Amentia - wat dit is, veroorsaak, simptome, behandeling van amentia - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
amentia - Dit is 'n variasie van bewussynbewolking, gekenmerk deur 'n oorheersing van verwarring, willekeurigheid van bewegings, gebrek aan verbintenis van spraakbedrywighede en denkprosesse. Met amentia is die vermoë om 'n plek te herken, verlore gegaan, daar is 'n mislukking in ruimtelike-temporale oriëntasie en 'n oriëntasie van oriëntasie in die persoonlikheid. Dit is dikwels 'n komplikasie wat die verloop van die onderliggende patologie, alkoholisme, traumatiese beserings, endokriene kwale, besmetlike prosesse en sommige somatiese disfunksies vererger. Amental sindroom word dikwels gebore as gevolg van sekere geestesversteurings.
Amentia - wat is dit?
Dit is moontlik om oor die beskrewe oortreding te praat, as die individu deur spraak versteur word, daar is geen verband nie, is die geestelike aktiwiteit ontsteld.
Amention is 'n sindroom van ernstige verwarring in psigiatrie, wat manifesteer deur 'n skending van alle vorme van oriëntasie, persoonlikheidsidentiteitsversteuring, motoriese disfunksie, onsamehangendheid van spraak en geestelike aktiwiteit. Die belangrikste kenmerk van die oorweeg sindroom is die onvermoë om gevolgtrekkings en die verlies van assosiatiewe skakels te lewer. Die pasiënt se toespraak is betekenisloos en eentonig, bevat nie emosionele kleur en intonasionale veranderinge nie. Dikwels word eentonige fluister vervang deur 'n taamlike luide toespraak in 'n sangtoon. Daarbenewens is die toespraak van pasiënte inherente onsamehangendheid, die voortplanting van individuele woorde.
Amentia - wat is dit? Die ontleedde term in psigiatriese wetenskap het in die 19de eeu ontstaan, danksy die studies van die neuropatoloog-psigiater T. Meinert, wat die spesifieke toestand van verduisterde bewussyn in 'n aparte sindroom geïsoleer het. Amental sindroom, het hy beskryf as 'n jumble en onsamehangendheid van denkprosesse. Daarbenewens het hy die verhouding van die oortreding met motoraktivering, die opkoms van hallusinatoriese voorstellings en waanstellings, oriëntasieverlies, ontdek.
Moderne psigiatrie het die grense van hierdie staat duideliker gemaak, wat die diagnose aansienlik vereenvoudig en toegelaat het om die simptome van geestesfunksionele wanorde te onderskei van twilight bewustheid of klassieke waanbeelde.
E.Krepelin, 'n vooraanstaande figuur in psigiatrie, studie van amentia, het afgelei dat pasiënte se persepsies gered word, maar hulle kan nie hul eie gedagtes met mekaar of met vorige ervaring harmoniseer nie. Daarbenewens kan pasiënte nie logika en hul eie konsepte kombineer nie. Terselfdertyd probeer hulle moeilik om bewus te wees van wat aangaan, maar as gevolg van die feit dat hulle maklik afgelei word, word hulle onmoontlik vir metodologiese waarneming. Vir die persepsie van individue wat aan amentiewe sindroom ly, is daar inherent 'n mengsel van afsonderlike fragmente wat die pasiënt nie 'n holistiese visie gee van die prentjie van wat gebeur nie. As gevolg hiervan ontstaan ​​negatiewe emosies: onbegryplikheid, vaagheid, hulpeloosheid. Pasiënte besef nie dat hulle ongesteld is nie. Daarbenewens kan amentia pasiënte nie verstaan ​​wat daar rondom hulle gebeur nie.
Oorsake van Amentia
Die mees algemene faktore wat die beskadigde wanorde veroorsaak, word beskou as aansteeklike prosesse wat die werking van die brein en senuweestrukture beïnvloed. Aangesien amentia in psigiatrie, endogene psigose is, wat voortspruit uit ernstige geestelike uitputting en fisiese uitputting, of as gevolg van ernstige dronkenskap wat veroorsaak word deur toksiene van eksogene genese of endogene natuur. Ligte vorms van die siekte kan voortspruit uit bloedverlies as gevolg van diarree, langdurige koors, braking, ligte vergiftiging as gevolg van langdurige chirurgiese ingryping. Vir beserings van die skedel, wat gekenmerk word deur skade aan die breinstrukture, ontwikkel organiese letsels van breinweefsel, hipertiroïedisme, langtermyn aansteeklike aansteeklike prosesse, dronkskappe wat veroorsaak word deur die misbruik van alkoholiese drank of dwelmverslawing, erge amentia.
Die mees uitgesproke manifestasies van amentatiewe sindroom word in sepsis waargeneem, wat die skade van breinstrukture vergesel. Kort amenterende episodes word dikwels gebore op die agtergrond van bipolêre affektiewe versteuring en sekere tipes skisofrenie. Wanneer tirotoksikose ook amentiewe sindroom kan vorm.
Die beskryf patologiese toestand word dikwels gekenmerk deur 'n lang kursus. 'N Individu wat aan amentia ly, verloor alle variasies van oriëntasie. Hy verloor al die bagasie van lewenservaring. Vaardighede is ook verlore, en nuwe inligting word nie in die geheue ingeprent nie en hou op om in gedagte te wees.
As gevolg van die etiologie van amentia, is die diagnose dikwels moeilik om die simptome van die onderliggende siekte, die afwesigheid van duidelike spesifieke manifestasies en die ooreenkomste van die simptome met ander kwale te oorheers.
Simptome en tekens van amentia
Om amentatiewe sindroom te diagnoseer, is dit nodig om op 'n stel manifestasies te baseer.
Amentia is 'n wanorde van bewussyn, so dit is moeilik om dit te herken en te onderskei van ander tipes kwale, soos hierbo genoem. Die hoofkenmerke van die beskrywing wat beskryf word, is die probleme in die vind en vasstelling van logiese onderlinge verbindings, die gebrek aan verbintenis van spraak, die fragmentariese aard van geestelike aktiwiteit.
Simptome en tekens van amentia is dikwels soortgelyk aan katatonia en delirium. Hulle kan ook hul uiterste graad wees. Daarom, om 'n voldoende terapeutiese strategie te kies, is dit baie belangrik om hierdie kwale te onderskei.
Diagnose behels die inagneming van die totaliteit van manifestasies, aangesien afsonderlike manifestasies ander patologieë kan aandui.
Die belangrikste diagnostiese tekens van amentia sluit die volgende in. Eerstens moet daar 'n volledige gebrek aan oriëntering wees (ruimtelike, persoonlike, in die omgewing). Daar is ook 'n uitgesproke verwarring. Pasiënte wonder wat gebeur. Spraakinteraksie met pasiënte kan nie vasgestel word nie. Die spraakfunksie word bewaar, maar word gekenmerk deur onsamehangendheid en fragmente. Replikasies van pasiënte kan dui op 'n wanbetalingstoestand en die teenwoordigheid van hallusinasies. Die emosionele bui van siek vakke kan deur sy uitsprake beoordeel word.
Weens die gebrek aan kommunikatiewe interaksie word 'n gevolgtrekking oor spraakafwykings gemaak op fragmente van die pasiënt se toespraak, sy motoriese dade en ander indirekte tekens. Ook benadeelde konsentrasiefunksie. By pasiënte wat aan amentia ly, word aandag voortdurend "oorgee", 'n nuwe voorwerp of klank lei dit maklik af. Terselfdertyd word die hoofteken van amentia steeds as fragmentariese en onsamehangende verstandelike werking beskou.
Ook gekenmerk deur beperkte fisiese aktiwiteit. Die pasiënt, terwyl hy in die bed is, voer verskeie motoriese bedrywighede van die ledemate uit: swaai dit, buig of draai. Sommige bewegings word gekenmerk deur rigtinggewendheid - die pasiënt kan iets raak, aanraak, druk, wat die teenwoordigheid van waan en hallusinasies kan aandui.
Op die hoogtepunt van die eskalasie van simptome van amentatiewe sindroom kan lokomotoriese aktiwiteit 'n katatoniese stupor vervang. Die pasiënt vries in 'n sekere posisie en bly in die aangenome posisie sonder beweging. Terselfdertyd kan 'n posisie wat kunsmatig aan die ledemate verbonde is, vir 'n lang tyd volhard.
Die teenwoordigheid van gefragmenteerde, produktiewe simptome - waanbeeld fantasieë en hallusinasies word bewys deur replika van die onderwerp en sy beweging. Die versteuring van die verband tussen geestesaktiwiteit en volwaardige hallusinasies laat ontwikkeling toe. Met amentia kom produktiewe simptomatologie op individuele hallusinatiewe sienings af.
Amentia word ook gekenmerk deur 'n verandering in die gedragsreaksie (hoë aktiwiteit word vervang deur absolute apatie) en bui (siek, soms vrolik, dan begin huil of onverskillig word). Om kwaal te genees, vergeet pasiënte alles wat tydens die amentia-tydperk gebeur. Die toestand van pasiënte kan die limiet van uitputting bereik en met 'n lang verloop van psigotiese manifestasies. Simptome van die siekte veroorsaak 'n absolute verlies aan geheue gedurende die hele tydperk van die siekte.
Amentia word dikwels gekenmerk deur duur. Die verloop van die siekte is inherente frekwensie: agteruitgang word vervang deur verbetering. Verdraaiing van die interpretasie van gebeure is eie aan hierdie wanorde. Gedurende die siekte kan die pasiënt sekere vermoëns verloor, wat dikwels nie in die toekoms herstel word nie. 'N individu kan nie voldoende inligting bemeester en kan nie nuwe gewoontes na die siekte verkry nie.
Aangesien amentia 'n wanorde van bewussyn is, wat gepaard gaan met 'n skending van die vermoë om te veralgemeen, word die diagnose van amentia hoofsaaklik deur 'n psigiater gemaak op grond van simptome.
Die kenmerkende tekens van 'n wanorde van bewussyn is: 'n wanorde van die verwantskap tussen denke, verwarring, allerhande disoriëntasie, 'n chaotiese verandering van emosionele buie, motorruseloosheid, fragmentariese waanwyses, hallusinerende idees. Om die aard van die hoofsiekte wat tot amentia gelei het, te verduidelik, word soms konsultasie van ander spesialiste vereis, byvoorbeeld 'n endokrinoloog, 'n neurochirurg, 'n infeksioloog, 'n traumatoloog.
Differensiële diagnose word uitgevoer met betrekking tot katatoniese opwinding en delirium. In amentale sindroom is daar 'n duidelike verband tussen die essensie en emosionele toon van die pasiënt se toespraak, wat dit onderskei van katatoniese aktiwiteit. Katatoniese manifestasies by die betrokke oortreding is onstabiel en veranderlik.
Amentia word gekenmerk deur die voorkoms van episodes van korttermyn delirium in deel van vakke in die nag, terwyl katatonia nie sulke manifestasies het nie. Sy word gekenmerk deur die teenwoordigheid van depressiewe invloed.
In 'n toestand van delirium word delusies en hallusinerende voorstellings gekenmerk deur samehang. In sommige gevalle, byvoorbeeld, as die wanorde veroorsaak word deur die misbruik van alkoholhoudende vloeistowwe, kan dit 'n holistiese, volledige prentjie vorm.
Met amentia is waanprobleme en hallusinasies fragmentaries, onsamehangend, manifesteer uitsluitlik in die vorm van kort episodes. Delirium word gekenmerk deur die verskyning van die dag van kort tydperke van bewussynsverheldering, terwyl hierdie simptoom afwesig is in die amentale sindroom.
Pasiënte wat aan delirium ly, die vermoë om geteikende motoriese bedrywighede te produseer en met die omgewing in wisselwerking te hou, behou, wanneer pasiënte se optrede nie baie geteikend is nie, dit is betekenisloos en van dieselfde soort, is daar geen interaksie met die omgewing nie.
Indien amentatiewe wanorde as gevolg van 'n geestesongesteldheid ontstaan, word hospitalisasie aangedui in 'n departement met 'n psigiatriese neiging, somatiese afwyking - in 'n departement met 'n spesifieke oriëntering wat ooreenstem met die onderliggende patologie. Met voordeel is die basiese terapeutiese strategie om natriumtiosulfate en Aminazine te administreer. As die gebruik van Aminazine gekontraïndikeer word aan 'n individu met amentiewe sindroom, word Pantopon voorgeskryf. Ten einde motoriese aktiwiteit wat Diazepam, Fenazepam, voorgeskryf het, uit te skakel. Om bewustheid duidelik te maak, word stelselmatige drupinusies van Nootropil in sout getoon. Aangesien die pasiënte weier om kos en water te eet, word hulle kunsmatig gevoed. Daarbenewens moet u seker maak dat u die hoofsiekte behandel.
Die voorspelling van amentia is relatief gunstig as die terapeutiese strategie toereikend en tydig geïmplementeer word. Soms lei amentia tot die dood as gevolg van ernstige uitputting van die individu en die ongunstige verloop van die hoofsiekte.