In die besige stad, Nairobi, ver van 'n liefdevolle huis, woon 'n groep daklose kinders. Hulle het elke dag geneem soos dit kom.
Magozwe was net vyf jaar oud toe sy ouers gesterf het. Hy het by sy oom gaan bly. Hierdie man het nie vir die kind omgegee nie. Hy het nie vir Magozwe genoeg kos gegee nie en het die seun baie harde werk laat doen.
As Magozwe kla of vrae vra, het sy oom hom geslaan. Toe Magozwe vra of hy skool toe mag gaan, het sy oom hom geslaan en gesê, "Jy is te dom om enige iets te leer."
Die straatlewe was moeilik. Die seuns het gesukkel om kos in die hande te kry. Hulle is soms gearresteer of geslaan. As hulle siek was, was daar geen hulp nie.
Eendag, terwyl Magozwe in asblikke krap, kry hy 'n stukkende storieboek. Hy het die vuilgoed afgevee en die boek in sy sak gesit.
Die prente het die storie vertel van 'n seun wat 'n vlieënier geword het. Magozwe het daarvan gedroom om ook eendag 'n vlieënier te word.
Dit was koud en Magozwe het op die straat staan en bedel toe 'n man met hom begin praat. "Hallo, my naam is Thomas. Ek werk hier naby by 'n plek waar 'n mens iets kan kry om te eet." Hy het na 'n geel huis met 'n blou dak beduie. "Wil jy nie soontoe gaan om kos te kry nie?" het hy gevra.
Oor die volgende paar maande het die daklose seuns daaraan gewoond geraak om vir Thomas te sien. Hy het graag met mense gepraat, veral mense wat op die straat bly. Thomas het geluister na die mense se lewensverhale. Hy was ernstig en geduldig. Hy was nooit lelik of sonder respek nie.
Eendag het Magozwe op die sypaadjie gesit en na sy prenteboek gekyk toe Thomas langs hom kom sit. "Waaroor gaan die storie?" het Thomas gevra.
Uiteindelik het Magozwe sy eie storie vir Thomas vertel. Die storie was oor sy oom en hoe hy weggehardloop het. Thomas het nie baie gepraat nie. Hy het ook nie vir Magozwe vertel wat om te doen nie, maar hy het altyd baie mooi geluister.
Met Magozwe se tiende verjaarsdag het Thomas vir hom 'n nuwe storieboek gegee. Dit was die verhaal van 'n arm seun wat 'n bekende sokkerspeler geword het. Thomas het die storie keer op keer vir Magozwe gelees. Eendag sê hy, "Ek dink dit is tyd dat jy skool toe gaan en self leer lees. Wat dink jy?"
Magozwe het gedink aan die nuwe plek en aan skool toe gaan. Wat as sy oom reg was – sê nou net hy is te dom om iets te leer? Wat as hulle hom by die nuwe plek gaan slaan? Dis miskien beter om op die straat te leef, het hy gedink.
Hy het sy vrese met Thomas gedeel. Met tyd het die man die seun gerusgestel dat die lewe by die nuwe plek beter sal wees.
Dit is hoe Magozwe uiteindelik in 'n kamer, in 'n huis met 'n groen dak gaan bly het. Hy het die kamer met twee ander seuns gedeel.
Magozwe het begin skoolgaan. Dit was moeilik en hy moes baie werk inhaal.
Magozwe het eendag gesit en 'n storieboek gelees. Thomas het langs hom kom sit. "Waaroor gaan die storie?" het Thomas gevra.
Nangila Se Dapperheid Khayanga en haar spesiale pot Hasie se groot skrik Soektog Na Die Gees Van Lente Tselane en die Reus Bok, die Valse Koning Nonkungu en die imbulu Koning Kaja en Sy Dogter