Die lede is deur die Westminster-stelsel verkies, wat beteken in elke kiesafdeling is die kandidaat met die meeste stemme verkies, ongeag sy of haar aandeel aan die totale uitgebragte stemme. Ná die afskaffing van die Senaat van Suid-Afrika in 1981, is die lidmaatskap van die Volksraad vergroot, met agt bykomende indirek verkose lede wat deur die direk verkose lede verkies is deur middel van proporsionele verteenwoordiging, en vier is aangestel deur die staatspresident.
Die Suid-Afrika-wet met dien verstande dat die stemreg in elke provinsie dieselfde as in die ooreenstemmende kolonie voor die Unie moet wees, tot dit verander deur die Unie Parlement. Die Wet ingesluit verskanste klousule, op voorwaarde dat swart en bruin kiesers net van die gemeenskaplike kieserslys verwyder kan word, rol in die Kaap van Goeie Hoop, deur wetgewing wat deur 'n twee-derde meerderheid deur beide huise van die Parlement in 'n gesamentlike sessie.
Die kiesers in die Oranje-Vrystaat, Transvaal en Suidwes-Afrika moes gekwalifiseer word wit mense, die hele tyd toe dié gebiede is in die Volksraad verteenwoordig.
Die Kaap die Goeie Hoop het 'n stemreg gehad wat gegrond was op eiendoms- en loonkwalifikasies, oop vir mense van alle rasse. Teen die tyd van die Nasionale Konvensie in 1908, wat die Suid-Afrika-wet opgestel het, was 22 784 swart en bruin mense uit 'n totaal van 152 221 kiesers geregtig om in Kaapland te stem.
Natal het 'n teoreties nie-rassige franchise gehad, wat soortgelyk was aan (maar verskil het in detail) van die eiendom- en inkomste gebaseerde franchise van die Kaap. In die praktyk, 'n paar nie-blanke kiesers ooit gekwalifiseer onder dit is om te stem. Daar is in 1908 beraam dat 200 nie-blankes uit 'n totaal van 22 786 kiesers veilige franchiseregte het.