Illustrasie van Kepler se wette: (1) die wentelbane is ellipse, met brandpunte F1 en F2 vir die eerste planeet, F1 en F3 vir die tweede planeet. Die son word by 'n brandpunt F1 geplaas. (2) Die twee gearseerde dele A1 en A2 het dieselfde oppervlakte en die tyd wat dit planeet 1 neem om segment A1 te dek, is gelyk aan die tyd wat dit neem om segment A2 te dek. (3) Die omwentelingstyd vir planeet 1 en planeet twee het 'n verhouding van a13/2 : a23/2.
Kepler se wette het die Aristoteliaanse en Ptolemeïese sterrekunde en fisika in twyfel getrek. Sy stelling dat die aarde in beweging is, sy gebruik van ellipse eerder as episiklusse en sy bewyse dat die planete se spoed wissel, het sterrekunde en fisika totaal verander. Byna 'n eeu later was dit vir Isaac Newton moontlik om Kepler se wette van Newton se eie bewegingswette en swaartekragwet af te lei, deur gebruik te maak van klassieke Euklidiese meetkunde.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kepler_se_wette&oldid=1951825"
Last edited on 5 Maart 2019, at 18:30