Ek het 'n paar jaar gelede 'n vertoning van video-snitte wat vir paranormale en bonatuurlike verskynsels gemaak is, bygewoon. Een van die meer humoristiese segmente wat 'The Magnetic Family' van die Filippyne uitgebeeld word - 'n familie wat om een ​​of ander onbekende rede hul liggame so magnetiseer dat metaalvoorwerpe aan hul vel vashou. Die gehoor het gesnak en gelag om skuifspelde, metaalvurke en selfs 'n stoomstrykyster wat deur die magnetiese krag aan die liggame van hierdie familie vasgeplak is, te sien.
Na die aanbieding het die organiseerder my vir die groep voorgestel, en vir 'n grap het ek myself die "Magnetic Man of Maui" genoem. Die gehoor het gelag, en die byeenkoms het vinnig versprei.
Terwyl ek op die voorportaal van die huis staan ​​waar die vertoning gehou is, het 'n sewejarige meisie na my gekom en op my mou gesleep. Ek het haar gekyk om haar as een van verskeie kinders te herken. Toe, sonder 'n woord, het die kind 'n kwart uit haar hand geneem en dit na my kaal onderarm gedruk. Ek het eers gedink die meisie het my die kwartier probeer gee, maar toe die kwartier op die grond geval het, het sy frons gekyk, opgekyk en uitgeroep: "Ek het gedink jy het gesê jy was magneties!"
'N oomblik van gelag het gou verdiep tot 'n diepgaande besef: 'n Onskuldige verstand is oop vir alle moontlikhede. Jesus het geleer: "As jy die Koninkryk van die Hemel wil betree, moet jy soos 'n klein kind word."
Elke werklikheid is beskikbaar vir u - ook diegene wat baie wonderliker is as die een waarin u nou woon - en u kan maklik in 'n groter heelal stap as u maar net u oortuigings laat vaar oor wat u nie kan doen nie. As u dink dat u alles weet, en wat u geleer het "die enigste waarheid" is, maak u uself af van al die waarheidsgroter as die wat u tans ken.
Toe ek geskryf Die Draak leef nie hier nie In 1981 was ek gelukkig onkundig oor die skryf en die boekbedryf. Ek het geskryf vir die groot vreugde om myself kreatief uit te druk, en ek het self die boek gepubliseer. Binne 'n paar maande het die boek gewild geword, en voor lank was ek herdruk in volumes van 10,000 en reis oor die wêreld om seminare aan te bied.
Toe het ek eendag in 'n boekwinkel geloop waar my boek verkoop is, en ek was ontsteld oor die groot aantal boeke oor soortgelyke onderwerpe - hulle het amper 'n hele muur opgetel! Skielik het dit vir my voorgekom dat as ek al in die winkel ingeskuif het en al die uitstekende en suksesvolle werk wat reeds in my veld was, gesien het, sou ek waarskynlik nooit pen op papier gesit het nie. Maar ek was onkundig - en dit het die verskil gemaak.
Later as ek die uitgewery leer ken het, het ek al die reëls geleer; watter soorte boeke verkoop, dek dit wat aandag trek, agente wat uitgewers kan beïnvloed, formules om te appelleer na verskillende soort gehore, ens. ens. In retrospek is ek seker dat ek nie die reëls ken nie, want die meeste van die reëls lei tot die teleurstellende gevolgtrekking dat slegs 'n klein persentasie skrywers sal slaag. Van die ander mense wat nie die reëls ken nie, was Dale Carnegie, Norman Vincent Peale en James Redfield. Is daar 'n boodskap hier?
Terug in 1951 is 'n vier-myl-myl as fisiologies onmoontlik beskou, en toe het Roger Bannister die myl in 3:58 gehardloop en binne ses maande het veertig ander kandidate die onverbeterlike perk geklop.
'N Paar jaar gelede in Australië het 'n 61-jarige boer met die naam Cliff Young 'n uitmergelende 400 kilometer-wedloop ingedra met oorklere en galoshes. Terwyl die jonger goed opgeleide atlete wat met hom deelgeneem het, gelag het, het Cliff die wedloop in 'n rekordtyd gewen - 'n volle dag en 'n half voor die kompetisie veertig jaar jonger as hy. Hoe het Cliff die onmoontlike gedoen? Niemand het vir hom gesê dat hy moes slaap nie.
Ek is moontlik
Die woord onmoontlik begin met 'n imp. Haal die impak uit u visie, en u sal terugkeer na u oorspronklike onskuld. God het die wêreld in volmaaktheid geskep, en as ons nie volmaaktheid sien nie, is dit net omdat ons kies om 'n visie te gebruik wat kleiner is as God s'n.
'N Vriend het vir my gesê:' Ek het gedink dat ek 'n perfeksionis was, want oral waar ek gekyk het, het ek foute gesien. Nou besef ek dat ek eintlik 'n imperfeksionis was. As ek regtig 'n perfeksionis was, sou ek net perfeksie sien. ' Swami Satchidananda leer: 'Ons het goed begin. Toe is ons beboet. Nou moet ons weer beboet word.'
Miskien is kinders die gelukkigste mense op die planeet omdat hulle nie geleer het wat hulle nie kan doen nie. Hulle is nie geleer om te vrees en te oordeel en te haat nie, en hulle het geen idee dat hulle hul bestaan ​​met harde werk moet regverdig nie. Here, hou my asseblief onkundig, sodat ek my onskuld kan onthou en die wêreld kan sien soos U dit geskep het.
Boek deur die skrywer van hierdie artikel: