In party van die ander gedigte is daar by nabetragting moontlik te veel historiese inligting, terwyl hierdie een m.i. slaag om op ’n bepaalde moment of aspek te fokus, en dit enduit uit te werk. Anders as by Opperman beskryf enkele reëls van W.E.G. Louw se gedig ’n opvallende onderdeel van die helpaneel in De tuin der Lusten. Ek lees ŉ rukkie gelede Frank Westerman se boek Engineers of the Soul: In the footsteps of Stalin’s writers. Dis uit Nederlands vertaal en het vroeër hierdie jaar eers in Engels verskyn. Marais is hoofredakteur van die tydskrif Ensovoort. Marais se jongste digbundel Diorama verskyn in 2010 by Protea Boekhuis. Foto: ‘Berea Court’. Die gebou is deur dieselfde span ontwerp as Surrey Mansions. Baie interessant om te lees. ‘n Wake up call ook, weereens. Dit behels taalgebruik “waarmee wij aan de opzegbaarheid van de tekens proberen te ontsnappen” (Bronzwaer, 1993:31), naamlik deur die toevoeging van ’n “Distorter or Modifier, i.e. a system of complementary iconic encoding” (Fónagy, 1999:25).