In makro-ekonomie word die onderskeid tussen die korttermyn en die langtermyn algemeen gedink dat alle pryse en lone op die lange duur buigsaam is, terwyl sommige pryse en lone op kort termyn nie ten volle aan die marktoestande kan voldoen nie. verskeie logistieke redes. Hierdie kenmerk van die ekonomie op kort termyn het 'n direkte impak op die verhouding tussen die algehele vlak van pryse in 'n ekonomie en die hoeveelheid totale uitset in daardie ekonomie. In die konteks van die totale vraag-aggregaat-aanbodmodel impliseer hierdie gebrek aan volmaakte prys- en loonfleksibiliteit dat die korttermyn-aanbodkurwe opwaarts skuins.
As 'n sake-eienaar gedink het dat die toename in die prys van wat hy verkoop het, te wyte was aan 'n toename in die algemene prysvlak in die ekonomie, sal hy of sy redelikerwys verwag dat die lone aan werknemers betaal word en dat die koste van insette gou sal styg as Wel, laat die entrepreneur nie beter af as voorheen nie. In hierdie geval sal daar geen rede wees om die produksie uit te brei nie.
As die besigheidseienaar daarteenoor gedink het dat sy uitset oneweredelik in prys styg, sou hy dit as 'n winsgeleentheid sien en die hoeveelheid goed wat hy in die mark lewer, verhoog. Daarom, as sake-eienaars mislei word om te dink dat inflasie hul winsgewendheid verhoog, sal ons 'n positiewe verhouding tussen die prysvlak en die totale uitset sien.