2de wet van termodinamika - Fisika - 2021
Onder die twee wette van termodinamika is die tweede een wat 'n groter toepassing in masjienbou en gebruik in die nywerheid het, omdat dit direk handel oor die werkverrigting van termiese masjiene.
Twee skynbaar verskillende stellings illustreer die 2de wet van die termodinamika, die Clausius stellings en Kelvin-Planck:
Hitte kan nie spontaan van een liggaam met laer temperatuur na 'n ander liggaam met hoër temperatuur vloei nie.
Gevolglik is die natuurlike rigting van hittestroom van die hoogste na die laagste temperatuur, en om die vloei om te keer, is dit nodig dat 'n eksterne agent aan hierdie stelsel werk.
Dit is onmoontlik om 'n masjien te bou wat, in 'n termodinamiese siklus, al die hoeveelheid hitte wat in werk is omskep.
Hierdie stelling impliseer dat dit nie moontlik is vir 'n termiese toestel om 100% doeltreffend te wees nie, dit is, hoewel dit klein is, daar altyd 'n hoeveelheid hitte is wat nie effektief werk nie.
Termiese masjiene was die eerste meganiese toerusting wat in die 18de eeu wyd in die industrie gebruik is. In die vroegste vorm is verwarming gebruik om water in stoom te omskep, wat 'n suier kon beweeg, wat op sy beurt 'n as beweeg het wat meganiese energie bruikbaar maak vir die nywerhede van die tyd.
Ons noem 'n termiese masjien die toestel wat met behulp van twee termiese bronne veroorsaak dat die termiese energie meganiese energie word (werk).
Die hittebron verskaf 'n hoeveelheid hitte wat in die toestel werk word plus 'n hoeveelheid hitte wat nie as werk gebruik kan word nie .
Dit is dus geldig dat:
Die absolute waarde van die hoeveelheid hitte word gebruik omdat hierdie waardes in 'n masjien wat beoog om te verkoel, negatief sal wees.
In hierdie geval vind die hittestroom plaas van die laagste temperatuur tot die hoogste. Maar volgens die 2de wet van die termodinamika vind hierdie vloei nie spontaan plaas nie, en dit is dus nodig om 'n eksterne werk te hê, soos hierdie: