Hoe om jou sosiale netwerk te gebruik om die wêreld te reis - Reisverhale - 2021
Een van my gunsteling webwerwe is Couch Surfing. Hierdie webwerf laat jou toe om met inwoners in die buiteland te skakel en kry 'n plek om te bly, 'n vriend om jou te wys en plaaslike inligting. Ek onthou dat ek dit gebruik het toe ek eerste reis en by hierdie pragtige huis in Athene gebly het. Ek het gegroei om dit nog meer lief te hê aangesien hulle 'n "wie se nabygeleë" kenmerk op hul artikels het, wat ek verlede jaar swaar in Frankryk gebruik het.
Celinne, aan die ander kant, het - en gebruik - haar eie persoonlike sosiale netwerk. Sy het die wêreld gereis enigste bly saam met vriende en vriende van vriende. Sy het op die web uitgekom en vreemdelinge gevind wat bereid was om hul huis vir haar oop te maak. Nie net het dit haar gehelp om haar reiskoste te verlaag nie, dit het haar in staat gestel om wonderlike, fassinerende en lieflike mense te ontmoet. Vir my is reis oor die menslike verbindings wat ons maak - en sy het 'n manier gevind om 'n paar wonderlikes te maak. Hier deel sy haar storie, wat haar geïnspireer het om dit te doen en wat sy onder die pad geleer het.
Nomadiese Matt: Vertel ons van jouself. Wie is jy? Wat dryf jou?
Celinne Da Costa: My liefdesverhaal met reisdatums so ver terug as wat ek kan onthou: Ek is in die hart van Rome, Italië, gebore aan 'n immigrante Brasiliaanse moeder en 'n Italiaanse pa wat in Duitsland opgestaan ​​het. Sedert ek Italië verlaat het, het ek van die woonbuurte weggegaan waaraan Amerikaanse drome gemaak word, om Philadelphia te verken, terwyl ek my studies aan die Universiteit van Pennsilvanië balanseer, om my weg deur elke hoek en krans van New York City te adventeer. Verlede jaar het ek my korporatiewe advertensiewerk in die stad agtergelaat om my droomlewe van nuuts af te ontwerp. Ek het begin met 'n reis oor die wêreld, waarin ek die krag van menslike verband en vriendelikheid aangewend het om by 70 + vreemdelinge in 17 lande oor vier kontinente te bly.
Agtien maande later reis ek steeds voltyds en skryf 'n boek oor my ondervinding om die wêreld te verken deur soenwerk deur my sosiale netwerk.
Wat brand jou passie vir reis?
Reis versnel my persoonlike groei en daag my uit om die beste weergawe van myself te word. Daar is so baie pragtige plekke in die wêreld, maar na 'n rukkie begin hulle mekaar inmeng. Wat werklik reis waardevol maak, is die lesse wat jy kan leer, as jy bereid is om teenwoordig te wees en aandag te skenk aan jou omgewing.
Reis het my gehelp om die nederigheid en welwillendheid te ontwikkel om te leer van mense wat ek langs die pad ontmoet. Dit het my gedruk om my onbeduidendheid op hierdie planeet te verstaan, maar doen nog steeds aksies wat ander positief sal beïnvloed. Belangriker nog, dit het my uitgedaag om my hart oop te maak vir ander en in die oomblik te leef. Uiteindelik is reis nie 'n kwessie van wat ek sien nie, maar wat ek langs die pad word. Ek hoef nie die hele wêreld te sien nie. Ek wil net voel dit loop deur my are.
Vertel ons van hierdie lang avontuur waarheen jy gewoon was. Hoe het jy daaraan gedink? Hoe lank duur dit? Waarheen het jy gegaan? Wat het jy gedoen?
Ek wou nie net my korporatiewe 9-5-werk ophou nie en die wêreld sonder 'n plan reis. Ek wou reis maak in 'n lewenstyl, nie 'n sabbatsdag nie, dus het ek besluit om 'n projek te ontwerp wat 1. my hoof passies sou insluit (reis, skryf en verbindings met interessante mense maak) en 2. geleenthede skep vir 'n lewenstylverandering een keer Ek was klaar. Ek het myself uitgedaag om my droomlewe te ontwerp, probeer om dit ses maande uit te leef en weer te evalueer sodra ek daar aangekom het.
Dit is waar die idee van my sosiale eksperiment vandaan gekom het: Ek het die wêreld omgesien deur soenwerk deur my netwerk te doen. Ek wou die werklike menslike konneksie weer in my lewe herinken. Ek het nooit die Couchsurfing-webwerf gebruik nie, aangesien almal wat my gehuur het, op een of ander manier met my verbind is (vriende, vriende van vriende, mense wat ek op die pad ontmoet het).
Ek het nege maande lank op pad gekom vir hierdie projek en het 73 leërskare in 17 lande oor 4 kontinente: ek het deur Europa, die Midde-Ooste, Suidoos-Asië, Oceanië en die VSA geslaag.
Hoe het jy werklik gashere gevind om jou aan te bied? Hoe ver voor het jy geweet waar jy gaan slaap?
Daar was geen webwerwe betrokke nie! Slegs blote menslike konneksie. Al die interaksies is deur my geïnisieer en is deur my selfoon (SMS, stemnotas, roeping) en sosiale media (meestal Instagram en Facebook) aangeskakel.
Ek het uitgekom na almal wat ek hulle van my projek vertel het en gevra of hulle iemand ken waarmee hulle my kon verbind. Ek het van een verband na die volgende oorgebly totdat ek iemand gevind het wat bereid was om my te bedien. Namate my projek gegroei het en mense daaroor begin uitvind het, het die leërskare begin om my deur Instagram uit te reik.
Ek het net 'n eenrigtingkaartjie na Italië (waar ek oorspronklik vandaan was) bespreek - alles was op 'n slag. Ek het 'n algemene trajek gehad van waarheen ek gegaan het, en ek sou plekke afhaal of aftrek afhangende van my hosting situasie. Daar was plekke wat ek wou besoek, maak nie saak nie, so daar was dikwels tye toe ek by die draad was en nie 'n gasheer gevind het nie tot op die laaste oomblik. Ander kere, ek het leërskare opgestel maande vooruit. Dit het altyd uitgewerk - ek was eers een keer in 'n gasheer in Dubrovnik, Kroasië. Ek het uiteindelik 'n goedkoop kamer gehuur, maar gelukkig het ek 'n paar plaaslike vriende op daardie reis gemaak sodat ek 'n plek kan kry om te bly as ek terugkom!
Wat was die verste verband met 'n gasheer waarmee jy gebly het? Hoe het dit gebeur?
My verste verband was sewe grade in Kuala Lumpur, Maleisië. Dit was: my ma se vriendin se vriendin se kliënt se kliënt se mede-vriend se vriend. Dit was mal hoe dit gebeur het. Ek het gesukkel om 'n plek te vind, en elke persoon sal my deurgee na iemand anders wat hulle geweet het tot uiteindelik iemand beskikbaar was en bereid was om te gasheer. Dit het verskeie kere tydens my reise gebeur - ek het ook baie vyf- en sesgraadverbindings gehad. Ek was verbaas oor hoe toegewyde mense was om vir my 'n plek om te bly.
Het jy ooit iemand op die pad ontmoet en by hulle bly? Of het jy streng by vriende van vriende gebly?
Ja, al die tyd! Daar was nooit 'n punt wanneer ek al my leërs gehad het nie. Ek het gewoonlik my volgende bestemmings beplan, en alles anders in die lug. Ek was voortdurend ontmoet en bevriend met reisigers op die pad, en na aanleiding van my projek sal 'n oorgrote meerderheid bied om my te bedien sonder dat ek selfs vra.
Byvoorbeeld, ek het al 30 minute 'n ouer man ontmoet toe ek 'n meditasie-retraite in Nepal verlaat het (wat ook snaaks genoeg was, was ook deel van my projek: my Kathmandu se neef het so gewerk dat ek sy gas was). Ten spyte daarvan om my so kort te ken, het hy aangebied om my in Tasmanië aan te bied. Ek het uiteindelik sy en sy vrou se plaas (in die middel van nêrens) ses maande later met 'n ander gasheer besoek, en dit was wonderlik. Vier volledige vreemdelinge het uiteindelik 'n hele aand uitgedeel om stories oor ons reise en filosofieë oor die lewe te deel oor 'n fees van vars gevang kreef en groente wat uit hul tuin gekies is.
Vertel vir ons 'n paar gasheerverhale wat jou heeltemal verras het toe jy op pad was.
As daar iets is wat ek geleer het om honderde mense tydens my reise te ontmoet, is dit dat daar soveel meer is as wat ons ooit onder die oppervlak van 'n mens kan ondergaan. Dit is ons aard om dinge te kategoriseer. Met mense is dit geneig om te wees deur kultuur, ras, geografie, godsdiens, ens. As jy aktief poog om hierdie kategorieë opsy te sit, gaan sit saam met die plaaslike bevolking en toon 'n paar basiese belangstelling in hul lewens en stories, sal jy vind dat elke persoon hul eie heelal is. Trouens, die ongelooflike nuggets van wysheid wat ek gekry het, het gekom van mense wat nie eens hul eie briljantheid besef het nie.
Een van my gunsteling ontmoetings was by Maung, 'n ouer man wat ek ontmoet het wat 'n hotelbestuurder in Myanmar was. Na 'n gesprek het ek uitgevind dat hy koeie in Thailand gesmokkel het vir 'n lewe toe hy jonger was en 'n bevelvoerder was in die guerrilla-vegbeweging teen die onderdrukkende regime langs 'n monnik wat later bekend geword het vir sy humanitêre pogings teenoor weeskinders. Wat 'n storie!
Dan is daar Adam, die Italiaans-Amerikaanse gasheer. Ek het die kop oor hakke verlief geraak op (spoiler: ons het uitgebreek). Ons het minder as 'n uur van mekaar in die VSA grootgeword, maar ek het hom gevind terwyl hy in Australië woon.
Laastens, ek sal nooit vergeet om my gasheer Anna in Bali te vra of sy van 'n geestelike geneesheer geweet het nie en haar vertel dat sy saam met een gewoond was. Daardie week het ek die meeste van my aandele op die stoep in 'n dorp in Ubud gesit en die betekenis van liefde en geluk aan die gang gesit terwyl hulle met my wyse Balinese filosofie op skool gegaan het.
Watter uitdagings het jy in die wêreld rondbeweeg? Hoe het jy met hulle omgegaan?
Ek kon nooit die gerief of ligging gerief van my verblyf voorspel nie, dus moes ek regtig leer om met die vloei te gaan en geen verwagtinge gestel nie. Ek het in penthouses gebly met my eie privaat kamer, badkamer en slavin, en ek het ook gebly in beddens op die vloer van 'n dorpie met 'n gaatjie vir 'n toilet. Dit is snaaks omdat sommige van my mees "ongemaklike" aanbiedings uiteindelik my rykste en beste ervarings was, en omgekeerd.
Ook, "lees" was my leërskare 'n uitdaging. Hul redes om my te bedien, was so anders: sommige wou dit vooruit betaal, ander wou my hul stad aktief wys en my brein kies, ander bied net 'n plek om te bly, maar wou nie noodwendig sosialiseer nie. Ek moes my mense se vaardighede verskerp sodat ek respek en intuïtief teenoor mense se grense (of gebrek daaraan) kon bly.
Wat is jou wenke vir mense wat geïnspireer word deur jou storie en dit self wil doen? Wat is 'n paar groot hulpbronne wat jy voorgestel het om te gebruik?
Identifiseer waaroor jy passievol is en probeer om jou reise te bou rondom wat vir jou werk. My projek was suksesvol omdat ek in my sterkpunte en passies aangepak het. As jy 'n projek oor jou reis wil skep, stel ek voor dat jy dit rondom jou voorkeure aanpas: as jy 'n introvert en haat praat met mense, byvoorbeeld, spandeer ure 'n dag wat met mense praat en hulle vra om jou te gasheer Moenie die beste idee wees nie. Maak jou reis pret deur spyseniering aan wat jy realisties gemaklik en gelukkig doen, en maak seker dat jy vooraf beplanning doen.
My beste hulpbron was mede-reisigers wat ook wêreldtoere gedoen het. Toe ek aan die reis was, het ek na voltydse reisigers op Instagram gereis, vriende gevra of hulle mense wat op lang reisreise gegaan het, geweet het en baie "blog navigeer." Ek het soveel Skype-oproepe gehad met vreemdelinge wat pas die wêreldritte voltooi het voordat ek self alleen gelos het. Om deur my twyfel, vrese en verwarring te praat - het my gerus gestel dat ek goed sal wees.
Spesifiek, my reis is geïnspireer deur een van my mentors Leon Logothetis, wie is die skrywer van boek (en nou TV-show) Die Vriendelikheid Dagboeke. Hy het die wêreld gereis op 'n geel motorfiets wat op mense vertrou het om hom gas, kos of skuiling aan te bied om vir homself en ander te bewys dat die mensdom vriendelik was. Ander boeke wat ek ook gelees het, het my voorberei vir die reis Vagabonding deur Rolf Potts, Die kuns van reis deur Alain de Botton, en 'N Nuwe Aarde: Ontwaking van jou lewe se doel deur Eckhart Tolle.
Hoe maak jy jou geld laaste op die pad? Wat is sommige van jou beste wenke?
My top wenke vir mense wat probeer om dit finansieel op die pad te laat werk:
Ken jou swakhede en beplan vir hulle. Ek is verskriklik op getalle en het nooit voorheen begroot nie, maar ek het geweet ek sal moet as ek hierdie werk finansieel wil maak. Ek het 'n Excel-blad geskep en vir die afgelope 18 maande het ek elke uitgawe gedokumenteer en gekategoriseer sodat ek kan spoor waar ek nodig het om af te sny indien nodig. Ek het ook geweet ek sal mal wees as ek my nie af en toe behandel het aan iets wat ek graag gehad het nie, maar dit was nie nodig nie, so ek het myself 'n maandelikse "losbandige goed" toelaag gegee.
Onthou altyd dat jy kan ruil of onderhandel. Reis en onderhandeling op die pad het my geleer dat geld nie net geld is nie - dit is ook sosiaal. Ek het nie oorvloedige fondse gehad nie, maar ek het 'n vaardigheidstegniek: Ek is handelsmerkstrateeg deur handel, sowel as 'n skrywer, sosiale media-invloeder en inhoudskepper. Wanneer onderhandeling met dollars my nie oral gekry het nie, sou ek my dienste in ruil vir goedere of dienste van soortgelyke waargenome waarde aanbied. In baie gebiede van die wêreld reageer mense positief op 'n gunsuitruiling. As bemarking nie jou vaardigheid is nie, is dit ook goed! Ek het gesien hoe mense allerhande vaardighede ruil vir ervarings van plekke om te bly. Byvoorbeeld, plaaswerk verrig of Engels vir kamer en raad onderrig, help 'n klein onderneming met die kodering van 'n webwerf in ruil vir gratis toere, ens. Die moontlikhede is eindeloos!
Omhels die minimalistiese lewenstyl. As ek op pad is, leef ek 'n baie minimalistiese leefstyl. Ek reis net met 'n draagbaar om my besittings tot 'n minimum te beperk, ek koop min of meer souveniere of klere, ek loop of neem openbare vervoer waar moontlik, en ek koop die meeste van my kos by die kruidenierswinkel. Ek betaal gewoonlik nie kultuur- en geskiedenisverwante aktiwiteite of toere nie; Ek e-pos plekke voor die tyd, vertel hulle oor my projek en dat ek 'n skrywer is. Ek skryf ook vir 'n paar belangrike publikasies, beide wat ek behaal het deur hierdie sosiale eksperiment te skep. Aangesien ek by plaaslike inwoners bly, betaal ek nie vir akkommodasie nie, wat geweldig help.
Was jou familie en vriende ondersteunend van jou reisavontuur?
Verrassend, ja. Ek was oorspronklik senuweeagtig om my familie en vriende te vertel van my plan om my werk te verlaat om dwarsdeur die wêreld te reis deur in willekeurige mense se huise te slaap. Ek het regtig van hulle verwag om my daaruit te probeer praat. Alhoewel 'n handjievol van hulle gedoen het, het die oorgrote meerderheid 'n reaksie gehad in die lyn van "Ja! Jy moet dit doen! "
Ek was oorweldig deur die ondersteuning, hoeveel hulle in my geglo het en hoe hulle my op die pad, emosioneel en deur my verbind het tot potensiële leërskare. Ek kon dit nie sonder hulle gemaak het nie!
Oof, mag ek elke land in die wêreld sê? As ek op vyf plekke moet inkrimp, is dit: Peru, Bolvia, Antarktika, Japan en die Filippyne. Nou moet ek net leërskare vind!
Het jy enige raad vir mense wat voel soos Couch Surfing is iets gevaarliks ​​wat hulle nooit kon doen nie?
Ja! Die eerste reël is waarskynlik die moeilikste om te internaliseer: jy moet mense vertrou. Ons leef in 'n wêreld wat ons voortdurend oorval met nuus oor hoe vreeslike mense ons is, maar dit is glad nie die geval nie. Ek het regoor die wêreld gevind dat die meeste mense goed is, en wil help. Ek het genoeg stories oor mense wat in hul vriendelikheid uitgegaan het om vir my 'n boek te vul (en daarom skryf ek een!).
Natuurlik is daar uitsonderings, en dit is waar my tweede stuk raad inkom: vertrou jou intuïsie. Die Westerse samelewing waardeer veral verstand oor die hart, en dit is iets wat ek geleer het tydens my tyd in Suidoos-Asië. Dit is belangrik om rasionaliteit en logika te gebruik wanneer jy deur die lewe beweeg, maar daar is iets oor intuïsie wat net nie gekwantifiseer kan word nie. Luister na wat jou maag vertel - as iets af is, verwyder jouself uit die situasie, geen vrae gevra nie.
Overall, ek het die afgelope paar jaar meer as 100 banke gesoek en ek het net een slegte ondervinding gehad wat ek my vinnig verwyder het voordat dit opgeskuif het. Statisties, dit is 'n 1% weirdo koers. Glo dat mense goed is, en dit is die wêreld wat vir jou sal manifesteer!
Celinne Da Costa het haar korporatiewe advertensiewerk in die stad agtergelaat om haar droomlewe van nuuts af te ontwerp. Sy het begin met 'n reis oor die wêreld, waarin sy die krag van menslike verband en vriendelikheid aangewend het om by 70 + vreemdelinge in 17 lande oor vier kontinente te bly. Volg haar reis by Celinne Da Costa sowel as Instagram en Facebook of haal haar boek kortverhale, The Art of Being Human.
P.s. - Ek het 'n ontmoeting op 23 Januarie in Queenstown. U kan daarvoor teken deur hier te kliek! Kom saam met die pret! Ligging TBD!