'N Leër wat ideale nodig het - Inligting
'N Leër wat ideale nodig het
Die wurgers, sneeu-effek.
Die Tweede Ryk het nog altyd in Frankryk en in sy kolonies 'n groot leër gehandhaaf om die nasionale veiligheid en die verdediging van belange en besittings in die buiteland met verskillende sukses te ondersteun. Ondanks die gereelde militêre wandelings, die groot maneuvers en die Mexikaanse ekspedisie vanaf 1861, waarvan die koerante gereeld berigte gelewer het, na die heldhaftige oorwinnings in die 1850's, in Sebastopol, Magenta of Solferino, het die Franse leër gelyk sluim af in 'n droom van glorie wat in Sedan skielik tot 'n einde sal kom.
Virtuos in die behandeling van atmosferiese verskynsels wat verband hou met sneeu, reën en mis in byna monochrome komposisies wat net deur enkele kleurtjies verbeter is, het Chenu-Fleury die lof van kritici ontvang vir sy bydraes tot die Salon van 1867 en die van 1868, waarna hy 'n medalje verwerf. Toe hy op die Salon van 1870 weer 'n groot, noukeurig vervaardigde sneeulandskap aanbied, het sy eenvoudige en effektiewe komposisie hom die verkryging van sy skildery deur die staat besorg teen die hoë prys van 8 000 F.
Die landskap is plat en sak teen die horison af teen 'n byna onduidelike dorpie in die agtergrond. Skaars 'n derde van die heuwel, is die sneeulandskap wat deur wit en bruin oorheers word, bedek met 'n geelgrys lug, swaar van dreigemente, waar 'n oranje versluierde maan skaars onderskei kan word en onheilspellende kraaie draai. Die enigste kleurryke animasie tussen hierdie twee bevrore heelalle is in die middel van die onderste deel, op die pad wat 'n grysagtige voor volg waar 'grenadiers 'n wa begelei waar 'n siek soldaat lê en waarop 'n boer ry' (Théophile Gautier). Ondanks die opgewondenheid wat die groep soldate met uiteenlopende houdings en die anekdotiese en sentimentele teenwoordigheid van 'n hond laat ontstaan, maak die sneeu wat alles bedek, die hele komposisie 'n kombers van stilte.
Hierdie militêre toneel, wat in die werkswinkel deur 'n tuinarchitect saamgestel is, neem deel aan baie anekdotiese produksies wat geïnspireer is deur 'n leër op soek na ideale, vanaf die middel van die 1860's. Ondanks die vele gewapende ingrypings in die buiteland (Algerië, Rusland, Mexiko, ens. ), is die Franse politieke leiers na die herstel gekant teen die oorlogsagtige erfenis van die rewolusionêre jare en handhaaf hulle nie meer die oorlogsleer wat die periode 1789-1815 ondersteun het nie. Die militêre regulasies van 1831 en 1862 bevat slegs enkele verwysings na die verskillende liggame van die militêre hiërargie en bepleit verdedigingsaksies (loopgrawe-skuilings, langafstandvuur, ens.) In stryd met die Franse tradisie. Maarskalk Niel se groot militêre hervormingsprojek is in 1868 uitgestel en die weermag handhaaf die stelsel om loting te trek, wat nie veel mobiliseer nie. Ondanks sy begeerte om die rol van die opperbevelhebber van die leërs te speel soos sy oom Napoleon Ier, sal die keiser nie in staat wees om sy troepe te lei nie. Van toe af sal Frankryk voor 'n dubbele probleem te staan ​​kom: die afwesigheid van 'n oorlogsleer en die mislukking van 'n leier om dit toe te pas.
Magenta (slag van)
Kollektief Lyonnais-tuinareas 1800-1900 Lyon, Museum of Fine Arts, 1894, p. 99-102.François ROBICHON Die Franse leër soos deur skilders gesien - 1870-1914 Parys, Herscher-Ministerie van Verdediging, 1998 François ROBICHON Franse militêre skildery van 1871 tot 1914 Parys, B. Giovanangeli, 1998.