Kinders in die oorlog 1914-1918 - Verskeie
Kinders in die oorlog 1914-1918
Die gemene gyselaars.
Ons gaan veg.
Niemand wil die boche doen nie.
© Historiese versameling van die Groot Oorlog - Péronne (Somme) - Foto Yazid Medmoun
Titel: Niemand wil die boche doen nie.
Skrywer: POULBOT Francisque (1879 - 1946)
Afmetings: Hoogte 3,81 - Breedte 2,85
Kontak kopiereg: © Historiese versameling van die Groot Oorlog - Péronne (Somme) - Foto Yazid Medmoun
Die 'vader van kinders', Francisque Poulbot, is in Augustus 1914 in die territoriale weermag gemobiliseer en is om mediese redes 'n paar maande later, in Februarie 1915, hervorm. Die litografieë wat hier aangebied word, is gemaak van tekeninge wat gedurende die oorlog gepubliseer is.
Hoe help Poulbot se 'oorlog van die kinders' 'n vorm van belegging in kinders in oorlog?
Die eenvoudige en afgeronde lyn van die ontwerper openbaar 'n sekere teerheid vir die wêreld van die kinderjare. Maar dit gaan nie hier oor die blik van die volwassene op die kind, gesien op 'n manier van bo nie; eerder, die werk toon 'n fyn waarneming, gesien 'van onder', uitgevoer op vlak en met kinders.
Poulbot bied hulle in klein groepies aan in "We Are Going to Fight", "You Vile Hostages" en "So Guys!" speel ons oorlog? "Twee van hierdie litografieë plaas die lande van die kinderjare in Duitsland, die Duitse kinders hier simboliseer die basiness, die barbaarsheid van Duitsland as geheel:" Ons gaan veg "en" Julle veragtelike gyselaars. Kinders spog met hul wapens, veral houtgewere en swaarde, panne vervang helms, maar soms dra hulle selfs die regte Pruisiese helm. Miskien selfs meer as teken, heg Poulbot 'n groot belang aan die legende. Woorde uit die kinderjare gee sy tekeninge 'n baie spesiale geur, wat destyds amper uniek was.
Die legendes - "Ons gaan veg, jy, Fritz, jy is die vark van die Franse", "Julle, die slegte gyselaars, u gaan voor ons leër optog", "So ouens! speel ons oorlog? - Ons kan nie, niemand wil die Boche speel nie "- getuig van die oordrag van die oorlogsgebeurtenis in die sfeer van die kinderjare deur brutale en eensydige propaganda. Dit illustreer ook die sterkte van die nasionalistiese gevoel wat die eerste maande van die oorlog oorheers het en wat die jeugwêreld sowel as die volwasse wêreld beïnvloed het.
Van die eerste maande van die konflik af het die kind 'n belangrike propaganda-instrument geword soos in Duitsland. Die militarisering van die kinderjare word weerspieël in die totale toeëiening van die feite van die oorlog en die volledige vereenselwiging met nasionale gevegte. Soms met 'n baie sterk begeerte om deel te neem aan 'n geveg, om met die vyand te veg, ook onder baie jong kinders. Dit getuig ook van die omskakeling van die brutaliteit en die nuwe gewelddadige oorlog in die lande van die kinderjare. Die skeidings tussen die grootmenswêreld en die wêreld van die kinderjare is dus geneig om te verdwyn. Die kind se belegging in oorlog bereik 'n uiterste punt.
Die nuwe felheid van die konflik word hier ontlok deur die tema van die Duitse gruweldade wat die indringer gepleeg het tydens die inval in België en Noord-Frankryk aan die begin van Augustus en September 1914. Dit die werklikheid is natuurlik ook 'n propagandatema wat veral aan die einde van 1914 en die begin van 1915 opgeneem en ontwikkel is, maar van tyd tot tyd weer tot 1918, of selfs daarna, weer geaktiveer word. Die propaganda dring veral aan op die veldtog van terreur wat deur die Duitsers teen burgerlikes gevoer word, wat teregstellings, verkragtings en verminkings lei, veral die "afgesnyde hande" van kinders, die neem van gyselaars, die vernietiging van geboue. , die moord op gewondes en gevangenes.
Die integrasie van die gruweldade van die konflik in die wêreld van die kinderjare dui op die drumpels van belegging in stryd wat gedurende die oorlog oorgesteek is.
Stéphane AUDOUIN-ROUZEAU, Die kinderoorlog van 1914-1918, 'n opstel oor kultuurgeskiedenis, Parys, Armand Colin, 1993.