Des J – Baptistekerk Kemptonpark
Die voorbeeldige Christen
On Desember 31, 2015 Januarie 3, 2016 By baptistekerkkemptonparkIn Christelike lewe
Ken jy Christene van wie jy dink: ‘Ek wil soos hulle wees’? Ek het dié week met ‘n vriend gepraat wat my van so iemand vertel het. Die man is 83 jaar oud. My vriend sê: ‘Ons verskil oor baie dinge, maar ek sit hom agterna en wil graag ‘n vriendkap met hom hê. Hy is só ‘n Godvresende man. Ek wil by hom leer.’ Wat my vriend gesê het is presies wat 1 Korintiërs 16:15-24 sê ons moet doen.
Sy diensbaarheid (v.15-18)
In 1641 het Richard Baxter die leraar geword van ‘n kerk in Kidderminster, Engeland. Die dorp was goddeloos toe hy daar aankom. Oor ‘n tydperk van 17 jaar het hy twee dae per week van huis tot huis gegaan, en elke gesin vir ‘n uur lank Bybel-vrae en antwoorde geleer (die kategisme).
Die kerk het so gegroei dat hulle vyf gallerye moes aanbou. Toe Baxter uit Kidderminster weg is, was daar uit 800 gesinne skaars een wat nié huisgodsdiens gehou het nie. Uit die 600 mense wat in sy tyd lidmate geword het, het hy gesê daar was maar ‘n dosyn oor wie se opregtheid hy getwyfel het. Net soos die mense in v.15-18, was Baxter se lewe ‘n voorbeeld van Christelike diensbaarheid.
Paulus het gesê die Korintiërs moet onderdanig wees en respek hê vir sy diensbare medewerkers (v.15-16). Die kerk het geweet dat Stefanas en sy huisgesin die eerste bekeerlinge in die Achaje-provinsie was (v.15, 1:16). Die Korintiërs moes hom en sy gesin respekteer en nie verag nie. Hierdie gesin het hulleself hart en siel daaraan gewy om die heiliges in Jerusalem en Korinte te dien (v.15, 1-2). Hulle het nie hulle eie eer of ‘n leiersposisie gesoek nie, maar wou eenvoudig diensbaar wees. Hulle het waarlik in liefde gedien (v.14). Die gemeente moes mense eer wat só gedien het en hard gewerk het tot op die punt van uitputting (v.16, Gk. kopiaō). Paulus wou nie hê die Korintiërs moes ‘n ophef maak van predikers soos hy of Apollos nie (hfst.1), maar hulle moes almal eer wat getrou gedien het (v.16).
Paulus was baie bly oor die koms van Stefanas, Fortunatus, en Achaicus (v.17). Hierdie broers het seker gekom om gemeentenuus met hom te deel, en het heel moontlik die brief van 7:1 aan hom afgelewer. Dit blyk dat hulle ook uit liefde gekom het om hom te bemoedig. Hierdie broers se besoek het opgemaak vir die Korintiërs se afwesigheid – hulle het die hele kerk verteenwoordig (v.17, Filippense 2:30, Filemon 13). Hulle besoek, geestelike gemeenskap, gemeente nuus het vir Paulus verfris soos koue water op ‘n bloedige dag (v.18, Romeine 15:32, Filemon 7, 20, Spreuke 25:25, 2 Korintiërs 7:13). Hierdie broers se getroue diens het ook die Korintiër-Christene verfris (v.15, 18).
Hierdie is die tipe mense vir wie ons erkenning moet gee (v.18, Filippense 2:29). Gee erkenning deur hulle finansieel te vergoed, geskenke vir hulle te gee, briewe van bemoediging te skryf, of deur net dankie te sê.
Wees diensbaar. Voordat jy ander reg kan dien moet jy jouself verloën en Jesus volg (v.15). Jesus het gesê: “elkeen wat onder julle groot wil word, moet julle dienaar wees. En elkeen wat onder julle die eerste wil word, moet julle dienskneg wees” (Matteus 20:26-27). Die ongelowige wil gedien word: “Julle weet dat die owerstes van die nasies oor hulle heers en die groot manne oor hulle gesag uitoefen” (Matteus 20:25). Die ongelowige wat wel dien, doen dit nie vir God nie, maar uit vrees vir straf of uit ‘n begeerte om gesien te word. Hoe kan ‘n mens reg dien?
 Dien met ‘n gewillige hart, en nie om erken te word nie (natuurlik moet ons dié wat reg dien erken, maar om erken te word moenie jou motief wees nie).
 Wees bereid om hard te werk, want om met mense te werk is uitputtend (v.15).
 Dien met blydskap. Dink aan God se vreugde en ander se voordeel eerder as aan jou eie (v.15-18). As jy so dien sal jy outomaties self bevoordeel word en bly wees. Jou vreugde lê in God se vreugde en ander s’n.
 Moenie dink dit is net die ouderlinge se werk om te dien nie. Hoe sal jý dien in 2016? Wat doen jy goed en geniet jy om te doen? Waarvan sê ander: ‘Jy doen dit goed?’ Gebed vir ander? Finansiële bydraes? Sang en musiek? Rekenaars? Klank? Behulpsaamheid? Skryf? Versorging van siekes? Organisering? Kuns? Kinders of babas oppas? Mense vriendelik groet? Administrasie? Leierskap? Kook? D.I.Y.? Armsorg? Sendelinge ondersteun en bemoedig? Evangelisasie? Berading? Enigiets anders?
Gebruik jou gawe om te dien. Moet ook nie vergeet om dankie te sê vir die mense wat so dien nie. Hoekom moet jy diensbaar wees? Want Jesus is so: “die Seun van die mens [het] nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien en sy lewe te gee as ‘n losprys vir baie.” (Matteus 20:28). Wees soos Hy: “Hy wat sê dat hy in Hom bly, behoort self ook so te wandel soos Hy gewandel het.” (1 Johannes 2:6).
Sy vriendelikheid (v.19-21)
In 2016 groet ons mekaar so in die straat: ‘Goeie dag. Hoe gaan dit? Goed dankie. Dis goed om jou weer te sien. Sê groete by die huis.’ In die eerste eeu het Christene mekaar so gegroet: ‘Hoe gaan dit? Hoe gaan dit met die situasie by die werk? Is jou oom gesond? En sy vrou? Wat het toe met jou seun se siekte gebeur – ek bid nog gereeld daarvoor. Wanneer laas het jy gehoor van jou pa in Spanje? Vir hoe lank is julle in die stad? Kom bly sommer vir die week by ons.’ Die lys van groete in Paulus se briewe is dus meer as net ‘n formaliteit. Dit is ‘n egte belangstelling in ander mense se lewens.
Paulus het die Korintiërs bemoedig deur te sê die kerke in Asië sê groete (v.19). Dit moes ‘n groot troos gewees het in ‘n wêreld met min gelowiges. Die Korintiërs het waarskynlik die Christene in hierdie kerke geken (net soos wat ons Baptiste uit ander gemeentes ken).
Aquila en Prisca (Priscilla) uit die kerk in Efese, asook die kerk wat in hulle huis byeengekom het, het hartlike groete gesê in die Here (v.19). Die Korintiërs het hierdie twee mense geken as gawe Christene wat vir Paulus in Korinte gehuisves het. Hulle het intussen Efese toe getrek en hulle huis vir gemeentelike samekomste oopgestel (v.19, Handelinge 18:1-3, 18-19, Romeine 16:5). Paulus sê nie net: ‘Erken goeie dienaars nie,’ (v.18), maar hy doen dit self (v.19).
Al die broers wat saam met Paulus was het ook groete laat weet (v.20). Hy het gevra hulle moet dieselfde doen en mekaar met ‘n heilige soen groet (v.20). Ons weet natuurlik dat hierdie die Midde-Oosterse soen op beide wange was: mans het mans gesoen, en vroue het vroue gesoen. Paulus praat van ‘n heilige soen om te wys dit is nie immoreel nie. Hierdie vriendelike manier van groet sou die eenheid in die gemeente versterk (1:10-12). Paulus het die voorbeeld gestel en self die gemeente gegroet (v.21). ‘n Sekretaris het die brief namens hom geskryf (Romeine 16:22). Hy het die slot met sy eie hand geskryf (v.21, 2 Tessalonisense 3:17). Dit sou wys dat die brief regtig van hom af kom, maar dit sou ook wys dat die brief persoonlik is.
Wees vriendelik met mekaar en stel belang in mekaar se lewens. Pasop dat die wêreld se individualisme jou nie intrek, sodat jy van ander vergeet nie. Pasop ook dat jy nie so besig is, dat jy nie tyd het vir ander nie.
Moet mekaar nie net oppervlakkig groet nie, maar stel belang in ander se lewens. Vra oor hulle welvaart en geestelike welstand. Vra of jy vir iets kan bid en wees sensitief vir ander se pyn en lyding. Bel die persoon as jy sien hy of sy lyk af. Gaan kuier by die persoon. Wees egter versigtig dat jy nie skinder nie. Pasop ook dat jy nie op hierdie manier ‘n emosionele band vorm met iemand van die teenoorgestelde geslag nie. Moet ook nie ander se geheime uitlap nie (behalwe as dit ‘n Matteus 18:16-17 geval is). As jy mense se geheime uitlap sal hulle nie weer met jou praat nie, en verbrou jy ook die kans om vriende te wees.
Groet ander hartlik by die kerk. Wees bly om mekaar te sien. Moenie net strak groet en gou gaan sit nie. Gebruik die kans om mekaar te leer ken as ons na die diens tee drink, of as daar gemeente etes is. Leer mekaar ken by Bybelstudies, die beradingklas, ens. Stel belang in mekaar, sodat jy meer effektief kan bid en bedien.
Sy liefde (v.22-24)
‘n Bietjie meer as ‘n jaar gelede het ek ‘n oom ontmoet wat boemelaars in sy huis inneem en vir hulle sorg. As ek hom bel en vra hoe dit gaan, praat hy altyd met opregte erns oor hoe goed die Here is. ‘n Tyd terug het ek hom gebel vir raad oor iemand wat my skade aangedoen het. Hy het sê: ‘Gee hom nog ‘n kans.’ Hy het toe met trane vir die persoon se redding gebid.
Hy het my vertel hoe hy goed was vir ‘n boemelaar en vir hom gesorg het. Daarna het die ou leuens oor hom versprei en sy reputasie beskadig. Hierdie man is soos Jesus, en het besluit hy gaan die persoon vergewe en weer in sy huis inneem en vir hom sorg. Sy lewe is vir my ‘n voorbeeld van iemand wat Jesus en ander diep liefhet soos Paulus. Hy is ‘n voorbeeld van iemand wat erns maak met Lukas 10:27: “Jy moet die Here jou God liefhê uit jou hele hart en uit jou hele siel en uit jou hele krag en uit jou hele verstand; en jou naaste soos jouself.”
Paulus wou hê die Korintiërs moet die Here Jesus liefhê (v.22). Iemand wat Hom nie liefhet nie, sal vervloek wees in die hel as Jesus weer kom (v.22). Hoe kan jy Hom nie liefhê as Hy sy lewe en alles vir jou gegee het? Paulus was lief vir Jesus en kon nie wag om Hom te sien nie (v.22). Hy het dus gevra dat Jesus gou moes kom (v.22). Tot dan het hy gebid dat Jesus se genade by die Korintiërs sou wees, sodat hulle die brief kon gehoorsaam en reg lewe (v.23). Paulus het hulle van sy liefde verseker, al moes hy hard met hulle praat in die brief (v.24).
Let op dat hy vir almal lief was – ook dié wat vir hom probleme gegee het, asook hulle wat vir Apollos en Petrus bo hom verkies het (v.24, 1:12). Paulus se liefde vir hulle was in Christus: dit het gevloei uit Jesus se liefde vir hom en sy liefde vir Jesus (v.24, 22, 1 Johannes 4:19). Vir Paulus was Jesus alles. Leon Morris sê: ‘Paul’s last word to the Corinthians is Jesus.’ Paulus sluit dan die brief af met ‘Amen’ (v.24). Laat dit so wees.
Soos Paulus moet ons lief wees vir God en ons naaste. Hoe doen jy dit? Begin by God. Hy is liefde (1 Johannes 4:8). Alle liefde begin by Hom. Dink diep na oor sy Persoon en karakter (bv. Psalm 139, Jesaja 40). Dink diep na oor hoe Hy sy liefde vir jou gewys het in die kruis (Johannes 3:16). Dink na oor die hemel as ‘n wêreld van liefde (Openbaring 21-22).
God se liefde vir jou is soos die son wat in ‘n spieël skyn, sodat jou liefde vir Hom helder terug skyn. Sy liefde vir jou sal maak dat jy begeer om naby Hom te wees, net soos verliefdes mekaar se teenwoordigheid geniet. Deur sy Gees sal Hy by en in jou wees (Johannes 14:23). As jy vol is van die Gees, sal Hy maak dat jy God meer en meer liefhet (Galasiërs 5:22).
Jy sal sonde wíl los en niks wil doen wat Hom bedroef nie. Jy sal Hom in alles wil gehoorsaam (Johannes 14:15). Jou liefde vir Hom sal soos ‘n fontein in jou hart oorloop in strome van liefde vir jou naaste. Jy sal jou naaste net wil goed doen (13:4-7, Romeine 13:8-10).
Hoekom moet jy so liefhê? God het jou hiervoor geskep. Soos wat ‘n vis in die see lewe en voëls in die lug, moet God se liefde die atmosfeer wees waarin jy lewe. Jou grootste vreugde lê hierin. ‘What should delight the smell, but odours? or the appetite, but its delicious food? or the eye, but light, and what it showeth? and the ear, but harmony? And what should delight the soul, but God?’ (Richard Baxter).
Jesus het nie sy lewe gegee vir die duiwel nie, maar vir sondaars. As jy Hom nie liefhet nie, is jy erger as die duiwel.
Alta is ‘n enkel ma met twee dogters in die laerskool. Sy het alewig mans wat by haar huis oorslaap. Sy drink, gebruik dwelms, vloek, skinder, jok, en steel. Na ‘n paar jaar begin beide dogters hulle ma se voorbeeld volg. Toe sy met hulle baklei, het hulle gesê: ‘Maar ma doen dit.’
Sal jy wil hê jou kinders en ander gelowiges moet die voorbeeld van jou lewe volg? Is jou lewe ‘n illustrasie van wat dit beteken om ‘n voorbeeldige Christen te wees? Indien nie, kan God dit verander net soos wat Hy Paulus se lewe verander het: 2016 hoef mos nie dieselfde te wees as 2015 nie.
 Joel Beeke, Randall Pederson, Meet the Puritans, pp.62-64
 Tyndale New Testament Commentaries: 1 Corinthians, p.244
 The Practical Works of Richard Baxter, vol.1: A Christian Directory, p.124
Tiaan se baas gaan vir ses maande oorsee. Hy gee vir Tiaan R1 miljoen om die plaas se water en ligte te betaal, chloor en suur te koop vir die swembad, perdekos te koop, die plaaswerkers te betaal, gif te koop vir die mielies, en diesel vir die trekkers. Tiaan voel ryk met R1 miljoen in sy kluis. Die waarheid is dat hy net ‘n rentmeester is wat iemand anders se geld moet bestuur.
So ook is jy net ‘n rentmeester van die tyd, geld, huis, en verhoudings wat God aan jou toevertrou het. In 1 Korintiërs 16:1-12 het ons ‘n voorbeeld van hoe om hierdie dinge goed en tot eer van God te bestuur.
Toe ek in Nelspruit gebly het, moes ek eenkeer tandarts toe gaan. Hy het in ‘n kwaai stem vir my gesê: ‘Julle jong mense is penny wise, pound foolish.’ Sy bedoeling was: julle spaar baie sente deur nie gereeld die tandarts te besoek nie, en as jy dan móét gaan, kos dit hope meer sente as wat jy gespaar het.
Ook in die geestelike realm kan ons so wees: ons het baie skatte op die aarde, maar niks in die hemel nie. As jy regtig ‘n goeie rentmeester van God se geld wil wees, moet jy nie net hier-en-nou slim werk nie. Gebruik ook jou geld om vir jou skatte weg te lê in die hemel. Hoe doen jy dit? Dra by op die regte plek en op die regte manier. Paulus wys vir ons hoe in v.1-4.
Die Korintiërs het vir Paulus ‘n brief geskryf (7:1, 25, 8:1, 12:1). Hulle het onder andere gevra oor die finansiële bydae vir die arm gelowiges in Jerusalem (v.1). In 2 Korintiërs 8-9 het Paulus weer hieroor geskryf. Die Christene in Jerusalem was arm omdat hulle hul huise verkoop het, verstrooi is deur die vervolging, en ‘n kwaai hongersnood moes deurmaak (Handelinge 4:34, 8:1, 11:28). Paulus het ‘n bydae gevra van die kerke in die Galasië, Macedonië en Achaje provinsies. Indien nodig, sou hy self saam met die afgevaardigdes gereis het om die geld af te lewer (v.4).
Wees ‘n goeie rentmeester van God se geld. Sorg vir jou gesin, en moenie geld mors, jaag, daaroor stres, of lui wees nie. Ek wil egter op een area fokus: jou bydrae vir die Here se werk. In v.2-3 gee Paulus vyf tydlose lesse hieroor.
 Gee elke Sondag as die gelowiges byeenkom (v.2). As jy op dié manier gee, is dit nie onder die emosionele druk van die situasie nie. Ook bly jy in ‘n goeie gewoonte om te gee. Om weekliks by te dra is slim, omdat jy nie op een slag baie hoef uit te gee nie (volgens 2 Kor.8:10 het die Korintiërs vir ‘n hele jaar lank gespaar). As jy weekliks bydra, leer jy om gereeld te gee, en nie net as jy ‘gelei’ of lus voel nie (2 Korintiërs 9:7).
 Almal moet iets gee (v.2). Ja, ons verwag nie dat arm mense moet gee nie. Tog sal selfs die arm persoon wat vir God en sy naaste lief is, wil gee (1 Johannes 3:16-18, 2 Korintiërs 8:1-5).
 Gee vrywillig volgens jou salaris en nie volgens ‘n tiende wet nie (v.2). God dwing of boelie jou nie om te gee nie. Ons kerk se leiers kollekteer nie by mense se huise nie. Ons kyk nie wie gee wat nie. Party mense gee R20; ander gee R10 000. Die vrywillige bydrae impliseer ons gee nie net as ons iets kan terugkry nie (bv. ‘n jaffel, vetkoek, koeksister, kerrie en rys, of pannekoek by ‘n basaar). Nêrens in die Nuwe Testament het kerke basaars gehou om geld in te samel nie. Die kerk het nie op ongelowiges gesteun om kos te koop by ‘n basaar, net omdat die gelowiges traag was om by te dra nie.
 Gee vir ‘n spesifieke doel (Romeine 15:26). Ons finansiële state wys hoe en waarvoor die geld gebruik word: salarisse, ondersteuning van sendelinge, armsorg, admininistrasie, die instandhouding van geboue. As ons nie ‘n spesifieke doel het waarvoor ons gee nie, moet ons nie ‘n offergawe opneem nie. Paulus self het gesê daar moenie ‘n insameling wees as hy kom nie (v.2).
 Wees betroubaar as jy met geld werk (v.3, 1 Timoteus 3:8). Paulus het gesê dat die Korintiërs mense moet afvaardig om die geld Jerusalem toe te vat. Dit het hy gedoen om hulle te verseker dat hy nie die geld vir homself vat nie – hulle kan hom vertrou. Hy wou hulle aanbeveling op skrif hê, sodat niemand later kon sê Paulus het sy vriende gekies, sodat hy van die geld kon kry nie (v.3).
Mense wat die offergawe opneem, die geld tel en bank, die boeke of internet betalings doen, moenie geldgierig wees nie. Die gemeente moet ‘n geruste hart hê oor dié wat die geld werk. Paulus self wou “voorkom dat iemand ons sou belaster in verband met hierdie groot bydrae wat deur ons berei word. Want ons bedink wat goed is nie alleen voor die Here nie, maar ook voor die mense.” (2 Korintiërs 8:20-21).
‘n Paar maande gelede het iemand ‘n Whatsapp gestuur met ‘n aanhaling van John Piper: ‘Een van die grootste voordele van Facebook en Twitter, is om op laaste Dag te bewys dat mense nie biddeloos was weens ‘n gebrek aan tyd nie.’ Tyd is soos ‘n kosbare diamant wat ons moet oppas. Paulus se lewe in v.5-9 is ‘n goeie voorbeeld van iemand wat die tyd uitgekoop het.
Toe Paulus hierdie brief geskryf het, was hy in Efese (v.8). Hy kon direk oor die see gevaar het Korinte toe. Hy wou egter in ‘n hoefystervorm oor die land reis. Hy wou deur Macedonië (Griekeland se noord-provinsie) reis om ‘n bydrae te kry in Tessalonika, Berea, en Filippi (v.5). Daarna sou hy na Griekeland se suid-provinsie reis (Achaje) om die Korintiërs te sien (v.5).
Net soos met die geld (v.1-4), wou hy sy tyd goed spandeer. As dit God se wil was, sou hy die winter by hulle deurbring (v.6-7, Jakobus 4:15). Hy wou die geld by hulle kry, hulle opbou, geestelike gemeenskap hou, beskikbaar wees ná die harde brief wat hulle van hom ontvang het, wag totdat die winter reënseisoen en storms op see verby was (v.6-7, Handelinge 20:1-3). Dit lyk ook of hy sy Romeine-brief gedurende hierdie tyd geskryf het (Romeine 16:1, 23).
Paulus het gevra dat hulle hom op sy reis moes aanhelp – moontlik om ‘n skip te reël of reisgenote uit die gemeente met hom saam te stuur (v.6). Waarheen was hy oppad? Dalk Jerusalem toe (v.3-4). Hy was onseker hoe die Here hom sou lei (v.6-7, vgl. Handelinge 20:3). Paulus kon nie dadelik kom nie, maar sou tot en met Pinkster (einde Mei) in Efese bly (v.8). Wou hy nog Jode bereik voordat hulle Jerusalem toe sou reis vir Pinkster? Paulus het ‘n oop deur vir die evangelie gehad (v.9): mense het luister en tot bekering gekom (Handelinge 14:27, 19:11, 20, Openbaring 3:8). Paulus wou die kans gebruik voordat die deur toeklap (v.9, Handelinge 19:23).
Koop die tyd uit. Gebruik heel eerste jou tyd om gereed te kry vir die ewigheid: “So lank as julle die lig het, glo in die lig, sodat julle kinders van die lig kan word.” (Johannes 12:36). Tyd is ‘n klein skanier waaraan die groot swaar deur van die ewigheid hang. Ons gee 13 jaar aan skool, 4 jaar aan universiteit, 35 om voor te berei vir aftrede. Hoeveel tyd gee jy om jouself voor te berei vir die ewigheid?
Moenie jou kanse mors nie – veral nie as God naby jou is nie. “Soek die HERE terwyl Hy nog te vinde is; roep Hom aan terwyl Hy naby is.” (Jesaja 55:6). “Kyk, nou is dit die tyd van die welbehae; kyk, nou is die dag van heil.” (2 Korintiërs 6:2). “Vandag as julle sy stem hoor, verhard julle harte nie.” (Hebreërs 4:7).
Dink daaraan hoe mense op hulle sterfbeddens wens vir nóg tyd; hoe mense in die hel wens hulle het die tyd beter gebruik. Het jy jare van jou lewe gemors? Stel dit dadelik reg: “Ek het my gehaas, en nie getalm nie, om u gebooie te onderhou.” (Psalm 119:60). Moenie dink jy kan dit later regstel nie. Hoe weet jy daar sal ‘n later wees? “Beroem jou nie op die dag van môre nie, want jy weet nie wat die dag sal bring nie.” (Spreuke 27:1).
Wees veral versigtig vir die dinge wat jou tyd mors.
Sonde en Satan. Ons moet die tyd uitkoop, juis omdat die dae boos is (Efesiërs 5:16). As jy jou tyd mors en leeglê, sal die vyand vir jou iets vind om te doen.
Die dryf en begeerte na wêreldse dinge. Onthou dat die wêreld en alles daarin verbygaan (1 Johannes 2:16-17).
Luiheid. Moenie ledig rondsit nie.
Mense wat wil nonsens praat. Mense wat nie vorentoe beweeg nie, al spandeer jy ure aan hulle.
Dinge wat dringend is, maar nie noodwendig belangrik nie.
Verslawing aan tegnologie. Mense mors ure op die internet; op YouTube. Jy spring van een ‘link’ na die volgende. Ons mors ure op Facebook en Whatsapp. Voordat jy sien is 2 of 3 ure weg. TV steel ook tyd. Soms is daar niks op nie, maar ons spring deur die kanale. Playstation en X-Box kan ook ‘n hele of ‘n halwe dag steel – pasop.
Onthou: jy kan nie verlore tyd herwin soos wat jy verlore geld herwin nie.
Ek het onlangs met ‘n vriend gepraat wat skuldig voel oor hulle nuwe huis met ‘n mooi tuin, baie kamers met dakwaaiers, ens. Dit is onnodig dat hy skuldig voel. Volgens Filippense 4:11-13 kon Paulus teëspoed en voorspoed verduur deur Christus wat vir hom krag gee. Hy kon teëspoed verduur sonder om te kla of angstig te wees. Hy kon voorspoed geniet sonder om hoogmoedig te wees of af te dwaal.
Ek ken ‘n Christen man wat opsetlik ‘n groot huis gesoek het, omdat hy gasvry wou wees: ‘n groot sitkamer vir Bybelstudies, ‘n studeer kamer vir berading, kamers om weeskinders in te neem, ‘n groot onthaal area om vir 70 tot 80 gaste kos te gee, genoeg kamers omdat daar gedurig mense by hom oorgebly het. Paulus self het ‘n huis gehuur en vriende gehuisves (vgl. Handelinge 28:30). Nou het hy gevra dat die Korintiërs dieselfde moes doen vir Timoteus (v.10-11).
Paulus het solank vir Erastus en Timoteus vooruit gestuur om die kollekte af te haal (v.10, Handelinge 19:21-22). Timoteus het moontlik ook 1 Korintiërs vir die gemeente afgelewer. Paulus wou hê die Korintiërs moes vir senuweeagtige Timoteus gerusstel (v.10, 2 Timoteus 1:7). Hulle moes nie op hom neersien omdat hy jonk is nie (v.11, 1 Timoteus 4:12). Hulle moes hom nie moedeloos maak met hulle sonde nie. Hulle moes hom nie aanvat oor die harde woorde in Paulus se brief nie. Hulle moes respek vir hom hê: nie vir sy ouderdom nie, maar vir sy posisie (v.10, 1 Tessalonisense 5:11-12, 3:2, Hebreërs 13:7, 17, Filippense 2:20-22). Hulle moes nie só optree dat hy wou vlug nie, maar moes hom in vrede aanhelp op sy reis (v.11, 6). Paulus het hom terug verwag saam met die broers (v.11). Die ‘broers’ van wie Paulus hier praat, verwys moontlik na broers uit Korinte wat die kerk se antwoord op sý brief (1 Korintiërs) moes bring.
Gebruik jou huis en bronne om gasvry wees. Hoe doen jy dit?
 Gee jouself voordat jy jou huis of kos gee. Laat jou gaste gemaklik en tuis voel (v.10). Hulle moenie voel hulle is in die pad van jou besige skedule nie. Jy moet gasvry wees sonder om daaroor te kla (1 Petrus 4:9). Moet daarom nie gedurig onder jou gaste se voete skoonmaak, skottelgoed gaan was, e-posse antwoord, in die garage werk, dorp toe ry om goed te koop, op jou selfoon wees, stry en baklei, in jou kantoor sit, alleen staan en kook terwyl jou gaste sit en wag nie.
 Maak jou huis kinder-vriendelik voordat jou gaste opdaag. Kry vir die kinders iets om te doen; wees gaaf met hulle. Mense voel maklik onwelkom as dit lyk asof hulle kinders vir jou ‘n las is.
 Wees gereed vir gaste op kort kennisgewing.
 Vra vir jou gaste of hulle vir iets allergies is; of daar iets is wat hulle nie eet nie.
 Kom in ‘n gewoonte om saam met jou gaste te bid voordat hulle ry.
 Ken die verskil tussen gasvryheid en vermaaklikheid. Jy hoef nie ryk te wees om gasvry te wees nie. Gee vir jou gaste tee sonder koekies, sop en brood sonder nagereg. Gee jou tyd en aandag vir hulle. Gesels met hulle. Mense gee nie om vir groente as hulle lekker gekuier het nie. ‘n Bord sop met liefde is beter as ‘n pot beesstert waar daar ‘n dik en ongemaklike atmosfeer is. “Liewer ‘n porsie groente waar liefde by is, as ‘n vetgevoerde bees en haat daarby.” (Spreuke 15:17). “Beter is ‘n stuk droë brood en rus daarby as ‘n huis vol offermaaltye met getwis.” (Spreuke 17:1).
Hoekom moet ons gasvry wees? As ons gasvry is teenoor ander gelowiges, is ons gasvry teenoor die Here (Matteus 25:35, 40).
Tydens ons onlangse vakansie het ons by vriende gebly. My vriend het elke aand 6 of 7 oproepe gemaak om te hoor hoe dit gaan met predikante, ouderlinge, lidmate, en besoekers wat ‘n belang het in die gemeente. Ek het hom daaroor gevra. Hy het gesê dat geld nie die verhoudings wat hy só bou, kan koop nie. Dit is die punt van v.12. Ek staan beskaam deur sy voorbeeld.
In hulle brief aan Paulus het die Korintiërs gevra na die populêre Apollos (v.12, 1:12, Handelinge 18:27-28). Paulus was nederig, en het nie ‘n probleem gehad dat hulle Apollos bo hom verkies nie. Hy het vir Apollos aangemoedig om saam met die broers Korinte toe te gaan (v.12). Apollos wou nie dadelik gaan nie (v.12). Dalk was dit om sy vrienskap met Paulus te bewaar, of om te keer dat die Korintiërs hom verafgod (1:12). Dalk het hy ander take gehad om af te handel, of dalk het hy te min reisgeld gehad.
Bou aan jou verhouding met jou naaste, en pas dit op.
 Moenie ten koste van jou gesin verhoudings bou met ander nie. Spandeer tyd met jou gesin. Sit saam om die tafel en eet; moenie voor die TV sit nie.
 Bou vriendskappe in die kerk. Probeer om nie ‘n minuut voor die diens in te kom, en dadelik weer te ry as die kerk uitkom nie. Drink saam tee en kuier saam. Skakel in by ‘n Bybelstudie groep. Bel mekaar en kuier by mekaar se huise. Moenie dat preke op TV, die radio, die internet, of e-kerk die erediens of geestelike gemeenskap vervang nie.
 Moenie te veel maak van oppervlakkige Facebook vriendskappe, waar mense like druk as jy verjaar nie.
 Pasop vir selfone! Het jy al gesien hoe mense by mekaar kuier, maar almal sit op hulle fone en kuier met ander?
Om vriende te wen en vriendskappe te koester moet jy ander bo jouself stel (soos Paulus in v.12). God wil hê ons moet goeie vriende hê. Dit is immers nie goed dat die mens alleen is nie (Genesis 2:18).
Wat het toe met Tiaan gebeur? Na ses maande was die baas terug van sy oorsese reis. Hy het die Maandag by die plaas aangekom, en dadelik gaan kyk na die toestand van sy plaaswerkers, perde, mielies, trekkers, en die swembad. Hy het strokies gevra vir die water en ligte, salarisse, kos, gif, diesel, chloor en suur. Alles was in orde. Tiaan was betroubaar en het hom goed van sy taak gekwyt. Die baas het die plaas en alles daarop aan Tiaan bemaak. Ja, hy het dit vir hom gegee!
Wat sal jou Meester doen en sê oor hoe jy die tyd, geld, huise, besittings, en mense gebruik het wat Hy aan jou toevertrou het?
 Vry vertaal. Bron onbekend.
 Van die idees in my toepassing het ek gekry uit Jonathan Edwards, Works: vol.2, pp.233-236
On Desember 20, 2015 By baptistekerkkemptonparkIn Bybel,Gebed,God
In 1986 het John Piper sy baanbreker boek, Desiring God geskryf. Persoonlik het die boek baie vir my beteken. Een Amerikaanse teoloog, outeur, en prediker sê: ‘I’ve often said to people, “If I were on a desert island and could have only three books, in addition to the Bible, I’d choose Desiring God and The Pleasures of God by John Piper.”’ Piper se tema – ‘n begeerte na God – is iets wat duidelik in Eksodus 33 geïllustreer word.
On Desember 20, 2015 Desember 20, 2015 By baptistekerkkemptonparkIn God,Jesus,Kersfees
Deïste glo God is soos ‘n groot Horlosiemaker wat die wêreld geskep het, en Homself onttrek het sodat die ‘horlosie’ self pap loop. Volgens hulle is Hy nie aktief in die skepping nie, maar het Hy alles oorgegee aan toeval, evolusie, en die natuurwette. God is verhewe (transendent), maar nie betrokke nie.
Panteïste (bv. Hindoes) glo God is in alles. Daarom is dit nie verkeerd om ‘n boom, ‘n koei, of die maan te aanbid nie. God is betrokke (immanent), maar nie verhewe nie.
Volgens Lukas 2:8-20 is God verhewe en betrokke. Hy is God in die krip.
Die engele (v.8-14)
Voor die era van telefone en rekenaars, moes jy vir weke of maande wag om van jou geliefdes te hoor. Vandag kan ons bel, sms, Whatsapp, Facebook, of hulle gesigte op Skype sien. Tegnologie het geliefdes wat ver weg is naby gebring. Tog is hulle nie regtig by jou nie. Hulle is nogsteeds ver weg.
Met God is dit anders. Hy stuur nie maar net ‘n brief, of praat op ‘n afstand nie. Hy kom aarde toe, word mens, en woon onder ons. Dit is die punt van v.8-14.
Die onbelangrike herders het skape opgepas in ‘n veld buite Betlehem (v.8). Hulle het gewaak oor die skape wat bedoel was vir die tempel offers. Die verhewe God het deur ‘n engel tot die nederige herders neergedaal (1:52, Jesaja 57:15, Psalm 138:6). Die Goeie Nuus van die lig vir die wêreld het gekom in ‘n donker nag (v.8, Johannes 1:5). Die engel het uit die hemel gekom. God se shekinah heerlikheid (soos dit genoem is) het geskyn soos wat dit tevore in die wolkkolom en tabernakel geskyn het (v.9). By Jesus geboorte het ‘n lig in die nag geskyn. By sy dood was dit donker in die middag.
Toe die herders God se heerlikheid sien, het hulle gebewe net soos Moses, die volk, Esegiël, Daniël, die drie dissipels, en Johannes (v.9, Numeri 16:19-22, 42-45, 20:6, Levitikus 9:23-24, Esegiël 1:28, Daniël 10:5-11, 16-17, Matteus 17:2, 6, Openbaring 1:16-17). Die engel het vir hulle gesê hulle moenie vrees nie: hy het goeie nuus (Gk. euaggelizo) gebring wat groot blydskap vir God se volk sou gee (v.10). God se volk verwys na die Jode, maar ook na die heidene: almal wat in Jesus glo (v.32, Johannes 11:50, 52, 1 Petrus 2:9, Titus 2:14).
Die goeie nuus is dit: ons verdien die hel maar God vergewe ons, word ons Vriend, neem ons aan as sy kinders, en gee vir ons die hemel (v.10). Dit is juis hoekom Jesus gekom het. Hy is gebore vir ons voordeel, nie sy eie nie (v.11, Jesaja 9:5, Handelinge 17:25). Wie is Hy?
Hy is gebore; Hy is mens (v.11, Galasiërs 4:4).
Hy is die Koning uit die geslag en stad van Dawid (v.11, 4, Miga 5:1).
Hy is Jesus, die Verlosser wat ons van sonde en God se oordeel red (Matteus 1:21). Hy het nie gekom – soos wat baie verwag het – om die Jode van Romeinse onderdrukking te red nie (v.11). Die Romeine het geglo dat keiser Augustus (v.1) die verlosser van die wêreld is. Dit was tydens sý heerkskappy wat die ware Verlosser van die wêreld gebore is (v.11).
Hy is die Messias of Christus: die Gesalfde Priester, Profeet, Koning (v.11).
Hy is die Here: die soewereine Adonai en Jahwe van die Ou Testament. Die Romeine het vereis dat mense die keiser ‘here’ [Gk. kurios] noem. Jesus is egter die ware Here bo enige keiser (v.11).
God het ‘n baba geword wat in ‘n krip gelê het (Johannes 1:14). Tog het Hy, terwyl Hy in die krip was, die wêreld, sy ma, die sterre, die heelal onderhou (Kolossense 1:17, Hebreërs 1:3).
Hoe het die herders geweet die engel is nie ‘n hallusinasie nie? Hy het vir hulle ‘n teken gegee: hulle sal ‘n baba vind wat in doeke toegedraai is en in ‘n krip lê (v.12). Daar was geen plek vir Josef en Maria in die herberg nie (v.7). Jesus is in armoede gebore; Hy was nie welkom in die wêreld nie (v.24, Levitikus 12:8, Filippense 2:6-7, 2 Korintiërs 8:9, Johannes 1:11).
Soos daar by sy tweede koms ‘n menigte van engele sal wees, was dit ook by sy eerste koms: miljoene der miljoene, tienduisende maal tienduisende (v.13, Matteus 25:31, 2 Tessalonisense 1:7, Hebreërs 12:22, Openbaring 5:11, Daniël 7:10). Dit is ironies dat die hemelse weermag die boodskap van vrede bring! Die engele het die baba aanbid (Hebreërs 1:6). Hulle het ‘n belang gehad in sy lewe op aarde: sy geboorte in die krip, sy versoeking in die woestyn, Getsemane, die leë graf, sy hemelvaart (1 Timoteus 3:16). Die engele het Hom geprys vir sy transendensie en immanensie, sy verhewenheid en betrokkenheid.
Eer aan God in die hoogste hemel (v.14, Psalm 29:1-2). Hosanna in die hoogste (Matteus 21:9). Deur Jesus in wie die Vader ‘n welbehae het, is daar vir ons vrede met God, ander, en vrede in ons siele (v.14, 3:22, Kolossense 1:20, Romeine 5:1, Efesiërs 2:14, 17, Johannes 14:27). Hierdie vrede is nie vir dié wat in hulle sonde volhard nie (Jesaja 48:22, Jeremia 6:14), maar vir God se uitverkore volk in wie Hy ‘n behae het (Efesiërs 1:5).
Die herders (v.15-20)
By ‘n predikante konferensie het een van die sprekers saam met ons onder die koeltebome gesit en vriendelik gesels. ‘n Bekende prediker het ‘n ander ds. voorgestel as ‘my goeie vriend.’ Die ander man het baie geëerd gevoel toe die ds. hom sy vriend noem. ‘n Teologie professor van Potchefstroom het onlangs Parys Baptistekerk begin bywoon. My vriend het van die professor gesê: ‘Hy is so plat op die aarde.’
Ons hou daarvan as skatryk of bekende mense nederig en plat op die aarde is. Tog is dit ‘n klein tree om van ‘n mens se vlak neer te daal tot op die vlak van ‘n ander mens. Om van ‘n engel se vlak neer te daal tot op ‘n mens se vlak sou ‘n indruk maak. Maar hoe verbysterend is dit dat die ewige en almagtige God uit ‘n oneindige hoogte neerdaal om mens te word? Dit is ‘n groter sprong as vir ‘n ryk en magtige koning om ‘n wurm of modder te word. Dit is onbegryplik. Die herders en Josef was in verwondering, en Maria het aanhoudend daaroor gedink. So leer v.15-20.
Toe die engele terug is hemel toe, het die herders na Betlehem toe gegaan om te sien wat God geopenbaar het (v.15). Die herders het gegaan om die Lam van God en die groot Herder van die kudde te besoek (Matteus 2:6, Miga 5:3, Psalm 23, Johannes 10, 1:29).
In hulle vreugde, het hulle hul skape in die gevaarlike nag gelos en haastig na Betlehem toe gehardloop (v.16). Soos die engel gesê het, het hulle vir Maria en Josef gesien, en ook die baba wat in doeke toegedraai is en in ‘n krip gelê is (v.16, 12). Die wyse manne en die ster was nie daar soos wat kerskaartjies wys nie. Hulle het Hom eers later besoek toe Hy in die huis was (Matteus 2:9-11).
Josef en Maria het seker gewonder hoe die herders geweet het van Jesus se geboorte. Die herders het vir hulle vertel wat die engel gesê het: Hy is die Verlosser, die Messias, die Here (v.17). Dit het bevestig wat die engel vir Maria en Josef gesê het (1:31-35, Matteus 1:21-23). Almal was verwonderd en verbaas (v.18). Maria het die herders se woorde soos ‘n kosbare skat in haar hart gehou (v.19, 51, vgl. Genesis 37:11). Sy het die woorde gedurig oordink en daaroor gepeins, sodat sy dit nie sou vergeet nie (v.19).
Die herders het na hulle skape toe teruggekeer (v.20). Oppad het hulle God geprys en verheerlik dat die langverwagte Messias enVerlosser gebore is (v.20).
Moenie vergeet dat God beide verhewe en betrokke, transendent en immanent is nie.
As jy sy betrokkenheid ten koste van sy verhewenheid beklemtoon, sal jy:
Leef en bid asof Hy jou ‘buddy’ is; ‘n groot Kersvader in die lug. Jy sal Hom nie saam met die herders en engele aanbid nie.
Hom nie vrees nie. Jy sal die onsin van mense glo wat sê dat Jesus aan hulle verskyn om ‘n koppie tee te drink.
In jou moles dink Hy wil jou help, maar kan nie. Jy sal elders kyk vir hulp. Jy sal hulpeloos en bang wees in jou nood en beproewing.
Nie sonde vrees nie. Jy sal sê God verstaan as jy verkeerd doen.
Bybelverse oor God se liefde afspeel teen verse oor sy heiligheid en toorn, en sê die hel bestaan nie. Gevolglik sal jy nie alles in die Bybel wil lees nie, maar net die verse wat jou laat lekker voel. Jy sal ook ‘n versagte evangelie met jou kinders en met ander deel; ‘n evangelie sonder ‘n heilige God en sy wet, ‘n oordeelsdag, en radikale selfverloëning.
Dink dis reg om kwaad te wees vir God. Jy sal geen respek vir Hom hê nie.
Oppervlakkige liede sing wat God as ‘n speelmaat uitbeeld.
Altyd aan Jesus dink as ‘n oulike baba in die krip, en Hom nie sien as die ewige God op sy troon nie.
Jouself in hoogmoed verhef. Jy kan nie sien hoe klein jý is, totdat jy besef hoe hoog Hý is nie (Jesaja 40:15, 17).
Nie dankbaar leef vir jou redding nie, omdat jy dink die vleeswording was ‘n klein stap van God wat Hom effens tot die mens neerbuig.
As jy God se verhewenheid ten koste van sy betrokkenheid beklemtoon, sal jy:
‘n Slaafse vrees vir God hê, en nie met vrymoedigheid kan bid nie. Jy sal sê: ‘Hy is te hoog of te besig om my klein gebede te hoor.’
Soos Moslems aan God dink as ver verwyder. Jy sal dink jy kan nooit ‘n persoonlike verhouding met Hom hê nie.
Onseker leef oor die hemel. Jy sal wonder: ‘Hoe kan ‘n hoë en verhewe God sondaars in sy heilige teenwoordigheid toelaat?’
Nie soos die herders bly wees dat die Verlosser gekom het om jóú te red nie (v.20, 11). Jy sal dink: ‘As Hy belangstel om mense te help, is my kanse skraal. Hy sal eerder goeie mense, rykes, konings help as ‘n onbelangrike mens soos ek.’
Sonder God lewe en selfgesentreerd wees. Jy sal dink: ‘As ek nie na myself omsien nie, sal niemand nie.’
Hopeloos en hulpeloos voel in jou lyding. Jy sal vergeet van verse soos Hebreërs 4:15, Jesaja 63:9 en dink God verstaan nie jou pyn nie.
Leef gebalanseerd met die wete dat God verhewe en betrokke is: Immanuel, God met ons. Aanbid Hom as God in die krip, aan die kruis, en op die troon. Staan in verwondering oor Hom (v.18), en moenie en apaties wees nie. Dink en juig oor Hom as die Verlosser, die Messias, die Here (v.10-11, 19-20).
Jy hoef nie te voel Hy is ver weg nie. In Jesus het God naby gekom om sondaars te red en na Homself toe te bring. Vir gelowiges is Hy deur die Gees nader as toe Hy in die krip en op aarde was: Hy woon in ons. Christene hoef nie depressief te wees nie. Jesus is jou Verlosser, jou sondes is vergewe, God is jou Vader, jy is sy kind, jy het ‘n erfdeel in die hemel. Jy sal Hom vir ewig daar geniet en aanbid as die verhewe en betrokke God.
Eenkeer toe ek ‘n prent vir die blog soek, het ek ‘n spotprent gesien van God wat met ‘pop corn’ op ‘n ‘lazy boy’ in die hemel sit, en op sy TV skerm kyk hoe mense op die aarde ly. Baie mense dink dit is ‘n akkurate uitbeelding van hoe dinge is. Maar dit is glad nie so nie. In sy boek, The Cross of Christ, haal John Stott ‘n toneelstukkie aan. Dit klink so.
Aan die einde van die tyd het daar biljoene mense verspreid gestaan op ‘n groot plein voor God se troon. Die meeste mense het teruggedeins voor sy helder lig. Sommige mense naby die troon was arrogant en het hulle vuiste gebal.
‘Hoe kan God oordeel? Wat weet Hy van ons lyding?’ het ‘n jong brunette gesê. Sy het haar mou afgeskeur en ‘n nommer gewys wat in ‘n Nazi konsentrasie kamp op haar arm getatoeëer is. ‘Ons moes verskrikking, slae, marteling, en dood deurmaak!’
‘n Neger het gewys waar ‘n tou hom op sy nek gebrand het: ‘Ek is gelynch net omdat ek swart is!’ het hy gesê.
‘n Swanger skoolmeisie het nors gekyk en gesê: ‘Hoekom moet ek ly; dit was nie my skuld nie.’
Oral was daar groepe wat teen God gekla het oor die boosheid en lyding wat Hy in die wêreld toegelaat het. ‘God is gelukkig om in die hemel te bly waar alles soetheid en lig is; waar daar geen trane, vrees, honger, en haat is nie. Wat weet God van wat mense op die aarde moes ly en deurmaak? Hy is beskut in die hemel.’
Elke groep het hulle leier wat die meeste gely het, vorentoe gestuur: ‘n Jood, ‘n Neger, ‘n Japanees van Hiroshima, ‘n misvormde persoon met erge arthritis, ‘n kind wat sonder ledemate gebore is. Hulle het beraadslaag in die middel van die plein. Uiteindelik was hulle gereed om hulle saak voor God te stel.
Hulle het vereis dat God gevonnis moes word om as mens op die aarde te leef. Hulle het gesê:
‘Laat Hom as Jood gebore word. Laat mense hulle wenkbroue lig oor sy ma se “skandelike” swangerskap. Laat sy werk so moeilik wees dat selfs sy naaste familie dink Hy is mal. Laat die vriende wat die naaste aan Hom is Hom verraai. Laat mense Hom valslik beskuldig en Hom met vooroordeel vonnis. Laat Hom gemartel word. Laat Hom op die einde ervaar wat dit beteken om alleen te wees. Laat Hom dan sterf. Laat Hom so sterf dat daar geen twyfel is Hy is dood nie. Laat daar baie getuies wees om dit te bevestig.’
Toe die skare dit hoor, het mense saam gemor en gestem dat dit so moet gebeur. Toe elke leier klaar sy sê gesê het, was daar ‘n lang stilte. Niemand het ‘n woord gesê nie. Niemand het beweeg nie. Skielik het almal besef dat God reeds die vonnis op Homself geneem het.
God is immanent. Hy het mens geword. Hy is betrokke in jou menswees, in jou lyding. Hy is ook transendent en waardig om aanbid te word.
 pp.387-388, vry vertaal