Hierdie berig is nie 'n debat nie, en ek probeer nie 'n argument met Wil Wheaton en sy pos begin nie, u kan nie u huur betaal met die unieke platform en ons webwerf bied nie. Wil Wheaton is 'n gevestigde handelsmerk met 'n groot aanhang. Hy het hard gewerk om sy gehoor en gemeenskap te ontwikkel - vandaar die uitroep en instemming met sy houding.
Kom ons bespreek eers die reuse, kapitalistiese dier genaamd die Huffington Post. Martech Zone groei steeds jaar na jaar met dubbelsyfer. Na 'n dekade aanlyn lok die blog steeds groot kliënte na ons agentskap, Highbridge. Direkte omsetgroei is goed, maar ek en Jenn (my sakevennoot) weet dat ons moet voortgaan om in die blog te belê om 'n inkomstestroom te bied wat kan lei tot winsgewendheid vir die publikasie.
Wanneer die publikasie wesenlik winsgewend is (behalwe die agentskap), kan mense op dieselfde manier op ons reageer ten opsigte van gasskrywers en voorgelegde inhoud. Ons publiseer 'n hele paar plasings elke week van gaste wanneer ons glo dat ons gehoor voordeel sal trek uit die inhoud. Ons vergoed ook nie daardie maatskappye of individue nie.
Ons vergoed gasskrywers (nog) nie, want ons het meer as tien jaar daarin belê om ons gehoor te laat groei. Ek belê elke week minstens 'n kwart van my tyd in leesplekke, kommunikeer met maatskappye, evalueer platforms, doen podcasts, verhoog ons videoprogram, lees boeke, woon geleenthede by en betaal vir die platforms wat ons publikasie ondersteun. Ek is bang om te dink aan wat die tyd werd is ... ek waardeer dit in miljoene. Ek kon ook nie my huur met daardie belegging betaal nie!
Ons gehoor is van waarde. Ons het in duisende ure en duisende dollars daarvoor betaal vir direkte belegging en promosie. Betaling aan ons gaste-outeurs bied die geleentheid om hul gesag by ons gehoor uit te bou en om besigheidsredes te lok. Maatskappye wat belê het om goeie inhoud by ons te skryf, het besef indirekte inkomste uit daardie poste. Alhoewel ek hulle nie vir die inhoud betaal het nie, het ons gehoor dit wel
Vir diegene onder ons wat nie bekend is nie en steeds hard werk om ons gesag te vergroot en aanlyn te bereik, is die geleentheid om 'n gehoor te bereik en te lok waarin iemand anders steeds belê, 'n uitstekende geleentheid. Ek glo glad nie dat dit uitgebuit word nie ... dit is 'n voordelige geleentheid waar onderhandel kan word oor die voordele.
Het jy ooit mense help sonder om betaal te word? Het u al rommel opgetel en in die vullis gegooi? Het u al ooit aan 'n hawelose kontant voorsien vir 'n ete? Hoekom sal jy dit doen? Ons betaal 'n aansienlike bedrag aan ons regeringsamptenare om ons strate skoon te hou en minderbevoorregtes te help. Ons doen dit nog steeds, want dit is medelydend.
Ek betwyfel nie die sedes van mnr. Wheaton nie, maar bevraagteken wel die idee dat 'n winsgewende onderneming iemand uitbuit deur hulle te vra om hul talent in die handel te verskaf. Benut mnr. Wheaton die feit dat Huffington Post geld het ondanks die groot risiko en belegging wat hulle in die opbou van hul gemeenskap gemaak het? Hulle het betaal en betaal steeds vir die instandhouding en promosie van hul publikasie - waarom word dit geïgnoreer?
ek lees Die effense rand op die oomblik deur Jeff Olson en sy analogie is die van 'n boer. Plant die sy, bewerk dit en pluk dan die voordele. 'N Boer word nie betaal om die saad te plant nie, hy word slegs betaal as die saad versigtig gekweek word en die vrugte van sy arbeid tot gevolg het. Ek wil almal aanmoedig om sade te plant waar dit ook al sin maak ... u sal 'n goeie oes lewer sodra u dit doen!
Ooreengekom. Dit is aan die skrywer om te besluit of hulle voel die blootstelling sal hulle vergoed vir hul tyd en moeite. Dit is nie dieselfde as wat jong vryskutskrywers gevra word om gratis te skryf nie (of teen 6 sent/woord, baie naby daaraan) sonder om skrywerskrediet te kry. (En ek hou vol dat daardie skrywers baie onderbetaal word!)
Uiteindelik is daar 'n kompromis van waarde en waar daardie lyn is, sal met verloop van tyd en deur publikasie verander. Selfs toe ek as 'n professionele vryskutskrywer gewerk het, het ek besef daar is 'n hiërargie: hoe verveliger die werk en hoe minder die erkenning daarvoor, hoe hoër is die betaling. Die skryf van tegniese handleidings kan dus redelik goed betaal. Die skryf van fiksie betaal dikwels niks, maar kan steeds baie bevredigend wees vir die skrywer.
Ek sal steeds argumenteer dat geld die meting van waarde is. Jong vryskutters wat teen 6/sent per woord werk of baie naby daaraan werk, bou 'n CV en slyp hul kuns. Ek het ook nie geld terug gemaak toe ek 'n jong professionele persoon was nie. Soos jy aan jou handwerk werk en beter word, word jy meer werd. Ek het vroeër by 'n koerant gewerk waar ontwerpers verskriklik behandel is en verskriklike lone verdien het, maar die geleentheid het hulle geleer om hul kreatiwiteit, produktiwiteit te slyp en platforms te leer waaraan hulle nooit op skool blootstelling gehad het nie. Daardie vaardighede het hulle baie meer mededingend in die werkplek gemaak en hulle kon ongelooflike werk kry.
Net omdat jy nie vandag betaal word nie, beteken nie dat jy nie waarde bou nie en later vir daardie waarde betaal sal word.