Die swart panters - Daarbenewens - 2022
Die swart panters is in 1966 in Kalifornië gevorm en het 'n kort, maar belangrike rol in die burgerregte-beweging gespeel. Die Black Panthers het geglo dat die nie-gewelddadige veldtog van Martin Luther King misluk het en dat enige beloofde veranderinge aan hul lewenstyl via die 'tradisionele' burgerregte-beweging te lank sou duur om geïmplementeer te word of bloot nie ingestel te word nie.
Die taal van die Black Panthers was gewelddadig, net soos hul openbare standpunt. Die twee stigters van die Black Panther Party was Huey Percy Newton en Bobby Seale. Hulle het gepreek vir 'n 'rewolusionêre oorlog', maar hoewel hulle hulself as 'n Afro-Amerikaanse party beskou, was hulle bereid om uit te spreek vir almal wat onderdruk was van watter minderheidsgroep ook al. Hulle was bereid om geweld te gebruik om te kry wat hulle wou hê.
Die Black Panther Party (BPP) het vier begeertes gehad: gelykheid in onderwys, behuising, indiensneming en burgerregte. Dit het 'n tienpuntplan gehad om die gewenste doelwitte te bereik.
Die tien punte van die partyplatform was:
1) "Vryheid; die mag om die lot van die Swart en onderdrukte gemeenskappe te bepaal.
2) Volle indiensneming; gee elke persoon werk of gewaarborgde inkomste.
3) Beëindiging van die roof van swart gemeenskappe; die agterstallige skuld van veertig hektaar en twee muile soos belowe aan oud-slawe gedurende die heropbouperiode na die vrylating van slawerny.
4) Fatsoenlike behuising geskik vir die skuiling van mense; die land moet in koöperasies gemaak word sodat die mense kan bou.
5) Onderwys vir die mense; wat die ware geskiedenis van swartes en hul rol in die hedendaagse samelewing leer.
6) Gratis gesondheidsorg; gesondheidsfasiliteite wat voorkomende mediese programme sal ontwikkel.
7) Einde van polisie-brutaliteit en moord op swart mense en ander mense van kleur en onderdrukte mense.
8) Einde van alle oorloë van aggressie; die verskillende konflikte wat bestaan, spruit direk uit die regerende kring van die Verenigde State.
9) Vryheid vir alle politieke gevangenes; verhore deur juries wat ons eweknieë verteenwoordig.
10) Grond, brood, behuising, onderwys, klere, geregtigheid, vrede en gemeenskapsbeheer van moderne nywerhede. "
Die oproep om 'n rewolusionêre oorlog teen gesag ten tyde van die Viëtnam-oorlog, het die FBI gewaarsku op die Black Panther se aktiwiteite. Wat ook al gebeur het, die FBI het daarin geslaag om die beweging van die Black Panther te vernietig.
Diegene wat die BPP gesteun het, beweer dat die FBI vuil taktieke gebruik het soos om briewe te smee om konflik tussen die leiers van die BPP uit te lok; die moorde op BPP-leiers soos John Huggins te organiseer; 'n "Black Propaganda" -veldtog inisieer om die publiek te oortuig dat die BPP 'n bedreiging vir die nasionale veiligheid was; om infilters te gebruik om misdade te pleeg wat op die BPP geblameer kan word, sodat leiers in hegtenis geneem kon word en dreigende briewe aan regters voorgelê het tydens die verhore sodat die BPP die skuld gegee het vir die poging om die regsverloop te verdraai. Ondersteuners van die BPP het beweer dat hierdie laaste taktiek met sukses gebruik is tydens die verhoor van die "Chicago Eight", waardeur die jurie, wat blykbaar kwaad was vir die feit dat hulle deur die BPP geïntimideer is, die agt lede van die BPP skuldig bevind het. Geen van die bogenoemde taktieke is nog ooit deur die FBI bewys of toegelaat nie.
In Kalifornië het die partyleier van Oakland, David Hilliard, beweer dat die BPP bo-aan die FBI se gewildste lys was. Hilliard het ook beweer dat die destydse goewerneur van Kalifornië, Ronald Reagan, die BPP voortdurend verwoes het:
'Dit het 'n stigma veroorsaak op die Black Panther Party geplaas as pieders van kulturele en sosiale rewolusie wat ons as die wese van geweld, chaos en kwaad kenmerk. "
Die hoof van die FBI, Edgar J Hoover, noem die BPP "die grootste bedreiging vir die binnelandse veiligheid van die land." Hoover het veldoperatiewe van die FBI beveel om maatreëls in te stel wat die BPP sou laat verdwyn. Met behulp van infiltreerders (een daarvan, William O'Neal, het die Hoof van Veiligheid vir die BPP geword), het die FBI geweet van al die bewegings, ens. Van die BPP-leiers. FBI-aanvalle in BPP-hartlande - Chicago en Los Angeles - wat gelei het tot die inhegtenisneming van streekleiers, het gelei tot die ineenstorting van die beweging.
Om die BPP as 'n suiwer rewolusionêre en gewelddadige beweging te beskou, is verkeerd. In steunareas het die BPP 'n gratis voedselprogram opgestel om diegene te voed wat dit nie vir hulself kon bekostig nie; Gratis kliniese klinieke vir mediese navorsing om basiese gesondheidsorg te bied vir diegene wat dit nie kon bekostig nie, en 'n interkommunale jeugorkes om die beweging trots te maak op die gemeenskap. In 'n boek met sy opstelle 'To Die for the People', skryf Huey Newton dat dit presies was wat die Afro-Amerikaanse gemeenskap wou hê en dat die BPP sy eie mense voorsien van iets wat die regering nie het nie. Sulke gemeenskapsprojekte het in ander gedaantes oorleef, maar na die ondergang van die BPP het hulle hul bestuur vir 'n aantal jare verloor.
Was daar baie steun vir die BPP? Was dit 'openbare vyand nommer een' soos Hoover beweer het? In 1966 wys 'n opname in Amerika dat minder as 5% van die Afro-Amerikaners goedkeuring het vir groepe soos die BPP. 60% was positief vyandig teenoor sulke groepe. Maar was hierdie resultate van die opname skuins op so 'n manier dat die naam van die swart panters in 'n vroeë stadium van die bestaan ​​daarvan verkwans word, veral omdat die hoof van die FBI, Hoover, baie teen die beweging was? In gebiede soos Oakland en dele van San Francisco en Suid-San Francisco, waar die BPP beweer het dat hulle byna 200,000 mense moes voed, sou die steun baie hoër gewees het.