Wat moet ’n mens dink van die nuus oor ’n groep hooggeplaaste amptenare in die Withuis wat vlytig werk om pres. Donald Trump se waggelende koers te neutraliseer?
Wat sy bevele stilweg negeer en selfs beleidsdokumente van sy lessenaar verwyder in die verwagting dat hy daarvan sal vergeet?
In enige gewone demokrasie sou só iets totaal onhoudbaar wees. Amptenare – of hulle nou professionele amptenare of politieke aanstellings is – is daar om die wettig verkose regering se beleid uit te voer en basta.
Pres. Donald Trump tydens 'n vergadering Woensdag in die Rooseveltkamer in die Withuis in Washington. Foto: Reuters
As iemand voel hy/sy kan daardie beleid nie met sy/haar gewete vereenselwig nie, en die persoon kan nie die beleid deur die gewone kanale gewysig kry nie, moet hy/sy die eerbare weg volg en bedank. Só gaan dit in elke gewone demokrasie.
In dié geval het ’n anonieme hooggeplaaste amptenaar in die Trump-administrasie egter verlede week ’n artikel in die New York Times geskryf waarin onthul word dat ’n aantal amptenare hul bes doen om Trump se ergste flaters te keer.
Dit pas in by die strekking van ’n boek deur die gerespekteerde Amerikaanse ondersoekende joernalis Bob Woodward (hy van Watergate-faam), waar dieselfde beeld na vore tree.
Woodward se boek, Fear: Trump in the White House, wat volgende week op die rakke is, onthul onder meer ’n chaotiese administrasie en ’n president wie se begrip van internasionale politiek glo gelykstaande aan die van ’n laerskoolkind is.
Dit pas ook in by artikels wat die laaste jaar en langer in die Amerikaanse media verskyn het – van ’n Trump wat na buite wilde dinge skree en ’n regering wat inderwaarheid ’n ander, verantwoordeliker koers volg.
Die artikel in die New York Times lees soos ’n noodkreet oor ’n president met die emosionele volwassenheid van ’n bedorwe tiener sonder beginsels en visie. Ofskoon die amptenare se “sabotasie” – as ’n mens dit só kan noem – in beginsel afgekeur moet word, lyk dit asof hulle desperaat is om hul land (en die wêreld) van ’n ramp te red.
As sodanig moet daar begrip vir hulle wees.
Tog was die artikel ’n yslike risiko. Dit kan ’n gefrustreerde Trump tot nog erger dade dryf.
En dan het die artikelskrywer sy land en die wêreld ’n groot onguns bewys.
Meer oor: Pres. Donald Trump | Politiek | Redaksionele Kommentaar
KYK: Obama kap Trump-regering
Trump-man 2 weke tronk toe