Monster | Dellie se Dinge
Die skoolsaal is heeltemal te groot. Die luidspreker sisteem is egter uitstekend. Dirk sit dit af. Hy roep die groepies opgewonde manne nader, en beveel hulle om die skoolbanke wat spesiaal vir hulle uitgesit is, teenmekaar te skuif. Dirk het vroeër die middag 'n los tru-projektor skerm georganiseer, en hy laat die groot een voor in die saal, weer wegtrek in die dak in. Hy wil hierdie vergadering so knus as moonlik hou. Die manne leer ken, en so min as moontlik van wat gesê word hier binne, laat uitlek na nuuskierige oortjies buite.
Hy merk Speurder Sersant Marx op in die geledere. Hy knik 'n groet uit.
Renier van der Berg en Brigadier Milla Keyter kom die groot saal saam ingestap. Daar is 'n murmurering onder die manne. Renier stap dadelik na die tru-projektor skerm toe, en hy groet die manne met'n eenvoudige: 'Naand kerels, ek is Renier van der Berg.'
Daar is 'n oomblik stilte, dan staan 'n bonkige kort rooikop kereltjie op. Sy gesig oortrek met sproete. Hy kyk na sy maats om hom.
'Generaal Renier van der Berg.' sê hy eenvoudig.
Die Hollander drink al die bier in die kroegyskas. Die alkohol voed sy humeur soos olie 'n latern voed. Dit was nog altyd so. Teen tienuur is hy dronk en kwaad genoeg om sy boot te gaan soek. Hy klouter op 'n vurkhyser, en sonder om tweekeer te dink, druk hy die groot masjien in rat, en kruie hy in die rigting van die vragskepe in die verte.
Die Buccaneer dobber rustig tussen die vragskip Thor's Wave en 'n reuse MAERSK houerskip. Die Hollander los die Hyster onseremonieel op die kaai, en sonder om links of regs te kyk, spring hy oor die rand in die dieptes in.
Die twintig meter val en die koue water van die hawe, doen absoluut niks vir die Hollander se gemoedstoestand nie. Hy hou nie daarvan om gejaag te word nie, en nog minder daarvan om dopgehou te word. Wie dink hierdie fokkers is hulle?
Dirk besluit om die yster te smee terwyl dit warm is. Hy kyk na die nota wat Martin hom gegee het, en draai in Twaalfde Laan Northmead in. Jonathan Cohen se huis is 'n tipiese ou Northmead huis. Iemand het tyd daaraan bestee. Om die stoep is fraai traliewerk en die houtrame is blink gepolieer.
Dirk stop voor die hek, en druk die Trooper se toeter. 'n Jong seun loer by die voordeur uit, en rig 'n afstandbeheer op die hek, en dit begin ooprol.
Dirk slaan sy skouers op, en ry die erf binne. Hy klop aan die voordeur. Binne iewers word die seuntjie ordentlik gegesel met die tong. Hoekom maak hy sommer net die hek oop? Dirk glimlag.
Die vrou is klein en petite gebou. Mooi, haar vel glad en gesond. Sy kyk amper verskonend na Dirk as sy hom in die voordeur sien staan.
'Jammer u moes nou hoor dat ek hom skel oor hy die hek sommer net oopmaak. Is daar enigiets waarmee ek u kan help?'
STORIEMONSTER – Episode 22
Roelien Basson staan met haar bene wyd geplant. Hande in die heupe. Inspekteur Theuns Eloff het moeite om nie na die hupse lyfie te staar nie.
'Inspekteur, ek kan nie glo dat julle na vier maande, nog nie 'n dooie duit informasie het oor die vrou se moord nie. Wat máák julle?'
'Mejuffrou Basson, ons kan nie leidrade uit die lug uitruk nie. Ons het gedoen wat ons kan.' skerm hy.
'Het gedoen!' skree sy verontwaardig. 'Hét gedoen….. so julle is klaar met die ondersoek?'
'Ons is ja…'
Sy stamp haar voet driftig op die grond.
STORIEMONSTER – Episode 21
Maart 19, 2012 · Filed under Gaste, Monster, Skrywers
Renier skuif vorentoe, en begin sy snytjie brood eet. Met sy kop laag oor die bord, kyk hy sydelings na die rye manne aan tafel om hom.
Hulle eet. Meganies, amper soos robotte, dink Renier. Wat de duiwel gaan hier aan? Hulle het almal daardie kapsule soos een man, en amper in pas met mekaar in hulle kele afgegooi. Monikke, in linies, dink Renier droog, en vat nog 'n hap van die broodjie.
Oorkant die tafel, bars 'n groot dubbel houtdeur oop. 'n Massiewe swart man in 'n helder wit uniform, stap daadwerklik die eetsaal binne. Renier merk op hoe sekere van die mans om hom inmekaar trek van vrees. Hierdie is die opsigter. Die hoofman oor duisend. Renier hou hom onderlangs dop as hy om die tafel stap.
Onverwags, sluit 'n greep van staal om Renier se skouers, en hy word regop geruk. Instinktief staal hy homself teen die greep. As sy voete grond raak, trap hy vas, en met elke greintjie krag in hom stamp hy sy kop agteroor. Hy voel hoe hy kontak maak met sy aanvaller se gesig, en die greep om sy skouers verslap.