Kloof tussen stad en platteland sleg vir Westerse samelewingsFoto: Free-Photos/Pixabay.com Êrens in die Withuis hang daar ’n groot geraamde kaart van die VSA. Elke distrik op die kaart is blou of rooi gekleur. Die kaart is basies ’n groot rooi massa, met blou aan die linkerkant, blou aan die regter boonste kant en hier en daar blou kolletjies. Net meer as 20% van die kaart is blou en die res alles rooi. Dit is natuurlik ’n kaart wat die 2016-verkiesingsuitslag volgens distrik aantoon. Terwyl Hillary Clinton byna 3 miljoen meer stemme as Donald Trump op haar verenig het, het sy slegs sowat 20% van die land se oppervlakte gewen. Hierdie groot verdeling tussen die liberale stedelike gebiede en die konserwatiewe voorstedelike en landelike gebiede bestaan reeds vir dekades in die VSA en neem eerder in intensiteit toe as af. Baie kommentators praat van twee Amerikas, selfs twee onversoenbare volkere wat nie werklik meer so baie met mekaar in gemeen het nie. Tydens die Oostenrykse presidentsverkiesing in 2016 het Alexander van der Bellen van die Groenparty daarin geslaag om Norbert Hofer, van die regspopulistiese Vryheidsparty met sowat 350 000 stemme uit ’n totaal van net meer as 4,5 miljoen stemme te verslaan. Van der Bellen het die land se hoofstad Wene gemaklik gewen, maar kon buite Wene slegs vier van die land se 94 distrikte inpalm. Sy verkiesingsukses is suiwer moontlik gemaak deur ’n groot voorsprong in die kosmopolitaanse Wene en kleiner oorwinnings in vier ander stede. Elke ander kleiner stad, dorp en landelike gebied is deur die regse Hofer verower. Die kaart van Oostenryk lyk selfs nog meer verdeeld as die Amerikaanse kaart. Hoewel Emmanuel Macron gedurende Mei 2017 met sowat 66% van stemme die Franse presidentskap gemaklik verower het, het Marine Le Pen van die Front National, groot dele van Frankryk geografies verower. Ook ’n kaart van die Franse verkiesingsuitslag toon hoe die regse Le Pen plattelandse gebiede, kleiner dorpe en net soos Trump en Hofer ou industriële gebiede waar groot werkloosheid heers, verower het. Tydens president Trump se besoek verlede jaar aan Pole moes dié land se regse regering, wat met ’n groot meerderheid verkies is, mense met busse van landelike gebiede na die hoofstad Warskou aanry ten einde ’n groot en indrukwekkende opkoms by Trump se toespraak in dié stad te verseker. Ook in Pole is die hoofstad Warskou meer links-liberaal en die platteland konserwatief. In aanloop tot die verkiesing later vanjaar in Hongarye skryf ’n Engelse onderwyser wat in Boedapest werk, Will Collins, in ’n Amerikaanse tydskrif van die groot skeiding tussen Boedapest en die res van Hongarye. Terwyl Boedapest liberaal, sekulêr en teen grense gekant is, gaan die Hongaarse eerste minister, Viktor Orban, met die steun van veral konserwatiewe kiesers buite Boedapest gemaklik die verkiesing wen. ie stryd tussen liberale stede en landelike voorstede en dorpe is ook ’n stryd tussen die behoud van die goeie soos die Christelike geloof en totale sekularisering. Dit is ongelukkig ook ŉ desperate stryd om hulpbronne en ’n stryd tussen intellektueles en mense wat as dom of oningelig beskou word. Dit is ’n stryd tussen die stad se geldmag en die agteruitgang van ’n vergete platteland. Die breuk is tragies. Konserwatiewes en Christene het stede, intellektuele gesprekke en vooruitgang nodig om te bly voortbestaan. Die liberale stede het kultuur, identiteit en die landelike netso nodig. Nie een van die twee groepe besef egter hul verlies in hierdie toenemende verdeling in Westerse samelewings nie.