Die aftrekbaarheid van hierdie tipe uitgawe word bepaal deur artikel 11 (veral paragrawe (a), (d) en (e), gelees saam met artikels 23 (b) en 23 (m) van die Inkomstebelastingwet). Die vereistes van al hierdie bepalings moet nagekom word voordat die betrokke werknemer vir hierdie aftrekking kwalifiseer.
Eerstens moet die werkgewer die werknemer toelaat om tuis te werk en moet die werknemer meer as 50% van hul totale werkure by die huis bestee. Tweedens moet daarop gelet word dat die werknemer 'n spesifieke area in die huis moet hê wat uitsluitlik vir hierdie doel gebruik word (soos 'n aparte kantoor), en dat hierdie gebied spesifiek toegerus moet wees vir die werknemer om sy bedryf te kan beoefen (byvoorbeeld 'n werktuigkundige se toerusting moet tuis geïnstalleer wees, 'n tekenbord van 'n argitek moet tuis gehou word en toerusting vir 'n dokter se ondersoekkamer moet tuis beskikbaar wees).
Hierdie vereistes is van toepassing op beide werknemers wat kommissie verdien (waar meer as 50% van die totale vergoeding óf uit kommissie of 'n ander veranderlike vorm van vergoeding gebaseer op werkprestasie bestaan) en normale salaristrekkers (met wisselende betalings wat minder as 50% van sy / haar totale vergoeding uitmaak).
Om die aftrekking van die huiskantoor te bereken, moet die werknemer eerstens die totale vierkante meter van die huiskantoor in verhouding tot die totale vierkante meter van die huis bereken en hierdie persentasie op die uitgawes vir huiskantore toepas. Hierdie berekeninge, sowel as afskrifte van alle relevante fakture, moet deur die werknemer bewaar word vir gevalle waar die Suid-Afrikaanse Inkomstediens stawende dokumentasie versoek. Die tipe uitgawes wat geëis kan word, sluit in huur, die rente betaalbaar op verbandlenings, herstelwerk aan die huis en alle ander uitgawes verbonde aan die werknemer se huis. Ander uitgawes vir huiskantore sluit in: telefone, skryfbehoeftes, munisipale kostes, skoonmaak, kantoortoerusting en slytasie in.
Werknemers wat nie kommissie verdien nie, maar die meerderheid van hul tyd op die pad spandeer om kliënte te besoek en hul pligte hoofsaaklik op hul kliënte se perseel verrig, kwalifiseer gevolglik nie vir hierdie aftrekking nie. Alleeneienaars of persone wat vryskutwerk tuis doen, kan outomaties al die uitgawes vir huiskantore aftrek en hoef nie aan al die vereistes soos hierbo uiteengesit te voldoen nie.
Ingevolge die kapitaalwinsbelastingvereistes kry belastingpligtiges ‘n belastingvrystelling met die verkoop van hul primêre woning, daar moet gelet word dat hierdie vrystelling proporsioneel verminder word met die grootte van die spasie gebruik as huiskantoor, indien huiskantoor uitgawes geëis word as ‘n aftrekking vir Inkomstebelastingdoeleindes. Neem dit dus ook in ag wanneer daar besluit word of hierdie aftrekking geëis moet word.