Volkskunde | minderheidsverslag - Part 4
Het die Boerevolk nog deugde?
Eens op 'n tyd was die Boerevolk aangeprys vir ondermeer die deugde van dapperheid, vryheidsliewendheid, pligsgetrouheid en lojaliteit. Westerlinge het toe ander waardes gehad as wat hulle vandag het. Toe was sulke deugde bewonderenswaardig en 'n voorbeeld om na te streef. Dit was een van die hoofredes waarom daar soveel mense in Europa was wat die Boeresaak tydens die Anglo-Boereoorlog ondersteun het. 'n Klein volkie was in 'n desperate stryd teen 'n oormag gewikkel vir die behoud van hulle deugde en waardes.
Hoe staan sake vandag? Het ons as volk nog deugde? Wat presies is deugde en is daar in die moderne wêreld nog tyd en plek vir deugde?
In die Westerse wêreld is die denke oor deugde te danke aan wysgere uit die antieke tyd. Dit het gelei tot die formulering van die vier kardinale deugde. Die woord "kardinaal" kom van die Latynse woord vir "skarnier". Alle ander deugde wentel om hierdie vier. Hierdie deugde is 'n voorvereiste vir elke ander deug om te bestaan. Hierdie vier is: Prudentia (versigtigheid, verstandigheid, wysheid), Iustitia (regverdigheid, regskapenheid), Fortitudo (moed, sterkte) en Temperantia (gematigheid, matigheid, selfbeheersing).
Met die koms van die christendom, is daar drie teologiese deugde bygevoeg, naamlik geloof, hoop en liefde. Saam met die kardinale deugde vorm dit die Sewe Deugde. Vir elke deug is daar ook 'n ondeug. Die sewe ondeugde is hoogmoed, afguns, woede, luiheid, gierigheid, gulsigheid en onkuisheid. Dit word ook die Sewe Hoofsondes genoem. In die klassieke deugetiek is gemeen dat die besit van deugde tot die geluk sou lei, waar hulle gemeen het dat geluk die hoofdoel van die lewe is. Vir die kerk was deugde ten nouste verbonde aan goeie werke en sonde.
Die Protestants-Calvinistiese siening van deugde word ook die Pruisiese deugde genoem. Hierdie siening is sedert Frederik Wilhelm I van Pruise se bewind verkondig en bevorder. Hierdie deugde sluit in: opregtheid, beskeidenheid, eerlikheid, fluksheid, reglynigheid, geregtigheid, pligsgetrouheid, pligsbewussyn, ordelikheid, stiptelikheid, redelikheid, netheid, spaarsamigheid, onkreukbaarheid, betroubaarheid, dapperheid, selfdissipline, gehoorsaamheid en doelgerigtheid. Ook die Boerevolk het hierdie eienskappe as deugde beskou.
In Galasiërs 5:19-26 word die gevolge van die sondige natuur vergelyk met die gevolge van 'n lewe wat deur die Heilige Gees beheers word: … maar julle ken die dade van die menslike natuur; dit is: seksuele oortredings, onreinheid, wellustigheid, aanbidding van afgode, towery, vyandskap, tweedrag, jaloesie, woede, hardkoppigheid, misleiding, valse leringe, afguns, moord, dronkenskap, orgies en soortgelyke dinge en dat die wat hierdie dinge doen, soos ek vroeër gesê het en nou weer sê, nie die Koninkryk van God sal erf nie. Die vrugte van die Gees is liefde, blydskap, vrede, geduld, sagte omgee, goedheid, vertroue, nederigheid en selfbeheersing. Teen sulke dinge is geen wet in plek nie, maar dié wat aan Die Gesalfde Een behoort, het die menslike natuur met al sy passies en begeertes gekruisig. Ons moet daarom in die Gees leef en aan die Gees oorgee en laat ons nie sonder lof en eer wees nie; mekaar slegmaak en jaloers wees op mekaar nie. (PWL). Alhoewel hierdie eienskappe soortgelyk is aan deugde en ondeugde, is daar een groot verskil. Deugde is van toepassing op almal, ook heidene, maar die vrugte van die Gees is slegs van toepassing op persone wat die Pad van Lewe volg.
Ons eerste waarneming is dat deugde en ondeugde van toepassing is op individue. 'n Groep sal sulke deugde en ondeugde slegs kan vertoon indien die meeste lede van die groep dit vertoon. Byvoorbeeld: die Japannese is bekend vir netheid. Dit is slegs moontlik omdat die meeste Japannese netheid beoefen. Daar is seker lui Duitsers ook, maar as volk is hulle bekend vir hul hardwerkendheid. In die geval van die Boerevolk beteken dit dat wanneer die meerderheid lede van die volk 'n bepaalde deug vertoon, daar gesê sal kan word dat dit 'n deug van die volk is.
Hoe gebeur dit dat iemand deugde het? Jy word nie daarmee gebore nie, jy moet dit aanleer. Meestal begin die leerproses van kindsbeen af by jou ouers en die gemeenskap waarin jy groot word. Aanvanklik sal dit dalk moeilik gaan en sal jou boude dikwels brand. Later kom dit vanself, dit het deel geword van wie jy is. Die volwassenes sal doelbewus deugde moet bevorder en ondeugde moet afkeur.
Kan mens ondeugde afleer? Ek is seker daarvan, maar dit sal moeilik wees. Mens sal eers jouself moet ken, iets wat nie vanselfsprekend is nie. Meeste mense sal nie sukkel om hul sterkpunte te ken nie, maar dit is makliker om iemand anders se swakpunte raak te sien as jou eie. Om jou swakpunte te herken en erken kan net gebeur indien jy brutaal eerlik met jouself is. Gewoonlik moet daar eers 'n krisis wees wat jou dwing om jouself te ondersoek.
Mens kan ook kies om deugde aan te leer en ondeugde af te leer. Sommige persone volg 'n program van selfverbetering waarmee daar gepoog word om 'n beter mens te word.
Het die Boerevolk nog dieselfde deugde as wat ons voorouers met die Groot Trek en Anglo-Boereoorlog gehad het? Of het ons dit op die platteland agtergelaat toe ons verstedelik het? Sedert 1902 het ons baie veranderinge beleef. Ons staan dikwels verslae as ons lelike goed in ons eie geledere oplet. Waar kom dit vandaan?
Om Boer en Boerevolk te wees is nie net iets uiterlik nie, dit is ook innerlik. Ons het nie net 'n stoflike kultuur nie, ons het ook 'n geestelike kultuur. Ons geestelike kultuur sluit deugde en ondeugde in. Ons behoort, soos van ouds, herkenbaar te wees aan ons deugde.
Author Wilco LabuschagnePosted on 22 September 2017 Categories VolkskundeTags Anglo-Boere Oorlog, Boerevolk, Etnologie, Europese herkoms, Lewenswyse, Volkskunde1 Kommentaar op Het die Boerevolk nog deugde?
Author Wilco LabuschagnePosted on 7 September 2017 Categories VolkskundeTags Boerevolk, Etnologie, Europese herkoms, Familiegeskiedenis, Genealogie, Geskiedenis, VolkskundeLeave a comment on Die Ander Wit Suid-Afrikaners
Daar staan 'n huis op die voorposte
Die Boerevolk het allerlei goed wat eie aan ons is en waarna ons met trots kan wys. Die vraag is of die Boerevolk ook 'n eie huisbou-styl ontwikkel het as deel van ons kultuur. Het ons 'n eie unieke boustyl wat nêrens anders voorkom nie? Die probleem is dat die Britte tydens die Anglo-Boereoorlog 'n groot deel van ons erfenis afgebrand het. Gevolglik is daar min voorbeelde in die Vrystaat en Transvaal van 'n eiesoortige huisbou-styl.
Hoe 'n volk se bouwerk lyk, wys ook iets van die volk se karakter – wie hy is en waar hy vandaan kom. 'n Volksboustyl het uit 'n sekere volk ontwikkel om aan praktiese behoeftes, in 'n bepaalde tydvak en omstandighede, te voldoen. Dit volg nie die style wat elders in gebruik is nie, dit volg ook nie die modes nie, en dit volg ook nie die nuutste boumetodes nie. Daar is 'n verskil tussen welgestelde mense se argiteksontwerpte huise en huise wat self gebou word met materiaal wat plaaslik beskikbaar is.
Die eerste huise aan die Kaap was tydelike plankhuise. Later was daar Kaapse kothuise met een deel die kombuis en sitkamer en die ander deel die slaapvertrek. Dit was van klei of klip, het dik mure gehad met rietdakke. Hierdie styl was die voorloper vir die Kaaps-Hollandse styl. Die Kaaps-Hollandse styl het teen die einde van die Kompanjiestydperk ontwikkel. Welvarende mense aan die Wes-Kaap het argitekte gehuur en swierige wonings opgerig. Kenmerkend van hierdie styl is die Nederlandse gewel, groot vensters met klein ruite, bolig, staldeur, luike, houtwerk groen geverf, staandak en die huis naby aan die hoofweg.
Op die voorposte in die binneland is hierdie styl nie nagevolg nie. Die pioniers het, by aankoms op 'n nuwe plek, net tydelike huisvesting opgerig – hulle het nie eiendomsreg op die grond gehad nie. Aanvanklik was die wa die woning. Dan is 'n kookskerm gebou met pale in die grond en toegemaak met lang gras en velle. Binnekant die skerm is klei teen die pale gegooi en glad gepleister. Droë velle is gebruik vir die deur.
Wanneer hulle lank op een plek gebly het, het hulle hartbeeshuise gebou. (Die naam kom waarskynlik van harde+bies+huis). Die afmetings van die beplande huis is op die grond geteken, dan is vore al met die buitelyn gegrawe. Binne die vore is lang slap pale geplant. Die twee rye pale se bopunte is na mekaar toe gebuig en aan mekaar vasgemaak. Dit was die kantmure en dak. Tussen die pale is kleiner latte ingevleg om die mure te vorm. Dit is dan met klei bedek. Bolangs is harde biesies en gras gebruik as dekking. Sommige hartbeeshuise het regop mure gehad met 'n aparte gras- of rietdak. Binne is dit dan verdeel in slaapkamers en voorhuis, met die kookskerm buite. 'n Hartbeeshuis was vinnig om te bou maar nie baie sterk nie.
Wat maak mens as jy op 'n plek is waar daar nie bome en biesies is nie? Dan bou jy 'n kleihuis. Daar word 'n voor gegrawe vir die fondament, dit word met klippe opgevul. Die mure word bo-op met klein klippe en klei gebou. 'n Alternatiewe boumetode was om lae klei bo-op die fondament te bou. Die klei is gemaak van grond en beesmis en word getrap tot dit soos 'n deeg is. Miershope is gebruik om 'n klei te maak vir die vloer. Die vloer is dan met beesmis gesmeer. As daar nie gras vir 'n grasdak was nie, is 'n platdak opgesit. Die platdak het 'n helling gehad sodat reënwater kan afloop. Die platdak is gemaak van pale wat teen mekaar gepak is en toegesmeer is met klei. Nog 'n manier was om roustene te maak en daarmee te bou. Houtkissies word gemaak waarin gebreide klei gedruk is. Dit word dan gelos tot dit goed droog is en gebruik om mure te bou.
Sommige pioniers het dadelik 'n permanente huis gebou. Die ander het eers vir 'n ruk in 'n tydelike huis gebly en dan later 'n permanente huis gebou. Die boumateriaal het gewissel volgens wat in die omgewing beskikbaar was. Gewoonlik het die eienaar self die huis ontwerp en gebou.
Voordat 'n plaashuis gebou kon word, moes daar besluit word waar op die plaas die werf gaan wees. Die werf bestaan nie net uit die huis nie, maar daar is ander geboue – soos waenhuis en skure – ook nodig. Die beskikbaarheid van water was die belangrikste oorweging van waar die werf uitgelê gaan word. Die helling van die grond was ook belangrik vir die afloop van reënwater. Dikwels is die geboue op die werf so geplaas dat dit vir verdediging gebruik kon word.
Die Diepkloof Plaasmuseum (Suikerbosrand Natuurreservaat, Heidelberg, Transvaal) is die oorspronklike werf en geboue wat 'n Marais-gesin in die 1850's opgerig het. Die plaas was een van die min wat nie tydens die Anglo-Boere Oorlog afgebrand is nie. Dit is gerestoureer tot so na moontlik aan die oorspronklike. Die geboue is die hoofhuis, 'n tweede huis vir die oudste seun, 'n skool en 'n waenhuis met 'n werkswinkel. Voor die geboue is 'n stroompie met 'n klein dammetjie. Daar is 'n tuin, 'n vrugteboord en krale – almal met klipmure rondom. Vir my onkundige oog lyk die boustyl soos die Karoo-boustyl.
Omtrent 1873/74 het Paul Kruger, die latere president van die ZAR, 'n verdiepinghuis op sy plaas Boekenhoutfontein (naby Rustenburg) gebou. Eenvoudige boumetodes en materiaal uit die omgewing is gebruik. Die mure is dik en ru afgewerk, die vloere was perskepitte en in 'n ander deel beesmis en bloed. Die huis het 'n portaal, voorhuis, kombuis, drie slaapkamers, kelder en solder. Ander geboue was 'n waenhuis, buitegeboue, varkhok en lemoenboord. Die huis word beskryf as Karoo-styl en is vandag ook 'n museum.
Vir 'n dorpshuis was leiwater belangrik. Daarvoor is kanale aangelê en was daar 'n waterfiskaal aangestel om leibeurte te administreer. 'n Dorpshuis het gewoonlik aan die straat gegrens en die groot agterplaas was gebruik vir tuine. Die sakedeel was uitgelê op die droë erwe. Daar was plek gemaak vir 'n kerk, winkel, poskantoor, polisie, landdros en skool. Daar was ook 'n kerkplein waar waens parkeer kon word. Die markplein was vir produkverkope en die dorpsmeent was die openbare weiveld.
Die Karoo het nie deurgeloop onder die verskroeide aarde taktiek van die Britte nie. Daar staan nog baie ou huise wat deur pioniers gebou is. Hierdie huise is van natuurlike materiale soos roustene, klei en klippe gebou. Die vloere was ondermeer met perskepitte gemaak. Die vensters het skuiframe en hortjies. Die deure is "kruisdeure". Die plafonne is hoog en die stoepdakke is geboë. Die huise is aangenaam om in te woon en is aantreklik vir die oog. Dit is dieselfde soort huise as wat op Diepkloof en Boekenhoutfontein gebou is. Blykbaar staan hierdie boustyl bekend as die Karoo-styl. In Oranië word nuwe huise en woonstelle in hierdie styl gebou met groen dakke en wit mure.
Die Kaaps-Hollandse styl is te danke aan Wes-Kaapse patrisiërs. Die Karoo-styl is ontwikkel deur die Oos-Kaapse pioniers en saam met die Groot Trek geneem. Die Karoo-styl is die volksboustyl van die Boerevolk.
Author Wilco LabuschagnePosted on 24 Augustus 2017 Categories VolkskundeTags Anglo-Boere Oorlog, Boerevolk, Etnologie, Geskiedenis, Lewenswyse, VolkskundeLeave a comment on Daar staan 'n huis op die voorposte
Author Wilco LabuschagnePosted on 25 Julie 2017 Categories VolkskundeTags Boerevolk, Etnologie, Europese herkoms, Kultuurfeeste, Volksdanse, Volkskunde, VolksmusiekLeave a comment on Vastrap of aanstap
Author Wilco LabuschagnePosted on 13 Junie 2017 Categories VolkskundeTags Afrikaner, armblankes, Boerevolk, Lewenswyse, Volkskunde2 Kommentare op Kan ons nog werk?
Author Wilco LabuschagnePosted on 23 April 2017 Categories VolkskundeTags armblankes, Boeremedisyne, Boereraat, Boerevolk, Boerewysheid, Geskiedenis, LewenswyseLeave a comment on Boeremedisyne destyds en nog steeds
Die Wet van Abraham
YHWH het aan Noag en sy kinders sekere opdragte gegee. Omdat alle mense van Noag en sy seuns afstam, was hierdie opdragte geldig vir die hele mensdom. Genesis 9:1-7 gee die besonderhede: En God het Noag en sy seuns geseën en aan hulle gesê: Wees vrugbaar en vermeerder en vul die aarde. Die vrees en die skrik vir julle sal wees oor al die diere van die aarde en al die voëls van die hemel: alles wat op die aarde beweeg, en al die visse van die see. Hulle is in julle hand oorgegee. Alles wat beweeg en lewe, sal julle voedsel wees. Net soos die groen plante, gee Ek dit alles aan julle. Net die vleis met sy siel, met sy bloed, mag julle nie eet nie. Maar wat julle eie bloed betref, dit sal Ek eis: van al die diere sal Ek dit eis. Ook van die mens, van die een teenoor die ander, sal Ek die siel van die mens eis. Hy wat die bloed van 'n mens vergiet, sy bloed sal deur die mens vergiet word; want God het die mens na sy beeld gemaak. Maar julle, wees vrugbaar en vermeerder; wemel op die aarde en vermeerder daarop.
Volgens die leerstellings van Judaïsme (in die Talmoed), het YHWH die Sewe Wette van Noag aan die mensdom gegee. Volgens die Rabbyne is dit die volgende: (1) Verbod op afgodery, (2) verbod om God se Naam te minag, (3) verbod op moord, (4) verbod op onsedelikheid, (5) verbod op diefstal, (6) verbod op die eet van 'n lewendige dier se vleis, (7) verpligting om 'n regstelsel in te stel. Volgens die Rabbyne is enige nie-Jood wat hierdie wette onderhou 'n "regverdige heiden" en verseker van 'n plek in die wêreld wat kom.
YHWH het geen ander wette aan mense gegee voor Moses nie. Dus van Noag tot Moses het slegs die Wet van Noag gegeld. Dit het ook vir Abraham, Isak en Jakob gegeld. Moses se wette het eers 430 jaar ná Abraham gekom.
Galasiërs 3:6 verduidelik dit so: Net soos Abraham in God geglo het, en dit is hom tot geregtigheid gereken. Galasiërs 3:11-14 sê verder: En dat niemand deur die wet by God geregverdig word nie, is duidelik; want die regverdige sal uit die geloof lewe. Maar die wet is nie uit die geloof nie, maar die mens wat hierdie dinge doen, sal daardeur lewe. Christus het ons losgekoop van die vloek van die wet deur vir ons 'n vloek te word—want daar is geskrywe: Vervloek is elkeen wat aan 'n hout hang— sodat die seën van Abraham na die heidene kan kom in Christus Jesus, en dat ons die belofte van die Gees deur die geloof kan ontvang.
Abraham is dus nie geregverdig omdat hy die Wet van Noag nagekom het nie, hy is geregverdig omdat hy YHWH geglo en vertrou het. Judaïsme is dus verkeerd. Dit was dan ook waar van Isak en Jakob. Wat van Abraham se ander nageslag? Ismael en sy nageslag, die kinders wat Abraham by Ketura gehad het, sy kleinseun Esau. Abraham het sekerlik almal grootgemaak om YHWH te glo en te vertrou. Is dit dus geldig om te sê dat ook hulle geregverdig sou wees indien hulle YHWH geglo en vertrou het?
Wat dan van Noag se ander nageslag? Noag het sekerlik hulle ook geleer van YHWH. Sou hulle ook regverdig verklaar kon word as hulle YHWH geglo en vertrou het? Net soos Abraham. Ons weet natuurlik nie of daar sulke persone was nie, want die geskiedenis praat nie van hulle nie. Nogtans was dit, selfs al is dit teoreties, moontlik gewees. Soos met Job.
Die ware "regverdige heidene" is dus nie die wetsonderhouders nie, dit is die wat YHWH vertrou. Soos Abraham en Isak en Jakob gedoen het. Moses seker ook?
Natuurlik sou ons verwag dat almal wat "regverdige heidene" is, nie misdadigers was nie. Hulle sou seker nie gesteel en gemoor het nie. Hulle sou ook nie afgode gedien het nie. Hoe kan jy YHWH vertrou en ook 'n afgod dien? Omdat hulle YHWH geglo en vertrou het, sou hulle Hom gerespekteer het. Waarvoor was Noag se wet dan nodig? Vir die wat nie "regverdige heidene" was nie?
Die Wet van Abraham was om YHWH te glo en vertrou. Niks meer en niks minder nie.
Author Wilco LabuschagnePosted on 7 April 2017 Categories VolkskundeLeave a comment on Die Wet van Abraham