Ode aan ‘n onbekende polisieman | MaanKind
Ode aan ‘n onbekende polisieman
17 Vrydag Apr 2015
‘n Paar jaar gelede het ‘n klompie kinders gereeld by tannie Trisa en oom John ingeloer vir broodjies/yoghurt/vrugte/melk. Hulle was verveeld, sonder speelgoed. Een dag het ek vir hulle ‘n bal gegee en strand toe gestuur met instruksies van speletjies wat hulle daarmee kon speel. Die een meisietjie, Poplap, was altyd die segspersoon wat moes sê waarvoor hulle die dag lus was, en wanneer hulle weer “vir Tannie kom kuier”. So het hulle seker gemaak dat ons betyds aankope doen, want sy was ook die een wat afgevaardig is om te vra waarom daar dan nooit lekker polonie in hierdie huis is nie?
Een middag sit ek nog bo en werk, en alle hel bars los onder in die huis. Dis ‘n geskree en lawaai soos jy nie kan glo nie. Kaduks geskrik, weet ek daar is net een paadjie om my man te soek, en dis trap-af. Kan julle dink hoe skrik ek toe ek die draai op die trap so vat en ‘n reus van ‘n swart man in my sitkamer sien, met hierdie verskriklike gekwetter en geskree. Daar is so gewoel en gemaal om hom, dat ek nie dadelik uitmaak die man is in ‘n polisie-uniform nie. Toe moes ek lag! Daar is ‘n hele spannetjie kinders wat almal skree om ‘n woord in te kry, en die grote polisieman in sy uniform probeer hulle kalmeer. Tannie, hoor hier! Tannie, hy het… Tannie, dit en Tannie dat, en elke kind probeer die hardste skree om my aandag te kry.
Teen die tyd dat ons twee die spulletjie tot bedaring het kom dit toe uit dat die een seuntjie (groter en frisser as al die dogtertjies) die bal op die strand by hulle afgeneem het. Hulle het geweet wat om te doen. Hulle het reguit Polisiestasie toe gestap, en ‘n amptelike klag van diefstal aanhangig gemaak. Wat ‘n pluimpie vir daardie polisieman aan diens. Hy het die spannetjie in die vangwa gelaai, die drie blokke afgery tot by ons huis, en die geskil oor die eienaarskap van die bal kom besleg. Die kinders was tuis in ons huis, en het die deur oopgemaak en ingestorm, elkeen wou eerste sy kant van die saak stel. Die bal is toe na deeglike beraadslaging weer aan Poplap en haar onderdane oorhandig, en die seun is berispe oor sy gedrag.
Ek wens ek kan die polisieman se naam onthou, maar ek sal sy gesig herken. Elke keer as ek hoor van polisiebrutaliteit of korrupsie, dan dink ek aan hierdie polisieman en hoop hy weet hoeveel respek ek daardie dag vir hom gehad het.
Edit: Ek het intussen verneem Poplap werk nou in Bettysbaai. Vandag het die seuntjie op die foto kom inloer en ek hoor vir die eerste keer hy is Poplap se broer. Kyk net watse oulike jongman het Winston geword!
9 thoughts on “Ode aan ‘n onbekende polisieman”
23 April, 2015 om 9:12 vm
Ek het al groot pret saam met die polisie gehad. 😉
Hopelik kan die goeie elemente die swak elemente uitroei. Ek hoop veral hulle kry ‘n leier wat die mas kan opkom, eerlik en ‘n mens met integriteit het.
20 April, 2015 om 12:25 nm
Dit maak my net hartseer dat ons nie meer die goed in ons land raak sien nie.
18 April, 2015 om 8:09 vm
Voel ek so allerverskriklik trots, vrou van ‘n afgetrede SAPD-man! Het jy geweet as Polisiebeamptes na ‘n huis uitgeroep word, waar huismoles is en kindertjies ontsteld oor die vreeslike baklei en nog Polisiemanne ook op die toneel.. dan word daar so uit die paneelkissie altyd vir hul lekkers gegee om die groot skrik darem te versag. Gesien hier oorkant by die mense met die Rissie op die tong, menig dag is lekkertjies uitgedeel aan verwarde kinders.
18 April, 2015 om 8:13 vm
Ag ek weet hoeveel goeie polisiemanne daar is.
18 April, 2015 om 12:33 nm
Daar is soveel goeies!
18 April, 2015 om 7:44 vm
Dis te goed vir woorde. Daar is gelukkig darem nog manne wat regverdig probeer wees al kos dit meestal hul ondergang.
18 April, 2015 om 12:34 nm
Ek weet, daar is baie goeies!
18 April, 2015 om 6:30 vm
Kostelik. Blinkoog en met groot glimlagte. Ja, dis jammer dat die polisiemag as ‘n geheel deesdae so afgekraak word deur ‘n paar swak elemente.
Ek háát veralgemenings!