SplinterDrome » Afrikaanse Gedigte » Pikkebouter
1 Pikkebouter on Thu Jan 05, 2012 10:33 am
“Ek is n pikkebouter”
'n pikkewyn, n kabouter... n mengelmoes van die twee. Deurmekaar, en onwetend na waar ek gaan.
“en all word ek al hoe outer”
Een ding wat geen wese op die planeet kan vryspring ne, en hoe probeer ons. Koop dye vir die grys, die mees expensive plooi room, hou so kinderlik vas aan die jeuglike lyf wat koppe laat draai het, en nou word daar ma net agter bak hande vir ons gelag.
“en die wereld al hoe kouter”
Die lewe wat my siel opvreet bietjie vir bietjie elke dag, dat wanneer ek in die spieël kyk, n afgematte vreemdeling terug staar. En die koue harde wêreld het in my bene gekruip sonder dat ek weet. Die lelike werklikheid sit nie meer op my vel nie, dit het wortel geskied en gegroei...
“op n dag soos vandag staan ek op en ek lag, en ek klouter”
Lieg my kind, lieg tot jy jouself glo, koggel my ma... ek lieg,, elke minuut van die dag, vertel myself alles is fine... ek sukkel nog met die glo deel....
“want ek is n pikkebouter”
Deurmekaar gemeng... kabouter en pikkewyn....
2 Re: Pikkebouter on Sun Jan 08, 2012 2:27 am
Lizette L Snyman
Speelse lekker op die tong vrye vers
Hou baie van hoe jy bietjie die reels breek om die vers se boodskap te ondersteun
bv "outer", 'kouter".
So onderliggende bietjie rebelsheid "koggel ek my ma"
maak van die werk iets waarmee oud en jonk kan identifiseer.
3 Re: Pikkebouter on Sun Jan 08, 2012 6:58 am
is beslis n skater skitter stuk die wat norme verbreek om perfek te pas
4 Re: Pikkebouter