Geskryf en vertel deur Joyce Vissell.
In 1970 het Barry en ek die wonderlike geleentheid gehad om Leo Buscaglia te ontmoet. Ons het in Nashville, Tennessee, gewoon, waar Barry in die tweede jaar van sy mediese skool was en ek 'n openbare gesondheidsverpleegster. Ons was albei drie en twintig jaar oud. 'N Vriendin het ons na 'n partytjie genooi om 'n baie belangrike persoon in haar lewe te ontmoet. Hierdie persoon blyk Leo Buscaglia te wees. Ons het nog nooit van hom gehoor nie.
Leo was miskien twintig jaar ouer as ons. Ons kon dadelik sien dat daar iets baie spesiaals aan hierdie man was. Die liefde wat van hom voortspruit, was niks anders as wat ons nog ooit beleef het nie. Dit lyk asof hy elke persoon op die partytjie ken en liefhet, en ook omhels hy hulle almal. Ons is nog nooit vantevore deur ander en ons ouers omhels nie. Nie eers ons broers en susters nie. Glo dit of nie, in 1970 het mense in die Verenigde State nie omhels nie, behalwe binne gesinne. Mense skud hand in 'n groet, maar het nooit ander omhels nie.
Toe hy by die byeenkoms aankom, kom Leo na ons toe en gee ons 'n groot drukkie. Dit was die mooiste gevoel; een wat ons nooit sal vergeet nie.
Drukkies versprei liefde
Ons het later daardie jaar na Los Angeles verhuis en ek het die voorreg gehad om een ​​jaar lank 'n student van Leo aan die Universiteit van Suid-Kalifornië te wees, en ons was ook twee jaar sy bure. Ons het hom goed leer ken en sy wonderlike drukkies was volop.
Leo het USC verlaat etlike jare nadat hy my onderwyser was, en hy het vyf boeke oor liefde geskryf. Hy het ook vir baie groot gehore van meer as 10,000 XNUMX lesings gegee oor die belangrikheid van liefde en hy het ingesluit hoe hy daarvan hou om mense te omhels.