TORINGS | Loer Toer
Côte d’Azur, Frankryk May 24, 2014 Leave a comment
Daar is iets omtrent torings wat die verbeelding aangryp. Kan jy jou Johannesburg se kimlyn sonder die Hillbrow-toring indink? Kan jy jou al die plattelandse dorpe in Suid-Afrika sonder hulle kerktorings voorstel? ‘n Dorp sonder ‘n toring is kompleet soos ‘n skildery sonder ‘n fokuspunt en laat mens met ‘n onbehaaglike indruk van onafheid. Onvoltooidheid.
Met hulle torings is die vestingstede van Provence vir my mooi skilderye. Villages perchés. Hoogliggende dorpies. Dorpies wat om selfbehoud op heuwels en kranse rondom kastele gebou is. Hier en daar in Provence is daar ook van hulle aan die rand van ‘n diep vallei. Almal met torings wat ver uitkyk en die inwoners in die onstuimige middeleeue betyds teen gevaar moes waarsku. Die dorpies was op verdediging ingestel en kon net deur ‘n smal ingang betree word. Vandag kan van die ingange nog gesien word en die nou straatjies kronkel steeds op na stewige middeleeuse geboue wat behoue gebly het. Die ontwerpe sien mens in die geboue van lank voor die middeleeue in die Italiaanse skiereiland.
‘n Heuweldorpie wat diep in my geheue gebêre is, waarskynlik omdat dit die eerste vestingdorp is wat ek gesien het, is St Paul de Vence. ‘n Dorpie met oker geboue, teëldakke en smal kronkelstraatjies. En ‘n toring wat oor alles heers. ‘n Toring wat jou ‘n gevoel van geborgenheid gee en hede en verlede met mekaar verbind, jou terugvoer na die stormagtige middeleeue toe mens net in ‘n kasteel en toring veilig was.
Dit was uit die veiligheid van ‘n toring in nabygeleë Mougins dat Christene die besetting van Cannes deur die Sarasene skigtig dopgehou het. Die Sarasene was ‘n geslag of twee aan bewind in Cannes, ‘n moeilik tydperk vir die inwoners van Cannes. Later het die Christene die Sarasene eens vir altyd verjaag en sedertdien heet die boog in Mougins wat na Cannes uitkyk, die Saraseense Poort.
Saraseense Poort – toe onder geboue
Kom ons beweeg aan na die twee torings op Les Remparts in Antibes. Hulle is ná die middeleeue opgerig en vorm vandag deel van die ikoniese beeld van Antibes. Een is die katedraaltoring en die ander deel van die Grimaldi-huis, albei ná die middeleeue opgerig, twee torings wat onlosmaaklik verbind is aan die geskiedenis van die Côte d’Azur.
Les Remparts, Antibes
Hierdie twee torings is oor en oor deur skilders soos Cross, Monet, Signac, Matisse, Chagall en De Staël geskilder. Die torings is wêreldwyd omtrent so bekend soos die uitsig op ikoniese Tafelberg vanaf Bloubergstrand, en versinnebeeld Antibes se eerlike, dapper eenvoud. Antibes se onopgesmuktheid vorm ‘n skril kontras met die geveindsheid van Nice. Geen wonder dat Antibes met sy unieke sfeer diep in jou hart kruip en beroemde skrywers soos Graham Greene, Guy de Maupassant en Victor Hugo hoog oor die eeueoue dorp opgegee het nie.
Eglise Marie-Madeleine, Biot
Biot se toring is nog ‘n Franse baken wat die verbeelding aangryp. Dis deel van die pasgerestoureerde Eglise Marie-Madeleine, wat in die 15e op die ruïnes van ‘n Romaanse kerk verrys het, wat op sy beurt op die ruïnes van ‘n Romeinse tempel sy staanplek gekry het. Hede gebou op verlede.
En dan is daar die toring in Cannes genaamd Le Suquet. Dis waarskynlik ná die vertrek van die Sarasene tussen die elfde en twaalfde eeu tot stand gebring en hou vandag byna anachronisties wag oor die hordes filmmakers en toneelspelers wat die stad tussen April en Mei vreedsaam vir die Cannes Filmfees binneval. Dan flits kameras en dit woel en die postmoderne wêreld neem oor. Maar die Le Suquet-toring bly ‘n imponerende toonbeeld van tydlose standvastigheid midde-in die skitterskyn.
Tagged: Middeleeue, Romeine, Sarasene, Vestingdorpe
← Art Deco in Nice – die goue jare