Sonde is Rebellie Teen God - True Gospel
Die verwerping van God se oppergesag
God het oppergesag in die heelal. Hy het gesag aan mense gedelegeer sodat ordelike gesinne, gemeentes, gemeenskappe en regerings verseker kan word en die natuurlike skepping ook verantwoordelik benut en bestuur kan word (Gen. 1:28; Rom. 13:1-2; Ef. 5:22; 6:1; 1 Pet 5:2). Wanneer gesagsdraers in die samelewing God se oppergesag erken en die beginsels en wette van sy koninkryk eerbiedig en toepas, dan verseker hulle die gesonde, billike en doeltreffende funksionering van hulle eie gesag. Indien hulle egter God se oppergesag verwerp, dan verval die goddelike sanksionering van hulle eie gesag ook.
Een van twee gevolge tree dan in : óf gesagloosheid óf gesagsmisbruik, wat beide die gevolge van hulle sonde van die verwerping of miskenning van God se oppergesag is. Gesagloosheid lei na 'n toestand van wetteloosheid en anargie waarin niemand meer 'n persoon of regering se gesag erken en respekteer nie. Gesagsmisbruik is 'n poging deur sondige mense of regerings om outokraties en diktatoriaal op te tree in 'n poging om verlore gesag deur geweld en onderdrukking te probeer herwin. Daardeur word leiers of regeerders wrede tiranne wat in eie reg optree en hulle aan geen norme van redelikheid gebonde ag nie.
Ons sien oral in die wêreld die bewyse van gesagloosheid en bandeloosheid. Kinders erken nie meer die gesag van hulle ouers of onderwysers nie, werkers verwerp die beheer en besluite van hulle werkgewers, landsburgers daag die gesag van die staat uit, en regerings verwerp openlik die heerskappy van God deur grondwette te aanvaar waarin sy oppergesag glad nie erken word nie. Hierteenoor is daar ook baie diktature en onderdrukkende strukture in 'n poging om die vervallende wet en orde weer te probeer herstel. Dit is egter sonder sukses omdat dit nie op 'n herstelde verhouding met God gebaseer is nie.
Hele samelewings neem aan die skaamtelose rebellie teen die oppergesag van God deel en prys en beloon selfs diegene wat die leiding hierin neem. In Engeland het Philip Pullman, 'n skrywer van drie kinderboeke, die Whitbread prys van omtrent R500 000,00 vir 'n boek gekry waarin rebellie teen God openlik aangemoedig word. Eva is sy groot heldin omdat sy teen God gerebelleer en na Satan geluister het. In 'n onderhoud het hy gesê: "I am of the Devil's party… If there is a God and he is as the Christians describe him, then he deserves to be put down and rebelled against."
Die oortreding van God se wette
'n Noodwendige gevolg van die verwerping van God se oppergesag is die oortreding van sy wette. God se wet bepaal dat ons Hom moet liefhê met ons hele hart en dat ons geen ander gode voor sy aangesig mag bring nie. Die sondaars het God egter nie lief nie en hulle verneder Hom deur Hom met die afgode gelyk te stel en ook 'n multigodsdienstige leer in hulle grondwette en onderwysleerplanne in te skryf. Die Here se oordeel rus nie alleen op sondaars wat self dwaal nie, maar baie duidelik ook op diegene wat jong kinders mislei.
Die sondaars onderhou ook nie God se wette wat hulle verhouding met hul medemens betref nie. Hulle slaan dood, steel, lieg en doen enigiets om die hartstogte en begeerlikhede van hulle verdorwe vlees te bevredig. Ook in die mens se opdrag om die natuur, as God se skepping, te onderwerp en verantwoordelik daaroor te heers, word sonde gedoen deur die wêreld met sy natuurlike hupbronne oor te benut, te besoedel, te verwoes, uit te put en sodoende stelselmatig die aarde in 'n onleefbare plek te omskep.
Die ignorering van God se wil
Dit is die wil van God dat ons tot bekering moet kom: "Die Here… wil nie hê dat sommige moet vergaan nie, maar dat almal tot bekering moet kom" (2 Pet. 3:9). Mense wat weier of nalaat om hulle tot God te bekeer, verkeer as sondaars in 'n toestand van rebellie teenoor Hom omdat hulle hulself heeltemal buite sy wil bevind.
Ná bekering moet Christene steeds daarna streef om hoër aspekte van God se wil te doen, sodat hulle "volmaak en volkome mag staan in die ganse wil van God" (Kol. 4:12). "Dit is die wil van God: julle heiligmaking" (1 Thess. 4:3). Christene kán die Heilige Gees bedroef deur moedswillig te sondig en buite God se wil te beweeg. Soms sondig hulle deur dinge te doen wat duidelik deur God verbied word: "Moenie dronk word van wyn nie – daarin is losbandigheid; maar word met die Gees vervul" (Ef. 5:18). Ons mag ook nie ander help om drank te bekom en teen God te sondig nie (Hab. 2:15). Christene wat sondig, moet bestraf word (1 Tim. 5:20).
Sulke sondes moet onmiddellik gestaak en bely word sodat ons weer die wil van die Here van harte kan doen: "Ek skryf hierdie dinge aan julle, dat julle nie moet sondig nie; en as iemand gesondig het, ons het 'n Voorspraak by die Vader, Jesus Christus, die Regverdige… Hy is 'n versoening vir ons sondes" (1 Joh. 2:1-2).
Die ontheiliging van God se Naam
God is heilig en verhewe en sy Naam mag nie belaster of ydelik gebruik word nie. Baie mense sondig egter deur die Here se Naam openlik in gesprekke, boeke, artikels, films, video's en opvoerings te belaster. Daardeur wys mense dat hulle eintlik niks van God dink nie en selfs nie huiwer om sy Naam as 'n vloekwoord te gebruik nie. Dit word onder die aanstigting van Satan gedoen, want hy wil God vloek, uitdaag, verneder, beveg en in sy plek regeer. Dit is die rede waarom mense nie Boeddha of Mohammed se name ydelik gebruik nie, want dit is nie sonde nie.
Die miskenning van God se wysheid
"Die vrees van die Here is die beginsel van die wysheid" (Ps. 111:10). Deur Hom te erken, te vrees en te dien verbind 'n mens jou aan die waarheid, eerlikheid, liefde, vrede sagmoedigheid, verhewe morele norme en dus 'n ordelike, deursigtige lewenswandel. Die teenpool hiervan is 'n sondige en korrupte lewenswyse wat onder die beïnvloeding van Satan gely word:
"Wie is wys en verstandig onder julle? Laat hom uit sy goeie lewenswandel sy werke in sagmoedige wysheid toon. Maar as julle bittere afguns en selfsug in julle harte het, moenie roem en lieg teen die waarheid nie. Dit is nie die wysheid wat van bo kom nie, maar is aards, natuurlik, duiwels; want waar afguns en selfsug is, daar is wanorde en allerhande gemene dade. Maar die wysheid van bo is ten eerste rein, dan vredeliewend, vriendelik, geseglig, vol barmhartigheid en goeie vrugte, onpartydig en ongeveins. En die vrug van die geregtigheid word gesaai in vrede vir die wat vrede maak" (Jak. 3:13-18).
Mense wat God se wysheid verwerp, raak al hoe meer verduister in hulle gemoed omdat die god van hierdie wêreld hulle sinne verblind (2 Kor. 4:4). Hulle glo in drogredes soos evolusie (dat mense van ape afstam), beskou die kruisboodskap van sondevergifnis as dwaasheid (1 Kor. 2:14), en verstaan ook nie die Bybelse profesieë oor die eindtyd en die wederkoms nie.
Die minagting van die goddelike natuur
Die attribute van God sluit sy liefde, geregtigheid, regverdigheid, toorn oor sonde, barmhartigheid, genade, vergewensgesindheid en goedheid in. Hoewel ons God nie kan deurgrond nie, kan ons Hom nogtans deur Jesus Christus, deur sy Woord en deur die Heilige Gees ken. Die sondaars minag of verwerp die attribute van God, ontheilig en belaster sy grote Naam en oortree ligtelik sy wette. Hulle moet gewaarsku word: "Moenie dwaal nie; God laat hom nie bespot nie; want net dit wat die mens saai, dit sal hy ook maai" (Gal. 6:7).
Sommige mense het net 'n eensydige begrip van God se attribute, en beweer verkeerdelik dat Hy niemand hel toe sal stuur nie omdat Hy 'n liefdevolle God is. Hy his egter ook 'n regverdige God wat die sonde haat en die doodstraf oor sondaars uitgespreek het. Hierdie attribuut van Hom vereis dat sondaars veroordeel sal word. God is egter ook barmhartig en vergewensgesind omdat Hy deur die kruisdood van sy Seun vir die redding van alle sondaars voorsiening gemaak het. Diegene wat as gevolg van hulle eie nalatigheid verlore gaan, sal nooit vir God hiervoor kan blameer nie. Sondaars is mense wat God nie ken nie en sy openbarings van Homself nie ernstig opneem nie. Hulle minag dit en gaan met hulle sondige lewens voort.
Die groot rebel
Voor sy val was Satan 'n engel in die hemel wat volmaak in skoonheid en vol van wysheid was, totdat daar ongeregtigheid in hom gevind is (Eseg. 28:12-15). In sy grootheidswaan het hy homself verhef deur God se gesag uit te daag en hom ook met God te probeer gelykstel (Jes. 14:12-14). Hierdeur het hy die groot rebel en teëstander geword wat uit die hemel neergewerp is. Al die engele wat in sy rebellie gedeel het, is saam met hom uit die hemel gewerp (Op. 12:3-4). Satan het die vader en die verpersoonliking van sonde geword, want hy is in alle opsigte die teenoorgestelde van God. Hy het homself as 'n leuenaar, moordenaar, misleier, vervalser, opstandeling, aanhitser en geweldenaar geopenbaar. Die gevalle engele is die demone wat saam met hom uit die koninkryk van die duisternis teen God se koninkryk veg.
Satan wil homself nog steeds in God se plek stel en ook in sy plek aanbid word. Volgens die Bybel gaan hy in die eindtyd, net voor die wederkoms van Christus, een van sy grootste pogings in die geskiedenis van die mensdom aanwend om sy rebelse ideaal van selfvergoddeliking te verwesenlik. Hy gaan 'n spesiaal uitgesoekte man, die Antichris, met groot okkultiese magte beklee sodat hy in die plek van Christus op aarde kan regeer (Op. 13:2, 7; 2 Thess. 2:9).
Die Antichris sal homself in die herboude tempel in Jerusalem tot God verklaar (2 Thess. 2:4). Daarna sal hy en Satan deur alle misleides op aarde aanbid word:
"En die hele wêreld het verwonderd agter die dier [die Antichris] aan gegaan. En hulle het die draak [Satan] aanbid wat die dier mag gegee het, en die dier aanbid en gesê: Wie is aan die dier gelyk?" (Op. 13:3-4).
Dit sal 'n tydperk van totale rebellie teen God en sy koninkryk op aarde wees. Die gesag én wette van God sal volkome verwerp word, daarom word die Antichris "die mens van sonde" (Eng. the lawless one) genoem. Hy sal aan die voorpunt van 'n sonde-kultuur staan waarin alle moontlike sondes openlik gedoen sal word as manifestasies van menslike vryhede. God sal gelaster, bespot en verwerp word: "En 'n mond is aan hom gegee wat groot woorde en godslasteringe uitspreek" (Op. 13:5).
In daardie tyd sal die Here die aarde met geweldige plae en oordele besoek, maar die verharde sondaars sal net nog meer laster en sondig:
"...en hulle het die Naam van God gelaster wat mag het oor hierdie plae, en hulle het hul nie bekeer om Hom heerlikheid te gee nie" (Op. 16: 9).
Mense wat die Vader, die Seun en die Heilige Gees laster en ook die versoeningswerk aan die kruis bespot en minag, word uiteindelik aan die verharding van hulle bose harte oorgegee (Heb. 10:26-31). In die komende groot verdrukking sal daar siekte- en rampgeteisterde oorlewendes wees wat hulleself te midde van al die sterwende mense en ontbindende lyke rondom hulle, nog steeds nie van hulle satanisme, gewelddadigheid, hoerery en ander sondes sal bekeer nie:
"En die orige mense wat deur hierdie plae nie gedood is nie, het hulle nie bekeer van die werke van hul hande, om die duiwels te aanbid, of die afgode van goud en silwer en koper en klip en hout wat nie kan sien of hoor of loop nie. En hulle het hul nie bekeer van hul moorde en hul towerye en hul hoerery en diefstalle nie" (Op. 9:20-21).
Die volgende sondes sal hoogty in die verdrukking vier:
· Geweldsmisdade: revolusies, burgeroorloë, militêre staatsgrepe, opstande, gewapende roof, aanranding, moord, marteling en die mishandeling van mense en diere. Geweld teen kinders sal ook toeneem.
· Okkultisme: towery en waarsêery, voorvaderaanbidding, die beoefening van Oosterse, mistiese gelowe, transendentale meditasie, joga, spiritisme, astrale projeksie, afgodediens en satanisme.
· Seksuele losbandigheid: buite-egtelike verhoudings, pornografie, onbeteuelde wellus, hoerery, owerspel, prostitusie, homoseksualisme en lesbinisme.
· Ekonomiese vergrype: die uiterste geldgierigheid, dobbelary, diefstal, korrupsie, omkopery, afpersing, intimidasie en onregmatige selfverryking deur die verarming en uitbuiting van ander.
Mense wat reeds openlik vir Satan en sy werke kant gekies het, se sinne is so totaal verblind dat hulle die leuen glo en die waarheid aanhoudend verwerp, terwyl hulle volspoed en sonder nadenke na die verderf voortsnel. Dié wat vuil is, word nóg vuiler. Teen die einde van die groot verdrukking sal die laagtepunt van verval bereik word waartoe die Satan, die Antichris en die valse profeet die dekadente en God-verwerpende mensdom van die eindtyd sal beïnvloed en aftrek.
Ons leef nou in die laaste dae van die kerkbedeling en ervaar reeds die groot ineenstorting na 'n toestand van algehele wetteloosheid, bandeloosheid, gewelddadigheid, immoraliteit en die openlike aanbidding van vreemde gode. Miljoene Christene hardloop agter valse profete aan en stel hulleself aan grootskaalse misleiding bloot. Het hulle vergeet dat die voorhangsel geskeur het en dat elkeen van ons, sonder die hulp van middelaars en profete, self tot die genadetroon kan nader?
Duisende ander trek weer na duur ekumeniese byeenkomste op, in die hoop dat dáár dalk iets meer as in hul dooie kerke sal gebeur. Rekonstruksioniste gee aan hulle die valse hoop dat die duiwel nóú uit hulle stad of land verban kan word, en dat 'n wonderlike transformasie-proses na vrede en eenheid sal intree as hulle net bereid is om almal hande te vat! In die proses word daar ernstige leerstellige kompromie gemaak.
Vriende, wat ons in hierdie tyd móét doen, is om opnuut die Groot Opdrag van wêreldevangelisasie uit te voer sodat mense van hulle sonde verlos kan word. Dit is soms 'n alleenpad, maar die Here Jesus het beloof dat Hy mét sy dissipels sal wees tot aan die voleinding.