Steam Community :: Adamantium Helm of Tohan - A Morrowind Artifact (Unenchanted Version) :: Wijzigingsnotities
The Elder Scrolls V: Skyrim> Workshop > Workshop van PrivateEye
Update: 15 jun 2013 @ 3:23
Update: 14 jun 2013 @ 10:50 Al die baie rivierwater wat in die see instroom - Dis Ekke
Posted by HesterLeyNel on 2019-04-12 39 Comments
Dis Junie, die eerste helfte van die jaar is amper verby
Jou ma moes jou kleintyd al doodgelê het
Tegnologie het ons bykans rasend die laaste paar dae
Ek het al in so baie van my vorige blogs gewys hoe lyk die vele riviere hier rondom ons in die reëntyd wanneer die mondings oopmaak en die rivierwater see toe stroom. Tik maar net rivier of river in by die soekglasie op my blog en jy sal weet hoe die vloeiende water ons steeds fassineer. Dit bly ‘n lieflike gesig en hier is ‘n oorvloed riviere. Jy is altyd net so ‘n spoeg ver van die volgende rivier af.
Die dae raak nou koeler en die water se temperatuur is besig om af te koel. Dis ‘n sekere teken dat die winter op pad is. Ons maak dus gebruik van elke moontlike geleentheid om strand toe te gaan, want met die klimaatsveranderinge is jy nooit seker hoe lank die lekkerte gaan aanhou nie.
Gister het ons gaan swem by Umtentwenistrand. Dit was hooggety en die golwe wat uit die see gekom het, was verfrissend koel teenoor die bloedige hitte van die son op die sand. Ons het so ‘n bietjie gaan rondloop op die rotse en toe stamp ek my toon. Seer. Vloekseer. Ek het so ‘n rukkie in ‘n rotspoeletjie bly sit en die toon (die een langs die groottoon) saggies vertroos en vertroetel tot ons albei beter gevoel het.
Dis toe dat ons besluit het om liewer in die rivier te gaan loop. Die rivierbedding het baie min water ingehad en ons het ‘n hele entjie stroomop geloop. Ongelukkig het ek nie rekening gehou daarmee dat die plat rotse in die rivierbedding maandelank onder modderige rivierwater was en dus so glad soos s…seep is nie. Ek en Karen het nogal hande vasgehou, maar ek het net tyd gehad om te sê “Oeps! hier gaat ek.” Toe slaat ek neer in daardie swart modder. So met die opkomslag sien ons daar sit ‘n knop so groot soos ‘n hoendereier op my maermerrie. Iewers teen ‘n klip gestamp. Na so ‘n sprongetjie op en af het ek besef dis nie seer nie en niks voel gebreek nie, dus het ons voortgegly, stroomop. Kyk net die pragtige fotos wat Karen geneem het (die moddervoete is hare – nie myne nie).
In die kar op pad huis toe het ek gevoel die koppelaar (die clutch, man) is so effens moeilik om in te trap met my seer toon, maar verder was alles reg. By die huis gekom het ek reguit onder die stort ingeloop. Toonnaels skoongeskrop om ontslae te raak van die swart modder. Spesiale sorg bestee aan die seer toon. Dis mos eers toe ek ná die stort weer my bril opsit dat ek agterkom die vertroetelde toon makeer niks – dis die een langsaan (middeltoon) wat persblou en stokstyf opgeswel is.
Vanoggend is die knop op die maermerrie weg en die toon is beter, maar die wind waai en ons het nie gaan swem nie. Ons het Spar toe gery om die eerste sakkie lemoene van die seisoen te gaan koop – altyd ‘n groot bederf – en daarna het ons gou ‘n draai gegooi by die walvisdek in Umtentweni. Hierdie foto is van die dek af geneem in die rigting van Port Shepstonestrand – die ligtoring is links van die geboue, op die punt van die land en regs is die Umzimkulurivierbrug.
Kyk net na die verskillende kleure van die water – die Umzimkulu het ook water (en modder) in die see gestort.
Dis altyd lekker om jou water en rivierstories te lees. Daardie modder het seker lekker gestink? Ai, en toe troetel jy die verkeerde toon! Ek hoop dit voel vandag beter.
Ja, die modder ruik effens na ‘n ou beneplaas. Die toon is beter, dankie.
Nou waar was Richardo tog! Hy sou jou opgeraap het!
Richardo? Het ek een van hulle gemis? Bedoel jy dalk Marco? Of Carlos? Of Lorenzo?
Ag tog Henrico! Die perlemoensmokkelaar met die sterk arms. Hy gaan my nooit vegewe dat ek sy naam verkeerd onthou het nie – en dit nadat hy al daardie heerlike perlemoen vir on gegee het nie!
Ai Tog, Henrico! die perlemoenman met die sterk arms. Hy gaan my seker nooit vergewe dat ek sy naam verkeerd onthou het nie – en dit nogalna al daardie heerlike perlemoen wat hy ons gegee het. ‘Skuus Henrico!
O heng, ek het heeltemal van hom vergeet. Nou is ons saam in die moeilikheid.
jy ssl moet leer om minder te gly op die gladde klippe!
Ek moet leer om weg te bly uit plekke waar my voete nie hoort nie! Ek is knaend besig om nuwe toonnaels te probeer groei.
Ha ha! Sterkte mey daardie een. Ek stel vooe jy begin daarmee as jy te oud raak om in die water rond te val.
Los Marco uit Hester!!! Ek weet ook nie wie is Henrico nie?
Henrico het my gered toe ek my voet verstuit het daar in Agulhas tydens ons groenbustoer https://seegogga.com/2018/12/07/avontuur-op-die-suidpunt/
Dankie, gaan gou lees ☺
Ag sterkte met al die pyne
“Soekglasie” – watter mooie woord! Jy is ‘n tawwe vrou.
😊 Ek het ‘n tawwe slaweaandrywer wat vasberade is om my fiks te hou.
Ek geniet jou vertellings van jou strandlewe baie al lewer ek nie altyd kommentaar nie. Baie dankie
Dankie Dromer 😊
Jy sou ‘n goeie “beach bum” uitgemaak het. Geniet terwyl jy nog kan….en trap versigtig!!!
Dankie Kameel. Ek moes vroeër afgetree het, dan kon ek lankal vakansie gehou het.
Geniet jou vertel , mooiste fotos op die koop toe .
Dankie Dirkie 😊
Ek geniet dit so dat jy die natuur so geniet.
Dankie Toortsie. Buite in die natuur is die enigste plek waar ek werklik my kop kan skoonkry.
Lekker het ek nou saam met julle gestap, my toon is darem heel en ek sit in ń berghuisie in Montagu.
Mooi wêreld daardie. Ek het lekker dae daar deurgebring by familie.
Ai Hester ek het heimwee na die see. Sou baie graag ook daar wou slenter en ja, selfs in die modder loop. Lees altyd lekker by jou
Ek is bly jy kuier saam met my, Bondels
❤️ Sterkte met daai toon! 😉 Klink hemels om te bly waar julle bly.
Dankie. Ek probeer al vier jaar lank om in te haal op al my agterstallige vakansies by die see en ek geniet nog elke dag (behalwe wanneer die wind waai 😜).
Jy laat my nou ernstig Suid-kus toe verlang! Jammer oor die toon…
Die toon moet maar sien en kom reg – ek moet die somer jaag terwyl ek kan.
Weet nie hoe ek dit gemis het nie….maar ek het nooit daardie inskrywing gelees nie. Het jy hierdie toneeltjie probeer namaak met jou laaste eskepades (spelling)?
Ja, maar daar was, helaas, geen Henrico wat my kom red het van my eie stoepitgeid nie.
Ag Hester ek sien hoe ‘n Henrico jou in werklike lewe optel en dra 😂😂😂 Wonder net wat onse Hester sal doen.
Ek sal my asem wegsluk uit pure verbasing, want ek is nou nie juis ‘n liggewiggie nie.
Archives Select Month June 2019 May 2019 April 2019 March 2019 February 2019 January 2019 December 2018 November 2018 October 2018 September 2018 August 2018 July 2018 June 2018 May 2018 April 2018 March 2018 February 2018 January 2018 December 2017 November 2017 October 2017 September 2017 August 2017 July 2017 June 2017 May 2017 April 2017 March 2017 February 2017 January 2017 December 2016 November 2016 October 2016 September 2016 August 2016 July 2016 June 2016 May 2016 April 2016 March 2016 February 2016 January 2016 December 2015 November 2015 October 2015 September 2015 July 2015 May 2015 March 2015 February 2015 January 2015 December 2014 November 2014
Categories Select Category #SoCS #WWWP5k A – Z (2016) A – Z (2018) A and I Poetry Blog Tip BookTalk Cancer Dagboek Dis Ekke Flash Fiction Genis IBMC Lê-Jou-Eier My eiers My pa Reblogged Reis Travel Uncategorized WPChallenge
#AtoZchallenge (27) #IBMC (10) #misdaad (6) #SoCS (13) Afrikaans (86) beach (44) blogchallenge (24) bloguitdaging (49) blomme (6) cat (6) chemo (6) dae van die week (7) dagboek (22) emoticons (27) emotions (27) familie (27) family (17) feelings (28) fishing (10) garden (11) grasdak (7) hiking (6) kanker (7) kos (5) kuier-safari (12) KwaZulu-Natal (7) kznsouthcoast (39) Lê-Jou-Eier (60) Namakwaland (7) nature (10) ocean (7) ouderdom (6) poetry (7) reis (8) river (7) see (13) social media (27) South Africa (5) strand (17) sun (6) travel (11) tuin (13) Uitdaging (45) vakansie (7) water (8)