Verken Lyon, Frankryk - World Tourism Portal
Verken Lyon, Frankryk
Amptelike toerismewebwerwe van Lyon
Kyk na 'n video oor Lyon
Explore Lyon het ook Lyons in Engels geskryf, is die derde grootste stad in Frankryk en sentrum van die tweede grootste metropolitaanse gebied in die land. Dit is die hoofstad van die Rhône-Alpes-streek en die Rhône Departement. Dit staan ​​bekend as 'n gastronomiese en historiese stad met 'n lewendige kulturele toneel. Dit is ook die geboorteplek van die teater.
Verken Lyon, 'n stad wat deur die Romeine gestig is, met baie bewaarde historiese gebiede. Lyon is die argetipe van die erfenisstad, soos erken deur UNESCO. Lyon is 'n lewendige metropool wat die beste benut in sy unieke argitektoniese, kulturele en gastronomiese erfenis, sy dinamiese demografie en ekonomie en sy strategiese ligging tussen Noord- en Suid-Europa. Dit is meer en meer oop vir die wêreld, met 'n toenemende aantal studente en internasionale geleenthede.
Die stad self het ongeveer 480,000 inwoners. Die direkte invloed van die stad strek egter baie oor die administratiewe grense, met die bevolking van Groot-Lyon (wat 57-dorpe of dorpe): ongeveer 2.1 miljoen. Lyon en sy metropolitaanse gebied groei vinnig en word jonger as gevolg van hul ekonomiese aantreklikheid.
Alle periodes van die geskiedenis van Lyon se 2000-jaar het sigbare spore gelaat in die stad se argitektoniese en kulturele erfenis, van Romeinse ruïnes tot Renaissance-paleise tot kontemporêre wolkekrabbers. Dit het nooit deur 'n groot ramp (aardbewing, brand, uitgebreide bomaanval ...) of 'n volledige herontwerp deur stadsbeplanners gegaan nie. Baie min stede in die wêreld spog met so 'n verskeidenheid in hul stedelike struktuur en argitektuur.
Vroeë spore van nedersetting dateer uit 12,000 vC, maar daar is geen bewyse van voortdurende besetting voor die Romeinse tyd nie. Lugdunum, die Romeinse naam van die stad, is amptelik in 43 vC gestig deur Lucius Munatius Plancus, destydse goewerneur van Gallië. Die eerste Romeinse nedersettings was op die Fourvière-heuwel, en die eerste inwoners was waarskynlik veterane van Caesar se oorlogsveldtogte. Die ontwikkeling van die stad is versterk deur die strategiese ligging en dit is in 27 vC bevorder as hoofstad van Galliërs deur generaal Agrippa, skoonseun van die keiser Augustus en minister. Daar is toe groot voertuie gebou wat maklike toegang vanaf alle dele van Gallië bied. Lugdunum het saam met Narbonne een van die prominentste administratiewe, ekonomiese en finansiële sentrums in Gallië geword. Die belangrikste periode van vrede en welvaart in die Romeinse stad was tussen 69 en 192 AD. Die bevolking op daardie tydstip word geskat tussen 50,000 en 80,000. Lugdunum het bestaan ​​uit vier bevolkte gebiede: die top van die Fourvière-heuwel, die hange van Croix-Rousse rondom die Amphithéâtre des Trois Gaules, die Canabae (rondom waar Place Bellecour vandag is) en die regteroewer van die Saône-rivier, hoofsaaklik in wat vandag in St George woon.
Gebeurtenisse Die Festival of Lights (Kermis Dunkles) is verreweg die belangrikste gebeurtenis van die jaar. Dit duur vier dae rondom die 8ste Desember. Dit was aanvanklik 'n tradisionele godsdienstige viering: op 8th, 1852, het die inwoners van Lyon spontaan hul vensters met kerse verlig om die goue standbeeld van die Maagd Maria te vier (die Maagd was die heilige beskermheer van Lyon sedert sy na bewering gered het) die stad vanaf die plaag in 1643). Daarna word elke jaar dieselfde ritueel herhaal.
In die afgelope dekade of so het die viering 'n internasionale geleentheid geword, met ligte vertonings deur professionele kunstenaars van oor die hele wêreld. Dit wissel van klein installasies in afgeleë woonbuurte tot massiewe klank-en-lig-vertonings, die grootste wat tradisioneel op Place des Terreaux plaasvind. Die tradisionele viering duur egter voort: gedurende die weke wat 8th voor Desember plaasvind, word die tradisionele kerse en glase deur winkels oor die hele stad verkoop. Hierdie fees lok jaarliks ​​ongeveer 4 miljoen besoekers; dit vergelyk nou, wat die bywoning betref, met die Oktoberfees in München byvoorbeeld. Nodeloos om te sê dat akkommodasie vir hierdie periode maande vooraf bespreek moet word. U het ook goeie skoene nodig (om die skare in die metro te vermy) en baie warm klere (dit kan baie koud wees in hierdie tyd van die jaar).
Die middestad is nie so groot nie en die meeste besienswaardighede kan te voet van mekaar bereik word. Die stap van Place des Terreaux na Place Bellecour, byvoorbeeld, is ongeveer 20 min. Die reël is dat metrostasies oor die algemeen ongeveer 10 minute van mekaar loop.
Lyon het miskien nie wêreldberoemde monumente soos die Eiffeltoring of die Statue of Liberty nie, maar dit bied baie uiteenlopende woonbuurte wat interessant is om rond te loop en argitektoniese wonders te verberg. Met verloop van tyd word die stad ook meer en meer welkom vir voetgangers en fietsryers. So 'n goeie manier om dit te verken, kan wees om êrens verlore te gaan en te geniet wat opduik, en nie altyd die gids te volg nie ...
'N Goeie punt vir besoekers is dat die meeste besienswaardighede nie 'n sent kos nie: kerke, traboules, parke, ens.
Die uitsig vanaf die Fourvière-basiliek en die basiliek self.
Strate en traboules in Vieux Lyon, St Jean-katedraal.
Van die pad af:
Musée urbain Tony Garnier en die omgewing van Etats-Unis.
'N Drank op Place Sathonay.
St Bruno kerk.
Gratte-ciel-woonbuurt in Villeurbanne.
Die Ou Lyon is 'n smal strook langs die regteroewer van die Saône, en 'n groot Renaissance-gebied. Die huidige organisasie, met smal strate hoofsaaklik parallel aan die rivier, dateer uit die middeleeue. Die geboue is tussen die 15de en die 17ste eeu opgerig, veral deur welgestelde Italiaanse, Vlaamse en Duitse handelaars wat hulle in Lyon gevestig het, waar elke jaar vier feeste gehou is. Die geboue van Lyon is destyds die hoogste in Europa gesê. Die gebied is heeltemal opgeknap in die 1980's en 1990's. Dit bied die besoeker nou kleurvolle, smal geplaveide strate; daar is 'n paar interessante ambagswinkels, maar ook baie toeriste-lokvalle.
Dit is in drie dele verdeel wat na hul onderskeie kerke vernoem is:
St Paul, noord van Place du Change, was die kommersiële gebied gedurende die Renaissance;
St Jean, tussen Place du Change en St. Jean-katedraal, was die tuiste van die meeste welgestelde gesinne: aristokrate, openbare beamptes, ens.
St Georges, suid van St Jean, was 'n vakmans distrik.
Die gebied is oor die algemeen druk in die namiddag, veral oor naweke. Om die argitektoniese skoonheid werklik te geniet, is die beste tyd dus die oggend. Rondom die middaguur verdwyn die strate ietwat agter restaurantterrasse, poskaartrak en die skare toeriste.
Begeleide toere in verskillende tale, waaronder Engels, is beskikbaar by die toeristekantoor.
St Jean argeologiese tuin
St Paul kerk
St Georges woonbuurt
Neem die kabel langs die heuwel van die metro-stasie Vieux Lyon af, of stap fiks na Montée des Chazeaux (begin aan die suidelike punt van Rue du Boeuf), Montée St Barthélémy (vanaf St Paul-stasie) of Montée du Gourguillon (van die noordelike einde van Rue St Georges, agter Vieux Lyon metrostasie). Dit is ongeveer 'n vertikale styging van 150 m (500 ft).
Fourvière was die oorspronklike ligging van die Romeinse Lugdunum. In die 19de eeu het dit die godsdienstige sentrum van die stad geword met die kantore van die Basiliek en die aartsbiskop.
Basiliek van Notre-Dame de Fourvière
St Irénée kerk
Dit kan die moeite werd wees om 'n begeleide toer (veral by die toerusting) te besoek (beskikbaar by die toeristekantoor).
Croix-Rousse staan ​​bekend as die “werkende heuwel”, maar dit was eeue lank net so 'n 'gebedheuwel' as Fourvière. Op die hellings was die Romeinse Federale Heiligdom van die Drie Galliërs, wat die amfiteater en 'n altaar bevat. Hierdie heiligdom is aan die einde van die 2de eeu laat vaar. In die Middeleeue was die heuwel, destyds Montagne St Sébastien, nie deel van die vrystad Lyon nie, maar van die Franc-Lyonnais-provinsie, wat onafhanklik en deur die koning beskerm is. Die hellings is toe aan landbou gewy, meestal wingerde. In 1512 is 'n versterkte muur aan die bopunt van die heuwel gebou, ongeveer waar die Boulevard de la Croix-Rousse vandag is. Die pentes (hellings) en die plato is dus geskei. Die hellings het toe deel van Lyon geword terwyl die plato buite die grense van die stad was. Tot dertien godsdienstige gemeentes het hulle dan teen die hange gevestig en groot stukke grond bekom. Daar is beslag gelê op hul besittings en baie geboue tydens die Franse Revolusie vernietig.
Croix-Rousse staan ​​bekend as die belangrikste syproduksiegebied, maar die bedryf het eers op die heuwel bestaan ​​tot die vroeë 19de eeu en die bekendstelling van nuwe weeftegnologie; destyds was sy al meer as 250 jaar in Lyon geproduseer.
St Bruno kerk
Vir die inwoners van Lyon is Presqu'île die plek om te gaan inkopies doen, eet of kuier. Dit verteenwoordig ook 'n groot deel van die stad se ekonomiese aktiwiteite.
Hierdie nou skiereiland tussen die riviere Rhône en Saône is grootliks deur die mens gevorm. Toe die eerste inwoners hulself vestig op wat destyds genoem is Canabae, was die aansluiting van die rivier naby die huidige terrein van die St. Martin d'Ainay-basiliek geleë. Suid van hierdie punt was 'n eiland. Vanaf 1772 het titaniese werke onder leiding van die ingenieur Antoine-Michel Perrache die eiland met die vasteland herenig. Die moerasse wat daar was, is toe uitgedroog, wat die konstruksie van die Perrache-stasie in 1846 geopen het. Northern Presqu'île is grotendeels herontwerp uit 1848; die enigste oorblywende Renaissance-gedeelte is rondom rue Mercière.
St Nizier kerk
Plaas des Jakobyne
Die gebied suid van Perrache verander van 'n meestal industriële gebied na een van die interessantste woonbuurte in die stad. Een van die grootste ontwikkelingsplanne in Europa is 'n paar jaar gelede in werking gestel met die oprigting van 'n nuwe tramlyn en die opening van 'n kultuursentrum (La Sucrière). Die westelike kant van die gebied spog nou met 'n aantal nuwe geboue, waarvan die meeste interessante stukke van kontemporêre argitektuur is. Die nuwe hoofkwartier vir die regering van die streek Rhône-Alpes is 'n paar jaar gelede in gebruik geneem, en 'n nuwe sentrum is sedert 2012 geopen. 'N Nuwe fase van die projek is op die punt om te begin met die sloop van die groot voormalige groothandelsmark. Sedert 2015 is die nuwe Musée des Confluences ook geopen; dit het 'n baie skipagtige futuristiese argitektuur van glas en metaal, en die belangrikste uiteensetting daarvan handel oor die evolusie van die lewe op aarde.
Al is daar nog nie baie besienswaardighede nie, behalwe die winkelsentrum en die museum, is dit interessant om 'n wandeling of fietstoer daar te maak om te sien hoe Lyon na 2000 jaar se geskiedenis nog kan ontwikkel.
Museums en Gallerye
Musées Gadagne: Historiese museum van Lyon en Internasionale poppemuseum
Kulturele geleenthede word deur twee weeklikse tydskrifte gelys: Le Petit Bulletin (gratis, beskikbaar in teaters, teaters, sommige kroeë, ens. en aanlyn) en Lyon Poche (vanaf koerante of aanlyn). Daar bestaan ​​ook 'n nuwe kaart van Lyon met die naam “La Ville Nue” wat kroeë, teaters, biblioteke, teaters, musiekwinkels en konserte bevat.
Vroeë besprekings is dikwels nodig vir die belangrikste instellings (Ouditorium, operahuis, Célestins en Croix-Rousse teaters). Die groot name verkoop maande vooruit uit. In teenstelling met London or NY, daar is geen plek in Lyon waar u kaartjies vir laer pryse vir dieselfde dagvertonings kan koop nie.
Musiek, dans en opera
Lyon het 'n groot aantal teaters, wat wissel van klein “cafés-théâtres” tot groot munisipale instellings. U kan elke soort vertoning geniet, van komedie tot klassieke drama tot avant-garde-produksies.
Vreesbare Guignol du Vieux Lyon et du Parc
Die gewone ure vir inkopies in die middestad is Maandag tot Saterdag 10AM-7PM. Sommige groter plekke sluit 'n bietjie later (7: 30PM). Winkels is op Sondae gesluit, behalwe in Desember en in Vieux Lyon, waar Sondag die besigste dag van die week is!
Restaurante het hul spyskaarte met pryse wat buite vertoon word. Soos oral in Frankryk, sluit die pryse altyd diens, brood en kraanwater in (vra vir 'n kraffie van water). Wip is skaars en word slegs verwag as u baie tevrede is met die diens.
Maaltye is gewoonlik 12PM-2PM vir middagete en 7: 30PM-10PM vir ete. Plekke wat die hele dag diens aanbied, is in toeristegebiede geleë, en dit is onwaarskynlik dat dit vars vars kos sal bedien. Laat-aanddiens is baie skaars in restaurante van gehalte, maar u kan altyd die gewone kitskos of kebab kry.
Die tradisionele restaurante in Lyon word genoem proppe; die oorsprong van die woord is onduidelik (dit beteken letterlik “kurk”). Hulle verskyn aan die einde van die 19de eeu en floreer in die 1930's, toe die ekonomiese krisis welgestelde gesinne gedwing het om hul kokke af te vuur, wat hul eie restaurante vir 'n klante van die werkersklas geopen het. Daar word na hierdie vroue verwys as moeders (Moeders); die bekendste daarvan, Eugénie Brazier, het een van die eerste sjefs geword wat deur die beroemde Michelin-gastronomiese gids drie sterre (die hoogste rangorde) bekroon is. Sy het ook 'n jong vakleerling met die naam Paul Bocuse gehad. Eet in 'n goeie prop is beslis 'n moet-doen. Hulle bedien die tipiese plaaslike geregte:
salade lyonnaise (Lyon-slaai): groenslaai met spekblokkies, croutons en 'n geposjeerde eier;
saucisson chaud: 'n warm gekookte wors; kan gekook word met rooiwyn (saucisson beaujolais) of in 'n broodjie (saucisson brioché);
quenelle de brochet: kluit wat van meel en eier gemaak is met snoekvis en kreeftesous (Nantuasaus);
tablier de sapeur: gemarineerde toere bedek met broodkrummels, dan gebraai, selfs huiwer inwoners dikwels voordat hulle dit probeer;
andouillette: wors gemaak met gekapte tripies, gewoonlik bedien met 'n mosterdsous;
gratin dauphinois: die tradisionele bykos, oondgaar gesnyde aartappels met room;
cervelle de canut (cervelle '=' brein): vars kaas met knoffel en kruie.
rognons de veau à la moutarde: kalfsvleisniere in 'n mosterdsous. Heerlike en tekstuele ervaring.
Hierdie geregte is baie lekker. Dit was oorspronklik werkers se voedsel, so hulle is oor die algemeen vet en die porsies is gewoonlik redelik groot. Die kwaliteit is baie veranderlik aangesien die proppe is een van die belangrikste toeriste-aantreklikhede van die stad.
Lyon is in 1935 aangewys as “hoofstad van gastronomie” deur die groot gastronomiese skrywer Curnonsky; daar was destyds geen eksotiese restaurante nie, geen diëte nie en niemand het gepraat oor fusion-kombuis of nie bistronomy. Gelukkig het die plaaslike gastronomie sedertdien aansienlik ontwikkel en is daar nou veel meer in Lyon om te eet as die proppe. Kebabwinkels, Asiatiese kos, bistro's en drie-ster-restaurante: Lyon het almal.
Die plaaslike bevolking is oor die algemeen baie lief daarvoor om uit te eet, en die beste plekke word vinnig mondeling bekend. Boonop is die restaurante gemiddeld taamlik klein. Dit word sterk aangeraai om 'n tafel te bespreek, veral vir aandete. Aangesien baie goeie plaaslike sjefs blykbaar 'n goeie gesinsnaweek geniet, is daar op weekdae baie meer interessante opsies.