Adolf Hitler in 1937 deur Duitse ondersteuners omring. De Agostini Redaksie
Maar behalwe 'n paar hoëprofielfigure, soos konsentrasiekampwag Irma Grese en "moordenaar in die konsentrasiekamp" Ilse KochDaar is min bekend oor die alledaagse vroue wat die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty omhels het, meer algemeen bekend as die Nazi-party. Watter min gegewens ons oor gewone Nazi-vroue het, is grootliks onderbenut, vergeet of geïgnoreer. Dit het ons 'n halfgevormde begrip van die opkoms van die Nazi-beweging gelaat, een wat byna uitsluitlik op manlike partylede gefokus is.
En tog het meer as 30 opstelle oor die onderwerp 'Waarom ek 'n Nazi' geword het, geskryf in 1934 deur Duitse vroue in die argiewe van die Hoover-instelling in Palo Alto vir dekades. Hierdie opstelle is eers drie jaar gelede opgegrawe toe drie professore in die Florida State University gereël het om dit getranskribeer en vertaal te kry. Hulle is sedertdien beskikbaar gestel digitaal, maar het nog nie wydverspreide aandag geniet nie.
Nie alle kabaret nie
As geleerdes van Holocaust-studies, misdade teen die mensdom en politieke gedrag, ons glo dat die verhale van hierdie vroue 'n insig gee in die rol van vroue in die opkoms van die Nazi-party. Hulle wys ook op die mate waarin vroue se houdings oor feminisme na die Groot Oorlog verskil het - 'n tyd toe vroue het wins gemaak in onafhanklikheid, onderwys, ekonomiese geleenthede en seksuele vryheid.
Die Duitse vrouebeweging was 'n halwe eeu voordat die Nazi's aan bewind gekom het in 1933, was een van die magtigste en beduidendste in die wêreld. Hoogwaardige meisieskole bestaan ​​sedert die 1870's, en Duitse universiteite was oop vir vroue aan die begin van die 20ste eeu. Baie Duitse vroue het onderwysers, advokate, dokters, joernaliste en romanskrywers geword. In 1919 Duits vroue het die stemme gekry. Teen 1933 was daar vroue, van wie daar was miljoene meer as mans - Berlyn het 1,116 vroue vir elke 1,000 mans gehad - in ongeveer dieselfde persentasies as mans vir Hitler en die Nasionaal-Sosialistiese kandidate.
'Almal was almal se vyand'
Die opstelle wat by die Hoover Institution opgegrawe is, gee 'n insig oor waarom sommige daarvan gedoen het.
Ontevredenheid met die houding van die Weimar-era, die tydperk tussen die einde van die Eerste Wêreldoorlog en die aanleiding van Hitler tot mag, is duidelik in die vroueskrif. Die meeste essayskrywers gee 'n afsku by die een of ander aspek van die politieke stelsel. Die een noem vroue se stemreg ''n nadeel vir Duitsland', terwyl die ander die politieke klimaat as 'hooiery' beskryf, en 'almal was almal se vyand.' Margarethe Schrimpff, 'n 54-jarige vrou wat net buite Berlyn woon, beskryf haar ervaring:
'Ek het die vergaderings van alle ... partye bygewoon, van die kommuniste tot die nasionaliste; tydens een van die demokratiese vergaderings in Friedenau [Berlyn], waar die voormalige minister van koloniale burgers, 'n Jood met die naam van Dernburg, gepraat het, het ek die volgende ervaar: hierdie Jood het die vermetelheid gehad om onder andere te sê: 'Wat is die Duitsers eintlik in staat; miskien broei konyne. '
'Geagte lesers, moenie dink dat die sterker geslag wat sterk verteenwoordig het, opgespring het en vir hierdie Jood gesê het waarheen hy moet gaan nie. Ver van dit af. Nie een man het 'n geluid gemaak nie; hulle het doodstil gebly.' N Mislike, swak vrou uit die Uitgeroep 'swakker geslag' steek haar hand op en verwerp die Joodse gedwonge opmerkings met geweld; hy het intussen verdwyn na 'n ander vergadering. '
Hierdie opstelle is oorspronklik versamel deur 'n assistent-professor aan die Universiteit van Columbia, Theodore Abel, wat 'n opstelwedstryd met ruim pryse georganiseer het in samewerking met die Nazi-propaganda-ministerie. Van byna 650 opstelle is ongeveer 30 deur vroue geskryf, en Abel het dit opsy gesit en in 'n voetnota verduidelik dat hy van voorneme was om dit afsonderlik te ondersoek. Maar dit het hy nooit gedoen nie. Die mans-opstelle vorm die basis vir sy boek, "Waarom Hitler aan die bewind gekom het, 'Gepubliseer in 1938, wat 'n belangrike bron bly in die wêreldwye diskoers oor die Nazi-magstog.
Opsomming van Abel se bevindings, historikus Ian Kershaw skryf in sy boek oor die styging van Hitler tot mag wat hulle getoon het dat die aantrekkingskrag van Hitler en sy beweging nie op 'n eiesoortige leerstelling berus nie. ' Hy het tot die gevolgtrekking gekom dat byna 'n derde van die mans aangetrek word deur die ondeelbare 'nasionale gemeenskap' - Volksgemeinschaft - ideologie van die Nazi's, en dat 'n soortgelyke verhouding deur nasionalistiese, superpatriotiese en Duits-romantiese opvattings gedryf is. Slegs 'n agtste van die gevalle was antisemitisme die belangrikste ideologiese kommer, hoewel twee derdes van die opstelle die een of ander vorm van afkeer van Jode onthul het. Byna 'n vyfde was gemotiveer deur die Hitler-kultus alleen, aangetrek deur die man self, maar die opstelle onthul verskille tussen mans en vroue in die rede vir die verstrengeling met die Nazi-leier.
Die kultus van Hitler
Vir mans lyk dit asof die persoonlikheidskultus rondom Hitler sentreer as 'n sterk leier na 'n Duitsland wat homself gedefinieer het deur diegene wat hy uitgesluit het. Dit is nie verbasend dat vroue, op grond van hul uitsluiting, minder betower is deur hierdie komponent van Nazisme nie. Inteendeel, die essays van die vrou verwys gewoonlik na godsdienstige beelde en sentimente wat vroomheid met die Hitler-kultus in verwarring bring. Dit lyk asof die vroue meer beweeg word deur die voorgestelde oplossings van die Nazisme aan probleme soos armoede eerder as die veronderstelde grootsheid van die Nazi-ideologie in die opsomming.
In haar essay beskryf Helene Radtke, 'n 38-jarige vrou van 'n Duitse soldaat, haar 'goddelike plig om van al my huishoudelike take te vergeet en my diens aan my vaderland te verrig.'
Agnes Molster-Surm, 'n huisvrou en privaat-tutor, noem Hitler haar 'Godgegewe Führer en verlosser, Adolf Hitler, ter ere van Duitsland, die fortuin van Duitsland en Duitsland se vryheid!'
'N Ander vrou het die ster op haar kersboom vervang met 'n foto van Hitler omring deur 'n halo kerse. Hierdie mans en vrouens het die boodskap van Nasionaal-Sosialisme gedeel asof dit evangelie is en verwys na nuwe partylede as 'bekeerlinge'. Een so 'n vrou beskryf vroeëre pogings om haar gesin na Nazisme te "bekeer" as dat hulle "op klipperige grond val en nie eers die geringste, groen, versiering van begrip ontkiem nie." Sy is later "bekeer" deur gesprekke met haar posman.
Die opstelle dien nie net as historiese kuriose nie, maar as 'n waarskuwing oor hoe gewone mense aangetrokke kan raak tot ekstremistiese ideologie in 'n tyd van sosiale nood. Soortgelyke taal is gewoond aan beskryf die huidige politieke klimaat in die Verenigde State en ander lande. miskien, soos sommige vandag doen, hierdie vroue het geglo dat al hul gemeenskappe se euwels opgelos kan word deur die herstel van hul nasie tot 'n waargenome toestand van eertydse glorie, ongeag die koste.
Sarah R. Warren, Ph.D. student, Florida State University; Daniel Maier-Katkin, professor in kriminologie en strafreg, Florida State University, en Nathan Stoltzfus, Dorothy en Jonathan Rintels professor in Holocaust-studies, Florida State University