Vroue by die werk - Nuut
Die herbetreding van die werkers.
Titel: Die kantmaker.
Skrywer: TAPISSIER Edmond (1861 - 1943)
Afmetings: Hoogte 90 - Breedte 110
Stooring plek: Nemours Castle-Museum webwerf
Titel: Die Riool.
Skrywer: MILLET Jean-François (1814 - 1875)
Afmetings: Hoogte 33 - Breedte 25
Prentverwysing: 01DE5739 / RF 1593
Titel: Die strykyster.
Datum getoon: 1869
Afmetings: Hoogte 74 - Breedte 61
Tegniek en ander aanduidings: Kryt, houtskool, pastel
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais - webwerf J. Schormans
Prentverwysing: 85DE25 / RF 28829, RE 1937-25
Sodra hy in 1881 in Parys aankom, het Steinlen, 'n boorling van Vaud, die anargistiese arbeidersirkels genader, met wie hy tydelik en tydskrifte ingestem het om gereeld te illustreer. (La Voix du Peuple, Le Chat noir, Le Chambard socialiste, La Feuille, L'Assiette au Beurre...). Hy stel dus van nature belang in die wêreld van werk en veral in die arbeid van vroue, die voorwerp van hewige debatte, in Frankryk gedurende die tweede helfte van die 19de eeu.e eeu.
Die terugkeer van die werkers is meer die werk van 'n talentvolle ontwerper-illustreerder as 'n skilder wat gewoond is aan landskappe. In hierdie onvoltooide skildery van klein afmetings vertoon Steinlen weelderig kleure, soos Toulouse-Lautrec, Vuillard en Daumier, waarmee hy toe skouers geskuur het. Baie sensitief vir die industriële atmosfeer in die gewilde strate van die hoofstad, gebruik hy dowwe of donker kleure om lugbesoedeling uit te druk. Die rook skarrel en vuil die lug; die sonstrale, lig beige, sukkel om die pers wolke deur te steek. Teen hierdie bedekte omstandighede vertoon vroue "in hare", wie se enigste wit of rooi bloese opvallend is teen die somber omgewing, hul status as werkers deur hul klere sowel as hul gebare. Die teenwoordigheid van 'n rondloperhond, in die middel van die komposisie, is 'n herinnering dat die kunstenaar ook 'n graver en beeldhouer van diere was.
Steinlen het begin as stofontwerper, eers in Mulhouse - 'n stad wat Duits geword het - waar hy in 1879 as patroonontwerper by Schonaupt, vervaardiger van gedrukte cretonne en Indiër, aangesluit het. Toe het hy 'n soortgelyke werk in Parys gevind industriële Demange. Hy het genoeg tyd gehad om te sien hoe die werkers die fabriek betree en verlaat. In 1905 is vroue op groot skaal in die groot vervaardiging gebruik, omdat die masjien wydverspreid geword het, het vaardigheid en behendigheid nou voorrang geniet bo krag. Maar vir gelyke werk ontvang hulle gemiddeld minder as die helfte van mans.
Die tema van die werk, wat lank in die Franse skilderkuns as onwaardig beskou is, het uiteindelik in die tweede helfte van die 19de eeu die Salon binnegekom.e eeu. Maar die skilderagtige voorstelling van die werker het weinig met die praktyke te doen: die skilders wys hoofsaaklik die hulpverlening, tradisioneel, wat sedert die monargie in Julie aanbeveel word deur higieniste en sosiale ondersoekers wat die werkswinkel as 'n plek van seksuele teistering en slegte geselskap. In hul skilderye werk die vroue oor die algemeen tuis; hulle lyk vreedsaam, eensaam en tydloos. Hulle is jonk, maar hul kinders, as hulle bestaan, word buite die prentjie gehou. Die Lacemaker Edmond Tapissier verlaat nie sy plaas nie, vermoedelik om die hoenders wat in die tuin pik, aan die agterkant van die veld te kan voer. Die Naaimasjien de Millet bly ook tuis om die klere aan te trek. Ja Die Strykyster de Degas, anders as die twee vorige modelle, in 'n winkel staan, is sy ook eensaam. Daarbenewens spreek haar regop liggaam, haar hemelsblou voorskoot en haar gladde gesig kalmte uit.
Hierdie ooreengekome beelde bestaan ​​nie by Steinlen nie. Die kunstenaar begelei die Saint-Simoniaanse idee om potlode en borsels in diens van nederiges te gebruik, en reis deur die strate van die hoofstad om die ellende en geweld teen vroue aan die kaak te stel. Op die voorgrond, aan die linkerkant, is 'n wasvrou, 'n gebreekte figuur en 'n mond gedraai van pyn, uitgeput deur 'n swaar emmer en die groot bondel linne wat sy teen haar heup hou. Op die agtergrond onthou 'n moeder met haar baba in die arms dat niks gedoen word vir diegene wat werk nie, dat die kleuterskole, skaars geskep, te min is, en dat die werker dus moet besluit om haar nuwe kinders te vertrou. gebore vir 'n verpleegster wat dikwels nalatig is, of neem hom oral saam met haar, en gee soms die middel of 'n ander middel om hom te laat slaap.
Die werkers is uitgeput, maar sommige loop twee-twee om die professionele vriendskap wat hulle bind, uit te druk en wat die vrouehaat-elite so vrees. Ten tyde van 'terug skool toe' val hulle die openbare ruimte binne. Hulle vorm reeds 'n kompakte skare en sal binnekort met die stryd gepaard gaan.
Katalogus van die tentoonstelling Théophile Alexandre Steinlen, 1859-1923 Parys-Genève, Petit Palais-Musée d'Art moderne, 1983 Katalogus van die tentoonstelling Vereistes van realisme in die Franse skilderkuns tussen 1830 en 1870 Chartres, Musée des Beaux-Arts, 1983 .Tentoonstellingskatalogus Voorstelling van werk: myne, smeedsels, fabrieke Le Creusot, CRACAP, 1977. Tentoonstellingskatalogus Images du travailParis, RMN, 1985. Tentoonstellingskatalogus Le Bel Héritage: SteinlenMontreuil, Musée d'Histoire vivante de, 1987. Katalogus van die tentoonstelling Steinlen, skilderye en tekeninge Saint-Denis, Museum vir Kuns en Geskiedenis, 1973. Portrette van vroue: die vrou in die 19de eeuse skilderyCarcassonne, Musée des Beaux-Arts, 2001.Francis JOURDAIN 'n Groot beeldmaker: Alexandre Steinlen Parys, Ed. Du Cercle d'Art, 1954. Maurice PIANZOLATheofiel Alexandre SteinlenLausanne, Éd.Rencontre, 1971.