Insinuasie - die betekenis van die woord en voorbeelde van gebruik - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
'N Insinuasie is inligting wat aan ander verskaf word, wat natuurlik vals is, wat 'n negatiewe konnotasie het. Die doel van sulke boodskappe is om 'n negatiewe houding teenoor 'n persoon voor te stel of om beide gedagtes en gedrag van 'n teenstander in 'n negatiewe lig uit te steek. Gewoonlik sluit insinuasiemetodes direkte oop opposisie uit en gebruik verskillende manipulerende tegnieke wat die reputasie van die persoon aan wie hulle gerig word, ontken. Vir hierdie doel val hulle dikwels aan aanhitsing, skinderwerk, wenke, indirekte of geheime instruksies oor ongeldige negatiewe aspekte in die lewe van 'n ander persoon.
Insinuasie verkry sy betekenis slegs ten opsigte van die imago van iemand anders se beeld, dit word nie geassosieer met direkte aanvalle nie, maar nader aan skinder, waarvan die doel is om die houding van ander na 'n persoon of voorwerp te verander. In alle gevalle is die insinuator altyd bewus van die ware toestand van sake, en hy skep doelbewus 'n negatiewe vals opinie. Gewoonlik word insinuasies nie ter wille van vermaak of uit 'n slegte bui gemaak nie, soos met sweep of tydelike verswakking van bui. Die negatiewe karakter is gerig en gestruktureer, wat daarop gemik is om 'n mededinger of 'n teenstander uit te skakel, om voordele te wen of te wen wanneer 'n eerlike stryd nie oorwinning behaal nie.
Insinuasie het 'n semantiese betekenis in die geval van 'n sagte, suggestiewe vorm om ander se menings te manipuleer, as deur onopsigtelike formulerings noodsaaklike inligting in die menslike bewussyn gelê word. Hierdie term kan verstaan ​​word as nie net opsetlike skade aan enigiemand nie, maar ook 'n persoon se begeerte om probleme in sy eie biografie te vermy. Dit is nie 'n heeltemal eerlike manier waarop 'n persoon in plaas van die ontwikkeling van sy eie persoonlikheid en professionele eienskappe die verdienste van 'n ander verminder of gunstige gebeurtenisse in 'n negatiewe lig plaas nie.
Insinuasies verkry die karakter van gesluierde toespelings en mag selfs soos 'n geheime oordrag lyk. Van buite en op die eerste eksamens kan sulke stellings selfs lyk soos ander mense, 'n begeerte om te waarsku, wanneer daar in werklike gebeure niks dreigend is nie. Om te probeer uitvind watter insinuasie is, is dit belangrik om te onthou dat dit die mees subtiele hefbome van invloed gebruik en nie toeganklik is vir primitiewe mense of 'n warm humeur het nie. Dit is as gevolg van die spesiale spraakveranderings waarop 'n insinuasie-uitspraak gebou word, met baie betekenisse en dubbele boodskappe, is die spel van intonasies en gesigsuitdrukking ewe belangrik. Daar is geen plek vir direkte en openheid nie, en daar is ook geen direkte laster en verduistering nie, maar terselfdertyd is die vernietigende krag vir iemand anders se reputasie redelik groot. Die ontoeganklikheid van insinuasies vir vinnige, maklik geraakde mense bestaan ​​uit die feit dat dit tyd neem om 'n vrugbare grond te berei, 'n spesiale oomblik te wag en geduld te hê om te wag en resultate te kry.
Letterlik word insinuasie vertaal as indratiating, sonder om enige positiewe betekenisse van hierdie konsep te gebruik. Verleidend in die bewussyn van die betrokke gehoor word die nodige gedagtes en oordeel geplaas, en as dit nie dadelik opgemerk word nie, begin baie na 'n paar dae die ingebedde idees as hul eie oorweeg.
Sulke metodes van voorstelle word dikwels in verskeie kompetisies gebruik, veral van politieke aard. In sulke gevalle is dit onmoontlik om 'n teenstander direk te beledig of te beledig om sy eie vrome gesig te behou, maar terselfdertyd kan mens, deur middel van insinuasies, die gehoor toespits oor sy tekortkominge. Deur sulke manipulasies toe te pas, is daar 'n goeie geleentheid om nie net die mededinger in 'n negatiewe lig aan te bied en sy reputasie te bederf nie, maar ook om sy gunstige houding op eie koste te vertraag.
Maar benewens die negatiewe impak op iemand se reputasie of kenmerke van die projek, kan insinuasies gebruik word as deel van 'n onsuksesvolle flirt of 'n duidelike intieme oortones en neiging tot intim. Sinne wat op twee maniere geïnterpreteer kan word, het presies betrekking op hierdie metode van kommunikasie. In hierdie geval kan die outeur van die stelling, terwyl hy self regverdig, altyd die onskadelike en formele kant kies, terwyl die konteks van 'n intieme wenk of belediging vir die res redelik duidelik en duidelik sal wees.
Die insinuator is altyd skoon, bied opsies vir die interpretasie van hul stellings en aksies op die taktvolle kant, so daar is geen geleentheid om 'n eerlike gesprek aan te spreek en die verhouding te verduidelik nie. Maar almal verstaan ​​wat aangaan en dit is volkome aanvaarbaar om direkte kommentaar te lewer of om hierdie gedrag op enige ander beskikbare manier te stop.
Voorbeelde van die gebruik van die term insinuasies
Wat is insinuasie word die mees verstaanbare voorbeelde, insluitend stellings, in beleefde, etiese en vriendelike toon versier, maar om hul subtekst beledigings, provokasies, bespotting of vernedering van 'n persoon aan te dui. So, een vriend kan vir die ander sê: 'Ek sien jou vriendin vind vinnig 'n gemeenskaplike taal met ouens, net 'n professionele persoon.' So 'n stelling, in die vorm van kompliment en lof, dui eintlik op die meisie se ontrouheid, en beledig haar eer. Daar is geen feite in hierdie frase, direkte instruksies en beledigings nie, maar terselfdertyd is dit in staat om aanleiding te gee tot beduidende wantroue tussen vennote. As die man nie sulke manipulasies ernstig opneem nie, kan sulke frases dien as 'n rede om die verhouding te verduidelik.
Baie insinuasies is gebaseer op die verandering van die semantiese betekenis van die woord na die teenoorgestelde. In dialoog kan dit gedoen word met behulp van gebare wat aangehaal word in aanhalingstekens of deur 'n intonasie spel. Byvoorbeeld, die frases "jou kêrel is die getroue", "hier kom ons skoonheidskoningin," "jy is so slim," en so iets is maklik om te draai van lof en bewondering tot stellings wat die selfbeeld slegs vernietig danksy aksente wat die betekenis van die woord verander.
Soos vir voorbeelde van ges seksualiseerde insinuasies, kan dit die frase van 'n kollega wees, "Ek sal jou na werk ry". Gewoonlik word dit vergesel van 'n ondubbelsinnige glimlag en 'n vermindering in fisiese afstand, maar as hy probeer om 'n persoon van teistering te beskuldig, sal hy fokus op die behandeling wat hom gerieflik is. Niemand onthou oor gebare, gesigsuitdrukkings en intonasie nie, selfs al was daar getuies, maar hy wat sulke stellings toegelaat het, kan jou maklik 'n moeilike persoon noem, wat hom in die edele lig van 'n persoon aanbied wat aangebied het om snags 'n vrou te ry.
Byna 'n direkte opsie, maar nog steeds toeskryfbaar aan innuendoes, is om 'n toespraak uit ontkenning te begin en die nodige feite te lys ("jy is 'n mens wat nooit laat is nie, jy kan die tyd nagaan en die alarm stel" of "hierdie man het beslis nie die dokumente geneem nie , hy was toe alleen in die kantoor, net die kameras het hom vasgemaak, en dit was toe die lêers verdwyn het, maar hy het hulle nie geneem nie "). Die menslike psige is so ontwerp dat dit nie die ontkenbare deeltjies waarneem nie, veral as hulle intonasioneel 'n sarkastiese geluid gee. Om die teenoorgestelde te praat, plaas die insinuator die nodige inligting in die koppe.
Meer subtiele tegnieke word gebruik in die politiek, waar teenstanders mekaar kan prys. Dit lyk gewoonlik soos lof vir 'n projek wat deur 'n mededinger goedgekeur is, 'n beskrywing van die voordele en betekenis daarvan vir die mense. Daarna word sy eie program van verdere aksies beskryf, wat daarop gemik is om die probleme wat deur hierdie nuwe aangenome wetgewing veroorsaak word, op te los.
Die opsies vir insinuasies kan baie wees, hulle word onderskei deur hul direkteheid, omvang en omvang van aksie, sowel as die ouderdom van insinuators (selfs in die kinderjare, is 'n soortgelyke meganisme van invloed reeds beskikbaar). Daar is geen sin om elke frase en voorbeelde op verskillende vlakke te ondersoek nie (van die concierge tot die president). Die belangrikste ding is om een ​​van die algemeenste feite te kry van die feit dat dit 'n voorstel is sonder direkte beskuldiging, gewoonlik met verskeie semantiese implikasies, sodat die insinuator in elk geval kan regverdig.