'N Januarie 2017 Pew-opname het getoon dat Amerikaners terrorisme as die hoogste prioriteit vir die Trump-administrasie en Kongres beoordeel. Hulle het die probleem voor die ekonomie, onderwys, werk en gesondheidsorgkoste gestel.
Vir die afgelope 12 jaar as Direkteur van die Nasionale Konsortium vir die Studie van Terrorisme en Reaksies op Terrorisme, Ek het saam met kollegas gewerk om begrip van terrorisme te verbeter deur die oorsake en gevolge daarvan te bestudeer. Een van ons grootste en mees omvattende projekte het betrekking op die samestelling van alle terreuraanvalle wêreldwyd sedert 1970 in die Global Terrorism Database (ALV).
Op grond van hierdie werk kom ses sake voor my uit as belangrike uitdagings vir die ontwikkeling van effektiewe beleid ter bestryding van terrorisme.
# 1: Terrorisme is skaars
Vir die meeste plekke en tye is terrorisme 'n ongelooflike skaars gebeurtenis.
In baie onlangse jare het die Verenigde State minder beleef as 25 terreur aanvalle. Terselfdertyd is daar jaarliks ​​in die Verenigde State omtrent 13,000 manslag en 360,000-rooftogte. In onlangse jare, wêreldwye verkeer Ongelukke het die lewens geëis van ongeveer 100 keer meer mense as dié wat deur terroriste vermoor is.
Selfs belangrike groepe soos Al-Qaida het betreklik min aanvalle gepleeg. Die GTD wys al-Qaida is verantwoordelik vir slegs 59-aanvalle oor sy hele lewensduur en slegs vyf aanvalle sedert 2008. Die feit dat terrorisme so skaars is, beteken dat ons 'n beperkte vermoë het om statistiese analise te doen en algemene beleidsuitkomste te bereik.
# 2: Massa aanvalle is nog seldsame
Terwyl terrorisme skaars is, is massa-ongelukaanvalle selfs skaars.
Meer as die helfte van alle terroriste aanvalle in die GTD sedert 1970 het geen sterftes ingesluit nie. Die GTD identifiseer slegs 17-aanvalle van regoor die wêreld wat meer as 300-lewens geëis het. Van die meer as 156,000-terroriste-aanvalle in die GTD, is die gekoördineerde aanval van 9 / 11, wat die lewens van byna 3,000-mense geneem het, steeds die dodelikste aanval in die moderne geskiedenis. Timothy McVeigh. FBI Benewens 9 / 11 het geen aanval op die Amerikaanse tuisland in 'n halwe eeu die lewens van meer as 200-mense geëis nie. Die naaste was die 168-slagoffers van die Oklahoma City-bombardement in 1995, georkestreer deur Timothy McVeigh.
Omdat 'n paar dodelike maar hoogs ongewone aanvalle soveel besorgdheid betref, is terrorisme-beleid geneig om gebaseer te wees op uiters skaars en ongewone gebeurtenisse eerder as die duisende meer algemene maar minder skouspelagtige. Na my mening kan beleid wat gebaseer is op uiterste uitskieters ernstige en miskien onvoorsiene implikasies hê.
#3. Voorkoming is verbeter
'N groeiende aantal terreur aanvalle - veral in die Verenigde State en Wes-Europa - is word as plotte vervul. Dit is natuurlik goeie nuus in terme van die beskerming van burgers en die redding van lewens. Nog 'n gevolg is dat beleidsmakers verminder inligting oor die werklike erns van bedreigings omdat die aanvallers gestop word voordat hul planne geaktualiseer word.
#4. Terroriste groepe is nie almal dieselfde nie
Terrorist organisasies is uiters divers, wat veralgemenings selfs moeiliker maak.
Wanneer die meeste mense aan terroriste groepe dink, kom 'n beeld voor van sommige goed georganiseerde en hoogs-gepubliseerde entiteite soos die Islamitiese Staat of Al Shabaab. In werklikheid is dit moeilik om te veralgemeen oor terroriste groepe. Op een uiterste is individue wat geen erkende skakels na 'n terroriste-organisasie het nie - sogenaamde eensame wolwe. Aan die ander kant van die spektrum is hoogs georganiseerde groepe wat oor tyd voortduur, 'n goed gedefinieerde ketting van opdrag en 'n stabiele leierskap hê. Tussendeur is klein groepe losskakel, sowel as skaduwee netwerke - byvoorbeeld Neo Nazi's of radikale Islamiste. Al hierdie uiteenlopende entiteite is tipies in 'n toestand van vloed. Verandering is konstant; stabiliteit skaars.
Van die meer as 2,300 unieke terroriste organisasies geïdentifiseer in die GTD sedert 1970, het byna 70 persent 'n lewensduur van minder as 'n jaar gehad. Terrorist organisasies is 'n bietjie soos die opstart van die besigheid: Die meeste is binne die eerste jaar van bedryf. Dit is een ding om te reageer op 'n goed georganiseerde groep, met duidelike leierskap, 'n opdragsketting en 'n identifiseerbare lidmaatskap. Maar reaksies is baie meer ingewikkeld as daar geen sentrale organisasie, geen identifiseerbare leier of slegs 'n siek gedefinieerde groep individue met wisselende verbindings en verpligtinge ondergaan wat voortdurend verander nie.
#5. Die toewys van verantwoordelikheid is moeilik
Die toewysing van verantwoordelikheid vir 'n terroriste-aanval is dikwels dubbelsinnig of onmoontlik.
Data uit die GTD toon dat geen terroriste groep verantwoordelikheid kan kry in byna 60 persent van die duisende aanvalle wat wêreldwyd sedert 1970 plaasgevind het nie. Aanvalle kan van stapel gestuur word wat meer of minder onafhanklik van enige spesifieke groep werk. In ander gevalle kan meer as een groep die aanval eis. Of 'n groep kan aanspreeklikheid eis wanneer dit in werklikheid geen verband met die aanval gehad het nie, of 'n groep kan foutiewelik aanspraak maak dat 'n ander groep aanspreeklik was.
Ontleders mag eenvoudig nooit genoeg inligting hê om 'n gevolgtrekking te maak of om tussen mededingende rekeninge te onderskei nie. Na aanleiding van 'n terroriste-aanval is regerings onder geweldige druk om die skuldige party te identifiseer en 'n vinnige reaksie te bied. Maar hoe kan amptenare onregverdiges straf en ander weerhou van die aanvalle van terroriste-aanvalle wanneer hulle nooit weet wie die skuldige is nie?
#6: Ons is steeds besig om strategie te ontwikkel
Ten slotte, terwyl navorsers goeie vordering maak met die ontwikkeling van 'n raamwerk vir die wetenskaplike studie van terrorisme, is die studie van teen terrorisme nog in sy kinderskoene. Alhoewel dit moeilik is om 'n akkurate begrip van terreurbedreigings te kry, is dit selfs moeiliker om die strategieë wat regerings gebruik om terrorisme te bestry, te evalueer. Regerings is baie geheimsinnig oor hul beleid en strategieë vir teen terrorisme. En beslis, daar is niks naby aan 'n wêreldwye databasis oor teen terrorisme strategieë en hul effektiwiteit nie.
'N beter beleid maak
Die terroriste-bedreiging in die Verenigde State is episodies, sporadies en teenstrydig. Te dikwels reageer beleide op vrees eerder as werklike bedreigingsberamings. Byvoorbeeld, daar is geen empiriese bewyse om president Trump se onlangse besluit te ondersteun om burgers van ses meerderheid-Moslemlande te verbied om na die VSA te reis om terroriste-infiltrasie te voorkom nie. Trump se uitvoerende bevel van Maart 2017 sou reis uit Iran, Libië, Somalië, Sirië en Jemen stop. maar niemand Van hierdie lande was betrokke by a noodlottige terroriste aanval in die Verenigde State sedert 9 / 11.
Bowendien is hierdie beleide moeilik om ongedaan te maak. Byvoorbeeld, die VSA Patriot Act, geslaag in die chaotiese nadraai van 9 / 11, is ontwerp om "afskrik en straf terroriste dade, "Maar is vinnig deur wetstoepassingsbeamptes uitgebrei vervolg dwelms oortredings en ander nie-terroriste misdade. So 'n uitbreiding veroorsaak kommer oor privaatheid en die mag van die federale regering.
Suksesvolle beleid vereis die versameling van die beste inligting moontlik, eerlik toegang tot dit en vermy oor reaksie.
Gary LaFree, Professor van Kriminologie en Strafreg, Universiteit van Maryland
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > vyandelikhede > 6 Redes waarom die stop van terrorisme so uitdagend is