Fetale-alkoholsindroom is 'n probleem wat 'n herhalende uitwerking op gemeenskappe het. Tienerswangerskappe, alkohol- en dwelmmisbruik maak 'n groot deel uit van die daaglikse stryd van ons vroue in die platteland, wat hulle vir hulself en hul kinders moet stry.
Statistieke bevestig dat vroue meer dikwels die slagoffers is van geweld. Nrens is dit meer waar as op die platteland nie. Sy is bang om die saak by die polisie aan te gee, omdat sy vrees dat die bietjie geldelike hulp wat sy by haar lewensmaat kry, van haar en haar gesin ontneem sal word, sou hy in hegtenis geneem word.
Daar is bevind dat die moeder van 'n gemolesteerde kind nie die saak sal aanmeld nie, juis uit vrees dat die pa haar sal viktimiseer en die karige hulpbronne wat die familie aan die gang hou, sal onttrek.
As hulle wel moet gaan vir forensiese en mediese ondersoeke, is die klinieke bykans onbereikbaar en is daar nie altyd die nodige middels om hierdie ondersoeke te behartig nie. 'n Verdere probleem is dat klinieke nie altyd toegerus is met die nodige mediese voorraad nie en dat daar ook 'n wesenlike tekort is aan kundige personeel om hierdie ondersoeke te hanteer. Vroue word egter deur die stygende misdaad getref en hulle het ook die minste toegang tot ons regbank.
Vroue wat bemagtig word, help weer om ander vroue te bemagtig, want hulle deel hul kennis en vaardighede. Alhoewel die vroue oor 'n magdom vaardighede beskik, moet programme daargestel word om hulle daarmee te onderhou en te ontwikkel. Alhoewel daar spesifieke beleide is wat die nood van die plattelandse vroue aanspreek - soos nou met die stigting van die ministerie van jeug en vroue met gestremdhede - is die nood op ons plattelande so groot, dat alle provinsies hierdie probleem met groot erns moet aanspreek.