Medisinale paardebloem - 'n nuttige onkruid * Oor plante
Medisinale paardebloem - 'n nuttige onkruid
Paardebloem is almal bekend. Dit is een van die eerste somerblomme, bedek met 'n heldergeel kombersweide, ryplekke, langs die paaie en binnehowe. Nadat dit opgemerk is, is tuiniers haastig om van hulle ontslae te raak soos 'n kwaadwillige onkruid, en min mense weet van die voordele daarvan. Intussen het die antieke Grieke geweet van die medisinale eienskappe van hierdie helder plant; in antieke Arabiese medisyne is paardebloem wyd en wyd gebruik. In Chinese tradisionele medisyne word alle plantdele steeds as 'n antipiretiese middel en herstellend gebruik. In die volksgeneeskunde van Rusland, was paardebloem beskou as 'n "noodsaaklike elixir."
Paardebloem (Taraxacum) is 'n geslag van meerjarige kruidagtige plante van die Asteraceae-familie. Soort soort soort - Medisinale paardebloemof paardebloem, of farmaseutiese paardebloem, of gewone paardebloem (Taraxacum officinale).
Beskrywing van paardebloem officinalis
Die gebruik van paardebloem in die alledaagse lewe
Die Russiese naam "paardebloem", is nie moeilik om te raai nie, kom van die werkwoordvorm "blow", wat soortgelyk is aan "blow". Die naam weerspieël dus die eienaardigheid van die paardebloem - daar is genoeg van die briesie en die valskermsnare verlaat vinnig hul mandjie.
Die wetenskaplike naam van die genus 'Taraxacum' is waarskynlik om dieselfde rede afkomstig van die Griekse woord tarache - 'opwinding'.
Daar is ook 'n mediese weergawe van die Latynse naam vir paardebloem, waarvolgens Taraxacum afkomstig is van die Griekse woord taraxis ('skud'): dit is hoe dokters in die Middeleeue een van die oogsiektes genoem het wat behandel is met melkerige sap van paardebloem. Uit hierdie naam van die siekte van die naam, word die uitdrukking "bril" steeds by die mense bewaar.
Gewilde name vir paardebloem: hol, kulbaba, gewere, pof, melkkruik, wieg, balsem, popova-kaalheid, Joodse hoed, melkstalletjie, tandwortel, grysblaar, melkwortel, katoengras, olieblom, koeblom, Maartbos, melkagtige kleur, lig, lugig blom en ander
Die mees geliefde en mees algemene paardebloem in Rusland is Medisinale paardebloem.
Medisyne-paardebloem - 'n meerjarige kruid van die asterfamilie, het 'n dik, staafvormige, takagtige wortel wat amper vertikaal in die aarde ingaan en 'n lengte van 50 cm bereik. Op die witterige oppervlak van die wortel onder die vergrootglas kan u melkerige gangbande in die vorm van donker ringe opmerk. Blare in die basale roset is platvormig gespin. Hul grootte hang af van die plek waar die paardebloem groei.
Op droë grond onder helder sonskyn is die blare van 'n paardebloem nie meer as 15-20 cm lank nie, en in slote waar die skaduwee nat is en hulle dikwels drie keer langer word. As u mooi kyk na die plant van die plant, sal u sien dat iets soos 'n groef deur die middel loop. Dit blyk dat hierdie groewe vog, insluitend nagtelik, versamel en dit in strome na die wortel rig.
Die blomstingel (pyltjie) van die paardebloem is dik, blaarloos, silindervormig, duube, aan die bokant dra een geel-goue kop, wat nie 'n enkele blom is nie, maar 'n hele mandjie daarvan. Elke blom het die vorm van 'n buis met vyf versmelte blomblare en vyf meeldrade wat daaraan geheg is.
Bloembloeisels van paardebloemmandjies is anders bedags en hang af van die weer. In die namiddag en in nat weer, sluit hulle die beskerming van die stuifmeel teen nat. In helder weer, bloeiwyses open om 18:00 en sluit om 15:00. Dus, volgens die toestand van bloeiwyses van paardebloem, kan u die tyd redelik akkuraat uitvind.
Die vrugte van 'n paardebloem is gewiglose, droë achenes wat deur 'n lang dun staaf aan die valskermkanonne geheg word, wat maklik deur die wind weggewaai word. Dit is interessant dat valskermspringers hul doel presies vervul: as hulle vlieg, swaai die paardebloem nie en draai nie om nie, hulle is altyd onder, en as hulle land, is hulle gereed om te saai.
Minimum ontkiemingstemperatuur van achenes + 2 ... + 4 ° С. Paardebloem lote van sade en lote van die knoppe op die wortelnek verskyn aan die einde van April en gedurende die somer. Die somer skiet oorwinter. Dit blom in Mei en Junie. Die maksimum vrugbaarheid van die plant is 12 duisend sade, wat vanaf 'n diepte van hoogstens 4 ... 5 cm spruit.
Paardebloem pas maklik by die omgewing aan en oorleef dit veilig deur vertrapping en weiding te verduur. Geen ander plante kan verdrink en druk nie!
Drankies en konfyt word berei van bloeiwysels van paardebloem, na die smaak wat herinner aan natuurlike heuning. Europeërs pluk paardebloemknoppies en gebruik dit as sulks in slaaie en sop in plaas van kappertjies. En in Rusland was daar eens slaaisoorte van paardebloem. Hulle het van groter en sagter blare verskil van wilde spesies.
Paardebloem-heuning is goudgeel, baie dik, viskose, vinnig kristalliserend, met 'n sterk reuk en skerp smaak. Paardebloem-heuning bevat 35,64% glukose en 41,5% fruktose. Bye versamel egter nektar van 'n paardebloem in 'n klein hoeveelheid en nie altyd nie.
Bloeiwyses en blare bevat karotenoïede: taraxanthin, flavoxanthin, luteïne, faradiol, sowel as askorbiensuur, vitamiene B1, IN2, R. In die wortels van die plant word gevind: taraxerol, taraxol, taraxasterol, sowel as styreen; tot 24% inulien, tot 2-3% rubber (voor en na die Groot Patriotiese Oorlog is twee soorte paardebloemies as rubberneuse geteel); vetterige olie, wat gliseriene van palimitiese, olien-, lenoleïne-, melis- en serotiensuur bevat.
Die paardebloemwortels behoort aan plante wat inulien dra, en sodra dit gebraai word, kan dit as 'n plaasvervanger vir koffie dien. Dit sluit ook knolle van erdepeer, sigorei-wortels, elecampaanwortels in.
Paardebloem het 'n choleretiese, antipiretiese, lakseermiddel, ekspektorant, kalmerende, antispasmodiese en ligte hipnotiese effek.
Waterekstrak van paardebloemwortels en -blare verbeter spysvertering, eetlus en algemene metabolisme, bevorder melkproduksie by lakterende vroue en verhoog die algemene toon van die liggaam. As gevolg van die teenwoordigheid van biologies aktiewe stowwe, beweeg voedselwemel van paardebloem vinniger deur die ingewande, en dit help om fermentasieprosesse in kolitis te verminder.
Met die chemies-farmakologiese ondersoek van paardebloem is eksperimenteel die antituberkulêre, antivirale, swamdodende, anthelmintiese, antikarsinogene en antidiabetiese eienskappe bevestig. Paardebloem word aanbeveel vir diabetes, as 'n tonikum vir algemene swakheid, vir die behandeling van bloedarmoede.
Die poeier van die gedroogde wortels van paardebloem word gebruik om die uitskeiding van skadelike stowwe uit die liggaam met sweet en urine, as 'n anti-sklerotiese middel, te verhoog vir jig, rumatiek.
In moderne medisyne word die wortels en gras van die paardebloem as bitterheid gebruik om die eetlus te stimuleer met anorexia van verskillende etiologieë en met teensuur gastritis om die afskeiding van spysverteringskliere te verhoog. Dit word ook aanbeveel om dit as 'n choleretiese middel te gebruik. Paardebloem word ook in skoonheidsmiddels gebruik - melksap verminder sproete, vratte, ouderdomsvlekke. Ekseem word behandel deur 'n afkooksel van die wortels van paardebloem en las.
Die wortels van die paardebloem is staaf, vlesig, dien as 'n plek van voedingstowwe. Grondstowwe word in die lente, aan die begin van plantgroei (April - begin Mei) of in die herfs (September-Oktober) geoes. Die wortels van die somerversameling van die paardebloem is nie geskik vir gebruik nie - dit gee grondstowwe van lae gehalte. By die oes word die wortels met die hand of met 'n skopgraaf of graafvark uitgegrawe. Op digte gronde is die wortels baie dunner as op los gronde. Herhaalde oes op dieselfde plek word nie meer gereeld gedoen as na 2-3 jaar nie.
Die opgegrawe wortels van 'n paardebloem word van die grond af geskud, die lugdeel en dun sywortels verwyder en onmiddellik in koue water gewas. Dan droog hulle dit vir 'n paar dae in die ope lug (totdat die melksap vrygestel word met 'n insnyding).
Droging is gewoonlik: op solder of in 'n kamer met goeie ventilasie, maar die beste van alles in 'n hitte-droër tot 40-50 ° C. Ek lê die grondstowwe uit in 'n laag van 3-5 cm en draai dit van tyd tot tyd om. Die einde van die droging word bepaal deur die broosheid van die wortels. Die opbrengs van droë grondstowwe is 33-35 gew.% Vars versamel. Houdbaarheid tot 5 jaar.