2.2.1 Die konsistorie van 17 September 1456
2.2.2 Die konsistorie van 17 Desember 1456
Die pous het spoedig in konflik gekom met vorige ondersteuner, koning Alfonso I van Napels. Die pous beskou die koning as die grootste hindernis in sy strewe om 'n kruistog te organiseer om Konstantinopel van die Turke te herower. Die koning dreig die pous met 'n konsilie om hom af te set en die pous dreig met die terugtrekking van die leen van Napels. Op 27 Junie 1458 sterf Alfonso en die pous weerhou die kroon van Napels van sy seun Ferrante (later koning Ferdinand I). Die gebiede Terracina en Benevento word aan Pedro Luis gegee. Napels sou na die Borgia familie gaan wat Rodrigo (later as Pous Alexander VI) aangegryp het om dit vir sy seun Cesare Borgia in te palm.
Aan die einde van Julie 1458 word die pous ernstig siek en die mag van die Borgia familie kwyn. Pedro Luis moes die Engeleburg teruggee an die Orsini familie. Op 6 Augustus 1458 sterf Callixtus in Rome.
Die kollege van kardinale[wysig]
Die konsistorie van 17 September 1456[wysig]
Die konsistorie van 17 Desember 1456[wysig]