Gedurende die laaste paar dekades het nuwe soorte ouers ontstaan. Van die angstig betrokke helikopter ouers aan die opdringerige tiermammas, hierdie verskillende style het almal een ding gemeen: dit is geneig om ouer-ouerskap te behels. Dit is waar ouers hul kinders se lewens mikromaner - wat hulle min outonomie gee, te veel druk op hulle plaas om akademiese en persoonlike sukses te behaal, terwyl hulle min kans gee vir hul kinders om mislukking en frustrasie te ervaar.
Dit is die ouers wat terugloop skool toe wanneer hul kinders hul sportpak vergeet, hul huiswerk doen en ander in die ouer vra WhatsApp gesels vir die huiswerk as hul kind dit nie huis toe bring nie. Hierdie ouers glo dat hul kinders altyd reg is. Hulle sal onderwysers konfronteer as die kind voel dat hulle onregverdig behandel is, of ander ouers sal konfronteer as hul kind nie na 'n partytjie genooi word nie.
Namate hul kinders groei, besluit hierdie ouers watter GCSE's hul kinders moet kies, en laat hul adolessente nie toe om alleen te reis nie, omdat hulle bang is dat hulle ontvoer kan word. Hierdie ouers kan hul kinders wel begelei na universiteitsaansoeke-onderhoude, of selfs werkonderhoude. En dit is ouers wat hulself as hul kind se beste vriend beskou as hul ouer.
Alhoewel daar geen twyfel bestaan ​​dat hierdie ouerlike gedrag liefdeshandelinge is nie, is die probleem dat hierdie ouers, deur seker te maak dat die kinders nooit 'n opdrag misluk, 'n aanhouding ervaar, of die teleurstelling om nie na 'n partytjie genooi te word nie, dit nie toelaat nie misluk. As gevolg daarvan belemmer hulle hul kind effektief ontwikkeling.
Die krag van mislukking
Deur te leer om mislukking te oorkom, ontwikkel kinders veerkragtigheid. Hulle leer om frustrasie te hanteer en om hul emosies behoorlik te reguleer. En dit is baie belangrik dat kinders hierdie vaardighede gedurende die kinderjare ontwikkel om suksesvolle lewens te kan lei.
Die meeste navorsing oor ouer-ouerskap het gefokus op die invloed op universiteitstudente. Maar die verband tussen ouers wat te veel betrokke is en negatiewe gevolge, word gevind by die ondersoek van kinders van alle ouderdomme. Inderdaad kleuterskool en laerskool kinders van ouers wat te veel betrokke is, ervaar gewoonlik hoë vlakke van skaamheid, angs en swak portuurgroepverhoudinge.
Vergeet die konstante handvashou; kinders leer uit foute maak. Pexels
As u adolessente en universiteitstudente ondersoek, duur hierdie negatiewe gevolge voort. Byvoorbeeld, 16 tot 28 jaar oud studente wat gerapporteer het dat hulle helikopterouers gehad het, was meer geneig om lae selfdoeltreffendheid te hê - die vertroue wat mense het in hul eie vaardighede en vaardighede - en swak verhoudings met hul maats.
In soortgelyke navorsing het jong mense wat berig het dat ouers wat te veel betrokke was, hoër vlakke van depressie en stres ervaar, minder tevredenheid daarmee lewe, sowel as minder vermoë om hul te reguleer emosies. Hulle het ook 'n groter gevoel van geregtigheid gerapporteer en toegeneem dwelmgebruik dan jong mense met minder betrokke ouers.
Sleg vir ouers ook
Oorouderdom het egter nie net negatiewe gevolge vir die kinders nie. Ouers wat ouer as ouer is, ervaar waarskynlik meer hoë vlakke van angs, spanning en spyt. Dit het op hul beurt negatiewe gevolge vir hul kinders, wat hul ouers se angs kan opneem en dit hul eie kan maak.
Dit kan een van die redes wees waarom die aantal universiteitstudente sukkel angs en depressie is op alle tye hoog. In 'n onlangse peiling is dit beslis een uit elke vyf universiteitstudente in die Verenigde Koninkryk ly aan hoë angsvlakke.
Moet alle ouers dus terugneem en nie by hul kinders se lewens betrokke raak nie? Nie heeltemaal nie. Om sake meer ingewikkeld te maak, navorsing toon duidelik dat kinders wat ouers betrek is geneig is om beter te presteer op skool, hoër selfbeeld het en beter portuurgroepverhoudinge het as kinders wie se ouers nie so betrokke is nie.
Kinders wie se ouers warm, liefdevol is en hoë verwagtinge van hulle het, is geneig om beter te doen as kinders van koue en veeleisende ouers. Die probleem lê daarin om vas te stel wat die regte hoeveelheid liefde en veeleisendheid is. Die belangrikste aspek wat navorsers nou probeer vasstel, is wat die optimale vlak ouerlike betrokkenheid is.
Daar is geen twyfel dat ouers hul kinders wil beskerm en vermy dat hulle beseer word nie, maar dat hulle ook moet oorweeg wanneer die beskermingsvlak te veel word. Die volgende keer dat u kind van die skool af bel en vra dat u hul sportkit inbring, moet u twee keer dink voordat hy dit doen.
Die lewe bring onvermydelik probleme en teleurstelling mee. Dit is beter om kinders te leer hoe om hierdie probleme te hanteer eerder as om al hul probleme vir hulle op te los. Deur dit te doen, sal ouers kinders help om veerkragtigheid te ontwikkel en die vermoë om frustrasie te hanteer - instrumente wat hulle in staat stel om te floreer sodra hulle die ouerhuis verlaat.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > Waarom ouerouerskap kinders leer om geregtig te voel