Jong vrou gevonnis ná kêrel se selfmoordMichelle Carter en haar regsverteenwoordiger. Foto: Matt West/The Boston Herald via AP, Pool Michelle Carter (20), wat haar kêrel deur telefoonoproepe en teksboodskappe aangemoedig het om homself om die lewe te bring, is gevonnis. Carter is in Junie aan onwillekeurige manslag skuldig bevind nadat sy haar kêrel, Conrad Roy III (18), in 2014 deur telefoonoproepe en teksboodskappe aangemoedig het om selfmoord te pleeg. Sy is Donderdag tot twee en ŉ half jaar tronkstraf gevonnis waarvan 15 maande opgeskort is. Regter Lawrence Moniz het vroeër bevind Carter is verantwoordelik vir Roy se dood, omdat sy hom in ŉ situasie geplaas het wat gelei het tot sy selfmoord. Moniz het egter tydens vonnisoplegging gesê Carter hoef nie tronkstraf te begin uitdien voor al die appèlprosesse afgehandel is nie. Tydens die verhoor het Moniz gesê die voorval is “ŉ tragedie vir twee families”. Voordat Moniz se besluit in die hof bekendgemaak is, het Roy se familielede emosionele verklarings afgelê. Roy se suster, Camdyn Roy, het gesê hy was haar “beste vriend” en “rolmodel” en dat haar broer se dood “altyd by haar sal spook”. Roy se pa, Conrad Roy jr., het ook gesê hy is “hartgebroke”. Roy se familie het die regter versoek om die maksimum vonnis van 20 jaar tronkstraf op te lê. “Michelle Carter het my seun se swakhede uitgebuit en hom gebruik as ŉ pion in haar eie welstand,” het Roy jr. gesê. “Hoe kon sy so boos optree en my seun aanmoedig om sy lewe te beëindig? Waar is haar menslikheid? In watter wêreld is hierdie tipe gedrag aanvaarbaar?” het hy gevra. “Ek glo sy moet baie ver weggehou word van die samelewing af,” het Roy se tannie, Kim Bozzi, in ŉ verklaring geskryf, volgens die Boston Herald. “Neem die kollig wat sy so desperaat na smag van haar af weg. Twintig jaar klink dalk oordadig, maar dit is steeds twintig meer as wat Conrad ooit sal hê.” Carter se pa, David Carter, het egter versoek dat die hof berading as straf oplê en het vir toegeeflikheid vir sy “liefdevolle kind” gevra. Carter se regsverteenwoordigers het haar uitgebeeld as ŉ tienermeisie wat gewroeg het met haar eie geestesgesondheidskwessies toe sy vir Roy aangemoedig het om selfmoord te pleeg. “Sy sal vir die res van haar lewe met die nagevolge moet saamleef,” het haar prokureur, Joseph Cataldo, aan die hof gesê. Hy het bygevoeg dat Carter geen misdaadgeskiedenis het nie en dat sy berou getoon en verantwoordelikheid vir haar dade aanvaar het. Regskenners sê die skuldigbevinding en vonnis kan implikasies hê, omdat howe sukkel om te bepaal hoe om bestaande wette toe te pas, aangesien tegnologiese veranderinge nou interaksie aanlyn laat plaasvind. In Carter se geval bepaal die uitspraak dat sy in Roy se oor gefluister het, “maak jouself dood, maak jouself dood”, het Laurie Levenson, ŉ professor in strafreg aan die Loyola-regsfakulteit in Los Angeles, gesê. Die uitspraak dui daarop dat dié woorde daartoe kan lei dat iemand sy eie lewe neem. Roy (18) en Carter, wat in daardie stadium 17 jaar oud was, het in die dae en weke voor die tragedie in teksboodskappe oor die dood gesels, volgens hofdokumente. In een boodskap het Carter aan hom gesê: “Jy gaan uiteindelik in die hemel gelukkig wees. Geen pyn meer nie. Dis oukei om bang te wees, en dis normaal. Ek bedoel, jy gaan binnekort sterf.” Levenson het gesê die regter stel nie ŉ regspresedent nie, maar dit stuur ŉ sterk boodskap “dat daar nuwe maniere is om ou misdade te pleeg”. “Dit is een van die mees ekstreme sake wat ons nog ooit gesien het,” het Levenson in ŉ telefoniese onderhoud gesê. Sy het gesê die vraag ontstaan: “Wanneer verander ŉ geboelie in moord?” Roy en Carter het mekaar in 2011 ontmoet en was in ŉ romantiese verhouding – grootliks aanlyn. Roy het ŉ geskiedenis gehad van depressie en het vantevore probeer om sy eie lewe te neem, maar sy gesin was vol hoop dat hy dit te bowe sal kom. ŉ Paar weke voor Roy homself om die lewe gebring het, het hy in ŉ teksboodskap aan Carter geskryf: “Ons sal uiteindelik soos Romeo en Juliet wees.” “F** nee! Ons is nie besig om te sterf nie,” het sy reageer. ŉ Paar dae voor sy dood, het Carter hom gemaan om hulp te kry. “Maar die psigiatriese hospitaal sal jou help. Ek weet jy dink nie dit sal nie, maar ek sê vir jou, as jy hulle ŉ kans gee, kan hulle jou lewe red,” het sy geskryf. “ŉ Deel van my wil hê jy moet iets probeer en onsuksesvol wees, net sodat jy hulp kan kry.” Haar gesprekke het egter begin verander. Op 12 Julie 2014, die dag voor Roy dood aangetref is, het Carter geskryf: “So, ek neem aan jy gaan dit nie doen nie. Alles vir niks nie. Ek is verward, want jy was so gereed en vasbeslote.” “Ek gaan uiteindelik,” het Roy reageer. “Ek weet eintlik nie waarvoor ek wag nie, maar ek het alles gereed.” “Nee, jy is nie, Conrad. Gisteraand was dit. Jy hou aan om dit uit te stel en jy sê jy gaan dit doen, maar jy doen nooit iets nie. Dit gaan altyd só wees as jy nie optree nie,” het Carter gesê. “Jy maak dit net vir jouself moeiliker deur dit uit te stel. Jy moet dit net doen. As jy dit nie nou doen nie, gaan jy dit nooit doen nie.” Carter is in 2015 aangekla en sy het appèl aangeteken. Die saak is na die staat se hoogste hof verwys. Die hof het verlede jaar beslis dat sy verhoor kan word vir haar vermeende rol in Roy se dood. In daardie uitspraak het die hof bevind dat Carter se “virtuele teenwoordigheid” ten tyde van die selfmoord en die “deurlopende druk” wat sy op Roy geplaas het, genoeg bewyse was vir ŉ aanklag van onwillekeurige manslag.