Die gedig is egter – soos ŉ sakrament – ook ŉ rigtingwyser na ŉ transendentale dimensie op ŉ “bedevaart sonder punt”. ŉ Bedevaart is ŉ pelgrimstog of soeke wat verband hou met morele en spirituele aangeleenthede. N.P. van Wyk Louw Vier gebede by jaargetye in die Boland 33En hy het dit herken en gesê: Die rok van my seun! ‘n Wilde dier het hom opgeëet. Dit is egter in die kontak met ander dat die spreker haar eie begrensdheid kan oorskry – deur kinders kom sy onder die indruk van die sikliese aard van die lewe (“kinders herhaal ons jare wat was”) en deur die digkuns (hier spesifiek die werk van Octavio Paz met wie sy in gesprek tree) kan sy tot nuwe selfkennis kom (“ek ontdek myself in jou oog, octavio”). Transformasie of selfs vrywording is dus waarheen die bundel beweeg, en dit vind ook vergestalting in die perspektief wat toenemend verby die subjek reik, en veral uitreik na die geliefde kleinkind(ers).