Transkgalagadi-stories 1 | Perdebytjie se nes
Previous PostEk is darem…Next PostTranskgalagadi-stories 2
34 thoughts on “Transkgalagadi-stories 1”
1800 kilometer? As ek dit moet ry blaas ek ‘n gasket lank voor my kar!
Mind you… Ek is baie lus om ‘n trip van die Vaal tot in die Kaap te maak en by al die plekkies te stop wat ek in my kinderjare besoek het.
Dit sal Senekal en Bloemfontein wees.
Ai Skeletor,jy laat my altyd lag! Dis die beste om dit kuier-kuier te doen,dan hoef jy nie ‘n gasket te blaas nie 😬😂😳
Kuier-kuier? Miskien in Bloemfontein. Maar Senekal? Nee wat. Daar is al die Evil mense wat my familie is/was nou al lankal nie meer daar nie.
Hehe,dan moet jy maar vinnig daar verby!
Blikasem! Dit was nou ‘n lekker woorde reis en boonop het ek nog altyd gedink die ding met die troeteldiere van agt dae.
Ai en ek verlang nou na Swartruggens. Ek was mos verlede jaar daar as jy onthou 🙂
Ja ek onthou jy en Hanneliese was daar,toe het jy nog oor die kerk geskryf.Altyd as ons daardeur ry,dink ek aan jou!
Awwwww dit is so coool. Bly iemand dink aan my woorde, vriendin ❤
1800 km alsof het niets is! Een hele reis en onderneming. Ja met honden reizen moet je altijd je voorzieningen nemen. Een mooi verhaal!
Mens raak gewoond daaraan,Joke.Dis ook verstommend hoe goed die honde dit hanteer.Dankie vir inloer.
Hierdie skrywe van jou gaan ek getrou volg. Dis ñ pad wat ons baie binnekort weer wil aandurf.
Dit is maar vervelig,maar ons maak altyd ‘n spesiale rit daarvan.Dankie vir kom lees!
Ek het die pad gaan google. Dit is ‘n skrikwekkende afstand. Ek sal liewer hier in my stoel sit en lekker saam met jou reis.
Dis omtrent skrikwekkend,maar ons doen dit so gereeld,dat dit nie meer so erg voel nie.Ek sal in die volgende aflewering vertel,hoe ons dit vir onsself aangenaam maak.
Ek sien uit na die vervolg …
Moedige reizigers, jullie. Hebben jullie zo veel vrije tijd dat je zo vaak kunt reizen? Het is jullie gegund hoor, ik vroeg het me alleen af…
Ondertussen kriebelt het bij ons om onze reis Zuid Afrika te boeken. Nu moeder er niet meer is, zullen we deze kans niet meer laten voorbij gaan…
Ek het so lanklaas hier gelees en geblog,dat ek die nuus van jou moeder se afsterwe gemis het…baie jammer om te hoor en baie sterkte,Paul.
Ons is pensioenarisse en het dus “baie tyd”😳😄
Jy is welkom om enige tyd raad te vra oor reismoontlikhede hier in SA.
Niet erg, Dina, neem ik zeker niet kwalijk. Inderdaad, na zeer lastige laatste weken is moeder (ondertussen vier weken geleden) plots gestorven. Dank voor je medeleven.
We zullen een georganiseerde reis boeken naar SA, en zullen zeker eens zwaaien als we in de buurt komen.
Dis beter om ‘n georganiseerde toer te doen,want dan is julle veilig.Ons wat omstandighede hier ken,doen ons eie ding,want ons verstaan die situasie.
1800 km is een enorme afstand hier als je beseft dat de uiterste punten in Belgie zo’n 300 km van elkaar af liggen. Ik zou die baan ook wel eens willen verkennen.
Ja dis ‘n reis deur die helfte van SA,dwarsdeur die hele Botswana en dwarsoor Namibië tot aan die kus van Namibië….oor die kontinent van oos na wes.
What a challenging road trip, Dina! I have been on roads in Botswana with pot holes bigger than a car. As I read your post, I wondered if this was the road I was on. My best wishes to you for a great adventure.
Jet,this road has been built around 25 years ago and is tarred all the way.Lots of construction and maintenance are done regularly,because it is a main transport road from SA to Namibia and the Walvisbay harbour there.There are other roads though,that fell into disrepair,especially the one going north through Francistown towards Kasane.However,lately a lot of repair was done to main roads and it isn’t bad travelling those routes nowadays.
Gelukkige honde wat so saam julle deur Suider-Afrika kan reis! Die pad lyk lekker wild 😉
Ons het self noudie dag Namibië toe gery om die Visrivier te gaan stap. Ons het van Johannesburg die N14 tot op Kuruman gery – my pa het nog gesê vermy Coligny, (gelukkig gaan die pad ver genoeg verby die dorp) en iemand op Askham het in hoofletters gesê moet onder geen omstandighede in Kuruman stop nie, groot skelms daar! – en toe noord via Hotazel tot op Askham waar ons geslaap het die aand. Het met ‘n Jeep gery, kan jy dink die hoeveelheid brandstof wat ons ingegooi het! Vandaar was ons by Rietfontein oor die grens, ook ‘n baie netjiese grenspos (wel met ‘n ma kat en haar drie wilde kleintjies ).
Lekker stories hier uit ons besondere land!
Dina, dit klink na ‘n wondelike reis! Was nog nooit daar nie!
Dis altyd besonders!Dankie dat jy kom lees het…ek waardeer dit baie.
Ag verby Zeerust… is ons treinrypad. Ons Is as kinders elke jaar na my oupa hulle se plaas in destydse Betsjoeanaland toe gestuur vir die lang vakansies.Ook heerlik lê en wieg in die nag op die boonste slaapbank. . Kosbare herinneringe.
Ek wonder of daar nog ‘n trein ry…alles is mos nou vragmotors.Dankie vir kom lees,Kameel!
Ek sien ek is bietjie agter, maar ek gaan NOU inhaal, Dina!
Dit gebeur as mens in die bosse rondlê 😄
Maar dis sooooo lekker 😀
Ek gun julle dit!
Braaf met julle Schnauzers saam.
Jy het nie ‘n foto nodig om ‘n beeld te vorm nie
Hulle is al so gewoond daaraan en hiberneer letterlik die heelpad!