Nuuskommentaar: As die krane leegloopFoto: Pixabay.com Al hoe meer berigte van oral in die land word gepubliseer oor dorpe wat heeltemal sonder water is en groot ongerief veroorsaak. Soms is dit die droogte, soms verouderde infrastruktuur en soms wanbetaling wat die ellende teweeg bring. Dit reën in die Kaap en nog reën word vir Woensdag verwag. Die Stad Kaapstad stel die een projek na die ander bekend wat bedoel is om die stad minder afhanklik van damwater te maak. Die stad kry nou sowat twee miljoen liter water per dag ekstra nadat van Tafelberg se water by die waternetwerk aangesluit is, en daar is vordering om water uit die sogenaamde Kaapse waterdraers (aquifirs) te onttrek. Ook ander projekte vir bykomende water, soos die benutting van gryswater, kry momentum. Kaapstad se pogings om minder damafhanklik te wees, is belangrik omdat die stad die meeste van sy damme met die landbou deel. As die damwater heeltemal gedurende die somer opdroog kan die skade aan die Wes-Kaapse ekonomie enorm wees. In Fauresmith in die Suid-Vrystaat brand ’n historiese gebou af omdat die krane al lank dolleeg is. Gelukkig kon ’n buurman met ’n tuinslang help om van die skade te beperk. Fauresmith is deel van ’n munisipaliteit wat miljoene rande aan Bloemwater skuld, en gevolglik beperkte water kry. Veral hoërliggende dele kry baie swaar. Teen vandag behoort die hele stad Bloemfontein sonder water te wees, nadat die een toevoerpyp na die ander gebreek het. Almal behoort teen Donderdag weer water te hê – ’n week nadat dele reeds sonder water sit. Gebrekkige instandhouding om pype wat baie hoë druk moet hanteer, werk eenvoudig nie. Die stad wil nou bykomende water van die Gariepdam laat aanlê, wat nie net ver is nie, maar ook opdraand. ’n Voorstel van die DA dat water met gravitasiekrag uit die Caledon aangelê word, is deur die ANC verwerp. Behoorlike instandhouding van infrastruktuur is nie deel van die “mooi storie” wat dié party tydens verkiesings kiesers mee heuning om die mond mee probeer smeer nie. Benewens die droogte wat op sy eie benoudheid bring is van die waterkrisisse dikwels maar die gevolg van verouderde pype en ander infrastruktuur wat weens gebrekkige instandhouding nie meer die druk kan dra nie. Voeg daarby ŉ ruim skeut vandalisme, en dit raak nie meer so vanselfsprekend dat ’n oop kraan ’n lopende kraan beteken nie; of ’n lig wat aangeskakel is, noodwendig lig gaan verskaf nie. Spaarsamigheid met water moet eenvoudig ’n lewenswyse word. Duidelike planne om so ver as moontlik vooruit voorsiening te maak vir water (die Sterkfonteindam wat diep uit die vorige bedeling dateer kon Gauteng en ander dele se basse red, en die Katzedam al meermale Bloemfontein s’n). Dit deug eenvoudig nie as omvattende navorsing op versoek van die staat gedoen word oor hoe klimaatsverandering die land gaan raak, en waar stede in die toekoms gebou kan word en waar nie, terwyl die verslae al jare op rakke stof lê en vergaar. ’n Paar jaar gelede het Beaufort-Wes se water opgeraak. Van heinde en verre het vakansiegangers kanne gesuiwerde water aangery en op die dorp agtergelaat. So was daar ook ’n projek van skoolkinders om drinkwater aan Calvinia te voorsien. Van oral gaan die harte oop en vragte voer beweeg kruis en dwars oor die land. Maar is daar oral in die land, ook in stedelike gebiede, genoeg deernis om ’n breë genoeg ondersteuningsnetwerk te kan skep? Gisteraand het ’n buurman die uwe, wat in Bloemfontein woon, gebel en swembadwater vir die spoel van toilette aangebied. Maar gaan almal so gelukkig wees? Dit is hoog tyd vir verootmoediging.