Absolutisme en Frankryk - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Absolutisme en Frankryk
Absolutisme binne Frankryk was 'n politieke stelsel wat met konings soos Louis XIII en meer spesifiek Louis XIV verband hou. Absolutisme of absolute monargiese heerskappy ontwikkel regoor Europa gedurende die sestiende en sewentiende eeu. Belangrike politici soos kardinaal Richilieu was sterk ondersteuners van absolutisme.
Absolute heerskappy het beteken dat die mag van die monarg in teorie onbeperk was, behalwe deur goddelike wetgewing of 'natuurwet'. In 'n absolute samelewing was die monarg hom / haar die enigste persoon wat die magte van die monarg kon verander. As sodanig is dit moeilik om te dink in terme van 'n absolute monarg wat sy / haar eie gesag en mag verwater.
Aanhalings toeskryfbaar aan Louis XVI
"Ek is nie van plan om my gesag te deel nie"
'L'état, c'est moi.' (Ek is die staat)
'Een koning, een wet, een geloof.'
"Die belange van die staat moet eerste kom"
Absolute reël het 'n stelsel vervang waardeur die monarg met ander saamgewerk het. Voor die heerskappy van die volk het 'n koning van Frankryk saam met die Estates gewerk. Hy was nog steeds 'n magtige heerser, maar in 'n sekere sin het hy sy gesag met hulle gedeel. Toe hierdie stelsel verbrokkel, kon 'n land in 'n burgeroorlog neerdaal.
In 'n Franse absolute samelewing was die woord van die koning wet. Hy het toegang gehad tot 'n staande koninklike leër wat net aan hom lojaal was. Dit lyk asof 'n loopbaan in die weermag die moeite werd is om na iemand met 'n edele agtergrond te streef. Die staande leër was 'n simbool van die gesag van 'n absolute monarg en 'n heersersmag is daarop gebaseer en afgedwing.
Vir diegene wat aan die einde van absolutisme gekom het, het die leër 'n sleutelrol gespeel. In absolutistiese state het die leër altyd belasting ingesamel; 'n groot deel van hierdie inkomste is belê in die leër wat groter en kragtiger geword het; 'n groter leër kon selfs doeltreffender word om belasting in te vorder wat dan verder in die leër belê is. Op hierdie manier is die mense vasgevang: hulle het hul belasting betaal aan 'n liggaam wat gevolglik uitgebrei het en dit 'n nog beter inkomste-invorderaar gemaak het.
So 'n stelsel maak baie skade aan 'n twintigste eeu-diktatuur soos Stalin en Hitler. Koninklike absolutisme is egter geregverdig deur 'n aantal vooraanstaande filosowe uit die tyd: Bodin, Bousset en Hobbes. Daar kan geredeneer word dat hul steun aan 'n absolute monarg begryplik is, gegewe die gevolge wat met hulle kon gebeur het - daar was egter 'n oortuiging dat 'n land kon baat vind by 'n absolute monarg, sowel intern as ekstern. As voorbeeld het Brandenburg-Pruise onder die Groot Verkieser, Frederick William, 'n baie soortgelyke bondgenoot geword wat geld na Brandenburg-Pruise gebring het. Ook in Frankryk was daar herinneringe aan die chroniese ontwrigting wat veroorsaak word deur die Franse godsdiensoorloë, waar 'n swak monargiese heerskappy 'n edele opstand veroorsaak het.