Victor Matfield oor sy stormagtige verhouding met Jake White
JY LEES NOU Victor Matfield oor sy stormagtige verhouding met Jake White
Die perfekte Kersgeskenk vir die man in jou lewe: My Reis deur Victor Matfield. Lees hier 'n uittreksel oor dié rugby-legende se loopbaan as BlouBul en Springbok.
Skielik was al wat tussen ons en die Drienasies-kroon gestaan het, die Wallabies.
In die wedstryd teen hulle in Durban het ek my vyfde toets-drie gedruk. Daardie drie, kort ná lemoentyd, is later deur die rugbyskrywers as die beste van 2004 aangewys. Dis iets waarop ek geweldig trots was, al het ek die beweging eintlik net afgerond.
Vir dié van ons wat weens die Wêreldbeker-toernooi in 2003 die Bulle se Curriebeker-verowering misgeloop het, was dit ongelooflik om weer deel van die Bulle-familie te wees. Heyneke se planne het vrugte afgewerp en ons het ons rugby geniet. Die genot-faktor was die belangrikste van alles.
Boonop het ons van Loftus weer 'n bondgenoot gemaak en die skares teruggelok nadat die pawiljoene teen die draai van die eeu maar leeg was.
Die Iere was omgekrap nadat ons hulle vroeër die seisoen twee keer in Suid-Afrika afge-stof het. In die week voor die toets het die Ierse joernaliste ook 'n strik vir Jake gestel waarin hy toe getrap het. Hulle wou weet hoeveel van hul spelers die Bok-span sou haal indien hy hulle kon oorweeg.
"Dalk 'n slot en 'n senter," het hy gesê.
Dit was 'n eienaardige wedstryd teen die Iere. Op 'n kol het die skeidsregter, Paul Honiss van Nieu-Seeland, ons naby ons doellyn gestraf en vir John gesê om met ons te praat. Ons het bymekaargekom ... en daar laat Honiss die Iere toe om voort te speel! Ronan O'Gara, hul losskakel, het 'n vinnige tikskoppie gevat en oor die doellyn geseil sonder dat iemand aan hom geraak het.
Ons het 12-17 verloor en was kwaad, teleurgesteld en verward. Hoe kon Honiss dit doen? As 'n span het ons ver gevorder, maar ons was dalk nog nie uitgeslape genoeg nie.
En wat sê Jake agterna aan die media? "It was like boys playing against men."
Hoe was dit moontlik dat dieselfde "seuns" vroeër die jaar met die All Blacks kon afreken? Die feit was dat Jake die verkeerde wedstrydplan vir die speeltoestande gekies het, en dit was ons ondergang. Om die spelers te blameer was die maklike uitweg.
Dit het ook 'n klein insidentjie opgelewer. Fourie, wat nie skaam was om sy sê te sê nie, het sonder om te blik of te bloos vir Jake gevra: "Het jy al vir Victor dankie gesê?" Jake wou weet waarvoor.
"As Victor nie in die laaste twee Drienasies-wedstryde teruggekom het nie, sou jy nooit af-rigter van die jaar gewees het nie," het Fourie hom geterg.