Hierdie poppe kan praat - Kritiek
Hierdie poppe kan praat
Resensie: Die onwaarskynlike verhaal van Miko
Deur Lea Knoesen
Vir die eerste keer in 'n lang tyd maak ek weer kennis met poppeteater, maar hier praat ek nie net van enige soort poppekas nie. Die akteurs in hierdie kinderteater het die poppe, wat met die hele liggaam gemanipuleer word, self gemaak. Dit is uiteindelik die fynste beweging of natuurlikste reaksie van 'n pop wat my dadelik, selfs as volwassene, geboei het.
Die storie volg die verhaal van Miko, 'n seuntjie wat met vier vingers gebore is. Na sy geboorte het hy om een of ander onverklaarbare rede uit die hospitaal verdwyn en in mevrou Molle se potplant beland. Baie vreemde en interessante karakters kom oor Miko se pad – een van hierdie karakters open dan 'n moontlike nuwe wêreld aan Miko.
Elke akteur speel die rol van twee karakters en boonop beskik elkeen oor die talent en vaardigheid om binne sekondes vir 'n tweede pop weer lewe te gee. Fisakaliteit en vokale omgang maak of breek die akteur se spel en hier laat veral Viljoen hierdie teatergenre soos tweede natuur lyk.
Die teks kort hier en daar skaafwerk en omdat kinderteater verkieslik ook die opvoedkundige blokkie moet afmerk, is ek nie altyd seker oor die onnodige ontsuiwering van die taalgebruik nie. Die musiek dra ook interaktief by tot die storielyn, maar Let it Be en River flows in you – wat die pianis voor die vertoning speel – vorm glad nie deel van die musikale konteks as 'n geheel nie.
Dit is lekker om te sien hoe al die gefokusde kindergesiggies deel word van Miko se verhaal. Dit is selde dat akteurs 'n kind op die voorpunt van die stoel kan hou. Hier slaag die skrywer daarin om 'n eenvoudige storielyn te skep waarmee kinders kan vereenselwig, maar kinders se intelligensie moet ook nie onderskat word nie. Daar kon meer kompleksiteit aan die struktuur van die teks gewees het en uiteindelik moet daar nie net geskryf word met die doel om die teks toeganklik vir kinders te maak nie, maar om steeds kunstig met die storielyn en temas om te gaan.
Die poppe verskaf nie net 'n humoristiese element aan die ervaring nie, maar die manier hoe daar sonder aansittery of oordramatisering te werk gaan, het in hierdie geval baie goed gewerk.
The Loft Puppet Co. bied verskeidenheid aan hierdie jaar se kindervermaak en dit is begeesterend om te sien hoe jong akteurs en teatermakers ander vorme van kuns weer onthul en suksesvol bydra tot die vooruitgang van teater.