33 jaar na Tsjernobil-ramp - Brandbestryders en vrywilligers, die regte helde van die voorval | Nood Live
33 jaar na Chernobyl-ramp - Brandbestryders en vrywilligers, die regte helde van die voorval
Die reaktor 4-ontploffing van die Tsjernobil-kernkragaanleg word steeds as die ergste kernramp beskou. Wat weet ons van die dae na hierdie voorval? Wie was daardie mense wat hul lewens gegee het om die ramp te beperk? Kom ons onthou brandweermanne en vrywilligers.
26 April 1986 - Reaktor 4 van die Tsjernobil-kernkragaanleg het ontplof. Die ongeluk het 'n groot vrystelling van radioaktiewe deeltjies In die atmosfeer en baie slagoffers, onder hulle moet ons ook die oorlewendes oorweeg wat nou vreeslike siektes ondervind.
Alles het gebeur tydens 'n toets wat die nag tussen 25th en 26th April uitgevoer is om die gereedheid van die personeel en die weerstand van die plant te verifieer. Maar iets het verkeerd geloop. Die temperatuur in die reaktor het vinnig toegeneem en die situasie het buite beheer gekom. Die ontploffing was onvermydelik.
Die eerste om die plant te bereik na die voorval was die brandbestryders, wat nog nooit gewaarsku is van die gevaar waaraan hulle blootgestel sal word nie. Na die eerste 30-minute van die operasie het hulle aan verskillende siektes ly, en amper almal het 'n paar dae later gesterf.
Daardie ontploffing en die gevolglike vlam, het groot hoeveelhede van radioaktiewe deeltjies In die atmosfeer, wat versprei oor die westelike USSR en Europa. En ook in die dae na die brand het radioaktiwiteit voortgegaan om uit die reaktor te kom, en hulle het besluit om die "olifant voet" ('n massa wat bestaan ​​uit gesmelte sand, beton en 'n groot hoeveelheid kernbrandstof wat uit die reaktor ontsnap het) met 'n insluitingstruktuur genaamd die sarkofaag.
Die stryd om die besoedeling te bevat en vermy 'n groter ramp wat uiteindelik betrokke was by 500,000-werkers en 'n beraamde 18 miljard roebel kos. Gedurende die ongeluk self, 31 mense gesterf het, en langtermyn-effekte soos kankers word steeds ondersoek.
Brandbestryders en vrywilligers wat verkies het om te help om die vuur binne die reaktor te blus, en die owerheidsriglyne te volg, is genoem Tsjernobil Liquidators. Baie van hulle het gesterf. Die res hou nog steeds vreemde siektes aan en huidige regerings en internasionale organisasies herken selde die verband tussen die siektes en Tsjernobyl bestraling blootstelling.
97% van die likwidateurs was mans, 3% was vroue. Uit ongeveer 700,000-likwidateurs, het slegs 284,000 rekords in die USSR Nasionale Register, het amptelike rekords van bestralingsdosis wat hulle ontvang het. Die meeste van die likwidateurs het van Oekraïne en Rusland gekom. Omtrent 50% van likwidateurs (48%) het die Tsjernobil-sone in 1986 ingeskryf. Op die oomblik is die meerderheid van die likwidateurs tussen 50 en 60 jaar oud. [Bron]
Leonid Telyatnikov was die leiding van die brandweer Die nag van die ramp en ten spyte van die gevaar van radioaktiewe blootstelling, het hulle nie geweet wat regtig aangaan nie, en hulle het daar sonder die regte toerusting daar aangekom. Hulle het geen bestralingspakke, geen respirators, en nee werk dosimeters.
Vladimir Pavlovich Pravik was 'n ondergeskikte van Leonid en die nag van die ramp was hy 24 jaar. Die blootstelling aan radioaktiewe deeltjies was vir hom 'n werklike gevaar. Tydens die versending na Moskou hospitaal nr. 6 (waar Tsjernobil die eerste slagoffers gebring is), het dokters verklaar dat dit deur die mikroskoop onmoontlik was om 'n behoorlike siening van hul hartweefsel te kry. Die selle se kerne het clusters gevorm en daar was fragmente van spierweefsel. Dit was 'n direkte effek van ioniserende straling eerder as 'n gevolg van sekondêre biologiese veranderinge. Om hierdie pasiënte te red, was onmoontlik.
Baie ander het bygedra tot die beperking van die gevolge van hierdie ramp wat jare lank die hele wêreld ontsteld het. Party van hulle het gesterf, maar baie ander ly aan verskriklike siektes en siektes wat nooit verlig sal word nie. Dit is die ware helde van Tsjernobil.