Opportunisme - teen enige prys? - OPSIE NUUS
Elisabeth Oberzaucher 30. Julie 2020, 10: 44 4.9k views
In biologie is die gebruik van geleenthede 'n faktor van aanpassing en dus van oorlewing. In 'n moderne samelewing het genadeloos strategieë 'n negatiewe impak.
In die biologie is die gebruik van geleenthede 'n groot probleem. Evolusionêr bestaan ​​slegs die lewende wesens wat die betrokke lewensomstandighede goed hanteer het. Om geleentheid op te tree beteken evolusionêr 'n evolusionêre voordeel.
Dit is egter net onder sekere voorwaardes: In biologie word lewende wesens wat 'n hoë mate van buigsaamheid het en dus baie goed op veranderende toestande kan reageer, as generaliste of as opportuniste genoem. Sulke organismes kan op baie plekke oorleef en is ook nie baie vatbaar vir veranderinge in lewensomstandighede nie. Met die eerste oogopslag lyk hierdie vermoëns groot en is die moeite werd om na te streef: om oral rond te kom en al die verrassings wat die lewe te bied het, is die moeite werd om na te streef.
Spesialiste vs. kansvatters
'N Organisme verwerf egter nie hierdie vaardighede sonder om daarvoor te betaal nie. Opportuniste is soos 'n Switserse weermagmes: onder die groot aantal ingeboude gereedskap is daar seker een waarmee die huidige probleem opgelos kan word. Byna niemand sal egter eerder met 'n mes van die Switserse weermag op die skroewe werk as met 'n geskikte skroewedraaier as hy 'n kabinet monteer. Ons betaal vir die buigsaamheid van opportunisme deurdat die spesiale vaardighede eerder onder die gemiddelde is. Uit 'n ekologiese perspektief beteken dit dat opportuniste slegs hulpbronne minder as optimaal kan gebruik. Sodra die lewensomstandighede stabiliseer, neem spesialiste die roer meer en meer oor, wat hierdie toestande baie doeltreffender en doeltreffender kan hanteer. Tussen die twee ekstreme vorme van opportuniste en spesialiste, is daar verskillende tussentydse lewensvorme wat gekenmerk word deur 'n mengsel van buigsaamheid en spesialisasie.
In hierdie spektrum word ons mense waarskynlik meer as opportuniste geklassifiseer, wat ons spesies ook in staat gestel het om die hele planeet Aarde min of meer te koloniseer. Kulturele prestasies stel ons in staat om verskillende spesialisasies op te bou op hierdie biologiese basis van die Generalistum. Dit kan gesien word in die verdeling van arbeid, maar ook in die diversiteit van mense se persoonlikheidstrukture. Daar is ook duidelike individuele verskille met betrekking tot die neiging tot opportunisme.
Nie 'n betroubare vennoot nie
Om iemand 'n opportunis te noem, word selde as 'n kompliment bedoel. Dit gaan nie net oor die benutting van gunstige geleenthede - wat nie op sigself negatief is nie - maar wat die opportuniste onderskei, is hul bereidwilligheid om dit te doen, ongeag waardes en gevolge. Die korttermynwins - hetsy wesenlike inkomste of die goedkeuring van kiesers - word die enigste maatstaf.
Opportuniste leef in die oomblik sonder om aan môre te dink. Die klimaatskrisis wys ons met vreesaanjaende duidelikheid hoe dadelik regverdige optrede 'n katastrofiese uitwerking op die toekoms kan hê. Die weiering om die weg van die minste weerstand te verlaat, beteken dat die oorbenutting van hulpbronne uitgevoer word om onmiddellike doelwitte te bereik, wat 'n ernstige uitwerking op die toekomstige lewensomstandighede het. Maar opportuniste het nog 'n nadeel: die gebrek aan 'n stabiliserende komponent in die vorm van betroubare waardes beteken dat hul toekomstige optrede ook nie voorspelbaar is nie. Aangesien dit uitsluitlik op die huidige omstandighede gebaseer is, sal môre heeltemal ander reëls van toepassing wees as vandag. Dit maak hulle onbetroubare maatskaplike vennote.
Die onvoorspelbare opportunisme
Lewende wesens wat in groepe soos mense saamwoon, word voortdurend gekonfronteer met die uitdaging om voorspellings te maak oor die optrede van ander. Ons doen dit hoe beter, hoe beter ons iemand ken, hoe meer lyk ons ​​waardes, en hoe meer beslissend is die optrede van 'n persoon. Aangesien opportuniste die heersende toestande soos die spreekwoordelike vlag in die wind volg, is dit onmoontlik om te skat wat hul toekomstige optrede sal bepaal. In komplekse sosiale stelsels soos moderne demokrasie kan politieke opportunisme lei tot groot sosiale, ekonomiese en ekologiese probleme. Besluite word geneem in die sin van die heersende stemming en nie op grond van volhoubare visies nie.
Die korttermyn bevrediging van ons behoeftes stem ooreen met die ongevoeligde gevoel van die ingewande. In ander lewende dinge kan ongemerkte opportunistiese gedrag negatiewe gevolge hê vir die individu of hul eie spesie. As gevolg van die tegnologiese en kulturele innovasies waartoe ons mense in staat is, is die impak van ons optrede baie groter. Ons stel die hele planeet in gevaar met ons optrede, mits ons nie dieselfde brein gebruik wat ons in staat stel om nuwe tegnologieë te ontwikkel om die gevolge op die langtermyn te bepaal nie.
Nie net kognitiewe vaardighede en die kennis van gevolge is nodig om goeie besluite met versiendheid te neem nie, maar die relevansie van toekomstige gevolge moet ook erken word sodat ons volhoubaar optree. Persoonlike besorgdheid kan nuttig wees, soos gesien kan word uit die Fridays for Future-beweging. Die feit dat dit deur jongmense geskep is, is nie die minste te danke aan die feit dat hulle vir 'n baie lang tyd met die gevolge van die besluite sal moet saamleef nie, wat vandag kortsigtig en teen beter kennis is.
Opportunisme - Geleenthede spruit uit die krisis
Is opportunisme en volhoubaarheid in fundamentele teenstrydigheid? As ons mense ons talent vir die rede het, dan beteken niks anders 'sapiens' in die Latynse naam van ons naam nie spesies - ontplooi, dan bring 'n krisis ook geleenthede. Suksesverhale van verskillende ondernemings toon dat hulle die uitdagings van die klimaatkrisis in 'n vroeë stadium raakgesien het en oplossings bied om te verseker dat om in harmonie met volhoubare doelstellings nuwe opsies te skep. 'N Nuwe lewenstyl is besig om te ontwikkel en baie geld kan met volhoubaarheid verdien word. Al word die belofte vir baie produkte nie regtig gehandhaaf nie.
Verkeerde manier materialisme
Die huidige ontwikkeling toon dat ons die manier waarop ons leef, moet verander om die ergste gevolge van die mensgemaakte klimaatkrisis te bevat. Daar is groot verwagtinge in tegnologiese uitvindings wat ons in staat sal stel om soos vroeër in ons alledaagse lewe voort te gaan. Byvoorbeeld, die vervanging van binnebrandenjins deur elektromobiliteit of waterstofaandrywe is die oplossing vir al ons probleme. Wetenskaplik is dit heeltemal misleidend en verkeerd. Met hierdie benadering distansieer ons ons van die kwaliteit wat ons in die loop van die evolusionêre geskiedenis so suksesvol gemaak het: die vermoë om onsself en ons optrede aan te pas by veranderende omstandighede. Ons kan nie die oorgang van gemotoriseerde privaatvervoer na openbare vervoer vermy om slegs een voorbeeld te noem nie.
Om hierdie fundamentele en enigste volhoubare effektiewe verandering teweeg te bring, is dit nodig om die Westerse waardesisteem op die proef te stel. In lyn met materialisme en produktiwiteit is die oorsake van die katastrofiese ontginning van ons planeet se hulpbronne. Sukses en geluk word gemeet aan hoe hoog ons inkomste is en hoeveel ons het. Materiële goedere is egter nie geskik om tevredenheid en geluk te waarborg nie.
In die sosiale wetenskappe praat 'n mens van sosio-ekonomiese status as 'n maatstaf van die persoon se sukses. Die aanwysing wys dat dit uit twee aspekte bestaan: Die ekonomiese deel hou verband met die materiële hulpbronne wat verseker kan word. Die westelike waardesisteem word baie sterk gekenmerk deur die klem op hierdie aspek. Die feit dat die status ook gekenmerk word deur 'n sosiale sy, is vergete. As ons dus 'n waardestelsel wil vind wat ons in staat stel om meer volhoubaar te leef, hoef ons niks nuuts uit te vind nie. Die grondstof bestaan ​​reeds in die vorm van ons sosiale stelsels. Wat nodig is, is bloot 'n ander gewigstoekenning - weg van die materiële na die sosiale aspek.