Konvensionele wysheid het tot dusver aangedui dat die inname van te veel kalsium die ontwikkeling van nierstene kan vererger, aangesien die meeste nierstene bestaan uit kalsiumoksalaat. Daar bestaan egter sterk bewyse wat aandui dat lae-kalsiumdiëte verbind kan word met 'n hoër risiko wat ironies genoeg 'n laer risiko kan meebring. Die redes hiervoor lê waarskynlik by die suurgehalte van die urine.
Ander soorte nierstene sluit in struwiet (magnesium-, ammonium- en fosfaatbevattende stene), uriensuur, kalsiumfosfaat of sistien (slegs aangetref by mense wat ly aan sistinurië). Die vorming van struwietstene word verbind met die teenwoordigheid van bakterieë wat ureum afbreek, gewoonlik Proteus mirabilis (ook Klebsiella, Serratia, Providencia spesies) wat ureum kan afbreek na ammoniak, wat 'n gunstige omgewing skep vir die vorming van struwiet. 'n Gebrek aan die proteïen calgranulin word dikwels blameer vir die vorming van kalsiumoksalaatstene.
Ondersoek en diagnose[wysig | wysig bron]
Diagnose word gewoonlik uitgevoer op die basis van die ligging en graad van die pyn. Radiologiese skandering word gebruik om die diagnose te bevestig en 'n aantal ander toetse kan gedoen word om te help met die vasstelling van die moontlike oorsaak en die gevolge van die steen. Ultraklank skandering is ook nuttig aangesien dit kan help om die teenwoordigheid van hidronefrose (swelling van die nier wat daarop dui dat die steen die vloei van urine belemmer). Dit sal ook die ongeveer 10% stene aandui wat nie voldoende kalsium bevat om op x-strale raakgesien te word nie.
Die relatiewe digte kalsium maak die nierstene minder deurlaatbaar vir X-strale en kan daarom op die manier opgespoor word. Dit kan opgevolg word deur 'n binne-aarse urogram wat ongeveer 50ml van 'n spesiale kleurstof behels wat in die bloedstroom ingespuit word en wat in deur die niere uitgeskei word. Die digtheid van die stof help om die stene uit te lig op 'n herhaalde X-straal skandering. Die stene kan ook opgespoor word deur 'n retrograde urogram waar 'n soortgelyke kleurstof direk in die urineleieropening in die blaas ingespuit word deur 'n snykundige. Berekende tomogrofie, 'n gespesialiseerde X-straaltegniek, kan by sekere mense (met allergie of nierskade) 'n meer gewenste ondersoektegniek wees. Die meeste soorte nierstene is opspoorbaar met laasgenoemde tegniek.
Bloedtoetse: Volledige bloedtelling vir die teenwoordigheid van 'n verhoogde witbloedselle (Neutrophilia) wat op infeksie dui, die nagan van die urienfunksie en of verhoogde kalsiumvlakke in die bloed bestaan (hiperkalsemie).
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Niersteen&oldid=1555781"	Kategorie: Geneeskunde	Navigasie-keuseskerm
አማርኛالعربيةAzərbaycancaБългарскиCatalàکوردیČeštinaDanskDeutschދިވެހިބަސްΕλληνικάEnglishEspañolفارسیSuomiFrançaisGaeilgeעבריתहिन्दीHrvatskiMagyarՀայերենInterlinguaBahasa IndonesiaIdoItaliano日本語Basa JawaҚазақша한국어LatinaLugandaLietuviųМакедонскиमराठीNederlandsNorsk bokmålPolskiPortuguêsRuna SimiРусскийSicilianuSrpskohrvatski / српскохрватскиSlovenščinaСрпски / srpskiSvenskaதமிழ்TürkçeУкраїнськаOʻzbekcha/ўзбекчаTiếng Việtייִדיש中文	Wysig skakels	Die bladsy is laas op 31 Mei 2017 om 13:25 bygewerk.