Taalgebruik: erken, herkenArgieffoto Eien en uitken is sinonieme en gaan albei om die uitkenning [EERDER AS: identifisering] van ŉ enkeling sonder dat hy met iemand anders vergelyk word: Oorledenes word geëien of uitgeken. Uitken word ook gebruik wanneer een persoon tussen ŉ aantal ander uitgewys word op byvoorbeeld ŉ uitkenningsparade of wanneer jy iets tussen ŉ klomp ander uitken. erken [het erken] 1 insien en toegee: erken dat iemand reg het • ’n erkende feit • as ’n deskundige erken word. 2 aanvaar; aanneem: ’n nuwe staat erken. 3 getuig van; melding maak van: die ontvangs van geld erken. 4 openlik uitkom vir; bely: ’n fout erken • iets ruiterlik erken • jou skuld (aan ’n misdaad) erken. herken [het herken] 1 weer ken; eien: Hoewel hulle mekaar meer as twintig jaar gelede laas gesien het, het sy hom dadelik herken. 2 iemand/iets aanwys as ’n persoon/ding met wie of waarmee jy vroeër reeds kennis gemaak het; identifiseer; uitken: iemand herken aan ’n foto van hom/haar wat jy in ’n koerant gesien het • ’n wysie herken. 3 weet wie s’n dit is: Herken jy hierdie hoed? eien [het geëien] 1 herken (as eiendom): gesteelde beeste eien. 2 uitken; identifiseer: ’n verdagte rower eien. uitken [ken uit, het uitgeken] uit ’n groep aanwys; die identiteit bevestig van; herken; identifiseer: ’n boer wat sy skape/beeste een vir een kan uitken • ’n misdadiger op ’n uitkenningsparade uitken • Ná al die jare is ek seker ek sal hom steeds dadelik in ’n skare kan uitken.