Meningioom: graad, simptome, diagnose, behandeling
Posted on Junie 11, 2019
Die meningioom is 'n meestal goedaardige gewas van die breinvlies. Dit groei stadig en veroorsaak dikwels laat simptome soos aanvalle of hoofpyn. Die gewas word hoofsaaklik by vroue rondom die ouderdom van 50 jaar gevorm. Dit kan goed behandel word deur chirurgie en bestraling, maar kom in baie gevalle terug na enkele jare. Hier lees u alles wat belangrik is oor die meningioom.
Meningiomas is gewasse van die sagte breinvlies. Met 'n aandeel van ongeveer 25 persent is dit een van die algemeenste neoplasmas in die sentrale senuweestelsel. Meningitis affekteer volwassenes gewoonlik ongeveer vyftien jaar oud. Slegs twee persent van hierdie gewasse word by kinders en tieners gediagnoseer. Vroue word twee keer so gereeld as mans aangetas.
Die meeste meningoom is goedaardig en groei stadig oor 'n aantal jare. Dit is selde kwaadaardig en groei vinniger. Die gewas is gewoonlik goed geskei van die aangrensende breinstrukture en groei nie in ander weefsels nie. Dit kan plat of knierig word en soms verkalk. Dikwels word die skedelbeen bokant die gewas verdik.
In meer as 90 persent van die gevalle groei 'n meningioma in die skedel (intrakraniaal). Daar word dit meestal op die breinvlies aangetref, wat die twee helftes van die brein skei. Dit groei minder gereeld in die sfenoid sinus of op verskillende plekke. Dit kan ook op die breinvlies van die rugmurg in die rugmurg vorm. Afhangend van waar die gewas gaan sit, kan dit verskillende kwale veroorsaak.
Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) verdeel meningeome in drie verskillende grade:
Graad I: meningioma
Graad II: Atipiese meningioom
Graad III: Anaplastiese meningioom
Beide die behandeling en die prognose word beïnvloed deur hierdie indeling.
Meningoma Graad I is meer as 85 persent van alle meningiomas. Dit is goedaardig en kan gewoonlik heeltemal verwyder word deur chirurgie.
Ongeveer tien persent van meningiomas is atipies (graad II). Hulle kan 'n bietjie vinniger groei en kom dikwels terug na 'n suksesvolle operasie (herhaling).
Die anaplastiese meningioom (graad III) is skaars met 'n verhouding van twee tot drie persent. Dit word as kwaadaardig geklassifiseer en kan na verre organe versprei (vorming van metastase).
Dit neem soms 'n paar jaar voordat 'n meningioma simptome kan veroorsaak. Dit is omdat die gewas gewoonlik baie stadig groei. Eers as dit naburige strukture soos senuwees of belangrike breinstreke verplaas, verskyn die eerste tekens van siekte.
Meningioom simptome is nogal nie-spesifiek en kan ook by ander siektes voorkom. As die gewas in die bewegingsentrum geleë is, kan individuele spiergroepe, byvoorbeeld op die arms of bene, verlam wees. As dit aan die ander kant in die reuk groef groei, kom daar geurversteurings voor. Sommige lyers ruik geleidelik minder en minder oor 'n langer tydperk, wat baie mense nie eens raaksien nie.
'N Meningioom kan ook die breinvlies irriteer en 'n aanval veroorsaak. Sommige pasiënte ly aan hoofpyn. Oor die algemeen is veranderinge in die natuur, moegheid, visuele en spraakprobleme ook denkbaar. Die kwaadaardige selle groei baie selde in die bene en onderliggende kopvel. Dan kan jy dit onder sekere omstandighede voel.
Dikwels groei 'n meningioma so stadig dat die brein kan aanpas by hierdie nuwe formasie en daar is geen klagtes nie. Dan word dit soms per ongeluk tydens 'n beeldondersoek ontdek.
Meningioom: oorsake en risikofaktore
'N Meningioom vorm uit die kapillêre vlakke van die sagte meninges. Die sagte breinvlies bedek die brein. Aan die buitekant verbind die harde breinvlies en die skedel.
'N Meningioma ontwikkel wanneer een van die deksels onbeheerbaar begin groei. Waarom dit gebeur, word nie heeltemal verstaan ​​nie. Mense wat 'n groter risiko vir die siekte het, moet egter bestraal word vir 'n ander kwaadaardige siekte. Daarbenewens word die oorerflike afwyking neurofibromatose tipe 2 geassosieer met die vorming van 'n meningioma. Nie gereeld is daar selfs veelvuldige meningiomas in hierdie siekte nie.
Meningioma: ondersoeke en diagnose
As 'n meningioma simptome veroorsaak, is 'n spesialis in neuropatie (neuroloog) die regte persoon om kontak te maak. Hy vra eers oor die simptome en hul tydsverloop, asook oor moontlike voor- en onderliggende siektes (versameling van die mediese geskiedenis = anamnese). As deel van 'n neurologiese ondersoek ondersoek hy individuele senuwees, die reuksintuig en die oë. Daarna volg verdere ondersoeke.
Daar moet dus beelde van die kop of ruggraat gemaak word. Eerstens word meestal 'n rekenaartomografie (CT) uitgevoer. Sommige pasiënte ontvang 'n kontrasmiddel in die aar vir die ondersoek. In CT kan verkalkte strukture en swelling van die omliggende breinweefsel goed erken word. Die kontrasmiddel versamel in die meningioma sodat dit sigbaar word in die beeld as 'n ligte struktuur. Met 'n magnetiese resonansondersoek (magnetiese resonansbeelding, MRI), kan die gewas ook baie goed vertoon word. Beide prosedures stel die dokter in staat om die presiese grootte en ligging van die neoplasma te bepaal.
'N Röntgenondersoek van die bloedvate (angiografie) in die kop kan ook verhelderend wees. Dit sal dokters help om uit te vind watter vaartuie met die gewas geassosieer word en in 'n volgende operasie oorweeg moet word. Daarbenewens kan in hierdie ondersoek gesien word of die gewas sekere vate hervestig en sodoende bloedvloei beperk.
Nie elke meningioma hoef onmiddellik behandel te word nie. As die gewas klein is en nie ongemak veroorsaak nie, kan dit ook eers waargeneem word. Vir hierdie doel berei die radioloog beeldmateriaal periodiek deur middel van CT of MRI voor en kyk of die gewas groei.
As 'n meningioma behandel moet word, hang dit van verskillende faktore af. Dit hang af van waar die gewas sit, hoe lank hy is en hoe aggressief hy groei. Daarbenewens word die liggaamlike toestand van die betrokke persoon in ag geneem.
Chirurgie is die geskikste vorm van terapie vir hierdie tipe breingewas. Die chirurg maak die skedelbeen met 'n saag oop en probeer om die gewas so volledig moontlik te verwyder. As die gewas deur baie of groter vate voorsien word, kan dit gesluit word voor die operasie (embolisering). Dit voorkom groot bloedverlies tydens die operasie. Aangesien baie belangrike strukture langs mekaar in die mees beperkte ruimte in die brein geleë is, is meningioma-chirurgie soms moeilik en hou dit sekere risiko's in. Dit kan senuwees, bloedvate en ander breinstrukture seermaak, wat blywende skade kan veroorsaak. Om dit te voorkom, kan die gewas soms nie heeltemal verwyder word nie. Hy word daarna deur 'n daaropvolgende radioterapie vernietig.
Die gewas moet bestraal word as dit nie heeltemal verwyder kan word deur chirurgie of as kwaadaardige selle in die ondersoekte weefsel teenwoordig is nie. Dit verbeter die prognose van die pasiënt. In sekere gevalle word meningiomas ook bestraal sonder voorafgaande operasies.
Meningioom: siekteverloop en prognose
Die verloop van die siekte en die prognose hang baie af van die WGO-graad van die gewas en of dit heeltemal verwyder kan word. Na 'n volledige chirurgiese verwydering, kom die gewas binne tien jaar terug in ongeveer tien pasiënte, na onvolledige operasie in meer as een uit elke twee. Na afloop van die prosedure kan hierdie nommer byna gehalveer word deur radioterapie.
'N Kwaadaardige meningioma het 'n veel erger voorspelling as goedaardige vorms. Ondanks chirurgie en bestraling kom dit in tot 80 persent van die gevalle terug. Daarom moet die behandeling suksesvol wees in a meningioma gereeld nagegaan word.