Geweld in Kenia: is dit hoe demokrasie daar uitsien? - Interessant
Geweld in Kenia: is dit hoe demokrasie daar uitsien?
Ons is in week drie van 'n landswye burgerlike opstand na aanleiding van die bedrieglike presidensiële verkiesing op 27 Desember in Kenia, en onder die gebiede wat die meeste geraak word, is die krotbuurte van Nairobi.
Die massiewe burgerlike onrus het begin met die aankondiging van die huidige president Mwai Kibaki se verkiesingsoorwinning ondanks talle plaaslike en internasionale waarnemers wat wydverspreide bedrog beweer het.
Tydens die president se onmiddellike inhuldiging het die inwoners van Kenia straat gevat om te veg vir geregtigheid.
Hulle veg vir Raila Odinga, leier van die opposisie teen die Demokratiese Oranje-Demokratiese Beweging, wat die harte en gedagtes van die gewilde massas Kenia, veral die mees gemarginaliseerde faksies van die samelewing, suksesvol gewen het.
Die armes, werkloses, grondloses, haweloses en die jeug van Kenia het van harte aan die verkiesing vir die eerste keer in die Keniaanse geskiedenis deelgeneem en hul vertroue in die demokratiese proses gelê. Hulle het geglo dat as hulle vir Raila Odinga sou stem, hul belange uiteindelik in die politiek verteenwoordig sou word.
Maar toe die verkiesing as gesteel beskou word, was dit die laaste strooi vir baie, en die betogings het begin.
Om dinge nog meer ingewikkeld te maak, is president Kibaki lid van die histories dominante en nou wreedaardige Kikuyu-stam, terwyl Raila lid is van die Luo-stam, 'n stam wat nog nooit 'n president aan bewind gehad het sedert die onafhanklikheid van Kenia in 1963 nie.
In feitlik elke distrik, sowel die regering as die opposisie, is bewyse gevind dat daar gestem word.
Stembusse was gevul met meer stemme as kiesers in sekere kiesafdelings; name wat met A-E begin is, is van die kieserslys verwyder in gebiede wat deur Luo-stamlede oorheers is, soos die krotbuurte van Kibera, aangesien die meeste Luo-name met sulke letters begin.
Ongelooflik was die opposisieleier Raila self nie eens op die registrateur nie.
Na die verkiesing was dit net 'n kwessie van dae voordat die hele land in wapen was. Bure wat harmonieus saamgewoon het, het mekaar begin aanval. Lede van die Kikuyu-stam is die meeste geraak. Baie Kikuya-huise en -winkels is op die grond geplunder en afgebrand, en ongeveer 300,000 mense, meestal vroue en kinders, word verplaas in vlugtelingkampe dwarsoor die land.
Daar is al verkrag op die hele dorpie, 1500 vroue is verkrag, en die onlangse tel is 700, hoewel dit bekend is dat dit hoër is as elke dag verbygaan.
En tog, ondanks al die geweld en lyding, doen die opposisiebeweging steeds 'n beroep op landswye betogings en sê hulle sal nie ophou voordat Kibaki gaan uittree nie.
Veg vir geregtigheid
Is dit hoe demokrasie daar uitsien?
Terwyl die armstes van die armes op straat veg vir 'geregtigheid', teen swaar gewapende Keniaanse polisiebeamptes wat berug is vir buitensporige magsmisbruik, gee die politieke leiers opdragte terwyl hulle gemaklik agter ommuurde samestellings sit, oënskynlik onbevange deur die bloedvergieting gepleeg in hul name.
Onderhandelinge misluk. Suid-Afrika se aartsbiskop Desmond Tutu en die Afrika-unie en die president van Ghana, Kuffuor, het albei help om 'n dialoog tussen Kibaki en Raila te bemiddel, maar dit lyk asof beide partye nie bereid is om uit hul posisies te beweeg nie.
Kibaki sal nie uittree nie en Raila het gesê dat hy sal voortgaan om landswye betogings te rig en aksies aan te moedig wat die ekonomie van Kenia krenk totdat Kibaki afstand doen van die mag.
Hoeveel lewens moet verlore gaan, hoeveel mense wat ontheem is en hoeveel lewensbestaan ​​wat verwoes is voordat ons politieke leiers van hul ego's wegstap en nadink oor hoe baie hul selfsugtige besluite die mense van Kenia beïnvloed?
Volgens ramings sal daar 500,000 meer mense werkloos wees as gevolg van hierdie geweld ná die verkiesing. In 'n land met 40% werkloosheid, vertel jy my hoe dit is.
Kenia verloor daagliks 33 miljoen dollar aan beleggings en al het 14 lande hul ontwikkelingshulp gestaak.
As die mense van Kenia veg vir verandering, vir 'n regverdige leier wat sal help om hul armoede te verlig, waarom word die stappe gedoen om geregtigheid te bewerkstellig wat die lyding en armoede van dieselfde mense wat veg, vererger?
Kinders in die krotbuurte van Kibera, Mathare en Dandora eet traangas in plaas van kos en kan nie skool toe gaan nie.
Mense kan nie werk toe gaan nie en prysinflasie is welig. Kinders in die krotbuurte van Kibera, Mathare en Dandora eet traangas in plaas van kos en kan nie skool toe gaan nie; die dodetal styg vir die oomblik met polisie-brutaliteit op sy ergste - offisiere skiet lukraak, breek onskuldige inwoners van krotbuurte af en maak hulle dood sonder enige ander rede as hul geografiese ligging.
Die mense van Kenia leef in 'n konstante toestand van vrees. Hoe lank kan dit duur?
Terwyl betogers aanhou sing "No Raila, No Peace", is dit baie moeilik om te voorspel waar die toekoms van Kenia lê.
Die pad na versoening
Dit is nie maklik om na te dink oor wat dit vir Kenya gaan neem om na 'n normale toestand terug te keer nie. Die geweld en vrees sal nie oornag verdwyn nie. 'N Terugkeer na stabiliteit sal 'n lang proses van versoening verg.
Die aggressie, geweld en etniese suiwering wat die land die afgelope drie weke gesien het, is simptome van jare van diepgewortelde wrok en frustrasie. In baie opsigte is die huidige geweld wraak teen die histories oorheersende en welgestelde Kikuyu-mense, maar tog is sommige van die armste Keniane Kikuyu, en baie van die ergste wat deur die geweld geraak word, is lede van die ander 41 stamme in Kenia.
Op hierdie punt kyk die meeste Keniane na binne en probeer verstaan ​​wat dit beteken om te wees Ukoo Flani - van 'n sekere stam, en wat dit beteken om Keniaans te wees in 'n land van 42 stamme.
Aan die einde van die dag word ons gedefinieër deur ons optrede, ons gedagtes en ons woorde - nie deur ons stam nie.
Verlede maand kon 'n Luo die tradisionele mieliemeel van ugali na sukuma met hul Kikuyu-buurman. Vandag mag sulke eenvoudige dade van gedeelde mensdom onmoontlik lyk.
Aan die einde van die dag word ons gedefinieër deur ons optrede, deur ons gedagtes en deur ons woorde - nie deur ons stam nie.
Wie ons is, kan nie net volgens etniese grense geklassifiseer word nie, want onder die verskille tussen gewoonte, taal, musiek en geografie is ons almal menslik.
Alle Keniane is Keniaans. Kenia is 'n pragtige land vol talentvolle, energieke mense met 'n sterk gevoel van broederskap en susterskap, wie se mense gekies het om saam te staan ​​onder die nasionale taal van Swahili.
Ons moet hierdie konflik nie klassifiseer as nog 'n mislukte Afrika-staat wat in die afgrond van stamkonflik gedompel is nie. Ons moet dieper kyk en daarna streef om te verstaan ​​waarom etniese, rassistiese en godsdienstige konflik voortduur.
'N Finale gebed
Waarom vrees die mensdom 'n verskil en sukkel om gelykheid te hê wanneer homogeniteit alles wat natuurlik is, verslaan? Die skoonheid van ons uniekheid en verskeidenheid is wat ons mens maak, en ons verskille moet gekoester word.
Miskien sal ons eendag die betekenis van samesyn, verdraagsaamheid, aanvaarding en vergifnis regtig verstaan, en besef dat dit wat ons broers en susters seermaak, ons almal seermaak.
Ek bid vir begrip.
Wat dink u van die situasie in Kenia? Deel asseblief u gedagtes in die kommentaar
Rehana T is 'n jeug-armoede en geslagsaktivis, werk tans saam met Carolina vir Kibera, 'n jeuggerigte nieregeringsorganisasie in die Kibera-krotbuurt van Nairobi. Rehana, 'n gegradueerde aan die Universiteit van Ottawa in Politieke Wetenskap, is gefokus op alternatiewe maniere om onderwys te lei en jeugleierskap deur teater en sport op te bou.