Die Bybel is nie net ’n norm waarvolgens alle nuwe getuienisse oor God beoordeel kan word nie. Daar is veel meer in die spel. Dit is ook die bron van ons kennis van God.
Volgens die Christelike Kerk deur al die eeue is die Bybel die mees betroubare bron van waaruit ons God kan leer ken. Dit is miskien nie die enigste bron nie, maar wel die mees betroubare.
In die swakkere sin van die woord is die Bybel vir ons ’n bron van kennis óór God. As ek byvoorbeeld ’n biografie oor ’n bekende persoon soos Nelson Mandela of Moeder Teresa lees, kan ek baie oor die lewe van só iemand daarin te wete kom. Ek weet dan baie óór die persoon. Maar ek kan nie regtig sê dat ek die persoon “ken” nie. In elk geval ken die persoon my nog nie. ’n Mens kan die Bybel ook op dié manier lees. Dan kan ’n mens baie oor God te wete kom. En die Bybel is inderdaad ’n heel goeie bron van waaruit ons kennis óór God kan versamel. Maar dit beteken nog nie dat ons God self ken nie.
Om God te ken, gaan oor meer as net kennis óór God. Dit is kennis wat vanuit ’n verhouding groei. Die kennis van God is soos die kennis wat ons van ander mense het (dink aan die manier waarop jy jou man of vrou of beste vriend ken). As jy sê jy ken iemand goed, beteken dit jy het al ’n pad saam met die persoon gekom. Jy weet nie net baie óór die persoon nie. Die persoon ken ook vir jou. Dis ook nodig om voortdurend aan die verhouding te bly werk, anders sal jy spoedig nie meer die persoon goed ken nie.
Daar is dus iets dinamies en wederkerigs aan die manier waarop ons ander mense ken. Dieselfde geld ook vir die kennis van God. Ons kan God in die Bybel leer ken en ontwikkel só, oor ’n hele leeftyd heen, ’n verhouding met God. Die Bybel is vir die Christelike Kerk ook in ’n sterker sin van die woord ’n bron waardeur ons God kan leer ken. Die Bybel is naamlik die lewende Woord van God. Dit is nogal ’n merkwaardige aanspraak!
God kan natuurlik nie deur die Bybel met ons praat as die Bybel net iewers in ons huis bly lê nie. Ons moet dit optel en lees, dit bestudeer, later weer daaroor nadink. Of ons kan na die uitleg van die Bybel in preke luister. Ook op talle ander maniere word die betekenis van die Bybel vir ons lewend en aktueel – deur gesprekke met vriende, deur boeke, die radio, televisie, en so meer. Die Bybel “praat” met ons op al dié maniere, dikwels op ’n onbewuste manier, sonder dat ons die Bybel noodwendig fisies lees.
Die Bybel bevat daarom nie net woord(e) van of oor God nie. Die Bybel ís nie as sodanig die Woord van God nie. Dit wórd die lewende Woord van God omdat God daardeur opnuut met ons praat.
Die Bybel is die lewende Woord van die lewende God. Dit is ’n Woord wat ons menslike formules telkens deurbreek en soms selfs uitmekaar laat spat. Dit is ’n dinamiese Woord oor die lewe en oor God wat in nuwe omstandighede telkens opnuut tot ons spreek. Só praat God met ons. Só loop God van dag tot dag met ons ’n pad. Só leer ons God van dag tot dag beter ken. Daarom kan ons ook nooit klaarkry met die lees van die Bybel nie. Doodgewoon omdat God nog nie met ons klaar is nie. Ons moet telkens opnuut na die Woord luister om te hoor wat Hy vir vandag vir ons wil sê.
In 1 Samuel 2 sing Hanna ná die geboorte van Samuel ’n lied waarop Maria se loflied waarskynlik berus. In Hanna se lied val die klem op die motief van onvrugbaarheid (1 Sam 2:5). Later het dieselfde lied as ’n Israelitiese oorlogslied gefunksioneer. En toe Maria dit gesing het nadat sy swanger geword het, het die lied weer ’n totaal nuwe betekenis gekry. Kyk nou weer na die agt eietydse interpretasies van dié loflied (bl. 34 e.v.) om te sien hoe dieselfde teks in verskillende situasies verstaan en toegepas kan word.
Ons het in die twee voorafgaande afdelings probeer aandui hoe die Christelike kerk deur die eeue heen oor die Bybel gedink het. Die kern van die saak is dat die Bybel nie op sigself ’n waarde het nie. Dié boek is slegs belangrik in soverre dit iets oor God sê. Vir die Christelike kerk is die Bybel ’n norm vir en ’n bron van ons geloof in God.
In die lig hiervan kan ons nou weer kyk na die skerp vrae wat ons aan die begin gestel het. Hoe moet ons in die lig hiervan die gesag van die Skrif verstaan? Is die Bybel net ’n menslike boek of is dit deur die Heilige Gees geïnspireer? En kan ons die Bybel nog vertrou?