In ‘n sekere sin is dié seën nie maar net ‘n afsluiting van die ontmoeting met God nie, maar die hele doel van die offerkultus. Waar daar reiniging en vergifnis vir hulle konkrete sondes gedoen is, waar versoening vir hulle algemene sondigheid bewerk is, waar hulle in die gemeenskap met God en mekaar tereg gekom het, en waar hulle die suurdeeg van die sonde versaak het en hulleself aan die verbond met God verbind het om soos sout hulle roeping om God te gehoorsaam, aanvaar het, dáár bring die seën van die Here nuwe lewe.
Aäron gaan dan saam met Moses die Tabernakel as die Tent van Ontmoeting in waarin hy van nou af saam met Moses die teenwoordigheid van die Here sou kon betree en vir die volk sou kon intree.
Met hulle uitkoms uit die Tabernakel seën Aäron die volk weer. Dit lei tot die openbaarmaking van die teenwoordigheid van die Here. Die vuur wat van Hom af uitgegaan het en die res van die offers op die altaar verteer het, was die teken daarvan. Dit was die begin van ‘n paar sulke verskynings met vuur deur die geskiedenis van die Godsvolk.