A Harlem Hellfighter's Searing Tales from the WWI Trenches - GESKIEDENIS - Inligting
Soos baie veterane van die moordvelde van die Eerste Wêreldoorlog, het Horace Pippin dit moeilik gehad om die herinneringe af te skud. So in die dekade na die oorlog het hy hulle gevange geneem en getem, in sketse gevul met tydskrifte.
Hy het geen tekort aan stories gehad nie. Daar was die verskrikte jong rekruut wat sy eie dood spookagtig voorspel het. Die vuil loopgrawe, met hul eindelose klankbaan van skreeuende artillerie-skulpe en staccato-masjiengeweer. Die gaswolke wat skielik uit die lug verskyn het. Die uitstappies oor velde besaai met gewondes en dooies. En die trauma om deur 'n Duitse skerpskutter getref te word en dan in 'n jakkalsgat vasgesteek te word, bloei uit.
Pippin gooi sy oorlogsherinneringe uit in 'n paar klein komposisieboeke en vul bladsy na bladsy met sy netjiese handskrif. Die spelling en grammatika is dikwels tydelik. Die nederige tekeninge word met potlood en kryt weergegee. Maar die verhale-selfs in Pippin se gedempte, saaklike vertelling-bied 'n seldsame eerste persoon weergawe van die aangrypende gevegservaring van die Harlem Hellfighters, die mees gevierde Amerikaanse regiment van Afro-Amerikaanse soldate tydens die Eerste Wêreldoorlog.
VIDEO: Die Harlem Hellfighters
Die Harlem Hellfighters was 'n Afro-Amerikaanse infanterie-eenheid in WWI wat meer tyd in die geveg deurgebring het as enige ander Amerikaanse eenheid. Ten spyte van hul moed, opoffering en toewyding aan hul land, keer hulle terug huis toe om rassisme en segregasie van hul landgenote die hoof te bied.
Teken in vir oom Sam
Toe die VSA die Eerste Wêreldoorlog in 1917 betree, was Horace Pippin amper 30 jaar oud. Hy is gebore in West Chester, Pennsilvanië en het grootgeword in Goshen, New York, en het ná die 7de klas die skool verlaat om sy gesin te help onderhou. Hy het 'n wye verskeidenheid werkgeleenthede (hotelportier, steenkoolwa, bestuurder vir voerwinkels) aangeneem; af en toe in New York as arbeider gewoon; verhuis daarna in 1912 na Patterson, New Jersey, om as ystermolder te werk. Op hierdie stadium was daar min bewyse dat hy een van die bekendste Afro-Amerikaanse kunstenaars van die 20ste eeu sou word.
Op 1 Junie 1917, nie lank nadat die VSA die oorlog betree het nie, het Pippen as vrywilliger gewerk vir die 15de New York National Guard, later die 369ste regiment gedoop en die Harlem Hellfighters genoem. Daardie November, tydens opleiding, het hy sy korporale strepe behaal. Hulle het die volgende maand aan die Atlantiese kus van Frankryk geland.
Sedert die Hellfighters laat in Desember 1917 in Frankryk aangekom het, was dit onduidelik of hulle ooit gevegte sou sien. In die bloeitydperk van Jim Crow-diskriminasie, het die Amerikaanse leër se blanke leierskap bevraagteken of swart soldate die intelligensie of moed gehad het om te veg, sodat die meeste gedelegeer is om rolle te ondersteun. Ongeveer 10 persent van die 380 000 Afro-Amerikaners wat in die oorlog gedien het, het eintlik geveg, volgens die Amerikaanse nasionale argief.
Gretig om te veg, beskou as helde
Aan die infanterie onder generaal John J. "Black Jack" Pershing, bevelvoerder van die American Expeditionary Force, het die Hellfighters aanvanklik as arbeiders geswoeg, 'n spoorwegwerf gebou, paaie gebou en skepe afgelaai. 'Dit was stadige werk en nat werk, en u sou nat gaan slaap, want daar sou geen vuur wees om droog te word nie,' het Pippin oor laasgenoemde plig geskryf. Maar die swart troepe was gretig om uit die voorste linies te veg. 'Dit was 'n plek wat ons almal wou sien,' het hy geskryf. 'Ons het dit nie reg geag om daarheen te gaan en dit nie te sien nie.
Uiteindelik het hulle die loopgrawe - en gevegte - in die noorde van Frankryk gesien, waar hulle 'n deurslaggewende rol gespeel het om die Duitse vooruitgang oor die Westelike front te stuit.
Die 369ste het hulself as bekwame en vreeslose vegters bewys. Die Hellfighters het 191 dae aan die voorkant gedien - meer tyd in deurlopende gevegte as enige ander Amerikaanse eenheid - en het nooit die veld verloor vir die Duitsers of 'n man gevange geneem nie. En hulle was die eerste eenheid van al die geallieerde leërs wat die Ryn bereik het, 'n belangrike strategiese oorwinning. 'My mans gaan nooit terug nie, hulle gaan vorentoe of hulle sterf,' het hul bevelvoerder, kolonel William Hayward, gesê aan 'n Franse generaal wat 'n terugtog aangespoor het na 'n besonder gekneusde geveg. Die Franse regering het die hele regiment vereer met die Croix de Guerre; baie individuele lede het dapper medaljes ontvang. (Amerikaanse erkennings sou eers dekades later kom, indien enigsins.)
Van sy eenheid het Pippin geskryf: 'Ek het nog nooit die tyd gesien dat [hulle] nie gereed was nie. Hulle was altyd gereed om te gaan, en hulle het wel na die laaste man gegaan ... Ons was goed. Lekker om na enige plek te gaan. "
Veg vir die Franse
Maar dit was nie saam met Amerikaanse magte dat die Hellfighters hul merk gemaak het nie. Terwyl die Franse na die VSA gesoek het om hul leë leërs te help aanvul, het Pershing die 369ste oorhandig aan hul bondgenote.
Die Franse sien die skelm toerusting wat aan die swart troepe van Amerika gegee word, die Hellfighters met Franse gewere, helms, gordels, gasmaskers en kantines (met wyn). Hulle het ook die 369ste se militêre opleiding versterk: in die bou van slote, masjiengeweer, die bou en gebruik van granate en voorbereidings vir 'n gasaanval.
'Hulle was geskikte leerlinge', het die joernalis en opvoeder Emmett J. Scott geskryf Scott se amptelike geskiedenis van die Amerikaanse neger in die wêreldoorlog, die eerste groot kroniek van Afro-Amerikaanse bydraes tot die Eerste Wêreldoorlog, wat in 1919 gepubliseer is.
Na maande se opleiding het die 369ste die eerste keer aksie in Bois d'Hauze, in die Champagne-streek, op 12 Maart 1918 beleef. Die Hellfighters het groot gevegte by Château-Thierry, Belleau Wood en Minancourt gevoer.
Hondegevegte bo, ongediertes onder
Die lewe aan die voorkant, in wat Pippin 'hulle eensame, bedompige, modderige loopgrawe' genoem het, was 'n ellendige, skrikwekkende slag, waar die een dag die volgende dag vervaag. Soldate moes voortdurend water met emmers red, het hy geskryf, om te voorkom dat hul onderste stapelbakke oorstroom word. Rotte en luise was konstante metgeselle. En die bestendige Duitse spervuur ​​beteken dat die dood op enige oomblik kan kom.
'Ons was almal in die uitgrawing toe ... die skulpe om ons sloot val,' het hy geskryf. 'Net toe ons uit ons uitgrawing kom, ruik ek gas ... ek kyk om my en ek sien dat hulle almal hul gasmassa aan het ... Elke tree wat ons 'n dop neem, sal êrens naby die sloot beland.' Hy het verder beskryf hoe mortierdoppe in dele van die loopgraaf toegesak het, wat hulle gedwing het om voor hul mae te val en soos wurms deur die modder te kruip.
Wolke giftige gas dryf sonder waarskuwing in. Hulle kan so dik wees, het hy geskryf, "dat dit alles blou lyk ... [Die Duitsers] het so baie gas op een plek gesit en dit was so dik dat dit soos mis lyk."
En skaars 'n dag het verbygegaan sonder 'n hondegeveg. Op 'n keer het Pippin gesien hoe 'n Franse vliegtuig 'n direkte treffer op 'n Duitse vliegtuig behaal: 'Hy was tegelykertyd in vuur en vlam en het nie meer opgestaan ​​nie.' Hy het na die ongeluksterrein gehardloop, waar die kajuit se twee insittendes "soos papoestertjies" gelyk het. Intussen sirkel die seëvierende Franse vlieënier bo "soos 'n koning oor sy groot vyand."
Gunners in die lug sou ook die grond met koeëls vasdruk. Oral waar mense in die openbaar, op paaie of in die veld was, 'sou die Germens in 'n vlakte kom en die dood vir hulle uitdeel', skryf Pippin. 'Ek het nog nooit daaraan gedink tot een middag nie, dit was 'n bewolkte dag ... ek het destyds nie aan iets gedink wat in die gevaarlyn was nie ... toe ek opeens 'n geluid soos 'n windstorm hoor ... val ek op een kant van die sloot toe hy op my skiet. Ek laai loer tot hy gaan. Ek het vir myself gesê hy het my hierdie keer naby gehad. "
Nie dat daar ooit tyd was om te herstel van sulke nabye oproepe nie. Toe Pippin op 'n boks sit en 'n sigaret rook om sy senuwees te kalmeer, lui die gasalarm en waarsku die peloton oor 'n inkomende wolk sterk mosterdgas. Later die aand het 'n hardloper aangekom; kort daarna is Pippin en ander in die gietende reën na die niemandsland gestuur om 'n nes Duitse kanonniers uit te roei; die missie het misluk.
Mans as masjiengeweervoer
Pippin beskryf die 369ste se helse uitstappies op die slagveld lewendig. Toe die artillerie oopgaan, skryf hy: "Jy sou gedink het die wêreld kom tot 'n einde ... Om die skulpe in die nag te sien bars ... die gas, stof en rook was verskriklik."
Soms sou hulle dae lank sonder kos uit wees en probeer vorder terwyl vyandige masjiengeweerders hulle voortdurend teiken. 'Mans wat oral gewond en dood gelê het, sommige is gedra. Ons wou dat ons die gewondes kon help omdat ons dit nie kon doen nie. Ons moes hulle daar laat en aanhou vorder, die hele dag van dopgat tot skulpgat vou. "
Hy het een middag in die somer 1918 beskryf toe feitlik al sy peloton deur 'n swaar vuurwapen met 'n vuurwapen neergevel is. 'Dit het net vier rokke in die put gelaat,' het hy geskryf. Nadat 'n vriend agter hom doodgemaak is terwyl hy na die vyand se posisie kyk, het Pippen weggekruip. 'Die koeëls het voor my getref en vuil in my gesig gegooi. Ek het geweet dat ek dit sou kry as ek daar bly. So het ek vir my vriend gesê, as ek sê: maak gereed, maak die bruggie en steek die moeras oor as ons kan. Ek het gesê gaan, en ons het die brug gemaak. " Hy skryf die hele pad, "die Duitsers het die moeras met gas en skrapnel beskiet."
'N Voorspel van die dood
Terwyl die 369ste bekend was vir sy aggressiwiteit en dapperheid, het soldate natuurlik oomblikke van primêre vrees gehad. Pippin het geskryf oor 'n jong mede -Hellfighter wat in Julie 1918 saam met ander vrywilligers vergader het om by 'n klopjag deel te neem: 'Hy het gelyk asof elke senuwee skud. Ek het nog nooit so 'n man gesien nie. Ek het hom gevra wat fout is. Sy oë het amper uit sy kop gebuig, hy het gesê ek kom nie terug nie. " Pippin herinner die jong man dat hy nie vrywillig hoef te wees nie, dat hy 'n siektevrystelling kan kry. 'Hy het gesê nee, ek gaan daarmee deur. Maar ek kom nie terug nie. "
Pippin noem dit "die slegter vyftien minute wat ek ooit ingesit het en na hierdie seun gekyk het." Nadat die span in die vyand se loopgraaf gespring het en met twee Duitse gevangenes teruggekeer het, was die seuntjie nie by hulle nie, het hy geskryf: ''n Germen het hom deurgeloop. Hy het sy einde vooruit gesê ... ek het gesien hoe mans sterf in alle vorme en vorms, maar nooit iemand wat geweet het soos hy nie. "
Die laaste missie
Einde September 1918, toe die regiment vorder om die stad Séchault te verower, het Pippin en 'n maat 'n Duitse kanonnier agter 'n rots bekruip toe hulle een dopgat verlaat om 'n ander met 'n beter uitkyk te vind. 'Ek het vir my kameraad gesê: jy gaan die een pad en ek die ander,' skryf hy, 'en een van ons kan hom kry.'
Toe hulle opduik, het die Duitse sluipskutter "my laat kry", skryf Pippin en laat hom op sy rug val in 'n diep dopgat, sy skouer en regterarm is deur koeëls gebreek. 'Ek het my wonde begin toemaak toe my vriend na my toe kom en doen wat hy vir my kan doen ... ek het gedink ek kan opstaan, maar ek kon nie. Ek het hom hand gegryp en ek het hom nooit sent gesien nie. "
Pippin lê daar en verloor bloed terwyl die geveg woed. 'Nou kom die skulpe naby my. Soms kom skulpe naby my in. Toe hou die Duitse skerpskutter my heeldag agterna. "
Uiteindelik het 'n Franse soldaat wat Duitse skerpskutters ondersoek, opgemerk hoe Pippin in die dopgat lê en begin praat. Maar voordat hy die woorde uitkry, het 'n koeël deur sy skedel gesteek. 'Hy sak op my neer. Ek het hom sien aankom, maar ek kon nie beweeg nie. Ek was net die week. Daarom wil ek hom vat. "
Ondanks die feit dat hy vasgesteek en te swak was om te beweeg, het Pippin gesê dat hy bly was vir die dooie man se water en brood. Toe die nag aanbreek en die lug oopgaan, het hy tevergeefs probeer om die kombers uit die man se pak te trek en hom af te stoot. 'Die reën het meer en meer gekom totdat ek in die water was, maar ek het elke week al hoe meer gegroei en ek het gaan slaap. Ek kan nie sê hoe lank nie. " Uiteindelik het twee soldate opgedaag, die Fransman van hom afgetrek en Pippin na 'n bewaarplek vir die gewondes gedra.
Skilder die oorlog
Met sy regterarm wat grotendeels verlam was, het Pippin fisies en emosioneel verpletter teruggestuur na die VSA. Uiteindelik het hy hom in West Chester, Pennsylvania, gevestig, getroud en 'n lewensonderhoud bestaan. Dit is bekend dat hy aan depressie ly.
Hy het ernstig begin skilder ongeveer 10 jaar nadat hy uit die oorlog teruggekeer het, en homself geleer om sy regterarm met sy linkerhand te lei. Binne sy huis werk hy onder 'n kaal gloeilamp; buite, onder 'n boom in sy tuin. Sy foto's, met hul breë, plat kleurvlakke, het 'n rou, emosionele intensiteit.
Hy het soms sy foto's vir plaaslike dienste laat ruil, en dit is in die venster van 'n skoenherstelwinkel dat sy kuns deur die beroemde plaaslike illustreerder NC Wyeth ontdek is. Dit duur nie lank nie, voordat groot museums en galerye Pippin se werk ten toon stel en versamelaars vir sy skilderye begin kla.
Terwyl hy baie onderwerpe geskilder het, van portrette tot tonele van die daaglikse lewe, keer hy steeds terug na die onderwerp van oorlog. Een van sy bekendste foto's, "The End of the War: Starting Home" (ongeveer 1930), toon 'n grimmige tafelblad van Duitse soldate wat oorgee, kompleet met doringdraad, ontploffende skulpe en vliegtuie wat uit die lug val. Pippin het sy visuele impak versterk deur helms, handgranate, gewere en tenks in die omliggende houtraamwerk te sny.
'Toe ek 'n seuntjie was, was ek mal daaroor om foto's te maak,' onthou hy later, maar dit was die verskrikking van die Eerste Wêreldoorlog wat 'al die kuns in my na vore gebring het... verf vandag daaruit. "
Die Verenigde State het Pippin met 'n pers hart in 1945 toegeken, 'n jaar voor sy dood.
History Reads bevat die werk van prominente skrywers en historici.
Die heldhaftigheid van Harlem Hellfighter Henry Johnson vasgevang in 'n nuwe grafiese roman
As ons die Medal of Honor -aanhaling van 'n soldaat, marinier, matroos of vlieënier lees, moet ons dikwels die leemtes vul met ons eie verbeelding om die toneel wat reël vir reël ontvou, weer te skep. In die geval van Henry Johnson - die Harlem Hellfighter van die Eerste Wêreldoorlog wat in 2015 postuum met die Erepenning toegeken is - word sy heldhaftigheid op die Westelike Front in eksplisiete besonderhede herhaal in die tweede uitgawe van die tweede bundel van die Association of the United States Army (AUSA) Medal of Honor grafiese romanreeks.
Die grafiese roman van agt bladsye kan volledig gratis aanlyn gelees word, benewens die ander Medal of Honor-afbeeldings wat gedetailleerde verslae bevat van Roy Benavidez, 'n soldaat van die Amerikaanse weermag tydens die Viëtnam-oorlog, en Sal Guinta, 'n valskermsoldaat op patrollie in onder meer die Korengal -vallei in Afghanistan.
Die niewinsorganisasie het eers die grafiese reeks ter ere van Medal of Honor-ontvangers in Oktober 2018 bekendgestel. Die span bestaan ​​uit wêreldbekende strokiesprente, waaronder Chuck Dixon, wie se vorige geskrewe krediete " Batman " en " The Punisher &# 8221 PJ Holden, bekend vir " Judge Dredd " en " World of Tanks, " het die potlode, ink en omslag gemaak vir Peter Pantazis van " Justice League, " "Superman, &# 8221 en " Wolverine " het die kleure bygevoeg en Troy Peteri, voorheen van " Spider-Man, " " Iron Man, " en " X-Men, " het die opskrif bygedra.
Die span van wêreldgehalte het gehelp om Johnson se ontstellende verhaal lewendig te maak. Die grafiese roman lei die leser deur Johnson se opvoeding voor die weermag, en gee dan 'n visuele weergawe van die nag toe hy 'n held geword het. Johnson en Needham Roberts is voor die res van hul eenheid geplaas om as wagte op te tree. By die begraafplaasverskuiwing hoor die paar 'n geritsel, moontlik die geluide van die draad wat geknip word. In volkome duisternis was die soldate nie bewus van die gevaar voor hulle nie, terwyl twee dosyn Duitsers van 'n slootaanval hul posisie binnegaan.
Roberts het 'n opvlam in die lug afgevuur om hul vermoedens te bevestig, en chaos het ontstaan ​​met 'n skoot geweervuur ​​en ontploffings van handgranate. Roberts, gewond aan skrapnel, kon nie staan ​​nie, maar het hom langs Johnson geposisioneer om handgranate uit 'n nabygeleë krat vir hom te gee. Byna bo -op hul posisie het Johnson die Duitsers met sy geweer betrek totdat dit vasgekeer het. Die Duitsers sluit die afstand, en Johnson swaai sy leë geweer soos 'n bofbalkolf. Te midde van die geveg het Johnson twee Duitse stropers opgemerk wat oor Roberts gestaan ​​het in 'n poging om hom te vang.
Gewapen met slegs sy bolo -mes, jaag Johnson na sy vriend toe, en verras die loopgrawe met sulke brutaliteit dat hy die taktiese voordeel kon behaal. Hy het gesny en gesteek, maar is deur 'n verdoofde Duitse soldaat geskiet. Opvallend genoeg het Johnson se laaste stand die Duitse aanvalparty se aanranding onderdruk en hulle gedwing om terug te trek om nog 'n dag te veg.
Hierdie huldeblyk in die vorm van 'n grafiese roman is gepas en dien as 'n visuele bron van die historiese verslag. Die twee oorblywende grafiese romans in die reeks dek die verhale van dr. Mary Edwards Walker, die eerste en enigste vroulike Medal of Honor -ontvanger, en die oorlewende van die Holocaust, Tibor Rubin, wat tydens die Koreaanse Oorlog geveg het.
Betree die stryd
Terwyl die Eerste Wêreldoorlog in Europa woed, moes die Amerikaners besluit hoe hulle Afro-Amerikaanse troepe die beste kan implementeer as hulle in die stryd tree. Die nuut gevormde geheel-swart regiment is eers herontwerp van die "Ou Vyftiende" 15de Infanterieregiment van die New York National Guard tot die 369ste Infanterieregiment wat bereid was om onder die eerste eenhede te gaan wat na Frankryk gestuur is. Die regiment het 'n mengsel van swart en wit offisiere gekies om 'n heeltemal swart soldaat te lei. Hulle word elke keer deur diskriminasie gekonfronteer, met baie van hul wit broers in die arm wat reguit weier om saam met hulle in dieselfde geveg te dien.
Die verwelkoming van die helde wat hulle sou ontvang wanneer hulle uit die oorlog terugkeer, was nie voorafskadu toe hulle vertrek nie.Leierskap van die 42ste Infanteriedivisie, met die bynaam die Reënboogafdeling (toe Douglas MacArthur gesê het dat hul eenheid "soos 'n reënboog oor die hele land gestrek het"), ontken dat hulle by die afskeidstoer ingesluit is omdat "swart nie 'n kleur van die reënboog is nie." Militêre bevelvoerders het geen doel beplan vir die 369e toe hulle per veerboot in Frankryk aankom nie, wat uiteindelik 'n reddende genade vir die Franse leër was.
Theodore Roosevelt Jr. noem William Henry Johnson "een van die vyf dapperste Amerikaanse soldate in die oorlog" wat die Duitsers hom as "Black Death" geken het.
Eens in die land het generaal John J. Pershing besef dat hulle niks anders doen as om sandsakke te stapel, skeepsvrag af te laai en ander moeisame pligte soos om spoorweë aan te lê nie-take wat normaalweg opgedra word om bataljons te ondersteun, nie infanterieregimente nie. Verskeie geskrewe briewe van kolonel William Hayward, een van die min wit offisiere van die kommando, beskryf sy penarie: 'Ons groot Amerikaanse generaal het eenvoudig die swart weeskind in 'n mandjie gesit, dit op die drumpel van die Franse gesit, aan die klok getrek, en dit het weggegaan. "
Uiteindelik is hul pleidooie gehoor, en hul bevele is aan die 16de afdeling van die Franse leër toegewys. Die Franse het dadelik 'The Men of Bronze' geleer hoe om te wen in loopgraafoorlogvoering en ander handelsgeheime om hulle te help om langs die voorste linies te oorleef.
My belangstellings in die Amerikaanse geskiedenis, grafiese romans en min bekende oorlogsverhale het onlangs aangrypend geraak Die Harlem Hellfighters deur Max Brooks. Geskryf deur Brooks, die bekende skrywer van Wêreld oorlog Z — en geïllustreer deur Caanan White, Die Harlem Hellfighters vertel die stryd en oorwinnings van die 369ste Infanteriedivisie as die eerste Afro-Amerikaanse regiment wat gevegte in die Eerste Wêreldoorlog beleef het.
Tydskrifplakkaat vir die 369ste Infanterieregiment
Die 369ste was saamgestel uit vrywilligers uit baie agtergronde wat weerspieël die uiteenlopende swart bevolking van die Harlem Renaissance -era en#8217 in die strate van Noord -Manhattan. Die vrywilligers was immigrante uit die Karibiese Eilande en Afrika, immigrante uit die Amerikaanse Suide en inheemse New Yorkers. As 'n groen vegmag, het die stedelike arbeiders, kunstenaars, musikante, plaaswerkers en studente wat tydens die Harlem Hellfighters geveg het, hulself in die laat stadiums van die Eerste Wêreldoorlog onderskei en een van die eerste Amerikaanse ekspedisie-magte geword wat die hardgesukkelde stoot. Duitse lyne.
James Reese Europe (links) en lede van die 369ste infanterieregiment se optoggroep
Brooks het 'n jarelange belangstelling in die Hellfighters, en hy het deur die jare sonder sukses probeer om 'n draaiboek vir film- of televisieproduksie te bring. Na aanleiding van die internasionale sukses van Wêreld oorlog Z, Besluit Brooks op die grafiese roman om die verhaal van Hellfighter na 'n massapubliek te bring. Gebaseer op werklike karakters in 'n gefiksionaliseerde verhaal, vind die boek die pad van die regiment van basiese opleiding in 'n Jim Crow American South tot die loopgrawe van Europa onder bevel van die Franse leër. Selfs nadat hulle in vroeë verhoudings onderskeiding behaal het, het die lede van die Hellfighters teen rassisme te staan ​​gekom wat hulle na Europa gevolg het.
Die verhaal van die bandleier James Reese Europe vorm net 'n deel van die verhaal, maar illustreer sowel die aanvaarding van die aankoms van swart Amerikaanse troepe as die verwerping daarvan deur die wette en tradisies van blanke Europeërs en hul landgenote in die buiteland. Reese word grootliks toegeskryf aan die bekendstelling van jazz aan die Europese gehore, en hoewel hy die oorlog sou oorleef, is hy kort ná sy terugkeer na die Verenigde State aan die hand van mede -bandlid. Die mengsel van uitdagings, triomf en tragedies op en buite die slagveld maak die verhaal van die 369ste 'n ongelooflik oortuigende verhaal wat elke Amerikaner behoort te ken.
Troepe van die 36ste Infanterieregiment in die loopgrawe
Die Harlem Hellfighters word geïllustreer in 'n kronkelende, donker styl deur die Afro-Amerikaanse kunstenaar White, te midde van bladsye vol ryk individuele karakterverhale en breër vertellings uit 'n era wat gekenmerk word deur die gruwels van gemoderniseerde oorlogvoering, asook lynchings en straatkloppings. Vir die belangstellende leser is daar baie wegspringpunte in 'n dieper verhaal van die 369ste en hul rimpeleffekte op die Amerikaanse rasgeskiedenis van die 20ste eeu wat vandag nog worstel.
Die 369ste het teruggekeer na die Verenigde State en is gevier met 'n heroïese parade in New York. Die 369th Infantry Regiment Armory in die noorde van Manhattan staan ​​vandag nog steeds as een van die min monumente vir hierdie hoofsaaklik vergete hoofstuk in 'n oorlog wat ook in ons onderrig oor die Amerikaanse geskiedenis grootliks geïgnoreer word. Vir die veterane van die Harlem Hellfighters sou hul geveg in Europa in die komende dekades teruggaan huis toe deur die arbeids- en burgerregtebewegings.
Net voor die publikasie van die boek vroeg in April, het Sony Pictures aangekondig dat dit die regte verkry het om die verhaal van die 369ste op die groot skerm te bring met die produksie van Will Smith 's Overbrook Entertainment. Met die Die Harlem Hellfighters en die belofte van 'n rolprentaanpassing, ontstaan ​​daar weer hoop dat 100 honderd jaar op die Amerikaanse mans van die 369ste die erkenning kry wat hulle in gees en bloed verdien het.
Ons het ten minste gevind 10 Webwerwe Hieronder verskyn wanneer u soek met Harlem hellfighters geskiedenis op soekenjin
The Harlem Hellfighters: The Incredible Story Behind the
Fee.org DA: 7 PA: 50 MOZ -ranglys: 57
Harlem (in New York City) was die tuiste van baie van die inskrywings
Niemand lyk seker nie, maar dit was óf die Franse óf die Duitsers wat hulle eers as Hellfighters genoem het as gevolg van die felheid waarmee hulle geveg het
En niemand het heftiger geveg as Henry Johnson nie.
The Harlem Hellfighters: The Full Story Military.com
Military.com DA: 16 PA: 44 MOZ -ranglys: 61
Die Harlem Hellfighters: Die volledige verhaal In 2006 word die & quotHarlem Hellfighters & quot; die 369ste Onderhoudsbrigade
Op hierdie foto, kolonel Stephanie Dawson, ...
Wie was die Harlem Hellfighters
Pbs.org DA: 11 PA: 50 MOZ -ranglys: 63
Harlem Hellfighters van Eerste Wêreldoorlog In hul geledere was een van die Grootstes Oorlog grootste helde, Pvt
Henry Johnson van Albany, NY, wat, hoewel hy in 'n motor vir die gewondes gery het, so ontroer is deur die
Harlem Hellfighters -lede, gevegte en opsomming Britannica
Britannica.com DA: 18 PA: 26 MOZ -ranglys: 47
Die Hellfighters het ontstaan ​​as die 15de New York (Colored) Infanterieregiment, 'n National Guard -eenheid
Lede van die Afro -Amerikaanse gemeenskap in die Harlem -distrik in New York het lank gepleit vir die oprigting van 'n tuisgemaakte militêre eenheid, maar wit politici het ...
Artikels - GESKIEDENIS VAN DIE HARLEM HELLFIGHTERS
Geskiedenis van die Harlem Hellfighters tydens Eerste Wêreldoorlog In 1913 het die Amerikaanse weermag die 369ste Infanterieregiment van die Verenigde State geskep
Aanvanklik was dit die 15de New York National Guard Regiment.
Die onvertelde verhaal van die Harlem Hellfighters
Grunge.com DA: 14 PA: 50 MOZ -ranglys: 69
Die Harlem Hellfighters, wat begin het as die 15de New York Infanterieregiment, dan herorganiseer as die 369ste Infanterieregiment, was een van die eerste Afro -Amerikaanse National Guard -eenhede in die land en het later 'n paar van die min swart soldate geword wat tydens die Eerste Wêreldoorlog gevegte ondergaan het.
Die legendariese Harlem Hellfighters
History.com DA: 15 PA: 50 MOZ -ranglys: 71
Teenoor rassisme en segregasie in hul eie land het die Harlem Hellfighters een van die mees versierde Amerikaanse gevegseenhede geword wat in die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het.
Onthou die Harlem Hellfighters National Museum van
Nmaahc.si.edu DA: 13 PA: 42 MOZ -ranglys: 62
Een van die bekendste eenhede van Afro -Amerikaanse gevegstroepe was die hoogs versierde 369ste Infanterieregiment - veral bekend as die 'Harlem Hellfighters' - helde wie se verhale tot onlangs grootliks vergete was.
Geskiedenis van & quotHarlem Hellfighters & quot; 1776 verenig Uplifting
1776unites.com DA: 14 PA: 50 MOZ -ranglys: 72
Hoe HarlemIs 'Hellfighters'Het hul naam gekry - en gehelp om die Groot Oorlog te wen
Harris 4 Augustus 2020 Aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog was die 369ste Infanterieregiment van die Verenigde State, die geheel-swart National Guard-eenheid wat meestal uit burgersoldate uit New York bestaan ​​het, langer as enige ander Amerikaanse regiment in die geveg
A Harlem Hellfighter's Searing Tales from the
History.com DA: 15 PA: 50 MOZ -ranglys: 74
Die Harlem Hellfighters was 'n Afro-Amerikaanse infanterie-eenheid in die Eerste Wêreldoorlog wat meer tyd in die geveg deurgebring het as enige ander Amerikaanse eenheid
The Harlem Renaissance - GESKIEDENIS VAN DIE HARLEM HELLFIGHTERS
Die Harlem Renaissance: waarvoor staan ​​dit? Die geskiedenis van die Harlem Hellfighters is baie bekend
Hulle verhaal word nie ongemerk verouder nie
Die moedige optrede van die Hellfighters tydens die oorlog is die prominente rede vir die veranderde ...
Die Harlem Hellfighters is op 'n bekende foto geneem
Nou het 'n afgetrede argivaris hul verhale ontbloot
Die nege Afro -Amerikaanse soldate was pas tuis uit die oorlog
Honderd jaar gelede het die Harlem Hellfighters dapper gelei
Die Hellfighters, die mees gevierde Afro-Amerikaanse regiment in die Eerste Wêreldoorlog, het rassisme gekonfronteer selfs terwyl hulle vir oorlog geoefen het, het gehelp om jazz na ...
Harlem Hellfighters HISTORY Channel
History.com DA: 15 PA: 25 MOZ -ranglys: 53
The Harlem Hellfighters: Die mees gestoorde swart geveg
Abmc.gov DA: 12 PA: 50 MOZ -ranglys: 76
Uiteindelik het die Harlem Hellfighters, soos hulle waarskynlik die eerste keer deur hul Duitse teëstanders genoem is, het meer tyd in deurlopende geveg deurgebring as enige ander Amerikaanse eenheid van sy grootte, met 191 dae in die voorste linies, volgens die National Museum of African American Geskiedenis …
Die Harlem Hellfighters -geskiedenis
Youtube.com DA: 15 PA: 6 MOZ -ranglys: 36
17 Februarie: The Harlem Hellfighters Parade (1919) janos.nyc
Janos.nyc DA: 9 PA: 50 MOZ -ranglys: 75
Harlem historikus Jonathan Gill stel voor dat die Hellfighters parade is moontlik 'n kandidaat vir die begin van die Harlem Renaissance. " Ongelukkig het die Hellfighters'Dapperheid alleen kon die segregasie in die weermag, wat tot president Truman se uitvoerende bevel in 1948 geduur het, nie verbreek nie, en gelykheid op die slagveld was ook nie genoeg om
'The Harlem Hellfighters': WW1 se Afrikaans
History.co.uk DA: 17 PA: 50 MOZ -ranglys: 84
Een daarvan was die 369ste Infanterieregiment (formeel die 15de New York National Guard Regiment), algemeen bekend as die 'Harlem Hellfighters'
'Dit is een van die belangrikste regimente in die Amerikaanse geskiedenis,' het Christopher P gesê
Moore, historikus en senior navorser by die Schomburg -sentrum vir navorsing oor swart kultuur.
369ste Infanterieregiment & quotHarlem Hellfighters & quot
Blackpast.org DA: 17 PA: 50 MOZ -ranglys: 85
369ste Infanterieregiment 'Harlem Hellfighters"
Die eerste keer georganiseer in 1916 as die 15de New York National Guard Infanterieregiment en beman deur swart soldate met beide swart en wit offisiere, die V.S.
Army se 369ste Infanterieregiment, in die volksmond bekend as die 'Harlem Hellfighters, "Was die bekendste Afro -Amerikaanse eenheid van die wêreld
Harlem Hellfighters Feite: Afro -Amerikaners in WW1 vir
Feite oor die Harlem Hellfighters en Afro -Amerikaners in die Eerste Wêreldoorlog
Harlem Hellfighters Feit 1: Die & quotHarlem Hellfighters& quot was 'n geheel-swart National Guard-eenheid, die 369ste Infanterie, wat een van die eerste Amerikaanse magte was wat tydens die Eerste Wêreldoorlog in Europa aangekom het. Die 369ste Infanterie was oorspronklik die 15de New York (Kleurling) Regiment.
Foto's: 'n Terugblik op die moedige Harlem Hellfighters
Abcnews.go.com DA: 14 PA: 50 MOZ -ranglys: 84
Bekend as & quotThe Harlem Hellfighters, & quot, dit was die eerste Afro -Amerikaanse regiment wat tydens die Eerste Wêreldoorlog by die Amerikaanse ekspedisiemagte gedien het
Kyk na The Legendary Harlem Hellfighters Clip HISTORY Channel
History.com DA: 15 PA: 41 MOZ -ranglys: 77
Teenoor rassisme en segregasie in hul eie land, is die Harlem Hellfighters het een van die mees versierde Amerikaanse gevegseenhede geword
Harlem hell fighters: BlackHistory
Reddit.com DA: 14 PA: 50 MOZ -ranglys: 86
In ww1 ww2 was hulle die Harlem hellfighters hulle het die meeste aksie van bykans enige ander afdeling gesien
Hulle was almal swart en in die oorlog het Amerika hulle na Frankryk gestuur en hulle is as tweedeklasmense behandel en toe hulle na die oorlog terugkeer na Amerika, word hulle nie herken nie
Vir al hul dapperheid en moeite is hulle soos kak behandel, wat nogal hartseer is as ek iets kry
» The 369th Regiment Harlem Hellfighter's Marching Band
Citylore.org DA: 12 PA: 50 MOZ -ranglys: 85
Die 369ste regiment, bekend as die Harlem Hellfighters het tydens die Eerste Wêreldoorlog beroemd geword, nie net vir hul moed op die slagveld nie, maar ook vir die 369ste regimentele weermagorkes
Hulle was 'n all-Black band in die gesegregeerde leër onder leiding van James Reese Europe, wat baie erken dat hy gehelp het om die Harlem Renaissance.
Harlem Hellfighters: Die legende van Henry Johnson
Volgens Geskiedenis.com, die Harlem Hellfighters "Was 'n Afro-Amerikaanse infanterie-eenheid in die Eerste Wêreldoorlog wat meer tyd in die geveg deurgebring het as enige ander Amerikaanse eenheid." Hulle dapperheid was onbetwisbaar, maar grootliks onbekend
Baie het teruggekeer uit die oorlog om hul heroïese en beserings ongedokumenteer te hê.
The Harlem Hellfighters of Black History in die Eerste Wêreldoorlog in
In Januarie 1918 het die heeltemal swart 369ste Infanterieregiment, wat later bekend sou staan ​​as die Harlem Hellfighters, in Frankryk geland om in die Eerste Wêreldoorlog te veg.
Vet, dapper en voorbereid vir die geveg, het die mans opgedaag
Die blanke Amerikaanse troepe op die grond het egter 'n ander agenda gehad.
Die Harlem Hellfighters is nou amptelik die Harlem
Die Militêre Sentrum vir Militêre Geskiedenis het die "goedgekeurHarlem Hellfighters"As die amptelike aanwysing vir die 369th Sustainment Brigade van die New York Army National Guard op ...
Met die herinnering aan Henry Johnson, het die soldaat 'Black Death' genoem
In Februarie 1919 het die Harlem Hellfighters keer terug na New York vir 'n parade in Fifth Avenue, waar duisende in 'n tou staan ​​om te juig vir 'n regiment ...
The Angel of Mons en ander bonatuurlike verhale uit die Eerste Wêreldoorlog
In die moerse gruwel van die Westelike Front in die Eerste Wêreldoorlog was die dood oral. Met die gepaardgaande emosionele spanning en die groot hoogte- en laagtepunte van die geveg, kruip die wêreld van die bonatuurlike in die modderige siening van soldate. Pessimisme en 'n lae moraal het aanleiding gegee tot spookagtige ondergangers, optimisme en dapperheid het verhale veroorsaak van fantoomoffisiere wat mans uit die Niemandsland red, en bygelowige oortuigings en aardse verhale is verhandel saam met grappies en sigaretkaartjies.
Hier is ses van die vreemdste bonatuurlike verhale uit die Groot Oorlog.
1. ''n Vreemde wolk' - The Angels of Mons
Op 23 Augustus 1914, minder as 'n maand na die begin van die Eerste Wêreldoorlog, was die Britse ekspedisiemag dwarsoor die kanaal in aksie. Die ontelbare Duitse indringers het deur die grootste deel van België gevee en nader Frankryk nou.
Die beleërde Britte het sterk weerstand gebied op die modderige velde van Mons, in België, maar die vars troepe van die Duitse Ryk sou die uitgeputte Britte omsingel en vernietig.
Maar die Britte het daarin geslaag om te ontsnap en hul veg 'Great Retreat' na die Marne voort te sit.
Lees meer oor: WW1
10 min bekende feite oor die Eerste Wêreldoorlog
Die legende lui dat hul gebede by Mons verhoor is in die vorm van 'n spookagtige gasheer wat uit die lug neerdaal en die manne van die keiser in hul spore stop terwyl hulle die Britte binnegaan, die spookagtige Duitse perde wat opstaan ​​en bray by 'n leër van engele.
Op 29 September 1914 publiseer die fantasie-outeur Arthur Machen (1863-1947) 'n kortverhaal genaamd Die Bowmen in 'n Londense koerant. In hierdie verhaal neem Machen die gerugte van goddelike ingryping by Mons en laat sy verbeelding losloop, en vertel 'n verhaal van 'n magdom fantoomboogskutters uit die Slag van Agincourt in 1415 wat die ontsteld Tommies red.
Die publiek het die fabel as 'n feit gelees, en dit lyk asof baie terugkerende soldate die engeltjie -staaltjie bevestig het. Ondanks die feit dat Machen later toegegee het dat hy die verhaal opgemaak het, het die legende voortgegaan.
Minder bekende feite oor die Slag van die Somme
Vreemd genoeg het 'n beampte in 1915 aan die paranormale tydskrif gesê Lig dat dit 'n 'vreemde verskynsel' is gehad het deur verskeie beamptes en mans by Mons getuig. 'Dit het die vorm aanneem van 'n vreemde wolk tussen die Duitsers en die Britte,' het die beampte gesê. Hierdie wolk, het hy gesê, het 'die uitwerking gehad om die Britte teen' die vyand te beskerm.
2. Dis die gees! - Die spook van Desmond Arthur
Die Royal Flying Corps (later RAF) -stasie in Montrose, wat in Februarie 1913 gestig is, was die eerste militêre vliegveld in die Verenigde Koninkryk.
Maverick Ierse vlieënier luitenant Desmond Arthur (1884-1913) was daar gevestig. Hy is op 27 Mei 1913 dood in 'n vliegtuigongeluk.
In die loop van die Eerste Wêreldoorlog het dit duidelik geword dat whisky en rum nie die enigste drank by die kroeg van die Skotse basis was nie. Die spook van luitenant Arthur het na bewering die nabyheid van die gemors van die beamptes agtervolg.
Die raaisel van die Flannan -eiland: die drie vuurtoringbewaarders wat verdwyn het
Volgens een ooggetuieverslag het die voorkoms van die vlieënier 'tot by die deur van die ou vliegveldbalk gly en daarna verdwyn'.
Baie ander personeel by die basis sien herhaaldelik die spook van Arthur om die kroeg.
Die amptelike ondersoek na die ongeluk het taamlik luidrugtig gesê dat hy 'deur sy eie dwaasheid' vermoor is. Dit was na die publikasie van hierdie verslag dat die waarnemings begin het. Dit was Arthur se ou vriend Charles Gray (1875-1953) wat geglo het dat die Ier teruggekeer het om sy ou stasie te spook weens die afbrekende bevindings van die ondersoek.
Die nuwe ondersoek blameer die ongeluk op 'n vliegtuig wat swak herstel is.
Na 'n laaste waarneming in Januarie 1917 is die 'Montrose -spook' blykbaar nooit weer gesien nie.
3. Bygelowige Britte - Die verhaal van die leunende maagd
In Januarie 1915 is die kerk in die Franse stad Albert, die Basiliek van Notre-Dame de Brebières, beskut. Die goue standbeeld van die Maagd Maria wat bo -oor sy kloktoring was, is getref.In plaas daarvan om teen die grond neer te slaan, het dit lewenslank aangehou, op die rand van die kerktoring in 'n naby-horisontale posisie.
Die Britse troepe in die stad, net 'n paar kilometer van die voorste linies van die Somme af, het vinnig 'n bygeloof gevestig dat as die standbeeld val, die oorlog sou eindig, en die Entente -magte vermoedelik sou verloor. Die magte wou nie die noodlot versoek nie, en hulle het die 'leunende maagd' met kabels vasgemaak.
Lees meer oor: Geheimenisse
Monstermites ontbloot: Van Bigfoot tot die Loch Ness -monster
Toe hulle hiervan hoor, probeer die Duitsers drie jaar lank om die klokkie te beskut en die standbeeld omver te werp, tevergeefs.
Die Duitsers het die stad in 1918 verower en die toring beset. Ironies genoeg was dit die Britse artillerie wat uiteindelik die Goue Maagd neergestort het op die straat daaronder. 'N Paar maande later was die oorlog verby - met die Geallieerdes as oorwinnaars.
Die kerk is getrou herbou na die oorlog en 'n replika van die oorspronklike standbeeld waak nou oor die stad.
4. Beyond the Graves - Robert Graves en die spook van Béthune
Robert Graves (1895-1985) was 'n digter en geleerde, en 'n kaptein in die Britse leër tydens die Eerste Wêreldoorlog.
'Korporaal staar', 'n gedig uit sy boek uit 1918 Feë en Fusiliers, is 'n spookverhaal in vers wat afspeel in Béthune, Frankryk, tydens die oorlog.
Maar dit was nie 'n suiwer uitvinding nie. Hierdie gedig is 'n verslag van wat Graves beweer het dat dit 'n werklike ontmoeting was wat hy buite die wêreld gehad het.
Een Junie -aand geniet Graves en sy manne 'n rustige aand na 'n bitter en bloedige toer in Cuinchy, naby Béthune.
Lees meer oor: Hitler
Die digters en poësie van WW1
'N Vreugdevolle affêre -' Sewe gangetjies, die mooiste maaltyd ', soos die gedig sê - die gemoedere was hoog, en blykbaar ook naby.
Halfpad deur die ete kyk Graves op en sien 'n Private Challoner by die venster. Die privaat groet en stap toe weg.
'Daar was geen twyfel nie', vertel Graves later. Grafte spring op en kyk by die venster uit. Hy het niks gesien nie, behalwe ''n vals kant wat op die stil pad val', soos die gedig sê.
Die opwindendste van alles was die feit dat Graves geweet het dat Challoner in Mei in die geveg dood is-'verskriklik geskeur deur masjiengeweer!', Soos die gedig beskryf.
Graves het Challoner geken uit diens by kaserne in Brittanje. Die laaste keer dat Graves Challoner lewend gesien het, was in Brittanje, toe Challoner sy hand skud en sê: 'Ek ontmoet u weer in Frankryk, meneer'.
Lees meer oor: Black History
'The Harlem Hellfighters': Afro-Amerikaanse regiment van die Eerste Wêreldoorlog
5. Eerie Ieper - Gered deur 'n spook
In die gebied rondom Ieper in België was daar 'n paar van die felste gevegte van die Groot Oorlog, en in die bloedige gevegte wat die naam van die stad dra, was die slagoffers aan beide kante honderde duisende.
Een van die vele wat in Ypres gesterf het, was 'n naamlose vriend van luitenant William Speight.
Een somber nag in Desember 1915 sit Speight in sy swak verligte uitgawe wanneer wie moet inloop, maar sy oorlede kameraad in die arms. Die volgende aand het Speight 'n ander offisier genooi om saam met hom in die uitgrawing te gaan sit as die fantoom van sy verbyste vriend sou terugkeer.
The Kaiser, the Tsar and King George V - neefs in oorlog in WW1
Speight het opgeteken dat 'die dooie offisier nog 'n keer gekom het en nadat hy na 'n plek op die vloer van die uitgegrawe gewys het, verdwyn het.'
'N Spookagtige man het sy manne 'n gat laat grawe op die plek waarna die gees gewys het. Hulle ontdek 'n klein tonnel 'n paar meter verder - vol plofstof. Die Duitsers het die tonnel laat oprig om 13 uur te waai. Die bomme is ontlont en die manne van die sloot is gered deur die spook van die Ieper Salient.
6. Ghoulish Grantchester - Die digter se fantoom
'As ek sou sterf, dink net aan my:
Dat daar 'n hoek van 'n vreemde veld is
Dit is waarskynlik die bekendste woorde wat met die Eerste Wêreldoorlog verband hou. Dit is die eerste reëls van die 1915 -gedig Die soldaat deur Rupert Brooke (1887-1915).
Terwyl hy op pad was om by Gallipoli te veg, is Brooke op 23 April 1915 deur 'n muskiet gebyt en sterf aan sepsis.
Nog een van Brooke se beroemde gedigte is 'The Old Vicarage, Grantchester', 'n dromerige, komiese gedig uit die vooroorlogse Engeland en 'n liefdesbrief aan die groot Jacobese huis naby Cambridge waar Brooke in die vroeë 1910's kamers gehuur het.
Kolonel Stephanie Dawson, eerste vrou om die Harlem Hellfighters te lei
Stephanie Dawson het die eerste vroulike brigade -bevelvoerder in die geskiedenis van die New York National Guard geword toe sy aangestel is om die legendariese Harlem Hellfighters te lei. Dawson het die 369ste Sustainment Brigade oorgeneem van die vorige bevelvoerder, kolonel Kevin McKiernan.
Dawson studeer in 2007 aan die Army War College. Volgens die New York State Division of Military and Naval Affairs het sy ook die Army & rsquos Command and General Staff College en die Combined Arms and Services School bygewoon.
Benewens haar betrokkenheid by die New York National Guard, is Dawson 'n gesertifiseerde Project Management Professional (PMP) en werk hy as assistent -direkteur van bedrywighede vir die bedryfshoof van die hawe -owerheid van New York en New Jersey. Dawson het talle toekennings vir haar diens in Irak gewen, waaronder die Bronze Star en die National Defense Service Medal.
Dawson & rsquos lewenslidmaatskap by die 369ste Historiese Vereniging vul haar aanstelling as bevelvoerder van die 369ste Onderhoudsbrigade aan. Die brigade, ook bekend as die Harlem Hellfighters, is 'n eenheid van die Army National Guard. Die Hellfighters spoor hul oorsprong na die 15de Infanterieregiment van die New York National Guard, wat in 1916 as 'n Afrika-Amerikaanse eenheid opgerig is. In Mei 1918 was die brigade gestasioneer om in Franse loopgrawe teen Duitse troepe te veg.
Volgens 'n historiese verslag van die National Archives and Records Administration het die Harlem Hellfighters 191 dae se geveg tydens die Eerste Wêreldoorlog verduur, wat meer was as enige ander Amerikaanse eenheid wat in die oorlog ervaar is. Aan die einde van die oorlog het die eenheid 'n Croix de Guerre van die Franse weermag ontvang vir sy pogings, en 171 offisiere en mans het individuele toekennings ontvang.
Jou skryfbeurt en#8211 maak jouself voorraad deur Jeffrey K. Walker
Met die lees van Jeffrey K. Walker se CV het ek baie verrassings ontdek. Ek het geweet dat hy in die weermag was en 'n prokureur was, maar hy het ook 'n hoogs geheime sekuriteitsklaring, was 'n senior adviseur wat aan 'n projek gefinansier deur die Amerikaanse regering werk om die kapasiteit van die Irakse nasionale strafregstelsel op te bou, en was 'n regteradvokaat in die Amerikaanse lugmag. Sy professionele geskrifte bevat titels soos "Strategiese doelwit en internasionale reg: die dubbelsinnigheid van die wet voldoen aan die werklikheid van 'n enkele supermoondheidswêreld." En hy was ook 'n B-52 navigator/bombardier. Vandag deel hy 'n rukkie terug 'n artikel wat hy geskryf het oor wat nodig is om fiksie as loopbaan te skryf. Na jou toe, Jeff.
Ek het baie verkeer gekry op 'n pos wat ek twee weke gelede oor nuwe loopbane na 50 gedoen het. van 50 of (snak!) selfs ouer. Kinders deesdae ...
The Font of All Knowledge met betrekking tot veroudering, die American Association of Retired Persons, sê daar was 108,7 miljoen Amerikaners ouer as 50 in 2014 - en daar is meer as dit nou. Van die 108,7+ miljoen dink ongeveer 80% dat hulle 'n boek in hulle het. Ek het dit met 'n faktor van tien verminder om by diegene te kom wat eendag 'n boek kan skryf. Dus vir die 8,7+ miljoen van u wat sterf om pen op papier te sit - " pen op papier, " hoe eienaardig! - Ek het 'n paar dinge wat ek langs die pad geleer het wat ek sal deel.
Dit maak nie regtig saak of jy heeltemal afgetree is, deeltyds werk of nog vyftig uur lank by The Day Job trek nie. Om 'n skrywer te word, vereis eintlik net dat ek 'n skrywer is. " En dan eintlik skryf iets. Dit ook.
U sal geskok wees oor hoe moeilik dit is om so eenvoudig te sê ... of dit ten minste te sê terwyl u nugter is in 'n respekvolle geselskap. Soms is dit moeilik om dit selfs aan u eie gesin te sê. En op u slegste skryfdae is dit die moeilikste om dit vir uself te sê. Soos elke nuwe skrywer wat ooit geleef het, voel u soos 'n bedrieër. Hierdie bedrieërsindroom duur totdat u die eerste gepubliseerde boek in u flougesweet hande hou . En dit kom dan weer by elke daaropvolgende boekprojek. Dit is 'n neurose wat bestuur moet word, nie uitgeskakel word nie.
Die beste plek om u skryfloopbaan te begin, is met 'n persoonlike voorraad. Dit bestaan ​​uit verskeie komponente:
Kom ons kyk na elkeen van hierdie in meer detail.
Dit is nie so voor die hand liggend as wat dit lyk nie. Hoekom wil jy 'n boek skryf? Daar is regtig nie 'n verkeerde antwoord nie, maar u moet eerlik wees evalueer u doelwitte skryf, omdat dit baie van die volgende inlig. Wil u 'n oortuigende herinnering skryf om heeltemal persoonlike redes? 'N Familiegeskiedenis vir u kinders en familie? 'N Verbysterende historiese avontuur waaroor jy al jare in jou kop loop? 'N Kunssinnige en vernuwende hoë voorkomsroman? 'N Nie-fiksieboek oor 'n onderwerp waarin u spesiale kundigheid het? Of reguit kommersiële fiksie in die riller- of romanse- of raaiselgenre? Almal is ewe geldige redes. En u word moontlik gemotiveer deur verskeie begeertes.
Wil u nie onbeduidend genoeg geld verdien uit u skryfwerk om die hele of 'n deel van u inkomste uit The Day Job te vervang nie? Om u aftree -inkomste aan te vul? Of om die koste van die vervaardiging en bemarking van u boek te dek? Laat ons duidelik wees oor die verdien van geld uit u skryfwerk.
As u onvermydelik 'n self-geïdentifiseerde skrywer raakloop wat beweer: 'O, nee, nee, nee! My kuns is bo die basiese oorwegings van vuil wins, "slaan hierdie persoon in die gesig en gaan voort. U kan die klap weglaat as u vervolging vrees. Dit ondraaglik outeur-tipe het niks om jou te leer nie en sal jou skuldig maak aan die begeerte geld maaky uit u intellektuele eiendom. Daar is ook 'n groot waarskynlikheid dat hierdie persoon se skryf onleesbaar selfgenoegsaam is.
Ag, tyd! Die kosbaarste hulpbronne! En ek sal daar stop voordat ek digterlik gaan. Toe ek die eerste keer sê: "My naam is Jeff en ek is 'n skrywer." Ek het daarin geslaag om een ​​roman en die meeste van 'n ander in daardie jaar te vervaardig. Toe daardie jaar egter verby was, moes ek terugkeer na werklike betaalde indiensneming en 'n groeiende aantal ure se regsadvieswerk opneem. My derde roman het amper twee jaar geneem - daar is 'n besliste verband.
As u heeltemal afgetree het by The Day Job, het u waarskynlik meer tyd in u hande as wat u ooit verwag het of tans wil hê, dus u beskikbare skryftyd is uitgebrei. Aan die ander kant, as u nog voltyds werk, moenie wanhoop nie. Die vraag vir u is hoe laat u kan skryf om te skryf? Jy moet nader kalender en beskerm jou skryftyd soos jou beleggingsadviseur jou vertel om te spaar vir aftrede - betaal eers jouself. Beplan die skryftyd, kondig dit aan u familie en vriende aan, en bewaar dit dan soos 'n gemorshond. Ontwikkel ook 'n immuniteit vir die toegeeflike glimlagte en knikke wat u van mense kry as u vir hulle sê dat dit u tyd is om te skryf. "
Die meeste skrywers wat ek ken, het gedurende dieselfde deel van die dag tyd opsy gesit, met die meerderheid wat oggende verkies. Ek ken 'n paar wat sweer dat hul produktiefste tyd laat in die nag is. Nadat ek F. Scott Fitzgerald se vermaning ter harte geneem het oor die donker nag van die siel, is ek beslis 'n oggendskrywer.
As u 'n gemaklike pensioen, sosiale sekerheid en/of 401 (k) inkomste het [of watter aftreebesparingsmeganisme ook al u land bied], is dit 'n maklike oplossing. As u ietwat jonger en/of ietwat armer is, is daar afwykings. Daar is twee komponente in u finansiële voorraad: die geld wat u nodig het om liggaam en siel bymekaar te hou en die begroting vir u boek. Selfs op hierdie dag van selfpublikasie is dit so maklik soos om op die stuurknoppie op 'n Kindle-lêer te druk, tensy u onbeskaamd is vir verleentheid en geen kommer hoef te maak oor die verkope nie, sal u boek nodig hê 'n bietjie kapitaalbelegging. (Ek het 'n hele blog oor boekbegroting in die nabye toekoms.)
U moet u vlak van selfdissipline eerlik beoordeel. Oor die algemeen sal u gade of 'n beduidende ander u graag hiermee help. Dit is waarskynlik dat hy of sy reeds 'n mening gelewer het.
Die belangrikste ding wat mense skei wat net wil sê: 'Ek is 'n skrywer' (gewoonlik met 'n Manhattan en 'n sigaret) van diegene wat eintlik wil skryf, is die selfdissipline wat hulle tot die taak bring. Daar is net een manier om die stapel manuskripbladsye dikker te maak - om dit een woord, een sin en een paragraaf op 'n slag te skryf. Soos die altyd wyse en selde nugter Papa Hemingway ons geleer het, is alles wat u hoef te doen die regte sin. Skryf die waarste sin wat jy ken. " Skryf dan nog een.
Daar is baie tegnieke en truuks om u momentum vooruit te hou - ek sal ook in 'n toekomstige berig daaroor skryf - maar daar is geen plaasvervanger vir grit nie, vir die sterk voordeel wat u deur u eerste pynlike konsep sal spoor. Selfdissipline is ook die enigste bekende voorkomende geneesmiddel vir die blok van skrywers. Dit en baie bourbon.
Gee jouself dus tyd vir 'n mano 'n mano met daardie persoon in die spieël. As u 'n bietjie seker is dat u die vertraagde bevrediging van die skep van 'n manuskrip van 120 000 woorde kan hanteer en dit dan deur 'n halfdosyn (of meer) venynige wysigings en hersienings deurbring, dan welkom by die skrywer se stam. Indien nie, wil u dit eerder oorweeg om te blog of podcast. Of dalk by gholf hou.
Ek wil nie alle New Agey en Group Huggy hieroor laat klink nie, maar skryfwerk vereis wel 'n diep put van emosionele reserwes. Maak nie saak hoe suksesvol u vorige professionele lewe was nie, u stel uself bloot aan 'n hele nuwe wêreld van twyfel, kritiek, ontoereikendhede en algemene neuroses wanneer u u nuwe skrywersloopbaan aanpak. Onthou dat daar geen bemiddeling tussen u literêre skeppings en die baie veroordelende leserspubliek sal wees nie. Dit is alles joune en jy hang naak daar buite, slegs beskerm deur die woorde wat jy geskryf het.
Boonop kan u uself emosioneel behou begrens deur realistiese verwagtinge? Dit is onwaarskynlik dat u fantasties ryk sal word of 'n kuierplek op 'n laataand-program sal kry. Die beste manier om u verwagtinge te versterk, is deur eerlike introspektiewe analise by die "Motivation " -stap van hierdie persoonlike voorraad. Daar is 'n rede dat 'n mens eerste is.
Aan die ander kant is daar geen vreugde soos die opgewondenheid van positiewe resensies, bemoedigende opmerkings van ander skrywers of verkoopsverslae wat bewys dat mense hul swaarverdiende geld aan u boek bestee het nie.
Aangesien ek met mense ouer as 50 praat, moet ek my daarteen waarsku om uself te mislei oor die fisies van skryf. Toe ek 'n 19-jarige universiteitstudent was, kon ek 12 of 14 uur by 'n tikmasjien sit en die agterstallige navorsingsartikel uitdun. Nie so maklik vier dekades later nie. Vir my is daar oogkrampe, skouerpyn, seer onderrug en geestelike mistigheid wat na 'n paar uur se intense skryfwerk begin. Dit is nie 'n goeie idee om u skryflewe te beplan rondom marathonsessies nie. En dit loop terug na tyd en selfdissipline. Dit wil nie sê dat daar nie ewekansige dae sal wees wanneer u heeltemal verlore is in verhaalland nie en die woorde in 'n vloed kom. Skryf op daardie heerlike en seldsame dae totdat jy val. Neem dan 1000 mg ibuprofen en 'n paar skote bruin drank.
Hoeveel ondersteuning kan u verwag van die mense om jou? Eerstens moet u The Writing Talk met u gade of 'n ander belangrike persoon hê. Die werklikheid is dat u vir 'n lang tyd agter 'n geslote deur gaan verdwyn. U het 'n ooreenkoms nodig om alleen gelaat te word. (Sien, bo, beskerm u skryftyd.) Ek het per ongeluk getroud met 'n vrou wat my skryfwerk baie ondersteun en 'n dubbele bonus! - 'n uitstekende redakteur. (Ek sal meer praat oor ons 'familiebesigheid en benadering tot skryf' in 'n toekomstige blog.) Ek en my vrou, Kay-Kay, het ook drie kinders en 'n paar kleinkinders. U moet hulle ook in die vergelyking inskakel. (Later ook meer oor die rol van my volwasse kinders in die 'familiebesigheid'.)
Ek is 'n advokaat deur opleiding, en ek het my grootste deel van my volwasse lewe deurgebring om professioneel te skryf. U kan dit eenvoudig nie vermy as u aan die kroeg bestaan ​​nie. Ek kan nie tel hoeveel keer iemand my gevra het nie, gewoonlik op 'n skrywerkonferensie: "O, so jy is nie nuut om te skryf nie?" Wel, nee, ek is nie. Ek is 'n nuwe romanskrywer, maar ek was al jare 'n professionele skrywer.
Wat ek verlang het in my gereedskapskis gedrais 'n deeglike kennis van en jare lange ervaring in die meganika van die skryf van Engelse prosa. En die belangrikheid hiervan moet nie opgemerk word nie. Dit is dikwels opgemerk in skryfwerkswinkels, en ken die reëls voordat u besluit om dit te oortree.
As u uself as 'n swak of ongemaklike skrywer beskou, moet u verder stroomop begin.
As u meganika nie sterk is nie, begin dan die beste by die plaaslike universiteit, gemeenskapskollege of skryfsentrum om u skaatsers skerp te maak. Ek waarsku daarteen om na kreatiewe skryfwerk te spring as 'n manier om basiese grammatika, leestekens en stylelemente te leer. Dit sal slegs u selfdissipline ondermyn en u bedrieërsindroom vererger.
Louise Aronson, skrywer van die boek "Elderhood, " betreur die neiging in die Amerikaanse kultuur om 'te praat oor die slegte ouderdom en nie die goed nie'. Die vyf dekades of meer wat u op hierdie aarde deurgebring het voordat u in die outeurskap ingegaan het, is 'n ryk stoorplek van hulpbronne en vaardighede om u te help slaag as skrywer-entrepreneur. Daar is nie iets soos 'n vermorste tyd vir 'n skrywer nie en alles is 'n probleem vir die woordmeul.
As u kinders en kleinkinders gereeld hul oë rol en u versoek om nie dieselfde storie weer te vertel nie, het u moontlik goed ontwikkelde storievertellingsvaardighede. (Haai, hulle onthou hulle ten minste, reg?) En om 'n werkende skrywer te wees, strek veel verder as om woorde op papier te plaas. Selfs al kry u 'n sappige kontrak deur een van die Big Five -uitgewers, tensy u van met King of Gabaldon of Grisham eindig, sal die meeste bemarking vir u boek op u skouers val. U het moontlik diepgaande vaardighede op daardie gebied. Spreek in die openbaar is 'n belangrike deel van die lewe van enige skrywer - boekklub geselsies, biblioteekaanbiedings, boekondertekeninge, skoolbesoeke en meer. As niks anders nie, het u lank genoeg gelewe om deur u vrese te werk en weet u die waarde daarvan om by 'n langtermynprojek te bly met 'n moeilike, maar haalbare doel.
Niks hiervan is bedoel om u van u nuwe loopbaan as skrywer te ontmoedig nie. Dit is eerder bedoel om u 'n paar idees te gee om u nuwe skrywerslewe met 'n duidelike oog en gefundeerde verwagtinge aan te pak. Maar die uitbetaling kan enorm wees - en nie noodwendig in dollars nie. Alhoewel dollars lekker is. Dit is besig om iets moois en aangrypend en blywend te skep wat sal oorleef lank nadat u weg is. En dit is van onskatbare waarde.
Jeffrey K. Walker skryf historiese fiksie. Sy bekroonde Sweet Wine of Youth-trilogie ondersoek die Eerste Wêreldoorlog en die gevolge daarvan. Die trilogie sluit in: Nie een van ons dieselfde nie, Is werklik die vrymense, en Geen held is welkom nie.
MIS NIE ANDER POSTE OOR LEES EN HISTORIESE FIKSIE SKRYF NIE. VOLG 'N GESKRYWER VAN GESKIEDENIS
Die reeks is ontwerp as 'n opvoedkundige program vir kinders en tieners, met die aandag op historiese figure en belangrike gebeurtenisse. Die meeste episodes bevat 'n standaardformule van 'n bejaarde (93-jarige) Indiana Jones (gespeel deur George Hall) in die huidige New York-stad (1993), wat mense ontmoet wat hom aanspoor om te onthou en stories te vertel oor sy vorige avonture. Hierdie verhale sou hom óf betrek as 'n jong seun (8 tot 10, gespeel deur Corey Carrier) óf as 'n tiener (16 tot 21, gespeel deur Sean Patrick Flanery). Die jonger Indy sou saam met sy gesin na verskillende dele van die wêreld reis. Die ouer, tiener Indy kom in opstand teen sy pa deur by die Belgiese weermag aan te sluit. Met 'n vals naam veg hy in Verdun en in Afrika. Hy word later 'n spioen. In een episode word 'n vyftigjarige Indy (gespeel deur Harrison Ford) herinner. Aanvanklik was die plan dat die reeks sou afwissel tussen die avonture van Indy as kind (Corey Carrier) en as tiener (Sean Patrick Flanery), maar uiteindelik oorheers die episodes met die weergawe van Flanery van die karakter die reeks. Die reeks se boeke het onthul dat die bejaarde Jones 'n dogter, kleinkinders en agterkleinkinders het. Daar word geen melding gemaak van 'n seun nie, maar in 2008, die film Koninkryk van die kristalskedel stel Mutt Williams voor as sy seun saam met Marion Ravenwood.
Baie van die episodes behels dat Indiana ontmoet en met bekende historiese figure werk. Historiese figure op die skou is Leo Tolstoy, Howard Carter, Charles de Gaulle en John Ford, op verskillende plekke soos Egipte, Oostenryk-Hongarye, Indië, China en die hele Europa. Byvoorbeeld, Die vloek van die jakkals betrek Indy prominent in die avonture van T. E. Lawrence en Pancho Villa. Indy ontmoet ook (in geen spesifieke volgorde nie) Edgar Degas, Giacomo Puccini, George Patton, Pablo Picasso (dieselfde episode as Degas), Eliot Ness, Charles Nungesser, Al Capone, Manfred von Richthofen, Anthony Fokker, Annie Besant, Charles Webster Leadbeater, Jiddu Krishnamurti, Paul von Lettow-Vorbeck, Norman Rockwell (dieselfde episode as Degas en Picasso), Louis Armstrong, George Gershwin, Seán O'Casey, Siegfried Sassoon, Patrick Pearse, Winston Churchill, 'n baie jong Ho Chi Minh, Carl Jung, Sigmund Freud en Carl Laemmle ding op 'n stadium mee, hy ding mee teen 'n jong Ernest Hemingway om die liefde van 'n meisie, word deur Albert Schweitzer gesond, kry 'n passievolle poging met Mata Hari, bespreek filosofie met Nikos Kazantzakis en gaan voort 'n safari saam met Theodore Roosevelt.
Die vertoning bied 'n terugverhaal vir die films. Sy verhouding met sy pa, die eerste keer bekendgestel in Laaste Kruistog, is uitgebeeld in episodes wat sy reise met sy pa as 'n jong seun toon. Sy oorspronklike soektog na die "Eye of the Peacock", 'n groot diamant in Tempel van Doom, was 'n herhalende element in verskeie verhale. Die vertoning beskryf ook sy aktiwiteite tydens die Eerste Wêreldoorlog en sy eerste solo -avonture. Later, in die film van 2008 Koninkryk van die kristalskedel, Beskryf Indy sy avonture met Pancho Villa (in die eerste episode beskryf) aan Mutt Williams (destyds word sy syspeler later as sy seun onthul).
Die jare van verandering
Henry "Indiana" Jones, Jr. Corey Carrier (ouderdom 8-10)
Sean Patrick Flanery (16-21 jaar)
Harrison Ford (50 jaar)
George Hall (93 jaar oud)
Juffrou Helen Seymour Margaret Tyzack
T.E. Lawrence Joseph A. Bennett (jonk)
Tydens die vervaardiging van die rolprente van Indiana Jones, het die rolverdeling en bemanning die skepper George Lucas gereeld uitgevra oor die lewe van die Indiana Jones -karakter. [ aanhaling nodig ] Tydens die konsepfases van Indiana Jones en die laaste kruistog, Het Lucas en regisseur Steven Spielberg besluit om 'n deel van hierdie agtergrond in die film se openingstonele te onthul. Vir hierdie tonele het Lucas River Phoenix gekies om die karakter uit te beeld, aangesien Harrison Ford geglo het dat Phoenix die jongste lyk as Ford [ aanhaling nodig ] Phoenix het verskyn as die seun van Ford se karakter in Die muskietkus. Hierdie besluit om 'n avontuur van 'n jong Indiana aan die lig te bring, het Lucas en bemanning tot die idee gebring om die reeks te skep. [ aanhaling nodig ]
Lucas het 'n uitgebreide tydlyn geskryf waarin die lewe van Indiana Jones uiteengesit is, die elemente vir ongeveer 70 episodes saamgestel, wat in 1905 begin het en tot by die rolprente gelei het. [ aanhaling nodig ] Elke uiteensetting bevat die plek, datum en die historiese persone wat Indy in daardie episode sou ontmoet, en sou dan aan een van die reeksskrywers oorgedra word. [ aanhaling nodig ] Toe die reeks tot 'n einde kom, is ongeveer 31 van die 70 verhale verfilm. As die reeks vir 'n derde seisoen hernu is, sou Young Indy kennis gemaak het met jonger weergawes van karakters uit Raiders of the Lost Ark: Abner Ravenwood ("Jerusalem, Junie 1909") en René Belloq ("Honduras, Desember 1920"). [ aanhaling nodig ] Ander episodes sou die leemte tussen die bestaande ("Le Havre, Junie 1916", "Berlyn, laat Augustus 1916") ingevul het, en daar sou selfs avonture gewees het met 'n vyfjarige Indy (insluitend " Princeton, Mei 1905 "). [ aanhaling nodig ]
Tydens die produksie van die reeks het Lucas belanggestel in die kristalskedels.  Hy het oorspronklik gevra vir 'n episode wat deel sou wees van die derde seisoen waarin Jones en sy vriend Belloq na een van die skedels gesoek het.  Die episode is nooit vervaardig nie, en die idee het uiteindelik ontwikkel tot die 2008 rolprent Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull. 
'N Aantal akteurs wat verband hou met die Indiana Jones -films en/of George Lucas's Star Wars franchise gasverskynings gemaak het. Harrison Ford verskyn as 'n middeljarige Indy (50 jaar) in die episode "Young Indiana Jones and the Mystery of the Blues", wat in Maart 1993 uitgesaai is. Paul Freeman, wat Rene Belloq gespeel het in Raiders of the Lost Ark, het Frederick Selous in 'n paar episodes uitgebeeld, terwyl Roshan Seth, wat Chattar Lal gespeel het Indiana Jones and the Temple of Doom, speel 'n Noord-Afrikaanse sjeik in "Marokko, 1917" (later herversorg in "Tales of Innocence"). Wyle William Hootkins (majoor Eaton van Raiders of the Lost Ark) speel die Russiese balletvervaardiger Sergei Diaghilev en Wolf Kahler (kolonel Dietrich in Raiders of the Lost Ark) speel 'n Duitse diplomaat in "Barcelona, ​​Mei 1917". In die episode Aanval van die Valke, Star Wars veteraan Anthony Daniels speel François, 'n Franse intelligensie -wetenskaplike (in die modus van James Bond se "Q") wat Indy 'n spesiale tas vol gadgets gee vir 'n spesiale missie in Duitsland. Clint Eastwood is genader om die ouer broer van Indiana Jones te speel, maar hy het dit van die hand gewys ondanks 'n aanbod van $ 10 miljoen. 
'N Verskeidenheid filmmakers het baie episodes van die reeks geskryf of geregisseer, waaronder Frank Darabont, Nicolas Roeg, Mike Newell, Deepa Mehta, Joe Johnston, Jonathan Hensleigh, Terry Jones, Simon Wincer, Carrie Fisher, Dick Maas en Vic Armstrong. Lucas het in baie episodes 'n "Story By" -krediet gekry, saam met sy insette as 'n kreatiewe konsultant.
Die reeks was ongewoon omdat dit regoor die wêreld op plek geskiet is. Gedeeltelik om die koste hiervan te verreken, is die reeks op 'n film van 16 mm, eerder as op 35, geskiet. Elke episode kos ongeveer $ 1,5 miljoen en die verfilming met Young Indy het gewoonlik ongeveer 3 weke geneem. Die eerste produksiefilms het afgewissel tussen die episodes van "Sean" en "Corey". Die segmente met ou Indy is 'boeksteun' genoem. Dit neem gewoonlik 'n dag om 'n paar daarvan te verfilm, en die meeste is geskiet in Carolco Studios in Wilmington, Noord -Carolina en op 'n plek in Wilmington. Die vertoning bevat ook beeldmateriaal van ander films wat in verskeie episodes verdeel is.
Die reeks is in drie fases geskiet. Die eerste produksie het plaasgevind van 1991 tot 1992, en het bestaan ​​uit sestien episodes vyf met jonger Indy, tien met ouer Indy en een met albei - vir altesaam sewentien televisie -ure. Die tweede produksie het van 1992 tot 1993 plaasgevind en bestaan ​​uit twaalf episodes, een met jonger Indy en elf met ouer Indy, vir 'n totaal van vyftien televisie -ure. Die derde en laaste produksie het plaasgevind van 1994 tot 1995, en het bestaan ​​uit vier flieks wat gemaak is vir televisie, vir 'n totaal van agt televisie-ure. In 1996 is ekstra verfilming gedoen om die hele reeks weer in twee en twintig speelfilms te redigeer.
Die hooftema van die reeks is saamgestel deur Laurence Rosenthal, wat 'n groot deel van die musiek vir die reeks geskryf het. Joel McNeely het ook musiek geskryf vir baie episodes wat hy in 1993 ontvang het vir die episode "Scandal of 1920". Die Franse komponis Frédéric Talgorn het musiek gekomponeer vir die episode wat in die Eerste Wêreldoorlog in Frankryk afspeel ("The Somme, Julie 1916/Duitsland, Augustus 1916"). Musiek vir "Transsylvanië, September 1918" is gekomponeer deur Curt Sobel.
6 4 Maart 1992 (1992-03-04) 8 April 1992 (1992-04-08) ABC
22 21 September 1992 (1992-09-21) 24 Julie 1993 (1993-07-24)
4 15 Oktober 1994 (1994-10-15) 16 Junie 1996 (1996-06-16) Die Familiekanaal
Die proefafdeling is in Maart 1992 deur ABC in die Verenigde State uitgesaai. Die vlieënier, die lengte van die funksie Jong Indiana Jones en die vloek van die jakkals, is later weer geredigeer as twee afsonderlike episodes, "Egipte, Mei 1908" en "Mexiko, Maart 1916." Elf verdere episodes van uur is in 1992 uitgesaai (sewe in die eerste seisoen, vier was deel van die tweede seisoen)-gedurende die tweede seisoen is dit as die aanloop tot Monday Night Football, net soos mede -Paramount -reekse MacGyver die afgelope ses jaar gedoen het. Slegs 16 van die oorblywende 20 episodes is in 1993 uitgesaai toe ABC die program gekanselleer het. The Family Channel het later vier TV-flieks van twee uur lank vervaardig wat van 1994 tot 1996 uitgesaai is. Hoewel Lucas van voorneme was om episodes te lewer wat gelei het tot 'n 24-jarige Jones, is die reeks op 21-jarige ouderdom gekanselleer. 
Die hersiene en bygewerkte uitgawe van die boek George Lucas: Die kreatiewe impuls, deur Charles Champlin, verduidelik hoe The Young Indiana Jones Chronicles reeks sou herbewerk word in die nuwe struktuur van twee en twintig Hoofstuk TV -films, vir die VHS -vrystelling van 1999. Nuwe beeldmateriaal is in 1996 geskiet om opgeneem te word in die nuut geredigeerde en herdoopte "hoofstukke" om dit chronologies beter te help en gladde oorgange te verseker. Die nuutgeskiet Tanger, 1908 is saam met Egipte, 1908 van die Die vloek van die jakkals te vorm My eerste avontuur, en Marokko, 1917 is saam met Noord -Italië, 1918 (nou herdateer as 1917) te vorm Onskuldverhale. In die huisvideo -vrystelling was ook vier onbeteuelde episodes wat vir die ABC -netwerk gemaak is: Florence, Mei 1908 Praag, 1917 Transsilvanië, 1918 en Palestina, 1917. Die reeks self is ook herdoop as Die avonture van die jong Indiana Jones.
Die 93-jarige Indy-boeksteun vir die oorspronklike reeks is verwyder, sowel as die boekhouer van Sean Patrick Flanery vir 'Travels With Father', maar die Harrison Ford-boekstut, wat in 1950 afspeel, uit 'Mystery of The Blues' is nie gesny nie. 
VHS en Laserdisc Edit
Die reeks ontvang op 21 April 1993 sy eerste tuisvideo -vrystelling, toe 'n Laserdisc -boksstel in Japan vrygestel is met vyftien van die vorige episodes en 'n kort dokumentêr oor die maak van die reeks. Die skywe is in NTSC geformateer en met Engelse klank in Dolby surround met Japannese onderskrifte aangebied. In 1994 is agt NTSC -formaat VHS -bande met 'n totaal van vyftien episodes uit die eerste twee seisoene in Japan vrygestel.
Op 26 Oktober 1999 word die helfte van die reekse op VHS in die Verenigde State vir $ 14,99 elk vrygestel, tesame met 'n boksstel met die rolprente. Die reeks is gemerk as Hoofstukke 1–22, terwyl die rolprente as Hoofstukke 23–25 bestempel is. In 'n poging om die reeks te bevorder, is die episode "Treasure of the Peacock's Eye" ingesluit by die aankoop van die filmtrilogie in die VSA. Die episode is gekies omdat die plot tot in die opening van Indiana Jones and the Temple of Doom, wat chronologies as die eerste film in die filmtrilogie bestempel is.
In ander lande is verskillende hoofstukke ingesluit, byvoorbeeld in die Verenigde Koninkryk Die Phantom Train of Doom ingesluit was. Die twaalf VHS -vrystellings is in die loop van 2000 wêreldwyd vrygestel, waaronder die Verenigde Koninkryk, Nederland, Hongarye, Duitsland, Mexiko, Frankryk en Japan. Die Britse, Duitse, Franse, Hongaarse en Nederlandse bande was in PAL -formaat, terwyl die bande wat in die res van die lande vrygestel is, in NTSC -formaat was.
In 2002 bevestig die reeksvervaardiger Rick McCallum in 'n onderhoud met Variety dat DVD's van die reeks ontwikkel word, maar dat dit "ongeveer drie of vier jaar lank" nie uitgereik sal word nie.  Op die perskonferensie in Oktober 2005 vir die Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith Volgens McCallum, DVD, het hy verwag dat die uitgawe uit 22 DVD's sal bestaan, wat ongeveer 100 dokumentêre films bevat wat die werklike historiese aspekte wat in die program gefiksionaliseer word, sal ondersoek. Vir die DVD's het Lucasfilm die beeldkwaliteit van die oorspronklike 16 mm -afdrukke verbeter en die klankbane herbou. Dit, tesame met pogings om meesters en bonusmateriaal van die beste gehalte op die stelle te kry, vertraag die vrylating.  Daar is uiteindelik besluit dat die vrystelling sou aansluit by die vrystelling van die vierde rolprent van Indiana Jones.
Twee variasies van Deel 1 is deur CBS DVD vrygestel, een eenvoudig as "Deel een" en die ander as "Deel een - die vroeë jare" om by die ondertitel van deel 2 te pas.
The History Channel het televisieregte op al 94 historiese DVD -dokumentêre films verkry.   Die uitstuur van die dokumentêre programme was bedoel om graderings vir die History Channel in te bring en te dien as bemarking vir die DVD -vrystelling en die teatervrystelling van Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull.  The History Channel en History International begin die reeks elke Saterdagoggend om 07:00/6C op The History Channel en elke Sondagoggend om 08:00 ET/PT op History International. 'N Nuwe afdeling van History.com is geskep vir die vertoning. Soos Paramount en Lucasfilm reeds IndianaJones.com voorbehou het uitsluitlik vir nuus en opdaterings rakende Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull, StarWars.com het tydelik gedien as die amptelike webwerf vir die DVD's - met gereelde opdaterings, voorkoms en voorkoms wat daarmee verband hou.  Lucasfilm en Paramount het egter spoedig 'n amptelike webwerf opgestel wat geskik is vir die reeks—YoungIndy.com.  Paramount het 'n persstel vir die media wat die DVD's bevorder, vrygestel, wat bestaan ​​uit 'n .pdf -lêer  en verskeie video's met onderhoude met Lucas en McCallum, en beeldmateriaal van die DVD's.  'n Sleepwa vir die DVD's is ook op YoungIndy.com gepubliseer, met 'n korter weergawe op The History Channel en History International.
Lucas en McCallum hoop dat die DVD's skole kan help, aangesien hulle meen dat die reeks 'n goeie manier is om geskiedenis te onderrig. Lucas het verduidelik dat die DVD -weergawe van die reeks as 'films vir 'n moderne hoërskoolgeskiedenis' gekoop sal word.  Hy meen die reeks is 'n goeie manier om hoërskoolleerlinge in die 20ste-eeuse geskiedenis te leer.  Die plan was altyd om die DVD -weergawe van die reeks te koppel aan die teateruitgawe van die vierde Indiana Jones speelfilm, Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull, wat op 22 Mei 2008 vrygestel is.    
Metgeselle historiese dokumentêre Vier-en-negentig historiese dokumentêre films is oor 'n tydperk van byna vyf jaar geskep deur die dokumentêre span van Lucasfilm vir die DVD-uitreiking van die reeks. Elke dokumentêr dek 'n historiese onderwerp wat verband hou met die hoofstuk waaraan dit verband hou. Die TV -uitsaairegte vir hierdie dokumentêre films is verseker deur die History Channel.
Uit volume een, die vroeë jare
Spesiale kenmerke van my eerste avontuur (deel 1 skyf 1)
- Ontdek ons ​​verlede en die graf van Tutankhamun
Colonel Lawrence's War - T.E. Lawrence en Arabië
Van slawerny tot vryheid
Spesiale eienskappe van Passion for Life (Vol. 1 Skyf 3)
en The American Century - Pulse of the Planet
American Dreams - Norman Rockwell en die Saterdagaand Pos
Art Rebellion - The Making of the Modern - Reluctant Rebel & amp; Picasso - A Collaboration Cubed
Spesiale kenmerke van The Perils of Cupid (Vol. 1 Skyf 5)
The Archduke's Last Journey - End of an Era and the Journey to Self Discovery - Music of the Heart - Verkenning van die onbewuste
Kruitvat - Europa 1900 tot 1914 - Kaart van die menslike gees
Spesiale kenmerke van Reise met Vader (Vol. 1 Skyf 6)
Op soek na waarheid - Die lewe van Leo Tolstoy
Onrustige stemme - Russiese skrywers en die staat - die skep van fondamente
Antieke vrae - filosofie en ons soeke na betekenis
Spesiale kenmerke van Journey of Radiance (deel 1, skyf 7)
- Die onwillige Messias - 'n onwaarskynlike rebel
Geneeskunde in die Middelryk
Oosterse spiritualiteit - Die pad na verligting
Spesiale kenmerke van Spring Break Adventure (Vol. 1 Skyf 9)
- Verlig die wêreld
Uitvinding en innovasie - wat sit agter 'n goeie idee?
Die raaisel van Edward Stratemeyer
Gesoek: Dead or Alive - Pancho Villa and the American Invasion of Mexico
Generaal John J. Pershing en sy Amerikaanse weermag - Amerikaanse Achilles
Spesiale kenmerke van Love's Sweet Song (Deel 1. Skyf 11)
Paasfees - die opstand van die digters
The Passions of William Butler Yeats vs Ireland - The Power of the Poets - The Lion's Brull
Die stem eis - The Pankhursts en Britse stemreg
Veg vir die stem - vrouestemreg in Amerika
Uit Volume Two, The War Years
Spesiale kenmerke van Trenches of Hell (Deel 2. Skyf 1)
Spesiale kenmerke van Demons of Deception (Deel 2. Skyf 2)
se val uit genade
Flirt met gevaar - Die fantasie van Mata Hari
Into the Furnace - Die Slag van Verdun
Lees die vyand se gedagtes - spioenasie in die Eerste Wêreldoorlog
Spesiale eienskappe van Phantom Train of Doom (Deel 2. Skyf 3)
Chasing the Phantom - Paul von Lettow -Vorbeck
By die huis en in die buiteland - Die twee gesigte van Jan Smuts
Oganga, The Giver and Taker of Life Spesiale kenmerke (Deel 2. Skyf 4)
Attack of the Hawkmen Special Features (Deel 2. Skyf 5)
Oorlog in die derde dimensie - lugvaart in die Eerste Wêreldoorlog
Blood Red - Die lewe en dood van Manfred von Richthofen
Flying High for France - The Lafayette Escadrille - The Flying Dutchman
Spesiale kenmerke van Avonture in die geheime diens (Deel 2. Skyf 6)
Spesiale kenmerke van Spionage Escapades (Deel 2. Skyf 7)
Daredevils of the Desert Special Features (Deel 2. Skyf 8)
Lyne in die sand - die Midde -Ooste en die Groot Oorlog
Kol. Lawrence's War - T.E. Lawrence en Arabië (let wel: herhaal vanaf deel 1. Skyf 1)
Uit Deel drie, Die jare van verandering
Tales of Innocence (Vol. 3 Skyf 1)
Ongeneesde wonde - Die lewe van Ernest Hemingway
The Secret Life of Edith Wharton - Amerikaanse storieverteller
Die Franse Buitelandse Legioen - die wêreld se mees legendariese vegmag
Masks of Evil (Vol. 3 Skyf 2)
Vir die mense, ten spyte van die mense - Die Atatürk -rewolusie
Die gulsige hart van Halide Edib - Feit en fiksie
Die Ottomaanse Ryk - 'n wêreld van verskil
Skat van die Pou se Oog (Deel 3 Skyf 3)
Winde van verandering (Deel 3, skyf 5)
- Amerikaanse idealis - Irak se ongekroonde koningin - Die prys van vryheid - Skandeer my naam - Mr. Rocket Science
Die beste voornemens - die vredeskonferensie in Parys en die Verdrag van Versailles
Mystery of the Blues (Vol. 3 Skyf 7)
- The Original Gangster - Shakespeare van Hollywood
Op die spoor van Eliot Ness - Ambassadeur van Jazz - Rhythms of Freedom - America on the Rocks - Harlem's Heroes of World War I
The Scandal of 1920 (Vol. 3 Skyf 8)
Hollywood Follies (Vol. 3 Skyf 9)
- Die Profligate Genius
The World of John Ford - Hollywood's Boy Wonder
The Rise of the Moguls - The Men Who Hollywood Hollywood gebou het
Vol. 1 - Historiese lesing: "The Promise of Progress"
Vol. 2 - Historiese lesing: "Oorlog en rewolusie"
Vol. 3 - Historiese lesing: "New Gods for Old"  
Streek 1 
The Adventures of Young Indiana Jones: Volume One - The Early Years 23 Oktober 2007 25 Februarie 2008 
The Adventures of Young Indiana Jones: Volume Two - The War Years 18 Desember 2007 24 Maart 2008 
The Adventures of Young Indiana Jones: Volume Three - The Years of Change 29 April 2008 28 April 2008
Die reeks is genomineer vir 18 Emmy -toekennings en wen 6.  In 1993 is Corey Carrier genomineer vir die Young Artist Award in die kategorie "Beste jong akteur wat in 'n televisiereeks speel". In 1994 is David Tattersall genomineer vir die ASC -toekenning in die kategorie "Outstanding Achievement in Cinematography in Regular Series". By die Golden Globes in 1994 is die reeks benoem vir die "beste TV-reeks-drama". 
Alhoewel die reeks baie toekennings gewen het, het dit ook kritiek gekry. Die New York Times het die vlieënier 'clunky' genoem. 
Vier volumes musiek uit die reeks is op CD vrygestel. Die program het ook 'n reeks aanpassings en spin-off-romans veroorsaak, 'n NES-spel The Young Indiana Jones Chronicles ontwikkel en gepubliseer deur Jaleco, 'n Sega Mega Drive -speletjie Instruments of Chaos met die rol van Young Indiana Jones, handelskaarte en ander produkte.
Gepubliseer in …
Die internasionale betrekkinge van die Bybel
22 Junie 2021 is die derde boek van dr. Colucci by alle groot kleinhandelaars en op Amazon beskikbaar.
Die internasionale betrekkinge van die Bybelis 'n verkenning van die wêreld, politiek en mense van die Ou en Nuwe Testament.
Of dit nou Babyloniese en Egiptiese ryke is, of die Romeine se kritiese rol, internasionale betrekkinge is 'n alomteenwoordige agtergrond in die Nuwe Testament. Daar kan geen verhaal van Exodus wees nie, geen oordeel deur Pontius Pilatus en geen verhaal van Paulus as Romeinse burger nie, sonder om die rol van internasionale aangeleenthede in ag te neem.