Ek was onlangs in New York en het myself voorgeneem om ‘n gedig van formaat te skryf. ‘n Gedig met Lorca se verwoede wenkbroue, Hemingway se vreeslose snor en Kafka se formidale neus. By hierdie voorneme hou hy hom streng, want sien is in hierdie bundel baie meer prominent as besinning. ‘n Mens sou die bundel selfs met ‘n foto-verslag van Kaapstad kon vergelyk. Een arm oorhoofse berg, en staatmaak op ander kant. versigtig buig die romp aan die kant, in die rigting van die teenoorgestelde kant. br 2 krulle met die strek vir jou, mca lingo van my M & Toppie. (vir jou, mooi taal van my Ma & Pa) So sê die digters : weergawes van gedigte uit Digters en Digkuns deur P.J. Nienaber. 12 o Jerusalem, prys die HERE! o Sion, loof jou God! Die pynlike en tragiese is dat die rooftog ŉ opdrag van iemand was. Miskien moet die rower my weer besoek.