Dit help (altyd) om die reëls te ken. So sleg as wat dit vir jong taalgebruikers (en oueres) is om reëls te leer, is dit juis reëls wat ŉ mens in jou donkerste onsekerheid bystaan. ŉ Reël is nie ŉ ding wat ontwerp is om jou in ŉ Afrikaanseksamenvraestel “uit te vang” nie, dis iets wat jou help om skryfwerk te genereer wat deur jou taalgenote as leesbaar beskou word. En as jy die reëls ken en reg kan toepas, kan jy al die vingerwysers vriendelik dog ferm versoek om gerus ŉ reis na ŉ ongespesifiseerde bestemming te onderneem en jou met rus te laat.
Eerstens moet jy weet wat daardie “betreklike” in die naam beteken. (Moenie skrik vir terminologie nie, dis gewoon inligting wat jy moet absorbeer, daar is niks vreesaanjaends daaraan nie.) In ŉ sin soos “Is dit jou seun WAT so mooi rugby speel?” betrek die voornaamwoord “wat” inligting (iets) wat vroeër in die sin genoem is. Daardie inligting word die “antesedent” genoem. (Die Engels daarvoor is “antecedent”, en dit help om te onthou daardie “ante” beteken “voor”. Dis dieselfde “ante” wat jy in poker het, waar dit verwys na die bedrag wat die spelers neersit voor hulle kan speel.) Reg, die antesedent is die inligting wat jy voor die betreklike voornaamwoord kry, en dié inligting word later weer deur die voornaamwoord betrek. In ons voorbeeldsin hier bo betrek die “wat” die inligting “jou seun”. As jy nou regtig sintakties wil redeneer daaroor, is daar twee sinne “Is dit jou seun?” en “Jou seun speel so mooi rugby” wat saamgestel is om een sin te vorm, en die betreklike voornaamwoord “wat” is die manier om daardie lastige herhaling van “jou seun” uit te skakel.
Die antesedent kan menslik (“jou seun” in die voorbeeldsin) of niemenslik wees. In ŉ sin soos “Die brood wat hulle vir ons in die koshuis gee, proe altyd muf” is die antesedent “die brood”. Uit hierdie twee voorbeeldsinne is dit reeds duidelik dat ons in Afrikaans vir menslike en niemenslike antesedente “wat” gebruik. Hierdie voorbeelde het almal menslike antesedente: