GETUIENIS VAN GETUIENIS - Rykdom in Christus
ST LOUIS RADIO (podcast)
GESIGTIGHEIDSTOETSJeffery Kannady2020-04-08T11: 54: 48 + 00: 00
LEES DIE WOORD VAN GOD
'N nuwe siening van werklikheid
'N BETROUBARE REKORD
GOD SE WOORD IS WAARHEID
HOU VAN DIE BYBEL
'N RAAMWERK BOU
A. Inleiding: Toe Jesus hierdie wêreld tweeduisend jaar gelede verlaat het, het Hy sy volgelinge belowe dat Hy sou terugkeer, en hulle gewaarsku dat die jare wat sy wederkoms voorafgegaan het, gekenmerk sal word deur misleiding en verdrukking wat Hy vergelyk het met geboortesangs. Dit neem toe in frekwensie en intensiteit. Handelinge 1: 9-11; Matt 24: 4-8
1. Lukas 21: 28 — Jesus het aan sy volgelinge gesê dat wanneer ons hierdie probleme op die aarde sien kom, ons met vreugde verwagting opgewek moet word. U kan dit slegs doen as u begryp wat aangaan en waarom, en as u weet dat God u deur alles wat voorlê, sal kry. Die Bybel gee ons die "wat" en die "waarom", tesame met die vertroue en wysheid wat ons in die dae en jare wat nog nodig is, nodig het.
a. Die beste ding wat u kan doen om voor te berei op wat voorlê, is om 'n Bybelleser te word. Aangesien Bybellees vir baie opregte Christene 'n uitdaging is, neem ons etlike weke om te bespreek hoe om dit te lees, en bespreek ons ​​inligting wat u sal help tydens die lees.
b. Bybellees is oorweldigend omdat mense nie weet hoe om dit te benader nie. Ek gee u dus 'n effektiewe manier om die Bybel te lees. Begin met die Nuwe Testament en word 'n gereelde, sistematiese leser. (Dit is makliker om die Ou Testament te verstaan ​​nadat u bekwaam is in die Nuwe.)
1. Met sistematiese lees bedoel ek: moenie oorslaan en lukraak gedeeltes lees nie. Lees elke boek en brief van begin tot einde. Moenie ophou om woorde op te soek of kommentaar te lewer nie; Lees net. A. Dit beteken nie dat u nooit woorde of onderwerpe in 'n woordeboek of kommentaar kan oorslaan of opsoek nie. Maar doen dit op 'n ander tyd behalwe hierdie gereelde, stelselmatige leestyd. B. Die doel is om vertroud te raak met die Nuwe Testament, omdat begrip gepaard gaan met vertroudheid en vertroudheid met gereelde, herhaalde leeswerk.
2. Met gereelde lees bedoel ek: sit elke dag tien tot twintig minute opsy en lees soveel as moontlik. Los 'n merker waar u stop, en neem die volgende dag op waar u opgehou het. Probeer om enkele kleiner briewe in een sitting te lees. As u 'n dag of twee (of meer) mis, moenie moedeloos word nie en hou op om te lees. Begin weer. Bestudeer 'n lewenslange gewoonte gereeld en stelselmatig.
2. Laat ek twee nuttige opmerkings lewer oor gereelde, stelselmatige leeswerk voordat ons vanaand se onderwerp begin. a. Eerstens gee ek nie reëls vir lees wat tot die brief gevolg moet word nie. U kan dinge verander. My doel is om u in 'n kort tydjie die hele Nuwe-Testamentiese boeke en briewe te laat lees.
1. Nadat ek die Nuwe Testament 'n paar keer gelees het, het ek my lees verander. Ek het 'n evangelie en daarna al die sendbriewe gelees, met elke evangelie herhaal en dan Handelinge. 2. Ek het Openbaring al etlike jare nie weer gelees nie. Ek het nog nooit van die wederkoms gehoor voordat ek 'n toegewyde Christen geword het nie en Openbaring was op daardie stadium heeltemal oor my kop.
b. Tweedens, die doel van hierdie soort lees is om vertroud te raak met die Nuwe Testament — en dit neem tyd. Maar dit beteken nie dat u nie hulp kan kry voordat u vertroud is met die Bybel nie, omdat God u kan en sal ontmoet waar u is.
3. Vir baie Christene is dit moeilik om die Bybel te sien as iets anders as 'n boek met Sondagskoolverhale. Dit maak Bybellees moeilik omdat dit nie relevant is vir hulle lewens nie. In hierdie les gaan ons hierdie kwessie aanpak deur te begin kyk hoe die Nuwe Testament ontstaan ​​het.
B. Ongeveer die helfte van die Bybel is geskiedenis. Dit is 'n betroubare, historiese rekord van regte mense. Kom ons kyk na wat die Nuwe Testament was in die konteks van die mense wat dit geskryf het en die mense wat dit die eerste keer gehoor en gelees het.
1. Ons het in vorige lesse die punt gemaak dat Jesus in 'n volkegroep gebore is wat, gebaseer op die geskrifte van hul profete, 'n Verlosser (Messias) verwag het wat na hierdie wêreld sou kom, en dit weer sal herstel na voor-sonde-toestande en God se koninkryk op aarde te vestig. Dan 2:44; Dan 7:27; Jes 65:17; Jes 51: 3
a. Jesus se eerste volgelinge (die twaalf apostels) was daarvan oortuig dat Hy die beloofde Messias was. Hulle het meer as drie jaar saam met Hom geluister en na Hom geleer en gekyk hoe Hy sy boodskap met wonderwerke bevestig. Hulle tyd saam met Jesus het daartoe gelei dat Hy sterf deur kruisiging en in 'n nabygeleë graf begrawe is. Drie dae later het Hy uit die dood opgestaan.
1. Lukas 24: 44-48 - Op die dag van sy opstanding het Jesus aan sy apostels verskyn en begin verduidelik wat die afgelope drie dae gebeur het.
2. Jesus het geopenbaar dat sy bloed die eensame vir altyd was, die finale offer vir die sonde en dat sy opstanding 'n bewys is dat daar vir sonde betaal word. Versoening tussen God en die mens is nou beskikbaar vir almal wat glo en hul lewens aan Hom gee. Rom 4:25; Rom 5: 1-2
b. Let op dat Jesus op die opstandingsdag sy apostels daaraan herinner het dat hulle getuies van sy dood en opstanding was. (v48 — Julle is ooggetuies, JB Phillips).
1. 'n Getuie is iemand wat kan getuig van die waarheid van wat hy gesien, gehoor en weet. Die Griekse woord vertaalde getuie is martus. Die Engelse woord martelaar kom daaruit. 'N Martelaar is iemand wat getuig of getuig van die waarheid van wat hy glo en sê deur sy dood.
2. Al die mans met wie Jesus gepraat het (behalwe vir Johannes) sou uiteindelik die dood van 'n martelaar sterf. Hulle was so oortuig van wat hulle gesien het, dat hulle dit nie eens in die aangesig van die dood sou ontken nie.
c. Jesus het veertig dae by die apostels gebly en daarna na die hemel teruggekeer. Voordat Hy vertrek het, het Hy aan hulle gesê om in Jerusalem te wag waar die Heilige Gees oor hulle sou kom, en hulle sal sy getuies wees tot aan die einde van die aarde. Handelinge 1: 4-8
1. Die boek Handelinge is 'n verslag van die optrede van die apostels na Jesus se terugkeer na die hemel. Handelinge onthul dat hulle uitgegaan en verkondig het wat hulle gesien het. Dit was getuies wat getuig dat Jesus uit die dood opgestaan ​​het. Handelinge 2:32; 3:15; 4:33; 5: 30-32; 10: 39-41
2. Toe die apostel Paulus bekeer is, het Jesus vir hom gesê dat hy ook 'n getuie moes wees van wat hy gesien het (die opgestane Here) en wat hy sou sien en hoor wanneer Jesus weer in die toekoms aan hom verskyn het. Handelinge 26:16; Handelinge 22: 10-15.
2. Die Christendom staan ​​apart van elke ander godsdiens omdat dit nie gebaseer is op die drome en visioene van die stigter of op Sy ideologie en geloofstelsel nie. Dit is gebaseer op 'n historiese feit, die opstanding van Jesus. a. As die opstanding van Jesus ondersoek word met dieselfde kriteria wat gebruik word om ander historiese gebeure (soos ooggetuieverslae) te beoordeel, vind ons dat daar meer bewyse is vir die opstanding van Jesus as vir baie gebeure wat in geskiedenisboeke aangeteken is wat in ons skole en universiteite gebruik is.
b. Daar is baie berigte van skeptici en ongelowiges deur die eeue wat probeer het om die opstanding van Jesus te weerlê, maar as gelowiges gekom het toe hulle besef het dat die getuienis oorweldigend bevestig dat Hy uit die dood opgestaan ​​het. (Josh McDowell, MEER AS 'N KARPENTER, DIE OPSTANDSFAKTOR, en Lee Strobel, DIE SAKE VIR CHRISTUS, is twee goeie voorbeelde).
c. Ons kan lesse oor hierdie onderwerp doen, maar kyk net na 'n paar voorbeelde van die bewyse wat bestaan.
1. 'n Leë graf. Niemand betwis dat Jesus se graf leeg was nie. Die argument is oor wat met die liggaam van Jesus gebeur het. Daarom het die Joodse owerhede die Romeinse wagte betaal om te sê dat Jesus se dissipels Sy liggaam gesteel het. Matt 28: 11-15
2. Niemand kon 'n liggaam produseer nie en niemand het met getuienis vorendag gekom wat sê dat hulle die dissipels sien beweeg het en die liggaam wegdoen nie. Hierdie stilte is oorverdowend, aangesien dit in die owerheid se belang sou gewees het om 'n liggaam op te stel en hierdie beweging te stop voordat dit begin het.
3. Vroue was die eerste om die leë graf en die opgestane Here te sien en die eerste om die nuus te versprei. In hierdie kultuur word vroue nie hoog aangeskryf nie. As u 'n verhaal opmaak, sou u nie 'n vrou kies om die bron van u verhaal te wees nie. Matt 28: 1-8; Johannes 20: 11-16
4. Toe Petrus en Johannes na die leë graf gaan, sien hulle iets wat hulle onmiddellik gelowiges maak. Jesus se liggaam was volgens die Joodse gebruike soos 'n kokon toegedraai, met repies linne en meer as 100 pond speserye. Die liggaam kon nie verwyder word sonder om die kokon te vernietig nie. Johannes 20: 4-8; Johannes 19: 39-40 5. Jesus het talle mense na die opstanding verskyn, waaronder 500 tegelyk, en vyandige getuies soos Saulus (wat Paulus geword het) en Jesus se halfbroer Jakobus, wat albei oortuig was van die opstanding deur wat hulle gesien het. I Kor 15: 5-8
d. Die mans wat die Nuwe Testament geskryf het, was ooggetuies (of sluit medewerkers van ooggetuies) van die opstanding — Matteus, Petrus, Johannes, (apostels), Markus ('n hegte medewerker van Petrus), Lukas ('n hegte medewerker van Paulus), Jakobus en Jude (Jesus se halfbroers), Paulus (ontmoet Jesus op die Damaskus-pad),
3. Hierdie mans was nie van plan om 'n godsdienstige boek te skryf nie. Hulle wil 'n belangrike boodskap verkondig: verlossing van sonde het gekom deur die dood, begrafnis en opstanding van Jesus. En ons het Hom lewend gesien!
a. Die apostels het in 'n mondelinge kultuur geleef wat beklemtoning beklemtoon het. Meer as 50% van die mense in die Romeinse Ryk kon lees of skryf. Daar was geen drukperse of opnametoestelle en boeke (boekrolle) nie. Opvoeding is deur die mondelings gedoen. So, hulle versprei hul boodskap mondelings.
1. Sekere literêre instrumente is in mondelinge verhale ingesluit om dit makliker te maak om te onthou. Rabbis was veral bekend vir die memorisering van die hele Ou Testament.
2. Dit is baie waarskynlik dat Jesus se dissipels baie van die dinge gedoen het wat Hy ter herinnering gesê het. Onthou dat hulle die Heilige Gees gehad het om hulle te help onthou wat Jesus gesê en gedoen het. Johannes 14:26
b. Hierdie eerste generasie gelowiges het getuienisse (ooggetuieverslae oor Jesus), saam met geloofsbelydenisse (geloofsuitsprake), en lofsange opgesom en dit met mekaar gedeel.
1. Paulus het van die vroegste dokumente in die Nuwe Testament (laat 40's en 50's nC) geskryf. Sy sendbriewe bevat lofsange, geloofsbelydenisse en belydenisskrifte wat deur die eerste Christene gebruik is, wat ons wys wat hulle oor Jesus geglo het. Fil 2: 6-11; Kol 1: 15-20
2. I Kor 15: 3-7 - Paulus se taal dui aan dat hy 'n mondelinge tradisie deurgemaak het. Hy het in 50 nC na Korinthe gegaan en I Korintiërs oor 54 nC geskryf aan die kerk wat hy in die stad gestig het.
A. Die kruisiging het in 30 nC plaasgevind en Paulus is in 32 nC bekeer. Nadat hy Jesus ontmoet het, het Paulus voortgegaan na Damaskus en by 'n gelowige met die naam Ananias gebly. Paulus het later ongeveer 35 nC met die apostels in Jerusalem vergader. Handelinge 9: 8-18; Gal 1:18
B. Paulus het 'n geruime tyd die geloofsbelydenis gehoor wat hy in I Korintiërs herhaal het. Dit is twee tot vyf jaar na die gebeurtenisse deur die eerste Christene gebruik, en dit het aan die lig gebring dat hulle van die begin af aan die opstanding geglo het. (Dit was nie later 'n mite nie.)
C. Let daarop dat Paulus 'n lys gegee het van baie mense wat Jesus na die opstanding gesien het wat nog leef en kon verifieer wat Paulus gesê en geskryf het. Dit alles is getuienis van die ooggetuie.
4. Die sendbriewe was die eerste geskrifte wat deel van die Nuwe Testament geword het. Alhoewel daar na letters verwys word, is dit eintlik diskoerse of preke. Toe die skrywer nie self daar kon wees om die boodskap te lewer nie, stuur hy 'n plaasvervanger (die briewe). Dit is bedoel om hardop gelees te word, gewoonlik vir 'n aantal mense tegelyk, en is met die oog daarop geskryf. Handelinge 15:30; Kol 4:16
a. Briewe is geskryf aan mense wat deur die apostels se bedieninge na Christus bekeer is gedurende die periode wat in Handelinge beskryf word. Hulle verduidelik wat Christene glo en gee onderrig oor hoe om te lewe.
1. Die vroegste brief (James, 46-49 n.C.) is geskryf aan Christene wat deur die Romeinse Ryk versprei is - Joodse pelgrims wat in Pinksterdag in Jerusalem gered is, wat na hul huise teruggekeer het, en diegene uit Palestina wat deur vervolging verstrooi is. Almal van hulle het onderrig en bemoediging nodig gehad in hul nuwe geloof. Handelinge 2: 9-11; Handelinge 8: 1-4; Handelinge 11: 19-21
2. Paulus het Galasiërs (48-49 nC) aan 'n groep kerke geskryf wat hy in die Romeinse provinsie Galasië (in Klein-Asië) gevestig het toe 'n verslag aan hom gebring is dat valse leraars die kerke beïnvloed het en beweer dat gelowiges die Wet van Moses om met God reg te wees.
3. Paulus het I Tessalonisense geskryf (51-52 nC). Hy het 'n kerk in Tessalonika opgerig, maar slegs 'n paar weke het vervolging uitgebreek en Paulus het gedwing om te vertrek. Hy het aan sy nuwe nuwe bekeerlinge geskryf om hulle aan te moedig en verdere onderrig in die geloof te gee. Handelinge 17: 1-15
b. Let op dat hierdie briewe deur regte mense aan ander regte mense geskryf is oor werklike kwessies rakende hul geloof in Christus en hul lewens as Christene - nie om 'n Sondagskoolboek vir hulle te maak nie.
5. Die evangelies is geskryf 20-30 jaar nadat Jesus teruggekeer het na die hemel. Toe ooggetuies begin afsterf, is hul woorde in geskrewe vorm bewaar. Hierdie dokumente het gegaan waar ooggetuies dit nie kon doen nie.
a. Die Evangelie van Lukas (0-68 nC) is aan Theophilus, 'n nuwe bekeerling, geskryf om hom te verseker van die historiese werklikheid van Jesus se lewe, dood en opstanding. Luke het 'n reputasie verdien as historikus selfs onder sekulêre wetenskaplikes deur historiese gegewens te gee. Lukas 1: 5; Lukas 2: 1; 3: 1; ens
1. Lukas 1: 1-4 (NLT) - Meest geagte Theophilus: Baie mense het berigte geskryf oor die gebeure wat onder ons plaasgevind het. Hulle het as bronmateriaal gebruik gemaak van die berigte wat van die vroeë dissipels en ander ooggetuies onder ons versprei is oor wat God gedoen het om sy beloftes na te kom. Nadat ek al hierdie verslae van die begin af noukeurig ondersoek het, het ek besluit om 'n noukeurige opsomming vir u te skryf om u te verseker van die waarheid van alles wat u geleer is.
2. Alhoewel Luke nie 'n ooggetuie was van die bediening van Jesus nie, het hy sy evangelie ondersoek en inligting by ooggetuies versamel. Hoe het hy dit gedoen? Dit is wat ons weet.
A. Kort vertellings van sekere gebeure in Jesus se lewe wat deur ooggetuies geskryf is, het onder die vroeë kerk versprei voordat die geïnspireerde evangelies geskryf is. Luke was vertroud met hulle.
B. Luke het na Jerusalem en Cesarea gegaan. Baie ooggetuies het in albei stede gewoon. Hy kon met die apostels, die sewentig dissipels, Maria Magdalena en sekere ander vroue, en met Mnason, 'n ou dissipel, gepraat het. Lukas noem hulle almal in sy evangelie. Lukas 10: 1; Lukas 8: 2-3; Handelinge 21: 6.
C. Luke en Markus was saam in Rome. Markus het in Jerusalem gewoon terwyl Jesus daar bedien het. Luke kon met Markus gepraat het oor wat hy gesien het. Kol 4:10; Kol 4:14
b. Johannes het sy evangelie 80-90 nC geskryf: Jesus se dissipels het gesien dat hy baie ander wonderbaarlike tekens doen behalwe dié wat in hierdie boek opgeteken is. Maar dit is so geskryf dat u kan glo dat Jesus die Messias, die Seun van God is, en dat u deur die lewe in Hom sal glo (Johannes 20: 30-31, NLT).
1. In een van sy sendbriewe skryf John: Die een wat van die begin af bestaan ​​het, is die een wat ons gehoor en gesien het. Ons het hom met ons eie oë gesien en hom met ons eie hande aangeraak. Hy is Jesus Christus, die Woord van die lewe ... ons vertel jou wat ons self gesien en gehoor het (I Johannes 1: 1-3 NLT).
2. Petrus het gesê: Want ons het nie slim stories opgemaak toe ons u vertel van die krag van onse Here Jesus Christus en sy wederkoms nie. Ons het sy majestueuse prag met ons eie oë gesien. En hy het eer en heerlikheid van God die Vader ontvang toe God se heerlike, majestueuse stem uit die hemel neergroep het: "Dit is my geliefde Seun; Ek is volkome tevrede met hom. " Ons het self die stem gehoor toe ons saam met hom op die heilige berg was
(II Pet 1: 16-18, NLT).
6. Hierdie mans het almal gesien dat die lewe verander - Jesus Christus het uit die dood opgestaan. Hulle was so oortuig van wat hulle gesien het, dat hulle hul lewens gegee het om hierdie boodskap aan soveel mense as moontlik te kry. Daarom het hulle, onder inspirasie van die Heilige Gees, die Nuwe Testament geskryf.
C. Gevolgtrekking: Die Bybel het 'n sprokiegehalte vir die meeste Christene omdat hulle dit nie lees soos dit bedoel is om gelees te word nie. En hierdie bonatuurlike boek beïnvloed dit nooit soos God bedoel het nie.
1. Die Lewende Woord, die Here Jesus, word aan ons geopenbaar deur die geskrewe Woord. Die Bybel is ons enigste 100% betroubare bron van inligting oor Jesus.
a. Ons leer Hom ken deur sy Woord. As u 'n gereelde, stelselmatige leser van die Nuwe Testament word, sal Jesus vir u werklik word op 'n manier wat deur geen ander bron moontlik is nie.
b. Ons het volgende week baie meer te sê oor die betroubaarheid van die Nuwe Testament, maar beskou hierdie stelling as ons sluit. Dit is 'n parafrase van Johannes 6: 63 - Al die woorde waardeur ek myself aan u voorgehou het, is bedoel om kanale van die gees en die lewe vir u te wees, want as u hierdie woorde glo, sal u in kontak gebring word met die lewe in ek (J. Riggs).
4. Die grootste geskenk wat u aan u kan gee is om 'n gereelde, sistematiese leser van die Nuwe Testament te word.