Hier is die 30 dorpe en stede waarheen Afrikaners trekConnie Mulder, hoof van die SNI, en Flip Buys, voorsitter van die Solidariteit Beweging, antwoord vrae oor ‘n verslag wat verduidelik waarheen Afrikaners trek. Foto: Reint Dykema. Twee uit elke vyf Afrikaners bly in Gauteng en dit sal so bly tot 2031. Intussen is daar ŉ bevolkingsverskuiwing onder Afrikaners vanaf ongeveer 300 dorpe oor die land heen na sowat 30 dorpe en stede. Dié verskuiwing neem bykans die vorm van ŉ hedendaagse “Groot Trek” aan. Dit is die gevolgtrekking waartoe ŉ omvattende bevolkingstudie kom wat die afgelope twee jaar deur die Solidariteit Navorsingsinstituut (SNI) onderneem is. Die volledige navorsingsverslag oor waarheen Afrikaners deesdae in Suid-Afrika trek, is Woensdag in Centurion bekendgemaak en volg op ŉ vorige bevolkingstudie wat in Augustus deur die SNI bekendgestel is. Volgens Flip Buys, voorsitter van die Solidariteit Beweging, is Afrikaners se uitdaging nie hul getalle nie, maar veel eerder hul yl verspreiding. “Hierdie yl verspreiding gee daartoe aanleiding dat Afrikaners byna orals in die noorde van die land ŉ minderheid met dieselfde probleme is. Hierdie studie toon dat ŉ natuurlike konsentrasieproses aan die gang is, met mense wat vanself begin konsentreer op ‘ankerdorpe’ wat aan sekere maatstawwe vir volhoubaarheid voldoen,” sê Buys. “Hoewel dit kommerwekkend is dat die meeste kleiner dorpe in die land so agteruitgaan dat mense die dorpe verlaat, maak die groter konsentrasie op hierdie 30 plekke beter dienste en groter getalle vir byvoorbeeld die daarstelling en bedryf van Afrikaanse skole moontlik en meer volhoubaar. Die voordeel is dat meer as 80% van die bykans 500 000 lede van die Solidariteit Beweging in en om hierdie ankerdorpe woon en werk.” Mulder verduidelik die metodologie wat gebruik is om die bevolkingstudie te doen. Foto: Danie Brink/Twitter.com Buys sê die grootste uitdaging vir die Solidariteit Beweging is die onmoontlike taak om “staatsdienste” landwyd sonder staatsinkomste en ŉ doeltreffende staatsdiens te lewer. “Ledeorganisasies van ons beweging, soos AfriForum en die Helpende Hand, word daagliks genader om te help met munisipale, maatskaplike, veiligheids-, opvoedkundige en ander dienste aan die gemeenskap. Die behoefte kan toegeskryf word aan die verswakking en selfs die verval van die staat se dienste op talle plekke in die land. “As toekomsgerigte organisasie bied hierdie navorsing vir ons riglyne oor waar ons gemeenskapsdienste kan konsentreer om dit meer volhoubaar en kostedoeltreffend te maak. Weens die toenemende druk op Afrikaans en Afrikaners in die openbare sfeer, is dit onafwendbaar dat die vestiging van burgerlike alternatiewe nodig gaan wees. Hierdie studie gaan ons lei om te weet waar ons moet belê in die toekoms,” benadruk Buys. Hy voeg by dat ŉ konsentrasiestrategie die beweging ook in staat stel om noodsaaklike dienste vanaf die onderskeie ankerdorpe te lewer aan mense wat in die omliggende kleiner dorpies woon. “Dit is insiggewend dat feitlik die hele land binne twee uur se ry vanaf die naaste ankerdorp geleë is. Dit sal die verlening van bystand aansienlik makliker maak.” Die demografiese verslag het gekyk na waar Afrikaners in Kaapstad woon. Foto: Reint Dykema. Volgens Connie Mulder, hoof van die SNI, is demografie en migrasie ŉ wisselvallige veld wat deurlopend kan verander. “Die ankerpunte wat deur die SNI bekendgemaak is, kan dus nie as finaal beskou word nie. Dit dien slegs as ŉ begin; ŉ bloudruk vir moontlike ankerpunte waar ons as beweging kan belê ten einde ŉ vry, veilige en voorspoedige toekoms vir die volgende geslagte te verseker,” sê Mulder. Dit blyk dat die ankerdorpe mense trek vanweë die betreklike groter veiligheid, beter munisipale dienste, onderwys, gesondheid-, ekonomiese en kulturele dienste wat dit bied. Groter konsentrasies verskaf die ekonomie van skaal om hierdie dienste op ŉ privaat- of gemeenskapsbasis te kan aanbied. Barend Uys, adjunk- uitvoerende hoof van gemeenskapsake by AfriForum, sê dat die bevinding van die navorsing gedurende die volgende paar maande met AfriForum-takke landwyd bespreek gaan word om seker te maak dat aandag aan alle tersaaklike faktore gegee word. “Ná hierdie raadplegingsproses sal ons in staat wees om die lys van ankerdorpe te finaliseer. Dit sal ons ook in staat stel om te bepaal watter dienste op watter dorpe benodig en moontlik gelewer kan word, en hoe die ankerdorpe ondersteuning aan inwoners van die kleiner dorpe sal moet kan bied. AfriForum gaan natuurlik volstoom voort om bestaande werklikhede op grondvlak positief te beïnvloed waar ons ook al takke het.” Buys het verder bevestig dat die Solidariteit Beweging druk besig is om te werk aan tasbare planne wat hulle kan uitvoer ten einde hierdie migrasiestrome te ondersteun en in volhoubare ankerpunte te versterk. “Ons gaan in Februarie aanstaande jaar ŉ groot beraad oor die aangeleentheid hou. Heelwat meer besonderhede oor watter dienste op watter ankerdorpe aangebied gaan word, sal dan aangekondig word. Ons sal dan ook aandui hoe die Solidariteit Beweging se beleggingsmaatskappy in ankerdorpe gaan belê en hoe so ŉ ankerdorp daaruit gaan sien.” Hy meen volhoubare dorpe en stede sal terselfdertyd ook ŉ raamwerk bied wat met die regering en ander gemeenskappe bespreek kan word om samewerking tussen almal in die land te verbeter. “Die moontlikheid bestaan ook dat daar met die regering onderhandel kan word om binne die raamwerk van bestaande munisipale en ander wetgewing, wat voorsiening maak vir spesiale ekonomiese sones, die ontwikkeling van die ankerdorpe as ontwikkelingspunte te beding en te versnel. Planne om buitelandse beleggings vir hierdie ankerdorpe en vir noodsaaklike dienslewering op die dorpe te verkry, gaan ook bekendgemaak word.” • Lees die volledige navorsingsverslag. [pdf-embedder url=” https://s3-eu-west-1.amazonaws.com/rak2.spens.co.za/maroelamedia/ankerdorpe-en-punte.pdf”]