Hoe wen die kieskollege en verloor die gewilde stem? - Geskiedenis Podcasts - 2022
Hoe wen die kieskollege en verloor die gewilde stem? - Geskiedenis
Hoe wen u die kieskollege en verloor u die gewilde stem?
Alhoewel die finale stemming nie ingedien is nie, is dit duidelik dat minister van buitelandse sake, Hilary Clinton, die gewilde stem sal wen terwyl hy die verkiesingsstem verloor teen die verkiesing van president Donald Trump. Hoe is dit moontlik? Die antwoord is die wenner neem alle aspekte van die kieskollege -stelsel in ag. Wat gebeur het tydens die 2016 -verkiesing, en in 'n mindere mate tydens die verkiesing in 2000, is dat die verloorder (in beide gevalle Demokrate) Kalifornië en New York met baie groot marges gewen het. In New York was haar marge 58,5% tot 37,5% en in Kalifornië was dit selfs 61,6% tot 33,1% groter. Net in die twee state het Clinton byna 5 miljoen meer stemme gekry as Trump. Aan die ander kant, terwyl die twee state Clinton 84 verkiesingsstemme gegee het, het Florida, Noord -Carolina, Pennsylvania, Ohio, Wisconsin, Noord -Carolina, Tromp 92 verkiesingsstemme gegee en as jy sy oorwinning in al die state saam tel, het hulle hom slegs 930,000 meer stemme gegee as Clinton. Met ander woorde, as 1 000 000 mense uit Kalifornië of New York in verskillende state gewoon het, sou die uitslag van die verkiesing baie anders gewees het.
Hoe die Amerikaanse kieskollege -stelsel werk
Die kieskollege is 'n belangrike en dikwels omstrede proses waardeur die Verenigde State elke vier jaar die president kies. Die Founding Fathers het die kieskollege -stelsel geskep as 'n kompromie tussen die president se verkiesing deur die kongres en die verkiesing van die president deur die algemene stem van gekwalifiseerde burgers.
Elke vierde November, na byna twee jaar van veldtog -hype en geldinsameling, het meer as 136 miljoen Amerikaners hul stemme vir die presidensiële kandidate uitgebring. Dan, in die middel van Desember, word die president en vise -president van die Verenigde State eintlik verkies. Dit vind plaas wanneer die stemme van slegs 538 burgers - die 'kiesers' van die kieskollege -stelsel - getel word.
Hoe werk die kieskollege?
Amerikaanse kiesers gaan op die Dinsdag na die eerste Maandag in November na die stembus, maar die stembriewe wat hulle uitbring, kies nie direk die president nie. In plaas daarvan word die wil van die kiesers weerspieël in die optrede van staatsverkiesers. Hierdie kiesers word gekies deur politieke partye op staatsvlak en is in baie gevalle deur die wet verplig om te stem op 'n manier wat in ooreenstemming is met die uitslae van die algemene stemming. In 48 state word kiesstemme verdeel op 'n wenner-neem-alles-basis, terwyl Maine en Nebraska verkiesingsstemme per kongresdistrik toeken, met twee bykomende stemme wat vir die wenner in die hele staat gereserveer is.
Dit is belangrik om daarop te let dat die kieskollege nie 'n plek is nie, maar 'n proses. Na die verkiesing in November, stuur die goewerneur van elke staat (of, in die geval van die distrik Columbia, die stad se burgemeester) 'n sertifikaat van bevestiging aan die kongres en die nasionale argief voor, met die name van die kiesers vir elke party, die totale stemme wat ontvang is deur die partye, en die name van diegene wat aangestel is om as staatsverkiesers te dien. Op die eerste Maandag wat volg op die tweede Woensdag in Desember, kom die kiesers bymekaar - tipies in die hoofstede van hul onderskeie state - om hul stem uit te bring. Sedert die instelling van die kieskollege -stelsel in 1789, was daar meer as 150 "ontroue" kiesers, so genoem omdat hulle nie 'n stem uitgebring het vir hul party se gekose kandidaat nie. Nie een van hierdie ontroue kiesers het ooit die uitslag van 'n verkiesing verander nie. Op 6 Januarie van die jaar na die verkiesing word 'n gesamentlike kongresgeleentheid byeengeroep om die verkiesingsstemme saam te stel en te bevestig. As 'n presidensiële kandidaat 270 of meer verkiesingsstemme ontvang het, verklaar die sittende vise-president, wat as president van die Senaat optree, die persoon as die president wat verkies word, en sluit die proses van die kieskollege af. As geen kandidaat minstens 270 verkiesingsstemme wen nie, kies die Huis van Verteenwoordigers, uit die drie topverkiesers van die kieskollege, die president met 'n eenvoudige meerderheidstem.
Alhoewel die uitslag van die kieskollege gewoonlik in ooreenstemming was met die nasionale volksstem, was daar 'n paar opmerklike uitskieters. Rutherford B. Hayes (1876), Benjamin Harrison (1888), George W. Bush (2000) en Donald Trump (2016) het elk die verkiesingsstem gewen terwyl hulle die gewilde stem verloor het. (In laasgenoemde geval het Hillary Clinton byna drie miljoen meer gewilde stemme as Trump gekry.) Terwyl die onlangse voorbeelde gelei het tot 'n wydverspreide twyfel oor die voortgesette relevansie van die kieskollege, sou die afskaffing daarvan ten gunste van 'n landwye volksstem 'n grondwetlike wysiging verg - 'n redelik monumentale onderneming.
Van die presidensie tot die kongresverteenwoordigers tot plaaslike rasse, daar is baie op die spel in die verkiesing van 3 November.
Omdat daar baie verwarrende en dikwels onakkurate inligting in omloop was, het ons gedink dat dit goed sou wees om 'n paar basiese beginsels van die Amerikaanse verkiesing na te gaan.
Dit begin by genomineerdes
Die primêre en koukusstelsel kies duisende afgevaardigdes wat by nasionale byeenkomste vergader om hul party se presidentskandidaat amptelik aan te wys.
Die voormalige vise -president Joe Biden is die Demokratiese genomineerde, kom uit die primêre/koukusseisoen met 2 687 afgevaardigdes (1 990 word benodig). Die huidige president Donald Trump het die Republikeinse benoeming met al 2,550 afgevaardigdes verseker (1 276 is nodig).
Met baie minder afgevaardigdes, is daar ook kandidate wat kandidate is vir onafhanklike of derde partye, waaronder die Groen Party, die Libertarian Party en ... die verjaardagpartytjie (kandidaat Kanye West).
Waarom die kieskollege
Die kieskollege is 'n stelsel wat sy wortels terugvoer na die stigting van ons land en die nalatenskap van blanke oppergesag.
Baie van die stigters het 'n wantroue in die direkte demokrasie ("die tirannie van die meerderheid", volgens Alexis de Tocqueville) en wou hê dat die kongres die president moet kies.
Die skep van hierdie laag tussen die volksstem en die finale verkiesing was 'n kompromie. Dit sou verseker, soos Alexander Hamilton in die Federalist Papers geskryf het, dat die 'gevoel van die mense' behoue ​​bly terwyl die keuse in die hande was van 'mans wat die beste in staat was om die kwaliteite wat by die stasie aangepas was, te ontleed'.
Baie historici glo ook dat hierdie 'kompromie' bereik is om suidelike slawe-eienaars te paai deur die bevolkingsgetalle in die suidelike state op te blaas met die 'drie-vyfdes' klousule wat slawe as driekwart van 'n persoon beskou het. Meer mense beteken meer kongresverteenwoordiging.
Dit verg 270 verkiesingsstemme om die presidensie te wen. Elke staat het dieselfde aantal kiesstemme as lede van die kongres - 1 kieser vir elke kongreslid en 1 vir elke senator. Boonop het die District of Columbia 3 kiesers. Alle state, behalwe Maine en Nebraska, het 'n "wenner-neem-alles" -beleid waarin alle kiesstemme in die staat uitgebring word vir wie ook al die gewilde stem daar wen. Daar is 538 kiesstemme, met meer bevolkte state met meer kiesstemme (Kalifornië het 55, Alaska het 3).
Gewilde stem versus kieskollege stem: Daar was 5 keer in die Amerikaanse geskiedenis dat 'n wenner van die gewilde stemme nie deur die kieskollege gekies is nie - mees onlangs in 2000, toe Al Gore skaars die gewilde stem gewen het, maar George W. Bush president geword het, en in 2016, toe Donald Trump het die kieskollege gewen terwyl Hillary Clinton die gewilde stem gewen het.
State met kleiner bevolkings, byvoorbeeld Alaska, het 'n groter verteenwoordiging per capita in die kieskollege as bevolkte state. As een kandidaat in 'n aantal bevolkte state groot wen, sal hulle waarskynlik die gewilde stem wen. Maar as hul teenstander in 'n aantal minder bevolkte state wen, kan hy of sy die kieskollege wen.
Daar is baie politieke geklets oor die wegdoen met die kieskollege. Baie meen dat dit die mantra van een persoon-een-stem oortree wat fundamenteel is vir die Amerikaanse demokrasie. Maar dit sou beteken dat state met minder bevolking hul kieskrag sou verloor. Om die stelsel te verander, sal ook 'n grondwetlike wysiging vereis - 'n morsige, polities belaai proses.
Die stemproses (die pandemiese weergawe van 2020)
Die pandemie het hierdie jaar reeds die primêre verkiesing beïnvloed. Om by die stembus te stem, kan beteken dat blootstelling aan die stemlokale van die koronavirus aangepas moet word om die nodige voorsorgmaatreëls te tref.
Daar is ook 'n stoot oor die hele land om stem-per-pos-opsies uit te brei. Vyf state - Washington, Oregon, Colorado, Utah en Hawaii - stuur geregistreerde kiesers outomaties 'n stembrief.
Hierdie verandering is nie sonder omstredenheid nie-insluitend van Trump self-maar bipartisanpolicy.org het met drie staats- en plaaslike verkiesingsamptenare gepraat wat sê dat stem per pos nie meer bedrog onderhewig is as persoonlik nie.
Byna alle state laat reeds posopsies toe of het hierdie opsies uitgebrei en dit makliker gemaak. Slegs agt state (Connecticut, New York, Indiana, Kentucky, Louisiana, Mississippi, Suid-Carolina en Texas) bied persoonlike stemme as die enigste opsie. Met hierdie skrywe is die koronavirus NIE 'n aanvaarde rede om 'n pos-in-stembrief in daardie state aan te vra nie.
Stemming per pos teen afwesige stemming: Tradisioneel is 'n afwesige stembrief word gebruik om 'n afwesige stem uit te bring, gewoonlik per pos, deur iemand wat fisies nie op die verkiesingsdag by 'n stemlokaal kan wees nie. In normale verkiesingsjare kan dit 'n universiteitstudent wees wat buite die staat woon, 'n lid van die weermag of 'n oorsese kieser is.
A pos-in stembrief word tans in 'n mate in minstens 34 state gebruik. Die stembriefies word óf deur die kieser aangevra, óf in sommige state word dit outomaties aan alle geregistreerde kiesers gestuur. Die stembriewe word deur die kieser teruggestuur of teen 'n sekere tyd op of voor die verkiesingsdag by 'n stemlokaal neergelê. Afwesige stemming is 'n vorm van pos-in-stem, maar die terme word gereeld uitruilbaar gebruik.
Wees voorbereid op enigiets
Daar is baie verskillende scenario's in 2020 wat 'n groot disfunksie in die demokrasie van Amerika kan veroorsaak.
Daar word verwag dat miljoene vir die eerste keer per pos kan stem-maar omdat state jaag om stemstelsels op te dateer en om opsies vir pos-in-uitbreiding uit te brei, het min prosedures en tegnologieë in plek om te verseker dat miljoene pos-stembriewe ontvang kan word en getel. Georgië het die pos-in-stembriewe uitgebrei vir die eerste keer in Junie, en die resultate was rampspoedig. Florida se primêre middel Augustus was in die algemeen sonder probleme.
Baie state tel stembriewe as dit op die verkiesingsdag gemerk is. Dit beteken dat die stembyeenkoms ver na 3 November kan duur, wat verwarring en kommer kan veroorsaak. Vertragings in pos of laat stembriewe kan daartoe lei dat duisende stembriewe gediskwalifiseer word en stemme nie getel word nie.
Persoonlike stemlokale sal steeds in die meeste state beskikbaar wees, maar daar is landwyd 'n groot tekort aan stemmeesters.
Uiteindelik is daar kommer dat as Trump verloor, hy nie die verkiesing sal afstaan ​​nie, wat tot 'n uitgerekte stryd in die howe sal lei.
Hierdie verhaal word vervaardig in samewerking met America Amplified, 'n inisiatief wat gemeenskapsbetrokkenheid gebruik om plaaslike joernalistiek in te lig. Dit word ondersteun deur die Corporation for Public Broadcasting.
As ons die uitslae van enige presidentsverkiesing ontvang, gee ons twee verskillende uitslae: die kieskollege en die algemene stem. Die gewilde stem is eenvoudig die kandidaat wat die meeste stemme gekry het.
Raak ons ​​van die kieskollege ontslae?
Die kort antwoord is: nee, nie nou nie. Baie state neem egter maatreëls om die president deur 'n algemene stemming te verkies.
Die National Popular Vote is 'n niewinsorganisasie wat werk om 'n nasionale volksstem vir president uit te voer, deur 'n ooreenkoms tussen die state te maak om deur nasionale volksstem te kies. Die ooreenkoms sal van krag word wanneer dit aangeneem word deur state met 'n meerderheid van die kiesstemme (270).
'N Opgedateerde lys van al die state wat 'n wetsontwerp oor die hele land goedgekeur het om die nasionale volksstem te aanvaar, kan hier gevind word.
In werklikheid sal die state wat in die ooreenkoms is, verseker dat hul verkiesingsstemme na die wenner van die nasionale volksstem gaan, wat verseker dat die president van die Verenigde State deur algemene stemme verkies sal word.
Waarom wil sommige mense die kieskollege afskaf?
Kandidate fokus te veel op Swing States
In die huidige stelsel is daar state wat beide Republikeine en Demokrate verseker sal wen, en dus kan presidentskandidate die state ignoreer en eerder fokus op slegs 'n paar "slagveld" of "swaai" state. Slagveldstate is die strydpunte vir enige van die kandidate. Dikwels, met baie verkiesingsstemme op die spel, spandeer kandidate die meeste van hul tyd en hulpbronne om om stemme te ding. Hierdie state het baie mag en kan die uitslag van 'n presidentsverkiesing bepaal.
Klein state kry te veel mag
Kritici van die kieskollege beweer dat dit klein magte aan groot state verleen, omdat hulle drie kiesstemme gewaarborg word ondanks die minder bevolkingsgrootte.
Om die volksstem te wen, waarborg nie die presidentskap nie
Twee van ons laaste drie presidente het die presidentskap gewen sonder om die nasionale volksstem te wen.
Kan 'n kandidaat die gewilde stem wen, maar die verkiesing verloor?
Ja. 'N Kandidaat kan die verkiesing verloor selfs nadat hy die gewilde stem gewen het, omdat die kieskollege die bepalende faktor is. Dit beteken, ongeag die uitslag van die algemene stemming, die kandidaat wat 270 of meer stemkollege -stemme verdien, wen.
Dit het gebeur in 2016, toe Trump 'n meerderheid stemme van die kieskollege gewen het, ondanks die gebrek aan die Demokratiese kandidaat Hillary Clinton in die gewilde stemming met byna drie miljoen. Dit gebeur ook in 2000, toe die demokraat Al Gore die Republikein George W. Bush met meer as 500 000 stemme in die gewilde stryd verslaan het, maar Bush genoeg stemme vir die kieskollege verseker het om die presidentskap te wen (meer oor Gore & Florida se uitdaging later).
Terloops, CNN het Woensdag berig dat Clinton as 'n demokratiese kieser in New York sal dien as die staat na Biden gaan. "Ek is seker ek sal stem vir Joe en Kamala [Harris, Biden se bestuurder] in New York," het die voormalige minister van buitelandse sake aan SiriusXM gesê Seinversterking.
Wat is die kieskollege? Hoe dit werk en waarom dit saak maak
Die verkiesingskollege sal Dinsdag die verkiesing en die nuus oorheers. Maar wat presies is die Kieskollege? Hieronder is 'n vinnige gids oor wat dit doen en waarom dit belangrik is.
Wat is die kieskollege?
Die kieskollege bestaan ​​uit 538 kiesers wat stemme uitgebring het om die president en vise-president van die Verenigde State te besluit. As kiesers Dinsdag na die stembus gaan, kies hulle watter kandidaat die kiesers van die staat ontvang. Die kandidaat wat 'n meerderheid van die stemme (270) ontvang, wen die presidensie. Die getal 538 is die som van die land se 435 verteenwoordigers, 100 senatore en 3 kiesers wat aan die District of Columbia gegee is.
Elke vier jaar gaan kiesers na die stembus en kies 'n kandidaat vir president en vise-president. In alle state behalwe twee, wen die kandidaat wat die meerderheid van die stemme in 'n staat wen, die kiesstemme van die staat. In Nebraska en Maine word kiesstemme toegedeel deur proporsionele verteenwoordiging, wat beteken dat die hoogste stemme in die deelstate twee kiesstemme wen (vir die twee senatore), terwyl die oorblywende kiesstemme per kongresdistrik toegewys word. Hierdie reëls maak dit vir beide kandidate moontlik om verkiesingsstemme uit Nebraska en Maine te ontvang, anders as die wenner-neem-alles-stelsel in die ander 48 state.
Hoe word die kiesers gekies?
Hierdie proses wissel van staat tot staat. Gewoonlik benoem politieke partye kiesers by hul staatsbyeenkomste. Soms vind die proses plaas deur die stem van die party se sentrale komitee. Die kiesers is gewoonlik staatsverkose amptenare, partyleiers of mense met 'n sterk verbintenis met die presidensiële kandidate.
Moet kiesers vir die kandidaat van hul party stem?
Nóg die Grondwet of die federale verkiesingswette dwing kiesers om vir die kandidaat van hul party te stem. Dit gesê, sewe en twintig state het wette op die boeke wat vereis dat kiesers moet stem vir die kandidaat van hul party as die kandidaat 'n meerderheid van die gewilde stemme van die staat kry. In 24 state geld geen sulke wette nie, maar algemene praktyk is dat kiesers vir die genomineerde van hul party stem.
Wat gebeur as niemand 'n meerderheid stemme van die kieskollege kry nie?
As niemand 'n meerderheid stemme kry nie, word die verkiesing na die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers gestuur. Die drie voorste aanspraakmakers het te kampe met elke staat wat een stem uitbring. Wie 'n meerderheid state wen, wen die verkiesing. Die proses is dieselfde vir die vise -presidentskap, behalwe dat die Amerikaanse senaat die keuse maak.
Kan u die gewilde stem verloor en die verkiesingskollege -stem wen?
Ja, 'n kandidaat kan die gewilde stem verloor en die verkiesingskollege -stem wen. Dit gebeur met George W. Bush in 2000, wat die gewilde stem met 0,51% aan Al Gore verloor het, maar die kieskollege 271 tot 266 gewen het.
Wanneer stem die kieskollege sy stem uit?
Elke kiesers van elke staat vergader op die Maandag na die tweede Woensdag van Desember. Hulle stem dan uit, en die stemme word gestuur aan die president van die senaat wat dit op 6 Januarie voor beide kongreshuise voorlees.
Waarom maak die kieskollege saak?
Die kieskollege bepaal die president en vise-president van die Verenigde State. Die kieskollege-stelsel onderskei ook die Verenigde State van ander stelsels waar die hoogste stemme-outeur outomaties wen. Hierdie sogenaamde 'indirekte verkiesing'-proses was onderhewig aan kritiek en pogings tot hervorming, hoewel voorstanders daarvan beweer dat dit die regte van kleiner state verseker en 'n belangrike deel van die Amerikaanse federalistiese demokrasie is.
Hierdie pos is opgedateer om meer inligting oor die belangrikheid van die kieskollege te bevat.
Hoe die kieskollege werk
Voorstanders van die kieskollege sê die stelsel dien sy doel, ondanks die feit dat die kandidaat wat die gewilde stem wen, nie altyd die verkiesing wen nie. Die kieskollege is 'n blok of geweegde stemstelsel wat ontwerp is om meer magte aan die state met meer stemme te gee, maar maak dit moontlik vir klein state om 'n verkiesing uit te voer, soos in 1876. Onder hierdie stelsel word elke staat 'n spesifieke nommer toegeken stemme eweredig aan sy bevolking, sodat die mag van elke staat verteenwoordigend is van sy bevolking. Alhoewel die wen van die volksstem moontlik nie die oorwinning van 'n kandidaat verseker nie, moet 'n kandidaat 'n algemene steun van 'n spesifieke staat kry om die stemme in die staat te wen. Die doel van enige kandidaat is om die regte kombinasie van state saam te stel om 270 verkiesingsstemme te verdien.
Toe die verkiesing in 2000 nader kom, het sommige waarnemers gedink dat Bush, die seun van 'n voormalige president, die gewilde stemming kon wen, maar dat sy teenstander, Gore, die verkiesingskollege kon wen omdat Gore aan die leiding was in sekere groot state, soos Kalifornië. , New York en Pennsylvania. Uiteindelik het Gore die gewilde stem verseker, maar Bush het gewen deur die meerderheid stemme in die kieskollege te verseker.
Sedertdien kry 'n poging om die kieskollege te hervorm, stoom. Sedert Desember 2020 het 15 state en die District of Columbia (met 196 verkiesingsstemme) wetgewing goedgekeur wat verplig stemverkiesings te gaan na die presidensiële kandidaat wat die nasionale volksstem wen. Ander state stel 'n hervormingswetsontwerp op die kieskollege voor of bespreek dit in die komitee [bron: National Popular Vote]. Hierdie nasionale volkswet sal slegs van krag word as dit deur genoeg state goedgekeur is om 'n totale aantal kiesstemme van 270 te hê.
Vir baie lyk dit asof 'n geldige oplossing die verkiesingsstem met die algemene stem ooreenstem. Ander meen dat daar 'n beter manier moet wees om 'n president te kies as slegs deur algemene stemme. Andersins sal klein state of state met yl bevolkings nie gelyk verteenwoordig word nie [bron: Rudin]. Alhoewel die toekoms van die kieskollege onseker kan wees, is een ding nie ter sprake nie: dit is waarskynlik 'n omstrede onderwerp in die toekoms.
Die kieskollege is die kern van debat oor wette oor stemme
Die kieskollege, die unieke Amerikaanse instelling wat die president per staat kies, kry nie veel aandag nie, tensy die wenner die gewilde stem verloor. Dit het verlede jaar amper weer gebeur, en dit is die kern van die debat oor Republikeinse staatswette oor die telling van stemme. Die nasionale politieke korrespondent van die NPR, Mara Liasson, berig.
MARA LIASSON, BYLINE: Dit is moeilik om die intellektuele argument ten gunste van die kieskollege te voer. Die meeste mense voel dat die persoon wat die meeste stemme kry, die president moet word. Dit is immers hoe ons elke ander verkiesing in hierdie land voer, sê Jesse Wegman, die skrywer van 'Let The People Pick The President'.
JESSE WEGMAN: U weet in elk geval dat verteenwoordigende demokrasie in die 21ste eeu oor politieke gelykheid gaan. Dit gaan oor een persoon, een stem, almal se stem tel gelyk. Jy gaan nie 'n meerderheid Amerikaners oortuig dat dit nie is hoe jy dit moet doen nie.
LIASSON: 'n Ander manier waarop die kieskollege onregverdig is, sê die Harvard -politieke wetenskaplike, Gautam Mukunda, is dat elke staat kiesers kry op grond van hul verteenwoordiging in die Huis en die Senaat, wat beteken dat klein state ekstra stemme kry.
GAUTAM MUKUNDA: Die feit dat mense in Wyoming tydens presidentsverkiesings ongeveer vier keer die mag van mense in Kalifornië het, is op die mees basiese vlak teenstrydig met dit waarvoor ons sê as 'n demokrasie.
LIASSON: Maar die konserwatiewe Republikein Brad Smith, wat vroeër in die federale verkiesingskommissie was, stem nie saam nie. Die verkiesing kan beslis deur slegs 'n paar state, die sogenaamde slagveldstate, beslis word omdat hulle rooi of blou kan swaai. Maar Smith sê die slagveld is uiteenlopend.
BRAD SMITH: Sommige van die state met die swaarste minderheidsbevolkings in die Verenigde State, sommige van die state met die minste minderheidsbevolkings in die Verenigde State - dit bevat state uit elke streek van die land. En dit dwing kandidate om te probeer uitgaan en 'n platform te hê wat 'n beroep op die groot, uiteenlopende dele van Amerika sal hê of hulle ten minste nie ernstig sal afskakel nie.
LIASSON: En, sê Smith, vir die meerderheid van die Amerikaanse geskiedenis het die kieskollege die algemene stem versterk eerder as om dit te weerspreek.
SMITH: Ons berekening kan verander as die persoon wat die gewildste stemme behaal het, feitlik nie sou wen nie.
LIASSON: Die probleem is dat die persoon met die meeste stemme twee keer in die afgelope 20 jaar nie gewen het nie. Beide kere was dit die Republikeinse kandidaat wat minder stemme gekry het, maar in die Withuis beland het. En selfs as dit nie gebeur nie, sê Wegman, is daar 'n ander probleem met die kieskollege -stelsel.
WEGMAN: In 2020, ondanks die oorwinning van 7 miljoen stemme wat Joe Biden in die gewilde stemming behaal het, kyk mense na die feit dat 45,000 stemme in drie belangrike slagveldstate verander, en u kyk na 'n tweede termyn van Donald Trump. Ek bedoel, die feit dat u die hele uitslag van die verkiesingsrit op 45 000 stemme in drie ewekansige state kan hê, is net 'n groot kwesbaarheid vir enige republiek.
LIASSON: Die kwesbaarheid was op 6 Januarie ten volle te siene toe Donald Trump en die gewelddadige opstandelinge die kongres aangespoor het om Joe Biden se oorwinning in die kieskollege om te keer. Sonder die kieskollege sou dit vir hulle baie moeiliker gewees het om die kongres te vra om die wil van 7 miljoen kiesers om te keer - Joe Biden se gewilde stemmarge. Trump het in plaas daarvan die kongres gevra om die verkiesingsstemme uit slegs 'n handjievol slagveldstate uit te gooi. En dit beteken dat die kieskollege slegs 'n paar state 'n vergrootglas plaas wat geweldige beheer oor presidentsverkiesings kan hê.
WENDY WEISER: Die kieskollege beteken wel dat 'n klein aantal state 'n onbehoorlike gewig in die uitslag van ons verkiesings het en dat kleiner manipulasies breë nasionale gevolge kan hê.
LIASSON: Wendy Weiser is die vise -president vir demokrasie in die Brennan -sentrum in NYU, wat pleit vir uitgebreide stembriewe. Wat sy met manipulasies bedoel, is pogings van Republikeine om verkiesingswette in hul guns te verander.
WEISER: Stemonderdrukking is een manier om dit te doen - om kiesers af te trek van die kiesers wat volgens u nie vir u voorkeurkandidate sal stem nie. Maar hierdie nuwe neiging om eintlik die masjinerie van verkiesings oor te neem en hulself die mag te gee om dinge te bestuur, besluite te neem of die stemme te tel, is 'n ander manier om dit te doen.
LIASSON: Republikeinse wetgewers in plekke soos Florida, Georgia, Arizona en Texas het wetsontwerpe gevorder wat wetgewers nuwe magte gee om verkiesingsamptenare af te dank en die uitslag van die verkiesing om te keer. Demokrate het nie die stemme in die state of in die kongres om hierdie wette te stop nie, daarom probeer demokrate, insluitend president Biden, openbare druk daarteen opbou.
PRESIDENT JOE BIDEN: Die werklike ongekende aanslag op ons demokrasie - 'n poging om nie -partydige verkiesingsadministrateurs te vervang en diegene wat aangekla word van die optel en verslagdoening van die verkiesingsuitslae te intimideer.
LIASSON: Republikeine sê hul doel is om toekomstige verkiesingsbedrog te bekamp. Die verkiesing in 2020 is die veiligste ooit verklaar, maar Donald Trump bly die leuen dat die verkiesing van hom gesteel is, stoot. Aan die ander kant hoef Republikeine nie die publiek te oortuig nie. Hulle het die stemme om stembriewe te aanvaar. In sommige gevalle het hulle nooit eers openbare verhore gehou nie - Gautam Mukunda.
MUKUNDA: Dit is die essensie van die posisie van die minderheidsregering, nie waar nie? U hoef nie die publiek te oortuig dat die stelsel regverdig is nie. U moet hulle net oortuig dat dit nie so onregverdig is dat hulle die stelsel moet omverwerp nie.
LIASSON: En vir die Republikeine werk die stelsel met al sy minoritêre kenmerke - die kieskollege, die Amerikaanse senaat, die filibuster, partydige gerrymandering - ten minste vir eers. Maar miskien is dit nie goed vir demokrasie as een party nie die meeste stemme in 'n presidentsverkiesing hoef te probeer wen nie. Die konserwatiewe Brad Smith sê dit is iets wat Republikeine moet oorweeg.
SMITH: hulle verloor steeds die gesamentlike algemene stem. Republikeine kry nie genoeg stemme nie, en daarom verloor hulle die meeste presidentsverkiesings. En, u weet, hulle moet daaroor nadink, hoe doen ons 'n beroep op meer mense?
LIASSON: In die aanloop tot die opstand van 6 Januarie in die Capitol het 12 Huis -Republikeine 'n buitengewone verklaring uitgereik - buitengewoon vanweë die eenvoudige waarheid wat dit verklaar dat "Republikeinse presidentskandidate in die laaste keer die nasionale volksstem gewen het" 32 jaar. " Die ondertekenaars het hul kollegas versoek om nie te stem om die kiesers uit die slagveldstate te verwerp nie, soos president Trump hulle gevra het om te doen. Die kongreslid van Michigan, Peter Meijer, was een van die Republikeine wat die brief onderteken het.
PETER MEIJER: Selfs as u dit vanuit 'n smal partydige lens sien, het hierdie proses of die beswaar die kieskollege moontlik in gevaar gestel.
LIASSON: En dit sou 'n slegte ding vir die Republikeine wees omdat hulle van die kieskollege afhanklik is. Soos in die brief lui, "sou ons die stelsel wat Donald Trump tot die oorwinning in 2016 gelei het, gedelegitimeer het, en wat ons enigste weg na oorwinning in 2024 kan bied."
VERANDERING: OK. En Mara is nog steeds by ons. Mara, ek moet sê dat dit nogal 'n erkenning is van die Republikeine wat die brief daar onderteken het en gesê het dat hulle nie op die kieskollege staatmaak nie, maar by die algemene stem om die Withuis te wen. Ek bedoel, wat beteken dit alles vorentoe?
LIASSON: Nou ja, die vraag is: wat gebeur in 2024 as die Republikeine die huis beheer, wat hulle heel moontlik kan doen? Sal Republikeine kiesers aanvaar wat 'n Demokratiese presidentskandidaat bevoordeel? As hulle doen wat twee derdes van hulle op 6 Januarie probeer doen het en die uitslag van die kieskollege omverwerp, sou dit beslis die geloof van mense ondermyn, nie net in die kieskollege nie, maar ook in die demokrasie self.
VERANDERING: Ja. En ons moet onthou dat die kieskollege 'n toegewing was aan klein state en slawestate toe dit gestig is. Ek is net nuuskierig. Wat is die pogings om die kieskollege nou te hervorm?
LIASSON: Dit sal 'n grondwetlike wysiging verg om die kieskollege af te skaf, so dit gaan nie gebeur nie. Maar daar is iets wat die National Popular Vote Compact genoem word. Dit is geslaag in ongeveer 15 state plus die District of Columbia. En dit is 'n wet wat sê dat die kiesers in die state hul stemme moet uitbring vir die wenner van die nasionale volksstem. As genoeg state dit goedgekeur het wat gelyk was aan 270 kiesstemme, sou die kieskollege in werklikheid gesteriliseer word.
Daar is 'n ander idee dat state hul kiesers proporsioneel toeken. Met ander woorde, die persentasie kiesstemme wat u uit elke staat kry, is dieselfde as die persentasie gewilde stemme wat u kry. Dit het 'n paar praktiese probleme omdat kiesers individuele mense is wat nie in breuke gesny kan word nie.
VERANDERING: Dit is die nasionale politieke korrespondent van die NPR, Mara Liasson.
[KORREKSIE NA UITBREIDING: Die weergawe van hierdie verslag bevat 'n verkeerde aanhaling waarin gesê word dat mense in Wyoming 44 keer die mag van mense in Kalifornië het tydens presidentsverkiesings. Trouens, mense in Wyoming het byna vier keer die mag van mense in Kalifornië. Die verwysing is reggestel in die verhaal wat aanlyn beskikbaar is]
(SOUNDBITE OF WIDOWSPEAK SONG, "NARROWS") Transkripsie verskaf deur NPR, Kopiereg NPR.
Stemtelling, die 'blou verskuiwing' en 'vertraging' in die verkiesing
Vir die grootste deel van ons geskiedenis het die kieskollege werk soos bedoel. Dit was eers in 1992, en dan weer in 2000 en 2012, dat dit van die spoor was. Dit is egter ook moontlik dat 'n eenvoudige nasionale volksstem selfs ondemokratieser kan wees as die stelsel wat ons nou het.
Dit alles is deel van die gesprek in hierdie week WieWat hoekom podcast met professor in die staatsreg in Ohio en Edward Foley. Die skrywer van Presidensiële verkiesings en meerderheidsreël, Foley is een van ons voorste kenners oor verkiesings en die kieskollege.
Foley het die term "Blue Shift" in 2012 geskep om te verduidelik hoe en waarom demokratiese stembriewe meer na stem per pos en voorlopig neig, en daarom getel word daarna verkiesingsdag en word dikwels nie weerspieël in die aantal verkiesingsnagte nie.
Tog waarsku hy dat dinge hierdie keer anders kan wees. In 2020 kan The Blue Shift meer intens wees, of dit gebeur dalk glad nie. Voor Maart was pogings aan die gang om projeksies en statistiese modellering te ontwerp om The Blue Shift op te neem - maar die pandemie maak hierdie pogings verouderd.