Moerbei - kruiemedisyne - Interessant
Moerbei is 'n eeue oue vrugteboom wat tot die Morus-genus en die Moraceae-familie behoort. Dit is wydverspreid in Asië, Europa en Noord-Amerika, maar die oorsprong daarvan verwys na Oos- en Sentraal-China en Iran. Sy volle botaniese naam is Morus celsa en bevat twee variëteite: die wit moerbei (Morus alba L.) en die swart moerbei (Morus nigra L.). Die eerste, met wit vrugte, is in Europa bekendgestel met die sywurm wat aan die blare gevoed het. Met die bekendstelling van sintetiese vesels het die produksie van wit moerbei egter geleidelik verdwyn. Die swart moerbei, met dieselfde vrugte of perserige vrugte, is vanaf die sestiende eeu in Europa bekendgestel. Die verskil tussen die twee bome lê nie net in die kleur van die vrugte nie, maar ook in die grootte van die blare en in die smaak van die vrugte self, wat moerbei-swartbessies genoem word. Die blare van die wit moerbei is groot en bladwisselend met 'n heldergroen kleur met effens suur vrugte, terwyl die swart moerbei kleiner is met soeter en lekkerder vrugte. Hierdie laasgenoemde variëteit moet nie verwar word met swartbessies wat kruidagtige plante is en wat uit bramels ontstaan ​​nie. Die moerbei het 'n stam tot 15 meter hoog en met 'n gemiddelde hoogte tussen 10 en 12 meter. Sommige variëteite leef honderd jaar, ander kan nog meer eeue leef. Moerbeiblomme is beide manlik en vroulik en groei onder die blare. Die manlike blomme het die vorm van silindriese spykers, terwyl die wyfies ovaal is. Die moerbei blom in April, terwyl die vrugte in die somer en presies tussen Junie en Julie ryp word. Die moerbeivrug is vlesig en sappig, bedek, duidelik in die wit gesien, deur klein donker filamente.
Die moerbei, behalwe dat dit baie smaaklike en gewaardeerde vrugte lewer, is ook 'n plant met medisinale eienskappe. Die dele wat in kruiemedisyne gebruik word, is die blare, wortels, bas en vrugte van die swart moerbei, dit wil sê die hele plant in sy verskillende komponente. Dit was ook bekend deur die antieke Romeine wat dit die Latynse naam "morus celsa" gegee het wat 'n hoë braambes is, om dit van braam te onderskei. Die vrugte van die wit moerbei, as gevolg van die hoë voorkoms van suikers, lyk asof dit lakseermiddels het wat kan help in die geval van hardlywigheidsprobleme. Al die verskillende dele van die swart moerbei lyk, benewens die lakseermiddel-eienskappe wat reeds vir die wit moerbei aangedui is, ook slapmiddel, strelende, verfrissende, toniese en suiwerende eienskappe. Die blare het ook antibiotiese eienskappe. Die swart moerbei bevat aminosure, foliensuur, mangaan, koper, sink, boor, tanniene (nuttig in die geval van gastritis) en vitamiene van die groep A., B en C. Bied ook eenvoudige suikers soos glukose en fruktose, karotenoïede en antosianiene. wat bloedvate beskerm en die vrugte sy donker kleur gee. Die eienskappe daarvan bevat ook hipoglisemiese eienskappe, lig in die geval van vasende bloedsuiker, wat duideliker is in die geval van hiperglisemie. Dit is die rede waarom swart moerbei ook gebruik word as aanvulling op diabetesbehandelings. Een van die aktiewe bestanddele van swart moerbei is salpetersuur. Maar selfs al is sommige effekte van moerbei empiries bekend, is die meganisme van interaksie van hierdie stof binne die organisme nog nie duidelik nie. Die maksimum konsentrasie van die aktiewe bestanddeel wat salpetersuur vorm, word aangetref in die sap van nog nie ryp swart moerbeivrugte nie: dit bevat ongeveer 20, 25 gram per liter.
Die gebruik van die moerbei is baie. 'N Alkoholiese drank word verkry deur die gisting van wit moerbeivrugte. Asiatiese bevolking het dit vars of gedroog gebruik om 'n meel te kry wat as versoeter gebruik kon word. Die vrugte van die swart moerbei word meer verbruik as die wit. Dit word as nagereg gebruik, maar ook om vrugteslaai, konfyt en granitas voor te berei. Die moerbeiblare swart kan gebruik word om 'n infusie met antibiotiese en diuretiese eienskappe voor te berei. Die aanbevole dosis is een koppie voor hoofmaaltye. Dit lyk asof die bas 'n reinigende effek het en kan gebruik word vir die voorbereiding van 'n afkooksel wat ook nuttig is in geval van diabetes en nierversaking. Die dosis bas wat benodig word vir die afkooksel, is tussen 5 en 12 gram per half liter water. Met die vrugte kan u 'n suurstroop voorberei waarmee u kan gorrel in die geval van mondletsels en ontstekings in die keel. Dieselfde gorrel kan ook met die aftreksel gedoen word. In die geval van kanker sere en keelontsteking, is die aanbevole hoeveelheid vir gorrel 40 gram moerbeistroop. Die stroop sal ook samentrekkende eienskappe hê. Die pulp van die vrugte word gebruik om strelende maskers te kry wat toegedien moet word in die geval van 'n droë vel en om likeurs voor te berei. Moerbeienlikeur word berei deur die pulp met alkohol en suiker te meng. Die mengsel, in 'n pot, word 4 dae lank aan die son blootgestel en skud dit so nou en dan om die suiker op te los. Dan word die kruik 40 dae in die donker, op 'n droë plek geplaas. Dit is raadsaam om dit 'n paar maande te laat ouer word voordat u die likeur inneem. Die dosis om die likeur voor te berei is 600 gram moerbeibraambessies, 300 gram suiker en 'n halwe liter alkohol. Van moerbeibroombessies word ook die sap verkry wat in skoonheidsmiddels gebruik word om vogtige lotions te produseer. In die voedselbedryf word moerbei-swartbessies gebruik as geurmiddels en kleurstowwe vir roomys wat 'n kleur tussen blou en pers kry.
Moerbeistroop kan gevind word in apteke, kruie- en parafarmacies, waar u ook filters kan koop om infusies en kruietee voor te berei. Entoesiaste kan ook die dele van die moerbei self versamel om tuisremedies te maak. Vir medisinale doeleindes word die blare in Mei en Junie geoes, alhoewel dit altyd beter is om versigtig te wees en 'n dokter te raadpleeg voordat u doen-dit-self-middels gebruik wat skadelik kan wees. Die koste vir infusies en kruietee's bly laag. Moerbeistroop kos daarenteen ongeveer 10 euro.