In die geliefde film The Wizard of Oz daar is 'n kragtige, dramatiese toneel waar 'n honger Dorothy appels begin pluk, toe die appelboom skielik haar hand klap en skree vir haar steel. Die toneel verras ons deur ons perspektief van die gewone werklikheid te verskuif, want in die regte lewe gee appelbome nie om wie hul vrugte eet nie.
Desondanks durf ons nie 'n appel uit die boom van 'n buurman pluk net omdat ons daarvan wil eet nie. Wat ons stop is nie die boom nie; dit is ons vrees dat ons in die moeilikheid sal kom omdat ons geleer is om te glo dat verkeerd is om vrugte te neem wat ons nie besit nie.
Ons het soortgelyke selfbeperkende gedrag in New Orleans ná die orkaan Katrina waargeneem. Terwyl sommige mense vinnig hul oortuigings oor diefstal en weghol van voorwerpe wat hulle gedink het hulle benodig by plaaslike winkels, vrylaat, het die meeste gesukkel om te oorleef met die goedere wat hulle beskikbaar het.
'N Ondersoek van menslike geloof
Wat is dit wat ons oortuigings moet doen, daarom moet ons dit vra, dat dit so kragtig is dat sommige van ons bereid is om te ly of te sterf voordat ons ignoreer wat ons geleer het om te glo dat dit reg is? Op watter tydstip laat ons die struktuur van die samelewing toe om genoeg te buig om die behoefte van mense om te oorleef, na te kom?
Soos ons sien in Les Miserables, die verhaal van Jean Valjean wat 'n brood gesteel het om sy gesin te red, as ons groepsoortuigings oor reg en verkeerd plaas bo die behoefte van 'n individu om te oorleef, het ons ons liefde vir abstrakte ideale verhef bo die wese van die lewe self. Maar sonder die lewe om hulle te laat blom, kan ons abstrakte morele konsepte nie oorleef nie. Die truuk is dus om ons te leer om ons ideale te balanseer met die behoeftes van die werklikheid: werklike mense wat appels benodig.
Opvattings is gedragsmotiveerders
Elkeen van ons is opgewek om 'n duidelike stel oortuigings te aanvaar wat betrekking het op ons kulture, nasionaliteite, gelowe en geslagte. Die wêreldbeskouing van 'n Moslemseun wat in 'n dorp in Indonesië grootgemaak is, sal heel waarskynlik verskil van die oortuigings wat 'n Christenvrou in Madison, Wisconsin het.
Kan ons vasstel dat een van hul geloofstelsels absoluut meer 'reg' of 'verkeerd' is as die ander, of is die 'korrektheid' van 'n geloofstelsel afhanklik van die ligging en kultuur wat dit produseer? Dit is nie 'n maklike vraag om te beantwoord nie.
Sommige oortuigings voel absoluut, soos "jy mag nie doodslaan nie." Ander, soos "werk nie op Sondag nie", kan van toepassing wees op die een kultuur, maar nie die ander nie. Om te besluit watter oortuigings absoluut is en watter dogmas gebore is uit plaaslike gebruike, is van kardinale belang vir ons vermoë om met mekaar in verbinding te tree oor die verskillende dele van ons verskillende sosiale kulture.
Baie historiese dokumente, waaronder die Bybel, die Magna Carta en die Amerikaanse Grondwet, is neweprodukte van duisende jare van verskuiwende oortuigings wat uiteindelik saamgevoeg word tot 'n nuwe manier van dink oor die wêreld. Hierdie wonderlike dokumente is opgestel om die voortsetting van hul radikaal nuwe oortuigings te bevorder. Namate enige kultuur vorder, is dit een van die grootste uitdagings om periodiek die onderrigmateriaal te ondersoek en op te dateer, sodat oortuigings verander in ooreenstemming met die sprong wat die kultuur in die wêreldbegrip gemaak het.
Herontwerp van ons geloofstelsels
Om ons geloofstelsels te herontwerp sonder om ons samelewing inmekaar te stort, lyk miskien na 'n onoorkomelike taak, maar dit is nie onmoontlik nie. 'N Aantal moderne samelewings het al eeue oorleef, ondanks 'n geweldige ontwrigtende ekonomiese, politieke, sosiale en godsdienstige omwenteling as gevolg van veranderende oortuigings. As 'n samelewing in duie stort, soos blyk uit die antieke Egipte, Rome en die Maya-beskawing in Sentraal-Amerika, is die skuldige dikwels die samelewing se onvermoë om sy oortuigings te verander - vandaar die gedrag daarvan aan te pas - om aan die vinnig veranderende werklikheid te voldoen.
Geloof het mag oor ons as gevolg van die manier waarop hulle gestruktureer is. Hulle is geneig om in 'n 'as / dan'-formaat te kom, soos:' As ek hierdie appel pluk, kan ek gearresteer word en tronk toe gestuur word. ' moeiliker vir ons om dit te toets.
Soms is die waarskuwings geldig, soos: 'As u sianied eet, sal u sterf.' Om vas te stel of dit waar is, is net die geskiedenis van sianiedvergiftigings ondersoek. Ons hoef nie die sianied self te probeer nie.
Ander kere het ons geen manier om te weet of die gevolge wat dit aan ons gelê het, geldig is totdat ons dit uitdaag nie, soos in: "Ons kan nie bekostig om produkte te maak sonder om die omgewing te besoedel nie, want die ekstra koste sal ons uitskakel om die geloof te toets, moet ons soos cavia's optree en miskien ons eie onderneming as 'n eksperimentele laboratorium gebruik, wat eng is as gevolg van die gevolge wat verband hou met mislukking.
Dit is die manier waarop beskawings nog altyd gevorder het, maar as mense gemaklik raak met die manier waarop hulle gaan - selfs wanneer dinge nie goed gaan nie - word hulle bang om veranderinge te toets wat die lewe kan vererger in plaas van beter. Ons dink: 'Soos die werklikheid sleg is, kan dit altyd erger word.'
Die meeste van ons is geneig om eng keuses te vermy deur te weier om te erken dat ons oortuigings moontlik nie waar is nie. In die bostaande voorbeeld is die oortuiging dat die besoedeling nie duurder is as om voort te gaan om te besoedel nie gewoonlik waar, veral as ons die koste verbonde aan die vernietiging van die omgewing aan die koste verbonde aan sake doen. Om die waarheid te ontdek, beteken dat ons bereid moet wees om ons opsies te ondersoek sonder dat ons bang is om ons rede tot rede te oorweldig.
Om ons vrees vir die gevolge te verminder, moet ons dus eers vasstel hoe akkuraat hulle aan ons oortuigings gekoppel is. Dit vereis goeie inligting, kritiese denke, en - indien nodig - werklikheidstoetsing.
Menings, nie feite nie
Alle oortuigings is opinies, nie feite nie. Dat sianied ons kan doodmaak, is 'n feit—Toets, bewys en bekend bo alle redelike twyfel. Dat mense nie sal werk nie, tensy ons hulle dwing om dit te doen, deur die toepassing van 'n eksterne beloning- en strafstelsel opinie. Dit is nie wetenskaplik getoets of bewys nie, en is slegs gegrond op sosiale vooroordeel en huidige geestelike kondisionering.
Feite verteenwoordig data wat ons met ons sintuie kan waarneem en kan toets en ervaar; daarom kan ons weet dat hulle waar is. Geloof, daarenteen, is idees wat ons opgelei is om te aanvaar. Inderdaad, oortuigings moet word betrek, omdat daar nie werklike gegewens bestaan ​​om dit as feitelik te bewys nie. Dit is omdat oortuigings nie altyd die werklikheid weerspieël nie. Ons hoef nie 'in' kameelperde of 'n katoetsuiker te glo nie, maar ons moet 'glo' in Kersvader en die tandheelkundige fee as aspekte van ons kulturele gebruike.
Geloof, anders as feite, kan en moet mettertyd heroorweeg word vir geldigheid, maar te veel - veral godsdienstige oortuigings - is gemaak op maniere wat ontwerp is om die wêreldwye ondersoek te ontmoedig.
Die mensdom is al vir eeue oortuigings op maniere wat diegene wat hulle sou verwerp, straf en skrik. Vrees is 'n kragtige manier om die onomwonde omhelsing van oortuigings af te dwing, wat nodig is as ons verslaaf is aan ons oortuigings en nie wil hê dat hulle betwis word nie.
Afwesig, feite het kulture histories gekies om 'n gedeelde stel oortuigings aan te neem om ons wêreldstruktuur te gee, sodat ons gemaklik kan voortgaan deur voor te gee dat ons weet wat ons nie doen nie. Voordat die mensdom byvoorbeeld die energie agter vulkane verstaan ​​het, het die hele beskawings die oortuiging aanvaar dat die gode op hulle kwaad moet wees wanneer die vulkane rommel, sodat hulle hul maagde dogters opgeoffer het om die gode te paai. Dit sou ondenkbaar gewees het vir die meeste gesinne in hierdie kulture om die oorheersende geloofstelsel te trotseer, veral omdat die offer as 'n hoë eer beskou is, terwyl die verpligting beskou is as 'n ernstige bedreiging vir die samelewing en met die dood strafbaar was.
Uiters uitdagende samelewing se gekoesterde oortuigings
Ons vertroos ons in die stabiliteit wat oortuigings bied, en is bekommerd dat as ander ons geloofstelsel laat vaar of verwerp, ons gedeelde werklikheid vernietig kan word. Eeue gelede het ons sover gegaan om mense op die spel te martel, te kruisig of te verbrand omdat hulle dit waag om die samesyn se gekoesterde oortuigings uit te daag.
Deesdae hou ons van meer beskaafdheid, so ons benoem diegene wat buite ons persoonlike geloofskassies dink, onpatrioties, naïef, onkundig, terroriste, gek, ongelowiges, rassiste, ens. Dit maak nie soveel saak wat ons hulle noem nie, solank watter woord ons ook al gebruik, stel ons in staat om die verbeelde ketters as 'ander' te beskou. Dit stel ons in staat om mense wat ons oortuigings uitdaag sonder om aandag aan hul idees te gee, te ontslaan.
Vir eone het ons 'n onberekenbare hoeveelheid lyding op mekaar toegedien en stry oor ons botsende oortuigings. As ons kyk na die vyandighede waarmee die wêreld deesdae besig is, aan die wortel van elkeen, sal ons onvermydelik opponerende oortuigings vind oor hoe die wêreld "moet wees" en hoe "die ander" behoort op te tree.
As die posisie van die een kant op die feit gebaseer is, sou elke konflik op sigself eindig. Valshede kan nie lank oorleef in die lig van die waarheid nie. Aangesien oortuigings egter gebaseer is op persoonlike (of groeps-) opinies oor hoe dinge behoort te wees, bestaan ​​daar nie feite in oorvloed om hierdie rusies te besleg nie. Die oorkoepelendheid van die bewyse wat ons het om ons geloof te ondersteun, berus byna slegs op ons subjektiewe lewenservarings en persoonlike vooroordele, nie feite nie.
Amerikaners leef byvoorbeeld in 'n oop en demokratiese samelewing met 'n ekonomie gebaseer op vrye handel en ondernemingswins. Die meeste Amerikaners glo dat die stelsel goed is en aanvaar daarom dat dit die fundamentele sosiale platform vir almal moet wees. Wat ons egter mis, is die manier waarop waarnemers buite die foute en ongelykhede in ons stelsel kan sien wat ons óf geïgnoreer het of gerasionaliseer het ter wille van die behoud daarvan - en daar is baie.
Gelowe van die 'ander kant' gesien
As ons dieper na onsself kyk, kan ons 'n beter stelsel skep wat alle ander mense sou hê wil om na te boots, en demokrasie sal deur die wêreld versprei word deur sy blink voorbeeld. Dit is egter harde werk. In plaas daarvan om buite onsself te kyk en te beoordeel wat verkeerd is met almal, kan ons die moeilike, maar noodsaaklike introspeksie vermy om ons eie ervaring te verbeter.
Op 'n manier wat vergelykbaar is met die Westerse denke, glo fundamentalistiese Moslems vas dat die lewe onder die sharia-wetgewing 'n ordelike en regverdige samelewing bevorder, en dat die hele wêreld beter daaraan toe sou wees as dit die sharia-wetgewing volg en die immoraliteit van kapitalisme vermy. As buitestaanders kyk, kan ons vinnig die gebreke en ongeregtighede van die sharia-wetgewing raaksien wat Moslems ignoreer of rasionaliseer ter wille van die behoud van Hulle stelsel.
Aangesien dit altyd makliker is om iets verkeerd te etiketteer as dit nie ons eie aanvaarde manier van lewe is nie, is ons lief daarvoor om ons oortuigings aan ander op te lê wanneer ons bespreek hoe die wêreld "moet wees". Konflik ontstaan ​​omdat ander verskillende opinies het.
Dit waaraan ons aandag gee, is wat ons werklik maak
Ons gedagtes het die mag om die werklikheid gesamentlik te verander. As ons byvoorbeeld glo dat verdienste die mees dwingende rede is om 'n onderneming suksesvol te verklaar, sal ons maatskappye beloon wat wins maak en diegene wat dit nie doen nie, straf. As die aandeel van 'n maatskappy styg omdat beleggers tevrede is met sy winste, vind die maatskappy die vermoë om meer geld te leen, sy bedrywighede uit te brei en sy toekomstige winste te verhoog. Omgekeerd, as die aandeel van 'n onderneming daal omdat dit nie wins gemaak het nie, moet hy sy bedrywighede dan inkrimp, werknemers ontslaan en miskien sommige plekke sluit om te probeer om die winsgewendheid te herstel.
Die grootste behoefte aan ondernemings om wins te maak, verklaar waarom soveel ondernemings morele gruweldade pleeg ter wille van die verbetering van hul verdienste. Die meeste van ons was woedend toe ons verneem dat die uitvoerende hoofde van groot tabakondernemings al dekades lank geweet het dat hul produkte skadelik is, en tog die wetenskaplike gegewens van die publiek weggesteek het. Dit was ongelooflik dat hulle mense se lewens gewillig sou verbeur ter wille van hoër winste.
Maar waarom sou ons nie van ondernemings verwag om soveel moontlik weg te kom op soek na hoër winste nie? Ons het hulle geoktrooieer om te glo dat geld alles beteken, en dat mense en die natuur in daardie soeke bestee kan word.
Alhoewel ons voortdurend wette skryf om die ergste oorskryding van korporatiewe gedrag te bekamp, ​​het ons nog nie 'n sosiale kode opgestel om morele gedrag in ondernemings te inspireer nie. Ons het godsdienstige kodes wat individue leer hoe om op te tree, maar ons het tot dusver geen sekulêre morele kode waarop ons almal kan saamstem nie.
Die probleem met die skryf van wette wat maatskappye vertel hoe nie om op te tree, is dat dit baie moeiliker is om voort te gaan om hulle reg te stel as ons vorentoe gaan, as wat dit sou wees om hulle te leer hoe om in die eerste plek op te tree. In hierdie tyd en tyd van vinnige vooruitgang van die mens, kan ons nie vinnig genoeg wette skryf om tred te hou met die kreatiewe maniere waarop werknemers kan vind om hulle om te kry nie.
Hoe eenvoudiger lewe sou dit wees as ons, eerder as om voortdurend op te soek en slegte gedrag te probeer regstel, 'n konsensus bereik oor hoe ons almal eervoller teenoor mekaar en hierdie planeet sou gedra, en dan elkeen van ons daaraan wil werk? Opregte selfbestuur - wat die uiteindelike doel van elke demokrasie is - blom van binne na buite, nie van buite nie.
Ondernemings bestaan ​​uit lewende mense
Die meeste van ons werk in private ondernemings. Ons vermoë om te oorleef hang af van die voortbestaan ​​van die instelling wat ons salaris uitreik. Ongelukkig het ons hele ekonomiese geloofstelsel onbewustelik ons ​​ondernemings (en sy werknemers per gevolmagtigde) toestemming gegee om wins te maak ten koste van die wêreld.
In werklikheid kan ons huidige wêreldwye finansiële krisis direk opgespoor word deur die diep ingeslote menslike geloof dat 'n persoon slegs kan slaag as hy of sy meer geld inhou as enige iemand anders, en dat wat ons doen om die doelstelling te bereik, minder belangrik is as die prestasie self. As u nog nie die wonderlike boek van Matt Taibbi gelees het nie, Griftopia: borrelmasjiene, vampierinkvisse en die Long Con wat Amerika breek, wat u moet uiteensit hoe en waarom dit so 'n vernietigende geloofstelsel vir ons samelewing is.
Ons het so verblind geword deur ons eie ambisies om al hoe meer geld in te samel; wat ons nie opgelet het nie, is die aaklige koste van al ons papierwins. Ons het die aftakeling van ons beperkte planetêre hulpbronne, die toename in omgewingsbesoedeling, die vernietiging van belangrike natuurlike habitatte en die uitwissing van ander lewensvorme, die uitkontraktering van middelklas-werk na goedkoper arbeidsmagte, die uitbuiting van armer nasies geïgnoreer. , die voortdurende disintegrasie van die familie-eenheid, die voortdurende oorlogvoering om die militêr-industriële kompleks te ondersteun en die toenemende verlies aan vertroue van verbruikers en werknemers in die totale stelsel. Miskien het die tyd aangebreek om ons kulturele oortuigings oor die belangrikheid van geldelike winste te herondersoek - of ten minste te herdefinieer wat ons bedoel as ons die term 'vir wins' gebruik.
Korporatiewe bestuur se huidige motivering om te slaag deur wins te maak (gepaard met die vrees vir wat met hulself en hul werknemers sal gebeur as hulle misluk) is duidelik nie in pas met die langtermyndoelstellings van die samelewing nie, ten minste as ons hoop om te oorleef sonder in duie stort of uitsterf. Wat gebeur wanneer ondernemings se doelwitte nie in pas is met die mensdom se doelstellings nie, is voorspelbaar. Mense voel verraai as hulle die gevolge van immorele korporatiewe gedrag ondervind en reageer defnitief. Party begin selfs korporasies as ons vyande beskou, as die wortelprobleem in die patologie van ons ekonomiese stelsel lê.
Gedagtig aanwysings te verander
Wat dan moet verander, is ons definisie van wat 'n suksesvolle korporasie is. Ons moet ons aandag weglei van die geloof dat ekonomiese winste van uiterste waarde is, veral omdat alle onlangse getuienis op die teendeel dui.
As ons nie daarin slaag om die belangrikheid van mense te koester en die natuur te beskerm en te bewaar as ons ons bedryfswins meet nie, sal daar eendag geen plek meer vir mense of die natuur in hierdie wêreld wees nie. En wat baat besighede sonder kliënte of natuurlike materiale waarop hulle kan staatmaak? Die feit is dat ons op 'n bestendige selfmoord-kursus gaan as ons voortgaan om die lewe te ignoreer ten gunste van geld, dus is dit tyd dat ons noukeurig van rigting verander.
Eerder as om energie te vermors deur iemand anders die skuld te gee vir die gemors waarin ons verkeer, sou dit in die plek van die beste hulp wees om ons aandag op bewuste en metodiese eksperimentering met ander vorme van ekonomiese ontwerp wat die natuurwaardes omhels en aanmoedig die evolusie van die menslike gees. Dit is waar ons ware winste lê as ons as 'n beskawing vooruitgaan. Dit is nie meer geld of speelgoed of kompetisie wat ons geluk vind nie, sodra ons basiese materiële behoeftes bevredig is, is dit om lief te hê en te gee, te skep en te openbaar in die wonder wat ons wêreld is.
Ons mense beweeg na skoonheid, na lig. Ons wil 'n wêreld skep wat so vreugdevol, menslik en vreedsaam is as wat ons dit kan maak. Die probleem lê daarin om konsensus te bereik rondom ons uiteenlopende kulturele idees oor hoe vrede en geluk daar uitsien.
Soos ons spesie ontwikkel, ontwikkel ons begrip van hoe om 'n vreedsame ooreenkoms te bereik en in harmonie met die natuur te leef, ook saam met ons. Tog het ons opdragte aan ons korporasies nie byna tred gehou met ons vooruitgang in sosiale moraliteit en ons toenemende begrip van ons burgerlike plig teenoor hierdie planeet nie. Daardie moet verander as ons hoop om 'n lewenswyse te ontwikkel wat waardig is vir die respek en samewerking van toekomstige geslagte.
ondertitels bygevoeg deur InnerSelf
Kopiereg 2012 deur Eileen Workman. Alle regte voorbehou.
"Heilige Ekonomie: Die Geld van die Lewe".
Heilige Ekonomie: Die Geld van die Lewe
"Wat verminder een van ons verminder ons almal, terwyl wat verryk een van ons versterk ons ​​almal." Hierdie filosofie om saam met mekaar te werk om 'n nuwe en hoër visie vir die mensdom se toekoms te skep, lê die hoeksteen vir heilige Ekonomie, wat die geskiedenis, evolusie en disfunksionele toestand van ons globale ekonomie vanuit 'n nuwe perspektief ondersoek. Deur ons aan te moedig om op te hou om ons wêreld deur 'n monetêre raamwerk te bekyk, heilige Ekonomie nooi ons uit om die werklikheid te eerbiedig eerder as om dit as 'n middel vir korttermyn finansiële voordeel te gebruik. heilige Ekonomie Beskuldig nie kapitalisme vir die probleme wat ons in die gesig staar nie; Dit verklaar hoekom ons die aggressiewe groei-enjin wat ons globale ekonomie bestuur, ontgroei het. As 'n volwasse spesie het ons nuwe sosiale stelsels nodig wat ons moderne lewensituasie beter weerspieël. Deur ons gedeelde (en dikwels onondersoekte) oortuigings oor hoe ons ekonomie werk, te dekonstrueer, heilige Ekonomie skep 'n opening waardeur die menslike samelewing hervorm en herdefinieer.
Kliek hier vir inligting en / of om hierdie paperback boek te bestel. Ook beskikbaar as 'n Kindle-uitgawe.
Kyk na 'n video-onderhoud met Eileen Workman:
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > lewe verander > Ondersoek ons ​​oortuigings en deurdagte rigting te verander