Dít is van die strategieë wat die provinsie verlede Maandag met burgemeesters en stadsbase van 137 metro’s vanoor die wêreld heen bespreek het.
“Noem die naam Atlantis en jy hoor van werkloosheid, misdaad, nood in al sy menslike vorme, morele verval en tot baie onlangs ’n haas onuitwisbare klad op die naam van veral die land se politici.”
Sy is nou 67, nog lank nie reg vir aftree nie, en niemand stap by haar kliniek uit sonder ’n voorskrif “en balsem vir die siel” nie.
“Sy is ’n mededingende drawwer en fietsryer. Sy het al tien keer die Argus (Kaapstad-fietstoer) gedoen en hope marathons, ook oorsee.”
Wanneer sy aftree, wil sy ’n draf-en-stapgroepie begin. En ten spyte van die dwelms en misdaad het sy nog nie moed verloor met Atlantis nie.
“Geen woorde kan my passie vir my beroep beskryf nie,” sê Carol. Dié onderwyseres se “hele menswees” is verander toe sy eendag op die speelterrein sien hoe ’n meisietjie die korsies van haar toebroodjie afbreek en op die grond gooi.