Teorie van plaattektonika | Netwerk meteorologie
Na voorheen gesien in die artikels van Alfred Wegener en Teorie van kontinentale drywing, het die wetenskap gevorder tot, in 1968, die huidige teoretiese plaattektoniek. Hierdie teorie sê dat die plate waaruit die kontinentale kors bestaan, vir miljarde jare 'n stadige maar deurlopende beweging ondergaan.
As u die diepte van die plaattektoniek wil ken, beveel ek aan dat u hierdie pos verder gaan lees 🙂
3 Basis van die teorie
4 Tipes tektoniese plaatbeweging
Voordat plaattektoniek deur die wetenskaplike gemeenskap aanvaar is, wetenskaplike Alfred Wegener het die teorie van kontinentale drywing voorgestel. Dit was gebaseer op die drywende beweging van die vastelande. Hy het baie inligting versamel wat baie van die twyfel oor die vorm van die vastelande en die verspreiding van diere- en plantspesies verklaar het.
Daar is paleoklimatiese bewyse versamel wat aandui watter soort klimaat daar bestaan ​​in die superkontinent, bekend as Pangea. Fossiele van diere wat sowel op een kontinent as in 'n ander bestaan, is ook gevind, en dit is omdat voor daardie lande 'n enkele oppervlak gevorm het.
Aardmagnetisme het ook 'n groot belang vir die gevoel van oriëntasie van gesteentes en minerale. Hierdie teorie is jare na Wegener se dood aanvaar. Maar, waarom die vastelande getrek het, is nie verduidelik nie. Dit is, wat was die rede waarom die vastelande langs die hele kontinentale kors kon beweeg? Die antwoord word gegee deur plaattektoniek.
Soos ons genoem het, vul hierdie teorie kontinentale drywing aan en verklaar dit volledig. En dit is dat dit net nodig was om te weet watter enjin die vastelandse plate laat beweeg het.
Die vastelande word aan mekaar gevoeg of gefragmenteer, die oseane gaan oop, berge styg, die klimaat veranderwat dit alles beïnvloed, op 'n baie belangrike manier in die evolusie en ontwikkeling van lewende wesens. Daar word voortdurend nuwe kors op die seebodem geskep. Hierdie bas het 'n baie stadige groeikoers. So stadig dat dit net 'n kilometer of twee per jaar groei. Hierdie aanhoudende groei veroorsaak egter dat die kors in die oseaniese loopgraafplekke vernietig word en dat die botsings tussen vastelande vorm.
Al hierdie aksies verander die verligting van die aarde. Danksy hierdie botsings en bewegings van die plate talle seë en oseane is geskep en groot bergreekse soos die Himalajas.
Basis van die teorie
Volgens die teorie van plaattektoniek bestaan ​​die aardkors uit talle plate wat aanhoudend beweeg. Hierdie blokke word ondersteun deur 'n laag warm en buigsame rots. Onthou die lae van die aarde ons kan sien dat daar in die boonste mantel is konveksie strome veroorsaak deur die verandering in digtheid van materiale.
Aangesien die digtheid van die materiale verskillend is, begin die gesteentes van die digste na die minste digte skuif. Soos met atmosferiese dinamika, wanneer 'n lugmassa digter is, sal dit na die gebied beweeg waar dit minder dig is. Die beweging is altyd dieselfde.
Wel, die voortdurende beweging van hierdie konveksiestrome van die mantel is die wat, aangesien die laag materiaal waarop die plate rus, buigbaar is, wat dit voortdurend laat verplaas.
Geoloë steeds het nie presies bepaal hoe hierdie twee lae interaksie het nieMaar die mees avant-garde teorieë beweer dat die beweging van die dik, gesmelte materiaal van die astenosfeer die boonste plate dwing om te beweeg, te sink of op te staan.
Om beter te verstaan, is die hitte geneig om te styg. In planetêre dinamika is hitte minder dig as koud, daarom is dit altyd geneig om op te staan ​​en vervang te word deur digter materiaal. Daarom is die plate tussen die som van die konveksiestrome van die mantel en die druk wat uitgeoefen word deur die geboorte van nuwe oseaniese kors.
Dieselfde beginsel is van toepassing op warm rotse onder die aardoppervlak: gesmelte mantelmateriaal styg op, terwyl die koue en verharde materiaal verder ondertoe sak.
Tipes tektoniese plaatbeweging
Die beweging van die tektoniese plate is te stadig soos ons vroeër genoem het. Hy is net in staat om te beweeg teen 'n snelheid van ongeveer 2,5 km per jaar. Hierdie spoed is ietwat soortgelyk aan die spoed waarmee spykers groei.
Die beweging van al die plate is nie in dieselfde rigting nie, daarom is daar talle botsings met mekaar wat op die oppervlak tot aardbewings lei. As hierdie skokke in die see voorkom, kom tsoenami's voor. Dit is te wyte aan die botsing van twee oseaanplate.
Al hierdie verskynsels kom met 'n groter intensiteit aan die kante van die plate voor. Hierdie beweging is dikwels onvoorspelbaar, en dit is dus nie moontlik om vooraf te weet of daar aardbewings bestaan ​​nie.
Die tipes bewegings wat bestaan, is:
Afwykende beweging: Dit is wanneer twee plate skei en 'n fout (gat in die aarde) of 'n onderwater bergreeks produseer.
Konvergente beweging: Dit is wanneer twee plate bymekaarkom, die dunner plaat sink oor die dikker. Dit lewer die bergreekse op.
Glybeweging of transformante: Die twee plate gly of skuif in teenoorgestelde rigtings. Dit veroorsaak ook mislukkings.
Sodra dit alles bekend is, kan wetenskaplikes die voorkoms van sommige aardbewings skat of die beweging van die vastelande na duisende jare voorspel. En dit is dat die huidige beweging van die vastelande is om van mekaar af weg te beweeg. Die Straat van Gibraltar sal egter heeltemal wees in 150 miljoen jaar gesluit en die Middellandse See sal verdwyn.