Skokkende statistieke oor verpleegsters se swak werkomstandighede in Suid-Afrika | MedSure.co.za
Daar is tans vele uitdagings en probleme wat die verpleegprofessie in die gesig staar. Verpleegkundiges in Suid-Afrika gaan gebuk onder onveilige werkomstandighede, uitbranding en gebrekkige hulpbronne in die werkplek.
Suid-Afrika het altesaam 3 816 openbare gesondheidsorginstellings. Die Office of Health Standards Compliance (OHSC) het vir die tydperk 2016-2017 inspeksies by 969 (25%) gesondheidsorginstansies regoor SA gedoen om te bepaal of hulle aan basiese gesondheidstandaarde voldoen. Die resultate van slegs 852 instansies is weergegee (rede onbekend). Slegs sewe (1%) van die instansies het met ‘n telling van bo 80% aan gesondheidstandaarde voldoen. 32 (4%) instansies het aan gesondheidstandaarde voldoen met ‘n telling van 70 – 79%. Voorts het 87 (10%) voorwaardelik aan standaarde voldoen, terwyl 194 voorwaardelik maar met ernstige bedenkinge aan standaarde voldoen het en 308 (36%) nie aan basiese gesondheidstandaarde voldoen het nie met resultate van 40 – 49% in die assessering. 224 (26%) instansies was kritiek ontoereikend wat gesondheidstandaarde betref met tellings onder 40%. Altesaam 62.4% (532) van gesondheidsorginstansies het dus nie aan die basiese metings van gesondheidstandaarde voldoen nie.
Die kwessie van swak werkomstandighede is op so ’n punt dat die Departement van Arbeid in 2016 ’n artikel 7-kennisgewing oor oortredings rakende beroepsgesondheid en veiligheid aan die Departement van Gesondheid uitgereik het. Byna geen terugvoer is van die Departement van Gesondheid hieroor ontvang nie.
Ingeskrewe verpleegkundiges verskaf beperkte verpleegsorg, terwyl ingeskrewe verpleegkundige assistente basiese prosedures uitvoer en algemene sorg vir pasiënte verskaf. Albei hierdie tipes verpleegkundiges moet onder toesig van geregistreerde verpleegkundiges werk, wat ook hul eie pligte het.
Die volgende aspekte word uitgelig wanneer daar verwys word na die swak omstandighede waaronder verpleegkundiges moet werk:
Probleme met bestuur, verantwoordbaarheid en gebrek aan besluitneming.
Finansiële tekorte en swak beleid.
Ernstige tekorte aan personeel (veral spesialisverpleegpersoneel) en hulpbronne.
Toename in werklading, wat daartoe lei dat onervare personeel dikwels mediese prosedures moet uitvoer wat eerder deur ‘n meer senior personeellid hanteer moes word.
Kommer oor verpleegopleiding en verpleegvaardighede. Swak opgeleide kollegas.
Hoë vlakke van verantwoordelikheid.
Infrastruktuur en toerusting wat soms in ‘n kritiek slegte toestand is.
Gedurige tekorte aan voorraad en medikasie.
Fisiese gesondheid en veiligheid.
Die belewenis dat hulle werk nie waardeer word nie.
Dit is algemeen bekend dat verpleegkundiges swak salarisse verdien. Laer kategorieë verpleegpersoneel word swak betaal en moet baie lang ure in dikwels moeilike en onvoldoende werkomstandighede werk. Dit is veral die geval in die openbare sektor sowel as in landelike omgewings.
Professionele verpleegkundiges met ‘n graadkwalifikasie kan verwag om ‘n beginsalaris van ongeveer R18 000 te verdien. Daar word van hulle verwag om besluite oor lewe en dood te neem en 12-uur-skofte oor ‘n tydperk van sewe dae te werk. Daarom is dit nodig vir baie verpleegkundiges om te “moonlight” en skofte in die privaat sowel as die openbare sektor te werk om hulle inkomste aan te vul.
*Hierdie artikel is verwerk uit die Solidariteit Navorsingsinstituut se verslag rakende die verplegingstekort in Suid-Afrika deur Nicolien Welthagen.
« At the end of white-minority rule SA’s Health System under management of ANC-regime is failing and in spotlight ahead of election
Patient’s nightmare after operation at EL hospital – man lay in faeces, infested with flies »