Destyds het Rhodesië 'n goeie heenkome vir Blanke Afrikaners wat toe nog veilig daar kon woon, gebied. Onder bestuur van intelligente Blankes soos Ian Smith het die land ekonomies floreer en het die behoefte aan verskeie organisasies waaraan Blanke Afrikaners kon behoort vergroot. So was een daarvan Die Afrikaanse Kultuurunie van Rhodesië (AKUR) wat tientalle jare lank die Afrikaner se kultuurorganisasies en kerke in Rhodesië saamgesnoer het. Vandag is Zimbabwe ekonomies geknak deur die Swart regime van Mugabe wat 'n skrikbewind daar voer en is daar 'n handjievol Afrikaners oor wat nog nie verwilder is nie.
Met die laaste AKUR-kongres in 1963 is besluit om jaarliks ‘n volkskongres te hou en al meer klem is gelê op ‘n koördinerende liggaam waarby kultuurorganisasies kon affilieer, maar wat veral ook lede moes werf om die Rhodesiese Afrikaners op ‘n wyer vlak saam te snoer.
Die gedagte het werklikheid geword toe die Genootskap van Rhodesiese Afrikaners (GRA) by die tweede volkskongres op 10 en 11 September 1965 met ‘n eenparige besluit tot stand gekom het. Die vernaamste doelstellinge van die GRA was die handhawing en die bevordering van die Afrikaanse taal, en die beskerming en uitbouing van ‘n eie Afrikaanse kultuur, gegrond op die Calvinistiese godsdiens en tradisies van die Afrikaner. Daar bestaan noue skakeling tussen die GRA en die FAK.