Bybelskool » Die gelykenis van die weduwee en die regter – Lukas 18:1-8
Die afvalligheid in die tyd van Noag is kort geknip deur die sondvloed waar die bekende wêreld deur water vernietig is.
Die afvalligheid in die tyd van Sodom en Gomorra is kort geknip deur die vuur en swael wat van die hemel neergereën het en die vier stede daar by die Dooie See vernietig het.
Hulle moet volhard in geloof, want: "Elkeen wat probeer om sy lewe te red, sal dit verloor; en elkeen wat dit verloor, sal dit behou." En Jesus herinner hulle aan Lot se vrou wat in 'n soutpilaar verander het toe sy teruggedraai het na dít wat sy reeds agter gelaat het.
Jesus waarsku die dissipels. Moenie met verlange terugdraai na die genot van die wêreld nie, want dan sal jy die koninkryk mis. Wanneer die Seun van die mens kom, sal Hy die skape van die bokke skei, selfs al slaap hulle saam op een bed of werk hulle skouer aan skouer by die meul. Die een sal saamgeneem word en die ander een agtergelaat word.
Maar waarmee Jesus hulle veral wil bemoedig is om aan te hou bid, nie maar net vir hulleself nie, maar vir die koms van die koninkryk.
Die regter wou haar egter nie help nie, selfs al was die reg waarskynlik aan haar kant. Maar, die weduwee het aangehou en hom "bly opsoek het met die versoek". Sy het haar saak aan mekaar voor hom gaan bepleit. Sy het hom geen rus gegee nie.
Die eerste punt wat Jesus uit die gelykenis maak, is dat God nie so die onregverdige regter is van wie 'n mens op 'n soortgelyke wyse moet verwag dat hy onverwags tot sy sinne sal kom en help omdat hy gedaan is nie.
Die vraag is of die dissipels (en ons) met hierdie tipe geloof sal lewe en sal volhard. Sal hulle wakker bly, dag en nag, in gebed tot God. Sal hulle die waarskuwings van Lot se vrou ter harte neem, die vrou wat teruggedraai het na die wêreld? Sal hulle die aanmoediging van die weduwee ter harte neem, die vrou wat volhard het om vir geregtigheid te bid?
Daar is veral vier faktore wat gelowiges se oë kan wegtrek van die uiteindelike koms van God se koninkryk, soos 'n mens dit in die vorige perikoop raaklees:
Die sleur van die daaglikse lewe: mens raak so vasgevang in die roetine en eise van elke dag dat jy nooit meer kans kry om verder te dink as die uitdagings wat jy nou die hoof moet bied nie – soos in die tyd van Noag;
Gemaklik en tuis: Soos Lot se vrou kan mens die teenswoordige wêreld so liefkry, so gemaklik wees in jou knusse bestaan, so tuis in jou groewe, dat jy nie meer die verlange na meer ervaar nie – soos in die tyd van Lot;
Afvalligheid: Mens kan afvallig raak van God en sy gebod, leef in sy wêreld asof Hy nie bestaan nie. Jy kan jou lewe volgens 'n ander ritme as God s'n begin leef. Jy kan jou afsluit van die samelewing se nood, en doodgewoon ophou om iets daaraan te probeer doen. Jy kan God en jou naaste vir ander prioriteite inruil – soos die regter.
Moedeloosheid: Mens kan so afgesloof raak, so vasgeval in die krisisse van elke dag; jy kan so wegteer as gevolg van die onreg en lyding wat jy verduur, of rondom jou sien, dat jy hoop en geloof op God se toekoms verloor – anders as die weduwee wat volhard het.
Vra sonder ophou
Om soos Noag in te tree vir die goddeloosheid van sy tyd. Om soos Abraham voor God in te tree vir die sedeloosheid van sy tyd. Miskien is daar vyftig Here? Miskien is daar vyf en veertig? Of dan Veertig? Dertig? U sal darem seker nie twintig regverdiges laat omkom saam met die onregverdiges nie? En as daar net tien regverdiges is (Gen 18:22-33)?
Die vraag is dus watter impak ons omstandighede op ons het? Watter rol speel ons omstandighede in ons lewe? Trek dit ons stadig maar seker weg van God? Maak al die onreg en hopeloosheid ons bloot verder sinies met die gevoel ons is bloot op ons eie?
Daar is soveel pyn en gebrokenheid in die wêreld. Soveel mense wat worstel met die ellende wat mens-wees meebring. Daar is 'n diepe nood na 'n gemeenskap van mense wat sug na geregtigheid, na lewensruimte vir elkeen, na genesing en herstel van die verskeurdheid waarin ons leef.
Ons as die uitverkorenes van God, die liggaam van Christus, is daardie gemeenskap. 'n Gemeenskap van mense wat nie ophou om te roep na God, om dag en nag te vra, Here bring genesing. Here, herstel u beeld in mense. Here, gee bekering sodat ons land en sy mense vrede sal ervaar soos 'n rivier en geregtigheid soos die golwe van die see (Jes 48:18).