Ek kon nie in Porto wees en nie gaan port proe nie. Vanuit die stad stap jy oor die Arrábida brug, oor die Douro-rivier, waarop die barges toentertyd die vatte port sou vervoer. Oorkant die Douro lê Vila Nova de Gaia, waar die portkelders, of grotte, soos hul genoem word, geleë is. Die wonderlike deel van die hele uitstappie is dat jy kan stap van portgrot tot portgrot, iets wat wynproe in Stellenbosch byvoorbeeld baie meer aanloklik sou gemaak het, veral vir die bestuurder wat altyd sy wyn moet spoeg in plaas van drink. Wel, dis aanvanklik die wonderlike deel. Totdat jy besef dat jy teen 'n donderse heuwel moet uitklim elke keer wat jy na 'n volgende portgrot wil skuif, en weet jul hoeveel alkohol is daar in port? Red 'n volk. Teen my derde portgrot het ek besluit dit moet nou ook maar my laaste wees, die kombinasie van heuwels en versengende son en meer port op een slag as wat ek al in die hele res van my lewe saam gedrink het, net te erg. Ek het my laaste paar glasies port geneem in 'n koel tuin wat uitkyk oor Porto. Daar was selfs 'n pou. Ek was net Goddank bly ek kon sit, onder 'n boom. (Aangesien hierdie 'n kos blog is moet ek dalk iets sê oor die port self. Disclaimer: Ek is nie 'n port fan nie. Ek verstaan die plesier van die kompleksiteit van goeie port, en die port wat ek in Porto gedrink het was inderdaad besonder kompleks, met wonderlike geurprofiele, maar, helaas – ek het eenvoudig net nie regtig 'n liefde vir soet drank nie. Ek besef dit maak van my 'n slegte Afrikaner, but there you have it. Die port wat ek die meeste geniet het, en wat ek saamgepiekel het na Toronto, was die baie droeë weergawe, wat minder as 'n handvol portgrotte maak, en wat sterk herinner aan die droeë sjerries wat ek en J in Andalusië gedrink het.)
Oppad af met die heuwel, en weer op met die volgende, het ek besluit om die ander Porto-spesialiteit te probeer – die franceshina. Op papier het die toebroodjie, wat bestaan uit brood, ham, mortadella, wors, steak, mozzarella, en 'n vleis- en biersous, nie vreeslik aanloklik geklink nie. En soms moet ek tog net na my aanvanklike gevoel oor 'n ding luister, want waaragtig, dit was 'n haas onmoontlike ding om klaar geëet te kry. Te vetterig, te veel, veral in die hitte van die somer. Ek het uiteindelik 'n kwart van die monstrosity geëet, en die res teruggestuur na die kombuis. Bly maar eerder weg.
Posted by arcadia at 7:57 PM 0 comments
Tags: dop, nutritional slumming, Portugal
Vanaf Coimbra het ek vertrek na Porto. Die stad was ook, tot my groot plesier, oortrek met teëltjies. Ek het nog vis geëet, en nog pasteis de nata, en ook nog churrasqueiro, oftewel gebraaide hoender. En nog vinho verde gedrink – my hostal het 'n klein kafeetjie op die onderste vloer gehad, waar die vriendelike man agter die toonbank sommer aanbied om jou bottel wyn vir jou oop te maak as jy betaal.
Die voorlaaste dag in die land het ek gaan soek na die mark. Soos in Lissabon is die Porto mark minder van 'n toeriste-aantreklikheid as wat 'n mens byvoorbeeld in Barcelona sou vind – meeste van die besoekers is daar om hul weeklikse (of daaglikse) kruideniers aan te skaf. Ek het 'n paar dinge opmerklik gevind. Hoe interessant die stalletjies van binne vertoon het, dikwels met prente van heiliges of sokkerspanne. Hoe oud heelwat van die tannies is wat steeds heeldag op hul voete spandeer, en flink te werk gaan asof hul dit al hul hele lewe lank doen, wat moontlik die geval is. Die groot liefde vir plastiekblomme, waarvan daar stalletjies vol te koop is. Die feit dat elke slagter 'n koutjie met 'n voëltjie buite sy winkel het, dikwels met die naam van 'n sokkerspan op die kou self. Stalletjies met net lewendige diere – jy neem self jou hoender of haas huis toe vir slagdag.
Posted by arcadia at 7:42 PM 1 comments
Tags: Koswinkels en markte, Portugal
dinner party met die professore
'n Flashback na die somer. Ons het drie van my professore oorgenooi vir ete, vir die eerste keer. Dit het ons gedwing om die huis skoon te maak (soms dink ek dis een van die hoofredes hoekom ek heeltyd mense oornooi, dit dwing my om die huis in orde te kry), en om 'n indrukwekkende spyskaart aanmekaar te slaan. Ons het besluit om dit 'n greatest hits of the summer-ete te maak. So lyk dit toe:
Parmesaan pudding met bruschetta, aspersies, en prosciutto
Geroosterde en gemarineerde zucchini met basilie
Boerbone met feta en kruisement
Focaccia met swartdruiwe en vinkelsaad
Tomatoes a la crème
Nektarien, basilie en rooi-uislaai
Vinkel- en granaatslaai
Mititei, bedien met tzatziki en sumac
Ek het ongelukkig geen foto's, buiten die van die foccacia nie – ons was te besig om skoon te maak. Die gaste is laaaat eers weg.
Posted by arcadia at 2:26 PM 0 comments
Tags: brood bak, Elizabeth David, groente, koek en poeding, Oosblok, partytjies en dinner parties, River Café, Toronto, viva italia
Ons drink nog van die somer se vlierblomstroop, self gemaak hierdie keer. J post binnekort die proses.
Posted by arcadia at 4:41 PM 0 comments
Tags: dop, foraging, Toronto
koek vir die naweek
Donder, hierdie maak my gelukkig. Roomkaasversiersuiker met geroosterde aarbeie, tussendeur al my gestoeiery met Ernesto Laclau.
Posted by arcadia at 9:29 PM 0 comments
Tags: fruit, koek en poeding, Toronto
Posted by arcadia at 8:01 PM 2 comments
gin en pomelosap
Die dag wat ons uitgevind het ons roomysmaker kan ook wonderlike frozen cocktails maak, was die begin van die einde.
Posted by arcadia at 9:22 PM 0 comments
Tags: dop, Toronto
Posted by arcadia at 4:00 PM 0 comments
My wonderlike skoonouers weet presies watter geskenke om vir my te koop – in Mei, net voor ek Portugal toe gevlieg het, het daar skielik 'n roomysmaker attachment vir ons Kitchenaid opgedaag by ons voordeur, wat baie squeals of glee tot gevolg gehad het. (Oor die Kitchenaid self moet ek eintlik nog ook post – ons begeer al jare een, en het toe as trougeskenk een gekry by die einste skoonouers, en gebruik dit vir alles, heeldag.) In alle geval. Ons maak konstant roomys of sorbet deesdae. Vanieljeroomys van vet vanieljepeule, kersiesorbet van die sakke en sakke kersies wat heel somer al in die winkels staan, en vanoggend hierdie – espressoroomys. Vanag Hugh Fearnley-Whittingstall se resep in die Guardian, en 'n lafenis in hierdie Toronto humiditeit.
(Die pragtige pienk bakkie is deel van 'n stel wat ek in Junie teruggevlieg het van SA, 'n geskenk van my ouers. Ons hele kombuis is 'n versameling objekte wat ons herinner aan al ons gunsteling mense.)
Posted by arcadia at 6:23 PM 1 comments
Tags: koek en poeding, Toronto
Die eerste paar ure van my dag is 'n kombinasie van vroegoggend koffie (vanuit die trusty Bialetti wat altyd op die stoof woon; my kaffeïninname het met 400% toegeneem vandat ek hierdie doktorsgraad begin het) en ontbyt (geroosterde rog met kaas), en 'n laaaaang lys leeswerk. Vandag sluit dit in Fredric Jameson se Geopolitical Aesthetics, Jacques Ranciére se Emancipated Spectator, en groot dele van die merske Narrative, Apparatus, Ideology. Amper onmoontlik om te dink ek was 'n paar maande terug salig in Portugal, besig om te kyk na nuuskierige tannies, en eindelose teëltjies. Ook – hoekom lyk alle groentewinkels nie so pragtig nie?
Posted by arcadia at 1:03 PM 0 comments
Die naweek se treat, in die Poolse Roncesvalles, vol winkeltjies bestuur deur ou ooms en tannies uit die old country. Hierdie is van Ed's Real Scoop, 'n nuwe winkel in die buurt. Drie geure sorbet - aarbei, framboos, en swartbessie. Al die roomys word in die winkel gemaak, met 'n reuse glasvenster waar jy kan sien hoe hul te werk gaan. Ons was enraptured.
Posted by arcadia at 1:00 AM 0 comments
Tags: koek en poeding, Koswinkels en markte, Toronto
die somer van inlê
Na 'n winter van aanpassing het hierdie woonstel uiteindelik hierdie somer soos ons huis begin voel. Ons het selfs 'n pragtige rak vol gebottelde goedere – die eerste keer in ons lewe wat ons aktief inmaak, 'n kombinasie van opgewondenheid oor die bounty van varsprodukte wat die somer hier beskikbaar was, en 'n behoefte aan die estetiek wat 'n ry bottels verleen aan 'n kombuis. In die proses van navorsing doen oor die inmaakproses het ons ook besef dat 'n mens se meeste inligting kom uit twee oorde – VLU-tipe websites, met raad van ou tannies in die Wes-Transvaal, en prepper websites, wat ons aanraai om nie net ons eie kos in te maak vir die dreigende apokalips nie, maar ook sommer ons eie graanmeul aan te skaf. Tot dusver het ons die aalbessies in gin, Indiese tamatieblatjang, bloubessies in brandewyn, aarbeikompot, rabarberkompot, en baie, baie bottels kosher piekels. Ek voel effe soos die flukse mier wat voorberei vir die Kanadese yswoestyn wat ons voorland is oor 'n paar maande.
Hieronder nog gastroporn outtakes – die geroosterde aarbeikompot, waaroor ek al soveel geskryf het, en rabarber, ook net op die punt om in die oond gestoof te word, met bietjie pomelosap en vars vanieljestroop.
Posted by arcadia at 1:24 PM 0 comments
Tags: condiments, fruit, inlê, kombuis, Toronto, VLU/prepper-projekte
boeremark op 'n Saterdag
Pragtig, maar meeste van die tyd ongoddelik duur. Hierdie mense sal 'n hartaanval kry as hul ooit by Pretoria se Boeremark moet uitkom.
Posted by arcadia at 12:48 AM 0 comments
Tags: Koswinkels en markte, Toronto
Saterdagmiddagete. Ek het die heel oggend gekook – geroosterde rabarber vir die week se post-werk drinks, geroosterde aarbei om te bottel vir aarbeikoek diep in die winter, tamatie- en swartboontjiesous vir huevas rancheros ontbyte in die week, en flatbread deeg vir 'n vinnige aandete vir oor 'n paar dae, as ons te moeg is vir groot kosmaak. Ek is mal oor sulke oggende – ek luister na verskeie Geskiedenisprofessors se klasse oor die Amerikaanse burgeroorlog, of oor siektepandemies in Frankryk in die Middeleeue (my laptop mooi gebalanseer op die strykplank in die hoek van die kombuis), en tussendeur breek ek en J kort-kort vir koffie op die stoep.
Hierdie was middagete. 'n Parmesaan pudding (sout, nie soet, 'n tipe dikkerige vla), uit April Bloomfield se A Girl and Her Pig, wat jy bedien met stukkies geroosterde brood, proscuitto, en in ons geval, geroosterde scapes. Bloomfield bedien hare saam met aspersies, maar die prima aspersietyd is verby in hierdie geweste, en ons is obsessief oor die scapes – hul word heerlik soet as hul gerooster word, en werk fantasties saam met die pudding en die prosciutto.
Ook – dit lyk net so donders mooi.
Posted by arcadia at 4:03 PM 2 comments
Tags: cheese, groente, Toronto
St Lawrence kosmark
Ons treat vir verlede naweek - seekos vanaf Buster's Sea Cove, by die St Lawrence kosmark. My heel eerste (!!) lobster roll, en gebraaide sardientjies vir J. Orgasmies.
Posted by arcadia at 12:37 AM 1 comments
Tags: Glaukus, Koswinkels en markte, Toronto
Posted by arcadia at 12:22 AM 4 comments