Reproduksie in tarantulas: 'n dans met die dood - diere Lees Meer
Hoof diere Reproduksie in tarantulas: 'n dans met die dood
Reproduksie in tarantulas: 'n dans met die dood
Kannibalisme is 'n selektiewe druk wat reageer op die proses van natuurlike seleksie. Manlike tarantulas stel hul lewens in gevaar, met 'n indrukwekkende vertoning van media.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Samuel Sanchez op 10 Julie 2020.
Die natuurlike wêreld werk op die basis van uitruilings. Enige aktiwiteit het 'n koste en die waarde tussen wat gegee word en wat verkry word, staan ​​bekend as 'afruil'. Teel is nie van hierdie reël vrygestel nie en tarantulas weet dit beter as enigiemand.
Daar is baie spesies waarin mans hul lewens in gevaar stel om die aandag van wyfies te trek. Dit is 'n algemene meganisme van natuurlike seleksie slegs die gevaarlikste en sterkste sal kinders hê. Om hierdie rede sien ons treffende kleure, skerp liedjies en gevegte tussen mans gedurende die voortplantingseisoene. Mannetjies trek die aandag van roofdiere, maar ook potensiële maats.
In hierdie dobbelspel, die mannetjies van baie arachnidegroepe verloor altyd, want hoe om te oorleef as die maksimum gevaar deur u eie maat voorafgegaan moet word?? Lees verder om hierdie riskante en opwindende dans te ontdek!
Voortplanting by tarantulas: wyfies is dominant
Tarantulas is arachnids wat deel uitmaak van die Theraposidae -familie, wat maklik herkenbaar is aan hul aansienlike grootte en harige voorkoms. Wat min weet, is dit mans en wyfies verskil fisies, iets bekend as seksuele dimorfisme.
Mannetjies is dun en kleiner. Dit gee hulle 'n groter genade en gemaklike beweging, want hul belangrikste taak is die soektog na wyfies.
Die wyfies is robuust en groot, aangesien u missie is om die maksimum aantal eiers te lê. Hulle het 'n geswelde buik en is baie meer sittend as mans.
Wyfies kan langer as 15 jaar leef mans sterf gewoonlik een jaar nadat hulle geslagsryp geword het (ongeveer vyf jaar).
Seksuele volwassenheid en die begin van die soektog
Tarantulas smelt periodiek, 'n proses waarin hulle hul ou eksoskelet afskud om aan te hou groei. Mans ondergaan 'n laaste ruk wat hul seksuele volwassenheid bepaal: is gereed om voort te plant.
Klein strukture wat palpebolle genoem word, kom uit die pedipalpe van 'n volwasse mannetjie, wat 'n belangrike rol in hul voortplanting sal speel. Die mannetjie skep 'n spesiale lap waarop hy sy sperm sal plaas en dit saam met die bolle versamel hierbo beskryf om die wyfie maklik te bevrug.
Die soektog begin hier. Baie tarantula -bewaarders beskryf hul volwasse mannetjies as klein senuweebolle hare, want hulle enigste belang is om terrariums te ontsnap om voort te plant. Dit is reg: mannetjies word feitlik beenvoetige seminale vate. Intussen gaan die wyfies voort met hul normale lewens dit is die mannetjie wat na haar lêplek moet gaan om haar te oorwin.
Tyd om jou lewe in gevaar te stel
Sodra die mannetjie die holte van die wyfie opgespoor het, begin die sterflike dans. Die mannetjie voer 'n beweging uit met die naam "drom" of drom, en slaan die pedipalpe woes teen die grond. Studies met die spinnekopspesies Hygrolycosa rubrofasciata het getoon dat wyfies mannetjies verkies wat lang tromme produseer. A) Ja, hierdie oproep kan die kwaliteit van die man as 'n vryer verteenwoordig.
Na 'n veranderlike tyd sal die wyfie uit haar skuilplek kom met haar voorpote omhoog en haar slagtande wys. Dit is die belangrikste oomblik van die mannetjie. Dit plaas hom vinnig daaronder en plaas gespesialiseerde tibiale hake op die slagtande van die wyfie. Met alle mag sal hy dit so hoog as moontlik lig sodat hy kan plaas die sperm met sy palpale bolle op die spermatheca van die wyfie, geleë in die buik.
Sodra die wyfie geïnsemineer is, is dit tyd dat die mannetjie hardloop of 'n snack van sy maat word.
'N Kwessie van geluk?
Of dit al voor die tyd is of nie, kan 'n kans wees, maar daar is baie faktore wat 'n belangrike rol speel in die oorlewing van die mannetjie. Byvoorbeeld, in die spinnekopspesie Lycosa tarantula het studies opgemerk dat mans net gedurende die dag wyfies nader. Dit blyk die mees geskikte tyd te wees, want wyfies is versigtig.
Seisoenaliteit speel ook 'n belangrike rol. Hoe meer tyd verloop in die broeiseisoen, hoe meer waarskynlik dat 'n wyfie reeds bevrug is. In hierdie geval is 'n avontuurlustige mannetjie 'n prooi met bene en nie 'n moontlike metgesel nie.
Die nuuskierigste is dat alles daarop dui die moontlikheid van aanval van die wyfie hou blykbaar nie verband met haar hongersnood nie. Faktore soos die duur van die trommel van die mannetjie, sy sorg by die binnekant van die wyfie of die snelheid van kopulasie blyk die ware bepalende faktore vir sukses te wees.
'N kwessie van evolusionêre seleksie
Soos ons gesien het, is die risiko van die mannetjie by die reproduksie van tarantula hoog, maar noodsaaklik. Die meer voorbereide mannetjies sal 'n groter kans op oorlewing hê, omdat hulle meer wyfies kan bemes voor hul dood. Kannibalisme het 'n duidelike doel op evolusionêre vlak wat deel uitmaak van die natuurlike seleksieproses: slegs die sterkste sal kinders hê.