Sublimasie in sielkunde - voorbeelde, Freud se sublimeringsteorie - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
sublimasie - Dit is 'n verdedigingsmeganisme van die psige wat verantwoordelik is vir die verwydering van interne spanning deur die herleiding van energie te gebruik om resultate van sosiaal aanvaarbare doelwitte te behaal, byvoorbeeld in kuns, sport, metafisika of godsdiens. Sublimasie in vertaling uit Latynse (sublimare) beteken om te verhef of te spiritualiseer. Aanvanklik het hierdie term morele verheffing uitgespreek. Vir die eerste keer is hierdie uitspraak in 1900 deur Sigmund Freud uiteengesit. In die sosiale sielkunde word hierdie psigiese verdedigingsmeganisme geassosieer met sosialiseringsprosesse. Sublimasieprobleme word betekenisvol in kinderpsigologie, in die sielkunde van kreatiwiteit, die sielkunde van sport, gegee.
Sublimasie, wat is dit? Hierdie term kan ook beteken:
- tegnologie van die verwydering van water ys deur vakuum van vars, bevrore produkte, biologiese materiale;
- sirkulasie van 'n stof vanaf 'n vaste stof na 'n gasagtige toestand sonder om in 'n vloeibare toestand te wees;
- In drukwerk is dit 'n manier om beelde oor te dra na verskillende oppervlaktes: poliësterstofstowwe, metaal, hout, keramiek;
- Sublimasie in sielkunde is die transformasie van libidinale energie na kreatiewe.
In ooreenstemming met die konsepte van sy teorie het Sigmund Freud die verdedigingsmeganisme van die psige beskryf as 'n afwyking van biologiese energie (seksuele aantrekkingskrag van sy direkte doelwit en omskep hom na sosiaal aanvaarbare take).
Freud beskou sublimasie as 'n eksklusiewe "positiewe" verdediging, wat ondersteuning bied vir konstruktiewe beroepe, sowel as om die innerlike spanning van 'n persoon te verlig.
'N Soortgelyke evaluering van sublimasie is teenwoordig in enige terapie, wat daarop gemik is om nie die individu van sy interne konflikte te ruit nie, maar om 'n maatskaplike aanpassingsoplossing te vind.
Die sublimasie metode word wyd gebruik in psigoanalise. In die begrip van psigoanalise wat deur Freud ontwikkel word, word sublimasie geïnterpreteer as 'n tipe transformasie van dryf (libido). Tans het sublimasie verskeie betekenisse en word dit breër verstaan, maar ongeag die oorsprong daarvan word sublimasie die herleiding van onaanvaarbare impulse genoem. Dit kan baie vorme aanneem.
Voorbeelde van sublimasie:
- chirurgie kan sadistiese begeertes onderdruk
- voorkeur gee aan die visuele kunste, grappies, anekdotes, dit is moontlik om buitensporige begeerte om seks te betrek, te onderwerp.
Oral word daar verwag dat 'n persoon elke dag verrassings in die vorm van verskeie problematiese of onderdrukte situasies het wat stresverligting nodig het.
Die proses van sublimasie help 'n persoon om nie interne konflikte te ignoreer nie, maar om die energie van 'n individu te herlei om maniere te vind om dit op te los. Dit is die hooffunksie van sublimasie in sielkunde.
Agressie en sy energie kan in sport omskep word, byvoorbeeld in karate of in die erns van die verhoging van hul eie kinders - deur strengheid aan hulle toe te pas. Erotiek kan subliem in vriendskap.
Wanneer 'n individu nie in staat is om sy instinktuele dryf te gee nie, soek hy onbewustelik na daardie aktiwiteit, daardie beroep, waardeur hierdie impulse vrygestel sal word. Freud het die kreatiewe aktiwiteite van elke persoon presies weens die beskermende meganisme van die psige verduidelik.
Die meganisme van sublimasie transformeer die traumatiese, ongewenste, negatiewe ervarings in verskillende soorte gesogte en konstruktiewe aktiwiteite. Gedurende sy werk het Freud sommige van die aktiwiteite wat deur begeerte gevoer word, toegeskryf aan sublimasie. Dit is duidelik nie gerig op die seksuele doel nie: intellektuele navorsing, artistieke skepping, vanuit die oogpunt van die samelewing, waardevolle aktiwiteite.
So, in die sielkunde, is sublimasie 'n verdedigingsmeganisme van die psige wat die funksie verrig om interne spanning te verlig en hierdie spanning na sosiaal belangrike voorwerpe te herlei.
Sigmund Freud het geglo dat alles wat die mens "beskawing" noem, ontstaan ​​het as gevolg van die meganisme van sublimasie.
Psigo-analiste beweer dat baie uitstaande kunswerke die prestasie van gesublimateerde energie uit frustrasie is wat verband hou met die ineenstorting en mislukkings in sy persoonlike lewe (dikwels verlore of verwerp deur liefde, ontevrede seksuele instink, ens.).
Freud verwys byvoorbeeld na Leonardo da Vinci, die beroemde skilder, ingenieur en wetenskaplike. Hy het die ondenkbaar vir een persoon prakties geskep. Vir alles wat hy geneem het, het hy volmaaktheid gesoek. Hy het egter 'n totale gebrek aan belangstelling in seks gehad.
Sigmund Freud het aangevoer dat Leonardo uitsonderlik geword het omdat hy 'n volledige sublimasie van seksuele begeerte gehad het - libido - sonder 'n interne stryd. Op dieselfde manier het Freud sy eie, soortgelyke posisie geïnterpreteer en sy wonderlike werksvermoë op veertig jaar toegeskryf aan die resultaat van 'n volledige, bewuste sublimasie van die seksuele energie. Sigmund Freud, wat 'n ateïs is, het Joodse moraliteit gedeel dat seks net "behoorlik" is vir die doel van voortplanting.
"Biografiese psigoanalise" toon dat baie bekende werke geskep is toe die skrywers óf 'n verlies van liefde, of teleurstelling, óf die onvermoë om met die voorwerp van passie te ontmoet, kennis geneem het. Deur middel van kreatiwiteit het energie sy uitweg gevind. Fantasie in die werke dorisovyvat iets wat die skrywers in die werklike lewe ontbreek.
In psigoanalise word sublimasie dikwels verstaan ​​as 'n verandering van geestestoestande: van hartseer tot plesier, van verlange tot vreugde. Dit is hoe sielkundige beskerming werk, die energie van seksuele aantrekkingskrag in 'n sosiaal aanvaarbare doel verander.
Teorie van Sublimasie. T. Adorno het die effek van 'n komplekse kombinasie van liefde en haat in mense teenoor televisiehelde gevestig en tot die gevolgtrekking gekom dat die sublimasie-effek die manipulasie van bewussyn kan vermenigvuldig. Die geestelike lewe van die individu word immers hoofsaaklik deur onbewuste voorkeure gegenereer. Byvoorbeeld, 'n persoon soek wanneer TV-vertonings gekyk word nie die rede vir die ontwikkeling van analitiese vaardighede of artistieke, diep indrukke en ewige waarhede nie. Hy word gelok om programme te kyk as gevolg van die invloed van sielkundige neigings. Hierin lê die geheim van die dualiteit van bewussyn.
Die gewone kyker, wat die geweld in die lewe verwerp, in die misdaad op die skerm, vind vir hom 'n aantreklike skouspel, en ook vir hom dien hy as 'n versoenende vrystelling van alledaagse ervarings en oormatige inspanning.
Die eentonige, uitputtende alledaagse lewe lei onvermoeid tot frustrasie in die individu. Die meeste van sy aspirasies, hoop word nie waar nie, en word onderdruk in die sfeer van die onbewuste. Al hierdie ontwaak die noodsaaklikheid vir 'n kunsmatige realisering van die ingevoude ontwerpe, vir abstraksie van die haatlike werklikheid. Met ander woorde, die individu het sielkundige vergoeding nodig, wat hy vind in televisie kyk of op die internet sit.
Sielkundiges beweer dat kijker-misdaad-TV-programme die aantal werklike misdade verminder, aangesien dit gekyk word na die slegte neigings van die individu.