Seattle - Geskiedenis Podcasts - 2021
Seattle is geleë op 'n land tussen Elliottbaai en Washingtonmeer. Die eerste setlaars het in 1851 begin aankom en 'n stad, vernoem na 'n vriendelike inheemse Amerikaanse kaptein, is in 1853 gestig.
Die stad se ontwikkeling was stadig totdat die Great Northern Railway in 1893 aangekom het. Die opening van die Panamakanaal en die Lake Washington Ship Canal het ook die groei daarvan gehelp en teen 1995 'n bevolking van 520 000 inwoners gehad.
Geskiedenis van Seattle, Washington
In 1851 het 'n groep immigrante uit Illinois, onder leiding van ene Arthur Denny, by Alki Point aan die oostelike oewer van die Puget Sound aangekom. Die nedersetting wat hulle geskep het, is Seattle genoem ter ere van 'n hulpvaardige plaaslike Indiese leier Chief Sealth. Alki Point is aan die suidekant van die monding van Elliotbaai. Omdat die plek by Alki ongeskik was, verhuis die meerderheid van die pioniers na die oostelike kant van die baai, waar die sentrum van Seattle, Washington, nou geleë is. 'N Tekort aan huwelike in Seattle het 'n ander pionier in Seattle, Asa Mercer, genoodsaak om in 1864 twee reise na New York te onderneem om voornemende bruide te werf. Hy het 100 vroue teruggebring wat bekend gestaan ​​het as die Mercer -meisies. Seattle is in 1869 ingelyf. Kort voor lank het die nedersetting die grootste stad in Washington geword. Sy oorheersing was verseker toe die Northern Pacific Railroad Seattle bo Tacoma as sy westelike eindpunt gekies het. Die ontdekking van goud, eers aan die Fraserrivier en later in die Yukon (1896), het goudstormloop veroorsaak waaruit Seattle indirek floreer het as 'n belangrike plek vir die uitrusting van die mynwerkers. Soos baie stede gedurende die era, was die stad op 6 Junie 1889 aan 'n groot brand blootgestel. Die groot vuur in Seattle het deur New Yorker John E. Black begin toe hy 'n warm gompot oor 'n petrolvuur gekantel het, wat byna die brand vernietig het. hele sakegebied. Die stad is vinnig herbou en het gegroei van 'n bevolking van 25,000 tot 40,000 weens nuwe bouwerk. Seattle is nogal heuwelagtig, maar in jare gelede was dit nog heuwelagtig. Namate die stad aan die einde van die 19de eeu uitgebrei het, het heuwels ernstige struikelblokke vir die groei ingehou. Die reaksie was 'n reeks regrades, waaruit groot hoeveelhede aarde onder hoë druk deur water gespoel is. Die opvallendste was die Denny Regrade in die noorde van die middestad wat die grootste deel van die eerste drie dekades van die 20ste eeu voortgeduur het. Ander projekte is na die suide uitgevoer. Na die verwydering is die grond in tydelike oppervlaktes neergelê om die beskikbare grond uit te brei vir projekte soos spoorweë en pakhuise. Vandag lê baie min van die sentrale distrik van Seattle op dieselfde vlak as toe die eerste intrekkers aangekom het. In 1909 is die Alaska-Yukon-Pacific Exposition in Seattle gehou. President William Howard Taft het die uiteensetting van Washington, DC geopen deur op 'n telegraafsleutel te druk. Tydens sy duur van 138 dae het die beurs 3,7 miljoen besoekers gelok. Meer permanente fasiliteite was die gevolg van die tweede wêreldbeurs van Seattle. Vir die Century 21 -uitstalling in 1962 het Seattle sy kenmerkende Space Needle sowel as die monorail opgerig, 'n unieke deel van die openbare vervoer wat die terrein, nou bekend as Seattle Center, met die middestad verbind. Om 'n stad te beïnvloed om sy grootste potensiaal te bereik, is daar 'n paar belangrike bestanddele in die mengsel: die regte mense om die grense van menslike inspanning te inspireer en te verhoog, plekke met kulturele rykdom, dinge wat help met die verwesenliking van drome, die konkrete geboue om wys die bouvaardigheid, en laastens die gebeure wat as katalisator dien om alles te verwesenlik. Mense soos Elmer H. Fisher, Chief Seattle, leier van die Suquamish, die Olmsted Brothers en Historic Seattle, die bewarings- en rehabilitasie -organisasie, het die stad beïnvloed. Seattle word bekroon deur talle opvoedkundige en kulturele plekke, waaronder die Universiteit van Washington, Cornish College of the Arts, Ballard Avenue Historic District, Columbia City Landmark District, Pioneer Square en Skid Road Historic District, en Harvard-Belmont Historic District. Ander sluit in die Burke Museum, Frye Art Museum, die First Hill -omgewing, Klondike Gold Rush National Historical Park en die Woodland Park Zoo. Gedurende sy vroeë geskiedenis moes die mense van Seattle en die noordweste van die Stille Oseaan hindernisse oorkom om te oorleef en te floreer. Die Seattle -omgewing en die Stille Oseaan Noordwes was 'n skatkis van hout. Om dit te benut, moes die hindernis van swak of nie -bestaande paaie oorkom word. Seattle het 'n beroep gedoen op die dienste van seevaartuie soos die seilvaartuig Wawona. Vir reise en uitstappies in en om die Puget Sound gebruik hulle vaartuie soos The Steamship Virginia V.. Na die Groot Brand het Seattle 'n stewige program begin om uit die as op te staan ​​en 'n verbeterde stad te skep om 'n uitstalling vir die Noordwes -Stille Oseaan te word. Kommersiële en residensiële geboue, van kantoorgeboue tot woonstelle, gebou in die laat 19de en vroeë 20ste eeu, verbeeld die verwesenlikde drome van die energieke manne en vroue wat die Groot Vuur en die Klondike Gold Rush van 1896 in die gesig gestaar het. 'N Monsternemer kan die volgende insluit: Arctic Building, Fire Station No.25, Hoge Building, Northern Life Tower, Pioneer Building, Queen Anne High School, Sunset Hotel, Bell Apartments en Barnes Building, en Cobb Building. Die Eagles Auditorium Building, Times Building, Trinity Parish Church, die Coliseum Theatre, The Paramount Theatre, Phillips House en The Stimson-Green Mansion is ook op die lys ingesluit. Seattle is die grootste stad in die noordweste van die Stille Oseaan. Die Boeing Company is lankal die grootste bedryf in die Seattle -gebied. Sulke hoëtegnologie-ondernemings soos Microsoft Corporation en Amazon.com dryf nou meer groei in Seattle. Die stad is ook bekend vir Starbucks Coffee, wat sy eerste afsetpunt langs die Pike Place Market in 1971 geopen het. Die Sweedse mediese sentrum is in Seattle geleë en is die grootste omvattende nie-winsgewende gesondheidsverskaffer in die Noordwes-Stille Oseaan. Die Seattle Philharmonic Orchestra en die Seattle Symphony het die stad sedert sy vroeë dae geïnspireer.
10 verrassende geheime uit die geskiedenis van Seattle
Van salm gooi tot die geboorteplek van grunge, Seattle het baie bekende aansprake op roem. Sommige van die voorste korporasies in Amerika - Microsoft, Amazon en Starbucks, noem maar net 'n paar gebiede - en dit is bekend vir sy bewolkte weer (gemiddeld 152 dae per jaar met neerslag). Maar Seattle het ook sy vreemde kant. Hier is 'n paar vreemde items uit die geskiedenis van hierdie bloeiende metropool in die noordweste.
1. VASHON-EILAND HET 'N FIETSBOOM.
Seattle het baie eilande, net 'n entjie se ry. 'N Houtagtige atmosfeer in 'n klein dorpie kenmerk die nabygeleë Vashon-eiland, ongeveer so groot soos Manhattan. Trouens, die landelike gebied is so bosagtig dat bome moontlik oorneem.
Oor 'n klein voetbrug op 'n ongemerkte roete, waar Vashon Highway Southwest 204th Street ontmoet, het 'n Douglas -spar 'n ou fiets geëet. Toeriste in die veldtog pelgrimstog toe om die geroeste tweewieler te sien, wat deur die boom ingesluk is en ongeveer sewe voet in die lug gelig is. Die middel van die fiets lê diep onder die bas terwyl die voor- en agterwiele aan weerskante uitsteek. Plaaslike Don Puz maak aanspraak op die fiets en sê hy het hom daar omstreeks 1954 gelos toe hy 'n kind was.
In die afgelope paar dekades het die fiets die plaaslike legende geword. Sy roem het 'n groot hupstoot gekry ná 1994, toe die tekenaar Berkeley Breathed 'n kinderboek oor die boom gepubliseer het, Red Ranger het bel. Ongelukkig het vandale deur die jare die fiets van verskillende onderdele ontneem, maar die plaaslike bevolking gaan voort om dit te herstel en vervang die onderdele met hul eie skenkings.
2. 'N KLEURRIKE KONGRESSMAN WAT NA SY DOOD HOP, Sê OM DIE ARCTIC HOTEL TE SPOOR
, wat van 1933 tot sy dood in 1936 in die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers gedien het, was moontlik een van die gekste politici in die Amerikaanse geskiedenis. Hy was 'n seun van Poolse immigrante en het sy politieke loopbaan begin as 'n vegter vir armes en haweloses, en is tot kongreslid verkies as 'n vurige kampioen van die New Deal -beleid van Franklin Roosevelt.
Terwyl Zioncheck se hart op die regte plek was, lyk dit asof sy kop in 'n ander rigting beweeg. 'N Week nadat sy die 21-jarige Rubye Louise Nix, 'n sekretaris van die Works Progress Administration, ontmoet het, het Zioncheck met haar getrou. Hulle wittebrood in Puerto Rico was onvergeetlik: Zioncheck het na bewering by 'n studente -oproer aangesluit, deur 'n rykman se hek gery, sop soos 'n hond by 'n ete gelap en na bewering 'n bestuurder se nek gebyt. Hy en sy vrou is ook vermaan omdat hulle klappers by hul hotelvenster uitgegooi het. Hy het aan verslaggewers gesê dat hy 'n nuwe drankie in Puerto Rico uitgevind het: "The Zipper", gemaak van haartoniek en rum.
Nadat hy na die wittebrood teruggekeer het na Washington, DC, het hy en sy bruid opslae gemaak ná 'n dronk baljaar in 'n plaaslike fontein. In 'n vroeëre eskapade het die staatsman van Seattle 'n waansinnige rit van 70 myl per uur in Connecticutlaan in Washington, DC, geneem en uiteindelik sy motor op die grasperk van die Withuis parkeer. Hy het president Roosevelt ook 'n geskenk gestuur van 'n pakkie leë bierbottels en motbolle. J. Edgar Hoover het intussen 'n vragmotor mis ontvang.
Met sy bevoegdheid ter sprake, is Zioncheck vir 'n kort rukkie na 'n sanitarium gestuur. In 1936, met die grootste deel van sy politieke steun, het hy 'n onafhanklike herverkiesingsveldtog geloods. Sy vooruitsigte om te wen het afgeneem, en op 7 Augustus het 'n moedelose Zioncheck 'n afskeidsbrief geskryf en homself by die venster van sy kantoor op die vyfde verdieping in die Arctic Building in die sentrum van Seattle uitgegooi. Hy het die sypaadjie in Derde Laan getref, net buite die motor waar sy vrou gewag het. Die Arctic Building is nou 'n DoubleTree -hotel, en verskeie besoekers het berig dat sy spook op die vyfde verdieping spook, soms met die hysbak ry en toevallige knoppies druk.
3. BATMAN IS UIT DIE EMERALD STAD.
Seattle is die tuiste van verskeie figure wat hul onuitwisbare stempel op die wêreld getrap het. Adam West, wat in die laat 1960's beroemd geword het vir sy bekoorlike vertolking van Batman op TV, het 'n groot rol in die popkultuurbewussyn geword. West se kruisvaarder het 'n verskeidenheid flambojante skurke beveg - terwyl hulle jong kykers afgerig het in goeie gedrag, soos huiswerk, melk drink en veiligheidsgordels dra.
Nadat sy ouers op 15 -jarige ouderdom geskei het, verhuis West saam met sy ma van Walla Walla, Washington, na Seattle, waar hy die Lakeside School bywoon. (Lakeside het ander suksesvolle alumni gehad, veral Bill Gates en Paul Allen, die stigters van Microsoft.) Ander bekende bekendes met bande met Seattle sluit in die akteurs Rainn Wilson, Joel McHale, Jean Smart, Dyan Cannon, Rose McGowan en John Ratzenberger (Cheers), sowel as die sanger Judy Collins, choreograaf Mark Morris, en tekenaar Gary Larson (Die verre kant).
4. RUDYARD KIPLING het dit eenmaal 'n 'GROOT SWART SMUG' genoem.
Op 6 Junie 1889 het 'n brand in 'n winkel in die middestad ontstaan, en binne 'n paar uur is die sentrale sakegebied verwoes. Destyds was die meeste geboue van hout — die sypaadjies was van hout, en selfs gate in die pad was vol saagsels. Die vuur het nie net geboue verswelg nie, dit het ook vinnig na die werwe versprei (wat ook van hout gemaak is). Om die saak te vererger, was die stelsel van brandkraan en loodgieterswerk onvoldoende en die waterdruk baie laag. Brandbestryders het gesukkel om die vinnig verspreide brand te blus, en uiteindelik is 120 hektaar verwoes, met duisende huise en werk verlore.
Kort na die brand besoek die skrywer Rudyard Kipling die stad en noem dit ''n aaklige swart vlek, asof 'n hand afkom en die plek glad vryf. Ek weet nou wat dit beteken om uitgewis te word.'
Na die brand het die burgers van Seattle begin herbou. 'N Nuwe bouverordening vereis dat geboue minder vatbaar is vir vuur, en binne 'n jaar het honderde nuwe geboue uit die as opgestaan. 'N Groot deel van die nuwe stad is bo -op die oorblyfsels van die ou gebou. Vandag vorm die oorblywende strukture voor die brand 'n ondergrondse stad wat 'n gewilde trekpleister vir toeriste is.
5. DIT WAS TUIS IN DIE WINDSHIELD SKADE HISTRE VAN 1954.
In die lente van 1954 het windskerms op motors in Seattle, Bellingham en ander nabygeleë dorpe 'n golf skade gely. Mense het gerapporteer dat putte, gate en gate geheimsinnig op hul motorglas verskyn. Binne 'n paar weke het byna 3000 inwoners in die Puget Sound -gebied beweer hul voorruit is beskadig. Selfs polisiemotors was nie immuun nie.
Bekommernis oor die oorsaak het koorsagtige vlakke bereik, en die plaaslike bevolking het baie moontlike teorieë gedra. Een balju het bespiegel dat die littekenglas die gevolg was van 'n kernuitval van toetse wat in die Suidelike Stille Oseaan uitgevoer is, duisende kilometer van Seattle af. Ander blameer radiogolwe, kosmiese strale en atmosferiese toestande. Sommige het selfs vermoed dat sandvlooi-eiers op die een of ander manier in die motorglas gelê word en dan uitbroei.
Wetenskaplikes aan die Universiteit van Washington wat die saak ondersoek het, het tot die gevolgtrekking gekom dat al die skade waarskynlik die gevolg was van normale bestuurspraktyke. Bestuurders het nog nooit tevore die skerpe opgemerk nie, en nou was hulle almal onder die invloed van 'n massa waan. Die gerugte van skade aan die voorruit het blykbaar op hulself gevoer. Sedertdien het sommige dit as 'n handboekkas van 'n kollektiewe dwaling bestempel.
6. DIT IS TUIS VIR 'N MAN WAT SY HUIS VIR LENIN VERHUUR.
Seattle bestaan ​​uit 'n reeks kenmerkende buurte. Fremont is trots op sy eksentrisiteit: dit is die selfverklaarde sentrum van die heelal en bied jaarliks ​​'n somersonstilstandsparade met legio naakte fietsryers aan. Twee massiewe standbeelde onderskei ook die gemeenskap - die een is 'n trillende trol wat onder die Aurora -brug woon, en die ander is 'n groot brons van Vladimir Lenin wat in sy handtekeningdop en bokbaard uitstap.
Laasgenoemde standbeeld het in 1988 in Poprad, Slowakye, 'n baie kort tydjie gestaan, maar nadat die Sowjetunie in 1989 ineengestort het, het die sewe ton, 16 voet lange Lenin, onderstebo in die plaaslike stortingsterrein gelik. Toe Issaquah -onderwyser, konstruksiewerker en die Viëtnam -veteraan Lewis Carpenter op die standbeeld afkom, besluit hy om te verhoed dat hierdie stuk geskiedenis gesmelt word. Om sy koste te dek (ongeveer $ 40 000 volgens sommige ramings), insluitend gestuur, moes Carpenter sy huis verband hou. Nadat hy die geld bymekaargemaak het, sny hy die standbeeld in drie stukke en bring dit na 'n nuwe huis in Issaquah, buite Seattle.
Ongelukkig is Carpenter dood in 'n motorongeluk in 1994. Beeldhouer Peter Bevis, die stigter van die Fremont Fine Arts Foundry, het Lenin te hulp gekom. Hy het 'n ooreenkoms met die Fremont Chamber of Commerce en Carpenter se familie uitgewerk waarmee Fremont die standbeeld in 'n trust sal hou totdat 'n koper gevind word (beraamde prys: $ 250,000). Lenin is natuurlik 'n omstrede figuur wie se beleid tot massale terreur en die dood van miljoene gelei het, sodat gevoelens oor die standbeeld met reg vermeng word - dikwels word sy hande rooi geverf as 'n simbool van die bloedvergieting en die dood wat aan sy beleid toegeskryf word.
7. Dit het meer gehad as sy billike aandeel van seriemoordenaars.
Miskien is dit iets in die water. Seattle lyk op die oog af 'n rustige plek, maar die stad het 'n ongewone aantal reeksmoordenaars gehad. Die berugte Ted Bundy het die Universiteit van Washington bygewoon en was die assistent -direkteur van die Seattle Crime Prevention Advisory Commission. Gary Ridgway, ook bekend as die Green River Killer, het erken dat hy meer as 70 vroue in die Seattle -omgewing vermoor het. John Allen Muhammad - wat saam met sy medepligtige Lee Boyd Malvo in 2002 die burgers in die Washington, DC -gebied geterroriseer het - was 'n inwoner van die nabygeleë Tacoma en het gereeld 'n moskee in Seattle bygewoon. Kenneth Bianchi, die beroemde Hillside Strangler van San Francisco, het sy laaste twee moorde in Bellingham, net noord van Seattle, gepleeg voordat hy betrap is.
8. Dit het 'n paar verrassende verbindings met die stad New York.
Toe setlaars die eerste keer in 1851 na die gebied kom, vestig hulle 'n stad by die huidige Alki Point wat hulle die eerste keer New York-Alki noem. Die setlaars het die naam gekies met die hoop dat die gebied sou groei tot die grootte en belangrikheid van New York. Vandag staan ​​'n klein replika van die Statue of Liberty in Alki met 'n uitsig oor die baai, 'n herinnering aan die oorspronklike New York -naam van die gebied. Terwyl Frederick Law Olmsted die Central Park van New York ontwerp het, het sy seuns, die Olmsted Brothers, baie van Seattle se parke ontwerp - waaronder Colman, Frink, Green Lake, Interlaken, Jefferson, Mt. Baker, Seward, Volunteer, Washington Park Arboretum en Woodland -parke .
Die Pacific Science Center is ontwerp deur Minoru Yamasaki, gebore in Seattle, vir die Wêreldtentoonstelling in Seattle in 1962. Yamasaki sou later die World Trade Center in New York ontwerp. Sy kenmerkende voorkoms van smal puntige boë verskyn in beide strukture.
9. U KAN MUMMIES OP DIE WATERFRONT SIEN.
U verwag om 'n mummie in 'n museum te sien, maar Seattle het twee te siene in 'n geskenkwinkel langs die goed toeriste piere. Nie ver van die nuwe reuzenrad en Ivar's Fish Bar nie, huisves Ye Olde Curiosity Shop twee mummies - 'n wyfie met die naam Sylvia en 'n mannetjie met die naam Sylvester. Baie besoekers dink die syfers is vals, maar navorsers van die Bioanthropology Research Institute aan die Quinnipiac -universiteit in New Haven, Connecticut, het in 2001 en 2005 CT- en MRI -skanderings gedoen en bevestig dat dit die regte saak is. Trouens, hulle het Sylvester verklaar as een van die beste bewaarde mummies wat hulle nog ooit gesien het.
Volgens die legende het twee cowboys die uitgedroogde lyk van Sylvester gevind in die Gila Bend-woestyn in Arizona in 1895. Sommige sê dat hy in 'n skietgeveg dood is en dat dit 'n skietwond in die maag is. Sylvia gaan meer agteruit, maar bewyse toon dat sy 'n Europese vrou is wat op 30 -jarige ouderdom aan tuberkulose gesterf het en haar tande verloor het terwyl sy nog gelewe het.
Die Ye Olde Curiosity Shop self is 'n onderwaardeerde skat van Seattle - sy oorsprong dateer uit 1899 toe Joseph Edward Standley sy kuriose en aandenkingswinkel aan die waterfront opgerig het. Oor vyf geslagte het die Standley -familie sy versameling vreemdhede vergroot, wat krimpkoppe, taksidermiese skatte en natuurlike en kunsmatige wonders van oor die hele wêreld inbring.
10. WIL U DOWNTOWN OMKRY? ONTHOU NET HIERDIE FRASE.
Inwoners ken hierdie handige geheue -toestel - die frase "Jesus Christ Made Seattle Under Protest" - as 'n manier om die straatname in die middestad te onthou. Vanaf die suide en noordwaarts is die straatname Jefferson en dan James ("Jesus"), Cherry en Columbia ("Christus"), Marion en Madison ("Made"), Spring en Seneca ("Seattle"), Universiteit en Union ("Under"), en laastens, Pike and Pine ("Protest"). Let egter daarop dat sommige inwoners die woord 'druk' in plaas van 'protes' gebruik.
Bertha Landes, eerste vrou verkies tot burgemeester van 'n groot Amerikaanse stad (Seattle) Nikolai Sokoloff, Russies-Amerikaanse violis en dirigent (Cleveland Orchestra, 1918-32 Seattle Symphony, mede-stigter 1938-41 en amp-dirigent van La Jolla Music Society, 1941- 65), gebore in Kiev, Oekraïne († 1965) Robert Stroud, Amerikaanse veroordeelde, "Birdman of Alcatraz", gebore in Seattle Washington († 1963) Frank Foyston, NHL Hall of Famer (Seattle) Alice Ball, Afro -Amerikaanse chemikus (ontwikkel melaatsheid), gebore in Seattle Washington († 1916) Guthrie McClintic, Broadway -produsent/regisseur (Winterset), gebore in Seattle, Washington Thomas Pelly, Amerikaanse politikus, gebore in Seattle, Washington († 1973) Josephine Hutchinson, Amerikaans aktrise (Story of Louis Pasteur), gebore in Seattle, Washington († 1998) Lanny Ross, radiosangeres (Show Boat, The Swift Show), gebore in Seattle, Washington Earl Robinson, Amerikaanse komponis, gebore in Seattle, Washington (d . 1991) William Douglas Denny, Amerikaanse komponis, gebore in Seattle, Washington (d. 1980) Gypsy Rose Lee [Rose Hovick], Amerikaanse burleske aktrise (Gypsy), gebore in Seattle, Washington (1970) Mary McCarthy, Amerikaanse romanskrywer (groep), gebore in Seattle, Washington (1989) Frances Farmer, Amerikaans aktrise (Son of Fury, Flowing Gold, Among the Living), gebore in Seattle, Washington (1970) Matt Dennis, Amerikaanse popsanger, pianis, komponis en verwerker (& quotAllthing Happens To Me & quot & AngelAges & quot), gebore in Seattle, Washington ( 2002) Kevin McCarthy, Amerikaanse akteur (Invasion of Body Snatchers, Death of a Salesman), gebore in Seattle, Washington (omstreeks 2010) Gordon Hirabayshi, Amerikaanse burgerregte -aktivis en WWII internering teenstander (Hirabayshi v. Verenigde State), gebore in Seattle, Washington († 2012) Robert & quotBumps & quot; Blackwell, Amerikaanse orkesleier, liedjieskrywer en platemaatskappy (Little Richard Sam Cooke), gebore in Seattle, Washington († 1985) Gene Nelson [Leander Berg], Amerikaanse draaiboekskrywer, regisseur en akteur (Tea For 2, Oklahoma), gebore in Seattle, Washington (d. 1996) Theo Marcuse, Amerikaanse karakterakteur (Mara of Wilderness), gebore in Seattle, Washington († 1967) Carol Channing, Amerikaanse aktrise (Gentlemen Prefer Blondes Hello Dolly), sanger en komediant, gebore in Seattle, Washington († 2019) ) Joe Sutter, Amerikaanse ingenieur en hoof van die Boeing 747 -program, gebore in Seattle, Washington (d. 2016) Leona Wood, skilder en danser, gebore in Seattle, Washington Steven Hill, Amerikaanse akteur (Mission Impossible, Law & amp Order), gebore in Seattle, Washington († 2016) Bonnie Guitar [Buckingham], Amerikaanse kitaarspeler, sanger en platehoof (Dark Moon), gebore in Seattle, Washington († 2019) Martha Wright, Amerikaanse aktrise en sangeres (South Pacific The Martha) Wright Show), gebore in Seattle, Washington († 2016) Guy Mitchell [Albert George Cernik], Amerikaanse sanger en akteur (Red Garters, 3 Redheads uit Seattle), gebore in Detroit, Michigan († 1999) Dick Williams, Amerikaanse Baseball Hall of Fame nut (Brooklyn Dodgers) en bestuurder (World Series 1972, 73 Oakland A's), gebore in St. Louis, Missouri (d. 2011) Mary Maxwell Gates, Amerikaanse sakevrou, filantroop/moeder van Bill Gates, gebore in Seattle, Washington († 1994) Jo Baer [Josephine Kleinberg], Amerikaanse skilder en minimalistiese kunstenaar, gebore in Seattle, Washington Richard F. Gordon, Jr. ., Amerikaanse vlootbeampte en ruimtevaarder (Gemini 11 Apollo 12), gebore in Seattle, Washington († 2017) Cathryn Damon, Amerikaanse aktrise (Mary-Soap, She's Having a Baby), gebore in Seattle, Washington Robert Joffrey [Abdullah Jaffa Anver Bey Khan], Amerikaanse danser, gebore in Seattle, Washington Lloyd Lindroth, Amerikaanse harpspeler, The Liberace of the Harp, gebore in Seattle, Washington († 1994) Frank H. Murkowski, Amerikaanse politikus (Amerikaanse senator van Alaska, 1981- 2002 Goewerneur van Alaska, 2002-06), gebore in Seattle, Washington William Bolcom, Amerikaanse komponis (Oracles), gebore in Seattle, Washington Paul Seiko Chihara, Amerikaans-Japannese komponis, gebore in Seattle, Washington Judy Collins, sanger (Stuur in die narre, wolke), gebore in Seattle, Washington, John H opcroft, Amerikaanse rekenaarwetenskaplike, gebore in Seattle, Washington Ron Santo, Amerikaanse baseball Hall of Fame derde baseman (9-keer MLB All Star 5-keer Gold Glove Chicago Cubs), gebore in Seattle, Washington (d. 2010) Jennifer Dunn, Amerikaanse politikus (lid van die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers uit Washington), gebore in Seattle, Washington († 2007) Signe Toly Anderson, Amerikaanse sangeres, stigterslid van Jefferson Airplane (& quotChauffeur Blues & quot), gebore in Seattle, Washington († 2016) Kermit Zarley, Amerikaanse gholfspeler, skrywer (Canadian Open 1970), gebore in Seattle, Washington
1942-05-19 Gary Kildall, Amerikaanse rekenaarwetenskaplike en entrepreneur wat die CP/M-bedryfstelsel geskep het, gebore in Seattle, Washington († 1994)
Die geskiedenis van Seattle
Wat sou gebeur het as Seattle die oorspronklike naam van sy eerste pioniers behou het, " New York – Alki? " Sou ons nou die bynaam "The Little Apple " in plaas van die "Emerald City kry? & #8221
Die klein groepie pioniers uit Illinois wat op 'n koue en reënerige November 13, 1851, op Alki Point beland het, het gedink om hoë ambisies aan hul klein houthutte te gee toe hulle dit na New York vernoem het. Hulle het die naam gou verander na Seattle, na die plaaslike Indian Chief Sealth, en dit na die huidige ligging in die diep waters van Elliottbaai verskuif.
Die Britse Royal Navy -kaptein George Vancouver het Puget Sound meer as 'n halwe eeu vroeër verken toe hy na sy verste seile aan boord van die sloep H.M.S. Ontdekking. Omdat hy omtrent alles in sig 'n Engelse naam gegee het (byvoorbeeld Mount Rainier), vereer Vancouver baie van sy vriende en betaal hy baie politieke skuld.
Gedurende die laaste helfte van die 19de eeu het die klam stadjie aan Puget Sound geleidelik gegroei buite die getywoonstelle en die modderstrate om 'n belangrike hawe te word vir skepe wat aan die Stille Oseaan -kus vaar. Die omliggende heuwels en eilande het duisende skeepsvragte hout voorsien vir 'n groeiende San Francisco en die goudmyne in Kalifornië. Die term " skid road, " wat 'n onaangename deel van die stad beteken, het sy oorsprong in Seattle vanaf die roete (Yesler Way), waarteen hout van die heuwels na die waterfront gesny is.
Suid van die pad floreer bordele en salonne, die eerbiedige deel van die stad het noord van die pad begin. Die Northern Pacific Railroad is in 1887 voltooi na Tacoma, wat Puget Sound met die Ooste verbind het. Die mededingende Great Northern Railroad het vyf jaar later in Seattle aangekom.
In 1889 het 'n rampspoedige brand die grootste deel van die stad tot op die grond afgebrand. Deur die geleentheid vir stedelike vernuwing te benut, het stadsingenieurs die strate in die middestad 'n paar meter bo die hoogwaterhoogte verhef en ongeskonde winkelfronte onder straatvlak gelaat. Die ondergrondse toer van vandag verken hierdie ou ruïnes.
Die aankoms van die stoomboot Portland in 1897 met 'n "ton goud " uit die Klondike dui op die metamorfose van Seattle van die vuil stad aan die water na die primêre handels-, skeeps- en bemarkingsentrum van die Stille Oseaan. Dit is vandag. Die stad het gedien as uitrusting, skeepsbouer en oorladingshawe vir die duisende prospekteerders en miljoene ton goedere wat noordwaarts na die goudstormloop gegaan het.
Seattle was die gasheer vir die eerste van verskeie wêreldbeurse wat in die noordweste van die Stille Oseaan gehou is toe die Alaska-Yukon-Pacific-uitstalling in 1909 geopen het. 'N Groot deel van die huidige kampus van die Universiteit van Washington is 'n erfenis van die gebeurtenis.
Gedurende die volgende drie dekades het stakings, arbeidsonrus en 'n sterk vakbondbeweging Seattle in die nasionale nuus gehou.
Met die aanbreek van die Tweede Wêreldoorlog het Seattle 'n sterk oplewing, net soos die meeste stede in die Amerikaanse Puget Sound, 'n belangrike vlootbasis geword. Die Boeing Company, 'n klein vliegtuigvervaardiger wat in 1910 gestig is, word die primêre vervaardiger van swaar bomwerpers wat deur die Amerikaanse weermag, die B-17 en B-29, gevlieg word. Die Museum of Flight, waarvan 'n deel in die oorspronklike Boeing -fabrieksgebou gehuisves is, volg hierdie verhaal.
Boeing was prominent in die naoorlogse era en stel die eerste passasiersvliegtuig van Amerika (die 707) in 1959 bekend vir kommersiële lugvaart. Teen 1957 was die Boeing Company en sy verskaffers verantwoordelik vir byna die helfte van alle werksgeleenthede in King County. In die sestigerjare het die onderneming sy leiding gekry as die wêreld se voorste vervaardiger van kommersiële vliegtuie.
Die Seattle World 's Fair in 1962 dui op 'n renaissance in die noordweste van die Stille Oseaan, wat dit as 'n belangrike toeristebestemming beskou het en een van die land se lewendigste stede. Die ekonomie het ook verander. Bosbou, visserye en landbou het geleidelik afgeneem, terwyl vervaardigers van rekenaarsagteware, bio-mediese nywerhede en lugvaart die ekonomie oorheers het. Met sy nabyheid aan die Pacific Rim, uitgebreide hawefasiliteite, hoëtegnologie- en kommunikasiebedrywe en opvoedkundige instellings, neem Seattle reeds die rol aan van 'n primêre deelnemer in die handel en handel met Asië wat die ekonomie in die 21ste eeu sal lei.
Seattle is die grootste stad in die staat Washington en sy ekonomiese hoofstad. Die diep hawe en die verkryging van Puget Sound se eerste stoom-aangedrewe saagmeule, gevestig in 1851, het dit vinnig as 'n sentrum van handel en nywerheid gevestig. Dit het die Territorial University (nou Universiteit van Washington) in 1861 verkry, maar is in 1874 deur die Northern Pacific Railroad opgeskort toe dit Tacoma as sy westelike eindpunt gekies het. Desondanks het die stad voorspoedig te danke aan onafhanklike spoorwegontwikkeling wat aangevuur word deur plaaslike steenkoolneerslae. Dit het vinnig herstel van die Groot Brand van 1889, maar het tydens die nadraai van die ekonomiese paniek van 1893 verswak totdat dit in 1897 deur die Klondike Gold Rush gered is. In 1907 het Seattle sy gebied verdubbel met anneksasies van Ballard, West Seattle en Suidoos -Seattle, en het in 1909 sy eerste wêreldskou gehou, die Alaska-Yukon-Pacific Exposition. Die bevolking het in 1910 'n kwartmiljoen bereik, wat teen 1930 gegroei het tot 365 000. 'n Sterk 'arbeidsstad', Seattle, was die toneel van die land se eerste algemene staking in 1919. Die ekonomie het sterk geraak deur die Groot Depressie, met World Oorlog II en bevele vir Boeing -bomwerpers en vlootoorlogskepe. Die groot 'Japan Town' is geïnterneer en grootliks verdring deur die migrasie van duisende Afro -Amerikaanse verdedigingswerkers. Seattle het sy voorspoed in die naoorlogse bestaan ​​in 1962 behaal deur die aanbieding van 'n tweede wêreldbeurs, die Century 21 Exposition, wat die stad die Space Needle, Monorail en Seattle Center gegee het. Die bevolking van Seattle het in 1965 565 000 bereik, waarna dit gaan staan ​​het. Die "Boeing Bust" van die vroeë sewentigerjare het die ekonomie onderdruk, wat gered is deur die bou van die trans-Alaska-oliepypleiding. Die daaropvolgende uitbreiding van beleggings in lugvaart, rekenaarprogrammatuur, internasionale handel, streektoerisme, biotegnologie, telekommunikasie en ander terreine het gehelp om Seattle se ekonomiese, politieke en kulturele leierskap te diversifiseer en aan te wakker. Die stad se bevolking het weer begin toeneem en het in 2005 575,000 gestyg.
Seattle beslaan 'n wesp-middellyfstrook tussen die soutwater van Puget Sound en Elliottbaai en die vars waters van die Washington-meer. Die topografie word oorheers deur 'n reeks rante en valleie wat oor die algemeen noord-suid loop en deur verskeie groot heuwels wat agtergelaat word deur die terugtrek van gletsers. Die kronkelende Duwamishrivier vloei uit die suidooste en loop uit in Elliottbaai. Die stad word ongeveer oos na wes gesny deur Salmonbaai, Lake Union en Portage Bay, wat in 1917 deur die Lake Washington Ship Canal verbind is.
Die oorspronklike tuiste van die Duwamish en ander stamme, die gebied is vir die eerste keer ondersoek deur die Britse ontdekkingsreisigers kaptein George Vancouver en luitenant Peter Puget in 1792. Die Amerikaanse vlooteksplorasie -ekspedisie onder bevel van kapt. George Wilkes het Elliottbaai in 1841 laat hoor en die naam gekry. Wilke's verslag het gelei tot 'n voorstel van 1846 vir 'n transkontinentale spoorweg wat Lake Superior met Puget Sound verbind.
1851-1890: Plant die saad vir 'n stad
Die moderne geskiedenis van Seattle begin op die reën deurdrenkte oggend van 13 November 1851, toe 'n bedompige groep setlaars van die skoener aan wal roei Presies en sit 'n voet op die huidige Alki -strand. Die grootste deel van die partytjie van twee dosyn mans, vroue en kinders is deur Arthur Denny gelei oor die Oregon Trail van Illinois na Portland, Oregon. Hulle is later saam met die broers Charles en Leander Terry van New York.
Hierdie pioniers het nie weswaarts gekom om 'n ryk goud te soek of om die wildernis vir plase geduldig te verwyder nie. Hulle was van plan om 'n stad te bou in afwagting van die transkontinentale spoorlyn wat hulle verwag het, sou binnekort die Stille Oseaan -Noordwes met die Groot Mere verbind.
Uit Portland het Arthur sy jong broer David en John Low noord gestuur om Puget Sound te verken. Hulle het saam met 'Lee' Terry in Olympia gekuier en noordwaarts na Elliottbaai gekaj, waar hulle verwelkom is deur Chief Seattle, 'tyee' van die Duwamish- en Suguamish -stamme. Hulle ontmoet ook 'n groep boere onder leiding van Luther Collins, wat net 'n paar dae tevore opstal in die vrugbare vallei van die kronkelende Duwamishrivier geëis het.
Nadat hulle die omgewing verken het, het John Low en Lee Terry aansprake op die westelike oewer van die huidige West Seattle gemaak. David Denny het 'n brief aan sy broer gestuur met John Low met die opskrif "Daar is genoeg plek vir duisend setlaars. Kom dadelik."
Die groep het sy nuwe huis aanvanklik 'New York' genoem na die tuisland van die broers Terry, maar hulle het gevind dat die ankerplek te blootgestel is. In April 1852 verhuis die grootste deel van die Denny Party na die meer beskutte oostelike oewer van Elliottbaai. Die dokter en handelaar van Olympia, David S. "Doc" Maynard, het sy nuwe bure oortuig dat "Seattle" 'n beter naam vir hul toekomstige stad was as "Duwamps." Intussen herdoop Charles Terry sy New York -nedersetting "Alki", wat "by en by" beteken in die handelstaal van Chinook.
Die ekonomiese toekoms van Seattle is in die herfs van 1852 van stapel gestuur toe Henry Yesler, nadat hy met kontant en grond omgekoop is, Seattle gekies het vir die plek van Puget Sound se eerste stoom-aangedrewe saagmeule. In Desember 1852 word Seattle aangewys as die setel van 'n nuwe King County (eers vernoem na vise -president William Rufus Devane King en amptelik herwy in 2005 om eer aan dr. Martin Luther King Jr.).
Washington -gebied het in 1853 van Oregon geskei, en Seattle het met Olympia meegeding om as die hoofstad van die staat te dien. Dit het verlore geraak en in 1861 by die Territorial University afgereken. Die stad het stadig maar bestendig gegroei en teen 1870 'n bevolking van 1100 bereik.
Toe die Northern Pacific Railroad Tacoma bo Seattle vir sy Puget Sound -eindpunt in 1874 gekies het, het teleurgestelde stadstigters hul eie kort spoorweë gebou om die hawe aan pas ontdekte steenkoolneerslae te verbind. Die bevolking van Seattle het teen 1880 verdriedubbel terwyl Tacoma kwyn en wag vir die spore van die stilstaande Noord -Stille Oseaan om dit te bereik. Seattle se groei versnel nadat 'n spoorlyn dit in 1884 met die Noordelike Stille Oseaan verbind het, en die stad het gedurende die dekade tot 42 000 toegeneem.
Teen hierdie tyd het die klank gegons met 'n "Mosquito Fleet" van private veerbote en stoomskepe, en spoorweë het oor die gebied versprei. John Osborne het die stad se eerste perdekarre in 1884 bekendgestel en in April 1889 in elektriese krag omgeskakel. Drie maande later, op 6 Junie, het 'n oorverhitte pot gom 'n vuur veroorsaak wat die hele middestad verteer het. Die waterstelsel in privaat besit het misluk en 64 hektaar houtraamgeboue en dokke is tot as gereduseer.
Die Britse skrywer Rudyard Kipling het op die oomblik toevallig deur Puget Sound getoer en die nagevolge "'n aaklige swart vlek" genoem.
Onverskrokke word Seattle vinnig herbou - met klip en baksteen. Dit het ook die sypaadjies in die hedendaagse Pioneer Square verhoog om dreinering te verbeter, en daardeur die labirint van gebiede en onderling gekelderde kelders geskep vir die beroemde "Underground Seattle" -toer van vandag.
'N Maand na die brand het die kiesers die stadsregering se ontwikkeling van 'n openbare watersisteem goedgekeur. Stadsingenieur, R. H. Thomson, het pyp begin lê om 'n groot waterskeiding aan die Cedar -rivier 40 myl na die suidooste te tap. Hy het dit bewustelik beplan om 'n metropool van een miljoen te bedien.
Seattle het sy eie direkte transkontinentale spoorverbinding verkry met die voltooiing van James Hill's Great Northern Railway in 1893, en internasionale handel met China en Japan het die hawe besig gehou. Hop wat in nabygeleë riviervalleie verbou word, ondersteun die wêreld se sesde grootste bierproduksie ter wêreld, gesentreer in Georgetown -brouerye. Seattle was nou die grootste stad in Washington, wat op 11 November 1889 staatskaping gekry het.
Toe val die bodem uit, 'n ineenstorting op die aandelebeurs en afnemende federale goudreserwes veroorsaak die nasionale "paniek van 1893", wat die hoofstad van die ooskus vir Seattle se ontwikkeling laat opdroog het. Die streeksekonomie het ondergegaan tot 'n depressie wat baie pioniers uitgewis het, waaronder David Denny, wat ryk geword het op straatspoorweë en 'n saagmeul aan die suidelike oewer van Lake Union.
Die stad is op 17 Julie 1897 gered toe die stoomskip Portland arriveer met twee ton goud wat van die oewer van die Klondike -rivier in die Yukon -gebied in Kanada geskraap is, wat 'n internasionale goudstormloop begin het. Seattle verklaar homself as die "poort na Alaska" (wat die kortste roete na die Klondike bied) en sy handelaars het tienduisende gretige prospekteerders opgedaag op pad van en na die goudvelde. Die stad het in 1889 sy opstanding beleef met die installering van 'n totempaal - gesteel uit 'n Tlingit -dorp in Alaska - op Pioneer Square en eindig die dekade met 82,000 inwoners.
Hernuwe welvaart het 'n oplewing in die ontwikkeling tot gevolg gehad, aangesien kabelspoorlyne en elektriese straatspoorweë dwarsdeur die stad uitwaai. Baie lyne eindig in wonderlike pretparke wat bedoel is om huiskopers na voorstedelike woonbuurte te lok. Dit sluit in Golden Gardens in Ballard, Guy Phinney's Woodland Park -oord en dieretuin naby Green Lake, Madison Park -bofbalveld en -paviljoen, Leschi Park, waar kabelkarre met Lake Washington -veerbote verbind is, en Luna Park van West Seattle.
Die beheer van die stad se tramstelsel is in 1900 gekonsolideer deur die Seattle Electric Co., 'n tentakel van die nasionale Stone & Webster -kartel, en 'n voorloper van die huidige Puget Sound Energy. Vrees vir hierdie monopolie het die ontwikkeling van 'n munisipale nut, Seattle City Light, aangespoor wat die hidro -elektriese potensiaal van die waterskeiding van die Cedarrivier in 1905 benut het.
Die wemelende hawe is omring deur 'n hout "Railway Avenue" vol treine en vragmotors.Om die druk te verlig, het die Great Northern 'n spoorwegtunnel onder die stad gegrawe wat in 1906 in 'n groot nuwe King Street -stasie geëindig het.
Die middestad het noordwaarts uitgebrei vanaf Pioneer Square om die voormalige kampus van die Universiteit van Washington te vul. Werkers het die toring Denny Hill platgetrek, lank bo -op die leë Washington Hotel, en 'n groot stuk grond van Pine straat na Lake Union skoongemaak vir toekomstige ontwikkeling. Die bekendstelling van die staalraamkonstruksie het Seattle sy eerste 'wolkekrabber', die Alaska -gebou, in 1904 gegee.
Seattle het in 1907 in landoppervlakte verdubbel met die anneksasie van Ballard, West Seattle en Suidoos -Seattle. Die beroemde Olmsted -broers is in 1903 en weer in 1908 deur Seattle behou om 'n ambisieuse stelsel met skilderagtige boulevards, parke en speelgronde in te rig om die groeiende bevolking van die stad te bedien, wat teen dekade se einde byna 'n kwartmiljoen bereik het.
Onder die leiding van progressiewe en verbeeldingryke leiers soos ingenieurs RH Thomson en Hiram Chittenden, burgemeester George Cotterill, City Light -superintendent JD Ross en skoolopsigter Frank Cooper, het die stad nutsdienste, skole en paaie gebaan vir 'n toenemende aantal motors (die die eerste van die stad, 'n Woods Electric, het in 1900 aangekom). Die stad het ook 'n 'openbare mark' by Pike Place in 1907 gevestig waar verbruikers produkte by plaaslike boere kon koop om te verhoed dat hulle deur gulsige tussenpersone gesteek word.
Seattle het sy geluk in die somer van 1909 gevier deur sy eerste "wêreldbeurs", die Alaska-Yukon-Pacific Exposition, op die nuwe kampus van die Universiteit van Washington, noord van Portage Bay, aan te bied. Byna vier miljoen besoekers, waaronder president William Howard Taft, het 'n oproep gemaak.
1911-1930: Goue dekades
Met die steun van vroulike kiesers, wat in 1910 in Washington die stemming behaal het, 'n dekade voor die res van die land, het progressiewe ambisieuse planne vir sosiale en fisiese verbetering voortgesit. Die belangrikste hiervan was die skepping in 1911 van die Port of Seattle, 'n openbare agentskap wat die beheer van die waterfront oorgeneem het van private spoorweg- en rederye.
Dieselfde jaar het Seattle sy eerste somerfees "Golden Potlatch" gehou. Die gebeurtenis van 1912 het lelik geword toe die kantore van die Industriële Werkers van die Wêreld, beter bekend as "Wobblies", en ander sosialistiese groepe aangeval is deur skares wat deur konserwatiewe gesweef is. Seattle Times ' uitgewer Alden Blethen. Dit was 'n voorsmakie van nog probleme wat sou kom.
Seattle het bly groei met die uitbreiding van snelweë, tramlyne en buurte. Groot afdelingswinkels is in die middestad gevestig rondom die besige kruisings van Westlake, 5de en 4de laan, en 'n kompleks van boerestalletjies en spesialiteitswinkels het rondom die oorspronklike Pike Place Public Market gevorm. Wolkekrabbers het in die middestad vermeerder, maar niemand het naby die nuwe 42-verdieping Smith Tower, wat op 4 Julie 1914 geopen is, as die hoogste gebou wes van Ohio gekom nie.
Nuwe hoogtes is ook bereik op 15 Junie 1916, toe William E. Boeing Lake Union in sy eerste vliegtuig, die B&W float vliegtuig, opgestyg het. Dit is nie opgeteken of hy die geleentheid met sjampanje gevier het nie, maar as dit wel gebeur het, was dit onwettig: Washington het om middernag 1 Januarie 1916, drie jaar voor die nasionale verbod, droog geword.
Op 4 Julie 1914 is meer geskiedenis op Lake Union gemaak, aangesien 'n lang droom vervul is met die amptelike toewyding van die Government Locks in Ballard, wat die vars water van Lake Union en Lake Washington verbind het met die soutwater van Salmonbaai, Puget Sound, en die Stille Oseaan daarbuite. Die idee van so 'n kanaal is eers in 1854 deur Thomas Mercer voorgestel in 'n toespraak - tydens die eerste piekniek van 4 Julie.
Amerika se toetrede tot die Eerste Wêreldoorlog het 'n tydelike toename in skeepsbou en bestellings vir Boeing -vliegtuie veroorsaak, waarvan die produksie van Lake Union na 'n voormalige skeepswerf, "The Red Barn", aan die Duwamishrivier verskuif het. Die wapenstilstand het nie vrede op die voorgrond gebring nie, aangesien die rustelose en geradikaliseerde arbeidsmag van die stad beter omstandighede en salarisverhogings geëis het wat tydens die vyandelikhede uitgestel is.
In Februarie 1919 het 'n bittere werfstaking tot gevolg gehad in die land se eerste ware algemene staking, wat die stad 'n week lank gesluit het voordat dit in wanorde ineengestort het. Uit vrees vir 'n plaaslike weergawe van Rusland se Bolsjewistiese rewolusie in 1917, het plaaslike en nasionale owerhede oral 'Rooies' vasgeklem. Die arbeidersbeweging sou eers in die dertigerjare heeltemal herstel het.
Die private ekonomie het gedurende die 1920's gebrul met die uitbreiding van die Stille Oseaan -handel. Bekende "systreine" het Chinese weefsels van die hawe van Seattle na die oostelike meulens bespoedig, en Japan het 'n gretige kliënt van Amerikaanse staal en hulpbronne geword. Nuwe damme van Seattle City Light het die stroomversnellings van die Skagitrivier, 90 myl noord van die stad, in elektrisiteit verander vir nuwe wolkekrabbers en fabrieke. Die potensiaal vir groei was oneindig, aangesien die stadsensus 365 000 inwoners genader het.
Toe kom 29 Oktober 1929.
Die Groot Depressie het Seattle vinnig en hard getref. Buitelandse handel het verswak, die hawe stilgelê en bestellings vir nuwe skepe en vliegtuie het verdamp. Die konstruksie in die middestad het in 1930 gestaak, en 'n groot nuwe gebou sou byna 20 jaar lank nie opstaan ​​nie. Meer as 1 000 werklose mans (en 'n paar vroue) het 'n kappie op 'n verlate skeepswerf suid van Pioneer Square gebou. Hulle noem dit 'Hooverville' in 'n ironiese huldeblyk aan president Herbert Hoover.
Die staatsregering versnel padbou om verligting te bied, en open die skouspelagtige Aurora -brug oor die skeepskanaal in 1932. Die einde van die verbod in 1933 bring verligting van 'n ander aard, en brouer Emil Sick bou die stad 'n nuwe bofbalstadion om 'n span het die Rainiers vernoem na sy gewilde bier en 'n sekere berg.
Franklin Roosevelt se New Deal het meer hulp verleen en duisende in diens geneem om nuwe parke, snelweë, behuisingsprojekte en ander openbare verbeterings te bou. Die onstuimige en gevaarlike spoorweglaan aan die waterfront is vol grond en verseël met 'n nuwe seewand. Die wêreld se eerste drywende betonbrug het in 1940 oor die Washington -meer tussen Seattle en Mercer Island geopen. Federale fondse finansier ook die vervanging van Seattle se verouderde trams met moderne busse en elektriese "spoorlose trollies".
Verduisterende oorlogswolke oor Europa en Asië het silwer voerings gehad vir plaaslike skeepswerwe en vir Boeing, wat sy nuwe B-17-bomwerper in 1936 bekendgestel het. Die burgerlugvaart het ook hoogty gevier, grootliks te danke aan nuwe Boeing-vliegtuie, soos die wêreld se eerste moderne vliegtuig, die Model 247, die "Boeing Clipper" vlieënde boot en die "Stratocruiser" op groot hoogte.
Die aanval op Pearl Harbor op 7 Desember 1941 het Seattle verstom, wat ten volle 'n vroeë teiken sou wees as die Japannese vloot die Weskus sou binnedring. Te midde van onderbrekings en lugaanvalle het die federale regering meer as 8 000 plaaslike burgers van Japannese afkoms, die meeste lojale Amerikaanse burgers, bymekaargemaak en na binnelandse konsentrasiekampe gestuur. Hulle huise en woonbuurte is deur duisende Afro -Amerikaners oorgeneem, noordwaarts gemigreer om in die skeepswerfte en fabrieke van Seattle te gaan werk.
Duisende patriotte het oorlogseffekte aangemeld of gekoop by reuse -saamtrekke in 'Victory Square' voor die Olympic Hotel, en vroue het by die arbeidsmag aangesluit om tenks, skepe en vliegtuie in plaaslike fabrieke bymekaar te maak. Met federale fondse het die Seattle Housing Authority onmiddellike woonbuurte opgerig om verdedigingswerkers te huisves, en die hawe van Seattle het 'n nuwe plaaslike lughawe halfpad tussen Seattle en Tacoma gebou.
Boeing het 'n kragtige nuwe bomwerper, die B-29, stil ontwerp en getoets, maar die geheim het amper ontsnap toe die tweede prototipe naby Boeing Field in 1943 neergestort het. 'n einde deur atoombomme op Hiroshima en Nagasaki in Augustus 1945 te laat val.
Welvaart het nie noodwendig vrede gevolg nie, aangesien oorlogsopdragte vir skepe en vliegtuie opgedroog het. Die toenemende angs van die Koue Oorlog het plaaslike anti-kommunistiese ondersoeke en suiwering aangewakker, lank voordat die Amerikaanse senator Joseph McCarthy sy naam aan die saak verleen het.
1951-hede: Van die eeu 21 tot die 21ste eeu
Toe Seattle die eeufees van die stigting van 1951 nader, besluit die burgerlike leiers dat dit 'n goeie partytjie is. Hulle organiseer 'n nuwe somerfees, Seafair, wat gou beroemd geword het vir wedrenne met die wêreld se vasgemaakte watervliegtuigbote. Hulle bou ook 'n nuwe museum aan die stad as 'n vertoonvenster vir die geskiedenis en industrie. In 1953 het die stad se eerste 'snelweg', die Alaska Way Viaduct, oopgemaak om snelweg 99 -verkeer in die middestad langs die waterfront te bespoedig.
Met anneksasies van noordelike woonbuurte tot in 145th Street in 1954, het die bevolking van Seattle 'n halfmiljoen genader, maar die groei in die omliggende voorstede het versnel. Die Baby Boom en nuwe padkonstruksie het die ontwikkeling van afgeleë behuising aangemoedig, en nuwe winkelsentrums soos Northgate en Bellevue Square het gehelp om inwoners te lok soos pretparke in die tydperk van tramse gedoen het.
Ontwikkeling het sy tol geëis namate stedelike en voorstedelike rioolwater die Washington -meer in 'n put gemaak het. Kiesers het gereageer deur 'n nuwe plaaslike nut, Metro, te skep om afvalbestuur oor te neem en die meer skoon te maak, maar hulle verwerp meer visioenêre idees vir massavervoer, parke en beplanning.
Werk aan die Interstate 5 en die Evergreen Floating Bridge tussen Madison Park en die Eastside het in die vroeë 1960's begin. Intussen het Seattle in 1962 sy tweede wêreldskou, die Century 21 Exposition, aangebied. Sentrum, verskeie teaters en 'n nuwe burgerlike totempaal, die Space Needle.
Die bevolking van Seattle was in 1965 op 565 000, en begin toe stadig, namate die Baby Boom vervaag en goedkoper behuising en oop ruimtes nuwe inwoners na die voorstede lok. Die bevolking van die res van King County het teen 1970 die van Seattle verbygesteek en is vandag twee keer so groot as die stad.
Mededinging uit die voorstede het besigheidsbelange in die middestad veroorsaak dat hulle 'stedelike hernuwing' -projekte bepleit wat Pioneer Square en Pike Place Public Market platgemaak het om plek te maak vir parkeergarages en woonsteltorings. Dit het 'n energieke beweging vir historiese bewaring veroorsaak en albei is saam met honderde ander bakens gered. Net so het buurtaktiviste, gewapen deur nuwe omgewingsbeskermingswette, 'n uitbreidingsplan vir Interstate 90 teruggeskaal en twee plaaslike snelweë voorstelle afgelê.
Kiesers in die provinsie het op die uitdagings en groeigeleenthede gereageer deur in 1968 verskeie "Forward Thrust" -verbandprogramme vir 'n nuwe parke, brandweerstasies en 'n koepelstadion goed te keur (die Kingdome is in 1976 geopen en in 2001 geïmplodeer), maar het weer planne verwerp vir spoorvervoer. Kiesers het later in 1972 'n all-bus-stelsel goedgekeur.
Die kansellasie van die kongres van fondse vir 'n supersoniese vervoer in 1969 het die 'Boeing Bust' veroorsaak, en die betaalstaat van die onderneming het oor die volgende twee jaar gedaal van 100,000 tot 40,000. Seattle het nog 'n diep resessie ingegaan wat geduur het totdat die bou van die olie-pypleiding in Alaska in 1974 begin het. Alaska se "goud" het Seattle se ekonomie weer laat herleef, maar hierdie keer was dit swart goud.
Die middestad het begin ontplof met nuwe hoogtes soos Columbia Center, wat in 1984 die kroon van die Smith -toring as die hoogste gebou in die Weste kortliks herwin het. Metro Transit het in 1990 'n bustunnel onder die middestad geopen, en die kiesers het uiteindelik per spoorvervoer in 1996 toestemming gegee. Die jaar daarna het kiesers in Seattle ook 'n nuwe monorailstelsel goedgekeur, maar dit is later onvoldoende gefinansier.
Teen die einde van die twintigste eeu het Seattle 'n wêreldwye cachet vir stedelike chic gekry danksy sulke uiteenlopende ondernemings soos Microsoft, gestig deur inheemse seuns Bill Gates en Paul Allen en gevestig in die nabygeleë Redmond, Starbucks -koffie, Nordstrom -modes, en Redhook -bier en ander mikrobroue. Seattle was afhanklik van internasionale handel, maar dit het nie verhinder dat dit Ground Zero geword het vir botsings oor globalisering toe dit einde 1999 die Wêreldhandelsorganisasie aangebied het nie.
Ondanks die onluste van die WTO was Seattle vrolik. Dit het nuwe stadions vir die Mariners en Seahawks gebou en kiesers het groot verbandkwessies goedgekeur vir nuwe biblioteke en parkverbeterings. Aan die vooraand van sy sesjarige herdenking in 2001, is Seattle geruk deur onluste "Fat Tuesday" in Pioneer Square en 'n groot aardbewing op Aswoensdag. Dit was later dieselfde jaar weer geskok toe Boeing sy hoofkwartier na Chicago verskuif het, hoewel groter Seattle sy belangrikste produksiesentrum bly. Toe trek die 'dot-com-borsbeeld' die telling van talle internet- en verwante sagtewareondernemings.
Seattle het sterk herstel en formuleer nou ambisieuse planne om die Alaska Way Viaduct te vervang, spoorvervoer uit te brei, Seattle Center te herbou en 'n nuwe woonbuurt en bio-tegnologiese sentrum aan die suidelike oewer van Lake Union te skep wat deur die stad se eerste tram bedien kan word 65 jaar. Die bevolking het weer begin groei en in 2005 meer as 575,000.
Die stigters van Seattle sou trots wees op die stad wat gegroei het uit die brose saad wat hulle op 13 November 1851 by Alki Beach geplant het.
Smith Tower (Gaggin en Gaggin, 1914), Seattle, 1920's
Poskaart met vergunning van Bill Kossen
Norm Johnson en Joe Hastings oor die impak van Ralph Anderson op Pioneer Square
Met vergunning van die Allied Arts Foundation
Paul Schell oor die vroeë aktiwiteite van Allied Arts
Waterfront met seilvaartuie wat in die hawe, Seattle, ca. 1889.
Foto deur Boyd en Braas, met vergunning van UW Special Collections (UW18559)
Ruins of Occidental Hotel, Puget Sound National Bank, hoek James Street en Mill Street (Yesler Way), Great Seattle Fire, 6 Junie 1889
Foto deur John P. Soule, met vergunning van die openbare biblioteek van Seattle (spl_shp_5054)
Trollies op 2nd Avenue, Seattle, ca. 1910
Poskaart met vergunning van Chris Burke
Seattle: Smith Tower vanaf die voet van Columbia Street, ca. 1920
Pike Place Market, Seattle, 1940's
Met vergunning van MOHAI (1983.10.8749)
Alaskan Way Viaduct kyk noord, Seattle, ca. 1955
Met vergunning van UW Special Collections (SEA4806)
Standard Oil -kaart na die Seattle World's Fair in 1962
Fremont Bridge geskiet vanaf Aurora Bridge, Lake Washington Ship Canal, Seattle, Julie 2001
Nota: Hierdie miniatuurgeskiedenis is aangepas uit 'n opstel wat voorberei is vir Historic Photos of Seattle (Paducah, KY: Turner Publishing Co., 2006).
Ontdek hoe innovasie die Puget Sound -streek gevorm het en die wêreld verander het. Deur middel van interaktiewe uitstallings, gemeenskaps- en opvoedkundige programme en eerste-persoon insigte van toonaangewende innoveerders, ontdek Seattle se rol as 'n bondel van groot idees en nuwe rigtings.
Wo 30 Junie, 23:59 uur
Sperdatum vir aansoeke vir MOHAI -jeugadviseurs
Sluit aan by MYA! MOHAI is op soek na kreatiewe en gemotiveerde tieners wat passievol is oor geskiedenis en gemeenskap om by die MOHAI aan te sluit.
Wed dat jy nie die geskiedenis van Seattle se ondergrondse stad geken het nie
Onder Seattle lê die ouer Seattle, in ruïnes - donker en skelm. Historyplex poog om onder die glansende nat oppervlak van die moderne Seattle te krap om by die geskiedenis van die ondergrondse stad van Seattle uit te kom. Lees hoe 'n fratsbrandvoorval Seattle die geleentheid gebied het om 'n nuwe stad vir homself te bou. 12 voet bo die ou!
Onder Seattle lê die ouer Seattle, in puinhope donker en skelm. Historyplex poog om onder die glansende nat oppervlak van Seattle te krap om by die geskiedenis van Seattle se ondergrondse stad uit te kom. Lees hoe 'n fratsbrandvoorval Seattle die geleentheid gebied het om 'n nuwe stad vir homself te bou, 12 voet bo die ou!
Seattle het vyf verskillende siklusse van industriële oplewing en drukte beleef The Lumber Boom (1800-1850), The Klondike Gold Rush (laat 1890's), The Shipping Boom (Eerste en Tweede Wêreldoorlog), The Boeing Boom (1945-1970) en The Dotcom Boom (1980-2000 meen baie seemanne dat dit is nog steeds aan).
Seattle, geleë in die staat Washington, 100 kilometer suid van die Kanadese grens, is 'n belangrike hawestad in die Verenigde State. Daar is daarna verwys met name soos 'Queen City ', 'Emerald City ', 'Gateway to Alaska ', 'Rain City ', en 'Jet City '.
Het u al ooit gewonder wat het hier gestaan ​​voordat hierdie mark van 7 hektaar opgeduik het terwyl u langs die Main Arcade in Pike Place Market gestap en na vars salm gesoek het? Hier is die antwoord – NIKS. Die stad Seattle, soos ons dit vandag ken, het eers teen die begin van die 20ste eeu bestaan. Die Seattle wat ons vandag sien, is 'n goeie 30 meter bo die plek waar dit voor 6 Junie 1889 was.
Port of Seattle, Terminal 107, het argeologiese bewyse dat wat nou bekend staan ​​as die Seattle Metropolitaanse gebied, vir minstens 4000 jaar bewoon is. Die inheemse Amerikaanse stamme Duwamish en Suquamish was inwoners van Seattle tot die laaste jare van die 19de eeu. George Vancouver, wat sy ekspedisie onderneem het om die kus van Wes -Kanada, Noordwes -Amerika en Alaska te verken, was die eerste Europeër wat sy voet in 1792 gesit het. Maar die werklike stigting van die stad Seattle het eers in 1851 gebeur, met die aankoms van die Denny Party -verkenners. Namate die nuwe nedersetting begin uitbrei, sit die Europeërs gemaklik in die bedryf van hout en hout. Die Denny Party, David Swinson 'Doc ' Maynard en Henry Yesler het 'n groot bydrae gelewer om Seattle die leier van skeepsblokke in die land te maak.
Die dorpe waarin die inheemse Amerikaanse stamme gewoon het, het op moerasagtige moddergrond gerus. Namate die stad Seattle begin ontwikkel het, ontwikkel dit rondom dorpe aan die waterfront. Pioneer Square, presies geleë waar dit vandag is, was die episentrum waarheen Seattle gegroei het.Die nedersetting van die stad begin vanaf Pioneer Square, vanwaar die stad 'n reeks opwaartse strate was. Aan die voet van hierdie steil heuwels was 'n laagliggende moerasland. Hierdie gebied het twee keer per dag oorstroom met water as gevolg van vloedgolwe, en sodoende die rioollyn wat op die hoek van die strate langs die water geleë is, oorstroom. Aangesien alle behuisingsgeriewe verbind was met die hoof rioollyn aan die waterfront, was die omgekeerde krag van getywater wat gebruik word om al die toilette in die stad te oorstroom. 'N Persoon wat op die toiletsitplek sit, kan weens die geweld afwaai. Seattlers het dus 'n getydrooster begin volg om hul aktiwiteite en ander besighede wat hulle nodig gehad het om die waterfront te besoek, uit te voer. Om hierdie rede het hul huise hul toilette op die boonste verdiepings van die huis gehad. Uiteindelik het diegene wat huis op enkelvlak besit, ook hierdie formule begin volg en hul toilette op 'n voetstuk gebou. Om hierdie toilette te gebruik, moes 'n mens 'n leer of trap klim. Dit sou uiteindelik die grondslag vorm vir die bou van die nuwe stad Seattle, soos ons dit vandag ken.
Die sentrum vir noodsaaklike aktiwiteite
Seattle, gedurende die middel van die 19de eeu, was 'n wettelose entropie. Skole bestaan ​​skaars, en daar was geen wetstoepassingsagentskappe nie. Die enigste manier om misdadigers op rekord te bring, was openbare hang (mob justice). Die rioolstelsel was swak en daagliks oorstroom, daar was geen geplaveide of selfs loopbare strate nie. Plundery kom gereeld voor, buitemuurse gebruik van onwettige goedere, handel met hande-arbeid (Asiatiese en Afro-Amerikaanse slawe), dobbelary, prostitusie, ensovoorts was deel van die daaglikse roetine van Seattle.
Soms rondom die 1880's het dinge verander vir hierdie stad. Die ontwikkeling van beter infrastruktuurgeriewe het daartoe gelei dat die stad sy wet en orde situasie verbeter het. 'N Groot deel van die verandering is direk en indirek deur die komende saagmeulondernemings aangebring.
Die Groot Seattle -vuur
Seattle het teen die vroeë 1890's die leier van die noordweste geword. Die toneel was besig om te verander, die stad het meer georganiseer, en die vroue het hard probeer om Seattle te beskaaf en dit 'n beter plek te maak om te werk en te woon. Maar die bal wat rol, sou tot stilstand kom en die hele Seattle en sy mense skok.
Op 6 Junie 1889, iewers omstreeks twaalfuur, het 'n werker in 'n winkel vir die maak van kaste 'n bietjie gom oor 'n petrolvuur gemors. Die gom het gekook en aan die brand geslaan en die hele werkswinkel aan die brand gesteek, met houtskyfies en terpentyn. 'N Buitengewone droë lenteseisoen het daartoe gelei dat die vuur vinniger as normaal versprei het. Die brand het in die rigting van die tweede en derde laan begin beweeg en 'n drankwinkel onderweg gekry. Dit het gelei tot 'n massiewe ontploffing, wat die brand verder versterk het. Geboue is van hout gemaak, wat dit moeilik gemaak het om vuur te blus. Die feit dat die brandbestrydingsinfrastruktuur swak was, het die probleem net verder vererger.
Binne twaalf uur het die brand die grootste deel van die middestad verwoes en baie staatsdiensgeboue, kerke en selfs die hofgebou meegebring. 120 hektaar Seattle (byna 33 middestad en naburige stadsblokke) is vernietig, insluitend alle saagmeulens en werwe. Ongelukkig was daar ten spyte van die groot omvang van die vernietiging (sommige het die totale skade op bykans $ 20,000,000) 'n menslike slagoffer.
Die nuwe stad bo -op die ou stad
Die rehabilitasie- en heropboupogings het byna onmiddellik begin. Die mense van Seattle kom vinnig op. Wat hulle besef het, was dat hierdie brand hulle van 'n groot probleem onthul het en#8211 knaagdiere. Byna 'n miljoen rotte is dood in die brand. Hulle het in die as op die vloer 'n geleentheid gesien om hul stad nuut te bou.
In plaas van te verhuis, het Seattlers besluit om die stad weer op te bou soos en waar dit was. Onder die vele nuwe bewegings is houtgeboue heeltemal verbied. Die bou van klippe en bakstene is verpligtend gemaak. Seattlers het besluit om hul heropboupogings na 'n hoër platform te skuif. Om Seattle van die getyprobleem te bevry, is die middestad gelykgemaak. Sekere strate is tot 22 voet gelig om alle strate in die middestad op dieselfde hoogte te bring. Dit het Seattle ook 'n kans gegee om hul loodgieters- en rioolstelsel te herbou, wat in sy bestaande vorm op die minste pateties was.
Nadat die herbou voltooi is, het alle besighede na die boonste verdiepings verhuis. Burgers het nog steeds in die ou strate geloop en moes by 'n trap klim om by 'n winkel uit te kom. Selfs om 'n straat oor te steek, moes die trappe op en af ​​klim. Die ondergrondse sypaadjies is deur glasprisma's verlig. Uiteindelik het die vrees dat die ondergrondse stad weer meer aansteeklike knaagdiere sal nooi, daartoe gelei dat Seattle self, sak en bagasie, na die boonste stad verhuis het en die ou stad in onbruik gelaat het. Die eerste paar jaar is die ruimtes in die laer stad as pakhuise gebruik. Sommige mense het selfs onwettige aktiwiteite daar uitgevoer. Uiteindelik, soos dit lyk asof byna die hele stad sy nuwe vel dra, is die ou ondergrondse stad heeltemal verlate.
Tot in die 1960's was die ondergrondse gebied verwaarloos. Baie het dit vergeet, en die nuwe generasie het min idee daaroor. Bill Speidel, 'n rubriekskrywer van The Seattle Times, was 'n primêre figuur in die herstel van die Seattle-vervalle Pioneer Square-gebied. Tydens hierdie aktivisme het hy op Pioneer Square onder Pioneer Square gewaag. Hy het ou geboue op die Pioneer Square gemerk wat na die brand verhef is, en het die winkeleienaars om 'n besoek gevra. Hy het 'n sekere huur aan die winkeleienaars betaal vir hierdie besoek. Hier ontdek hy 'n stad wat in puin lê, wat hom die idee gee dat mense dalk belangstel om die stad te besoek, wat nou 'n ou stagnerende skaduwee van sy nuwe self was.
Bill Speidel het die ondergrondse toer in 1965 gestig met die besef dat mense (veral toeriste) belangstel om die ondergrondse ou stad te besoek. Die verlate ruïnes sorg vir goeie reisopbrengste. Deur die jare is sommige van die ondergrondse strukture opgeknap. Speidel is in 1988 oorlede, maar die ondergrondse toer is steeds een van die belangrikste toeriste -aantreklikhede in Seattle.
Die ondergrondse stad is dekades gelede as onveilig verklaar, maar dele daarvan is vir toeroperateurs oopgegooi. Die toer sluit 'n besoek aan ou en geroeste meubels, groot houtbalke, bankgewelwe, gedeeltelik vernietigde toilette en 'n klomp rotte en spinnerakke in. Die ondergrondse stad is donker en muwwerig. Daar is ook waarneembare waarnemings van spoke in die omgewing.
Seattle is moeilik om te definieer. Ons ken Seattle vandag as die Rainy City. Dit is die tuiste van Microsoft, Amazon en Starbucks. Die stad het 'n reputasie as 'n toevlugsoord vir koffiekenners. Dit is 'n stad van ouwêreldse sjarme. Dit het wel 'n deel van hippies, feministe uit die nuwe tyd en koffiewinkels, maar dan doen elke groot stad dit. Wat Seattle onderskei van die groot seuns soos New York of San Francisco, is dat die Rainy City 'n bekoring het wat dit beter laat voel as die groot seuns. 'N Groot deel van die stad, insluitend die mense, behou nog steeds die ou wêreld-isme, en die mistiek van die ondergrondse stad dra net by.
Seattle - Geskiedenis
Denny Party se nageslag woon rustig onder ons
Deur Stuart Eskenazi
Personeelverslaggewer van Seattle Times
In die suide en noordooste van die land, waar die eerste gesinne as aristokrasieë vereer word, is 'n pionier -stamboom 'n kaartjie vir die hoë samelewing. Maar in hierdie stad sal dit en 'n nikkel nie 'n koppie koffie oplewer nie.
Afstammelinge van die vyf gesinne wat Seattle een en 'n half jaar gelede gevestig het, leef in relatiewe onduidelikheid. Daar is geen eksklusiewe klub waar hulle gereeld bymekaarkom om tee te drink nie, geen sentrale bewaarplek wat hul bewegings dokumenteer nie.
Trouens, afstammelinge is geneig om nie bewus te wees van die ander nie. Hierdie verhaal verenig byvoorbeeld vir die eerste keer twee nie so ver familielede nie. Ruth Moore, ontmoet Peggy Nugent. Julle kom albei af van die pionier -egpaar John en Lydia Low. Julle het albei die meeste van julle lewens in die Seattle -omgewing gewoon. Julle twee is baie geïnteresseerd in julle afstammelinge. Tog het u paaie nog nooit gekruis nie.
Op 13 November 1851 beland 22 avonturiers by Alki Point op 'n skoener genaamd Exact. Daar het hulle by twee ontdekkingsreisigers aangesluit wat die land ondersoek het. Die bydraes van die 24 pioniers word onthou tydens hierdie 150ste herdenking van die landing. Die familiename is uitgekerf in 'n klipmonument wat opstaan ​​van die strand af waar die boot aan die wal geraak het.
Sommige van die name is sinoniem met Seattle. Vra Brewster Denny of hy 'n verband met Denny Way het, en hy antwoord: "O ja. Ek is 'n lid van die ou Way -familie." Eintlik is hy die agterkleinseun van Arthur Denny, wat dikwels as die stigter van Seattle beskou word.
Brewster Denny se beskeidenheid volg die voorbeeld van Arthur Denny, wat in 'n outobiografie van 1890 geskryf het: "Dit het nie by my opgekom dat ek iets bo die gewone bereik het nie, en as dit so is, moet ek verneder voel om dit self te eis."
In haar woonstel in Noord-Seattle vol bric-a-brac, is die 80-jarige tuisteskepper en ma van twee bang om 'n ou brief weg te gooi sonder om dit eers te lees om te sien of dit 'n belangrike deel van die geskiedenis van Seattle bevat. In 'n antieke portret wat aan haar muur hang, kan sy die voorkop en oë van haar oudste seun sien. Dit is 'n foto van Carson Boren, haar oupagrootjie en een van die intrekkers op die presiese manier. Die jongste geslag Boren -afstammelinge, Cochran se twee agterkleinkinders, lyk minder as hom. Hulle is half Chinees.
Cochran het grootgeword met die naam Denny - haar ouma, Mary Louisa Boren, wat met 'n neef van Arthur Denny getroud is. Op skool het onderwysers haar gepomp vir historiese inligting oor die gesin. Sy sou haar pa bring om hul soeke na kennis te bevredig.
'As kind het ek gedink as ek die naam Denny ooit weer sou hoor, sou ek dit kon verruil,' sê sy.
Nou verdeel sy gesinsherinneringe in plakboeke en is verheug dat haar kleinseun aangebied het om die nalatenskap na die rekenaar oor te dra.
Op 6 weke was Rolland Denny die jongste van die 12 kinders wat in die presiese land beland het. Sy huis is moontlik die enigste huis in Seattle waar een van die 24 oorspronklike pioniers gewoon het. Vandag dien die huis van 7 700 vierkante meter as die woonplek van Seattle vir die Unification Church-die beweging wat deur eerwaarde Sun Myung Moon gestig is. Arthur Denny, 'n vasbeslote metodiste, 'sou in sy graf omdraai as hy dit weet', meen Fred Wright, Pat se man.
Pat Wright het nooit haar oumagrootjie, Louisa Denny, ontmoet nie, die oudste van Arthur en Mary se drie kinders wat op die Exact gekom het. Maar sy het wel tyd saam met twee van Louisa se dogters deurgebring.
Die twee was Sophie Frye Bass ("Tante Opie") en Roberta Frye Watt ("Tante Bobbie"), wat albei boeke oor Old Seattle geskryf het. Op Wright se boekrak is 'n oorspronklike getekende kopie van 1931 van "Four Wagons West: The Story of Seattle", geteken deur haar tante Bobbie. Hulle het haar met stories vertel en haar talle herinneringe nagelaat.
Brewster Denny, opgelei aan beide Harvard en Tufts, het in Washington gewerk vir die Departement van Verdediging en vir wyle Amerikaanse senator Henry M. Jackson (D-Wash.). In die somer van 1961 bied president Kennedy hom 'n pos aan as sy intelligensie -adviseur. In plaas daarvan het Denny na Seattle gegaan om die UW's Graduate School of Public Affairs te begin.
'My verbinding met Seattle was so sterk,' sê Denny. 'Dit was onvermydelik dat ek eendag weer huis toe sou kom.'
Brewster Denny beskou sy van meer as 'n verantwoordelikheid as 'n reg. Die afgelope veertig jaar lui hy die klok by Denny Hall op die UW -kampus ter herdenking van tuiskoms.
Sy stamboom en 'n nikkel het vir hom meer as 'n koppie koffie in Seattle gekoop, maar sy werk aan die UW sal Arthur Denny tevrede stel.
'Ons taak is om mense op te lei om in staatsdiens te wees,' verduidelik hy.
Verskeie prominente strate in Seattle is vernoem na die oorspronklike baanbrekers: Denny Way, Borenlaan, Terrylaan, Bellstraat, Olive Way (na Olive Bell), Virginiastraat (na Virginia Bell) en Lenorastraat (na Lenora Denny).
Maar John en Lydia Low word geïgnoreer. Hy het die eerste houthut by Alki begin bou voordat hy na Portland teruggekeer het om Arthur Denny aan te moedig om die reis noordwaarts te maak. The Lows het egter nie lank in Seattle gebly nie en het grondeise in Thurston County en later Snohomish County ingedien.
John en Lydia se dogter, Nettie Low Foster, was na bewering die eerste blanke kind wat by Alki gebore is, het die afwesigheid van 'n laanweg as 'n geringe beskou. Sy het saam met suster Fannie, Rolland Denny en twee ander invloedryke Seattleiete geslaag om die stadsraad in 1925 suksesvol te versoek om die naam van 63rd Avenue Southwest, wat doodloop by Alki Point, na Low Avenue te verander.
"Aangesien ons al die ander lede van hierdie Pioneer -party bevoordeel het deur strate ter ere van hulle te noem, glo ons dat dit reg en gepas sou wees," lui die petisie. Maar 18 maande later het die raad oorgegee aan druk, waarskynlik van sakelui in die omgewing, en die naam na 63rd Avenue teruggegee.
'Ons was nog altyd die underdogs,' sê Brett Nugent (34), die agter-agter-agter-agterkleinseun van John en Lydia. Nugent is 'n akteur, danser en sanger wat opgetree het tydens die Grammy -prysuitdeling en in die Apollo -teater in Harlem. Deesdae bedien hy kliënte en lei kelners by Salty's op Alki op. Die Alki -verbinding gaan hom nie verlore nie.
In Oktober het die intuïtiewe Nugent sy ma, Peggy, gebel oor 'n sterk gevoel dat sy oupagrootjie, Nettie, iets vir die gesin nagelaat het. 'Ek het gehoop dit was Salty's,' skerts hy.
Peggy Nugent hoop dat Nettie se gees en die 150ste bestaansjaar haar sal opwek om meer te leer oor die Low -gesin. Sy kan begin deur die brug van Bellevue oor te steek om Ruth Moore in Wallingford te besoek.
Moore kom ook af van Nettie Low Foster, maar is twee geslagte voor Peggy Nugent, drie voor Brett. Haar ontmoetings met Nettie was werklik, nie geestelik nie.
"My ouma Nettie het 'n groot strook framboosbosse in haar erf naby die heining gehad," onthou Moore. "Sy sou soggens uitgaan en frambose pluk. Sy het mooi gesnyde glasbakke en ons het frambose en melk. Ek hou nog steeds van die tipe bakke."
"Peggy Nugent?" sê Moore, 77. "Ek ken haar nie. Ons behoort mekaar te ken. Ons is uit dieselfde familie."
Die broers en susters van Wanamaker het albei in die buitelandse diens vir die staatsdepartement gewerk. Alice het in Noorweë, Pole, Bulgarye, Duitsland, Thailand en Hongarye gewerk. Haar broer, Temple, het diens gedoen in Spanje, die Dominikaanse Republiek, die Filippyne, Israel, Argentinië en Costa Rica, waar hy nou 'n melkboerdery bedryf.
'Ek dink ons ​​almal Bells het 'n avontuurlike gees gehad', sê Wanamaker (84) van Seattle. "Ons was gretig om nuwe dinge te leer en nuwe plekke te besoek. Daar is baie plekke om te sien in hierdie wêreld."
Gaffner (66) het die Laerskool Alki bygewoon en as kind deelgeneem aan die jaarlikse herontwerp van die presiese landing. Hy het by Boeing afgetree, maar het ook in die middestad belê, waaronder die Seattle Athletic Club en Caf & eacute Sport.
Die Gaffner -gesin het 'n huis in Western Avenue en Broadstraat geërf wat William Bell gehelp het om met sy eie hande vir een van sy seuns te bou. Die Gaffners het die ou huis afgebreek en die eiendom in 1953 verkoop. Berry-wingerdstokke het daar byna 50 jaar lank gegroei tot verlede somer, toe begin word met die opgrawing van 'n nuwe hoë gebou.
Gary Gaffner kampeer 'n week lank op die bouperseel en vra die bemanning om die sorg van 'n argeologiese opgrawing te gebruik wanneer hulle die betontrap breek. Hy onthou 'n verhaal wat deur die geslagte oorgedra is, wat deur sy pa aan hom vertel is. Volgens die legende het 'n bejaarde William Bell, toe die huis amper voltooi was, sy kruiwa neergegooi en verklaar dat hy klaar is met fisieke werk. Beton vir die laaste trap is oor die kruiwa gegooi, wat effektief 'n tydkapsel geskep het.
Gaffner was nie seker of die storie waar is nie, maar hy wou nie die kans op 'n leeftyd misloop nie. Terwyl die konstruksiewerkers stuk vir stuk beton van die trap verwyder, raak hulle betaalvuil: 'n ysterwielrand met 'n paar speke. Dit was al wat oorgebly het van die kruiwa van Gaffner se agter-oupagrootjie.
'Vir my is dit 'n ware artefak soos 'n mens sou kon hê,' sê Gaffner, wat in koningin Anne woon. "Ek sal die ou wiel koester, al is dit hoe grimmig dit ook al is."
Die broers Lee en Charles Terry het uit New York na Seattle gekom. Lee het gehelp om die houthuis te bou waar die gesinne gewoon het, en Charles het 'n winkel in Alki bedryf. Verskeie navorsers by museums en historiese verenigings wat spesialiseer in die geskiedenis van Seattle, kon nie die naam van 'n enkele lewende Terry -afstammeling kry nie.
Vandag het ek uitgevind hoe die stad Seattle sy naam gekry het.
Seattle is een van die enigste groot stede in die Verenigde State wat vernoem is na 'n inheemse Amerikaanse hoof. In sy moedertaal word Seattle "see-ahlsh" uitgespreek, maar dit was moeilik vir Engelssprekendes om dit uit te spreek, sodat hulle dit verengels het tot die weergawe wat jy vandag ken.
Chief Seattle is vandag in die 1780's op die Kitsap -skiereiland, net wes van die stad Seattle, gebore. Seattle was die seun van edel gebore lede van die Duwamish- en Suquamish -stamme, en namate hy ouer word, word sy leierskap deur beide stamme erken. Sy bewese vermoëns as 'n militêre strateeg, 'n wenner van gevegte, 'n goeie spreker en diplomaat het hom die respek van sy mense besorg, en hy word gou erken as 'n groot leier deur die meeste inheemse Amerikaners in die streek.
Toe 'n handelspos in die huidige Olympia gebou is, was Seattle een van die inheemse Amerikaners wat velle vir ingevoerde Europese goedere verhandel het. Dit is waarskynlik dat hy toe respek begin kry het vir die Europeërs en Europese Amerikaners, selfs al het hulle die grond van sy mense oorgeneem. Trouens, Seattle is in 1852 as Rooms -Katoliek gedoop, met sy Christelike naam Noag, en word beskou as 'n vriend van die wit mense.
Kort na sy doop het Chief Seattle 'n man met die naam David S. Maynard oortuig om sy winkel na die dorpie Duwumps uit Olympia te verhuis. Seattle moes kano na die winkel, en Duwumps Maynard het sy winkel hernoem tot "The Seattle Exchange" wat die weg gebaan het vir die stad, en daarna die stad, om na die hoofman vernoem te word.
Chief Seattle is veral bekend vir 'n toespraak wat hy gehou het, wat vermoedelik ondersteun het om die inheemse Amerikaners se grond aan die Europese setlaars weg te gee. Om in Engels te vertaal, moes die toespraak egter twee keer vertaal word - een keer van Lushootseed, die moedertaal van die inheemse Amerikaners van Puget Sound, na Chinook, wat 'n handelstaal was, en dan in Engels. Dit is waarskynlik dat ten minste 'n deel van die betekenis daarvan verwronge, verkeerd verstaan ​​of doelbewus verander is om as propaganda gebruik te word deur die Engelse koerant wat 'n weergawe daarvan gedruk het dertig jaar na Seattle se dood.
Een van die ander dinge waarvoor Seattle die bekendste is, is die ondertekening van die Point Elliot-verdrag. Die verdrag is in 1855 deur goewerneur Isaac I. Stevens voorgelê en bevat 'n ooreenkoms tussen die blanke mans en die inheemse Amerikaners.Terwyl die blanke mans die grond vir hulself sou eis, sou verskeie gebiede wat nou as voorbehoude bekend staan, opsy gesit word vir gebruik deur die Indiane. In ruil daarvoor betaal die blankes betalings vir onderwys, gesondheidsorg en ander behoeftes. Die begrip tussen die twee partye was egter beperk as gevolg van die taalgrens. Weereens, in hierdie gevalle, moes versoeke van die inheemse Amerikaners twee keer vertaal word om dit te verstaan. Nietemin was Seattle die eerste inheemse Amerikaanse leier wat die verdrag onderteken het, met drie ander wat hom agterna geteken het.
Selfs in die 1850's het niks vinnig deur die kongres beweeg nie, en dit het hulle drie jaar geneem om die verdrag te bekragtig, wat hulle eers gedoen het nadat hulle baie van die voordele wat aan die Indiane beloof is, weggeneem het. In 1856 begin die 'Verdragsoorlog', met baie inheemse Amerikaanse kapteins wat oorlog voer met die blanke mense wat hul lande binnedring. Chief Seattle het uit die oorlog gebly en probeer om ander te oortuig om dieselfde te doen. Hy sou ook sy blanke vriende waarsku as 'n aanval beplan word as hy kon. Ironies genoeg, op 26 Januarie 1856 het 'n geveg die "Slag van Seattle" gewoed, hoewel die hoofman geen rol daarin gespeel het nie.
Toe die geveg uiteindelik eindig, het die stad Seattle begin groei. Daar is na die mense van Chief Seattle gekyk - hulle het nie alles gekry wat hulle in die verdrag wou hê nie, en hulle bedenkinge was oorvol en siektes het hoogty gevier. Baie wit mense het hulle met respek behandel, maar die opperhoof het die belofte gehou wat hy gemaak het toe hy die verdrag onderteken het en sou hulle nie beveg nie. Hy het sy blanke vriende besoek totdat hy in 1866 gesterf het, waarskynlik as gevolg van koors. By sy begrafnis het hy beide Rooms -Katolieke en inheemse rites gekry, en 'honderde wit mense' het vermoedelik by die inheemse Amerikaners afskeid geneem van hul hoof.
Kyk die video: Vancouver Canucks vs Seattle Kraken., 2021. Preseason. Game Highlights. Обзор матча (November 2021).