Pous Hilarius het die werk van sy voorganger en mentor Pous Leo I om die oppermag van die biskop van Rome in die Rooms-Katolieke Kerk vas te lê, voortgesit. Rusticus van Narbonne het sy aartsdeken Hermes as biskop aangestel sonder die toestemming van Pous Leo I. Hilarius het 'n sinode belê in 462 waarin Hermes as titulêr biskop bevestig is, maar nie sy magte as metropoliet kry nie. In 463 het Mamertus van Wene 'n biskop van Die gekonsekreer, hoewel die kerk volgens die besluit van Pous Leo I onder die jurisdiksie van die biskop van Arles geval het. Op Hilarius se bevel het Leontius van Arles 'n sinode byeengeroep om die saak te ondersoek. Biskop Antonius het na die sinode verslag gedoen aan die pous en Hilarius het op 25 Februarie 464 'n edik uitgevaardig waarin biskop Veranus opdrag kry om biskop Mamertus te waarsku dat indien hy weer ongemagtigde konsekrasies sou uitvoer sy magte van hom af weggeneem sou word.