Azalea - Ericaceae - Hoe om Azalea-plante te versorg en te laat groei - Versamelings
Azalea - Ericaceae - Hoe om Azalea-plante te versorg en te laat groei
AZALEA of RODODENDRO
Azaleas (sinoniem van Rhododendron) is wonderlike plante wat oor die hele wêreld versprei word en word baie waardeer vir hul pragtige blomme.
Plante wat algemeen bekend staan ​​as azaleas is eintlik die geslag Rhododendronen behoort tot die familie van Ericaceae.
Azaleas is inheemse plante van beboste en vogtige hoë berggebiede, waar hulle spontaan langs strome en in skaduryke posisies begroei, op hoogtes selfs hoër as 4000 m; hulle kom uit Asië (Nepal, China, Japan, Noord-Korea, Viëtnam) uit Noord-Amerika (Florida) en uit Noord-Europa. In Italië is hulle in 1800 deur die Engelse wolmanne in die Biella-gebied bekendgestel en in hierdie gebied het hulle die klimaat- en pedologiese toestande (suur gronde) in hul guns gevind; tans is die belangrikste produsente langs die Lago Maggiore en in Pontremoli (provinsie Massa Carrara - Toskane) geleë.
Die genre Rhododendron dit is in 1580 deur die plantkundige Andrea Cesalpino gestig. Later, in 1780, het Linnaeus geskep die genreAzalea, maar na 'n paar jaar het hy besef dat daar geen wesenlike verskille tussen die twee genres bestaan ​​nie, en daarom het hy die genre ingesluit Azalea in die genre Rhododendron en hierdie onderskeid bestaan ​​tans slegs kommersieel.
Die botaniese klassifikasie van hierdie spesie is baie ingewikkeld, soveel so dat die Royal Horticoltural Societyvan Londen publiseer jaarliks ​​hersienings, toevoegings en afskaffings.
Daar is egter 'n paar verskil tussen rododendron en azalea:
rododendrons is eksemplare van aansienlike grootte, tot 4 m lank, met groot aanhoudende blare, selfs al is daar klein monsters soos die Rhododendron hirsutum en die Rhododendron ferrugineum, veral geskik vir rotstuine met blomme wat gedra word deur robuuste blaarblare met konsekwente en vlesige blomblare en van ribbes aan die buitekant en 10 meeldrade voorsien
azaleas is klein van formaat, geskik om in potte te groei en verloor gewoonlik hul blare in die winter, en hulle blomme het slegs 5 meeldrade.
Oor die algemeen is azaleas struike met ovaal, harige en leeragtige blare.
Die blom het 'n kelk gevorm deur 5 kelkblare en 'n kroonblaar met 5 blomblare, wat in die dubbele vorm talryk kan wees; die blomme word aan die oksel van die blare aangetref of in blomblomme versamel.
Die vrugte van die azaleas is 'n bruin kapsule wat baie klein sade bevat.
Die belangrikste onderskeid tussen Rhododendron of azalea word gemaak tussen bladwisselende en aanhoudende blare.
Onder diegene a bladwisselende blaar onthou:
, die enigste van Europese oorsprong (spontaan in Pole), met geel blomme;
, oorspronklik van Japan met geel blomme;
, afkomstig van China, met geel blomme.
Dit bevat ook 'n aantal rododendrone wat oorspronklik van Florida afkomstig is, wat in genetiese verbeteringswerk gebruik word om verskillende kultivars aan te bied. Die belangrikste spesies is: Rhododendron canescens pienk en wit; Rhododendron alabamense met geel blomme, Rhododendron austrinum is Rhododendronbakeri met geel blomme. Ons onthou ook die groep basters soos i Gent, die basters van mollis en ek knapp-Hill.
Onder diegene a aanhoudende blaar is wydverspreid:
Rhododendron indicum, van Japan, wat twee soorte blare het: die lente wat in die herfs val en die somer, klein en leeragtig, wat in die volgende lente val;
Rhododendron simsiivan China, met pienk blomme
Rhododendron korume, oorspronklik van Japan.
Gedurende die lente-somerperiode kan die azalea ook in die buitelug op skaduryke en vogtige plekke leef; in die herfs-winterperiode, waartydens dit oorvloedig blom, kan dit in die huis geplaas word, solank dit ver weg is van hittebronne en direkte sonlig.
Die optimale groeitemperatuur wissel van 8 ° C tot 16 ° C.
Dit is belangrik om te verseker dat u azaleas 'n goeie lugwisseling het.
Die azalea moet gereeld met nie-kalkwater (moontlik reënwater) natgemaak word om die ondergrond altyd vogtig te hou; Om hierdie rede is dit nuttig om die potte bo die gruislae vogtig te hou en die blare gereeld te vernevel (vir hierdie doel kan u water gebruik, gemeng met 'n produk gebaseer op Tiofanaatmetiel, wat die vergeling van die blare weens kalksteen vermy).
Die azalea wat in potte gekweek word, benodig sagte en goed geventileerde ondergrond (uitstekende dele wat in gelyke dele turf, perliet, dennenaalde en heide bestaan) en bowenal fisiologies suur, vry van kalksteen, aangesien dit 'n baie sensitiewe plant is vir die teenwoordigheid van kalsium en magnesium in die grond en besproeiingswater, waarop dit reageer met die vergeling en val van die blare.
Die plant word verplant as die wortels al die beskikbare ruimte in beslag neem.
Die azalea het nie hoë voedingsbehoeftes nie, maar dit is goed om dit elke 15 dae vloeibare kunsmis saam met die water te gee.
Dit is raadsaam om fisiologies suur kunsmisstowwe, soos ureum en sulfate, te kies wat toegedien moet word gedurende die periode van April tot September, wanneer die azaleaplante buite gehou word, terwyl hulle ophou bemes wanneer die azalea binne gebring word.
Aan die begin van die lente kry die azaleas hoofsaaklik stikstof (ureum en ammoniakstikstof) om die vegetatiewe herstel te bevorder.
In die somer word kalium bevoordeel, wat blom stimuleer (solank dit nie in die vorm van kaliumchloried is nie, omdat chloor dit beskadig).
Aan die einde van September kan kunsmis wat stadig werk (Osmocote en Nitrophoska) toegedien word.
Gedurende die ander periodes word die bemesting opgeskort.
Azalea is 'n plant wat buitengewone blomme gee, met baie kleurvolle blomme wat gedurende die winter rondom Kersfees blom.
Na blom moet gedroogde blomme onmiddellik uitgeskakel word om saad te vorm wat die plant sal verarm.
Wees baie versigtig om die blomknoppies nie te verwyder nie.
Die rododendron in die middel van die lente kan liggies gesnoei word deur die takke wat te lank geword het, te verkort deur dit onmiddellik bo 'n groot heksaanknop (met 'n skuins snit) of 'n klossie blare te sny om die plant weer lewenskrag te gee en dit te gee. 'n meer ordelike voorkoms.
Die azalea vermeerder slegs met saad in genetiese verbeteringswerke en om onderstamme te verkry. Die mees algemene voortplantingsmetode is deur sny.
In die periode van Julie tot September word kruidagtige of semi-houtagtige lote van azaleas van ongeveer 10 cm lank geneem, wat in 'n klein kissie met turf en perliet gewortel is.
Die steggies moet onmiddellik onder die knoop gesny word, sodat sommige blare oorbly en die laer verwyder. Kies dit ook uit azalerobusts en in goeie gesondheid.
Dit word aanbeveel om skuins te sny, aangesien dit 'n groter worteloppervlak moontlik maak en die ophoping van water op hierdie oppervlak vermy. Gebruik 'n skeermeslem of 'n skerp mes om die materiaal nie te verswak nie. Maak seker dat die gereedskap wat u gebruik om te sny, skoon en ontsmet is (verkieslik oor 'n vlam) om te voorkom dat u die weefsels besmet en dit by elke snit ontsmet.
Dompel die gesnyde deel in 'n risogeen poeier gemeng met 'n goeie breëspektrum swamdoder (verkrygbaar by 'n goeie kwekery) om wortels aan te moedig en swamaanvalle te voorkom, en rangskik die steggies in 'n kompot wat in gelyke dele turf en perlit gevorm word. Maak 'n gaatjie met 'n potlood en plaas dit op 'n diepte van 1,5-2 cm. Sorg dat die grond saggies verdig word.
Die boks of pot wat azalea-steggies bevat, verkies om dit met 'n deursigtige plastiekplaat (of 'n kappiesak) te bedek en in halfdowwe lig en teen 'n temperatuur van ongeveer 20 ° C te plaas. Let daarop dat die grond altyd vogtig bly (maak altyd water sonder om die wortelplant met kamertemperatuur met water nat te maak). Verwyder die plastiek elke dag, kyk na die grondvog en skakel kondens uit die plastiek uit.
Na ongeveer 'n maand het die steggies 'n baie dun en brose wortelstelsel ontwikkel, sodat dit versigtig in potte van 8 cm in deursnee gepot word wat 'n onderlaag van turf, dennenaalde en landmerde bevat.
Ongeveer 20 dae later word die blomknop gevorm wat onmiddellik verwyder moet word en terselfdertyd word 'n bolaag uitgevoer om 'n harmonieuse steierwerk van die plant te skep. Die suiers (lote wat aan die basis van die azaleas vorm en wat nie blomme dra nie) word ook gereeld verwyder.
Na twee maande word dit in potte met 'n deursnee van 15 cm verpak, altyd op 'n sagte en poreuse ondergrond.
Snoeiwerk word dan jaarliks ​​uitgevoer en die lote net bokant 'n knop gesny om die kroon van die azalea 'n afgeronde vorm te gee.
Die siektes wat azaleas in woonstelle meestal voorkom, is hoofsaaklik fisiopatieë.
Verdorde, verkleurde blare en blomme
Hierdie simptomatologie dui op 'n gebrek aan water.
Oplossings: daar word onmiddellik opgetree deur die kruik heeltemal in water te dompel totdat daar geen lugborrels vorm nie, en dan laat dit dreineer.
Die voorkoms van bruin kolle op blare en blomme
bruin kolle vorm as die omgewingstemperatuur te hoog is, gepaard met lae lugvog.
Remedies: dit is raadsaam om die omgewing te lug en te vernevel (as dit moontlik is om die azalea elke aand buite te skuif, solank dit teen ryp beskut word).
Blare wat hul glans verloor en verdor
Met verloop van tyd raak hierdie siekte al die lugdele van die plant en mettertyd ook die wortels. Sitratta van 'n sampioen la Phytopthora cactorum, en dit is 'n ernstige siekte.
Remedies: die aangetaste dele moet onmiddellik uitgeskakel word en twee tot drie chemiese behandelings word met kopergebaseerde produkte uitgevoer.
Na hierdie manifestasies krul die blare, kry dit amper poeieragtig en val af. Deur noukeurig waar te neem, kan u ook dun spinnerakke sien, veral aan die onderkant van die blare. Met hierdie simptomatologie is ons heel waarskynlik in die teenwoordigheid van 'n aanval van rooispinnekop, 'n baie irriterende en skadelike myt.
Oplossings: verhoog die frekwensie van verneveling van die blare (die gebrek aan vogtigheid bevorder die verspreiding daarvan), en gebruik slegs 'n spesifieke insekdoder slegs in die geval van baie ernstige besmettings. As die plant besonder groot is, kan u ook probeer om die blare skoon te maak om die parasiet meganies te elimineer met 'n nat en seepagtige katoenbal. Daarna moet die plant goed afgespoel word om al die seep te verwyder.
Die azalea was al in die antieke tyd bekend, aangesien die blomme van baie spesies, veral die Asiatiese, besonder ryk aan nektar is, al is sommige giftig. Hierdie feit was reeds in die antieke tyd bekend, soveel so dat Plinius self berig het oor 'n bedwelming van die soldate van die Romeinse leër tydens die Asiatiese veldtog, veroorsaak deur heuning van giftige spesies. Daarbenewens bevat baie rododendrone glukosiede met antiseptiese en antireumatiese eienskappe. en stowwe wat gebruik word as stabiliseerders in kleurfoto-drukwerk.