Lofprysing verdryf depressie
Geliefdes in Jesaja 61:3 lees ons van die kosbaarste profesiee van wat Jesus vir ons as mense sal kom doen.
V3 om vir die treurendes in Sion te beskik dat aan hulle gegee word sieraad vir as, vreugde-olie vir treurigheid, 'n gewaad van lof vir 'n verslae gees
Geliefdes, 'n verslae gees, is presies wat depressie is en jy voel treurig en asof jy geen vreugde het nie è soos iemand wat rou.
Maar prys God – geliefdes – die Here gee vir ons die antwoord hoe om depressie teen werk è 'n gewaad van lofprysing (the garment of praise)
Onthou toe hierdie oppressing spirit (heaviness/verslae gees) Saul beetgepak het = was Dawid geroep om musiek te maak en terwyl Dawid God prys, het daar die salwing van die Heilige Gees met liedere en musiek è het die oppressing spirit gee pad (flee).
Wanneer ons God prys geliefdes is die Naam van Jesus soos salf uitgegiet (Hooglied 1:3) vir jou siel en gebroke hart.
As jy deur die water gaan
en deur die riviere -
Want Ek is die HERE, jou God,
die Heilige van Israel, jou Heiland.
- Jesaja 43:2-3 -
Die grootste uitdaging vir elke mens is sekerlik om nie voortdurend afhanklik te wees van die goedkeuring van ander mense nie. Lof en om iemand die skuld te gee vir elke ding wat mag skeef loop isdeel van die lewe. Selfs wanneer 55% mense jou goedkeur is daar altyd 45% ander mense wat nie noodwendig jou optrede goedkeur nie. Die muntstuk het altyd twee kante. Selfs in 'n gesin en familie is die persentasie mense wat jou optrede goedkeur en ondersteun nie veel ander nie. Die waarheid is dat almal van ons verskillende idees en persepsies oor die lewe het. Ons word ook dikwels kwaad en gefrustreerd omdat almal ons nie ondersteun en altyd ons optrede goedkeur nie. Ons raak moedeloos as almal nie altyd van ons hou nie. Die sleutel is dat ons nooit daarin sal slaag om almal se goedkeuring te kry nie. Hierin le die vrede dat ons nie almal altyd tevrede kan stel nie. Dit is die lewensreis vir jou en my. Tog is dit ook waar dat daar iewers iemand gaan wees wat tevrede met ons optrede sal wees. So ervaar ek dit selfs in my gesin, sommige van my kinders stem met Pappa saam en is van mening dat ek die beste pa in daardie omstandighede is, die ander een verskil met my. So is ek die oulike dominee in die kerk, vir ander is ek soms 'n irritasie. Hierdie swart en wit beginsel, die heen en weer-styl is deel van ons lewe. Ek moet dit erken: ek geniet dit egter om mense se goedkeuring te geniet, tog hoe meer ek die heen en weer beginsel begin verstaan, hoe minder is ek afhanklik van ander se mooi en goeie woorde en ja, Hoe meer vrede het ek met en in die lewe!
Dagbreek kry vleis
Dagbreek kry 'n maand se voorraad van vleis en bevrore goedere.
Weereens staan ek verstom voor U, my God. Tenvolle bewus van my onvermoeë. Bewus van my eie swakhede. Heer, en tog het U my lief. Steeds was ek belangrik genoeg dat U my deel maak van U skepping. Verstom kyk ek terug vandag en sien dat U altyd daar was. Wanneer ek geval het, het U waak gehou oor my. Wanneer my oë blind was om te sien het U ingegryp. Heer, die kere wat my siel diep weggekruip het, Was dit by U wat ek kon skuiling vind. My Vader, met liefde volle werkings, het U my aangeraak. My God, met U magtige hand het U die vyand van my weggeklap. My Heiland, in stem en taal wat ek verstaan, het U my leiding kom gee. My Jesus, as my vriend het U langs my kom staan en gevoel wat ek voel. Heer, ek staan verstom voor U almag. U genade en liefde sal my altyd dra.
Haal julle hoede van julle koppe af
GOEIE ONDERRIG VERG OOK RESPEK - deur Jonathan Jansen. Hy skryf:
'Haal julle hoede van julle koppe af," het ek drie tweedejaarstudente aangesê voordat ek sou begin klasgee. Die reaksie was interessant. Hulle het hul pap hoed afgehaal, stadig by hul gesig verby laat sak, en hul lyf vooroor na hul skoot gebuig. As hulle die hooftooisel vinnig verwyder het, sou dit 'n aanduiding gewees het van 'n oorgretigheid om die opdrag van 'n volwassene uit te voer – 'n handeling wat beslis nie 'cool' is in die wêreld van dié wat tussen die tienderjare en volwassenheid vasgevang is nie.
Om eerlik te wees: Ek gee nie 'n bloue duit om of 'n student 'n lesing bywoon met 'n hoed op die kop nie. Maar in 'n nasionale kultuur met weinig ontsag vir onderrig en leer, moet 'n mens daardie kultuur vestig deur die handhawing van 'n eenvoudige klasroetine.
"Haal af jou voete van die stoel voor jou." En: "Sit asseblief regop." Hulle is jou ter wille, maar met stadige bewegings. Studente wat na die universiteit kom, is dikwels afkomstig van skole waar hulle kon maak wat hulle wil. Skole waar die onderwysers klokslag laat is, waar huiswerk nie nagesien word nie, waar gebreekte ruite nie vervang word nie, waar onderwysers met skoolmeisies flankeer en saam met skoolseuns drink. Ek sien dit só dikwels dat die skokkendheid daarvan my nie meer ontstel nie.
Sulke leerders kom dan by 'n universiteit aan met dieselfde oneerbiedigheid teenoor onderwys. Tensy hulle streng vasgevat word, sal hulle dieselfde middelmatige akademiese resultate behaal en dieselfde sosiale gedrag openbaar.
Ek is dankbaar vir
... Die gemors skoon te maak ná 'n partytjie want dit beteken dat ek is omring deur vriende. ... Die belasting betaal ek want dit beteken dat ek in diens. ... Die klere wat pas 'n bietjie te knus want dit beteken dat ek genoeg het om te eet nie. ... My skaduwee wat waak my werk want dit beteken ek is in die son. ... Die kol vind ek by die ver einde van die parkeerterrein want dit beteken ek is in staat om van die loop. ... Al die klagtes wat ek hoor oor ons regering want dit beteken dat ons vryheid van spraak. ... Dat lady agter my in die kerk wat die sleutel sing af want dit beteken dat ek kan hoor. ... Grasperk wat moet sny, vensters wat nodig skoonmaak en geute wat nodig vaststelling want dit beteken dat ek 'n huis. ... My groot verwarming wetsontwerp want dit beteken dat ek warm. ... Moegheid en seer spiere aan die einde van die dag want dit beteken dat ek 'n produktiewe. ... Die alarm wat afgaan in die vroeë oggendure want dit beteken dat ek leef.