Geskryf deur Kyla Tienhaara et al
Die keuses wat ons nou maak, definieer die toekoms van Kanada en die wêreld. (Shutter)
Die vraag na fossielbrandstowwe het tydens die COVID-19-pandemie in duie gestort toe sluimeringsmaatreëls ingestel is. In die tweede kwartaal van 2020 voorspel kenners dat die wêreldwye vraag na olie sal daal 20 persent vanaf hierdie tyd verlede jaar. Alhoewel die vraag waarskynlik binne die volgende twee jaar ietwat sal herstel, meen sommige uitvoerende hoofde van die oliemaatskappy dit wel moet nooit weer na die vlakke van 2020 terugkeer nie.
Terselfdertyd bly die wêreld "aan die brand" weens klimaatsverandering, hoofsaaklik veroorsaak deur die verbranding van fossielbrandstowwe. Die jaar het begin met brande verwoes Australië, en in Junie slaan die temperatuur in die Arktiese gebied a rekord-38C.
Die wêreld is nou op 'n kritiese tyd - 'n oomblik van onsekerheid waar besluite dramatiese verskuiwings kan veroorsaak in die rigting wat die samelewing neem. Die keuses wat ons nou maak, definieer die toekoms van Kanada - en die mensdom.
Aangesien regerings maniere soek om die Kanadese ekonomie te help om van die COVID-19-pandemie te herstel, moet hulle deur een onbestrede beginsel gelei word: ons kan nie bekostig om in die fossielbrandstofbedryf te belê en verder uit te brei nie.
Waarom ons strukturele verandering nodig het
Die daaglikse wêreldwye uitstoot van koolstofdioksied daal 17 persent vroeg in April, toe die afsluitings op hul hoogtepunt was, in vergelyking met 2019. In die Verenigde Koninkryk het die daling 31 persent getref, terwyl in Kanada dit het 20 persent bereik.
Maar die uitstoot is nou besig om terug te keer - baie vinniger as wat verwag is - terwyl motors en vragmotors weer die paaie aandurf.
Die uitstoot in 2020 sal na verwagting laer wees vier persent tot (hoogstens) sewe persent vanaf 2019. Maar dit val kort van die vermindering van die uitstoot wat nodig is om die Parys-ooreenkoms teikens te bereik - 7.6 persent per jaar, elke jaar.
Die sluiting het dit getoon gedragsverandering alleen is onvoldoende die ekonomie te dekarboniseer; ons het ook strukturele verandering nodig wat aan die wortel van emissies lei. Dit beteken om die bydrae van die oliesektor, veral die oliesand, aan te spreek.
Terwyl die uitstoot van ander sektore in Kanada gelyk is of daal, is die emissies van oliesand het met 456 persent gestyg tussen 1990 en 2018. Die uitstoot van konvensionele olieproduksie het ook toegeneem, maar slegs met 24 persent.
Ten spyte van a dapper poging deur die Alberta NDP-regering in 2015, het opeenvolgende provinsiale regerings nie daarin geslaag om die emissies van oliesand te verminder nie. En sedert die COVID-19-krisis, is "groen inisiatiewe," soos Suncor se plan om koksgestookte ketels met aardgas-eenhede te vervang op sy basis bedrywighede was afgeskaf om koste te besnoei, die eise van die bedryf ondermyn dat dit deel is van die oplossing.
Die olie- en gasbedryf was in die moeilikheid voor die pandemie getref het, maar dit is wel wat nou met potensiële ineenstorting te staan ​​kom.
'N Opvlamstapel by die Imperial Oil-raffinadery in Edmonton verlig die hemel in Desember 2018. DIE CANADIAN PERS / Jason Franson
Vir 'n kort periode vroeg in April en weer later daardie maand het 'n vat Alberta-olie verkoop minder as 'n bottel maple stroop. Alhoewel die prys sedertdien ietwat herstel het, het die verwagtinge vir kapitale uitgawes dramaties verander.
Nou, amper 40 persent Daar word verwag dat minder finansiering vir 2020 sal wees. 'n Tweede golf van koronavirusinfeksies en -sluitings kan wees stuur oliemarkte in 'n ander stertpin.
Terwyl die Kanadese Vereniging van Petroleumprodusente (CAPP) sy langtermyn produksieskatting onbepaald uitgestel het, het Alberta die produksie met ongeveer 25 persent verminder, of een miljoen vate per dag. Volgens Alberta is mega-pypleidings nou "redelik leeg, En Enbridge beplan om 'n deel van sy verouderingslyn 3 te gebruik stoor olie. BP het het sy oliesandbeleggings afgeskryf geheel en al.
Meer subsidies spaar nie werk nie
Dit is nie verbasend as die Kanadese oliebedryf nie sy eise verdubbel vir steun van die regering asook die opskorting van omgewingsregulasies en moniteringsvereistes. In April was CAPP die die mees aktiewe federale lobby-instansie, neem meer as 40 vergaderings met federale amptenare op.
Enige reaksie van die regering op hierdie voorportaal is nie 'n kwessie van "weeg nie"werk teenoor die omgewing": Die bedryf werp al jare werk terwyl hy meer olie onttrek. Van 2014 tot 2019, te midde van die stygende produksie, het Kanada se olie- en gassektor gesny Werk 53,000 - ongeveer 'n kwart van die sektor Werk 225,000. Vooruitgang in outomatisering en ander veranderings in die bedryf beteken dit daardie poste kom nie terug nie, selfs al is die ontstelde Keystone XL-pyplyn op een of ander manier gebou.
Terwyl oliewerkers werkloosheid en angs oor hul toekoms in die gesig gestaar het, het bestuurders en aandeelhouers steeds groot voordele inhou. Die vyf grootste produsente van oliesand het dividende van $ 12.6 miljard aan aandeelhouers uitgereik (die die meerderheid daarvan is nie Kanadese nie) van laat 2014 tot 2017.
Terwyl die sektor vir fossielbrandstowwe besig is om die winste te beskerm terwyl dit werk verloor, ondervind Kanada se skoon tegnologie-sektor 'Plofbare' groei, wat indrukwekkende verdienste en werkgeleenthede meebring. Daar word verwag dat skoon energie-bane sal groei meer as 550,000 in die volgende dekade van 300,000 in 2019.
Gestrandte bates, gestrande gemeenskappe
In Mei het die Kanadese olie- en gasbedryf ongeveer in diens geneem 163,000 mense, wat minder was as een persent van alle werkers in die land. Maar hierdie poste is baie geografies gekonsentreerd. soos oliebates word toenemend gestrand bates, Kanada se oliewerkers en olie-afhanklike gemeenskappe sal ook gestrand raak.
Maar dit hoef nie ons toekoms te wees nie.
Dit blyk dat 'n klein meerderheid van die Albertane dit verstaan ​​en ondersteun 'n oorgang weg van olie en gas. Die sleutelgesprekke handel oor hoe en wanneer hierdie oorgang vind plaas.
Die vraag van wanneer is vir ons beantwoord. As ons as 'n land kan saamstem dat borgtog op ekonomiese of omgewingsgrondslag nie regverdigbaar is nie, bepaal die olieprysongeluk dat die oorgang nou begin. Onlangse stembusse dui aan dat die oorgrote meerderheid Kanadese wil hê dat die federale regering in 'n "groen herstel" moet belê.
In terme van hoe die oorgang vind plaas, en herlei die miljarde dollars in subsidies dat die federale regering tans die fossielbrandstofbedryf aan hernubare energie- en energiedoeltreffendheidsprojekte voorsien, 'n goeie plek is om te begin. Dit kan skep veel meer werkgeleenthede terwyl ons ook 'n bydrae lewer tot ons teikens vir vermindering van vrystellings.
Paaie na 'n fossielvrye Kanada
Daarbenewens is daar baie goeie voorstelle om diep uitstootverminderings teweeg te bring deur alles van verhoogde beleggings in openbare vervoer om regeneratiewe landbou.
Werksgeleenthede word direk en indirek per $ 10 miljoen aan owerheidsbesteding geskep. (Data: H. Garrett-Peltier, ekonomiese modellering, pp. 439-47, 2017)
Dit is ook duidelik dat ons moet belê meer in versorgingswerk - sodat ons meer en beter betaalde verpleegkundiges het, en universele kindersorg. Werksgeleenthede in hierdie sektor is lae-koolstof en, soos die pandemie so aanskoulik bewys het, noodsaaklik vir die werking van ons samelewing.
Ons kan ook buite die boks dink. Die pandemie-reaksie het die bewustheid en aanvaarding van beleidsopsies wat voorheen misgekyk het, aansienlik verhoog universele basiese inkomste, werkswaarborge, En 'n korter werkweek.
Kyla Tienhaara, Kanada se navorsingstoel in Ekonomie en Omgewing, Queen's University, Ontario; Amy Janzwood, PhD-kandidaat, Departement Politieke Wetenskap, Universiteit van Toronto, en Angela Carter, medeprofessor in politieke wetenskap, Universiteit van Waterloo
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en mitigasie > Om 'n beter wêreld te bou na COVID-19 'n fossielvrye toekoms begin