Ek het my die afgelope twee weke die tyd gegun om boeke te lees wat ek nog altyd wou. En dit was pure vreugde. My lesery was tweedoelig: eerstens om die ou klassieke gunstelinge op te soek, en tweedens om te gaan kyk wat en hoe die wêreld se voorste liefdesromanskrywers skryf.
Maar ek wil nie soos hulle skryf nie. Ek wil ook nie Mills en Boon-tipe romanse skryf nie. Ek het niks teen hul kort romantiese ontvlugtingstories nie. Dit val in die smaak van ŉ groot leserskring. En dit raak niks dieper as die oppervlak nie.
Ek wil eerder ŉ boek skryf wat jou gaan by bly – iets wat jy saam met jou gaan dra en onthou solank as wat jy kan onthou. ŉ Boek waaroor jy met groot vreugde en genoegdoening gaan nadink. In mooi Afrikaans oor ons mense wat vandag leef, oor hul seerkry en swaarkry, liefkry en heel word. Ek wil nie oor geloof of politiek skryf nie. Dis ideologie. Ek wil oor mense en hul lewens skryf, mense soos ek en jy. Ek wil ‘n onuitputlike bron van vreugde en genoegdoening vir jou skep met woorde. Ek wil vir jou hoop bring, en liefde.
Daarom bring ek vir jou stories wat ek in woorde toegedraai het en wat uit my hart kom. Ek bring dit vir jou want dis ŉ gawe wat ek ontvang het En dat jy meer hiervan sal wil lees.