Hans met die skerp tande | Rosalind Franklin
Ons kort meer mense soos jy in die wêreld, Rosa!
September 17, 2008 at 11:22
Seer-seer… mooi-mooi – I can picture the little girl (en die groot Genade). ICE – dis net soos jy daar sê – netso!
Hoe meer ons leer ken, hoe beter verstaan ons? 😉
September 17, 2008 at 12:39
Ai, ((((Rosie)))) jy is so dierbaar!!!
September 17, 2008 at 13:19
Net vanoggend dink ek wat die belangrikste ding is wat ek my kiddies wil leer, en ek besluit dis genade. Genade vir mense wat nie soos hulle is nie, vir mense wat swaarkry, ens. Ek dink jou ouers het dit mooi reggekry, Rosatjie.
Dankie Ice, BB en Wippie,
Dellie: Ja dit is waar.
Boendoe: Ek stem, genade juis vir mense wat NIE soos jy is nie, want ons is geneig om genade te toon vir mense wat soos ons is.
September 17, 2008 at 15:49
Dit is ‘n interessante skets.
My eerste kennismaking met gestremdhede was met ‘n downsindroom seuntjie. My ma se vriendin se oom was ook kom ons se ‘n bietjie stadig. Ek kon nooit regtig verstaan wat met hom fout was nie, dus tel hy nie. Hy het normaal opgetree, maar het nooit gewerk nie.
Adrie as hy nie gewerk het nie die oom, was hy waarskynlik op een of ander wyse gestremd. Mense kan gestremd wees en steeds “normaal” optree, maar steeds nie in staat wees om te werk nie, dit is baie tragies.
Dan is daar gestremde mense fisies, verstandelik en psigiatries wat wel optimaal funksioneel is en wonderlik bydra tot ons werksmag. Mense wat met genade ‘n kans moet kry, voel ek persoonlik.
Ek is bang ek word gemoer. My ma se verduideliking was dat Boetie vertraag is. En ja, ek weet vertraag is ‘n vloekwoord. Ek is nie seker wat die oorsaak van sy toestand was nie. Hy het sy lewe lank ‘n ongeskikheidspensioen gekry tot hy so op 83 dood is.
Ek sal vir jou later ietsie epos oor verstandelike gestremdes wat werk.
Adrie, ek weet dit is hoe mense praat “vertraag” of “retard” en nee ek sal jou nie moer nie. Die idee daaragter is dat dit vervang moet word met minder kwetsende woorde soos mentally disabled en verstandelik gestremd. En dat ons meer begrip sal toon en dies meer.
Mense kan in baie verskillende vakrigtings opgelei word en ‘n bydrae tot die samelewing lewer, dit glo ek vas.
Maar dit is soveel minder moeite om bakhand vir n pensioen te staan. en ja, dit drup van sarkasme.
September 17, 2008 at 17:03
Ek aanvaar dat almal nie so is nie.
September 17, 2008 at 17:14
Gewis nie. dalk moet ek hieroor n blog skryf. dit is nie net van toepassing op gestremdes nie.
September 17, 2008 at 17:59
heidi se sy soek ook skerp tanne
Dis soos ek omtrent ook gevoel het toe ek die eerste keer met iemand met Down-sindroom te doene gekry het. Dit het ‘n hele paar jaar terug gebeur dat ons by mense gekom het en ek het ‘n blommetjies rok aangehad – pragtige rok met die mooiste pienk rose op. Die dogter (met Down-sindroom) raak toe vreeslik opgewonde oor die rok en maak geluide en vat aan my en ek skrik my boeglam. Haar ouers verduidelik toe vir my waaroor sy so opgewonde raak. Dit is maar omdat ek onbekend was daarmee dat ek so gevoel het. Vandag, baie jare later, het Down-sindroom kinders ‘n baie spesiale plekkie in my hart.
September 18, 2008 at 09:25
Rosa, jy het darem maar net ‘n manier met woorde. Weereens ‘n lekker-lees.
Ami, ek verstaan nie lekker jou kommentaar nie.
Reisiger, ja as mens jou hart oopmaak dan gebeur amazing dinge.
« Vinnger as lig?
Was ek maar ‘n Valkyrie »