Egoïsme en egosentrisme verskil, voorbeelde van egoïsme uit die lewe - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
selfsug - dit is in die sielkunde waarde-oriëntasie, die kwaliteit van 'n persoon, waardeur hy sy eie belange bo die belange van ander mense, 'n groep, 'n kollektiewe belange stel. Die egoïstiese sal nooit deelneem aan 'n besigheid wat nie voordele vir hom sal bring nie, hy verstaan ​​nie die offer moraliteit om die buurman te dien nie. Die gedrag van 'n egoïstiese persoon word heeltemal vasgestel en gelei deur die motiewe van persoonlike gewin, sonder inagneming van hoeveel sy wins duur vir ander kan kos.
Altruïsme en egoïsme is opponerende begrippe, en hieruit volg dat die egoïst is gerig op die bevrediging van sy eie behoeftes, terwyl hy die belange van ander heeltemal verwaarloos en dit gebruik as 'n middel waardeur huursoldate persoonlike doelwitte bereik word.
'N Egoïst is verlief op homself met sy hele siel. Soms verbied hy ander om hulself lief te hê, omdat hy hulle nie waardig ag nie. Daarom is sulke mense amper altyd eensaam. Die egoïstiese tipe gedrag is inherent in mense in wie die selfagting oorskat en te veel selfvertroue het. Wanneer hulle 'n sekere begeerte het om iets te besit, moet hulle dit dadelik en op 'n silwerskottel inhandig. Hulle uitsluit heeltemal die feit dat hulle dit nie sal hê nie of dat dit nodig is om dit vir 'n geruime tyd te wag.
Selfgeregtigheid en selfgesentreerde verskil
Daar is ook 'n konsep soortgelyk aan egoïsme - dit is egosentrisme. Tussen die kategorieë egoïsme en egosentrisme is die verskil in definisie.
Egoïsme is 'n persoonlikheidseienskap, deel van sy karakter, wat hom manifesteer in gedrag, en egosentrisme is 'n manier van dink. 'N Ego-sentrist glo in die bestaan ​​van net een korrekte opinie, en dit is syne. Slegs sy idee het die reg om te bestaan, en hy stel die bevel vas, en hy sal geen ander redenasie hoor nie. Die middelpunt van die heelal sluit op die egosentriese, dit is die naeltjie van die aarde, hy sien net homself aan die hoof van die wêreld. Hy is met so 'n gevoel gebore, en dit kan slaag of min of meer verswak op die ouderdom van 8-12. As 'n volwassene soos 'n egosentriese optree, is hy in die verlede "vas", iets het gebeur en dit het nie toegelaat dat die persoon grootword nie.
Die belangrikste ding is dat tussen die begrip egoïsme en egosentrisme die verskil in die behoefte aan ander mense manifesteer. Die egoïst verberg agter 'n masker van selfliefde, maar hy wil sy gevoelens regtig met ander deel en wil aandag gee. 'N Egosentriese het nie ander nodig nie, hy is regtig goed vir een, hy is alleen in sy wêreld en niemand oortree sy orde nie. As egoïsme nog steeds 'n positiewe subteks het, dan bestaan ​​dit nog nie in egosentrisme nie.
Selfsugtigheid voorbeelde uit die lewe. Selfsugtige mense het te sterk 'n begeerte om alles te hê, selfs iets wat nooit nodig is nie, maar ander het. So 'n oordrewe gefokusde aandag aan hul eie begeertes en hul tevredenheid, selfs op die mees onvanpaste oomblik, is inherent aan klein kinders wat steeds nie weet wat goed is en wat sleg is nie en wat nou gedoen kan word en wat 'n negatiewe reaksie in die samelewing kan veroorsaak. Maar die verskriklike waarheid is dat sulke manifestasies van egoïsme inherent is in beide kinders en volwassenes wat fisies uit daardie ouderdom uitgegaan het, maar nie sielkundig verouder is nie. Hulle het nie 'n gevoel van volheid nie, en nie net in kos nie, maar in alle opsigte is hulle altyd genoeg, altyd ontbreek. Hulle wil ongemaklike groot stukkie koek hê, hulle het die hele koek nodig.
Menslike egoïsme het op sigself kinderlike eienskappe, maar die brein van sulke persoonlikhede werk beter as wat nodig is. Hulle moet altyd maniere soek om meer te kry. Dit is nodig om slinkse truuks uit te vind, hoe om te kry wat jy wil. Hul verstand is deurgaans gespanne, dit is daarop gerig om maniere te bereken om hul eie voordeel te behaal.
Menslike egoïsme is juis omdat dit as 'n sneller vir vordering beskou word. Die mens is in beweging, en ontwikkel dus, vind, skep en bereik. Dit is hierdie eienskap van egoïsme wat dit 'n positiewe konnotasie gee. As u van die kindertyd, op 'n sekere manier, egoïsme in die regte rigting wil gebruik, gebruik hierdie energie as 'n motivering om te bereik en terselfdertyd 'n kind se morele en etiese beginsels te leer waarvolgens u doelwitte moet bereik, maar deur die behoeftes van ander mense te respekteer, kan u 'n baie doelgerigte persoon opbou.
Die probleem van selfsug
Die meeste selfsugtige individue laat niemand in hul wêreld toe nie, hulle ervaar al hul innerlike impulse en benodig nie buitehulp nie, maar daar is onder hulle diegene wat regtig die teenwoordigheid van 'n geliefde nodig het wat sal help, hoor en verstaan. Maar dit gebeur ook dat hulle net die fisiese teenwoordigheid van 'n persoon nodig het sonder enige impulse van die siel. Vir sulke mense is die afwesigheid van ander in hul lewens gelyk aan die krisisstaat. Maar met net iemand, sal hulle nie kennis maak nie, veel minder word toegelaat in persoonlike ruimte. Dit is nie maklik vir hulle om te leer om ander te vertrou nie, hulle moet vir hulleself seker maak, om eerstehands te verstaan ​​wat 'n persoon is en na sulke streng toetse besluit hulle om te vertrou.
Die probleem van selfsugtigheid lê in die eienaardighede van die vorming van persoonlikheid, die omstandighede van sy volwassenheid, die korrektheid van die onderwys. By sekere lewensfases van opgroei, deur die invloed van ongunstige toestande, ontwikkel 'n persoon selfsugtige eienskappe van karakter. Dus, manifestasies van selfsug, miskien op enige ouderdom.
Selfstandigheid in verhoudings is 'n groot probleem, aangesien daar twee mense in 'n paartjie is, en hulle is verplig om mekaar lief te hê, nie mekaar nie, en die ander self. Dikwels is so 'n selfbeeld deur selfvertroue gekenmerk, en om dit te oorkom, moes hulle hard werk, en as gevolg van hierdie werk het hulle te veel energie gegee en onderworpe aan die versoeking dit oorgedoen en hulle het hierdie nuwe gevoel geniet. En toe so 'n persoon net 'n maat vir homself gevind het, of terugkeer na sy huidige verhouding as 'n heeltemal ander persoon, begin probleme. Vir 'n selfsugtige persoon lyk dit of dit normaal is, selfs beter as wat dit was, omdat sy nou haar eie waarde ken, wat beteken dat sy twee keer soveel kan eis. Sy verstaan ​​nie dat sulke gedrag verhoed dat 'n verhouding gebou word nie, omdat al die aandag en sorg aan slegs een persoon gegee word. 'N Paartjie is 'n paartjie, as daar twee mense is, dan moet die inisiatief van almal kom.
Selfstandigheid in verhoudings breek die gesinne en bestemmings van mense af. Maar as 'n mens verhoudings waardeer, sal hy op homself werk en kan verander.
Selfsugtigheid word beskou as 'n probleem in die sin dat 'n persoon wat lewe energie op homself dikwels spandeer, nie sien hoe hy deur die lewe van ander vergiftig word nie, nie na hul behoeftes luister nie, hy kan nooit die vreugde van onselfsugtige optrede vir ander voel nie.
Selfsugtigheid en altruïsme. As ons altruïsme en egoïsme vergelyk, kan ons in hulle 'n algemene idee uitbeeld - die waarde van 'n persoon. Slegs in altruïsme word die behoeftes van ander gerespekteer en onbaatsugtige optrede word tot hul voordeel gedoen, en in selfsugtigheid respekteer 'n persoon homself en realiseer hy persoonlike behoeftes.
'N gevoel van egoïsme kan afwissel met altruïsme, afhangende van wat lewenslesse gebring het. 'N Persoon kan eendag 'n onbetrokke goeie daad doen en in ruil daarvoor 'n misverstand en veroordeling kry. Dan word die beskermingsmeganisme daarin geaktiveer, en vanaf daardie oomblik begin dit net goed vir goeie dade. Daar is ook sy fout hier, aangesien dit onmoontlik is om al die sake op te som, is daar opregte dankbare mense in die wêreld wat die daad sal waardeer, jy kan nie dadelik teleurgestel word in mense nie. In die samelewing is daar 'n probleem wat verband hou met die verwerping van nie selfsugtige, selfsugtige aksies of offerande altruïstiese kinders nie. Selfsugtige dade veroordeel om die behoeftes van een persoon te behaag, en in altruïsme probeer hulle 'n vangs vind.
Daar is 'n teorie van rasionele egoïsme. 'N Persoon in wie rasionele egoïsme inherent is in die verdediging van sy mening, weier uit die oogpunt wat opgelê word, aangesien dit vir die individu skadelik kan wees. Hy is gereed om te kompromieer as dit 'n uitweg van 'n konfliksituasie is. As hy vir homself of sy geliefdes bedreig voel, dan pas hy alle moontlike beskermingsmetodes toe.
'N Persoon met rasionele egoïsme sal nooit aan ander onderwerp nie, dit is onder sy waardigheid, maar hy laat hom nie toe om die lewe van ander te beheer nie, en doen dit nie eens as hy dit kan gebruik nie. As daar 'n vraag van keuse is, stel gesonde egoïsme voor dat jy dit in persoonlike voordeel moet doen en nie skuldgevoelens moet geniet nie.
Redelike egoïsme gee nie net aandag aan sy eie behoeftes nie, maar ook aan die behoeftes van ander mense op so 'n wyse dat die bevrediging van hul eie belange nie ander seermaak nie. U moet u mening uitspreek, al is dit die teenoorgestelde van alle ander. U kan u kritiek op ander uitdruk, maar sonder om tot die vlak van beledigings te val. Handhaaf volgens ons eie beginsels, maar respekteer ook die wense en opmerkings van die maat. 'N Persoon wat 'n gesonde egoïsme volg, het 'n spesiale ingesteldheid, waardeur hy die lewe beter verstaan. Wat materiële dinge betref, fokus 'n mens nie op die volheid van sy eie wins nie. Hy probeer om sy eie te kry, maar terselfdertyd, sonder om oor hul koppe te gaan, en sonder om ander te ly, is hy geneig om saam te werk en kompromieë te vind. Dit het meer etiese beginsels as selfsugtige impulse.
Die persoon wat selfverbetering aangaan, doen dit persoonlik vir homself, daarom raak ander mense dit nie in die steek nie. Maar in hierdie selfverbetering kan hy baie ver gaan, hy kan ander begin leer om te leef, daar is reeds 'n bietjie weggedoen tussen redelike egoïsme en gewone.
Selfsugtigheid is 'n antoniem vir hierdie woord altruïsme. Redelike egoïsme is ook altruïsme.
'N Voorbeeld van rasionele egoïsme. Wanneer 'n persoon nie belangstellende nuttige aktiwiteit het nie, is die resultaat vreugde en geluk. Sedert hierdie geluk bereken is, toon die persoon wat hierdie handeling gedoen het ook vreugde, wat beteken dat die doel bereik is. Al hierdie is net goed.
Elke persoon is eintlik 'n egoïstiese, want hy moet elke dag vir homself sorg: eet, slaap, rok, geld verdien, spandeer dit hoofsaaklik op homself. Dit is absolute rasionele egoïsme. Werk op jou liggaam, ontwikkeling van jou brein, werk op jou geestelike wese is ook rasionele egoïsme, wat vir almal voordeel trek.
Voorbeelde van selfsug
Elke persoon kan voorbeelde van selfsugtigheid noem uit die lewens van hul geliefdes, of hul eie. Byna elke mens het so 'n vurige egoïstiek in die kring van kennisse. Sy strass kan bereken word, in beginsel steek hy nie weg nie, maar terselfdertyd probeer hy vir almal sigbaar wees.
Die egoïstiese is 'n baie berekenende persoon. Voordat hy 'n taak opneem, sal hy dink hoe winsgewend dit is, watter soort vrugte sy deelname hom sal bring, en nadat hy al die voor- en nadele geweeg het, stem hy in tot die saak of nie. Hy neem nie vinnige besluite nie.
Feitlik sal alle gesprekke met hom in elk geval wees, maar dit kom noodwendig neer op sy persoonlikheid, bespreking van sy suksesvolle verlede en geluk in die huidige tyd. Die egoïstis erken die bestaan ​​van net sy eie mening. Hy kan nie eens verbeel dat die mening van ander, selfs veel meer ervare mense, as wat hy self is, waar wees nie. As omstandighede dwing, sal hy 'n uitweg van die situasie kan vind, maar net ten koste van ander se pogings, of heeltemal onbillik blameer hulle. Hy is heeltemal oninteressant in intriges of ander se probleme; hy bly kalm vir homself totdat niks hom raak nie.
Voorbeelde van selfsug van die lewe. Besit tegnieke van manipulasie, maak ander opbrengste vir hom. As hy 'n kompromie aangebied word, weier hy dit en wag vir die persoon om oor te gee. Selfsugtige persoonlikhede hou dikwels van raad oor hoe om reg te lewe, alhoewel hulle self verreweg rolmodelle is. In enige besigheid vind hulle 'n voordeel, of eerlik, sonder wangedrag, dit vereis dit. U kan ook voorbeelde van die egoïsme van die lewe gee vir die kenmerkende eksterne eienskappe van hierdie tipe mense.
Manifestasies van selfsug. Die egoïstiese is baie bekommerd oor sy voorkoms, hy kyk na homself en bewonder. En om vir altyd pragtig vir homself te wees, en vir ander ook, moet hy baie tyd aan homself voor die spieël spandeer. Byna altyd, egoïste is die mooiste mense, vasgemaak op hul liggame, hulle kan nie hul voorkoms bewonder nie en weet dat hulle van ander hou. Om 'n pragtige voorkoms te beklemtoon, dra hulle baie aantreklik, soms selfs skandelik. Die selfsugtige persoon probeer altyd 'n goeie indruk te maak, daarom gebruik hy in sy gedrag goeie maniere, probeer die indruk skep van 'n goed geteelde persoon. Daarbenewens word 'n selfsugtige persoon onder sy woordeskat onderskei, hy is met die frases gegooi: "die einde regverdig die middele", "Ek kan alles doen", "Ek is baie beter", "Ek is die meeste ...", "Ek het", "Ek wil hê" "en so aan.
Selfstandigheid in die lewe. Selfsugtige individue kan die eienaardighede van hul karakter toepas, werk in kragstrukture, polisie, militêre, besigheid, skoonheidsmiddels.
Voorbeelde van selfsugtigheid in die literatuur. Scarlett "Gone With the Wind" Margaret Mitchell, Vronsky "Anna Karenina" L. Tolstoy, Dorian Gray "Portret van Dorian Gray" O. Wilde en ander.
'N baie bekende en lewendige voorbeeld van egoïsme kan dien Grushnitsky "Hero van ons tyd" M.Yu.Lermontov. Die skrywer self glo dat Grushnitsky laag en vals is. Die held doen alles ten spyte van homself. Hy wil voel wat hy nie kan voel nie, probeer iets bereik, maar nie wat hy werklik nodig het nie.
Hy wil gewond word, wil net 'n soldaat wees, wat terselfdertyd ongelukkig verlief wil word. Hy droom hiervan, maar die lot beskik anders, en red sy siel uit die skok van die lewe. As hy verlief geraak het en die meisie nie wederkerig was nie, sou hy op liefde toegegee het en sy hart vir altyd gesluit het. Hy wou soveel as 'n beampte gewees het, maar nadat hy die nuus van die produksie ontvang het, gooi hy sy ou pak wat hy so lief gehad het, soos dit ewig in woorde uitgedraai het.
Voorbeelde van egoïsme wys dat die probleem bestaan, en baie mense word ongelukkig weens hul eie onredes. En as jy na jou sintuie kom, kyk na jou lewe en neem 'n les daaruit, jy kan verander, ontslae raak van egoïsme, omdat dit nie geluk belowe nie, maar net mense se harte en lotte breek.
Kyk na die video: Jakobus 1: Selfsug en trots - Ds. Petrie Spies - 18 September 2016 (Desember 2019).