Alhoewel dit lyk asof die lewe oor uiterstes gaan - nag en dag, winter en somer, liefde en haat - gaan dit eintlik oor die balans tussen al hierdie dinge. Alhoewel alle uiterstes bestaan, leer ons om die weg van balans te loop ... tussen uiterste gee en uiterste ontvangs, tussen uiterste inspanning en uiterste ontspanning, tussen uiterste vreugde en uiterste hartseer.
Ons leer om al die energieë te balanseer sodat ons nie in die een of ander rigting kantel nie, maar meestal in ewewig tussen die storms bly. Ons het oomblikke van vreugde en oomblikke van hartseer, maar ons besef dat al die oomblikke net daardie is ... oomblikke, vlugtige oomblikke in die lewe wat net verbygaan.
Ons leer om in balans te lewe en aanvaar dat daar ups en downs is, oomblikke van uiterste vreugde en uiterste pyn, oomblikke van liefde en tye waar liefde afwesig is. En as ons leer om die ups en downs te aanvaar, leer ons om die middelweg te geniet, sonder dat ek die uiterste hoogte- of laagtepunte nodig het om lewend te voel. Ons leer om lewendig te voel in die middel, in balans, tussen die uiterstes. Ons besef dat alles in vloed is. En ons onthou dat alles mettertyd verbygaan.
Jou weg vind
Die lewe kan verwarrend wees. Soms is ons nie seker waarheen ons op pad is nie, of ons op pad is in die regte rigting, of selfs hoe ons moet kom waar ons wil wees nie.
Op daardie tye moet ons gefokus bly op waar ons wil wees - nie net fisies nie, maar ook emosioneel en geestelik. As ons 'n beter gesondheid wil hê, fokus ons op die einddoel, doen wat ons op hierdie oomblik weet, en vertrou dat die res van die pad sigbaar sal wees.
En dit is dieselfde met enige ander drome en doelwitte. Behou die eindpunt in u verstand en hart, en laat die heelal in al sy vorme u lei deur middel van inligting, sinchronisiteite of "toevallighede" en leiding in sy vele gedaantes.
As ek aan vertroue dink, word ek herinner aan die toneel in Indiana Jones en The Last Crusade, waar hy stap in die afgrond, maak 'n sprong van geloof en vertrou dat daar 'n weg is, selfs al kan hy dit nie sien nie. En so is dit met ons ... Selfs as ons nie seker is watter manier die "regte" manier is nie, gaan ons voort deur na ons hart en ons intuïsie te luister en te vertrou dat die pad geopenbaar sal word soos ons dit nodig het, en ons sal ons pad een tree op 'n slag vind.
Seëninge is oral
Selfs op die donkerste dag wanneer die wolke oral voorkom, is die son altyd teenwoordig, agter die wolke. Die son is altyd daar, selfs al sien ons dit nie.
En so is dit met die seëninge in ons lewe. Hulle is altyd daar, of ons ons daarvan bewus is of nie. Soms is dit weggesteek agter die donker wolke van ons gedagtes en houdings, maar die seëninge is nietemin altyd teenwoordig en beskikbaar vir ons.
Die beste manier om ons seëninge te ontdek, is om daarna te begin soek en dit te noem ... een vir een. En as u eers na hulle begin soek, sal dit makliker word om hulle - groot en klein - rondom u te herken. Hoe meer ons hulle herken en daarvoor dankbaar is, hoe meer sal hulle aan ons bewustheid verskyn.
Stilte is van die essensie
Om in balans te leef, ons weg te vind en ons seëninge te erken, is 'n toestand van stilte nodig - so gereeld as moontlik. As ons gedagtes besig is om daaroor en dat te praat, hoe kan ons inskakel op die bewustheid van wat is of wat kan wees?
Stilte kan ons intuïsie, ons inspirasie en ons aangebore vreugde voed. Stilte kom wanneer ons ons losmaak van die babbel, beide intern en ekstern. As ons diep asemhaal en op die huidige oomblik gefokus bly, in plaas van ons aan die verlede te herinner of ons bekommerd te maak oor die toekoms, vind vrede sy weg in ons wese.
Innerlike vrede is nie 'n eindspel nie. Dit is 'n daaglikse noodsaaklikheid om ons ware pad te ontdek en ons bron van vreugde te ontdek. en maak kontak met ons bron van inspirasie. Deur ruimte en tyd vir stilte in ons lewe te skep, kan ons siel aansluit by die essensie van innerlike vrede.
Die lewe vloei
Alhoewel stilte noodsaaklik is, beteken dit nie dat die lewe ophou terwyl ons stil is nie. Die lewe bly beweeg, vloei en verander.
As ons weerstaan ​​teen wat is, grawe ons in ons hakke en eindig stil en sit vas. As ons egter aandag gee aan die rigting wat die lewe vloei, ontdek ons ​​dikwels paaie wat ons nie gesien het nie, terwyl ons besig was met die fokus op die een pad wat ons gedink het 'die een' is waarop ons 'veronderstel' sou wees.
Ons rol, as ons besluit om dit te aanvaar, is om liefde te gebruik om ons te lei en die lewe te laat lei. Hoe doen ons dit? Ontspan. Wees oplettend vir wat in u lewe 'verskyn' en wees dan bereid om deur die vloei van lewe en liefde u te lei na nuwe ervarings en nuwe oplossings.
Altyd Iets Beter
Soveel as wat ons daarvan hou om vooraf te weet wat gaan gebeur, werk die lewe nie so nie. Ons probeer dit moontlik maak deur 'n lewe te skep vol reëls, roetines en beskermingsmaatreëls. Maar soos ons almal weet, is daar geen reëls en planne wat ons weerhou van verrassings op ons lewensreis nie.
As ons probeer om alles in die toekoms noukeurig te beplan, mors ons dikwels ons tyd. Die lewe het 'n manier om op 'n magiese manier in 'n ander rigting te gaan as die een wat ons gekies het. Soms is dit 'n wonderlike verrassing, en soms is dit moeilik.
Iemand vir wie ons lief is, kan sterf, wegbeweeg of kwaad word vir ons. Die werk wat ons gevoel het, is nie meer veilig nie, of dit nou is omdat iets in die werk of onderneming verander het, of dat iets in ons verander het, en ons nie meer daarin belangstel om by die werk te bly nie.
Die beste manier om die lewe te geniet, is om losweg planne te maak, en dan die planne, of iets beters, te laat manifesteer. Ek lees van iemand wat werk soek en wat sê: "Ek het vir iets gebid - God het gelag en my beter gegee".
As ons bereid is om drome en planne te hê, en vertrou dat dit op 'n ander manier kan manifesteer as wat ons ons voorstel, laat ons ons toe om die raaisel van die lewe, met sy vele seëninge, te beleef.