Oor ‘n skoolmens se groot wens
Home » Columns » Afrikaans » Fanie Os Oppie Jas » Oor ‘n skoolmens se groot wens
Nadat my status in die samelewing onlangs so kras in twyfel getrek is, en dÃ­t bloot op grond van my gekose beroep, voel ek my daartoe genoop om ‘n lansie te breek vir al ons strydrosse wat onsself in die voorste linie bevind van die geveg vir kognitiewe soepelheid, kreatiewe denke en ‘n progressiewe lewensbeskouing onder hÃºlle wat ons dieper in die 21ste eeu moet lei. Want kyk, om nou se dae ‘n leerkrag aan ‘n hoÃ«rskool van enige beskrywing, enige plek ter wÃªreld te wees, vereis dat jy hare op meer plekke as net jou tande moet hÃª.
Soos elke generasie oor die voorafgaande een beweer, is ‘vandag se kinders’ maar ‘n eienaardige lotjie. Van Mao, die leier van die Chinese Revolusie, weet hulle nagenoeg niks, maar van LMAO kan hulle jou Ã¡lles vertel. Franz Ferdinand? Oostenryk-Hongaarse kroonprins wie se sluipmoord gelei het tot die uitbreek van die Eerste WÃªreldoorlog? Waarvan praat jy? Franz Ferdinand is ‘n Skotse band wat ‘n nr.1-treffer met Take Me Out gehad het!
Danksy die tegnologiese revolusie van die afgelope dekade of wat, dra die hedendaagse leerling meer elektroniese toestelle met hom saam as wat ek en jy penne in ons space cases gehad het. En dÃ­t vereis natuurlik van elke onderwyser â€œto get with the programme.” Van Blackberries, pinging en al die ander tegnologiese deurbrake moet jy jouself maar vergewis, want indien jy nog onder die indruk verkeer dat Blu-ray een van die Smurfs is, sÃ¡l jy jou rieme styfloop teen die genadelose gekoggel van ‘n spul weerbarstige adolessente.
En moenie dink die blote feit dat hulle jou as ‘sir’ moet aanspreek, vrywaar jou enigsens van ‘n gewetenlose gekskeerdery nie. Die ongenaakbaarheid van die jare het my haarlyn ingrypend laat retireer en ek is onlangs in geen onsekere terme nie op hiÃ©rdie feit attent gemaak toe ‘n kapokhaantjie laat waai het met â€œhey look, it’s Mr. Van der Forehead.” My verweer dat dit maar net, in teenstelling met sÃ½ ruie bos hare, toe te skryf is aan my allemintige groot brein, het sterk onder sy vriende aanklank gevind, want hÃºlle beslissing van diÃ© felle woordestryd was ‘n onomwonde â€œsir, you owned him man!”
Ja-nee, geen dag by die skool gaan ooit verby sonder ‘n ruimskootse dosis humor nie. Somtyds van die ironiese variÃ«teit, maar humor nietemin. Soos die keer wat ek, nÃ¡ ‘n hoogs interessante les (my opinie) oor die Normaanse oorwinning tydens die Slag van Hastings, in die normale uitvoer van my pligte vir ene Samuel gevra het om vir my die jaartal waarin diÃ© veldslag plaasgevind het, weer te gee. Samuel het slegs vir ‘n oomblik daaroor nagedink voordat hy ‘n voorspelbare â€œI don’t know” as antwoord aangebied het. â€œCome on Samuel” het ek hom probeer aanpor, â€œmore or less?” Hy het geaarsel, met sy mond half oop en sy oÃ« na die hemele opgeslaan, en nÃ¡ ‘n uitgerekte stilte gesÃª-vra: â€œuhmmmmmm…more?” Jy sien! Red nou ‘n volk.
En net soos ek, het elke onderwyser eindelose stories om te vertel. Daar word van ons verwag om tegelykertyd leermeester, tugmeester, raadgewer, hanswors, filosoof, sielkundige, kritikus en beeldpoetser te wees. Ons is broers, susters, pa’s en ma’s, dominees, vredemakers en sedebewakers als in een. En al hou ons eintlik net van skoolhou, word ons met administratiewe rompslomp en veeleisende en onredelike ouers belas. Maar desondanks voer elke leerkrag wat sy sout werd is, sy pligte uit met ‘n glimlag en ‘n diepe bewustheid van die reuse verantwoordelikheid wat op sy skouers rus, sÃ©lfs met die gebrek aan enige noemenswaardige status of monetÃªre beloning.
Onderskraag daarom tog maar die onderwysers wat jy in jou daaglikse handel en wandel teÃ«kom. ‘n Beskawing is per slot van sake net so sterk soos sy leerkragte en wie die onderwysers in die samelewing geringskat, minag in wese die toekoms van hulle eie kinders.
So daarsy dan, mag dÃ­t nou vir jou ‘n les wees!
Ek is lojaal, saggeaard en lief vir kinders. Net soos â€™n DBV-hond. My neus bloei soms vir geen rede nie en ek het al bladgeskud met Naas Botha. Ek hou meer van Jan Smuts as van Hendrik Verwoerd en in twaalf jaar was ek nie een dag afwesig van skool nie. Ek was nog nooit betrokke in â€™n vuisgeveg nie en ek het al â€™n bestaan gemaak deur skottelgoed te was. Ek het â€™n amperse obsessiewe liefde vir krieket en ek is getroud met â€™n kind. Wel, nie mÃ©t â€™n kind nie, want dÃ­t is teen die wet. Ek is getroud met â€™n vrou en ons het â€™n kind. En die res? Ag wat, die res is detail.
Oor die wonder van woelwaterwandelingsOor diÃ© ding met Oscar Pistorius Oor die impak van ’n celebrity-ontmoetingOor Ã”frikÃ´ners, Ã”frikÃ´nertjies en ‘n blink nuwe planOor sonde met die sneeu Latest Stories