Die mond kan vorentoe uitstrek en daar is 'n paar baarde aan die mond wat dien as 'n tasorgaan. Die vis kan tot 24 kg weeg.
Die mees algemene manier om 'n boilie te gebruik is met behulp van 'n haarstrop (die aas word aan die haar geheg en nie direk aan die hoek vasgemaak nie) wat die boilie toelaat om aan die agterkant van die hoek te rus. Dit beteken nie net dat die aas meer natuurlik in die water sal voorkom nie, maar ook dat dit dikwels die verskil sal maak tussen 'n goeie hoekgreep en 'n ondoeltreffende greep. Weens die manier waarop karp na kos soek word alles wat na kos lyk eers van die bodem af opgesuig en dit wat nie kos is nie word dan baie vinnig weer uitgeblaas; sou die vis besluit die boilie is nie eetbaar nie sal hy dit baie vinnig uitblaas, maar omdat die boilie onafhanklik kan rondbeweeg (los van die hoek) haak die hoek baie maklik in die karp se mond vas, en ook meer gereeld in die vis se onderlip waar dit nie maklik sal loskom nie.
Die mees bekende degieaas is seer sekerlik doodgewone koekmeel wat met 'n bietjie water gemeng word, en dan bo-oor die hoeksteel gedraai word. Dit word dan netso, ongegeur, gebruik of jy kan dit bietjie versoet met strooi suiker of heuning of jy kan dit binne-in die geursel van jou keuse doop.
Daar is bittermin hengelaars wat nie dryfasies ken nie. Hulle is beskikbaar in drie verskillende groottes, met 'n harde of sagte tekstuur, en gegeur in 'n magdom verskillende geure en word nes soetmielies direk op die hoekpunt gehaak. Erdwurms, veral die kleiner rooi wurm, het 'n baie sterk, natuurlike, lokreuk; en alhoewel dit meestal vir kurperhengel gebruik word, gebruik baie karphengelaars dit ook saam hul deegaas en/of dryfasies. Haak eers die erdwurm op die hoek sodat dit agter-op die hoek se steel tot ruste kom en daarna word 'n ander asie opgesit. Uiters doeltreffend, veral in die somermaande.