Die ekologies-vriendelike vakansieoord langs die Doringrivier is die verwesenliking van die laatnagpraatjies van die avonturiers Bill Mitchell en Paddy en Ronel Herbert. Hulle het lank gedroom van ‘n verdwynplekkie vir gaste wat nie die natuur skade sou doen nie.
Die dae is stilwarm en die nagte pikdonker, behalwe ‘n swetterjoel helder sterre. Hier span die Melkweg, soos diamante verstrooi op ‘n swart ferweeldoek, oor die hele vallei. Een van die San-legendes vertel van ‘n vrou wat vir haar aanstaande se terugkoms wag, terwyl hy in die veld jag. Eers het sy ‘n handvol as in the lug gestrooi en dit het die Melkweg geword. Daarna het sy die kole in die lug gegooi en dit was sterre wat hom huis toe sou lei. Elke huisie het ‘n stoepie met ‘n sagte rusbank waar jy ure lank na patrone en stories in die sterre kan soek.
Op pad terug Clanwilliam toe kyk ek vir oulaas terug, maar Oudrif het verdwyn. Ek sien nie eens meer die pad soontoe nie. Die berge lyk almal eenders. Ek weet regtig nie hoe om die pad daarheen te verduidelik nie. Kan nie meer onthou hoeveel hekke daar is en by watter vurk jy links moet draai nie.
Aan die oewer van die standhoudende Doringrivier, slegs 50 km buite Clanwilliam, lê die organiese gasteplaas Oudrif, waar ons foto’s geneem is. Die plaas bied aan sy gaste die geleentheid om die gejaagde lewe van die stad
Maar dis nie al nie. Mitchell hou ook daarvan om sy gaste op ‘n wandeltog teen die rantjies aan die oorkant van die Doring te neem en hulle van die pragtigste San rotstekeninge in die gebied te wys. En, terwyl hy jou van die een rotshang na die ander – teen die rantjis wat eintlik die “agterkant” van die Gif- en Maskamberge vorm – neem, vertel hy jou strykdeur van die groot verskeidenheid veldblomme en ander interessante plante in die omgewing.
“Hier was ‘n rotskunskenner wat ‘n ingewikkelde verduideliking gehad het oor wat presies uitgebeeld word,” sê Mitchell en gee ons ‘n taamlike ingewikkelde relaas. “ek dink dis eenvoudig ‘n jagtog, met die jagters wat ‘n geraas maak met goed soos ratels, en die bokke aanjaag na die afgrond by die rivier hier agter. Dis ‘n oer-oue jagmetode.” Sy verduideliking klink vir ons in die kol.
‘n Vriend die afgelope 20 jaar, Paddy Herbert, het ses jaar gelede die kapitaal verskaf en die twee het die vyf ongelooflike oornaghuisies en onthaalgebied self gebou.