Woord: sjabloonArgieffoto (Foto: congerdesign/Pixabay) Volgens Nederlandse etimologiewoordeboeke (kyk Etymologiebank.nl) is in die vyftiende eeu in die gebied van die Neder-Ryn die woord schampelun gebruik om na ŉ voorbeeld of monster (in die betekenis “klein gedeelte van iets as voorbeeld”) te verwys. Die Ou Franse variant van schampelun was eschandillon, wat na ŉ standaard-of ykmaat verwys het. Die oorsprong van dié twee woorde kan teruggevoer word na die Klassieke Latynse woord scandula vir ŉ dakspaan. Weens die reëlmatige afstand tussen dakspane – die dun, plat, langwerpig-reghoekige plankies wat oor hulle lengte na die een punt toe effens dikker raak en gebruik word om dakke te dek – het die woord vir dakspaan (schampelun), deur assosiasie, die bykomende betekenis van ŉ standaard- of ykmaat verkry. In Middelnederlands het dit as schampelioen neerslag gevind, ŉ vorm of model wat veral onder die invloed van die Duitse Schablone in Nieunederlands tot die woord schabloon ontwikkel het vir die modelvorm -patroon, en in moderne Nederlands tot sjabloon, ŉ teken- of skildermodel, wat mettertyd ook die figuurlike betekenis bygekry het van iets wat (te veel) nagevolg word. In Afrikaans ŉ sjabloon ŉ dun metaalplaat of vel karton waarin ŉ patroon of ontwerp uitgesny is om by die natrek of naverf daarvan as gids te dien. Onder invloed van Engels word vir so ŉ patroon of vorm – selfs veral! – in hedendaagse Afrikaans ook die woord templaat gebruik, en ook stensil. In die letterkunde word die term sjabloon met ŉ ietwat pejoratiewe strekking aangewend om na ŉ geykte karakter of na stereotipes of oppervlakkige karakterisering in ŉ prosa- of dramateks te verwys. Bron: Die tale wat ons praat – taaldinge uit die gewilde radioprogram