(Aangestuur vanaf Grigory Sokolov)
Ten spyte van die internasionale aansien van die sukses van die Tsjaikofski Kompetisie, het Sokolof se internasionale loopbaan slegs na die einde van die 1980's begin floreer. Sommige het al gespekuleer dat die feit dat hy nie ontsnap het nie, en ook die feit dat die Sowjet regering slegs beperkte reis toegelaat het te blameer was. Dit word egter weerspreek deur die feit dat Sokolov VSA konserttoere gegee het in 1969, 1971, 1975 en 1979, sowel as die verskeie opvoerings in ander dele van die wêreld soos Finland en Japan. "Sokolof se lewe as 'n reisende solis is nogal baie oorweldigend. Hy toer baie, in beide sy vaderland en ook oorsee."
The 1980s blyk ietwat van 'n struikelblok te gewees het tot Sokolof se loopbaan in die V.S.A. "In die begin het ek baie konserte in Amerika gespeel; in 1969, '71 en, ek dink, 1975. Na dit was daar 'n breuk in die verhoudinge tussen die V.S.A. en die Sowjetunie- hulle was vervreemd deur die Sowjet-Afgaanse Oorlog. 'n Geskeduleerde toer in die V.S.A. was gekanselleer in 1980. Toe was alle kulturele ooreenkomste tussen die twee lande daarna ook gekanselleer.". Bykomend hiertoe, gedurende die opbreek van die voormalige Sowjetunie, het Sokolof geen konserte gespeel buite Rusland nie. Hy is egter nou 'n welbekende figuur in konsertsale regoor Europa, maar is hy nie so bekend in die VSA nie Sokolof het relatief min opnames tot op datum vrygestel, en het niks vrygestel gedurende die 20 jare tussen 1995 en 2015 nie. Hy het egter in 2014 'n kontrak geteken met Deutsche Grammophon om opnames vry te stel van sommige van sy lewendige opnames, en in 2015 het hy 'n 2-CD lewendige opname van sy Salzburg opvoering van twee sonatas deur Wolfgang Amadeus Mozart, Chopin se siklus van 24 Preludes en toegift stukke deur Skriabin, Chopin, Rameau en Bach vrygestel.
In Maart 2009, het Sokolof 'n beplande konsert gekanselleer in Londen as gevolg van Britse visumvereistes wat vereis dat alle nie-E.U. werkers vingerafdrukke en oogafdrukke voorsien met elke visumaansoek.(hy het ook sy 2008 konsert op skynbaar soortgelyke gronde gekanselleer). Sokolof het geprotesteer dat sulke vereistes eggos van Sowjet onderdrukking bevat. Nadat die Britse musiekkritikus Norman Lebrecht die Cremona Musiekprys in 2014 ontvang het, het Sokolof, by die aanhoor daarvan dat die Cremona Musiekprys in 2015 aan hom toegeken is, geweier om die toekenning te aanvaar. Hy het sy verklaring ter verduideliking bekend gestel op sy webtuiste: "Volgens my idees van elementêre fatsoenlikheid, is dit 'n skande om in dieselfde lys van wenners van die toekenning as Lebrecht te wees." Sokolov se verklaring verwys skynbaar na persoonlike opmerkings wat Lebrecht gemaak het oor Sokolov se familie.
Concertos Nos. 21, 23 & 24
↑ Michael Church (28 Februarie 1997). "Game, set and match". The Independent (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Desember 2019. Besoek op 15 Julie 2015.
↑ "The 10 Greatest Classical Pianists of All Time". cmuse (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Januarie 2020. Besoek op 21 September 2017.
↑ "Does Grigory Sokolof, 'The Greatest Living Pianist,' Speak To A Higher Power?". www.wbur.org (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Januarie 2020. Besoek op 16 Desember 2017.
↑ "Grigory Sokolov mit Bach, Brahms und Schumann in der Berliner Philharmonie" (in Duits). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2016. Besoek op 30 November 2010.
↑ "GRIGORY SOKOLOV". NAXOS (in Portugees). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2019. Besoek op 27 September 2014.
↑ 13,0 13,1 Michael Kimmelman (2008-04-17). "When Fame Can't Cross the Atlantic". The New York Times. Besoek op 2010-11-30.
↑ Brown, Ismene (4 Maart 2009). "Grigory Sokolov's visa woes". The Daily Telegraph (in Engels). London. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Desember 2011. Besoek op 4 Mei 2010.
↑ Martin Bernheimer (28 September 2015). "Grigory Sokolof refuses award because it has previously been won by Norman Lebrecht". Los Angeles Times (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 September 2019. Besoek op 13 September 2017.
↑ "Grigory Sokolov". Pianistique.com (in Engels). 18 Februarie 2003. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Oktober 2019. Besoek op 2 Julie 2017.
WorldCat Identities: lccn-n83017026
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Grigory_Sokolof&oldid=2207431"
Die bladsy is laas op 16 Junie 2020 om 11:55 bygewerk.