Ons loop terug tot voor die Kolonie. Toe was ons strandlopers. Antjie Somers was ’n voormoer. Daar is die beroemde rym, vir die kinders, geskryf vir my voorvaar. Sy naam was soos myne en hy het die boere bang gehad.
Ek is hoeka nie onbekend in Voortrekkerstraat, daai een van al die stede. My waentjie was mos eerste op die stanings. Voor die rapportryers of voor die bespieders. Van waar het ek nie die mense verwelkom nie. Bring net julle eie wyn, môre soos gister. My prentjies noem ek mos nou metafoorposte. (’n Metafoor is oorspronklik van daai ou geelkoperkanne met die lang, geboë tuite wat staan op ’n koperskinkbord wat in die lug ronddrywe. Een van die eerste gebruike was in Kana toe Jesus die water in wyn verander het. Sindsdien staan ’n metafoor net reg vir die kunste. En heeltyd verander hy mos sy vorm. Natuurlik ook vir nagtelike gebruik.)
O, nog iets moet ek bieg. In die ander wêreld, van opgedroomde tyd, is ek iemand anders. Charl-Pierre Naudé. Hy is ’n skrywer en digter. Dié opgedroomde kêrel het my woorde vir my neergeskryf. Kry hom hier.