Samurai - Inligting - 2022
Samoerai is 'n militêre-feodale klas klein Japannese adelaars. Daar was 'n tyd toe hierdie landgoed, gelei deur die shogun, die land regeer.
Met verloop van tyd het feodale oorloë opgehou om Japan te skud, het die meeste samoerai hul beroep verander. Samurai is amptelik in 1867 afgeskaf. Vertroudheid met samoerai by mense begin gewoonlik met 'n klein paragraaf in 'n geskiedenishandboek. As ons ouer word, leer ons uit idealistiese slanke Hollywood-verhale. As gevolg hiervan glo baie van ons dat die samoerai óf 'n doodsmasjien is, óf 'n romantiese vegter soos die held van Tom Cruise in The Last Samurai. Laat ons die belangrikste mites oor hierdie krygers afskakel.
Om 'n samoerai te word, moet u 'n edele geboorte hê. Die samurai was eintlik baie arm mense. Elke vegter het aan 'n spesifieke eienaar behoort en lei 'n lewenstyl wat beter as 'n gewone boer was. Min het daarin geslaag om welvaart te verdien, maar selfs dit het die samoerai nie die plig ontneem om 'n vasal van sy meester te wees nie. Die meeste soldate het ook die land saam met die kleinboere gewerk om hul gesinne op een of ander manier te voed. Die woord samurai self, vertaal uit Japannees, beteken 'iemand wat dien'. Toe die oorlog begin, was byna al die samoerai lede van die leër, en nie edele militêre leiers aan die hoof nie.
'N Samoerai ter wille van sy meester kan die dood op enige oomblik aanvaar. Hierdie mite word bevestig deur die heldhaftige en romantiese beelde van die film "The Last Samurai". En in die lewe was alles baie makliker. Die meeste samurai het tydens meestal burgerlike stryd voortdurend hul meesters verander. As die feodale heer nie met iets pas nie, of betyds nie betaal het nie, het die kryger bloot van kant gemaak. Terselfdertyd het hy geen berou gevoel nie, en nog meer sonder om hara-kiri te pleeg. Weliswaar, die bevel van die eienaar is sonder twyfel deur die samoerai uitgevoer. Al was dit 'n opdrag om sy eie lewe te neem of om 'n beter vyand teë te staan. Laasgenoemde metode, terloops, is dikwels gebruik om van 'n aanstootlike kampvegter ontslae te raak. As die Japannese volk hul lewens eeue lank verwaarloos het, sou hulle nie 'n hoë-tegnologie samelewing kon opbou nie. Per slot van rekening kan iemand wat sy lewe nie waardeer nie doelwitte hê. Samurai het, soos alle Japanners, hul lewens waardeer en liefgehad. Dit is net dat dit in die toestande van eindelose oorloë en konflikte mag voorkom dat iemand waardeloos is. Die meeste krygers het 'n kort lewe gehad, maar niemand het dit haastig gehad om sonder goeie rede daaraan te skei nie. Nu kon die begeerte van die eienaar word, omdat ongehoorsaamheid 'n verskriklike skande beteken. 'N Samoerai kan sy lewe verloor, misdade gepleeg of met skaamte bedek en gevang word, wat as verraad beskou is. Per slot van rekening word 'n vegter van kleins af geleer dat eer die lewe verkies.
Van die wapens het die samurai slegs 'n swaard gehad. Dit is ver van die geval, want veg met slegs 'n swaard sal nie werk nie. Daarom het baie samoerai, benewens die kuns van swaardmanskap (kendo), ook die tegnieke van hand-aan-hand-bestryding en boogskiet bemeester, en 'n spies hanteer. Boonop is samoerai geleer om te swem, perd te ry en vaardig te skryf. En u moet nie aanvaar dat al die vegters perfek was met hul wapens nie. Benewens regte meesters, was daar dieselfde grandiose ongeskiktheid. Hulle is net vinnig dood. Die swaard was bloot die kenmerk van die samoerai. Hierdie wapen was die belangrikste, maar nie die enigste nie. Daarbenewens het die samoerai twee swaarde gehad - 'n lang, 'n katana, en 'n kort, wakizashi, wat soms gebruik word vir rituele selfmoord.
Danksy die Japanse regering is die samoerai as 'n klas uitgewis. Wat in die bogenoemde film "The Last Samurai", die onderdrukking van die samurai deur die owerhede, getoon word, is slegs 'n klaaglike verhaal wat ontwerp is om die gelowige kyker te beïndruk. In werklikheid, ná die vereniging van Japan, het internekineoorloë prakties gestaak. Samurai, as 'n klas krygers, het eenvoudig nie werk gevind nie. Niemand wou hulle meer ondersteun nie - daar was nie meer 'n behoefte daaraan nie. Daarom het die samoerai uiteindelik weer opgelei en het hulle handel of die landbou beoefen. Hierdie proses het geleidelik plaasgevind, en die Westerse beskawing het nie hieraan deelgeneem nie.
Die samoerai verskil van gewone mense in verhoogde adel. Soos enige ander vegter, ook van 'n gewone oorsprong, was die mentaliteit van die samoerai redelik tipies. Natuurlik het die krygers 'n sekere eerbewys wat hulle in die geveg vergesel het. Maar die samoerai het hulself minagtend gedra teenoor die min mense wat onder hulle sosiale status was. Hulle, sowel as vyande, word deur die krygers as iets soos diere beskou. As die eer van die eienaar gerespekteer word, sou die samoerai roof, geweld en verraad kon bekostig. Dit is beskou as 'n manier om die vyand te verneder. Die samurai-tradisie, wat amptelik in 1867 afgeskaf is, is voortgesit deur Japanese soldate wat China in die dertigerjare binnegeval het. Hulle optrede was gevul met wreedheid en sinisme, wat in baie opsigte die Nazi's oortref het.
Eer en beginsels was veral vir die samoerai. Hierdie stelling is grotendeels waar. In die gewone lewe het samoerai hul eerbewyse, bushido, nagekom. Hy het die gedragsreëls vir 'n kryger gereguleer en instruksies gegee oor hoe hy sy eie lewe behoorlik kan neem. Daar is 'n verhaal oor 47 ronin-samurai wat hul meester verloor het. Hy het die amptenaar beledig en tereggestel. Die samoerai het 'n lang tyd wraak gemaak en uiteindelik die oortreder doodgemaak. Hulle is tot rituele selfmoord gevonnis en met ere begrawe.
Vir 'n samurai is daar niks meer werd as om sy lewe te beëindig met behulp van hara-kiri (die uitvoering van die sepukka-seremonie) nie. Dikwels is so 'n manier om te sterf die enigste waardige een as die samoerai sy eer verloor het of op die punt is om gevange geneem te word. Hierdie selfmoordmetode is gebruik selfs ná die afskaffing van die samurai gedurende die Tweede Wêreldoorlog. Die mees eerbare dood vir 'n samurai was die dood in die geveg. Diegene wat tydens die geveg geval het, is onder die goddelike krygers gereken. Diegene wat veral in 'n woedende, hoewel hopelose, aanval, gewaardeer is. Die name van sulke samurai's is op spesiale tablette in tempels vertoon; die familielede van die oorledenes was trots op hulle. Harakiri het ook 'n diep sielkundige implikasie. Volgens die Japannese oortuigings is dit in die maag dat die menslike siel geleë is. So 'n ritueel laat haar vry. Buitendien, hara-kiri is 'n taamlik pynlike prosedure. Sy het haar vyande toegelaat om haar moed en minagting vir die dood te betoon. Rituele selfopoffering in Japan is ook uitgevoer as 'n teken van onenigheid met onbillike optrede of nadat 'n oortreding gely is. Na die oorgawe van die land in 1945 het 'n vlaag hara-Kiri daardeur gevee.
Ronin is 'n samoerai wat sonder 'n meester agterbly. In die Middeleeuse Japan was die verlies van hul meester deur die samoerai algemeen. Daar is egter meer aan ronin. Die woord word vertaal as "man-wave". Die eienaar van so 'n samurai kan nogal lewendig en bekwaam bly, maar het om een ​​of ander rede besluit om sy vegter van verpligtinge vry te laat. 'N Kryger wat wraak neem, kan byvoorbeeld sy eienaar op eie versoek verlaat. Immers, so 'n aksie kan die eienaar self 'n skadu werp. Nadat hy 'n ronin geword het, hoef 'n samoerai nie bang te wees dat sy voormalige stam gestraf sou word nie. Soms het krygers ronin geword om hul beroep te verander, om op reis te gaan. Ronin het gereeld lyfwagte geword. Gevolglik is selfs die seun van 'n samoerai wat 'n ronien geword het, dieselfde van die oomblik van sy geboorte af beskou.
Kamikaze uit die Tweede Wêreldoorlog - dieselfde samoerai. Die motiewe van die kamikaze en samurai was anders. Lank voor die twintigste eeu het stryders in Japan hulself teen 'n meerderwaardige vyand gewerp sonder enige kans op redding, met die begeerte om met eer in die geveg te sterf. En die kamikaze het probeer om die grootste skade aan die vyand te berokken en sodoende die land se voordeel te bewerkstellig. Kamikazes is eers tydens die Tweede Wêreldoorlog voorberei en gebruik, en selfs toe die voordeel aan die Amerikaners se kant oorgedra het. Tydens die aanval op Pearl Harbor is die kamikaze glad nie gebruik nie. Die gebruik van selfmoordbomaanvallers was nie geregverdig nie, solank Japan die oorlog suksesvol gevoer het. Gevolglik is slegs vrywilligers vir spesiale aanvalle gebruik; daar was slegs 'n paar duisend van hulle. Daarbenewens was selfopoffering op die slagveld in alle leërs, as 'n kryger geen uitweg sien nie, probeer hy saam met sy vyande omkom. Kamikaze, daarenteen, het doelbewus voorberei op 'n selfmoordaanval en nie op soek na 'n manier om hulself aan die lewe te hou nie. Daar word geglo dat die "gees van Yamato", wat van die tyd van die samurai af gekom het, juis gemanifesteer het in die jong Japannese samoerai. Immers, hul begeerte om 'n oorwinning te behaal, om ondanks die dood eer te bewaar, was ietwat soortgelyk aan die samoerai.
Samurai-tradisies is vandag nog belangrik vir Japan. Na die nederlaag in die Tweede Wêreldoorlog het Japan 'n groot invloed op die Westerse kultuur, veral die Amerikaanse, begin beleef. 'N Soort blokkade, waarin die land al eeue was, is opgehef. Die Japannese is immers vroeër verbied om die land te verlaat, en hulle was buitengewoon vyandiggesind. Samoerai-tradisies het in die geslote wêreld van een volk verskyn. Japannese jeugdiges in hul gewoontes en leefstyl is deesdae soortgelyk aan hul eweknieë uit ander lande. Miskien sal die behoud van die samoerai-tradisies en kodes Japan se integrasie in die wêreldgemeenskap aansienlik bemoeilik. Nietemin vereer die land sy verlede - daar is baie antieke monumente, ou manuskripte en die geheue van die groot mense van die verlede word bewaar. En die regeringstelsel is redelik outyds - die keiser staan ​​steeds aan die hoof van die land. Tradisies gaan van vader na seun. Maar dit is nie die moeite werd om te hoop vir die herlewing van die samoerai nie; dit is tyd.
Kyk die video: Concentrate Your Mind Asian Lofi HipHop Mix (Junie 2022).
Ek kan nie nou aan bespreking deelneem nie - daar is geen vrye tyd nie. Ek sal vry wees - ek sal noodwendig die mening uitspreek.