Eerder as daar 'n enkele 'gay gen' is, kan daar baie wees wat bydra tot seksuele voorkeur. Sasha Kargaltsev / Flickr, CC BY
Die bewering dat homoseksuele mans 'n “gay gene”Het 'n vuur in die 1990's geskep. maar nuwe navorsing Twee dekades later ondersteun hierdie eis - en voeg nog 'n kandidaatgen by.
Vir 'n evolusionêre genetikus is die idee dat 'n persoon se genetiese samestelling hul paringsvoorkeur beïnvloed, nie verbasend nie. Ons sien dit heeltyd in die dierewêreld. Daar is waarskynlik baie gene wat die seksuele oriëntasie van die mens beïnvloed.
Maar eerder as om dit as 'gay gene' te beskou, moet ons hulle miskien as 'manlike liefdevolle gene' beskou. Dit kan algemeen voorkom omdat hierdie variantgenes haar by 'n vrou voorspel dat sy vroeër en meer gereeld moet paar, en dat sy meer kinders moet hê.
Net so sou dit verbasend wees as daar nie 'vroulike liefhebbende gene' by lesbiese vroue was wat hom as manlik geneig het om vroeër te paar en meer kinders te hê nie.
Bewyse vir 'gay gene'
Ons kan genetiese variante opspoor wat verskille tussen mense oplewer deur eienskappe in gesinne wat verskille toon, op te spoor.
Patrone van oorerwing onthul variante van gene (genaamd “allele”) wat normale verskille soos haarkleur of siektetoestande soos beïnvloed sekelselanemie.
Kwantitatiewe eienskappe, soos hoogte, word beïnvloed deur baie verskillende gene, sowel as omgewingsfaktore.
Dit is moeilik om hierdie tegnieke te gebruik om genetiese variante op te spoor wat met manlike homoseksualiteit verband hou, omdat baie gay mans verkies om nie openlik te wees oor hul seksualiteit nie. Dit is nog moeiliker omdat tweelingstudies wys dat gedeelde gene slegs 'n deel van die verhaal is; hormone, geboorte volgorde en omgewing speel ook rolle.
In 1993 het die Amerikaanse genetikus Dean Hamer gesinne met verskillende gay mans aan die moeder se kant gevind, wat 'n geen op die X-chromosoom voorstel. Hy het getoon dat broers wat openlik gay was, 'n klein streek aan die punt van die X gedeel het en voorgestel dat dit so is 'n geen bevat wat 'n man aan homoseksualiteit voorspel.
Die gevolgtrekkings van Hamer was uiters kontroversieel. Hy word om elke draai uitgedaag deur mense wat nie wil aanvaar dat homoseksualiteit ten minste gedeeltelik geneties is nie, eerder as 'n 'leefstylkeuse'.
Dean Hamer praat oor die studie van gay gene:
Homoseksuele mans was verdeeld: dit bevestig die dikwels herhaalde bewerings dat 'ek op hierdie manier gebore is', maar ook nuwe moontlikhede vir opsporing en diskriminasie geopen het.
Soortgelyke studies gegee teenstrydige resultate. In 'n latere soektog is daar assosiasies met gene gevind drie ander chromosome.
Hierdie jaar het 'n groter studie van gay broers gebruik gemaak van die vele genetiese merkers wat nou beskikbaar is deur die Menslike Genoom Projek, het die oorspronklike bevinding bevestig en ook opgespoor 'n ander 'gay gen' op chromosoom 8. Dit het 'n nuwe vlaag van kommentaar ontketen.
Maar hoekom so 'n woede is as ons weet van homoseksuele variante in spesies van vlieë tot soogdiere? Homoseksualiteit is baie algemeen regdeur die diereryk. Daar is byvoorbeeld variante wat 'n invloed het paringsvoorkeur by muise en 'n mutasie in die vrugtevlieg maak mans anders mans in plaas van wyfies.
Is die 'gay gen' regtig 'n 'manlike liefdevolle alleel'?
Die raaisel is nie of “gay gene” by mense bestaan ​​nie, maar hoekom dit so algemeen voorkom (ramings van 5-15%). Ons weet dat gay mans gemiddeld minder kinders het, so moet hierdie geenvariante nie verdwyn nie?
Daar is verskillende teorieë wat verantwoordelik is vir die hoë frekwensie van homoseksualiteit. 'N Dekade gelede het ek gewonder of gay-genetiese variante 'n ander effek het verhoog die kanse om nageslag te verlaat (“evolusionêre fiksheid”) en die gay-allel deur te gee.
'N Normale bloedsel agter 'n menslike bloedsel van 'n sekelselanemie-pasiënt. Welkom beelde / Flickr, CC BY-NC-ND
Dit is 'n bekende situasie ('gebalanseerde polimorfisme”) Waarin 'n alleel voordelig is in een situasie en nie in 'n ander situasie nie. Die klassieke geval is bloedsiekte-anemie, wat lei tot siektes en sterftes as u twee allele het, maar tot malariaweerstandigheid as u slegs een het, wat dit algemeen voorkom in malariagebiede.
'N Spesiale kategorie is “seksueel antagonistiese gene”Wat genetiese fiksheid by een geslag verhoog, maar nie by die ander geslag nie; sommige is selfs dodelik. Ons het baie voorbeelde oor baie spesies. Miskien is die gay allel net nog een daarvan.
Miskien stel 'n 'manliefde' allele by 'n vrou haar voor dat sy vroeër moet paar en meer kinders het. As hul susters, ma en tantes meer kinders het wat van hul gene deel, sal dit die minder kinders van gay mans uitmaak.
En dit doen hulle. Baie meer kinders. 'N Italiaanse groep getoon dat die vroulike familielede van gay mans 1.3 keer soveel kinders het as die vroulike familielede van reguit mans. Dit is 'n reuse-selektiewe voordeel dat 'n mansliefhebbende vrou vroue verleen en die selektiewe nadeel dat dit vergoed word verleen aan mans.
Ek is verbaas dat hierdie werk nie beter bekend is nie, en die verklarende krag daarvan word verwaarloos tydens die hele debat oor die 'normaliteit' van homoseksuele gedrag.
Hoe 'normaal' is gay allele?
darcyandkat / Flickr, BK BY-NK-SA
Ons het geen idee of hierdie genetiese studies “gay allele” van dieselfde of verskillende gene geïdentifiseer het nie.
Dit is interessant dat Hamer die oorspronklike “gay gen” op die X opgespoor het, omdat hierdie chromosoom meer is as sy billike deel van gene dit beïnvloed voortplanting, maar ek sou verwag dat daar oor die hele genoom gene is wat bydra tot die keuse van mans by mense (vroulik sowel as manlik liefhebbend).
As daar mans- en vroueliefde allele van tien of honderde gene is wat in die bevolking sukkel, sal almal 'n mengsel van verskillende variante erf. Gekombineer met omgewingsinvloede, sal dit moeilik wees om individuele gene op te spoor.
Dit is 'n bietjie soos hoogte, wat beïnvloed word deur variante in duisende gene, sowel as die omgewing, en 'n 'voortdurende verspreiding' lewer van mense met verskillende hoogtes. Aan die twee uiterstes is dit baie lank en baie kort.
Op dieselfde manier, aan elke einde van 'n voortdurende verspreiding van menslike voorkeure vir mans, sou ons verwag dat beide mans 'liefdevol' en 'baie vroulik liefhebber' in beide geslagte.
Homoseksuele mans en lesbiese vroue kan eenvoudig die twee punte van dieselfde verdeling wees.
Jenny Graves, Uitgelese professor in genetika, La Trobe Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Paartjies > Seksualiteit > So gebore? 'N Evolusionêre siening van' gay gene '