AFRIKAANSE OPSOMMING: Groot lugverkoelde hitte-uitruilers word gebruik om prosesvloeistowwe in termodinamiese siklusse te verkoel in 'n verskeidenheid van industriële prosesse. Hierdie sisteme verbruik minder water as nat-verkoelde sisteme en het dus groot omgewings en ekonomiese voordele. Aksiale-vloei waaiers word gebruik om lug te forseer deur die hitte-uitruiler bondels van meganiese treklugverkoelde hitte-uitruilers wat die oordrag van hitte vanaf die prosesvloeistof na die omgewingslug toelaat. Verwronge invloei-kondisies kan in groot lugverkoelde hitte-uitruilers voorkom, wat waaier werkverrigting en gevolglike hitte-oordrag verminder. Onlangse tendense om waaiers met hoë-volume vloeitempo en lae drukstyging in hierdie toepassings te gebruik, het gelei tot die aanvraag vir 'n waaier wat vir die spesifieke kondisies wat in hierdie sisteme teëgekom word, ontwerp is. 'n Aksiale-vloei waaier vir 'n geforseerde treklugverkoelde hitteuitruiler word ontwerp met die doel om die hoogs moontlike totaal-tot-statiese benutting by 'n gegewe operasionele punt te verkry. Die ontwerpprosedure word uitgevoer deur middel van 'n algoritme wat beide die loeidistrubisie deur die waaier, sowel as die lemvorming vir maksimum totaal-tot-statiese benutting, optimiseer. Die keuse van lemprofiel en die effek daarvan op totaaltot- statiese benutting word ook in ag geneem met die gebruik van XFOIL, 'n program wat 'n reeks instrumente vir lemprofielontwerp en poolvoorberekening bied. Die prosedure het die M-waaier tot gevolg. Die werkverrigting van die M-waaier word geassesseer deur die gebruik van berekende vloeistofdinamika (CFD) deur middel van 'n periodiese driedimensionele numeriese model (P3DM). 'n Aandrywerskyfmodel (ADM) word ook ontwikkel met die doel om 'n vereenvoudigde numeriese model vir toekomstige gebruik te voorsien, en om ook die moontlikheid van die gebruik van die ADM as 'n ontwerpinstrument te assesseer. Resultate verkry van die P3DM en ADM dui daarop dat die ontwerp-aannames wat gemaak is, redelik is en dat die waaier aan die ontwerpvereistes onder ideale toestande voldoen. Die P3DM voorspel 'n waaier totaal-tot-statiese benutting van 59:4% by die ontwerppunt, met die ADM wat 63:1% voorspel. Verdere numeriese resultate wat verkry is met die P3DM dui daarop dat die implementering van 'n puntgaping tussen die Mwaaier lempunt en omhulsel 'n nadelige uitwerking op waaier werkverrigting het. Die gevolg is onderprestasie van die M-waaier wanneer met die aanbevole puntgaping gewerk word en 'n 7:9% afname in totaal-tot-statiese benutting. Hierdie resultate dui ook aan dat die implementering van 'n puntgaping die vloeiveld in die omgewing van die hele lemspan, nie net van die punt nie, verander, wat implikasies vir lembelasting en spesifieke werkverspreidings inhou. Daar word aangetoon dat 'n vermindering van die puntgaping die waaier se werkverrigting aansienlik verbeter. Verder word ook bevind dat die lemprofieloptimiseringsproses moontlik kon lei tot swak lemprofielgeometrie by die lembasis. Op grond van hierdie resultate word aanbeveel dat die M-waaier bedryf word met die minimum puntgaping wat redelik moontlik is. Daar word ook aanbeveel dat die lem se instellingshoek verstel word om te verseker dat daar aan die totaal-tot-statiese drukspesifikasie voldoen word. Die resultate van hierdie studie dui ook aan dat verdere werk onderneem behoort te word om die lemprofiel-optimiseringsproses te verbeter asook puntgaping-verwante effekte in die ontwerpprosedure te verklaar.