Pollard en Papier ŉ kookwater-kombinasieEmbrose Papier het met sy flinke diens aan Handré Pollard beïndruk. Volgens Breytenbach sal die Bulls dié jong speler mooi moet oppas. Foto: Facebook. Een swaeltjie maak nog geen somer nie. Net só verseker ’n skitterende Handré Pollard/Embrose Papier-vertoning vroeg in die Superreeks nie noodwendig dat dié kombinasie die Webb Ellis-trofee sy pad terug na Suid-Afrika sal laat vind nie. Maar goeiste, hul vertoning die afgelope naweek teen die Stormers het mens rede gegee om te droom. “Pollard is tans verreweg die beste losskakel in Suid-Afrika,” sê oud-Bloubulskrumskakel Conrad Breytenbach. Breytenbach was in die laat 1990’s die Bulle se nommernege saam met Joost van der Westhuizen, terwyl hy in 1998 die openingsdrie vir die Pretorianers in hul suksesvolle Curriebekereindstryd teen die Westelike Provinsie gedruk het. “Faf (de Klerk) is weliswaar nog die Bokke se eerste keuse vir skrumskakel, maar Pollard se kombinasie met Papier wérk.” Handré Pollard het die spel uitstekend teen die Stormers dikteer. Foto: GB Jordaan. Volgens Breytenbach gee Papier vir Pollard die tyd en ruimte om sy stempel as spelskepper af te druk. Hy sal egter nog eers sy tande in ’n paar internasionale toetse moet slyp, vóór hy vir De Klerk uit sy stewels kan lig. “Embrose het my Saterdag baie beïndruk met sy flink aangeewerk, terwyl hy nie skroom om self met die bal te hardloop nie. Hulle het baie goed gekombineer en sy vinnige skoonmaakspel het Handré goed aangevul. Die kommunikasie tussen hulle het ook lekker gevloei: hy het voor hy die bal uitgegee het, geweet waar sy losskakel is.” Maar wat is die sleutel tot ’n suksesvolle verstandhouding tussen ’n skrumskakel en losskakel? “As jy die handvatsel vinnig beweeg, dan sal die sweep se punt klap; dieselfde geld in die rugbywêreld. Wanneer die nommernege vinnig agter die losgemaal/skrum skoonmaak en nie eers staan en rondkyk nie, kan die vleuels ook broodnodige spasie en tyd gegun word om aan te val en hul teenstanders te klop,” sê Breytenbach. “Die losskakel is egter die spilpunt waarom alles vir ’n span draai. Hy moet kalm wees in druksituasies, maar terselfdertyd moet hy opsies gebied word en dan die beste keuse vir die span maak: maak nie saak of dit skop, aangee, of self ’n breekslag-poging is nie. Hy moet die spel kan lees en dodelik wees met die skopvoet; nie net pale toe nie maar ook na die kantlyn. “Pollard het regmerkies langs die meeste van dié boksies. Met sy huidige spelpeil is hy kookwater – dit lyk asof hy tien minute tyd het om die spel te dikteer, al het hy net sekondes om die besluit te neem.”