Geskryf deur Richard Holden
Terug in Maart en April 2020 het ek (en baie ander ekonome) het betoog dat toesluit om COVID-19-infeksies onder beheer te kry en om gesondheidstelsels tyd te gee om toetsings en opsporingstelsels in te stel om die virus op langer termyn te bevat.
Dit is redelik effektief gedoen oral in Australië, behalwe vir Victoria. Maar as dinge volgens plan is, sal alle state teen einde Oktober weer op dieselfde bladsy wees.
Of sal hulle?
Besorgdheid oor Victoria se kontakopsporingstelsel bly bestaan, en hoewel daar baie getoets word, is dit miskien nie so effektief as moontlik hoe dit gedoen word nie.
Daar moet nog meer gedoen word om te verhoed dat die Victoriaanse premier, Dan Andrews, 'yo-yoing', Dan Andrews gewaarsku het, waarin verslapping van afstandsreëls lei tot nog 'n uitbreking wat groot genoeg is om die herinvoering van beperkings te vereis.
Daar is nie net ruimte vir verbetering nie, maar ook die dramatiese verbetering van die toets en opsporing.
Hou die reproduksietempo onder 1
Die sleutel om die noodsaaklikheid van toesluit te vermy (tensy en totdat 'n entstof wyd gebruik word) is om die epidemioloog die 'effektiewe' reproduksietempo (R) onder 1 te hou.
Dit wil sê: elke persoon wat met die virus besmet is, moet dit gemiddeld aan minder as een ander persoon gee (R <1).
As R> 1-infeksies eksponensieel sal groei, sal mense se kontakopsporingstelsels en uiteindelik die hospitaalstelsel oorweldigend wees.
Om die reproduksietempo onder 1 te hou, is die toets en kontakopsporing ongelooflik vinnig en effektief.
Victoria se kontakopsporingstelsel word oor die algemeen beskou as 'n swak uitgevoer vergeleke met stelsels soos in Nieu-Suid-Wallis.
Die lomp stelsel bevat kennisgewings van nuwe infeksies word steeds per faks gestuur.
Nou is die staat besig om 'n meer outomatiese benadering te volg met behulp van 'n databestuurstelsel wat ontwikkel is deur IT-reus Salesforce. Die Victoriaanse regering het die stelsel vroeër in die jaar van die hand gewys, omdat die staat te swaar was deur die eerste golf om 'n nuwe stelsel te implementeer en neer te lê.
My kollega van die Universiteit van NSW, epidemioloog Raina MacIntyre, het waargeneem dat Victoria se gesondheidstelsel minder voorbereid was as NSW vanweë 20 ​​jaar van regerings wat die gesondheidstelsel ontbloot het, en dat:
Geen gesondheidswerkers in die wêreld, ongeag hoe georganiseerd, goed beskikbaar en doeltreffend, kan handmatige kontakopsporing suksesvol doen wanneer 'n epidemie te groot word nie.
Ons kan op die aggressiewer digitale kontakopsporingspad soos in Suid-Korea gaan. Maar soos die Financial Times het opgemerk, die Koreaanse stelsels:
bevat 'n uitgebreide toilette van data uit ander bronne, soos sekuriteitskameras en kredietkaarttransaksies, sowel as slimfoonprogramme wat draadlose seine gebruik om op te spoor wie moontlik 'n besmette persoon teëgekom het.
'N Banier op die stadsaal van Seoel wat die verpligte maskergebruik gebruik. Jeon Heon-Kyun / EPA
Gegewe die relatief lae vrywillige opname van die COVIDSafe-slimfoonopsporingsprogram van die Australiese regering, sal genoeg aansporings of dwang nodig wees om genoeg mense te kry om dit te gebruik om dit effektief te maak.
Nou is ek sterk vir sulke aansporings (sowel as slimmer toets). Maar gegewe die hoeveelheid bednatmaak oor die bestaande COVIDSafe-app vanaf die libertariese regterkant en sommige elemente van die sagte linkse (wat paranoïes is oor elke slim gloeilamp wat op ons spioeneer), sal dit waarskynlik nie gebeur nie.
Die ander belangrike instrument om R onder 1 te hou, is doeltreffende en grootskaalse toetsing.
Australië het vroeg in die pandemie goed gevaar met die opbou van die toetsvermoë. Toetsuitslae is gewoonlik binne 'n Paar dae, alhoewel daar ook berigte is dat resultate behaal is meer as vyf dae.
Wat ons nie gedoen het nie, is om die voordele van geteikende groeptoetsing te benut.
Partytoetsing is 'n manier om groot getalle mense kostedoeltreffend te toets deur saam te swem monsters - sê volgens poskode.
As die saamgestelde monster negatief is, word almal wat bygedra het tot die bondel, skoongemaak. As dit positief is, word meer geteikende toetsing gedoen met kleiner groepies (per voorstad, dan woonhuis, dan deur huishouding).
As Ek het al opgemerk, hang die optimale groepgrootte af van die basistempo van die virus in die gemeenskap. Maar hierdie algemene idee bestaan ​​sedert die Tweede Wêreldoorlog en word goed verstaan. Dit is 'n manier om hulpbronne uit te brei om meer gereeld van die bevolking te toets.
Vir Australië op hierdie stadium van die pandemie, sal hierdie soort toetse vinnige opsporing en isolasie van nuwe infeksies moontlik maak, sodat sosiale en ekonomiese aktiwiteite weer tot 'n nuwe normaal kan kom.
Die strategie vorentoe
Sodra die Victoriaanse uitbraak onder beheer is, moet ons die binnelandse grense van Australië heropen. Dan kan ons begin nadink oor die verligting van beperkings aan die buitegrens met plekke soos Nieu-Seeland.
Al hierdie dinge vereis dat u die voortplantingstempo onder 1 moet hou, wat beteken dat u nuwe infeksies vinnig moet opvang. Regtig vinnig.
Yo-yoing-toesluitings is duur en moet vermy word indien dit enigsins moontlik is.
Outomatiese kontakopsporing kan baie help, asook slim en aggressiewe groeptoetsing. Ons moet albei doen totdat 'n entstof ontplooi word.
Sommige kommentators praat oor 'saamleef met hierdie virus', wat basies die kode is om dit te laat rip. In plaas daarvan moet ons 'meedoënlose onderdrukking' doen om die reproduksietempo laag te hou en ons ekonomie oop te hou.
Richard Holden, professor in ekonomie, UNSW
'N Klimaatgekoppelde finansiële krisis is goed, maar die sentrale banke is nie reg nie
Waarom die einde van die afhandeling seine 'n slegte toekoms is vir diegene sonder die regte vaardighede