Wat is so spesiaal aan sosiale media? | Martech Zone
Saterdag, April 2, 2011 Saterdag, Oktober 29, 2011 Douglas Karr
Verlede week het ek een van die redes genoem sosiale media het misluk baie bemarkers was omdat ons nie die toweralgoritme geïdentifiseer het nie. Ek dink steeds nie daar is 'n toweralgoritme nie ... maar na hierdie week kan ek wys op een van die spesiale eienskappe van sosiale media. Dit is kwesbaarheid.
Die volgende afdeling is soort van persoonlik ... so as u voel dat dit 'n bietjie is, spring dan na die volgende gedeelte!
Oor die verlies van my oupa
Hierdie maand was moeilik. 'N Paar weke gelede het ek 'n goeie vriend van die hoërskool begrawe. En gister het ons die familie-patriarg begrawe en die man na wie ek vernoem is, my oupa, Douglas Morley. Ek weet baie mense het ongelooflike grootouers ... maar my oupa was 'n unieke persoon. Hy skakel in by die Kanadese koninklike leër en dien in die Tweede Wêreldoorlog. Hy was 'n plofstofkenner, het die opdrag gekry en het op die rang van kaptein afgetree. In 'n tyd toe dit nie baie gewild was nie, het hy gekies om met 'n pragtige blonde Joodse vrou te trou - my ouma, Sylvia.
My ouma was ook 'n unieke, sterk vrou. Tot met haar dood in 2003 was sy die stille matriarg van die gesin. Terwyl my oupa regdeur Europa diens gedoen het, het my ouma 'n suksesvolle onderneming geword - destyds nog ongehoord. My oupa het my ouma aanbid…. en ek sê dit nie ligtelik nie. Toe my oupa sy vrou verloor na 58 jaar van 'n pragtige huwelik, het hy dit geskryf die vlerke wat hom sy hele lewe lank gehelp vlieg het, is geknip. Ek is nie seker dat ek al ooit 'n man gesien het wat so onvoorwaardelik, onselfsugtig aan sy vrou toegewy was nie.
Aangesien haar gesondheid verswak het, het my oupa elke kans om op my ouma te wag gespring. Hy het nooit gehuiwer nie - selfs met sy eie rugprobleme en gesondheidsprobleme. Toe dinge regtig moeilik raak, sit hy haar in 'n hospies. Dae daarna hou hy nie van die versorging van haar nie en het hy 'n kamer tuis ingerig. Hy was dag en nag langs haar bed. Hy het ook mense laat inkom om haar naels en hare te doen. Dit was niks anders as wonderlik nie.
By die begrafnis het ek baie mense ontmoet wat my oupa aangeraak het. Soos 'n tuinier wat nie Engels gepraat het nie en my oupa se huis versorg het. Ek het nooit geweet dat my oupa die besigheid van die man gefinansier het nie. Ek het sy opsigter ontmoet, 'n Afro-Amerikaanse vrou wat oor sy kis gehuil het en my vertel het dat sy nog nooit meer geliefd gevoel het deur iemand nie. Ek het sy Rabbi ontmoet, by wie hy voortgegaan het om te studeer nadat my ouma geslaag het (alhoewel hy 'n protestant was). Daar was mense van regoor die wêreld wat hul medelye kom of stuur. Die Vrymesselaars het gekom en hul seremonie gehou afskeid van 'n broer. 'N Lid van die Amerikaanse Legioen het hulde gebring aan 'n ander veteraan wat van die grootste geslag verloor is.
My oupa is in sy rokuniform begrawe ... en altyd die grapjas, hy is ook begrawe met 'n deurklokkieskakelaar waarna hy gevra het as hy wakker word (hy het vir sy agterkleinkind gesê hy gaan dit bedraad om lukraak af te gaan Ma het die begraafplaas besoek!). Nadat die doedelsakspeler gespeel het God red die koningin en Die laaste boodskap... die doedelsakke verlig met 'n ongelooflike weergawe van Hava Nagila. Ons het almal gejuig en gelag, ons het almal 'n traan gestort ... en ons het almal geglimlag en afskeid geneem van 'n ongelooflike man.
Ek is nie seker dat iemand so 'n vreemde en wonderlike huldeblyk aan hulle gegee het nie. Dit is belangrik om daarop te let dat my ma, wat die laaste paar jaar onselfsugtig na hom omgesien het, hierdie ongelooflike fairwell beplan het.
Terug na sosiale media
Toe ek skryf dat my oupa op Facebook geslaag het, het honderde mense die tyd geneem om kommentaar te lewer. Ek het 'n stortvloed e-pos, sms'e, tweets, telefoonoproepe en persoonlike aantekeninge ontvang. Ek het sedertdien nog nie veel daaraan deelgeneem nie ... die gesin is nou die sleutel en my moeder (die enigste kind) was die fokus van my aandag. My kliënte, vriende en volgelinge het my almal so ondersteun tyd uit van sosiaal wees. Woorde kan nie uitdruk hoe goed ek van u weggeslaan het nie. Dankie.
Ek skryf niks hiervan vir empatie of simpatie nie ... Ek wou net opvolg wanneer ek kon en met julle vertel waarom ek stil was. Ek glo my oupa se lewens moet gedeel en gevier word, nie betreur word nie.
Dit het my ook laat verstaan ​​wat so spesiaal aan sosiale media kan wees. Ek het nog altyd 'n moeilike tyd gehad met die woord betrokkenheid... dit begin voorbedink en vervaardig word. Kwesbaarheid is nie dieselfde as verlowing nie. Betrokkenheid vind plaas tussen twee gewillige partye ... kwesbaarheid vind plaas wanneer die een party hulself bloot vir die ander oopstel. Kwesbaarheid kan u ook oopmaak vir bespotting, bespotting en moontlike kritiek. Maar nog belangriker, kwesbaarheid stel u in staat om kontak te maak op 'n vlak met u gehoor wat geen ander kommunikasiemiddel kan bied nie. Om kwesbaar te wees, kan nie in enige bemarkingsskrif geskryf word nie.
Dit is so spesiaal aan sosiale media.
April 2, 2011 by 9: 00 AM
My innige meegevoel ole vriend. Jou Oupa klink na 'n wonderlike man. Ek wens ek het die voorreg gehad om hom te ontmoet. Jy was gelukkig om jou grootouers te ken. Myne is dood toe ek te jonk was om te onthou. Koester dus die herinneringe.
April 2, 2011 by 2: 55 PM
Dankie BB! Hy was 'n goeie ou en 'n Kanadese patriot!
April 2, 2011 by 9: 42 AM
Ek bemark al 30 jaar. Sosiale media werk slegs wanneer daar direkte betrokkenheid en regte kommunikasie is. Ek vind dit amusant dat dit dikwels as 'n towerkoeël behandel word. Sonder betrokkenheid en ware kommunikasie is dit 'n oefening in nutteloosheid. Die aantal volgelinge is sekondêr tot die kwaliteit van die betrokkenheid.