Esté Gross verbreed haar klankgrensEsté Gross (Foto: Fathom Media) Op haar fiets, so tussen die lentebloeisels van ’n vrugteboord in die Laeveld heen, het sangeres en omroeper Esté Gross haar heuningstem gevind. Nes in baie ander Suid-Afrikaanse huishoudings, het die draadloos soggens ook in háár huis geblêr; ’n klank wat Gross sou bekoor tot die dag wat sy self agter die mikrofoon kon inskuif. Die universiteitshekke was skaars toe agter Gross, toe die deure van RSG vir haar oopmaak. Hier het sy nege jaar lank gewerk voordat sy vroeër vanjaar die skuif na Pretoria FM gemaak het. “Daar is ’n seisoen vir alles. Ek is opgewonde oor waarheen Pretoria FM op pad is. Dis vir my ’n nuwe seisoen,” het Gross aan Maroela Media vertel. Haar stem weerklink al jare oor Suid-Afrika heen, maar Gross se grootwordjare het die bekende radiopersoonlikheid en sangeres, soos wat Suid-Afrikaners haar vandag ken, gevorm. Voordat sy die land bekoor het met haar bekende stem, het haar gehoor uit twee troetelpoue, Cleo en Patra, Henna die huishen, Arnoldus die haan en Ragel die gans bestaan. Sy het die grootste deel van haar vormingsjare op ’n vrugteplaas in die Laeveld deurgebring, voordat haar gesin na Heidelberg in Gauteng verhuis het. (Foto: Xander van den Berg) In die eerste week van haar graad 11-jaar het Gross besef dat skool maar ’n vervelige affêre is. Sy het toe maar die skoolboeke netjies opgepak en besluit dat haar skoolloopbaan tuis voortgesit moet word. Sy het so ’n jaar vroeër gematrikuleer, iets wat haar die geleentheid sou bied om deel te word van die gesogte wêreldjeugkoor. “Ek was daardie jaar die jongste lid in die koor gewees, dit was baie lekker. Ons het Namibië en die res van die land plat getoer. Dit het my op ’n vroeë ouderdom blootstelling gegee aan twaalf- tot veertienstemmige koorwerke.” Gross sê verder die tyd wat sy saam met die jeugkoor deurgebring het, het vir haar ’n nuwe lewensuitkyk gegee. “Jy besef daar is soveel maniere van doen en dink in die lewe, dit verbreed jou horison.” Musiek het Gross na aan die hart gebly; sy het dus besluit om musiek by die Noordwes-Universiteit (NWU) se Potchefstroomkampus te gaan studeer. Dis egter hier waar Gross se liefde vir radio weer begin kop uitsteek het. Hoewel musiek deur Gross se are vloei, het sy besef dat sy haar droom om ’n omroeper te word ook wil nastreef. Hiermee in gedagte, het sy ná twee jaar besluit om kommunikasie te studeer. ‘n Jong Esté Gross agter die mikrofoon. (Foto: verskaf) “Dit was ’n geloofstap; ek het geen idee gehad hoe ek in die radiowese sou beland nie. Ek voel regtig net bevoorreg dat my paadjie so moes loop dat ek vandag al my passies kan uitleef. Daar is nie een dag dat ek dit as vanselfsprekend aanvaar nie.” Gross se nuuskierigheid het haar pad na joernalistiek oopgekerf. “Ek wil altyd meer weet. Almal wat hier om ons loop, het ’n storie om te vertel. So cliché as wat dit klink, dink ek ons het dit nodig om onsself meer in ander mense se skoene te sit. As jy tyd neem om na ander se stories te luister, kan jy deernis hê met mense. Dis wat joernalistiek so wonderlik maak. Jy word in mense se lewe genooi en kry die geleentheid om iets by hulle te leer. Heg waarde aan mense se stories, dit kan jou eie pad dalk net ligter maak.” Gross benadruk dat radio se klankgolwe nog lank nie ophou vloei het nie. “Daar is geen ander medium soos radio nie. Wat ’n voorreg is dit om by iemand se huis ingenooi te kan word! Jy praat met mense vanaf hulle bedkassie, in die kombuis, waar hulle ontbyt eet. Dis ook ’n vorm van identiteit – wanneer jy oorsee sit, ver van die huis af, is dit ’n manier om met iemand se hart te praat.” Aan diegene wat na haar sit en luister nes sy aan die lippe van destydse omroepers gehang het, gee sy die raad om nuuskierig te bly. “Lees, lees, lees en bly nuuskierig. Gryp elke geleentheid met albei hande aan, jy weet nie wanneer so iets weer oor jou pad sal kom nie.”