Om te verskil oor iets is niks vreemds nie, maar as verskille bykans onoorkomelik is of onoorkomelik blyk te wees, betree ons die wêreld van dilemmas en polariteite. In dié wêreld is “oplossings” ’n luukse en word die deurlopende bestuur van ’n probleem in werklikheid die oplossing.
In ’n onlangse artikel oor die VUCA-wêreld van onsekerheid waarin ons leef, is uitgewys dat teenstrydighede en komplekse probleme twee van ’n paar verskynsels is wat as normaal in ons omgewing beskou moet word.
In 1992 het Barry Johnson ’n boek geskryf met die titel Polarity Management waarin hy die anatomie van sulke dilemmas verduidelik het en sekere bestuursoplossings aan die hand gedoen het.
Hy het ’n polariteit gedefinieer as ’n verskynsel met twee regte antwoorde, onafhanklik van mekaar. Met dié soort probleme het die reg-of-verkeerd-beskouing plek gemaak vir ’n “dit-én-dat”- oplossing.
Polariteitsvraagstukke het ’n baie interessante struktuur, want daar is altyd twee kante aan die saak – en dit is bitter moeilik om albei kante van die probleem raak te sien. Dit herinner baie sterk aan die oorgang tussen paradigmas of denkraamwerke.