Gedigte | SkalkSkryf
Posted in Louwie, tagged Cirrus, Cumulus, Gedigte, Goethe, Howard, Nimbus, Strtus, Wolke on April 18, 2016|
4 Comments »	Soos ander mense gepla is met die Maan, so is ek en baie ander mense, selfs beroemdes soos Annie Dillard en ook Goethe, gepla met wolke. Toe die kinders nog klein was het ons op ons reise altyd gekyk na die gesigte, monsters, diere, engeltjies en ander wonderbaarlike goed wat deur wolkvormasies uitgebeeld word as jy net jou verbeelding bietjie gebruik.
Posted in Louwie, tagged Gedigte, Ireland, John O'Donohue, Poems on Januarie 1, 2016|
2 Comments »	Beannacht: A Blessing for the New Year
Posted in Louwie, tagged Gedigte, Hannelie, Kuns?, Marli, prênkie on November 13, 2012|
Leave a Comment »	Sy is nou klaar, gereed om teen `n muur gehang te word.
Posted in Uncategorized, tagged Gedigte, Marli on November 24, 2010|
3 Comments »	Sy het nogal `n prys gewen met die een destyds.
Die blare wys hul skoonheid aan die son, oper en oper nog… ‘n Storm op ‘n dam… ‘n see. Strominge dwarrel om my heen. Water, lug; lug water… een. Ek is ‘n heks, uitgelewer deur my eie kragte aan die blinde onverstaan van duister, heilige magte. Vlamme van Priesterlike haat louter my verwonde, verwarde siel, verjaag die duisternis gebaar uit onkundige beterweterigheid. Die marteldood bied my ‘n nuwe lewe. Die water bruis om my, kring deur my. Lug spoel in my in, vul my, maak my lig en trek my af terug na die lig. Ten volle oopgevou, die lotus se goue kroon ontbloot, verswelg die laaste skanse. Ek is ‘n Engelse dame. Ek is ‘n misdadiger, ek is ‘n priester, ek is ‘n verstotene, ek is… Die lotus straal sy witheid aan die wêreld. Ek lag. ‘n Eggo van vrygestelde vreugde dryf deur die stil lug, die water lek‑lek aan die klam souterigheid van gestorte trane. stof dwarrel in die son, waar ek nie meer is nie. Deel hierie met jou matersFacebookE-posTwitterLike this:Like Loading...	Read Full Post »
Posted in Uncategorized, tagged Gedigte on Oktober 28, 2010|
4 Comments »	One less.
soulless, soundless, faithless
a few million miles
Leë koppie koffie
stortreën teen die venster
geen glimlag in sig.
Life Two (Too?)
Death is scratching the walls of my window
It looks a lot like what we think life to be
the only crowd I fit in is me
Not even Death is to be trusted. Nov’95 WW