Knoffel - effek, toediening en eie verbouing - Medisinale plante - 2022
"Bol" van knoffel
Knoffel word al duisende jare lank nie net as 'n smaaklike speserye gebruik nie, maar ook as 'n veelsydige middel. Die knolle bevat gesonde bestanddele en het indrukwekkende gesondheidsbevorderende eienskappe.
Die gebruik van knoffel was vir 'n lang tyd uitsluitlik gebaseer op waarnemings en ervaring. Intussen is die tradisionele effektiwiteit daarvan nie deur alle studies bewys nie, maar nietemin deur verskillende studies, ook nie deur wetenskaplike studies nie.
U kan belangrike feite oor knoffel vind in die volgende kort oorsig.
bestanddele: Onder andere allicien, ajoens, essensiële olies, flavonoïede, vitamiene en minerale, soos vitamien C en vitamien K, yster en kalsium.
Toepassingsareas: Verhoogde bloedlipiedvlakke, verharding van die are (arteriosklerose), vaskulêre siektes, hoë bloeddruk, dikdermkanker, ontsteking, swaminfeksies (bv. Atleetvoet), spierpyn en gewrigsontsteking, versterking van die immuunstelsel, ondersteuning in gewigsverlies.
onverdraagsaamheid: Sommige mense kan knoffel nie soms of permanent verdra nie. Nadat hulle knoffel geëet het, ervaar hulle slegte spysvertering, soos maagpyn, naarheid, verhoogde rimpeling, opgeblasenheid of diarree.
allergie: In seldsame gevalle kom allergiese reaksies soos rooiheid van die vel, krapkrap, asemhalingsprobleme of asma voor.
interaksies: Hoë vlakke van knoffel se bestanddele kan interaksie hê met anti-hipertensiewe middels en antikoagulante deur hul doeltreffendheid te verhoog. Interaksies kan ook voorkom met vitamien K antagoniste of antikoagulante en saquinavir.
Belangrike instruksies: Voordat u knoffel in groot hoeveelhede gebruik vir die voorkoming of (gepaardgaande) behandeling van gesondheidsprobleme, moet u dit met u huisdokter bespreek of dit in u geval sinvol en onskadelik is.
U moet knoffel- en knoffelprodukte voor en na operasies vermy.
Kinders moenie knoffelaanvullings neem nie, want hulle reageer sterker op die bestanddele.
Die meeste van ons ken knoffelbolle uit die supermark. Ter wille van u gesondheid en die omgewing, moet u sorg dat u slegs organies gekweekte knoffel by die aankoop kies.
Die plant self word tot 90 sentimeter hoog, die blare word blougroen. Daar bestaan ​​tot twintig sekondêre tone om 'n hooftoon. Hulle smaak pittig, en 'n ronde stingel groei vanaf die hooftoon in die middel. Hierop sit 'n bloeiwyse waaruit tot twintig broeibolle ontstaan. Knoffel blom in verskillende kleurskakerings van wit tot pienk.
Oorsprong en historiese oorsig
Die wilde knoffel word vandag uitgesterf. Die oorsprong daarvan is in Wes-Asië - van Sentraal-Asië tot in die noorde van Iran. Die preie is egter in die ou wêreld in die ou tyd gekweek. Die antieke Egiptenare het dit gebruik as 'n middel teen luise- en derminfeksies - die werkers by die piramides het elke dag knoffel geëet en het gestaak as hulle nie een kry nie. Die antieke Jode het hom ook geprys as 'n middel teen dermparasiete, as 'n seksuele versterker en om die gees te verskerp.
In die Middeleeue is dit beskou as 'n middel vir (byna) alles: knoffel was medisyne teen haarverlies, slang- en hondebyt, tandpyn, longprobleme, uitslag of menstruasieprobleme. Die knol het in baie van hierdie toestande gewerk. Dit is ook gebruik om teen die plaag te beskerm, hoewel ons nou weet dat dit nutteloos daarteen was.
Die Romeine het die plant in die hedendaagse Duitsland versprei, en in die Christelike tyd het monnike en nonne dit in kloostertuine gekweek. Charlemagne het al knoffel as 'n gekweekte plant geken.
Godsdienstige mense het die ontgiftende effek daarvan ook uitgebrei tot denkbeeldige dreigemente: knoffel was veronderstel om demone, spoke en lewende dooies te verdedig, teen skade te berokken en die bose oog te beskerm.
Omgekeerd was hierdie bose geeste die oorsaak van werklike infeksies, waarteen die preie eintlik gehelp het. Dit was sinvol om vampiere met die knol weg te hou as hierdie vampiere bloot 'n simbool was vir middels wat siektes veroorsaak, soos bakterieë wat die knoffel eintlik stop.
Knoffel: effekte en toepassingsareas
Knoffel word aangedui vir verskillende kwale. Hierna sal u die belangrikste toepassingsareas van die "wonderbol" vind.
Bloedvet, arteriosklerose en kolonkanker
Ruik na knoffel. Die Alliin-afbraakprodukte ruik spesifiek. Dit word omgeskakel in allicien tydens sny. Die stof self ruik nie. Maar as u u tone sny of druk, word alliin gekombineer met ensieme, allicien en ander stowwe word gevorm. Allicin is die basis vir ander swaelverbindings wat tydens verhitting gevorm word, byvoorbeeld vir diallyl disulfide, diallythiosulfonate (metaboliet van Allicin) en ajoene.
Ajoen teëkom trombose. Die chemiese stowwe in die knol verlaag ook die bloedvloeistofvlakke en help dus teen arteriosklerose. Daar is nou aanduidings dat die bestanddele in knoffel die groei van kolonkankerselle kan stop.
Knoffel as 'n natuurlike antibiotikum
Knoffel werk teen bakterieë en swamme en belemmer selfs virale infeksies. Volgens die huidige stand van navorsing is allicin 'n natuurlike breëspektrumantibiotikum. Dit kan selfs 'n sleutel tot die bestryding van weerstandbiedende bakterieë wees. Omdat die ensieme wat dit bevat, ook nodig is vir die bakterieë. En dit ontwikkel waarskynlik nie weerstand teen stowwe wat hulle self nodig het om te oorleef nie.
Medisinale plant teen vaskulêre siektes
Knoffel werk teen vaskulêre siektes. Dit is waarskynlik te danke aan die feit dat dit ensieme blokkeer wat by die sintese van cholesterol betrokke is. Allicin reageer met sulfhydryls en blyk te wees gebruik teen die produksie van cholesterol, wat die are verstop.
Die plant bevat ook essensiële olies, flavonoïede, vitamiene en minerale, insluitend vitamien C en vitamien K, yster en kalsium. Hier is dit egter nie 'n wonderkuur nie: die konsentrasie vitamien C is byvoorbeeld so laag dat 'n volwassene ongeveer 800 gram knoffel per dag moet eet om in sy daaglikse behoeftes te voorsien.
Knoffelolie en knoffel essensie vir spierpyn en gewrigsontsteking
Knoffelolie help teen spierpyn en gewrigsontsteking as dit in die aangetaste gebied in die vel gemasseer word. Knoffelessie werk ook teen inflammasie. Die sap moet nie gekook word nie, omdat die verantwoordelike proteïene deur verhitting vernietig word.
Tuisremedies vir atleet se voet
Die Ajoen-mikrobes in die knol beveg swamaanval. U kan byvoorbeeld die atleet se voet vryf met rou, gesnyde knoffel of die aangetaste gebiede in 'n koevert met rou, geperste knoffel wikkel.
Knoffel versterk die immuunstelsel
Rou knoffel voorkom griepagtige infeksies soos verkoue, veral as u dit gereeld eet. Dit help egter nie teen 'n griepinfeksie wat reeds uitgebreek het nie. Campylobacter-bakterieë en dermsiektes, daarenteen, bestry doeltreffend die diallylsulfied wat in die plant voorkom, selfs ná die uitbraak.
Help met hoë bloeddruk
Bloedklonte is dikwels die skuld vir hoë bloeddruk. Knoffel verhoed dat die bloedplaatjies in die bloed aan mekaar vassit. As dit gebeur, vorm klonte wat nie net hoë bloeddruk veroorsaak nie, maar ook beroertes en hartaanvalle. Benewens die allisien, verlaag die selenium wat dit bevat ook die bloeddruk.
Knoffel help jou om gewig te verloor
Die plant verlaag bloedsuiker, wat beteken dat minder voedsel in vet omgeskakel word. Boonop verhoog knoffel die spysvertering. Die liggaam trek nie net minder vet aan nie, dit verbrand ook die vet wat teenwoordig is.
Om die dieet 'sosiaal aanvaarbaar' te hou, kan u knoffel met gemmer, pietersielie en / of melk kombineer. 'N Ontbyt met knoffel, gemmer en suurlemoen bevat min kalorieë, maar is ryk aan vitamiene, minerale en spoorelemente. En as knoffel nie u smaak vir ontbyt pas nie, is daar 'n ander geleentheid om die gesonde knol in u daaglikse dieet in te sluit.
Belangrike inligting: onverdraagsaamheid, allergie, newe-effekte en interaksies
Knoffel kan by sommige mense onverdraagsaamheid of allergie veroorsaak, en as dit verteer word, kan dit newe-effekte hê. U sal belangrike inligting hieroor in die volgende gedeeltes vind.
Intoleransie en allergie
Min mense kan knoffel nie verdra nie. Die oorsaak is nog nie bewys nie. Die gewas sal die spysvertering waarskynlik op die een of ander manier oorweldig. Byvoorbeeld, die geurigheid kan een van die redes wees waarom veral mense met 'n sensitiewe spysverteringskanaal nie knoffel maklik kan verteer nie. Vrygestelde swael kan ook hierdie reaksies ontlok.
As die spysverteringskanaal reeds aangeval word, verhoog die risiko dat die preie nie kan verdra nie. 'N Ooraktiewe skildklier bevorder ook hierdie onverdraagsaamheid omdat knoffel die skildklier stimuleer.
'N Onverdraagsaamheid teenoor knoffel manifesteer in pynlike opgeblasenheid, maag- en buikpyn, naarheid en diarree. As jeuk, probleme met asemhaling en / of uitslag voorkom, is daar geen onverdraagsaamheid nie, maar 'n knoffelallergie. As u aan hierdie simptome ly nadat u die gekruide knol geniet het, moet u 'n dokter besoek om vas te stel of dit 'n onverdraagsaamheid of 'n allergie is.
Onversoenbaarheid is nie dieselfde as onverenigbaarheid nie. Sommige mense ervaar simptome slegs in kombinasie met ander kosse, ander slegs as hulle vars knoffel eet. Nog ander reageer op verskillende moeilik verteerbare voedsel, insluitend die tipe preie.
Dit is die beste om 'n rukkie 'n kosdagboek te hou. Dit beantwoord vrae soos "Volg die simptome slegs as ek groot hoeveelhede knoffel verteer, of selfs in lae dosisse?", "Reageer ek as dit gedruk word of op heel tone wat gekook is vir geurmiddels en dan verwyder word?" let op die hoeveelhede, die soort voorbereiding (bv. rou, gekook, gebraai) en enige ander bestanddele wat in die gereg bevat is.
Om die klagtes in die toekoms te vermy, is dit natuurlik die veiligste om op te hou om knoffel te eet. Dikwels hoef mense met onverdraagsaamheid nie heeltemal sonder preie te doen nie. Baie mense kan dit net nie soms doen nie. Oorsake van tydelike onverdraagsaamheid is byvoorbeeld 'n verswakte spysverteringskanaal na griep of ontsteking in die maag.
Met 'n kosdagboek kan u sien of daar voorbereidings is wat onskadelik vir u is. Om dit te kan doen, moet u egter aanvanklik heeltemal sonder die plant klaarkom, en dan weer stukkie vir stukkie in verskillende vorme aanraak - langer, jonk, heel, in stukke geberg, verwerk in produkte, as poeier, dragee of rou, verhit, gebraai, gebak ensovoorts.
Newe-effekte, interaksies en dosis
Dieetaanvullings met knoffel is nie medisyne nie en word dus nie gestandaardiseer nie.
As u knoffel in hoë dosisse inneem, kan dit lei tot spysverteringsprobleme. Dit geld vir beide voedselaanvullings en knoffel wat by die dieet gevoeg word.
Die tipe preie kan allergiese reaksies veroorsaak, wat sigbaar kan word deur byvoorbeeld velirritasie en / of asma. In die geval van stuifmeelallergie is die risiko van knoffelallergie veral hoog. Hoë konsentrasies van die stowwe in die knol veroorsaak moontlik interaksies met anti-hipertensiewe middels en stollingsmiddels. U kan die effektiwiteit daarvan verhoog.
Ander interaksies ontstaan ​​met vitamien K antagoniste of antikoagulante en saquinavir. Voor en na die operasie moet u knoffel- en knoffelprodukte vermy. Kinders reageer sterker op die bestanddele en moet dus geen knoffelaanvullings neem nie.
'Knoffelpille' sonder reuk is 'sosiaal aanvaarbaar', maar meestal ondoeltreffend omdat dit nie die belangrikste aktiewe bestanddeel allicien bevat nie. Voordat u knoffel neem vir sekere simptome of ekstern toepas, moet u die maatreëls met u huisdokter koördineer.
Wat die voorkoming van siektes betref, is daar geen rede om nie gereeld knoffel te eet nie, mits u dit goed verdra en nie te veel gebruik nie. Om gesondheid te bevorder, moet u nie net elke nou en dan 'n groot hoeveelheid knoffel inneem nie, maar eerder 'n dosis van ongeveer vier gram per dag neem.
Die triomfantelike knoffeloptog was deels te danke aan die genesende eienskappe daarvan, en tweedens het dit geregte uitstekend geur. Die Mediterreense kombuis en die kombuis van Wes-Asië sou ondenkbaar wees sonder die pittige preie. Turkse cacik, Griekse tzatziki, Spaanse aioli of aubergine puree in Iran is almal gebaseer op knoffel.
Vir mense wat dit self eet, is die reuk nie 'n probleem nie. Mense uit kulture wat nie knoffel gebruik nie, vind die reuk egter onaangenaam. Dit breek swawelbevattende stowwe af wat na verbruik deur die lug en porieë vrygestel word.
In sommige lande word nie net die knoffelbul gebruik vir kook nie, maar ook die knoffelwortels word daar gebruik. Dit smaak sag en kom gereeld voor in Spaanse resepte.
Vermy die reuk van knoffel
Baie mense vind die reuk van knoffel irriterend. Dit is te danke aan die swael in die allisien. Pepermunt kougom of tandepasta help ongelukkig nie veel teen hierdie reuk nie. Die beste oplossing is melk: dit neutraliseer die swaelverbindings met 50 persent. Chlorofil, die stof wat plante groen verkleur, teenwerk ook die reuk.
Daarom is die groen familielid, die wilde knoffel, 'n alternatief, en daarom gebruik die Midde-Oosterse kombuis dikwels knoffel saam met pietersielie. Gemmer bekamp ook die reuk. Die reuk kan egter nie heeltemal vermy word nie, omdat ons dit nie net uit die mond gooi nie, maar ook deur die vel vrylaat.
Knoffel in die tuin
As u self knoffel wil kweek, bevat die volgende afdelings nuttige wenke vir die verbouing daarvan in u eie tuin, vir die bekamping van plae en vir oes en voortplanting.
Kweek self knoffel
Dit is maklik om self knoffel te kweek. In die herfs of lente moet u net vars knoffelhuisies in die grond sit. Knolle wat in die lente groei, bly egter kleiner. Die lelie-familie is gehard, hou van sonnig en nie te klam nie. Dit verdra nie versuiping nie, anders verrot die wortels.
Plaas u tone in die grond op 'n afstand van ongeveer 20 sentimeter en ongeveer vier sentimeter diep. Knoffel hou van voedingsryke grond. 'N Ekstra laag kompos verseker sterk bolle.
Verdediging teen peste
Die leliefamilie is immuun teen die meeste plae: luise, vlieë en spinnekoppe wat na ander plante spook, is geen probleem vir knoffel nie. Inteendeel: knoffel beskerm selfs die aangrensende plante as u hulle in 'n knoffelmuur plaas. Dit geld byvoorbeeld vir rose, wortels, komkommers of aarbeie.
Preie motte, wat spesialiseer in uieplante, gaan ook vir knoffel, en swamme kan ook die plant beïnvloed. In teenstelling hiermee help los aarde en lae humiditeit.
Oes en voortplanting
Die knolle kan in die vroeë somer geoes word (as hulle in die herfs vassteek) of in die laat somer (wanneer dit in die lente vassit). U moet dit oes voordat die blomme vorm. As die bloeiwyses teruggesny word, word die gloeilampe gewoonlik dikker.
Die blare word in Julie bruin, later as dit in die lente vassit. As daar net 'n bietjie groen blare is, is die regte tyd om te oes. Die groen blare kan ook geëet word; as dit egter vroeg afgesny word, bly die knolle kleiner.
Om die plant te vermenigvuldig, moet 'n mens die blomme laat groei. Benewens die blomme, vorm dit dan klein bolle wat geplant kan word. Die stingels kan gesny en geëet word soos lente-uie. As u nie 'n tuin het nie, kan u knoffel in blomkaste op die balkon laat groei. 'N Laag uitgebreide klei, klippe of kompos op die vloer verhoed versuiping en vorm. (Dr. Utz Anhalt, kh)
Nasionale sentrum vir aanvullende en integrerende gesondheid (NCCIH): www.nccih.nih.gov (verkrygbaar: 3 April 2018), NCCIH
Verbruikersadviesentrum: www.consumer-zentrale.de (toegang: 5 April 2018), VZ
Fachagentur Nachwachsende Rohstoffe e. V. (FNR): www.fnr.de (toegang: 05.04.2018), FNR
Hipertensie-hulp: www.bluthochdruck-hilfe.net (toegang: 06.04.2018), hulp met hipertensie
Hemgesberg, Hanspeter: Natuurlik gesond met wilde knoffel & Co .: wilde knoffel - knoffel - ui en ander preie vir gesondheid van die Natur-Apotheke, neobooks, 2014
Varshney, Ravi; Budoff, Matthew J .: "Knoffel- en hartsiektes," in: The Journal of Nutrition, Volume 146 Issue 2, 2016, Oxford Academic
Majewski, Michał: "Allium sativum: feite en mites rakende menslike gesondheid", in: National Institute of Public Health - National Institute of Hygiene, 2013, NCBI
Lutomski, Jerzy: "Die belangrikheid van knoffel- en knoffelpreparate in fitoterapie", in: Apteek in ons tyd, Jaargang 9 Uitgawe2, 1980, Wiley Online Library