'Die hekse' brou 'n swak remake op van Roald Dahl se donker verhaal | i898
'Die hekse' brou 'n swak remake op van Roald Dahl se donker verhaal
"Die hekse" bedien 'n vreemde brousel wat nie werk nie, maar dit is effens fassinerend om die redes waarom, van die mense wat daarvoor verantwoordelik is om hierdie film te kontrasteer met die grafiese roman en 1990 film gebaseer op Roald Dahl se donker kinderverhaal. Die Warner Bros. vrylating is gevee na stroom op HBO Max, dit is waarskynlik waar dit tereg hoort.
Dahl het 'n groot, ongelyk skermgeskiedenis (sien "Willie Wonka en die sjokoladefabriek" en minder suksesvol "Die BFG"), maar hierdie verhaal val voorwaar in 'n niemandsland, 'n bietjie te skrikwekkend vir jonger kinders en te spotprentagtig vir ouer kinders.
Dit laat hul ouers, wat miskien 'n skop uit Anne Hathaway se dik aksent kry, natuurskoon-verslindende optrede as die Grand High Witch — baie soos Anjelica Huston se vertolking drie dekades gelede — sonder om verplig te wees om 'n teater te besoek om dit te verbruik.
Wat die voormelde beskerming betref,, die film is geregisseer deur Robert Zemeckis, waarvan die lang CV sulke toepaslike titels bevat soos: "Wie het Roger Rabbit omraam" en "Die Polar Express." Die draaiboek, intussen, word Zemeckis toegeskryf, "Swart-is" vervaardiger Kenya Barris en regisseur Guillermo del Toro, wat op 'n stadium 'n stop-motion-geanimeerde weergawe oorweeg het. Daardie mengsel van sensitiwiteit lewer 'n konkoksie wat skynbaar gepluk word uit die onderste trappe van Tim Burton se filmografie, met eksentrisiteit as die belangrikste trekpleister.
Die belangrikste verandering behels die verskuiwing van die verhaal van Engeland na Alabama in die 1960's, wat in sommige opsigte 'n vars draai bied (insluitend die rassetone), maar nie op 'n bepalende manier nie.
Die protagonis bly 'n wees jong seun ("Atlanta s'n" Jahzir Kadeem Bruno, met Chris Rock wat die film vertel as sy volwassenheid), gedwing om by sy ouma te woon (Octavia Spencer) na die dood van sy ouers. Ouma is wys oor die maniere van hekse, hom gewaarsku dat hulle "haat kinders," benaderde menslike vorm en "prooi op die armes, die oor die hoof gesien."
In die gesig staar so 'n bedreiging, die paar gaan na 'n deftige hotel om vir 'n rukkie weg te kruip, maar soos die geluk dit wil hê, die plek bied eintlik hekse aan' konvensie. As die seun per ongeluk die byeenkoms raakloop, hy is in 'n muis omskep, voordat u probeer het om die verbond se onheilspellende skema te dwarsboom met die hulp van sommige knaagdiere.
Na 'n ietwat rustige begin, "Die hekse" word 'n redelik mal kapsel met nie baie kenmerkende rekenaar-geanimeerde karakters nie. Die resultaat is basies 'n kabel Halloween-fliek met 'n beter rol as die gemiddelde rolverdeling, wat 'n mini-"Die duiwel dra Prada" reünie van Hathaway en Stanley Tucci as die hotel se bedrywige bestuurder.
HBO maks (soos Warner Bros. en CNN, 'n eenheid van WarnerMedia) kan voordeel trek uit die geskenk van hierdie jeuggerigte titel as 'n stroombederf, maar dit sou waarskynlik onder die beste omstandighede 'n taai verkoop aangebied het.
In daardie opsig, "Die hekse" sluit aan by 'n algemeen teleurstellende lys van kinderflieks wat na stroom herlei is sedert die uitbreek van die coronavirus, weerspieël 'n taamlike duidelike beoordeling deur ateljees van hul potensiaal. (Die film sal steeds 'n teatervrystelling in uitgesoekte markte regoor die wêreld ontvang.)
Vir cinephiles, "Die hekse '" beskermings het 'n bietjie intrige, waaronder die Oscar-bekroonde regisseur Alfonso Cuaron onder die vervaardigers. Verder as die gevoel van nuuskierigheid, hierdie langdradige drankie regverdig nie al die moeite en moeite nie.