AngryAsian: Maak dit regtig saak waar iets gemaak word? 🚴‍ Dvuhkolessny Vriend
AngryAsian: Maak dit regtig saak waar iets gemaak word?
Geen hersiening van 'n moderne, hoë-end fiets sal voltooi wees sonder dat iemand 'n kommentaar lewer oor die effek van, "dit is net 'n bietjie goedkoop, goedkoper raamwerk uit Asië." Die waarheid word vertel, die meeste fietsrame deesdae doen kom uit China of Taiwan. Maar moet dit regtig saak maak?
In 'n toenemend globale ekonomie waar maatskappye geld wil spaar om dinge te maak en verbruikers wil geld spaar om dit te koop, moet iets gegee word. Alhoewel daar trots kan wees op die aankoop van iets wat nader aan die huis vervaardig word, moet 'n mens dikwels ekstra vir die voorreg betaal. Tot dusver het die geskiedenis getoon dat die massas dikwels nie bereid is om dit te doen nie.
Om streng te praat in terme van die produk self (dieper onderwerpe soos plaaslike werksomstandighede en menseregtevraagstukke is buite die omvang van hierdie kolom). Die oorsprong van 'n item moet uiteindelik nie soveel saak maak asof die verbruiker nog steeds eindig met 'n hoë kwaliteit item teen 'n billike prys. Die skoonheid van die mees moderne reëlings is dat dit nou moontlik is om albei te hê.
Waarom is die etiket 'Made in Taiwan' so dikwels onder die fiets weggesteek?
Min sal argumenteer dat dit gewoonlik goedkoper is om vervaardigingsbedrywighede in Asië te baseer, en selfs al die VSA-vervaardigers soos Trek en Cannondale, is tans besig om die meeste van hul produksie uit Asië te verkry. Maar as gevolg van so 'n lang geskiedenis van die vervaardiging van dinge, het die Asiatiese fabrieke ook regtig baie goed daarin gekry. In baie gevalle beteken dit dat daardie items nie net minder kos om te maak nie, maar ook van hoër gehalte kan wees. Veral in die geval van koolstof saamgestelde massaproduksie, doen niemand dit beter as Asië nie.
Om jou produkte oorsee te maak en vooraf daaroor te wees, is een ding; daar is geen skaamte in nie. Oor die feit en die behoud van 'n valse voorgevel is dit egter 'n ander geheel. In regverdigheid het sommige uitrustings 'n goeie werk gedoen om hul maatskappy se etos, kultuur, ontwerpfilosofieë en rykwaliteite in fabrieke van derde partye en die eindproduk te spuit, so as hulle wil voortgaan om hul wortels te bekamp, ​​is dit ook so.
Ander maatskappye, egter - dikwels diegene met baie lank geskiedenis - nog steeds om te suggereer dat hul ware plaaslik ambachtelijk gemaak is, net soos hulle terug was in die dag. (En laat my nie eers begin met opstartrame onder Euro-klinkende handelsname nie.) Alhoewel ek sal aanvaar dat dekades se ondervinding in handwerkfietse op een of ander manier kan oorplaas na moderne oorsese massaproduksie, kom ons hier werklik. Daar is tye, dit voel net soos 'n storied-naambord op 'n koekiesnyers, wat beteken dat sommige mense daar buite maak baie van geld.
Proklamasies soos "Ontwerp in _______" of "Vergelyk in ________" kan net so 'n sinoniem wees vir "Glad nie gemaak waar jy dink dit is nie!" En ek waag om te sê dat as sommige maatskappye so vet sal wees om 'n landvlag of kleure op hul rame oordrewe te slaan, moet hulle die regte een gebruik; alhoewel daaraan dink, word Taiwan se vlag ook net rooi, wit en blou.
Trek is een van die baie klein minderhede van groot etiketvervaardigers wat steeds koolstoframe in die Verenigde State produseer. Daar word gesê dat die maatskappy nog meer as die helfte van sy koolstofraamrame uit Asië en byna al sy bergfietsrame bronne: trek is een van die baie klein minderhede van groot etiketvervaardigers wat steeds koolstoframe in die Verenigde State produseer. Daar word gesê dat die maatskappy nog steeds meer as die helfte van sy koolstoframe van Asië en byna al sy bergfietsrame bronneFietse gebou in die VSA, die Verenigde Koninkryk en Europa word met trots gemerk in meer sigbare plekke
So, hoe gaan dit om daardie middellede heeltemal heen en koop die fabriek direk? In teorie maak dit 'n klomp sin om reguit na die bron te gaan en 'n hele vlak in die voorsieningsketting uit te sny. Daar is beslis 'n groeiende legioen van kundige verbruikers wat net so doen, wat nie omgee om hulself 'n no-name steed te stel nie. Na alles, in hierdie dag en ouer, wat is regtig in 'n naam, reg? En ja, jy moet jou bene laat praat, yada yada yada.
Ek sal vrylik erken dat ek hierdie idee lank geïntrigeer het. Ek bedoel regtig, wie hou nie daarvan om geld te spaar nie? En as 'n no-name raam uit dieselfde fabriek kom, is dit amper dieselfde, reg? Wel, miskien is dit en miskien is dit nie.
Koop-fabriek-direkte is vol met risiko. Eerstens kan rame wat in dieselfde fabriek as 'n bekende handelsnaam vervaardig word, maar fabrieks-direkte verkoop word, aan dieselfde standaarde gehou word - of dit mag nie wees nie. Die groot handelsnaammaatskappye baseer dikwels werknemers op die terrein spesifiek om te verseker dat die verklaarde toleransies en riglyne nagekom word. Moeilik om te sê, en soveel mense wat betrokke is by die proses sal getuig, daardie fabrieke hou daarvan om geld te spaar.
Die verskille lê in aanspreeklikheid en aanspreeklikheid. As 'n raam van 'n betroubare handelsmerk misluk, is daar 'n beroep, terwyl 'n raamwerk fabriek direk van eBay gekoop is. Nou, baie geluk. True, die pryse van sommige van die fabriek-direkte rame kan soms buitensporig goedkoop wees. Ek is egter nie so bekommerd oor die spaar van geld of waarborg eise nie, want ek hou my tande intact. Niks soos Trek of Specialized het 'n reputasie om te handhaaf en hoëprofielprodukfoute verfyn nie net 'n mooi prentjie nie, veral in die moderne era van sosiale media.
So, wat is 'n mens om te doen? As jy aandring om plaaslike te koop, kan jy altyd met 'n onafhanklike bouer gaan, maar weet jy betaal 'n premie. As jy in die VSA is, bou Trek nog steeds 30 van sy 105 padmodelle plaaslik (maar net twee van sy 102 bergfiets SKU's).
Andersins moet mense verby die ou stereotipe beweeg dat alle Asiatiese dinge gemors is. Die kanse is dat die pragtige koolstofraamwerk met die fyn Euro-etiket waaraan jy net geld gekoop het, waarskynlik deur 'n ervare bouer gemaak is - in Asië.