Waterlelieplante leef vir baie jare, maar die pads en blomme sterf in die laat somer.
Lelie pad rol
Lelie pad peste
Die Amerikaanse witwaterlelie (Nymphaea odorata) groei op die damdam, insluitende jou tuindam. Gesien rondom die rande van `n stil water in baie dele van die wêreld, is die plante hoofsaaklik bekend met hul ronde blare of kussings wat horisontaal op die wateroppervlak dryf. Paddas en insekte word op die kussings getrek, maar vir baie verskillende redes.
Die wortels van waterlelieplante word aan die ryk, modderige grond onderaan `n dam vasgemaak terwyl hul blare en wit of pienk blomme groei op lang stingels wat tot by die oppervlak van die water kom. Die pads is `n diep heldergroen en sny van die rande byna tot by die middel, het `n blink leeragtige tekstuur en dryf op die water of effens onder dit waar hulle `n wegkruip plek bied vir paddas wat groter roofdiere wil ontsnap. As die kussings, wat tot 10 of 11 sentimeter kan meet, groot en dik genoeg is om hul gewig te ondersteun, kom paddas, klein skilpaaie en insekte soos die libellen soms bo-op hulle. Paddas verberg op die kussings om te vermy dat hulle gevang word deur waterslangs en sekere spesies vis. Ander klein wesens wat die veiligheid van lelieblokkies geniet, sluit in kewers wat help om die waterlelies en damselflies te bestuif, terwyl die onderkant van die pads huisves vir slakke. Die eiers van langhorings en wirligagtige kewers word dikwels aan die onderkant van die lelieblokke vasgemaak.
Nie net is lelieblokkies aantreklike rusplekke vir baie soorte wesens nie, maar help hulle ook om damwater koel te hou deur skaduwee te verskaf aangesien hulle nouer saam groei. Dit ontmoedig die groei van sommige soorte alge wat die dam van die suurstof kan afbreek wat vis en ander wesens moet oorleef. Benewens die verskaffing van ruimtelike skoonheid in teenstelling met hoër waterplante, bied lelieblokkies ook `n doeltreffende waterfiltreringstelsel in damme deur die ammoniak wat deur vis vervaardig word, te omskep in waardevolle voedingstowwe wat deur die plante gebruik word. Die handhawing van `n verhouding van 2/3 plant dekking tot 1/3 oop water verseker dat alge groei word beheer en dat enige vis wat in die dam woon, nie bedreig word deur `n oormaat nitrate wat skadelik vir hulle is nie.
Waterlelieblomme en blare is ook aantreklik vir sekere insekte as voedselbron. Plantluise is baie klein vliegagtige insekte wat die pads eet, terwyl die muggies klein larwes is wat golwende lyne daarin kou. Albei plae kan uit die pads uitgespoel word, maar word die beste behandel deur die hele blaarblokkie te onderdruk, die besmette blare te verwyder of dit met insekdodende seepe af te was of `n oplossing wat `n dun genoem word, wat muskiete doodmaak. Volgens Pond Trade Magazine is die Chinese donker mot `n ernstige plaag wat stukke van die lelieblokkies sny om onder te steek. Kruising van die individuele motte werk goed in `n klein besmetting, terwyl insekdodende seep wat bacillus thuringiensis bevat, die motte doodmaak, maar nie vis, troeteldiere of mense benadeel nie.
Terwyl die waterlelie `n meerjarige plant is, begin die pads en blomme later in die somer in die vroeë val, wat elke jaar terugkeer sodra die dam se water weer warm word. Soos hulle ontbind, word die blare geel of bruin, dan val die stamme af. Die plant gaan dormant vir die koeler wintermaande en verskyn weer in die lente in die vorm van nuwe pads en blomme.