Afrikaner op die operasietafel - Willie Jonker
Afrikaner op die operasietafel
Beeld, Briewekolom, 18 November 1990
En nou skyn bewaarheid te word wat soveel mense gevrees het sou gebeur, naamlik dat die Kerkeberaad by Rustenburg op 'n fiasko sou afstuur. Nie 'n kerklike soeke na vrede is op die besprekingstafel nie. Nee, dit is die Afrikaner wat op die operasietafel is.
Die raadsaal is in 'n operasiesaal omgeskep. Soos ons al daaraan gewoond geword het, word die Afrikaner van alle kante en hoeke bekyk, ontleed, ontman, ontsiel. Hoe het so 'n gedrogtelike wese tog ontstaan? Is dit skepping of evolusie?
Orgaan na orgaan word gesegmenteer en ontsmet. Gereinig word sekere dele weer teruggesit en vasgegom. En van die sondelose hulpartse gee hom die lewenskus en siedaar! Jonge, wat ben je een mooie aap, of iets in dier voege.
Die operasie is afgehandel. Nou eers die voorskrif vir genesing. Hiervoor stel die groot volksprofeet en siener 'n skuldbelydenis oor apartheid deur die pasiënt (lees Afrikaner) by Bloedrivier of die Voortrekkermonument voor, maar alleen voor die breedste verteenwoordiging moontlik van die swart gemeenskap. (Ek het nie geweet dat dit monumente ter ere van apartheid is nie. Het die apartheidswette dan al op 16 Desember 1838 bestaan? Ek twyfel.)
Vir ons Engelse landgenote (dié wat deur die Afrikaner besmet is), word die Vrouemonument as plek van belydenis aanbeveel. Om wat te bely? Sou dit skuld en aandadigheid aan die dood van 26 000 vroue en kinders wees? Seker nie, hulle was mos nie swart nie.
Vir die Afrikaner behoort die moorde by Dingaanstat en aan die Bloukransrivier, soos ook die ontydige dood van vroue en kinders in die konsentrasiekampe, tot die verlede. Die Afrikaner onthou nog, maar hy het lankal vergewe.
Wil ons geleerde heer en sy geesgenote nie ook 'n massa- saamtrek by die talle sokkerstadions aanbeveel nie – nou natuurlik vir die haas ontelbare swartes. Hulle hoef nie die moorde aan die Oosgrens of by Bloukrans of op Hlomo Amaboeta te bely nie, maar wat van 'n skuldbelydenis oor:
Die dood en verminking van onskuldige mense (ook vroue en kinders) met bomme op stasieperonne, in Kerkstraat, in afdelingswinkels, in Durban, op Krugersdorp en vele ander offerplekke?
Die wrede halssnoermoorde op onskuldige mense ("We want to make the death of a collaborator so grotesque that people will never think of it")
Verminking met kapmesse, byle, spiese, hamers, stomp voorwerpe, ensovoorts?
Die gedwonge drink van kookolie en wasmiddels wat die dood van onskuldige slagoffers wat moes werk en koop om hul gesinne te onderhou, veroorsaak?
Brandstigting en vernietiging van staatsgeboue en private woonhuise?
Werkloosheid weens sanksies, boikotte en wegbly-aksies?
Naakte vrees in die oë van duisende swartmans en vroue weens intimidasie?
Die opdwing van massagehoorsaamheid?
Die verkondiging van blatante leuens en halwe waarhede oor die Afrikaner, die Afrikaanse kerke en die veiligheidsmagte?
En ná die skuldbelydenisse val ons mekaar om die nek, wit en swart, en pas ons restitusie toe – gee terug wat ons gevat het van mekaar.
Ek sien al klaar die son in sy volle glorie opkom. Die eerste dag van die Duisendjarige Vrederyk breek aan!
Nog net een ding bly oor.
Die groot volksprofeet bely sy skuld aan selektiewe geregtigheid – vir hom is werkloosheid en wanvoeding en ondervoeding en siektes en dood van minder belang as die opheffing van sanksies, want dit sal die ANC verdeel.
Bid jou aan!
Skrywer Willie JonkerGepubliseer op 18 November 1990 21 November 2020 Kategorieë Koerantberigte Plaaslik, Rustenburg Kerkeberaad