Elke mens word iewers in sy lewe in ‘n vuuroond-situasie gestel. Ons word almal op die een of ander tyd deur die Here in posisies geplaas waar ons getoets word om te sien of ons in staat is om in die geestelike wêreld te kan inkyk en ons gehoorsaamheid daar te betoon (2 Tessalonisense 1:8).
Dit is ‘n oomblik wat jy moet standpunt inneem vir die waarheid teen baie sterker en meer magte as jy. Dit is moeilik maar nie ‘n verlore situasie nie.
Die motivering wat die Here gee waarom Hy sy Heilige Gees aan ons gee, is dat ons juis van dié is wat aan Hom gehoorsaam is
Dit is maklik om die verlossende almag van God te bely, maar dit is nie so maklik om steeds by jou belydenis te bly dat jy in God glo en Hom vertrou as dit met die doodstraf oor jou getoets word nie.
Kyk nou na die ernstige waarskuwing: die wêreld sien waar lê jou waardes! Moet dan nie toelaat dat die sonde oor julle heerskappy voer en julle die begeertes van julle sterflike aardse bestaan laat gehoorsaam nie (Romeine 6:12).
Die duiwel het presies dieselfde ding met die Here Jesus probeer. Toe Hy na veertig dae verhonger en verdors was, het hy die Here aangeval en Hom probeer verlei om langs die dood verby te gaan. Die belofte was dat hy vir die Here al die koninkryke van die wêreld sou gee as die Here Hom net aanbid.
Die Here moes dus – by wyse van spreke – net soos die drie vriende kies tussen die aanbidding van die duiwel en sy lewe.
Dit was ‘n keuse waarin Hy die vernederende vryheid sou hê om nie te sterf nie, en aan die duiwel onderwerp te wees, of om te sterf en dan oor die dood en die duiwel te heers.
Hy het toe gekies om te sterf – net soos wat die drie vriende eerder die vuuroond verkies het om daarmee aan God gehoorsaam te wees. Daar was egter ‘n baie groot verskil tussen die uitkoms van die Here Jesus se saak en dié van die vriende.
Ons moet net besef dat dit nie maar net ‘n gebeurtenis was nie. Dit was die volle straf van God se toorn oor ons sondes wat in daardie oomblikke van die donkerste hel aan die kruis oor Jesus losgebars het.
Daarna het Hy die mag van die dood ook oor sy liggaam weggebreek en uit die dood opgestaan en met sy hemelvaart toegetree tot die ewige volmaaktheid.
En toe Hy volmaaktheid bereik het, het Hy vir almal wat aan Hom gehoorsaam is, die Bron van ewige saligheid geword (Hebreërs 5:9).
Iets van sy verlossingswerk word simbolies uitgebeeld in die drie vriende wat van die geweld van die vuur bewaar word – soos wat ons wie se sondes vergewe is van die geweld van die vlamme van die hel verskoon en bewaar word.
Hierdie verlossing was so ewig en kragtig dat dit selfs in die tyd kon terugwerk. Die ongelowige Nebukadnesar het Jesus in sy verlossende werk oor sy gelowiges daar in die oond raakgesien. Die Here se verlossende teenwoordigheid verlaat ons nooit. nie Nebukadnesar kon nie alles verstaan nie, maar dit was vir hom duidelik dat die vierde een gelyk het soos ‘n Godeseun.
Sulke mense het ‘n besondere bewys wat hulle met hulle saamdra dat die Here in hulle woon: Hy het vir hulle sy Gees gegee (1 Johannes 3:24).
Mense wat die Heilige Gees het, is mense wat nie teen die buitekant van hierdie lewe en hierdie wêreld vaskyk nie.
Hulle het die vermoë om juis by die Heilige Gees te kan begin met hulle gehoorsaamheid en van daar af na die fisiese dinge in hierdie wêreld toe te leef.
Die Here karakteriseer sulke mense: Dit is mense wat nie altyd negatief is en net altyd probleme in die lewe raaksien nie. Hulle leef maklik as gevolg van hulle geloof. Hy sê:
Die liefde vir God bestaan dan daarin dat ons sy gebooie gehoorsaam. Sy gebooie is ook nie moeilik om te gehoorsaam nie, . . . (1 Johannes 5:3).
Op die tweede terrein kan die duiwel ons nie skade aandoen nie, omdat by die ware gelowige die geestelike terrein deur die Heilige Gees beset is.
Selfs as die Here ons nie red wanneer ons verwag dat Hy dit moet doen nie nie, moet die wêreld weet dat ons geen ander God sal dien nie.