soos in die weefsel, so ook in die graf deur Tertius Fourie | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: soos in die weefsel, so ook in die graf
Datum gepubliseer: 05 Aug 2013
Ek lief dit as die rooi semen suutjies teen jou wang afloop en gebede vir eers salig teen mure langs die rommelhope skree. Sy knyp my styf vas en dring die duiwel aan my op. Ek kyk vierkantig in twee oë met gloeiende kole vas. Verwittig tog die slagoffer dat marteling 'n blote inleiding tot die vooropgestelde intensies van die onweer is. Mense kom en gaan, maar steeds is daar nie genoeg dryfkrag agter die vuis wat jou tande 'n paar treë verder laat val nie. 'n Lugdraad buig om en ek dreig myself met dissiplinêre verhore. Snags is daar vele siele op die heuwel waar iemand wel 'n ringvinger prik om 'n enkele druppel bloed op die kelkblaar te giet. 'n Boomhuis op 'n houtkruis bied vir my ontvlugting van die talle kankers wat in my rigting aangestrompel kom.
'n Skerfie van 'n wynglas sny my een wenkbrou oop. Ek lag effens verleë en plaas 'n skeermeslem op my tong. Ek tel agteruit van ses tot nul en dan sluk ek.
"Welgeluksalig is die swart lotus met 'n naald deur sy kies en 'n oog wat doelloos op sy opgeswelde wang hang".
Die boomhuis begin brand. Die kruis word 'n vlammehel van ongehoorde dierlikes wat soos my ewebeeld 'n laaste paar lekkies aan die staaltand waag. Die hand van 'n gevalle god vee die geweste plat. Vanuit kerkers gil my geliefde. Sy konstrueer 'n Sodom met my pyn. Ek gaan sit eenkant teen 'n boom en huil vir vyf ure lank my oë uit.
"Daar is niks fout daarmee om te huil nie", sê ek vir haar. My hand rus saggies op hare.
"Ja, maar nie híér nie", snik sy.
'n Bomsirene loei in die vertes. Die skakels van geroeste kettings klink teen mekaar. Ek tel my goddelose swaar las met 'n sug op en strompel weg.