In Robertson, waar ek grootgeword het, onthou ek al te goed hoe ’n buurman, eenmaal die jaar as die rivier by ons huis afgekom het, stadig na die bruggie gestap het. Asbleek van ’n halwe leeftyd binnehuis, en netjies geklee in koordfluweel, het hy na die bruisende water gekyk, omgedraai, en dan huistoe gestap – tot volgende jaar. Eertyds was hy ’n vooraanstaande skaapboer, en terwyl hy in Australië gaan skaap koop het, het hy ineengestort van ’n verlammende psigiese aanval. Die dokters het hom opgeneem in ’n hospital, en ’n prefrontale lobotomie op hom uitgevoer.
Tog wil ek dink dat hierdie soort behandeling – effektief soos dit mag wees – nie die finale oplossing vir hierdie verterende toestand is nie, want die onderliggende probleem word nie noodwendig aangespreek nie.