Die saakrekord het op al die plekke waar dit bewaar moes word verdwyn – die hof, die Appèlhof, die Prokureur-Generaal se kantoor en die provinsiale argiewe. Die outeur het dit by die nasionale argief opgespoor in 2010 nadat dit vir meer as 60 jaar uit die oog was. Dit moes eintlik lankal vernietig gewees het, maar die speurder het dit gehou en sy weduwee het dit vir die outeur gegee. Die speurder het geen persverklarings gemaak nie en die inhoud van die dossier is steeds geheim. Die dossier spreek van ‘n deeglike polisieondersoek.
Die outeur skryf die boek op twee bene: Wat werklik gebeur het soos deur hom gerekonstrueer. En hoe hy na 50 jaar se belangstelling in die saak uiteindelik die dossier opgespoor het.
Babas kan baie tale aanleer wanneer hulle klein is, tot ses jaar oud. Daar is egter ’n voorwaarde: Die persoon wat ’n sekere taal praat, moet konstant daardie taal praat met die jongeling. ’n Afrikaanse ma moet Afrikaans bly praat met die baba en later die jong peuter, al is sy byvoorbeeld met ’n Engelse man getroud. Die Engelse pa moet dan konstant Engels praat. As daar ’n au pair is wat Sotho-sprekend is, bou dit in die kontrak in dat sy slegs Sotho met die baba mag praat.
Daarom is boeke ook so ontsettend belangrik. Aanvanklik is ’n boek iets wat die ouer voorlees. Dan word kartonboekies speelgoed. Dit is goed as die baba die boeke kou, só ervaar die kleinding die boekheid van die boek. As die ouer voorlees uit die boek, kom klanke ook daarmee saam.
’n Kind wat met boeke speel, het reeds die ruimtelike ervaring van die boek. ’n Kind aan wie boeke voorgelees word, het reeds die gevoel van taal en klank.