VERLIESE aan veeproduksie in droogtetye is waarskynlik die grootste enkele probleem waarmee die Suid-Afrikaanse veeboer voortdurend te kampe het. Deur egter gebruik te maak van bestaande kennis, kan hierdie verliese aansienlik verminder word. Die doel van hierdie artikel is dus om 'n paar van die vrae wat dikwels deur skaapboere in tye van droogtes gestel word, te beantwoord:
Die antwoord op hierdie vraag sal veral afhang van die kondisie van die skape by die aanvang van die droogte en van die veldbeheer wat deur die boer toegepas word. 'n Plaas wat swaar bewei word, is byvoorbeeld baie meer gevoelig vir droogtes, terwyl skape wat by die aanvang van 'n droogte in goeie kondisie is, soms maande lank swak voedingstoestande kan verduur sonder noemenswaardige verliese.
Vir die meeste voersoorte is geen spesiale voergeriewe noodsaaklik nie en 'n harde oppervlakte in enige deel van die kamp kan vir die doel gebruik word. Op plase met oorwegend sandgrond mag dit egter nodig wees om pitvoer in voerkrippe te voer. Met 'n smaaklike voer soos mielies kan voerbakke dalk andersins selfs 'n nadeel wees aangesien skape maklik te veel op 'n slag kan vreet. Die voordeligste metode om mielies te voer is om dit in 'n dun streep agter 'n bewegende voertuig te laat uitloop of selfs met 'n graaf uit te strooi.
Die voer is dan oor 'n langer periode beskikbaar en die stadige of skaam vreters asook die swakker skape kry dus ook 'n kans om hul deel van die rantsoen te bekom. Skape wat minder dikwels gevoer word is minder geneig om by die voerplek rond te Iê en maak gevolglik beter gebruik van die beskikbare weiding. So word arbeids- en vervoerkoste ook aansienlik besnoei. Op uitgestrekte of bergagtige plase kan dit 'n belangrike faktor wees. Periodieke voeding word egter nie aanbeveel tydens die laaste periode van dragtigheid en terwyl die lam aan die ooi suip nie.
In die praktyk sal die boer enige reserwevoer wat hy voorhande het, waarskynlik die eerste opvoer. Sodra daar egter voer aangekoop moet word is dit natuurlik wenslik om teen die kleinste moontlike koste soveel skape so as moontlik aan die lewe te hou.
Dit is moeilik om te veralgemeen oor presies hoeveel voer die skape tydens enige spesifieke stadium van 'n droogte nodig het. Dit hang af van die tipe skaap wat gevoer moet word en die toestand van die weiveld. Aanvanklik kan slegs 'n paar onse voer per dag gevoer word en die hoeveelheid voer kan volgens die boer se eie oordeel vermeerder word namate die kondisie van sy diere verswak. As toestande uiteindelik sodanig verswak dat die skape uitsluitlik van byvoeding afhanklik is, kan die skape se absolute minimum vereistes deur die hoeveelhede voer soos in Tabel 2 aangegee voorsien word:
Hierdie syfers kan ook gebruik word as 'n aanduiding van die relatiewe hoeveelheid voer wat aan die verskillende tipes skape tydens die vroeë stadiums van 'n droogte gevoer moet word.
Swaar veeverliese word dikwels ondervind nadat 'n lang droogte deur reëns onderbreek word deurdat boere te gou ophou om te voer.