Fees van die vleisvreters | SkalkSkryf
« Ou man met jas
Fees van die vleisvreters
September 7, 2007 deur Louwie
Word anderdag genooi na 'n braai om 'n vriend se verjaarsdag te vier. En streng volgens boeretradisie was dit toe hoofsaaklik 'n drinkfees en nie soseer 'n braai nie. Maar daar het ook ondermeer 'n vlakvark, 'n bees, 'n skaap, 'n vark en 'n hoender of twee hulle lewens opgeoffer vir die blye geleentheid.
Ek het 'n knipmes aan die vriend gegee as geskenk en is toe terstond 50 sent in die hand gestop! Verbaas was ek inderdaad. Moes toe verneem dit is 'n gebruik wat uit die voortrekker tyd dateer, indien nie nog verder terug nie. Dieselfde geld glo as jy 'n hond gee of ontvang. Die muntstuk is om te voorkom dat die hond die nuwe eienaar in die knaters byt en so 'n einde aan die vriendskap maak! Dito vir die mes. Wie dink saam suip het nie didaktiese moontlikhede nie. Moet dit ernstig verder ondersoek. Die vyftig sente storie, nie die balbyt gedeelte nie.
Met die oorhandig van die mesgeskenk word elke man se mes onmiddelik uitgepluk en gewys, (moontlik `n onbewuste handeling as bewys van manlikheid?). Kyk hoe groot is myne. Myne is tog langer as joune. Myne kan tog dieper steek as joune. En so kompeteer die Klipdrift en die Bells met mekaar.
Toe verdwyn die bakker se mes. Die skaapboer uit die Karoo word beskuldig dat hy dit die laaste in die hand gehad het. Die skaapboer uit die Karoo pluk sy moer, storm na sy kar en net toe almal dink hy gaan die fees verlaat, keer hy terug met een van sy eie antieke messe, en met 'n traan in die oog gee hy die mes aan die bakker om te hou tot tyd en wyl dié weer sy eie mes gevind het. En die bakker vat waaragtig die mes en steek dit in sy sak! En ek wonder of hy dalk nou 2 messe in sy sak het!
Gaan staan toe maar by die vuur en knoop 'n gesprek met die jongste van die gaste en sy brandewyn aan. Vra of hy die Amerikaanse Ope tennis gekyk het. Is nie sy game nie, sê hy. Kyk nie na sulke stront nie, is net vir sissies en moffies … behalwe tog soms as die meisies speel, bieg hy met blink ogies, dan kyk hy vir die kort rokkies wat dan tot daaaaar toe oplig, beduie hy met die hand in die mik op.
Gaan knoop toe maar 'n gesprek aan met 'n arme pappegaai in 'n piepklein hokkie. Hoop om daar iets intelligents te hoor. Die hoop beskaam nie, hy sê hallo en fokof en nog 'n paar obseniteite wat sy dronkgat baas hom geleer het. Een van die dames en haar brandewyn en coke glo die voël hou van my. Ek dink eerder hy voel aangetrokke tot my groen keps en het meer in gedagte as `n bloot platoniese vriendskap met die keps of die draer daarvan.
Daar word verder gedrink en rugby gepraat.
Daar word nog gedrink en skuins grappe aan die dames vertel.
Die vlakvark en die bees en die hoender beland op die kole, en toe word daar ernstig gedrink.
Ek eet die bakker se tuisgebakte brood, ek drink my coke (sou dit help om dit te snuif?) Ten laaste bedink ek 'n verskonong en verlaat die fees presie 1 uur na ek daar aangekom het.
Die volgende dag verneem ek dat die fees eers na 11 die nag baie vrolik ten einde geloop het, en dat ek baie pret misgeloop het.
Man slaak 'n sug van verligting oor al die pret wat gemis is.
Posted in Louwie | Tagged Braaivleis, Fees, Knipmes, stories, storietyd, Suip, Vleisvreters | 3 Kommentaar
op September 23, 2007 at 2:27 nm Joh
Dit laat my nou so dink aan twee ander stories.
Die een het ek nou die dag gelees in 'n boek "The Jew in the Lotus". 'n Rabi vertel van hoe hy kosher hoenders moes slag. Volgens hom het hy altyd al die ander mense uit die slagkamer gejaag sodat hy alleen met die hoenders kon praat. Wat hy dan vir hulle gesê het is iets soos: "Ek bedoeling teenoor julle is nie ten kwaade nie, maar eerder om julle die geleentheid te gee om opgehef te word. As die mense julle met aandagtigheid eet, sal hulle harte en verstand oop gaan in gebed voor God, en dit moontlik maak vir julle om menslike bewustheid te ervaar en opgang te maak in die vlakke van bestaan." Die vraag is net hoe die hoenders voel oor die geleentheid om opgehef te word deurdat hulle koppe afgekap word.
Aan die ander kant herinner dit my aan Carlos Castaneda se beskrywing van die Groot Arend wat ons (mense) verorber om sy eie bestaan te vol hou. Soos ons deur die lewe swerf word ons ervaringe opgegaar in ons wese. Aan die einde van ons dae, wanneer die liggaam neergelê word, vaar ons gees op as 'n bal van lig. Die Groot Arend sluk die bal in, stroop die opgegaarde ervaringe, wat sy kos is, daaruit, en tjorts die balletjie uit wat dan weer van vooraf begin swerf in hierdie bestaan om ervaringe by mekaar te maak.vir die Arend se volgende maal. Die siklus word tot in der ewigheid herhaal.
Dit blyk nou dat ons maar net nog 'n skakel in die "heilige?" voedselketting is. En elke nou en dan word 'n prediker aangesê om ons (weereens) 'n kous oor die kop te trek deur ons te vertel hoe belangrik ons bestaan is, dat ons moet woekker en werk, pret maak, en in die algemeen die lewe moet geniet – dat ons ons eie rede vir bestaan is. Als net sodat die mensdom, soos 'n goeie bedding wortels wat genoeg water en mis kry, nie sal agterkom dat ons ook net 'n tjoppie en 'n bier vir 'n ander wese is nie.
op September 23, 2007 at 5:26 nm Louwie
Oor die tjop en die bier is ek nog nie te ontsteld nie. Is self nog 'n vleisvreter van formaat en drink my wyn van tyd tot tyd. Dis as die brandewyn begin praat wat die geselskap my teen die bome uitjaag.
Dat die Arend my gaan opvreet en uitpoep gee my op hierdie stadium ook nie slapelose nagte nie want om soos Castaneda met hierdie lyf agter die voel se rug te probeer verbysluip deur daardie kosmiese vagina, is nie vir my nie. Dit klink te veel na die Christene se storie van die wederopstanding van die vlees en 'n ewige lewe amen. Ok nie vir my nie dankie. Dan maar in die voel se keelgat af vir soveel keer as wat dit vat. Hy sal ook eendag vol raak of moeg raak vir die dieet en begin gras vreet.
op Januarie 20, 2013 at 5:33 nm Son
As mens jonger is, doen jy nog sulke sosiale drank-en-kak-praat kuiers. Ek was elke keer de moer in vir myself as ek terugkom van so 'n besigheid. Nou is ek oud genoeg om net doodeenvoudig eers te vra "wie kom almal?". Daarna sê ek dankie of nee dankie. Want mens leer gou wie kan intelligent kuier sonder alkoholiese verdrinking.