Suid-Afrika, Azanië of Guptastan: Dit is ŉ kwessie van prioriteiteMinister Nathi Mthethwa. Foto: GCIS/Flickr/GovernmentZA Mnr. Nathi Mthethwa, minister van kuns en kultuur, het gehoop om die nasionale agenda wat nou sentreer om die Gupta-e-posse te verander deur ŉ stelling dat daar ŉ geskikte naam vir Suid-Afrika gevind moet word. Mthethwa, wat ook ŉ lid van die ANC-NUK en ŉ geswore Zuma-lojalis is, het ANC-kaders onlangs toegespreek en onder meer gesê: “Suid-Afrika is nie die naam van die land nie, maar net ŉ geografiese beskrywing van waar ons is.” Een van die kaders het die naam Azania (in Afrikaans Azanië) voorgestel. Sy standpunte het hier en daar mediadekking gekry, maar die weerligafleier om aandag weg te trek vanaf die president en die ANC se interne moeilikheid was nie suksesvol nie. Naamsveranderinge bring nie die veranderinge waarop mense gehoop het nie. Soveel dorpe, strate en munisipaliteite se name het verander, maar dieselfde probleme het gebly en net groter geword. Slaggate het meer geword, dienslewering het nie verbeter nie en korrupsie gedy. Die blote verandering van die naam wat simbolies is en transformasie reflekteer kan op kort termyn politieke wins inhou, maar bied geen langtermyn-oplossing nie. Naamsverandering in Suid-Afrika is dus heeltemal ŉ legitieme en ook verstaanbare proses. Dit word allerweë aanvaar dat plekname standvastigheid en sekerheid skep. In dokumente van die Stad Kaapstad word die volgende gesê: Waar Suid-Afrika – nou meer as ooit – ŉ behoefte aan ware versoening het en met opregte dade, woorde, aksies en gebare eengesindheid moet bevorder, het oorhaastige naamsveranderinge die potensiaal om groter polarisering in gemeenskappe teweeg te bring. Die wyse waarop daar tot dusver in die meeste plekke in die land omgegaan is met plekname en dit ingestel is, het nie eensgesindheid en versoening bevorder nie, allermins. Binne Suid-Afrika word naamsverandering nie gekoppel aan kulturele versoening nie, maar ook aan ontplooiende politieke en transformasiedoelstellings. Ondeurdagte, onsensitiewe en eensydige pleknaamsveranderinge, wat al as kulturele sloping beskryf is, is ruim deur die ANC-regering ingespan om struggle-helde te vereer. Veral is dit ook handig as ŉ politieke en ideologiese instrument om die “apartheid-” en “koloniale” verlede van minderheidsgroepe by te kom. Soveel sinvolle voorstelle oor naamsverandering is in die verlede gemaak deur verskillende rolspelers, maar die ANC het deur sy optrede gewys dat voorstelle met moontlike oplossings nie ŉ plek het in sy toepassing van meerderheidsdemokrasie nie. Dit bring ons nou terug by die voorstel dat Suid-Afrika se naam nou kwansuis moet verander. Afrika het sy kwota name van lande wat van naam verander het. Ons onmiddellike buurlande Zimbabwe was oorspronklik Rhodesië, desjare die broodmandjie van Afrika, en Namibië was Suidwes-Afrika. Die naamsverandering as sulks het nie bygedra tot vertroue in die lande en hul mense nie. Inteendeel. Veel eerder is dit die politieke aksies wat aandag trek en in Zimbabwe se geval wat die land vernietig het. Die swartbewussyn-groeperinge wat die naam Azanië bevorder, is ook ietwat oningelig aangesien die naam afkomstig is van die Antieke Grieks wat verwys na verskeie gedeeltes van Suidoosters tropiese Afrika. Die 66 verwysings na Suid-Afrika in die Suid-Afrikaanse Grondwet (Wet 108 van 1996) bevestig die naam van die land, die staatsvorm, en vestig ook die term Suid-Afrikaner vir die inwoners van die land. Dit alles wys hoe ondeurdag, onverantwoordelik en oningelig die minister van kuns en kultuur is. Naamsveranderinge het enorme implikasies, vir ŉ land nog meer, en politieke leiers moet besef dat naamsveranderinge heel onderaan ŉ lys van prioriteite behoort te lê. Naamsveranderinge raak nie armoede, werkloosheid, korrupsie, wanbestuur, gebrekkige dienslewering, lae of geen ekonomiese groei en misdaad aan nie.