Leon van Nierop se resensie: BreatheMet Andrew Garfield en Claire Foy Regisseur: Andy Serkis Jy kan maar weet: As Hollywood besluit om ŉ ware verhaal oor oorlewing te verfilm, gaan dit taai, emosioneel en moeilik wees, maar jy kan maar R70 daarvoor uithaal, afhangende hoe maer jou beursie is as jy in die ry staan! Breathe is die tragiese maar bemoedigende ware verhaal van Robin Cavendish (Andrew Garfield) wat op 30-jarige ouderdom polio opgedoen het. Hy raak heeltemal verlam. Maar wat die verhaal so inspirerend maak, is hoe sy waagmoedige en dapper vrou, die briljante Claire Foy as Diana, hom vir die res van sy lewe bygestaan het. Sy het ook saam met medici gewerk om ŉ spesiale rystoel te ontwerp wat Robin se lewe meer draaglik gemaak het. Dit is ŉ onbeskaamde, bewonderende huldeblyk veral aan weergalose liefde. As jy al ooit twee mense gesien het wat onvoorwaardelik en onselfsugtig lief was vir mekaar, is dit hierdie twee. Die rolprent raak nooit selfbejammerend nie. Nog minder is dit “haai siestog” of verskonend of manipulerend. Dit wys ŉ situasie soos dit gebeur het sonder skroom, oormatige melodrama en persgetinte dialoog of prekerigheid. Die menslikheid van die karakters rondom Robin straal uit, en natuurlik speel Andrew Garfield vir 80% van die rolprent net met sy oë en gesig. Wat ŉ uitdaging! Die film raak nooit staties nie, nog minder voel jy ongemaklik. Die storie boei enduit en vra jou om nie net begrip te toon vir die slagoffers van so ŉ tragiese gebeurtenis nie (wat mannemoed geveg het om te aanvaar), maar vir sy vriende, familie en veral sy vrou wat dit ook aanvaar het en hom sonder skroom ondersteun het. Vroue sal moontlik ŉ staande applous aan die einde gee. Indien jy nie opstaan vir die aktrise en die werklike vrou nie, sal jy ŉ ovasie in jou gemoed gee. Uitmuntend en sterk aanbeveel. Breathe begin op 19 Januarie 2018 landswyd in teaters draai.