Epilepsie by 'n kind - diagnose en behandeling - Voorskoolse kind - 2022
epilepsie by kinders is dit selde, in die samelewing is 1% van die mense. Dikwels word hierdie siekte geassosieer stuiptrekkings. Dit is egter die moeite werd om te weet dat nie elke aanval 'n teken van die siekte is nie. En ook dat epilepsie by 'n kind ook op ander maniere kan manifesteer. Watter simptome dui op die siekte en hoe word dit behandel?
Wat is epilepsie by 'n kind?
Epilepsie is 'n breinsiekte. Dit word gekenmerk deur die neiging om te voorkom met epileptiese aanvalle, dit wil sê skielike en kortstondige spesifieke simptome. Dit word veroorsaak deur abnormale afvoer van bio-elektriese senuweeselle. Dit kan byvoorbeeld veroorsaak word deur 'n abnormale struktuur, besering of neuro-oordrag. Soms kan die oorsaak wat verantwoordelik is vir aanvalle nie bepaal word nie. Afhangend van die anatomiese area van die brein wat deur die verkeerde ontslagproses geraak word, sal verskillende simptome van die siekte voorkom.
Hoe verskyn epilepsie by 'n kind?
Die meeste van ons assosieer epilepsie met stuiptrekkings. Inderdaad, 'n beslaglegging is een van die meer algemene simptome van epilepsie. Dit kan sowel die hele liggaam as slegs een gebied beïnvloed. Soms kan dit voorafgegaan word deur sogenaamde aura, wat pasiënte wat dit ervaar beskryf as ongewone simptome wat 'n dreigende beslag lê.
Gedurende so 'n episode kan dit voorkom verlies van bewussyn en spierspanning wat lei tot 'n val. Kom soms voor tydens 'n beslaglegging kwyl, kort periodes van apnee, en urinering kan passief voorkom. 'N Beslag kan duur van 'n paar sekondes tot 'n paar minute.
Noodhulp (nie-medies) behels in hierdie geval die beskerming van die pasiënt teen val. Dit is ook belangrik om 'n kombers onder sy kop te plaas, byvoorbeeld om dit teen beserings te beskerm. Onthou om onder geen omstandighede dit te doen nie Moenie probeer om iets in u kind se mond te plaas om te voorkom dat u die tong byt nie. Dit is een keer as die regte ding beskou om te doen, maar dit is te gevaarlik, en dit word nie meer aanbeveel om dit te doen nie. In geval van braking of kwyl, moet die pasiënt in 'n stabiele syposisie geplaas word, wat moontlike aspirasie sal voorkom.
As dit so is eerste keer aanval in daardie geval u moet 'n ambulans bel. As 'n kind egter epileptiese aanval het, volg die dokter se vorige instruksies (medikasie ingesluit).
Alhoewel die mees algemene simptoom wat verband hou met epilepsie is beslaglegging, daar moet egter onthou word dat dit slegs een van die vele maniere is waarop epilepsie manifesteer en nie by alle pasiënte voorkom nie.
Soms, in plaas van 'n beslaglegging, kom hulle voor by epilepsie pas van bewusteloosheid skielike stilstand van die kind, kortstondige oog draai of tydelike verlies van spiertonus. In sulke gevalle gaan die ouer gewoonlik na die dokter en kla daaroor vreemde veranderinge in die gedrag van die kind, waarin 'n paar addisionele verskyn het 'n herhaalde element wat 'n kort tydjie duur en op sy eie verdwyn, maar steeds terugkeer. Epilepsie manifesteer baie gereeld in die bevolking van kinders en adolessente. Vanweë die onkarakteristiese prentjie daarvan, kan dit deur 'n ouer baie moeilik wees om te sien in die geval van kinders met ontwikkelingsversteurings.
Diagnose van epilepsie is hoofsaaklik gebaseer op EEG-toets, wat 'n elektroencefalografiese studie is wat brein-gegenereerde golwe aanteken. Dit evalueer brein bio-elektriese aktiwiteit (elektriese seine wat deur neurone gestuur word). Dit word opgeneem deur elektrodes wat op die pasiënt se kop geplaas is en in die vorm van 'n reeks gestoor word. Toe is die ontvangde rekord ongeveergewaardeer relatief tot die geldende norme vir 'n gegewe ouderdom, wat die korrekte interpretasie daarvan moontlik maak.
Die aanvullende EEG-toets is gewoonlik breinbeelding deur magnetiese resonansbeelding of rekenaar tomografie. Afhangend van die vermoedelike oorsaak, word ook ander spesialisondersoeke en konsultasies uitgevoer.
Die behandeling van epilepsie hang af van die tipe, toestand van die kind, reaksie op die terapie en hoe goed dit deur die kind geduld word. In die meeste gevalle is dit van toepassing langtermyn antiepileptiese middels. Daar word egter voortdurend nuwe metodes bekendgestel wat meer effektief, beter verdra en met minder newe-effekte kan wees.
Daar moet egter ook rekening gehou word met die feit dat in sommige gevalle kan hierdie siekte ook ná 'n baie lang asimptomatiese periode voorkom. Soms reageer hy nie op behandeling nie.
Die ontwikkeling van medisyne het dit moontlik gemaak grootliks om die voorkoms van aanvalle by pasiënte te verminder, sodat hulle 'n normale lewe kan lei. Dit is veral belangrik in die geval van die jongste pasiënte wat weens hul toestand gereeld uit portuursirkels uitgesluit is. Behalwe vir effektiewe epilepsie-terapie, het dit ook gebeur danksy die toenemende bewustheid van die publiek waarmee hierdie siekte verband hou, hoe dit manifesteer en hoe u 'n siek persoon kan help tydens 'n aanval, wat selfs vir die jongste kinders op skool geleer word.