Een man het vertel van sy geskarrel om sy drie kinders (en twee katte) betyds by die huis uit te kry omdat hulle beangs was dat dit inmekaar sou tuimel. Sy oudste dogter het sielkundige probleme (panieksteuring), en sukkel nou vreeslik om te slaap. Omdat die groot aardbewing in die nag gebeur het, is sy nou doodbang vir die donker. Hulle hou alle ligte en die TV aan in die dag, want stilte en donker verhoog haar angs. Sy kry nie geslaap in die nag nie, maar wel in die dag. Sy wil nie by die deur uit nie, is al 10 dae in die huis, en skole open eers weer oor 2 weke. Stres is soms onuithoudbaar, vertel die pa. Sy behoefte om te deel, en om gehoor te word, is duidelik. Sy eie werkplek (maatskappy gebou) is geleë in een van die dele wat die swaarste getref is, en het ineengestort (genadiglik in die nag).
‘n Ander vrou (wat ek verlede jaar in Oktober hier leer ken het), het die week ‘n paar keer met my kom gesels. Ná die ramp het sy geleer wat dit beteken om te leef en sterf, vertel sy, want wanneer sy nou in die oggende haar oë oop maak, is sy diep verlig as sy besef sy is nie dood nie. Sy vertel met groot oë van die reuse gat wat ewe skielik in die aarde oop geskeur is net agter hulle motor in die parkeer area. Sy en haar huis is nou slaggereed vir ingeval van ‘n volgende ramp, noodsakkie gereed by voordeur, komberse in kar vir ingeval hulle weer daar moet slaap.