Author Topic: Did everyone die.....0r sumthin? (Read 6990 times)
23380397_1120716264725890_5065865946799671603_n.jpg (112.72 kB, 960x720 - viewed 69 times.)
el tigre 1.jpg (236.82 kB, 816x612 - viewed 54 times.) Toe ek agtien was, het ek aan my ma gesê ek gaan na Indië toe. Ek onthou ek het haar op straat ontmoet toe sy by die huis kom en gesê het: "Ag, ma, raai wat? Ek gaan na Indië! "
En sy antwoord: "O ja, liewe. Wanneer vertrek jy?"
Sy het dit gesê omdat sy nie van my liefgehad het nie, maar omdat sy my liefgehad het. Sy het my so lief gehad dat sy wou hê ek moet gelukkig wees. Haar geluk lê in my geluk, en nie in wat ek kan doen om haar gelukkig te maak nie.
Besit ons ons besittings of besit ons ons?
Nie-aanhangsel het niks te doen met wat ons besit of besit nie. Dis net die verskil tussen die besit van ons besittings of die besit van die besittings.
Daar is 'n storie van 'n koning in antieke Indië. Hy het 'n paleis, byvroue, goud, silwer, juwele, sy, en al die mooi dinge wat konings het. Hy het ook 'n brahmin-goeroe gehad, wat uiters aseties was. Al wat hierdie brahmin besit, was 'n kleibak, wat hy as 'n bedelbak gebruik het.
Op 'n dag het die koning en sy goeroe onder 'n boom in die tuin gesit toe die dienaars opkom en huil: "O Maharaja, U Majesteit, kom gou, die hele paleis is in vlamme! Kom asseblief gou! "
Die koning het geantwoord: "Moenie my nou pla nie - ek studeer die Dharma met my goeroe. Jy gaan met die vuur. "
Maar die guru het opgespring en uitgeroep: "Wat bedoel jy? Ek het my bak in die paleis gelos! "
Besittings is onskuldig: aanhangsel is die probleem
Waaroor ons praat, is die verstand. Ons praat nie oor besittings nie. Besittings en dinge is onskuldig; hulle is nie die probleem nie. Dit maak nie saak hoeveel ons besit of wat ons nie besit nie: dit is ons beslaglegging op wat ons besit, wat die probleem is. As ons alles môre verloor en sê: "O, daar is ons, maklik, kom maklik," is daar geen probleem nie; ons is nie gevang nie. Maar as ons benoud is, is dit 'n probleem.
Om aan dinge te doen en aan mense openbaar ons vrees om hulle te verloor. En as ons hulle verloor, is ons bedroef. In plaas daarvan om dinge so styf te hou, kan ons hulle ligter hou. Dan, terwyl ons hierdie dinge het, terwyl ons hierdie verhoudings het, geniet ons dit. Ons skat hulle. Maar as hulle gaan, wel, dis die vloei van dinge. As daar geen hoop of vrees in die gees is nie, is die verstand vry. Dit is ons gulsige, gedagte wat die probleem is.
Hou aan by Attachment: Monkey See, Monkey Do?
Daar is 'n storie oor 'n soort aapval wat hulle in Asië gebruik. Dit is 'n uitgehokte klapper wat aan 'n boom of 'n stert vasgespyker word. Hierdie klapper het 'n bietjie gat daarin, net groot genoeg vir 'n aap om sy hand in te steek, en binne-in die klapper sit hulle iets soet. En so kom die aap saam, ruik die aas, steek sy hand in die gat en gryp die soet. So nou het hy 'n vuis wat die soet hou. Maar as hy sy vuis deur die gat probeer onttrek, kan hy dit nie. Dus is hy gevang. En dan kom die jagters en pak hom net op.
Niks hou die aap op die klapper. Hy kan net die soet loslaat en buite wees. Maar die gierigheid in sy gedagtes, selfs met sy vrees vir die jagters, sal hom nie laat los nie. Hy wil gaan, maar hy wil ook die soet hê. En dis ons moeilikheid. Niks behalwe ons onveilige en greepende gedagtes hou ons tot ons hoop en vrese.
Is ons begeertes die weg na geluk?
Ons is opgelei om te dink dat die bevrediging van ons begeertes die pad na geluk is. Om eintlik verder as begeerte te gaan, is die weg na geluk. Selfs in verhoudings, as ons nie hou nie, as ons nie aanhou nie, as ons meer dink aan hoe ons die vreugde kan gee aan die ander, eerder as hoe hulle ons vreugde kan gee, maak dit ook ons ​​verhoudings baie meer oop en ruim, baie meer gratis. Al wat jaloesie en vrees is weg.
As ons minder dink oor hoe ons onsself gelukkig kan maak, en meer oor hoe ons ander gelukkig kan maak, word ons op die een of ander manier gelukkig. Mense wat werklik besorg is met ander, het 'n baie gelukkiger en meer vreedsame gemoedstoestand as diegene wat voortdurend probeer om hul eie vreugdes en bevrediginge te vervaardig.
Ons is basies baie selfsugtige mense. As daar iets gebeur, is ons eerste gedagte: "Hoe sal dit beïnvloed me?" Dink daaroor. "Waarvoor is dit? me? "As dit nie jouself negatief beïnvloed nie, is dit reg, en ons gee nie om nie.
Hierdie selfstandige manier om die wêreld te beskou, is een van die hoofoorsake van ons onrus, want die wêreld is soos dit is; die wêreld gaan nooit in al ons verwagtinge en ons onrealistiese hoop inpas nie.
Die enigste ware geluk lê binne ons. Dis waar dit is.
© 2011 Tenzin Palmo. Alle regte voorbehou.
Eerwaarde Tenzin Palmo is in Londen gebore en opgevoed. Sy het na Indië gereis toe sy 20 was, met haar onderwyser, HY die 8th Khamtrul Rinpoche, en in 1964 was een van die eerste Westerse vroue wat as 'n Tibetaanse Boeddhistiese non aangestel is. Tenzin Palmo reis elke jaar om leringe te gee en fondse in te samel vir Tibetaanse nonne. Vir inligting oor Jetsunma Tenzin Palmo se onderrigskedule, haar werk, en Dongyu Gatsal Ling Nunnery, besoek http://www.tenzinpalmo.com
Kyk video's: Tibetaanse Boeddhistiese non praat oor Waking Up en Noodsaaklike Boeddha-natuur.