One Giant Challenge: 2017
Rawsonville na Bloubergstrand
Ek het die vorige aand gereël vir ontbyt in my kamer en 'n "lunch pack". Dit is net na 21:00 afgelewer en ek was teen 21:45 in droomland totdat my wekker my 04:45 wakker gemaak het. Ek was redelik tydsaam en kom 05:55 weg.
Ek besluit om eers 'n draai by die garage te gaan maak om my fiets se wiele op te pomp. Ook maar goed, want die agterwiel was redelik pap. Daarna volg en 'n grondpad uit die dorp oor die Deetlifs Landgoed. Dit loop egter in 'n sirkel na die verbindings pad met die R101. Net nadat en op die verbindings pad is, is daar 'n goeie grondpad na links en ek besluit om 'n kans the vat. Die pad kronkel deur die wingerde en plase. By een van die opstalle kry ek 'n paar mense en hulle bevestig dat die pad deurloop na die R101. Dit is toe ook so en ek sluit by die R101 aan net voordat die pad by die N1 aansluit.
Van hier moet ek noodgedwonge die N1 volg tot by die weegbrug waar die ou pas links afgaan. Daar gekom besluit ek om eers 'n breek te neem en te kyk wat alles in my "lunch pack" is. Ek eet 'n eier, kersie tamaties, 'n toebroodjie en 'n stukkie vleis. Na 15 minute val ek weer in die pad. Die pas is redelik stil, maar daar kom tog 'n paar voertuie en vragmotors verby, een 'n bietjie naby na my sin! Dit neem my 48 minute om die 7 km tot by die bopunt van die pas af te lê. Die bene is vanoggend redelik tam na gister se 193 km en die stere is baie gevoelig! Anderkant is ek redelik verbaas om te sien dat al die dene bome afgekap is. Toe ek drie jaar gelede hier af is was die hange van die berg bedek met bome. Nou is alles kaal en dit is dus baie maklik om die kronkel paadjie vir die aansluiting by die Beulah pad te volg.
Ek besluit om in Wellington te stop vir 'n koffie of 'n koeldrank, maar toe ek deur my sakkie gaan waarin ek gewoonlik 'n noot of twee bêre gaan, kry ek niks. Ek is toe maar verplig om net my waterbottel vol te maak. Net nadat ek oor die Lady Loch nou bruggie is, trek ek af en neem weer 'n ete breek. Die keer eet ek weer 'n eier, van die bruin saadbrood, die druiwe en 'n "cheese griller". Na 15 minute is ek weer aan die gang, maar die energie vlakke bly vanoggend laag. Die seer stere maak dit oor nie makliker nie. By die R45/R44 kruising draai ek regs en ry tot by die Agter Paardeberg afdraai. Na 2.5 km draai ek links op die Langvlei pad.
Die nood druk en by die volgende kruising hou ek stil vir, onder andere 'n nommer 2 gemaks breek! Na 11 minute is ek weer aan die gang. Hierdie pad ken ek baie goed en ry ek gereeld wanneer ek vir 'n lang wedren oefen. Dit loop oor Middelburg en Leeuwendans en sluit by die Slentpad, wat Paardeberg met Klipheuwel verbind, aan. By Leeuwendans se bestuurder se huis maak ek weer my waterbottel vol. My stere en bene protesteer en by die Occultdale afdraai stop ek weer om net 'n bietjie te rus. Na 'n rukkie kom ek weer aan die gang. Die Occultdale pad sluit by die M58 (Adderleypad) aan en dan draai ek af na Malanshoogte. My water is min en die watersak in my rugsak is ook leeg met die gevolg dat ek by Faircape stop om water te kry.
Die einde is nou is sig met net Malanshoogte waar ek nog oor kom moet word. Ek "grind" die bult uit en geniet die afdraand na die Vissershok vierrigting stop waar en regs draai na die N7. Ek ry oor die N7 en met die ou brug oor die Dieprivier. Net naderkant die brug volg ek 'n plaaspad wat my deur neem na Sandownweg toe. Dan al langs Sandownweg langs tot by Sandown Retail Crossing. Die teerstrate agter die sentrum is meesal klaar maar nog nie oop vir verkeer nie, maar dit is maklik om met 'n fiets by die versperrings verby te kom. Na 'n stukkie deur die veld kom ek by die pad uit wat die verlenging van Big Bay Boulevard is en my dit neem huis toe. Ek is net na 15:30 by die huis. Moeg en dankbaar!
Data: Afstand 111.49 km; Tyd 9:40:24; Klim 1,256 meter; Daal 1,426 meter; Maksimum temperatuur 40 grade Celsius!
Posted by Philip Erasmus at Friday, December 29, 2017 No comments:
Keisie Cottages na Rawsonville
Die plan was om 05:30 in die pad te val. Aangesien ek 04:35 reeds wakker was, het ek besluit om maar op te staan en aan die gang te kom. Ek het alles die vorige aand reggekry met die uitsindering van betaalmiddele aangesien my beursie in die motor was. Dus nadat ek geskeer, gewas en aangetrek het, gaan ek eers motor toe voordat ek vergeet. Sommer ook die voetpomp gebêre nadat ek gevoel het dat albei wiele styf is na die afgelope week se papwiele.
Ek kom 05:20 weg. Die eerste 13 km is teerpad en meesal afdraand tot by die Pietersfontein afdraai waar ek links draai om 'n bietjie ekstra grondpad in te kry. Die pad loop parralel met die teerpad deur 'n vallei vol vrugtebome en sluit 7 km verder weer by die teerpad aan. Hier is min opdraandes en die algemene helling van die pad val tot in Montague met die gevolg dat ek baie goeie tyd maak.
Gelukkig laat hulle my deur by al die Stop and Go's wanneer ek by een kom wat toe is. Dit is teerpad tot by die afdraai na Steenbokvlakte op die Stormsvlei pad. Op die stuk kom 'n ander fietsryer by my verby. Ek probeer nie eers om by te hou nie, alhoewel dit 'n sy is en nogal gewigtig!
Die weer speel mooi saam met aanvanklik 'n paar wolkies en 'n ligte Suid-Oostelike briesie. Dit sal later in die dag baie handig te pas kom aangesien die algemene strekking van my roete vanaf McGregor in 'n Noord-Westelike rigting is. Ek stop op McGregor vir koffie en iets om te eet. Ek het die pad tot op McGregor al 'n paar keer gery, maar die stuk van McGregor tot by die Brandvleidam is nuut vir my.
In McGregor draai ek Wes en dan Noord-Wes op 'n goeie grondpad wat soort van parralel met die teerpad Robertson toe loop.
Net voor die teerpad oor die Brederivier gaan, sluit ek by hom aan maar na 2 km gaan ek links op 'n teerpad wat die boere Suid-Wes van Robertson bedien. Ek was van mening dat dit 'n grondpad was, maar dit is geteer, ook waar ek later regs draai. Na so 'n paar kilometer moet ek links draai op 'n grondpad wat my weg van die wingerde en vrugtebome neem na regte Bolandse fynbos. Die paaie is almal in 'n baie goeie toestand en ek handhaaf 'n gemiddelde spoed van net meer as 17 k.p.u. insluitende my stop op McGregor. Daar is 'n afdraai na 'n "Lodge" met 'n oulike hek wat 'n strooi afdak het. Ek stop om my stere 'n blaaskans te gee en eet 'n Woolies energie stafie.
Na nog 'n paar aansluitings kom op die R43 tussen Villiersdorp en Worcester. Ek neem die Klipbokkop vakansie oord se afdraai, maar kom voor 'n groot hek wat toe is. Ek skakel die eerste nommer, maar kry nie antwoord nie. Het meer geluk met die tweede nommer maar word meegedeel dat die hek deur die Brandvlei Gevangenisdiens beheer word. Ek het dus geen ander opsie as om Aandedoorns en Worcester om te ry nie, 'n draai van seker omtrent 20 km!
Net nadat ek verby die punt van die dam is, sien ek 'n pad op my Garmin wat teen die dam om loop en heelwat korter is. Ek was nie bewus van die pad nie en besluit om te kyk of dit werk. Die aanwysbord sê Riverside en ek besluit om daar af te draai. Dit is 'n teerpad en dit is in 'n baie goeie toestand. Net na Riverside begin die toestand van pad verswak en na 'n rukkie sien ek 'n "doodloop" teken en 'n pyl wat wys na Worcester bakstene. Net verder aan is daar weer 'n groot hek maar net voor die hek draai 'n grondpad weg na Worcester bakstene. Ek volg die pad en sien dat die ander pad na die hek aangaan maar heeltemal toe gegroei is. Ek kyk Noord-Wes ek sien dat daar 'n rybare pad oor die damwal is wat lyk of dit aansluit by 'n ander pad teen die oorkantse heuwel, wat ooreenstem met my Garmin. Ek ry 'n entjie deur die veld, tel my fiets oor 'n draadheining en ry oor die damwal. Terwyl ek oor die wal ry, sien ek dat die pad wat my Garmin wys eintlik onder die wal loop, maar dit lyk of die twee teen heuwel saam kom. Op die einde van die wal is dit ook so en ek ry met 'n kort styl voetpaadjie tot by die grootpad, wat na 'n ruk weer 'n teerpad word. Om die draai is daar weer 'n hek, maar daar is plek langs die hek om met 'n fiets deur te gaan. Ander kant hek staan ook 'n hele paar motors van mense wat seker visvang. Net verby die motors is daar 'n teerpad na regs wat ook in onbruik is. Dit is dus duidelik dat hier 'n paar paaie was wat vir een of ander rede toegemaak is! Wonder waarom want daar was heelwat geld spandeer om die pad, wat nou nie meer gebruik word nie, teen rant uit te kap!
Die pad loop deur die Nekkies Vakansie oord en sluit by die ingang by die Rawsonville/Worcester pad aan. Ek ry die ongeveer 7 km Rawsonviile toe sonder enige moeite en arriveer 16:30 by my blyplek.
Data: Tyd 11:11:19; Afstand 193 km; Klim 1,137 meter; Daal 1,423 meter; Maksimum temp 38.6 grade Celsuis
Hennie de Clercq, Hoffie Conradie en ek het weer vir vanjaar se Trans Baviaans, "Repeat, ingeskryf. Die relings was dat ons weer by Lucia op Willowmore bly en na die tyd so 'n paar dae saam met Hennie-hulle op Natures Valley deurbring. Danie Kotze willig weer in om die bestuurder van ons ondersteuningsvoertuig te wees.
Donderdagaand skakel Hoffie om te laat weet dat hy griep onder lede het en dus moet onttrek! Ons vertrek Vrydagoggend 09:10 uit die Kaap en ontmoet vir Hennie en Helena by Terdici Deli, op Swellendam net na 12:00. Na 'n ligte middagete vertrek die vrouens Natures Valley toe en ons vat die pad Willowmore toe. Ons kom net na 17:00 in Willowmore aan, registreer, gee houer vir Bergplaas in en ry na Lucia-hulle toe. Die vorige naweek was daar 47 mense wat oorgebly het. Hierdie naweek was daar net 21 en die mense in Sandkraal het vir hulle self kos gemaak.
Na 'n goeie ontbyt ry ins Willowmore toe en kom so ongeveer 08:30 daar aan. Pak fietse af, sit ligte op en beweeg 09:00 na die wegspring area. Weer is heerlik met 'n temperatuur van 7.5 grade Celsius.
Ons begin 10:00 en vir die eerste die eerste 7 kilometer is dit 'n geval van saam met die stroom ry tot by die R332. Vandaar sorter die groepe uit en ryers van soortgelyke sterkte vorm bondels. Daar is 'n ligte windjie uit die NO, maar dit pla nie eintlik nie. Die manne wat die vorige naweek gery het, het baie gekla oor die sinkplaat, maar dit voel vir my nie erger as vorige jare nie. Die kloof is droog en daar is geen water waar ons oor die eerste paar laagwater bruggies ry nie. Ons handhaaf 'n goeie pas en bereik waterpunt 1 by Vero's Restourant na 2:35. Na 10 minute vat ons weer die pad.
Van waterpunt 2 tot 3 is meesal afdraand en ons gemiddelde spoed van 21.9 k.p.u.vir die 52.21 kilometer is 'n aanduiding daarvan. Die natuurskoon is baie mooi en dit is 'n groot voorreg om deur die Baviaanskloof te kan ry. Die kloof is baie droog. Hier en daar is daar 'n poeletjie, maar dit is maklik om die modder te vermy. So halfpad na waterpunt 3 lig Hennie my in dat hy nie gaan klaar maak nie. Hy moet net besluit of hy tot by punt 3 of eder punt 4 gaan ry. Ten spyte daarvan handhaaf ons 'n redelike goeie pas oor die Grasnek pas.
By die waterpunt aangekom, parker ek my fiets en gryp 'n sosatie. Ek sien Hennie gesels met die beamptes en neem aan dit is oor sy onttrekking. Ek stap nader om te verneem wat die prossedure nou is. Hennie bevestig dat hy hier ophou en die beampte lig my in dat ek nie op my eie kan aangaan nie, maar by 'n ander span moet aansluit. Daar is twee ouens wat reg maak om weer te begin en ek vra of by hulle kan aansluit. Hulle stem in, ek gryp my fiets, groet vir Hennie en is binne 4 minute weer aan die gang! My nuwe spanmaats is Lukas en Bernard.
Die volgende skof begin met 'n klim van so 55 meter en ek gee die pas aan, maar die twee manne is op my hakke. Ons handhaaf 'n goeie pas en dit lyk of Lukas die sterkste van die twee is aangesien hy elke keer voor Bernard is wanneer ons oor die twee "fangs" ry. Die volgende klim is die Holgat Pas. Ook bekend as Mother of all climbs (MAC). Ek voel goed en vat voor!. Ek gaan heelwat ryers oppad boontoe verby. Die son is besig om onder te gaan en ek bereik die parker terrain aan die bopunt van die pas, net voor die son ondergaan. 'n Klim van 360 meters oor 'n afstand van 7 km wat my 40 minute neem. Daar wag ek 'n rukkie vir my nuwe spanmaats en is redelik verbaas toe Bernard 'n paar minute voor Lukas daar aan kom. Laasgenoemde kla dat sy bene kaput is.
Ons pak die laaste 4 kilometer na Bergplaaas aan en kom na 8:25 en na 142 km daar aan. Ons gemiddelde spoed tussen waterpunt 3 en 4 is 9.9 k.p.u.! Ek kry my houer en trek my "leg warmers", n warm top en my Seals Skins beanie aan. Daar is ook lekker sop en ons hoor die laaste stukkie kommentaar oor die Springbokke se wedstryd teen Argentinië in die agtergrond. Lukas en Bernard neem heelwat langer as ek om al hulle dinge gedoen te kry en ons val na 36 minute weer in die pad.
Die Combrinck Pas af in die donker is altyd 'n uitdaging, maar ons bly by mekaar en is gou op die goeie pad wat ons Hadley toe neem. Die toestand van die pad hier is beslis beter as aan die begin van die kloof en ons ry teen 'n lekker pas. Hierdie is my gunsteling deel van die Trans Baviaans. Die pad oppervlakte is goed en die bulte en afdreandes, wat nie te lank is nie en wissel mekaar goed af. Daar is ook heelwat gelyk gedeeltes waar ons 'n goeie pas kan handhaaf. Dit neem ons 1:32 om die 33.3 km af te lê wat ons 'n gemiddelde spoed van 21.7 k.p.u. gee. Ons arriveer 20:30 in Hadley. Ek kry my "power banks" by Danie sodat ek my Garmin en selfoon kan laai om seker te maak die batterye hou tot by die einde. Ete bestaan uit 'n "tjip rol" en gegeurde melk, waarvan ek 'n hele paar drink. Lukas se lig het die gees gegee en hy moes die laaste gedeelte in die donker ry. Hulle ondersteuningsvoertuig het gelukkig 'n spaar lig vir hom en ek help hulle om die op die fiets gemonteer te kry. Ons val na 26 minute weer in die pad.
Die volgende skof bestaan hoofsaaklik uit die "never ender", 'n bult van 7 kilometer met 'n 200 meter klim. Die klim is nie so erg nie, maar die bult hou net nie op nie. Dit neem ons 30 minute om tot bo te kom. Dit word gevolg deur 'n paar "undulations " oor die volgende 7 kilometer wat ons 'n verdere 25 minute neem. Dit sluit ook die "onbemande" punt in. Dit is 'n kontrolepunt waar ons moet stilhou en 'n plakkertjie moet kry om te bewys ons was daar. Uit die aard van die saak is daar niemand nie, net 'n lig en 'n tafel met die plakkers. Ons bereik die laaste waterpunt teen 22:30 na 12:30 in die saal. Ons vertoef 7 minute en pak die laaste skof aan.
Daar is nog 28 kilometer oor en die aard van die laaste gedeelte is so danig dat ons nie in onder 14 uur sal kan klaar maak nie. Die roete volg nou ook 'n "jeep track" wat redelik tegnies is en 'n lekker klim insluit. Van 214 to 220 kilometer is 'n baie goeie distriks pad en ons handhaaf 'n pas van tussen 30 en 40 k.p.u. Ek ry meesal voor aangesien dit my 5de Trans Baviaans is en ek die pad beter ken as my spanmaats. My geheue laat my 'n klein bietjie in die steek en ons kom onverwags by 'n T-aansluiting aan! Gelukkig is dit 'n skuins aansluiting en ek kry dit reg om te stop net waar die pad eindig. Niks ernstig nie en ons is gou weer aan die gang. Vanaf 220 kilometer volg ons 'n "single track" langs die treinspoor wat ook 'n redelike helling het. Dit is nou 23:48 en daar is geen manier waarop ons hierdie laaste 6 kilometer in 12 minute gery gaan kry nie! Gelukkig is daar nie veel ander ryers voor ons nie en ons pak die laaste gedeelte met hernude ywer om te sien hoe na aan 14 uur ons kan klaar maak. Ons gemiddelde spoed val na 14-16 k.p.u. as gevolg van die helling. Ongelukkig kom ons op 'n paar stadiger manne af net voor die einde en moet toe maar agter hulle sit aangesien dit bykans onmoontlik is om hier by iemand verby te kom. Ek kry dit reg om net voor die einde verby te kom maar my spanmaats sit agter die ouens vas. Ek wag net voor die einde so 2 minute vir hulle en ons ry na 14:12:27 oor die eindstreep.
So eindig my 5 de Trans Baviaans. Ek het regtig baie lekker gery en die wedren geniet. Die stuk tussen waterpunt 4 en 5 en die laaste 12 kilometer was vir my die hoogte punte van die wedren.
Sondagoggend 10:00 is ek terug in Jeffreysbaai om my skild vir die voltooiing van 5 Trans Baviaans wedrenne te ontvang.