Elke week lees Jode die w�reld deur dieselfde stuk uit die Tora ofte wel die Bybel. Hierdie week se stuk handel oor die vloedgeskiedenis tot by die toring van Babel en die verwarring van tale as straf vir die mens se arrogansie. Maar soms is so 'n verwarring van tale eintlik baie mooi.
"Genoeg van die 'fresserei'" s� Judy n� sy my op en af van die badkamerskaal gejaag het. Die inligting wat die skaal gee, is duidelik te skokkend vir woorde, maar wat kan mens verwag n� drie maande rondom die kospotte van Egipte - Suid-Afrika - selfde kontinent -selfde ding! "Oefening, dis wat ons nodig het," gaan sy voort in haar beste onnie-stem. "M�reoggend om sesuur gaan ons oefenprogram begin!"
"Nonsens! Ons kan swem in die see. Tussen die rotse aan die einde van die promenade en die punt van die keermuur is 'n ruim 100 meter en jy sal sien hoe baie mense daar oefen."
En sowaar, net voor ses die volgende oggend lui die wekker en jaag sy ons uit die bed na die kar en so land ek half aan die slaap op die strand. Maar my o� gaan vinnig oop - die gesig voor my is idillies. Voor my l� die klein baai so plat soos 'n spie�l en daarop dryf 'n klomp gekleurde hoede en swempette.
Ons swem meer as 'n halwe kilometer voor Judy aandui dat dit vir 'n beginslag genoeg is. My arms voel soos jellie, maar ek voel gelukkig en tevrede. Terwyl ons stadig uitstap, luister ons na al die gesels om ons.
Jekkes is die noemnaam vir die Duitsers wat ons dorp in 1933 gestig het. Hulle het mekaar formeel op hul titels van die ou land aangespreek - byvoorbeeld Herr Doktor - terwyl hulle op die lande geswoeg het. Die woord jekke kom van die Engelse woord jacket, want hulle het altyd baadjies gedra. Vandag impliseer die woord dat iemand afstam van die ou pioniers, of dat die persoon baie presies en puntenerig is.
Aan die begin kon ek skaars die tale uitmekaar ken. Ek onthou vroeg in ons vriendskap moes ons 'n vriendin op die lughawe gaan afhaal. Soos ons deur die toenemende verkeer ry, gesels ons rustig. Skielik begin Judy "vloek".