Die miskruier is 'n soort kewer wat bekend is daarvoor dat hy mis in ronde balletjies rol, rondstoot en begrawe, asook sy geneigdheid om eiers in dieremis te lê.
Die miskruier se lyf bestaan uit 'n kop, abdomen en toraks. Hulle het bene, geleë op die toraks, wat gespesialiseerd is vir die grawe van mis en die rondrol daarvan.
Die miskruier het 'n volledige metamorfose. Die vroulike kewer lê 'n eier in 'n misbal wat dan begrawe word om dit van erosie en diere te beskerm. Tydens die larwestadium vreet die kewer die mis waarin hy begrawe is.
Die kewer is as heilig geag deur Antieke Egiptenaars omdat hulle geglo het dat die kewers, deurdat hulle mis rondrol, die groot god Ra – of sy voorstelling Khepri, self 'n kewer – na-aap soos hulle die son deur die lug elke dag rondrol. Omdat dit boonop sy eiers in dieremis en die karkasse van dooie diere begrawe, was die kewer ook verbind met hergeborenis, hernuwing en opstanding; daarom is dit ook gesien as 'n teken van lewe en hergeborenis.
Steenkewers is gereeld in Egiptiese graftombes geplaas as 'n teken van die oorledene se hergebortenis na die hiernamaals, en juwele met die kewer is gereeld ook in die tombes gevind. 'n Keweramulet is bo-oor die hart gedra as 'n vervangingshart in die hiernamaals — die regte hart is verwyder tydens die mummifikasieproses. Lewende Egiptenaars het ook steenkewers gedra as beskermingsimbool in hierdie lewe en die opvolgende.