Ramaphosa het in baie kringe onder skoot gekom oor sy stilswye oor Zuma se roekelose magsvergrype, maar hy het Sondag in Uitenhage op ’n gedenkdiens vir die SAKP-leier Chris Hani, wat 24 jaar gelede vermoor is, ’n oproep om ’n kommissie van ondersoek oor die bewerings van staatskaping gedoen – iets wat Zuma duidelik nie wil doen nie.
Hy het nou sy stalletjie vir skoon regering uitgepak en kan op dié wyse druk op Dlamini-Zuma plaas om op te hou om die kwessie te ignoreer.
Hy sal egter sy stryd na die binnekamers van die ANC moet neem om takke – wat in Desember in die nasionale verkiesingskonferensie gaan stem – te oortuig dat hy die beste kandidaat vir die ANC-leierskap is.
Hopelik besef Ramaphosa nou dat die leierskap van die ANC (en daarna die land) nie sommer net so in sy skoot gaan val nie. Met sy uitlatings in Uitenhage het hy nou die geveg regstreeks na sy teenstanders geneem.
Gewone Suid-Afrikaners kan hom help deur seker te maak dat die ANC in 2019 by die stembus sukkel. Dit sal beteken dat groot getalle ANC-kiesers moet doen wat hulle verlede jaar in die plaaslike verkiesings gedoen het.
Suid-Afrikaners is duidelik sat vir korrupsie en wanbestuur. Die vraag is egter of ANC-kiesers ook so voel en bereid is om teen hul party te stem.
Onthou, in die provinsies waar hy goed moet vaar – Limpopo, KwaZulu-Natal, Noordwes en Mpumalanga – kom hy te staan teen die gedugte sogenaamde premierliga wat al jare lank namens Zuma organiseer. Dit is ’n goed gevestigde front wat hom ongetwyfeld vir Dlamini-Zuma sal beywer.
Die probleem is egter dat Gauteng nie oor genoeg stemme beskik om op die nasionale verkiesingskonferensie ’n indruk te maak nie.
Die atmosfeer in die land blyk ryp te wees vir ’n anderse leier, iemand wat korrupsie en alles wat daarmee saamgaan, verag en die belange van Suid-Afrikaners altyd voorop sal stel.