Die nadraai van ’n oorlog - Kuns En Vermaak - Republikein
Monday, November 11th, 15:51:30
08 November 2019 | Kuns en vermaak
Rocco de Witt is ’n Kaapse argitek met die wêreld aan sy voete. Hy en sy pragtige Duitse verloofde lei ’n idilliese lewe van buitelugaktiwiteite en Europese skivakansies.
Maar dan maak ’n ou weermagvriend uit die bloute sy opwagting en Rocco se bestaan word op sy kop gekeer.
Wat presies het destyds in die Bosoorlog gebeur toe hy ’n jong luitenant was? Hy is ernstig gewond tydens ’n operasie teen Swapo en het sy bewussyn verloor. Sedertdien kon hy nog nooit onthou presies wat dié voorval voorafgegaan het nie . . . Daardie herinneringe kom nou terug, met byna ondenkbare implikasies. - Netwerk24
5 ure gelede | Ongelukke een van vyftien | SKOOR
← In Memory of Emily die Sirkushonkie – ons is almal rescues	Ek kook sagter →
Tuiste » een van vyftien
Posted on Oktober 28, 2014 by Skoor	Die liewe Son sit en drink my koffie terwyl ek haar boeke lees, en gooi hier ‘n challenge uit wat skielik herinner aan jare terug toe ons b(l)oggers mekaar se blogs verslind, en mekaar verskeur het in die proses. Die ‘tag’.
Ek het meer geite as feite. Behalwe vir die feit dat winter my alive laat voel – die hele 1.83m van my – het ek ook geleer om die somer te verduur ter wille van mallerige mense soos bogenoemde. We agree to disagree of so iets. Ek kan nie ongekompliseerd liefhe nie – daar is altyd ‘n frieken issue, maar die lente het weer liefde na my deur gebring. Ek is nerf-af geval vir ‘n mens wat maak dat ek hou van hoe ek voel. Op my ouderdom sal niemand seker voor jou deur kom staan, onaangeraak of ongeskend deur die lewe nie. Mens moet maar vrede maak daarmee en dit om-arm en koester. Of iemand vat wat eenvoudig nie diep leef nie. En vir laasgenoemde sien ek sowaar nie kans nie. Ek koop my eie groen koffiebone, en rooster en maal dit met sorg en drink te veel daarvan. Ek bons egter nie teen die mure nie, want dit gaan snaaks lyk. Ek vibreer kaffiene. En dis goed en reg vir my. Dood moet ‘n oorsaak he en as myne koffie related is, skryf so op my grafkelder!
Ek maak vuur vir alles. Teen hartseer en koue, vir liefde en lig. Miskien was ek ‘n brandstigter in my vorige lewe, maar ek dink dis maar die BoereBloed in my are. As ek als op die vuur kan gaarmaak, en die mense wat ek lief so kan voed, doen ek dit met oorgawe en is gelukkig. Ons het vanjaar die voorstoep ontdek om eerder vreugdesvure te laat brand, as in die agtertuin. Daar kan die hondespan lekker buite rondhol en skelms bevlieg, en ons maak soma 3 vure op ‘n slag net oor ons kan. Ek het al 3x op my kop geval. Een keer van ‘n stapelbed af, in my nuwe slaapsak, bo van die boonste bed, voor ek nog skool toe is. Ek het nie wakker geword nie. Ek dink ek was disnis geval! En eenkeer in die hoofstraat van Rawsonville, van ‘n ponie se rug – jajaja ek weet dit klink bekend, die vallery van ‘n perd se rug, maar ek het OOK. Reg agter-oor op my kop. En die derde kan ek nie vandag onthou nie. Ek dink dit is omdat ek al 3x op my kop geval het!
Die bloggers wat ek deesdae in stilte gade slaan, omdat kommentaar lewer van ‘n selfoon nou regtig ‘n pyn in die gat is, is die kosbare vrou wat die ingilse probeer bekeer in die verre, maar met ‘n hart wat punt trek vir alles ‘huis’. Frankie. Frankie. Waar is jy. Ons het almal van mekaar vergeet. Die nimlike laggende liefhe mens Graatjie. Wat ophou skryf het. Maar vir wie ons lief is met ons hart, siel, en verstand. As ek aan haar dink, sien ek die ou grote met sy voete in die sand, en sy wat darem ‘ja’ gese het sonder om chips op die rotse te eet!
Gesluit. Gone with the wind. Die vies een. Met goeie lewenslesse mits jy bereid is om te lees en leer. Nog ‘n af masjien.
Vreemdste prente. Ek kan lekker lag. Ek sluit af. Want ek gaan nie tel en skel en twakpraat om die blad vol te kry nie. Son. Jy het woorde wat soms my hart raak, my soms bedonirt laat, soms my laat lag. Moenie ophou nie.
Mede bloggers en boggers – vertel van jou feite en geite as jy dan nie wil vertel wie se blogs jy op jou eie tyd verslind nie. En wees goed en mooi met mekaar. Dis nice. Advertisements
5 thoughts on “een van vyftien”	Son sê:	Oktober 28, 2014 om 1:00 nm	| Ek LOVE hierdie skrywe van jou. En ek mis SO die goeie ou tye 😉
Skoor sê:	Oktober 28, 2014 om 4:04 nm	| Ja Son, iewers is ons tyd vir speel opgeslurp. Dink jy ons het meer produktief geraak, of ander techno stuff gekry om ons besig te hou mee….
rondomtaliedraai sê:	Oktober 28, 2014 om 5:36 nm	| Die laat my glimlag… ek hou van Xena Phoenix sê:	Januarie 22, 2015 om 2:42 nm	| A ha!!! Tannie Skoor skop nog. 😉
Charms sê:	Augustus 27, 2015 om 1:02 nm	| Ag nou mis ek sommer vir almal se blogs en saamgesels. Ek sluip nog rond en soek woorde.