Psalm 25:1, 2.
Skriflesing: Habakuk 1.
Teks: Habakuk 1: 11
Dan gly hy verby, 'n wind, en trek verder ‑ maar word skuldig, hy wie se krag sy God is.
(NAV: Dan jaag hulle verder, hulle trek verby soos die wind. Vir hierdie sondige nasie is sy eie mag sy god.)
Die mens is –
soos 'n wind wat verbytrek, en deur 'n stilte gevolg word asof daar nooit geluid was nie.
soos 'n blom wat verwelk en verdroog, en later kan niks getuig dat daar 'n blom gestaan het waar die wind oor die plek waai nie.
So is dit met die mens gesteld wat verkeerd lewe teenoor God.
In sy roekeloosheid gly hy met sy kwaad deur die lewe soos 'n wind wat verbytrek.
Maar sy kragte is beperk, want iewers vorentoe loop hy hom in die krag van God vas.
Dan word hy deur God skuldig bevind.
Dis nou die mens wat op die aarde so lewe dat sy eie krag sy god is, sê die Bybel.
Wat leer hierdie gedeelte in die Bybel ons?
1. Niemand se sonde gaan ongestraf voor die Here verby nie.
2. Waar lê die wortels van die sonde?
Toe Habakuk sy boek geskryf het, was dit van die begin af duidelik dat toestande binne en buite die Godsvolk uiters ellendig is.
Daar was geweld net waar hy met mense te doene gekry het.
In sy eie volk het die mense geweld en onreg teenoor mekaar gepleeg. Die onregverdiges het die regverdiges verdruk.
Anders gestel: die ongelowiges het die gelowiges verdruk.
Die profeet was so ontsteld hieroor dat hy sê:
Hoe lank, o Here, roep ek om hulp, maar U hoor nie! Skreeu ek tot U: Geweld! ‑ maar U help nie?
Die profeet probeer ook om sy volk se hart raak.
Hy roep hulle toe dat hulle verbaas en verstom gaan staan as hulle gaan sien wat gaan gebeur. Die Here sê dat Hy in hulle dae iets gaan doen wat so verskriklik is, dat niemand hulle gaan glo as hulle dit oorvertel nie.
In hierdie toestand van emosionele ontsteltenis van die profeet laat die Here hom nog 'n gesig ook sien waarin die Here die oplossing vir hierdie probleem aan hom openbaar.
Die Here gaan in "hulle dae" werk. Dit is dadelik: elke keer as daar ongehoorsaamheid en opstand teen Hom is. Dit geld ook van ons.
Die Here gaan die Galdeërs opwek om hierdie volk van Hom met hulle geweldige manier van oorlogmaak en hulle wreedhede aan te val en te oorwin.
Al is die Galdeërs goddeloos, gaan die Here hulle tog gebruik om Juda te straf, sodat hulle berou kan kry oor hulle ongehoorsaamheid.
Die Here gaan die Galdeërs gebruik om die gelowiges te sterf omdat hulle God verlaat het.
Dit is die oplossing wat op pad is vir hierdie probleem. As die volk van die Here dan bereid is om allerhande vorms van twis en geweld te beoefen, dan sal die Here dit so beskik dat hulle deur dieselfde sonde gestraf word.
Hy stuur die Galdeërs om die volk in eie munt te gaan terugbetaal. Hierdie Galdeërs se reg gaan van hulleself uit, en hy trek onkeerbaar in sy eie wil soos 'n wind oor die veld ‑ soos wat Juda besig is om te doen!
Dit is vir die profeet byna te veel. Hy skreeu dit uit wat hy sien:
Ja, verwoesting en geweld is voor my oë!
en daar is stryd en twis!
Die twis sien hier op die binnelandse toestande. En die verwoesting en geweld is dit wat die gevolg is van die geestelike verval van die kinders van God. Vers 4 openbaar aan ons hoe ernstig die toestande in Israel self werklik was.
Die wet het kragteloos geword. Daar is niemand meer wat die wet onderhou nie.
Kan u dink hoe chaoties alles is as daar niemand is wat enige gesag van God of van die owerheid erken nie.
Daarom gaan hulle net trane ken wanneer hierdie Galdeërs hulle onderwerp en oor hulle heers, want die pad van ware aanbidding aan die Here het hulle toegemaak.
Van wie praat die Here in hierdie hoofstuk?
Dit gaan in hierdie gedeelte wat ons gelees het nie net oor individuele gelowiges nie.
Dit gaan oor vokereverhoudinge.
In die voorgrond is daar die verhouding van die gelowige volke tot God. Hullle word in Juda se geskiedenis gesimboliseer.
En agter hierdie volke staan daar die volke wat God nie ken nie en nie aanbid nie.
Die gedeelte toon baie duidelik hoe God sy volk straf deur 'n goddelose volk te gebruik om te oorwin, sodat hulle bekeer kan word. Maar ook hoe die Here dan tog uiteindelik die ongelowige volk se krag breek omdat hy nie in die krag van God geglo het nie, maar altyddeur op sy eie krag vertrou het.
2. Waar lê die wortels van die volke se sonde ?
Uiteindelik gaan sowel Juda as die Galdeërs onder. Die oorsaak daarvan is ook by altwee dieselfde:
Die reg in hulle lewens begin by die verkeerde plek.
Dit begin nie by die Here nie, dit begin by hulleself.
Die beginsel wat reg is, is dat jy na God moet luister.
Hy moet jou persoonlike lewe lei.
Hy moet ook jou volk aanvoer.
Maar Juda het in sy mense en in sy bestaan as volk, hierdie beginsel gemis.
Daarom het die Here hulle onderwerp aan 'n volk wat met dieselfde beginseldwaling leef, naamlik om sy eie goeddunke te aanbid.
Die Bybel is in hierdie gedeelte weer treffend eerlik:
By Juda was die resultaat geweld.
By die Galdeërs was dit verwoesting.
Sonder God verloor die mens alles wat goed en reg is.
Daarom is die keersy in ons teksvers beskryf:
Die ongelowige mens gly verby soos 'n wind. Hy trek verder in sy eie krag.
Maar sy eie krag wat ook sy god is, laat hom vorentoe in die steek.
Hy is skuldig as hy voor God staan.
Hierdie saak is die eerste keer met Juda waar bewys. Hulle is skuldig aan Godsverlating en dit word op hulle gewreek deur die oorheersing van die Galdeërs. Maar die Galdeërs was niks beter nie. Hulle is vinniger as luiperds om sy roof te vang, en gouer as die aandwolwe. M.a.w. hulle het net geleef om te aas op ander mense en volke. Dis waarin hulle sterkte bestaan het. Daarom het hulle ook voor die oordeel van God geïndig.
Daar bou spanning op en mens vra jouself af: Wie is daar wat hierdie bose kringloop gaan oorleef? Dan antwoord die Here: Die regerdige!:
Maar die regverdige, deur sy geloof sal hy lewe (Haggai 2: 4).
Hierdie teks word in die Nuwe Testament herhaal. Romeine 1: 17 en Galasiërs 3: 11 leer presies dieselfde.
Wat eintlik hier staan, is 'n profesie van die laaste tyd.
Aan die einde van die tyd sal die volk van die Here God verlaat om in sy eie krag te lewe.
Dit is die Christene in die verskillende volke ‑ die kerk van die eindtyd ‑ Ons tyd.
Dan gaan die Here die tyd beëindig deur dinge so te bewerk dat die goddeloosheid van die wêreld hulle gaan insluk.
Dan kom die eindtyd, wanneer die Here hierdie laaste goddeloosheid ook gaan vernietig.
Ons staan vandag in presies dieselfde skoene as Juda. Ons geloofsgrense word oraloor bedreig deur vernietigende magte. En ons soek meestal die oplossing oraloor op die verkeerde plek!
Moet ons nie dalk die jaar afsluit deur baie deeglik te besin, en die oplossing in ons eie harte gaan soek nie ‑ in ons persoonlike verbintenis met God die Here nie? Is dit nie dalk waar al die ongeregtigheid gebore word wat ons so bereig nie?
Die probleem lê nie buitekant nie ‑ die probleem lê moontlik meer binnekant ons hart en verstand as wat ons wil erken, want ons word baie keer vreemd van ons eie beginsels!
U kan self sien hoe daar by die dag vervlakking in die geestelike lewens van mense intree.
Ons praat baie keer omdat so 'n groot deel van die jongmense in ons land so rof en verwilderd raak.
Ons is uiters geskok as ons hoor van jongmense wat Satansaanbidders is.
Maar sê nou vir uself: Is daardie kinders se ouers gelowiges wat elke erediens in waarheid aanbid?
Die probleem is waarskynlik in baie gevalle dat die ouers nie 'n lewende band met die Here het nie, en daarom kon hulle dit nie op hulle kinders oordra nie.
Ons moet weer met nuwe geloofskrag inval in ons gesamentlike aanbidding en persoonlike omgang met die Here.
Ons moet weer skerp gaan dink oor ons beginself, en met ernstige voornemens tot bekering kom waar daar leemtes in ons lewens is.
Verder moet ons hierdie geloofsbeslistheid oordra in ons gemeenskap met ons gemeente - Dit is wat ons moet doen.
Ons moet meer toekomsgerig wees - Ons moet lewe vir die koninkryk van God.
Ons moet so loskom van die wêreld af dat ons die Here verwag.
Een van die dae is dit Kersfees: Ons moet uitsien na die wederkoms van die Here soos wat ons bly is oor sy eerste koms wat ons met Kersfees vier.
Nou moet ons ook nie in die eerste plek 'n bekeringslewe wil lewe omdat ons bang is vir die hel nie. Ons moet dit in die eerste plek doen omdat ons die Here liefhet, en so volmaak ons kan, sy beelddraers wil wees.
In hierdie gedeelte openbaar die Here dat Hy ontsteld is wanneer gelowiges hulle verantwoordelikhede begin verwaarloos en Hom verlaat. Daarom gee die Here hier 'n duidelike aanduiding van hoe Hy met sulke mense werk.
In die eerste plek gaan die eenling wat in sy eie krag lewe, mettertyd tot niet gaan.
Maar saam met hom sal die kerk wat die krag van God verruil het vir sy eie standaarde en krag, ook verlore gaan.
Sonder God beteken ook sonder toekoms. Daarom sal hulle ook wees soos die wind wat uitgewoed raak, en kagteloos voor sy geregtigheid staan om deur Hom geoordel te word.
Is daar hoegenaamd iets bemoedigends? Ja, daar is redding!
Die Bybel sê dat die regverdige sal oorleef.
Hy sal juis oorleef omdat sy regverdigheid daarin bestaan dat hy glo dat God vir hom voorsien het, omdat hyself nie die krag daarvoor het nie.
Hy oorleef omdat sy sterkte nie sy eie krag is nie: Sy sterkte is die krag van God - Die krag van die Here Jesus Christus.
Dit is werklik iets om in te roem.
· Jesus Christus het in die krag van God volle gehoorsaamheid aan God betoon.
· Daarmee het Hy geopenbaar dat Hy die goddelike krag het wat die kragte van die mens en van die hel oorspan.
· Daarom het Hy die Borg geword van ons saligheid.
“Wie in My glo, sal lewe!”
Dit is hoe daar redding is: Die wat regverdig wil wees deur die verdienste van Jesus, hulle sal lewe.
Die wat regverdig is, glo in die Here Jesus Christus, en ook in sy verdienste.
Hy glo dat die Here Jesus se kruisdood was sodat sy menslike swakhede daaraan gestraf kon word,
maar ook sodat hy daardeur met God se geregtigheid beklee kon word.
Jesus het natuurlik alles oorgekom waarvan ons teksgedeelte praat.
Christus het ook gekom soos 'n wind.
'n Wind wat met geregtigheid oor die wêreld gewaai het.
'n Stormwind wat die doderyk uitmekaar gewaai het.
Hy het ook skuldig geword voor God, soos ons teksvers sê. Met die verskil dat nie skuldig was oor sy eie sondes nie ‑ Hy het skuldig geword om ander se sondes te dra.
Daarna kom die Heilige Gees ook soos 'n rukwind na die mens toe.
Hy kom vestig Hom in ons, sodat Hy ons met die krag van God lei, sodat ons onsself aan ons eie swakhede kan ontdek.
Juis sodat ons sal besef om nie in ons eie krag te lewe nie, maar gelei deur die Heilige Gees, met Goddelike insig die krag van die kruisverdienste kan benut.
Die Here herskep en verander ons sodat ons nie 'n wind sal wees wat kragteloos oor die aarde rondwaai nie, maar dat ons 'n krag van God sal wees wat met ons hele lewe sy lof verkondig.
Sondag 2 Desember 2001 Oggenddiens