Die wit bad – Bondels Gedagtes
Die wit bad
Date: May 1, 2019Author: Bondelsgedagtes 30 Comments
Ek is tweede oudste van vyf kinders. Eers my sus, dan ek en dan drie boeties. As kinders kon ons lekker speel en lekker veg. Tog, sou 'n buitestaander dit waag om met een van die vyf te veg, het dit al vyf se vyand geword en het ons soos een man saam gestaan. Al vyf was ewe onhebbelik en ondeund gewees. Vandag, almal oor die vyftigs, het ons heelwat bedaar maar steeds sekere kwaliteite behou. Alhoewel ons almal sekere ooreenkomste het, is ons ook in sekere areas baie verskillend.
Ek dink sus en ek verskil die meeste. Sy is die kwaai, baie netjiese een. Sy was van kleins af baie mooi en slim. Sy het al die kwaliteite gehad wat van haar 'n baie gewilde kind gemaak het. Vandag is sy ook geliefd en het hordes vriende om dit te staaf. Ek was van toe af al mal oor my sussie en het maar net gewens om soos sy te wees. My eerste herhinnering aan ons twee saam was haar klein driewiel fietsie. Die fietsie het twee sitplekke gehad. Natuurlik was sus aan die stuur. Ek was vrywillig verplig om op die agterste sitplekkie te sit en moes verbete vasklou aan sus. Sy het gekyk hoe vinnig sy om die huis kon ry. Om elke hoek het sy vet gegee sodat die wieletjie aan die een kant oplig en die fietsie dan op twee wiele om die hoek gly. En vele kere omgetiep. Sy het rats van haar sitplek afgespring en dan gestaan en kyk hoe ek skarrel om uit die stof uit op te staan. Dan tel sy haar fietsie terug op sy wiele en sê gretig:" weer!" Dan begin ons weer van voor af. Sy het nie bedoel dat ek moet seerkry nie maar sy kon uit haar maag uit lag oor my manewales. Ek was maar te bly dat my sussie met my wou speel en dat ek haar kon laat lag.
Die volgende onthou is die see vakansie, waar fotograwe haar afgeneem het by 'n groot opblaas bal. Sy was beeldskoon (is steeds). Ek was so trots op haar en sou met diepe bewondering naby haar probeer staan sodat almal moet weet dit is my sussie. Natuurlik het die deurmekaar kop dogtertjie nie in hulle prentjie gepas nie en is summier weg gejaag. Op hoërskool het sy trosse vriende gehad en was by kind en onderwyser bemind. Ek het al dieselfde vakke as sy gekies net om ook soos sy te wees. Natuurlik fatale fout omdat ek glad nie soos sy aangelê was nie. Dit het my natuurlik weer heelwat dommer laat lyk omdat ek onder presteer het. Al hierdie dinge het my 'n negatiewe boodskap gegee oor myself, wat ek eers 'n paar jaar gelede begin verwerk en oorwin het. Ek is dankbaar om te sê my ontdekkings reis om uit te vind wie ek regtig is, was wonderlik al was daar 'n paar verrassings. In die jaar 2008 het ek finaal besluit ek wil ek wees en nie meer my sussie nie. Ek weet dit was nooit haar doel om my te benadeel nie en dit was bloot my eie spoke wat my gejaag het. Wat het dit alles met 'n wit bad uit te waai? Ek is bly jy vra….
Soos ek reeds gesê het, is my sus baie netjies. Ek daarinteen is nie so netjies nie. My huis is skoon maar dit is 'n bly en kuier plek wat duidelike tekens toon van iemand wat daar bly. Daai iemand se skoene kan rond lê en is boonop nie lief vir skottelgoed was nie. Sal maklik vanaand se skottelgoed los vir more. Ek moet bysê daar is nie baie nie, met die dat ek alleen bly. As ek kuier mense gehad het en daar is meer skottelgoed as gewoonlik, sal ek dit nie sommer laat oorstaan nie. Nou die bad…..
Sus se huis was nog altyd haar trots en veilige vesting. Dinge het sy plek en haar reels geld onwrikbaar. Koppies word onmiddelik uitgespoel, nikse goed lê ook rond nie. Haar bad is spierwit. Ek dink dis veilig om te sê dit is witter as die dag toe dit ingesit is. Nie wit nie, s.p.i.e.r.w.i.t. Die sponsie en skoonmaak goed staan op aandag op hulle plekkie en bewaar jou siel as jy dit nie gebruik nie. Ek dink as dit kon, sou dit saggies asem gehaal het. Geen roes of vuil vlekkie kan ooit parkeer geld ingooi en daar vasklou nie. Die witwaks word uit daai bad geskrop nog voor enige vuil merkie eers kan dink om daar iewers 'n draaitjie te gaan maak. En sou die wit emalje iewers afgeskuur word om 'n plekkie ongeverf te laat, skrik daai plekkie homself wit. Verstaan jy? Wit sê ek jou, WIT, sal daai bad bly van toe af tot in lente van dae. Nou daai wit bad, is my challenge….
So dan en wan slaap ek oor daar en moet daai wit bad gebruik. Soos ek gesê het, ek is nie so netjies soos sy nie maar is beslis nie vuil nie. Ek haat ook 'n vuil bad. Maar nog nooit het enige bad van my, wit of ander kleur, nuut of oud, ooit en ek bedoel ooit soos in nooit, so wit gewees nie. My sus loop nooit kaalvoet nie, slippers of plakkies sorg dat haar voetjies nooit regtig 'n skropborsel nodig het nie. Ek daarenteen, is mal oor kaalvoet loop en het altyd 'n skrop borsel nodig. Ek hou my voete netjies, met moeite moet ek bysê. Maar die vreugde wat my lyf deur versprei as ek kan kaalvoet loop, maak meer as genoeg op daarvoor. Die ding van kaal voete, is dat dit water nodig het om skoon te kom. As ek by sus kuier, is dit egter 'n probleem. Ek het 'n bad nodig voor ek in haar bad kan klim. Dit is asof haar bad 'n magneet het vir my voete wat 'n onaansienlike voetafdruk laat. Ek was altyd die dekselse bad na ek gebad het, maar dit is asof hierdie wit bad net nooit skoon kom nadat ek daarin was nie. Dis heeltemal veilig om te sê dat ek meer tyd spandeer om hierdie bad te skrop as wat ek in die bad self is. En dit sê baie!!!
Ek is besonder lief vir 'n lekker warm bad en kan met die regte bubbles of olie, nogal lank in 'n bad bly. Maar nie in hierdie spesifieke bad nie. Ek het nou al 'n storie uitgewerk.GEEN olie of bubbles in hierdie bad nie. O vrek, nee!! Ek sit eers 'n donker kleurige waslap in die bad neer, dan trap ek bo op die lap sodat ek nie iewers 'n hak of toon vlek kan los nie. My voete lê dan bo op die lap, niks moet direk die bad raak nie. Ek sal terug lê om die volle impak van die lekker warm water te ervaar, maar so gou moontlik uitklim. Asof elke minuut wat ek daarin spandeer, my langer gaan laat skrop as ek uit geklim het. Al lê ek terug, kan ek nie die normale genot wat ek uit iets so eenvoudig kry, beleef nie. Ek wil net klaar kry en die bad weer skoon kry, asb tog. Ek het myself al betrap dat ek wonder of sy die bad kom inspekteer as ek klaar is en haar kop spytig skud. Dis asof ek net nie die frieken bad so skoon kry soos sy nie….
Toe ek nou weer vanoggend die bad ding doen daar, besef ek dat dit meer 'n straf as 'n plesier is om daar te bad. Ek wat 'n bad so uitbundig geniet, vergeet van al die seen wat so 'n bad inhou. Die luuksheid van 'n kraan wat jy kan oop draai en warm water vloei ongehinderd daaruit! Die heerlike gevoel van skoon kom, die geur van die seep, die lafenis van ontspan in die luuksheid. Ek was jare gelede 'n sendeling in Sekhekuneland waar water aangedra moes word en net elke soveel weke gevloei het. Geen krane in die huis en het gebad in 'n skotteltjie. So vir ewig en altyd kan ek 'n bad waardeer. En lopende water. Behalwe in sus se huis. En natuurlik soos altyd as ek sulke dinge bedink, bespring gedagtes my. Gedagtes en slimmigheid wat van die Slimste af kom.
Ek huppel so terug op die pad van hoe ek soos sus wou wees. My wieleties lig op as ek my draai gooi om die hoeke van my eie genesing en skoonmaak proses in my hart en emosie. Ek voeter af in die stof by die besef van een of twee goedjies. Ek sien hoe skrop ek my eie nerwe af om elke vlekkie van seer of moeilik of sonde af te kry. Ek sien hoe ek versigtig, om nie foute te maak nie, voorsorg lappies neersit net om nie nog 'n merkie te los nie. En ek besef in die hele proses het ek vele male vergeet om die proses te geniet. Vergeet van die luuksheid van Lewende water wat oor my spoel. Vergeet van die heerlike reuk van skoon kom en die bubbles van vreugde vind in klein dingetjies. Welliswaar nie altyd nie, maar definetief meer kere as wat ek besef het.
En dis toe dat die ondeunde moedswilligheid wat ingebore is parkeergeld ingooi en staan plek vind. Ek het uitgeklim, bad geskrop en seker gemaak daar is een kleine vlekkie. Net om seker te maak alles is nie perfek nie, het ek die matjie voor die bad skeef getrek en met 'n stoute giggel my goedjies opgetel en gesê: " weer!"…
Previous Previous post: Mal koei
Next Next post: Rebusfontein nommer 11
30 thoughts on "Die wit bad"
Wonderlike beeld, Bondeltjies – ek sal die wit bad onthou…
Bly tannie hou daarvan⚘
Ek glimlag. Ek ken jou sus…jy mag maar ń bad met ń spatseltjie los. Want ek ken jou soveel beter, en jy mag maar. Sommer groot spatsels.
Haha ja dis waar, jy ken haar..en dit is so lekker om jou na al die jare beter te leer ken. Jy het n maatjie geword en ek is dankbaar..
Ek en my sibbe is redelik gatvol vir mekaar met die dat beide ons ouers alkoholiste was. Ons was vir 'n groot deel van ons volwasse lewens baie betrokke bymekaar tot op een dag wat my broer afgegaan het oor wie die meeste vir ons bejaarde ouers doen. Vandaar af was dit al die pad afdraande. Ek dink as my pa tot sterwe kom sal ons sekerlik heeltemal uitmekaar spat en elkeen sal sy eie lot instap!
In retrospek besef ek uiteindelik wat die rippeleffek van verslawing is, en is ek baie dankbaar dat dit lyk of verslawing my ouers se 4 kinders en al hul kleinkinders gesystap het. Almal v ons is seker in wêreldstandaarde suskesvol maar uiters moeg vir mekaar. Ek weet darem as die paw paw die fan tref sal ons daar wees vir mekaar, al is dit net vir 'n oomblik en net om 'n verenigde front voor te hou voor die res van die familie vir 'n wyle, net om hulle gatte te krap omdat ons familie aan beide kante van my ouers groot snobs is wat daarop roem dat hulle die sukses resep van die lewe ontvang het en in hul perfekte wereld was hulle nie eens bewus daarvan dat my ouers erge verslawing gehad het, en dat hulp welkom sou wees aan hulle en hul kinders. Daai denial faktor waaraan so baie mense ly, see no evil hear no evil!
Hoe meer ek met mense te doen kry, hetsy my eie of ander, hoe meer besef ek almal het issues. Myself including. As elkeen maar op sy eie issues fokus en dit uit sorteer instede van op ander sin, sou die wereld n beter plek wees. Die lewe is moeilik genoeg soos dit is, hoekom ander se twakkies op jouself neem. Dit is so hartseer dat families uit mekaar spat, ons het mekaar nodig..
Ek stem verseker daarmee saam, maar soms word mense so meegesleur deur die gang vd lewe dat mense heeltemal vergeet wat rerig saakmaak. Jou perspektief verander. Ek kyk baie na mense om my wat gelukkig lyk, of dit voorgee is weet mens nooit, maar as mens buite staan en inkyk is dit rerig 'n mooi prentjie en asb ek moet vanaand nie hier reageer nie want als wat ek reageer gaan beslis nie in perspektief gesien word nie. Ek oordryf en is sommer net vandag jaloers op die wereld en sy maat, sonder rede net omdat my sondige natuur dit kies. Delete asb al my kommentare waar jy kan. 🤭
Nooit gesien nie, ek delete niks. Jy mag jou sê sê, ek waardeer altyd jou inloer. Jy is reg, mens jaag voort en mis uit op goed want jy verloor jouself. En ja, mense verloor hulle real wees en gee voor. Ek kyk altyd of ek kan sien wat is eg en wat nie. Maar dis nie altyd moontlik nie. Ek stuur n vet drukkie vir jou
Ek wonder nogal of julle nie mekaar sal vind en geniet wanneer die swaarkry nie meer daar is nie, of hoe dink jy?
Net tyd sal seker leer. Moet my asb nie verkeerd verstaan as ek oor my ouers praat nie ~ hulle was en is altyd baie geliefd gewees. En behalwe vir hul verslawing dink ek het hulle 'n goeie opvoeding vir al 4 v ons gegee. My ma het altyd gesê moenie doen wat ek doen nie, leer daaruit. Dit was half obskuur vir my want ek voel ouers het die verantwoordelikheid om 'n vb vir ons te wees. Maar ja, ek sou dit nooit anders wou hê nie.
Ek verstaan, regtig.
O nee ek dink nie sleg nie. Dit is sleg vir elkeen in die gesin en sommer nog baie wyer as net die gesin. Dit beïnvloed so wyd.
Verskawing is verskriklik vir almal betrokke en julle het dit nie gekies nie. Sjoe, dis maar erg.
En nou dat ek nie meer kwaad is vir die wereld nie, lees ek rustig deur jou blog en giggel lekker oor die wit bad, maar laastens baie vir jou laaste aspris met die matjie. Good for you. Perfeksionisme in 'n onperfekte wêreld is 'n straf vir mens self. So nou en dan is dit goed om mekaar te herinner die perfekte wêreld is nie nou al nie. 🤗
Ek is baie bly dat jy kon giggel… ons neem als te ernstig op, of ek altans..
Toemaar ek ook… Ek moet myself heeltyd betugtig want dit is stupid om so ernstig deur die lewe te wroeg. 🥰
Wat was die reaksie op die skewe matjie?
Ek weet nie , ek het gery ek moes werk. ..
Liefste Bondels, ek is sooo bly jy het jou gevind en dit klink my ek sal vreeslik lekker by jou kuier, want sien, ek hou ook nie van vuil nie, maar van warm en leefbaar, waar ek sommer net ek kan wees. 😊
Ag dankie tog! Jy is enige tyd welkom om te kom inloer
Dit was nou so 'n goeie skrywe, Bondeltjies! Ek het ook in die skadu van 'n ouer suster geleef, maar wou nooit soos sy wees nie. Ek is egter deur ander mense in daardie blik gedruk…hoekom is jy nie soos jou sussie nie, hoekom neem jy nie deel aan atletiek nie? Sy is darem beeldskoon, die kêrels swerm om haar.Gelukkig met my rebelse persoonlikheid, het ek altyd 'n antwoord teruggehad en my eie ding gedoen.
Jy het hierdie situasie perfek beskryf…nou ken ek jou nog bietjie beter!
Dankie Perdebytjie, ja presies dit wat jy beskryf het met my gebeur. Dankie tog vir genesing en oorwinning. En dat ek nou myself kan wees. En vir mense soos jy in my lewe
Ek het jou skrywe geniet. Ek is bly om te sien die Stoute Kabouter wat in jou woon, steek so nou en dan sy kop uit. Jy is perfek wanneer jy jouself is, jy staan in niemand se skaduwee nie.
Dankie Hester, janee ek moet daai stoute kabouter dop hou hoor…
Jy kan darem maar altyd 'n smile op my dial sit. Jy vergelyk dinge so oulik
Ek love dit om mense te laat smile…
Oeps…ek is die ousus. Wonder of kleinsus ook so oor my voel??? Haha…in ons geval is kleinsus die perfeksionis en binnehuisversierder en go getter en netwerker…..ek is groen….ek laaik om te doen wat ek wil op my eie tyd….dankie liewe Bondels. Ek kyk met nader ogies na my sus…
Woordjies ek is baie lief vir my sus en ons kom goed oor die weg. Ek het haar nog altyd bewonder
Hoe lekker lag ek nou – my maag sommer spierwit…
Ek doen ook die kaalvoet-ding.
In matriek was dit die heel heel lekkerste ding om my warm-en-moeg-van-skoen voete te verlos van die verdrukking en wanneer ek so op die gras getrap het was die skoene uit en die lekkerte van die rou groen gras so op my voetsole was onbeskryflik…!
Tot vandag het ek nie n ding oor skoene nie. 'n Noodsaaklikheid wat gekoop móét word (sonder enige entoesiasme) en ek raai, Bondels, jy voel dalk dieselfde ooe skoene….