Predikante se rol is om dié funksies uit te voer wat die lidmate nie self kan doen nie (bv. doop, nagmaal, begrawe, preek), maar die predikant wat aanneem dat hy/sy die hoof-uitvoerende beampte is, maak ’n reuse fout. Predikante funksioneer meer in ’n kapelaansrol, sonder uitvoerende bemagtiging. Predikante moet hierdie gemeentes daarom lief hê en vir drie jaar niks probeer verander nie. Hoe langer die predikant bly, hoe meer invloed verwerf hy/sy en word maklik ’n bedreiging vir die patriarge en matriarge. Daar word dus dikwels krisisse geskep om te verseker dat die dominee korter bly, eerder as langer. Indien die leraar vir langer as vyf jaar kan bly, word egte transformasiemoontlikhede ’n werklikheid.
Klein gemeentes is ’n wêreldwye fenomeen. Getalsgewys is waarskynlik die meeste gemeentes klein gemeentes.
Heelwat gesprek is in die Oostelike Sinode oor die toekoms van klein gemeentes gevoer. Dié Sinode het ‘n werksdokument saamgestel vir werkswinkels in klein gemeentes oor die toekoms van die bediening.
Die NG Kerkfamilie in KwaZulu-Natal het op ‘n inspirerende wyse hul visie vir ‘n apostoliese bedieningsmodel vir die toekoms van die kerk beskryf. Dit is duidelik dat bestaande bedieningsmodelle ons in die toekoms nie altyd gaan help nie.
Hoewel hierdie blog spesifiek oor klein gemeentes handel, is dit interessant om ‘n oorsig te kry oor die groter prentjie van die gemeentelike lewe in die NG Kerk.
Kerkspieël, die gereelde opname van die NG Kerk oor sy eie bedieningsituasie, gee ‘n duidelike prentjie. Klik hier om ‘n opsomming van die ruimtes waar NG lidmate woon, te sien.
Klik hier vir die Oos-Kaapse beleid waarvolgens hierdie ouderlinge aangewend word. Die opleiding is beskikbaar vir ander sinodes.