AFRIKAANSE OPSOMMING: Globalisering, vinnige veranderinge in tegnologie en demografiese tendense is belangrike faktore wat bydra tot toestande wat aanpassingsvermoë in militêre organisasies vereis. Die konteks waarin ’n meerderheid militêre operasies hul bevind is dikwels asimmetries met onduidelike grense, en daar word van militêre organisasies verwag om ’n wye verskeidenheid krygsverrigtinge van humanitêre rampverligting tot meer gereelde oorlogsugtige omstandighede in ’n gesamentlike en multinasionale kader te bemeester. Die kompleksiteit van die uitdagings waarvoor militêre leiers te staan kom in huidige en toekomstige krygsverrigtinge is dit gepas om ’n meta-bevoegdheidsmodel vir leierskap in komplekse militêre stelsels te ontwikkel, wat die belangrikste doel van hierdie tesis is. ’n Kompleksiteitbenadering verteenwoordig ’n verskuiwing van ’n stel konserwatiewe wette na ’n waarneming van die wêreld as ’n oop en hoogsdinamiese stelsel, en kompleksiteit word soms gekenmerk as ’n brug tussen modernisme aan die een kant en die post-modernisme aan die ander. Kompleksiteit en komplekse stelsels het ’n aantal kenmerke, waarvan sommige van hulle ’n groot aantal kortafstandinteraksies wat dinamiese, nie-lineêre en redelik ryk is. Nog ’n belangrike kenmerk van kompleksiteit is die klem op die ontluikende patrone wat vasgestel word deur middel van beide ’n dinamiese proses tussen die geskiedenis van die stelsel en die interaksie met die plaaslike omgewing. Leierskap in komplekse stelsels kan beskryf word deur die dinamika van verskyning, nie net deur inkrementele invloed nie, en al hoe meer beskou as ’n kollektiewe sosiale verskynsel. ’n Kompleksiteitgeoriënteerde leier dien as ’n instaatsteller van ’n ryk identiteit wat wisselwerking uitoefen in streng beperkte verskilspel, wat “begrensde” individuele en sistemiese aanpassingsvermoë fasiliteer. Die huidige paradigma in die militêre organisasies word egter nou gekoppel aan ’n outokratiese en burokratiese struktuur, en ’n fundamentele soektog vir beheer, ewewig en stabiliteit, waarvan almal diep in Newtoniaanse Beginsels van lineariteit, reduksionisme en determinisme vasgelê is. Die ondersoek van empiriese navorsing oor die Noorse Militêre Offisiere en die Noorse Weermag openbaar ’n aansienlike aantal homogene mag wat stabiliteit en beheer staaf, terselfdertyd as wat kompleksiteit en onsekerheid erken word. Hierdie tesis is van mening dat die definisie van vaardighede as “’n onderliggende eienskap van ’n individu wat oorsaaklik verwant is aan doeltreffende en/of superieure prestasie in ’n beroep of situasie”, nie geskik is vir ’n kompleksiteitbegrip nie en stel voor dat vaardighede gedefinieer word as “onderling verbinde onderliggende eienskappe van ’n individu of stelsel, wat deur middel van ’n dinamiese en nie-lineêre proses van interaksie tussen plaaslike agente en die omgewing bydra tot die verskyning van identifiseerbare of nie-identifiseerbare patrone van individuele of sistemiese gedrag”. Gebaseer op ’n sintese van ’n nie-empiriese literatuurstudie, empiriese navorsing en ’n bou van modelle studie, stel hierdie tesis voor dat die heterogeniteit van graad, androgienisme, kognitiewe buigsaamheid, etiese beredenering, kruis-kulturele bevoegdheid, intuïsie, identiteit en moed, nodige meta-vaardighede vir leierskap in komplekse militêre stelsels is. Dit voer verder aan dat hierdie meta-vaardighede vertolk moet word as onderling verbinde en onderling afhanklik is, en die metafoor van ’n wolk word dus voorgestel as ’n geskikte beeld van die ingewikkelde dinamika van kompleksiteit.