Norm D-dimer tydens swangerskap - Kleintjies - 2020
Die norm van D-dimer tydens swangerskap (of met ander woorde die vlak van bloedstolling) is een van die belangrikste aanwysers vir die verwagtende moeder, aangesien 'n afname of, integendeel, 'n toename in die bloedstollingsvlak ernstige komplikasies kan veroorsaak, waaronder die ergste die bedreiging is. miskraam.
Daarom, gekwalifiseerde mediese spesialiste gedurende die hele tydperk van swangerskap monitor bloedstolling, sowel as aanwysers en parameters van hierdie proses.
'N Ontleding van D-dimer word nie vereis nie, maar in sommige gevalle stuur die dokter 'n vrou om dit minstens drie keer tydens swangerskap te neem.
Aangesien die proses van trombose 'n multi-stap en baie komplekse proses is, kan dit nie deur een of meer aanwysers beoordeel word nie. Daarom word die D-dimer van swangerskap vertoon volgens verskeie verskillende waardes van die koagulogram, die algemene toestand van die vroulike liggaam, sowel as die term en trimester van swangerskap.
Wat is D-dimer?
D-dimer swangerskap vlakke is die totale hoeveelheid proteïen elemente in menslike bloed wat verskyn na die volledige afbreek van fibrien. As die inhoud van die proteïenfragment verhoog word, word die bloedstolling verhoog, wat die risiko van bloedklonte tydens swangerskap kan veroorsaak. As die inhoud van die proteïenfragment verminder word, kan dit bloeding veroorsaak.
Die voorkoms van D-dimer in die liggaam is die gevolg van 'n hele kompleks van reaksies op verskeie skade aan bloedvate en -weefsels:
Nadat die integriteit van die weefsel geskend is, word die fibrinogeenelement (dit is die bloedproteïen wat in die plasma opgelos word) fibrien,
Fibrien (of andersins - onoplosbare proteïen) is verantwoordelik vir die sintese en vorming van polimeriese wit filamente wat skade dek,
Erythrocyten en bloedplaatjes accumuleren in hierdie netwerke en filamenten, waardeur 'n stolling voorkom, wat een van die belangrike obstakels vir bloeding is. Die selle van weefsels verdeel met groot aktiwiteit en spoed, waardeur hulle so gou as moontlik genees word.
Nadat die trombose nie nodig is nie, begin dit disintegreer.
'N belangrike punt: die D-dimer swangerskap is 'n nie-konstante waarde, wat direk afhanklik is van die ouderdom van die vrou, sowel as die algemene aanduiding van gesondheid en trimester van swangerskap.
Hoe word die D-dimer-analiseprosedure uitgevoer?
As dit nodig is om die konsentrasie, vlak en tempo van D-dimer van swangerskap te bepaal, is dit nodig om bloed uit 'n ader te neem. Daar moet kennis geneem word dat dit vroeg in die oggend aanbeveel word omdat dit nodig is om meer as agt uur voor die prosedure te eet. Die enigste uitsondering is water.
Daarbenewens kan die gebruik van sekere soorte middels die resultate van voortgesette navorsing negatief of verkeerd beïnvloed. Dit is hoekom dit nodig is om die dokter te waarsku en hom te vertel van elke dwelm wat in die laaste 24 uur geneem is. Dit word ook aanbeveel om sodanige inligting in 'n gespesialiseerde vorm te merk.
Wanneer studies geskeduleer kan word
Die basiese koagulogram word drie keer uitgevoer (aanbeveel vir uitvoering) gedurende die hele swangerskapperiode. Wat die prosedure vir die bepaling van die aanwysers en norme van D-dimer van swangerskap betref, word hulle in sulke gevalle uitgevoer:
indien die resultate en totale van die vorige studie enige onreëlmatighede of afwykings in die bloedstollingsparameter geopenbaar het,
as 'n vrou wat 'n kind verwag, siektes het wat die korrekte werking van die stollingsstelsel beïnvloed (dit kan siektes van die bloedsomloopstelsel, lewer, spatare en bloeding wees)
as die vrou patologie gehad het. Ook, as 'n vrou enige van die risikofaktore vir swangerskap het,
as die swangerskap die gevolg is van nie natuurlike nie, maar kunsmatige bevrugting,
As 'n vrou siektes het wat verband hou met die niere, bloedvate, hart, sowel as verskeie hormonale en / of outo-immuunafwykings,
as 'n vrou enige bedwelming en / of slegte gewoontes het.
Slegs 'n dokter besluit of 'n vrou die vlak van D-dimer moet beheer.
Die norm van vlakke en aanwysers van D-dimer van swangerskap by vroue uit die groepe en kategorieë wat hierbo gelys word, kan onbeduidend en baie sterk van al die norme wat algemeen aanvaar en gestandaardiseer word, verskil. Om die resultate van die studies wat in individuele gevalle uitgevoer word, korrek te ontsyfer, is dit daarom belangrik om advies van 'n gekwalifiseerde dokter te verkry.
Moet ek die standaarde en aanwysers van D-dimer volg?
Om 'n kind te dra is 'n natuurlike en natuurlik geprogrammeerde proses, wat gepaard gaan met verskeie reorganisasies van die hormone en die liggaam. Enige veranderinge in die vroulike liggaam wat tydens swangerskap verbygaan, is fisiologies en opvallend. Dit kan indien nodig gevolg word deur gebruik te maak van verskeie laboratorium- en / of instrumentele ontledings. In swangerskap verander die hoofpunte van die funksionering en bloedsomloop in 'n sekere mate ook, en die volume bloed en die sirkulasie word groter.
Die feit is dat die vroulike liggaam 'n soort voorbereiding vir die komende bloedverlies doen. Gedurende die bevalling verloor 'n vrou ongeveer 0,5 liter bloed, dus dit is uiters belangrik om nie oormatige verlies toe te laat nie. Dit is ook uiters belangrik vir die liggaam van 'n vrou en 'n kind om die moontlikheid van bloeding tydens swangerskap te verminder. Al hierdie kan beheer word met behulp van D-dimer toetse.
Pryse vir aanwyser
Trouens, die D-dimer van swangerskap is 'n nie-konstante waarde wat in verhouding tot die term verander. Dit is ook belangrik om te onthou: die volume bloedvloeistof in die liggaam van 'n swanger vrou styg met 1-1.5 liter tydens swangerskap, aangesien dit nodig is om genoeg suurstof te verskaf aan nie net die vrou nie, maar ook die kind wat binne is.
Dus, aan die einde van die arbeid, nader aan 9 maande, sal die D-dimer swangerskapskoers verskeie kere hoër wees as die koers aan die begin van die swangerskap. U moet ook onthou dat alle veranderinge nie dadelik sal plaasvind nie, maar geleidelik.
Eerste trimester Vir hierdie tydperk is die normale vlakke van D-dimer 500-700 ng / ml. Dit is belangrik om te onthou dat hierdie figure relatief is, sodat hulle oor die toestand van die liggaam beoordeel word en die gesondheid van die verwagtende moeder onmoontlik is. Daarom moet die dokter bykomend tot hierdie aanwyser ook baie ander punte en faktore in ag neem.
Daar is 'n moontlikheid van 'n ernstige afname, sowel as 'n ernstige toename in die koerse en vlakke van stolling. Maar slegs 'n spesialis kan die mate van belangrikheid en betekenisvolheid van die afwyking van aanwysers van hul normale waarde bepaal.
Tweede trimester Die normale dosis is 900 ng / ml of minder. Daar moet kennis geneem word dat hierdie aanwyser twee keer so hoog is as dieselfde aanwyser, maar voor swangerskap. Tog is daar praktiese gevalle waar die waardes van die aanwysers hierdie limiet ernstig kan oorskry, hoewel die toestand van die fetus en moeder nie agteruitgaan nie.
As die aanwysers grootliks toegeneem word vir die tweede trimester, kan die dokter antistolmiddels aan die verwagte moeder voorskryf. Baie dikwels kan die toekomstige ma in die geval van verhoogde tariewe ook na die hospitaal gestuur word vir waarneming.
Derde trimester Gedurende die derde trimester mag D-dimer tot 1500 ng / ml toeneem. Dit is normale aanwysers vir die derde trimester, want dit is gedurende hierdie tydperk dat die vrou se liggaam voorberei vir die voorkoms van 'n kind.
Soms kan aanwysers vir twee trimesters onveranderd bly - dit is ook een van die standaardopsies. Ongeag die aanwysers, in die laaste trimester, moet die vlak van D-dimer egter aansienlik toeneem. As dit nie die geval is nie, moet die dokter gediagnoseer en ondersoek word.
'N Verhoogde D-dimer van swangerskap dui op verhoogde bloedklonte in die vroulike lyf. Daarbenewens is die massa voorkoms van bloedklonte in die liggaam een ​​van die kenmerkende tekens vir sulke patologieë en siektes in die hemostasesisteem as:
Daarbenewens verhoog hierdie aanwyser met die verskyning of teenwoordigheid van verskillende siektes van kanker en / of aansteeklike tipe, sowel as met die voorkoms of teenwoordigheid van inflammasieprosesse.
'N Toename in D-dimer kan trombose veroorsaak.
Die verskyning van 'n hoë vlak van D-dimer van swangerskap word veroorsaak deur verskillende situasies:
patologie in die ontwikkeling van die fetus,
afskilfering van die hele of gedeelte van die plasenta voor die geskeduleerde tydperk vir hierdie tydperk,
die teenwoordigheid van enige skade, sowel as hul genesing,
rumatoïede siektes, kwale en siektes,
diabetes ongeag die stadium
versteurings van die lewer / nier of kardiovaskulêre stelsel,
As tydens swangerskap, na verskeie toetse, 'n groot sprong in D-dimer-indekse is bepaal, kan dit aandui dat bloedklonte in die vrou se liggaam verskyn het. As gevolg daarvan kan dit DIC of tromboembolisme wees.
Dit is baie skaars om 'n afname in die normale vlak van D-dimer swangerskap waar te neem. Soms is daar onbeduidende afname in aanwysers, maar hulle is so onbeduidend dat hulle feitlik nie aandag gee nie. As daar egter 'n druppel is wat jou laat aandag gee, word 'n vrou dringend gestuur vir 'n hematoloog se konsultasie. Dit is belangrik om toepaslike behandeling te ondergaan, aangesien 'n lae D-dimer tydens swangerskap kan dui op oormatige bloeding in die proses van bevalling en swangerskap.
D-dimer en sy norme in IVF
By kunsmatige bevrugting (dws in vitro bevrugting) word eerstens 'n kwalitatiewe en kontinue stimulering van die follikels en die handhawing van die sikliese luteale fase uitgevoer.
Met IVF monitering sal D-dimer nie oorbodig wees nie.
Ten einde dit te bereik, word die verwagte moeder voorgeskrewe middels voorgeskryf wat 'n direkte impak het op die parameters en vlakke van bloedstolling. D-dimer in die geval van IVF is grootliks toegeneem, dus is die norme hier, soos in natuurlike bemesting, nie. Die dokter in die studie van D-dimer in die geval van IVF fokus hoofsaaklik op die dinamika en verheffings van alle parameters, aanwysers en vlakke van koagulogram.
Hoe is die resultate van D-dimer
Die analise in die finale resultate dui op die konsentrasievlak van die D-dimer-indeks. In verskeie laboratoriumorganisasies kan 'n gespesialiseerde dimer-ekwivalente eenheid gebruik word, wat DDU genoem word. Nog 'n gespesialiseerde eenheid kan ook gebruik word - fibrinogeen ekwivalent, waarna verwys word as FEU.
Die eenheid van meting word naby die numeriese aanwyser aangedui, dit is in hierdie geval ng / ml (of nanogram per milliliter). Daar kan ander aanwysers wees, soos milligram per liter of mikrogram per liter (afgekort mg / l en μg / l). Die verhouding van eenhede word volgens die formule uitgevoer: 2 mg / l in die FEU-formaat is 1 mg / l in die DDU-formaat.
Daarbenewens het laboratoriums hul eie vorms vir die vertoon van resultate, maar byna elke vorm het so 'n parameter as verwysingswaardes. Hierdie parameter definieer die norme van D-dimer van swangerskap.
Dit is belangrik om te onthou: ontcijfering van die resultate wat verkry is, is nie 'n bron van volledige gedetailleerde inligting oor die aanwysers van bloedstolling en die hele bloedsomloopstelsel nie. Om die graad en waarskynlikheid van 'n bedreiging vir die moeder of die ongebore kind te verstaan, is dit daarom nodig om 'n gekwalifiseerde mediese spesialis te raadpleeg vir gedetailleerde advies.
Die vlak van vlakke vir diegene wat nie in posisie is nie, is 250 ng / ml. Swanger vroue in die aanvanklike stadiums van die aanwyser kan dieselfde wees, maar dit behoort in verhouding tot die duur van swangerskap te groei.
D-dimer vlak en identifiseerers kan beïnvloed word deur siektes van die interne organe, sowel as infeksies of diabetes.
Die vermindering van identifiseerders en D-dimervlakke is 'n selde verskynsel wat gevaarlik is vir die kind en die verwagtende moeder.
Wat moet die tempo van d-dimer in die toekomstige ma wees?
Nadat 'n kind begrawe is, verhoog die vlak van d-dimer in 'n vrou se bloed byna drievoudig en bereik 750 ng / ml punte. Soortgelyke aanwysers bly deur die eerste trimester van swangerskap voort, waarna hulle weer opstaan, maar tot die punt van 1000 ng / ml. In die laaste drie maande voor die geboorte kan hierdie aanwyser bereik 1500 ng / mldit is ook die norm. Dit moet egter in gedagte gehou word dat indien die bloedtoets beduidende afwykings in een of ander rigting toon, dan sal die verwagte ma in die hospitaal opgeneem word en 'n kursus geneesmiddelterapie gegee word. Dit word gedoen om die lewe van die baba en die gesondheid van die vrou te red. Daarbenewens is daar gevalle waar sulke afwykings van die norm die teenwoordigheid van ernstige siektes aandui waarin die verwagte moeder tot en met die geboorte onder konstante mediese toesig moet wees.
Abnormaliteite van d-dimer: wat kan die redes wees?
Te lae inhoud van d-dimer in die bloed is 'n aanduiding van sy lae viskositeit. Dit beteken dat die verwagte ma te veel bloed tydens bevalling kan verloor en haar lewe in gevaar sal wees. Lae vlakke van d-dimer in die bloed word feitlik nie weerspieël in die gesondheidstoestand van 'n vrou tydens swangerskap nie. Dokters word egter dikwels voorgeskryf aan toekomstige moeders wat sulke afwykings het, 'n spesiale verloop van behandeling met dwelms wat die bloedvermoëvermoë verhoog.
meer Erger is die geval wanneer die vlak van d-dimer in die bloed van die verwagte moeder aansienlik oorskat word. Dit dui gewoonlik daarop dat die plasingsprofessie begin het, en die baba se lewe is in gevaar. Daarbenewens kan 'n hoë d-dimer in die bloed die gevolg wees van chroniese lewer- en niersiektes, diabetes mellitus, histose of aansteeklike siektes. In sulke situasies word die verloop van die behandeling aangepas vir die algemene toestand van die vrou. Soms is dit genoeg om die simptome van 'n chroniese siekte te stop om die vlak van d-dimer in die bloed te normaliseer. In die meeste gevalle word spesiale medisyne egter nog vir hierdie doeleindes gebruik.
Is dit moontlik om die vlak van d-dimer in die bloed onafhanklik te beheer?
Nie net moontlik nie, maar nodig. Dit moet egter net gedoen word as die toetsuitslae baie naby aan kritiese een is. In sulke situasies, maak seker dat u met u dokter raadpleeg en u lewenstyl verander, voeding en oefening aanpas. Maar, ongeag of jy die vlak van d-dimer in die bloed wil verminder of vermeerder, moet jy die vars lug meer gereeld besoek, spesiale vitamiene vir verwagte moeders drink, en slaap ook ten minste 8-9 uur per dag.
Wat verhoog en verminder D dimer tydens swangerskap vertoning?
Die bespeurde D-dimer tydens swangerskap help om die vorming van bloedklonte te voorkom en om die aktiwiteit van die bloedstollingsstelsel reg te stel. Ervaar of die vlak van D-dimer nie ooreenstem met die norm, is dit nie die moeite werd nie, aangesien dit nie altyd die ontwikkeling van enige oortreding aandui nie.
Die voorkoms van bloedklonte in die liggaam van die verwagtende moeder is as gevolg van vaskulêre skade. Dit kan ook voorkom met die ontwikkeling van enige inflammatoriese anomalie. In die plek van die vernietiging van die arteriële wand vir 10-15 minute word 'n trombus gevorm, wat met fibrienfilamente vasgemaak word.
Fibrien word vernietig deur die vorming van D-dimers. Wanneer die fibrien oplos, word die gevolglike D-dimers aan die vaskulêre mure verbind. Dus, hul blokkasie vind plaas. Oor die algemeen duur die lewe van fibrien nie meer as ses uur nie. Hoe groter die hoeveelheid D-dimers, hoe hoër is die risiko van gevaarlike bloedklonte.
Wanneer trimester 3 begin, word die konsentrasie van D-dimers groter.
In die onlangse verlede het hierdie simptoom getuig van 'n verhoogde neiging van 'n vrou se liggaam om bloedklonte te vorm gedurende die tydperk van verligting van 'n las. Maar onlangse kliniese studies sien nie die verband tussen 'n abnormaliteit van swangerskap en die vlak van die stof nie.
Elke swanger vrou word een keer uitgenooi na die analise van D dimer tydens swangerskap. Na die ontleding van D-dimer tydens swangerskap, kan dokters die behandelingstrategie vir bespeur bloedklonte bepaal. Daarbenewens is hierdie waardes relevant vir koagulogramstudies.
Die vlak norm van D-dimer is laag. Vir mans en nie-swanger vroue wissel die norm van 400 tot 500 ng / ml. Maar na bevrugting kan die koers verander. Die rede vir die verandering dokters noem die herstrukturering van hemostase. Кроме того, происходит активация процессов свертывания крови.
Onlangse studies toon dat as die koers toeneem wanneer daar 2 of 3 trimester is, is dit die norm. Soms word trimester 3 gemerk deur die normale vlak van hierdie stof twee of drie keer te verhoog. In hierdie geval word bevalling normaalweg uitgevoer, en die kind word gesond gebore.
Selfs as trimester 3 gekenmerk word deur 'n 10-voudige toename in die vlak van hierdie stof, beteken dit nie aktiewe bloedstolling nie. As die norm van die vlak van D-dimers in die middel van swangerskap 400 ng / ml is, dan kan die aanwysers tot 3,0 duisend styg. 'N Bietjie later kan hierdie vlak groei tot 5,3000 ng / ml.
Wanneer word die koers geskend?
D dimeer tydens swangerskap kan verhoog of verminder word. In die meeste gevalle is die lae vlak van hierdie stof redelik skaars. Die toename word meer dikwels waargeneem.
Die staat wanneer die aanwyser van hierdie stof selde verlaag word, trek die aandag van spesialiste. Dit is omdat die vermindering van D-dimer nie bydra tot die voorkoms van gevaarlike komplikasies nie. Maar as die indikator van hierdie stof deeglik verlaag word en nie die norm vir 'n nie-swanger jong vrou oorskry nie, dui dit op 'n patologie van die stollingstelsel. Hierdie toestand is gevaarlik, want tydens bloeding kan swaar bloeding voorkom.
In die geval van 'n patologiese afname in aanwysers moet die verwagte ma beslis 'n hematoloog besoek en ondersoek word.
Die toestand wanneer D dimer verhef word tydens swangerskap word nie as 'n patologie beskou nie. Maar 'n oormatige hoë dosis van hierdie stof dui op die teenwoordigheid van 'n anomalie van die stollingstelsel.
'N Hoë vlak van hierdie stof word waargeneem wanneer:
vertraagde verskuiwing van die plasenta,
Wanneer D dimer verhoog word tydens swangerskap, is daar 'n risiko van miskraam. Om hierdie rede moet 'n swanger vrou onder die waaksaamheid van die mediese personeel wees.
'N Verhoogde aanwyser van hierdie middel impliseer die vinnige hospitalisasie van 'n vrou. 'N Verhoogde D-dimer word behandel met medikasie. Meestal behels die patologiese toename van die indeks die aanstelling van Fraxiparin of Reopoliglukina. Die middels word intraveneus en subkutane toegedien. Kursus duur is 7 dae.
Voorkomende maatreëls sal die gevolge van die verhoogde D-dimer tydens swangerskap voorkom. In die eerste plek, tydens die beplanningstadium van swangerskap, moet jy die genetika besoek. As daar geen probleme op die genetiese vlak was nie, moet die verwagte moeder behoorlik eet en fisiese inspanning verseker.
Verhoogde d-dimer vlak tydens swangerskap
As die waardes van die vervalproduk van bloedstolsels verhoog word, dui dit op die teenwoordigheid van bloedklonte. Veral die skerp toename in hierdie bloedindeks moet oplet - dit beteken dat die pasiënt dringende bloedverdunningsterapie nodig het.
Die grootste ongemak vir dokters is dat die analise slegs kan verklaar dat die d-dimer tydens swangerskap verhef is, maar dit sal heeltemal onduidelik bly in watter besondere bloedvate die aktiewe trombusvorming plaasvind.
Op grond van die resultate van die analise sal die dokter addisionele eksamens aan die swanger vrou voorstel om die rede vir die afwyking van die bloedklontproduk van die norm te verstaan. Onder hulle mag wees:
Doppler-skandering van die plasentale bloedvloei - in die meeste gevalle is 'n hoë d-deursnee tydens swangerskap te wyte aan disfunksie van die bloedvate wat die plasenta voed.
Onkologiese merkers - as die toename in proteïen geleidelik en onbeduidend is en die resultate van die Doppler-studie geen probleme openbaar nie, kan die pasiënt gestuur word om bloed te skenk om die teenwoordigheid van kwaadaardige prosesse in die liggaam te bepaal.
Ultraklank van die niere - die toename in d-dimetra word geassosieer met nier disfunksie. Met 'n toename in die duur van swangerskap, is die liggaam moeiliker om die regulering van chemiese homeostase te verrig.
Dokters sê dat gevalle waar die d-deursnee van 'n swanger vrou onder die norm val, is baie skaars. As die ontleding so 'n probleem geopenbaar het, is die verloskundige-ginekoloog 'n moeilike taak. Aangesien die oorblywende tyd voor aflewering moet plaasvind, moet die pasiënt voorgeskryf word vir sodanige terapie, wat 'n relatiewe volgorde van bloedstollingsaanwysers tot gevolg sal hê.
Andersins sal postpartum bloeding 'n ernstige bedreiging vir die vrou se lewe wees.
As die d-meter verlaag word, is die ginekoloog verplig om die pasiënt na die hematoloog te verwys vir verdere ondersoek en aanbevelings rakende die regstelling van die toestand.
Monitering van bloedstolling is belangrik, nie net vir suksesvolle arbeid nie, maar ook vir die uitvoering van 'n kind. Hoe groter die waarde van d-deursnee, hoe slegter die voeding van die fetus. Die gevolg hiervan is die voorkoms van hipoksie en 'n algemene intrauteriene laag in gewig en lengte.
Hoe om voor te berei vir die analise?
Vir die studie moet bloed uit die ader geneem word. Die prosedure word gewoonlik in die oggend uitgevoer en waarsku dat die pasiënt op 'n leë maag na die kliniek moet kom. Daarbenewens, wanneer materiaal ingesamel word om d-dimer te bepaal, is daar spesiale reëls:
Jy moet onthou dat jy 'n uur lank rook voordat jy bloed teken. Rook veroorsaak die vorming van bloedklonte, sodat die gebrek aan onthouding vir die tyd wat toegelaat word, die resultate van die studie ernstig kan beïnvloed.
Dit is nodig om gedurende die dag nie vette kos te eet nie. Dit veroorsaak 'n toename in bloedcholesterolvlakke, wat ook bloedtellings verdraai.
Die dag voor die analise moet jy jou beskerm teen senuweeskokke wat die vlak van d-dimer kan beïnvloed.
Die resultate van die studie is gewoonlik in 3 werksdae gereed, maar vir elke laboratorium is die tyd van dataverwerking individueel. Dit is dus beter om hierdie vraag in die register van die kliniek waar u aansoek gedoen het, te verduidelik.
Wat is D-dimer
Die voorkoms van enige wond in ons liggaam lei tot twee baie belangrike biochemiese prosesse: bloedstolling en fibrinolise. In 'n gesonde liggaam is hierdie twee prosesse gebalanseerd en ondersteun die normale werking van die hemostatiese stelsel. Kortom, hulle kan beskryf word as:
Die proses van bloedstolling is verantwoordelik vir die stop van bloeding van beskadigde vate om swaar bloedverlies te voorkom. Dit lewer 'n proteïen genaamd fibrien, wat 'n rooster skep wat bloedplaatjies in die gebied van weefselskade bevat - 'n bloedklont word gevorm. Die bloed word baie dik, verloor sy vloeibaarheid en verstop die beskadigde vate. Trombose vorming in geval van weefselskade
Fibrinolise - die proses van ontbinding van bloedklonte na die genesing van beskadigde vate. Met behulp van die ensiem plasmin word 'n bloedklont in klein stukkies gebreek en uit die bloedstroom verwyder. Na die resorpsie van 'n bloedklont in die bloed vir 'n geruime tyd, sal daar verskeie fragmente van fibrien wees, waarvan een D-dimer is.
Die hemostase stelsel is 'n biologiese stelsel in die liggaam, waarvan die funksie die vloeibare toestand van die bloed behou, stop bloeding in geval van skade aan die mure van bloedvate en bloedklonte oplos wat hul funksie verrig.
Onder sekere toestande (byvoorbeeld stollingsversteurings) kan bloedklonte selfs vorm sonder om die mure van bloedvate te beskadig. Die mees algemene siekte wat verband hou met onbehoorlike funksionering van die hemostatiese stelsel is diepveneuse trombose (gewoonlik van die onderste ledemate). Bloedklonte wat in die diep are van die bene vorm, kan baie groot word en bloedvloei blokkeer, wat suurstofhongersing van weefsels, swelling en pyn veroorsaak. Een van die gevaarlikste gevolge van hierdie toestand is trombo-embolisme, wat kan lei tot die dood van 'n persoon weens kardiopulmonale insufficiëntie en vereis dringende mediese aandag.
Trombo-embolie - akute blokkasie (embolie) van 'n bloedvat deur 'n bloedklont, los van die plek van sy vorming (op die wand van die hart, vaartuig) en vasgevang in sirkulerende bloed. As gevolg van trombo-embolisme stop die bloedvloei in die vaat, wat die werking van die interne organe ontwrig.
Volgens sommige berigte word 20% van die sterftes van swanger vroue geassosieer met pulmonale trombo-embolie.
'N Embolisme (trombo-embolie) van die pulmonêre arterie is 'n skielike blokkering van die stam of takke van die slagaar wat die longe met bloed verskaf, 'n embolus (embolo en embolon in Grieks is wig, gag). 'N Embolus is 'n sirkulerende vorming in die bloed, meestal 'n bloedklont (trombus) wat nie onder normale toestande aangetref word nie.
Pulmonêre embolie mag glad nie verskyn nie (dom embolisme), of dit kan vinnig ontwikkel, wat vinnig lei tot die ontwikkeling van akute hartversaking. Basies word pulmonale embolisme gemanifesteer deur tagikardie, borspyn, kortasem, hemoptise, koors, piepende in die bors, sianose en ineenstorting.
Meer skaars, maar nie minder gevaarlik nie, is bloedklonte wat gevorm word in die kransslagare, op die binnekant van die hart of kleppe, in groot arteries, ens. Almal kan, indien dit nie behoorlik behandel word, dodelik wees nie.
Die toets vir die inhoud van D-dimer in die bloed is een van die vinnigste metodes om die vermoede van die teenwoordigheid van trombose te weerlê (daarom word dit dikwels in nooddepartemente gebruik). Dit word gewoonlik uitgevoer in die teenwoordigheid van alarmerende simptome:
swelling of pyn in die bene, rooiheid van die vel van die bene - simptome van diep aar trombose,
moeilike asemhaling, hartkloppings, hoes (soms bloedig) - moontlike tekens van pulmonale embolisme,
gevoelloosheid van die gesig, verwarring en duiseligheid - tekens van 'n beroerte.
Terwyl 'n negatiewe toetsuitslag waarskynlik die teenwoordigheid van trombose uitsluit, kan 'n positiewe uitslag veroorsaak word deur ander oorsake en toestande:
Ernstige beserings (byvoorbeeld 'n gebroke been),
'n lang verblyf in 'n swak posisie of sitplek (byvoorbeeld met lang inagneming van bedrus)
By afwykings van die norm word dus bykomende studies altyd voorgeskryf: byvoorbeeld ultraklank van die are, angiografie van die longe, computertomografie of bykomende bloedtoetse. Met 'n hoë inhoud van D-dimer in die bloed word bykomende studies aangewys, byvoorbeeld ultraklank van die are van die onderste ledemate.
D-dimer vlak tydens swangerskap
Behoorlike funksionering van die bloedsomloopstelsel tydens swangerskap is noodsaaklik vir die normale ontwikkeling van die fetus. Met verhoogde viskositeit in die bloed (hoë konsentrasie van D-dimer), is daar 'n bedreiging vir suurstofhongersnood van die kind. In die geval van 'n aansienlik verminderde D-dimer, kan erge bloeding voorkom tydens vroeë swangerskap (risiko van beëindiging) of tydens bevalling.
Verhoogde konsentrasie van D-dimer in die bloed van 'n swanger vrou
'N Fetus wat in 'n vrou se liggaam ontwikkel, ontvang suurstof en voedingstowwe uit die moeder se bloed. Natuurlik, onder sulke toestande, werk die kardiovaskulêre stelsel van 'n vrou met verhoogde stres. 'N Toename in sirkulerende bloedvolume lei tot 'n verhoogde risiko van bloeding en bloedklonte. Gevolglik verhoog die waarskynlikheid van die ontwikkeling van alle verwante siektes, van diepveneuse trombose tot die embolie van die pulmonêre arterie.
Die probleem is dat trombo-embolie een van die moeilikste is om diagnoses tydens swangerskap te vestig. Dit is as gevolg van die feit dat kortasem, hartkloppings, swelling van die bene, wat gewoonlik die rede vir die aanstelling van navorsing is, ook heel moontlik tydens normale gesonde swangerskap moontlik is.
Dus, as 'n vrou 'n verhoogde risiko het van bloedklonte (ooreenstemmende siektes, ernstige vetsug, genetiese predisposisie, ens.), Word 'n analise van D-dimer in die bloed voorgeskryf, behalwe klagtes en simptome wat trombose kan vermoed.
Video: trombofilie en swangerskap
Moet egter nie paniekerig raak as die ontledingswaardes te hoog is nie. Aangesien, selfs met normale swangerskap, die konsentrasie van D-dimer in die bloed aansienlik hoër is as normaal, kan die toets vir D-dimer nie beskou word as 'n duidelike bevestiging van die diagnose en 'n rede vir die voorskryf van geneesmiddelterapie nie. As die toets 'n positiewe uitslag toon, moet die dokter u bykomende studies stuur.
Die essensie van hierdie metode om onvrugbaarheid te oorkom, is dat die bevrugtingsproses buite die moeder se liggaam plaasvind. Eerstens word 'n vrou voorberei met spesiale voorbereidings vir die verkryging van volwasse vroulike kiemselle (stimulasie van ovulasie). Dan word hulle onder ultraklankbegeleiding uit die eierstokke onttrek, waarna die oosiete onder die laboratoriumtoestande met die spermatozoë in 'n proefbuis (bevrugting) verbind word. As gevolg daarvan word embrio's verkry, wat in 'n spesiale medium gegroei word en dan in die baarmoeder van 'n vrou oorgeplant word. Die finale stadium, onderhewig aan 'n gunstige uitkoms, is die aanvang van 'n lang verwagte swangerskap.
Hormoonterapie ter voorbereiding van die prosedure en die proses van implantering van die embrio verhoog die viskositeit van die bloed, dus kan die konsentrasie van D-dimer aansienlik verhoog word deur die prosedure. En hoewel daar nou geen konsensus tussen dokters is of dit die sukses van IVF beïnvloed nie, maar die meeste daarvan verkies om hierdie aanwyser te monitor en die behoefte om dit met behulp van medisyne te verbeter.
Pasiënte wat 'n risiko loop, kan voorgeskrewe behandeling kry wat nie net deur swangerskap voortduur nie, maar ook in die postpartum periode.
Hoe om die inhoud van D-dimer te analiseer
Bepaling van die konsentrasie van D-dimer word uitgevoer ten tye van aflewering van die verlengde koagulogram ('n ander naam vir hierdie toets is hemotest), as 'n reël, een keer per kwartaal. As jy in gevaar is, is die analise meer gereeld.
Let asseblief daarop dat die definisie van D-dimer inhoud nie altyd in die basiese koagulogrampakket ingesluit is nie. Daarom is dit beter om hierdie item afsonderlik te verduidelik.
Spesiale voorbereiding vir die analise is nie nodig nie. Die enigste voorwaarde is dat hulle die oggend op 'n leë maag bloed vir hom gee, dit is raadsaam om nie eens gewone water te drink nie. Verder, as jy medikasie neem, moet jy die laboratoriumtegnikus hieroor inlig. Veneuse bloed vir analise word in die oggend op 'n leë maag ingeneem.
Ontledingstyd is een tot twee dae, maar uitdruklike ontleding is moontlik teen 'n bykomende koste.
Die koste van die toets wissel in verskillende laboratoriums en wissel van 600 tot 2000 roebels.
Die hematoloog met ervaring in die behandeling van swanger pasiënte moet die resultate interpreteer en terapie voorskryf.
Swanger vroue ly aan trombose vyf keer meer dikwels as ander. Om die risiko van diepveneuse trombose te verminder, word verwagende moeders die volgende aanbevelings gegee:
lei 'n aktiewe lewenstyl met fisiese inspanning, aanvaarbaar tydens swangerskap,
moenie lank sit nie: elke uur moet jy opstaan ​​en vir 5-10 minute beweeg,
As jy nie van tyd tot tyd kan beweeg nie (byvoorbeeld tydens 'n lang reis of 'n vlug), doen 'n paar eenvoudige oefeninge: buig en buig jou bene, lig jou hakke op en leun op jou tone,
dra kompressie onderklere
drink genoeg suiwer water
By week 21 is D-dimers onder 800 geïdentifiseer. Dring die patologie dringend in. Trental drup met glutargiensuur vir 5 dae, na druppels, dieselfde Trental- en glutargien tablette is vir nog 'n maand voorgeskryf, plus Engystol en folic. Hulle het my na die plaaslike kraamhospitaal gestuur, en daar het hulle my vertel dat niemand met d-dimers prakties gebaar het en nie so 'n analise geneem het nie. Almal kyk net 'n klein hemostase, waar daar bloedplaatjies en iets anders is. En dit was ek in die normale reeks. Oor die algemeen het ek die gevolgtrekking gemaak, dit na my dokter gebring en gesê dat al hul behandeling vir my gekanselleer is en sy het gesê: goed en goed. Die interessantste ding is dat wanneer ek van die patologie ontslae geraak is na droppers, niemand die beheer van die d-dimer beheer het nie. En hoekom moet ek alles drink en drink, as die Doppler en ultraklank almal normaal is en die kind ontwikkel volgens die terme.
Ek het ook 'n verhoogde d-dimer met 'n normale koagulogram en hemostasiogram. Oorhandig vir 'n periode van 9 weke is met 1,5 meer van die norm toegeneem. Die ginekoloog het Curantil voorgeskryf (wat in die hospitaal gekanselleer is toe die dag begin 11 weke oud was) en vir 'n konsultasie na 'n hematoloog gestuur word. Sy het week 13 na 'n hematoloog gekyk en nadat hy na al die toetse gekyk het, het gesê dat as 'n d-dimer verhef word, dit nie 'n aanduiding is van Fraxeparin nie. Dit is nodig om volledig met die algemene bloedtoets en hemostasiogram te kyk. As daar abnormaliteite is, is terapie nodig, en in my geval wanneer een d-dimer verhef is, is waarneming nodig.
Ek het tot by die geboorte tot by die geboorte gekom, Curantil, Wessel duo F, Troxevazin en nog baie meer. Я наблюдалась в НИИ гематологии в Москве. И ни разу не пожалела что колола все это и пила! Дочка родилась здоровой, только во время родов была гипоксия из-за обвития пуповиной, но во время беременности не было преждевременно стареющей плаценты и т. п.My vriend het alle inspuitings geweier, sy is ook voorgeskryf. Die baba is op die ou end met ernstige hipoksie gebore. Die maand lê in intensiewe sorg. Sy sukkel nog steeds met haar elmboë, wat sy van alle afsprake geweier het. Die belangrikste ding is om die regte dosis te kies!
'N Verhoogde D-dimer tempo tydens swangerskap kan dui op gevaarlike siektes, maar tydige behandeling sal jou toestand baie vergemaklik en jou baba gesond hou. Wees daarom seker dat u dokter vir advies raadpleeg as u enige waarskuwingstekens het.
Normale waarde van D-dimer tydens swangerskap, tafel
Normaalweg bly D-dimer tydens swangerskap, tot 13 weke, binne die verwysingswaardes wat kenmerkend is van vroue wat nie 'n kind dra nie. Dit beteken dat hulle nie 0, 55 μg FEU / ml oorskry nie.
Die afwesigheid van veranderinge word eenvoudig verduidelik: in die eerste trimester is die plasenta nog nie heeltemal gevorm nie, en die toename in d-dimerwaardes tydens swangerskap word meestal net geassosieer met disfunksie van die vate van die fetale membrane.
Dan word die plasenta verouder en word die verwysingswaardes van trombus degradasieprodukte verhoog, wat nie meer as 1,4 μg FEU / ml bedra nie (tot 21 weke swangerskap). In hierdie geval is 'n effense toename in d-dimer natuurlik, aangesien die liggaam die bloedsomloopstelsel begin voorberei vir bevalling.
Namate die plasenta verouder, bly die aanwysers van die bloedklontproduk styg. 'N Normale variant sal wees as die bloedtoets by week 29 waardes wys wat nie die punt van 1,7 μg FEU / ml oorskry nie, en net voor die geboorte nie 3.1 μg FEU / ml oorskry nie.
As die dokter die bloedstolling van die pasiënt deur die hele tydperk monitor, kan die toetse baie meer gereeld voorgeskryf word. In hierdie geval sal dit moontlik wees om die norme van d-dimer te vergelyk met tabelle wat spesifiek ontwerp is om die resultate van analise in swanger vroue te evalueer.