Scours - Kalfonderskeiding
Kalfskuur veroorsaak meer finansiële verliese vir produsente as enige ander gesondheidsprobleem in hul kuddes. Kalfskuur is nie 'n enkele siekte nie; dit is 'n kliniese teken wat verband hou met verskeie siektes wat gekenmerk word deur diarree. Aansteeklike middels veroorsaak die primêre skade aan die ingewande, maar die dood van skurfte is gewoonlik die gevolg van dehidrasie, asidose en verlies aan elektroliete. Die identifisering van aansteeklike middels wat vlekke veroorsaak, is noodsaaklik vir die implementering van effektiewe voorkomende maatreëls. Uitstekende melkkalfbestuurders kan siektes vroeg raaksien en hierdie kalwers behandel, sodat hulle die beste kans het om vinnig te herstel. Alhoewel ons spesifieke siektetoestande kan identifiseer wat vlekke veroorsaak, is dit belangrik om te onthou dat die bestryding van die siekte dikwels 'n stelselwye benadering van voorkoming eerder as individuele behandeling benodig om die probleem op te los. Die verskil tussen gesondheid en siektes is dikwels net 'n effense punt van 'n fyn balans wat kalf- en omgewingsfaktore weeg met die bakteriese, virale of parasitiese middels waaraan die kalf blootgestel sal word.
Kalwers word aangetas binne die eerste drie dae van hul lewe. Enterotoxigenic E. coli (ETEC) is die mees algemene oorsaak van pasgebore kalwersdiarree.
Die meerderheid E. coli (K 99) -stamme wat diarree kan veroorsaak, koloniseer eers die ingewande van die kalf.
Uitdroging is gewoonlik erg en kan die dood veroorsaak voordat diarree ontwikkel.
Die verloop van die siekte is vinnig - van swakheid, diarree, uitdroging tot die dood kan minder as 24 uur duur.
Antibiotika beïnvloed selde die uitkoms van hierdie siekte; vloeistofondersteuning is van kritieke belang vir oorlewing.
Besmettings kom gewoonlik voor by kalwers van 5 tot 14 dae, wat ook kalwers tot 12 weke kan beïnvloed.
Infeksie vind plaas deur die fekale-orale roete. Diere wat geraak word, het dikwels koors, is moeilik om te ontlas en het nie 'n goeie eetlus nie.
Salmonella kan die dermkanaal oorsteek en die bloedstroom binnedring en septisemie veroorsaak; hierdie kalwers vrek gewoonlik binne een of twee dae.
Bloed en ingewande van die ingewande kan in die ontlasting gesien word. Die diarree kan bloederig, waterig, slymagtig, ruikend wees en kan derms van die ingewande bevat.
Salmonella produseer 'n kragtige gifstof of 'n endotoksien (gif) in sy eie selle. Behandeling moet ontwerp word om endotoksiese skok te bestry.
Hierdie organisme kan in ongepasteuriseerde afvalmelk voorkom. Hierdie bakterieë kan ook longontsteking veroorsaak.
Salmonella Heidelberg het onlangs na vore gekom as 'n baie kragtige kalfmoordenaar, wat binne 25 tot 60% van die aangetaste kalwers in so min as 4 tot 8 uur vrektes veroorsaak. S. Heidelberg is bestand teen baie antibiotika.
Coronavirus en sy gewone metgesel, rotavirus, kom voor by kalwers van ongeveer 5 tot 30 dae oud. Dit lyk asof die meeste uitbrake voorkom as kalwers amper 'n week oud is.
Coronavirus is die een wat bloedige vlekke veroorsaak, en ook asemhalingsimptome kan veroorsaak.
Die dermwandskade is erger by Coronavirus as Rotavirus; daarom kan ander patogene saamwerk om 'n ernstige diarree-episode te lewer.
Coronavirus beskadig die selle in die dermkripte en vertraag die genesingsproses in die dermwand. Die gevolg is wydverspreide vernietiging van die voering van die dunderm.
Die gebrek aan opname van voedingsstowwe in die dunderm veroorsaak die kalf se voedingstekorte en belemmer die res van die spysverteringskanaal om water op te neem.
Skade wat deur korona of rotavirus veroorsaak word, word dikwels vererger deur bakteriële infeksies en die risiko vir dodelike diarree word verhoog wanneer gemengde infeksies voorkom (25% verliese is gerapporteer).
Die morbiditeit (aantal siek kalwers) wissel van 1-2% tot 20-30%. Sterftesyfers is redelik wisselvallig. Baie kalwers sal herstel as hulle vroeg behandel word.
Diarree ontwikkel gewoonlik tussen die ouderdom van 3 en 7 dae.
Daar kan kwyl van speeksel en oorvloedige waterige diarree wees. Die ontlasting wissel in kleur van geel tot groen.
Rotavirus besmet selle wat noodsaaklik is vir die opname van voedingstowwe in die dunderm. Die gebrek aan absorpsie van voedingsstowwe in die dunderm veroorsaak voedingsgebreke vir die kalf en belemmer die res van die spysverteringskanaal om water op te neem.
Nie alle kalwers met rotavirus het diarree nie.
Kalwers verloor hul eetlus en die sterftesyfer kan hoog wees. Doodverliese hou deurgaans verband met uitgesproke dehidrasie.
Die infeksie kan van korte duur wees, maar die dermwand moet herstel.
Kalwers word gewoonlik kort na geboorte besmet en ontwikkel ongeveer 5 tot 7 dae oud diarree.
Cryptosporidium is 'n protozo-parasiet wat baie kleiner is as coccidia. Die organismes oorleef goed in die omgewing.
Crypto plant homself in die darmwand in en veroorsaak ernstige inflammatoriese skade aan die voering van die derm.
Hierdie skade lei tot diarree. Crypto-infeksies is ongelooflik pynlik vir die kalf.
In die reël word kriptosporidium opgespoor in kombinasie met koronavirus, rotavirus en / of E. coli.
Kalwers wat nie 'n goeie kolostrale immuniteit het nie of wat deur koue of onvoldoende voeding gestres word, is veral vatbaar. Kolostrale immuniteit is nie heeltemal beskermend nie.
Dit is een van die baie slegte insekte wat u van die verkooptuin af kan huis toe bring.
Clostridium perfringens-infeksies staan ​​algemeen bekend as enterotoksemie. Enterotoksemie is dodelik en word veroorsaak deur gifstowwe wat deur verskillende soorte C. perfringens vrygestel word.
Daar is verskillende soorte C. perfringens A, B, C, D en / of E. Tipe C kan 'n oorsaak van diarree wees.
Bloedige diarree kan voorkom of nie.
Die siekte kom skielik aan. Kalwers wat geraak word, raak lusteloos, vertoon ongemak, spanning of skop op hul buik. Sommige kalwers ontwikkel koliek, raak depressief en kan opblaas.
Koliek- of senuweestelseltekens kan voor die dood gesien word. In baie gevalle kan kalwers vrek sonder dat enige tekens waargeneem word.
Nadoodse ondersoek het kenmerkende bloeding in die ingewande en kan pers lyk.
Die honger kalf kan melk te veel verbruik, wat 'n media in die derm vestig wat bevorder word vir die groei en produksie van gifstowwe deur Clostridial-organismes.
Wit vlekke veroorsaak deur onverteerde melk wat deur die dermkanaal beweeg. Hierdie tipe vlekke bied gewoonlik min probleme in die behandeling.
Verkeerde tydsberekening - Voer kalwers gereeld. Voeding op teenstrydige tye veroorsaak spanning op die kuit en verhoog die kans op asidose.
Verkeerde temperatuur - Kalwers moet melk op liggaamstemperatuur drink. 'N Koei se liggaamstemperatuur is tussen 101F / 38C en 102.5F / 39C.
Verkeerde vermenging - Maak seker dat u water akkuraat meet en vervangingspoeier volgens gewig meet, en meng dit dan deeglik. Melkvervanger wat te gekonsentreerd is, kan veroorsaak dat water uit die liggaam van die kalf in die derm beweeg, wat osmotiese diarree tot gevolg het.
Koksidiose is selde 'n probleem by jong kalwers. Besmetting deur die coccidia-parasiet kan plaasvind van 1-2 weke tot 'n paar maande ouderdom.
Die parasiet het 'n inkubasieperiode van drie weke vanaf die tyd van infeksie tot die uitstorting van aansteeklike parasiete in die omgewing.
Die meeste uitbrake hou verband met spanning, swak sanitasie, oorbevolking of skielike veranderinge in voer. Dit word deur die fekale-orale roete versprei en word maklik deur 'n fekale ondersoek gediagnoseer.
Sommige kalwers wat aangetas word, kan tekens van breinskade vertoon, maar daar word gewoonlik teeragtige of bloedige vlekke opgemerk.
Die meeste van hierdie infeksies (95%) is subklinies, maar ander stresfaktore op die dier en / of 'n oorweldigende dosis koksidie ​​sal sigbare simptome veroorsaak.
Koksidiose kom meer gereeld voor in warm, vogtige klimaat.
Kalwers wat geraak word, kan 'n growwe pels, potpens, swak liggaamskondisie en permanente vertraagde groei hê.
As een dier in 'n groep jong kalwers skuur weens koksidie, is dit die beste om die hele groep te behandel.
Nadat 'n dier met coccidia gediagnoseer is, moet u die perseel vir altyd besmet wees. Skuurdiere moet deurdrenk word of deur hul watertoevoer behandel word.