Ek & Ingrid | SARIE
Ek & Ingrid	deur admin
"Dit was in die laatmiddag van 'n blou-en-goue laatsomerdag, Donderdag 18 April 1963, dat Ingrid in my netjies geordende lewe ingestap en alles onderstebo gekeer het. (. . .)
Ons was bymekaar in die skemerige, stowwerige voorkamer van die ou kasarm van 'n huis in Cheviot Place, Groenpunt, waar Jan Rabie en Marjorie Wallace (en ErikLaubscher en sy vrou, Claude Bouscharain) gewoon het – miskien die enigste werklik boheemse kunstenaarswoning in die Kaap – 'n groep skrywers wat vergader het om 'n protes te beplan teen die nuwe sensuurwet wat toe besig was om in die parlement vorm aan te neem. 'n Hele paar van ons het toe reeds afsonderlike aanvalle geloods op die voorgestelde aanslag op die kunste (aangevoor deur die prominente regse politikus Abraham H. Jonker, wie se eie eerste pogings in die realisme nooit aan die vroeë belofte voldoen het nie en wat berug geword het nadat hy beweer het dat selfs Shakespeare gekuis behoort te word): maar nou het dit tyd geword vir georganiseerde verset op 'n groter skaal. Die bespreking was geesdriftig en hartstogtelik, maar tot op daardie tydstip was daar nog niks wat die dag uitsonderlik laat lyk het nie.
Dit was in die nag van17 Julie 1965 dat syin Drieankerbaai in dieysige Atlantiese Oseaan ingestap het, uit die werklikheid tot binne-in'n mite . . .
Dit was vir ons albei liefde met die eerste oogopslag – selfs al was ek getroud en sy toe al 'n hele paar jaar lank (ofskoon ek dit toe nog nie besef het nie) in 'n vaste maar onstabiele verhouding met (die skrywer) Jack Cope, wat meer as twintig jaar ouer as enigeen van ons twee was. Soos die Franse uitdrukking dit stel, was dit 'n bliksemstraal wat ons albei getref het; en dit was eenvoudig onmoontlik om te keer."