Beheer - 't Mauritshuis verhuurmakelaars
Verhuurd: Pietersbergseweg 46R, 6862 BW Oosterbeek
Te huur: Zaaijerplein 17, 6861 ZP Oosterbeek Devops Tools Fools and Other smart ... by Patrick Debois 111787 views
DevOps 101 by Ernest Mueller 27966 views
Introducing DevOps by Nishanth K Hydru 81029 views Doel | Slaai Sonder Blare
Asemhaal. Kruip. Loop. Doekloos lewe. Self eet. Taal verstaan. Leer skryf. Hoërskool oorleef. Puisies druk. Leer wyn drink. Lees. Graad vang. Trou. Seks. Tuiste skep. Kinders baar. Geld maak. Kos kou. Reis. Beroep bou. Gee. Kla. Neem. Vet word. Gewig verloor. Vetter word. Kerm. Wonder. Bid. Dans. Mompel. Aggressie toon. Kou. Herkou. Lees. Grys ontdek. Oud word. Spyt wees. Doodgaan. Nie noodwendig in hierdie volgorde nie.
Wat is ons doel op aarde? Voor jy na die Bybel gryp, ‘n aanhaling op Google gaan soek of filosofiese redevoering wil aanwakker, vergun my tog die geleentheid om self te wonder. Sien, ons lewe in ‘n tyd waar almal altyd ‘n antwoord het vir elke vraag. Ons kry nie meer kans om net te wonder nie.
Wat werk vir kopluise / vloermoere / aangepakte stortkoppe / rooiwynvlekke / sinus / homoseksualiteit ? Jy hoef nie eers ‘n vraagteken te gebruik om honderde antwoorde uit te lok nie. Oulike idees vir resepte / partytjies / geskenke / wegbreeknaweke / karre / selfoonkeuses word skaars gesoek voor hulle gevind word. Want almal is deesdae kenners. Beterweterige raadgewers. En alhoewel ek geen probleem het met raad, opinies of antwoorde nie, het ek wel ‘n probleem met die feit dat OOP antwoorde nie meer ‘n opsie is nie. Is die ellips in ons bevraagtekening dood? Is alle vrae dan nou eindelik beantwoord? Ken ons werklik ten volle? Want as dit dit geval is, is ons gedoem.
‘n Ongelooflike wese het gister die vraag aan my gestel: Hoekom is ons hier? Ek het oorweeg om te antwoord soos die ma van ‘n kleuter: sommer. Dalk moes ek die dominee se roete volg: ons is deel van ‘n groter plan. Die onderwyser in my sou sê: hoekom dink JY is ons hier? As romantikus wou ek verklaar : om lief te hê. Daar is honderde moontlike opsies. Puik sinsnedes. Prag-aanhalings. Versies vir elke wonder. Maar die waarheid in my skree: ek weet nie.
Eintlik weet niemand. Is ons hier om te lag, te kla, te gee, ‘n verskil te maak? En dan, hoè en tot watter mate moet hierdie invloed/e strek? Het die persoon wat dan nie getroud is nie, kinderloos in die ouetehuis sit, maar die wêreld vol gereis het, dan nie sy doel bereik nie? En die vrou wat twaalf kinders stadig van die honger laat sterf omdat sy nie kos of voorbehoeding kan beskostig nie? Wat van die moordenaar? Wat van die slagoffer? Moet ek op ‘n seepboks klim om ‘n regering te oortuig dat my opinie belangriker is as die staat s’n? Moet ek gaan veg vir vryheid? En wie is waarlik vry? Hoe word ons invloed gemeet en aangepas om in hierdie wêreld se reëls, vereistes en lysies te voldoen? Is ons werklik deel van ‘n groter plan? Hoe? Hoekom? En die grootste vraag: is dit werklik die einde van jou bestaansreg om te sê: ek weet nie?
Dis die drie moeilikste woorde om te uiter. In die klas (of jy nou die kind of die onderwyser is), in ‘n rusie (of jy man of vrou is), in die kerk, in die winkel, op sosiale media… mense wil nie die erkenning maak nie, dus word allerhande wrede antwoorde op skerms gebraak. Soms is daar waarhede, soms ooglopende leuens, maar meeste van die tyd is dit net ‘n masker vir ‘ek weet nie’.
Wat is die doel van die lewe? Ek weet nie. Maar ek soek. Elke dag. Ek lees boeke, verslind idees, vorm opinies, verander hulle. Ek lag, huil, word kwaad. Ek het lief, ek haat, ek gee op, begin van voor af. Ek wonder, ek vra, ek kyk, ek luister, ek skryf. Dalk is ons doel nie op ‘n moerse bydrae tot die wêreld te maak nie. Dalk is ons doel bloot om te soek wat ons gelukkig maak en dan daarby te hou. Doen goed, doen sleg, leer uit jou foute, vergewe, vergeet, onthou… die een is nie reg en die ander verkeerd nie. Die lewe is ‘n soos ‘n vrou se handsak wat volgemaak en volgeprop word met idees, herhinneringe, gedagtes… en jy dra hom saam. Soms gooi jy uit, maar meeste van die tyd gaar jy op. Alles is nie ons keuse nie. Alles is nie in ons beheer nie. Die lewe is nie regverdig nie. Maar ek wil nie die antwoorde op my duisende vrae klaend en kermend soek nie. Ek wil sukkel en suksesvol wees. Ek wil ervaar, proe, voel, sien, hoor… Tot ek so dood is, dat ek nie meer kan nie.
Want wat is ons doel anders as om te soek? Ek weet nie…
Posted in Klagtes oor komkommers,Sout van die aarde,Tamatie-toesprake