Spies, Carla-Marie (2010-03)
Thesis (MPhil (Afrikaans and Dutch))--University of Stellenbosch, 2010.
AFRIKAANSE OPSOMMING: In hierdie studie word ondersoek ingestel na die vertaalbenaderings en -strategieë wat Lina Spies gebruik in die vertaling van Anne Frank se dagboek, Het Achterhuis uit Nederlands in Afrikaans (Die Agterhuis). Die navorser gaan hoofsaaklik deskriptief te werk om die besluitneming ten opsigte van watter vertaalbenaderings en vertaalstrategieë wat gevolg en toegepas word, te beskryf. Kritiek word wel uitgespreek waar nodig. Die eerste hoofstuk behels die agtergrond en rasionaal vir die studie, 'n hipotese, probleemstelling en navorsingsvrae en beskryf die metodologie wat in die tesis gevolg word. Die volgende hoofstuk verskaf 'n agtergrond van die bronteks en redes vir die vertaling daarvan in Afrikaans. Daar word hier ook na die vertaler (Spies) as magsagent gekyk. In die daaropvolgende hoofstuk, die literatuurstudie, word die vernaamste vertaalteoretiese benaderings bespreek wat van toepassing is op hierdie studie. Belangrike teorieë waarop daar gefokus word, is funksionalisme (Nord 1997), interkulturele kommunikasie (Katan 2004), deskriptiewe vertaalstudies (Toury 1995) en vervreemding en domestikering (Venuti 1995). Hoofstuk 4 en 5 beslaan die praktiese toepassing/empiriese studie. In die makro-analise word aspekte soos die genre, oorkoepelende vertaalbenadering en parateks bespreek. In die mikroanalise word daar gekyk na die vertaalstrategieë wat op mikrovlak gevolg is om die effek wat die doelteks op makrovlak het, te bewerkstellig. Daar word gekyk na pragmatiese, interkulturele, intertalige en teksspesifieke vertaalprobleme/-uitdagings en Spies se oplossings (of pogings tot oplossings) daarvoor. Daar word na afloop van die studie tot die gevolgtrekking gekom dat Spies funksionalisties te werk gaan, aangesien sy albei Nord (1995) se maatstawwe vir 'n "goeie"/"voldoende" vertaling, naamlik, eerstens, die bronteks en bronteksouteur, sowel as, tweedens, die doelteksleser, in ag neem. Die vervreemdingsbenadering word hoofsaaklik in die vertaling gevolg en daar word baie lojaal aan die bronteksouteur en getrou aan die bronteks gebly. Domestikering word as sekondêre benadering gevolg, deurdat die doelteks meestal grammatikaal toeganklik vir die doelteksleser gemaak word. Daar word bevind dat die outentiekheid van die bronteks en die literêre waarde daarvan, sowel as om die stem en styl van die bronteksouteur in die doelteks behou word.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/4146