Die virus tref haar tussen twee verkeersligte naby Wespark. Sy sweet en bestuur, sweet en bestuur, konsentreer deur die spitsverkeer en die yskoue prikkels in haar voete en hande. Genadiglik maak sy dit tot by die parkeer-area, sluit die motor en storm dramaties verby die wit tafels met die wynglase, verby die silwer ysemmer en camembert-broodjies, tot by die badkamer. Hoe lank bly sy daar, nee sy weet nie – deur die venster hoor sy vaagweg hoe lag en gesels die gaste wat nou reeds aangekom het vir die boekbekendstelling. ŉ Skoonmaker kom in met emmer en mop, verbaas om ŉ vrou op die vloer te sien lê naby die wasbak. Is daar fout, wil sy weet. Nee, antwoord die vrou, ek is doodreg, ek het kom foto’s neem. Ek voel soos ŉ karakter in ‘n film van David Lynch, dink sy. Of in een van Gary Cummiskey se kortverhale.
Die digter, Arja Salafranca, voer gesprek met die digter Gary Cummiskey oor sy eerste prosaversameling, Off-ramp.(Ten spyte van die weer, is ons ŉ boekwinkeltjie vol mense. Net ŉ paar het op die nippertjie laat weet hulle kan ongelukkig nie meer kom nie, hulle en die kinders en die eggonote is die hele wêreld vol naar. Jip, dink ek.) Hoe maak ŉ digter die sprong na die skryf van kortverhale, wil Arja by Gary weet. Sy antwoorde is insiggewend en hy bieg dat hy moet terugskarrel van sy gevleuelde woorde elf jaar tevore, toe hy verkondig het dat digters moet wegbly van prosa skryf.( Ek tel ses ander digters in die gehoor. Hulle is ook diegene wat later vrae vra tydens die “oop mikrofoon”.)
En skielik staan die gedaante daar, soos ŉ verskynsel uit ŉ ander dimensie. Hy – is dit ŉ hy? – sê niks, reageer ook nie op vrae nie. Sy hele lyf is bedek deur ŉ helderkleurige, gehekelde kleed. Iets wat vir my in my huidige Adonis- frame of mind oombliklik na ŉ burka lyk. Hy sien dat ek hom afneem en draai na my toe, wag dat ek die foto kry. Ek beduie “baie dankie”, wil hom gaan vra of die stelling wat hier gemaak word dallk die ene is wat ek in my kop formuleer. Maar soos blits verdwyn hy agter ‘n gordyn en toe ŉ deur in. Weg. Geluidloos, net weg. En vir die res van die middag het ek gekyk en gesoek, maar hy het nooit weer te voorskyn gekom nie. Ek kan ook niks te lese kry in enige van die pamflette by my nie.