Vuilspel met Trump-verkiesingsveldtogFoto: Samuel Branch/Unsplash.com Gedurende die 2016 Amerikaanse presidensiële veldtog is ek genooi na ’n dinee wat deur die Friedrich Naumann Foundation for Freedom (FNF) gehou is. Die eregas was ’n minister van die Duitse regering. Tydens ’n gesprek oor politiek, het ek genoem dat ek van mening was dat Donald J. Trump die verkiesing sou wen. Haar innemende houding het handomkeer verander en sy het met ’n soort vyandigheid geantwoord dat Trump nooit sal wen nie. Terselfdertyd en op soortgelyke trant het ’n reeks video’s op die internet die rondtes gedoen – video’s waarin met minagting gespot is oor die moontlikheid van Trump as president. Komediante soos Bill Maher, John Oliver, Jimmy Kimmel, Trevor Noah, Seth Myers en Stephen Colbert, en politici soos Barack Obama, Hillary Clinton en Nancy Pelosi het met oorgawe hieraan deelgeneem. By nabetragting onthul die sekerheid waarmee hierdie uitlatings gemaak is, dat die misleidende voorspellings van die Clinton/Obama Demokratiese masjien, Hollywood, en die hoofstroommedia kliphard aan die werk was om te verseker dat die politieke neofiet nié die presidensiële troon sal bestyg nie. ’n Grootskaalse geknoeiery was aan die gang, onderteken en geseël deur die regering op die hoogste vlakke – onder meer die Amerikaanse Federale Speurdiens (FBI), die Amerikaanse Intelligensiediens (CIA) en die Departement van Justisie (DOJ) – om Hillary Clinton se oorwinning te verseker. Die politieke establishment was stomgeslaan oor Trump se massale oorwinning. Die nuuskanale CNN, MSNBC, ABC, CBS, The Washington Post en The New York Times, om ’n paar te noem, het in ongeloof “ontplof”. In Suid-Afrika het die toonaangewende nuusnetwerke op dieselfde manier ’n bespotting van Trump se oorwinning gemaak – met inligting wat hulle van die stompsinnige CNN-nuuskanaal verkry het. As rubriekskrywer was ek nie skaam om my mening (dat Trump sal wen) op sosialemediaplatforms bekend te maak nie. Sonder om ag te slaan op die verkiesingstendense oor die hele Amerika, het die Suid-Afrikaanse media my afgeskryf as konserwatief en beïnvloed deur my skoonseun (ten spyte daarvan dat hy nie geglo het Trump sal wen nie) – net om my agterna om kommentaar te nader toe dié Amerikaanse sakeman in volle vaart die verkiesingsveldtog gestoomroller het. Terloops, die eerbare Suid-Afrikaanse ambassadeur Tony Leon het ŉ weddenskap van ŉ R1 000 met my aangegaan dat Trump beslis nie sal wen nie. Nodeloos om te sê skuld hy my nog. Die Amerikaanse politieke establishment was oortuig daarvan dat dit Hillary Clinton se beurt was om die troon te bestyg – nie slegs as die eerste vroulike president nie, maar ook weens haar bereidwilligheid om destyds terug te staan sodat Barack Obama die eerste swart president van Amerika kon wees. Hulle het gevoel dat hulle haar dit verskuldig was. Totaal onbewus van wat in Middel-Amerika aan die gebeur was, het die VSA se hoofstroommedia flikflooierig gedruk vir ’n Clinton-presidensie wie se agenda hulle skaamteloos gevolg het. Dog, Trump se toenemende gewildheid het die Democratic National Committee (DNC) en die Clinton-veldtog so omvergewerp dat die establishment planne beraam het om sy verkiesing te saboteer en sou hy dalk wen, sou hy van sameswering met Rusland beskuldig word om sy presidentskap ongeldig te verklaar om ’n Clinton-verkiesingsoorwinning te verseker. Die komplot teen hom is op die hoogste vlakke van die regering gesmee en het die FBI, DOJ, Britse en Australiese spioene, die Hillary Clinton-veldtog en die DNC ingesluit. Die komplot is in 2016 van stapel gestuur en James Comey, destydse hoof van die FBI, het die Withuis se veiligheidsraad en Obama se senior politieke span verwittig dat hy kontraspioenasie ten opsigte van Trump se verkiesingsveldtog en beweerde verbintenis met Rusland vermoed. Perkins Cole, die regsfirma van die Clinton-veldtog, het Fusion GPS (’n liberale opposisienavorsingsfirma en strategiese intelligensiediens in Washington DC) gehuur om die beweerde verbintenis met Rusland te ondersoek. Om die sameswering teen kandidaat Trump verder te bekook, het die twyfelagtige Fusion GPS ’n netwerk van spioene bymekaar gekry om Trump se veldtogbedrywighede te beswadder en selfs ’n Britse spioen en voormalige M16-agent, Christopher Steele (wat Trump nie voor sy oë kon verdra nie) gehuur om ’n dossier met inhoud van wellustige aard saam te stel om Trump se openbare beeld te skaad. Daar is boonop gepoog om lede van die Trump-verkiesingsveldtog, onder andere generaal Michael Flynn, Carter Page, Paul Manafort, George Papadopoulos en ander, in ŉ lokval te lei om te bewys dat hulle op die een of ander manier Russiese konneksies het. Fusion GPS het die FBI in kennis gestel van hul speurwerk op grond van “nasionale veiligheid” en die departement van justisie genoop om op voorgenoemde kontakte te spioeneer. ’n Lasbrief deur Fisa (Foreign Intelligence Surveillance Act) is aangevra om op Carter Page te spioeneer, maar die FBI het nagelaat om aan die hof te sê dat die inligting van die Clinton-veldtog kom. Met ander woorde, sonder om die hof in kennis te stel van die inhoud van die dossier, is die lasbrief aan die FBI toegestaan om op Amerikaanse burgers wat by die Trump-veldtog betrokke was, te spioeneer – buitelandse spioene is selfs betaal om lede van die politieke veldtog te teiken. Om John Solomons van The Hill aan te haal: “the nation’s intelligence court… approved an extraordinary surveillance intrusion into an American presidential nominee’s campaign just weeks before Election Day.” Toe die Republikeine onder leiding van Devin Nunes, voorsitter van die The United States House Permanent Select Committee on Intelligence (HPSCI), die aantygings ondersoek het, is voldoende bewys gevind dat FBI-amptenare reeds voor Julie 2016, toe die veldtog van stapel gestuur sou word, kop in een mus teen Trump was. Die betrokke samesweerders was James Comey, voormalige direkteur van die Amerikaanse Federale Speurdiens (FBI) wat meineed gepleeg en beweer het dat Trump nie ondersoek word nie; sy adjunk, Andrew McCabe (skuldig daaraan dat hy verskeie kere meineed gepleeg het en FBI-amptenare gemagtig het om met The Wall Street Journal te kommunikeer); FBI-agent Peter Strzok en sy minnares, Lisa Page, voormalige FBI-advokaat, wie se teksboodskappe plofbare erkennings bevat het dat hulle die president gaan ondermyn: “[Trump’s] not ever going to become president, right? Right?!” waarop Strzok geantwoord het: “No. No he won’t. We’ll stop it”. Daar moet onthou word dat Lisa Page nie slegs die minnaar van ’n FBI-agent was nie – sy was ook een van die hoofspelers in die Rusland-saak van 2016. Oor die klag van kollusie met verwysing na haar Mei 2017-teksboodskap, het sy aan John Ratcliffe, Amerikaanse kongreslid, die volgende gesê: “It’s a reflection of us still not knowing. [I]t still existed in the scope of possibility that there would be literally nothing…” John Solomons, bekroonde joernalis van The Hill, se kommentaar hierop was heel leersaam: “With that statement, Page acknowledged a momentous fact: After nine months of using some of the most awesome surveillance powers afforded to U.S. intelligence, the FBI still had not made a case connecting Trump or his campaign to Russia’s election meddling. “… Strzok added that, while he raised the idea of impeachment in some of his texts to Page, ‘I am, again, was not, am not convinced or certain that it will, he told the inspector general. “So, by the words of Comey, Strzok and Page, we now know that the Trump Justice Department — through Deputy Attorney General Rod Rosenstein — unleashed the Mueller special counsel probe before the FBI could validate a connection between Trump and Russia. Shortly after he was fired, ex-FBI Director James Comey told the Senate there was not yet evidence to justify investigating Trump for colluding with Russia. ‘When I left, we did not have an investigation focused on President Trump,’ Comey testified.” Die partydigheid en bereidwilligheid om met die verkiesingsveldtog in te meng, was baie duidelik. Selfvoldane FBI-beamptes het dit hul morele en verdragsplig geag om die land van ŉ politieke monster te red – ŉ bullebak wat die hele politieke establishment sou ontspoor. Al hierdie onbetroubare FBI-beamptes (waaronder baie se verbintenis met Hillary Clinton wonderlik vreemd was), is intussen afgedank weens vals getuienis wat onder eed afgelê is. Ook Christopher Steele moes die pad vat vir inligting wat hy aan die pers uitgelek het. Rod Rosenstein, adjunkdirekteur van die FBI (en ook kniediep in hierdie hele gemors), het ná die afdanking van Comey, ŉ spesiale raad onder voorsitterskap van Robert Mueller en sy span pro-Clinton-speurders, bymekaar geroep om die beweerde kollusie tussen Trump en Rusland te ondersoek. Dat die ondersoek gebaseer is op ŉ vals dossier wat opgestel is deur Trump se opposisie, is eintlik van min belang. Trump moes verwyder word, hetsy op die regte manier of deur middel van vuilspel – en om sy verwydering te “regverdig”, het sy opposisie ŉ “weerstandsmag” gebruik om die president af te takel en as die vyand te sien. Hierdie weerstandsgroep het die hoofstroommedia ingesluit (ja, FBI-agente het alles wat kon skaad, aan The Washington Post, The Associated Press en The New York Times uitgelek) asook die linkses, Demokrate en ŉ klompie Hollywood-haters wat openlik ŉ sluipmoord op die president voorgestel het. Madonna het blatant by ŉ byeenkoms die volgende kwytgeraak: “I have thought an awful lot of blowing up the White House.” Kathy Griffin het op haar beurt rondgestap met voorstellings van ’n bebloede, onthoofde kop van Trump. Robert de Niro het die president herhaaldelik sleggesê. Alec Baldwin het kort-kort op Saturday Night Live haatdraend teenoor die president tekere gegaan. Voortdurende verset het teenoor elke liewe ding wat Trump kwytgeraak het, opgehoop – iets waarvoor Obama dikwels as held geprys is. Die redes agter hierdie gemene kwaadstokery is dat die beleidstandpunte van Trump se anti-politiese establishment diepdreigend is vir ŉ politiese elite wat soos klokslag die begunstigdes is van die “moeras” van donateurs, stemwerwers, belangstellende partye, Wall Street, en natuurlik The Big Tech en mediamaatskappye soos Facebook, Twitter en Google. Die sameswering teen Trump kom, so te sê, woord vir woord uit Saul Alinsky se boek Rules for Radicals, van wie Barack Obama ŉ groot aanhanger is en Hillary Clinton ŉ bewonderaar – sy het haar kollege-tesis op sy idees van konstruktiewe sosiale verandering gegrond. Een van sy hoofleerstellings, volgens Wikipedia, was “to find an external antagonist to turn into a ‘common enemy’ for the community within which he was operating. Often, this would be a local politician or agency… Once the enemy was established, the community would come together in opposition of it. This management of conflict heightened awareness within the community as to the similarities its members shared as well as what differentiated them from those outside of their organization. The use of conflict also allowed for the goal of the group to be clearly defined. With an established external antagonist, the community’s goal would be to defeat that enemy.” Daarom het die opposisiegroep die woord “weerstand” gebruik om hul meedoënlose opstandigheid en verraderlike aanvalle op Trump (as kandidaat) beter en regverdig te laat klink. Alinsky se leerstellings het dit tog duidelik gestel: “The major premise for tactics is the development of operations that will maintain a constant pressure upon the opposition. If you push a negative hard and deep enough it will break through into its counter side. The price of a successful attack is a constructive alternative. Pick the target, freeze it, personalize it, and polarize it.” Alinsky se filosofie som die kolossale “fees” van haat en vyandigheid kort en kragtig op. Op 12 Februarie 2019 het ŉ nasionale veiligheidsverslaggewer van die NBC News Investigative Unit beweer: “After two years and 200 interviews, the Senate Intelligence Committee is approaching the end of its investigation into the 2016 election, having uncovered no direct evidence of a conspiracy between the Trump campaign and Russia, according to both Democrats and Republicans on the committee.” Victor Davis Hanson, ŉ briljante kenner en analis lewer in sy artikel “Autopsy of a Dead Coup” (17/2/19) snydende kritiek op die mees wrede gekoördineerde poging om Trump uit sy presidensiële stoel te skop: “No palace coup can take place without the perception of popular anger at a president. “… In candidate and President Trump’s case that prepping of the battlefield translated into a coordinated effort among the media, political progressives and celebrities to so demonize Trump that his imminent removal likely would appear a relief to the people. Anything was justified that led to that end”. “… Both politicos and celebrities tried to drive Trump’s numbers down to facilitate some sort of popular ratification for his removal. Hollywood and the coastal corridor punditry exhausted public expressions of assassinating or injuring the president, as the likes of Jim Carrey, Johnny Depp, Robert de Niro, Peter Fonda, Kathy Griffin, Madonna, Snoop Dogg, and a host of others vied rhetorically to slice apart, shoot, beat up, cage, behead, and blow up the president.” “… At the same time, liberal attorneys, foundations, Democratic politicians, and progressive activists variously sued to overturn the election on false charges of rigged voting machines. They sought to subvert the Electoral College. They introduced articles of impeachment. They sued to remove Trump under the Emoluments Clause. They attempted to invoke the 25th Amendment. And they even resurrected the ossified Logan Act—before focusing on the appointment of a special counsel to discredit the Trump presidency.” In ’n neutedop is dít hoe die Binnekring (Deep State) in die magtigste demokrasie in die Westerse wêreld sake doen. Net soos die staatskaping deur die linkses geheel en al verantwoordelik was vir die ondergang van Suid-Afrika, so het die linkses se manipulasies van die Binnekring van die Amerikaanse regering die potensiaal om die sterkste supermag ter wêreld te vernietig.