January 18, 2015 in Sonder kategorie
"Ok, ouens, wat sien julle van hier bo af? , vra ek.
" 'n Dias Kruis", sê Leon.
"Ek sien vissersbote, daar onder spat die _ _ _ en derms, maar van hier bo af verlusting ons ons in die turkoois en wit waters". Dis die Weskusklong, John se bydrae.
"Ek sien kontraste, wêrelde wat bymekaarkom, die koue Benguela en die warm Mosambiek stroom wat hier in die groot oseaan kruis." Is dit 'n teken van wêrelde wat byemkaarkom, van Goeie Hoop en brûe bou in 2015?
"I want to soar" voeg Lize Marie by. In 2015 wil ek sweef.
"En ek wil hierdie vrede van die see, soos hy vandag lyk in my ronddra die jaar", voeg Mariet by.
"Gisteroggend het ons amper omgedraai en die storm gevrees en vandag is ons so bly ons het tog gekom – amper soos die lewe, is ons agterna dankbaar, se Raoul
Dis Dinsdagoggend 6 Januarie. Hier bo by die oornaghut van die Kaaspe Punt staproete kuier ons saam en kyk ver.
Na die scare en share oefening gaan haal Riekies en Raoul die tekens. Platgedrukte wit brood en 'n glasie aangemaakte "Game". Leon lei die verrigtinge. Die kleinvolk luister ook aandagtig na die Oom met die diep stem. (Oom Leon is 'n wyse man, is Kruger se kommentaar aan sy ma later die dag) Die gebreekte brood herinner ons aan ons ons verbondenheid aan mekaar en aan Christus. En die beker, dis die lyding die lyding wat ons deel. Ons moedig mekaar aan met die wete dat ons berg af, wêreld in, die Gees van Christus in ons ronddra. Die tweeling bedien die grootvolk met die tekens. Niemand word oorgeslaan nie. Daar is diep stiltes.
Na die oggendoordenking is dit die gebruiklike prysuideling op 'n staptog. Die twee Marias stel hulleself aan as beoordelaars, prysuitdelaars en geniet hulleself gate uit op die verhoog.
Die twee jongste pelgrmis deel vanjaar die prys vir leierskap – vir padvind en voorloop. Kruger en sy nefie glimlag breed. Kara steyn kry die prys vir Mafia koningin – 'n gesogte titel! Lize verdien die "fellowship " trofee – vir haar verbinteni ad aan jonk en oud en haar bereidheid om selfs haar vleigkaartjie te skuif ter wille van die samesyn by die Kaap die goeie Hoop. Raoul se bottel rooi wyn verdien die prys vir die grootste "surprise" en Renda se klein soutpotjie vir "most needed" item. Die kompetisie vir die " boo-boo " prys is sterk vanjaar, maar die skare is dit eens: Daar is konsensus dat dit vanjaar gaan aan Leon Senior vir 'n ongevraage opmerking aan 'n jonge Mafia speler.
Oupie John kry 'n vrugterol vir vasbyt: enkels en klip in die sak ten spyt.
En ekke gee vir myself die prys vir die beste "Stap Salad" by Buffelspruit –: tuna, hardgekookte eier, provita, ryp avokado en koel komkommer en tamatie slaai. Die mede stappers kan nie glo wat alles uit 'n rugsak kom nie.
Mariet verdien elke hap van die nougat vir die organisering en reël (en borgskap) van die trip.
Na die nagmaal en ontbyt stap ons nog 3 km verder, kyk nog wyer, klim nog hoër. Op die pad connect twee twee hier en drie drie daar. Ons deel in mekaar lyding van 2014 en deel ons bucket list vir 2015 Kort kort stop ek – deels omdat my asem jaag, maar veral om perspektief te behou op die seer van soveel mense rondom my. Sal die Kaap Goeie Hoop bring in 2015 Asb, O God ,vir ons vriende, ons grootmenskinders ons peet en aanneem kinders. Saam met Dias verwag ons, hoop ons, en droom ons: oor oop kamerdeure, diep gesondword, lewensmaats, geseënde besigheidstransaksies , herstel in die onderwyssisteem en Suid-Afrikaanse hospitale . Ons hoop op volharding. Volharding vir ons nou hier aan die Suidpunt van Afrika en vir hulle in die spervuur in Nigerië en Sirië.
Aan die einde van ons oggendlopie by Kaapse Hoop sak ons af see toe. Die Weskus branders is ongenaakbaar en die kinders voel voel die water en speel verder sorgeloos op die sand. Ek en Renda gaan sit plat in die Atlantiese oseaan . 2015 kan maar kom. Ons vat hom van voor.
Rondom ons is 'n skare geloofsgetuies. Dias se kruis staan geplant sedert 1844. 'n Baken in storms en 'n teken van hoop. Goeie Hoop.
Twee dae later terug in Gauteng reflekteer ek weer op on stapervaring en neurie saam met die Psalm skrywer: "Let your unfailing love surround us, oh Lord, for our HOPE is in you alone!"
Ek wonder sommer. Het my ma onthou van die belofte aan Maria, die moeder van Jesus toe sy my naam gekies het? "Geseend is jy onder die vroue…"As geseënd gelukkig beteken , diep gelukkig, dan was my Maria naam 'n profetiese keuse. Dit is juis oor die geseënheid van my nege jaar in die stowwerige Zandspruit wat ek hier op die ou jaar van 2014 'n paar lyne wil skribbel.
Nege jaar terug ontmoet ek my sielsgenoot, die ander Maria, net buitekant die statdspoorte van Zanddspruit – toe nog skirikkerig vir die stowwwerigheid van 'n plakkerskamp. Dit was 'n reenerige dag. Ek kan nog onthou wat ek aan gehad het. Ek het my rooi Keny tjalie van my skouers afgehaal en op die stoep uitgegooi en ons het halfklaar geskente legkaarte probeer bou saam met die kinders van die naskoolsentrum wat "die ander Maria" daar begin het.
Ek het gekom mom te kom netbal afig op die verweerde tennisbaan. Ek onthou nog goed hoe beïndruk ek was toe my "local" mede afrighters die halfsirkels van die doelderde duidelik herkenbaar, sonder 'n gradeboog, met 'n stok in die grond graver het vir ons eerste wedstryd. Menige tienerdogters het hier in die liturgiese ruimte van 'n netbalbaan sedertdien 'n tuiste, 'n kerk gevind en familie geword – nooit provinsiale standaarde behaal nie, maar beslis prysenwwaardige balvaardighede aan die dag gelê en slefs die baie onnodige reels van die sport bemeester, voorwaar 'n prestasie as jy inagneem dat weinig indien enige 'n paar tekkies besit. Hoe blaas jy in elkgeval 'n voetfout vir 'n paar pienk slipper wat hulle bes probeer om nie te gly nie.
Die netbal in Zandspruit was altyd met baie passie, groot harte en minder prestasie en vaardigheid as wat ek ewou. So nou en dan loop ek nog die eerste spnnetjie wat opgedaag het raak, soos verlede week by die Westgate "security boom". Mrs H, do you remember me. I am Mpho from your netball team."
Lebo het matriek gemaak by Randpark High en trots om vir my die week raak te loop en te vertel sy is nog sonder man of kind (anders as die meeste van die ander spanlede) , werk van NGO tot NGO, hou daarvan om mense te help. En Sinesipho was skoon tranerig op Cosmo High se stoepe toe sy my daar ontmoet . Sy en haar ma bly nou in Cosmo City sy mis haar Golang vriende en die "huis" wat Golang vir haar was.
Later het liewe Rebekka al hoe meer my rol as spanbestuurder , leke afrigter en moeder van die netbalbaan oorgeneem en is ek verlede jaar affoisieel as mentor vir die care giver by Golang aangestel. "Geseënd, sê ek om buiten my Ruimsig verteenwoordigingsrol amptelik in die binnekring van die Golang sirkel opgeneem te word. Dit was 'n goeie ervaring op die grondvlak.
En toe verlede week kom my drie daaglikse reis anderkant Beyers Naude, die groen stop taxi halte regs, Motswako langs Emthonjeni toe ook op 'n einde.
By Golang se jaareindfunksie stel ek myself aan om die afskeidsboodskap te bring. Op soek na 'n tema vir my laaste woorde, kom ek op Jesus se bergpreek af. En dis asof my reisgenote, Golang se mense, se name ingeskryf isn die ou bekende bergpreek in Mattheus 5.
Geseënd is julle wanneer julle arm is , want julle weet hoe afhanklik julle van God is.
Blessed are you SImpiwe and Rebekka because you had reason to mourn in 2014 – when you mourned for the education of your children, Rebekka and and your haart was broken because of a promising relationship that fell apart. You will be comforted.
Blessed are you Mohai because you are the meekest person I have ever met – you will inhabit the earth.
Blessed are you Kenton and Celestina because you are merciful, you who know what at it is to grow up in a home for abused women and children You will be shown mercy.
Blesssed are you Margie and Anna because you always hunger and thirst for righteousness – for you will be filled.
God blesses those who work for peache, Hnlanhla and Violet, for you will be called the children of God.
And blessed are our brothers and sisters in Syria and Nigeria who are persecuted for doing right for the Kingdom of Heaven is theirs.
So tussen deur die trane en afskeidsboodskap deur, dans ons dat die restaurant se ander gaste nader staan . Hierdie paartie lyk darem te lekker. Selfs die kelnerinne los vir 'n oomblik die houtlepel en kom val in. Daar is ook op 'npersoneelvergadering amptelik besluit dat ons hierdie jaar 'n geskenk ter waarde van R200 moet saambring . Die loting is gedoen en vandag is die groot dag. Die inkopiesakke met geskenke staan uitgestal en wag. Dis 'n seremonie, want 'n geskenk sonder 'n toespraak is niks werd. Kenton is eerste aan die woord en toe hy daai netjiese opgemaakte boks (sy sus het glo gehelp) uithaal met die egte "Tupperware" vir Mama Mary omdat sy virhom 'n ma geword het wat hy nog altyd gemis het, toe sit 'n paar van ons reeds blinkoog en toekyk. Want is dit dan nie die man wat reeds vir 3 maande volunteer en geen enkele sent nog verdien het by Golang nie? Mohai verduidelik sy keuse aan Hlanhla – hy weetwat 'n "single" ou nodig het – 'n tweeplaat stofie en 'n blikoopmaker. So deurdag, so vol hoop. Almal is baie tevrede met die comforters en dinner sets wat uitgedeel word. Ek is die gelukkige ontvanger van 'n stel spierwit Woolies handoeke. En dis van Celestina – die weeskind, skoonmaker met die groot hart.
Laasnag het die weer vreeslik gereën in Johannesburg. Ek het wakker geword met gemengde gevoelens. Ek wonder oor Girlie en Lucky, Anna en haar kinders, Grace en Precious en Nonkhuleko en nog baie ander. Hoe nat is nat? Hoeveel nat kan 'n mens vat voordat jy regop sit en wag vir die oggend om jou te verlos van die muwwerigheid binne in 'n "shack" in 'n plakkerskamp. Ek hou nie van donderstorms in Johannesburg en winterreëns in die Kaap nie – om die einste rede want ek lê knus agtermy wonderlike mans se blad…. Geseënd onder die vroue!
Die belofte staan vas. Die Seun van die Mens is 2014 jaar terug in 'n ewe stowwerige Bethlehem gebore. Hy ry op 'n donkie en Sy Koningskap heers. En almal wat dit glo, sal genoem word Geseënd!