Is Premenstruele Sindroom (PMS) 'n mite? - Gesondheid - 2022
Is Premenstruele Sindroom (PMS) 'n mite?
Volgens talle video's op YouTube waarin meisies humoristies praat oor hul reëls, of die oneindige variasies van die stereotipe van die histeriese vrou in die greep van sy hormone, kan vroue wat hul tydperk gehad het eenvoudig nie geestelik funksioneer nie - en laat staan ​​om in bevel van 'n belangrike posisie te wees. Daarbenewens sal hormone ons na afloop van die menopouse glo depressief en aggressief wees na aflewering, ongelukkig en onstabiel.
Studente wat sedert die 1990's uitgevoer is, bied egter 'n baie dun bewys van die belangrikste effek wat hormone op die emosionele toestand van vroue kan hê gedurende hul periodes. New York sielkundige en professor Robyn Stein DeLuca werk al meer as 10 jaar op postpartum depressie en vroue se gesondheid. In sy mees onlangse boek, Die HormoonmiteDit vra hoe ons kultuur toeskryf aan hormone die gewig van vroue se wettige persoonlike frustrasies en die feit dat ons ware depressie ontken deur dit as blote bui te skuif. (Die skrywer het 'n TED-praatjie oor PMS gegee.)
Ons het met Robyn Stein DeLuca bespreek wat sy beskou as 'n langdurige wanopvatting dat vroue beseer is en haar gevra het hoe sy die angs, depressie of geïrriteerdheid sien wat baie vroue raak. soos hulle hul reëls nader.
Ek wil mense aanmoedig om krities te dink wanneer hulle lees wat oor PMS geskryf word. Ek wil hê hulle moet weet dat mediese navorsing nie die bestaan ​​van algemene geestesversteurings toon in vroue wie se hormoonvlakke wissel nie en ek wil hê vroue moet vrymoedig wees met hulself en met mekaar wanneer hulle uitdruk negatiewe emosies.
Lees ook: Menstruasie: Hoeveel kos dit per jaar?
Vir baie vroue wat simptome ervaar wat verband hou met hul tydperk, lyk die MPS baie werklik. Wat sal verkeerd wees met die beskuldiging van jou hormone vir die manier waarop jy voel?
Dit is my hartseer dat vroue die indruk het dat hul liggame hulle verraai, of dat hulle nie mekaar kan vertrou nie. Dit verhoed dat hulle verstaan ​​wat hulle regtig ervaar, asook om ander te voorsien van 'n maklike manier om enige vorm van woede of onenigheid wat vroue oor hulle mag hê, te verduidelik. Byvoorbeeld, sommige vroue het trane in hul oë of is stilmoedig nadat hulle geboorte gegee het. Die meeste van die tyd gaan dit self, maar as hierdie depressiewe episode langer as twee weke duur, voel hulle wanhoop, hartseer, uitputting, dat niks hulle gelukkig maak nie, dit gaan oor postpartum depressie. Hormone is nie die enigste wat verantwoordelik is nie.
Hoe verduidelik jy dan dat sommige vroue postpartum depressie het?
Ek dink dit is baie meer relevant om te vra of hulle voor die geboorte van hul baba depressief was. Om na hul situasie te kyk wanneer hulle huis toe kom. Het hulle 'n goeie verhouding met hul gade? Kry hulle ondersteuning van familie en vriende? Hierdie aspekte is van groter belang.
Hoekom bevraagteken ons nie die idee dat "vroue baie emosioneel is as gevolg van hul hormone nie"?
Omdat hierdie verduideliking oral is, en dat vroue gekom het om dit te assimileer. Vanaf die 5dee In die basiese jaar word meisies aangebied van klein tampons en sanitêre servette wat hulle vertel: "Jy mag dalk onder jou humeur swaai." Hulle word vanaf 'n vroeë ouderdom vertel dat stemmingsveranderinge 'n normale ding is om te verwag. Die voorstelling van die irrasionele vrou, dementie, onbeheerbaar vanweë haar hormone, word herhaal in die teater, op TV, op die internet.
Daar is ook 'n hele bedryf wat sogenaamde PMS-behandelings bied. Albei sal sê dat jy moet oefen, 'n spesifieke dieet volg of vir hulp betaal. Vir baie jare het die mediese beroep die reproduktiewe proses van vroue benader vanuit die oogpunt van die siekte. Asof die menopouse nie 'n normale afname in hormone was nie, maar 'n tekort wat behandel moes word.
Toe Hillary Clinton veldtog vir die Amerikaanse presidentskap, die skrywer van 'n tydskrifkolom tyd het geskryf dat dit regtig wonderlik is dat die kandidaat postmenopousale is: sy kan president wees sonder dat hy allerhande gemoedstoestande hoef te vrees. Wat 'n vervelige ding om te sê! Eerstens het Hillary Clinton deur haar hele lewe op volle spoed gewerk. Maar om voor te stel dat jy nie kan reken op 'n vrou om 'n magsposisie te beklee totdat sy postmenopousale is nie? Dit is belaglik!
Sien ook: Cortisol, die onherkenbare hormoon van stres
As ek voor my tyd skielik hartseer of kwaad voel, is dit nie as gevolg van my hormone nie?
Hormone in die voortplantingstelsel kan fisiese of emosionele simptome veroorsaak, maar nie geestelike afwykings nie. Daar is geen algemene SPM nie; Daar is nie ton vroue wat depressief is as gevolg van hul hormone nie.
Wat bedoel jy daarmee? Dink jy die SPM bestaan ​​nie?
Die SPM word geassosieer met soveel moontlike simptome dat sy naam niks meer beteken nie. In die afwesigheid van 'n gestandaardiseerde definisie van die verskynsel het verskeie studies bevind dat dit tussen 5% en 97% van die vroue beïnvloed. Daar kan gesê word dat 'n baie klein minderheid of die oorgrote meerderheid vroue aan PMS gely het. Die navorsing was nie wetenskaplik nie, so die sielkundiges het daarin geslaag om ooreen te stem oor 11 simptome wat daarop dui dat 'n persoon geneig kan wees tot premenstruele disfororiese wanorde [wat nou is Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings]. Daar is baie spesifieke kriteria vasgestel oor wie gediagnoseer kan word. Hulle moet ten minste twee of drie agtereenvolgende siklusse ly, en die siekte moet hul funksionering in hul paartjie of hul werk in gevaar stel. Die sielkundige moet ook seker maak dat die simptome nie verband hou met 'n ander bestaande siekte nie. Sodra al die beperkende kriteria toegepas is, is die syfers baie laer, wat wissel van 3% tot 8%. So kan ons sê dat die wanorde bestaan ​​vir 'n klein minderheid van vroue.
So, wat kan ons die hormone verantwoordelik hou?
Hormone oefen ongetwyfeld 'n sekere sielkundige invloed uit; mense in transgender transformasie ontvang en rapporteer dikwels anders as hulle seks hormone ontvang wat nie by hul geboorte was nie. Die polisistiese ovariumsindroom word natuurlik vererger deur fluktuasies in die hormone, wat baie pyn vir die aangetaste vroue veroorsaak, en vereis noodwendig behandeling.
Wat dink jy van akkommodasie maatreëls wat jou reg op "menstruele verlof"?
Sommige vroue het so pynlike krampe dat hulle 'n dag af nodig het, maar daar is nie baie nie. Die vraag lei tot kontroversie. Ons wil die werklikheid van sommige vroue erken, maar wat kos die koste van so 'n maatreël vir alle vroue? Ek glo dat die oortuiging dat vroue so geraak word deur hul menstruele siklus dat daar dae is wanneer hulle nie vergaderings moet bywoon of belangrike besluite moet neem nie, hulle groot skade veroorsaak. Vroue is te alle tye in staat; Die dag van die maand of die stadium van hul lewe is van min belang vir hul werklike vermoë om te funksioneer.