Wat is Gelato? - Nuwe resepte
Geen reis na Italië is voltooi sonder 'n skeppie roomys se neef nie
Gelato is soortgelyk aan roomys, maar dit is digter en laer in vet.
Net soos roomys stewig veranker is in die Amerikaanse kultuur, is gelato ook 'n gunsteling nagereg in Italië. Dit lyk baie soos roomys, maar wat is dit presies?
Roomys word hoofsaaklik met volvetroom gemaak, terwyl gelato gewoonlik met volmelk gemaak word, dus bevat dit minder vet as roomys. Daarbenewens bevat roomys oor die algemeen eiergele in die basis, en gelato gebruik minder eiergele.
Omdat gelato minder vet en minder lug bevat, word dit eintlik voorgestel dat dit teen 'n temperatuur van ongeveer 15 grade warmer as roomys bedien word. As u gelato by die gewone roomys -temperatuur sou bedien, sou dit 'n stewige bevrore blok wees!
Gelato het ook gewoonlik groot, vet geure, nie versteek deur koue vet soos roomys se geure gewoonlik is nie. Aan die einde van die dag is dit egter slegs riglyne. Die oorgrote meerderheid gelato speel wel volgens hierdie reëls, maar individuele resepte verskil baie. Maar as iemand u ooit die verskil vra, weet u nou die antwoord: minder vet, minder lug, meer heerlike digtheid.
Die verskille tussen gelato en roomys
Of dit nou 'n warm somersdag of 'n vakansieseisoen is, roomys en gelato is geliefde bevrore nageregte wat mense van enige ouderdom geniet (hoewel sommige gelato as die "volwasse" weergawe van roomys beskou). Die twee lyk en smaak dieselfde, maar is hulle eintlik dieselfde? As jy gelato in ag neem, is die Italiaanse woord vir roomys, sou jy so dink, maar daar is eintlik 'n paar verskille tussen die twee.
Van die verhouding tussen melk tot room, hoe die mengsel gekeer word, tot die geure en teksture, daar is spesifieke onderskeid tussen roomys en gelato.
'N Ndrea Soban is die mees onlangse skakel in 'n reeks gelato-vervaardigers wat ten minste vyf generasies lank strek. Hy is gebore op 30 Maart 1975 in Monfalcone, sy vader se tuisdorp in die Veneto -streek, ongeveer 100 kilometer van die Zoldo -vallei af. Sy ma het egter grootgeword in Zoldo, in 'n klein dorpie genaamd Forno di Zoldo, en dit is deur haar dat hy sy gene vir gelato gekry het.
Vir iets so ligsinnig, het gelato 'n gewigtige agtergrond. Ons eet dit vir die plesier, maar die voorouers van Andrea het dit vir oorlewing gemaak. Honderd en meer jaar gelede kan die lewe in die klein nedersettings van die Italiaanse Alpe baie moeilik wees. 'N Vrou uit 'n ander bergvallei het my eenkeer vertel dat 'n gesin meer kan rou oor die verlies van 'n koei as oor die verlies van 'n kind. 'U het elke jaar 'n kind gehad,' het sy gesê, 'maar 'n koei'.
Die spierkrag wat die ratel laat draai, laat die gelato -houer draai terwyl die ys en sout wat dit omring, die gelato tot vriespunt bring. Roer die gelato met 'n lang houtlepel, soos hier getoon, dit maak dit glad en elimineer yskristalle. Die oom van Andrea verdien die einde van elke somer om die houtlepels uit die beroemde lariksbome van die Zoldo-vallei te maak. Elke dag doen Andrea presies wat sy voorvaders gedoen het, behalwe dat sy masjinerie vinniger en groter is en niemand se gillende biceps benodig om dit te laat draai nie. Die truuk is om presies te weet wanneer die gelato "klaar" is - nie te sag of hard nie, en geen knapperige kristalle om die tekstuur te verwoes nie. Die masjien vertel u niks hiervan nie; u moet dit weet as u dit sien.
Op 'n ongedefinieerde oomblik in die middel van die 19de eeu het die manne van Zoldo besluit om hul geluk in die groot stad te probeer. Aanvanklik het hulle verkoop caramellati (gekarameliseerde dadels, vye, neute) en ook, eienaardig, gekookte pere. My 86-jarige Venesiaanse skoonsuster onthou hoe die mans die tralies in Venesië ingegaan het om hul pere aan die drinkers binne te verkoop. Op 'n stadium het iemand besluit om gelato te probeer verkoop, en hoewel daar nie 'n groot mark was vir bevrore room in die berge nie, net oor die Alpine passe, het die bruisende stadsbewoners van Oostenryk en Duitsland gesnak vir verversing.
Van Maart tot Oktober het die mans hul dorpe verlaat en hulle eenvoudige gelato uit klein karre verkoop. Hierdie jaarlikse migrasie (steeds sterk vandag, alhoewel die karre meestal weg is) ondersteun nie net die Zoldani (die mense van Zoldo), dit het gelato ook van die eksklusiewe tafels van die rykes en koninklikes na die aarde gebring. "Met hul klein karretjies het die Zoldani gelato iets vir almal gemaak," sê Andrea. 'En hulle het onmiddellik sukses behaal.'
Omdat hulle van Veneto af kom, het die gelatieri hul karre name gegee soos 'Dolomiti', 'Venezia', 'Veneta'. Gou het hulle na Duitsland uitgebrei, en Duitsland is nou die tweede land ter wêreld, na Italië, met die grootste hoeveelheid gelaterie. (Italië beperk tot slegs die ambagsman, Italië het ongeveer 19 000 gelaterie, terwyl Duitsland ongeveer 6 000 en die VSA ongeveer 900 het.) Die Duitsers het onmiddellik besef dat dit regte kos was. 'In Duitsland vandag', het 'n afgetrede gelatiere vir my gesê, 'eet baie mense gelato vir middagete in plaas van 'n toebroodjie.'
As dit 100 jaar gelede 'n moeilike lewe was, sou dit nie veel makliker geword het nie. 'My ma is in 1967 na Duitsland met 'n kartetas,' het Andrea vir my gesê. 'Sy het aangekom sonder om 'n woord Duits te ken.' Soos vandag, was die gelaterie in Duitsland gedurende die seisoen die hele dag oop, elke dag, naweke en vakansiedae. Die werknemers het tot 15 uur per dag gelato gemaak en bedien vir sewe vaste maande. Skielik klink die werk in 'n gelateria minder na pret en meer na reuse spanning in 'n kegel, om nog maar te praat van moord op jou voete en rug.
As die skool uitkom, kan die gelateria oorweldig word deur kinders wat desperaat is vir 'n romerige koelte. Daar is ook kliënte wat sedert die opening van 40 jaar gelede na Soban gelateria gekom het, en wat wag vir die jaarlikse openingsdag.
Hoe tradisionele Italiaanse gelato gemaak word met behulp van 'n 180 jaar oue resep
Claudia Romeo: Ons is in Ruvo di Puglia, Italië, en vandag gaan ek vergader met Vincenzo en Giuliana, wat 'n paar van die mooiste gelato's in die land maak. Hulle verhaal is net so ryk soos die van hul tuisdorp, Ruvo, wat bekend is vir sy argitektuur en ryk vakmanskap. Vir die twee broers en susters gaan dit oor die handhawing van die kunsvlyt om gelato te maak. En die beste manier om dit te doen is om u gesinsresep uit 1840 te neem en dit nooit te verander nie. Kom ons gaan meer uitvind. Dit is 'n verhaal van hoe een gesin gelato 180 jaar gelede na 'n klein Suid -Italiaanse stad geneem het en dit 'n tuiste gegee het. Die gesinsresep benodig slegs drie bestanddele:
Giuliana Paparella: Melk, suiker en eiers. Maar dan het elke geur 'n ander samestelling van bestanddele. Soms is daar meer eiers, minder eiers, meer suiker, minder suiker. Altyd gebaseer op dieselfde hoeveelheid melk.
Claudia: Gelato by Mokambo is sedertdien so gemaak. wel, sedert 1840. Dit is alles te danke aan oom Luigi, wat die kuns van gelato -vervaardiging van die koninklike howe van Napels na sy geboortedorp, Ruvo, gebring het, wat sedertdien sinoniem met gelato is.
Giuliana: Eintlik sal ek jou vandag ook 'n bietjie laat werk.
Claudia: Nou goed. Ek moet my moue oprol. OK, maar wat moet ek doen? Ek moet roer.
Giuliana: Meng suiker en eiers perfek saam. Dit is nou maklik, sê ek vir jou.
Claudia: Soos so? OK, laat ons meer suiker byvoeg. Wat dink jy? Hier -
Giuliana: Claudia se arm gaan binnekort val.
Claudia: Nee, maar. Ek was nie voorbereid nie.
Claudia: Die oorspronklike resep uit 1840, wat die King's Cream genoem word, het nog sewe geure bygevoeg: pistache, amandel, sjokolade, kweepeer, nougat, gianduia en hazelnoot. Alle bestanddele is seisoenaal, en daarom sal u winter-geur hier byvoorbeeld nooit aarbei wees nie, maar amandel. Hierdie smaak word veral gemaak met 'n tuisgemaakte amandelbotter, wat eintlik voor ons oë maal terwyl ons praat.
Giuliana: Dit is 'n plaaslike amandel. Ons is dus in Ruvo, ons is in Puglia. Land van olie, wyn en veral amandels. Dit is eintlik een van die beste variëteite, 'n Genco. Dit is baie geurig.
Claudia: Ek kan dit ruik.
Giuliana: Veral hierdie een is 'n produksie wat ons gisteroggend begin het. Dit is dus ongeveer 24 uur, en om die regte konsekwentheid te bereik, moet ons ongeveer 45 uur slyp.
Giuliana: Kom ons sê, nou gaan ons dit met 'n growwer pasta maak. Die gelato wat ons gaan proe, sal in werklikheid 'n meer tradisionele tekstuur hê, met 'n uitgesproke ruwheid. Maar dit is ook die skoonheid om die verskillende korrelgroottes tydens die maal te sien. U kan die amandels korrels 'n bietjie sien.
Giuliana: Proe dit. Vertel jy vir my.
Claudia: Kom ons gaan. Ek is mal daaroor. Dis wonderlik.
Giuliana: Dit is 'n 100% natuurlike produk. Jy eet eintlik amandelsap.
Claudia: Ja ja. U kan die korrels voel, maar nie te veel nie. Hierdie grinder hipnotiseer jou.
Giuliana: Keer terug na jou werk.
Claudia: Ons voeg nou uiteindelik die derde en laaste bestanddeel by, melk.
Claudia: O, OK. Ons maak die mengsel nou 'n bietjie sag. Dus, vir elke smaak moet u werk -
Giuliana: Elke smaak het sy pot. Die resep van die King's Cream bevat veral 'n geheime ruiker geure en speserye. Ons gee dit al 120 jaar in die familie oor. Dit is dus ook een van die redes waarom ek nie kon nie -
Claudia: Ons maak nie vandag daardie smaak nie.
Giuliana: Ons maak nie daardie smaak nie. Maar ons maak iets tipies lokaals met 'n plaaslike amandel.
Claudia: Maar ons is nog nie klaar nie. Eerstens moet ons dit kook. En as u dink dat u hierdie stap kan oorslaan, moet u voortgaan om te kyk. Giuliana voel redelik sterk daaroor.
Claudia: Waarom is kook belangrik?
Giuliana: So ... jy is Italiaans. Dit is soos om te sê: "Maak die tamatiesousbottel oop en gooi dit op pasta." Kom ons sê dat die verlies van water 'n beter mengsel van geure bevoordeel. U kan nie 'n resep volg waar u dit neem nie, u meng alles en vries dit. Dit maak nie sin nie.
Claudia: Hoe lank gaan jy dit kook?
Giuliana: Die tyd wat dit neem, ongeveer 10 minute.
Claudia: Dit is nou tyd om ons gekookte mengsel in die gelato -masjien te gooi, wat die room sal vries en in gelato verander.
Claudia: Maar hierdie gelato -masjiene, ek het hulle nog altyd horisontaal gesien, nie vertikaal nie.
Claudia: Wat is so spesiaal aan hierdie masjien hier?
Giuliana: So, jy het dit eintlik self gesê. Die koelmandjie word vertikaal geplaas. Hierdie masjien gebruik eintlik 'n ou metode. Veral hierdie een is ongeveer 50 jaar oud, so dit is ons baie dierbaar. Dit is 'n '29 patent. Daar is eintlik net een onderneming ter wêreld - ek bedoel, "in die wêreld", veral in Italië. Hierdie onderneming hier haal dit nie meer nie. Hou egter in gedagte dat hierdie tipe mengsel slegs in hierdie tipe masjien werk. As ek dit in 'n horisontale masjien voeg, kry u 'n ander effek. Dit sou nie sweep soos dit hoort nie. Dit is dus basies die beste stelsel. Dit simuleer eintlik wat met die hand gedoen is. Dus 'n ou masjien vir 'n ou gelato.
Claudia: U het dit miskien net 'n paar minute gekyk, maar dit het ons eintlik vyf uur geneem om slegs een smaak te maak. En hoewel ek voel dat Giuliana dit agt keer per dag vir elke smaak moet doen, kan ek nie wag om die een te proe waarvoor ek vandag gewerk het nie. So laat ons daarby kom. Sal ek met hierdie gelato na 1840 vervoer word?
Giuliana: Nou gaan ek jou laat proe aan die een waarvoor jy vandag gewerk het.
Claudia: Ja, en die voorkoms ook. Dit lyk soos 'n vla. Dit lyk meer uniform.
Vincenzo: Dis goed.
Giuliana: Claudia, ek kan jou huur, weet jy.
Vincenzo: Claudia, jy het geslaag. Jy is gehuur.
Claudia: Dis goed. Dit laat my dink aan - 'n bietjie romantiese herinnering nou. Maar dit herinner my aan die tyd toe ek en my broer, op die platteland, amandels met rotse wou vermorsel.
Vincenzo: Presies dit.
Claudia: Weet u wat ek nou net gesê het oor die bereiding van een geur wat vyf uur neem? Hierdie proe -deel was ook geen grap nie. Giuliana en Vincenzo is baie ernstig daaroor om my elke smaak te laat proe. Giuliana skep nog 'n bietjie gelato vir my. En 'n spesiale vermelding gaan na.
Claudia: Is hierdie een pistache?
Giuliana: Proe dit.
Claudia: Dit is so goed.
Giuliana: Wat is dit?
Claudia: Dit smaak nie soos pistasiegelato nie, dit is pistasieroom.
Claudia: Ek het regtig gedink ons ​​eindig met 'n knal met pistache, waarvan ek baie gehou het, maar ek het tog 'n nuwe gunsteling: die King's Scepter. Dit neem drie dae om te maak en is gemaak van Iraanse saffraan. Giuliana bedien dit in 'n kegel gevul met room en pistasiepasta. Daarna bedek sy die gelato met nog room en goue blare.
Claudia: Sjoe. Ek dink nie ek het ooit 'n gelato met hierdie smaak geëet nie. Dis regtig goed. Baie geluk. Ek het nie hierdie een gemaak nie. Oeps. Jammer.
Wat is gelato? Miskien is die eintlike vraag: as dit so goed lyk, gee u om?
Dit maak nie saak die seisoen of streek nie, daar is een Italiaanse kos wat u nooit kan behaag nie: gelato.
Maar wat presies is hierdie Italiaanse antwoord op roomys? Waar kom dit vandaan? En wat maak dit so anders (en heerlik!)?
Eerstens is bevrore lekkernye nie nuut nie. Selfs in die tye van antieke Rome het Italianers gebak van ys of sneeu geëet. (Een resep in die kookboek van die 4de eeu Apicius Dit bevat die bereiding van gekookte vleis en groente in 'n vleisjellie, die afkoeling van die hele mengsel en opdiening met besnoei. Miskien nie vandag so 'n skare-plesier nie).
Alles wat nader is aan wat ons as moderne gelato ken, blyk egter gedurende die Renaissance ontwikkel te wees. Die Boboli-tuine in Florence het nog 'n yshuis wat in 1612 deur die Medici gebou is, en 'n banket in 1595 in die stad bevat beeldhouwerke gemaak van sorbet. Teen die laat 17de eeu lyk dit asof roomys opgestyg het. Daar is selfs 'n resepteboek in Napels gedruk, nog steeds een van die beste plekke in Italië om gelato te probeer, met 'n verskeidenheid heerlike sorbetidees, van roomys verdik met versuikerde pampoen tot gelato gegeur met suurlemoenbloeiwater. Teen die 19de eeu het ons almal geskreeu vir roomys en in Italië, gelato (wat beteken#8220 iets gevries ") het die aanvaarde woord vir die bevrore lekkerny geword.
Gelato: altyd 'n skare-plesier!
Dus, as gelato net beteken dat dit bevrore is, wat is die gelato vandag en waarom smaak dit so anders as die roomys elders?
Eerstens het tradisionele gelato veel minder bottervet. Ongeveer 4 tot 8 persent gelato is bottervet, vergeleke met 14 persent vir roomys in die Verenigde State. Dit beteken gelato vries minder stewig as roomys (en dit word eintlik ongeveer 10 tot 15 grade warmer as roomys bedien), sodat dit vinniger in u mond smelt.
Tweedens, gelato het 'n baie hoër digtheid. Om roomys te maak, meng produsente room, melk, suiker en voeg dan lug by, wat die volume verhoog, en water, wat die gewig verhoog. Maar al die lug en water sorg vir 'n baie minder lekker soet. In Europa verhinder regulasies u intussen van die soort proses, genaamd "overrun. " In Italië kan u 'n ys se gewig nie wettig verhoog met water en volume met lug nie. (Dit gesê, u kan 'n industriële mengsel koop, en geure byvoeg, in bakke van vlekvrye staal sit en dit 'handwerk' noem.)
Laastens word die meeste kommersiële ys elders gemaak vir langtermynberging. (Dit is waarom hulle meer volledig gevries is en 'n hoër vetinhoud het). Gelato word egter vinnig in klein hoeveelhede gevries. Dit beteken dat dit baie varser en van hoër gehalte is en dat 'n ware kunsmatige gelato binne 'n paar dae nadat dit gemaak is, geëet moet word.
3/4 koppie gehalveerde (in kwarte, indien groot) vars aarbeie (ongeveer ½ pond)
1/8 teelepel wit balsamiese asyn
7 eetlepels gegranuleerde suiker, verdeel
1 3/4 koppies half-en-half
2 1/2 eetlepels swaar room
1 eetlepel vetvrye melk
10 eetlepels ongesoute botter, versag
1 1/2 eetlepels vlierblom likeur (soos St-Germain)
Berei die gelato voor: Meng aarbeie, asyn en 2 eetlepels gegranuleerde suiker in 'n kastrol. Kook oor medium-laag, roer af en toe tot bessies baie sag is, 20 minute. Mash met 'n aartappelmaker heeltemal afkoel, 30 minute.
Meng half-en-half swaar room, poeiermelk, sout, vanielje, oorblywende 5 eetlepels gegranuleerde suiker en afgekoelde aarbeimengsel in 'n groot bak. Verwerk met 'n staafmenger totdat suiker opgelos is en bestanddele ongeveer 2 minute versprei is. Bedek en verkoel tot goed afgekoel, ongeveer 2 uur.
Giet aarbeimengsel in 'n bevrore vrieskas van 'n 1-kwart-elektriese roomysmaker, en gaan voort volgens die vervaardiger se instruksies. Plaas in 'n vrieskas-deksel en vries tot ferm, ongeveer 4 uur.
Berei die amandelkoekbrood voor: Plaas die botter in die bak van 'n swaar standmenger, met 'n spaanhegsel teen medium spoed, ongeveer 2 minute. Voeg gegranuleerde suiker, sout en amandelekstrak by teen 'n lae spoed totdat dit opgeneem is. Voeg meel geleidelik by en klits teen lae spoed totdat dit gemeng is na elke byvoeging. Vorm deeg tot 'n vierkante van ongeveer 'n half sentimeter dik. Draai toe in kleefplastiek en laat afkoel tot stewig, 1 tot 2 uur.
Voorverhit die oond tot 325 ° C. Plaas die rak in die boonste derde van die oond. Voer 'n bakplaat met bakpapier uit. Rol deeg tussen 2 velle plastiekwrap in 'n vierkante (ongeveer 1/2 duim dik). Verwyder die gesnyde deeg in 4 vierkante. Plaas vierkante op voorbereide bakplaat, laat 2 sentimeter spasie tussen elkeen. Bak tot kortbrood ligbruin, 17 tot 19 minute. Koel op bakplaat 5 minute, plaas op 'n draadrak om heeltemal af te koel, ongeveer 20 minute.
Berei die Elderflower Cr & egraveme voor: Klits al 3 bestanddele op 'n hoë spoed met 'n elektriese menger tot stywe punte, ongeveer 1 minuut. Bedien gelato met broodkoekblad met Elderflower Cr & egraveme.
Kan u amandelmelk of klappermelk gebruik in plaas van heel mikl/
Syagtig en lig sonder om dun van geur te wees. Die haselneut kom pragtig deur.
Die basis is eenvoudig om te maak (al maak dit 'n paar geregte), en al is dit net 1/2 gevries (ek het 'n voorsmakie gekry), kan ek sê dat dit skouspelagtig sal wees! My kêrel het die mengsel geproe voordat ek dit gevries het en gesê dat dit hemels is, groot lof van 'n man wat nie lekkers eet nie.
Nog 'n wenk: Onthou om die neute in 'n fyn metaal sif te skud om nog meer van die skil te verwyder nadat jy die velle van die geroosterde haselneute afgevee het. Dit werk!
Nog 'n wenk: Onthou om die haselneute te rooster en die velle af te vryf in 'n metaal fyn maas sif om nog meer van die velle te verwyder. Dit werk!
Fantasties! Ek het die neute per ongeluk verbrand toe ek rooster, maar ek kon 'n bietjie meer as 1 koppie red. Het die meeste vel verwyder, maar nie alles voordat ek die voedselverwerker ingesit het nie, en dit was nog steeds fantasties en het baie haselneut smaak. Het die res van die resep presies gevolg en almal was mal daaroor. Ek het die gespanne haselneute gestoor en bo -oor gestrooi. Heerlike restaurantkwaliteit.
Hierdie een is 'n wenner! Ek het dit gemaak met alle volmelk en ook met 1/2 afgeroomde melk (alles wat ek byderhand het) en 1/2 swaar room. Albei was ewe groot. Gebruik die fynste maas om die haselneute uit te filter. Dit kan 'n bietjie korrelig wees as boetes deurskemer, maar tog fantasties. Hou ook goed. Ons het dit tot 'n maand lank in die vrieskas gehou en dit was perfek, dit het glad nie ysig geword as dit in lugdigte houers gebêre word nie.
dit is lekker, maar 'n bietjie meer 'n roomysresep as 'n ware gelato. Gelato het baie minder vet as Amerikaanse roomys, dus as u 'n ware gelato -smaak wil hê, moet u nie in die versoeking kom om swaar room te vervang nie. Dit is ook belangrik om die mengsel ten minste gedurende die nag af te koel. Die mengsel vir gelato word gewoonlik gemaak met 'n warm proses, wat pasteurisering insluit. Om die mengsel tot 90 ° C te verhit, is noodsaaklik vir sjokoladegelato, wat tradisioneel gegeur is met kakaopoeier. Die gelato -mengsel moet 'n paar uur verouder word nadat die pasteurisering voltooi is, sodat die melkproteïene kan hidreer of by die mengsel kan bind.
Ek het die advies van Julia Child gevolg om die velle uit die neute te verwyder, en dit werk fantasties. Ek dink volgende keer dat ek dit maak, sal ek egter minder mielieblom gebruik, aangesien die mengsel van die mengsel te puddingagtig was. Ek het ook 'n gedeelte van die melk vervang met swaar room, maar ek dink volgende keer sal ek net die volle melk probeer. In die algemeen 'n uitstekende resep en laat my dink aan die Gianduja -sjokolade van Italië (so lekker.).
hey dit is 'n moet probeer soooooooo probeer dit
My gesin en gaste was mal daaroor, maar ek het gevoel ek het die haselneute 'n bietjie geskroei. Dus 3 vurke omdat ek my vurk weggeneem het. Ek het hulle gevlek met die Julia Child -metode wat deur 'n leser hieronder genoem word. Ek sal dit eintlik weer sonder die neute maak, want ek het gedink die sjokoladegeur is lekker. Ek het dit ook waardeer om melk in plaas van room te gebruik vir minder vet.
'N plesier om te maak !! Dit smaak ook baie lekker - fantasties as jy dit dadelik eet. na 'n paar dae, nie soveel nie (ek dink die haselneute oorweldig dit as dit te lank sit).
Jammer bende, ek gaan 'n partytjie-pooper wees. Ek kyk na die resep en dink 'n basis van warm melk? Enigste? Ek het 'n koppie room vervang, maar tog - bla. Smaak, fyn tekstuur - eh. As jy moeite wil doen om roomys te maak, begin met 'n vla basis.
Dit blyk dat gelato met haselneute beter smaak as jy die skil op die neute los. As u die neute nie fyn genoeg verwerk nie, of die vel nie uitvee nie, sal dit sigbaar wees, maar dit sal beter smaak. En dit is soveel meer gerieflik om die haselneutpasta te maak.
Dit was absoluut heerlik en ongelooflik maklik! Ek het dit net 3 vurke gegradeer bloot omdat ek nog nooit so iets gemaak het nie, en ek het dus niks om mee te vergelyk nie. Ek het 'n paar klein veranderings aan die resep aangebring: 1) Ek het 'n halwe liter natuurlike (geen carrageenaan of ander verdikkers) swaar room vir die groot hoeveelheid melk vervang en 2) Ek het 'n 70:30 gebruik (niks magies oor die verhouding, het dit net so uitgewerk) 'n mengsel van 'n paar sjokolade wat ek byderhand gehad het ('n kakaobars van 60% wat met pasilla- en rooipeper en 'n tikkie kaneel, en 'n bittersoet van 54% gekruis is. Die resultaat was verrassend subtiele ekstra dimensie (ek was bekommerd dat die gebruik van slegs die gekruide sjokolade te veel sou wees). Dit was die eerste keer dat ek my nuwe Cuisinart ICE-20 roomysmasjien gebruik het, en ek was baie tevrede met die resultaat: die gelato was redelik ferm (alhoewel dit redelik vinnig smelt omdat dit geen stabiliseerders in het nie). Omdat ek nie haastig was nie, het ek die mengsel oornag in die yskas gebêre en die volgende dag in die roomysmasjien gesit vir 'n draai van 30 minute. geen probleme nie! op die manier: dankie dat u die Julia Child -tegniek geplaas het om die haselneute af te vryf, dit werk soos 'n sjarme!
Hierdie resep is heerlik! My dogter het dit gister gemaak. Sy het probleme met die velle gehad, so ons waardeer almal se voorstelle. Ons sal dit die volgende keer probeer. Een van ons eie wenke: maak seker dat die mengsel baie koud is voordat jy dit in jou roomysmaker sit, anders word dit nie dik nie.
Gelato: die basiese resep
Vandag kyk ons ​​na die basiese resep vir almal se gunsteling somer -nagereg: roomys! Die Italiaanse weergawe van roomys, genoem gelato, wat eenvoudig beteken 'frozen ', word gekenmerk deur die digtheid van die tekstuur en geurintensiteit. Dit bereik hierdie eienskappe deur vullers of pluisies soos slagroom of eierwitte te vermy. Die basiese beslag vir gelato is eenvoudig melk en/of room, verdik met suiker en eiergele.
Hier is hoe u die mees basiese van maak gelati, anders genoem gelato di crema, gelato fior di latte of as jy die beslag met vanielje geur, gelato di crema alla vaniglia. Prakties alle ander gelati Begin met hierdie basiese resep en voeg ekstra geure by, hetsy sjokolade, pistache of ander neute, of 'n soort vrugtepuree.
In Italië, gelato is meer gereeld iets om uit te eet, as 'n soort snack, as 'n nagereg om by die huis te hê. Om hierdie rede, en met 'n gelateria Letterlik om die draai by die meeste huise beskikbaar, maak Italianers gewoonlik nie hul eie gelato nie. Maar die van ons wat nie gelukkig is om daar te woon nie, hierdie resep sal u verseker na die ou land vervoer, al is dit net vir 'n paar salige oomblikke.#8230
500 ml (2 koppies) melk of gelyke dele melk en room
150 g suiker (3/4 koppie)*
1 vanieljepeul, langs die kant oopgemaak, of 'n stukkie suurlemoenskil (opsioneel)
* Let wel: Superfyn suiker is die beste, maar gewone gegranuleerde sal goed wees.
Giet die melk, of melk en room, die helfte van die suiker en, indien gebruik, die vanieljepeul of suurlemoenskil, in 'n kastrol en bring die melk tot kookpunt. As die eerste borrels begin verskyn, haal dit dadelik van die hitte af en laat dit afkoel. (As u die opsionele vanielje- of suurlemoenskil gebruik, kan u die kastrol bedek, wat die afkoelingsproses vertraag en die braaiproses verleng en sodoende meer smaak kan verkry.)
As die melk afgekoel het, plaas die eiergele saam met die ander helfte van die suiker in 'n elektriese menger. Die melk hoef nie perfek kamertemperatuur te hê nie, maar dit moet nie warm wees nie, anders kook dit die eier. Klits op hoë hitte totdat die eiergele en suiker heeltemal gekombineer is en 'n romerige kwaliteit ontwikkel het. U sal rimpelings kan sien as die menger draai:
Verlaag die temperatuur en voeg die afgekoelde melk (waaruit u die vanielje of suurlemoenskil verwyder het) stadig by. Meng tot alles goed saamgevoeg is.
Plaas die mengsel terug in die kastrol. Nou begin die een bietjie moeilike deel van die proses. U wil die mengsel liggies verhit totdat die eiers in 'n dun vla verdik word - dik genoeg om 'n lepel liggies te bedek - maar nie so baie dat die eier krummel nie. Baie resepte sê dat u 'n bagnomaria of bain-marie tegniek, dit wil sê dat jy die kastrol met die mengsel oor 'n kastrol kookwater plaas, wat die hitte versag.
Persoonlik vind ek dat hierdie voorsorgmaatreël nie regtig nodig is nie. As u aandag gee, verhoog die hitte geleidelik van laag tot medium of medium hoog. Roer aanhoudend totdat die mengsel begin verdik - jy sal effens meer weerstand teen die beweging van jou lepel of klitser sien - en verlaag dan die hitte onmiddellik tot laag. Laat die mengsel bowenal nooit die kookpunt bereik nie. As 'n ekstra voorsorgmaatreël kan u 'n bietjie koue melk of room byderhand hou en net 'n bietjie by die kastrol voeg as u voel dat die mengsel te warm geword het. Die waarheid is dat dit net 'n bietjie oefening en aandag verg. Na 'n paar pogings word die prosedure tweede-aard.
As die mengsel mooi verdik het, verwyder dit van die hitte, gooi dit in 'n bak. (Ek gebruik net die mengerbak.) Verkoel die mengsel in die yskas. Sommige resepte sal jou vertel om die mengsel deur te gee, gooi 'n sif voor jy dit afkoel, om vanieljepitte en moontlike stukkies gestolde eier te verwyder. Ek slaan gewoonlik ook hierdie stap oor. Ek gee nie om die sade nie - ek hou eintlik daarvan - en as jy versigtig is met die vorige stap, hoef jy nie 'n gestolde eier te hê nie. Dit sal ongeveer 'n uur neem. Roer af en toe om te verhoed dat 'n film op die oppervlak van die mengsel vorm. As dit afgekoel word, sal jy sien dat die beslag nog meer verdik het.
Giet die beslag in 'n roomysmasjien en draai verder volgens die instruksies wat by die masjien was. Gewoonlik sal u die beslag 20-30 minute lank omdraai, wat 'n sagte tekstuur van die servet tot gevolg het. As jy 'n stewiger gelato wil hê, vries dit vir 'n uur of twee voor jy dit voorsit. As jy dit langer in die vrieskas hou, haal dit ongeveer 15 minute uit die vrieskas voor jy dit voorsit. Die tekstuur van gelato kan stewig wees, maar nooit moeilik nie.
Notas oor Gelato
Dit is dus u basiese resep vir gelato. Dit is perfek soos dit is. U kan ook gelato met bessies bo -op bedien soos op die foto bo -aan die pos. Ander lekker toebehore sluit in kakao, gesmelte donker sjokolade of selfs 'n bietjie balsamiese asyn van die beste gehalte. Gebruik slegs die beste balsamiese, goed verouderde (en baie duur) soort, met 'n wonderlike sagte geur, amper soos 'n fyn port.
Een van die wonderlikste maniere om te bedien gelato di crema is genoem affogato al caffè, letterlik in sterk espressokoffie, wat 'n bietjie laat afkoel en, as jy wil, bedek is met rum, konjak, Cointreau of ander likeur van jou keuse:
'N affogato word soms saam met sommige bedien savoiardi ('vroue vingers ') verkrummel en bevochtig met dieselfde likeur, onder in u roomysbak of koppie. U kan dit ook bedek met gesnyde amandels, gekrummelde okkerneute, kaneel of gerasperde donker sjokolade.
Van hierdie moederresep kan jy ook allerhande soorte maak ander soorte gelato deur geurmiddels by te voeg. In die geval van vrugtegeure, word 'n puree gewoonlik in die verkoelde beslag gevou net voor dit gedraai word. Neutaroma's (pistache, hazelnoot en klapper is die algemeenste) word fyn gemaal en laat warm word met die warm melk.
As u nie daarvan hou om eiergele te gebruik nie, is daar eierlose variasies.Baie gelato -resepte vereis 'n bietjie stabiliseerder, soos mielieblom, agar of gelatien om die beslag te verdik. Voeg al die suiker in die kastrol saam met die melk in stap 1, en voeg dan 2-3 eetlepels mielieblom of een van die ander verdikkingsmiddels by. Prut tot die melk en room verdik het. U kan stap 2-4 oorslaan, maar laat die mengsel afkoel en gaan voort met stap 5 en 6. U kan ook die eiergeel vermy as u vrugtepuree gebruik, wat voldoende dikte en stabiliteit op sy eie bied. In elk geval sal die resultaat ongetwyfeld baie goed wees, selfs al het dit nie die rykdom wat die eiergele bied nie.
Het u nie 'n roomysmaker nie? Jy kan maak gelato sonder 'n roomysmaker deur die beslag eenvoudig in 'n groot, bedekte houer in die vrieskas te plaas. Haal die houer na ongeveer 'n uur uit en meng dit sterk met 'n klitser of houtlepel. Herhaal die proses so gereeld (sommige resepte sê elke 15 minute) daarna. Teen twee uur moet u gelato gereed wees om te eet.
Waarom skree vir gelato in plaas van roomys? Hier is The Scoop
Die groter bottervet -inhoud maak roomys dik en swaar, en daarom kan u 'n mooi, ronde, stewige roomys kry, links getoon. Gelato, regs, het minder room, wat u sagter dryf. iStockphoto/The Art of Making Gelato, Race Point Publishing steek onderskrif weg
Italian ice cream is the best in the world. The ubiquitous gelaterias you see on every corner are temples for the sweet toothed, with flavour experts anointing tubs and cones with scoops of creamy gelato. The country is famous for a number of classic flavours – stracciatella, fior di latte, fragola – but it is no surprise that Italy's new generation of chefs are choosing to innovate and experiment with brand new, contemporary combinations. Browse this collection of ice cream recipes for some fantastic inspiration from some of Italy's most exciting chefs.
Heinrich Schneider uses birch water in his delicious ice cream recipe, pairing the sophisticated flavour with a striking black bean pesto and spiced cream. Emanuele Scarello's mint ice cream recipe balances the sweetness of sticky apricots, while Roberto Petza uses onion to flavour his savoury ice cream, coating it in smoked swordfish and crispy ham for a beautiful starter dish.