Ontdekkingsreis galore | Slakkelak
Posted on 11 Oktober 2012 by Slakkelak	Net gister het ek vir julle vertel wat my gelukkig maak. Na ons al ons aardse besittings verloor het, het ek net meer en meer besef dat ‘n mens jouself moet besig hou met dinge wat vir jou lekker is. Omdat reis nie nou deel uitmaak van my verwysingsraamwerk nie, ‘reis’ ek op my plaas. Ek ondersoek elke ding wat leef en beef en asem heef… en sommer elk en ieder ander ding ook.
Die wetenskaplike in my is maar altoos aan’t werk, dis deel van wie ek is. Ek is tans besig met ‘n stukkie navorsing oor ‘n sekere plantfamilie vir my biodiversiteitblog en het die hele middag in die veld spandeer op soek na drie spesifieke plantspesies. Dis maklik, want ek ken teen hierdie tyd elke klippie en gaatjie op die plaas en weet waar hulle groei, maar elkeen groei in ‘n ander uithoek van die plaas! Die een wou ek kry in blom, ek stap al die afgelope weke elke naweek wat ek kan in afwagting. Ek het agt jaar laas een in blom gesien. Saterdag was ek onsuksesvol, maar binne hierdie paar dae het dit begin blom! Ek het soveel keer al geleer dat mens op die regte tyd op die regte plek moet wees met baie plante. Die tweede een weer moes ek die blaar se basis aan die agterkant gaan ondersoek in opdrag van ‘n wetenskaplike wat my help om hierdie plantfamilie korrek te identifiseer. Die derde een moes ek die blaar gaan breek om die binne-struktuur te sien. Die stories op my ander blog word dus eers deeglik nagevors voordat ek ‘n plasing maak.
Dit beteken het ek hard ‘gewerk’ vandag. Dit was egter ‘n heeerlike reis en dit hou eers op later vanaand wanneer ek al my foto’s afgelaai en verwerk het, die nodige inligting aan die wetenskaplike gestuur het en my datarekords opgedateer het.
Wat ek éíntlik met julle wil deel is twee dinge. Die eerste het te doen met ‘n waarneming wat ek gemaak het. Ons sien baie ystervark aktiwiteit, maar baie min kere die rakkers self. Hulle loop mos in die nag. Ystervarke eet ‘n verskeidenheid voedsel en dit sluit onder andere knolle, bolle, wortels, bessies en bas in. Hulle hou baie van maroelas is juis ook lief om die bolle uit te grou van die plante wat ek vandag gaan soek het.
Toe ek een so gat sien, het ek eers gedink dat hulle maar by die basis van die boom gegrou het opsoek na die knolle wat daar groei. Dit is ‘n jong Drolpeer (Dombeya rotundifolia) of Dikbas soos sommige hulle noem. ‘n Paar meter verder kry ek toe nog ‘n Drolpeer wat gevreet is… en ‘n paar meter verder nog een. My gevolgtrekking is dus dat hulle ook baie hou van Drolpeer wortels en bas!
Hulle het die boompie heeltemal ‘gering’, wat beteken dat hy gaan nou vrek.
Die tweede ding wat ek met julle wil deel is die inhoud van my reistas. Dis sommer om julle lekker te laat lag, maar die mense wat my persoonlik ken weet dat dit is hoe en wie ek is.
Eerstens ‘n foto van my reistas…
Vir perspektief het ek ‘n koppie bygesit
Buiten my kamera het ek die volgende daaruit gehaal en gerangskik op ‘n potskerf wat ek nou die dag gekry het en vandag aangesleep het huistoe:
Die potskerf was handbagasie, dit het nie in my reistas gepas nie en die langste ystervarkpen wat ek vandag gekry het
Eerstens is daar ‘n sakkie met my batterylaaier en ‘n spul kameradrade. Ek het vergeet om die draadjie uit die kantsakkie te haal wat die kamera aan my rekenaar koppel. Die handleiding lê plat heel onder in.
Dan is daar ‘n notaboekie en skryfgoed om notas te maak indien ek sou wou. Die notaboekie pas regop netjies in. Baie keer is dit die koördinate van ‘n plant wat ek vanaf my selfoon kry (wat ek vergeet het om uit die voorste sakkie van my reistas te haal vir die foto!) wat opgeteken word, of soveel treë vanaf hierdie klip of daai boom het ek dit of dat gevind. Onthou, soms neem ek meer as honderd foto’s op ‘n dag en mens moet agterna kan sin maak daarvan!
Op die boekie is my botteltjie Celestamine, want ek is mos allergies vir bye en perdebye. Dit word gedoen na ‘n lélike ondervinding met ‘n perdeby, maar dis ‘n storie vir ‘n ander dag.
Treasures uit my reistas
Dan is daar al die ander goedjies. Die klippies is met ‘n rede verdeel met die ystervarkpenne. Kom ek begin maar by die middelste ystervarkpenne. Regs van dit is mooi kwarts klippies en ‘n Achatina transvaalensis skulp. Ek hou mos van slakke, onthou! Net regs is ‘n Acacia sieberiana (Papierbas) peul. Dit ruik vir my so lekker en wanneer ek op ander plekke reis en ek haal my kamera uit dan ruik ek my huis.
Die rolletjie is ‘n opgerolde kameelperd sterthaar waarvan ek ‘n armbandjie wil maak met kraletjies daarby.
Links van die rolletjie is twee saadjies. Die groot bruinetjie kom uit die Papierbaspeul wat aan die agterkant oopgebreek het. Die klein saadjie het ek vandag ingegooi om te kom plant. Dis van Ledebouria ovatifolia. Die rooi saadjie het afgebreek van ‘n tros Lucky bean peule wat ek anderdag aangedra het huistoe.
Die laaste twee klippies is baie spesiaal. Dis nie net klippies nie, maar Steentydwerktuie. Net verlede Vrydag het ek ‘n geoloog hier gehad om my meer van die klipgesteentes te kom vertel, en hy sê die naaste Chert (uitspraak?) waarvan die swartetjie gemaak is, kom voor in die berge van Barberton meer as twintig kilometer hiervandaan. Vir Steentydperk is twintigkilometer ‘n dagreis vêr! Die wittetjie se kwarts kon moontlik van die plaas self gekom het, alhoewel onwaarskynlik.
Pylpunte uit die Steentydperk. Die klein kwarts enetjie is baie mooi afgewerk. Die swart Chert punt is haastig gemaak.
Nou is party goetertjies teruggepak in my reistas en party goetertjies het ‘n ander bêreplekkie gekry. Dis my geheim wat waar is!
Nou is ek skoon moeg vertel, ek was op vêr reise heen vandag…
Categories: Plaaslewe, Slakgedagtes, So doen Slakke dit	|
5 thoughts on “Ontdekkingsreis galore”	12 Oktober 2012
Kosbare skatte! Eerste keer wat ek ‘n kwarts werktuig sien!
Antwoord	12 Oktober 2012
Ek het. Nog ene gehad, het nog nie gaan grou waar hy moet wees in die as nie. Miskien Desember.
Ek het my so verwonder aan Gene Stratton-Porter se boek Freckles en toe The Girl of the Limberlost, en die “bird worman,” se toegewydheid aan veldwerk. Daar is ‘n kort storie oor Gene se lewe. Sy het die boeke gebasseer op haar eie werk in die moerasse van die Limberlost. Dit is ‘n soort roeping op sy eie.
Ek lees daardie selfde tipe liefde hier by jou raak…. en verwonder my.
Antwoord	14 Oktober 2012
Jy het behoorlik gereis. En jou ogies kyk fyn!
Ek is n gebore waarnemer