V.l.n.r.: Jannie du Toit, Christa Steyn, Jopie Koen, Carel Trichardt, Petru Wessels, Mense wat permanensie nastreef, wat nie besef dis net ‘n reis nie, is seker maar die sout van die aarde? Sout gee hipertensie en so aan. Dit raak die leser op ‘n “stil” manier, en hoe meer jy lees en herlees, hoe meer verbaas jy jou aan die fyn maar seker aanslag. ’n Mens sou die werk as (oorwegend) natuurgedigte kon klassifiseer, maar soos dit by ’n goeie digter hoort, reik dit dieper, wyer as blote beskrywings. Ek was onlangs by die Boekbedonnerd-fees in Richmond. ’n Groot deel van die feesgangers was mense van gevorderde leeftyd en hulle het later kom vertel hulle hou van die trant van die gedigte. In 2012 was ek aan huis van vriende, Oom Hennie en Tannie Paula van den Heever, toe ek die eerste keer van die Argentynse Afrikaners gehoor het. ‘n Groot groep Suid-Afrikaners en Namibiërs het die land verlaat na afloop van die Anglo-Boereoorlog.