Soms het ons 'n nasionale gesprek sonder om dit te besef. Ons praat oor verskillende aspekte van dieselfde groter probleem sonder om die kolletjies te verbind.
Dit is wat nou gebeur met betrekking tot die betekenis van Amerikaanse burgerskap en die basiese regte wat daarmee gepaard gaan.
Aan die een kant is diegene wat burgerskap beskou as 'n kwessie van uitsluiting en voorreg - om die nasie te beskerm deur onwettige mense uit te hou en streng grense stel op wie die volle regte van burgerskap mag uitoefen.
Aan die ander kant is diegene wat dink aan burgerskap insluitend - as 'n deurlopende proses om mense te help om volle deelnemers in Amerika te word.
Die gesprek oor immigrasie: wie kan kom in? *
Een deel van hierdie gesprek behels immigrasie. Ek gaan nie net oor die vraag of of hoe mense wat in die Verenigde State woon onwettig burgers kan word nie. (Geregtigheid van ons vinnig groeiende Latino-bevolking, waarvan 70 persent in November vir president Obama gestem het, is ons baie nader aan die oplossing van dié een as wat ons 'n jaar gelede was.)
Dit is ook 'n vraag oor wie ons by ons wil aansluit. Gegraveer op 'n bronsplakkie wat binne die onderste vlak van die voetstuk van die Statue of Liberty aRe: Emma Lazarus se onsterflike woorde, geskryf in 1883: "Gee my jou moeg, jou armes / Jou huddled masses wat verlang om vrye asem te haal. / Die ellendige vullis van jou bittere kus. / Stuur hierdie, die haweloses, storms na my toe. "
Het hulle ons nodig of het ons hulle nodig?
Daarenteen het 'n tweeledige groep wetgewers verlede week 'n wetsontwerp ingestel wat die hoogs geskoolde prioriteit gegee het. "Ons immigrasie stelsel moet wees ... meer verwelkoming van hoogs geskoolde immigrante en die enorme bydraes wat hulle kan lewer aan ons ekonomie," het een van sy borge, die Florida Senator Marco Rubio, gesê.
So is die prioriteit om dié te wees wat ons nodig het, of diegene wat ons nodig het?
Nog 'n deel van dieselfde groter gesprek het betrekking op stemregte - die manier waarop burgers deelneem aan ons demokrasie.
Lange waglyne het depressiewe verkiesings in November gedaal, veral in stede waar demokrate meer as Republikeine is. Een studie het swartes getoon en Hispanics moes gemiddeld twee keer so lank wag om as blankes te stem. Sommige het opgee probeer.
Voter registrasie is deel van die probleem, saam met watter soort bewyse van burgerskapstate mag vereis. Dekades van regsuitdagings en laerhofbesluite is gemaak in die maande wat tot die November-verkiesing gelei het. Sommige is op pad na appèlhof.
Kongres-Demokrate stoot wetgewing om state te vereis om stemvereistes te vergemaklik, sodat meer vroeë stemming, aanlyn-stemreg en vinniger registrasiemetodes moontlik is. Intussen berei die Hooggeregshof voor om 'n groot uitdaging vir die stemregwet van 1965 te kry, wat die moontlikheid bied dat die state meer stemreg kry om stemstandaarde te versterk.
Buitelandse Korporasies is Amerikaners ook?
'N ander aspek van die burgerskap gesprek het betrekking op die regte van korporasies om verkiesings te beïnvloed. Die hof se bizarre 2010-besluit in die "Citizens United versus die Federale Verkiesingskommissie" - wat korporasies onder die eerste wysiging beskou, met onbeperkte regte om geld te spandeer tydens verkiesings - het nie die kwessie van korporatiewe burgerskap as sodanig beskou nie.
Maar dit sal waarskynlik 'n groot probleem in die toekoms word, aangesien groot Amerikaanse maatskappye wat baie geld in ons verkiesings gooi, tot globale korporasies verval sonder enige spesifieke nasionale identiteit.
Die meeste van Chrysler is in besit van Fiat, en die meeste van Fiat word deur nie-Amerikaners besit. Beide IBM en GE het meer nie-Amerikaanse werknemers en kliënte as Amerikaanse, en die buitelandse eienaarskap van albei gaan voort om te styg. Op watter stadium verbeur hierdie wêreldwye entiteite hul reg om Amerikaanse verkiesings te beïnvloed?
En dan is daar die groeiende debat oor die vraag of Amerikaanse burgers die reg het om te verhoor deur 'n onpartydige regter en jurie voordat die regering hulle uitvoer.
Wanneer Is 'n Amerikaner Nie 'n Amerikaner?
Jy kan so dink. Die Grondwet waarborg Amerikaanse burgers "behoorlike proses" van die wet. Maar 'n "witskrif" van die departement van justisie, wat onlangs deur NBC News verkry is, beweer dat 'n "ingeligte hoëvlak" staatsamptenaar eensydig kan besluit om 'n Amerikaanse burger dood te maak sonder enige geregtelike toesig indien die amptenaar die burger in vraag is 'n operasionele leier van Al-Qaeda of een van sy bondgenote.
Selfs as jy hoë amptenare in die huidige administrasie vertrou, moet hulle argument jou laat wag. Die relatiewe gemak waarmee geteikende darren nou sekere individue kan verower, ver van erkende slagvelde (soos die dronkaanval op Amerikaans gebore Anwar al-Awlaki in Jemen in September, 2011) maak ongemaklike vrae oor die beskerming van Amerikaanse burgers, sowel as Die potensiaal vir arbitrêre besluitneming oor wie woon of sterf.
Voldoen aan die belofte van Amerikaanse burgerskap
Hulle lyk dalk nie verwant nie, maar al hierdie kwessies - wat word 'n Amerikaanse burger, hoe maklik Amerikaanse burgers kan stem, of globale korporasies Amerikaanse burgers is wat geregtig is om ons verkiesings te beïnvloed, en of Amerikaanse burgers geregtig is op 'n regter en jurie voordat hulle uitgevoer - is stukke van dieselfde groter debat: Is ons meer bang vir "hulle" daar buite of meer vertroue oor "ons"? Is ons doel om burgerskap te beperk en te beperk, of om sy belofte te vergroot en te vervul?
Dit is 'n ou debat in Amerika. Die grootheid van ons land lê in ons oorheersende neiging om laasgenoemde te kies.
(* ondertitels bygevoeg deur InnerSelf)
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > hervormings > Die werklike debat Oor Amerikaanse Burgerskap