Die slag van die slot: aartappelboer se verhaal van veerkragtigheid
Aartappels SA deel die aartappelboer van die Limpopo-provinsie, Johan Holtzhausen, se verhaal, terwyl hy vertel hoe hy Covid-19 gekontrakteer het en terselfdertyd uitdagings in die gesig gestaar het wat sy besigheid deurgemaak het as gevolg van Covid-19-beperkings met 'n minimale beweging en die koste verbonde daaraan. voorwaardes.
Toe die sosio-ekonomiese verwoesting van Covid-19 Suid-Afrika getref het, het die aartappelboer, Johan Holtzhausen, in die provinsie Limpopo alles in die werk gesteek om sy arbeidsmag teen die pandemie te beskerm. Die personeel van die boerekoöperasie Ortus Boerdery, saamgevoeg vanaf 'n radius van 45 kilometer in die vallei tussen Roosenekal en Steelpoort, was veilig en veilig - hul welstand en werk is behoorlik versorg. Ironies genoeg is Holtzhausen die enigste persoon uit die koöperasie wat die koronavirus opgedoen het; bedlêend vir ten minste drie dae, op suurstof, vrees vir sy lewe, en self geïsoleer van sy naasbestaandes.
Aartappels SA-veldtog om die posisie van aartappels tydens pandemie uit te pak
Die naam #WhenHopeWhispers het ten doel om die ontembare gees en bydraes van verskillende belanghebbendes uit die aartappelbedryf uit te lig voor
Die #WhenHopeWhispers-veldtog deur Aartappels Suid-Afrika, wat sowat drie weke gelede van stapel gestuur is om die menslike drama van die bedryf in 'n tyd van dwang te bekyk, kon skaars vra vir 'n meer meeslepende herinnering aan veerkragtigheid, inspirasie en innoverende vasberadenheid om die Covid- 19 storm.
Hier is sy verhaal:
Op watter manier het Covid-19 die meeste van u gevra?
Een van die grootste uitdagings was die nakoming van veiligheidsmaatreëls om infeksies deur die beweging van plaasarbeiders te beperk. Gelukkig leef ons in 'n geïsoleerde omgewing waar die meeste van ons permanente werkers hul in 'n afgesonderde situasie bevind. Wat die gebruik van tydelike werkers betref, het dit egter moeiliker geraak.
Temps moet gereeld vervoer word. As gevolg van - sosiale koste het ons koste in hierdie verband verdubbel, omdat u nie die hoeveelheid mense voor die Covid-19 gelyktydig kan vervoer nie. Die manier waarop ons mense moes beskerm deur hulle uitmekaar te sit, het letterlik twee reise beteken waar ons vroeër een gedoen het. Dit het die reistyd minstens 'n uur bygevoeg.
Dit het ook beteken dat waar ons van 7:4 af mense vervoer vervoer het, ons vanaf ongeveer XNUMX:XNUMX begin werk toe bring het. Daarbenewens moes ons dit ondersoek vir moontlike simptome. Natuurlik moes ons ook ontsmettings- en PBT-toerusting voorsien, terwyl laasgenoemde ons 'n arm en 'n been gekos het weens die groot vraag tesame met 'n stewige prys aan die begin van die pandemie.
Uiteindelik het die koste-eskalasie op die plaas ons genoop om die vervoer vir tydelike werkers te staak, omdat ons dit eenvoudig nie saam met 'n minimumloonverhoging kon bekostig nie. Nog 'n logistieke aspek van die sluiting van verlede jaar, veral in die vroeë stadiums van die uitbreking, was die beskikbaarheid en toeganklikheid van onderdele en landboubenodighede soos chemikalieë. Die beweging van seevrag is beïnvloed deur die vertraging van vaartuie wat na ons hawens aankom, wat nog steeds die geval is met beperkings op die voorsieningsketting.
Gevolglik het boere sedertdien geleer hoe om vir die ondenkbare te beplan. Die impak wat Covid-19 se handelsregulasies meebring, het gevolglik gelei tot 'n toename in invoeruitgawes. Natuurlik kan niks die frustrasie wat daaraan verbonde is om op insette te wag, vergoed nie. Waar 'n masjienonderdeel in die verlede drie tot vier dae geduur het voordat dit beskikbaar was, neem dit nou twee weke of meer voordat dit afgelewer word op 'n punt waar 'n boer dit kan gaan haal - as u gelukkig is.
Hoe is die produksie deur die virus beïnvloed?
In wese is ons aartappelsaadprodusente, wat beteken dat ons aartappelmoere op die plaas aan saad- en kommersiële produsente voorsien. Afhangend van die kultivar, word dit egter onder kontrak geproduseer of in die ope mark verkoop. Wat die ope mark betref, is ons alleen verantwoordelik om te verseker dat alle produkte wat geproduseer word, verkoop word. Binne die Covid-klimaat, waar die impak van verandering vinnig is, kan dit 'n riskante posisie in die mark wees. Op hierdie stadium verwerk die kultivars wat ons produseer variëteite wat op kontrakbasis verbou word. As gevolg hiervan het ons teruggesak op kontrakproduksiewerk om te verseker dat ons volhoubaar bly.
Hierdie aanpassing in strategiese bedrywighede kan toegeskryf word aan die pandemie, wat noodsaak dat ons ons posisie in die mark moet evalueer en heroorweeg. As gevolg hiervan het ons teruggesak op kontrakwerk om te waarborg dat dit wat ons produseer, opgeneem word. In die huidige klimaat het die produksiekoste gestyg in die mate dat u as produsent markintelligensie moet opbou wat wyse besluite oor die boerdery sal gee.
Die aartappelbedryf in Suid-Afrika het sestien produksiestreke wat op verskillende tye van die jaar bemark word. Vir die Oos- en Wes-Vrystaat begin die bemarkingseisoen in Februarie. Hierdie streke het in 2020 aartappels onder uiters gespanne toestande bemark weens die presidensiële toespraak wat die lewe verander het soos ons dit geken het. Suid-Afrika het 'n gediversifiseerde weg na die mark ten opsigte van sy produkaanbod wat aan varsproduktemarkte, die formele en informele sektor sowel as die uitvoermark gelewer word. Nasionale varsproduktemarkte bly die grootste verkoper van varsprodukte in Suid-Afrika, maar met Covid-19 het die bedryf onderbrekings in die aanbodketting waargeneem, met 'n gerapporteerde 20% van die aandeleverhandeling wat direk plaasgevind het.
Die pandemie het inderdaad 'n atmosfeer van onsekerheid geskep, waar produsente toenemend meeding om alternatiewe bemarkingsweë en veilige verspreidingspunte. Daarbenewens het die dinamika in die voorsieningsketting fundamenteel verander.
Wat van die impak wat dit op die bedryfskoste van u onderneming as produsent gehad het?
Vir aartappels wat bestem is vir die verwerkingsbedryf, hoofsaaklik bedien restaurante, hotelle en kitskoswinkels, het regulasies op vlak 5 en 4 'n nadelige uitwerking gehad. Bedryfskoste soos vervoer het skielik 'n ander vorm aangeneem as gevolg van reisvoorskrifte wat die kapasiteit van alle vervoermiddels beperk het. In ons geval het die reiskoste per persoon van R29 gestyg tot 'n geskatte R55 vir elke werknemer se vervoer per dag.
Die kwessie van minimum lone op die plaas was aan die voorpunt van die meeste landbounuus. As produsente het ons die verantwoordelikheid gehad om enige finansiële knoppies wat deur 'n verhoging in minimum lone veroorsaak word, op te neem. Anders as wat ons die persepsie van die mark het, verbied die aard van ons besigheid ons om hierdie koste aan verbruikers oor te dra. Ons kontraktuele verpligtinge bepaal dat pryse bepaal word en spesifiek op 'n jaargrondslag vasgestel word. As produsente pas ons nie pryse aan soos ons goed dink nie. Pryse word vroegtydig met ons kliënte onderhandel en toe die uitbreking in Maart verlede jaar plaasgevind het, was ons reeds in produksie.
Was daar lig aan die einde van die tonnel gedurende hierdie moeilike tyd?
Ja inderdaad. Ons was gelukkig genoeg omdat daar nie 'n ernstige sterftegeval was wat verband hou met Covid-19 en / of gewasverwante plae en siektes nie. Ons was goed voorbereid om onsself te beskerm teen die gewone produksie-eise op die plaas. Ons ervaar bogemiddelde somerreënval. Dit is noodsaaklik dat ons ons gewasse beskerm teen wisselvallige weersomstandighede (te veel / te min reën) om te verseker dat ons 'n goeie oes op die plaas lewer en bydra tot voedselsekerheid.
Produkinnovasie is iets waaroor die bedryf al geruime tyd beraadslaag. Die pandemie het die tempo waarteen die industrie innovasie benader, vinnig opgespoor. Vars is wonderlik en bly die grootste aanbod in die bedryf. Ons moet verwerkte aanbiedinge ondersoek wat 'n langer rakleeftyd het. Wat ons kan bevestig, is dat aartappels die belangrikste voedsel sonder graan ter wêreld is. In tye van krisis - hetsy gesondheid, honger en armoede, speel die aartappelbedryf in Suid-Afrika sy rol om 'n positiewe bydrae te lewer tot hierdie sosio-ekonomiese uitdagings.
Wat van die geheelbeeld?
Afgesien van die impak van die pandemie, moes bokoste soos Eskom se stygende elektrisiteitstariewe in ons kosteberekeninge opgeneem word. Ons moet byvoorbeeld 'n balans vind tussen stygende uitgawes en ongebreidelde werkloosheid. Mense in die informele sektor is ons kopers, maar hulle kry toenemend 'n stryd om 'n einde te maak. Dit is ondanks aartappels 'n bekostigbare stapelvoedsel.
Valke speel veral 'n belangrike rol in die voorsiening van voedsel tussen boere en die verbruiker. Nie net is hulle vanweë bewegingsbeperkings verhinder om toegang tot die vloer te verhandel nie, maar in baie gevalle kon huishoudings met kwynende besteebare inkomste as gevolg van afdankings, nie eens 'n basiese voedingsbehoefte soos 'n klein sakkie aartappels bekostig nie.
Hoe bly jy hoopvol?
Boerdery is 'n daad van geloof en beslis nie vir flou mense nie. Saam met ons arbeiders bly ons veerkragtig en glo ons dat die uitdagings wat ons kan oorkom ook nuwe geleenthede bied. Toe ons permanente werkers aan die begin van die uitbreking gevra is of hulle huis toe wil gaan, het hulle almal, tot die laaste man, verkies om aan te hou en hierdie ding deur te sien. Dit verg geweldige moed en oortuiging in die verbintenis tot die taak. Om met sulke mense te werk is een van die redes waarom ek graag aartappelboer is.
#WhenHopeWhispers, bedoel om 'n lig te skyn op die lewens van die aartappelbedryf se mense in 'n tyd van verdrukking. Dit sal op 5 Mei uitloop op die State of the Potato Industry Address (SOPIA), 'n inisiatiewe van PSA.