Stel jou voor vir 'n toekoms waar universiteitsinligting papierwerk vergesel word van die stelling: Waarskuwing: lesings mag jou akademiese prestasie stamp en die risiko van mislukking verhoog.
Navorsers van die Verenigde State het pas 'n volledige resensie en hul bevindinge ondersteun daardie waarskuwing. Hulle lees elke beskikbare navorsingsstudie wat tradisionele lesings vergelyk met aktiewe leer in wetenskap, ingenieurswese en wiskunde. Tradisionele lesinggebaseerde kursusse word gekorreleer met aansienlik swak prestasie in terme van versuimkoerse en punte.
Die studie se outeurs dapper vergelyk ons nuwe bewustheid van die skade wat lesings aan die rowers van rook veroorsaak. Hul artikel - hulle beweer - is die ekwivalent van die 1964-chirurg-generaal se verslag wat gelei het tot wetgewende waarskuwings oor rook in die Verenigde State. Die bekende fisika-onderwysnavorser Eric Mazur het verder met lesings aan die hand van hierdie nuwe bewyse gesê "Byna oneties".
Hierdie vraestel is so belangrik omdat dit 225 individuele navorsingsstudies kombineer deur middel van 'n meta-analise. Alhoewel individuele studies wat oor die afgelope 70 jaar gepubliseer is, soms lesings gevind het om beter te wees, weet ons nou dat die gesamentlike bewyse ter ondersteuning van aktiewe benaderings is.
So, wat is die alternatief vir lesing?
Eerder as die perfekte dosentprestasie of PowerPoints, aktief benaderingsregte "Wat die student doen". Kursusse gebou rondom aktiewe leer vereis dat studente klas tyd bestee aan betekenisvolle take wat tot leer lei, betrek. Hierdie take kan aanlyn of van aangesig tot aangesig wees; solo of in 'n groep; teoreties of toegepas. Die meeste van ons gewilde leer- en onderrigwoorde is op die oomblik aktiewe benaderings: peer instruction, probleemgebaseerde leer, en om die klaskamer te blaai is almal gefokus op studente wat kosbare klas tyd bestee, nie luister nie.
Hierdie nuwe studie bevestig 'n beduidende verskil in studentevaluering en mislukkingskoerse tussen lesings en aktiewe leer. 'N Hipotetiese gemiddelde student sal na die boonste derde van die klas beweeg indien dit toegelaat word om aan aktiewe leer in plaas van lesings deel te neem. Die verskil in mislukkings was ook groot: studente in lesingkursusse was 1.5 keer meer geneig om te misluk as aktiewe leerstudente. Aktiewe leer was beter as lesings vir alle klasgroottes en al die wetenskap-, ingenieurs- en wiskundevelde wat hulle oorweeg het.
Maar aktiewe leer soos omskryf in hierdie studie is so 'n breë term. As u dosent pouseer om u te help om 'n probleem in 'n groep op te los, of u vra om 'n konsep aan die persoon langs u te verduidelik, is dit aktiewe leer. Werkkaarte, werkswinkels of ander aktiwiteite wat ten minste 10% van die klas tyd insluit, was genoeg om 'n klas met die naam "aktief" te kry.
In plaas van 'n oproep om lesings te laat vaar, is hierdie studie belangrike bewyse dat ons dit moet verbeter. Ons weet nou buite alle redelike twyfel dat praat by studente wat nie 'n uur of twee is nie, 'n slegte idee is. Maar ons het dit al geweet, het ons nie?
Ongelukkig bereken die studie outeurs dat daar in hul datastel van 29,300-studente 3,516-studente was wat misluk het maar nie gefaal het as hulle in 'n aktiewe klas was nie. Hulle gaan aan die lig dat indien dié studies deur mediese navorsers uitgevoer word, die eksperimente om etiese redes gestaak sou word, omdat die studente se toegang tot aktiewe klasse ontken is skadelik.
Miskien moet die waarskuwingsetiket lees:
Waarskuwing: slegte lesings kan jou akademiese prestasie stamp en die risiko van mislukking verhoog.
Wat maak 'n goeie lesing?
In Wat is die gebruik van lesings, Skryf Donald Bligh: "Een van die mees algemene foute deur dosente is om die lesingsmetode heeltemal te gebruik."
Bligh se hersiening van die navorsing het bevind dat, behalwe om inligting aan studente te stuur, lesings glad nie goed was nie. Lesings moet nie 'n standaardonderrigbenadering wees nie, maar moet eerder op 'n geteikende wyse gebruik word wanneer hulle die spesifieke doelwitte van die klas pas. Vir ander doelwitte, soos onderrigsetiek, uitdagende gedagtes, of die ontwikkeling van praktiese vaardighede, werk meer aktiewe benaderings beter as lesings.
Daar is 'n debat oor die ideale lengte van lesings, met eise wat studente aandag verminder na 10 of 15 minute, maar Die bewyse agter hierdie eise is dun. Dit gee ons egter nie toestemming om te wafel nie: onnodige, maar interessante inligting kan leer seer maak, en so kan oormatige kwantitatiewe inligting.
Phillip Dawson is dosent in leer en onderrig aan Monash Universiteit. Sy besondere belangstelling is hoe verskillende vorme van bewyse die besluite wat ons maak oor leer, onderrig, tegnologie en assessering beïnvloed.
Wat is die gebruik van lesings?
deur Donald A. Bligh
In hierdie eerste Amerikaanse uitgawe van 'n bestverkopende klassieke, trek Donald Bligh uit dekades van navorsing en praktiese ervaring om kolleges en universiteitsonderwysers te help om lesings effektief te ontwikkel en te gebruik. Wat is die gebruik van lesings? is 'n onmisbare gids vir almal wat daarna streef om 'n vaardige dosent en onderwyser te wees. Dit ondersoek die aard van onderrig en leer in 'n klaskamerlesing - beskryf hoe studente leer, hoeveel kennis hulle behou, en hoe om hul aandag en motivering te verbeter. Bligh bou op hierdie inligting om strategieë te deel vir die skep van georganiseerde, deurdagte en effektiewe lesings. Onderwerpe sluit in aantekeninge, gebruik van handouts, oefening van verskillende formate en style, terugvoering, probleme oorkom, evaluering van die lesing en toetsing van alternatiewe metodes wanneer lesing nie voldoende is nie. Ook ingesluit is tabelle en diagramme om verskillende benaderings tot dosering te illustreer.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > hervormings > Is lesings regtig die beste manier om te leer?