Hulle verwar hierdie basuin met die basuine wat God se oordele tydens die verdrukking aankondig (Op. 8 tot 11) en op grond daarvan verwerp hulle die belofte van ’n voorverdrukkingwegraping. Droë grond. (Gelukkig het my honde webvoete anders was hulle in die groeiende moeraswêreld verdwene.) Hierdie twee betekenisse open dus verskillende moontlikhede vir die lesing van die bundel. Eerstens word die spoorwegtema geaktiveer, wat aansluit by die temas van die gesprek met die gestorwe vader (’n spoorwegman) en die reis, maar ook spoedig geskakel word aan die gedagte van om uitgeskuif te word. Miskien is SA na die afgelope 16 jaar soos ‘n huwelik wat vir net te lank hoflik was, met ‘n ondraaglike wolk van vyandigheid in die lug, waar hoflikheid gefaal het om versoening te bring en al wat oorbly is ‘n (long overdue) allemagtige uitbarsting. ‘n Argument wat kan genesing bring, of dit finaal beeindig. Calvino se Engelse vertaler, William Weaver (wat ‘n mooi skrywersvan!), het so ver as moontlik probeer om die poëtiese klem op ritme en klank van die oorspronklike Italiaans te behou: