ISRAEL #1 | MamiNet
mamma se blog
Ezikhathini ezinje nga lezi
Sy is nie hier nie, sy het opgestaan.
TIMES I CRIED
Geliefde â€“vrede aan elkeen wat hierdie brief lees
Uiteidelik is ek hier – die â€œBeloofde Land.â€Â Op Jan Smuts het die â€œnagmerrieâ€ al begin, as ek dit so kan noem. Â Nie regtig â€˜n nagmerrie nie, maar genoeg van â€˜n ondervinding om enige 40-something ma twee keer te laat dink voor sy so â€˜n uittog uit Egipte aanpak.
Glo my, niemand, maar niemand weet op Jan Smuts lughawe dat Tel Aviv â€˜n destinasie is nie. Â Ek word van bakboord na stuurboord gejaag. Â ÃŠrens verloor ek my â€œcoolâ€ na ek weer in die verkeerde tou beland. Â Ek vra die dame nederig om verskoning, en kalmeer myself.Â Â Toe ek in die derde verkeerde tou beland (die â€œportersâ€ het my elke keer â€œgehelpâ€), weier ek om â€˜n tree te versit. Â Ek soek iemand wat weet waar Tel Aviv is, en waar ek moet opklim.
â€˜n Blinkgepoleerde swartman sÃª hy sal die taxi bestuur (dis nou my trollie), ek moet hom volg. Â â€œUnjani,â€ waag ek dit. Â Uit vier monder gelyk kom die swart tale â€“ isiZulu, isiXhosa en seTswana. Â Ek praat met hulle â€˜n tipe fanagalo, en ontvang 5-ster behandeling – tot ek in die hande van die mafia beland, ten minste! Â Maar ek moet sÃª, niemand was ooit onbeskof teenoor my nie.
Dis net, almal, en ek bedoel almal, was agterdogtig oor hierdie reis van my. Â Ek is na â€˜n klein kamertjie geneem, aangesÃª om nie te panick nie, en toe gelos. Â â€˜n Meisietjie met dikgehuilde oÃ« het my sterkte toegewens. Â â€˜n Ou wat so bietjie te Arabies na hul sin gelyk het, het dikbek langs my gesit en die beamptes al hul dae gegee. Â Ek het gesmile, my hart vertel om te bedaar, en Dedri se afskeidsgeskenkie aan my begin oopmaak. Â Toe die een pakkie tee na die ander uitpeul, wonder ek wat gaan hulle nou daarvan maak â€“ dink dis vitamin green? Â Na â€˜n full body search het hulle alles ondersoek â€“ wie se kamera was dit? Hoekom het ek dit geleen? Â Het my suster self die film ingesit (ek het gesÃª sy is te arm om â€˜n film te bekostig, toe smile hulle maar â€“ skies, suster)? Â Aan al jou harde werk het hulle hul min gesteur, Â Dantjie. My panties is sonder seremonie uitgepluk en Charles se botteltjie Port, wat versigtig daarin toegedraai was! met agterdog bejeÃ«n. Â Toe sÃª hulle ek sal sonder my tas moet vlieg â€“ hulle wil dit eers deeglik deursoek. Â Ek sÃª vir die vrou met die blou oÃ« wat my interrogeer â€œI serve a God of miracles.â€ Â As sy glo Hy kon die Israeliete droogvoets deur die see laat trek, waarom kan Hy nie vir my bederf met â€˜n vakansie nie?Â Â Sy knik instemmend.
My keel is so droog na die uitvraery; dat ek vra: Â â€œHere, waar is u dan nou? Â Dit lyk of ek net hier in my spore gaan moet omdraai.â€ Â Toe onthou ek van Dedri se boekie en my lukraak oopmaak daarvan drie weke terug, met die verrassende woorde: Â â€œDestination Tel Avivâ€. Â Ek drink sommer die dame wat langs my op die eerste vlug gesit het, Dinah, se botteltjie water uit. Â Met die neersitslag sien ek die naam van die water:Â â€œLavieâ€. Â Dit is die naam van Rentia se gesin, en ek gryp die strooihalmpie vas. Â â€œHou net vas, ek kom!â€
Op die ou end vat die mooiste mooi Joodjie my beleefd aan die elmboog en sÃª ek moet nou asseblief nie as gevolg van hulle â€˜n been breek nie. Â Ek sÃª vir hom ek is lief vir die Jode, en sal ag slaan op sy woorde, en asof jy sÃª mes, word ek deur die een hek na die ander begelei. Â Dis of ek towerwoorde gespreek het: â€œitâ€™s all right â€“ sheâ€™s with meâ€ het nog nooit so soet geklink nie.
Ek word onder egter eers weer tot die uiterste beproef (onder synde toe bo te wees, Ãªrens het ek die kluts kwytgeraak â€“ ek staan toe al die tyd feitlik al in die vliegtuig!)Â Daar word ek weer in die hande van â€˜n interrogeerder geplaas, en almal sÃª you wait ghere. Â Ek wag toe maar ghere, terwyl ek die turbines al hoor stoom opbou. Â Blykbaar is daar â€˜n gesin wat nie Afrikaans, Engels, Duits of Hebreeus praat nie, en hulle geniet prioriteit bo my. Â Ek wonder of iemand sal sien as ek net in die vliegtuig inglip, maar genade bo genade haal ek my sitplek met my escort aan my sy voor die vliegtuig wegtaxi.
Op Tel Aviv was almal van my vlug al weg, toe ondervra die kortaf donker Israeli-meisietjie my nog. Â â€œI donâ€™t understandâ€¦ Why a mother leave her family and come to a land full of bombs?â€ Â Ek was lus en sÃª vir haar dat dit baie gevaarliker is om in Suid-Afrika net in die straat te loop, maar het nie gedink sy sal die humor daarvan insien nie. Â You hef work. Â Ek sÃª ja, ek werk genoeg by die huis. Â Sy beveel my: wait beside yourself.Â Ha! Â Ons praat dieselfde taal. Â Ek is hoeka al beside myself! Â Maar beside myself wag ek toe vir â€˜n volle uur, tot ek by immigration of emigration beland, kon nie mooi hoor wat nie. Â Met â€˜n laaste ondervraging of twee word al my dokumente terugoorhandig.
So arriveer ek tasloos, met bewende binnegoed maar flou van verligting, op Tel Aviv in die aankomslokaal. Â Nou kan hulle my nie meer uitskop nie. Â My skoenlappers vlieg nou in dieselfde rigting. Â My werkgewer het drie maal verby my geloop. Â Elke keer smile ek vir die mooi man en hoop dis hy wat my moet kom haal, maar blykbaar het hy iemand sonder â€˜n bril gesoek (die ydelheid moet ook mos inkom â€“ op die foto van my en Dantjie met kort hare wat ek vir Rentia gestuur het was sonder bril).Â My tas kom ek eers oormore. Â Ek sit op die bankie, die lokaal feitlik verlate, en dink aan Psalm 121 en 122, wat soveel van julle vir my saamgestuur het. Â Toe hulle mienette striedom na navraag roep, besef ek â€“ nouâ€™s dit reg of weg! Â Gelukkig was dit Ofer wat my toe page, en so loop die eerste sage tot â€˜n einde â€“ the end of the beginning.
Baie dankie aan elkeen wat hierdie brief ontvang, want jy was deel van my wonderwerk. Â Ek het nou gestort, beddens opgemaak, speelgoed weggepak, my vergaap aan die anderster landskap, â€˜n uiltjie geknip, en uitgepak. Â Die mense is mooi, beleefd, en baie vriendelik. Nog net die een kind gesien. Â Sal later meer laat weet.
Hou hierdie spasie dop vir my volgende episode. Â As dit brief nie jou Maandag, 11 Mei bereik, nie: hulle het gister ook gesukkel om aan lyn te gaan, dus kan dit jou eers later bereik. Antwoord asseblief na minettestrydom03@hotmail.com.
Aan my susters wat dit lees â€“ hoop jul moedersdag was geseÃ«nd. Â Stella, het jy Mamma se Sweetie Pie vir haar gegee? Â Christina, dankie dat jy ons bederf het Vrydag-aand â€“ dit was onvergeetlik.
Shalom en shalom
I HAVE A CHILD ABROAD
PASSWORDS AND SUCH
2006-2010 Select Month January 2018 (1) May 2017 (1) October 2016 (1) July 2014 (1) June 2013 (2) April 2013 (2) February 2013 (5) January 2013 (1) October 2012 (1) September 2012 (3) August 2012 (4) July 2012 (9) June 2012 (9) May 2012 (5) April 2012 (2) February 2012 (3) January 2012 (5) December 2011 (3) November 2011 (4) October 2011 (6) September 2011 (3) August 2011 (3) July 2011 (6) June 2011 (8) May 2011 (4) April 2011 (10) March 2011 (9) February 2011 (7) January 2011 (9) December 2010 (2) November 2010 (3) October 2010 (14) September 2010 (16) August 2010 (14) July 2010 (13) June 2010 (11) May 2010 (10) April 2010 (16) March 2010 (16) February 2010 (12) January 2010 (16) December 2009 (11) November 2009 (12) October 2009 (25) September 2009 (23) August 2009 (16) July 2009 (14) June 2009 (7) May 2009 (7) April 2009 (8) March 2009 (2) February 2009 (6) January 2009 (8) December 2008 (6) November 2008 (10) October 2008 (17) September 2008 (18) August 2008 (6) July 2008 (7) June 2008 (12) May 2008 (10) April 2008 (8) March 2008 (13) February 2008 (18) January 2008 (21) December 2007 (21) November 2007 (8) October 2007 (9) September 2007 (2) August 2007 (9) July 2007 (12) June 2007 (11) May 2007 (18) April 2007 (9) March 2007 (8) February 2007 (15) January 2007 (17) December 2006 (2)