Augustus | 2009 | Attie se koffietafel.
Augustus 20, 2009 · 08:11
fiela se ouma
Fiela bly saam met haar ouma op die hoek van Cunninhamlaan, oorkant die NG Kerk Waverley (Die gemeente waar ek dominee is). Die res van Fiela se familie bly in die Noord-weste. Fiela se ouma bly by die mense wie se huishulp sy is. Fiela se ouma sê die mense is goed vir haar want hulle laat Fiela toe om by hulle te bly, en as hulle vir haar kos gee dan gee hulle altyd vir Fiela ook.
Lena is huishulp in Cunninghamlaan 1263, die gemeente waar ons werk se huis waarin ons gesin, Lena (Sy is die oudste) en ek en Renate en René bly. Vir Lena is ek is Maruti en Renate is Ma-maruti. Elkeen van ons kinders het by Lena ‘n ander naam, ‘n troetelnaam. Andrea is “Alla”; Elané is Elanétjie; René is “Nanie-Nel;, haar witbroodjie vir wie sy nooit kwaad word nie en vir wie sy enige iets sal doen, is Seuneman, ons seun Andries. Lees voort →
Dit is net hier waar dit moeilik raak. Lees voort →
Augustus 19, 2009 · 06:27
Motivering sprekers is groot in die tyd waarin ons lewe. Soos gister se 40 “speeches” in 2 minute wys, is dit veral in die rolprente wat motiveringstoesprake gebruik word. Natuurlik is dit toesprake wat spesiaal deurdink en deeglik ingeoefen is, maar steeds kan jy verstaan waarom dit mense motiveer wanneer jy daarna kyk.
Motivering bring ‘n mens by ‘n besluit, dikwels ‘n emosionele besluit, maar “the proof of the pooding lies in the eating.” – Die besluit moet op die speelveld van die lewe ‘n verskil maak, anders is dit maar net leë woorde.
Hierdie “speech” van Al Pacino is waarskynlik een van die bekendstes, maar steeds na my mening ook een van die bestes. Lees voort →
Augustus 18, 2009 · 14:09
Hier is 40 motiveringspraatjies in 2 minute. Lees voort →
Augustus 10, 2009 · 07:25
ons is nie op afstandbeheer nie
Ek was aangenaam verras toe Piesangverkoper (Alias Bertus) gister by ons in die erediens opdaag en hy hom na die tyd aan my kom voorstel. Ek was ook aangenaam verras toe ek sy persoonlike belewenis van die erediens en my preek op sy blog gelees het.
In die preek het ek hierdie “gelykenis” vertel om ‘n sekere punt te verduidelik.
Toe ons seun Andries, ‘n seuntjie was, het hy ‘n afstandbeheer karretjie gehad. Lees voort →
Augustus 6, 2009 · 07:29
Die verhaal word vertel van die verlamde seuntjie wat in vroeër jare, toe verlamde mense nog nie so mobiel was nie, feitlik al sy tyd by sy venster gesit en uitkyk het. Een aand het hy opnuut weer raakgesien hoe ‘n man die straatligte voor sy venster aansteek. Lees voort →
Filed under Die Christelike Lewe, Stories en gelykenisse
Augustus 5, 2009 · 08:07
Verlede week was een van daardie geleenthede. Ek het my kitaar gaan haal om saam met haar te speel en so ‘n bietjie saam met haar te sing. Maar, voordat ons enige iets kon doen, moes ons eerste seker maak dat die twee instrumente ingestem is. Met ander woorde, die C snaar op die kitaar moet dieselfde toonhoogte wees as die C op die klavier ens. Lees voort →