Dis Poetin teen die globaliste; of is dit?Aanvalle in Kiëf duur voort (Maart 2022) (Foto: Aris Messinis/AFP) ŉ Familielid vra my onlangs aan wie se kant ek ten opsigte van die Rusland-Oekraïne-oorlog is. So asof die oorlog ŉ sport is en jy hierdie of daardie rugbyspan of bokser tydens ŉ wedstryd of geveg ondersteun. Die feit is dat daar ŉ ernstige oorlog in Europa woed wat die eerste keer sedert die einde van die Koue Oorlog die potensiaal het om in ŉ kernoorlog te ontaard. Die slagordes vir ons wat die spektakel gadeslaan is reeds opgestel, afhangend van waar jou lojaliteite lê. Dis die Nazi’s teen die Nazi’s Pres. Wladimir Poetin (Foto: Andrey Gorshkov /SPUTNIK/AFP) Vir die een hoek se ondersteuners (kom ons noem hulle maar die demokrate, omdat hulle graag glo dat hulle demokraties is en alles wat uit die ander hoek kom totalitêr en fascisties is) is die Russiese president, Wladimir Poetin, die katalisator van alles wat verkeerd gaan. Die aggressor wat ŉ volk (die Oekraïners) van hul onafhanklikheid wil beroof en hul selfgeskepte held, Wolodimir Zelenski, Oekraïense president, wil vervang. Met ander woorde, goed teen sleg. Die demokrasie teen die nare Russiese diktator. In die ander hoek glo die ondersteuners (kom ons noem hulle maar nasionaliste) dat hul man (Poetin) die eintlike antiheld is. Hy beveg die groeiende globale wêreldorde; hy is in ŉ hoek gedruk deur die Weste omdat hulle deur die jare die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (Navo)-lidmaatskap nader aan Rusland uitgebrei het totdat Poetin eintlik geen keuse gehad het as om Oekraïne in te val nie. Die Amerikaners doen dit mos al jare in Irak (twee keer), Libië en Afghanistan, so hoekom kan die Russe dit nie ook doen nie? Met ander woorde, die antiheld wat die groot nare Weste die stryd aansê. Rook hang in die lug bo Kiëf, nadat die stad Woensdagoggend deur ‘n vlaag ontploffings geruk is. (Foto: Aris Messinis/AFP) Hierdie twee groepe se uiteenlopende standpunte oor “hul span” het ironies genoeg een ding in gemeen: hul span moet die Nazi’s aan die ander kant pakgee. Poetin word deur die Weste en hul ondersteuners as ŉ reïnkarnasie van Adolf Hitler, Duitse Führer in die Tweede Wêreldoorlog en anti-Semiet, beskou. Aangesien Hitler die verpersoonliking is van alles wat haat, moet hy beveg word. Aan die ander kant vra Poetin sy troepe om teen die “Nazi’s en kriminele” in Oekraïne (van beide is daar wel blykbaar heelwat) te veg. Dus is die boodskap van beide spanne: ondersteun my span, want ek veg teen die Nazi’s. Hierdie absurdheid is tekenend van die ongelooflike propaganda wat in ŉ oorlog betrokke is. Soos gewoonlik is dit nie net die waarheid wat in die proses sneuwel nie, maar uiteraard miljoene Oekraïners wat direk daaronder ly. Die res van die mensdom gaan wel die prys daarvoor betaal, hetsy deur kwaai prysstygings van petrol, of deur die gevolglike prysstygings van voedsel wat daarmee gepaard gaan. Poetin se oorlog Pres. Wladimir Poetin. (Foto: Alexei Druzhinin/Sputnik/AFP) Dit is eintlik verbasend dat Poetin tot die stap van konflik teen Oekraïne oorgegaan het, omdat Rusland so baie kan verloor. Die redes vir Poetin se inval in Oekraïne kom in kort daarop neer dat Poetin die inskakeling van die ou Oos-Europese lande in Navo wou stuit deur ŉ streep in die sand vir die Weste te trek: Rusland sal Oekraïne eerder inval om dit te keer. In die proses word ŉ onafhanklike land aangeval en hul stede beleër. ŉ Aspek wat min aandag kry, is dat die hele Oos-Europa sedert die einde van die Koue Oorlog in tientalle staatjies opgesplinter het en die hele streek nog erg onstabiel is. Hoewel Poetin die veldslag behoort te wen, gaan hy sekerlik die oorlog in die proses verloor en Rusland in ŉ swakker posisie plaas. Terloops, dit is nie heeltemal duidelik wat die Russe se taktiek in die oorlog is nie. Dit lyk of hul huiwerig is om eenvoudig die Oekraïense weermag plat te vee. Dit is uiteraard ook moontlik dat die Russiese weermag nie die vermoë het om dit te vermag nie, of dat die Oekraïners meer weerstand bied as wat verwag is. Hoe dit ook al sy, die idee van kant kies vir een van die twee uiters korrupte “spanne” in die oorlog is eintlik nogal absurd. ŉ Leierlose span Die Oekraïense president, Wolodimir Zelenski. (Foto: AFP via Oekraïense presidensie) Oekraïne is een van die mees korrupte lande in die wêreld, met ŉ string oligarge (basies staatskapers na die Gupta-voorbeeld) wat elke aspek van dié ryk mineraal- en landbouland beheer. Zelenski, tot redelik onlangs nog ŉ komiese akteur, is ŉ marionet van die Weste, wat eintlik nie veel inspraak het nie, maar nou as ŉ ikoniese held uitgebeeld word. Die Oekraïense regering is ook in die sakkie van ŉ elite kliek wat die Westerse wêreld in die naam van demokrasie beheer. Natuurlik haat die regering en baie van sy burgers vir Poetin en vrees Russiese oorheersing. Vir die oligarge gaan dit uiteraard om hul belange en reusewinste te beskerm. Die anti-Poetin sentiment word aangevuur deur die Westerse hoofstroommedia, wat die heroïese Oekraïense terugvegpoging (hul eie Dawid-Goliat verhaal) teen letterlik Hitler (Poetin) aan die gang hou. Dis alles goed en wel, maar as die Oekraïense regering Navo op ŉ manier by die oorlog kan betrek, kan dit Poetin noop om kernwapens te gebruik. Poetin het hoeka gesê as die Weste Rusland wil vernietig, hy kernwapens sal gebruik, aangesien ŉ wêreld sonder Rusland eerder vernietig moet word. Die Weste se ander probleem is dat daar geen werklike leiers in ’n ernstige krisis na vore tree nie. Vir baie dekades het hulle staatsleiers verkies wat eerder deur die massamedia voorgedruk is en basies maar tegnokrate vir die miljardêrs (eintlik maar die Weste se oligarge) se belange geword het. Neem byvoorbeeld die gebrek van werklike leierskap deur swakkelinge soos president Joe Biden van die VSA, Emmanuel Macron van Frankryk of Boris Johnson van Brittanje. Die Covid-19-pandemie het bewys die hele spul volg ŉ vooropgestelde agenda en bevorder ŉ soort Euro-Amerikaanse ryk. Die tsaar van Rusland President Wladimir Poetin. (Foto: Alexei Nikolsky, Sputnik, Kremlin Pool via AP) Aan die ander kant is daar Poetin, die Russiese president. Hoewel Poetin nasionalisties voorkom en oënskynlik die belange van Rusland op die hart dra, is die Russiese regering net so korrup as die Oekraïners met ŉ string oligarge in beheer van die ekonomie. Poetin beheer Rusland al sedert 2000 en maak seker sy politieke opponente word die een na die ander uitgeskakel (gaan google gerus Garry Kasparov en Alexei Navalny vir meer besonderhede). Poetin het ŉ grootheidswaan dat hy as ŉ tipe tsaar van Rusland die Russiese ryk soos vergestalt in die magtige Sowjetunie moet laat herleef. Vergeet maar van die kommunisme, Poetin word deur magsbeheptheid gedryf en hy sien die agteruitgang van die Weste onder die woke Westerse regerings van vandag as die ideale geleentheid om ŉ nuwe wêreldorde te skep wat nie deur die VSA gedomineer word nie. In die proses lê daar net mistroostigheid en armoede vir die Russiese bevolking voor. Die Weste het Rusland basies uit die internasionale ekonomiese orde geskop deur sanksies (soos hulle met Iran, Noord-Korea en Kuba gedoen het). Poetin se grootste hoop is dat China, wat tans neutraal teenoor die oorlog staan, die Westerse sanksies gaan ignoreer. Hy hoop basies dat Rusland se isolasie nie weens Rusland se olie- en gasrykdom gaan plaasvind nie. Vir Rusland, wat nie eens onder die toptienekonomieë ter wêreld tel nie, is die oorlog ŉ geweldig riskante stap; ŉ stap wat deur Poetin se persoonlike ambisie gedryf word. Einde van die petrodollar? (Foto: FAYEZ NURELDINE/AFP) Dit is hier waar die oorlog in Oekraïne interessant raak. China en ander is lankal keelvol vir die VSA se oorheersing van wêreldpolitiek en die internasionale finansiële stelsel. Saoedi-Arabië se Mohammed bin Salman (MBS) het onlangs vir die eerste keer ooit aangedui hy sal die Chinese Joean-geldeenheid aanvaar in transaksies om olie aan te koop. MBS wil die Biden-administrasie straf weens laasgenoemde se beheptheid om fossielbrandstowwe deur “groen krag” te vervang en Saoedi-Arabië dus irrelevant te wil maak. Hy sien dus hierdie krisis as ŉ geleentheid om die Amerikaners se petrodollars (die eenheid waarin olie verkoop word) te probeer vernietig. China en Rusland probeer reeds jare (sonder sukses) om die dollar as internasionale geldeenheid te vervang deur hul eie eenhede of ŉ kombinasie van geldeenhede. Die isolasie van Rusland kan dalk net hierdie orde destabiliseer en ŉ nuwe geldeenheid-orde skep. Of dit ooit Poetin se oorhoofse plan was, met die medewete van president Xi Jinping van China, sal ons seker nooit weet nie. Nietemin kan dit een van die gevolge van die Oekraïense oorlog wees. Multipolêre toekoms Hoewel die fokus tans op Russiese isolasie met die oorlog is, is dit duidelik dat die Amerikaanse oorheersing (Pax Americana) besig is om vinnig tot ŉ einde te kom. Ironies genoeg kan Poetin se inval Amerikaanse oorheersing ŉ doodskoot gee. Om die waarheid te sê, die kanse daarvoor onder ŉ stiksienige Biden is redelik goed. Die logiese uitkoms hiervan is ŉ meer multipolêre wêreld, met China wat ŉ groot rol speel, maar ook ander opkomende moondhede soos Indië. Rusland, ten spyte van Poetin se ambisie, gaan eerder ŉ mindere rol speel. Maar eers moet die gevolge van die Rusland-Oekraïne-oorlog verreken word. Terwyl almal langs die kantlyn hul “span” (Weste vs. Poetin) aanmoedig, sterf Oekraïners in hulle honderde terwyl ŉ kernoorlog dreig. Die gevolge van die oorlog gaan ons eersdaags vol in die gesig tref.