William Tecumseh Sherman - Geskiedenis Podcasts - 2021
William Tecumseh Sherman was 'n Unioniste-generaal tydens die Amerikaanse Burgeroorlog en moontlik die mees kontroversiële. Toe die Amerikaanse burgeroorlog in April 1865 geëindig het, het Sherman een van die hoogste geledere in die Amerikaanse weermag beklee en in die Noorde gevoer as 'n baie bekwame taktikus wat baie gedoen het om die Amerikaanse burgeroorlog tot 'n einde te bring. Dit was egter sy taktiek tydens die 'March Through Georgia' wat Sherman waarskynlik die mees kontroversiële figuur uit die burgeroorlog gemaak het, en sommige geskiedkundiges het aangevoer dat dit sy behandeling van die Suide was wat baie gedoen het om die naoorlogse oorlog te ondermyn '. rekonstruksie.
William Sherman is op 8 Februarie in Lancaster, Ohio, geboreste 1820. Sy vader was 'n ryk advokaat wat aan die Hooggeregshof in Ohio gewerk het. Hy is egter oorlede toe Sherman net 9 was en sy weduwee met 11 kinders agtergelaat het om baie geld in te samel. 'N Buurman en familievriend, Thomas Ewing, het Sherman grootgemaak. Ewing was 'n senator in Ohio en hy gebruik sy konneksies om Sherman 'n plek te kry aan die West Point Military Academy in 1836. Hy het uitgeblink in sy akademiese studies op West Point, maar het nie daarin geslaag om die owerhede daar te beïndruk met sy houding nie, veral sy nonchalante benadering tot dra sy uniform en sy algemene voorkoms. Sherman het in 1840 sesde in sy klas gegradueer. Hy het later beweer dat hy die vierde sou gewees het as dit nie was vir die aantal onthullings wat aan hom gegee is nie.
Sherman het by die 3 aangesluitrd Amerikaanse artillerie. Die enigste 'optrede' waarby hy betrokke was, was in Florida, waar hy in die Tweede Seminole-oorlog geveg het. Anders as dit, was hy betrokke by administratiewe werk en het hy in Kalifornië gewerk ten tyde van die Gold Rush. In 1853 bedank Sherman sy kommissie en word hy bestuurder van 'n bank in San Francisco. Die lewe in hierdie gebied van Kalifornië kan wisselvallig wees, omdat die goudstormloop 'n verskeidenheid mense na die streek gelok het. In 1856 het Sherman gedien as 'n hoofgeneraal in die Kalifornië-milisie - 'n organisasie wat die eerlike burgers van San Francisco beskerm het, maar diegene wat om minder eerlike redes na die gebied gekom het, gejag het.
Toe sy bank in 1857 gesluit het as gevolg van die onvoorspelbare finansiële situasie in Kalifornië, het Sherman na New York verhuis. Die 'Paniek van 1857' het egter ook daartoe gelei dat hierdie bank gesluit het.
Na 'n suksesvolle loopbaan in die regte, gebruik Sherman sy verbindings in 1859 om Superintendent te word van die Louisiana State Seminary of Learning and Military Academy in Pineville. Dit sou later die Louisiana State University word. Sherman het 'n baie goeie reputasie opgedoen vir die werk wat hy gedoen het.
Namate die betrekkinge tussen Noord en Suid vyandiger word, het Sherman dit aan die mense in Louisiana duidelik gemaak dat hy teen die afskeiding is. Hy het uit sy pos bedank en na die Noorde teruggekeer waar hy president geword het van die St. Louis Railroad - 'n straatwa-onderneming. Dit was amper nie die soort werk wat Sherman wou hê nie en hy het na net 'n paar maande bedank. In Mei 1861 gebruik Sherman familieverbindings - sy broer John was 'n senator - om kommissie in die gewone leër te kry. Op 14 Meiste In 1861 word Sherman in die 13 aangestel as 'n kolonelste Amerikaanse Regiment.
Die regiment het egter net op papier bestaan ​​en Sherman het die bevel gekry oor 'n brigade van Abraham Lincoln se 'Three Years Volunteers'. Baie politici in Washington DC het geglo dat die oorlog slegs maande sou duur - 'n geloof wat Sherman bespot het. As gevolg van hierdie geloof het president Lincoln 'n beroep op mans gedoen om drie maande vrywillig te dien. Dit was die opdrag aan hierdie vrywilligers dat Sherman die eerste groot militêre gevegservaring gehad het - die Eerste Slag van Bull Run (Julie 1861). Die geveg is afgesluit met 'n nederlaag vir die Noorde en een van die min Unie-bevelvoerders in die veld wat getoon het dat Sherman in die knie en skouer gewond is. Lincoln het hom tot brigadier-generaal van vrywilligers bevorder. Hierna is Sherman aangestel as bevelvoerder van die Army of the Cumberland - 'n posisie wat hy nie wou hê nie. Die grootste verantwoordelikheid van Sherman was die staat Kentucky. Vir 'n man wat soveel roem en sukses sou behaal, het sy eerste 'smaak' as senior militêre bevelvoerder geëindig toe hy gevra het om van sy bevel ontslae te raak. In Desember 1861 word Sherman met verlof geneem en as 'ongeskik vir diens' beskou. Dit is moontlik dat Sherman op hierdie punt 'n 'senuwee-ineenstorting' beleef het, en die korrespondensie van sy vrou met Sherman se broer, John, het beslis haar kommer oor sy gemoedstoestand aangedui. Ter toevoeging aan Sherman se probleme, het die media dit baie openbaar gemaak toe die 'Cincinnati Commercial' verklaar dat hy 'kranksinnig' is.
Watter probleme Sherman tans ondervind het, blyk te wees teen middel Desember. Hy is onder bevel van generaal Henry Halleck weer aan diens, maar het op die agtergrond gebly om met logistiek te begin en betrokke te raak.
Sherman het met onderskeiding in die Slag van Shiloh (April 1862) geveg, soveel dat hy bevorder is tot majoor-generaal in beheer van vrywilligers. Hy het later verwys na sy ervarings in Shiloh, waar hy twee keer gewond is, dat dit "my nuwe lewe gegee het". Sherman het 'n positiewe vriendskap met generaal Ulysses Grant ontwikkel; soveel so dat hy selfversekerd genoeg gevoel het om Grant se strategie aan die begin van die Vicksburg-veldtog in 1863 te kritiseer.
Sherman se rekord tydens die Amerikaanse Burgeroorlog was nie 'n konstante sukses nie. In Desember 1863 verloor hy die Slag van Chickasaw Bayou. In vervloë jare het so 'n nederlaag moontlik 'n ander episode van geestelike broosheid veroorsaak. So 'n nederlaag het egter net daartoe gelei dat 'n nuutgestigte Sherman aangespoor is. Hy het met sukses tydens die Vicksburg-veldtog gedien en nadat dit verby was (Julie 1863) is hy in die gewone leër tot Brigadier-generaal bevorder en het hy die leër van die Tennessee beveel. Toe Grant tot bevelvoerder van die Unie-leër geword het, het Sherman die bevel van die militêre afdeling van die Mississippi gekry. Dit was toe Sherman sy plan ontwikkel om die oorlog vroeg te beëindig - 'n rit suid na die belangrike Konfederale stad Atlanta en daarna 'n oostelike rigting na Savannah en daarna noordwaarts te ry om in verbinding te tree met Unie-magte naby Richmond - -geroep 'March Through Georgia'.
Daar is baie geskryf oor die 'March Through Georgia' en dit bly een van die meer kontroversiële episodes van die Amerikaanse Burgeroorlog. Sherman het Georgië in die lente van 1864 binnegeval. Die konfederale leërs het op hierdie tydstip onder ernstige tekorte gebuk gegaan, en hoewel die veggees daar was, was baie belangrike toerusting nie. Teen die konfederale soldate in Georgië het Sherman effens minder as 100,000 man in drie leërs gehad.
Die veldtog het nie goed begin nie, want die leër van Sherman moes deur die terrein gunstiger vir die Konfederate beweeg. Sherman het die Slag van Kennesaw Mountain verloor toe sy groot leërs dit moeilik gevind het om in die pas te beweeg. Maar hy was baie suksesvoller toe sy leërs in die openbaar geveg het. Dit was egter probleme buite die werklike gevegte wat groot woede in die Suide veroorsaak het.
Sherman se benadering vanuit 'n militêre oogpunt was baie suksesvol en dit was die enigste kriteria wat hy gebruik het, aangesien hy van mening was dat 'n suksesvolle afsluiting van die 'March Through Georgia' die Amerikaanse burgeroorlog tot 'n vroeë einde sou bring en die einde dus geregverdig was die middele. Die invloed van hierdie taktiek op burgerlikes was egter groot en het Sherman tot 'n figuur van haat in die Suide gemaak.
Versigtig dat hy aan die agterkant aangeval sou word, het Sherman beveel dat alle geboue wat moontlik vir die Konfederale leër sou gebruik word vernietig word terwyl sy leërs deur Georgië gevorder het. Dit het die potensiële winkels in Suid-Afrika en troepe se akkommodasie weggeneem. Dit het ook beteken dat baie huise vernietig is. Diegene wat Sherman gesteun het, het beweer dat hy slegs regerings- en militêre geboue bedoel en dat huise en winkels deur te entoesiastiese troepe vernietig word. Die eindresultaat was egter dat baie nie-militêre en nie-regeringsgeboue vernietig is. Veral Atlanta het baie skade berokken. Daar word gesê dat slegs ongeveer 400 geboue die aanval van Sherman oorleef het, met tussen 3000 en 5000 vernietig. Vir die suide was Sherman bloot regverdigend en wreed. Vir sommige het hy probeer om die 'suidelike manier van lewe' te vernietig en sy aftreders wys op iets wat Sherman aan Grant geskryf het - dat hy 'Georgië wou huil'. Sherman het self beraam dat sy mans skade aan eiendom aan $ 100 miljoen aan eiendom skade berokken het. Die Suid. Alhoewel daar nie akkurate syfers bestaan ​​nie, word daar gedink dat die materiële skade aan die Suide groot was, maar dat die aantal burgerlikes wat gesterf het, klein was.
Wat voor baie in die Noorde gebeur het, het militêre oogpunt weer op dreef gebring en baie in die Noorde het geglo dat die Suide dit op homself gebring het. Die Britse militêre historikus, Basil Liddell Hart, beweer dat Sherman se benadering hom die eerste "moderne generaal" maak, terwyl Sherman self na sy benadering verwys het as "harde oorlog". Dit is moontlik dat hy met Oliver Cromwell ooreengekom het wat die uitdrukking "wrede noodsaaklikheid" gebruik om sy optrede te regverdig.
Van Savannah af het Sherman begin met die volgende fase van sy plan - 'n skuif aan die ooskus om met Grant te skakel in sy veldtog teen Lee. Sy taktiek het dieselfde gebly. 'N Brand het Columbia, die hoofstad van Suid-Carolina, in Februarie 1865 vernietig. Of dit die gevolg van 'n ongeluk was of nie, is nie bekend nie. Weereens, baie in die Suide het dit gesien as 'n direkte gevolg van Sherman se bevele. Suid-Carolina was immers die eerste staat wat van die Unie afgesonder het - was dit die straf daarvoor?
Lee word omring deur die enorme magte van Grant en Sherman, en het sy mag in die Appomattox Court House in April 1865 oorgegee. Sherman het onderhandel oor wat beskou word as ruim voorwaardes van oorgawe vir die Suide, maar is later vertel dat hy geen reg of mag het om dit te doen nie en is in die openbaar betower deur die Sekretaris van Oorlog, Edwin Stanton. Die regering het geweier om die voorwaardes te aanvaar wat deur Sherman onderhandel is. Dit was veral 'n geval van politici wat verseker het dat militêre bevelvoerders 'hul plek ken'. Terwyl Sherman geen liefde vir Stanton gehad het nie, was sy roem onder die inwoners van Washington DC dat Sherman sy mans gelei het in die 'Grand Review of the Armies' wat op 24 Mei in die hoofstad gehou is.ste 1865 en vir baie in die Noorde was hy 'n held.
Sherman het ná die einde van die Amerikaanse burgeroorlog in die Amerikaanse weermag gebly. Hy is in Julie 1866 tot luitenant-generaal bevorder en in 1869 word Sherman, generaal van die leër, saam met Grant, nou Amerikaanse president. Hy het hierdie pos op November 1883 bedank en die leër vroeg in 1884 verlaat.
Hy het sy aftrede deurgebring om toesprake en skilderye te lewer.
William Tecumseh Sherman is op 14 Februarie oorledeste 1891.
The Funnies of Percy Hobart
Sherman-tenk vir 'n myn wat 'n kerk skoonmaak, 'n Churchill-tenk met 'n brug 'n 'swemende' Sherman-tenk