MIV-Positiewe blogdiskriminasie teen MIV of vigs in die arbeidsmark
Stigmatisering en diskriminasie van die MIV en Vigs-pasiënt in die arbeidsmark.
1 Stigmatisering en diskriminasie van die MIV en Vigs-pasiënt in die arbeidsmark.
2 Regte van MIV-positiewe mense en vigs in die arbeidsmark
4 Vertel jou vriende! As jy nie daarvan hou nie ... Sê dit vir vyande 😉
5 Soos hierdie:
[dropcap class = "kp-dropcap style-2 ″] Die [/ dropcap] slegste vorm van vooroordeel is een wat nie duidelik getoon word nie, wat weggesteek is agter valse beloftes van integrasie en geleenthede. Mense met MIV en siek van Vigs vandag vorm hulle die mees gemarginaliseerde en gestigmatiseerde groep mense ter wêreld. Ondanks 'n uiterste poging om 'n beeld van aanvaarding oor te dra, is daar steeds baie vooroordele, veral op die arbeidsmark. Vigs in die arbeidsmark is op 'n skynheilige manier deur werwers en werkgewers behandel en my persoonlike ervaring sou drie terreine op hierdie een vul met die apokriewe, oorheersende vuil agter die vriendelike glimlagte van aanvaarding
Die meeste maatskappye is huiwerig om mense met MIV en vigs te huur. Selfs die virus draers wat nie die siekte ontwikkel het nie, word tydens selektiewe prosesse gediskrimineer. Wat sou die regverdiging wees vir maatskappye om te weier om mense met MIV in hul personeel te hê? Was dit 'n latente vrees of net 'n manier om te verhoed dat 'n werker met 'n ongeneeslike siekte gehuur word? Die waarheid is dat daar geen regverdiging is vir hierdie scenario van soveel vooroordeel nie en VIGS-ongeluk op die arbeidsmark is iets wat as natuurlik beskou moet word.
Ons is mense. Hoofde van gesinne. Ons streef daarna om ons kinders te verhoog, en later, wanneer ons oud word, wil ons graag op enige ouderdom geregtig wees op aftrede. En dit is alles wat hulle ontken wanneer hulle weier om 'n persoon te erken Vigs in die arbeidsmark.
Hierdie versperring word beide opgelê vir diegene wat met VIGS leef en diegene wat die siekte asimptomaties het.
MIV-VIGS-pasiënte leef vandag baie goed, danksy die bevordering van medisyne en dwelm-cocktails wat hulle goeie fisiese toestand verseker. Wat in die samelewing ontbreek, is die begrip dat MIV-positiewe mense werklike invoeging benodig, en dit sluit in toestande wat waardig is vir 'n posisie in die arbeidsmark.
Wat beteken dit dat mense met MIV werklik in die arbeidsmark geïntegreer moet word? Is dit nodig om maatskappye te straf of meganismes op te stel waardeur organisasies mense effektief met die siekte kan huur? Sal dit nodig wees om werk in Brasilië vir seropositive mense te skep? Daar is baie vrae, maar die antwoorde kan slegs gevind word deur sosiale mobilisering en politieke aksie.
Die herintegrasie van MIV-vigs-draers in die arbeidsmark is 'n vlag wat opgewek en bespreek moet word. Maatskappye maak voor dat hulle nie MIV-positiewe mense sien nie en hulself aan hulle toemaak. In die lig hiervan is 'n sterk reaksie nodig as die regte van hierdie burgers vervul moet word. Niks regverdig sulke vooroordeel en diskriminasie nie.
Voorgestelde wet vir integrasie van MIV-draers
Onder die aksies wat geneem kan word om die herintegrasie van MIV-status in die arbeidsmark te verseker is openbare beleid wat maatskappye aan te moedig om te huur MIV-positief as 'n moontlike vrystelling van arbeid belasting vir hierdie werkers. Nog 'n maatreël sou wees om die kwota wet aan te pas om maatskappye te dwing om 'n persentasie MIV-positiewe werknemers te hê.
In 2010 het die Kamer van Afgevaardigdes 'n wetsontwerp ontleed wat MIV-draers ingesluit het onder begunstigdes van kwotas in maatskappye. Volgens die projek sal maatskappye met meer as 100-werknemers van 2% tot 5% van poste vir mense met MIV moet boeke. Die regverdiging vir die projek is dit 83% van mense met MIV-vigs is van werkende ouderdom, dit wil sê, hulle is in die ouderdomsgroep van 15 tot 49 jaar oud.
Baie aktiviste wat veg vir mense met MIV, hou nie van die inisiatief nie, want hulle het gesê dat die kwotas benadeel is en dat MIV-positiewe mense nog meer gestigmatiseer kan word in die samelewing. Die wet is in elk geval nie deur parlementslede goedgekeur nie. Ek is verbaas oor so 'n illusie, omdat daar geen manier is om MIV-positiewe mense te diskrimineer en te stigmatiseer buite hierdie grens nie. lewe social, torna-se um peso para a família e sociedade equanto que, na contra-mão, cedendo estes direitos, todos tem a ganhar, inclusive o soropositivo que, quando pouco, quer Trabalhar.
Ek weet ook baie wat die vlag van welsyn en die maandelikse basiese mandjie verhoog; maar dit kan eenvoudig nie apareceere in besigheid lyne wat contratanto as wat hulle wil hê, is om te bly met die mond wyd oop, nie altyd so vol tande, en wag vir die dood te kom, om te bly! Maar laat ruimte vir diegene wat, net soos ek, net wil werk.
Regte van MIV-positiewe mense en vigs in die arbeidsmark
Arbeidswetgewing beskerm reeds MIV-positiewe werkers. Die wet bepaal, byvoorbeeld, die werkgewer kan nie, onder geen omstandighede, vereis dat 'n werknemer by die serologiese toets doen ten tyde van die werwing of as 'n voorwaarde vir voortgesette diens. Hierdie tipe gedrag vorm intimidasie en minagting teenoor die werker, en kan deur die wet gestraf word.
Nog 'n maatreël verseker dat die werker nie ontslaan kan word om MIV-positief te wees nie. Arbitrêre bedeling word verbied deur artikel 7 van die Federale Grondwet.
Wanneer 'n MIV-positiewe persoon in die arbeidsmark beskadig of gediskrimineer voel, moet hy of sy die wet gebruik om hul regte te verseker. Baie maatskappye is reeds vir morele skadevergoeding gedagvaar en moes afdankings van MIV-positiewe mense vir geregtigheid hersien.
Op 'n manier is dit reeds die eerste stap vir maatskappye om te verstaan ​​dat hulle nie besluite kan neem op grond van vooroordeel en gebrek aan kennis oor die siekte nie. Brasilië moet baie ontwikkel in die behandeling van minderheidsgroepe, en die samelewing moet deel wees van hierdie proses van evolusie.