Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 25 Januarie 2004 (aand)
Skriflesing: Johannes 1
Teks: Johannes 1: 17; Kategismus Sondag 34
Want die wet is deur Moses gegee; die genade en die waarheid het deur Jesus Christus gekom (Joh. 1:17 AFR53).
Dit lyk asof hierdie uitspraak in die Bybel die indruk gee dat die wet reg teenoor die genade van die Here Jesus staan. Daarom gaan ons die plek van die wet aan die hand van die volgende drie opskrifte ondersoek:
1. Waarom is die wet vir die mensdom gegee?
2. Die noodsaaklikheid van die wet
3. Die krag van die wet
In die Ou Testament het die wet gegeld, en toe moes die mens voortdurend 'n teenprestasie lewer.
Die wet het gehoorsaamheid gevra. Dit het vervulling gevra.
Die wet het die mens wat die dinge nie alles kon doen nie, veroordeel.
Dit het die mense onder 'n voortdurende spanning geplaas.
In die Nuwe Testament word aan ons geopenbaar dat ons in Jesus Christus alles ontvang het: Ja, genade op genade.
Daar is 'n groot kontras tussen dit wat die Here Jesus doen, en dit wat die wet doen. Jesus bid vir ons – die wet veroordeel ons.
Jesus versoen ons met God – die wet maak van ons oortreders.
Dit bring ons by die vraag: As ons dan in Jesus die volheid van die genade ontvang het, kan die wet nie in daardie geval verval nie? Wat is ons Christene se verhouding tot die wet?
Die antwoord is dat die wet deel is van God se openbaring. God se openbaring kan nooit verval nie.
Daarom kry ons ook in Christus voortdurend met die wet te doen, want ons moet onthou dat Jesus juis die wet volbring het.
Die verlossing wat Hy aan ons gee, staan nie los van die wet nie.
Om Jesus te dien, en om waarlik dankbaar te lewe omdat God jou verlos het van die hel, moet jy gehoorsaam wees aan die Here.
As jy aan Jesus gehoorsaam wil wees, het jy die wet vir 'n riglyn.
'n Onbekeerde mens bekommer hom nie oor die wet nie.
Dis omdat hy nie daarin belangstel om aan God gehoorsaam te wees nie.
Daarteenoor gebruik die ware bekeerde nog altyd die wet om die sonde te ontvlug.
U sien, die wet is vir die mens wat in Christus genade ontvang het, nie tot niet nie. Dit het vir hom net 'n nuwe betekenis gekry.
Vir hom is dit nie meer 'n oordeelsaankondiger nie; dis vir hom 'n reël van dankbaarheid.
Hy is dankbaar dat die Here die wet gee waaraan hy homself kan toets, sodat hy sy lewe teenoor die Here op standaard kan hou so goed as wat hy kan.
Dis verder ook 'n reël van dankbaarheid omdat hy deur die wet agterkom watter groot genade God aan hom bewys het toe Christus vir al sy sondes gestraf is.
Wetteloosheid lei altyd tot verwoesting.
Daar is absoluut niks wat sonder wet kan bestaan nie.
Die hele skepping is geskape om volgens bepaalde wette voort te bestaan – dit geld die plante, diere en ook die hele natuur. Alles gehoorsaam vandag nog daardie wette.
Net soos wat daar natuurwette is, het die Here ook wette vir die geesteswêreld gegee. Geestelike wetteloosheid lei tot verwoesting. Daarom word die Tien Gebooie gegee.
Die doel is om geestelike riglyne vas te lê waarmee die Here sy gebooie aan die gelowiges voorlê.
Die gelowige word geleer hoe om te lewe sodat hy ware dankbaarheid aan God kan betoon vir die genade wat hy in Christus ontvang het.
In 'n sekere sin kan mens sê dat die Tien Gebooie die grondwet van die hemel is. Dit is in sowel die ou as die nuwe verbond die bindende faktor tussen almal wat deel in die genade van Christus – anders sou elkeen sy eie pad inslaan.
As die mens nie in sonde geval het nie, sou die wet natuurlik glad nie nodig gewees het nie.
Dan sou gehoorsaamheid spontaan 'n deel van ons menswees gewees het.
Maar nou het ons in sonde geval en kan ons kwalik enige wette gehoorsaam.
Daarom moes Christus gebore word, sterf en opstaan uit die dood om ons van ons sondes te verlos.
Daarom moet ons besef dat die wet noodsaaklik is en altyd sal bly.
Daarom sing ons nog steeds dat die Here ons sy weë moet leer.
En dat die Here self die wankele skrede van die man wat in sy vrees wandel, sal voortlei in die regte baan.
Om in Gods vrees voort te lewe, beteken tog dat jy aan die wet van die Here gehoorsaam is. Gelowiges sien dus die wet as iets wat hulle wil nakom, want omdat hulle in Christus hulle heil verwag, wil hulle aan God die eer van hulle lewe gee.
Alle wette verander gedurig. Behalwe die wet van die Here. Dit verander in ewigheid nie.
Dit beteken dus dat dit ook nooit sy krag kan verloor nie.
Die wet is so kragtig dat Jesus, wat tog ook God van die wet is, die wet voluit gehoorsaam het.
In die ou bedeling het die wet die eise gestel waarvolgens die gelowiges God moes dien. In die nuwe bedeling wys dit die pad aan vir die wat in Christus begenadig is.
In die wet hoor ons hoe God aan ons die wette van die lewe verkondig en ons weet dat ons onsself gaan verpletter as ons nie daaraan gehoorsaam is nie.
In die uitvoering van die wet bereik jou lewe sy doel, naamlik die verheerliking van God.
Dit is waarom die Tien Gebooie begin met die gebod dat ons God moet dien, en geen afgode naas Hom moet hê nie.
Het u al gedink dat waarsêery en bygeloof hier ter sprake is? So baie van ons lees mos die voorspellings van die sterre, en heg waarde aan verskillende vorme van bygeloof.
Dit is die oortreding van die eerste gebod, omdat jy daarmee jou vertroue in en liefde vir God verloën.
Ons wankeling in ons geloof, en al die twyfel wat ons wanneer dinge nie heeltemal loop soos ons dit wil hê nie, val ook onder hierdie gebod.
Ons moet ons te alle tye aan God onderwerp en van Hom alles ontvang in die geloof.
As ons werklik suiwer in ons godsdiens wil wees, moet ons ook soos die ryk jong man voor die Here gaan staan en vra: Here wat moet ek doen? Dan antwoord die Here ons – net soos vir hom:
Onderhou my gebooie.
Onderhou my wet uit dankbaarheid vir al die genade in Christus.
Voordat Jesus gekom het, was dit die taak van die wet om die lig aan te kondig. Met die koms van Christus – so skryf Paulus – het die reddende genade van God aan al die mense verskyn. Ons gehoorsaam die wet om daarmee Jesus in sy genade te aanbid en na te volg.