'N Ontwikkelende debat oor lyfstraf - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spel'N Ontwikkelende debat oor lyfstraf
Deur Carrie Craft Opgedateer 16 Junie 2019
In skole en tuis is lyfstraf (CP) wanneer 'n ouer, voog of onderwyser 'n ongewenste gedrag probeer stop deur die kind liggaamlike ongemak of pyn te ervaar. Lyfstraf sluit slae, slaan van 'n kind en slae met 'n oop hand, vuis of voorwerp soos 'n gordel, skakelaar, koord, paddle, bord of vlieg swatter.
Alhoewel die Amerikaanse Hooggeregshof in 1977 beslis het dat lyfstraf steeds 'n wettige vorm van straf in skole is, solank dit beperk is tot spanspook of paddastoele, mag plaaslike wetgewing hierdie bevel ignoreer.
Tuis wissel die reëls wat bepaal watter vorme van lyfstraf nie as kindermishandeling tel nie, volgens die staat en plaaslike jurisdiksie, veral as daar gepaste dissipline vir 'n kind onder pleegsorg oorweeg word. Lyfstraf behels ook oordraai, die warm sous op die tong van die kind plaas, die kind in die kamer toegesluit word, die kind vasgebind word en selfs die kind gevra word om hom of haar te oefen met oefening of om nie die kind toe te laat om na die kind te gaan nie. toilet.
Ontwikkelende sosiale begrip van CP
Sedert die beslissing van die Hooggeregshof van 1977 het baie staats- en plaaslike agentskappe regulasies opgedateer wat handel oor wat mishandeling is en nie as kindermishandeling beskou word as dit kom by die uitreiking van tugstappe teen 'n onbehoorlike kind nie.
Slegs 31 state, sowel as DC en Puerto Rico, het op skool 'n verbod op lyfstraf ingestel, en van die 19 ander state wat dit steeds toelaat om voort te gaan, gebruik slegs Alabama, Arkansas en Mississippi steeds hierdie vorm van tugstappe.
Georgia, Louisiana, Missouri, Oklahoma, Tennessee en Texas, veral in klein plattelandse dorpe, gebruik steeds hierdie vorm van straf gereeld, maar in 'n mindere mate. Kanada, Kenia, Suid-Afrika, Nieu-Seeland en byna die hele Europa het die praktyk heeltemal verbied.
In onlangse jare dring internasionale menseregte-agentskappe op tot strenger wetgewing oor die hele wêreld om te voorkom dat kinders in enige vorm van onnodige geweld gepleeg word.
Reeds in 1989 by die Konvensie vir die Regte van die Kind by die Verenigde Nasies, het lande wêreldwyd saamgekom om 'alle toepaslike wetgewende, administratiewe, sosiale en opvoedkundige maatreëls te tref om die kind teen alle vorme van liggaamlike of geestelike geweld te beskerm, besering of mishandeling, verwaarlosing of nalatige behandeling, mishandeling of uitbuiting. "
Alternatiewe vir dissipline
Lyfstraf is nie geskik vir pleegkinders nie
Die gebruik van lyfstraf is nie geskik vir kinders in pleegsorg nie, veral omdat baie aangenome kinders al in hul geboortehuise mishandeling en verwaarlosing ondervind het.
Mishandeling laat 'n kind soms 'n hoë verdraagsaamheid vir pyn. 'N Gefrustreerde versorger kan 'n kind begin slaan, maar as hulle nie die antwoord kry wat hulle van die kind kry nie, begin hulle harder en harder raak. Daarbenewens kan lyfstraf ook slegte herinneringe aan mishandeling in die verlede meebring of 'n kind verhinder om 'n gehegtheid aan die pleeg- of aanneemouers op te bou.
Baie sielkundiges in kindergedrag glo dat die nodige lewenslesse nie geleer word as dissipline kwaad en pynlik is nie, en dat lyfstraf 'n kind met groter angs en die onvermoë om ouerlike syfers te vertrou, sal laat.
Vir baie nuwe pleeg- of aanneemouers is dit moeilik om te verstaan ​​dat dit nie toegelaat word om 'n kind te slaan nie, omdat die meeste van ons grootgemaak is deur ouers wat geslaan het. Ja, die meeste van ons het 'goed gegaan', en hopelik help die punte hierbo om te verstaan ​​hoekom slae of ander vorme van liggaamlike straf nie in die belange van 'n mishandelde of verwaarloosde kind of die beste belang van 'n pleeg- of aannemingsgesin is nie. probeer om aan die kind te heg. Daar is egter verskeie ander opsies.