We Will Never Forget.: Koos le Roux writes about my Mum.
Posted by Riana at 1:42 PM
Debra Sachse said...
Dit is so 'n pragtige hulde aan 'n besonderse vrou en familie. Ek self was destyds jong getroud en met twee bitter klein seuns ook op 'n grensplaas tydens hierdie bos oorlog.
Ek kan vir tannie Pompie nog in my gedagtes sien daar waar sy selfs in die kommando kantoor vas agter die radios gesit het en help waar sy kon.
Vandag sien ek haar in Riana en bly die herinneringe vars. Selfs die manier hoe sy op 'n stoel op so 'n gemaklike manier kan sit, laat my tannie Pompie in Riana raak sien.
Dan is dit so wonderlik as daar mense soos julle vorendag kom om nog onthou stories op te diep en haar nagedagte lewend te hou.