Versindaba » Blog Archive Daniel Hugo. Billy Collins en die vergelyking : Versindaba
Wednesday, June 24th, 2020 | Artikels, essays, e.a..
7 Kommentare op "Daniel Hugo. Billy Collins en die vergelyking"
June 24th, 2020 at 14:58
Interessante storie! Maar dan wonder ek: is die "vergelykinglose" gedigte nie maar net vergelykings op 'n ander "niveau" nie? Want, altyd met 'n gedig, 'n goeie een, een wat werk, kry mens daardie gevoel van: dit verwys na iets anders ook. Daar is meestal daai spanning tussen twee werelde, verskillende situasies, al is die een pool in die vergelyking bykans onsigbaar in die agtergrond.
Is dit nie dalk 'n soort vergelyking nie? In Hannes se vers lyk dit so. En in "Eksamentyd", is dit dieselfde, vir my.
June 25th, 2020 at 12:47
Ek stem nogal met Charl-Pierre saam. Vir my is 'n goeie manier om die kwessie te benader, woorde te gebruik soos "implisiet" en "eksplisiet". Die eerste strofe van "Studeerkamer" beskryf die digter se vader se studeerkamer. Waar is die vergelyking? In Daniel se kommentaar hierbo praat hy van die "enigste stil plek: in die huis. En hier skuil die implisiete vergelyking: Studeerkamer – "soos 'n rustige stil plek om in te skryf".
Tweede strofe: foto van die sinode – vergelyk met "die 'stowwerigheid' en 'suurheid' van die destydse kerklike dogma."
Derde strofe: Motto teen die muur en tranebrief – "die (soms sware) plig van die leraar om mense liefdevol te dien".
Vierde strofe: Latyn: "Vinnige en opregte diens aan die Here" – "die indringing van die alledaagse lewe met "banaliteite" soos 'n faktuur en Andy Capp".
Dit is juis waar die trefkrag van hierdie gedig lê: die teenstellinge van 'n geestelike lewe en pligte met die harde werklikhede van 'n lewe waarin hoëre sake dikwels verontagsaam word.
June 25th, 2020 at 13:25
De Waal, jy is SO reg. Die gedig werk met jukstaposisie, en myns insiens is dit 'n implisiete vergelyking.
June 25th, 2020 at 14:43
'n Beskrywing (waarin raak gekies word), soos in Daniel se gedig oor wat te sien is in die domineestudeerkamer, en 'n verhaal (waarin nie te veel klaar geïnterpreteer staan nie), soos in Hannes se pa-gedig, werk ook 'n bietjie soos beeldspraak. Ek dink graag daaraan dat "beeldspraak" en "verbeelding" 'n woordstam deel – en dat die poëtiese werking spruit uit hoe 'n beeld-in-woorde die leser se verbeelding op gang kry, onderweg na betekenisskepping toe.
June 25th, 2020 at 21:37
Miskien lê daar aan die wortel van die beelding iets soos Antonin Artaud idee dat "poetry is anarchic in as much as it questions all object relationships or those between meaning and form."
Ek vind hierdie uiteensetting van Bernard besonder knap en grondig: "poëtiese werking = beeld-in-woorde … verbeelding … betekenisskepping". Dit is vir my een van die beste omskrywings van die digterlike skeppingsproses. Gedigte wat min beelde bevat, vind ek gewoonlik taamlik futloos. Poësie is vir my amper ondenkbaar sonder beelde. 'n Beeldelose "gedig" is omtrent net betoog, nie poësie nie.
'n Goeie digter kan vernuftig en met baie min aanduiding 'n beeld ryk betekenis gee. In Daniel se gedig is daar die reël:
"agter stof sit ses-en-vyftig se sinode".
Met net hierdie paar woorde sien mens 'n geraamde foto agter glas wat al stowwerig geword het met verloop van tyd (regte fisiese stof en ook die metaforiese stof van, sê nou maar, bekrompenheid). Op die foto sit die lede van die sinode van ses-en-vyftig met hulle outydse beffies. 'n Hele reeks interessante en emotiewe feite.
July 1st, 2020 at 15:30
Maar daar is mos 'n vergelyking: "hy sê dis soos skuld vir 'n kar" (die tertium is jy betaal albei af, maar die digter maak ook die verskil duidelik).