Moriz is pas terug van 'n toer deur 11 Europese lande en dis die eerste keer in 'n lang tyd wat hy plaaslik op die verhoog is. Hy beskryf die program as een waar die gehoor heerlik kan saamsing met treffers soos "Mack The Knife", "Fly Me to The Moon" en “Everything” asook sy treffers "To Cape Town” en “See You In The Night”.
“Twintig minute voor diediensis[broer] Erik al rooi gehuil (ek kan dit nie vat nie! hyg hy ná elke snik), selfs my date huil, waaroor weet niemand. Ek knyp totdat ’n sopraan lostrek met ‘Ave Maria’ en Madri in die kerkdeur verskyn. Toe huil ek soos ’n vlugteling, sonder skaamte, sonder genade.” Só bieg Nataniël in Augustus 2006 in sy Kaalkop-rubriek oor die huwelik waar “elke oomblik perfek, geolie en beeldskoon” was. Intussen het alles vir sy suster, Madri, verander – en tog, op ’n manier, het niks verander nie. Eers was daar ’n baba: Kateline, die Kongolese aanneemdogtertjie wat almal se hart gesteel het: dié van ma Madri, pa Aleit Swanepoel en Nataniël. Maar daar was ook ’n egskeiding – en vir Madri weer ’n bruilof. Nou het Sofia Marie, ’n nuwe dogtertjie en sussie vir Kateline, haar opwagting gemaak in Madri en haar nuwe man, Ike Moriz, se lewe.
Dis ’n warrelwind jaar en ’n half wat Madri tot hier gebring het: dolgelukkige ma van twee. Daar is Kateline, met sorg uitgekies, en Sofia Marie, aan wie sy op 12 Junie die lewe geskenk het. Ike is ’n sanger en musiek vervaardiger van Duitse afkoms. Die nuwe gesin woon en werk in Houtbaai. Die baba is maar ’n maand oud tydensdieonderhoud, maarMadri het die 13 uur dat sy in kraam was voordat ’n noodkeisersnee uiteindelik gedoen is, reeds vergeet. Die bondel- tjie van 3,34 kg in haar arms en haar eerste blik op die klein gesiggie het die pyne nongemak so te sê net daar ongedaan gemaak, vertel sy. “Dit was asof sy ’n nuwe lig in die operasiesaal gebring het. Ike se gesig toe hý Sofia Marie sien, was ongeloo ik.”
Ná die geboorte was alles makliker, sê sy. “In albei gevalle is dit ’n nuwe klein mensie wat jy nog nie ken nie, maar as jy daardie baba in jou arms hou en vir die eerste keer in haar oë kyk, weet jy jy is haar ma, biologies of nie. Die koeël is deur die kerk. Daar is geen terugdraai nie. Jy het reeds voor haar geboorte die besluit geneem om haar ma te wees en haar lief te hê, en jy het ’n verantwoordelikheid teenoor haar – ewe veel in albei gevalle.” Volgens Madri het jy met jou biologiese kind die voorreg om genetiese kenmerke en maniere in jou babatjie te herken en om te kan borsvoed. Maar dit maak nie jou aanneembaba minder spesiaal nie. “Ek en Aleit kan selfs, in sommige van Kateline se maniertjies, onsself in haar herken. [Sy kuier gereeld by hom op Stellenbosch.] Sy is ’n ekstrovert, soos hy. Sy is "siek en emosioneel sterk. En sy lag en dans graag – uitbundig, waar sy ook al is.”
Madri en Aleit het destyds besluit om ’n swart baba aan te neem en ’n nuwe kans in die lewe te gee omdat hulle nie self kinders kon kry nie. Vandag nog kan ’n gemengde gesin aandag trek. Hieroor is Madri kalm. “Ons het ’n paar insidente beleef waar vreemdelinge indirek negatiewe reaksies getoon het. Maar velkleur het vir ons geen betekenis nie en dis vir kinders ook nie ’n kwessie nie. In ons vriendekring is dit ook nie. Dis net ’n feit van die lewe en maak die lewe interessant. “Indien een van ons kinders ons eendag sou vra waarom hul velkleur verskil, sal ons net die feite gee. Kateline kom uit ’n mamma met ’n ander velkleur se maag. Sy is ’n beeldskone, sterk,together 21-jarige Kongolese vrou wat weens omstandighede nie haar baba kon versorg nie en sy het Kateline aan ons toevertrou. Dis so eenvoudig soos dit is. Om ’n ma vir iemand te wees beteken nie net om lewe te skenk nie, maar om ’n kind lief te hê, te koester, te ondersteun en te lei op haar lewenspad.
Het sy enige riglyne vir aanneming oor die kleurgrens? “Volg net jou hart!” Ike lewer ook sy bydrae: “Ons is ’n gesin. Elkeen speel ’n belangrike rol. Die dogters bring soveel vreugde en liefde in ons lewe en dis ’n voorreg om hul ouers te wees. Elke dag leer hulle ons iets nuuts oor hulself, oor ons, oor die lewe. Die belangrikste ding is dat ons mekaar het. Ek glo ons is almal bedoel om saam te wees.”
“Wel, hy sing in die stort...” sê sy met ’n groot glimlag voordat Moriz vertel van ’n liedjie wat hy net die vorige dag vir Madri geskryf het.
Moriz, oorspronklik van Duitsland, het nie altyd net meesleurende jazzmusiek, soos op sy jongste album, Siren Terpsichore, gemaak nie.
Sy storie begin 20 jaar gelede toe hy in Hamburg ’n rockgroep gestig het. Tussendeur het hy sy mu-siek- en toneelspeelstudies voortgesit in onder meer Dresden en Nederland, asook in Kaapstad as deel van ’n uitruilprogram.
Hy het ’n bekende gesig in musiekblyspele geword en gou rolle in TV-reekse soos Eastenders, Family Affair en The Bill losgeslaan.
In dié tyd was hy ook deel van verskeie rockgroepe. Toe, tydens ’n baie koue winter in 2005 in Duitsland, het hy besluit om vir ’n vakansie na Suid-Afrika terug te keer. Sake het so vlot verloop dat Moriz besluit het om Suid-Afrika sy tuiste te maak.
“In Duitsland het ek soos ’n uitlander gevoel. Hier voel ek goed. Vanaf die eerste keer wat ek my voete in Suid-Afrika gesit het, het dit soos my tuiste gevoel,” sê hy.
Hoewel dit aanvanklik vir hom lekker was om deel van musiekgroepe te wees, het Moriz gou besluit ’n solo-loopbaan sou sy voorland wees.
“In ’n groep is daar soveel ego’s. Iemand se kitaar moet altyd harder wees of iemand moet ’n langer solo hê. Vir my was dit altyd net oor die musiek en om goeie liedjies te skryf,” vertel hy.
“Ek het selfs ’n jaar lank Johannesburg toe getrek omdat almal gesê het dit is waar die aksie is. Maar eintlik was dit net ’n klomp kredietkaarte wat rondgeswaai is. Ek het nie daarvan gehou nie,” sê hy. Moriz is terug na die Kaap en het intussen ook jazzmusiek begin maak.
Moriz vertel hy was ná ’n paar jazzalbums verveeld en wou nie meer ander mense se liedjies sing nie. Hy het besluit om sy eie musiek te skryf. “Jazz-swing”, noem hy dit.
“Ek het liedjies geskryf wat tydloos is, met lirieke wat oor 50 jaar steeds relevant sal wees,” sê hy.
As ’n mens na dié album luister, klink dit amper asof hy in jazz sy nis gevind het, maar volgens Moriz is hy nog lank nie klaar met rock nie. Hy beplan om binnekort ’n rockalbum, Breathing Dreams, bekend te stel.
Sy stem is vir hom soos ’n ledemaat, sê Moriz. “Dalk juis omdat ek so lank musiek maak. Ek het my eerste liedjie in 1994 geskryf. Daar was goeie en slegte tye, maar ek is lief vir musiek,” sê hy.
Vir Madri is daar van Moriz se liedjies wat sy meer liefhet as ander. “Ek kan die rock- en popliedjies waardeer, want dit is anders as enigiets wat ek al gehoor het. Ek is nog altyd mal oor jazz, en die manier waarop hy dit doen, skep ’n perfekte prentjie,” sê sy.
Die wit baadjie gooi jou bietjie van koers af. Ike Moriz lyk inderdaad meer na 'n binneversierder of 'n modeontwerper as 'n rock-sanger. En wanneer die voormalige hoofseun later verklap dat hy as kind baie skaam was en eintlik nog steeds is, lig jou wenkbroue nog verder. Maar kyk na die telling, sê die sportentoesiaste as hulle span gewen het. En Moriz se "telling" verklap dat hy gewis nie 'n wannabe of 'n maybe is nie. Hy's klaar daar. Een van sy liedjies is in sewentien verskillende lande op die radio gespeel. Snitte van sy eerste twee CD's het die eerste plek op verskeie radiostasies in Brittanje, Suid-Afrika en Holland, behaal.
Ike is ook op ZA Zone as een van Suid-Afrika se vyf top solo-kunstenaars in 2006 gekies. En so gaan dit aan. In een van Smokie se bekendste liedjies vra hulle, wie de dinges is Alice? Mens wil amper vra wie de dinges is die kunstenaar wat onlangs die meeste stemme vir die Oppikoppi Wildcard-fees gekry het? Al het hy nie daar opgetree nie, "want hulle het verwag dat ek in die vroeë oggendure wanneer almal skuinsdronk moet sing." Moriz het ook gehoop dat hulle ten minste sy vervoerkoste van Kaapstad sou betaal. "Wat maak hulle met al daai hekgeld," wonder hy terloops. Maak kom ons begin by die begin. Wie de dinges is Ike Moriz wat op sy CV beskryf word as 'n internasionale Suid-Afrikaanse Indie-popster en akteur? En hoekom hoor ons nou eers van hom? Die 35-jarige sanger het "oraloor grootgeword, my pa was in die advertensiewese." Duitse pa, Suid-Afrikaanse ma en 'n ouer suster wat 'n juwelier in Duitsland is. "Ek het op skool begin toneelspeel omdat ek so skaam was. Ek speel klavier vandat ek sewe is, maar
was beslis nie 'n tiener wat sy eie garage-band gehad en gedroom het daarvan om eendag beroemd te wees nie." Tog is daar musiek in sy gene. "Oupa was 'n operasanger en ouma was 'n suksesvolle klavierpianiste." Die jong Ike was egter 'n
diep seun, 'n Kafka-aanhanger, wat 'n skrywer van ingewikkelde boeke wou word, maar uiteindelik musiek en toneelspel in Suid-Afrika, Duitsland en Holland bestudeer het. Vandag spog hy met diplomas in musiek-afrigting sowel as
uitvoering. Aanvanklik speel Ike in verskeie bands in Brittanje, maar besluit later om die solo-pad te loop. "Dis makliker. Jy skryf die liedjies en jy maak die besluite." 'n Jaar later ontmoet hy George Michael se musikale vervaardiger en neem in 2002
Sy besluit in 2005 om Londen en 'n groeiende Europese loopbaan vir 'n huisie in Houtbaai te verruil, verduidelik hy, gaan doodeenvoudig oor lewensstyl. "In Londen kan jy nie die son sien ondergaan of opkom nie. Die lewe is baie intens daar en ek 'n hengse klomp geld bestee om myself te bemark. Toe ek tydens 'n vakansie in Suid-Afrika in Muizenberg optree en die mense is so warm en vriendelik, het ek geweet dis tyd om huis toe te kom."Ike is nog besig om sy stempel op die plaaslike mark af te druk.'n Verskyning op Top Billing het gehelp, terwyl sy musiek-video's op die DSTV-kanaal MK89 die lenige blonde man met die babablou oë verder bekendstel. Hy het ook al op verskeie plekke opgetree, maar hoop beslis dat All Around The World hom na groter verhoë sal neem.
"Nee, ek gaan nie ryk word in Suid-Afrika nie. Die mark is eenvoudig te klein, maar ek is reeds besig om CD-vrystellings in Duitsland, Londen en Holland te reël. Hopelik het my aanhangers daar nog nie van my vergeet nie." Ike is ook plaaslik betrokke by 'n township-koor Brothers with Voices en het hulle gehelp om 'n borgskap te kry sodat hulle hul eerste CD, Peace Dream kon vrystel. Hy lag (half skaam, ja) oor sy loopbaan as akteur. "Hoofrollein musiekblyspele, maar die res is maar kleinerig." Hiermee verwys hy na rolle in verskeie Britse sepies en rolprente soos Love Actually en Alfie. "Ek het intussen ook 'n rolletjie in Backstage gehad en sal beslis nie soortgelyke geleenthede van die hand wys nie."Nou ja, nou weet jy ook wie de dinges Ike Moriz, dieinternasionaal bekende Suid-Afrikaanse Indie-popster is.Meer persoonlike detail sluit in: mal oor die natuur; baie lief vir katte; doen graag yoga en grootse vrees is om Alzheimers te kry.Slegte gewoontes? Die man met die wit baadjie dink diep. "Ek het regtig lank probeer om te rook, maar kon dit nie regkry nie." Meer oor Ike: www.ikemoriz.com
Soos'n mens nou al kan verwag van die Indie-popsterIke Moriz is sy nuwe album, All Around the World, van hoe gehalte en byna foutloos. Hy het byna al die musiek self geskryf vir die CD wat deels in Londen opgeneem is. Hy gaan deur'n wye reeks emosies en stilistiese elemente terwyl hy geanker bly in sy oorspronklike kleurryke musiek. Aanhangers van Britse pop/rock kan gerus die album aanskaf. Hulle sal nie teleurgesteld wees nie.
Agtergrond: Die naam van sy nuutste album som omtrent sy musiekloopbaan op. Sy songs is al in 17 lande oor die wêreld heen gespeel en sy vorige twee albums, Mirrors & Shade en Play Me, is baie goed ontvang in Brittanje. Dié Suid-Afrikaanse sanger en akteur se musiek is ook al gehoor in gewilde rolprente soos Alfie, Shanghai Knights en Love Actually.
Dié blou-oog Suid-Afrikaanse indie-popsanger het onlangs sy derde ateljee-album, All Around the World, uitgereik. Luidens ’n verklaring het Ike pas van Londen teruggekeer waar hy gedeeltes van dié album opgeneem het. Hy het onder andere saam met Steve Kent, George Michael se musiekregisseur, gewerk. Ike se klank herinner nogal aan Arno Carstens. Hoewel die meeste van sy lirieke betekenisvol is, is slegs ’n handjievol van die tjoens treffermateriaal. Daar moet echter gemeld word dat Ike ’n fyn oor het, en ’n mens kan dié gawe waardeer. “Starry Night” met die 5FM DJ Elana Afrika (wie het geweet sy kan sing?) was die eerste enkelsnit van dié album en heel moontlik die tjoen waarmee hy nuwe aanhangers sal lok. Ek kan FHM se commentaar oor Ike se nuwe CD beaam: “Luister daarna wanneer jy fluweel dra en martini’s drink.” - Arnold Ras
IKE MORIZ het in wat ’n mens sou kon beskryf as ’n kort tyd in ateljee-terme sy nuutste album, All Around the World, uitgereik. Dié album volg kort op die hakke van sy vorige album, Play Me. Soos met sy vorige album is daardie Bowie-agtige klank steeds daar, hoewel ’n mens ook ’n klein tikkie andersheid kan bespeur. Dié musikant-akteur het met CLARISSA GROBLER gesels oor die nuwe album. Daar was Mirrors and Shade (wat omtrent vier jaar geneem het om te ontwikkel), toe Play Me en nou All Around the World wat gou in sy voorloper se spore gevolg het. Hoe het die maak van jou derde ateljee-album verskil van die maak van Play Me? My hoofdoel was om ’n album te skep wat ’n baie melodic, warm en natuurlike vibe het. Daar is al vir my gesê dit klink steeds baie internasionaal, maar dat mense sekere klanke, ritmes en melodieë herken het wat meer aan Suid-Afrikaanse musiek herinner as te vore. Ek het ook saam met meer musikante as te vore gewerk. Dit is ’n baie internasionale mix van mense van Malawi, Suid-Afrika, Noorweë, Duitsland, Italië, Skotland en Engeland.
Hou die titel van die CD verband met jou eie reise? Die titelsnit, All around the world, staan vir die idee van “volg jou hart, maak nie saak wat nie”. Ek het agtergekom mense reis of verhuis om verskillende redes. Ek het gevind die belangrikste deel van om na ’n plek te reis nie soseer die eindbestemming is nie, maar die werklike reis om daar te kom. Ek het die reis om All around the world te skep baie geniet! Ons doen die dinge waarin ons glo en ons leer deur dit te doen. Dit is daardie ervaringe wat ons gehelp het om te word wat ons is.
All around the world sê basies: Doen dit – wat ook al dit is wat jy droom om te doen! Die lewe is gereelde verandering. As ons ophou verander, is ons dood. Gunsteling-track op die nuwe album? Dit is altyd moeilik om te sê. My gunsteling is gewoonlik die een wat ek laaste geskryf het. In hierdie geval All your heroes are dead. Maar dit verander heeltyd en wissel tussen Killing Games, All around the world, All your heroes are dead en Whereof one cannot speak. Daar is ’n onbetwisbare charm in jou musiek, ’n sekere sin van styl. Wat is vir jou die belangrikste in jou musiek? Ek was nog altyd veral gefassineer deur die ideaal om “tydlose musiek” te skep maar dis ’n heel anderste storie. Essensieel wil ek my persoonlike gevoelens en gedagtes met ander deur my musiek en lirieke deel. Ek het gevind dat ek dit die beste doen deur ’n baie eerlike benadering totliedjieskryf: Ek probeer om na my hart te luister tydens die liedjieskryfproses.
Hoe hanteer jy kritiek? Dit hang af van die omstandighede, maar ek is altyd bereid om waar te neem hoe menseop my musiek reageer: Ek vind dit fassinerend om te sien hoe verskillende mense reageer. Wat lê nog vir Ike Moriz voor om te bereik? Ek het so baie idees vir toekomstige albumprojekte dat ek hoop ek lewe lank genoeg om te sien hoe hulle geskep word. Ek wil electronic pop, tradisionele Afrika-musiek, jazz en heavy rock verder verken in die toekoms. Ek speel nou ook weer toneel en wil aanhou om verskillende karakters en toneel scenario’s te verken. Het jy ander musiekprojekte op die spyskaart? Ek bestuur tans ’n tradisionele Afrikavocal ensemble van ’n township in Kaapstad en ek werk live op die verhoog en in die ateljee saam met hulle. As jy nou, ná drie albums en ander ervaringe, terugkyk, het jy toe jy met jou musiekloopbaan begin het, gedink jy sou dit wat jy reeds bereik het, bereik? Ek het altyd in my vermoëns geglo om goed te wees met dit wat ek doen, maar ek sou nooit geraai het hoe alles in plek geval het in die afgelope jare nie. Ek sou dit nooit in ’n miloen jaar geraai het nie…