Waar het die term meermin vandaan gekom?
Ons voorvaders beskou die Rusalko as die beskermheer van die lente-ontwaking van die wêreld. Met die eerste warmte het hulle op die aarde gekom om dit met vog te versadig, help om die bome te groen, die velde te ryp, die grasse wild te bloei. Kom ons uitvind waar die term seermaak vandaan gekom het.
In die ewige landbousiklus "doodgeboorte" is die winterslae van die natuur deur ons voorvaders as die dood beskou. Daarom is dit maklik om te verstaan ​​dat maagde van vrugbaarheid - meerminne 'n dubbele natuur gehad het, wat hulle in staat gestel het om die wêreld van die lewendes ("Yav") met die wêreld van die dooies te verenig.
Met verloop van tyd, onder die druk van die Christendom, het die houding teenoor meerminne verander, hulle is van vrees gelees, wat hulle geleidelik met die bose vergelyk het. Aan die voorpunt van hul gevaarlike, wêreldwye "Navy"-natuur.
Meermin, Muil, Skoen
Van die argaïese idees oor die meerminne het 'n klein, maar 'n belangrike deel gebly - sjarme "meermin" skoonheid: blote, groen-oë skoonheid in kranse van sedge kan maklik iemand fascineer en stamp. Na 'n lang winter slaap, kom die meerminne uit die water, speel onder die wilgers, blaai die swaai van die berk takke, dans (en waar hulle dans, die gras word dikker en die blomme blom helderder). Meerminne in 'n put in 'n put, in takke of op die strand, kam hulle hare (volgens gewilde oortuigings kan reën veroorsaak word deur hul hare te kam). Van die meermingroen krulle loop die water af.
Daar is geglo dat hierdie water die hele dorp kan oorstroom. Die sinistere, donker begin word gemanifesteer in die vreemde uitroepe van die meerminne. "Wow, 'n strooi gees!". Strooi - die simbool van 'n verouderde, korrellose oor, dui op die verband tussen uitroepers en die ander wêreld. Almal is bekend vir die verleidende, verleidelike lag van meerminne, dit is hulle watermeisies wat jong mans lok en kielie laat hulle doodslaan. Dit is egter nie so maklik om jou slagoffer na 'n meermin te vang nie. Sy kan net van agter af na 'n persoon stap, want die kruis voor hom beskerm. Baie van die jongman, die meermin, lys mans se name lank totdat die slagoffer reageer (sodoende homself na die ander wêreld oopmaak).
Meerminne self , soos enige bose geeste, het geen name nie. Vandaar die beskerming: na die siening van die meermin, moet gesê word: "Ek doop julle in die naam van die Vader, Seun en Heilige Gees en noem dit ...". Na die ontvangs van die naam verdwyn die meerminne. As verteenwoordigers van 'n ander wêreld sien die meerminne die toekoms goed. Daarom, by die meerminweek het die dapperste van die meisies na die bos gegaan om oor hul lot te vra. As geskenk aan die meerminne is kranse op die water gelê sonder 'n kers, en snags is hulle gesien in die droom van 'n gesug. Meerminne kan nie die reuk van wildewortel en liefhebber staar nie, want hierdie kruie het lankal mense as amulette gedien. Veld- en woudmermaaie is muise genoem.
Baie wetenskaplikes wonder waar die term meermin vandaan gekom het. Mavka - jong meisies geklee in sneeu-wit of groen hemde aan die hakke met lang, onder die middellyf, rooi hare. Hulle dra nie kranse nie, maar hul hare is bedek met blomme. Mavens soos bos glades met lang grasse. Hulle word met blomme gesaai, maar hulle wil veral rond die veld hardloop, en waar hulle hardloop, is die koring dikker, en die ore word vinniger gegiet. In teenstelling met meerminne wat middernag liefhet, is daar meer geneig om mosse op die middag te verskyn. Daarom word hulle "skemer" genoem. Op 'n tyd wanneer die veld begin pond, gaan dit nie op nie, "sodat die moeder nie verlei nie." As dit gebeur, sal jy 'n maw sien, moet jy langs die grens weghardloop, want jy kan nie hierdie grens oorsteek nie.
Shackles word beskou as die mees skadelike en slinkse. In die Karpaten word hulle "bouis" genoem. Die vurke woon in gorges en digte woude. Hulle is gevaarlik omdat hulle mense in die beeld van 'n geliefde, verlore persoon is, in die afgrond of ondeurdringbare ruigtes bewok en lok. Jy kan die pleister herken deur na haar rug te kyk. Rugdele het geen kwaad nie, daarom is al haar binnekant sigbaar. Die wraiths is veral bang vir Chugaitra - die bosgees wat gereeld mense van die begin af beskerm. Elk van die bogenoemde wesens het 'n "gunsteling" habitat. Geloof in meerminne was die mees algemene in Poltava, Vinnytsia en in die noorde van die Oekraïne. Die wol "kenmerkend" vir die Karpaten, die mawecks word sterk geassosieer met Volyn.
Die fees van Rusalia of Rosaliy is een van die mees argaïese in die grondgebied van die Oekraïne, met 'n episentrum in Polissya. Ten spyte van die feit dat Christelike godsdiens Rusalia al eeue lank in 'n ry verklaar het, het hy nie daarin geslaag om "dans met demone", "skande", "skomoroshim te spring nie" tot aan die einde van die kultus van verering van meerminne. Alhoewel dit in die "afgesnyde" vorm van die ritueel moontlik was om tot die XXI eeu te leef. In die tye van Kiëf-Roes het Rusalia se vakansie in die begin van Mei plaasgevind, op die oomblik van die voorkoms van jong groen, vergesel van begrafnisfeeste, rituele danse, vreugdevure, fortuinvertelling. Aanpassing aan die kalender is die rusale seremonies verskuif en saamgesmelt met die viering van die Drie-eenheid, wat 'n enkele "Zelesh svata" vorm. In die dorpe Polissya en Volhynia leef antieke rituele egter nog steeds, en "Trinity" -liedere word dikwels Rusal-liedjies genoem. Die meerminweek begin op die 50ste dag na Paasfees (hierdie jaar - op Maandag, 24 Mei). Deesdae in die dorpe word tradisioneel die siele van vooraanders gedenk. Op die vensterbanke word vars gebakte brood uitgestal (volgens die oortuiging versadig die reuk die meerminne). In sommige streke word vars gebakte brood in stukke gebreek en langs die grens in die veld of langs die oewer van riviere gegooi. As 'n geskenk aan groen-oë-skoonheid, word vroue op berklintjies en stukke wit lap gehang (meermin op 'n hemp).
Donderdag (27 Mei) is die Midsummer Paasfees. Op hierdie dag word dit aanbeveel om saam met jou woude of liefdes te hê. Op hierdie dag werk 'n voog wat beskerm teen die meermin se toorn. In die wieg na 'n klein kind moet die kop knoffel sit. Op hierdie dag kan meisies aan die rivier raai, 'n krans vir 'n meermin begin en hulleself met wurmpte verdedig. Vroue gaan uit in die wei, skeur blomme en weef gedenkkranse wat die kruise in die begraafplaas versier. Vanaf hierdie dag begin die "siening van die meerminne". Die meisies gaan uit na die buitewyke van die dorp, met die Russiese liedjies: "Ek sal die meermin na die Ford neem, en ek gaan huis toe." Volgens die storie, op Saterdag, saam met die "Green Klechanni" (klik, Kwichanyanya), kom die voorvaderlike siele na ons huise. met jouself en familie, onthou die voorvaders met vriendelike woorde. Die volgende omgewing agter die Rusalia heet Re-smelting, en kinders wag veral op dit, aangesien daar op daardie dag 'n verbod op swem in riviere en damme opgelig word.
Ongelooflik, maar voor die hand liggend
Na Rusalia, tot by die Kupala self, kry kruie genesende krag, en die oggend-deure word genesend. Kinders loop op die oggendug om gesonder te word, die meisies was hul dou om mooier te word, ouer mense vergader dou in hul handpalm om haar kwale weg te was.
Geskiedenis hou genoeg bewyse van mense wat met meerminne ontmoet het. Onder hulle was die bekende 17de-eeuse reisiger Henry Hudson, wat selfs hierdie gebeurtenis in 'n aan boord-tydskrif aangeteken het. Christopher Columbus het getuig van die ontmoeting met drie geheimsinnige wesens van die kus van Guyana. En daar is 'n foto van 'n fantastiese wese met 'n handtekening dat dit gevang is op die kus van Borneo en waargeneem is deur ongeveer vyftig mense.
Wetenskaplikes beskou die bestaan ​​van meerminne biologies onmoontlik, maar daar is ook diegene wat hierdie verskynsel bestudeer. Byvoorbeeld, die Engelsman Jeral Gudlin veronderstel dat hierdie wesens onbekend vir die wetenskap hom hipnoties kan beïnvloed en hom inspireer met beelde wat in sy eie skepping gevang word.