Emfysematiese karbonkel: die veroorsakende middel en simptome van emkar, beesbehandeling - Raad - 2022
Die oorsaaklike middel en simptome van emfematematiese karbonkel by beeste, behandeling van emkar
Clostridium-bakterieë is gevaarlike mikro-organismes wat in 'n suurstofvrye omgewing oorleef. Dit veroorsaak die ontwikkeling van emfiseemagtige karbonkel, of emkara, by koeie. Die siekte word met antibiotika behandel, maar diere wat teruggevind is, is steeds draers van patogene. Vee word besmet deur water, voer en mis van siek familie. Emkar is een van die siektes wat plase groot skade berokken.
Emfysematiese karbonkel is 'n aansteeklike siekte met 'n kort inkubasietydperk. Simptome verskyn 1-3 dae nadat die patogeen die dier se liggaam binnedring. Die bakterie sintetiseer gifstowwe wat spierswel, vloeistofproduksie en gasvorming in die weefsels veroorsaak. Die toestand gaan gepaard met temperatuur. 'N Kenmerkende teken van emkar is 'n verknorsing wanneer u op die ontstekingsfokus druk. Die vel op edeemplekke word eers warm en dan koud en hard.
Bloedarm karbonkel kom meer voor by beeste en selde by skape en bokke. Koeie tussen drie maande en vier jaar oud is geneig tot die siekte. Bulle is vatbaar vir patogene bakterieë tussen die ouderdom van een en twee jaar.
Kalwers wat vyftien dae na geboorte met borsmelk gevoer word, het sterk immuniteit. Maar jong babas wat van hul ma's gespeen word, loop ook 'n risiko.
Ontwikkelde bespiering lei tot die ontwikkeling van emkar. Daarom is die siekte gevaarlik vir plase wat vee in die vleisbedryf grootmaak. Die siekte ontwikkel ook met 'n afname in immuniteit of gedurende die akklimatiseringsperiode van vreemde koeie wat uit 'n buitelandse kwekery gebring word.
Die emfematematiese karbonkel is in die tweede helfte van die negentiende eeu as 'n afsonderlike siekte geïsoleer. Tot dan toe is gedink dat sy simptome 'n manifestasie van miltsiekte was. Emkar hou nie verband met geografie nie, maar is seisoenaal. Uitbrake van die siekte word in die somer-herfsperiode waargeneem.
Die oorsake van emkar
Omstrede karbonkel kom om die volgende redes voor:
onhygiëniese toestande om koeie aan te hou;
weiding in gebiede met 'n gevaarlike of onbekende epizootiese situasie;
die gebruik van water deur diere uit moerasagtige reservoirs;
inname van mis van siek diere in voedsel of water;
vroeë speen van kalwers van moeders.
Die oorsaaklike middel van die siekte, die clostridiumstaafbakterie, behoort tot patogene en opportunistiese mikroörganismes. Dit kom in die derm-mikroflora voor, en met normale immuniteit word die lewensbelangrike aktiwiteit daarvan onderdruk deur voordelige mikro-organismes.
Maar met 'n afname in immuniteit of 'n skending van mikroflora, word lewensomstandighede gunstig vir die groei van vegetatiewe selle en die ontwikkeling van Clostridia.
Wanneer die toestande weer ongunstig is en die bakterieë rondom 'n groot hoeveelheid afvalprodukte ophoop, vorm dit spore. Vegetatiewe selle sterf geleidelik af. Spore weerstaan ​​arktiese koue, chemikalieë en stofsuier.
Clostridia kom in die ingewande van beeste wanneer hulle plante eet in weidings wat met mis van siek diere bemes is. Vanuit die spysverteringskanaal versprei hulle deur die organe en in die spiere. Verswakking van die algemene immuniteit as gevolg van 'n beroerte as gevolg van 'n ander aansteeklike siekte, of plaaslik, verwyder spore van hangende animasie. 'N Gunstige faktor vir die ontwikkeling van Clostridia en die opkoms van emkar is die groot hoeveelheid glikogeen in die spiere van vleisbeeskoeie.
Die stukrag vir die opkoms van 'n fokus van infeksie is ook die besering van 'n koei tydens loop of in 'n bakleiery met familielede.
Vorms en simptome van die siekte
Algemene tekens van emkar:
verminderde eetlus of weiering om te eet.
Gedurende die inkubasietydperk word die bloedvate en weefsels in die spiere en vel vernietig. Gif wat deur bakterieë afgeskei word, word opgebou. Na 'n dag of twee, in seldsame gevalle op die vyfde dag, verskyn simptome van een van die drie vorme van emkar.
liggaamstemperatuur 41-42 grade;
merkbare swelling op plekke met ontwikkelde spiere - op die kruis, dye, nek, bors, soms is daar swelling in die slymvlies van die mond en keelholte;
In akute emkara word oedeem of karbonkel binne 8-10 uur gevul. Die aangetaste gebied, warm om aan te raak, koel af en word hard. As u dit druk, hoor u 'n geknars - crepitus. 'N Koei met karbonkels op sy bene en kruis is lam.
Die hiperakute vorm van emkar verloop in 'n septiese vorm sonder die vorming van karbonkels, is skaars en slegs by kalwers jonger as drie maande.
Atipiese of abortiewe emkar kom voor sonder die oedeem. 'N Sagte vorm van die siekte is tipies vir ouer koeie.
Emkar word gediagnoseer deur veeartsenykundige ondersoeke van diere, laboratoriumondersoek van biomateriaal en lykskouing.
Diagnostiese metode Beskrywing
Veeartsenykundige ondersoek Die metode word in die akute verloop van die siekte gebruik om met miltsiekte te onderskei. By maagsweer is daar geen krepitus nie.
Laboratoriumnavorsing Om die diagnose te bevestig, word spierweefsel, ekssudaat, bloed en lewerweefsel van die oorledene geneem. Op grond van biologiese materiaal word 'n suspensie voorberei wat aan proefkonyne toegedien word. Bevestiging is hul dood binne 18-48 uur.
Patologiese ondersoek Met emkara is bloedings in die spiere, limfknope en onderhuidse weefsel sigbaar. Spierweefsel gee gasborrels en 'n bedompige reuk uit. Die lewer en milt kan in die akute vorm vergroot word. In ander gevalle word veranderinge in die interne organe nie waargeneem nie.
Wanneer die diagnose met behulp van 'n laboratoriummetode bevestig word, word geen lykskouing uitgevoer om die verspreiding van Clostridia te vermy nie.
Behandeling van emfatematiese karbonkel is effektief by die eerste simptome. Die atipiese vorm verdwyn binne twee dae.
Diere word intramuskulêr met een van die antibiotika ingespuit:
Oplossings vir eksterne gebruik:
Die dosis van geneesmiddels vir emfatematiese karbonkel word deur 'n veearts voorgeskryf. Selfseleksie van dwelms kan die dier se toestand vererger.
Om 'n vroeë stadium van emkar-simptome te herken, is belangrik om die vee aan die lewe te hou. Siek koeie word na 'n aparte kamer oorgeplaas. Die res van die diere word ingeënt. Die plaas word in kwarantyn geplaas en ontsmet. Die beplande slagting word gekanselleer. Die lyke van dooie diere word in beeste begrawe.
Hoe om 'n uitbraak te voorkom:
ent elke ses maande in;
hou die gekoopte diere twee weke in kwarantyn, apart van die kudde;
ontsmet stalletjies gedurende die somerweiding;
bestudeer die gebied wanneer u 'n weiding, epizootiese situasie kies;
moenie die kudde naby beeste begrawe nie, in moerasagtige gebiede;
inspekteer die vel van koeie, hou die skoonheid van die hoewe dop.
Vleis en melk van siek koeie is verbode om te verkoop. Tydige inenting, beheer oor eetlus en fisieke aktiwiteit van diere sal help om die verspreiding van Clostridia en emkar te voorkom.
Kyk die video: De avonturen van Kloontje het Reuzenkind - Sap de Aardwortel 1997 (Junie 2022).
Copyright 2022 \ Die oorsaaklike middel en simptome van emfematematiese karbonkel by beeste, behandeling van emkar...