Ivan Vyrypaev: die fasette van kreatiwiteit
Vyrypayev Ivan Alexandrovich - akteur, draaiboekskrywer, filmregisseur, produsent. Hy stel homself hoofsaaklik as dramaturg voor. Moeilik, diep, vir iemand onbegryplik, hy kan verras en poog om sy innerlike wêreld met die kyker te deel. Vandag is hy die held van ons storie.
Biografie van 'n beginner akteur
Vyrypayev Ivan Alexandrovich kom uit die noordelike streek van Rusland. Hy is in Augustus 1974 in afgeleë Irkutsk gebore. Vader Ivan - Alexander Nikolaevich Vyrypaev - onderwyser by die Irkutsk Pedagogiese Kollege, moeder - 'n handelswerker.
Ivan Vyrypaev het sy toneelspel op die toneelskool van sy geboortestad ontvang. In 1995, na die gradeplegtigheid, het die jong man na koue Magadan gegaan, waar hy op die verhoog van die stadsteater die basiese beginsels van die professie geleer het. Parallel aan die werk het Vyrypaev die verhoogbeweging by die Art College of Magadan geleer. 'N Jaar later vertrek hy na Kamchatka, waar hy twee jaar lank in die drama en komedie teater gewerk het. Maar verlang na sy vaderland het hom nie gepla nie, en nadat hy 'n paar toneelspel ondervind het, het die beginkunstenaar na Irkutsk teruggekeer. Hier het Ivan Alexandrovich sy eie teaterateljee "Space of the Game" geskep, op die verhoog waarvan in 1999 die première van sy optredes "Dreams" gehou is. Terloops, die skrywer van die vertoning was Ivan Vyrypaev self. Die toneelspel van die dramaturg is later aan die hof van die teater-toeskouer in die produksies "City, Where I" (2000), "Valentine's Day" (2001), "Oxygen" (2002), "Genesis 2" .
Behalwe vir die werk in die teater, het Vyrypayev aan verskeie televisiefilms deelgeneem. Byvoorbeeld, in 2002 speel hy die rol van Ivan Azovsky in die film "The Diary of the Murderer", in 2006 - van Guidon in die rolprent "Bunker, of Scientists Under the Ground".
Regie aktiwiteit. En nie net nie ...
Ivan Alexandrovich het nie opgehou om in die beroep te ontwikkel nie, maar wou verder gaan as die grense van die waarnemende raamwerk. Hiervoor was kennis nodig, en in 1998 het hy die Shchukin-skool betree om die fakulteit te rig. Tydens die studie het die dramaturg voortgegaan met verhoogvertonings op die verhoog van die ateljee. Hy het ook geleer om op studente te reageer. En in 2001 het Vyrypaev 'n gelukkige geleentheid gegee. Hy is na Moskou genooi om die produksies by die Sentrum vir 'n nuwe toneelstuk, "Theatre.Doc", te rig. Die eerste sukses het nie lank geduur nie. In 2002 het die metropolitaanse intelligentsia die drama "Oxygen" bespreek, waarvan die skrywer die eerste regisseur Ivan Vyrypaev was. Hierdie periode kan die beginpunt genoem word in die aktiwiteite van hierdie veelsydige en unieke talentvolle persoon. Volgende was 'n baie interessante werk, wat uithouvermoë, kennis, ervaring vereis.
Vandag is Ivan Alexandrovich hoof van die agentskap van kreatiewe projekte "Kislorod Movement", wie se funksies onder meer talentvolle jongmense wat belangstel in kuns, veral kunstenaars, help. Uitvoerings van die dramaturg Vyrypaev is bekend in Europese lande - sy produksies is interessant vir die toeskouers van Engeland, Tsjeggië, Pole, Bulgarye en Frankryk. Hy is gewild onder studente van GITIS, die Warskou Akademie van Teaterkuns, die Moskou Kunsteaterskool. Sedert 2013 is Vyrypayev die artistieke direkteur van die teater "Practice".
"Praktyk" is 'n spesiale teater wat nie in die klassieke sin van die woord soos 'n tempel van kuns lyk nie. Gemaak in 2005 deur Eduard Boyakov, "Praktyk" het sy eie formaat. Dit beteken dat daar 'n paar postulate is, waarvolgens die teater leef. In die besonder word slegs die moderne toneelstuk op die verhoog van die "Praktyk" gespeel, maar die teater het nie sy eie troep nie. En dit is geregverdig deur die feit dat die optredes wat op die verhoog geplaas word, baie uiteenlopend is. Volgens die artistieke direkteur Vyrypaev, wat soms van die akteur verkry word, is die maatskappy wat in die rol van karakter vereis word, baie problematies. Daar is situasies waar sekere akteurs die toneelstuk, mense van buite, moet uitvoer.
Ivan Aleksandrovich het reeds die teater in 2006 onder toesig gehad. Maar later besluit om die pos te verlaat en vir gratis brood te gaan. In sy eie woorde is dit baie moeilik om te bestuur, in beginsel is daar 'n talent nodig. Vyrypayev verklaar eerlik dat dit moeilik is om verhoudings met mense te bou, veral met die teaterbedryf, en dit werk nie goed vir hom nie. Toe hy in 2013 genooi is om die "Praktyk" te lei, het hy lankal gehuiwer. Maar nog steeds aanvaar die voorstel vir samewerking, aangesien die teater vir hom baie lief is, is die idee van "Praktyk" naby. Vyrypayev gaan niks in die teaterformaat verander nie, maar sal net die gevestigde tradisies verder ontwikkel.
Druk die slaaf uit
Ivan Aleksandrovich Vyrypaev praat oor die moderne teater as 'n instelling, en beweer dat die teater vandag mense nodig het - dit dra die funksie van opvoeding. En die sleutel in hierdie saak is die manier om die opvoedkundige funksie uit die toneel uit te druk, die metode om die kyker te beïnvloed. Dit is 'n baie fyn lyn, wat belangrik is om te voel en kan nie oorgesteek word nie. Volgens Vyrypaev is sy missie as direkteur en leier om optredes te skep wat die wêreld tot die toeskouer sal oopmaak soos hy is - soos dit aan iemand of nie. Dit is moontlik om nie enige verskynsel lief te hê of nie, maar jy kan dit nie ontken nie.
Vyrypaev beskou die volledige bevryding van die mens, sy openheid vir 'n nuwe een, as die sleuteltaak op die pad na kennis van die wêreld en die bestaan met hom in harmonie. Dit moet geleer word. Die dramaturg beweer dat dit nodig is om te streef om vry te wees en probeer om die slaaf van homself uit te druk - die gewoonte om in vrees te leef, in die geheue gebou deur die voorouers wat van geslag tot geslag geërf word. Die geheim van sukses is om te leer om in harmonie te leef: nie net om te neem nie, maar om te gee, om vir jouself en ander te glimlag, om volgens die wette van die heelal te bestaan, om jou hart oop te maak. Dit is belangrik om ander deur ander te herken, om mekaar te verstaan en te hoor. En in hierdie soeke is kuns 'n kragtige wapen.
Die film "Redding" - die genomineerde van "Kinotavr"
Die werke van Ivan Vyrypayev is herhaaldelik toegeken met toekennings by die Internasionale Feeste (Kinotavr, Golden Lion). Hy was meer as een laureaat van verskeie toekennings ("Golden Mask", "Triumph"). Ivan Alexandrovich is in 2009 erken as Duitsland se beste dramaturg.
Die mees onlangse werk Vyrypaeva - die film "Salvation" - het in Junie 2015 die wenner geword van die Russiese filmfees "Kinotavr". Volgens die dramaturg self en die rolprentregisseur, is die fees 'n goeie geleentheid om deur die kyker gesien te word. Vyrypayev is bly dat al sy films (behalwe "Delhi Dance") aan Kinotavr deelgeneem het. Die laaste werk van die regisseur, die prentjie "Redding", is baie ongewoon. Die idee van die film het ontstaan toe Vyrypayev geleer het dat daar in die berge van Tibet 'n tempel is waarin die diens deur 'n Katolieke priester uitgevoer word, en die gemeentelede is Tibetane. Dit blyk dat dit die gewone Katolieke praktyk is - dit het missies oor die hele wêreld.
Vir die rol van die protagonis van die film (non) is gekies om 'n nie-professionele aktrise Polina Grishina, opgevoed in 'n Ortodokse klooster. Die kern van die film kom neer op die feit dat die balans in die moderne wêreld slegs bereik kan word deur kennis van kulture met mekaar en hul wedersydse penetrasie. Volgens die skrywer van die prent is die film toegewy aan die mense vir wie die geestelike pad daagliks werk, en die doel van hul bestaan is om die einde te bereik.
Paradoxaal genoeg beskou Ivan Varypayev self, wie se rolprente deur 'n wye gehoor erken is, homself nie as 'n volwaardige filmregisseur nie, want die hoofbesigheid vir hom is drama. Bioscoop, volgens Ivan Aleksandrovich, is eenvoudig 'n manier om 'n beroep op die kijker te maak en kontak met 'n groot aantal mense te maak. Sy skilderye "Euphoria", "Oxygen", "Superheroper", "Dance of Delhi" het 'n reaksie in die harte van baie gevind.
Oor liefde vir Rusland
Vandag probeer steeds meer mense Rusland te verlaat. Vyrypayev, inteendeel, beplan om hier te bly en die kultuur van sy moederstaat te verhoog. Hy sê dat hy van Rusland hou, en hoewel baie dinge vir hom onaangenaam is, gaan hy nie hierdie pragtige land verlaat nie, het hy gesê.
Natuurlik, soos baie, kan Vyrypaev nie burokrasie, rudenheid, rudeness verdra nie. As jy egter nie aan die probleem werk nie, sal niks verander nie. Volgens die dramaturg kan slegs skepping en nie vernietiging die situasie verander nie.
Vyrypayev is seker dat dit net nodig is om soveel as moontlik oop te maak vir die wêreld, alles sal geleidelik op sigself kom. Jy hoef nie terug te kyk na die Weste nie, jy moet probeer om jou mentaliteit te behou. Dit is belangrik om selfbewustheid te ontwikkel, om te respekteer wat jy het. Volgens Ivan Aleksandrovitsj, sal hy die land verlaat, slegs in geval van geweldsame omstandighede wat die veiligheid van sy familie bedreig. Intussen ...
Hy skep, verklaar homself, deel sy siel. En die belangrikste ding is dat Vyrypaev self die vraag beantwoord het van wie hy is. Die dramaturg het besef dat die teater vir hom sy onderwyser en sy lewe is. Hy het dit al voorheen aangevoer, en nou het hy dit dankbaar aanvaar.