Die Venn-diagram van Afrikaans en die kerk - Diskoers
Kerk – watter emosies wek hierdie woord by jou?
Miskien minagting vir 'n argaïese en onderdrukkende stelsel. Sommiges word herinner aan dae van liefde en vrede en familie. Vir ander is daar dalk al klaar 'n hol kol wat op jou maag vorm. Wat dit ook mag wees, as Afrikaners kan ons saamstem dat geloof êrens op ons lewenspad al teenwoordig was. Maar voor ek verder gaan, wil ek dit duidelik maak dat ek nie hierdie artikel met 'n apologetiese agenda skryf nie. Ek probeer, soos almal, om in 'n baie deurmekaar wêreld sin te maak van my identiteit as Afrikaner.
Wat my by die vraag bring – hoe pas Christenwees by my kultuur in? Verbasend genoeg het hierdie vraag op 'n veelvlakkige paradoks afgestuur.
Christus het vir elke persoon van elke taal en nasie en kultuur op aarde kom sterf. Geloof in en 'n verhouding met Hom is nie tot een groep mense beperk nie. Van Afrikaner tot Zulu en Chinees, Hy het almal lief. Dus kan ons nie sê ons geloof is uniek Afrikaans nie, want dit is universeel.
Ek het ook nog nooit gehoor van iemand wat 'n verhouding bou en onderhou net omdat dit "verwag word van hulle kultuur" nie. Net so is dit onmoontlik om 'n liefdevolle verhouding met God te hê, net omdat dit die kulturele norm is. Ons kan nie Afrikaner wees omdat ons Christen is nie en ook nie Christen wees omdat ons Afrikaner is nie. Om 'n Afrikaner en 'n Christen te wees – geloof en kultuur – is geskep om heeltemal onafhanklik in jou grein met mekaar verweef te wees.
Dit is pragtig en dit is wonderlik. Dit skep vir ons as individue die geleentheid om 'n diep en persoonlike konneksie en verhouding te hê met 'n God wat dieselfde met ons wil hê. 'n God wat, al was jy die enigste lewende persoon op aarde, nog steeds sou kom sterf het om vir jou lief te kan wees en vir jou om Hom te kan liefhê. So word ons as Afrikanerindividue in staat gestel om mekaar onvoorwaardelik lief te hê, om mekaar te dra en te ondersteun wanneer droogtes, geweld en meer oor ons pad kom, want daar is iets meer as braaivleis en brannas en #mylewebeginwaardieteerpadeindig tussen ons. Daar is iets groter in ons en dit, saam met ons unieke kultuur, is wat ons anders maak.
Maak dit van 'n mens minder Afrikaans om nie gelowig te wees nie? Natuurlik nie. Die twee is onafhanklik van mekaar. Maar is dit nie soveel meer bevredigend om saam as 'n volk waardes en ideale te kan deel en terselfdertyd die lewe te kan geniet soos wat net ons kan nie – van Woodstock tot in Sandton en Pofadder. Ek is nie 'n Afrikaner omdat ek so gebore is nie, maar omdat dit wat ek in hierdie mense en tussen hierdie mense sien – hier aan die Suidelike punt van Afrika – nie in enige ander nasie in die wêreld te vinde is nie.
Henry Burnett het groot geword in die Wes-Kaap en het by Paarl Boys High skool gegaan. Henry studeer veeartsenykunde en geniet 'n aktiewe leefstyl.