur John en Alan Lomax van 1934 tot 1943 gedoen is, is in die vroeë tot middel-negentigerjare in 'n sesvolume-reeks deur Rounder Records vrygestel:
Middernag Spesiaal (1991, Rounder Records)
Gwine grawe 'n gat om die duiwel in te sit (1991, Rounder Records)
Laat dit op my skyn (1991, Rounder Records)
Niemand weet wat ek gesien het nie (1994, Rounder Records)
Gaan af ou Hannah (1995, Rounder Records)
Nog 'n skoot van Lead Belly tydens sy laaste opnamesessie in 1948.
Huddie Ledbetter se beste (1989, BGO Records) - bevat Lead Belly se opnames wat in 1944 in Kalifornië in Capitol Records gemaak is.
Koning van die 12-snaar kitaar (1991, Sony / Legacy Records) - 'n versameling bluesliedjies en gevangenisballades wat in 1935 in New York vir die Amerikaanse platemaatskappy opgeneem is, insluitende alternatiewe wat voorheen nie uitgereik is nie.
Lead Belly's Last Sessions (1994, Smithsonian Folkways) - 'n vier-skyfvak wat die laaste sessies van Lead Belly bevat, opgeneem in laat 1948 in New York. Dit was sy enigste kommersiële opnames wat op magnetiese band gedoen is.
Lead Belly Sings for Children (1999, Smithsonian Folkways) - bevat die album Folkways uit 1960 Negers volksliedjies vir jong mense in sy geheel, en vyf van die ses snitte van die album uit 1941 Speel partytjies in sang en dans soos gesing deur Lead Belly, opgeneem vir Moe Asch, sowel as ander liedjies opgeneem vir Asch van 1941 tot 1948, en 'n voorheen onuitgereikte snit, 'n radiouitsending van "Take this Hammer."
Privaatparty 21 November 1948 (2000, Document Records) - bevat die intieme optrede van Lead Belly by 'n privaat partytjie in laat 1948 in Minneapolis.
Neem hierdie hamer (2003, Smithsonian Folkways) - versamel al 26 liedjies Lead Belly wat in 1940 vir RCA opgeneem is, waarvan die helfte die Golden Gate Jubilee Quartet bevat.
Garvin, Richard M. The Midnight Special: The Legend of Leadbelly. Bernard Geis Assn, 1971. ISBN 9780870350207
Jess, Tyehimba. Leadbelly (The National Poetry Series). Wave Books, 2005. ISBN 9780974635330
Wolfe, Charles K. en Kip Lornell. The Life and Legend of Leadbelly. Da Capo, 1999. ISBN 9780306808968