Clara Peñalver. Onderhoud met die skrywer van Sublimation | Huidige literatuur
Fotografie. Clara Peñalver. Facebook -blad.
Clara Penalver is 'n skrywer en kreatiewe konsultant. Sy nuutste roman is Sublimasie en is gebaseer op die oorspronklike reeks van Storietel. Debuut met Bloed en is die skepper van die reeks van Ada Levy -Hoe om 'n nimf dood te maak, Die begraafplase spel y Die uurglasbreuk—. Daarbenewens skryf hy ook kinderboeke en het saamgewerk oor radio en televisie. Ek bedank u baie het 'n bietjie van u tyd daaraan gewy hierdie onderhoud, asook sy vriendelikheid en aandag.
Clara Peñalver - Onderhoud
LETTERKUNDE HUID: Sublimasie Dit is u nuwe roman, wat na vore gekom het as 'n klankreeks. Wat vertel u ons daarvan en oor die swangerskap daarvan in hierdie formaat?
CLARA PEÑALVER: Sublimasie is 'n verhaal wat het verskeie gelukkige reise gehad voordat dit waar word. Om mee te begin, is hy gebore as 'n futuristiese riller met die dood as die middelpunt en die rooi draad. Aanvanklik was daar net een storie in my kop, sonder opmaak, dus die moontlikheid om vir te skryf Storietel, Het ek besluit om dit in die reëls van 'n klankreeks.
Dit alles tussen die einde van 2018 en 2019. Toe ek uiteindelik die kontrak onderteken en aan die storie begin werk, kom 2020 en daarmee saam die pandemie. Die pandemie het my gedwing om baie te doen veranderinge in die geskiedenis, veral met betrekking tot die pandemie self. My verhaal was gebaseer op die gevolge wat 'n virus wêreldwyd gehad het en toe ek al geskryf het SublimasieSkielik volg almal 'n ongelukskursus oor hoe 'n virus versprei, hoe dit van 'n epidemie na 'n pandemie gaan, en hoe die mensdom heeltemal, of byna, by 'n situasie soos hierdie moet aanpas. Ek het soos 'n idioot gevoel om toekomstige luisteraars en lesers iets te vertel wat alreeds byna beter sou weet as ek toe die verhaal gepubliseer is, en daarom het ek veranderings aangebring.
Ek het alles wat met die oordrag van die virus verband hou, uitgeskakel, van die impak daarvan op menslike vlak. Daardie het baie van sy karakters laat groei en dat ander verskyn het nuwe, waarmee 'n groot probleem vir die geskiedenis kon wees, was uiteindelik sy groot geluk. Die storie is nou soveel beter.
zip: Ek onthou die eerste boek wat ek verslind het, a aanpassing uit Agatha Christie se roman Moord op die Orient Express, geredigeer deur Barco de Vapor en getiteld Moord op die Canadian Express. Ek onthou dat ek die roman verslind het, dat ek op elkeen van die bladsye gewoon het, en dat ek van daar af elke boek wat in my hande geval het, begin verslind het.
Oor die eerste verhaal wat ek geskryf het, laat ons sê, 'n ietwat langer verhaalplan (omdat ek al baie slegte - baie slegte - poësie en baie kortverhale geskryf het), onthou ek nie die titel nie, maar dit was 'n fantastiese verhaal oor 'n meisie wat skielik na 'n ander vliegtuig gegaan het waar sy in 'n oorlog tussen koninkryke betrokke was en ... wel, iets baie epies. Ek dink dit was by sestien jaar en dat hulle my saam met haar die plaaslike erkenning in die verhaalkompetisie van my stad. Dit was die eerste keer dat ek in die koerant was.
zip: Die waarheid is dat ek baie hoofskrywers het; wat meer is, dit verander na gelang van die boek waarmee ek my bevind, op die skryfvlak wat ek bedoel.
Byvoorbeeld, met Sublimasie, Philip K. Dick en George Orwell was my hoofskrywers. Wel, hulle twee en die skrywer van Die somer wat my ma groen oë gehad het, Tatiana Țîbuleac, vir die vertelstyl so ryk en rats dat dit sin na sin demonstreer. Ek was so lief vir die eerste roman van haar wat hier in Spanje gepubliseer is, dat ek die impuls nie kon help om dit self te noem nie Sublimasie.
Met die huidige roman, my verwysingsskrywers is Martin Amis, Amelie Nothomb (Ek gaan te veel terug na haar, veral na haar Metafisika van buise) En Ernesto sabato.
zip: Sonder twyfel die heer Ripley, van die groot Patricia Hoësmid. Ek is baie geïnteresseerd in die ontwrigtings van die menslike verstand, amper obsessief daaroor, en Highsmith was veral goed hierin.
zip: Ten tyde van die lees van nr.
Op die oomblik dat ek skryf, het ek 'n goeie handjievol stokperdjies, van veg my met die penne of vere, as ek eendag nie genoeg bygedra het tot ek dit nodig het nie maak my tafel noukeurig skoon as dit in die kantoor is waar ek gaan werk. Ook Ek skryf met die hand, In Paperblanks -notaboeke wat spesifiek vir elke verhaal gekies is, wat waarskynlik êrens tussen 'n mooi gewoonte en 'n ystermanie is.
zip: Soos vir lees, as ek 'n papierboek het, doen ek dit graag op die bank of in die bed; soms ook in sommige kafeteria. As ek klank, dit wil sê, as ek na 'n oudioboek of 'n klankreeks luister, Ek doen dit heeldag, terwyl ek vir my baba sorg, terwyl ek kook, terwyl ek in die straat loop terwyl ek inkopies doen. Kortom, te eniger tyd of tydens enige taak wat nie intellektuele inspanning verg nie. Dit beteken dat as ek skaars twee romans per maand op papier kan lees, As ek daarna luister, kan ek drie of vier boeke per week verslind, iets wat my baie gelukkig maak, en waarmee ek op 'n ander manier van literatuur kan geniet.
zip: Eintlik is ek 'n kanonvoer vir kontemporêre vertelling. Ek lees net thriller of roman polisie as ek nie skryf nie en om my te vermaak, byna nooit as 'n bron van leer nie.
zip: Nou is ek net klaar Invisible, van Paul Auster, Ek staan ​​op die punt om by die volgende roman van dieselfde skrywer uit te kom, Spring van moord, is met outobiografiese ondertone. ek ook verdiep in die skryf van my volgende thriller, meer in die styl van Ada Levy se romans as Carol se stemme o Sublimasie, wat beteken dat dit 'n Riller waarin ek al die reëls oortree gehad en gehad het. Dit is 'n roman wat ek van plan is om teen September klaar te maak en te lewer.
zip: Wel, ek dink die publikasie toneel is baie interessanter as ooit. Die sektor Die tradisionele boek het tydens die pandemie getoon dat het nog krag om aan te gaan, hoewel dit duidelik is met veranderinge en meervoudige aanpassings aan die tyd. Die nuwe formaat binne die literatuurveld verwys ek na klank, wys ons dat hierdie lees en geniet van geskrewe fiksies nie net nie klaar is nie, maar ook bloei.
zip: Kom ons kyk, ek gaan u nie vertel dat dit maklik was nie; my werk is baie geraak, veral in die aktiwiteite wat ek altyd buite die skryfwerk uitgevoer het. Ek het egter baie goeie dinge uit die pandemie gekry, om mee te begin, 'n dogter en 'n kosbare verhouding met my lewensmaat.
En dit het my ook gehelp verander my volgorde van prioriteite, en om myself in die werkplek te rig na doelwitte wat baie meer bevredigend is, nie makliker nie, maar baie meer verfrissend en opwindend. Wat natuurlik beteken Ek vind positiewe dinge in dit alles. As ek dit nie gedoen het nie, sou ek opgehou het om myself te wees.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Clara Peñalver. Onderhoud met die skrywer van Sublimation