Sensoriese geheue is 'n baie kort geheue wat mense toelaat om indrukke van sensoriese inligting te behou nadat die oorspronklike stimulus opgehou het. Dit word dikwels beskou as die eerste stadium van geheue wat behels dat jy 'n enorme hoeveelheid inligting oor die omgewing registreer, maar slegs vir 'n baie kort tydperk. Die doel van sensoriese geheue is om inligting lank genoeg te hou om dit te erken.
Hoe werk sensoriese geheue?
Gedurende elke oomblik van jou bestaan ​​neem jou sintuie deurlopend baie inligting oor wat jy sien, voel, hoor en smaak. Alhoewel hierdie inligting belangrik is, is daar eenvoudig niks om elke detail te onthou oor wat jy op elke oomblik ervaar nie. In plaas daarvan skep jou sensoriese geheue iets van 'n vinnige "momentopname" van die wêreld om jou, sodat jy jou aandag kortliks op relevante besonderhede kan fokus.
So net hoe kort is 'n sensoriese geheue? Kenners stel voor dat hierdie herinneringe drie sekondes of minder duur .
Met vlugtige, sensoriese geheue kan ons kortliks 'n indruk van 'n omgewingsprikkel behou, selfs nadat die oorspronklike bron van inligting beëindig of verdwyn het. Deur hierdie inligting by te woon, kan ons belangrike besonderhede oorplaas na die volgende stadium van geheue, wat bekend staan ​​as korttermyngeheue .
Sperling se sensoriese geheue eksperimente
Die duur van sensoriese geheue is eers in die 1960's deur sielkundige George Sperling ondersoek.
In 'n klassieke eksperiment het die deelnemers na 'n skerm gestaar en rye briewe is baie kort gevlug - vir slegs 1 / 20ste van 'n sekonde. Toe het die skerm leeg geword. Die deelnemers het dadelik soveel van die briewe wat hulle kon onthou sien, gesê.
Terwyl die meeste van die deelnemers slegs vier of vyf briewe kon rapporteer, het sommige daarop aangedring dat hulle al die briewe gesien het, maar dat die inligting te vinnig verdwyn het soos hulle dit gerapporteer het.
Geïnspireer deur hierdie, Sperling uitgevoer dan 'n effens gevarieerde weergawe van dieselfde eksperiment. Deelnemers het die drie rye van vier letters per ry briewe vir 1/20 van 'n sekonde getoon, maar dadelik nadat die skerm leeg geword het, het die deelnemers óf 'n hoë-, medium- of laer toon gehoor. As vakke die hoë toon gehoor het, moes hulle die boonste ry rapporteer, diegene wat die middelste toon gehoor het, moes die middelste ry rapporteer, en diegene wat die laerpeil gehoor het, moes die onderste ry rapporteer.
Sperling het bevind dat deelnemers die briewe kon herroep so lank as wat die toon binne een derde van die brief vertoon was. Wanneer die interval verleng is tot meer as 'n derde van 'n sekonde, het die akkuraatheid van die briefverslae aansienlik afgeneem, en enigiets oor een sekonde het dit feitlik onmoontlik gemaak om die letters te herroep. Sperling het voorgestel dat aangesien die deelnemers hul aandag op die aangeduide ry fokus voordat hul visuele geheue vervaag het, hulle die inligting kon herroep. Toe die toon klink nadat die sensoriese geheue vervaag het, was die herroeping byna onmoontlik.
Kenners glo ook dat verskillende sintuie verskillende tipes sensoriese geheue het.
Die verskillende tipes sensoriese geheue het ook getoon dat dit effens verskillende tydsduur het.
Ikoniese geheue , ook bekend as visuele sensoriese geheue, behels 'n baie kort beeld. Hierdie tipe sensoriese geheue duur tipies ongeveer ' n kwart tot een helfte van 'n sekonde .
Echo-geheue , ook bekend as ouditiewe sensoriese geheue, behels 'n baie kort geheue van klank, 'n bietjie soos 'n eggo. Hierdie tipe sensoriese geheue kan tot drie tot vier sekondes duur .
Haptiese geheue , ook bekend as taktiele geheue, behels die baie kort herinnering van 'n tikkie. Hierdie tipe sensoriese geheue duur ongeveer twee sekondes .
Sensoriese geheue speel 'n belangrike rol in jou vermoë om inligting in te neem en met die wêreld om jou te kommunikeer. Met hierdie tipe geheue kan u kort indrukke van die groot hoeveelheid inligting rondom u behou. In sommige gevalle kan hierdie inligting oorgedra word na korttermyngeheue, maar in die oorgrote meerderheid gevalle word hierdie inligting vinnig verlore. Terwyl sensoriese geheue baie kort kan wees, speel dit 'n kritieke rol in die aandag- en geheueprosesse.
Dubrowski, A. (2009). Bewys vir haptiese geheue. In die proses van: World Haptics 2009 - Derde Gesamentlike EuroHaptics Konferensie en Simposium oor Haptiese Interfaces vir Virtuele Omgewing en Teleoperators, Salt Lake City, UT, VSA. doi: 10.1109 / WHC.2009.4810867
> Friedenberg, J & Silverman, G. Kognitiewe Wetenskap: 'n Inleiding tot die studie van die verstand. SAGE Publikasies; 2015.