Pavlovsky-suurlemoen: groei op 'n vensterbank - Interessant
Pavlovsky-suurlemoen: groei op 'n vensterbank
Sitrus tuin in die woonstel
'N Bietjie oor die geskiedenis van Pavlovsky-suurlemoen
Vorming van boompies van jong suurlemoene
Die spesies immergroen subtropiese houtagtige plante - suurlemoen, lemoen, mandarijn, sitron, pomelo, bigaradia (oranje), pompelmus en ander - behoort tot die botaniese geslag sitrus, wat deel uitmaak van die oranje subfamilie, die Rutaceae-familie. In antieke Griekeland en Rome word die woord 'sitrus' verstaan ​​as ''n reukagtige plant'.
Suurlemoene bevat 'n paar keer meer vitamien C as appels, pere en druiwe. Terselfdertyd is suurlemoenaskorbiensuur bestand teen vernietiging en kan dit lank gestoor word.
Die kultuur van suurlemoen in bakke is al meer as 2000 jaar bekend. In Rusland is die eerste suurlemoenbome in kamers selfs onder Peter I in die Oekraïne verbou.
Die waarde van sitrusplante in die binnekultuur, veral in die Noorde en die middelste baan, is buitengewoon hoog. Dit is dekoratief en is boonop kragtige antibiotika.
Al hul organe - blare, blomme en vrugte - straal spesiale vlugtige stowwe uit - phytoncides, wat 'n taamlike kragtige antimikrobiese aktiwiteit het. Daarom is die lug in kamers waar sitrusvrugte groei, nie net met suurstof verryk nie, maar ook skoon van patogene bakterieë.
'N Sitrus-tuin in 'n woonstel, met die nodige versorging, kan baie genesende vrugte oplewer. Die ervaring toon dat een 5-7 jaar oue suurlemoenplant in die binnebaan 15-50 vrugte per jaar dra, en in die suide - 100 of meer.
Tans is die binnenshuise kultuur van Pavlovsk-suurlemoen baie gewild.
Die doel van hierdie artikel is om almal wat belangstel in binnenshuise sitrusplante vertroud te maak met die geskiedenis van die Pavloviese suurlemoenkultuur, met sy biologiese eienskappe en vormverskeidenheid. Daarbenewens sal praktiese aanbevelings gegee word oor die verbouing van plantmateriaal, oor die versorging van jong en vrugbare suurlemoene, oor die stryd teen hul plae en siektes.
Die binnenshuise suurlemoenkultuur in Pavlovo-on-Oka is meer as 100 jaar oud. Oudgangers van Pavlovsk beweer dat verskeie suurlemoensteggies hierheen gebring is deur die handelaar I.S. Karachistov van Turkye in 1860. Hy het hierdie steggies aan sy familielid E. D. Elagin oorgedra, wat skaars oorsese plante begin voortplant het. Die inwoners van Pavlov hou van die suurlemoenbome met goue vrugte. Hulle het in byna elke huis van inwoners van Pavlovsk gekweek.
Gedurende die jare van die Sowjet-mag het die amateurkultuur die rol begin speel van 'n wetenskaplike en industriële probleem: in 1935 het die Volkskommissariaat van die USSR in die stad Pavlov 'n industriële demonstrasie vir sitrusplase geskep en 'n basis vir die studie en reproduksie van Pavlovsky suurlemoen. Tans het die belangstelling in hierdie unieke plant nie verdwyn nie, en die Pavlovsky-suurlemoen word al hoe meer gewild, veral onder liefhebbers van binnenshuise blomme.
Hoe lyk hierdie wonderlike plant?
Pavlovsky-suurlemoen groei in die vorm van 'n klein bossie of boom en bereik 'n hoogte van 1-1,5 m, selde 2 m. Bosvormige plante bestaan ​​gewoonlik uit 2-4 stamme. Die kroon is rond, 0,8-1,0 m in deursnee, met takke wat na onder hang. Die bas op meerjarige takke is olyfgrys van kleur met lang krake. Op jong lote is dit groen.
Suurlemoentakke het stekels van 1-2 cm lank, aan die punte puntig, verbreed tot die basis, 1,5-2 mm in deursnee. Maar daar is ook vorms sonder dorings.
Die ritme van die jaarlikse groei van Pavlovsky-suurlemoen, wat kenmerkend is van plante in die trope en vogtige subtrope, word geleidelik gehandhaaf wanneer dit in binnenshuise omstandighede gekweek word. Die eerste periode begin gewoonlik einde Maart en duur tot middel Junie. Na 'n kort rustydperk, van die tweede helfte van Junie tot 15-20 Julie, word 'n tweede groeigolf waargeneem, vanaf ongeveer middel September begin die derde periode en eindig einde Oktober. Vir 'n jaar het die lote 'n totale groei van ongeveer 50-70 cm.
Die blare van Pavlovsk-suurlemoene is relatief groot, tot 13-15 cm lank, 5-8 cm breed. Die vorm van die blaarlem verskil in verskillende eksemplare: dit kan ovaal, breed ovaal, ovaal-langwerpig, ovaal en breed wees lansetvormig. Die onderkant van die blare is dikwels wigvormig, met 'n lang of kort punt.
Die getand van die rande van die plaat aan die onderkant van die blaar is fyner as aan die toppunt. Die oppervlak van die blare is glansend. Die kleur is groen en donkergroen. Klein kliere is versprei op die oppervlak van die blaar en langs die rande waarin essensiële olies geproduseer word. Die blaarsteelblare is kort, tot 1 cm lank, van medium dikte, met 'n klein groef. Vorme met 'n merkbare uitgesproke vlerk op die blare is skaars. Suurlemoenblare leef 2-3 jaar en val dan af.
Die toestand van suurlemoenbome kan beoordeel word volgens die mate van blare. Hoe meer gesonde blare 'n plant het, hoe beter groei dit en dra dit vrugte. Waarnemings het vasgestel dat daar vir elke vrug in die kroon van 'n boom minstens tien fisiologies aktiewe blare moet wees.
Suurlemoene reageer gewoonlik sterk op veranderinge in omgewingsfaktore soos vog in die grond en lug en gebrek aan voeding. As die grond en die lug droog is, gooi die bome dikwels al die blare af, behalwe vir die apikale. Dit het 'n negatiewe uitwerking in die toekoms op groeiprosesse, blom en vrugte. Daarom moet gedwonge blaarval nie toegelaat word nie. As die blare afval, moet u blare vinnig behaal met die nodige versorging.
Die blomme is taamlik groot, 2-3 cm in deursnee, tweeledig, tweeslagtig, geleë in die blaaraksels, in pare of in klein bloeiwyses met 3-8 blomme. Pavlovsky-suurlemoen is 'n selfbestuiwende plant.
Van nature is Pavlovsky-suurlemoen 'n immergroen oorplantplant wat in staat is om blomknoppies onder normale omstandighede te vorm en die hele jaar deur te blom. Hierdie eienskap word veral in sommige vorme uitgespreek, sowel in die binnenshuise kultuur as in limonaria. Dit is nie ongewoon dat een boom gelyktydig ryp vrugte, jong eierstokke, blomme en knoppies het nie.
Pavlovsky-suurlemoen blom egter oorvloedig in twee periodes: in die lente - in Maart en April en in die herfs - in September - Oktober. Sitrusvrugte begin gewoonlik vrugte dra op 'n vroeë ouderdom (2-3 jaar na wortel). Vroeë vrugte verswak hulle egter, vererger die verdere ontwikkeling. Daarom is dit nodig om al die blomme wat twee jaar verskyn het, te verwyder, in die derde jaar 3-4 blomme te laat en in die vierde - om alle onderontwikkelde blare te verwyder en die blomme wat naby mekaar sit, uit te dun.
Dit is nodig om so 'n hoeveelheid vrugte wat ryp kan word, agter te laat, d.w.s. 1 vrugte per 10 volle blare op 'n tak. Voorkeur moet gegee word aan vrugte wat op kort takke nader aan die basis sit. Op 'n lang tak groei die vrugte stadiger, word dit teruggetrek en dit moet aan penne of aan 'n ou vergroeide tak vasgemaak word.
Moenie die plant verswak met oorvloedige blom en die vorming van eierstokke nie, veral in die vroeë ontwikkelingsjare. Daar is vasgestel dat slegs 17% van die eierstokke uiteindelik bewaar word van al die blomme aan die boom. Die persentasie nuttige ovarium in die lenteblom is hoër as in die herfs-winter.
Die vrugte word gewoonlik aan 'n suurlemoenplant vasgemaak 3-4 jaar nadat die steggies wortel geskiet het. Groter opbrengste in die kultuur van die bad gee 15-20 jaar oue plante. Vrugte voltooi gewoonlik groei 8-9 maande na blom, met die rypwordingsfase wat 30-35 dae duur. In woonstelle met onvoldoende beligting kan die groei- en verouderingsproses tot 11-12 maande duur.
Dit is interessant dat die vrugte wat nie betyds geoes is nie, ten minste 'n jaar kan aanhou ontwikkel. Hulle kry weer 'n groen kleur, groei in volume, hul vel word dikker, die vleis word grof en verloor dus hul smaak. Daarom moet ryp vrugte betyds geoes word.
Onder die vorms van Pavlovsky-suurlemoen word gereeld parthenokarpiese, met pitlose vrugte aangetref. Maar meer dikwels is daar 5-10 daarvan, minder dikwels is daar vrugte met 10-20 sade of meer.
Suurlemoen, as 'n suidelike plant, het verhoogde vereistes vir lig, hitte, voeding en vog.
Skyn. Sitrusvrugte word geklassifiseer as plante met 'n kort daglig, dus met 'n lang daglig neem hulle groei toe, en vrugte word vertraag. Suurlemoen hou nie van direkte sonlig nie, en daarom word suurlemoene in die somer met gaas, papier of uit die vensterbank op 'n staander verwyder. In die winter is dit nuttig om van die boom 'n agterlig te maak, sodat dit die vrugte verder kan ryp word. Die beste plek vir 'n suurlemoen is vensters wat oos, suidoos of wes kyk.
Dit word nie aanbeveel om suurlemoene in die buitelug uit te neem nie, aangesien 'n skerp verandering in hitte, lig en lugtoestande die uitstorting van blare kan veroorsaak, en dit is 'n opbergplek van voedingstowwe vir die vorming van blomme en vrugte.
Hitte. Suurlemoen is 'n baie termofiele plant. Dit is beter om die temperatuur in die kamer minstens 18-20 ° С te hou. In die winter is dit beter om die boom op 14-15 ° C te hou. As die temperatuur in die kamer nie minder as 18-20 ° C in die kamer is nie, moet die suurlemoene met effens warm water (30 ° C) natgemaak word.
Die feit is dat die wortelstelsel van die suurlemoen dieselfde regime benodig as vir die bogrondse deel. As die pot op die vensterbank staan ​​en afkoel, is die wortels onaktief en vertraag die toevoer van water na die blare. Blare verdamp, hoe meer vog, hoe hoër die lugtemperatuur in die kamer. Hierdie teenstrydigheid kan lei tot blare en vrugte.
Humiditeit. Suurlemoen is kieskeurig oor grondvog, veral lug. Die suurlemoenplant, veral die jong, moet nie oorwater word nie. Dan sterf die mees aktiewe wortels weens gebrek aan lug. Maar as u die aarde uitdroog, kan dit ook laat val. Daarom is dit die beste om 'n matige hidrasiebehandeling te handhaaf.
Dit is ook belangrik om droë lug in die kamer te vermy. Vog moet op 60 - 70% gehandhaaf word. Suurlemoene kan hul blare, blomme en selfs vrugte laat afskud. Daarom is dit nuttig om hulle 1-2 keer per week met skoon water te spuit, 'n bord water onder die kroon te plaas en die kamer gereeld te lug. Ervare vakmanne beveel aan om die steel (die plek waar die vrugte by die tak aansluit) met water te bevochtig.
Benewens natuurlike verdwyning, kan die eierstokke dus verbrokkel: met 'n gebrek aan voedingstowwe en vog in die grond, by 'n te hoë temperatuur, oormatige droë lug, wanneer plante natgemaak word met koue water, en die wortelstelsel in die winter afkoel.
Suurlemoen vermeerder deur sade, ent (ontluikende), halfgebragde steggies of luglae.
Plante wat van saad gekweek word, blom nie gou nie, na 10-15 jaar. Om die tyd van toegang tot die vrugteperiode nader te maak, moet u 'n saailing plant. Om dit te doen, moet u 'n loergat neem, dit wil sê 'n knop met 'n deel bas en hout uit 'n vrugtige suurlemoen. Ontluiking word in April - Mei uitgevoer. Die geënte suurlemoene sal in die derde jaar vrugte dra.
Die belangrikste en goedkoopste manier om Pavlovsk-suurlemoen te teel, is wortels deur steggies. Plante wat so gekweek word, hoef nie geënt te word nie. Steggies kan dwarsdeur die lente en somer geneem word. Maar lente-steggies (Maart, April) wortel beter.
By steggies word die steggies geneem uit die herfsgroei, met die somer - vanaf die lente. Steggies word met 'n skerp mes gesny. Hulle word van gesonde en vrugtige bome geneem en van takke van minstens 25 cm lank gesny; blomme word op korter lote gevorm. Die steel moet 4-5 mm dik wees, 10-12 cm lank. Elke steel moet 4-5 volwasse blare hê, die onderste twee moet afgesny word, die boonste twee moet links of in die helfte gesny word. Dit is beter om die takke af te kap waarvan die hout nog nie gehard is nie en wat maklik gebuig kan word.
Van 'n normaal ontwikkelde plant op die ouderdom van 4-5 jaar kan tot 5 takke pynloos daarvoor gesny word; op die ouderdom van 6-7 jaar - tot 20; op die ouderdom van agt - tot 30 takke. Die onderste snit is 0,25 cm onder die nier en die boonste een - 1 cm bo die nier. Snye word skuins gemaak.
Die beste is om sny steggies met 'n groei-oplossing te behandel. Om dit te doen, moet hulle 16-20 uur ondergedompel word in 'n oplossing van heteroauxin, gemaak met 'n dosis van 0,1 g per 1 liter water, of in 'n oplossing van indolielboterzuur - 25-50 mg per 1 liter water. Voordat dit geplant word, word die onderste sny van die steggies met fyngemaakte houtskool gepoeier.
As daar geen groeistowwe is nie, word die steggies met houtskool bedek, dadelik in 'n blompot of 'n sandkas geplant. Landing word onder 'n regte hoek tot 'n diepte van 1-1,5 cm gedoen; voedingsarea - 5x5 cm. Bedek die steggies met 'n glaspot of film. Hierdie skuiling help om die lugvog bo die steggies te verhoog. Die temperatuur moet op 18-23 ° C gehou word, by 'n hoër temperatuur (20-25 ° C) word die kweekhuise geventileer.
Op die 10-15de dag verskyn klein wortels op die steggies. By temperature onder 18 ° C vertraag hierdie proses. Plante word 1,5-2 maande in diffuse lig onder die pot gehou. Daarna moet hulle gewoond wees aan binnenshuise toestande. Om dit te doen, word die bank daagliks verwyder vir 'n langer tydperk.
Gewortelde en "gewoond" steggies word in 'n kleipot oorgeplant met 'n inhoud van 0,25-0,5 liter. By die plant word die wortels nie geknyp nie: daar is mycorrhiza aan hul punte. As die wortels langer as die pot is, moet dit in 'n ring of spiraal onder gekrul wees en elke krul met 'n erdemengsel besprinkel.
'N Laag gebreekte baksteen van 1-1,5 cm word op die bodem van die pot geplaas - vir 'n beter lugvloei na die wortels en vir die dreinering van water. By die huis kan stene vervang word met stukke houtskool. Grof riviersand word op die baksteen gegooi met 'n laag van 1-2 cm. Die samestelling van die erdemengsel vir suurlemoen bevat: 50% sooi (of tuin) land, 20% mis humus, 20% blaar humus, 10% rivier sand .
In 'n pot word plante 1 cm dieper geplant as in 'n kweekhuis (sien Fig. 1). In die figuur is die pas aan die linkerkant korrek en regs verkeerd. Dan word die plante met kamertemperatuur met water natgemaak en in diffuse lig geplaas.
Vorming van jong suurlemoenbome
Wanneer die saailing wortel skiet, word die pot daarmee op 'n permanente plek in die kamer geplaas. Dit word nie aanbeveel om die suurlemoenplant gereeld te skuif of skerp te draai nie: dit kan die ligreël van die blare verander. Elke suurlemoen pas sy plek aan en vorm skaduwee en ligte blare. Daarom kan die suurlemoen slegs 1-2 keer per maand met die kloksgewys gedraai word.
Die versiering van 'n suurlemoenboom hang af van hoe die kroon gevorm word. Die ogies wat in die blaaraksels geleë is, begin nie terselfdertyd groei nie en gee lote van verskillende lengtes. Deur die lote te knyp, is dit nodig om die groei van takke in die gewenste rigting te veroorsaak.
Takke wat uit knoppe in die blaaroksels van 'n gewortelde sny gegroei het, sal eerste-orde takke wees. Hiervan word 3-4 eweredig gekies om die toekomstige skelet van 'n boom te vorm. Die res van die lote moet verwyder word. Die takke van die eerste en alle daaropvolgende bestellings word na 4-5 blare geknyp.
Die vorming van die kroon van jong plante eindig met takke van 4-5 orde (sien Figuur 2). Wanneer plante vermeerder deur steggies, is dit goed om 'n kroon in die vorm van 'n bos te vorm. Die geënte suurlemoene het die vorm van 'n boom. In hierdie geval word die loot wat na enting groei, aan 'n pen vasgemaak sodat dit reguit groei. Krullerige krone in die vorm van bakke, piramides is ook moontlik, daar is traliewerkvorms van krone (takke groei net in twee teenoorgestelde rigtings).
In sommige gevalle sal goedgewortelde sterk plante in die eerste of tweede lewensjaar blom. Hierdie vroegopkomende blomme moet verwyder word sonder om te wag totdat die ogies oopgaan: baie voedingstowwe word verbruik om te blom. U kan die eerste blomme net op 'n 3-4-jarige boom laat. Moet ook nie 'n groot aantal suurlemoene op plante wat pas in vrugte gekom het, laat nie; dit kan die verdere groei van bome nadelig beïnvloed.
'N Belangrike plek in die versorging van saailinge word geneem deur behoorlike water-, voedings- en temperatuurtoestande. In die somer word plante daagliks natgemaak, en soms twee keer per dag - soggens en saans, in die winter - soggens en selde: 1-2 keer per week en slegs met warm water, verkieslik sneeu of reën.
As u met koue water natmaak, word die grond suur en verrot die wortels. Kraanwater bevat chloor wat skadelik is vir sitrusvrugte. Voordat u met hierdie water natmaak, moet dit dus minstens 'n dag lank verdedig word. Harde putwater is nie geskik vir besproeiing nie, gekookte water is ook nie geskik nie (daar is geen oplosbare suurstof in nie). Dit is beter om, indien moontlik, water uit 'n rivier of dam te neem.
Die beligtingsmodus vir jong suurlemoene is dieselfde as vir die vrugte van suurlemoene. Met 'n afname in die kamertemperatuur is 'n afname in die ligintensiteit ook toelaatbaar.
Jong plante word gespuit as hulle net aanpas by die omstandighede in die kamer. In droë lug vertraag blare wat gereeld met skoon water bespuit word, en verhoog die humiditeit. As die plant aanpas by die lewe in die kamer, is dit genoeg om dit een keer per week te spuit.
Topversiering. Potgrond voorsien die suurlemoenboom slegs vir ongeveer 3-4 maande van voedingstowwe. In die toekoms begin die plant honger ervaar. Die kleur van die blare word liggroen en hulle begin om die rande krul.
Van Februarie tot September moet suurlemoene vloeibare bemesting kry. 'N Mengsel van minerale kunsmis is geskik vir 'n dosis van 2 g per liter water.
U kan elkeen van die minerale kunsmis afsonderlik toedien. Stikstofkunsmis soos ammoniumnitraat -2-5 g per liter water word gebruik om groei te bevorder. Jong plante benodig elemente soos fosfor en kalium vir verdere ontwikkeling, blom en rypwording van vrugte.
Kaliumhongersnood kan bepaal word deur die blaar dood van bo af langs die rande en dan deur die vergeling tussen die are. Daar moet onthou word dat kaliumkunsmis wat chloor bevat nie geskik is vir die bemesting van sitrusvrugte nie. Dit moet met sulfate vervang word.
Tweejaarlikse plante word twee keer per maand met fosfor-kalium kunsmis gevoer: 3-5 g superfosfaat en 3-5 g kaliumsout per 1 liter water. Voordat hulle gevoer word, word plante met skoon water natgemaak, dit beskerm die wortelstelsel teen brandwonde. Een besproeiing verbruik 150-300 g oplossing per plant.
In die lente-somerperiode word stikstof- en kaliumkunsmis elke 10 dae toegedien, superfosfaat 1-2 keer per maand, in die winter word die plante een keer per maand gevoer.
Dit is goed om voëlmis te voer vir die hoeveelheid van 1 deel tot 20 dele water. Suurlemoen is baie reageer op voer met mis, maar dit moet 15 keer verdun word. Dit is ook handig om blaarverband toe te dien - bespuit met 'n oplossing van boorsuur (0,5 g boorsuur per 1 liter warm water). Bespuiting kan met 'n kwas gedoen word. Kalk-fosfor-kalium kunsmisstowwe sluit houtas in. Die dosis as is 1 teelepel per 1 liter water.
Wanneer minerale en organiese bemestingstowwe saam gebruik word, moet die dosisse gehalveer word, maar dit is die beste om die toediening af te wissel.
Benewens basiese voedingstowwe, is spoorelemente ook nodig in konsentrasies van 0,001%. Dit sluit in: boor, mangaan, magnesium, yster, sink, molibdeen. Boor bevorder beter vrugte-aanleg en -retensie aan die boom.
Pienk mangaanoplossing stimuleer boomgroei. By gebrek aan yster kom chlorose van die blare voor, dit word liggeel. Om hierdie siekte te voorkom, word suurlemoene met ystersulfaat gegiet - 1-2 g per 1 liter water. Gieter word 'n paar keer met tussenposes van 5-6 dae uitgevoer.
Voeding met mikro-elemente vervang nie basiese kunsmis nie, maar vul dit slegs aan. Winkels bevat volledige mikrovoedingstowwe kunsmis of suiwer mikrovoedingstowwe in tabletvorm. Een tablet moet in 10 liter water opgelos word. Mikro-elemente word 1-2 keer per jaar in die lente en herfs bekendgestel.
Aandag: jy kan nie suurlemoene voer wat nie wortel geskiet het nie !!!
Oordrag. Die beste tyd vir hierdie operasie is van Maart tot Mei. Saailinge wat intensief groei, word aanbeveel om jaarliks ​​weer geplant te word, mits die hele erdebal deur wortels gevleg word. Dit kan bepaal word deur die wortel wat sigbaar is vanaf die dreineringsgat.
Suurlemoen word hoofsaaklik gebruik vir oorlaai, nie oorplanting nie. Dit is slegs nodig om dit weer te plant as die aarde suur is en dit heeltemal vervang moet word. Terselfdertyd word verrotte wortels van die boom afgesny na 'n gesonde plek, verhoogde dreinering word gemaak, nuwe grond word gegooi en 'n suurlemoen word daarin geplant. Die pot kan nie verander word nie, aangesien die grootte van die wortelbal afgeneem het as gevolg van die snoei.
Wanneer daar oorlaai word, word 'n klont aarde verstrengel met wortels nie versteur nie, maar slegs 'n erdemengsel word daarby gevoeg. Daar is twee reëls om te volg:
1. Die wortelhalsband van die suurlemoen moet op die grondvlak wees of meer as 1 cm bedek wees. As die kraag groter is, verrot die kraag, die bas opgooi en die plant kan doodgaan.
2. Die nuwe pot moet 1-2 cm groter wees as die ou pot. As dit te groot is, het die wortels nie tyd om die vog van die aardse koma op te neem nie. Dit sal lei tot versuring van die grond of vetmaak van die lote, wat die vrugte sal vertraag. In hierdie geval word die oorlaai eers gedoen totdat die wortels die mure van die pot bereik en die suurlemoen blom.
Voordat dit oorlaai word, word 'n erdemengsel vooraf voorberei en op die drein gegooi, onder in die pot gelê (sien Fig. 3). Haal daarna die voorheen volop bevochtigde knop met die plant uit die ou pot. Om dit te doen, gryp die suurlemoenstam met u linkerhand aan die wortelkraag tussen u vingers, terwyl u die grond met u handpalm hou, draai die plant af en klop die rand van die pot op 'n harde voorwerp.
Nadat hulle die pot met die regterhand verwyder het, ondersoek hulle die erdklont. As dit nog swak gevleg word deur wortels, weier hulle om oor te laai en word die suurlemoen versigtig in dieselfde pot geplant. Hierdie bewegings moet noukeurig gedoen word om die mikorisa nie aan die punte van die wortels te beskadig nie.
As oorslag nogtans nodig is, word die boonste laag van die aarde (tot by die wortels) uit die aarde verwyder. Dan verwyder hulle die dreinering, sny al die swartvrotte wortels af en dra die plant oor na 'n nuwe pot. Die afstand tussen die knop en die mure van die pot is gevul met aarde en vasgedruk sodat daar geen leemtes oor is nie.
Die grondvlak moet 1-1,5 cm onder die rante van die pot wees (sien. Verder word die plant oorvloedig met water natgemaak by kamertemperatuur. U kan dit eers voer totdat dit heeltemal gevestig is.
Skild. Bedek van bo met 'n donkerbruin skild. Dit is vasgeheg langs die are van die bo- en onderkant van die blaar, en met sterk voortplanting ook op die lote. Teen die skede moet u al die stingels en blare van die plant met 'n tandeborsel en 'n gebreide lap met een van die oplossings baie versigtig was:
Anabazinesulfaat - 30 g per 10 liter water plus 40 g groen of wasgoedseep;
Seep-keroseen emulsie - 10 g petroleum en 5 g seep per 1 liter water, die oplossing word deeglik gemeng;
Uie pap (gerasper);
Infusie van knoffel (3 medium naeltjies per 1 glas water; laat vir 1 dag in 'n geslote houer);
Infusie van bitter rooi peper;
Tabakinfusie (een deel tabak of tabakstof word by 10 dele kookwater gevoeg en vir 'n dag in 'n geslote houer gelaat), seep met byvoeging van gedenatureerde alkohol.
Aandag !!! U kan nie plaagdoders tuis gebruik nie. Hulle kan slegs gebruik word as u plante in 'n suurlemoentuin of -kweekhuis verbou.
Plante word 3-4 keer elke 7-10 dae gewas. Daarbenewens moet die suurlemoen elke dag noukeurig ondersoek word, plae verwyder word en die plek behandel word met een van die gespesifiseerde oplossings.
Om sonbrand te voorkom, word die gewaste plante nie in die son gelaat nie. Sorg dat die oplossing nie op die grond val nie. Die gebruikte lap of kwas word gebrand.
Plantluis. Die insek is groen-geel van kleur. Dit sit op die jong toppe van sitruslote en suig die sap daaruit. In die stryd teen plantluise, kan u enige oplossing gebruik wat gebruik word om die skede te vernietig, of die plant besprinkel met tabaksinfusie (sien hierbo).
Geurige malvas is 'n plantluisweerder.
Spinnekopmyt. Begin in 'n droë kamer teen hoë lugtemperature. Verskyn aan die onderkant van 'n blaar, verstrengel dit met 'n dun web en suig die sap uit. Beskadigde blare word bleek en val af.
Om die myt te bestry, word dieselfde middele gebruik as in die stryd teen die skede. Plante word daagliks bespuit met duisendblad, tabak, uie doppe, knoffel, aartappeltoppe, perde suring, paardebloem, veral die onderkant van die blare.
In die grond van binnenshuise suurlemoen kom erdwurms en klein insekte dikwels voor - pofies, wat nie aan die plae toegeskryf kan word nie.
Erdwurms. Dit benadeel nie die wortels nie. Maar soms versamel dit baie en kan die dreineringsgat toemaak en dit moeilik maak om oortollige water te dreineer. Die grond sal versuur, die wortels kan verrot en die plant sterf.
Maatreëls vir die beheer van erdwurms:
'N Pot suurlemoen word stadig in water laat sak wat tot 40-50 ° C verhit word, terwyl die wurms na die oppervlak kruip en versamel word.
Water die grond met 'n waterige oplossing van kaliumpermanganaat (pienk);
'N Mosterdoplossing word gebruik ('n teelepel poeier per liter water).
Pofies is klein wit springvlooie. Hul voorkoms is 'n teken van oormatige water. Maatreëls om podura te bestry:
Sit suurlemoene minder gereeld, maar oorvloediger; die grond moet gereeld losgemaak word.
Besprinkel die oppervlak van die grond met houtas of piretrumstof na droog.
Gewoonlik gaan die voorkoms van plae gepaard met 'n plantsiekte wat deur hierdie plae veroorsaak word.
Gommoz - 'n siekte soortgelyk aan klipafval. Oorsake van die siekte: onbehoorlike plant van die plant, gebrek aan dreinering, oormatige toediening van stikstofkunsmis en onvoldoende - fosfor en kalium, meganiese beskadiging van suurlemoene, swam- en insekbeskadiging. Beheermaatreëls:
Skakel inhoudsfoute uit.
Vee die plek waar die bas met suring gekraak is, af.
Reinig die wond tot 'n gesonde laag, ontsmet dit met 'n oplossing van 3% kopersulfaat en bedek dit met tuinvernis.
Besprinkel of spoel die boom met Bordeaux vloeistof.
Sooty swam. Dit lê op die afskeiding van skaalinsekte, bemoeilik die assimilasie en asemhaling van plante. Beheermaatreëls:
Vernietiging van die skild.
Deeglike ventilasie van die kamer.
Spuit of was plante twee of drie keer met 1% Bordeaux-vloeistof.
Ten slotte wil ek daarop let dat plante soms onder onervare suurlemoenkwekers soms 'n ryk oes lewer. Dit is net dat die eienaar van hierdie plant hou, wat beteken dat hy probeer om hom alle voorwaardes vir groei en vrugte te bied, en die boom reageer op hom met sy pragtige dekoratiewe voorkoms en 'n goeie oes.
E. Zhakovich, kandidaat vir biologiese wetenskappe
Gaan groei 876 (22.82%)
Eienskappe van tuisgemaakte suurlemoen
Die tuislemoenboom is 'n immergroen, laaggroeiende plant wat meerjarig is. Sy kragtige takke is bedek met dorings. By jong lote het die boonste gedeelte 'n pers-pers kleur. Groen blaarplate wat leeragtig aanraak, het 'n langwerpige ovaalvorm, en hulle het tande aan die rand. Op die oppervlak van die blare is daar baie kliere, waarin 'n essensiële olie is. Die lewensduur van een blaarplaat is van twee tot drie jaar.
Die knopvormingsproses duur ongeveer 35–40 dae. In hierdie geval vervaag die blom na opening 7-9 weke. 'N Baie aangename geur spruit uit die blomboom. Dit kan meer as nege maande duur vandat die eierstokke gevorm word totdat die vrugte heeltemal ryp is. Tuisgemaakte suurlemoen het 'n eiervormige vrugvorm, met die tepel bo-aan. Dit is bedek met 'n geel vel waarvan die oppervlak klonterig of ontpit is. Van die vrugte kom 'n skerp spesifieke aroma wat kenmerkend is van suurlemoene. Die sappige pulp word in 9-14 snye verdeel, dit is geel-groen en het 'n suur smaak. Binne die vrugte-lobbe is daar verskillende wit eiervormige onreëlmatige sade. Van bo af is hulle bedek met 'n perkamentdop, wat baie dig is.
Suurlemoen is 'n liefdevolle plant; 'n gekweekte boom benodig ongeveer 2 uur per dag direkte sonlig. Suurlemoen tuis verdra nie die herskikking op 'n nuwe plek nie, daarom is dit raadsaam om van meet af aan 'n permanente plek vir 'n huisboom te bepaal in 'n kamer met suidwaartse vensters. U kan die pot suurlemoen draai om die regte kroon te vorm, maar geleidelik elke dag onder 'n klein hoekie sodat die plant tyd het om die blare te draai.
As die tuisgemaakte suurlemoen groei, moet dit elke jaar in 'n nuwe pot oorgeplant word. Die nuwe houer moet 'n deursnee van 1-2 cm effens groter as die vorige houer wees. Die ou erdklont met wortels moet met die minste skade verwyder word en na 'n groter pot oorgedra word, en die verskil moet gevul word met nuwe aarde. As die pot 8-10 liter in volume het, kan die oorplantings vervang word met 'n topbemesting, en die bogrond kan twee keer per jaar hernu word.
Optimale temperatuur vir die kweek van suurlemoen: 18-27 grade. Suurlemoen, soos alle kamerplante, hou nie van trek nie, veral nie in die winter nie. Dit is raadsaam om tuisgemaakte suurlemoen verskeie kere per week met water te spuit om 'n gemaklike humiditeit te handhaaf. In die winter, gedurende die verhittingseisoen, is daaglikse bespuiting nodig.
Om suurlemoen tuis esteties te laat lyk, moet u die kroon van die gewenste voorkoms vorm. In die eerste lewensjaar gee die boom een ​​loot tot 30 cm hoog. In die tweede jaar, voor die aanvang van aktiewe groei - in die lente, is dit nodig om die boonste deel van die loot af te sny met 'n skerp mes wat ongeveer 20 cm verlaat, en dit stimuleer die boom om syknoppe vry te laat. Dan moet u die onderste niere verwyder en die drie boonste niere laat. Van hulle sal die skeletagtige hooftakke van die kroon van 'n tuisgemaakte suurlemoen ontwikkel.
Die volgende jaar doen ons dieselfde bewerking met die laterale takke van die tweede orde: ons verkort hulle, stimuleer hulle tot laterale groei, en laat verskeie boonste knoppies op elkeen. Na die afsny van die sentrale loot laat die suurlemoen dikwels net een nuwe spruit van bo af los, dan is dit nodig om die tak weer saam met die boonste te sny, en as die lengte dit toelaat, dan die tweede knop van bo af. Die suurlemoenboom kry gewoonlik 'n pragtige voorkoms met hooftakke tot op die 5-6 vlak van vertakking. In die toekoms is dit genoeg om individuele vinnig groeiende lote af te knyp of heeltemal te verwyder om die vorm te behou.
Met die behoorlike versorging sal 'n tuisgemaakte suurlemoen oor 'n paar jaar begin blom. Om die eierstokke te vorm, dra die stuifmeel met 'n watte depper oor van die helmknop na die taai meeldraad. As baie vrugte gebind is, moet dit verwyder word. Andersins kan die plant weens uitputting sterf. Vir normale ontwikkeling moet een vrug 10-15 blare bevat.
Suurlemoen by die huis benodig gereeld voeding. Komplekse minerale kan as kunsmis gebruik word. Jong plante word elke een en 'n halwe maand bevrug, volwassenes meer dikwels: die frekwensie van bemesting in die lente-somerperiode is een keer elke twee tot drie weke.Bemesting word vanaf die middel van die herfs verminder: as u boom die hele jaar sonder rus groei, bemes u 'n volwasse suurlemoen een keer per maand en 'n half, en as dit in die winter rus, is dit glad nie bemesting nodig nie. Maak die potmedium twee uur voordat dit bevrug word, met skoon water nat.
Hoe om suurlemoen tuis op 'n vensterbank te kweek
Suurlemoen is nie net 'n gesonde suur vrug nie, maar ook 'n pragtige boom. Dit het heldergroen blink blare en blom met fyn klein blommetjies met 'n roomskerm. Beide die blare en die blomme van die suurlemoen het 'n subtiele sitrusgeur. Die plant lyk dekoratief tydens vrugte.
Suurlemoen word gekweek as 'n kamerplant. Tuis is die boom kompak, klein blare en miniatuurvrugte. Dit lyk die hele jaar mooi, en die klein suur vrugte is goed om te eet. Lees hoe u suurlemoen tuis op 'n vensterbank kan kweek.
Suurlemoen is nog 'n vrug!
Suurlemoen blyk die vrugbaarste van suidelike plante te wees. in kamerkultuurwat vrugte dra selfs op die noordelike vensters, dit wil sê met 'n gebrek aan lig. Maar nie net enige suurlemoen nie, naamlik die binnenshuise variëteit. U kan byvoorbeeld 'n saadjie plant van suurlemoenvrugte wat in 'n winkel gekoop word, maar hierdie boom sal lank groei en as dit vrugte gee, sal dit bitter wees en heeltemal anders as dié in die winkel.
Suurlemoen het oor die algemeen een vreemde eienskap: saailinge wat van sade verkry word, blom in die 10-15de jaar van verbouing, en gewortelde steggies - al in die 3-4de jaar. Maar die saadbos is duursamer en pretensieloos, en die steggies kan wispelturig wees en al die blare afgooi, of selfs uitdroog.
Op die markte kan u soms suurlemoene van die Russiese Kaukasus, Georgië, Armenië en selfs Turkye, Israel, Egipte kry. Daar moet onthou word dat dit variëteite is van oop grond, swak blom en selfs swak begroeide in binnenshuise toestande. Daarom is dit nodig om presies variëteite aan te koop vir kamerkultuur. Die bekendste is die Pavlovsky-suurlemoensoort - 'n vrug met 'n groot appel.
Effens minder vrugte in die variëteit "Panderoza", groter - in die "Mayer". Dwergvorme van houtagtige variëteite "Novogruzinsky" en "Maikopsky" is 8 afsonderlike lyne geteel en vegetatief vermenigvuldig - dit weerstaan ​​ook die potkultuur, maar word meer geraak deur plae. Die variëteite van die "Uralsky" -lyn is geteel wat vrugte dra met 'n kort daglig.
Pynappels - in die land en. op die vensterbank
'N Tuin-groentetuin, 'n somerwoning en selfs 'n balkon-loggia of net 'n vensterbank, met bekwame werk, kan 'n goeie en selfs eksotiese oes lewer. Natuurlik kan u nou nie 'n koei koop vir 'n pynappel wat met u eie hande gekweek is nie, maar met 'n ernstige benadering is dit heel moontlik om uself en geliefdes van voedsel te voorsien. En jy sal beslis plesier kry. Inna Novikova, hoofredakteur van Pravda.Ru, en 'n bekende tuinier wat alles van huishoudelike erwe weet, die stigter en permanente hoof van die koerant "Vashi 6 acres" Andrey Tumanov.
- Andrey, u het gesê dat selfs in die 18de-19de eeu selfs pynappels verbou is en aan die graaf se tafels bedien is. Vertel ons daarvan. En is daar nog groente en vrugte wat nie vir Rusland tradisioneel is nie, wat verbou kan word? En watter moet nooit hier gekweek word nie?
- Pynappels in Rusland is selfs te koop gekweek. En hulle het volledig aan die binnelandse vraag voorsien. Dit wil sê, hulle is nie meer ingevoer nie. Boonop vaar die skip nog lank, pynappels gedurende hierdie tyd kan eenvoudig agteruitgaan. En hier het dit nie net na die meester se tafel gegaan nie, maar ook te koop, in restaurante en selfs uitgevoer.
Die eerste wat ananas-kweekhuise geskep het, wat in die grond gegrawe is, was prins Alexander Menshikov. Hierdie besigheid is vinnig deur baie ander edele groot grondeienaars opgeneem. Onder Catherine II is pynappels nie net in die meester se kweekhuise verbou nie, maar ook in kweekhuise op boereplase.
Die Russiese ryk het in die 18de-19de eeu selfs die grootste invoerder van pynappels na Europa geword. Daar is tot 3000 poedjies Russiese pynappels per jaar daarheen uitgevoer. Die koste van een vrug was ongeveer gelyk aan die koste van 'n hele koei.
Ja, dit was baie duur, want die tegnologie was duur. Kweekhuise is gemaak in die vorm van loopgrawe wat in die grond begrawe is. Maar pynappel is van die bromelia-familie. Diegene wat eens 'n soort bromeli grootgemaak het, weet dat dit absoluut pretensielose plante is wat feitlik geen land nodig het nie, en hulle reageer nie veral op temperatuurveranderings nie.
Daar kan 'n hoë temperatuur wees, of laer, hulle groei steeds soos aartappels, selfs beter as aartappels. Daarom is enige broomelia's, insluitende pynappels, as kamerplant absoluut ideale plante. Pynappel is terloops baie maklik om te wortel.
- Dit blyk dat daar nou maklik pynappels in Rusland gekweek kan word, selfs in u woonstel?
- Aan die vensterbank - geen probleem nie! U moet net 'n paar reëls ken en volg.
- Wat is hierdie plante in die algemeen?
- Pynappels is kruidagtige plante, eintlik 'n gras, 'n vetplant. Klassieke bromelia's met veeragtige, leeragtige blare is wat pynappel is. Bromelia's het ook 'n roset, waar water gewoonlik gegiet word en as bron van water dien, dit is so 'n klein trog - bromelia's.
Dit is dus 'n baie eenvoudige plant, hy groei stadig, maar reageer op byna niks. Dit is nie subtropiese sitrusvrugte nie, wat sleg reageer op lae temperature, besmet raak met 'n myt, hul blare val af, ens. So iets gebeur nie met pynappels nie. Ek het dit geplant, en hulle groei en groei totdat hulle ryp word ...
- Is dit moontlik om hulle in 'n oop area te laat groei?
- Nee, natuurlik net in die kas. Natuurlik het hulle 'n positiewe temperatuur nodig. Om te oorwinter, benodig hulle 'n temperatuur van plus vyf, verkieslik plus tien grade, dan oorwinter hulle. As daar 'n konstante positiewe temperatuur is, sal pynappels groei. Ligte, positiewe temperatuur en 'n minimum kunsmis - dit is alles.
Dan hoef jy hulle net te laat prikkel om te blom, wat gewoonlik die grootste probleem is omdat hulle nie regtig wil blom nie. Dit word gewoonlik veroorsaak deur asetileen, 'n gas. Hulle trek 'n sak aan, sit 'n bietjie hardmetaal daar. En hierdie gas veroorsaak die mors van die nier, die pynappel gooi 'n blompyl uit en dan vorm 'n pynappel op die pyl.
En dit wortel eenvoudig: sny die bokant van die pynappel af, met 'n stuk vel, droog dit twee of drie dae sodat die snit daar met 'n kors bedek is en plant dit in die grond. En hierdie roset skiet dan wortel. Jy kan probeer. Daar sal binnenshuise pynappel wees.
- Watter ander eksotiese, ongewone plante kan in ons straat, in kweekhuise en huise gekweek word? Kan piesangs byvoorbeeld ook gekweek word?
- Ek ken net een persoon in Rusland wat daarin geslaag het om vrugte uit 'n piesang te kry. Dit was baie moeilike, ernstige werk - dit is natuurlik net in 'n groot kweekhuis moontlik. Dit was 'n bekwame landboukundige wat dit probeer bereik het. Dit is duidelik dat niemand dit op industriële skaal sal laat groei nie.
Suurlemoene word byvoorbeeld histories op semi-industriële skaal gekweek. Die stad Pavlovo-on-Oka is bekend vir sy Pavloviese suurlemoen. Daar word suurlemoene tradisioneel in elke huis gekweek. Aan die begin van die 19de eeu het 'n Russiese soldaat van êrens in Turkye 'n saailing of 'n suurlemoensaad gebring, en sedertdien is dit weg.
Daar het op die een of ander manier 'n verskeidenheid geblyk wat geskik is vir binnenshuise toestande, dieselfde Pavloviese suurlemoen, en dit het begin vermeerder. In die algemeen is suurlemoen en alle sitrusvrugte steeds bome. U sal nie 'n eikebome of berke op u vensterbank plant nie.
Maar die feit is dat alle gekweekte suurlemoene in kamers meestal superdwerge is, klein plante wat goed kan groei en vrugte kan dra in sulke omstandighede ...
Ondervra deur Inna Novikova
Voorberei vir publikasie deur Yuri Kondratyev
Voeg Pravda.Ru by u bronne in Yandex.Nuus of Nuus.Googleof Yandex Zen
Vinnige nuus in Telegramkanaal Pravdy.Ru... Moenie vergeet om in te teken om op hoogte te bly met die gebeure nie.
As 'n groot slaaieliefhebber kon ek dit natuurlik nie ignoreer nie. Hierdie kultuur is 'n bietjie veeleisender as groen uie en waterkers, maar vir die sappige setperke is dit die moeite werd. Wat moet u oorweeg?
Eerstens, blaarslaai by die huis benodig ekstra beligting - dit is 'n ligte kultuur. Gebrek aan beligting sal lei tot vroeë vorming van pedunkels. Die probleem word gedeeltelik opgelos deur die keuse van variëteite. Vir my beveel 'Lollo Rossa' en 'Lollo Bionda' (my gunsteling) ook die variëteite 'New Year', 'Vitamin', 'Emerald Lace' vir tuine aan.
Tweedens, blaarslaai reageer pynlik op droogte en hitte: die blare word growwe en bitter, blomstingels vorm vinnig.
Derdens, blaarslaai moet uitgedun word. Dit word aanbeveel om dit twee keer te doen: 'n week na die opkoms van saailinge op 'n afstand van 1-2 cm tussen saailinge, en in die fase van 2-3 ware blare - op 'n afstand van 4-5 cm. gewasse, sal die plante uitrek, verswak, en u sal waarskynlik oes, sal u nie sien nie.
Jong slaaiplante. Foto deur die skrywer
Van groei kop blaarslaai tuis, is dit beter om te weier totdat daar genoeg ervaring is: hulle is veeleisender en benodig versigtiger versorging as hul blaarryke eweknieë, en hul groeiseisoen is gewoonlik langer. Om eerlik te wees, ek het nie eers probeer om blaarslaai tuis te verbou tot die standaardgroottes wat dit in die tuin bereik nie - sagte jong blare was genoeg vir my. Maar as die ruimte dit toelaat, en daar toestande is wat geskik is vir 'n slaai, is dit heel moontlik om groot afsetpunte te kry.