Peterjasie Patriot #145
En daar is Januarie van die nuwe jaar ook verby, ongelooflik hoe vinnig die dae verbyvlieg. Dan is die lang verwagte sokker ook net om die draai. Ek sien daar is reisagentskappe wat "ontsnap die sokker" toere aanbied. Die mense wat aan die paaie hier om Johannesburg werk sal moet vinger trek om klaar te wees en ek persoonlik sien so daarna uit om weer te ry sonder vertragings met die padwerke. As hulle tog nou net begin werk aan die slaggate op ons paaie. Ai, toggie!
My nuwe resepte eBoek CD is nou gereed, 60 respteboeke sowel as Boererate op een CD, sien verder ondertoe vir besonderhede en lys van boeke. Die pasella hieronder is 'n voorbeeld van die boeke wat op die CD verskyn.
Op RSG lees hulle uit die boek "Fees van die Ongenooides" deur P G du Plessis voor. Ek het dit sopas aangeskaf en kan nie wag om dit te begin lees nie.
"Sien jy, ek het jou gesê" - Peter Thomas
Toe ek so 'n paar jaar met kierieverlof gegaan het, was een van ek en vroulief se voornemens om soveel moontlik van ons mooi land te sien. Dit het natuurlik beteken dat ons noodwendig baie sou moes rondry en met die prys van brandstof, kon dit 'n duur speletjie word. Hotelle is veels te duur en selfs selfsorgoorde is al amper buite bereik van pensionarisse.
Ons sou dus op een of ander manier moes probeer om onkoste te besnoei en net daar besluit ons om 'n tent aan te skaf en dit op die goedkoop manier te doen. Of altans so het ons gedink.
Ons het alreeds 'n bakkie gehad, so ons sou al die kampeergereedskap agterop kon laai, geen probleem.
Die verkoopsman by die winkel wys vir ons een van die nuutste tente op die mark, een persoon kan dit glo in vyf minute opslaan. Die prys het my egter skoon die bewerasie gegee.
Ons skaf toe 'n meer tradisionele tent aan, een van daardie koepeltente met 'n aanhegstuk wat 'n tweede vertrek maak. Ons sou slaap in die koepel gedeelte en die ander deel sou as kombuis dien. Hoe moeilik kan dit dan wees om 'n tent op te slaan?
Die koop van die tent blyk toe net 'n klein deel van ons aanvanklike onkoste te wees. Ons besef toe dat as ons die kampeergoed eenkeer het, sal daar nie verdere onkoste in die verband wees nie. Ek het nooit geweet soveel goed kan binne in 'n tent pas nie, veral nie toe vroulief eers begin dink wat ons alles sou benodig om gemaklik te kon kampeer nie.
'n Hele paar duisend Rand later het ons 'n vrieskas, koelkas, opvou klerekaste, opvou tafels, opvou stoele, opvou wasbak, opvou kampbedjies en opvou groenterak. Ook maar goed dat alles kan opvou, anders sou dit nooit ingepas het nie.
Ons kon skaars wag om te begin pak vir on eerste uitstappie. Nogal Skukuza toe, ons gaan wild leef in die wildtuin!
Ek was van plan om die bakkie so te pak dat ek nog na agter kon kyk deur my truspieeltjie binne in die bakkie. Groot was my ontnugtering toe ek vensterhoogte kom en helfte van die goed nog nie gepak is nie. Ek pak toe maar tot teen die dak van die kappie en berus dat ek nog die twee kantspieeltjies het om na agter te kon sien.
Een ding het ek op die uitstappie geleer, 'n mens se verhouding met jou wederhelf moet baie sterk wees om 'n tent oplslaan en afslaan te oorleef. Ek is oortuig dat so 'n gekampeerdery meer huwelike laat verbrokkel as enigiets anders. Moet tog nooit verwag dat dinge seepglad gaan verloop op die eerste uitstappie nie, selfs nie op die tiende uitstappie nie, dit kom eers veel later, na baie opslane en afslane.
Dit het begin toe ons by ons staanplek in Skukuza aankom. Die eerste fout wat ek gemaak het was om die tent heel eerste in te pak. Ek sweer ek sal dit nooit weer doen nie. Met alles uitgepak kon ons uiteindelik by die tent uitkom. Dit lyk nou al soos 'n moremark om die bakkie. Ek kon nie glo alles het ingepas nie.
Dis warm in Skukuza en die gevoel tussen ons word ook nou al warm.
'n Koepeltent is gewoonlik maklik om op te slaan. Ek sê gewoonlik, want ons doen dit in stilte, ek het mos die tent eerste ingepak. Nou praat ons vir 'n rukkie nie.
Na 'n gesukkel staan die koepel en die lug is effens suiwerder tussen ons.
Nou kom die kombuisgedeelte. Dié is veel moeiliker. Dit bestaan uit 'n raamwerk wat uit 'n aantal penne bestaan. Die penne lyk vir my almal dieselfde, maar my gesonde verstand sê vir my dat mens eers die boonste deel aanmekaar sit en dan die pote aansit. Party mense dink egter anders en ek besef ek moet nou baie diplomaties wees. Ook moet ek onder geen omstandighede lag of enige opmerking soos "Sien jy, ek het jou gesê" as sy haar fout agterkom nie.
'n Paar van die ander kampeerders het blykbaar besef dat ons groentjies was en staan die petalje op 'n afstand en gade slaan. Pleks dat hulle kom hand bysit.
Ek kan sien vroulief besef nou dat ek reg was en ek onderdruk 'n glimlag en help liewer om die dakgedeelte aanmekaar te sit. Van toe af gaan dit redelik maklik en sommer gou-gou staan ons tent tuiste.
Ek vou al die opgevoude kampgoed oop en ons het meubels ook. Nou kan ons ontspan en die kampeer begin geniet. 'n Koppie boeretroos en 'n lang anysbeskuit plaas ons albei sommer vinnig in 'n vakansiestemming.
Beide van ons hou van die natuur en ons geniet die kampeerdery. Ons maak vriende met ons mede kampeerders en lag lekker saam oor ons onbeholpenheid. Almal moet tog leer en ons leer vinnig.
'n Week later is dit weer sulke tyd.
Ek sou graag die ou wou ontmoet wat by die tentfabriek die tente in sakke sit. Ek is oortuig 'n tent is gemaak om net eenmaal in daardie sak te pas, en dit is in die fabriek.
In alle geval, ons trek die kombuisgedeelte van die raamwerk af en vou dit op. Natuurlik pas dit nie in die sak nie, maar gladnie.
Net daar leer ek nog 'n les, twee mense kan nie gelyk een tent opvou nie. Die maklikste is as een die praatwerk doen en een die vouwerk, as dit nog nie werk nie, ruil om en die ander een praat. 'n Huwelik sal nie 'n gelykopvouery oorleef nie.
Die raamwerk is maklik, maar daar is absoluut geen manier wat dit saam met die tent, soos oorspronklik, in die sak sal pas nie.
Die koepeldeel slaan maklik af en word weer soos bogenoemde prosedure opgevou. Ons kom nou al mooi reg en al pas die tent nie in sy sak nie, kan ons al halfhartig skerts daaroor.
Toe is dit weer tyd om die bakkie te pak en dis al of ons nou meer goed het as waarmee ons hier aangeland het. Met die kappie weer tot teen die dak gepak is daar nog heelwat goed wat wag om gepak te word.
Geen genade, pak uit en begin van voor, die keer gee vroulief aanwysings oor wat waar moet kom. Dit was 'n bitter pil om te sluk toe alles inpas en sy selfvoldaan in die bakkie klim.
Sy kan haar sterre dank dat sy nie gelag het of "Sien jy, ek het jou gesê" kwytgeraak het nie.
Ja-nee, dis lekker om te kampeer. Pasop net vir die opslaan en afslaan, dit kan dinge net effe omvêrgooi!
Ek kan nie wag vir die dag wat iemand 'n tent gaan ontwerp wat met die druk van 'n knoppie oopspring en met die druk van 'n ander knoppie weer self opvou nie.
Ek koop elke nou en dan 'n kaartjie van een van die groot oorsese Lotto's. Nie dat ek juis verwag om te wen nie, maar mens weet nooit nie. Die prys van die kaartjie maak ook nie saak nie. Wat egter lekker is, is daardie tydperk vandat ek die kaartjie gekoop het tot dat ek per epos die uitslag kry. Weet julle hoe lekker dit is om daardie miljoene der miljoene sommer so in my gedagtes te spandeer? Plekke wat ek gaan besoek, dinge wat ek gaan koop, vir wie gaan ek almal uitdeel? Tog te lekker, probeer dit gerus. Klik net hier , registreer en koop 'n kaartjie. Dis doodveilig, en sodra die transaksie afgehandel is, kan jy begin droom, lekker groot droom. En as jy vir die eerste keer registreer kry jy nog 'n gratis kaartjie ook! Waarvoor wag jy? Sien verder ondertoe vir besonderhede van die gratis kaartjie.
Regs klik hier om 'n foto af te laai wat ek in in Mosambiek geneem het.
Barney van Dyk
Dr. Barney van Dyk is seker ons beste eksponent van die 5-ry konsertina. Geen wonder dat hy 'n wenner was in die TV kompetisie nie. Onlangs het hy weer sy bydrae gemaak in die kykNET TV Boereorkes- kompetisie. Barney is natuurlik lid van die beroemde Langeveldt Boeremusikante en speel ook met oorlede Nico Langeveldt se konsertina. Ons verstaan hy is tydelik in Kanada.
Die strepe tussenin
Ek het 'n paar eiesoortighede wat ek nie eers probeer verstaan nie: een is my belangstelling in grafstene en doodsberigte. Hierdie gedenktekens het gewoonlik 'n geboorte datum en sterf datum. Tussen hierdie twee datums is 'n strepie en alhoewel die twee datums sekerlik van die belangrikste in enige mens se lewe is, is dit die strepie tussen in wat betekenis aan jou lewe sal gee.
Ons staan aan die begin van 'n wonderlike, opwindende geleentheid elke more wanneer ons wakker word. Gedurende daardie dag kan jy jouself, jou lewe, jou omgewing, jou verhoudings verander - ten goede of ten kwade. Of nie.
'n Lewe, lank of kort, bestaan uit sekondes - jy het 'n keuse hoe jy kies om daardie sekondes te spandeer, waarvoor jy eendag onthou sal word en die invloed wat jy het op jou geliefdes het.
Jy kan toelaat dat die lewe maar net gebeur met jou of jy kan doelwitte en beginsels hê wat jou nader lei waar jy graag wil eindig. Een vaardigheid wat jou sal help om nader na enige doelwit toe te beweeg, is om BEWUS te wees van wat NOU gebeur. Jy sal dan bewus word wat jou tyd opvreet en waarop jy dit spandeer-ek noem om "selfbewus te lewe". Laat jy toe dat onverskillige bestuurders jou kwaad maak sodat jy dan lelik is met jou huismense? Laat jy toe dat jou kind jou toonnaels laat krul met sy/haar geneul of kyk hulle stilweg in die oë en sê dat as hulle goeters wil hê sal hulle moet werk daarvoor, net soos jy. Jy hoef nie toe te laat dat mense of omstandighede jou gemoedstoestand of besluite bepaal nie. In plaas van om woedend of gefrustreerd te raak, gebruik jou energie om in die rigting van jou droom te werk en om planne te maak om omstandighede te verbeter of dit ten minste beter te kan hanteer. En jy sal dit slegs maklik en goed kan doen as jy dit daagliks oefen.
'n Makliker manier om dit te verstaan is om dit met 'n lang reis te vergelyk. 'n Mens het 'n plek en tyd van vertrek en 'n bestemming en 'n geskatte tyd van aankoms. Daar is deurentyd dorpe en padmerkers as aanduiding hoe mens vorder, en of jy steeds in die regte rigting oppad is. Natuurlik sal daar baie dinge wees wat jou aandag aftrek. Hindernisse, ompaaie, gevaar en selfs pret. Sommige van ons reis in 'n Mercedes en ander in 'n VW Beetle; geeneen het 'n waarborg dat hulle veilig of suksesvol by hulle bestemming sal opdaag nie. Slegs die wat doelbewus en selfbewus lewe het moontlik 'n kans om te arriveer waar hulle beplan het om te wees of darem naby die doelwit.
Besluit vandag wat jou doelwitte vir jou en jou familie is hierdie jaar sodat jy deurentyd nader kan beweeg waar jy eintlik wil wees. Breek dit op in haalbare doelwitte. Skryf dit neer en hersien dit weekliks sodat jy daagliks daarop kan fokus. Teken jou hindernisse en vordering skriftelik aan.
Ons kan weliswaar nie ons eie geboortedatum of sterfdatum bepaal nie. Maar jy kan kies hoe jy die tyd gaan spandeer tussen daardie twee datums om die wêreld 'n beter plek te maak. Moenie uitstel nie, doen dit vandag en doen dit skriftelik.
EELTE…Dra in jou skoene 'n binnesool van teerlappies…en saans as jy gaan slaap dan bind jy suurlemoen skywe aan die voete vas. Dit sal nie lank duur nie dan is die eelte weg. (...en jy het vir nagte nie geslaap nie!)
EELTE…Koop 4 bottels motorolie en smeer die voete elke oggend en aand baie goed aarmee….sommer so dik. (Hoekom 4 bottels en nie een op 'n slag nie?)
EETLUS…As jy aan 'n slegte eetlus ly…moet jy 'n snytjie roosterbrood maak…neut daaroor rasper en dan suiker en wyn daaroor gooi…en dit eet. (Dit sal dalk die teenoorgestelde uitwerking hê)
EKSEEM…Smeer soggens van jou nugterspoeg aan die sere. (As jy babelaas het dan is dit dal;k dronkspoeg?)
FLOUTE…As iemand flou geword het moet jy alle stywe klere losmaak en die persoon hard deur die gesig klap. Maak 'n lap nat in koue water en vee sy gesig en hande daarmee af. Geen dan 'n ½ teelepel rooi laventel op 'n bietjie water in. (Laat skoonma nou net weer flou word!)
FYT…Vat 'n blikkie en sit vars beesmis daarin. Sit waar dit buite kan warm word en druk dan die vinger met die fyt daarin. Hou dit in die beesmis vir 'n hele ruk. Herhaal die behandeling so 2 of 3 keer….dit sal help om die fyt ryp te trek. (In die dorp het ons net hondemis. Ek wonder.......)
Kom ons praat oor goeie dae
En gladnie oor wat sleg is.
Kom ons sing oor wat ons het,
en nie oor dit wat weg is.
Ons is nie gemaak vir klae of treur,
Of om hartseer op te soek.
Geluk en vreugde staan ons by,
Dit wag net om die hoek.
Kom soek die mens se mooier kant,
Of glo selfs net daarin.
In elke siel is daar tog lig,
Al is dit ook hoe min.
Daar is baie mense met mooie harte,
wat vreugde oral strooi.
Dank aan God vir die juwele,
Hul maak die lewe mooi.
Die lewe moet volvreugde wees,
vir almal hier op aard.
As dit anders is, is dit eie skuld
Ons reël self huis en haard,
Regs klik hier en laai 'n resepte eBoek propvol egte Suid Afrikaanse resepte af.
Dankie, Nandi dat jy hierdie vir my gestuur het:
Die verhaaltjie van die Strandlopertjie doen al geruime tyd die rondtes op die Internet, en toe Francois Graaff dit die annerdag weer vir my stuur, toe weet ek dat hierdie juweeltjie net eenvoudig vertaal móét word. Die skrywer is Robert Peterson. Hy skryf:
Ek antwoord met 'n knik van die kop, nou nie juis in 'n bui om te bodder met 'n klein dogtertjie nie.
Die idee trek my nogal aan, en ek trek my skoene uit. 'n Strandlopertjie sweef verby.
"Dis 'n vreugde", sê sy.
"Dis 'n wat?"
"'n Vreugde. Mamma sê dat 'n strandlopertjie vir 'n mens vreugde bring."
Die strandlopertjie verdwyn oor die duin. "Koebaai vreugde", mompel ek vir myself, "Hallo pyn!" Ek draai om om te loop. Depressie het aan my geknaag - my lewe was 'n gemors.
"Kom weer meneer P", skree sy, "kom sodat ons nog 'n gelukkige dag kan hê!"
Na 'n paar dae van onbeheerbare Boy Scouts, frustrerende vergaderings en 'n ou kranklike moeder, het die son een oggend so vrolik geskyn dat ek die skottelgoedwater van my hande afgeskud het , en toe sê ek vir myself: "Robert, jy het 'n strandlopertjie nodig." Die heerlike sout seelug wag vir my, en ek gryp my jas. Die windjie is ysig, maar ek stap aan en probeer die rustigheid van die strand indrink, daardie rustigheid wat ek so bitter nodig het.
"Daar annerkant", sê sy, en sy beduie in die rigting van 'n paar somerhuisies. Dis baie snaaks, dink ek. Om in die winter in somerhuisies te kom bly.... "En waar gaan jy skool?"
Sy babbel aanmekaar terwyl ons met die strand afstap, maar my gedagtes is baie vêr weg. As ek later huistoe ry, sê Wendy vir my dat dit 'n baie lekker dag was. Ek glimlag vir haar - snaaks genoeg voel ek ook sommer baie beter.
Drie weke later jaag ek af na my strand toe. Dinge het nou net te veel vir my geraak, en ek is nie in 'n bui om eers vir Wendy te groet nie. Ek sien iemand op die somerhuisie se stoep sit - seker Wendy se ma - en ek voel asof ek vir haar wil skree: "Hou jou dogtertjie asseblief vandag tuis!"
"O", sê sy saggies, "dan is dit 'n slegte dag."
'n Maand of wat later, toe ek weer op die strand kom, was sy nie daar nie. Ek voel skuldig en skaam oor my gedrag, en ..... ek het haar nogal gemis. Ek stap na die strandhuisie toe en klop aan die deur. 'n Vrou maak oop.
"O ja, meneer Peterson, kom in asseblief. Wendy het so baie van jou gepraat. Ek is so jammer dat ek
toegelaat het dat sy jou pla. As sy 'n oorlas was - dan vra ek om verskoning"
"Aag nee wat, sy is so 'n borrelende klein dogtertjie." En skielik besef ek dat ek werklik bedoel wat ek sê.
Skielik draai die wêreld om my, en ek gryp haastig vir 'n stoel. Ek is sprakeloos.
"Sy was so lief vir hierdie strand, en toe sy vra dat ons hierheen kom, toe kon ek nie nee sê nie. Sy het soveel beter hier gelyk, en hier het sy baie gelukkige dae gehad. Maar die laaste paar weke het sy baie vinnig agteruit gegaan." Haar stem bewe. "Sy het iets vir jou gelos ..... as ek dit net kan opspoor. Sal jy omgee om 'n bietjie te wag - ek soek dit net gou?"
Sy gee vir my 'n vuil koevert met "MR. P" op geskryf in groot kinderletters. Binne is 'n tekening in helder kleure - 'n geel strand; 'n blou see en 'n bruin voël, en onderaan die woorde: "'n Strandlopertjie om geluk te bring"
Ek kan die trane nie keer nie, en hierdie klip-hart van my wat lankal vergeet het wat dit is om lief te hê, kraak en breek. Ek neem Wendy se ma in my arms: "Ek is so jammer, so bitter, bitter jammer", is al wat ek kan uitkry, oor en oor, en saam huil ons.
Daardie kosbare prentjie is geraam, en hang in my studeerkamer. Ses woorde - een vir elke jaar van haar kort lewetjie - sê vir my van harmonie, dapperheid en 'n onvoorwaardelike liefde. 'n Geskenk van 'n dogtertjie met see-blou oë en hare die kleur van die seesand - sy het my geleer van die geskenk van ware liefde.
Die lewe is so gekompliseerd - die gejaag en elke dag se probleme en traumas kan maak dat jy fokus verloor en van die dinge wat rêrag saakmaak vergeet.
Gaan gee vir die mense in jou lewe waarvoor jy lief is vandag 'n ekstra drukkie, net om te sê dat jy omgee en vir hulle lief is. En gaan stap 'n draai in die tuin, en ruik aan die blomme. Drink die skeppingswonder van God in, en gee aan Hom die eer.
Wendy het nie maar toevallig op Robert se pad gekom nie - daar is nie so 'n ding soos toeval nie. Sy was daar met 'n doel. So bring die Here dinge op ons pad met 'n doel - soms is dit nie lekker nie, soms raak dit daar diep binne in jou bors, waar 'n waslap nie kan was nie, aan jou hart. Maar sien die hand van God daarin, en dank Hom daarvoor.
Ek bid vir jou 'n Strandlopertjie-dag toe!!!
Hierdie is en van daardie stories wat op die internet rondsweef, so ek versprei dit dan maar net verder. Soos ek heelbo genoem het, as daar nie duidelik staan dat daar kopireg op is nie, eien ek my die reg toe om dit te gebruik. Verskoon die taalgebruik, ek gaan niks verander nie, ek sien waar nodig is die * alreeds mildelik gebruik. Lekker lees. As die skrywer dit dalk lees, gee my jou besonderhede en ek plaas dit hierby.
Oom Otley vertel my dié staaltjie oor hulle wildtuintoer:
As jou water na dr*l stink en jy sien nie een dryf nie, moet jy selfinspeksie doen en seker maak jy is nie dalk self die een wat almal se water g*tterig laat smaak nie.
Sommer met die intrapslag hou ek niks van die Ingelsman wat my kleindogter Kleinpop hier by ons kom aansleep nie. Vir weke al sien ons uit na haar kuiertjie uit London en aan die begin kon ons nie fout sien, dat sy nou haar Ingelse boyfriendjie wou saamnooi op 'n onvergeetlike toer saam met Oupa en Ouma deur die Kruger Wildtuin nie. Uiterlik nie 'n onaangename seun nie, maar toe die bleeksiel sy bek oopmaak en my met "Hello Gramps" groet, is my moer klaar suur. Sulke voorbarige vermetelheid. Met die pap handjie waarmee hy bladskud, skud ek hom amper uit sy oorbel en hy het reeds een verloor.
Maar opgedress vir die okkasie hoor. Leerstewels wat amper tot by sy knieë kom, sy khakibroek al die pad ingedruk. Met sy dik belt se gespe sal mens 'n olifant met twee houe kan doodslaan. Wat die man als gelees het oor Suid-Afrika weet ek nie, maar aan die belt is 'n waterbottel, 'n mes wat amper sy stewels raak, 'n moonbag met 'n rooi kruis op en een van daai kanariegeel selfone met die baie knoppies. Die man dra 'n swart t-shirt wat sê rook is verbode en iets van die aardbol wat warm word. Maar ek weet, die Wildtuin is nie speletjies oor Desember nie. Warm gaan die man beslis warm kry en rook gaan ek beslis rook, al het Kleinpop my agteraf gewaarsku dat die man so bietjie opgewonde oor tabakgebruik kan raak.
Die man is goed in tale ook. Al drie Afrikaanse woorde by Kleinpop geleer. 'Dankie, k*k en lekka.' Alles is k*k of lekka. Kleinpop is lekka. Ons paaie is k*k. Die son is k*k. Ouma se koeksisters is lekka. Vreeslik puntenerig oor kos ook, die mannetjie. Eet nie vleis nie, eet nie dit nie, eet nie dat nie, daai moet eers gekook word voor hy sal drink ens, ens.
Ek kon dit nog vat toe die man iets van "k*k SUV" sê toe hy in die kombi klim, maar toe die man "k*k music" op my Klipwerf mompel, steek ek summier my pyp op. Sommer so in die ry, soos ek altyd maak. Kleinpop probeer nog verbouereerd keer, maar Oupa leer die man nog bietjie Afrikaans:
"F*k jou, in my van rook ek, broer."
Die man leer vinnig en maak sy eie Afrikaanse kombinasies:
"F*k, this rook is lekka k*k, dankie."
Maar met 'n man wat nie vleis eet nie, gaan dit maar lekka k*k in die wildtuin. Teen dag drie is die man se slaaiblare wat hy in Phalaborwa se Spar gekoop het al heel vrot. Sy dieet bestaan uit Ouma se padkoskoekisters, Nik-Naks en braaivleispap sonder sous. Teen aand vier is hy honger genoeg om sy vegetariese geloof te verloën. Natuurlik nie openlik nie. Vang ek vir Kleinpop uit, toe sy ongemerk 'n tjop of drie na die man se tentjie toe smokkel.
Dag vyf ruik ons al vroegoggend vegetariese maagreaksies op vleis. Net mooi in die middel van nêrens en op die dag se hitte kom klop die man op my skouer hier voor in die kombi, so in die ry.
"I MUST go!" beduie die man na sy poephol asof ek nie lankal kon ruik wat hy wil doen nie.
Ek stop maar die kombi naby 'n laagte boompies. Dit is in elkgeval so warm, geen dier sal dit in die omgewing waag nie.
"There," beduie ek hom na die boompies.
"No ways!" protesteer die mannetjie toe.
Ek beduie vir die mannetjie in my beste Engels dat daar "no ways" is dat hy verder my kombi se binnelug met sy buikwinde gaan ontsier. As hy nie nou sy ding gaan doen nie, gaan hy verder stap.
"Gee vir die man k*kpapier," beveel ek vir Kleinpop.
Die man weet nou al genoeg van Afrikaans om te smeek "No, k*k paper. I want nice paper please!"
Eers dink ek ag f*k jou, maar besluit toe om Samaritaan te speel en stop hom 'n rol singleply k*kpapier in die hand en sê "Here, dis is wherry nice papier."
Soos iemand wat oor duwweltjies stap, benader die Ingelsman sy natuurtoilet. Na 'n rukkie verdwyn hy agter die boompies. Ons kyk maar almal versigtig in die omgewing om die man darem betyds te waarsku, sou daar dalk ongediertes nader sluip.
Nou een ding van die Wildtuin. As een kar stop, stop almal agter hom om te kyk watse diere kyk die voorste kar. Veral so op die middaghitte as daar min is om te sien. Die Ingelsman het skaars gehurk, voor die Land Rover agter ons stop. Die gesinnetjie bespied die rigting wat ons kyk. Hulle wil ook sien wat ons sien. Verkykers word uitgehaal. Nog voertuie stop. Een ou klim uit met 'n groot kamera op 'n driepoot. Nog karre stop. Na vyf minute lyk dit soos die Dakar Rally wat wil afskop. Groepies brawes staan teen die reëls orals buite hul karre en kyk met lang lense. Party klim bo-op hul voertuie se dakke vir 'n beter uitsig. Wild was besonders skaars hierdie jaar.
Nou of daar werklik een was, weet ek nie, miskien was dit 'n oorywerige verbeelding in 'n desperate soeke na diere. Maar toe die ou so ses karre van ons af skree "Leeu, ek sien 'n leeu met k*kpapier!" weet ek die Ingelsman verstaan meer Afrikaans as wat ons gedink het. Met al die mense wat so staan en kyk na die veld agter hom, kry die kreet nog eerbaarheid ook.
Soos 'n lus f*ksterriër wat hitte geruik het, peul die man uit sy bostoilet en hardloop vir die kombi. Die broek om die enkels fnuik hom egter en laat hom so paar keer neerbliksem, maar sy herstel is elke keer merkwaardig. Sy roete na die kombi se skuifdeur is een stofbol soos die man beweeg. Die gegil, gehol, neermoer, opstaan en weer probeer het die Ingelsman minder helderheid van verstand gemaak, want hy't maak dit toe vir die handle van my deur ipv die skuifdeur s'n aan die annerkant van die kombi. Seker gedink hy's in sy f*kken land waar hulle kombis se skuifdeure aan duskant sit. Met die ooppluk van die deur wis hy toe ek sit klaar waar hy wil wees en dat die kombi se paneel agter my nie 'n duim sal oopskuif nie al beskyt hy hom ook hoe erg. Hy verlê toe maar voor om die kombi na die plek waar die skuifdeur eintlik sit. By die kombi ingeval sien ek die Ingelsman se broek is darem min of meer al heuphoogte, maar in die veld lê 'n lang mes en 'n kanariegeel selfoon. Die Ingelsman soek dit klaarblyklik nie terug nie. En plek plek ook 'n bolling karnivoriese str*nt wat ewenwel 'n leeu s'n kon wees. Kompleet met stukke heel ingeslukte tjopvleis. Die konvooi karre agter ons, ry stadig verby, terwyl die Ingelsman sy broek en asem op die regte plekke kry. Te oordeel aan die hoeters en gesigte het die mense waarde vir geld in die wildtuin gekry.
Na die vakansie is Kleinpop heel uit haar Ingelsman uit. Dié het sommer vroeg 'n vlug London toe gevat. Sy wil hom nie weer sien nie. Miskien was dit die nagedagte aan die ongebruikte toiletpapier. Miskien was dit die klein, bleek, swaaiende voorgedagte……
Die wonderwoord vir 2010
Sjoe, vra jy: is daar 'n wonderwoord vir 2010?
Ja, daar is en dit is die woord keuses.
Hierdie woord gaan al die verskil maak vir die jaar wat voor ons uitstrek. Een maand van die jaar is reeds verby. Maar die jaar gaan nou spoed optel, baie dinge gaan gebeur, 'n jaar met baie afwagting, baie vrese, baie onsekerhede. Hoe 2010 jou persoonlik gaan raak, sal grootliks afhang van die keuses wat jy maak. Buite-faktore speel wel 'n rol, maar hoe jy reageer en met watter gesindheid jy dinge hanteer, hang af van die keuses wat jy maak.
Kom ek gee jou 'n voorbeeld. Jou verhouding met jou lewensmaat is in stormwaters. Jy het die keuse om op te breek óf jy het die keuse om reg te maak. Jy het die keuse om hardekop te trek óf jy het die keuse om sagkens en liefdevol op te tree. Jy het die keuse om met bitterheid en woede te reageer óf jy kan kies om te vergewe. Dit wat jy kies sal die verskil in jou verhouding maak.
Nog 'n voorbeeld. Jy is in 'n finansiële krisis. Die keuses wat jy nou gaan uitoefen te midde van jou krisis, sal die groot verskil beteken. Ja, en dit beteken nie dat 'n keuse maklik is nie. Soms is dit geweldig moeilik om die regte keuse te maak. Wanneer jy in die moddergat van finansiële nood sit, skuldeisers sak toe op jou, jy weet nie waarheen nie, paniek oorval jou - juis dan, is die keuses wat jy maak so belangrik.
Elke dag maak ons keuses. Ons staan op - 'n keuse. Ons trek aan - keuse van klere. Ons eet ontbyt of eet nie ontbyt nie - dit is ook 'n keuse. Sommige keuses is maklike besluite. Maar daar is ook die groot keuses in die lewe. Dit wat jou bestaan wesenlik raak en 'n impak kan hê op die res van jou lewe. Byvoorbeeld die keuse van 'n beroep, die keuse van 'n huweliksmaat, die keuse om te emigreer. En natuurlik die keuse ten opsigte van jou geloof, want dit bepaal jou bestemming in die hiernamaals. En soos die cliché sê, wanneer jy nie 'n keuse maak nie, maak jy tog wel 'n keuse.
Viktor Frankl het gesê: "Alles kan van die mens weggeneem word, behalwe een ding: die laaste van die menselike vryhede - om jou ingesteldheid onder enige gegewe stel omstandighede te kies. En daar is altyd keuses om te maak, elke dag, elke uur is daar die geleentheid om 'n besluit te neem wat bepaal of jy jou aan daardie magte gaan onderwerp wat dreig om jou van jou innerlike vryheid te beroof of nie."
Wie beter as Viktor Frankl om oor keuses te praat. Hy wat in haglikste omstandighede gevangene was in 'n Nazi-konsentrasiekamp gedurende die Tweede Wêreldoorlog. Hier is hy van alles gestroop. Behalwe sy suster het almal (sy vrou, sy ouers, sy broer) in die soort kampe gesterf. Hy het alles verloor, sy ideale was verpletter. Elke dag moes hy intense ontberinge verduur van honger, kouer en geweld. Die dood was van oomblik tot oomblik sy metgesel. Lees weer wat Viktor hierbo gesê het, "... daar is altyd keuses om te maak, elke dag, elke uur is daar die geleentheid om 'n besluit te neem..."
Ja, ons elkeen het 'n keuse met watter gesindheid ons probleme, ellende, krissise en moeilikhede aanpak.
Hier staan jy in die jaar van genade 2010. Watter keuses gaan jy maak?
"Dikwels doen ons afstand van die voorreg om vrylik te kies... en laat toe dat die staat of die kerk of ons omgewing die keuses vir ons maak." - James Russel Lowell -
Rasper die lemoene se skille.
Druk 250 ml lemoensap uit.
Meng alle bestanddele en laat staan vir 2 dae lank.
Roer mengsel gereeld.
Giet mengsel deur doek en verwyder pulp.
Giet vloeistof in gesteriliseerde fles en verseël.
(lewer 750 ml)
(lewer 1,7 l)
Gooi in bottels en verseël.
Laat staan 3 - 4 weke voor gebruik.
(lewer 500 ml)
Meng kondensmelk, Ideal melk en vanilla saam.
Meng koffie met die whiskey en voeg by die melk mengsel.
Klits goed en bedien of bottel en bêre in yskas.
0,6 ml gerasperde neutmuskaat
30 ml fyn, gedroogde nartjieskil
250 ml suikerstroop
Voeg die speserye en skil by die brandewyn en laat dit n
maand lank staan.
Syg dit dan deur n klam doek.
Kook die stroop soos beskryf vir pepermentlikeur.
Meng die brandewyn met die stroop en die rum.
groen voedsel kleursel
Kook die water en suiker saam tot dit n draad trek as die stroop
tussen twee vingers getoets word.
Meng die stroop, brandewyn en rum en voeg die geursel by.
Voeg die kleursel by tot n helder groen kleur gekry word.
Tuiswerk/TuisinkomsteHier is iets wat werk, jy word nie oornag ryk nie, maar oor 'n tydjie sal dit vir jou ekstra inkomste inbring, al wat dit jou gaan kos is 'n geringe maandelikse fooi. Dis nie 'n foefie nie, ek het ingeteken en ek kry elke maand 'n krediet in my rekening, so dit kos my niks. Klik hier vir meer besonderhede