Melkpampoene (holtes, smoothies): beskrywing van eetbare en giftige spesies, plekke en datums van versameling, nuttige eienskappe, kook - Idees - 2020
Melkpampoene: 'n beskrywing van die belangrikste soorte
Sampioene sampioene groei in die meeste dele van ons land en word in baie lande van Europa, sowel as op ander kontinente, aangetref. Boonop word hulle verdeel in eetbaar, voorwaardelik eetbaar en eetbaar. Daar is giftige melkers wat streng verbode is om te eet. Maar selfs eetbare sulke "geskenke van die bos" word nie rou geëet nie.
Beskrywing van sampioene
Meulenaars is 'n lamellêre spesie sampioene uit die familie Syryozhkovye. Uit die Latyn vertaal, beteken dit "melk gee." Hierdie sampioene word so genoem, want as hulle gesny of gebreek word, skei hulle melksap af, en herinner aan melk in kleur en konsekwentheid.
Dit behoort tot die kategorie voorwaardelik eetbare.. 'N Hoed van 'n gewone melkman in 'n radius kan van 4 tot 11 cm wees, glans selfs in droë, sonnige weer, sirkels op die hele oppervlak is duidelik sigbaar daarop. Die kleur verander met die ouderdom van die lactarius: jong sampioene word in 'n donkerblou kleur geverf, hul hoede het 'n konvekse vorm, die kleur van die oues is lila of bruin, later geel of roesig, dit word vlakker, soms selfs depressief. Die oppervlak is baie dig, soms kan klein kuiltjies daarop verskyn. Die kante van die dop kan golwend of geboë wees, dikwels na binne toegedraai.
Bene bereik 'n hoogte van 8 - 10 cm, grys of roesig, hul vorm is silindries, binne-in leeg, kan geswel wees, dikwels bedek met slym en gomig om aan te raak. Aan die onderkant is gereelde plate sigbaar, hul kleur is geel of room, afgewissel met okerkleur.
Die pulp is dig, maar baie bros. Dit verkrummel maklik, want daar is feitlik geen vesels in die samestelling daarvan nie. Haar kleur is wit, maar naby die oppervlak - met 'n bruin tint, naby die bene - met 'n rooi tint. Melk sap gee die pulp 'n kenmerkende bitterheid, in kontak met lug, sy kleur word geel met 'n groenerige tint. Die kenmerkende aroma is soortgelyk aan die reuk van vars vis. Die spore is ellipties, hul versiering is ruggraatig of wratig. Sporpoeier is geel of roomkleurig.
Die meeste melkers word as eetbaar beskou, aangesien hul sap te eter is. Maar om die soorte van hierdie sampioene te onderskei, is redelik moeilik, omdat hulle baie ooreenstem met mekaar, selfs selfs ervare sampioenplukkers verwar variëteite van melkers, en beginnerspampoenplukkers verkies om dit nie in 'n mandjie te sit nie.
Daar is geen dubbele in hierdie swamme nie.
Ander name vir melk
Hierdie sampioene het baie name by mense: smoothies, alders, holtes, geel holtes, grys borste. Hulle word ook volgens die kleur van hul hoede genoem.
Verdeling en periode van vrugte dra
Die eerste melkmense verskyn in die tweede dekade van Julie, en die laaste sulke sampioene kan in die laaste dekade van September versamel word. Maar hierdie sampioene begin aktief groei in reënerige koel weer.
Meulenaars verkies vogtige plekke, groei meestal in laaglande in naald-, gemengde of bladwisselende woude, versamel hulle gewoonlik onder naaldbome of onder berkbome. Hulle skuil gewoonlik in lang gras of tussen mos. Insekte vreet gewoonlik nie die doppe van hierdie sampioene nie. Word ook langs die oewers van moerasse of damme aangetref. In warm klimate groei hulle gewoonlik nie; hulle verkies gematigde breedtegrade. Daarom is die plek waar melkers groei, woude in Europese lande, die middelste en sentrale streke van ons land, in Wes-Siberië, die Oeral, en ook in die Verre Ooste.
Kenmerke van die gewone melkman
Daar is baie eetbare spesies van die lactarius, maar dit is nie altyd moontlik om tussen hulle te onderskei nie. Daarom is dit nodig om u vertroud te maak met foto's van al hierdie spesies voordat u 'n 'stille jag' in die woud binnekom.
Hierdie spesie kom baie skaars voor in woude. Gewoonlik lê dit op swaar kleigrond, of in goed verligte woude, tussen struike. Die brandende melkagtige laktar groei meer gereeld eenmalig, minder gereeld - in groepe van die eerste dekade van Augustus tot die eerste dekade van Oktober. Die hoede is klein - tot 6 cm in deursnee, glad aan die aanraking, effens konkaaf in die middel, grys-beige van kleur. Melksap is baie bytend, wit van kleur, verander nie van kleur nie, selfs nie in kontak met lug nie. Die bene is hol, silindervormig, dieselfde kleur met 'n hoed.
Hierdie sampioene behoort tot 3 kategorieë; dit word net gesout, maar eers moet jy dit week en kook.
Hierdie soort laktarius kom ook skaars voor in woude. Alleen, hierdie swamme groei nie, maar slegs in groepe van die tweede dekade van Julie tot die eerste dekade van Oktober. Die groei daarvan word ook nie deur weerstoestande beïnvloed nie. Hulle groei goed op klam gronde in alle soorte woude.
Die dop is knolagtig, konveks; in ou sampioene is dit tregtervormig, en in die middel hou 'n knol. Die rande is golwend. Die oppervlakkleur is bruin met 'n rooi tint, of rooi, en in die middel is pers met 'n bordeaux-tint. Plate met spore - geel met 'n pienkerige kleur. En ou sampioene het 'n bruin tint.
Hierdie sampioen is voorwaardelik eetbaar. Die grootte van die hoed is medium (ongeveer 5 cm in radius), by jong melkers is dit konvek van vorm, by oues is dit konkaaf. Oppervlakte kleur - grys met 'n olyfkleur, maar kan bruin wees.
Sampioene word gevind tussen bladwisselende bome of tussen dennebome en sparre vanaf die middel van die somer tot vroeg in die herfs.
Ander soorte eetbare melkers:
Waar groei die melkers
Hierdie soorte melkers is gevaarlik vir die gesondheid van die mens, dus dit is beter om dit nie in u mandjie te versamel nie. Om hulle te onderskei van eetbare variëteite van sulke sampioene, moet u hul foto's sorgvuldig oorweeg en die beskrywing lees.
Die doppe van hierdie sampioene is tot 4-5 cm lank, by jong sampioene is hulle effens konveks, maar geleidelik trek hulle reg, die rande is vaal, effens konkaaf na binne.
Die oppervlak is klewerig met genoeg slym. Soms kan u verskeie sirkels op die hoed sien. Die kleur is geel met 'n roesige of bruinerige tint. Verander die kleur na liggies of violetbruin as dit ingedruk word. Die plate is van 'n medium dikte, roomkleurig en verander van kleur as dit pers op 'n bruin of grys tint gedruk word. Melksap is aanvanklik wit, maar word na 'n rukkie lila, smaak aanvanklik soet, maar raak dan bytend.
Die been is silindries van vorm, leeg van binne, klewerig, dieselfde kleur as die hoed.
Die dop is tot 3 cm in radius, vlesig, plat, maar met ouderdom word dit meer oop, die rande word onder jong swamme laat sak, maar met ouderdom reguit. Die kleur van die hoed is grys. Die pulp is wit of gelerig, die spore is geel.
Hierdie sampioene groei vanaf begin Augustus tot einde September in groepe.Daar is ander soorte eetbare melkers:
Die voordele en nadele van laktasie
Die samestelling van hierdie swamme bevat sulke waardevolle aminosure soos tyrosine, glutamine, leucine, arginine. Dit bevat vetsure:
Daarbenewens bevat hulle fosfatiede, eteriese olies, sowel as lipoïede. Meulenaars bevat glikogeen, vesel, maar dit bevat nie stysel nie.
Van die makro- en mikrovoedingstowwe word K, P, Ca, J, Zn, Cu, soos in die laktor aangetref. En in sommige variëteite is 'n antibiotikum soos laktarioviolin gevind wat help om die oorsaak van tuberkulose te beveg.
Hoe om 'n melkman van russula te onderskei?
Verskillende soorte eetbare melkers word gewoonlik gesout of gepekel. Terselfdertyd verloop die gisting vinniger in sampioene, daarom is hierdie ingelegde sampioene die lekkerste. Gewoonlik, voordat dit gepluk of gepek word, word hulle lank gedrink of in verskillende waters gekook, sodat die versigtigheid of bitterheid van hul sap verdwyn. En eers dan kan u deelneem aan die verkryging daarvan. En in die noordelike lande word hierdie sampioene op die speletjie gekook - gebak op skepe op die brandstapel (of op 'n gewone rooster).
Eetbare melkerspesies word meestal slegs gesout of gepekel, dus word hulle nie as universele sampioene beskou nie. Maar u moet hulle versigtig versamel om nie eetbare of giftige variëteite in die mandjie te plaas nie.
Die mooiste blomme: 'n oproer van kleure en vorms
Botaniese tuin in Tver: 'n wonderlike wonderwerk in die styl van Russiese romantiek
Hoe om groente vars winter te hou
Aralia: kenmerke en soorte plante
Hoe om suurlemoen tuis te kweek
Skoorstene vir kothuise: gewilde opsies
Crassula: 'n beskrywing van die soorte en aanbevelings vir tuisversorging
Hoe om henne in die hitte te help
Winterveranda: toerusting en rangskikking
Copyright 2020 \ Plantversorging en landskap \ Melkpampoene: 'n beskrywing van die belangrikste soorte