BF Skinner: Biografie van die Gedragsdienstige Denker
'N Nader kyk na Skinner se lewe en nalatenskap
BF Skinner was 'n Amerikaanse sielkundige bekend vir sy invloed op behaviorisme . Skinner verwys na sy eie filosofie as 'radikale behaviorisme' en het voorgestel dat die konsep van vrye wil net 'n illusie was. Alle menslike aksie, in plaas daarvan geglo, was die direkte gevolg van kondisionering.
"Die gevolge van gedrag bepaal die waarskynlikheid dat die gedrag weer sal plaasvind" -BF Skinner
Skedules van versterking
In hierdie operante kondisioneringsproses word aksies wat gevolg word deur goeie gevolge versterk en daarom is dit beter dat die gedrag in die toekoms weer voorkom. Gedragte wat negatiewe gevolge tot gevolg het, word egter minder geneig om weer op te tree.
Onder sy vele ontdekkings, uitvindings en prestasies was die skepping van die operante kondisioneringskamer (ook bekend as die Skinner Box), sy navorsing oor skedules van versterking, die bekendstelling van reaksietariewe as 'n afhanklike veranderlike in navorsing en die skepping van die kumulatiewe blokfluit om hierdie reaksietariewe op te spoor.
In een opname is Skinner aangewys as die invloedrykste sielkundige van die twintigste eeu .
Gebore: 20 Maart 1904
Overleden: 18 Augustus 1990
Burrhus Frederic Skinner is gebore en opgevoed in die dorpie Susquehanna, Pennsylvania.
Sy pa was 'n prokureur en sy ma was 'n tuisteskepper en hy het grootgeword met 'n broer wat twee jaar sy junior was. Hy het later sy Pennsylvania-kinderjare beskryf as "warm en stabiel." As 'n seun het hy dit geniet om dinge te bou en uit te vind; 'n vaardigheid wat hy later in sy eie sielkundige eksperimente sou gebruik. Sy jonger broer Edward het op 16-jarige ouderdom gesterf weens 'n serebrale bloeding.
Tydens die hoërskool het Skinner 'n belangstelling in wetenskaplike redenasie ontwikkel van sy uitgebreide studie van die werk van Francis Bacon. Hy het in 1926 'n BA in Engelse letterkunde van Hamilton College ontvang.
Nadat hy sy voorgraadse graad behaal het, het hy besluit om 'n skrywer te word, 'n tydperk van sy lewe wat hy later as die "donker jaar" sou noem. Gedurende hierdie tyd het hy slegs 'n paar kort koerantberigte geskryf en het hy vinnig met sy literêre talente ontnugter geword, ten spyte van 'n mate van aanmoediging en mentorskap van die beroemde digter Robert Frost.
Terwyl hy as 'n klerk by 'n boekwinkel gewerk het, het Skinner gebeur op die werke van Pavlov en Watson, wat 'n keerpunt in sy lewe en loopbaan geword het. Geïnspireer deur hierdie werke, het Skinner besluit om sy loopbaan as 'n romanskrywer te laat vaar en in die sielkunde gegradueerde program aan die Harvard Universiteit ingeskryf.
Tydens sy tyd by Harvard het Skinner belangstelling gehad om menslike gedrag op 'n objektiewe en wetenskaplike manier te bestudeer. Hy ontwikkel wat hy na verwys as 'n operante kondisioneringsapparaat, wat later bekend staan ​​as 'n " Skinner box ". Die toestel was 'n kamer wat 'n kroeg of sleutel bevat wat 'n dier kan druk om kos, water of 'n ander vorm van versterking te ontvang .
Dit was tydens hierdie tyd by Harvard dat hy ook die kumulatiewe blokfluit uitgevind het, 'n toestel wat antwoorde as 'n skuinsstreep aangeteken het. Deur te kyk na die helling van die lyn, wat die reaksietempo aangedui het, kon Skinner sien dat die reaksietariewe afhang van wat gebeur het nadat die dier die kroeg gedruk het. Dit is, hoër reaksietariewe het belonings gevolg, terwyl laer reaksietariewe 'n gebrek aan belonings gevolg het. Die toestel het ook Skinner toegelaat om te sien dat die skedule van versterking wat gebruik is, ook die reaksietempo beïnvloed het.
Met behulp van hierdie toestel het hy bevind dat gedrag nie afhanklik was van die voorafgaande stimulus soos Watson en Pavlov onderhou het nie.
In plaas daarvan het Skinner bevind dat gedrag afhanklik was van wat na die reaksie gebeur. Skinner het hierdie operante gedrag genoem .
Nadat hy in 1931 sy doktorsgraad van Harvard ontvang het, het hy die volgende vyf jaar aan die universiteit gewerk, danksy 'n gemeenskap. Gedurende hierdie tydperk het hy sy navorsing oor operante gedrag en operante kondisionering voortgesit. Hy het in 1936 met Yvonne Blue getrou, en die egpaar het twee dogters, Julie en Deborah, gehad.
Skinner het na sy huwelik 'n onderwysposisie by die Universiteit van Minnesota geneem. Terwyl hy aan die Universiteit van Minnesota en gedurende die hoogte van die Tweede Wêreldoorlog onderrig het, het Skinner belang gestel om te help met die oorlogspoging. Hy het befondsing gekry vir 'n projek wat dui op opleiding van duiwe om bomme te lei, aangesien daar nie destyds missielleidingstelsel bestaan ​​het nie.
In die "Projectduif", soos dit genoem is, is duiwe in die neuskegel van 'n missiel geplaas en opgelei om op 'n teiken te pik, wat dan die missiel na die beoogde teiken sou lei. Die projek het nooit tot stand gekom nie, aangesien die ontwikkeling van radar ook aan die gang was, hoewel Skinner baie sukses gehad het om met die duiwe te werk. Terwyl die projek uiteindelik gekanselleer is, het dit 'n paar interessante bevindings tot gevolg gehad, en Skinner kon selfs die duiwe leer om tafeltennis te speel.
Die Baba Tender
In 1943 het BF Skinner op versoek van sy vrou ook die "baba tender" uitgevind. Dit is belangrik om daarop te let dat die baba-tender nie dieselfde is as die "Skinner-boks" nie, wat in Skinner se eksperimentele navorsing gebruik is. Hy het die ingeslote verhitte krip geskep met 'n plexiglasvenster in reaksie op sy vrou se versoek om 'n veiliger alternatief vir tradisionele krips. Ladies Home Journal het 'n artikel op die krip met die titel "Baby in a Box" gedruk, wat gedeeltelik bydra tot 'n mate van misverstand oor die beoogde gebruik van die krip.
'N later voorval het ook gelei tot verdere misverstande oor Skinner se babyspringer. In haar 2004-boek, Open Skinner's Box: Groot Sielkunde-eksperimente van die Twintigste Eeu, het die skrywer Lauren Slater die gereeld gerugte genoem dat die baba-tender eintlik as 'n eksperimentele toestel gebruik is. Die gerugte was dat Skinner se dogter as vak gedien het en dat sy selfmoord gepleeg het. Slater se boek het daarop gewys dat dit niks meer as 'n gerug was nie, maar 'n latere hersiening van die boek het verkeerdelik gesê dat haar boek die eise ondersteun het. Dit het gelei tot 'n kwaai en passievolle weerlegging van die gerugte deur Skinner se baie lewendige en goeddogter, Deborah.
In 1945 verhuis Skinner na Bloomington, Indiana en word die Stoel vir Sielkunde en die Universiteit van Indiana. In 1948 het hy by die afdeling sielkunde aan die Harvard Universiteit aangesluit waar hy vir die res van sy lewe gebly het.
In Skinner se operante kondisioneringsproses het 'n operant verwys na enige gedrag wat op die omgewing optree en lei tot gevolge. Hy het kontrasterende operante gedrag (die optrede onder ons beheer) gekonfronteer met respondent gedrag, wat hy beskryf het as enigiets wat reflektief of outomaties voorkom, soos om jou vinger terug te steek as jy per ongeluk 'n warm pan raak.
Skinner het versterking geïdentifiseer as enige gebeurtenis wat die gedrag wat dit volg, versterk. Die twee tipes versterking wat hy geïdentifiseer het, was positiewe versterking (gunstige uitkomste soos beloning of lof) en negatiewe versterking (die verwydering van ongunstige uitkomste).
Straf kan ook 'n belangrike rol speel in die operante kondisioneringsproses. Volgens Skinner is straf die aanwending van 'n nadelige uitkoms wat die gedrag wat dit volg, verminder of verswak. Positiewe straf behels die aanbieding van 'n ongunstige uitkoms (gevangenis, spanking, skeltering), terwyl negatiewe straf behels die verwydering van 'n gunstige uitkoms na aanleiding van 'n gedrag (wegneem van 'n gunsteling speelding, gegrond word).
In sy ondersoek oor operante kondisionering het Skinner ook skemas van versterking ontdek en beskryf:
Vaste verhouding skedules
Vaste interval skedules
Skinner se onderrigmasjiene
Skinner het ook in 1953 'n belangstelling in onderwys en onderrig ontwikkel nadat hy sy dogterwiskunde-klas in 1953 bygewoon het. Skinner het opgemerk dat geen van die studente enige soort onmiddellike terugvoer oor hul prestasie ontvang het nie. Sommige studente het gesukkel en kon nie die probleme voltooi nie, terwyl ander vinnig klaar was, maar het nie regtig iets nuuts geleer nie. In plaas daarvan het Skinner geglo dat die beste benadering sou wees om 'n soort toestel te skep wat gedrag sou vorm en inkrementele terugvoering bied totdat 'n verlangde reaksie bereik is.
Hy het begin met die ontwikkeling van 'n wiskunde-onderrigmasjien wat onmiddellik terugvoering gegee het na elke probleem. Hierdie aanvanklike toestel het egter nie werklik nuwe vaardighede geleer nie. Uiteindelik kon hy 'n masjien ontwikkel wat inkrementele terugvoer lewer en materiaal in 'n reeks klein stappe aangebied het totdat studente nuwe vaardighede opgedoen het, 'n proses bekend as geprogrammeerde onderrig. Skinner het later 'n versameling van sy geskrifte oor onderrig en opvoeding getiteld The Technology of Teaching gepubliseer .
Later Lewe en Loopbaan
Skinner se navorsing en skryf het hom vinnig een van die leiers van die behavioristiese beweging in die sielkunde gemaak en sy werk het geweldig bygedra tot die ontwikkeling van eksperimentele sielkunde .
Op grond van sy vroeëre literêre loopbaan het Skinner ook fiksie gebruik om baie van sy teoretiese idees aan te bied. In sy boek Walden Two in 1948 het Skinner 'n fiktiewe utopiese samelewing beskryf waarin mense opgelei is om ideale burgers te word deur die gebruik van operante kondisionering.
Sy 1971 boek Beyond Freedom and Dignity het hom ook 'n bliksemstaf vir kontroversie gemaak, aangesien sy werk blyk dat mense nie werklik vrye wil gehad het nie. Sy 1974 boek oor Gedragsleer is gedeeltelik geskryf om baie van die gerugte oor sy teorieë en navorsing te verdryf.
In sy latere jare het Skinner voortgegaan om oor sy lewe en sy teorieë te skryf. Hy is in 1989 met leukemie gediagnoseer.
Net agt dae voor hy dood is, het Skinner 'n leeftydprestasie-toekenning van die Amerikaanse Sielkundige Vereniging ontvang en hy het 'n 15 minute gesprek aan 'n oorvolle ouditorium gelewer toe hy die toekenning aanvaar het. Hy is op 18 Augustus 1990 dood.
1966 Edward Lee Thorndike- toekenning, American Psychological Association
1968 - Nasionale Medalje van Wetenskap van President Lyndon B. Johnson
1971 - Goue medalje van die Amerikaanse Sielkundige Stigting
1972 - Mens van die Jaar-toekenning
1990 - Aanhaling vir Uitstaande Lewenslange Bydrae tot Sielkunde
Skinner, BF (1935) Twee tipes gekondisioneerde refleks en 'n pseudo-tipe Journal of General Psychology, 12 , 66-77.
Skinner, BF (1938) 'Bygeloof' in die duif Journal of Experimental Psychology, 38 , 168-172.
Skinner, BF (1950) Is teorieë van leer nodig? Sielkundige Oorsig, 57 , 193-216.
Skinner, BF (1971) Beyond Freedom and Dignity
Skinner, BF (1989) Die oorsprong van kognitiewe denke Onlangse uitgawes in die analise van gedrag , Merrill Publishing Company.
Skinner was 'n produktiewe skrywer, wat byna 200 artikels en meer as 20 boeke gepubliseer het. In 'n 2002-opname van sielkundiges is hy geïdentifiseer as die mees invloedryke 20ste-eeuse sielkundige. Terwyl behaviorisme nie meer 'n oorheersende denkskool is nie, bly sy werk in operante kondisionering vandag noodsaaklik. Geestesgesondheidswerkers gebruik dikwels operante tegnieke wanneer hulle met kliënte werk, onderwysers gebruik gereeld versterking en straf om gedrag in die klaskamer te vorm, en dieropleiers maak sterk gebruik van hierdie tegnieke om honde en ander diere op te lei. Skinner se merkwaardige nalatenskap het beide 'n blywende punt op die sielkunde en talle ander velde, wat wissel van filosofie tot onderwys, verlaat.
Burrhus Frederic Skinner. (2014). Ontsluit van http://www.biography.com/people/bf-skinner-9485671.
Buzan, DS (2004, 12 Maart). Ek was nie 'n laboratoriumrat nie. Die Voog . Herwin van http://www.theguardian.com/education/2004/mar/12/highereducation.uk
Bjork, DW (1997). BF Skinner: 'n Lewe . Washington, DC: American Psychological Association.
Slater, L. (2004) Opening Skinner's Box: Groot Sielkundige Eksperimente van die Twintigste Eeu . Londen: Bloomsbury.
Skinner, BF (1938). Die gedrag van organismes: 'n eksperimentele analise. Cambridge, Massachusetts: BF Skinner Foundation.
Skinner, BF (1961). Hoekom het ons onderrigmasjiene nodig. Harvard Educational Review, 31, 377-398.
Die BF Skinner Stigting. (2014). Biografiese inligting. Ontsluit van http://www.bfskinner.org/archives/biographical-information/