Marianne van Zyl | Wie het God gemaak? | Page 2
Is daar boeke wat eintlik in die Bybel moes wees wat verlore geraak het?
April 24, 2015 April 24, 2015 Marianne van Zyl
Die Bybel is nie net een boek nie, maar eintlik 'n versameling boeke (sien die artikel http://wiehetgodgemaak.co.za/wie-presies-het-die-bybel-geskryf/ vir meer inligting). Daar bestaan egter ander antieke geskrifte wat uit min of meer dieselfde tye as die Bybelboeke dateer wat nie in die Bybel opgeneem is nie. Hierdie boeke word "apokriewe" boeke genoem, en mense praat soms daarvan as "verlore boeke van die Bybel". Hierdie boeke is egter nie regtig verlore in die sin dat hulle heeltemal weggesteek of verduister is nie. Om die waarheid te sê, 'n klomp daarvan is in Afrikaans vertaal en beskikbaar vir ons om vandag te lees as ons wil (sien die boek "Apokriewe Ou en Nuwe Testament: Verlore boeke uit die Bybelse tyd" deur Jan van der Watt en Francois Tolmie, uitgegee deur CUM, 2005). Die apokriewe boeke is egter nie in die Bybel opgeneem nie omdat hulle nie dieselfde hoeveelheid gesag dra as die boeke in die Bybel nie, en nie gesien word as die Woord van God nie.
Die besluite oor die in- of uitsluit van boeke by die Bybel en die gevolglike ontstaan van "apokriewe" boeke is verskillend vir die Ou en die Nuwe Testament. Daar is 'n klompie boeke by die Ou Testament bygevoeg wat in die Rooms Katolieke kerk se Bybel opgeneem is, maar nie in die Bybel wat deur die Protestantse kerke (dit is nou kerke soos die NG kerk, Hervormde kerk, Gereformeerde kerk, asook kerkgroepe soos Doxa Deo, Lewende Woord, die Baptiste kerke en nog baie ander) gebruik word nie. Hierdie boeke is 'n bietjie later as die ander boeke (wat in ons Bybels verskyn) geskryf, en is eers later deur die Katolieke kerk as gesagvol erken. Dit word nie deur die Protestantse kerke as gesagvol gesien nie. Dit sluit boeke in soos Tobit, Judit, Die Wysheid van Salomo en 1 en 2 Makkabeërs.
Die boeke wat in die Nuwe Testament opgeneem is wat ons vandag nog kan lees, is almal in die eerste 100 jaar na Jesus se lewe geskryf. Dit is neergeskryf deur mense wat saam met Jesus geleef het en Hom persoonlik geken het, of wat hulle inligting gekry het by mense wat Jesus persoonlik geken het. Daar was dus in daardie tyd nog genoeg ooggetuies van Jesus se lewe op aarde wat sou kon protesteer as die skrywers van die boeke nonsens gepraat het. Ander boeke wat geskryf is oor Jesus se lewe of die lewens van die apostels is almal heelwat later eers geskryf – van die 2de tot die 9de eeu na Christus. Dit sluit in boeke soos die Evangelie van Tomas, die Evangelie van Maria, die Handelinge van Petrus, en die Openbaring van Paulus. Die feit dat die boeke so laat geskryf is skep twee probleme. In die eerste plek beteken dit dat ons nie weet wie dit geskryf het nie en dat die regte skrywer 'n skuilnaam gebruik het om sy boek belangrik te laat klink (bv die Evangelie van Petrus, wat waarskynlik in +/- 150 na Christus geskryf is, en dus nie deur Petrus geskryf kon gewees het nie, want hy was toe al dood!). Die tweede probleem met die laat datums waarop die apokriewe boeke geskryf is is dat die skrywers te ver in tyd verwyder was van Jesus en sy direkte volgelinge, en dus nie meer so akkuraat kon wees nie (dit sou baie moeiliker wees om hulle feite na te gaan of met ooggetuies te praat om seker te maak wat hulle neergeskryf het het regtig gebeur).
Die besluit oor watter Nuwe Testamentiese boeke om in die Bybel in te sluit en watter om uit te laat is oor die eerste paar eeue na Jesus se lewe gefinaliseer. Die briewe en ander skrywes van die kerkvaders (die tweede generasie kerkleiers na die apostels) gee vir ons belangrike leidrade oor watter boeke deur die vroegste Christene beskou is as gesaghebbend en deur God geïnspireerd. Irenaeus, byvoorbeeld, verwys reeds na 21 van die 27 boeke van die Nuwe Testament in 185 na Christus. Die formalisering van die besluit oor watter boeke deel moet uitmaak van die Bybel is gedoen by verskillende kerkvergaderings (die Konsilie van Laodisea, 363 n.C., die Konsilie van Hippo, 393 n.C. en die Konsilie van Carthage, 397 n.C.). Hierdie vergaderings het egter nie sommer op hulle eie 'n klomp "random" boeke gekies wat hulle lus was om in die Bybel in te sluit nie, maar het juis probeer om net aan te dui watter boeke reeds wyd en syd deur die destydse kerk as gesaghebbend gesien is.
Lees gerus meer oor die samestelling van die Bybel by
Bybel	apokriewe, Bybel, evangelies, Skrif
Wie presies het die Bybel geskryf?
April 24, 2015 Marianne van Zyl
Ons dink dikwels aan die Bybel as een boek, maar dit is eintlik 'n hele biblioteek, of versameling boeke! Dit bestaan uit 66 boeke wat deur meer as 40 mense neergepen is oor 'n tydperk van ongeveer 1500 jaar. Die eerste 39 boeke noem ons die Ou Testament. Dit is boeke wat geskryf is voor Jesus se geboorte, oor 'n baie lang tydperk (vanaf ongeveer 1400 tot 400 jaar voor Christus se geboorte) deur 'n verskeidenheid mense. Die laaste 27 boeke in die Bybel noem ons die Nuwe Testament. Dit bestaan uit vier evangelies, oftewel weergawes van Jesus se lewensverhaal, 'n geskiedkundige rekord van die begin/ontstaan van die kerk (Handelinge), 'n versameling briewe wat deur volgelinge van Jesus geskryf is, en die boek Openbaring wat 'n optekening is van 'n visioen (of openbaring) oor die eindtyd, die hel en die hemel. Die boeke wat in die Nuwe Testament opgeneem is, is almal in 'n relatief kort tyd nadat Jesus op aarde was geskryf deur mense wat Hom óf self persoonlik geken het, óf hulle inligting gekry het by mense wat Hom persoonlik geken het. Dit is kort genoeg na Jesus se dood geskryf dat daar nog baie ooggetuies gelewe het wat die feite of aansprake in die boeke kon bevraagteken as dit nie waar was nie.
Ten spyte van die feit dat die Bybel deur ongeveer 40 verskillende mense uit verskillende beroepe en agtergronde en oor so 'n lang tydperk neergeskryf is, is daar 'n goue draad wat daardeur loop, wat nie menslik verklaarbaar is nie. Die akkuraatheid daarvan in terme van die geskiedenis wat dit beskryf, die argeologie en die profesieë daarin is ook buitengewoon. Dit is omdat God deur sy Heilige Gees die skrywers van die Bybelboeke geïnspireer en gelei het toe hulle die boeke neergeskryf het. Die Bybel is nie net mense se woorde of idees oor God nie, maar God se openbaring van Homself en sy wil en sy plan vir die mensdom. 2 Timoteus 3:16 sê "Die hele Skrif is deur God geïnspireer en het groot waarde om in die waarheid te onderrig, dwaling te bestry, verkeerdhede reg te stel en 'n regte lewenswyse te kweek…" Hoewel hierdie vers deur Paulus geskryf is en waarskynlik op daardie stadium hoofsaaklik verwys het na die boeke van die Ou Testament, sien ons dat Petrus ook Paulus se briewe gesien het as deel van die Skrif (sien 2 Petrus 3:15-16). Ons sien ook dat Paulus na 'n gedeelte in die evangelie van Lukas verwys as deel van die Skrif (sien 1 Timoteus 5:18 en Lukas 10:7).
Die boeke van die Bybel is dus uiteindelik indirek deur God self geskryf, en is 'n onbeskryflik waardevolle geskenk aan ons as mense waardeur ons Hom kan leer ken.
Lees gerus ook hierdie artikel oor die vraag of die Bybel regtig God se woord is:
Bybel	Bybel, Heilige Gees, Skrif	1 Comment
As iemand tot bekering kom en dan later heeltemal afwyk en met satanisme of iets betrokke raak, is hy dan steeds gered?
Hierdie vraag is 'n baie moeilike vraag om te beantwoord, aangesien daar binne die Christendom minstens twee baie uiteenlopende sienings oor die saak is, en albei sienings word uit die Bybel gestaaf. Voordat ek hierdie sienings noem, wil ek net sê dat ons nêrens in die Bybel geroep word om te besluit of te beoordeel of iemand anders hemel toe gaan of nie. Dit is God se besluit, en syne alleen. Hy is die enigste Een wat elke mens se hart regtig ken. Hy is 100% liefdevol en 100% regverdig en ons kan sy oordeel heeltemal vertrou. As ons bekommerd is oor iemand anders se redding, is die beste ding wat ons kan doen om vir daardie persoon te bid, vir hulle lief te wees en hulle te probeer ondersteun en, as ons die geleentheid kry om dit te doen, hulle aan te moedig om hulle verhouding met die Here weer reg te maak.
Die eerste siening binne die Christendom oor die vraag hierbo is dat as iemand eenmaal gered is deur Jesus, dat hulle vir altyd gered bly, maak nie saak wat gebeur of wat hulle doen of glo vir die res van hulle lewens nie (sien bv http://www.gotquestions.org/once-saved-always-saved.html vir 'n verdediging van hierdie standpunt). Dan is daar ook 'n siening dat dit moontlik is vir iemand om hulle redding te "verloor" as hulle nie volhard in hulle geloof nie, of as hulle ophou om in Jesus te glo en Hom te volg (sien bv http://mysouthland.com/images/DoctrinalPapers/Once%20Saved%20Always%20Saved%20is%20not%20true.pdf vir 'n verdediging van hierdie standpunt). Nota: Ons ondersteun nie noodwendig alles wat in hierdie twee artikels staan nie, ons gee dit slegs as verwysings vir lesers om te kan sien hoe mense hierdie twee standpunte uit die Bybel verdedig).
Ek dink daar is nog 'n belangrike ding om oor hierdie saak te sê, en dit is dat die Bybel ons beslis nie leer dat 'n mens deur gewoonweg foute te maak en sonde te doen jou redding verloor nie. As jy in Jesus glo en Hom aangeneem het, het jy die reg gekry om 'n kind van God te word (Johannes 1:12), jy word nie nou elke keer as jy sonde doen weer "nie sy kind" nie. God weet dat jy 'n mens is wat foute maak en sonde doen. Lees bietjie Psalm 103 – dit sê dat God geduldig en liefdevol is en dat Hy dit in gedagte hou dat ons van stof gemaak is, dat Hy ons sonde vergewe. Lees ook gerus weer die gelykenis van die verlore seun in Lukas 15:11-32. Dit vertel hoe God iemand wat weggedwaal het en weer na Hom toe terugkeer vergewe en terugneem in sy huis. Die siening wat ek hierbo van gepraat het dat mense hulle redding kan "verloor" gaan nie oor gewone gelowiges wat 'n verhouding met Jesus het maar tog nog sonde doen nie. Dit gaan eerder oor mense wat heeltemal ophou om in Jesus te glo, of wat aanhou met 'n spesifieke sonde in hulle lewe en later heeltemal van God vervreemd raak. Lees ook ons artikel http://wiehetgodgemaak.co.za/wat-bepaal-of-jy-hemel-of-hel-toe-gaan/" title="Wat bepaal of jy hemel of hel toe gaan? oor hierdie onderwerp.
Geloofslewe, Hemel en hel	redding
Het Jesus ooit 'n vrou gehad toe Hy op aarde was? En hoekom het hy nooit kinders gehad nie?
Volgens al die ooggetuies wat vir ons Jesus se lewensverhaal neergeskryf het (Matteus, Markus, Lukas en Johannes wie se weergawes van die evangelie in die Bybel opgeteken is) klink dit nie of Jesus ooit 'n vrou of kinders gehad het nie. Daar was al bewerings dat Jesus 'n verhouding met Maria Magdalena gehad het, of selfs met haar getroud was. Dan Brown se boek "The Da Vinci Code" het ook hierdie idee probeer versprei. Dit sou natuurlik 'n lekker sappige storie maak, soveel te meer as die kerk dit probeer "toesmeer" het soos Dan Brown wil beweer. Daar is egter geen goeie geskiedkundige bewyse vir hierdie "conspiracy theory" nie.
Hoewel dit nie algemeen was vir 'n Joodse man in Jesus se tyd om nie te trou nie, was dit nie totaal en al ongehoord nie. Paulus, die groot sendeling van die vroeë kerk oor wie ons in Handelinge lees, was ook nooit getroud nie. Waarom het Jesus nie getrou en kinders gehad nie? Die Bybel gee nie vir ons 'n rede nie. My raaiskoot sou wees dat dit óf sou "inmeng" met die primêre rede waarom Hy aarde toe moes kom (om die mens se verhouding met God te herstel deur 'n perfekte lewe te kom lei en toe vir ons sondes te betaal), óf dat die vrou en kinders wat Hy sou hê dalk deur mense verafgod sou word en só die fokus van God sou aftrek.
Al het Jesus nie 'n aardse bruid gehad het nie, leer die Bybel ons dat Hy wel 'n bruid het, naamlik die kerk, dit is, die mense wat in Hom glo en aan Hom behoort (sien Efesiërs 5:23-27 en Openbaring 19:7-9).
Jesus	Jesus, Maria Magdalena
Is daar 'n regte manier om met jou beste vriend of pa te gesels? Jy moet hulle respekteer, en daar is 'n klomp verkeerde maniere, maar daar is nie net een regte manier nie. God is natuurlik meer as net jou vriend of jou pa. Maar gebed is om met God te gesels oor wat in jou lewe gebeur, Hom te bedank, en Hom te prys vir wie Hy is en wat Hy in jou lewe doen. Die grootste reël is om tyd te maak waar jy alleen kan wees en op God kan fokus. Soos met enige verhouding, moet mens daai tyd insit.
Ek bid lekkerder op my knieë of as ek op die vloer sit. Om myself in daai posisie te kry, fokus my gedagtes beter. Maar soms bid ek met oop oë soos ek by die straat af loop, of as ek ry. Jy kan ook deur 'n Psalm of 'n stuk van die Bybel bid, om dit jou woorde te maak. Dis deels waarvoor die Bybel daar is – om ons te leer hoe om met God te praat. Baie mense groei deur deur die Bybel te bid. Jy kan ook die Onse Vader of ander gebede jou eie maak en bid. Dit help ook soms om dit hardop te doen. Dis ook belangrik om in groepe te bid – geloof is 'n gemeenskaplike ding, en gebed behoort ook te wees. Dan moet jy ook onthou dat 'n gesprek albei kante toe gaan – jy praat met God, maar jy moet Hom ook darem toelaat om iets vir jou te sê. Hy doen dit meestal deur die Bybel, maar om in stilte op God gefokus te wees is ook belangrik. Jy kan natuurlik mal word deur jou gedagtes te "doop" en te maak asof dit God is wat met jou praat. Maar met genoeg opregte Bybellees en nadenke, sal jy goed genoeg weet wat Hy wil sê.
Hier is die Nuwe Testament gebede:
Matt. 6:5-13, Fil. 1:9-11, Fil. 4:6-7, Kol. 1:9-14, Kol. 4:3-4, 1 Tes. 3:9-10, 2 Tes. 1:11-12, Filemon 1:6, Jak. 5:6, 3 Joh. 1:2
Hier is 'n paar baie goeie aanhalings uit 'n boek van Tim Keller ('n Amerikaanse predikant vir wie ons baie respek het) oor gebed: