Abstrakte menslike denke - vorms, ontwikkeling, voorbeelde - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Abstrakte denke man - Dit is een van die opsies vir kognitiewe aktiwiteit, wat u toelaat om abstrak te dink, met ander woorde, om te help om van onbelangrike besonderhede te ontleed om die situasie wat ontstaan ​​het of die verskynsel as geheel te kan oorweeg. Hierdie tipe geestesaktiwiteit van die vakke dra by tot die visie van die volledigheid van die prent, sodat dit nie op irrelevante besonderhede vasgestel kan word nie.
Abstrakte menslike denke bied die geleentheid om verder te gaan as die grense van die voorgeskrewe norme en reëls, wat lei tot die bereiking van nuwe ontdekkings.
Die ontwikkeling van abstrakte denke by individue van vroeë ouderdom moet 'n sentrale plek in kindervorming inneem, aangesien so 'n benadering dit makliker maak om onverwagte oplossings, raaiwerk te vind en buitengewone maniere te vind uit die omstandighede wat ontstaan ​​het.
Abstrakte denke is dus 'n variasie van menslike kognisie, wat 'n seleksie van noodsaaklike eienskappe en interaksies van voorwerpe is, 'n afleiding van hul ander eienskappe en verbindings, wat as privaat en onbeduidend beskou word. So 'n teoretiese veralgemening dra by tot die weerspieëling van die sleutelwette van die voorwerpe of verskynsels wat ondersoek word, asook die voorspelling van nuwe, voorheen onbekende wette. Die abstrakte voorwerpe is die ondeelbare entiteite wat die inhoud van die menslike geestelike aktiwiteit uitmaak, naamlik gevolgtrekkings, wiskundige elemente, konstruksies, oordele, wette, konsepte, ens.
Opsommende logiese denke
Menslike denke is 'n geheimsinnige verskynsel, waardeur sielkundiges voortdurend daarna streef om dit te sistematiseer, te standaardiseer en te klassifiseer, terwyl die abstrakte logiese kognitiewe funksie beklemtoon word. Sodanige aandag word veroorsaak deur die feit dat die werklike tipe denke bydra tot die vind van nie-standaard besluitstrategieë, wat mense se aanpassingsvaardighede aan voortdurend veranderende omstandighede verbeter.
By abstraksie word die opdrag van geestelike aksent, die isolasie van sekere strukture, elemente van 'n sekere stel en hul verwydering van ander besonderhede van so 'n stel genoem. Abstraksie is een van die fundamentele prosesse van die verstandelike funksionering van die vak, wat die verskillende eienskappe van voorwerpe kan omskakel in die voorwerp van analise en gebaseer is op simboliese bemiddeling. Hierdie teoretiese veralgemening help om die basiese wette van die bestudeerde voorwerpe of gebeure te weerspieël, te analiseer en kwalitatief nuwe wette te voorspel.
Die behoefte aan abstrakte denke is te wyte aan omstandighede waarin die verskille wat ontstaan ​​tussen die rigting van 'n intellektuele probleem en die bestaan ​​van 'n verskynsel in sy sekerheid, duidelik word.
Abstraksies kan primitief-sensueel wees, veralgemeen, idealiseer, isoleer, en daar is ook abstraksies van werklike oneindigheid en konstruktivisering.
Primitiewe-sensuele abstraksie bestaan ​​uit afleidings van sommige eienskappe van voorwerpe en gebeure, wat ander tekens van hulle uitlig (byvoorbeeld, die opstel van 'n voorwerp, die struktuur van die struktuur en omgekeerd). Primitiewe-sensuele abstraksie word onvermydelik geassosieer met elke proses van persepsie.
Algemene abstraksie is daarop gemik om 'n algemene siening van die verskynsel te skep, abstrak van individuele afwykings. Die gevolg van hierdie abstraksie is die keuse van die algemene eienskappe van die voorwerpe wat ondersoek word. Hierdie soort van abstrakte denke word as fundamenteel in wiskundige logika beskou.
Die idealisering van abstraksie of idealisasie is die vervanging van 'n werklike empiriese voorwerp deur 'n geïdealiseerde skema, onttrek van eintlik bestaande foute. As gevolg hiervan word die konsepte ideale voorwerpe gevorm, byvoorbeeld 'reguit' of 'absoluut swart liggaam'.
Isolerende abstraksie is onlosmaaklik met mekaar verbind met die funksie van onwillekeurige aandag, aangesien dit moontlik is om die essensie te identifiseer waarop aandag gekonsentreer word.
In die abstraksie van die onmoontlikheid om elke element van die oneindige stel vas te stel, met ander woorde, oneindige stelle word as eindig voorgestel, daar is 'n abstraksie van werklike oneindigheid.
Konstruktivisering is 'n afleiding van die vaagheid van die grense van werklike voorwerpe, dit is hul "grof".
Daarbenewens kan abstraksies in formele en betekenisvolle teikens verdeel word.
Die keuse van sekere eienskappe van 'n voorwerp wat nie op sigself bestaan ​​nie (byvoorbeeld vorm of kleur) is 'n formele abstraksie.
'N Sinvolle abstraksie behels die isolering van die eienskappe van 'n voorwerp met relatiewe outonomie (byvoorbeeld 'n organisme sel).
'N Metode om nie-waargenome sensoriese eienskappe van voorwerpe te identifiseer deur 'n sekere verhouding te definieer volgens die soort gelykheid op die vakgebied (byvoorbeeld, identiteit of ekwivalensie).
Die ontwikkeling en ontwikkeling van 'n taalstelsel vir kommunikatiewe interaksie het die ontwikkeling van abstrakte denke in mense aansienlik beïnvloed. Woorde het begin verbonde aan verskeie verskynsels, abstraksies, wat dit moontlik gemaak het om hul betekenisvolle betekenis te herhaal, wat nie afhanklik sou wees van die situasies rakende die onderskeie voorwerpe, sowel as hul eienskappe nie. Spraak bied die vermoë om arbitrêre en vrye voorstelling in die brein teweeg te bring en om voortplantingsvaardighede te versterk. Dit was te danke aan die opkoms van taalstelsels dat die voortplanting van idees en die funksionering van die verbeelding gefasiliteer is. Die oorspronklike en algemene vorm van die abstrak-geestelike vertoning van voorwerpe en gebeure is 'n konsep. In die proses van die kognitiewe aktiwiteit van 'n individu, is een van die sleutelfunksies van die konsep om die voorwerpe van 'n sekere groep volgens sekere spesifieke (essensiële) kenmerke uit te gee deur in 'n algemene konfigurasie voor te stel.
Die konsep as 'n vorm van denke of as 'n geestelike opvoeding is die gevolg van die veralgemening van voorwerpe van 'n sekere groep en die verstandelike definisie van hierdie groep op 'n spesifieke stel kenmerke wat gemeenskaplik is met die oogmerke van hierdie groep.
Dieselfde voorwerp kan terselfdertyd 'n variasie van 'n sensoriese sensitiewe oordeel en 'n vorm van 'n konsep wees.
Direk in konsepte kan betekenisvolle en onbelangrike tekens wees van voorwerpe, noodsaaklik, ewekansig, kwantitatief en kwalitatief. Daarbenewens verskil konsepte in die graad van algemeenheid. Hulle kan minder algemeen of meer algemeen wees, sowel as uiters algemeen. Konsepte is ook onderhewig aan veralgemening.
Abstrakte denk voorbeelde van sy helderste toepassing kan opgespoor word in die wetenskap, want die basis van enige wetenskaplike aktiwiteit is die eerste versameling en sistematisering van inligting en kennis op verskeie terreine.
Vorme van abstrakte denke
Abstrakte geestelike aktiwiteit word gekenmerk deur verskeie funksies. In die eerste beurt is die abstrakte denke van 'n persoon doelgerig en is dit aktief, waardeur individue ideaal dinge kan omskep. Dinkaktiwiteit stel jou in staat om iets algemeen, betekenisvol en herhalend in voorwerpe te kies en reg te stel, dit wil sê, die realiteit word weerspieël deur algemene beelde.
Die funksie van denke word beman deur sensoriese inligting en ervaring. Met ander woorde, deur middel van denke vind 'n indirekte weerspieëling van die werklikheid plaas. Daarbenewens is die verstandelike funksie onlosmaaklik met die taal verbind. Dit is 'n manier om gedagtes te formuleer, vas te stel en te oordra.
Abstrakte menslike denke is 'n aktiewe proses wat die weerspieëling van die objektiewe werklikheid in die vorm van konsepte, oordele en gevolgtrekkings insluit.
Konsepte is gedagtes wat algemene en belangrike tekens van voorwerpe, gebeure en prosesse van die werklike wêreld weerspieël. Hulle is 'n vertoning van 'n enkele gedagte van die beduidende eienskappe van voorwerpe. Die konsep kan uitgebrei word na verskeie of na een klas van homogene voorwerpe en verskynsels gekenmerk deur dieselfde tekens.
Konsepte word verdeel deur volume en inhoud. Volgens volume mag dit leeg en nie-leeg wees. Konsepte wie se omvang nul is, word leeg genoem. Nie-leë konsepte word gekenmerk deur 'n volume wat ten minste een werklike voorwerp bevat. Op sy beurt word nie-leë konsepte in algemene en enkelvoud geklassifiseer. Enkele is die konsepte wat verband hou met 'n stel voorwerpe, indien so 'n stel 'n geheel impliseer. Algemene begrippe bevat in hul eie omvang 'n klas voorwerpe, en dit is van toepassing op elke element van hierdie klas (byvoorbeeld 'n ster, 'n staat).
Die konsepte van die algemene plan word verdeel in registrasie en nie-registrasie. Die konsepte waarin die massa van die elemente wat daarin vervat is, getel kan word, en aangeteken word, word registrasie genoem. Optekeningskonsepte word gekenmerk deur 'n eindige volume.
Algemene konsepte wat verband hou met 'n nie-spesifieke aantal elemente, word nie-registrasie genoem. Nie-geregistreerde konsepte word gekenmerk deur oneindige volume.
In ooreenstemming met die inhoud van die konsep word verdeel in positiewe aard en negatief, die kollektiewe rigting en ongeëwenaard, irrelevant en korrelatief, konkreet en abstrak.
Positiewe konsepte word genoem, waarvan die wese die eienskappe inherent in die vak is, byvoorbeeld geletterd, gelowige. Konsepte wie se inhoud die afwesigheid van sekere eienskappe van 'n voorwerp aandui, word negatief genoem, byvoorbeeld verwarring.
Kollektiewe konsepte word genoem waarin daar tekens is van 'n aparte stel elemente wat integriteit verteenwoordig, byvoorbeeld 'n span. Die inhoud van die kollektiewe konsep kan nie aan sy individuele element toegeskryf word nie. Die terme word na verwys as nie-ingewyde, waarin die eienskappe wat elk van sy elemente kenmerk, byvoorbeeld 'n streek of 'n ster, bedoel word.
Die konsep waarin 'n voorwerp of 'n versameling voorwerpe bedoel word, as iets wat onafhanklik bestaan, word konkreet genoem, byvoorbeeld 'n boek.
'N Uittreksel is 'n konsep waarin die eiendom van 'n voorwerp of die verhouding tussen hulle verborge is, byvoorbeeld moed, vriendskap.
Begrippe word na verwys as konsepte wat voorwerpe weerspieël wat afsonderlik en buite hul verhoudings met ander voorwerpe voorkom, byvoorbeeld 'n student, 'n wet.
Verhoudings is konsepte wat eienskappe wat die verhouding van een konsep aan die ander aandui, aandui. Hulle verhouding, byvoorbeeld, die eiser is die verweerder.
Oordeel is die konstruksie van geestelike aktiwiteit waardeur die teenwoordigheid of afwesigheid van 'n soort verhouding en verbande tussen voorwerpe geopenbaar word. 'N Eiesoortige kenmerk van oordeel is die goedkeuring of verwerping van enige inligting oor enige voorwerp. Dit is waar en vals. Die waarheid word bepaal deur die korrespondensie na die werklikheid, aangesien dit nie afhanklik is van die houding van die vakke daaraan nie en daarom objektief is. Vals oordele lê in die vervorming van objektiewe tekens en houdings van voorwerpe van denke.
Die ontwerp van geestelike aktiwiteit, wat u toelaat om 'n kwalitatief nuwe oordeel uit een of 'n paar oordele te verkry, word inferensie genoem.
Alle gevolgtrekkings bevat aannames, gevolgtrekkings en gevolgtrekkings. Beginoordeel waaruit 'n nuwe voorstel na vore kom, word 'n perseel van inferensie genoem. Die gevolgtrekking word die nuwe uitspraak genoem, verkry deur logiese bedrywighede met die perseel te doen. Die gevolgtrekking word die logiese proses genoem, wat bestaan ​​uit die oorgang van die perseel direk tot die gevolgtrekking.
Abstrakte-logiese denke voorbeelde kan in byna elke denkproses opgespoor word. "Regter Ivanov kan nie deelneem aan die oorweging van 'n saak as hy 'n slagoffer is nie." Oordeel wat 'n premis is, naamlik, regter Ivan is 'n slagoffer, kan afgelei word van hierdie stelling. : "Regter Ivanov kan dus nie deelneem aan die oorweging van die saak nie."
Die verhouding van die logiese volgorde wat tussen die gevolgtrekking en die perseel beskou word, impliseer die teenwoordigheid van 'n betekenisvolle verhouding tussen die perseel. Met ander woorde, as daar geen betekenisvolle verband tussen oordele is nie, sal 'n gevolgtrekking onmoontlik wees.