Boekresensie: Walking to Guantanamo - Diverse
Boekbeoordeling: Walking to Guantanamo
Daar is geen tekort aan reisverslae wat onrustige reisigers op reis maak nie, en hulle hoop hulle sal help om 'n krisis in die middel van die lewe op te los.
'N Paar wat onmiddellik na vore kom? Rosemary Mahoney's Down the Nile: Alone in a Fisherman's Skiff, Elizabeth Gilbert's Eat, Pray, Love en John Steinbeck's Travels with Charley.
Die truuk met hierdie soort vertellings is dat die skrywer sy of haar weg uit die funk moet uitwerk terwyl hy 'n verhaal skryf wat vir die leser meer toeganklik en meer sinvol is as 'n pynlik selfbewuste dagboek.
prys; $ 27,00 | KOOP
In sy eerste boek, Walking to Guantanamo, slaag die skrywer Richard Fleming slegs gedeeltelik daarin om die truuk kunsmatig uit te voer.
Fleming, wat afskeid neem van sy vriendin, sy woonstel in Brooklyn onderneem en 'n vier maande lange wandeling oor Kuba onderneem, erken dat sy enigste motief is om 'n knaende gevoel van persoonlike en professionele stagnasie te probeer oorkom deur te reageer op 'n onverklaarbare interne oproep om Kuba te voet te verken.
Aan die einde van die boek erken hy dat "aangesien ek nooit geweet het waarna ek gesoek het nie, kan ek skaars beweer dat ek dit gevind het."
Die leser voel so onopgelos oor die verhaal soos wat Fleming doen, en wonder saam met die skrywer of sy 'ervaring' te alledaags was, selfs om die moeite werd om neer te skryf. '
Die antwoord is "Ja" in die Havana-hoofstukke van die boek, wat al die karakters en voorwerpe bevat wat bekend is aan almal wat daar was: Telenovelas, rum, lang lyne, druk busse, Santeria en die "tydkapsule" -kwaliteit wat toeriste word gereeld in Kuba se hoofstad aangetref.
Hierdie hoofstukke sal aangenamer wees vir iemand wat nog nie na Kuba gereis het nie, maar vir gereelde besoekers is die tonele voorspelbaar en selfs vermoeiend.
Maar dan is daar die hoofstukke waarin Fleming sy ervarings vertel met tropiese moerasse en agterwoud saam met voëlkykers en 'n desimaakompetisie in die stad Las Tunas neem.
Dit is op hierdie plekke waar Fleming en sy leser op hul beste is, nuwe dinge saam leer, en skielik lyk dit asof die vervelige oomblikke van die reis - soos enige goeie reis - die moeite werd is om te ly.
Soos Fleming, het ek deur hierdie boek gegaan. Uiteindelik, egter, het ek dit waardeer dat baie Kubane nuuskierig sou wees in sy strewe om met 'n bepaalde soort enui te worstel. Hy het die tyd geneem om diep in Kuba in te kom en stories te deel wat alles behalwe alledaags was.
Stories wat niemand anders vertel het nie.
Kyk die video: World History Ep. 9: The Age of Imperialism or, Allow me to ruin the Jungle Book for you