Vas in 'n pilbottel en 'n beperkte boek: Die ander probleem met psigiatrie en psigoterapie - InnerSelf.com
Waarom dit voëlgriep in gevaar stel om hoenders by die huis te hou
Met 'n groeiende aantal mense wat nou hoenders en ander voëls in hul agterplase aanhou, is die nabye...
Image deur Jukka Niittymaa
Ons is almal bekend met die tekenfilm-argetipe van die psigiater as 'n bebaarde man wat op 'n kussing aanteken, terwyl sy pasiënt op die bank lê. Maar deesdae is dit meer waarskynlik dat die pasiënt regop in 'n stoel sit, en die psigiater kan moontlik 'n voorskrif skryf, notas op 'n kussing krap of 'n rekenaar tik. Psigofarmakologie is aan die orde van die dag.
Het u 'n probleem? Neem 'n pil. Werk dit nie? Probeer 'n ander pil, of voeg 'n ander pil by wat u reeds neem. Die besoek kan slegs vyftien of twintig minute duur, en die nuutste term wat vir hierdie tipe sorg gebruik word, is 'medikasiehantering'.
Ja, u psigofarmakoloog kan uiteindelik medikasie vind wat u beter laat voel, en dit is 'n goeie ding. Maar medikasie behandel simptome, nie wat die probleem veroorsaak nie. En om aan te hou om beter te voel, moet u voortgaan om die medikasie te neem. Vir sommige pasiënte is voortgesette medikasie noodsaaklik, afhangende van die tipe emosionele afwykings waaroor ons praat. Maar vir baie is dit miskien nie.
Wat is in daardie bottel?
As dit by die behandeling van angsversteurings kom, was die benzodiazepiene jare lank (en in baie gevalle steeds) medisyne wat eers in 1960 kommersieel verkoop is as Librium (chlordiazepoxide) en 'n paar jaar later gevolg deur Valium (diazepam). Oor die jare is meer soorte bensodiasepiene by die oorspronklike lys gevoeg. Ativan (lorazepam), Klonopin (clonazepam) en Xanax (alprazolam) is tans een van die gewildste.
As gevolg van die verslawende potensiaal van hierdie "benzos" en daaropvolgende onttrekkingsprobleme, word dit gelys as beheerde stowwe. Daarbenewens kan bensodiasepiene gevaarlik wees as dit gekombineer word met sekere pynstillers, insluitend opiate. Baie klinici beweeg dus weg van hierdie medikasie teen angs. Onlangs is sommige SSRI's (selektiewe serotonienheropname-remmers), wat lank in die behandeling van depressie gebruik is, goedgekeur en gebruik vir die behandeling van angs. Die SSRI Prozac (fluoxetine) is in 1987 bekendgestel, later gevolg deur Zoloft (sertraline), Paxil (paroxetine), Celexa (citalopram) en Lexapro (escitalopram).
Het u 'n probleem? Neem 'n pil?
Die voorskryf van 'n pil is die manier waarop baie mense hul probleem wil genees, of dit nou geestelik of fisies is. Baie farmaseutiese produkte is werklik lewensreddend en kan 'n verskeidenheid geestelike en fisiese afwykings suksesvol behandel, en ons moet dit nie vergeet nie. Maar as dit kom by die behandeling van angsversteurings - insluitend posttraumatiese stres-sindroom, algemene angs en fobies - kan die vele variasies van kognitiewe gedragsterapie, insluitend my eie LPA-metode, selfs meer effektief wees. Dit is omdat die benadering in staat is om blywende veranderinge aan te bring in die manier waarop mense dink en reageer. Die pasiënt ontwikkel die gereedskap om dieselfde ou probleem vanuit 'n nuwe perspektief te hanteer, en verander die manier waarop hy of sy sal optree.
Aangesien soveel medisyne voorgeskryf word, is een van die grootste probleme in die psigiatriese en geestesgesondheidstelsel die geweldige oorbenutting van medisyne met die vermenging en aanpassing van psigotropiese medisyne wat te dikwels nie vir die beoogde behandeling aangewys word nie. Dit is nie ongewoon om te sien dat iemand drie tot vyf medisyne neem en nie beter voel nie, of selfs slegter voel as gevolg van die veelvuldige newe-effekte. Die gebrek aan duidelike bloedtoetse of beelding om psigiatriese afwykings op te spoor, laat die diagnose aan die klinikus. Al te dikwels kan subjektiewe denke, die skryf van 'n voorskrif wat maklik is, farmakologiese invloede of oorwegings oor die vergoeding van die versekering, die prentjie oorheers.
Soos ek dit sien, is die oordiagnose van bipolêre versteuring vir prikkelbaarheid of buierigheid en die wydverspreide gebruik van antidepressante vir ongelukkige mense wat nie klinies depressief is nie, iets wat die psigiatriese beroep nog nie voldoende moet hanteer nie. En sommige kenners wat gemoedsversteurings en depressie bestudeer, het daarop gewys dat meer as die helfte van diegene wat met antidepressante behandel word, nie op die medikasie reageer nie.
As die effekte van 'n pil verswak, bly die probleem steeds. Die enigste manier om die probleem op dreef te hou, is om aan te hou om die pille te neem. In sommige gevalle kan dit deur die breinchemie soveel verwoesting veroorsaak dat dit selfs meer probleme vir die pasiënt veroorsaak.
Selfs probleme in die liggaam, soos chroniese slapeloosheid, kan beter reageer op kognitiewe gedragsterapie. In 2016 het die American College of Physicians CBT aanbeveel as eersteklas behandeling in plaas van medikasie vir baie volwasse pasiënte met chroniese slaapprobleme. En in my eie pasiënte, raai wat dan, as hulle 'n probleem kan aanpak en oorkom wat hulle snags byhou. Hulle kan aan die slaap raak. Sonder die hulp van 'n pil.
Die DSM en sy ontevredenheid
DSM staan ​​vir Diagnostiese en statistiese handleiding vir geestesversteurings. Saam met kodifikasie en klassifikasie word hierdie tome gereeld gebruik om pasiënte te diagnoseer, wat baie mense op die pad van medisyne stuur. Alhoewel die DSM is 'n noodsaaklike hulpbron om geestesversteurings te kodifiseer en te klassifiseer. Die huidige biologiese neigings het ongelukkig probeer om baie sosiale ervarings en normale menslike variasies te medisyne, en etikette aan te bring onder baie toestande wat meer subjektiewe menings en redelike raaiskote lyk.
Die DSM se webwerf noem dit "die standaardklassifikasie van geestesversteurings wat deur geestesgesondheidswerkers in die VS gebruik word" A DSM diagnose is 'n vereiste vir die meeste interaksies met versekeringsmaatskappye, hospitale en klinieke, farmaseutiese ondernemings, prokureurs en die regstelsel. U kan dus sien hoe belangrik hierdie diagnostiese definisies kan wees.
Maar dit beteken nie dat hierdie definisies altyd akkuraat is nie. Dit is ook nie omvattend nie: in sommige gevalle laat hulle die belangrikste simptome weg of verkeerd, omdat die DSM 'se diagnostiese etikettering is dikwels eenvoudig en eendimensioneel. Dit neem nie noodsaaklike faktore in ag soos die omgewing, ondersteuningstelsel of persoonlikheidstipe van 'n pasiënt om 'n akkurate assessering te gee nie. Ons is almal individue - ons lewens, ons emosies, ons persoonlikhede en hoe ons inligting deur ons senuweestelsels kan verwerk, verskil. Niemand van ons is dieselfde nie, en elke diagnostiese etiket kan van persoon tot persoon verskil.
Tog, terwyl die DSMDie akkuraatheid is te betwyfel; ontelbare pasiënte of kliënte van geestesgesondheidswerkers word nietemin volgens die standaarde gekategoriseer - soveel so dat dit dikwels die 'bybel' van psigiatriese siektes genoem word. Maar dit is nog lank nie 'n bybel van enige aard nie. Op sy beste is dit 'n gids. Sommige het dit 'n woordeboek genoem omdat dit probeer om veelvuldige geestesversteurings te klassifiseer, maar dit bevat meer subjektiewe denke as wetenskaplike validering. Daar word van bo na onder gebruik gemaak van 'n kontrolelys van simptome op 'n eendimensionele manier, in teenstelling met 'n assessering van onder na bo, wat na die veelvuldige faktore in die lewe en agtergrond van 'n persoon kyk, sowel as die simptome, en stel daarna 'n diagnose.
In teenstelling met die manier waarop mediese diagnose dikwels werk, is die DSM formaat is 'n kontrolelys. Dit bevat nie 'n multidimensionele geskiedenis van die simptome, laboratoriums, beeldprosedures (wat natuurlik nog nie bestaan ​​nie) of moontlike oorsake van die versteuring deur biologiese bemiddelaars, of hoe elke individu anders met hierdie simptome omgaan nie. Al hierdie is die belangrikste faktore om 'n goeie beoordeling te maak en 'n manier van sorg op te stel. Maar terselfdertyd, namate meer etikette by elke nuwe uitgawe bygevoeg word, is die medisyne van baie gedrag, waarvan sommige heeltemal binne die normale bereik kan wees, in die prentjie gekom. En dit is waar medisyne weer inkom.
Byvoorbeeld, die DSM het 'n nuwe etiket gegee om tantrums te temper: Disruptive Mood Dysregulation Disorder. Buit-eetversteuring word ook nou Binge Eat Disorder genoem en 'n medikasie is goedgekeur daarvoor, alhoewel ons omring word deur lekker kos en baie Amerikaners te veel eet as 'n vanselfsprekend. Vir die meeste probleemverslappers is 'n gedragsveranderingsprogram rondom eetversteurings waarskynlik meer effektief en blywend. Maar ons het nou 'n psigiatriese etiket met beperkte studies of navorsing wat aan die publiek aangebied word, en hierdie gedrag word dus as 'n afwyking geadverteer. En raai wat? Hier is 'n pil om dit te behandel.
Daar word voorgestel dat die farmaseutiese industrie 'n groter en groter invloed het op diegene wat die DSM skep. In onlangse jare het ons 'epidemies' gesien van aandagafleibaarheid (ADHD) en bipolêre versteuring by kinders, wat gelei het tot gereelde behandeling deur medikasie. Dit verhoog die "Big Pharma" -doelstellings om medisyne voor te skryf om die meeste geestesversteurings te hanteer, alhoewel baie geestelike probleme opgelos kan word deur probleemgerigte variasies van die "praatmiddel", en nog meer deur CBT en my weergawe, LPA.
Weereens, dit is onteenseglik waar dat sommige ernstige geestesiektes, soos skisofrenieë, bipolêre afwykings en kliniese depressie, goed reageer op medikasie en deurlopende medikasie benodig vir effektiewe hantering. En met goeie medikasiebestuur is ons almal veiliger, gesonder en leef ons langer as gevolg van die vordering met farmaseutiese produkte. Maar dit is ook waar dat die behoefte om meer produkte uit te brei en te verkoop 'n eindelose motivering vir hierdie korporatiewe reuse is.
Hier is nog 'n voorbeeld: hartseer. Die huidige DSM-5 het beplan om hartseer, of rou, as 'n depressiewe afwyking in te sluit. Dit sou dokters vir primêre sorg (wat terloops goed voorgeskryf het) moontlik gemaak het 50 persentasie psigotropiese medisyne) om berou as 'n medisynestoornis op te neem. Met ander woorde, as u treur, sou hulle 'n farmaseutiese middel voorgeskryf het. Soveel om 'n natuurlike en gesonde proses van verlies te ervaar en te verwerk.
Gelukkig was die uitroep teen hierdie verkeerde kopklassifikasie so intens dat dit van die nuwe afgeval is DSM-5. Gedragsverslawing, soos 'seksverslawing', 'oefenverslawing' en 'verslawing aan winkels', was ook kontroversieel en word nie in die nuwe artikel ingesluit nie. DSM, hoewel baie op die DSM-5 panele sou baie graag 'n diagnostiese etiket wou slaan oor normale lewenservarings of keuses, wat meer gebaseer is op persoonlike opinies as op enige goeie mediese / psigiatriese basis. Die belangrikste geestesversteurings moet nog nie deur biologiese toetsing bevestig word nie, en dit is jammer om te besef dat die etikette hierbo wat vir die nuwe voorgestelde DSM-5 sou as wetenskaplikes gelys word sonder wetenskaplike bekragtiging. Om te dink dat baie Amerikaners, wat maklik deur adverteerders oortuig kan word om te gaan inkopies doen as hulle finansies dit toelaat, subjektief met 'n geestesversteuring bestempel kan word, weerspreek die gesonde verstand.
Dit alles het onder die aandag van die Nasionale Instituut vir Geestesgesondheid (NIMH) gekom, wat dit duidelik gemaak het dat die nuwe DSM-5 is meer 'n woordeboek as 'n 'bybel' van afwykings. Die DSM bied 'n algemene terminologie; die swakheid daarvan, volgens die voormalige NIMH-direkteur, dr. Thomas Insel, is geldigheid. DSM diagnoses is gebaseer op groepe simptome, nie op laboratoriummaatreëls soos in algemene geneeskunde nie.
Dieselfde probleme, verskillende benaderings
Maar gelukkig gebruik verantwoordelike klinici hul eie mediese oordeel om geestesversteurings op 'n multidimensionele manier te beoordeel, te evalueer en te behandel. Dit beteken om 'n gedetailleerde geskiedenis te neem, individuele reaksies en aanpassings te oorweeg, en 'n paar biologiese, sosiologiese en aangeleerde faktore en kwessies in 'n effektiewe behandelingsplan in te sluit.
Prikkelbaarheid en daaglikse buierigheid kan nie bloot aangemeld word as 'n bipolêre versteuring nie, die huidige "diagnose du jour", net om 'n versekeraar tevrede te stel en die gebruik van medisyne te ondersteun. Daar is geen rede om iemand te genees om bloot gefrustreerd of ongelukkig te wees as hulle nie aan sekere kliniese kriteria vir depressie of gemoedsversteuring voldoen nie.
Foute van PTSV vir suiwer depressie, wat een aspek van PTSD kan wees (om maar een voorbeeld van baie te noem), kan lei tot die voorskryf van 'n nuttelose skema van medisyne wat niks doen om die probleem op te los of die onderliggende simptome nie. Die vind van die regte terapie is nie eenvoudig nie. Wat moontlik vir een pasiënt werk, werk miskien nie vir 'n ander nie.
Psigofarmakologie is nie 'n wonderkol nie, soos ons geleer het in die behandeling van depressie, waar dikwels een of meer medisyne kan misluk. Daar is ook nie psigodinamiese terapieë wat rond en rond kronkel sonder dat daar 'n vaste doel voor oë is nie. Maar die CBT-tegnieke van die groot Dr. Aaron Beck het uitstekende resultate getoon in die behandeling van baie vorme van depressie. Sy tegnieke werk ook so goed as vir baie mense wat sukkel met algemene probleme - insluitend fobies, angs en dikwels onbekende vorme van PTSV - nie medisyne of psigodinamiese terapieë is heeltemal effektief om die probleem op te los nie.
Kopiereg 2018 deur dr. Robert London.
Gepubliseer deur Kettlehole Publishing, LLC
Vind Vryheid Snel: Korttermynterapie wat werk
deur Robert T. London MD
Sê totsiens tot angs, fobieë, PTSD en Insomnia. Vind vryheid vinnig is 'n revolusionêre boek van die 21-eeu wat wys hoe om gesonde gesondheidsprobleme soos angs, fobies, PTSD en slapeloosheid met minder langterapie en minder of geen medikasie vinnig te bestuur.
Dr. Londen is 'n praktiserende geneesheer / psigiater vir vier dekades. Vir 20 jaar het hy die korttermyn-psigoterapie-eenheid by die NYU Langone-mediese sentrum ontwikkel en bestuur. Hy het talle kognitiewe terapeutiese tegnieke gespesialiseer en ontwikkel. Hy bied ook sy kundigheid as raadgewende psigiater aan. In die 1970's was dr. Londen gasheer van sy eie verbruikersgeoriënteerde gesondheidsorgradio-program, wat nasionaal gesindikeer is. In die 1980'e het hy 'n aand met die dokters geskep, 'n drie-uur-byeenkoms by die stadsaal vir nie-mediese gehore. Die voorloper van vandag se TV-program "The Doctors." Vir meer inligting, besoek www.findfreedomfast.com
Radioonderhoud met Robert T. London: Find Freedom Fast
Moenie in die tonnel ry nie ... Die hond gaan byt ... Pasiënte het hul fobies beskryf ...
Vasgevang in terapie? Die probleem met psigiatrie en psigoterapie
In die eerste jaar van opleiding, wat hoofsaaklik binne-psigiatrie was, leer om pasiënte te behandel, ...
Kan paartjie-terapie rooi en blou Amerikaners bymekaarbring?
Werksessies wat soos paartjie-terapie lyk, het universiteitstudente minder polities gepolariseer, berig ...