Stoei met 'n gemiste verbinding in Chili - Diverse
Stoei met 'n gemiste verbinding in Chili
Die nuutste in die reeks Blast From the Past kyk weer na 'n romanse wat nooit gebeur het nie.
BAIE JAAR OOK Ek sit by 'n lessenaar met 'n leë lugposbrief en giet my hart uit na 'n meisie in Portugal met wie ek vlugtig ontmoet het, 'n lang gesprek gehad het en toe val. Dit was dom, irrasioneel en verleentheid.
Ek sal dit weer met 'n hartseer doen.
Romantiek op die pad kan moeilik wees. Reisigers kom bymekaar, deel oomblikke en skei dan. Vertel jy haar hoe jy gevoel het? Of los dit as 'n kragtige herinnering aan wat kon gewees het?
In 2009 skryf Eric Warren 'n stuk op die Notebook met die titel Aan die ander kant van die wêreld wag iemand op jou waarin hy vertel van 'n gemiste geleentheid om kontak te maak met 'n pragtige meisie in 'n bus in Chili.
Die verhaal bring herinneringe aan die meisie in Portugal, die brief en die magie van daardie kruispadjie vir my terug. In die artikel wou baie kommentators weet: Het Eric ooit met die meisie kontak gemaak? Hy bly opvallend stil.
Twee jaar later het ek hom inhaal en gevra wat almal wil weet.
Ek moet erken, ek het nie die brief opgevolg nie, al het sy haar e-posadres daarin geplaas. Ek kan nie seker sê hoekom nie. Miskien was dit omdat ek my in die verleentheid gebring het oor my swak Spaanse vaardighede, of iets wat dieper was. Ek het egter haar naam af en toe deur die jare google-deursoek om te sien of iets sou opduik. Niks het ooit vorendag gekom wat definitief genoeg was om te sê dit is sy nie.
My raaiskoot is dat my algemene gebrek aan avontuurlikheid 'n groot deel van die rede waarom ek dit in die geskiedenis laat verval het. Natuurlik, ek het alleen in Chili teruggepak sonder om die taal te ken, maar ek het altyd gevoel dat 'n regte avonturier versigtig teen die wind sou wees en van die bus afgeklim het om te sien waar die ervaring hom sou neem. Ek wou nog altyd daardie persoon wees, en die feit dat ek dit nie doen nie, is die rede waarom ek die verhaal in die eerste plek geskryf het.
Ek het Eric ook gevra hoe hy gevoel het toe hy oorspronklik die stuk geskryf het, en hoe hy gevoel het oor die verhaal en die manier waarop hy dit vertel, as hy terugkyk.
Toe ek dit skryf, worstel ek met die feit dat ek nie soveel van 'n avonturier is soos wat ek nog altyd wou wees nie. Ek sukkel nog steeds daarmee. Terwyl ek dit geskryf het, het ek die hele tyd deurgee om die avonture wat ek in werklikheid gedoen het, na mekaar toe te pak (om alleen te toer, die vulkaan te klim, ens.) Met die avontuur wat ek bang was om aan te pak. As 'n metode om verhaal te vertel, werk dit deur die leser te laat glo dat ek die duik sou neem, en dan moet die leser daarmee saamwerk dat ek dit nie gedoen het nie.
In werklikheid is dit ook so in die werklike lewe. Soms is ek teleurgesteld dat ek die kans nie aangegryp het nie, al was dit nie vir die avontuur nie, dan omdat ek my vrees sou oorkom het. Helaas, ek het nie - wat 'n baie interessanter verhaal meebring, dink ek. En dit het die verskil gemaak ... om die waarheid te sê.
[Funksiefoto: Empezar de Cero]
Vir meer verhale van liefde en romanse, kyk na die groot reeks Liefde in die tyd van Matador, uit Life.