Baie vorme van godsdienstige aanbidding verg kollektiewe deelname en fisieke nabyheid tussen deelnemers. Daar is dus 'n sterk stukrag vir openbare gesondheid om godsdienstige vieringe te verbied en plekke van aanbidding te sluit om te keer dat die virus versprei. Dit geld veral omdat die wêreld se drie belangrikste monoteïstiese tradisies voorberei op die massa-vieringe van Pasga, Paasfees en Ramadan.
Die Europese Konvensie oor Menseregte bepaal dat vryheid van godsdiens onderhewig kan wees aan sekere beperkings, insluitend waar nodig in die belang van openbare gesondheid. In die praktyk verskil die beperkings wat Europese state gedurende hierdie krisis op plekke en praktyke van godsdienstige aanbidding gehad het, baie.
Aangesien die modus en die risiko van virale oordrag dieselfde is in al hierdie lande, waarom is daar so 'n uiteenlopendheid in die openbare beleid?
As deel van my deurlopende navorsing oor die sosiologie van godsdiens in die konteks van die coronavirus-pandemie, bied die onderstaande tabel 'n oorsig van beperkings wat op 27 April in die 8 EU-lidlande en die Verenigde Koninkryk ingestel is. ontleding, word hierdie beleidsbenaderings in vier vlakke van beperkendheid gegroepeer.
Skrywersnavorsing., CC BY-ND
Sekere state, soos Duitsland en die UK, het baie hoë vlakke van beperkings opgelê, wat privaat gebede op openbare plekke sowel as openbare godsdienstige vieringe effektief ingekort het. 'N Tweede, groter groep insluitend Italië en Finland, het 'n groot mate van beperkings opgelê: om openbare vieringe op te skort, maar dit moontlik te maak om privaatgebede op plekke van aanbidding te akkommodeer.
Nog ander, soos Swede en Frankryk, het 'n matige benadering aangeneem, waardeur openbare vieringe gehou kan word solank hulle nie 'n maksimum aantal deelnemers oorskry nie. 'N Klein groep EU-state, insluitend Spanje en Hongarye, het gekies vir lae vlakke van beperking op godsdienstige aanbidding. In hierdie laaste groep, sommige godsdienstige owerhede het verkies om strenger beperkings in te stel as wat die wet minimaal vereis.
Vlakke van sekularisasie
Moderne sekulêre state het geleidelik in Europa ontwikkel die verskuiwing dominante godsdienstige owerhede uit die openbare sfeer. Namate sekulêre state gedurende die 19de en 20ste eeu aan bewind gekom het, het die sosiale ruimtes en tye wat aan godsdienstige uitdrukking toegewys is, gekrimp, en dit is toenemend beperk tot die private sfeer.
In ooreenstemming met hierdie historiese neiging, kan ons verwag om die beperkendste maatreëls vir godsdienstige aanbidding in die mees sekulêre Europese lande te vind - hetsy dié waar godsdiens formeel van die staat afgesonder is, óf dié waar oplettende godsdienstige persone 'n klein minderheid van die bevolking vorm. Maar dit is nie die geval nie.
Pew Navorsingsentrum 2018, CC BY-ND
Terwyl meer as 20% van die mense in Italië, Slowakye, Portugal en Roemenië weeklikse godsdienstige dienste bywoon, het almal hoë of baie hoë beperkings op kollektiewe godsdienstige aanbidding opgelê. In die Verenigde Koninkryk, waar die staatshoof ook die hoof van die gevestigde kerk is, is beperkings ook baie groot.
Daarteenoor het Bulgarye en Hongarye baie minimale beperkings op godsdienstige vieringe geplaas, al woon slegs 9% van hul bevolking weeklikse dienste by. En die berugte sekulêre staat van Frankryk het enkele van die meer gematigde godsdienstige beperkings in die EU ingestel.
Die relatiewe indringing van demokrasie in elke land kan ook 'n ander verklaring bied vir die uiteenlopende beperkings. Die vrye godsdiensoefening is 'n basiese of fundamentele beginsel in beide liberale tradisie en die republikeinse tradisie van demokrasie. Ons kan dus verwag dat minder demokratiese state meer geneig sal wees om hierdie vryheid te beperk. Maar weereens is daar geen waarneembare neiging soos die onderstaande grafiek toon nie.
Daardie state wat as die meeste demokraties geïdentifiseer is, met 'n telling van meer as nege op die Economist Intelligence Unit's Democracy Index, vertoon 'n verskeidenheid vlakke van beperkings ten opsigte van openbare godsdiensaanbidding in die konteks van COVID-19: Nederland (matig), Swede (matig) ), Finland (hoog), Denemarke (baie hoog). 'N Soortgelyke variasie kan waargeneem word in die lande met 'n lae telling op die indeks.
'N Roerende situasie
Namate die progressie van die virus vinnig ontwikkel in Europa, bly die reaksies van die staat op die pandemie dinamies. Pole, byvoorbeeld, onlangs verminder die maksimum getal van aanbidders wat gemagtig is om deel te neem aan 'n viering van 50 tot vyf. In Griekeland het die Ortodokse Kerk ingedien word vir kansellasie van die verbod op godsdienstige dienste op grondwetlike gronde. Ander state sal waarskynlik ook ontspan of beperkings verhoog, afhangende van hul interne situasies. Verdere monitering is dus nodig om na te gaan of die huidige beperkings gehandhaaf word.
Die nasionale kontekste waarin noodbeperkings geïmplementeer is ook die sleutel. Alhoewel lande relatief min direkte beperkings op godsdienstige vryhede kan plaas, kan hulle ander beperkings hê wat godsdiensbeoefening beperk.
Terwyl Frankryk byvoorbeeld nie eksplisiet beveel het dat plekke van aanbidding gesluit word nie, kan die ernstige beperkings wat dit op inwoners se bewegings plaas, die gelowiges verbied om hul reg op besoekplekke uit te oefen. Daar is ook berig gevalle van arbitrêre afwykings in implementering binne lande waar sommige streke of minderheidsgroepe onderworpe is aan groter beperkings as ander.
Godsdiensvryheid is slegs een van die basiese vryhede wat Europese state aanhou skort, omdat hulle noodmagte aan uitvoerende regerings in die naam van openbare gesondheid afstaan. In hierdie buitengewone tye bestaan ​​die gevaar dat hierdie uitsonderlike maatreëls genormaliseer kan word. Om teen hierdie risiko te waak, is dit uiters belangrik om voort te gaan met die monitering van die beperkings wat state op die burgers stel, om hul ongekende aard te herroep en hul regverdiging te bevraagteken.
Alexis Artaud de La Ferrière, senior lektor in sosiologie, Universiteit van Portsmouth
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Hoe nuwe beperkings op godsdienstige vryheid in Europa gedurende Coronavirus wissel