Probleem van die vrye wil - Onwerklik blog
Die manier om uit hierdie probleem van vrye wil is, in die feit dat, redelik eenvoudig. Ons moet net die feit dat ons 'n geestelike realm waar ons besluite te erken hoe ons wil optree, en ons het 'n fisiese koninkryk waar die optrede eintlik plaasvind. As ek (my geestelike realm, dit is) besluit om terug te gaan in die vorige sin wysig, my fisiese hande sal die nodige sleutel beroertes doen om te maak dat 'n werklikheid. Dit gesonde oog het 'n naam in die filosofie. Dit is dualisme, of Cartesiaanse dualisme sy oorsprong in die werk Des Cartes se dui — jy weet, die man wat gesê het ek dink, daarom is ek.
Dualisme, ten spyte van sy appèl en stilswyende aanvaarding in ons verstand, het groot probleme. As daar twee soorte dinge, geestelike en fisiese, hoe presies doen hulle interaksie met mekaar? Hulle het natuurlik te doen — my hande doen wat ek wil hê hulle moet doen. En as jy vas 'n vuurwapen teen my kop, my geestelike realm wil my hande om hemelwaarts wys. Waar is die verband tussen die geestelike en fisiese ryke? Sedert niemand kon gevind, dualisme van enige aard het uit die guns gedaal met kontemporêre filosowe.
Sodra jy afslag dualisme as ongeloofwaardig, jy gelaat word met monisme tensy jy Richard Pirsig, in welke geval jy kan 'n drie-eenheid verkies, wat werklik die pad om te gaan kan wees. As jy 'n monist, dan moet jy twee uiterstes om van te kies. Jy kan sê dat alles in jou gedagtes, en die voorkoms van 'n werklike fisiese wêreld uit is daar 'n geestelike of kognitiewe konstruk. Of jy kan sê dat alles fisiese, en jou bewussyn is 'n epiphenomenon. Albei hierdie benaderings het probleme, wat waarskynlik die rede waarom in die Hindoe monisme van Advaita, beide lyk ontken. Jou gees is 'n illusie, jy fisiese wêreld is ook 'n illusie. Wat is 'n ware net Brahman, en dit is onkenbare. Wel, dit nie duidelik dinge 'n bietjie, maar dit is ook soort van nutteloos, omdat jy dit nie verder kan neem.
Jy sien, vrye wil is regtig 'n probleem. Natuurlik, vrye wil het sy eie grense. As jy glip op 'n piesangskil en vind jouself op pad gesig eerste in die sypaadjie, jy kan nie oefen jou vrye wil en kies om nie te val. Maar jy kan jou hande uitsteek en probeer om jou gesig te red van 'n besering. In werklikheid, daardie soort gebeur sonder om te dink daaroor, en dus sonder vrye wil. Wat ek bedoel om te sê is dat jy nie vrye wil om die wette van fisika te verander nie, aangesien dit van toepassing is op jou fisiese liggaam as 'n geheel, maar jy kan die opset na willekeur verander, terwyl gehoorsaamheid daardie wette. Is daar 'n soort van compatibilism wegkruip in daardie verklaring?
Vorige PosResponsibilities, Rights and PrivilegesVolgende PosSensory and Physical Worlds