Die sameswering van dwase: wie het dit geskryf, waaroor dit gaan en nuuskierighede | Huidige literatuur
Het u al gelees Die vervoering van die ceciuos? Weet jy waaroor dit gaan? Miskien is dit die oomblik dat u 'n verhaal lees waarin u kyk hoe mense geleef het en hoe hulle nou gedoen word, 'n roman wat 'n kritiek op die samelewing omvat deur 'n skrywer wat ook onvoldoende gevoel het.
Ons gaan u natuurlik vertel sonder om u die einde te vertel, alles wat u in hierdie boek gaan vind.
1 Wie het die sameswering van dwase geskryf
2 Waaroor gaan die gekonkel van dwase
2.1 Die samevatting van die boek
3 Watter styl en struktuur het dit?
Wie het die sameswering van dwase geskryf
Die skrywer aan wie ons skuld Die sameswering van dwase is John Kennedy Toole. Hy is in 1937 in New Orleans gebore en sterf 31 jaar later, in 1969. Sy boek is nie gepubliseer terwyl hy geleef het nie, maar is postuum (in 1980) gepubliseer en het in 1981 die Pulitzer-prys vir fiksie ontvang.
John was die seun van John en Thelma Toole, baie beskermende ouers teenoor hul seun, veral sy moeder, wat hom nie met ander kinders kon laat speel nie. Dit het hom tot sy studie gewend en was 'n voorbeeldige student. Hy studeer aan die Tulane Universiteit en voltooi 'n BA in Engels aan Columbia. Daarna het hy 'n jaar lank as assistent-professor aan die Universiteit van Suidwes-Louisiana begin werk.
Vandaar is hy na New York om 'n onderwyspos by Hunter College te beklee.
Hy het egter nie sy beroep vir opleiding verloor nie, want hy het probeer om 'n doktorsgraad te verwerf. Die feit dat hy na die weermag moes gaan, waar hy twee jaar Engels geleer het aan Spaanssprekende rekrute, het hom egter laat vaar.
Toe hy van die oorlog terugkom, vestig hy hom in New Orleans waar hy by sy ouers woon en begin werk aan die Dominican College. Hy het egter ook sy vriende gehelp (byvoorbeeld deur tamales te verkoop) of, nadat hy met lof in Tulane Universiteit gegradueer het, in 'n mansklerefabriek gewerk.
Dit alles het hy vasgelê in sy boek The Conspiracy of Fools, en toe hy dit voltooi het, stuur hy dit na die Simon & Schuster-uitgewery. Maar dit is van die hand gewys omdat 'dit eintlik niks gegaan het nie'. Toe begin Toole depressief raak. Hy het begin drink, opgehou werk en op 31-jarige ouderdom selfmoord gepleeg.
Fue sy ma wat daarna vir iemand geveg het om haar seun se werk te lees. En daardie iemand was Walker Percy wat, moeg vir die aandrang, dit gedoen het, verheug oor die boek. Daarom was Percy die voorwoord van die boek. As gevolg van hierdie sukses is 'n ander roman gered wat die skrywer op 16-jarige ouderdom geskryf het en wat hy as sleg beskou, The Neon Bible.
Waaroor gaan die gekonkel van dwase
In The Conspiracy of Fools ontmoet u a hoofkarakter, Ignatius J. Reilly. Hierdie man is 'n verkeerde persoon en 'n anakronis. Hy sal graag op 'n Middeleeuse manier wil leef, met sy lewenswyses, sy sedes, ens. Daarom, vir die hele wêreld om te hoor, neem hy die besluit om honderde notaboeke te skryf waar hy die visie van die wêreld loslaat. Elk van die notaboeke neem 'n ruimte in sy kamer in, sonder enige bestelling, hoewel hy die vaste voorneme het om dit te bestel. Eendag.
Vir hom is werk iets baie sleg, iets wat gely moet word omdat die wêreld kapitalisties is en wat hy as 'n vorm van slawerny beskou. Uiteindelik vergelyk hy homself met Boethius (wat sy eie teregstelling aanvaar het) en gaan hy op soek na een om te lewe. En daarvandaan word 'n verhaal gespin dat, alhoewel dit jou baie sal laat lag, dit ook op 'n oordrewe manier sal wys hoe die hedendaagse samelewing is: met sy selfsug, wreedheid, hartseer ...
Kortom, ja, jy sal saam met die boek lag, maar jy sal ook jammer wees om te sien hoe die wêreld geword het en hoe dit voorheen nie so was nie, en ook nie deur beginsels beheer word nie; dit lyk asof ons almal in volgorde gevolg het om aan te pas en een van die samelewings te wees.
Die samevatting van die boek
Hier is sy oorsig:
The Conjuration Of Fools is 'n mal, suur en uiters intelligente roman. Maar nie net dit nie, dit is terselfdertyd geweldig snaaks en bitter. Lag ontsnap vanself voor die buitensporige situasies van hierdie groot tragikomedie. Ignatius J. is regtig een van die beste karakters wat ooit geskep is en wie baie nie huiwer om met Don Quijote te vergelyk nie. Verder is hy die perfekte antiprotagonis vir 'n roman vol uitstekende karakters wat afspeel in die hawestad New Orleans, die meesterlike Ignatius.
Hy word verkeerd verstaan, 'n persoon in sy vroeë dertigs wat in sy ma se huis woon en wat sukkel om 'n beter wêreld binne sy kamer te bereik. Maar wreedaardig sal hy gesleep word om die strate van New Orleans rond te dwaal op soek na werk, gedwing om die samelewing te betree, waarmee hy 'n verhouding van wedersydse afstoting handhaaf, om die uitgawes wat sy moeder in 'n motorongeluk veroorsaak het, te kan betaal Ek het dronk bestuur. Die skrywer, John K. Toole, kry 'n middelklas-resensie.
Dit slaag daarin om die belangstelling van die leser te behou (in 'n tweede lesing selfs groter as in die eerste) met 'n verskeidenheid karakters wat meer onaangenaam is. Hy laat geen marionet met 'n kop nie en deur Ignatius se slinkse en ingewikkelde persoonlikheid gee hy 'n oorsig van die tyd wat hy geleef het in 'n spottende toon wat kontrasteer met die hartseer visie op die lewens van die uitgebreide karakters. Ons vind nie net 'n mal en aangrypende verhaal van sosiale kritiek nie, maar die intrige kom van die begin af. Oomblik waarop Fortuna, soos sy protagonis sê, haar wiel na onder draai en ons weet nooit wat die onaangename verrassing vir ons is wat die noodlot voorlê nie.
Van hier af hang sommige situasies met ander, net soos die karakters, en 'n groot sneeubal word gevorm wat uiteindelik aan die einde van die roman sal ontplof. Na die afronding van La Conjura De Los Focios, op 32-jarige ouderdom, het die skrywer dit suksesvol probeer publiseer. Dit het gelei tot 'n diep depressie wat tot selfmoord gelei het. Danksy die vasberadenheid en aandrang van sy moeder kan ons vandag hierdie heerlike werk geniet wat met die Pulitzer-prys bekroon is. Ons kan ook die gepubliseerde The Neon Bible vind, 'n roman wat geskryf is toe die skrywer 16 jaar oud was.
Watter styl en struktuur het dit?
Die roman is in hoofstukke verdeel, wat weer in sub-hoofstukke verdeel word. Almal van hulle Hulle is in die derde persoon en die ironie is deel van die teks. Daar is egter 'n paar dele wat u in die eerste persoon sal kan lees, naamlik Ignatius se visie. Dit help om die karakter sowel as die verhaal self te verstaan. Dit is deel van die notaboeke wat sy skryf, sowel as die briewe wat sy skryf met haar vriendin, Myrna Minkoff, met wie sy bots met haar visie op die wêreld, maar terselfdertyd voel sy dat sy dit voltooi.
Baie dink dit die verhaal van The Plot of Fools het 'n groot deel van die lewe van John Kennedy Toole, wat gedeeltes van sy eie verhaal weerspieël, nie net vanweë die ligging van die karakter nie, maar ook vanweë die verskillende werk wat hy doen, of as gevolg van die verhouding wat hy met sy moeder het. Selfs die begeerte, want wat hy skryf, dien om die werklikheid of die wêreld te verander.
Noudat u The Conspiracy of Fools 'n bietjie beter weet, sal u sien dat dit 'n tydlose roman is wat toegepas kan word in hierdie samelewing sowel as in die verlede of in die toekoms, en dat die karakter self u laat kyk na sy visie , ironies en wreed, van die wêreld. Of dit nou gelyk het of nie, hang net van u mening af. Het u dit gelees? Sal u dit probeer?