Populier: beskrywing van die boom, plant en versorging, soorte, enting - Inligting
Die populierplant is die algemeenste boom in Rusland. Dit word meestal gebruik vir landskaps- en stadstrate. Die vinnig groeiende, taamlik skouspelagtige populier het vandag sy gewildheid onder tuiniers verloor. Dit gaan alles oor die oorvloedige pluis, wat 'n werklike probleem vir die somer kan word. Professionele landskapontwerpers glo egter dat dit 'n taamlike interessante plant is wat spesiale aandag verdien.
Kenmerke van populier
Populier behoort tot die klas tweesaadlobbige bladwisselende plante, terwyl dit deel van die Willow-familie is. Die plant word gekenmerk deur vinnige groei gedurende die eerste 40-60 jaar. Daarna begin dit stadiger groei. Die gemiddelde lewensduur van 'n populier is 60 tot 80 jaar. Daar is egter monsters wat tussen 120 en 150 jaar oud is.
Hierdie boom kan ongeveer 40 meter hoog wees en sy stam is tot 100 sentimeter in deursnee. Die vorm van die kroon hang direk af van die spesie en kan piramidaal, eiervormig of bolvormig wees. Die oppervlak van die stam is bedek met grys bas, wat 'n ligte swart of bruin tint kan hê. Met verloop van tyd vorm 'n groot aantal skeure aan die bas. Die oppervlak van die grys takke is glad en egalig en het 'n fyn olyfkleurige tint.
Die populierwortelstelsel is redelik sterk en goed gevorm, dikwels vlak. Met verloop van tyd gaan die groeiende wortels verder as die grens van die kroon. Wisselende groen blaarplate kan lansetvormig of eiervormig wees. Die blare is bedek met 'n goed gedefinieerde retikulêre venasie.
So 'n boom word gekenmerk deur vinnige groei en ontwikkeling. Die hout is in die hout- en meubelbedryf toepaslik. Die eerste keer dat 'n populier eers saadjies vorm nadat dit 10–12 jaar oud is. Bloei begin gelyktydig met die opening van blaarknoppies. In sommige gevalle blom die boom nog voordat die blaarlemme oopgaan. Hangende vormige bloeiwyses word op die takke gevorm, wat katjies genoem word. Na bestuiwing word 'n enkele eierstok gevorm. Wanneer die populier geblom het, word daar in die plek van elke blom 'n vrug gevorm, 'n doos met 2 tot 4 blare. Met verloop van tyd maak hulle oop. Die kapsule bevat langwerpige klein sade van 0,1–0,3 cm. Daar is ongeveer 1 000 sade in 1 gram sade. Elk van die sade het 'n hele bondel dun hare, waardeur hulle met behulp van die wind 'n ordentlike afstand van die ouerboom kan wegvlieg. Hierdie verskynsel word "populierluis" genoem. Reeds volgende jaar lente kan jong saailinge gevind word op 'n afstand gelykstaande aan 'n paar kilometer van die moederplant af.
Waarom populiere oral in die USSR geplant is?
Tipes populiere met foto's en name
Die populiergenus verenig ongeveer 90 spesies. Boonop is die meeste spesies wildgroeiend. Daar is egter populiervariëteite wat gebore is danksy die arbeid van telers. Sulke basters kombineer uithouvermoë en pretensieloosheid, sowel as die dekoratiewe eienskappe van wilde plante.
Wit populier (Populus alba)
Die mense noem hierdie spesie ook Bella, silwerig, sneeuwit. Dikwels word so 'n plant in Europa en Asië aangetref. Die hoogte kan tot 30 meter wees. Hierdie spesie is lanklewend, sy ouderdom kan wissel van 65 tot 400 jaar. Sy stam is dik, maar nie te hoog nie. Die kroon het die vorm van 'n bal. Aktiewe groei van takke word slegs op 'n hoogte van 200 cm vanaf die grondvlak waargeneem. Die oppervlak van die grys bas is glad en kan 'n liggroen tint hê. By baie ou plante word die bas amper swart.
Klein silwerige knoppies vorm op die takke. Die vorm van die blaarplate is deltoid. Die blare se voorkant is groen en die agterkant is bleek silwer. Bloei word in die lente maande waargeneem. Op die oomblik verskyn langwerpige bloeiwyses op die takke. Die saad lyk soos watte, wat maklik oor lang afstande deur windstote gedra kan word. Die aktiefste blom vind plaas in die tweede en derde week van Mei, en die sade is teen Julie heeltemal ryp.
Kanadese populier (populus deltoides), of deltoïede
Hierdie variëteit word op kunsmatige wyse verkry. Hierdie boom lyk baie soos die deltapopulier. Sy stam is baie hoog en die kroon is besig om te versprei. In die lente word relatief groot bruin ogies op die takke gevorm, waarvan die oppervlak bedek is met 'n dik laag gluten.
Die vorm van die blaarplate is amper driehoekig, met klein tande op die rand. In lengte bereik die blare ongeveer 7 sentimeter en in breedte - tot 10 sentimeter. Hulle het lang blare (ongeveer 30 mm).
Die begin van blom vind plaas gedurende die periode van knoppieswel. Lang oorbelle word op die takke gevorm. Die boom begin die aktiefste blom in April. Saadvorming word in die eerste somerweke waargeneem, waarna dit deur die wind in verskillende rigtings gedra word. Hierdie variëteit is die sterkste onder alle populiere.
Vinnig groeiende Kaliforniese populier van twee soorte
Swart populier (Populus Nigra), of swart populier
Hierdie soort aard kan gevind word in Wes-Siberië, Sentraal-Asië, in die Krim, en selfs in die middelste breedtegrade tot Perm. So 'n sterk lang plant groei verkieslik aan rivieroewers en in ligte woude, terwyl dit van los grond hou.
In jong bome het die grys bas 'n gladde oppervlak. Oor die jare word dit egter amper swart en word dit met baie krake bedek. Donkergroen blaarplate is driehoekig of diamantvormig. Hierdie plant word gekenmerk deur weerstand teen droogte en ryp. Populier het geen spesiale vereistes vir die grond nie, maar vrugbare grond ryk aan humus is die beste daarvoor.
Soet populier (Populus Suaveolens)
Hierdie spesie kom uit die Verre Ooste, terwyl dit die wydste in die oostelike deel van Siberië voorkom. Nog so 'n boom kan in Mongolië en Noord-China gevind word. Die romphoogte oorskry gewoonlik nie 20 meter nie. In 'n groot aantal stede in Rusland kan u baie stegies van hierdie reeds bekende plant ontmoet.
Die takke van hierdie nie te hoë, maar kragtige boom groei onder 'n hoek van 70 grade. Dit dra by tot die vorming van 'n ongewone ovale kroon wat tot 15 meter in deursnee kan bereik. Jong takke is bedek met 'n gladde en dun bas van 'n liggeel of groen grys kleur. Deur die jare word die bas verouder, terwyl dit met krake bedek word. Die lengte van die ovale blaarplate, na bo vernou, is ongeveer 10 sentimeter, terwyl die breedte tot 6 sentimeter is. Die kleur van die blare kan baie anders wees: van groen tot olyf. Die soomagtige oppervlak van die plate het 'n effense silwer tint. Op die oppervlak van die blare is 'n netwerk van are duidelik sigbaar.
Hierdie tipe het nie spesiale vereistes vir die grond nie. Dit groei egter die beste op kleigrond of swart grond. Het 'n hoë winterhardheid, en populier kan ryp tot minus 40 grade weerstaan.
Die begin van die blomperiode vind plaas tydens die bekendmaking van die blaarplate. Reeds teen die tweede helfte van Junie word aktiewe blom waargeneem, terwyl baie populiervlokkies gevorm word wat in verskillende rigtings versprei.
Populier piramidaal (Populus Pyramidalis)
Hierdie ligte populier spesies is een van die sterkstes. Die hoogte van die stam van 'n volwasse plant kan wissel van 35 tot 40 meter. Die gemiddelde lewensverwagting is ongeveer 300 jaar. Hierdie plant kom die meeste voor in Rusland, Sentraal-Asië, Oekraïne, die Kaukasus en Italië.
Hierdie boom groei die beste in 'n sonnige gebied met neutrale of effens suur grond. Gedurende die eerste tien jaar vind die ontwikkeling en groei van populier die vinnigste plaas. Sterk stamme groei 90 grade teenoor die hoofstam. As gevolg hiervan word 'n smal kroon gevorm.
Daar is baie klein skeurtjies op die oppervlak van die donker kors. In 'n volwasse plant kan die stam in deursnee meer as 100 cm bereik. Die oppervlak van jong takke is bedek met olyf- of groenerige bas. Onmiddellik na die opening van die eerste blaarplate verskyn langwerpige bloeiwyses, bestaande uit klein blommetjies, op die takke.
Die bokant van die blare is heldergroen en die onderkant is ligter. Klein tande is op die rand geleë. So 'n populier voel goed in stedelike omstandighede, terwyl dit nie deur die uitputting van ondernemings en motors benadeel word nie.
Populierlaurier (Populus Laurifolia)
Die maksimum hoogte van hierdie boom is ongeveer 18 meter, dit word in Siberië aangetref. Hierdie spesie groei goed in skaduryke gebiede. Dit staan ​​uit vir sy wye, skouspelagtige heupvormige kroon.
Die stam is versier met baie stingels wat bedek is met digte blare. Dit is heldergroen en het 'n lansetvormige vorm en kort blare. Met die eerste oogopslag kan dit voorkom asof blaarplate in trosse groei. So 'n populier word nie deur 'n baie vinnige ontwikkeling onderskei nie, maar dit verdra gasbesoedeling goed in die strate van die stad.
So 'n boom soos populier kom die meeste voor in die noordelike halfrond. Dit verskil in die Holarktiese verspreidingstipe. Hierdie plant is afkomstig van China, of eerder van sy subtropiese streek, waar populier na die boreale sone groei. Op die grondgebied van Amerika kan dit in die suidelike deel van Mexiko gevind word, en ook in Kanada en ander streke.
Die meeste soorte in die natuur groei verkieslik naby riviere op die hange, terwyl hulle nie deur hoë humiditeit benadeel word nie. Die boom groei goed in ligte gebiede, en dit ontwikkel die beste in die gebied waar spar- of eikebome vroeër gegroei het. Die grond kan enige, belangrikste is, moet vrugbaar en asemhaalbaar wees.
Plant en versorging van populier
Om die populier skouspelagtig en gesond te laat word, moet u aanvanklik die geskikste plek kies om dit te plant. Hierdie gewas groei die beste in 'n sonnige omgewing. In hierdie verband is dit beter om nie skaduwee te kies vir die plant van 'n saailing nie.
Dit word aanbeveel dat u 'n plek kies wat teen konsepte beskerm word. U moet ook dadelik nadink oor die plek waar die gebreekte takke sal val.
Populier is nie veeleisend vir die samestelling van die grond nie. Dit groei egter die vinnigste op los, vrugbare grond, terwyl optimale vog verseker moet word. Dit word aanbeveel om saailinge in die lente te plant, want saailinge het baie swak immuniteit as hulle in die herfs plant. Dikwels word die boom geraak deur aansteeklike of swamsiektes.
Tussen die saailinge moet 'n afstand van minstens 100 cm gehou word, aangesien die wortelstelsel van die populier diep is en 'n goed ontwikkelde plantput ongeveer een meter diep moet wees. Maak 'n goeie dreineringslaag aan die onderkant van die voorbereide gat om vloeistofstagnasie in die wortels te voorkom. Enige minerale komplekse kunsmis moet ook by die put gevoeg word, byvoorbeeld nitroammofosk. Onmiddellik na plant moet die saailing aan 'n voorheen voorbereide steun vasgemaak word. Die aangeplante boom moet met baie water natgemaak word, dan word die stamcirkel bedek met 'n laag deklaag, byvoorbeeld saagsels of turf.
Plant 'n piramidale populier! Kanada
Versorging van populierboom
Hierdie boom word gekenmerk deur sy veeleisende sorg en pretensieloosheid. Vir normale groei en ontwikkeling is tydige losmaak, bemesting, natmaak en snoei genoeg vir hom.
Populier word in die vroeë lente of laat herfs gesny. Onthou dat hierdie prosedure slegs uitgevoer kan word as daar geen sapvloei is nie. Daar is twee soorte snoei:
Formatief... Aanvanklik groei die saailing 1 stam vertikaal opwaarts. Daarom, om 'n skouspelagtige kroon te verkry, is gereelde vormskrootjies nodig. Onthou dat die kolomvorm nie gesnoei kan word nie.
Sanitêr... Hierdie snoeiwerk word jaarliks ​​gedoen. Knip alle beseerde, gedroogde en dooie stingels uit om dit te doen.
As die plant 30-35 jaar oud is, word aanbeveel dat u snoei of kroonsny doen. In hierdie geval moet 1/5 van die kroon afgesny word, terwyl die boonste takke verwyder word. Alle snye moet met tuinvernis gesmeer word. Vervolgens word die plant natgemaak en gevoer. Na 'n geruime tyd vorm jong lote op die stam, wat weer gebruik kan word om die kroon te vorm.
Gewoonlik is dit net jong populiere wat gedurende die eerste paar jaar van groei natgemaak moet word. Die grond onder die boom word drie keer per maand bevogtig. Terselfdertyd word minstens 25 liter water onder een plant gegooi. Gedurende die droë seisoen word die boom meer gereeld natgemaak.
Onthou dat u gedurende die eerste jaar van groei na plant die oppervlak van die rompsirkel los en onkruid moet doen. Dit is nodig om die land los te maak elke keer as die populier natgemaak word, en selfs as die sneeubedekking heeltemal verdwyn. As die plant ses jaar oud is, kan die aarde nie meer losgemaak word nie. Dit word aanbeveel om gras in die rompsirkel te saai.
Topbemesting word stelselmatig uitgevoer. Die eerste bekendstelling van die voedingsamestelling word onmiddellik na die plant van die boom uitgevoer. Dan word dit stelselmatig gevoer met 'n kunsmis wat stikstof bevat.
Vir vermeerdering van populier word twee metodes gebruik: sade en steggies.
Die saadmetode vir populiervoortplanting is taamlik moeilik, daarom is dit nie gewild by tuiniers nie. Saailinge kan slegs vars of gestratifiseerde saad in 'n spesiale kwekery gee. Met elke dag wat verbygaan, verloor ryp sade hul vermoë om meer en meer te ontkiem. En na slegs 7 dae sal hulle nooit kan opkom nie.
As gestratifiseerde saad vir saai gebruik word, word 'n houer hiervoor voorberei wat gevul is met los grond wat uit turf en sand bestaan. Dit moet ongeveer 4 weke duur vanaf die saai tot die voorkoms van saailinge.
Af populier. Van saad tot saailing.
Terwyl die lote jonk is, gee dit wortels met gemak. Hulle skiet vinnig wortel en het geen spesiale sorg en toestande nodig nie. Vir die oes van steggies word eenjarige takke gekies, terwyl dit aan die begin van die lente gesny word. Steggies kan in die laat herfs voorberei word. Daarvoor is dun takke met 'n hoogte van ongeveer 100 cm baie geskik, en daar moet knoppies op die steggies wees. Die gesnyde takke moet in verskillende stukke van 17 tot 20 sentimeter gesny word.
Vir wortels word steggies geplant aan die begin van die lente (wanneer die sneeubedekking smelt) of in die herfs (na die einde van die blaarval). Die segmente moet in klam grond geplant word, terwyl ongeveer 70-80 mm van die sny bo die grond moet bly.
As u die steggies reg versorg, sal jong stingels gou uit die ogies groei. Teen die begin van September moet die hoogte van die jong boom ongeveer 100 cm wees. Na 12 maande word die jong boom na 'n permanente plek oorgeplant.
PIRAMIDALE POPLAR SOMER SNYAANVAARDING VIR SNYE
Populier is bestand teen baie plae en siektes. Hy kan egter ly aan:
verskillende klein plae wat plantsap uitsuig of jong blare vreet (byvoorbeeld blaarvlieë, plantluise, motte).
Om 'n plant te red, moet dit met 'n geskikte chemikalie behandel word. Karbofos word byvoorbeeld gebruik om populierbome-plantluise te vernietig.Galliese kewer word vernietig met 'n insekdodende middel binne-in die plant. As die plant baie ruspes van die lang mot bevat, word organiese fosfaat-insekdodende preparate gebruik vir behandeling. Vir skurfte en roes moet suurstof swael gebruik word.
Populierhout word wyd gebruik vir industriële doeleindes. Dit word gekenmerk deur sy sagtheid en ligtheid. Hout word gebruik vir die vervaardiging van: rayon, hout, bote, papier, laaghout, meubels, ens.
Sulke hout het 'n lae termiese geleidingsvermoë, maar dit word steeds gebruik vir die voorbereiding van brandhout en die vervaardiging van houtskool wat van lae gehalte is. Die blare word gebruik om geel verf te verf en die ogies word pers gemaak. Jong lote, sowel as stingels met blare, word as voer gebruik.
Die genesende eienskappe van populier
Dit is al lank bekend dat populier medisinale eienskappe het wat in alternatiewe medisyne gebruik word. Terselfdertyd word populierstingels, blare en knoppe redelik algemeen gebruik. Voordeel:
Die bas bevat baie tanniene, alkaloïede en glikosiede. Afkooksels word daaruit voorberei wat die spysverteringstelsel en senuweestelsel verbeter.
Daar word 'n aftreksel gemaak van die blare wat wondgenesende eienskappe het.
Tee word van die niere gemaak, wat 'n toniese en inflammatoriese effek het.
Van blare en niere word salf en afkookmiddels voorberei wat gebruik word vir depressie en slapeloosheid.
Ons Oggend by OTV - 'n geneser oor 'n populier
Populier in landskapontwerp
Populier word gekenmerk deur sy uithouvermoë en pretensieloosheid. Dit kan normaal op uitgeputte grond groei en is ook nie bang vir ryp, droogte en hitte nie. Groot populierbosparke kom dikwels voor in streke met 'n harde klimaat. Groot aanplantings is egter redelik moeilik om te versorg.
Populier het 'n digte, skouspelagtige kroon wat gedeeltelike skaduwee gee. Om skouspelagtige groepaanplantings te skep, word dekoratiewe variëteite dikwels gebruik. Goeie bure van populier is thuja, akasia en jenewer.
Met die regte plant van saailinge kan u 'n regte "lewende" muur skep. Die gemiddelde hoogte van sulke digte skouspelagtige heinings is 150-250 cm. Die nadeel van sulke heinings is dat hul onderste deel kaal is. In hierdie verband word aanbeveel om 'n twee-ry plantplante te gebruik. Op die voorgrond word lae groeiende gewasse, byvoorbeeld struike, geplant.
Allergie-lyers en mense met brongiale asma is teen die wydverspreide gebruik van so 'n boom in die landskapontwerp.
Die nadeel van hierdie gewas is die behoefte aan gereelde snoei, omdat dit vinnig groei. In die plek van die gesnyde stamme word daar na 'n kort tydjie jong lote gevorm wat gebruik word om 'n nuwe kroon te vorm.
Hierdie boom word dikwels op paaie en strate geplant, en dit kan ook dikwels in 'n nywerheidsgebied gevind word. Die feit is dat dit die lug vinnig van skadelike komponente skoonmaak. Om die voorkoms van populiervlokkies uit te sluit, word slegs mannetjies geland.
Om 'n skouspelagtige groen raamwerk naby die gebou te skep, is dit gewoonlik genoeg om die regte verskeidenheid en grootte van die populier te kies. Om pragtige komposisies te skep, word die populiere van plante verdun met 'n verskeidenheid struike, kastaiings, linde, esdoorns of berke. Populiere word in 'n ry geplant om die grense van vierkante, parke, tuine, ens. Uit te lig. So 'n boom skep 'n aangename skaduwee en voeg ook dekoratiewe samestelling by.
Waarom is populiere oral in die USSR geplant? Die geheim is geopenbaar!
Populier piramidaal: beskrywing en foto
Botaniese naam: Populier (Populus pyramidalis) - Wilgerfamilie.
Tuisland van die piramidale populier: Himalajas, Klein-Asië.
Die grond: vrugbaar, matig vogtig, neutraal, effens suur.
Maksimum boomhoogte: 40 m.
Gemiddelde lewensverwagting: 300 jaar oud.
Landing: sade, steggies.
Plant en versorg 'n populier as hy buite gekweek word
Gewoonlik is ons gewoond daaraan om populierbome langs die paaie te sien, maar selfs wanneer ons in 'n tuin of somerhuisie plant, kan pragtige komposisies gevorm word en dit verg nie veel moeite nie.
Plek vir die aanplant van populierbome. U moet nie populieraanplantings langs 'n huis, tuingeboue of tuinhuisies plaas nie; u moet dit nie langs paaie plant nie, aangesien die wortelstelsel, wat deur sy krag onderskei word, deur die jare baie probleme sal veroorsaak. Die aanbevole afstand moet minstens 30-60 m vanaf enige strukture of paaie wees. In elk geval word dit aanbeveel om 'n oop en goed beligte tuinarea vir populierplante te kies.
Populiergrond tel die gewone tuin op, gekenmerk deur koelte. Ligte, goed belugte formulasies wat voedsaam is en ryk aan mikro-voedingstowwe, word verkies. Moerasagtige grond is nie vir baie spesies geskik nie, maar daar is bastervorms wat nie bang is vir versuip nie. Spesies soos die grootblaar populier Aurora verkies 'n vrugbare grondmengsel sodat dit riviersand, turfskyfies en sooi grond bevat. Daarom, as die substraat op die terrein nie aan hierdie voorwaardes voldoen nie, word dit aanbeveel om gereeld by te voer. Wanneer die grond op die terrein swaar is, en dan wanneer u plant, moet u dreinering van hoë gehalte voorsien met stukke gebreekte baksteen, gruis of uitgebreide klei.
Populieraanplanting. Om dit te doen, moet u 'n gat grawe sodat die volume 'n kubieke meter bereik en nie minder nie. Die presiese parameters van die plantput en die afstand tussen hulle hang direk af van die tipe plant, hierdie inligting kan verkry word by die kwekery waar die saailing gekoop is. Dit is raadsaam om die ondergrond binne die gegrawe uitsparing en aan die mure daarvan te verwerk. Dit is die teenwoordigheid van 'n los substraat wat die groei van die saailing goed sal beïnvloed. Voor plant word, indien nodig, 'n dreineringslaag in die put geplaas en 'n pen geïnstalleer om die plant vas te bind, waarna 'n klein lagie grondmengsel uitgegooi word en ongeveer 30 liter water uitgegooi word. Nadat al die vog opgeneem is, kan u 'n populierplantjie in die plantgat sit. Alle leemtes in die uitsparing is gevul met grond en word noukeurig verdig om leemtes te verwyder. Die vorming van 'n besproeiingsrand word langs die omtrek van die naby-stam sirkel uitgevoer, sodat water tydens die besproeiing na die wortels van die plant gelei word. Die saailing moet aan 'n pen vasgemaak word en volop natgemaak word. As 'n groep aanplanting van populiere uitgevoer word, word aanbeveel om minstens 3,5 m tussen die saailinge te laat. Om die vog langer in die grond te laat bly, moet die saad van die plant so gou as moontlik gedek word. . Om dit te doen, word daar 'n laag turfskyfies, humus of saagsels gegiet. Dit sal ook keer dat onkruid vinnig groei.
Gieter die groei van populier is nogal 'n belangrike aspek, want die plant word gekenmerk deur 'n groot liefde in die natuur vir goed bevogtigde plekke. Na plant, gedurende die eerste jaar, word elke 2-3 weke natgemaak, en daar word veral in droë en warm seisoene hieraan aandag gegee. Na elke natmaak word die sirkel van die amper-stam, sodat vog langer daarin bly, aanbeveel om los te maak en die deklaag te vernuwe.
Kunsmis Wanneer u populier verbou, word dit aanbeveel om dit met uitgeputte grond op die terrein aan te wend, asook om die groei van die boom te handhaaf. Hiervoor word verbande gebruik, wat stikstof bevat, wat bydra tot die groei van bladwisselende massa. Daarbenewens kan u nitroammophoska gebruik teen 'n dosis van 100 gram per 1 m3.
Snoei Wanneer populier gekweek word, word dit aanbeveel om dit in die herfs- en lentetydperk te doen, naamlik van Oktober tot April, wanneer die plant sy vegetatiewe aktiwiteit voltooi het. Na plant word aanbeveel om slegs een apikale tak ongeskonde te laat, wat vertikaal opwaarts groei - dit sal die populier in staat stel om in hoogte te rek. By snoei is die kriterium dat die vorm van die kroon gelyk moet wees en dat die lote nie daaruit moet steek nie. Met die aankoms van lentedae is dit nodig om alle takke gedurende die winter gebreek en droog te maak, sowel as takke in die onderste deel van die stam. Om die populier te verjong, wanneer u die ouderdom van 30-40 jaar bereik, kan u die lote tot 15-20% (ongeveer 2/3) van hul lengte sny en selfs meer. Die plant verdra sulke prosedures perfek, maar onmiddellik na snoei word aanbeveel dat alle snye, waarvan die deursnee 2,5 cm oorskry, deeglik behandel moet word met tuinvernis of oorgeverf word met olieverf wat op natuurlike droogolie gemaak is. As u kroonvorming wil uitvoer, is sulke aksies moontlik in die tweede jaar nadat u 'n populierplantjie geplant het. Na snoei word topbemesting aanbeveel. As u 'n kolom populier verbou, word daar nie gesnoei nie.
Algemene advies oor sorg. As u populier verbou, is dit belangrik dat die grondoppervlak nie sooi nie. Dit kan selfs tot die dood van sulke bome lei. Om hierdie aspek uit te skakel, word aanbeveel om struike in die omgewing te plant. Nadat die sneeu op die terrein gesmelt het, is dit nodig om die substraat naby die wortelsone van die populier te steek. Sulke aksies sal help om die moontlikheid van stagnasie van opgehoopte vog in die toekoms te vermy. Die diepte waarop die lekke aangebring is, is 15 cm. Dit word aanbeveel om dieselfde bewerking op herfsdae voor koue weer uit te voer. Die wortelstelsel van 'n jong plant moet bedek word om dit teen ryp te beskerm met 'n laag droë blare of gesnyde gras. Dit is nodig om die verwydering van wortelgroei betyds te hanteer, sodat sulke populierplantasies na 'n rukkie nie alles oorstroom nie.
Die gebruik van populier in landskapontwerp. Aangesien die plant 'n hoë groeikoers het, sowel as 'n kroon van dekoratiewe buitelyne en bladwisselende massa, word dit wyd gebruik in die landskapontwerp. Al sy variëteite is goed, beide as lintwurms en in groepaanplantings, of met behulp van populiere kan skouspelagtige stegies gevorm word. Maar nie net die vorm van die krone van populierbome is interessant in parke en tuine nie, met die koms van herfsdae kry die blare 'n geel of goue kleur en versier alles rondom. Uiteraard is dit beter om manlike plante as landskap te kies, aangesien populiervlokkies nie daarop vorm nie.
Die meidoorn benodig nie spesiale sorg nie, maar dit is nodig om dooie, siek takke te verwyder en dit te kap. Hawthorn goed gesny. As u dit in 'n heining gebruik, laat dan 'n derde van die loot tydens snoei. In die lente word kapsel gewoonlik gedoen. Deur die meidoornboom af te sny, kan u 'n verskeidenheid ongewone vorms gee.
Dit word aanbeveel om die meidoorn in die lente met mis te bemes voordat dit blom.
In die lente, voordat dit blom, word dit aanbeveel om die meidoorn te bemes
Dit kan een maal per maand natgemaak word, maar oorvloedig: vir elke plant tot 15 liter water, in droë periodes, kan dit 'n paar keer per maand natgemaak word.
Verwyder onkruid en maak die grond los. In die lente en herfs word die aarde vir hierdie doel op die bajonet van 'n graaf gegrawe. As u dit in die somer moet grawe, moet u nie dieper as 11-15 cm grawe nie.
Voortplanting van piramidale populier
In sy natuurlike omgewing reproduseer die plant deur sade, wortelskote en pneumatiese lote. Populêre sade van populiere, genaamd "populiervlokkie", word maklik oor lang afstande deur die wind gedra.
U kan sade versamel op plekke waar dit ophoop, of direk uit bome wanneer die peule begin oopgaan. Die versamelde sade bly nie lank lewensvatbaar nie, net vir 'n paar dae, daarom is dit beter om dit onmiddellik na die versameling te saai. Voordat dit geplant word, word 'n nok vooraf voorberei in 'n gebied wat van onkruid skoongemaak word. Die oppervlak van die grond word gelyk gemaak, waarna die sade eweredig daarop versprei word. Dan moet natgemaak word, waardeur die sade op die grond vasgespyker word. U hoef nie die sade met aarde te bedek nie. Die eerste 3-4 dae is dit met poliëtileen bedek. Lote verskyn oor 'n paar dae. Wanneer die saailinge 5-7 cm bereik, moet dit uitgedun word, sodat daar 'n afstand van 8-10 cm tussen hulle is, anders sal die saailinge beknop wees. In die vroeë herfs kan populierplantjies na 'n permanente plek oorgeplant word.
'N Makliker manier om populier te vermeerder, is deur steggies wat vroeg in die lente gedoen word voordat die knop breek. Hiervoor is steggies van mans geskik. Wortel die lote van verlede jaar tot 14 cm lank. Hulle moet minstens twee knoppe hê. Steggies word geplant op 'n afstand van 10-15 cm van mekaar. Wanneer dit verdiep, word die ogies op die oppervlak van die grond gelaat. Na plant is oorvloedige water nodig. Na 'n jaar kan jong saailinge na 'n permanente plek oorgeplant word. Die geskikste tyd om te plant, is die vroeë lente, waarna die bome beter wortel skiet.
Daar is twee maniere van vermeerdering van hierdie bome - vegetatief en deur saad te saai. Om populier te kweek, word die vegetatiewe metode in die praktyk meestal gebruik.
Populier takkies wortel redelik maklik sonder enige ekstra moeite. Dit is net genoeg om dit in 'n houer water te plaas of in vogtige grond te plak. As steggies word een jaar oue lote van 'n boom geneem, wat afgesny word voordat die intensiewe sappbeweging in die weefsel van die stam begin (in uiterste gevalle kan dit gedoen word as die ogies begin kraak). Die lote wat u nodig het, is maklik om te herken: dit is die dunste takke vanaf die punte van groter takke of bo-op die stam. Die knoppe en plekke van die blare van verlede jaar is nogal opvallend. Die lengte van so 'n loot is gewoonlik tot 1 meter (die lote van die onderste gedeelte van die kroon is kort). Dele van ou takke word nie as steggies gebruik nie - hulle het miskien nie meer knoppe wat geskik is vir die ontwikkeling van 'n nuwe plant nie.
Lente en herfs word beskou as die beste tyd om saailinge te plant. Dit is dan dat die boom die maklikste wortel skiet. Die aanplant van populieraanplantings begin sodra die sneeu smelt en word uitgevoer totdat die nuwe blare tot die helfte ontvou. In die herfs is dit raadsaam om jong bome te plant wanneer die blare meestal geel word en na ligte ryp eindig.
Nadat die jong eenjarige takke gesny is, word dit verdeel in steggies van 15-20 cm lank. Dit is belangrik om seker te maak dat daar verskeie lewendige ogies op elke sny oor is (verkieslik bo-op die sny). Steggies word naby die klam grond geplant, van bo tot bo (hulle let veral hierop) en op so 'n manier dat ongeveer 'n kwart van die steggies met knoppe bo die grond bly. Die afstand tussen die steggies moet 10-15 cm wees. Die aangeplante steggies moet gereeld natgemaak word. Met noukeurige versorging van die ogies word nuwe lote gevorm en word hulle vinnig tot 15 cm hoog. Aan die begin van die herfsplant word dus saailinge van tot een meter hoog verkry.
Soos u kan sien, is die piramidale populier 'n boom wat heeltemal pretensieloos is om te versorg; u hoef geen spesiale voorwaardes daarvoor te skep nie. Daarom het hierdie oënskynlik gewone boom 'n onontbeerlike versiering van ons strate en parke geword.