Dankie, Daniel. het maar onlangs eers die gedig toegestuur gekry van die Engelse Suid-Afrikaanse digter, Robert Greig in Londen, na aanleiding van die vlugtelinge-kwessie in Europa. Anders as sy groot tydgenote D.J. Opperman en Ernst van Heerden het hy nie opgetree as resensent of bloemleser, en geen wetenskaplike of kritiese artikels oor die Afrikaanse letterkunde geskryf waardeur hy sy posisie daarbinne kon bevorder nie. Dan dink ’n mens ook aan die koning se hofnar tydens die middeleeue, of die sogenaamde archimimus, daardie wrede mimiekkunstenaars wat die spot met oorledenes gedryf het (op hulle eie begrafnisse!) in antieke Rome. Toon van den Heever is deur Mardelene Grobbelaar as “dekadent” geïdentifiseer in haar doktorale proefskrif, Die Bose Skoonheid, nes sy, ook suiwer literêr-wetenskaplik, Eugène Marais, Leipoldt, en J.F.W. Grosskopf as eksponente van die Dekadentisme uitgewys het. Satan voorsien graag in hierdie behoefte deur mense bv. te laat val in die gees en in n transtoestand te laat ingaan waarin hulle snaakse dinge doen en ook aanhoudend lag of vreemde dieregeluide maak.