Nou weet ek nie meer nie. Ek woon in ´n land waar rommel en vullis die hoogtepunt van ´n mens se dag word, vir my altans! Toe ons in die Suidpunt van Afrika gewoon het het ons mos alles in een verdommde swart sak gegooi en op die pavement gesit. Ons het nie meer geworrie oor die goed nie. Oppie plaas het ons alles altyd in ´n ou kuilvoer gat gegooi, bietjie diesel daaroor gemoker en aan die brand gesteek. Nou, ek is bietjie vir die Greenpeace klomp want ek dink genuine dat mens iets vir onse mooie wêreld moet doen om hom langer te laat bly bestaan of so te sê vir ons ´n beter plek te wees om in te leef, maar dié Duitsers oordryf so bietjie baie hier jong!!!
Hier moet alles wat as vuilgoed beskou word seperaat weggemoer word. Alles in verskillende blikke. Elke gesin hier het 3 blikke en ook geel sakke. So m.a.w ons moet alles wat ons weggooi in vier verskillende plekke plaas. Dan is daar ook meubels wat spesifieke tye opgellai word en Elektriese goed soos TV´s en daai gemors word êrens anders weggegooi. Tuin afval, soos takke ens. word weer op ´n ander plek gegooi. Staal ens. Weer een keer per maand by die treinstasie. O, ek het nog vergeet van glas. En ou klere. En verfblikke. Nou kom ek verduidelik dit baaaaie mooi sodat almal kan verstaan hoe de moker in ek word.
die Blou blik: Papier- Koerant papier, karton, tydskrifte, advertensie blaaie, koeverte, briewe, printer papier, toilet rolle, smartie boksies, Kellogs bokse, die pakkies waarin jy suiker koop, verjaarsdag kaartjies, krismis kaartjies, koekie boksies, sigarett boksies(sonder die plastiek omhulsel en die silwer papier binne-in), ou trein kaartjies, eier boksies, klere tags, ou till kwitansies, ag vedomp sommer alles wat ek as papier kan beskou. Nou het ek ´n probleem. Ons mag nie kombuis wipes in die kakhuise afspoel nie want dit stop die pype want die kombuisrolle is nie soos toilet papier nie, dit breek nie uitmakaar uit as dit in aanraking met water kom nie. So nou wil ek weet, gooi ek dit ook nou in die blou papier blik? En wat van tissues? Hulle vergaan ook nie soos k@kpapier nie, so moet ek hulle ook in die blou blik gooi?
die Bruin blik: Kos- Alles wat nie geeet word nie. Slaai, bene, vleis, ou artappels, lemoenskille, slap aartapel mash, oats pap, half gekoude chocholate, vrot appels, koek, brood, tee sakkies, koffie sakkies. Nou wil ek weet, daai sakkies is mos nou nie kos nie, of hoe praat ek nou, en wat van die toutjie en die tag wat aan die sakkie nog is, moet ek dit ook nou afhaal in in die blêrrie blou blik gooi. Shit man, ek raak nou vreeslik moerig. Wat van blomme wat ek as geskent gekry het en nou verlep het??? Mag ek dit in die kos blik hel of moet ek nou 3km ry na die tuinvullis weggooiplek toe. A nee a, man. Dit raak nou gekompliseert.
die Geel Sak: Alles wat herwinbaar is in die vorm van plastiek en kunstowwe, foelie ens. Melk kartonnetjies, ingelegte kos blikke, deksels, joghurt bakkies, joghurt dekseltjies die aluminium goed, lemoensap bottels, foelie, cling wrap, koue vleis pakkies, kaas pakkies, kelloggs sakkies, chocolate papiertjies, shampoo bottels, vleis pakkies, pasta pakkies, brood sakkies. Die sakkie waarin die koekies geseel is wat in die karton boksie is. tandepasta tubes, deoderant blikke, toilet spray blikke, ek dink julle kry die idee. En die kroon op die koek is dat alles skoon gespoel moet word voordat dit in dié geel sak beland. (Ek flippen sal nie, water is duur, man)
die Swart blik: Res vullis....huh wat beteken dit nou? Bedoel hulle nou alles wat ek nie in die bogenoemde blikke en sakke kan gooi nie. Waar gooi ek ou potlode of miskien ´n pen sonder ink. Want die pen is van plastiek gemaak maar die punt is van wat weet ek. Waar kom elektriese koorde. Wat van ou wasgoed pennetjies, ´n ou hammer, spykers, skroewe, ´n ou skêr, kurkproppe, ou skoenveters. Ou onderbroeke, kouse met gate. Waarheen met die kat se bepissde sand. Ek mag nie lee verf blikke in die geel sak vir plastiek gooi nie want verf is giftig, so waarheen daarmee? Ou batterye mag ook nie in een van die bogenoemde blikke of sakke kom nie, daar is blykbaar ´n plek waar dit heenkom somewhere waar niemand weet nie. Energy saving gloeilampe is die grootste gif, mag glad nie êrens kom nie. En vroumense se maandelikse afval seker maar in die swart blik want dit mag nie in die k@khuis nie.
Jy mag nie verf uitspoel in die drein af nie want jy maak die water giftig, en die verfblikke moet apart weggegooi word. Ek weet nou nog nie waar nie. Die roller moet mens dan ook wegmoer want die flippen verf mag nie in die drein beland nie. Kar olie kos 15 € om te laat verwyder, kar bande kos 2,50 € per band as jy van hulle wil onslae raak, moenie eers praat van bakstene en sement rommel nie. Waar gooi ´n mens ´n ou fiets en wat maak ek met ou kerswas? Ons ou klere word in sakke gesit en in die rooi kruis dromme gegooi, maar oppas, dit moet nog drabaar wees, geen kouse met gate nie. So waarheen met klere wat mens nie meer kan dra nie?
Die ou TV en DVD speler moet gelaai word en gevat word na die dorpie langsaan. Maar dit net op Woensdae middae van 2 tot 5 namiddag. En as jy altyd werk, waarheen dan met die gemors? Karton bokse wat te groot is vir jou blou blik moet ook hierheen gevat word! Die meubels wat mense nie meer wil hê nie word omtrend 2 keer per maand op die pavemant gesit. Ek het nog nooit so iets beleef nie. Sitkamer stelle, die mooiste goed. Jy mag vat wat jy wil as dit daar staan, maar dit help alles niks, want try weer van dit ontslae raak. Jy sal ´n hele huis kan dekoreer met daai goed. Jy sal flippen ryk kan wees as jy net al hierdie goed kan laai in containers en ´n moeviese pandtjies winkel kan oopmaak in SA. Hier word alles net platgedruk. Dit maak my hart baie seer, maar nou ja.
Die bottels gaar op. Alles wat pand op het vat ons garage toe en kry 15c vir glas koeldrank bottels en 25c vir plastiek. Re-usable Coke bottels (plastiek) kry jy 15c. Alles anders wat nie terug kan gaan vir pand nie word in die glas dromme gegooi. Hulle staan gewoonlik waar jy gereeld moet gaan soos by die supermark of êrens naby. Daar is moerse blikke vir wit glas, groen glas en bruin glas. Nou waar op aarde gooi ek die blou glas en die gekleurde glas koppies wat gebreek het. Waar gooi ek die perfume bottels wat pink is of oranje is? Niemand in hierdie plek weet waar ek porselein moet gooi nie.
Ag, ek flippen hardloop sommer weg. Ek het nou ´n Soda Stream weer gekoop soos wat ons in Suid Afrika gehad het. Nou is my bottel storie uitgesort. EK HET NOU NIKS MEER OM TE SÊ NIE. THE END!!!!
Posted by South african living in germany at 05:25 3 comments:
Eendag as die kinders groot is, gaan dinge in ons huis darem baie anders wees. Die motorhuis sal nie meer vol fietse, Rolskaatse, elektriese treinspore, springtoue, vierwiel motorfietse, hondehokke en ou skool take staan nie.
Eendag as die kinders groot is, sal ek weer tyd hê om rustig aan te trek; ´n heerlike lang warm bad te neem sonder drie of meer paniekbevange onderbrekings. Ek sal tyd hê om my naels, en selfs my toonnaels, te verf sonder om ´n dosyn vrae te moet beantwoord. Ek sal my hare kan laat versorg sonder dat dit gepaard gaan met die toetsing van die volgende dag se spelling-huiswerk, of die beantwoord van noodroepe soos om die worshond veearts toe te neem, of die een kind na di dokter, ´n ander na die sokkerveld, ´n derde na ekstra klasse en ´n vierde netbal toe.
Eendag as die kinders groot is, sal die kombuis weer kraakskoon en netjies wees: die wasbak sonder fettirige borde; die vuilgoeddrom sal nie permanent oorloop nie; die koelkas sal nie oorlaai wees met nege soorte koeldrank nie. Die deksel van die soutpotjie, die tamatiesous bottel, die grondboontjiebotter sal nie meer wegraak nie. Die waterbottel sal nie leeg teruggesit word en die ysbakkies vergete by die wasbak staan nie.
Eendag as die kinders groot is, sal die instrument wat ´n "selfoon" genoem word, nie meer so aanhoudend lui nie. Jy sal weet dat jy verkeerd was toe jy gedink het die selfoon is ´n ding wat uit ´n tiener se oor groei.
Eendag as die kinders eers groot is, sal ons weer deur al die vensters van die motor kan sien: Taai vingermerke, tonglekke, hondespoortjies sal in hulle afwesigheid skitter. Pa sal nie meer hoef te herhaal nie: "Julle, hou asseblief die kar skoon, anders loop julle met julle voete. Moenie die deure so toeslaan nie!"
Eendag as die kinders eers groot is, sal verstaanbare Afrikaans weer in ons huis gehoor word. Elke sin sal nie gepaard gaan met "Cool" of "Great" of "Awesome!" nie. Ek en manlief sal in vrede dinge kan bespreek sonder die onderbreking van kinders wat mekaar deur die huis jaag met die honde agterna. Ons sal n ie meer hoef te wag totdat die huis stil is omdat al sie kinders eindelik slaap om ´n volwasse gesprek te voer oor die gebeure van die dag nie. Mal musiekmaak geluide sal nie meer deur die huis dawer sodat hoor en sien vergaan nie. Daar sal n ie meer gestry word oor wie die reg het om watter TV-program te kyk en pa hoef nie meer skeidsregter te speel nie.
Eendag as die kinders groot is, sal my sleutels nie meer wegraak nie; ons sal nie aanhoudend hoef te soek na alles nie; pa sal nie meer onskuldige vrae hoef te beantwoord soos: "Pa, is dit ´n sonde om 100 te ry in ´n gebied wat 90 gemerk is?" Ek sal nie vir die nalatige lammetjie hoef te belowe dat ek die worshond nag sal soen nie. Ons sal nie tot middernag wakker lê en tob totdat die kinders van hul partytjie huistoe kom nie.
Ja, eendag as die kinders groot is, gaan dinge baie anders wees. Een vir een sal hulle die nes verlaat en vrede en orde sal oor ons huis neerdaal. Die enigste geluid sal die gekraak van die plankvloer wees as ons die gang afstap. Die selfoon sal vreemd stil wees....die huis sal stom wees....die kinders se kamers soos grafkelders.....die huis sal vol herrinneringe wees....en ons sal glad nie daarvan hou nie en vir onsself baie jammer voel.
Dan sal ons nie meer uitsien na "eendag" nie, maar met ´n pyn van verlange terugdink aan "gister"! Ons sal die kinders mis en hulle bel net om weer ´n slag hul stemme te hoor. Ons sal dink: miskien kom die kinders kuier, sodat ons die kleinkinders kan bederf en daar ´n bietjie lawaai in die huis kan wees. Maar Paulus het gesê dat ´n mens tevrede moet wees met jou omstandighede.
Dan weer: Paulus was nie getroud nie en het nie kinders gehad nie!
Posted by South african living in germany at 07:30 1 comment:
Die Boom Storie!!!!
Ek is nou al op die aftraende se kant, maar ek is altyd oop vir iets opwindends, make no mistake. 8 Jaar terug het ek saam met ´n vriend twee genuine diep trekke boom gevat. Ek het dalk nie reg getrek nie of die boom was crappy qualiteit. Miskien êrens van ´n koelie supplier wat weer wou geld maak. Maar ek het gister weer gedink ek try dit nou. Die goed was groen en in so ´n snaakse bolletjie gedruk. Toe word dit vir my gegee en ek trek toe nou regtig diep, soos wanneer ek trek as ek gaan scubadive. Ek voel niks en dag ek trek maar nou weer, so lekker diep. Nog niks!!! Ek herhaal die proses 4 keer!!! Ek sê nog ewe, ek voel niks. Die volgende oomblik voel dit asof ek nie meer bestaan nie. Ek kon netsowel ´n spook gewees het wat na alles van ´n distansie af bekyk. Ek wat altyd so baie in my brein kan verwerk en wie se brein 24/7 werk en wat aan duisend dinge in ´n sekonde kan dink. Ek kon nou aan niks meer dink nie, dit was die ergste gevoel wat ek in my lewe gehad het. NIKS...daar was niks ek dag ek vrek. Ek kon vir ´n oomblik nie verstaan dat so baie jong mense hierdie goed rook nie. En hoe op aarde kom hulle deur ´n dag as hulle nie meer daar is om dit te beleef nie. Ek sweer, ek dag ´n minute is ´n uur. Alles het verby gegaan in slow motion.
Dis nie dieselfde gevoel wat jy kry as jy te veel suip nie....Nee o blikemmer, dis erg!!! Ek sê jou nou, jy leef in hierdie wêreld net met jouself alhoewel jy aan niks dink nie. As iemand dan met jou praat, dan vat dit vir ewig om te klick wat gesê is en probeer dan net weer iets terugsê. Ek was so kwaad, ek wou net uit hierdie lyf wat so dom was, wat vertraag was, wat nie meer aan alles kon dink nie. Geen wonder die polisie is so flippen streng op die k@k nie. Wat bestuur mense nog kar as hulle so voel. Wie op aarde kan nog dink om in ´n kar te klim in hierdie toestand. Ek glo nie ek sou in my lewe ´n verslaafde kon word nie. Ek klink nou soos ´n ou vrou maar as ek nie beheer het oor my lewe nie, weet ek nie hoe ek sou kon leef nie. Ek dag ek is ´n vertraagte mens, wat met breinskade gebore is. En ek het vir 6 ure lank so gevoel. Ek dink dis hoe mense met breinskade voel. Hoekom wil gesonde mense soos iemand met ´n afwyking voel.
EK VERSTAAN NOU DIE WÊRELD NOG MINDER AS VOORHEEN.......
Posted by South african living in germany at 04:23 No comments:
Ons ou vriend Marius.......
Ons woon nou al 4 jaar in Duitsland en so baie het met ons gebeur dat ek partykeer dink ek droom. Daar is net dae wat ek aan die wat agtergebly het moet dink en aan die goeie herinneringe wat ons van hulle het. Maak nie saak hoe lekker ´n mens bly in die nuwe land nie, daar is altyd daai wens om weer met ons ou pêlle te kan kuier om daai vuur en al die grappies weer te kan hoor en vertel en te kan kla oor die politiek en die groenes wat alles net opneuk.
Ek mis ou Marius die meeste. Ons het amper almal saam grootgeword en oudgeword. Ons is nie so oud nie maar julle sal seker weet wat ek bedoel.(baie saam deurgemaak). Ons het Marius en Yvette(sy vrou) ontmoet toe my man R, gehoor het dat daar iemand in die dorp was wat sy big six wou verkoop. Blykbaar het die ou self sy big six opgetune en die ding het baie krag gehad. Ek was nie een vir sulke karre nie, maar daai tyd was dit die in ding tussen jong mense. Ons was almal in ons vroee twintigs en het sommer dadelik geklick. Die groot probleem was, was dat Marius blind was. Hy het gedice en ´n ander kar het voor hom ingery. Die voorste ruit het nie Shatterproof glas gehad nie en die impact het die ruit gebreek en glas het sy oé stukkend gesteek. Hy is toe daai tyd Baragwanath hospitaal toe gevat. Daar het hy in die gang gesit en wag vir ´n dokter, maar teen die tyd wat die dokter gekom het was al die vloeistof al uit marius se oé uit.
Die ou is nou nie ´n gewone ou nie. Hy kan nie sien nie, maar is die mens met die meeste humor wat ek nog ooit raakgeloop het. Ons het na die eerste ontmoeting vir die volgende 21 jaar gereeld gekuier. Hy was altyd die middelpunt van die party. Man, ek mis vir Marius-hulle. Ons het altyd sulke groot bring en braais gehou en almal het sommer altyd dadelik Marius gelike. Die grappe wat hy kon onthou, die een na die ander...die stories wat hy vertel het van sy blindheid. Dit was iets om te beleef. Hier is een van Marius se stories.....
"Ek en Yvette het een aand laat gekuier en het eers laat by die huis gekom. Yvette trek die kar in die garage en ek wag toe vir haar om oop te sluit. Sy ly my in en ons gaan kamer toe. Ek sit op die bet en Yvette fluister vir my dat sy iets in die kombuis gehoor het. Ek voel toe onder die bet vir my baseball bat en sê vir Yvette dat sy voor moet loop en ek sal aan haar vashou tot in die kombuis. Nee, sê sy, loop jy voor en ek stuur jou van agter af. Ek hou daai baseball bat voor my en Yvette stuur my rigting kombuis. dit gebeur nou alles in die donker want Yvette wil nie die ligte aansit nie, en vir my is dit in elk geval onnodig. Ek kom toe die kombuis in en Yvette skreeu daars iemand, SLAAN Maruis SLAAN. Ek voel iets in my gesig en slat die Bliksem voor my stukkend. Yvette sit toe die lig aan en sê ek moet ophou slaan.
Ek vra toe of ek hom doodgeslaan het? Sy vertel toe dat sy haar misgis het en dat die boy wat sy gesien het was toe ons labrador wat op sy agterpote gestaan en deur die venster gekyk het. Die venster was gebreek en die wind het altyd daar ingewaai. Dis hoe die gordyn wat dan deur die wind gewaai is in my gesig vasgewaai het en die outa wat ek amper doodgeslaan het was die splinternuwe yskas wat ons die vorige week gekoop het!!!"
Haai Marius, ons het ons amper doodgelag om daai braaivuur, maar dit moet vir jou ook hel wees om so deur die lewe te gaan. Ons dink baie aan julle, hoor.....
Posted by South african living in germany at 02:50 No comments:
Ek het al baie gelees van selfmoord en gehoor van mense wat mense geken het wat selfmoord gepleeg het. My skoonma het blykbaar toe sy jonger was probeer selfmoord pleeg. Sy het dit getry met Rattex. Weet jy hoe Rattex proe. Hoe op aarde kan ´n mens so iets probeer sluk met die wete dat jy gaan stol oor ´n rukkie. Ek meen as jy nou die goed sluk en wag om styf te word, en jy skielik besluit die selfmoord ding is nie vir jou nie, wat doen jy dan. Wat van slaapille, ek het al daarvan ook gehoor. Dink net, net voor jy uitpas en vir ewig gaan slaap besluit jy, shit ek wil nie meer vrek nie. Hoe op aarde dan? Al wat jy dan wil doen is slaap. Dan is dit die pols snyers....hulle sny daai polse en loer die heel tyd hoe die bloed daar uit jou uitloop. Blykbaar word jy so swak dat jy nie meer kan beweeg nie. Daar het ons nou dieselfde deng. Jy bloei jou amper uit en dink dan bietjie logies en besef jy´s freaking mal en wil gou iemand roep maar jy kan nie eers jou mond oopmaak en ´n klank daar laat uitkom nie. Dan is jou chips gecash ou mater!!!
In Suid Afrika het mense ook baie selfmoord gepleeg deur die koeel. Die koeel het die vinnigste gewerk behalwe as jy nou genuine wil misskiet. Wat van hang? Dis die snaakste. Dink net hoe bewe jy as jy daai tou moet knoop. Ek het ´n ou Tannie op die plaas langsaan geken wat bietjie mal was. Ons het haar almal ou mal Tannie Mattie genoem. Sy wou eendag haarself hang in die kombuis en wag toe dat haar man nie by die huis was nie. Sy gooi toe daai tou oor ´n balk in die ou plaaskombuis en staan op ´n ou krat om die ding nou om haar nek te sit. Toe sy van daai krat afspring toe rek die flippen tou en sy staan toe heeldag tot ou oom Piet teruggekom het daar in daai kombuis op haar tone. Toe ons dorp toe trek was daar ´n ou wat om die hoek van ons, Doom gedrink het. Hy het sowaar baie erg gedooi. Nou hier in Duitsland is die mense nie so dapper soos die manne doer in die suide nie. Nee hierdie goed is lafaarde of miskien het hulle net nie kreatiewe minds nie. Hulle kan nie aan iets oorspronkliks dink nie. Hier is die enigste manier van selfmoord pleeg -spring voor die trein in. Elke so af en toe hoor jy op die radio dat daar nog iemand voor ´n 300km per uur trein ingespring het. Dink net, dis soos wanneer mens ´n brommer raakry. Splat teen die ruit. Ek glo nie dat daar iets van jou oorbly nie.
Nou, ek was so na aan die dood vanoggend soos nimmer of de nooit nie. Die saak staan so. Ek het soos altyd my stort gevang en wou toe die nuwe "baba" shampoo gebruik. Ek wou so lekker ruik soos Elizabeth Annes my kinders laat ruik het toe hulle klein was. Ek vat toe daai mooi lemmetjie groen botteltjie met die prentjies van teddiebeertjies op en gooi van daai goed toe op my kop. Die goed skuim toe vreeslik lekker en ek spoel toe die goed af. Die water loop oor my gesig en ek maak my mond oop om in te asem. Ek dag ek vrek net daar. Die goed pro soos arseen. Altans ek dink arseen proe so! Ek spoeg , ek spoel my bek uit, seker 10 keer maar die goed brand my mond al die pad. En hulle sê dis babasjampoo!!!! Geen wonder kleintjies huil so as hulle hare gewas word nie. Hulle is besig om ´n gif aanval te kry.
Kyk, ek belowe julle, as iemand nou genuine wil selfmoord pleeg, e-mail my!! Ek stuur vir julle van dié goed. Net ´n sluk dan´s jou tickets gepunch. Jy moenie vergeet om die goed met baie water te verdun nie...........
Posted by South african living in germany at 07:11 No comments:
I had to contemplate the fact that German people bring their children up to be grown up long before the time. I was standing outside the wine shop just looking into the distance and thinking about life when this german daddy and his son came riding past me up a sharp hill a few feet away. The father told his son, "Put your bike into first gear and peddle harder for about ten seconds and you´ll manage the gradient quite well, ok!" This was said in such an adult way as if he was speaking to a colleague. I have heard this quite often before. Teeny tots having an adult conversation with parents as if they were the same age. It made me think that I brought up my kids to be morons. I spoke to them in baby language and scolded a lot. Did I do something wrong with my upbringing. Then it dawned on me that the kids here are abnormally old for their ages.
They drink heavily and almost all of them smoke by the age of sixteen. The girls have all had their first sexual experience by the age of sixteen as well. My kids grew up on a farm in Africa and were still climbing trees at that age. They look far younger than the normal german kid and still make jokes and roar with laughter. These kids have somehow forgotten how to enjoy the simple things in life. They are "old". Old in their thinking and very serious. Life is difficult at times, I know, but it´s still worth living outrageously. It must feel horrifying feeling like you are eighty years old when one is only twenty. My kids are very well balanced and take life a lot less seriously than most kids here do although they lived in Africa where life is hard and at times really scary. But there was always time for a good laugh as well as some ridiculous behavior.
Just as I was getting really annoyed with my thoughts, an Indian daddy came down the hill with his 3 kids shouting in a very heavy British accent, "Slow down! Put your bloody brakes on!!!!" I smiled to myself. Now that´s far more normal in my opinion!!!!
Posted by South african living in germany at 08:04 No comments:
Ek dink dis tyd om nou weer te begin blog. Ek sit en lees die blogs van ontelbare ander maar skryf nie my eie ondervindinge neer nie. daar gebeur soveel met ons gesin en ek vind dit jammer om dit nie neer te skryf wat ons alles beleef hier in Duitsland nie. Daar is soveel "ingelse" bloggers hier in Europa en snaaks genoeg is baie van hulle skrywers. Hoekom is dit so? Skrywers! Eish, ek voel skoon uit. Ek´s maar net ´n ou verteenwoordiger gewees wat met al die groot goewerment instansies gewerk het. Ek moet sê, ek het al in Krygkor ingekom en in meeste groot gevangenisse. Al die afdelings in Voortrekkerhoogte. Lugmag, vloot, polisie. Ek het vreeslike belangrike goed verkoop. Lawnmowing equipment! Sonder dit sou al daai militêre instansies oerwoude gewees het. Ek is nie ´n goeie skrywer nie maar ek het my deel in SA gedoen. Nou verkoop ek wyn!!!! Ek wat niks van wyn ken nie, of geken het nie.
Ek het part nommers geruil vir jaargange, ek kan vir jou sê hoe die wyn geproduseer word, die verskillende soorte, en met watter kosse hulle mee geniet kan word. Ag, hoe drasties my lewe verander het hier in Duitsland, en ek is dankbaar dat ons hierdie kans gegun is. Partykeer kry ek sommer stuipe oor die mense hier, want in my persoonlike opinie is hulle die eienaardigste nasie wat lewe. Hulle dink hulle woon 10km oor die aarde op hulle eie planeet. Maar ek kan daarmee leef en ons word beskou as die eksentriese element in hulle dorp. Ons "conform" net nie, maar word aanvaar as deel van hulle. So as ons dinge aanvang wat nie as normaal beskou word nie, word dit maar aanvaar omdat ons maar is wat ons is en al die probeer in die wêreld kan ons nie in "Nekromongers" verander nie. (kyk die fliek Riddick). In die begin was hulle houding "conform or die". Het hulle regtig gedink ons is sulke slapgatte? Ons is boere. Mens kan ons nie onder kry nie. En die feit dat ons (wat uit SA kom) nie swart is nie, is nog ´n groter skok vir hulle of dalk ´n teleurstelling miskien. Hulle laaik daai mensies so baie omdat hulle nie wit is nie. En as ek weer moet hoor hoe ons(wit mense) die arme ou swartetjies behandel het, kraam ek 10 ystervarke. Ek wonder of hulle geheue so kort is dat hulle van die oorlog vergeet het en die "arme " joodjies.
My man is ook nie skaam om te sê hy´s ´n boer nie alhoewel dit verwag word dat ons dit moet sê met skaamte agv. "die Apartheid". For vark steaks, ek wens mense sal ou koeie nou eens en vir altyd los. Buitendien, hulle het nie ´n cooking clue oor wat in SA gebeur het nie. My jongste meisiekind het nou die dag vir haar aardrykskunde onderwyseres gesê dat Mandela ´n terroris was. Die blêrrie ding het haar uitsekel as ´n rassis. Verbeel jou, ek het amper die stuipe gekry. Wie is nou die eintlike rassis. Sy het toe daai aand gaan oplees en die waarheid agter alles agtergekom en die volgende dag mooi netjies om verskoning gevra. As ek nie die vriendelike, goed opgevoede, Suid Afrikaner was wat van my verwag was nie, het ek sowaar gemaak soos elke ander Duitser en die skool gedagvaar vir menseregte skending. My kind is gebore na die hele verdomde apartheid ding, en het niks met die hele affêre te doen nie. Hulle kan bly wees dat ek ´n Suid afrikaner is anders het hulle te doen gehad met hulle eie nasie, wat vreeslik laaik om mekaar in die rug te steek. Maar in die algemeen swem ons maar saam met die stroom en neuk voort in hierdie groot onbekende.
Dis al vir vandag....
Posted by South african living in germany at 07:56 No comments: