Om sagmoedig te (kan) wees (1)
Die mens beskou die wêreld as sy besitting, asof God nie die beherende aandeel daarin het nie. Die mens het ‘n onversadigbare drang na al hoe meer grond en al hoe meer rykdom. Ons enigste wettige en blywende eiendom is egter dit wat ons uit die hand van God ontvang. Jesus druk dit ons op die hart dat ons nie moet vra: “hoeveel besit ek?” nie, maar eerder moet vra: “hoe het ek daaraan gekom?”. Jesus stel self vir ons die voorbeeld.
Die mense wou van Jesus ‘n aardse koning maak juis omdat hulle nie besef het dat Hy reeds Koning is nie. Die dissipels kon nie verstaan dat Jesus se Koninkryk nie van hierdie wêreld was nie, maar geestelik, goddelik en daarom volstrek anders. Daarom ry Jesus nie Jerusalem op ’n wit perd binne nie, maar op ’n eenvoudige esel.
Die weg en die wyse waarop Jesus Koning is, is so teenstrydig met ons begrip van koningskap. Hy is Koning deur slaaf te wees. Hy word gedien deur aan ander diensbaar te wees. Hy is geëer deur smaad te verdra. Hy is geseën deur Hom te laat vervloek. Hy leef deur te sterwe. So besit Hy alles deur van alles afstand te doen. Hy het reg op alles deur niks te besit nie, soos iemand sonder regte. Jesus neem niks nie, maar Hy gee. En daarom gee God Hom alles en kan Hy sê: “Aan My is gegee alle mag in die hemel en op aarde” (Matt. 28:18).
Jesus het met sagmoedigheid verby hierdie wêreld gekyk en daarom kon Hy die verskriklike aanvalle teen Hom verdra. Die wêreldling verstaan niks van die ander wêreld van God se Ryk nie. Hy begryp niks van die mag van sagmoedigheid nie; dat dit verhewe is bo die aardse dinge en dat die sagmoedige deur dood en graf heen gered sal word. Jesus het baie wonders gedoen, maar Sy grootste wonder was dat Hy soveel sagmoedigheid geopenbaar het dat Hy al die sonde, menslike onkunde, laster en haat as ’n stemlose Lam kon dra. Dat Hy, as die enigste wettige Besitter van hemel en aarde, Hom vrywillig alles laat ontneem het om die weg te baan vir ander om met Hom die nuwe hemel en die nuwe aarde as erfenis te ontvang (Rom 8:17).
Die vroue van Jerusalem ween terwyl die sagmoedige Heiland na die kruis geneem word. Hulle vind Hom beklaenswaardig. Maar Jesus sê: “Want as hulle dit doen aan die groen hout, wat sal met die droë gebeur!” (Luk. 23:31). Wanneer die sagmoediges deur die mense veroordeel word, hoe erg sal dit wees as die nie-sagmoediges (die hardvogtiges) deur God veroordeel word? Beklaenswaardig is Jesus volgens die oordeel van mense, benydenswaardig volgens die oordeel van God.
Jesus spreek sy dissipels salig want hulle deel in die vrugte van Sy sagmoedigheid. Hulle sal erfgename wees van God en mede-erfgename van Jesus Christus (Rom 8:17). Hulle sal die aarde beërwe, wettiglik besit, omdat hulle name opgeskryf staan in Sy (nuwe) testament.
’n Mens wat geen uitsig het op hierdie erfenis nie, wat nie ryk is in Christus nie, doen alles in sy vermoë om hardvogtig, krampagtig, senuagtig en gejaagd bymekaar te maak wat bymekaar gemaak kan word. Hy het maar een kans in hierdie kortstondige lewe. Hy gryp alles krampagtig en vreesagtig om dit nie te verloor nie. Hy is die slaaf van sy besittings omdat hy niks anders het nie. Hy is wat hy besit. Neem sy besittings weg en hy het niks meer nie. Hoe sal hy dan sagmoedig kan wees? Hy is hardvogtig in sy saaklikheid. Hy dra nie die belofte van Christus in sy hart nie, maar die oordeel brand reeds in sy gewete.
“Wie is wys en verstandig onder julle? Laat hom uit sy goeie lewenswandel sy werke in sagmoedige wysheid toon” (Jak 3:13).
(Verwerk uit: Ds J Overduin - Gods grote verrassing).