Geskryf deur Sandy Brian Hager en Joseph Baines
Reuse voordele. Bloomicon
Die coronavirus-pandemie laat finansiële markte ontwrig, verskaffingskettings ontwrig en verbruikersbesteding skerp verminder. Die krisis slaan die hou van lugdienste en kleinhandelaars veral moeilik, en is besig om baie klein ondernemings te verminder. Ongelukkig is dit 'n verwoestende ervaring vir miljoene werkers met 'n swak en lae-inkomste wêreldwyd.
Baie regerings - insluitend die Verenigde Koninkryk en die US - het fiskale stimuluspakkette, insluitend belastingverligting, aan individue en sakeondernemings aangekondig. Sulke maatreëls is welkom, maar ons nuwe navorsing stel voor dat hulle verstaan ​​moet word teen breër verskuiwings in die belastingstelsel wat die samelewing minder in staat stel om die pandemie te weerstaan.
Soos ons wys deur na Amerikaanse ondernemings te kyk, versterk hierdie verskuiwings die ongelykheid nie net tussen groot en klein ondernemings nie, maar ook tussen huishoudings met 'n hoë en lae inkomste. Die resultaat is 'n aftakelende sosiale struktuur waardeur die koronavirus vinnig kan versprei.
Die groot afslag
Die onderstaande grafiek karteer die wêreldwye effektiewe belastingkoers - die koers wat regtig betaal word in teenstelling met die koerse wat deur regerings vasgestel is - vir Amerikaanse nie-finansiële ondernemings wat op die aandelemark genoteer is. Die donkergrys strepe toon die gemiddelde belastingkoers van die top 10% van die ondernemings volgens inkomste, terwyl die liggrys balkies die onderste 90% toon. Die lyn bo die maat toon die verhouding van die belastingkoers van die top 10% relatief tot die onderste 90%.
Wêreldwye effektiewe belastingkoerse
Dit toon dat die wêreldwye belastingstelsel in die 1970's progressief was, met die grootste maatskappye wat effens hoër koerse betaal as die kleineres. Teen die middel van die tagtigerjare het die stelsel skerp regressief geword en het dit sedertdien so gebly. Vir 1980-2015 betaal kleiner genoteerde korporasies effektief 'n koers van 18% op hul winste, terwyl groter korporasies 41% betaal het.
Wat is verantwoordelik vir hierdie aanhoudende belastingvoordeel vir groter ondernemings? Speel hulle die binnelandse stelsel? Of geniet hulle 'n buitelandse belastingvoordeel omdat hulle die hulpbronne het om belasting te ontduik en winste na jurisdiksies met lae belasting te verskuif? Om hierdie vrae aan te spreek, het ons die belastingkoers op binnelandse inkomste vergelyk met die koers op buitelandse inkomste.
In die onderstaande grafieke word gekyk na hoeveel Amerikaanse ondernemings regtig belasting aan verskillende owerhede betaal. As u die grootste ondernemings van 10% met die res vergelyk, fokus die boonste linkerkantste grafiek op belastingbetalings in die VS as geheel. Die grafiek regs bo is afwaarts na Amerikaanse federale belasting, terwyl die grafiek links onder is vir die totale belasting wat aan Amerikaanse state betaal word. Hierdie drie grafieke toon dat die hele binnelandse belastingstelsel, federaal en op staatsvlak, sedert die middel van die tagtigerjare aanhoudend bevooroordeeld teenoor groot korporasies was.
Effektiewe belastingkoerse volgens jurisdiksie
Dit is anders as wat Amerikaanse ondernemings aan ander lande betaal, soos getoon in die grafiek met die naam 'buitelandse' regs onder. Hierdie koers het dramaties gedaal vir sowel groter as kleiner ondernemings, pas dit by die konvensionele wysheid dat belastingkompetisie met globalisering toegeneem het. Tot so onlangs as aan die einde van die negentigerjare was die buitelandse belastingstruktuur in die VSA egter progressief, wat beteken dat die grootste maatskappye meer betaal het. Dit het nou omgekeer, net soos by dekades vroeër vir binnelandse belasting.
Konsentrasie en ongelykheid
Waarom moet ons omgee as groot ondernemings 'n aanhoudende belastingvoordeel het? Een probleem is dat die belastingstelsel ondernemings aanmoedig om in groter en groter ondernemings te konsentreer. Die afgelope paar jaar was daar kommer oor die oorheersing van groot sakeondernemings in gevorderde ekonomieë, insluitend die VSA. studies toon dat namate groot ondernemings groter omset, winste en bates neem, hulle ook hoër pryse hef, laer lone betaal, goedere en dienste van minder gehalte lewer, en innovasie en belegging afskaal.
brug beleidsdebat het daarop gefokus dat regerings antitrustwetgewing terugrol om hierdie konsentrasie van ondernemings reg te stel. Ons navorsing dui daarop dat ondernemingsbelasting ten minste deel moet wees van hierdie gesprek: die wêreldwye belastingstelsel beloon ondernemings vir die bereiking van 'n maat wat eintlik sleg is vir die samelewing. Dit kan insluit die belemmering van ons vermoë om die verspreiding van koronavirus te verminder.
Neem die berugte gekonsentreerde farmaseutiese sektor, wat al die skuld vir 'n groeiende probleem met dwelmtekorte goed voor die koms van die pandemie - deels as gevolg van besigheidsbesluite om ou produkte wat nie winsgewend genoeg was nie, te staak. Lobbyists vir groot farmaseutiese produkte was ook suksesvol geblokkeer bepalings in 'n nuwe wetsontwerp op koronavirus vir US $ 8.3 miljard (£ 6.7 miljard) wat onbillike pryse sou aanpak en sodoende maatskappye se intellektuele eiendomsreg oor noodsaaklike medisyne sou bedreig.
Dwelmtekorte bedreig ekstra probleme. Daniel Farer Paez
Die belastingvoordeel van groot sakeondernemings help ook om huishoudelike ongelykheid te vergroot. Ondersteuners beweer dikwels dat belastingbesparings die besigheid in staat stel om produktiwiteit, indiensneming en lone uit te brei en daarom wydverspreide welvaart skep. nog ons navorsing toon dat namate die koers wat hulle effektief betaal wêreldwyd daal, groot ondernemings hul kapitaalbesteding terugskaal.
As groot ondernemings nie hul belastingafval gebruik om die produksievermoë uit te brei nie, wat doen hulle dan? Volgens ons bevindings verryk hulle hul aandeelhouers.
In die 1970's het groot ondernemings 30 sent toegeken vir dividendbetalings en terugkoop van aandele vir elke dollar kapitaalbesteding. Vanaf 2010-18 het die bedrag wat hulle spandeer het om hul aandeelhouers te verryk tot 93 sent gestyg.
Hierdie oplewing sou nie so 'n probleem wees as die eienaarskap van aandele wyd versprei word nie, maar dit is nie. Die top 1% van Amerikaanse huishoudings besit, hetsy direk of indirek, 40% van alle korporatiewe aandele, en die top 10% van huishoudings besit 84%.
Dus het die maatskappybelastingstelsel ongelykheid aangevuur, wat 'n belangrike vektor vir die verspreiding van die koronavirus. Baie mense met 'n laer inkomste word genoodsaak om 'n wankelende keuse te maak tussen werk en potensieel 'n samesmelting en verspreiding van die coronavirus, of om tuis te bly en nie te eindig nie.
Die owerheidsmaatreëls vir individue en kleinsakeondernemings is 'n welkome poging om die probleme wat die regressiewe belastingstelsel help skep, te verlig, maar geensins voldoende nie. Laat ons hierdie krisis ook gebruik as 'n geleentheid om die belastingstelsel te hervorm op maniere wat ongelykheid help en die konsentrasie van ondernemings verminder.
Sandy Brian Hager, Senior Lektor in Internasionale Politieke Ekonomie, Stad, Universiteit van Londen en Joseph Baines, dosent in internasionale politieke ekonomie, King's College London
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > ekonomie > Grootste ondernemings betaal die minste belasting, wat die samelewing meer kwesbaar vir pandemie laat