Ek het jou by die tannie gelos en nou sit ek hier op die trappies. Jy skree. Jy skree al 40 minute lank. Ek weet ek moes jou net aflaai en ry. Ek weet dit.
Ek is seker daar is baie soos ek wat graag in 'n perfekte wêreld sou wou leef waar geld nie 'n faktor was nie, waar kruideniersware nie 'n arm en 'n been gekos het nie, waar huispaaiemente en belasting nie maandeliks met oop hande en 'n krieketkolf gestaan en wag het nie.