Ingrid Jonker se verse pas tog in by Hillbrow | Netwerk24
Ingrid Jonker se verse pas tog in by Hillbrow
Deur Petro Hansen 05 Desember 2017 00:01
Ek staan in Foxstraat, Johannesburg, voor Bridge Books. 'n Klompie stadsduiwe swiep voor my verby en land op die sypaadjie 'n entjie van my af.
Ek vermoed dié winkel moet naby wees aan waar Johannes Kerkorrel eenkeer sy hart vir Hillbrow gegee het. Die straat voor die winkel is 'n verwaarloosde kind. Vuil. Bemors. Ek mymer oor Hillbrow en Johannes Kerkorrel. Iemand wat hom so oor 'n stad vol armoede, sakkerollers en motorkapers kon ontferm, móés 'n goeie mens gewees het. En ek wonder: Sou die lirieke van "Gee jou hart vir Hillbrow" na hom toe gekom het deur die soort plakkate en kennisgewings wat ek hier teen die lamppale sien: Free Abortions . . . Of sou hy gevra het mense moet hul hande oopmaak toe hy nes ek die woonstelgeboue met stukkende ruite en met wasgoed wat kaal oor die balkonne druip nie kon miskyk nie?
Oorkant Bridge Books teen 'n muur is 'n bord geverf waarop verbygangers die frase "Before I die . . . " kan voltooi met gratis bordkryt wat in die boekwinkel te kry is. Hier kan voetgangers hul lewensdrome neerskryf vir almal om te sien.
Maar in Bridge Books gewaar ek net Engelse boeke, onder meer When the Moon Is Low deur Nadia Hashimi en To Kill a Mockingbird deur Harper Lee.
"Do you have any poetry books?" vra ek die kassier.
Wees jy die pad waarlangs ek weer kaalvoet oor die dubbeldorings loop ...
Sy beduie met haar hand na 'n tafeltjie in die hoek van die winkel. Daar lê The Best Poems of the English Language saamgestel deur Harold Bloom en The Hundred Best Poems deur Adam L. Gowans. Maar wag, ek sien tog iets in my moedertaal raak. Ek is verras! Nes 'n boom se wortels, onder 'n hoop Engelse literatuur, lê ­Ingrid Jonker se Versamelde gedigte, hier in 'n boekwinkel in die hartjie van die hoogs Engelse Johannesburg stewig geanker. Skielik voel ek tuis in dié omgewing.
Die blaaie van die bundel val tussen my vingers by "Opdrag" oop: Wees jy die pad waarlangs ek weer kaalvoet oor die dubbeldorings loop na waar die varing en die varkblom bloei – die gousblom kranse oor die velde knoop.
Dalk is Ingrid Jonker se bundel nie so uit plek in hierdie buurt soos ek gedink het nie. Ek kan die eenvoud en die rykheid waarmee die digter oor die liefde kon skryf in verband bring met wat die ou man by die straatkafee en die boemelaar by die Wimpy Bar op die invulbord oorkant die straat geskryf het: Before I die . . . I want my children to know that I loved them. ­Before I die . . . I want to give my heart to God. Before I die . . . I want to help people.
Terwyl ek voor daardie straatbord staan, wonder ek wat Johannes Kerkorrel daarop sou skryf. Dit is asof ek sy liedjie in my gedagtes vir die eerste keer regtig hoor en ek dit namens hom kan neerskryf: Before I die . . . I want to
give my heart to Hillbrow. Want dit het Johannes Kerkorrel gedoen. Hy't sy sente, sy drome, sy klere vol gate, hy het dit alles vir Hillbrow gegee.