Heilige Gees | Krabbel
Post-proefpreek May 25, 2008
Filed under: my lewe — Nicole @ 5:47 pm
Tags: Heilige Gees, my lewe, proefpreek
Gits, wat 'n dag!
So vanoggend was my proefpreek gewees. En om eerlik te wees was dit nie so erg soos ek gdink het dit kan dalk wees nie.
Eintlik, was dit n voorreg om Proffies te he wat hulle ervaring, opinie en wysheid met my kon kom deel hier in V-town.
Toe ek vanoggend uit my woonstelletjie stap was dit bewolk gewees. Bewolktheid dink ek is my geluk. Want die eerste keer toe ek in Suikerbos preek het dit ook gereën, so hard dat die mense my skaars kon hoor. En toe ons in die kerk sit vanoggend het dit ook op die ou end begin reën. Hoe heerlik, die reën wat buite val in die middel van Mei! Amper asof God wou sê; Nicole, my kind, Ek is hier. O en ek was tog bewus van Sy teenwoordigheid vandag. Hy het my opgewonder gemaak vir vandag, Selfverseker, tog nederig. Dis tog Sy Woord wat ek kom verkondig. Sy Woord wie se goue drade wat ek vir die gemeente moet uithaal, soos Prof Gert sou sê. Daar was spanningvolle oomblikke, wat ek bietjie deurmekaar was en onkant gevang is. Kyk, tyd wag vir niemand nie, nie eers vir my preek nie. Na 'n halfuur het ek Amen gesê na mypreek.
Die kritiek was goed. Dinge wat ek reeds weet, en dinge wat ek weet ek moet dalk meer aan werk. dinge wat ek vir die eerste keer kliek, en dinge wat ek nooit geweet het. Dis mos kritiek. Kritiek wat ek so baie waardeer. Veral as dit van jou Prof kom wat jou van jou eerstejaar af ken. En die doktor wat altyd daar was met groot besluit en wie se deur altyd oop is vir my. Miskien is dit hoekom hierdie kritiek vir my waardevol is. Ek sal my nie verknog aan die idee van hoe ek dit beter kon doen nie. Maar met vrede weet, ek het die beste gedoen wat ek nou kan. My evalueerders los my met hoop, vrede en vreugde wat my opgewonde maak oor my toekoms. Hoe sê mens dankie vir dit?
Dit was lekker om my oulike gesinnetjie by die Kerk te he. Sodat hulle die mense kan ontmoet vir wie ek so lief raak. Mense vir wie ek wil preek. Mense by wie ek wil wees. Wat ek weet gee vir my om, vir my mooi boodskappe stuur en drukkies gee. Mense saam wie ek en my gesin ook tyd kon deurbring tydens ete. Wat 'n voorreg is dit nie, om in so situasie te wees. In 'n gemeente wat my met oop harte aanvaar. Dis dalk ook waarskynlik dat my ouers met vrede huistoe is, en weet ek is op goeie plek. Fisies en geestelik.
Na vandag kan ek net weereens getuig van die Heilige Gees se teenwoordigheid in my lewe, Hy verbaas my gedurig. Sonder Hom sou my lewe droog en eensaam gewees het. MY gebed is nou dat ek hierdie Gees in my met soveel as moontlik mense sal deel. Nie noodwendig met woorde nie, maar deur wie ek is. God se kind. Dis my gebed vir almal vannaand.