Nuwe Clio goed, maar mededingers beter?Renault het onlangs sy nuwe vyfdegenerasie-Clio bekendgestel. Die Clio is ŉ enorme handelsmerk vir Renault – des te meer in Europa, maar selfs in Suid-Afrika. Die Franse het nog altyd ŉ oog gehad vir ŉ lekker luikrug. Die ontwerp van die nuwe Clio is werklik mooi, maar dis onder die vel waar hy kan verbeter. Die binneruim is netjies aanmekaargesit, met materiale van goeie gehalte en ŉ werklik goeie spesifikasievlak. Daar is ŉ groot raakskerminligtingstelsel wat nou slegs ŉ draadlose verbinding met mens se foon inspan om Apple CarPlay en Android Auto te gebruik. Dit is ŉ groot frustrasie, want CarPlay is slegs werklik betroubaar wanneer dit met ŉ draad gekoppel word. Dit is egter nie net ŉ probleem in die Clio nie, maar met alle voertuie wat draadloos verbind. Fisieke knoppies vir die lugreëling is ŉ welkome toevoeging en as mens eers gewoond is aan die stafie agter die stuurwiel vir die klankstelsel, dan hoef mens darem minder met die raakskerm te sukkel. Die bestuursposisie is gemaklik, en die sitplekke bied lekker steun. Onder die kap sit Renault se 1.0-driesilinderturbopetrolenjin. Hy bied 74 kW en 160 Nm. Heel billik. Die wringkragpiek is beskikbaar teen 2 750 r/min – lekker in die kol, maar die vyfspoedhandrat loop teen amper 3 500 r/min teen 120 km/h. Dit is té hoog. ŉ Sesde rat sou die verbruik baie op die oop pad verbeter, sou die omwentelinge dan by 2 500 r/min op die oop pad kon wees. Du Preez de Villiers, Maroela Media se landboujoernalis, het talle grondpaaie met die Clio aangedurf en meen die Clio het sy man puik gestaan. Hy was ook beïndruk met hoe die vastrap- en stabiliteitsbeheer alles in toom hou sodra die oppervlak glad raak. Die Clio geniet ŉ sterk veiligheidspesifikasievlak. Daar is ses lugsakke en sluitweerremme met elektroniese remkragverspreiding. Aan die aktiewe kant is daar baanbeheer, vastrap- en stabiliteitsbeheer, blindekolwaarskuwing en botsingwaarskuwing met noodremhulp, terwyl die truratkamera speletjies maak van parkeer. Op die pad beïndruk die Clio met sy ritgehalte, maar op die kalibrasiefront stel hy teleur. Die koppelaar, versneller en enjinreaksie kort verfyning. Ons het onlangs ŉ Polo onder hande gehad, ook ŉ driesilinder met ŉ handratkas, en hy is verreweg makliker om te bestuur en lekkerder om mee saam te leef. Sy kattebak is ook heelwat groter as die Clio s’n. Ek sal dus die Clio só opsom: Dit is bitter mooi en het ŉ indrukwekkende spesifikasievlak. Die Polo is makliker om te bestuur, maar het beslis ŉ hoër diefstal- en kapingsrisiko. As mens heelwat tyd met die Clio deurbring, trap mens dalk die skoen uit tot hy lekker sit. Ek sou eerder een gaan kies tussen die mededingers. Die reeks lyk só: Die kompetisie lyk só: 3 jaar/45 000 km- diensplan 3 jaar/60 000 km- diensplan 3 jaar/45 000 km- diensplan 3 jaar/60 000 km- diensplan Elkeen van dié mededingers is ŉ B-luikrug met ŉ turboaangejaagde enjin. Die Citroën is die enigste outo. Almal het ses lugsakke en indrukwekkende veiligheidstelsels. Daar is nie ŉ slegte motor tussen hulle nie, maar die Polo is perfek.