Lente ski-bergklim in die Tetons - Diverse
Teton sonsopkoms. Alle foto's: skrywer.
Weet jy wat ouens is wat hul gram voortdurend skeer? Sny uitheemse rieme en bind hul rugsak af in die naam van vinnigheid? Kies u een skis bo 'n ander om 'n paar honderd gram te bespaar? Net genoeg kos en water saambring om te verseker dat hulle nie sterf in geval van 'n langer verblyf nie?
Ja, ek is beslis nie een van die ouens nie.
Ek is die man wat die spoorpunt verlaat met my rugsakke vol, alpiene ski-stewels (Sans Walk-modus), en wat oor die algemeen 'n dag lank oorlaai is by die oord, laat staan ​​nog 'n dag in die Tetons. Ek gaan nie oor spoed nie, aangesien baie mense in die Tetons is, en ek kon jou nie my motor-tot-motor-tyd vertel oor die laaste ding wat ek afgeloop het nie. Ek gaan egter oor ervarings, en hierdie lente in die Tetons het geen tekort daaraan opgelewer nie, ondanks (of miskien as gevolg van) hoeveel gewig op my rug lê.
'N Relatiewe gemiddelde winter, gevolg deur 'n ligte April, is gemaak vir lang benaderings in die Grand Teton Nasionale Park. Daar was boswinde, baie hout wat met velle gly, en 'n algehele stryd om die sneeu te kry, aangesien warm dae die sneeusak gedwing het om verder in die heuwels in te trek. Al die skrape, modderige bofboeie en sweet voor die môre was dit egter een keer die moeite werd in die Alpe.
Die bevrore, sneeubedekte alpe bied maklike reis oor die tipiese ruwe land. Soos 'n gekreukelde laken wat styf getrek word, word ongemaklik en frustrerend terrein heeltemal hanteerbaar.
Top van die middelste teton
Soos alle dinge wat op ski was, was daar goeie dae en beter dae, en hierdie lente in die Tetons was nie anders nie. Alhoewel daar 'n redelike deel van frustrerende oomblikke was, was daar ook aangrypende suksesse met 'n hoë vyf inspirasie wat lank sal leef in my groeiende bank van Teton-herinneringe. In die eerste plek: die Midde-Teton. 'N Vroeë begin, nadat een van die laaste storms van die seisoen die vallei met ses duim sneeu bedek het, het ons bo-op die piek van 12 804' geplaas net voordat die intensiteit van die Mei-son die gesig sou omskep in 'n moeilik bestuurbare toestand van gebrekkig.
Die 2500 'oostekant van die Midde-Teton bied een van die beste tradisionele groot berglopies in die park. Die ligte poeier bo-op die (ietwat) gladde smelt-vrieskors bied 'n verhoog vir draaie wat meer tuis is by hoëspoed-groomers as oop agtervlaktes. Glad en vinnig, dit was een van die lopies wat jy dadelik weet dat jy die res van jou lewe sal onthou.
Miskien is daar 'n verre sekonde eksploitasies in die uurglas-couloir aan die noordekant van Nez Perce. 'N Bietjie later begin het ons agter die bal geloop, en ons was teleurgesteld om te sien dat 'n handjievol (eintlik 8) mense op pad na die West-uurglas is wat beter sneeu hou. Ons het onverskrokke gekies vir die wrede… foutiewe… meer avontuurlike Oos-uurglas, met sy diep lopies en 'veranderlike' sneeu. Sommige mense het dit miskien 'survival ski' genoem - ek wil dit graag as 'ski' met 'n unieke toestand, 'wat u per definisie slegs 'n beter, meer diverse skiër kan maak.
Alhoewel die lenteski in die Tetons 'n spesifieke stel vaardighede, gevoel van avontuur en die vermoë om te ly, vereis, as die doel avontuur is en nie bloot iets van die trefferlys afmerk nie, kan hierdie lentewedstry nooit lewer nie.
Die beste deel van die lente-ski in die Tetons is miskien dat dit nooit eindig nie. Daar is altyd êrens 'n stuk sneeu - dit verg waarskynlik net 'n groter pak om by te kom.