Matteus 21:12-22 Geloof beteken ook die moed om te droom.
TuisSo dien onsNHSVOpleidingKuratoriumTeologiese Fakulteit (UP)HTKAIMto careAfrikaanse eredienste eldersVaardigheidsontwikkelingWelsynwerkGemeenskappe in noodBejaardesorgKindersorgOndersteuningsraadADVSo werk onsKerkkantoorRadeNHKA Predikante AftreefondsKerklike argiefPredikanteBeroepafwagtendGemeentesRingeSP Engelbrecht-museumKerkhistoriese GenootskapToerustingKursusseIn Christus se voetsporeGesprek oor kerkweesAmptelike dokumenteEkumeneGERWARCNGKMRCCTKRRCAKonventWie is ons?MissieKort geskiedenisVisieSo sê onsWeb redaksioneelUittrekselsOmsendbrieweOpenbare verklaringsUit ons KerkkantoorVideosSo glo onsReformatoriese belydenisskrifteNGBHeidelbergse KategismusDordtse LeerreëlsEkumeniese belydenisseApostolicum (12 Artikels)NiceaAtanasiusSo aanbid onsPrekeLiturgieOrdesFormuliereVorige ordesKerkmusiekNuus en gebeureGemeentenuusVakaturesBeroepeSinodale posteOrrelisposteAnderKalenderKortnuusPersverklaringsPublikasiesKonteksDie Hervormer∙ Kerklike argiefe-HervormerHTSTydskrif vir Hervormde Teologie (THT) teo.co.zaBoekwinkelVerbum et EcclesiaPraat saamFacebookTwitterBybelse dagboekJanuarieFebruarieMaartAprilMeiJunieJulieAugustusSeptemberOktoberNovemberDesemberWerfkaart Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke Geloof Matteus 21:12-22 Geloof beteken ook die moed om te droom.
Matteus 21:12-22 Geloof beteken ook die moed om te droom. | | Trefslae: 5018
Geloof beteken ook die moed om te droom Broers en susters in onse Here Jesus Christus: Daar was eendag 'n man met die naam Hans Babblinger (en hierdie verhaal word vir waar vertel), wat graag wou vlieg. Hy het egter 'n groot probleem gehad, want sien, Hans het in die 16 de eeu geleef. Daar was toe nog nie helikopters, vliegtuie of sweeftuie nie. Hans was dus 'n dromer wat sy tyd ver vooruit was.
Hy het al sy kundigheid gebruik om vir hom vlerke te bou, en toe hy klaar was het hy en sy vriende na die Alpe gegaan om sy vlerke te toets. Daar was heelwat opwaartse lugstrome wat hom sou help, al het hy dit nie geweet nie. Hy het toe gespring, en al het hy nou nie opgestyg en gevlieg nie, het hy tog op so manier veilig na die grond gesweef dat jy amper kon sê hy het gevlieg. Hans was bly, sy vriende het hom toegejuig en God, broers en susters, en dit is 'n persoonlike mening, was ook in sy hart bly.
Waar ons baie voorbeelde van het in die Bybel. Tagtigjarige skaapwagters durf nie gewoonlik magtige farao's aan nie. Moses het dit egter gedoen, en geslaag. Net so min as wat jong skaapwagtertjies gesoute soldate aandurf. Dawid het egter gedroom en gewaag, en geslaag. En ek meen tog ons kan byvoeg: en God was daaroor verheug.
Jesus en sy dissipels was op pad vanaf Betanië na Jerusalem. Hy was honger, en daarom, toe hy 'n vyeboom langs die pad sien staan, het Hy na die boom gegaan om vye daarvan te pluk. Ons moet onthou dat vyebome in Palestina nie soos ons meeste vrugtebome eers blare in die lente gery het en dat die vrugte daarna verskyn het nie, maar dat van die vyebome in Palestina se blare en vrugte gelyktydig verskyn het. Daarom, omdat die boom blare aangehad het, het Jesus verwag dat daar ook vrugte aan sou wees.
Daar was egter geen vye aan die boom nie. Die boom het dus die skyn van vrugte, vrugbaarheid gehad, maar was dit in werklikheid nie. Ek is seker dat die boom Jesus onmiddellik laat dink het aan sy besoek aan die tempel die dag vantevore. Die tempel waar daar 'n skyn van vrugte, skyn van opregte godsdiens was, maar waar alles net formaliteite, uiterlikhede, vormgodsdiens was. Baie handelinge, maar handelinge wat niks maar niks te make gehad het met geloof in en diens aan God nie. Daarom, sien ons, vervloek Jesus die boom.
Die Bybel sê nie iets hier van drome en vlerke nie, broers en susters, maar as ons mooi daaroor dink, sal ons raaksien dat Jesus hier met die Babblingers, die dromers van die wêreld praat, en ons almal aanmoedig, uitnooi, om ons vlerke vir 'n slag te toets.
Jesus was honger en het gaan staan by 'n boom wat gelyk het soos een wat vrugte dra. Maar die werklikheid van die belofte, die beeld na buite, het nie met die belofte ooreengekom nie — dit was alles net skyn. Ek meen nie Jesus was kwaad vir die boom nie, maar vir alles waarvan die boom 'n teken was: lou, selftevrede en hoogmoedige gelowiges wat vol skyn is, maar niks in die geloof doen nie. Want God, broers en susters, hou nie van skyngodsdiens waarin daar geen opregte werke is nie.
Presies dieselfde soort godsdiens wat Hy in sy tyd op aarde aangetref het, nogal van die dominees, die godsdienstige leiers, van daardie tyd. Hy en sy volgelinge is gekritiseer omdat hulle op die verkeerde tyd, sonder gewaste hande, geëet het, omdat Hy sogenaamd die verkeerde mense op verkeerde plekke (buite die tempel) vergewe het. Omdat Hy nie met die regte mense gemeng het nie, omdat Hy 'n slegte invloed op vrouens en kinders gehad het.
En elke keer wanneer Jesus mense van hulle sonde of omstandighede bevry het, het die Fariseërs probeer om hulle in hulle ou vormgodsdiens of ou omstandighede terug te druk. Met ander woorde: elke keer wat 'n dapper mens probeer vlieg het, was hulle daar om te sê dit is onmoontlik.
Hans Babblinger, broers en susters, het ook geweet hoe dit voel om altyd ontmoedig te word. Sy eie gemeenskap was so beïndruk met sy prestasie dat hulle graag wou hê dat die koning en biskop moes sien waartoe een van hulle dorpie se inwoners in staat was. Hulle het een versoek gehad: omdat hulle wou hê baie mense moes kon sien hoe hy kan vlieg, daarom moes hy sommer buite die dorp van 'n hoogte afspring.
Arme Hans het nie geweet dat daar geen opwaartse strome was waarvan hy toe eventueel gespring het nie, en het soos 'n klip in 'n rivier geval. Die volgende Sondag het die biskop 'n baie sterk boodskap gelewer met die tema: ‘Die mens is nie veronderstel om te vlieg nie’. Hans het hom geglo en sy vlerke vir ewig gebêre. Hy is kort daarna dood — 'n gebroke man wie se drome aan skerwe gelê het.
Dit is maklik, broers en susters, om vinger te wys en te sê: ‘kyk wat doen julle!’. Dit mag en dat mag nie. Vir 'n godvrugtige lewe voor God, broers en susters, vir 'n geloof wat wil lewe, wat wil droom, wat wil waag, is dit egter nie genoeg nie.
Miskien moet almal van ons, ook ek, vir 'n slag eers weer in die spieël gaan kyk, Veral hier so aan die begin van die jaar. Het u en ek al ooit probeer om vir iemand vlerke te gee? Het ons al ooit probeer om iemand wat gebonde is, vry te maak? Is daar nie iewers dalk iemand wat my te na gekom het wat ek moet vergewe nie? Wat van jou kollega wat godsdiens maar net in sy vorm nalewe, met geen hart daar in nie? Wat bang is vir die dood? Of jou familielid wat nog steeds die mislukkings van lank gelede agter hom aansleep? Of dalk het jy 'n vriend of 'n vriendin wat in die greep van allerhande onnodige vrese is? Droom ons nog oor die gemeente waaraan ons behoort, oor wat ons hier werklik vir ander kan beteken?
Vergewe so iemand, en gee hom vlerke om mee te vlieg. Leef jou godsdiens met vreugde uit, dra die vrugte wat God vra, en leer ander om te droom oor 'n werklike lewe saam met God. Vertel daardie vriend van die leë graf, sodat hy ook kan vlieg. Leer jou maat om vir God in die toekoms te wag, dat God in die toekoms wag, en dan kan hy/sy ook daarheen vlieg. Of, raak betrokke by hulle hier rondom ons, en laat hierdie gemeente ook leef.
Wat beteken dit om te glo? Kom ons praat miskien vir 'n slag weer kortliks hieroor. Om te glo beteken nie dat jy die kerk moet aanhang nie, maar dat jy God met jou hele hart en menswees moet aanhang. Glo in God. Waag dit om te glo dat God onder alle omstandighede en in elke situasie, elke oomblik vir jou die regte ding sal laat doen en sal gee.
Droom ons nog, broers en susters? Droom u nog oor u verhouding met u lewensmaat, dat dit kan wees en word wat u weet dit kan en moet wees? Droom u nog oor hoe u en u kind rustig kan sit en praat oor die dinge wat saak maak? Droom u nog oor 'n lewe waar u en ek werklik godvrugtige, sonder maar net die skyn, voor God en saam met God leef?
Droom u nog oor die gemeente waaraan u behoort? Dat die kerkraad vir 'n keer weer volledig sal wees? Dat die gemeente werklik vir almal 'n geestelike tuiste, geestelike hawe sal wees? Dat u kind in die kategese werklik die kennis sal opdoen om God nie alleen te ken nie, maar met sy/haar hele lewe te vertrou?
Dan sal ons sien dat wat vir ons onmoontlik lyk, vir God moontlik is. Dat enigiets vir iemand wat glo, moontlik is. Glo u dit? God nooi u vanoggend uit om dit te doen, of te begin doen. Om ons eie vlerke te begin maak, en hulle uit te probeer. Wie weet waar ons dan sal eindig. Amen
JoelLipman.Com	Besoekers993822Vandag160Hierdie week82Hierdie maand26007Sedert 1 Januarie 2012993822