Dit is vertel van 'Ubaydulloh bin Az-Zuroqiy Rifaa'ah - kan Allah die meeste Noble meridhoinya - het hy gesê: "Wanneer die (oorlog) Uchud en Heidene die Rasululloh het gevlug - kan God steeds skenk aan sholawat en groete Hy en sy gesin het - het gesê: @ "Luruslah jy sehingg Ek loof my Here." # Sodie sahabatpun wees bershaf-rye agter hom. Daar was wél ‘n paar afgodstempels, bv. vir Apollo en Arthémes. Dan sal jy sweer: So waar as die HERE leef! in waarheid, in reg en in geregtigheid; en die nasies sal hulleself in Hom seën en hulle in Hom beroem. (Vandaar die woord “duimgooi”) So saamrygeleentheid was gratis en verniet – dit kon op geen ander manier verdien word nie. ‘n Mens was totaal en al aan die motoris se genade oorgelaat. Daarby vergeet hy volkome dat vorste ook mense is, wat hulle mag deur My verkry het, en hy vergeet ook die teks uit die Skrif: "Gee aan die keiser wat die keiser toekom, en aan God wat God toekom!" – Van die Hel tot die Hemel, Boek 1, Hoofstuk 1, Paragraaf 9