15 kroeë om te besoek voordat u sterf - Nuwe resepte - 2022
15 kroeë om te besoek voordat u sterf
Van Swede tot Havana, jy sal hierdie skemerkelkies nie glo nie
Deur die jare het ons begin om 'n lys te hou van instellings wat alle drinkers minstens een keer in hul lewens moet besoek.
Een van die grootste plesier om te reis is om 'n skemerkelkie by 'n wonderlike kroeg te drink, en ons het 'n paar onvergeetlike ervarings beleef. Deur die jare het ons begin om 'n lys te hou van instellings wat alle drinkers minstens een keer in hul lewens moet besoek.
Van 'n kroeg in Swede wat heeltemal van ys gemaak is tot 'n faux-speakeasy in New York, hier is 15 ontsagwekkende watergate wat op u emmerlys moet verskyn.
Hierdie beroemde kroeg in die Dukes Hotel, versteek in 'n klein straatjie in Londen, is 'n moet vir Martini -liefhebbers. Die skepper van James Bond, Ian Fleming, was gereeld; dit is waar hy die klassieke Martini -variant, die Vesper, bestel het Casino Royale. Is u nie lus vir skemerkelkies nie? Die hotel bied ook 'n konjak- en sigaretuin aan.
Hierdie verhaal is oorspronklik gepubliseer by 15 kroeë om te besoek voordat u sterf. Vir nog sulke stories sluit aan by Liquor.com en drink beter. Boonop kry u dit vir 'n beperkte tyd Hoe om 'n skemerkelkie in 2013 te drink, 'n cocktail resepteboek - gratis! Sluit nou aan.
15 biertuine in Amerika wat u moet besoek voordat u sterf as u daarvan hou om buite te drink
Ons moet die Duitsers bedank vir die biertuin, die instelling vir warm weer wat so belangrik lyk vir die lente, somer en vroeë herfs as 'n duik in die swembad. Niks is beter as om buite te drink in die warmer maande nie, en die afgelope paar jaar het verskeie Amerikaanse biertuine regoor die land oopgegaan wat hul Duitse eweknieë 'n goeie kans bied vir hul geld. Aangevuur deur heerlike kos, fantastiese ambagsbier en wonderlike liggings, is hierdie biertuine van die beste drinkplekke in die land. Hier is ons gunstelinge:
Hierdie epiese biersaal het sitplek vir meer as 400 mense, so selfs as dit gek word, wat op pragtige dae gebeur, het u 'n kans om 'n sitplek te kry. Die lys is 'n goeie mengsel van goeie Duitse bier en die beste Pennsylvania-brouerye in Pennsylvania.
Een van die meer eklektiese biertuine op die lys, hulle maak binnekort 'n tweede plek in die opgeknapte Navy Yard -gedeelte van die stad oop. Al die biere op die lys is dié wat hulle self maak, en hulle kan nogal mal wees, wat die helfte van die plesier is. Boonop is die plek groot.
Hierdie plek is Duitsland in die hartjie van die diep suide. Alhoewel Atlanta baie wonderlike handwerkbrouerye het, is dit Duitse biere wat hierdie lys oorheers. Dit is in die hartjie van die sentrum van Atlanta geleë en die beste manier om Duitsland vanaf Atlanta te besoek sonder om die stad se aaklige lughawe te verduur.
Bohemian Hall & amp Beer Garden – New York
Hierdie plek het die bier -saal in New York begin. Dit is na ons eerlike mening die oudste, en nog steeds die beste. Dit sou nie 'n ernstige lys gewees het as ons dit verlaat het nie.
Dit is nog 'n biertuin wat u op hierdie lys moet hê as dit werklik geloofwaardig gaan wees. Die plek is sedert 1866 oop, ja, dit is 'n instelling. Terwyl ander nuwe kinders op die blok, soos Bangers en Easy Tiger, baie van die Austin -oorplantings is, kuier diegene wat dit weet nog steeds na Scholz.
Terwyl die meeste mense hulself slegs in Albany, New York, bevind as hulle vir die staatsregering werk, is Wolff nog 'n goeie rede om te besoek. Die kroeg het 'n groot verskeidenheid bier, maar is waarskynlik net so bekend vir sy dolle toewyding aan Futbol, ​​wat deur ons yanks as sokker bekend staan. As u toevallig daar is op 'n dag wat 'n speletjie speel, wees voorbereid om te kyk en dit te geniet.
Hierdie plek is 150 jaar oop, selfs tydens 'n verbod. Dit is tradisionele Duitse kos en bier hier, en die egtheid is die moeite werd om te besoek.
Sheffields het gehelp om Chicago bekend te stel aan bier, en dit word steeds beter. Of u nou net 'n ambagsbier wil probeer, of u is 'n deurwinterde nerd, dit is die buitelug-drinkplek vir u.
Daar is nie baie goeie redes om die PATH Train te neem nie, maar dit is een daarvan. Zeppelin het 'n uitstekende mengsel van Duits en kunsvlyt, plus lekker kos.
Wat ons liefhet van Green Valley Ranch, is die gedeelte van hul spyskaart wat hulle 'stadionbiere' noem. Terwyl ons daarvan hou om ambagsbier te drink, is die dokter af en toe, veral as dit baie warm is, 'n stadion of 'n grassnyerbier soos ons dit noem. Dit is ook so koud soos The Rockies.
Hierdie biertuin is in die Estabrook -park geleë, een van die vele wat deur die departement van parke in Milwaukee County ondersteun word. Die biertuine in die openbare ruimte bestaan ​​danksy die oorweldigende aantal Duitse immigrante wat dekades gelede na Milwaukee verhuis het en die tradisie van drink in die park saamgebring het.
U kan seker oral in New Orleans buite drink, maar dit is lekkerder om dit hier te doen.
Die Apteek – Nashville
Dit is die oorspronklike biertuin van Nashville en die tuiste van die beste burger van die stad. Plus, wie wil nie drink op 'n plek genaamd The Pharmacy nie.
Hierdie gewilde duikbars-skuinsbiertuin is geleë in die Mission, amper onder die Central Freeway. Met 'n paar dosyn biere op die kraan en 'n massiewe patio met piekniektafels, is Zeitgeist 'n noodsaaklike stop as u in San Francisco is.
Zeitgeist se piekniektafels via Jeff Turner/flickr
Die Biergarten in die Standard Downtown – LA
Sommige van die beste LA -kroeë is in hotelle, en dit is geen uitsondering nie. Downtown LA het onlangs 'n massiewe renaissance beleef, so gaan kuier.
Speld hierdie vas en#8230
Alle foto's met vergunning van die onderskeie biertuine, tensy anders vermeld.
20 duikbars op die emmerlys om te probeer voordat u sterf
'Dit is in sommige opsigte die definisie van die hooggeregshof oor pornografie - u weet dit as u dit sien,' het die cocktail -geleerde David Wondrich telefonies gesê oor wat 'n duikbalk kenmerk. Sekere kenmerke gee ons natuurlik 'n algemene gevoel: die geur van ou bier, 'miskien 'n bietjie urine', of jare van 'uitgestelde onderhoud', 'n verslaan jukebox, goedkoop skote en makrobier is gelykstaande aan die kursus . Maar die glorie van 'n duik is meer genuanseerd as sterk drank of tekens van strukturele verval.
Vir Wondrich blyk 'n duik - in vergelyking met die buurtkroeg, wat meer 'n geslote winkel vir die plaaslike bevolking is - ''n groter ambisie te hê' '. "Dit is die gevoel van onmiddellike gemeenskap. Almal is daar omdat hulle weet dat alles kan gebeur," lag hy. "Duikbalkies is 'n portaal vir moontlikhede. Dikwels gaan jy net in, drink en vertrek. Maar dit is nie altyd die geval nie. Ek het meer gekke dinge met mense gedoen nadat ek in duike gehang het. Jy ' Ons gaan om tweeuur die oggend op 'n soektog op 'n nagtrein na Drunkistan. "
"Op sommige maniere is dit die definisie van die hooggeregshof van pornografie - jy ken ['n duikbalk] as jy dit sien."
Hierdie tipe nagte hou ons terug, selfs al word nie avontuur beloof by elke besoek nie. Vir hierdie doel kan die aura van 'n duik nie net op bevel gemaak word nie. Dit bou geleidelik mettertyd op. 'Dit is nie iets wat u uit 'n boks kan haal en teen die muur kan spyker nie, en dit is skielik 'n duik,' het Wondrich gesê nadat hy gepraat het oor bedrieërs wat u op plekke soos Williamsburg kan vind. "Baie van die beste duikslae was nooit duike nie. Sommige van hierdie luukse bars, as hulle oop bly, gaan as duike eindig. Daar sal wanbestuur wees, die skare sal ouer word en nuwe mense sal nie kom nie In. Die volgende ding wat u weet, is dat 'n faux speakeasy 'n werklike duik is. U kan dit nie regtig begin nie. "
Dit is 'n bedekte seën, aangesien die duikbalkies afgekap is omdat gulsige eienaars meer belangstel om wins te maak as om 'n buurtinstelling te behou. Vanuit die voorkoms daarvan ontwikkel die duikbalk steeds - verloor sy tabakparfuum, kry hy Lagunitas -krane en daag ons idee daaroor uit wat een is. Die definisie verander na gelang van wie u praat, en daarom het ons die volgende skrywers, sjefs en kroegvliegtuie gevra om hul eie terme te stel wanneer hulle hul duikbalk op die lys aanbeveel:
Besha Rodell, restaurantkritikus by LA Weekly (@besharodell)
Rebecca Flint Marx, senior redakteur by San Francisco Tydskrif (@ediblecomplex)
Edward Lee, sjef/eienaar van 610 Magnolia (@chefedwardlee)
Tim Carman, kosrubriekskrywer by Die Washington Post (@timcarman)
Regan Hofmann, kosskrywer in NYC (@regan_hofmann)
Dave Cathey, kosredakteur by Die Oklahoman (@thefooddood)
Richard Parks, skrywer en filmmaker in Los Angeles (@reechardparks)
Gabriella Gershenson, kosskrywer en redakteur in NYC (@gabiwrites)
Naomi Tomky, kosskrywer gebaseer in Seattle, stigter van GastroGnome (@gastrognome)
Suzanne Loudermilk, restaurantresensent by Die Baltimore Sun (@lsuzanne)
Andrew Bohrer, skrywer en kroegman verbruik en suig soveel as moontlik (verantwoordelik) in die ewig klam Stille Noordwes (@andrewbohrer)
Chris Hannah, hoof kroegman van Arnaud's French 75 (@thefrench75)
Brian Lauvray, New Yorkse vervaardiger met wortels in Toledo, OH (@brianyarvual)
Edmund Tijerina, kos- en drinkredakteur by San Antonio Express-Nuus (@etij)
​Khal Davenport, senior redakteur by Komplekse popkultuur (@khal)
Aaron Goldfarb, drankskrywer in NYC (@aarongoldfarb)
Matthew Dekneef, adjunkredakteur by HAWAI 'I Tydskrif (@mattdknf)
Jan Warren, kroegman gebaseer in NYC
Joe Ricchio, kos-, drank- en reisskrywer in Maine (@joericchio)
Sean Evans,Kompleks nuusanker, gasheer van Warm mense (@seaneaevans)
Hier is 19 duikbalkies op die emmerlys om te probeer voordat u sterf.
15 wonderlike plekke om te besoek voordat u sterf
Een planeet, sewe kontinente, byna 200 lande, en 'n eindelose lys van plekke om te besoek in die loop van 'n leeftyd. Die groot aantal natuurverskynsels, antieke wonderwerke en moderne wonders ter wêreld kan oorweldigend wees as u besluit waar u u geld, vakansiedae en jare van u lewe moet spandeer.
Alhoewel dit van waarde kan wees om van die baan af te kom, is die gewildste bestemmings soms om 'n rede. Maar wat om te besoek? Om die besluitproses 'n bietjie minder skrikwekkend te maak, is hier 15 wonderlike plekke wat u by u reislys kan voeg.
Die groot omvang en fynheid van die besonderhede in hierdie Khmer -meesterstuk is wat hierdie tempel so ongelooflik maak. Die historiese hart van Kambodja is ongeëwenaard in sy ingewikkeldheid.
Daar is 3000 hemelse nimfe in die mure ingekerf, elkeen heeltemal uniek, en rondom die hooftempel strek 'n reeks gravures van 'n half kilometer lank. Om in die skoonheid van Angkor Wat te verdwaal is 'n onvergeetlike ervaring.
Die boog, boulevards en delikate fasades is net so ryk aan geheimsinnigheid as in rotse en maak 'n betowerende plek om rond te dwaal. Fotokrediet: iStockPhoto / RosannaAchille
Petra, wat eenvoudig in Grieks beteken "rock ", is 'n stad wat uit kranse gesny is. Die boog, boulevards en delikate fasades is net so ryk aan geheimsinnigheid as in rotse en maak 'n betowerende plek om rond te dwaal.
Die grafte en tempels is uit pienk sandsteen gesny en gee hierdie voormalige hoofstad van 'n vervloë koninkryk die bynaam "The Rose City.
Besoek Wallis, 'n land met kasteelruïnes en ruwe strande
Besoek Wallis voordat ander toeriste hierdie hoek van die Verenigde Koninkryk gryp - u sal daarvan hou om kasteelruïnes te verken en langs die rotsagtige kuslyn te wandel.
Nog een van die meesterwerke van die natuur, Plitvice Lakes, is die soort plek wat jou in sprokies laat glo. Fotokrediet: iStockPhoto / micheyk
Plitvice -mere, Kroasië
Nog een van die meesterwerke van die natuur, Plitvice Lakes, is die soort plek wat jou in sprokies laat glo. Die snare diep groen poele wat deur mistige watervalle verbind word, laat jou betower.
'N Menigte staproetes en paadjies draai om en oor die mere, wat u uitnooi om 'n hele dag lank in hierdie waterwonderland te verdwaal. Dit is een van die vele glorieryke plekke wat u tydens u vakansie in Kroatië moet besoek.
Kappadokië is die plek waar poskaarte gemaak word. Fotokrediet: iStockPhoto / Dimos_istock
Kappadokië is die plek waar poskaarte gemaak word. Maanagtige landskappe van dorre valleie en bisarre rotsformasies is die tuiste van allerhande nuuskierighede.
Binne-in die suierskoorstene, hoë keëlvormige rotse, is die uitgeholde oorblyfsels van huise uit die Bronstydperk, wat direk uit die rotse gesny is. Daar is hele ondergrondse stede, kerke in rotse en duidelik falliese formasies wat uit die grond opstaan ​​(die Love Valley word dit om 'n rede genoem).
Of dit nou te voet, perd of lugballon is, dit is 'n gebied wat veronderstel is om dit te verken en te verwonder dat dit 'n goeie idee is vir besoeke voordat u sterf.
Met die wilde, rou skoonheid na 'n heel ander vlak, is die Torres del Paine National Park 'n pragtige botsing tussen die verskeurde granietmassiewe, diep valleie, turkoois mere en stadig kruipende gletsers. Fotokrediet: iStockPhoto / padchas
Met die wilde, rou skoonheid na 'n heel ander vlak, is die Torres del Paine Nasionale Park 'n pragtige botsing tussen die verskeurde granietmassiewe, diep valleie, turkoois mere en stadig kruipende gletsers. Dit kan slegs beskryf word as 'n droombeeld.
Met soveel natuur en so min mense, is dit die ideale bestemming vir buitelugliefhebbers en eskapiste, die perfekte plek om die werklikheid agter te laat.
Texas word op baie maniere gedefinieer deur baie verskillende mense. Maar daar is ten minste drie dinge waaroor almal kan saamstem as dit by die Lone Star State kom: braai, Tex-Mex en steaks. Dit is die heilige drie -eenheid van die Texas -kombuis en mdash -voedsel wat ons sterkste gevestigde voedselerfenis saamstel. Dit is die kosse wat ons uitgevind of vervolmaak het. Dit is ons uitvoer na die wêreld, ons ryk geskiedenis, en hoewel ons dit in breë trekke kan ooreenkom, is dit ook ons ​​gunsteling ding om oor te veg.
In die klein Lockhart & mdash, 'n stad wat lank bekend was as die Barbecue-hoofstad van Texas en mdash, is daar in 1999 'n dekade lange familievete in die Kreuz-mark ontstaan, net skaam vir die 100-jarige bestaan ​​van die braaivleis na die dood van patriarg Edgar "Smitty" Schmidt. Die twis het gelei tot die skepping van 'n splinternuwe Kreuz-mark net in die straat, waar die kuipe met warm kole uit Schmidt se tydgedrae kuipe gedoop is nadat dit in 'n seremoniële vertoon van eerbied daarheen gebring is.
Die ou Kreuz is vernoem na Smitty's, en hoewel die vete nie besonder fel was nie, was dit nie ongewoon om te hoor hoe Lockhart -inwoners hulself inpas by Smitty's of "The Church of Kreuz" nie, asof braai hul enigste ware godsdiens was. Die geskil het die afgelope jaar geëindig toe die gesin weer bymekaargekom het. om nog 'n braaiplek oop te maak, hierdie een in Bee Cave. Kos is wat ons kan skei, al dan nie volgens kulturele lyne nie, maar dit is ook wat ons bymekaar bring.
Die Kiesers Bill Addison, Atlanta Tydskrif (voorheen by Die Dallas Morning News) Jodi Bart, Tasty Touring Leslie Brenner, Die Dallas Morning News Addie Broyles, Austin Amerikaans-staatsman Teresa Byrne-Dodge, My Tafelblad John DeMers, Heerlike onheil Teresa Gubbins, CultureMap Dallas Syd Kearney, Houston Chronicle en 29-95.com Bud Kennedy, Fort Worth Star-Telegram John Mariani, Besoek Matthew Odam, Austin Amerikaans-staatsman Hanna Raskin, Seattle Weekly (voorheen by die Dallas Observer) J.C. Reid, Texas maandeliks en 29-95.com Scott Reitz, Dallas Observer Ron Ruggless, Nasies Restaurant Nuus Patricia Sharpe, Texas maandeliks Edmund Tijerina, San Antonio Express-Nuus Daniel Vaughn, Full Custom Gospel BBQ Robb Walsh, Houstonian Tydskrif Virginia B. Wood, Austin Chronicle
Hoe hulle gestem het Kiesers is gevra om die 30 Texas -restaurante te kies wat hulle glo dat elke Texaan dadelik moet eet voordat hulle sterf en wat enige besoeker aan die staat op sy of haar trefferlys moet hê. Die reëls was los, behalwe vir die volgende vereistes: Die restaurant moet steeds oop wees en die algemene publiek moet ten minste 'n kans hê om daar te kan eet (dit wil sê geen restaurante wat slegs lede is of privaat eetklubs nie). Kiesers is aangemoedig om restaurante in elke prysklas, elke kombuis en elke deel van die staat te oorweeg. Die resultate is in 'n Excel -sigblad ingevul en getel, met die restaurante hierbo wat verreweg die meeste stemme gekry het. Geografiese streke vir die doeleindes van die lys was in lyn met die sewe streke wat tradisioneel deur die Texas Department of Transportation gedefinieer is.
Soveel as wat ons daarvan hou om oor voedsel te twis, eet ons nog meer daarvan. En elke Texaan wat sy stewels werd is, het sy eie persoonlike lys van restaurante wat Texas op sy beste verteenwoordig. Dit is die plekke wat ons aan besoekers aanbeveel en die plekke waar ons lang padreise onderneem om onsself te besoek. Dit is die plekke waar elke Texan minstens een keer moet eet voordat hulle sterf (verkieslik met die stewels aan) en die restaurante wat die noodsaaklike eetervaring in Texas bepaal.
Maar definieer die heilige drie-eenheid van braai, Tex-Mex en steak nog steeds Texas? Of is dit ons staatsvoedsel, chili? Miskien seekos van die Golfkus, of die ultramoderne mengsel van plaaslike Texaanse produkte en internasionale kookkuns soos gesien in restaurante soos Tyson Cole's Uchi of Chris Shepherd's Underbelly?
"Texas -restaurante het 'n lang pad gekom sedert myopiese redakteurs in New York gedink het dat dit streng braai en chili is," sê John Mariani, 'n jarelange kosskrywer vir Besoek. "Texas, en veral Houston, is ryk aan alle soorte kombuis, en baie spreek dit uit met 'n Texas -swagger."
Mariani is een van die 20 kosskrywers wat ons ondervra het om eens en vir altyd te bepaal watter kosse en net so belangrik is watter restaurante en mdash Texas definieer. Wat is die 30 restaurante in Texas wat almal ten minste een keer moet besoek? het ons hulle gevra. Nie die beste, op sigself. Maar die noodsaaklike restaurante wat ons kulinêre landskap gevorm het en dit tot vandag toe nog vorm. Die restaurante wat, as Daniel Vaughn, 'n braaiskrywer en skrywer van die komende Texas -braaiboek Die profete van gerookte vleis, stel dit, "help om die verhaal van die Texas -kombuis te vertel."
'Dit is die restaurante waarheen ek nuwelinge in Texas stuur wat die staat wou verstaan,' sê Hanna Raskin, 'n voormalige Dallas Observer voedselkritikus wat nog steeds liefdevol besin oor die staat, alhoewel sy nou aan die stuur is Seattle Weeklyse voedselafdeling. 'Of ten minste die staat waarvan ek hou,' het sy skertsend bygevoeg.
Ons kon sjefs of restauranteienaars gevra het, maar ons het kosskrywers om 'n rede gevra: Hulle lewens en loopbane draai om reis en eet, vergelyk en kontrasteer en die belangrikste is om die voedselgeskiedenis van Texas een kolom op 'n keer te dokumenteer.
Alhoewel hierdie 102-jarige restaurant verrassend aangenaam is vir strandklere (teenoor die Golf van Mexiko oor slegs 'n dun sypaadjie en sand, sal dit op 'n plek, hoe waardig ook al), sterkte wees as u van 'n dag af instap saans op die eiland. Gaido's is gewild vir sy Watkins 'Bisque & mdash, 'n geheime resep wat mense dekades lank laat terugkeer en mdash en garnale wat reguit uit die waters van Galveston -eiland gepluk word. 'N Lang, elegante stel eetkamers wat in sagte klere gedrapeer is, maak dit maklik om die dae voor te stel waarop besoekers by Gaido's aangekom het op die ou straatmotors wat voorheen oor die eiland was.
Dit is moeilik om oesters veel varser te vind as dié by Gilhooley's, wat sy tweekleppige bote net 'n paar blokke verder in die slaperige kusdorp van Dickinson af trek. Gilhooley's het ook beroemde kinders verbied, en dit is des te beter om die onstuimige, onstuimige atmosfeer te geniet oor 'n braaivleis Oesters Gilhooley en 'n bier saam met jou vriende. Die koudste dae is dikwels die beste hier, want die oesters is op hul volste en die vuurputte buite op Gilhooley se onstuimige patio is op hul warmste.
1600 Westheimerweg, Houston
Lank voordat Houston se Lower Westheimer by die nuwe restaurante was, was Hugo's & mdash die belangrikste gunsteling van sjef Hugo Ortega en sy restaurantevrou Tracy Vaught. Na hul sukses met die ewige brunch -gunsteling Backstreet Cafe, het Vaught en Ortega besluit om 'n kans te kry om die soort interieur -Mexikaanse kos te maak wat Ortega en sy broer Ruben, die patisserie, in Mexiko geëet het. Die resultaat was die beste Mexikaanse restaurant wat Houston nog ooit gesien het, 'n titel wat Hugo nog steeds 11 jaar later besit. Die nederige Hugo Ortega se verhaal om uiteindelik te kom nadat hy die Mexikaanse grens drie keer oorgesteek en uit die skottelgoedwasser gekom het, is die Amerikaanse droom wat verpersoonlik word.
"Mama" Ninfa Laurenzo word algemeen erken dat hy fajitas uitgevind het en 'n hele nasie geïnspireer het om Tex-Mex-kos te omhels in die vorm van plat beesvleisrepe wat op 'n yster gelewer word komaal so warm dat dit skreeusnaaks en wonderlik onveilig is. En alhoewel ander Tex-Mex-restaurante die fajitas van Ninfa oor die dekades opgetel en verdun het (en hoewel al die ander Ninfa's aan franchisenemers verkoop is), maak die oorspronklike Ninfa's on Navigation nog steeds die fajitas op die outydse manier en reg manier, as jy baie deurwinterde Tex-Mex-aanhangers vra met 'n steak buite. Alhoewel die patio aansienlik uitgebrei en gemoderniseer is, vind u nog steeds die bekende jolige doolhof van kamers en binnekant abuelitas tortillas maak terwyl jy by die voordeur instap.
"Elke lys van noodsaaklike restaurante in Texas moet ten minste een luukse steakhouse bevat," sê Edmund Tijerina, voedselkritikus by die San Antonio Express-Nuus. En hoewel hy na Bohanan's in San Antonio verwys het, het Pappas Bros. Steakhouse bo -aan ons lys gestyg met verreweg die meeste stemme van ons paneel voedselskrywers. Hierdie steakhouse in Houston, met moontlik die beste wynlys in die staat, is die goue standaard vir hoë-steakhuise, en hoewel dit uit 'n gesin kom, het dit 'n onderneming geword om Houston-konsepte deur die hele staat uit te voer (Pappadeaux, Pappasito's, Pappas Bar-BQ en meer), hierdie klubby, ultra-sagte steakhouse het slegs een ander plek in Dallas.
Vanweë die nabyheid aan Louisiana, bied hierdie Beaumont-braaiproses 'n geografies geskikte mengsel van braai in die ooste van Texas en Cajun-kookkuns. Patillo's is ook 'een van die min braaivleisstukke wat in Suidoos-Texas oorgebly het wat die klassieke' sappige skakel 'in Oos-Texas met die hand gemaak het,' sê die vryskut-kosskrywer J.C. Reid. Houston Chronicle voedselskrywer Syd Kearney noem dit eenvoudig "Oos -Texas -braai en witbrood" en verdedig die beroemde skakels van Patillo en sê eenvoudig: "Geen teef oor die taai worshus nie. Jy moet so goed vir wors moet werk."
Sekerlik verkoop die restaurant van Kim Sartin Tucker ander kos as gebraaide krappe. Maar die ander dinge is nie die rede waarom mense ure lank ry na hierdie oulike, sjiek seekoshut in Nederland nie, waar die leuse is: "We got the crabs." Sartin's is 'die tuiste van een van die enigste inheemse geregte in Suidoos -Texas', sê Reid. "Barbecue krappe." En Kearney sê Sartin's is op sy beste wanneer jy 'n groot bord krappe, baber, gevulde krappe en gebakte Gulf garnale delf.
Tony Vallone het sedert die opening van sy naamgenote-restaurant in 1965 gasheer vir almal van eksotiese koninklikes en sittende staatshoofde tot Tony Bennett en Oscar de la Renta gehad, en hoewel Vallone se fokus nie altyd Italiaans was nie, was hy 'n belangrike rol in die verhoging van die kookkuns tot fyn- eetstatus met 'n restaurant wat dekades lank sy gesogte 'sien-en-sien-' -status beklee. Tans word Tony's steeds algemeen erken as een van die beste en mdash -restaurante in die staat. "Tony is vandag nie net een van die beste Italiaanse restaurante in die VSA nie," het Mariani in 2011 gesê, "dit is een van die beste restaurante."
1100 Westheimerweg, Houston
Alhoewel dit volgens die standaarde van hierdie lys nog 'n baba is, het voedselskrywers regoor die staat en die land die sjef Chris Shepherd se ambisieuse restaurant in Houston aangekondig, wat die stad se tapisserie van etniese kombuise kombineer met 'n indrukwekkende verskeidenheid plaaslik vervaardigde, gevang, verboude of verboude bestanddele. Die unieke en innoverende spyskaart van Shepherd noem hom "The Story of Houston Food" en kombineer dit in geregte soos Koreaanse gebraaide bok en kluitjies, in 'n warm, toevallige omgewing wat die oop kombuis laat voel soos 'n natuurlike deel van die hout- en-staal eetkamer.
Soos die naam aandui, is hoender Babe se kenmerkende gereg. Babe self en mdash Mary Beth Vinyard en mdash is in 2008 oorlede, maar eggenoot Paul bestuur steeds die plek waar hulle twee dekades gelede in 'n 100-jarige pakhuis in Roanoke begin het. Mense sweer by Babe se oorspronklike resepte vir hoendergebraaide biefstuk en gebakte hoender en mdash, en dit is die enigste opsies op die oorspronklike Roanoke-plek en mdash, hoewel die restaurantketting nou net so bekend is vir sy gebraaide Mamma Jo (gebaseer op die resep van Paul se ma), die groen Chowchow wat by sy baber kom, en & mdash glo dit al dan nie vir 'n gebakte hoenderplek, en sy groente.
Daar word gesê dat Fort Worth die plek is waar die Weste begin, en die gevoel word altyd skerp gevoel as u die Cattlemen's Steakhouse nader, in die middel van Fort Worth se steeds bedrywige voorrade. Die restaurant wat Jesse E. Roach in 1947 opgeroep het, het internasionaal bekend geword vir sy beesvleis en groot steaks. Deesdae is dit 'n oproerige oproer van 'n restaurant wat so trots is op sy houtskool-gebakte steaks dat dit nie die geldigheid van 'medium-goed' of 'goed gedoen' as ernstige opsies erken nie. Alhoewel Roach in 1988 oorlede is en Cattlemen's in 1994 gekoop is, bly dit 'n gunsteling in Fort Worth en 'n monument vir die gevoel van die Wilde Weste in Texas.
Daar was uitroepe toe El Fenix ​​in 2008 na 'n familiebedryf in 2008 aan 'n beleggingsgroep verkoop is, maar die nalatenskap van die Dallas-restaurantketting bly ongeskonde. El Fenix ​​het die kombinasiebord van Tex-Mex vervolmaak en gehelp om die kos in die hele staat en uiteindelik die land te populariseer, aangesien kettings in ander stede opgeduik het en die El Fenix-model nagevolg het. Geslagte van gesinne het by El Fenix ​​geëet sedert dit vir die eerste keer in 1918 deur Mike Martinez geopen is en keer gereeld terug vir hartversmeltende porsies kaas-enchiladas en tortillaskyfies wat heeltemal krakerig is tot by die laaste krummel.
Die in Kentucky gebore Dean Fearing word erken as die vader van die Suidwestelike kookkuns danksy sy ampstermyn van 20 jaar in die glansryke herehuis op Turtle Creek, 'n instelling in Dallas. In 2007 het Fearing egter van sy kenmerkende kookkuns en die herehuis wegbeweeg om die ewe glansryke Fears in die imposante Ritz-Carlton-hotel oop te maak. Die spoggerige restaurant met agt kamers het vinnig 'n plek in die kulinêre uitspansel van Dallas verseker met Fears se eksklusiewe Texas-tarief en onderweg baie nasionale toekennings verdien. Wil u uitspat soos 'n hedendaagse oliebaron? Vrees is die plek om dit te doen.
Louie Mueller het 'n geskiedenis in Taylor wat verder strek as sy braaivleis, en het eers in die klein dorpie aangekom om die pas geopende Safeway -kruidenierswinkel te bestuur. Maar dit is sy braai waarvoor hy bekend is, en sedert 1949 op dieselfde manier gekook. Hoewel Louie self in 1992 oorlede is, het sy seun Bobby die familietradisie in so 'n goeie vorm voortgebring dat Louie Mueller BBQ deur die James Beard 'n American's Classic -toekenning ontvang het. Stigting in 2006. Die vetterige brisket en varkribbetjies wat met swartpeper gevryf word, val uitmekaar voordat dit by u mond uitkom en op u tong smelt.
Die herehuis op Turtle Creek
Selfs as die volle naam 'Rosewood Mansion on Turtle Creek' is, sal ware Texans altyd na hierdie tydlose restaurant verwys as 'The Mansion'. Dit is hier waar Dean Fearing 'n nuwe Suidwestelike kookkuns in die 80's van die 80's begin vestig het in 'n landgoedagtige omgewing wat tot vandag toe nog 'n klas geniet. Wat oorspronklik in 1925 deur die katoenmagnaat Sheppard King gebou is as 'n gesofistikeerde woning in Italiaanse styl in Renaissance, bly volgens Bill Addison, voorheen die voedselkritikus by Die Dallas Morning News en nou by Atlanta Tydskrif, "'n klassieke wat homself briljant uitvind." En hoewel die nuwe sjef Bruno Davaillon beloof het om die beroemde tortillasop van The Mansion te verwyder nadat hy in 2010 oorgeneem het, bly dit nog steeds op die spyskaart.
"Dit is my gunsteling restaurant in Dallas," onthou Addison, "en beslis een van die beste Japannese restaurante in Texas, indien nie die land nie. Eienaar Teiichi Sakurai is 'n sjef wat sy kop onderstebo hou en meer konsentreer op sy kookkuns as sy nasionale Hy bestudeer die kunsvlyt soba in Tokio en seën Texas met sy seisoenale riffs op warm en koue noedels. Syne omakase & mdash verander altyd, gereeld verrassend met ongewone bestanddele, en mdash is 'n onderdompelingskursus in die Japannese kombuis. "
Alhoewel dit vandag moeilik is om u voor te stel dat u in die enorme tuine en terreine van Joe T. Garcia in Fort Worth sit, was daar 'n tyd dat die restaurant slegs 16 mense in plaas van 1 000 sit. Dit was toe Joe T. Garcia self in 1935 saam met sy vrou een van die staat se beroemdste Tex-Mex-restaurante saam met sy vrou gestig het. Byna 80 jaar later is dit steeds in familiebesit en word die welige patio wat die Garsies in die 1970's is net so gewild soos die chili rellenos en fajitas van die restaurant. In 1998 versterk 'n America's Classics -toekenning van die gesogte James Beard Foundation sy posisie as een van die beste instellings in Texas, selfs al aanvaar hy steeds nie kredietkaarte nie. 'Bring kontant, eerbied', sê Kearney. "Dit word deur baie beskou as 'n heilige plek."
Hierdie kosbare eetplek net 'n paar blokke weg van 'n kalksteen krans wat onder in die Colorado-rivier tuimel (of, soos dit in hierdie dele genoem word, Lake Marble Falls) is die toonbeeld van 'n klein dorpie-restaurant. Dit beteken dat u nie kan vertrek sonder om 'n stukkie tert te bestel nie, wat Blue Bonnet se aanspraak op roem en heerlikheid saam met ontbyt bestel het sedert 1929. U het selfs 'n daaglikse happy hour met tert en 'n drankie die week. Ontbyt word die hele dag bedien, wat beteken dat u 'n stukkie Duitse sjokolade- of grondboontjiebottertert as nagereg kan geniet. Onthou net om kontant saam te bring.