Onderwysers bly sleutel tot ’n suksesvolle toekomsJohan Koekemoer (Foto: Verskaf) Deur Johan Koekemoer Singapoer, Finland en Japan lewer jaar ná jaar merkwaardige onderwysverwante resultate. Oor die wêreld heen probeer lande die resepte vir sukses van dié drie lande naboots. Ons hoor gereeld sêgoed soos “Singapoer-wiskunde” en “die Finse model”. Die probleem is dat die sukses van dié drie lande gefundeer is op ’n oeroue beginsel; een waarteenoor vandag se generasies absoluut blind staan en geïndoktrineer is deur die postmoderne samelewing. Die sukses is nie hoë salarisse, meer tegnologie, langer klasse, onderwysers met meestersgrade of kleiner klasse nie. Die sleutel tot dié lande se sukses is ’n onderwysergesentreerde onderwysstelsel. Een waar die onderwyser ’n sentrale rol vertolk in die pedagogiek van die onderwys. Elke poging tot die hervorming van onderwys sal misluk indien die onderwyser se sentrale rol tot die opvoeding van leerders vervang word met ’n kindgesentreerde benadering – ŉ benadering waar die primêre fokus is om die kind se grille, giere, geite en gemak die hooffokus is. Kindgesentreerde kurrikula is egter die status quo in die postmoderne samelewing. Kindgesentreerde kurrikula is vol keuses, tegnologie, vermaak en buitemuurse aktiwiteite – alles terwyl die opvoedkundige verantwoordelikheid van die onderwyser gereduseer word tot dié van toesighouer en afrigter. Onderwysers word op die agtergrond geplaas, onderrig word uitgekontrakteer aan tegnologie, en sportafrigting word uitgekontrakteer na hiperspesialiste. Die verdwynende rol van die onderwyser as opvoedkundige, speel reg in die hand van Die Globalis. Die Globalis werk dag en nag om kulturele grense af te breek, geloof as antiwetenskap te verklaar en om moedertaal uit te wis, want die Globalis weet dit dra waardes wat mense gemeenskapsgeoriënteerd maak en gemeenskapsgebonde hou. Die Globalis streef na ŉ bedeling waar almal anders lyk, maar dieselfde dink, om sodoende meer mag oor die mens kry. Vir die Globalis is die sentrale rol van die onderwyser ’n bedreiging, want onderwysers se rol as opvoedkundiges versterk juis kultuur, geloof en moedertaal. Tegnologie is die voertuig wat die Globalis gebruik om ŉ agenda te dryf en as ons as skole nie “wakker slaap” nie, gaan ons binnekort ’n agent wees vir die Globalis. As ons as skole toelaat dat tegnologie pedagogiek dikteer, dan is ons bestemming ’n wêreld wat George Orwell so goed beskryf in sy boek 1984, ’n wêreld waar die individu sy vryheid prysgee sodat Big Brother na hom sal kyk. Tegnologie in die Globalis se hande poog dus om die rol van die onderwyser as opvoedkundige te verander om sodoende die oordrag van erfenis en waardes te stuit. Hier is ’n paar voorspellings waarop ons tans afstuur: Die toekoms is egter nie liniêr nie. Ons as gemeenskappe, deur middel van ons skole, kan en moet weer ons kinders se opvoeding in ons hande neem. Ons skole moet weer die onderwyser sentraal plaas in die opvoedingsproses. Ons moet weer ons opvoedingsideale afstof. Ons moet tegnologie integreer met onderwysers se kreatiwiteit, empatie en emosionele intelligensie om van ons leerders eersteklas landsburgers te maak en nie tweedeklas robotte nie. Ons moet tegnologie gebruik om geanker te bly in ons waardes waar hervorming – en nie revolusie nie – standaardpraktyk is.