Toxoplasmose - Gevare, voorkoming en tekens van die siekte
Hoe toksoplasmose manifesteer in die kat
Hoe die toksoplasmose manifesteer in die mens
Toxoplasmose risiko's tydens swangerskap
Voorkoming van toksoplasmose
Toxoplasmose is 'n aansteeklike siekte wat veral deur swanger kat-eienaars gevrees word. Omdat die patogeen wat verantwoordelik is vir die siekte, wat die naam Toxoplasma gondii dra, die huislike kat in verskillende infeksiesiklusse besmet. Binne die infeksiesiklusse kan dit ook aan mense oorgedra word. Vir swanger vroue en hul ongeborenes, vir persone met 'n verswakte immuunstelsel, vir babas, kleuters en bejaardes, verteenwoordig dit 'n hoë gesondheidsrisiko omdat lae effekte kan voorkom.
Die ontwikkeling van die toksoplasmiese patogeen Toxoplasma gondii
Toxoplasma gondii is 'n wêreldwye parasiet wat op verskillende maniere kan vermenigvuldig. Byvoorbeeld, die direkte oordrag van een einde gasheer na 'n ander kan plaasvind.
Inligting oor toksoplasmose
Dit is gewoonlik die kat. As 'n reeds besmette dier met die ontlote oosvisse verlaat, kan dit deur ander katte opgeneem word.
Gedurende die verteringsproses, is die voorheen onaktiewe sporozoites vrygestel, wat dan migreer deur die dermwand, dan slaag in die bloed of limf, en in verskeie organe en weefsel met hierdie vloeistowwe vervoer.
Daar kan die sporozoites in die vakuole van die liggaamselle aseksueel voortplant. Trophozoites vorm. Omdat die geaffekteerde organisme baie vinnig die indringers verduur, vorm dit teenliggaampies wat veroorsaak dat die patogene deur die vorming van die sisteem ingekapsel word. Binne hierdie sistisse vermeerder die kieme egter weer. Hulle word nou sporozoites genoem.
Die "manier" van die toksoplasmose-patogeen
Na ongeveer 18 dae, die sporozoites betree weer terug in die ingewande en vermeerder vinnig draai. Deel van die nuwe patogeen is vervat in oösiste uitgeskei in die ontlasting. Dit is beskikbaar vir nuwe leërskare.
As 'n intermediêre gasheer egter by die siklus betrokke is, is dit 'n prooi wat deur kieme besmet is, wat die kat vir hom vat. Die verdere ontwikkeling van die kiemontwikkeling lyk op die reeds genoemde siklus. Ook die inname van besmette water kan veroorsaak dat die kat besmet raak.
Die derde moontlikheid van besmetting is die inter-gasheer inter-gasheer siklus. Hier vind die oordrag van kieme van een tussenliggende gasheer na die ander plaas. Dit kan byvoorbeeld gedoen word deur rou vleis te eet wat met Toxoplasma gondii besmet is. Dit is ook moontlik om die kieme van die moeder via die moederkoek na die ongebore kind oor te dra.
Nie alle katte wat met Toxoplasma gondii besmet is, ontwikkel toksoplasmose nie. Dit hang eerder af van watter stadium die kieme geneem is.
As die infeksie in die finale gasheer-endometriële siklus is, breek die siekte uit in ongeveer 16 persent van die diere. As die kieme via die inter-gasheer-endwirt-siklus in die liggaam kom, word minstens 97 persent van die katte siek.
'N Kat as 'n troeteldier
Dikwels is geen siekte tekens sigbaar in siek katte nie. Skaars en slegs tydens die groeifase van die bakterieë in die ingewande diarree en / of braking.
As interne organe geaffekteer word, kan hoes, loopneus, kortasem, motoriese of neurologiese afwykings of geelsug voorkom, afhangende van die omvang en verloop van die siekte. As siek, swak en jong diere aangeval word, kan die siekte fataal wees.
Na een keer om te herstel van infeksie katte is gewoonlik lewenslange immuniteit teen die veroorsakende agent van toksoplasmose. Slegs verswakte diere kan chronies siek word.
Byna alle toksoplasmose infeksies by mense is simptoom vry. Nietemin kan die siekte in spore voorkom en eers maande of jare later uitbreek. Slegs 10 persentasie van diegene wat geraak word, toon dadelik simptome. Dit kan ligte koors, hoofpyn en liggaamspyn of limfknoop swelling wees. Behandeling van die siekte by ander gesonde mense is nie nodig nie.
As die organisme verswak word, kan dit tot gevolg hê dat verskeie orgaanskade veroorsaak word. Beïnvloed word dikwels die brein, so as gevolg hiervan kan verlamming of persoonlikheidsveranderinge voorkom. Ook moontlik is long of meningitis, wat lewensgevaarlik kan wees. Dieselfde geld vir babas, kinders en ou mense. Daarom word 'n geneesmiddelbehandeling van hierdie groepe aangedui.
Vroue wat reeds 'n toksoplasmose-infeksie ondergaan het teenliggaampies teen die patogene. Vir hulle is die toksoplasmose is nie gevaarlik nie. Andersins die infeksie veral in die eerste twee derdes van swangerskap is gevaarlik, want dit kan veroorsaak dat die ongebore kind tot 'n miskraam en beduidende skade.
Byvoorbeeld, hart-, long- of breinskade kan voorkom. Onmiddelike behandeling van die besmette moeder word dringend benodig sodat die langtermyn gevolge vervat kan word. Dit word gedoen deur middel van 'n geteikende intermitterende langtermynterapie tot aan die einde van swangerskap.
Om die risiko van infeksie te verminder, moet die verbruik van rou vleis en afval verminder word. Kat eienaars moet sorg dat die diere nie direk toegang tot stalle het nie. Die gereelde skoonmaak van die rommelboks asook die onskadelike wegdoening van die ontlasting verseker dat enige infeksiesiklusse onderbreek word.
As dit gaan om die behoud van katte, moet dit oor die algemeen sorg. Dit sluit gereelde ontsmetting van die kat se slaapplek en die omgewing in. Daarbenewens moet katte nie toegang hê tot voedsel nie. Nadat jy die dier gehardloop het, is dit nodig om jou hande te was. Katte moet nie toegelaat word om in die beddens van hul eienaars te slaap nie. Veral kinders moet hierdie gedragsreëls so vroeg as moontlik onderrig word.