Nuuskommentaar: ‘Mandela was wittes te genadig’ – skryfsterFW de Klerk en Nelson Mandela. (Bron: Onbekend) Wat het ballingskap, en veral selfopgelegde ballingskap, met onwettige grondbesetting gemeen? Waarskynlik nie veel nie, tot ’n mens die onderhoud lees van die skryfster Sisonke Msimang met die Nederlandse koerant, Trouw. Die skryfster, wat van geboorte af tot oudpres. Nelson Mandela se vrylating in die buiteland gewoon het, het deur haar mémoire, Always another country, ’n ander deuntjie oor die oudpresident beslag laat kry. Msimang het gister die jaarlikse prestigeryke Nelson Mandela-lesing in Amsterdam gelewer. (Luister hier, maar die kopie van die teks was vanoggend nog nie elektronies beskikbaar nie). Die ander deuntjie het internasionaal die media-aandag getrek toe sy vyf jaar gelede die TED Talk-lesing in Soweto aangebied het, en die lesing die titel van “Mad at Mandela” gegee het. In die koerantonderhoud het sy op ’n reguit vraag of sy ook “boos vir Mandela” is, gesê: “Hoogstens ’n klein deel van my.” Die kern van die onderhoud is dat sy voel Mandela was in die oorgang na die nuwe bedeling die wittes te genadig. Word deur Google meer van die skryfster te wete gekom, word die algemene indruk van ’n betreklik gematigde persoon gewek, wat onder meer vir die Daily Maverick as rubriekskryfster optree. Google voer haar naam egter ook terug na ’n artikel van Kerry Chance wat op 17 Desember 2013 in The Con verskyn het. In hierdie artikel skryf Chance breedvoerig oor die ander deuntjie oor Mandela en selfs die ANC, en skryf onder meer die volgende, aangehaal uit die pennevrug van die radikale beweging, Abahlali baseMjondolo, wat in Durban ontstaan en vinnig na ander gemeenskappe uitgebrei het (verskoon asseblief die lang aanhaling): “In a press release, Abahlali invoked Mandela’s legal defense of Sofasonke (meaning “we die together”), a shack-dwellers’ movement in Johannesburg whose heyday was during World War II, which “helped to radicalise … the struggle against evictions” in Cato Manor. It noted the arrest of one of its leaders, Bandile Mdalose, and one of its affiliate lawyers, Nomzamo Zokdo from the Socio-Economic Rights Institute. Zokdo was arrested the night Mandela died. The press release began with a quotation from Mandela’s Cosatu Conference speech in 1994. Through a symbolic transmutation of past and present, the movement proposes it is living Mandela’s call to return to the streets. The struggle we are facing today, we were facing it even when Mandela was still alive. The evictions, beatings, arrests, torture, assassinations, corruption and violation of our rights were taking place when Mandela was still alive … Nelson Mandela fought for justice, democracy and freedom for all. He did not say that the poor were excluded … We will continue to take Mandela’s struggle forward … The ruling party is fighting for membership and the sustainability of the party rather than addressing the people’s concerns and challenges. Today people do not volunteer for the party because they want to join the struggle for justice, equality and democracy. Today people join the party to invest in the party so that tomorrow it will be their turn to eat our future … Today, as Mandela has passed on, the ANC is an organisation that has harmed us and that will continue to harm us. But Mandela lived for us and not for the ANC. He clearly said that if the ANC does to us what the apartheid government did to us then we must not fear to do to the ANC what we did to the apartheid government. Nobody can deny that in Cato Crest the ANC is doing to us what the apartheid government did to us.” EFF-ondersteuners. (Argieffoto: EFF) Dit is duidelik dat hierdie gesindheid en opvatting vandag voortleef in die BLF en die EFF, maar ook wyer en daarby deeglik in die ANC-faksie van Zuma gesetel is. Miskien meer kommerwekkend is die “feitestelling” waarvan uitgegaan word, soos ook neerslag vind in Msimang se koerantonderhoud: “Mandela is de vader van de natie, maar veel zwarte Zuid-Afrikanen vragen zich tegelijkertijd af wat de waarde van verzoening nog is als de witte minderheid in het land nog altijd blijft weigeren haar witte privileges op te geven. Veel witte Zuid-Afrikanen verzetten zich tegen desegregatie in het onderwijs en zijn faliekant gekeerd tegen de extra hulp die zwarte Zuid-Afrikanen wettelijk krijgen op de arbeidsmarkt. Ze zijn ook vaak tegen herverdeling van land, hoewel die grond tijdens de apartheid van zwarte Zuid-Afrikanen is gestolen. Ze willen kortom dat hun historisch bepaalde vooraanstaande positie behouden blijft.” Afrikaanse opsomming: Mandela is die vader van die nasie, maar meer swartes begin die vraag vra oor wat die sin van versoening is as die wittes steeds aan bevoorregting bly glo, en klou aan grond wat van die swart mense gesteel is. Die “feite” oor grondbesit staan in skrille kontras met die ad hoc-komitee oor eiendomsreg wat die stelling oor diefstal van swart grond as “die groot leuen” beskryf. Die TLU SA het ’n reusebeloning uitgeloof vir die persoon wat kan bewys dat wit mense wel swart mense se grond gesteel het. Opnames toon dat in die orde van 85% van swart mense glo dat wit mense hul grond bekom het deur dit van swart mense te steel. Wit mense, bruin mense en Indiërs glo oorweldigend die teendeel, hoewel die persentasies aan die daal is, klaarblyklik die slagoffer van regeringspropaganda. Ook Zuma het die stelling as president gemaak, wat hom talle klagtes by die Menseregtekommissie op die hals gehaal het, maar waaraan op die oog af nie aandag geskenk is nie. Dr. Pieter Mulder, destyds leier van die Vryheidsfront Plus, is erg deur Zuma en ander gekritiseer oor ’n “geskiedenisles” oor grondbesit wat hy in die parlement gelewer het. Ook swart lede van die DA het hom verkla. Dr. Pieter Mulder. Foto: DoC Teen dié agtergrond is dit geen sprong na stellings wat die onwettige besetters van grond kwytraak nie. In vanoggend se Volksblad word dit gestaaf deur opmerkings van ’n groep wat grond naby die lughawe onwettig wou beset, maar hulle teen ’n hofbevel vasgeloop het: “Hulle sê ons kan nie die grond vat nie, want skape en beeste wei hier. Diere het grond, maar ons het nie blyplek nie. Dit kan nie so werk nie. Ons is hier om die grond te vat.” Msimang adem klaarblyklik die gees van swart Amerikaanse sentimente wat daarop neerkom dat ’n wit mens slegs nié ’n rassis kan wees nie, selfs al is hy met ’n swart vrou getroud, as hy eers ’n vorm van restitusie betaal het. Dié kwessie is reeds verskeie kere in nuuskommentare op Maroela Media onder die loep geneem, onder meer hier. Wat is die uiteinde van hierdie ander deuntjie, of dit nou kom van Msimang, die EFF met Julius Malema as die groot trompet, of die BLF? Die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika het reeds in ’n oproep om ’n biddag vir onder meer reën verwys na faktore wat Afrikaners na vreemdelinge in hul eie land laat voel. Al neem mense nie soos baie ander wel fisiek selfopgelegde ballingskap op nie, ontaard die situasie in ’n soort geestelike ballingskap. Geestelike ballingskap word netjies gedefinieer as “ballingskap is om weg van die hart te wees”. Die Afrikaner en ander minderheidsgroepe hoef nie na “always another country” te verhuis om ’n vorm van ballingskap te beleef nie.