Vir my as digter is sy die meester, of moet ek eerder skryf, meesteres, van die distigon en sonnet. Haar bemoeienis met die “edel spel” van die digterskap, is opvallend.
’n Digter se grootheid word nie alleen bepaal deur haar plek in die kanon nie, maar ook op die aantal reaksies op haar werk. ’n Mens dink hier aan die merkwaardige ooreenkoms tussen Eybers en Emily Dickinson soos uitgewys deur Lina Spies in die studie Die enkel taak: Die merkwaardige verwantskap tussen Elisabeth Eybers en Emily Dickinson wat in 1995 verskyn het.
Ek het Eybers tweekeer in my lewe ontmoet in Amsterdam. ’n Briljante vrou met ’n belangrike kennis van presies wát sy goed of sleg vind in ons letterkunde.