Gola-reënwoud, Sierra Leone - Voëlgesinne - 2021
Westerse kaalkraai, of witnek-kaalkraai, is 'n seldsame soort passievogels van die familie Picathartidae
Gola Rain Forest National Park - die unieke reservaat vir biodiversiteit in Sierra Leone
Algemene inligting oor Gola Forest
Volle naam: Gola Rainforest National Park.
Streek: Oostelike Provinsie, die land van Sierra Leone.
IUCN-kategorie: II (nasionale park).
Stigtingsdatum: Desember 2011
Oppervlakte: 750 km2.
Verligting: heuwelvlakte, verander in plato.
Klimaat: vogtig, warm, sub-ekwatoriaal.
Amptelike webwerf: golarainforest.org
Doel van die skepping: die behoud van die unieke struktuur van ekostelsels van vogtige ekwatoriale woude in Wes-Afrika.
Besoek - betaal
Inligting vir gaste
Gola Rain Forest National Park is in die ooste van Sierra Leone geleë.
Die park is die hele jaar oop en het 'n besoekersentrum en staproetes. Onvergeetlike uitstappies wag op besoekers, insluitend begeleide staptogte, voëlkyk, of amateurvoëlkyk, jeepsafari, visvang en reis na 'n etnografiese dorpie. Dit is verbode om sonder gids en na donker onafhanklik deur die gebied te beweeg.
As u die gebied besoek, word u betaal, kan u naby die beskermde gebied in gesellige kampplekke en hotelle gaan woon.
Die park is 40 km vanaf Kenem - die administratiewe sentrum van die Oostelike Provinsie - geleë.
Dit het 'n klein lughawe wat plaaslike vlugte aanvaar, en die stad is verbind met die hoofstad van Sierra Leone - Freetown deur 'n asfaltpad. Die res van die paaie in die omgewing het nie 'n normale harde oppervlak nie.
Geskiedenis van die Gola-reënwoud
Aan die begin van die twintigste eeu. in die beboste gebied van die oostelike Sierra Leone is ystererts en diamante ontgin. In 1920 is hierdie gebied tot 'n bosreservaat verklaar.
In 1989 het Bird Life International se studie van tropiese reënwoude aan die oostelike en suidelike hange en voetheuwels van die Leon-Liberiaanse bergreeks getoon dat die bos die tuiste is van bedreigde en seldsame soorte diere en plante, byvoorbeeld die gemmervisuil (Scotopelia ussheri) ).
In 1990 het BirdLife International, in samewerking met die Sierra Leone Conservation Society en die departement bosbou van die regering van Sierra Leone, die Gola Rain Forest-bewaringsprogram gestig. In 2002 het dit aktief begin ontwikkel, en in 2011 is die Gola Rain Forest SPNA geskep.
Die park is tans opgeneem in die voorlopige lys van UNESCO vir erkenning as 'n wêrelderfenisgebied (kriteria IX en X).
Loop in die nasionale park
Die nasionale park, die grootste absoluut beboste gebied in Sierra Leone, is deel van die tropiese reënwoude van die ekwatoriale gordel van Afrika. Gola-reënwoud is deel van die Bo-Guinea-woud en bestaan ​​uit drie sektore: noord, sentraal en suidelik, geleë op die grens met die staat Liberië. Die noordelike sektor word deur die Komboy-rivier van die sentrale sektor geskei, dit word deur die Magbole-rivier gekruis en die suidelike grens loop langs die staat. Die sentrale sektor, die grootste, is 'n heuwelagtige hoogte, waarvan die maksimum hoogte 475 m is. Die streek word deur vyf klein riviere gekruis, wat almal in die Mano-rivier, die watergrens met Liberië, uitloop.
Die suidelike sektor is suidwes van die sentrale groep op 'n afstand van 12 km. Dit word oorheers deur vleilande. Die oostelike grense van die park val saam met die staatsgrens van die land. In die toekoms moet hierdie deel van die park in 'n oorgrenspark ingesluit word.
Wonders van die natuur
Gola Rain Forest is 'n unieke gebied in die tropiese reënwoud van Wes-Afrika. Die bosgebied word gekenmerk deur verhoogde skaduwee, 'n oorvloed groot lewende en dooie bome, verskeie lae plantegroei en horisontale vlakke van plantegroei. Van elke tak van hoë bome hang talle epifiete af.
Die park het 'n habitat geword vir baie endemiese spesies.
Die Gola-reënwoud het 'n baie hoë vlak van biodiversiteit - van 50 tot 150 boomsoorte groei vir elke hektaar grond.
Die westelike kaal kraai is endemies aan die tropiese reënwoude van Wes-Afrika vanaf Sierra Leone en Guinea tot Togo. Haar gunsteling habitats is rotsblokke met talle grotte omring deur primêre woude.
460 km2 - Sentrale sektor
60 km2 - noordelike sektor
230 km2 - Suid-sektor
Mano is die hoofrivier in die park, sy oorsprong is in Guinee en die kanaal vloei langs die grens van Sierra Leone en Liberië. As gevolg van die etniese nabyheid van die mense van die Kru en Mende, wat aan beide kante van die waternooreen gebied woon, het die rivier die unie van die lande wat aan sy oewers geleë is, verseël.
'N Regte bebaarde bulbul, 'n hol nes, voed op bessies, vrugte en knoppies, gee melodieuse trille met 'n dwarsfluit.
Baba-sjimpansees hou ongeveer drie jaar kontak met hul ma nadat hulle van die bors gelig is.
Westerse kaalkraai - die simbool van die Gola Rain Forest National Park
Klein blou haras (Charaxes cithaeron) verkies tropiese immergroen woude as habitat
Die diversiteit van die park se flora kan beny word: daar is meer as 900 plantspesies, waarvan 232 boomsoorte is, hoofsaaklik kenmerkend van
tropiese reënwoud. Die mees algemene familie in Gol is peulgewasse. Terselfdertyd is die dominante spesie Eritiera nuttig (Heritiera utilis) van die Malvaceae-familie (Sterculiaceae).
Die bosbedekking van die park word gevorm deur vier boomlae
1 - boom staan
2 - bos afdak
3 - onderbos
4 - bosvloer
struike is amper heeltemal afwesig, maar daar is baie wingerdstokke. Die meeste bome is immergroen met groot blare, swak ontwikkelde bas en knoppe en onbeskermde knopskubbe. Die Afrika-mahonie (Khaya spp.) Maak gewoonlik die boonste afdak, terwyl die oliepalm (Elaeis guineensis) die onderste afdak maak. Die plante in die park het blomme en dan vrugte, direk op dik takke of romp.
In die park word 21 plantspesies, soos macore (Tieghemella heckelii), as skaars en bedreig beskou, 20 word as kwesbaar geklassifiseer. Plante word in hierdie kategorieë ingedeel as menslike aktiwiteite hul bestaan ​​bedreig.
In totaal woon 49 soorte soogdiere op die grondgebied van Gol, waarvan 4 in die Rooi Boek, 9 met uitsterwing bedreig word en 5 as kwesbaar geklassifiseer word. Verskeie spesies hoefdiere, soos die swartrugduker (Cephalophus jentinki), die sebra-hertoger (Cephalophus zebra), die swart hertoger (Cephalophus niger) en die Maxwell se hertoger (Philantomba maxwellii), is endemies. Die piggy seekoei (Hexaprotodon liberiensis) kan ook as endemies aan Gola geklassifiseer word, alhoewel verskeie ander bevolkings in Liberië en Ivoorkus woon wat aan die park grens.
Die gebeure van die 11-jarige burgeroorlog het die meeste diere van hierdie plekke nie baie geraak nie, hoewel die aantal bosolifante (Loxodonta cyclotis) skerp afgeneem het: nou woon net 'n paar dosyn individue in die park - al wat nog 'n groot bevolking (meer as 100 individue) in die vroeë 1980's -x jaar
Daar is 11 primaatsoorte in die beskermde gebied, insluitend die gewone sjimpansee (Pan troglodytes), die rooi colobus (Procolobus badius) en die aapdiana (Cercopithecus diana), waarvan die lewenstyl onder beskerming van BirdLife International ondersoek word. In die park sien jy die Afrika-buffel (Syncerus caffer), die luiperd (Panthera pardus).
Van die 34 spesies vlermuise word 2 as kwesbaar geklassifiseer en endemies.
Volgens BirdLife International is die Gola Rain Forest National Park een van die belangrikste voëlgebiede in die land. Dit is die tuiste van 327 voëlspesies, waarvan die meeste endemies en skaars is. Die besoekkaart van die park en sy simbool is die westelike kaal kraai (Picathartes gymnocephalus). Skaars visuil (Scotopelia ussheri), witborst tarentaal (Agelastes meleagrides) en malimbus wewer (Malimbus ballmanni) woon hier.
Ongeveer 80 soorte voëls leef uitsluitlik in die krone van bome, 100 word in 'n digte bos aangetref en op bosrande of opruimings is 10 beperk tot die boonste afdak van die bos. Onder hulle is die tortelduif met wit front (Columba larvata), die kraag liefdesvogel (Agapornis swindernianus), die gestreepte uil (Bubo shelleyi), die Liberiese swart vlieënvanger (Melaenornis annamarulae) en (Melaenornis annamarulae) en die geelbuik silwer-bellied concreta (Platinum concreta)
Ongeveer 80 ander soorte, byvoorbeeld die dubbelspore (Pternistis bicalcaratus), die bebaarde regte bulbul (Pycnonotus barbatus) en die kraai (Corvus albus), kan aan struikliefhebbers toegeskryf word; die park met die akasia lang grasbosveld.
Onder die verteenwoordigers van koelbloedige diere woon 13 spesies reptiele en 43 soorte amfibieë in die "Gola Rain Forest". Die meeste van hulle, hoofsaaklik bosbewoners (19 spesies paddas en 9 reptiele), verkies die kern van die beskermde gebied, sommige word aangetrek deur bosrande, 11 spesies amfibieë en 3 reptiele leef uitsluitlik in die savanna-buffersone.
35% van die 31 vissoorte wat in die riviere van die park woon, is endemies aan die land.
Die nasionale park is die tuiste van 750 spesies vlinders - 80% van al die bekende in Sierra Leone.
Die park is nou uniek en sal nog jare bly as iemand nie hierdie unieke hoekie van die natuur vernietig nie. Almal wat 'n reisroete deur Sierra Leone het, raai u aan om die Gola Rain Forest te besoek. Sterkte!
Die westelike kaalkraai, of witnek-kaalkraai, is 'n seldsame vogelvoël van die Picathartidae-familie. Endemies aan Wes-Afrika.
Voëls het 'n swart rug, pens en nek is wit. Vlerke, snawel, stertvere is swart. Bene is grys. Die kaalkop het 'n heldergeel of effens oranje kleur, aan die agterkant is 'n groot swart vlek aan beide kante sigbaar. Daar is geen seksuele dimorfisme nie. Jong voëls kan nie van volwasse voëls onderskei word nie, met die uitsondering van die geel nek. Die gewig van die voëls is ongeveer 200 - 250 g, die liggaamslengte is ongeveer 28 - 41 cm.
Hierdie spesie kom algemeen voor in die Guinese woude van Wes-Afrika, van Liberië, Sierra Leone, Guinee, Ivoorkus tot Ghana. Die voël soek die grond vir ongewerweldes, skaaldiere, paddas en akkedisse en beweeg deur te spring.
Voëls is gewoonlik baie stil en maak net soms geluide. In geval van gevaar, daarenteen, gee hulle 'n skerp alarm. Slange en roofvoëls is van hul natuurlike roofdiere.
Voëls woon in kolonies en bou bakvormige neste van plantvesels en vuil, en heg dit aan rotshange en grotplafonne. Die wyfie lê 1 - 2 wit eiers met bruin en grys kolle. Die broeiperiode is 20 tot 25 dae. Die kuikens bly tot 26 dae na die uitbroei in die nes, en die ouers voorsien hulle van klein diertjies soos insekte en wurms. Soms vernietig stamlede neste wat te naby hul eie nes gebou is.
Die spesie word volgens die IUCN bedreig. Die bevolking is baie gefragmenteerd, die digtheid daarvan is laag. Verskeie bekende broeikolonies is van mekaar geïsoleer, met die geleidelike ontbossing van die reënwoud wat die isolasie vergroot en die spesie se habitat verminder. Die grootste bedreiging is die transformasie van sy habitat in landbougrond, sowel as die ontbossing en uitbreiding van mynbou in die streek. Soms word voëls gevang of hul eiers versamel. Om die spesie te beskerm, word neskolonies as beskermde gebiede aangewys en gedurende die broeiseisoen beskerm.
Groenkop kortstaart Sunbird / Hedydipna collaris
Kort oor toekan
Witgesig Munia / Lonchura vana
Copyright 2021 \ Flamingofanny - Bird Blog \ Westerse kaalkraai, of witnek-kaalkraai, is 'n seldsame soort passievogels van die familie Picathartidae