Resensie: 'n Belofte vir Bippie deur Elsa Winckler | LitNet
Resensie: 'n Belofte vir Bippie deur Elsa Winckler
Alta Cloete Resensies 2019-10-23
Titel: 'n Belofte vir Bippie
Skrywer: Elsa Winckler
Elsa Winckler is een van die min skrywers wat dit regkry om kwantiteit met kwaliteit te versoen. Nie alleen publiseer sy in verskillende genres in Afrikaans sowel as Engels nie, maar op haar kaggelrak pryk ook 'n hele rits ATKV-Woordveertjies vir die beste romanse van die betrokke jaar.
'n Belofte vir Bippie is 'n liefdesverhaal met 'n Christelike inslag. Beide die held en heldin is gelowiges en ervaar die hand van die Here in hulle lewens en in die ontwikkeling van hulle verhouding. Die Christelike aspek is egter nie so prominent dat dit die boek uitskakel as keuse vir lesers wat nie spesifiek na geestelike leesstof op soek is nie. In die eerste instansie is dit 'n lekker liefdesverhaal met aantreklike mense wat na liefde soek en dit vind. Die Christelike ondertoon gee 'n verdere dimensie aan die boek, maar oorheers nie die liefdesverhaal nie.
Al die nodige bestanddele vir 'n liefdesverhaal wat romantiese lesers se monde sal laat water, is daar: die pragtige, hardekwas heldin, sterk en daadkragtig, maar ook sag en onseker; die aantreklike held met die vierkantige kakebeen, wat geneig is om oor te neem en haar telkens die josie in maak, terwyl albei maar te bewus is van die aantrekkingskrag tussen hulle. Soos die neiging deesdae is, word die verhaal nie meer bloot uit die heldin se oogpunt vertel nie, maar kry die held ook 'n kans om sy innerlike aan die leser te toon. Dit verleen onmiddellik meer diepte aan die verhaal.
Anders as in die liefdesverhale van 'n dekade of drie gelede, is die hoofkarakters in moderne Afrikaanse stories nie meer volmaak beeldskoon en “uitgesorteer” nie en berus die plot nie tot 'n groot mate op onbenullige misverstande nie. Bippie en Riekert is beide gebroke mense met 'n goeie draggie bagasie, maar die liefde wat tussen hulle ontwikkel, word die motivering om aan hulle kwessies te werk.
'n Mens kan jou kwalik voorstel dat 'n Christelike liefdesverhaal met 'n swanger heldin – buite die huwelik – selfs net 'n dekade gelede vir Afrikaanse lesers aanvaarbaar sou gewees het. Bippie is egter 'n oortuigende heldin wat verantwoordelikheid vir haar situasie neem en haar bes probeer om vir haar kind 'n goeie toekoms te skep. Sy loop ook nie draaie om die feit dat sy dwaas was om by haar gewese minnaar te bly en by hom te slaap nie, terwyl sy alreeds vermoed het hy is nie die regte een vir haar nie. Die verhaal sou egter oortuigender gewees het as die biologiese pa van die baba ook in die prentjie geplaas is. Hy bly bloot 'n skim op die agtergrond wat geen rol speel nie. In vandag se samelewing waar pa’s toenemend ook aanspraak maak op hulle regte, sou sy perspektief en die motivering vir sy keuse welkom gewees het.
In die proses van heelwording van die twee hoofkarakters word verskeie temas aangeroer. Bippie is bewus daarvan dat sy moet leer om hulp te aanvaar. Riekert besef dat sy familie gekniehalter word deur hulle onwilligheid en onvermoë om oor hulle emosies te praat. Bippie hou ‘n dagboek, wat aansluit by die erkenning wat deesdae aan “journalling” as terapie gegee word.
'n Belofte vir Bippie is die tweede boek in 'n reeks wat op die dorpie McGregor afspeel, en die karakters van 'n Brief vir Reina verskyn ook in Bippie se storie. Vir 'n leser wat nie die eerste boek gelees het nie, kan dit wel verwarrend wees, hoewel daar gepoog is om die agtergrond te skets sonder om Reina se storie nog 'n keer te vertel. Dis inderdaad nie maklik om 'n balans in hierdie opsig te handhaaf nie. Nora Roberts is (onder andere) op hierdie gebied 'n meester wat nagevolg kan word in die manier waarop sy individuele boeke in haar reekse met mekaar skakel.
Die aandag wat aan albei hoofkarakters se onderskeie beroepe gegee word, verryk die storie sonder om die leser te laat voel hy of sy ontvang 'n les in geologie of die restourasie van huise of die bedryf van 'n oudhedewinkel. Net so verdring die newekarakters uit die eerste boek in die reeks ook nie die sentrale liefdesverhaal nie.
Een frustrerende aspek is die tekening van Bippie se ouers as totaal ongevoelig en veroordelend, die teenpool van haar nuwe “familie” wat haar volkome aanvaar. Die inkeer teen die einde van die verhaal is welkom, maar nie besonder gemotiveerd nie.
'n Belofte vir Bippie is 'n heerlike liefdesverhaal uit die stal van 'n bedrewe skrywer. Elsa se aanhangers sal hulle verlustig in die storie, en vir nuwe lesers wag daar 'n aangename verrassing.
Jonathan Jansen, Protea Boekwinkel en Twitter: ’n studie in wit broosheid 40 comments
LitNet se Afrikaanse woord van die jaar 2019 26 comments
Jansen se vloermoer oor Afrikaans berus op "halwe waarhede" 21 comments