Terwyl ek in Engeland was het ek en J vir amper 'n maand lank sy studieleier se huis opgepas terwyl die en sy vrou in Turkye gereis het. Buiten die groot kombuis, dubbeld die grootte van my kombuisie in Arkadia, was daar ook 'n luscious tuin. Met 'n houttafel wat die eienaar van die huis self aanmekaar getimmer het. Daar het ons middagetes en aandetes geëet terwyl ons die twee katte in ons sorg probeer oorreed om van ons te hou, 'n projek wat meestal hoogs onsuksesvol was. En ons het mense oorgenooi, vir 'n aand van pizza en brownies, en ystee. Hibiskusystee. Hibiskustee is 'n wonderlike ding, 'n diep karmosynkleur en suur op die tong. Dis ook heerlik koud. J het my oorreed om hierdie keer 'n kaneelstokkie, steranys en kardamom by die tee te voeg terwyl dit trek, en hy was reg; dit gee die eindproduk 'n heerlike diepte in terme van geur. Ons gaste was wel lugtig vir die vreemde tee. Is daar drank in? Waarvan word dit gemaak? Is hibiskus dan nie 'n blom nie? Is ons seker dit is nie toksies nie? Oh, well. Dit het beteken daar was meer vir my.
Ns: J is toe nog nie hier nie. Die sneeu op Heathrow het beteken dat hy nie kon uitvlieg nie, en ons wag steeds op 'n vlug vir hom. Intussen drink ek slegte Spaanse wyn en wag vir nuus. Beter dae.
Die hibiskustee klink nogal verfrissend. Ek moet egter s^e dat ek bietjie grillerig is vir blomme in kos. Ek sal die ou blommetjies in die slaai eet, maar net as iemand dit nou spesiaal vir my gemaak het. Dan ook maar langtand. Ek wonder hoekom? Ek dink baie mense het 'n aversie aan blomme in kos - 'n paar jaar gelede het 'n vriendin vir my 'n bottel ingelegde blomme gegee - ek kan nou nie onthou wat dit was nie, so donkerpienkerig, en ek het vir 'n Valentine's party die goed in sjampanje gegooi - dit het nogal stunning gelyk, maar niemand wou dit eet nie!