Katinka en Mathilda kom aangehardloop en vertel ’n bul het hulle gejaag. Later die oggend ontmoet ek die skuldige bees. Ek wou nie hulle bubble bars nie, maar voel tog ek moet die kans gebruik vir ’n belangrike lewensles.
Die mediese bedryf is een van die mees onetiese bedrywe in die wêreld. Jy kan skatryk word as jou kliënte desperaat is en hulle lewens aan ’n draadjie hang – en kan betaal vir jou hulp.
Net daar op my knieë begin ek wonder: Hoe sou die wêreld lyk as elke Christen die evangelie soos Moeder Teresa en hierdie nonne sou verstaan? Miskien was die idee nooit dat hulle hierdie wonderlike “wow-uitsonderings” van die Christenwêreld moes wees nie.
Ek is nie seker wat die antwoord is nie, maar ek dink dit sal baie help as ons kan leer om kerk te wees saam met dié wat MIV-positief is, die werkloses en die weeskinders – en nie net uitreik na hulle nie . . .
Marina is ’n fascinating hoof, baie dankie, sy is slimmer (het byvoorbeeld ’n PhD), werk harder, is meer selfbeheersd, het beter onderskeidingsvermoë, is mooier (rêrig!), is besonder well-spoken en kan dinge doen waarmee ek sukkel, soos uit haar kop uit reg spel (selfs in Engels sonder spell-check) en sy kan goed in ’n groep saamwerk.
Ek kan nou nie namens Paulus praat nie, maar ek vermoed dat, as hy met my vrou getroud was, hy anders oor die saak sou gevoel het. Dan was daar vandag vrouedominees in die Dopperkerk en was die pous dalk ’n vrou – al hou ek nogal van die een wat ons nou het.
Eers het ek die arme diertjies wat skynbaar nie op hulle eie kon loop nie en gedra moes word, jammer gekry. Maar toe merk ek op dat die meeste van hulle eintlik besonder gelukkig lyk – veral die skilpadjies het gelyk of hulle glimlag.
Nou die dag hoor ek hoe ’n boer vir sy plaaswerker sê: “As daar minder van julle was, het ek nou in ’n paradys gebly.” Kan ’n mens werklik betekenisvol leef op ’n kontinent as jy lief is vir die grond, maar nie vir die mense nie?
Uiteindelik is dit belangriker om te bid as om gebed te probeer verstaan en verduidelik. ’n Mens hoef nie ’n misterie uit te figure om dit te kan waardeer nie. Ons bid mos in elk geval nie omdat ons in gebed glo nie, maar omdat ons in God glo . . .
Die Fariseërs en ander godsdienstiges in Jesus se tyd kon God hanteer solank Hy iewers in die geskiedenis was, in ’n boek of in ’n tempelboks, op godsdienstige feesdae ... maar nie ’n God wat asemhaal en rondloop nie – veral op minder godsdienstige plekke – en allermins nie ’n kaal God aan ’n kruis nie.
Die teologie het deur die eeue ’n manier om vir die teoloog belangriker te word as mense. Dit is ironies, want Jesus het sy lewe gegee vir mense.
Empatie is ’n unieke vorm van geestelike bewustheid. Dit staan teenoor die ego, dit vra dat ek myself agterlaat, dat ek my eie belewenis verruil vir iemand anders s’n. Empatie is ’n bril van liefde waarsonder ons blind is vir God se teenwoordigheid in ons eie tyd . . .
Iemand het eenkeer gesê: “Ek sal wees soos ’n rubberbal, hoe harder die lewe my gooi, hoe hoër sal ek hop!” Soos ’n lig wat al helderder skyn soos dit al donkerder word.
Hierdie gesindheid het ons vandag in Suid-Afrika nodiger as geld, gemak, alarmstelsels en vurkieheinings. Niks is gevaarliker as die goed wat in ons eie koppe aangaan nie.
Jesus het nie gekom om ons in te perk nie, maar te bevry. Nie om ons te beskerm teen die wêreld nie, maar juis om ons in die wêreld in te stuur. Die wêreld is so min die vyand van die kerk as wat die see die vyand is van vissermanne.
Seks is lekker en seks is nodig, maar seks is ook gevaarlik. Hormone wen dikwels in die geveg teen breinselle. Dink maar aan die hottentots-gotmannetjie wat met ’n gogga-glimlag sy vrou gryp, al weet hy sy gaan na die daad letterlik sy kop afbyt en hom opvreet (what a way to go!).
Van die base op die plase tot die direkteure van maatskappye, van kerkleiers tot regeringsamptenare ... ons wêreld het leiers nodig wat die voorbeeld van Jesus volg.
Die drome hierbo is van die rustiger drome wat ek as laerskoolseun gedroom het. Van die ander is so rof dat hulle vir ewig geheim sal moet bly – al het ek destyds met my hele wese gewens hulle word eendag waar.
God se mense het regdeur die geskiedenis juis hulle merk in die donkerste tye gemaak. Die moeilikheid het hulle gemaak wie hulle was. Dink jou in: ’n Moses sonder ’n woestyn, ’n Dawid sonder ’n Goliat, ’n Daniël sonder ’n leeukuil of Stefanus sonder klippe (Jesus sonder ’n kruis).
As jy dan iets wil sít en doen, bid eerder. Onthou net, gebed is nie in die eerste plek ’n poging om God se wil te verander nie, maar om sy wil te leer ken. Dit is ’n manier om aan te meld vir diens. Opregte gebed mobiliseer die een wat bid . . .