Chiang Kai - Volke, nasies, gebeure - 2021
Chiang Kai-shek is gebore in 1887 en sterf in 1975. Chiang Kai-shek was die natuurlike opvolger van Sun Yat-sen, en saam met Mao sou hy 'n fundamentele rol in die geskiedenis van China in die twintigste eeu speel.
Chiang Kai-shek het 'n nederige begin gehad, maar hy het 'n opleiding ontvang wat daartoe gelei het dat hy 'n Japanse militêre personeelkollege bygewoon het en 'n paar jaar in die Japanese Imperial Army gedien het. Hy is 'n ywerige ondersteuner van Sun Yat-sen en keer in 1911 terug na die nuutgeskepte republiek China ... Sy taak was om 'n leër vir die nasionaliste (Guomindang) te skep. Chiang Kai-shek is deur Sun Yat-sen gekies om die Guomindang se militêre akademie in Whampoa, wat in Canton opgerig is, te lei. Chiang is in 1923 vir ses maande na Moskou gestuur om te kyk hoe die Rooi Leër georganiseer is.
In die latere jare, en sodra hy die leier van die Guomindang was, het Chiang diegene wat by Whampoa gewerk het, bevoordeel en hulle aangestel om belangrike poste in die Guomindang aan te stel.
Toe Sun Yat-sen in 1925 sterf, was daar 'n magstryd om sy opvolger. Chiang het twee voordele bo sy teenstanders gehad. Eerstens word hy deur die meeste gesien as die leier van die Guomindang-leër wat beskou word as 'n lojale en gedissiplineerde leër wat waarskynlik vir Chiang sou veg. Tweedens was hy in 'n polities sentrale posisie in China.
In 1926 konsolideer Chiang sy posisie in die Guomindang deur suksesvol te begin met 'n veldtog teen die krygshere. Teen Junie 1928 het hy beheer oor Canton, Beijing en Nanking gehad - drie van die belangrikste stede in China. Hy was ook die voorsitter van die party en opperbevelvoerder van die leër.
In September 1928 het die organiese wet aan Chiang gegee wat neerkom op diktatoriale magte oor China. Chiang is as president aangestel, maar sy houvas oor die hele volk was nooit veilig nie, bloot vanweë die groot omvang van die land en die feit dat sy leër nie te alle tye in alle dele van die land kon wees nie. Dit is waarom die Kommuniste Yanan aan die einde van die Lang Maart as 'n veilige plek gekies het. Die Japannese inval in Manchuria in 1931 en hul uiteindelike aanval op China in 1937 het ook daartoe gelei dat groot dele van China nie onder Chiang se beheer was nie.
Kritici binne die Guomindang het beweer dat Chiang meer bekommerd was oor die handhawing van beheer binne die party en in gebiede waaroor hy mag het eerder as om 'n veldtog teen die Japannese aggressors te koördineer. Die Japannese inval in Manchuria het egter Chiang-simpatie op internasionale vlak verower en bevestig dat hy as die wettige leier van China beskou word. Sy openbare aanvaarding van die Metodisme in 1930 het hom ook meer westelik laat lyk vir diegene wat die mag in die invloedryke Westerse lande gehad het. Hierdie poging om homself deur die weste te aanvaar as leier van China-vervreemde dele van die leër. Die weermag het reeds in 1930 en 1933 teen sy leierskap in opstand gekom en in Desember 1936 het sommige dissidente weermagoffisiere Chiang ontvoer, kwaad dat hy nie die volle mag van die leër teen die Japanese gebruik nie.
Hierdie dissidente beamptes was in kontak met die Chinese kommuniste en dit was die kommuniste wat hierdie offisiere oorreed het om Chiang na 13 dae in ballingskap vry te laat. Chiang moes instem om sy militêre veldtog teen die kommuniste te beëindig en om sy militêre hulpbronne teen die Japanese te gebruik. 'N Verenigde front teen die Japanese het 'n dodeliker vyand gemaak en gevolglik het die Japanese 'n volskaalse inval teen die sterkste militêre basisse van Chiang in Julie 1937 geloods. Dit was hul sukses dat Chiang sy hoofstad na Chungking moes verskuif.
Hy het tot aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog in Chungking gebly. Hier het hy weerstand teen die Japannese georganiseer en was hy 'n bondgenoot van die magte wat die Japannese in die Verre Ooste beveg. Dit het sy posisie as wettige leier van China verder versterk. In 1943 is Chiang uitgenooi om die Cairo-konferensie by te woon waar hy met Churchill en Roosevelt vergader het. Chiang is duidelik gesien as die naoorlogse leier van China. In hierdie sin het hulle sy mag oordryf. Moa en die Kommuniste het die Japannese indringers groot skade berokken en in die proses baie waardevolle ondervinding opgedoen in guerrilla-oorlogvoering. Die Kommunistiese Rooi Leër het 'n eenvoudige filosofie gehad - val die Japannese indringers aan en help die Chinese mense wat onder die bewind van die Japanese was. Om u persoonlike weermag te help in u daaglikse lewe, was vreemd vir die meeste, indien nie alle Chinese wat 'n onlangse geskiedenis gehad het van mishandeling van oorlogsmanne en algemene chaos om mee saam te leef nie. Dit was die Rooi Leër se beleid oor harte en gedagtes. Teen Augustus 1945 was die Rooi Leër in 'n magtige posisie om die leër van Guomindang aan te val en het 'n burgeroorlog ná die einde van die Tweede Wêreldoorlog in China ontstaan.
Die uitslag van die burgeroorlog was nie noodwendig 'n vergete gevolgtrekking nie, maar hoe meer oorwinnings die kommuniste behaal het, hoe meer aftakeling het in die leër van Guomindang plaasgevind. Ook korrupsie in die leër van Chiang was volop en het daarvolgens gely.
Chiang het hulp van sy 'vriende' in Amerika verwag. Dit het nooit plaasgevind bloot omdat president Truman meegedeel is dat die saak van Chiang verlore is en dat die Chinese kommuniste die burgeroorlog sou wen nie. In Januarie 1949 val Beijing by die kommuniste en Chiang bedank as president van China. Sy volgelinge vertrek na Taiwan (Formosa) en op 1 Maart 1950 hervat Chiang sy presidentskap van die Chinese Republiek. Chiang het tot sy dood in 1975 president van die Chinese Republiek gebly. Die eiland het baie beïnvloed deur Amerika en was 'n basis vir Amerika se groot vloot in die Stille Oseaan. Chiang het nooit die hoop opgegee dat Amerika die militêre hulp sou verleen wat hy nodig het om die vasteland van die Kommunistiese China weer in te neem nie. Dit het nooit gekom nie, maar hy het 'n eiland gelei wat baie welvarend was in vergelyking met die vasteland van China. Noue bande met Japan en Amerika het verseker dat Chiang se Formosa vry van 'n aanval van die kommuniste in China gebly het.