Daar is egter ‘n ander, dieperliggende oorsaak van hierdie ontwikkeling, nl. die evolusieteorie. Die steurende en ongemotiveerde gebruik van die dubbelpunt aan die begin van reëls (in navolging van Breyten Breytenbach?) is ŉ lastige truuk wat nie by die digter se styl inpas nie. Dit is gewoon as ‘n e-posaanhangsel aan hulle gestuur omdat hulle vir Rike lief was. Die bundel is daarom ongelyk in gehalte, meen ek. Hy sal deur die hele wêreld as godsdienstige en politieke leier aanvaar word (Op. 13:3-8). Hulle is só deur vormgodsdiens verblind dat hulle nie eers besef dat hulle geestelik bankrot is en die Here reeds van hulle gewyk het nie: omdat jy lou is en nie koud of warm nie, sal Ek jou uit my mond spuug (Op. 3:16). Hieraan moes ek dink toe ek ‘n navraag aan die e-posdres van ’n mededigter gestuur het. Wat verstaan jy onder die term “konkrete poesie”, was my vraag.