Beskrywing van die skildery Konstantin Korovin Stillewe met blomme - Skilderye - 2022
Konstantin Korovin in die geskiedenis van die wêreldskilderkuns het 'n aangename verteenwoordiger van die Silwer Tydperk gebly, een van die belangrikste verteenwoordigers van die Russiese kuns uit die voor-revolusionêre tyd. Sy skilderye het tereg 'n waardige plek ingeneem onder die belangrikste verskynsels van die nasionale kultuur.
"Stillewe met blomme" (1922) - een van die laaste werke van die kunstenaar, tuis geskep. Hierdie skildery weerspieël al die kenmerke van Konstantin Korovin se kreatiewe manier: kleure-oproer, die pakkende sonskyn van elke kwas.
Die kunstenaar se werk moet van ver af bewonder word om sy onberispelike vermoë om die kleinste kleure, die ongelooflike lig te speel, te waardeer. Die opvallende kenmerk van sy aanvaarding van die brief is 'lewendige', rou kleure, waarin die skilder nie wag dat die een laag droog word om die volgende toon toe te pas nie.
Korovin het altyd vinnig, energiek gewerk, asof hy bang was dat hy nie tyd sou hê om die beeld of prentjie wat in sy verbeelding ontstaan ​​het, na die doek oor te dra nie. As die skilder van nature gewerk het, pas die tyd van die skryf van die volgende doek binne 'n paar uur. Lang werk aan die prent, wanneer baie gefinaliseer, gekorrigeer, verander in samestelling of kleurskema, is kategorieë verwerp.
Die voorgestelde stillewe is een van die vele meesterwerke in die werk van die meester in die styl van die Russiese impressionisme. Op die tafel in 'n vaas is 'n ruiker. Blykbaar is die blomme 'n geruime tyd gelede versamel en daarin geslaag om 'n bietjie te verkrummel - vandaar die fantastiese mengsel van kleure in die onderste deel van die stillewe.
In die luukse blomversameling word die rose wat die skilder veral liefhet, duideliker getrek. Die half-oop witpienk knoppies in die buurt met pers familielede vorm die middelpunt van die blommerangskikking.
Aan die linkerkant kan u die semi-ovale handvatsel van 'n klein mandjie of vaas sien - dit was bedek met kroonblare en is verborge vir die oë van die gehoor.
Dit was gelaagdheid wat dit moontlik gemaak het om subtiele kleuroorgange uit te beeld, om die asemrowende subtiele spel van lig en skadu te toon. Die belangrikste, ligte skaduwee van die prentjie skep 'n atmosfeer van 'n helder, helder dag en groet die vreugde van die lewe met al sy kleure en die allesoorwinnende begin.
Die doek hou van sy innerlike vrolikheid, 'n ongelooflike gevoel van blywende vreugde voor die pragtige blomme.
Die kunstenaar het nog altyd beklemtoon dat die skilder nie vir homself hoef te skilder nie, maar vir diegene wat die skoonheid van die wêreld kan sien, bewonder die voortdurende verandering van toon en skakerings. Deur hierdie vrygewigheid van talent, die volheid van emosies, word die stillewe van Konstantin Korovin dwarsoor die wêreld waardeer.