Waarom sou Jesus se ouers na 'n Romeinse volk na hul geboorteplek reis? - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Evangelie Volgens Lukas sê dat Jesus in Bethlehem gebore is omdat sy ouers vir 'n sensus na hul plek moes kom:
1 In daardie dae het daar 'n bevel uitgegaan van keiser Augustus dat die hele wêreld ingeskryf moes word. 2 Dit was die eerste keer dat Quirinius goewerneur van Sirië was. 3 Almal het gegaan om hulle in te skryf, elkeen na sy eie stad. 4 En Josef het ook opgegaan van Galilea, uit die stad Nasaret, na Judea, na die stad van Dawid, wat Betlehem genoem word, omdat hy uit die huis en familie van Dawid was; 5 om homself in te skryf by Maria, wat beloof is om met hom as vrou te trou, terwyl sy swanger was. -Lukas 2: 1-5, Wêreld Engelse Bybel
Waarom nie net die mense tel waar hulle was nie, soos ons vandag doen?
Is daar nie-Christelike bronne wat die bestaan ​​van so 'n vereiste staaf of die doel daarvan verduidelik? Is daar nie-Christelike bronne wat hierdie twyfel in twyfel kan trek, of redes om te dink dat dit 'n uitvinding was deur 'n latere geslag wat daarop gemik was om Jesus aan Dawid te koppel?
Waarom na 'n mens se geboorteplek reis vir 'n Romeinse sensus? Wel Presies. Ek vermoed, aangesien daar baie profesieë was wat vervul moes word, moes iets uit die geriefsdimensie na vore kom om Jesus van Nasaret en gebore in Bethlehem te maak.
Die artikel "Ernstige probleme met Luke's Census" is 'n goed aangehaalde artikel oor hoe die sensusverhaal twyfelagtig is.
Dit wys daarop dat die sensus nie in ooreenstemming is met hedendaagse dokumente nie. Byvoorbeeld: - Daar is geen onafhanklike dokumente (ons het baie Romeinse dokumente) wat die bestaan ​​van 'n redelik ernstige burokratiese oefening bevestig. Quirinius word destyds verkeerd genoem as die goewerneur van Judea (hy was nie).
'N Artikel op die http://www.biblearchaeology.org wys daarop, sowel as dat daar min bewyse is vir hierdie' empirewye 'sensus; as daar een was, sou dit nie in 'n kliëntryk toegedien gewees het nie.
Ons moet tot die gevolgtrekking kom dat die sentrale vraag werklik onbeantwoord is, want niks hiervan het gebeur nie.
Die wetenskaplike konsensus is byna eenparig oor hierdie punt: Luke is eenvoudig verkeerd. Daar is 'n aantal redes waarom die verslag wat deur Luke verskaf is, nie ernstig opgeneem kan word nie; hierdie redes sluit in teenstrydighede tussen Luke en die eksterne historiese bewyse, Luke se ooglopende misverstand oor hoe sensusse plaasgevind het, Luke se misverstand oor geografiese en politieke kwessies en eenvoudige logika.
Teenstrydighede tussen Luke en die historiese verslag:
[Jesus is gebore] In die dae van Herodes, koning van Judaea ...
(Lukas 1: 5)
Keiser Augustus dat die hele wêreld geregistreer moet word. Dit was die eerste registrasie en is geneem terwyl Quirinius goewerneur van Sirië was. Almal het na hul eie dorpe gegaan om geregistreer te word. Josef het ook van die stad Nasaret in Galilea na Judea gegaan, na die stad Dawid wat Bethlehem genoem word, omdat hy afstam van die huis en familie van Dawid. Hy gaan inskryf by Maria, met wie hy verloof was en wat 'n kind verwag.
(Lukas 2: 1-7)
Die eerste probleem met hierdie verslag is dat dit beweer dat die regeringstyd van Herodes in Judaea, Quirinius in Sirië en Augustus in Rome saamgeval het. In werklikheid het hulle dit nie gedoen nie. Herodes sterf in die jaar 4 nC, en word opgevolg deur sy seun Archelaus. Archelaus was 'n onbekwame en wrede koning, en die Romeinse owerhede het hom vinnig uit die amp onthef om onrus te voorkom. In die jaar 6 nC is Archelaus dus afgesit, en Judaea het 'n provinsie van die Romeinse Ryk geword, onder direkte beheer van 'n prokonsul, onder toesig van die goewerneur van Sirië, wat destyds Quirinius was.
Toe Judea as 'n provinsie aangestel word, beveel die keiser Quirinius om 'n sensus te doen met die oog op belasting. Die historiese verslag, nieteenstaande Luke, toon aan dat die sensus plaasgevind het in dieselfde jaar dat Archelaus, 6 nC, twee jaar na Herodes se dood afgesit is.
Luke se misverstand oor geografiese en politieke kwessies:
Luke beweer dat die sensus in Judea plaasgevind het en dat Josef uit Nasaret moes vertrek en na Bethlehem moes gaan om vir belasting geregistreer te word. Dit is 'n groot probleem, want Nasaret is in Galilea, nie Judea nie. Toe Judea 'n provinsie van die Romeinse Ryk word, bly Galilea onaangeraak deur die anneksasie, as 'n semi -outonome kliëntstaat. Van 4 tot 39 nC was Galilea regeer deur Herodes Antipas, die seun van Herodes die Grote; hy is in 39 deur keiser Caligula afgesit, en Galilea is in 44 nC by Judea ingelyf, 'n paar jaar na Jesus se dood.
Dit bring ons by die punt: 'n Sensus in Judea het geen invloed op Josef en Maria, wat in Galilea gewoon het nie. Quirinius se jurisdiksie eindig op die grens tussen Galilea en Judea, en Herodes Antipas het twee jaar lank regeer in Galilea voor die anneksasie van Judea as 'n provinsie van Rome.
Luke se misverstand oor sensusse:
Die idee dat 'n sensus vereis dat mense na hul voorvaderlike dorpe reis, is absoluut absurd. As ons ons voorstel hoe dit handel, handel, kommunikasie en die handhawing van wet en orde sou beïnvloed, word dit heeltemal duidelik dat daar nie sulke vereistes bestaan ​​nie.
Die Romeinse Ryk strek oor die hele Middellandse See -gebied en is deur ongeveer 60 miljoen mense bewoon. Die padstelsel was 'n wonderlike ingenieurswese, maar dit kon eenvoudig nie 60 miljoen mense tegelykertyd deur die hele ryk reis nie. Die paaie sou byna onmiddellik verstop raak, en mense sou probeer om die opeenhoping te omseil deur van die pad af te stap, landerye met oeste te trap, heinings neer te slaan, troppe en troppe te verstrooi, ens. Die logistieke probleme met ongeletterde boere wat probeer uitvind waarheen hulle veronderstel is om te gaan, sou 'n bykomende komplikasie wees.
Stel jou 'n belastingstelsel voor wat gebaseer is op mense wat na hul voorvaderhuise terugkeer, duisend jaar teruggaan in die geval van Josef. Teen hierdie tyd was die Jode versprei oor die bekende wêreld. Kan ons ernstig glo dat die Romeine sou vereis het dat hulle teruggekeer het na Palestina met alles wat hulle besit? Hoe sou die belastingamptenare hul grond beoordeel het? In The Rise of Christianity sê die voormalige biskop EW Barnes: "Die Romeine was 'n praktiese ras, vaardig in die regeringskuns. Dit is ongelooflik dat hulle 'n sensus volgens so 'n fantastiese stelsel moes gehad het. As daar so 'n sensus was geneem sou word, sou die ontwrigting waartoe dit sou gelei het, wêreldwyd gewees het. Romeinse historici sou dit nie opgeval het nie.
- Ernstige probleme met Luke se sensus
Op 'n meer fundamentele vlak is dit onlogies en kontraproduktief om mense van die huis af te laat reis om 'n sensus te doen vir belastingaanslag. Die hele idee van so 'n sensus is om te evalueer hoeveel eiendom elke persoon besit, en vir die oorgrote meerderheid mense in die Romeinse Ryk was die enigste eiendom wat hulle besit, hul huis, die grond waarop die huis geleë was en die vee hulle was geneig om te onderhou.
Die laaste, maar miskien die opvallendste, probleem met Luke se verslag is dat hy beweer dat Josef na Bethlehem moes gaan weens sy voorvaderlike verbintenis met Dawid. Volgens die geslagsregisters van Jesus wat Matteus en Lukas verskaf het, was Josef en Dawid geskei deur iets soos 42 geslagte en ongeveer 1 000 jaar geskiedenis. Die idee dat iemand (veral iemand wat byna seker ongeletterd en onopgevoed was) hul afkoms 42 geslagte en 1 000 jaar sou moes terugvoer, is eenvoudig absurd. Die oorgrote meerderheid mense vandag kon dit nie doen nie, ondanks die feit dat hulle geletterd was en toegang gehad het tot eeue se regeringsrekords, waarvan baie aanlyn beskikbaar is. Ek het self gesukkel om my voorvaderlike wortels verder as 'n paar generasies te vind.
As u dus wil bepaal hoeveel elke persoon belas moet word, is die laaste ding wat u wil doen om hulle huise te verlaat. Alles wat u moet beoordeel, is in en om die huis.
Hoe sensusse werklik uitgevoer is:
Hierdie deel van die verhaal is die maklikste om te verduidelik. Sensusopnemers het van stad tot dorp gereis, by elke huis gestop, die relevante data aangeteken (bv. Die naam van die hoof van die huishouding, die omvang van die grondbesit, die aantal vee, die oppervlakte van die gewas en die opbrengs, die getal van afhanklikes, en miskien ander inligting). Die hele punt van die onderneming was om vas te stel hoeveel elke huishouding aan belasting skuld.
Nadat 'n burger sy naam, ouderdom, familie, ensovoorts aangegee het, moes hy rekenskap gee van al sy eiendom, vir sover dit onder die sensus was. Slegs sulke dinge was verantwoordelik vir die sensus (censui censendo) en eiendom volgens die Quiritarian -wet. Aanvanklik lyk dit asof elke burger bloot die waarde van sy hele eiendom in die algemeen gegee het sonder om besonderhede in te voer; maar dit het gou die gebruik geword om 'n minuut spesifikasie van elke artikel, sowel as die algemene waarde van die geheel, te gee.
Grond vorm die belangrikste artikel van die sensus, maar openbare grond, waarvan die besit slegs aan 'n burger behoort, is uitgesluit omdat dit nie Quiritarian -eiendom is nie. As ons kan oordeel uit die praktyk van die keiserlike tydperk, was dit die gewoonte om 'n baie klein spesifikasie van al die grond te gee, soos 'n burger volgens die Quiritarian -wet. Hy moes die naam en ligging van die land aandui en spesifiseer watter deel daarvan bewerkbaar was, watter weiding, watter wingerd en watter olyfgrond: en van die grond wat so beskryf word, moes hy die waarde daarvan evalueer .
Slawe en beeste vorm die volgende belangrikste item. Die sensure het ook die reg gehad om voorwerpe wat gewoonlik nie ingegee is nie, soos klere, juwele en waens, terug te stuur. Sommige moderne skrywers betwyfel of die censors die vermoë het om 'n hoër waardasie op die eiendom te stel as wat die burgers self gegee het, maar as ons die diskresionêre aard van die sensore en die feit dat dit amper bestaan ​​het, in gedagte hou, Om bedrog te voorkom, dat die reg om 'n toeslag te maak, aan iemand se hande behoort, kan ons beswaarlik twyfel of die censors hierdie mag gehad het. Verder word uitdruklik gesê dat hulle by 'n geleentheid 'n ekstravagante heffing op luukse artikels gemaak het; en selfs al sou hulle nie die eiendom van 'n persoon teen 'n hoër waarde as wat hy dit teruggegee het, in dieselfde boek bereik nie, het hulle dieselfde doel bereik deur hom te dwing om 'n belasting op die eiendom te betaal teen 'n hoër koers as ander. Die belasting was gewoonlik een per duisend op die eiendom wat in die boeke van die sensuur aangeteken is, maar by 'n keer het die sensore 'n persoon gedwing om agt duisend as straf te betaal.
In Josephus se verslag oor die sensus in 6 G.J., sê hy uitdruklik dat die mense wat belas is, hul besittings, insluitend grond en vee, beoordeel het. Met ander woorde, die sensusopnemers was ook die belastingaansoekers. In Egipte het hierdie belastingaansoekers van huis tot huis gegaan om hul pligte uit te voer. Met hierdie in gedagte, laat ons kyk na 'n deurslaggewende fout in Lukas se verslag. Luke laat Josef en Maria 'n reis van drie dae weg van hul huis in Nasaret af om in hul vermeende voorvaderhuis Bethlehem te registreer. Maar 'n Egiptiese papirus wat 'n volkstelling in 104 nC aangeteken het, sê uitdruklik dat "aangesien registrasie deur die huishouding op hande is, dit nodig is om almal wat om enige rede van hul distrikte afwesig is, in kennis te stel om na hul eie huise terug te keer dat hulle die gewone besigheid mag doen van registrasie ... "6 Anders as Matteus, wat geen volkstelling of Nasaret as Maria en Josef se huis noem nie, beskryf Lukas Nasaret as" hul eie stad "(Luk. 2:39). As die reëls van hierdie Egiptiese sensus op Palestina van toepassing was, moes Josef en Maria in Nasaret gebly het om ingeskryf te word.
Waarom Luke die verslag geskryf het soos hy gedoen het:
Lukas het probeer om Jesus se lewensverhaal aan die verwagtinge van die Joodse Messias te laat voldoen. Die profete het voorspel dat die messias uit die Huis van Dawid gebore sou word. Dawid se geboorteplek word tradisioneel Bethlehem genoem. Daarom het Lukas Jesus nodig gehad om in Bethlehem gebore te word. Dit was 'n probleem, omdat dit algemeen bekend was dat Jesus bekend was as "Jesus van Nasaret".
So, wat gaan hier aan? Wat aan die gang is, is dat beide Matteus en Lukas wil hê dat Jesus in Betlehem gebore moet word, al weet hulle albei dat hy uit Nasaret gekom het. Beide rekeninge is gevul met onwaarskynlikhede op hul eie telling ('n ster wat "wyse manne" na die ooste lei - hulle sou nie baie wys wees as hulle dink dat 'n ster hulle oral in 'n reguit lyn kan lei nie - en oor 'n huis stop; 'n sensus van die hele Romeinse wêreld wat nie kon gebeur het nie); en hulle weerspreek mekaar op en af ​​op die kaart.
My mening is dat geen van die verhale histories is nie, maar dat beide 'n uiteindelike doelwit het om te verduidelik hoe Jesus die messias kan wees as hy uit Nasaret kom in plaas van Bethlehem. Hulle (of hulle bronne) het dus stories opgedaag om hom in Bethlehem te laat gebore word. Hierdie verhale is bedoel om aan te toon dat Jesus die profesie van Miga 5: 2 vervul het, en Matteus self in duidelike terme aandui deur die profesie aan te haal.
En watter gevolgtrekking kan ons maak? Vir my lyk dit alles redelik eenvoudig. Jesus is nie werklik in Bethlehem gebore nie.
OK dan, waar nie, indien nie daar nie? Hy kom uit Nasaret. Ek kan nie aan een goeie rede dink om te dink dat hy nie daar gebore is nie.
- Dr Bart D. Ehrman
Matthew het sy eie manier gevind om hierdie probleem aan te spreek - hy beweer dat Jesus in Bethlehem gebore is omdat sy ouers daar woon, maar die gesin moes vlug toe Herodes al die pasgebore seuns in die stad probeer doodmaak; na 'n tydperk van wegkruip in Egipte, verhuis die gesin na Nasaret.
Lukas se oplossing vir die probleem van Jesus se geboorteplek was anders: volgens Lukas het die gesin in Nasaret gewoon, maar moes hulle na Betlehem gaan vir die sensus.
Alhoewel ons van hierdie skynbare miskenning van historiese akkuraatheid uitsondering kan neem, sou dit nie 'n ernstige probleem gewees het vir mense wat in die antieke Romeinse Ryk woon nie. Hou in gedagte dat mense wat op dieselfde tyd as Jesus gewoon het, of kort na sy dood, goed sou geweet het dat nie die slag van babas of die sensus op die manier wat deur Lukas en Matteus beskryf is, plaasgevind het nie. Hulle het nie omgegee oor die historiese onjuisthede nie, omdat hierdie soort skryfwerk gewoonlik gemoeid was met morele waarhede, nie wat ons 'historiese akkuraatheid' sou noem nie. Die morele les van 'n teks was onafhanklik van die nakoming daarvan van letterlike akkuraatheid. Die punt is belangriker as die presiese besonderhede van die verhaal.
Ter vergelyking, eindig die oorspronklike weergawe van Markus met die vroue wat na Jesus se graf gaan, sy liggaam vermis vind en deur 'n engel vertel word dat Jesus uit die dood opgewek is. Die laaste reël van die gedeelte sê: "Omdat die vroue bang was, het hulle weggehardloop en niemand vertel wat hulle gesien het nie". Die logiese probleem met hierdie verslag behoort duidelik te wees: As die vroue nooit vir iemand vertel het wat gebeur het nie, hoe het Markus daarvan uitgevind?
Daar is soortgelyke kwessies met Matteus en Lukas: In die tuin in Getsemane raak die dissipels aan die slaap, en Jesus stap weg om alleen te bid. Die woorde van sy gebed is in die teks opgeteken, ondanks die feit dat niemand wakker was om dit te hoor nie.
Hierdie soort situasie is slegs problematies vir ons in die moderne wêreld, omdat ons 'n wetenskaplike benadering tot historiese studies waardeer het. Ons is geneig om objektiewe weergawes van feite, datums, ens, voorrang te gee, en dit is 'n goeie ding. Maar ons loop probleme as ons verwag dat die ou mense ons standpunte en standaarde deel. Die ou Romeine het in 'n ander konteks geleef as wat ons vandag doen, en dit is tevergeefs om na antieke waardes in antieke tekste te soek.
Die meeste moderne biografieë is vol data - name, datums, plekke en gebeurtenisse - wat alles 'n bron van kommer vir feitelike akkuraatheid toon. 'N Moderne biografie kan natuurlik 'n mens se hele lewe of slegs 'n gedeelte daarvan hanteer. Gewoonlik is dit gemoeid met die openbare sowel as die privaat lewe, en hoe die onderwerp reageer op wat gebeur en daardeur verander word. Met ander woorde, die innerlike lewe van die persoon, sy of haar sielkundige ontwikkeling gebaseer op gebeurtenisse en ervarings, is dikwels 'n sentrale komponent en word gebruik om te verduidelik waarom die karakter op sekere maniere optree en reageer. Moderne biografieë is dus nie net geneig om in te lig nie, maar ook om te verduidelik. Hulle is natuurlik ook bedoel om te vermaak en dikwels ook te propageer, veral as dit politieke of godsdienstige figure betref.
Die meeste antieke biografieë was minder gemoeid met die gee van volledige feitelike gegewens oor 'n persoon se lewe, of 'n gekose periode daarvan. Navorsingsmetodes was noodwendig anders, met min dokumente wat oorgebly het en (volgens ons standaarde) onvoldoende gereedskap vir rekordhouding en dataherwinning. Biograwe maak dikwels sterk staat op mondelinge inligting wat vir 'n lang tyd versprei het. Baie van hulle het inderdaad 'n voorkeur vir mondelinge bronne uitgespreek, om 'n duidelike (vir hulle) rede: sulke bronne kan ten minste ondervra word (in teenstelling met geskrewe tekste)! Moderne biograwe is geneig om te luister na hoorsê.
As ek sou probeer om 'n definisie van die Grieks-Romeinse biografie te probeer doen, dan kan dit iets soos hierdie wees: antieke biografie was 'n prosa-verhaal wat 'n individu se lewe vertel, dikwels binne 'n chronologiese raamwerk, met talle subgenres (soos gesegdes, toesprake, anekdotes en konflikverhale) om belangrike aspekte van sy of haar karakter te weerspieël, hoofsaaklik vir instruksiedoeleindes (om in te lig oor watter soort persoon hy of sy was), vermaning (om ander aan te spoor om dieselfde op te tree), of propaganda ( om sy of haar superioriteit teenoor mededingers te toon).
Die Evangelies van die NT, soos ek aangedui het, word vandag wyd beskou as (godsdienstige) biografieë, en dit moet as sodanig gelees word (sien Richard Burridge, Wat is die evangelies, vir 'n oortuigende en volledige studie van die saak? Vergelyking met Grieks-Romeinse biografie). Ons moet nie sterk gedokumenteerde data verwag wat gebaseer is op uitgebreide argiefnavorsing nie. Ons kan verwag dat hulle 'n wonderlike begin en einde sal hê.Ons soek moontlik beskrywings van die onderwerpe wat goddelik geïnspireer is en bo -natuurlike dade. Ons moet nie soek na iets soos karakterontwikkeling nie. In plaas daarvan moet ons kyk hoe die karakter (Jesus, in hierdie geval) optree en reageer op die verskillende uitdagings waarmee hy gekonfronteer word, en demonstreer wie hy is deur sy noukeurig gemaakte woorde en indrukwekkende dade. En veral moet ons verwag om belangrike aspekte van sy karakter en identiteit aan die begin van die vertelling te sien, in die aanvangstonele van die aksie - aangesien dit die kenmerkende kenmerke van 'n biografiese onderwerp is vir die noukeurige leser.
Die eenvoudige antwoord op u vraag is dat tellings nie gewerk het soos Luke dink nie.
In die eerste plek wil ek u daarop wys dat hierdie vraag beantwoord moet word sonder om in te gaan oor die geldigheid van Lukas. Ongelukkig brei die vraag self uit na die basiese vraag om navraag te doen oor Luke se verslag, hoewel dit 'n heeltemal aparte vraag is as die hooftitelvraag.
Huidige antwoorde het die hoofvraag en subvraag verruil en dit blyk dat die geldigheid van Lukas hul beginpunt is. Dit is my bedoeling om eers die vraag oor die prosedure vir 'n sensus aan te spreek. Ek gaan dan in my tweede afdeling verder om die kwessies in Lukas aan te spreek (wat 'n heeltemal aparte vraag en antwoord moet wees, maar ek sal twee antwoorde in een plaas). Ek sal ook aandag gee aan die vele misverstande, verkeerde aannames en foutiewe logika in die ander antwoorde oor Lukas en Matteus se verslae.
Ons moet dit duidelik maak dat ons min of geen inligting het oor hoe die Romeine hul tellings werklik uitgevoer het. Ons het wel inligting oor die tellings self, hul tyd en resultate, baie keer die een sonder die ander ('n jaar sonder resultaat of 'n resultaat sonder jaar). Maar hoewel ons besonderhede het oor hoe die Romeine dit baie vroeg gedoen het, het ons min inligting oor seremonies, eeue later, en vir tellings in vreemde provinsies.
Romeine het al sedert die 5de eeu vC volkstellings gehad onder Servius Tullius, koning van Rome. Wiki
die volgende gedeelte van Cicero: ... kan vertaal word as: "Die sensors moet die geslagte, herkoms, gesinne en eiendomme van die mense bepaal; hulle moet die tempels, paaie, waters, skatkamers van die stad (waak/beskerm), en belasting; hulle moet die mense in drie dele verdeel; daarna moet hulle die eiendomme, geslagte en geledere [van die mense] [toelaat/goedkeur]; ... "Wiki
Dit verwys na vroeëre tellings van die Romeine self (Cicero het in die vroeë eerste eeu 106-43 vC geleef), maar dit gee ons insig in die verreikende doelwitte agter die sensus.
Nadat 'n burger sy naam, ouderdom, familie, ensovoorts aangegee het, moes hy rekenskap gee van al sy eiendom, vir sover dit onder die sensus was. Wiki
Weereens kan ons die klem nie net op rykdom nie, maar op die waarde van eiendom sien.
Teen die tyd van Jesus se geboorte was die seremonie van die deur tot deur -sensus lankal verby. Beslis nie buite Rome self tussen die provinsies nie. Wiki
Soms is 'n sensus in die provinsies geneem, selfs onder die republiek. Die keiser stuur spesiale amptenare na die provinsies om die sensus te neem; maar die plig is soms deur die keiserlike legati uitgevoer. Die sensors is bygestaan ​​deur ondergeskikte beamptes, genaamd Censuales, wat die lyste opgestel het, ens. In Rome is die sensus nog steeds onder die ryk geneem, maar die ou seremonies wat daarmee verband hou, is nie meer uitgevoer nie, en die seremonie van die lustrasie is nie na die tyd van Vespasianus uitgevoer nie. [Oorlede in 79]
'N Sensusopdrag vir Romeinse Egipte in 104 nC vertel ons drie dinge: 1
Dat dit van mense vereis het om na hul huise terug te keer.
Daardie "registrasie" was betrokke.
Dat die prefek 'n militêre bevelvoerder aangestel het.
Al drie hierdie kan direk op Luke se rekening van toepassing wees, soos ons hieronder sal sien.
Na baie jare van burgeroorlog in die eerste eeu v.G.J., was die praktyk van gereelde sensus- en sensuuraanstellings verwaarloos. Augustus het dit egter verander,
Gedurende die burgeroorloë wat kort daarna gevolg het, is geen sensuur verkies nie; dit is eers na 'n lang tussenpose dat hulle weer aangestel is, naamlik in 22 vC, toe Augustus Lucius Munatius Plancus en Aemilius Lepidus Paullus die amp laat vul het.
Vergelyk dit met Lukas 2: 1 (ESV)
In daardie dae het 'n bevel uitgegaan van keiser Augustus dat die hele wêreld geregistreer moes word.
In die breër historiese konteks blyk dit duidelik dat hierdie besluit van Augustus in Lukas nie noodwendig na 'n enkele massiewe sensus verwys nie, maar na die herstelling van gereelde tellings wat uit die praktyk verval het. Terselfdertyd gee dit ons rede tot die spesifieke sensus deur Quirinius wat in Lukas 2: 2 genoem word. As dit 'n massiewe 'Augustus -sensus' was, waarom sou Luke dan verder moes spesifiseer?
Lukas se taal van 'in daardie dae' is 'n idiomatika van 'n era of tydperk, nie van letterlike dae voor sy verslag nie. Dit was moontlik Lukas se poging om taal te leen van ander historiese verhale in die Hebreeuse Torah. Sien Genesis 6: 4, Rigters 17: 6, Rigters 20:27 vir gevalle waar 'in daardie dae' duidelik jare behels, nie dae nie. Dit kan natuurlik ook letterlike dae beteken, maar so 'n letterlike vereiste is ongegrond.
Uiteindelik kan ons tot die gevolgtrekking kom dat:
Die besluit van Augustus kan in 'n groter historiese konteks gesien word
Die registrasie van een of ander vorm sou inderdaad 'n terugkeer na u eie stad vereis.
Let hier daarop dat in die Joodse kultuur die gesinslyn van die man voorrang geniet bo die vrou. Die registrasie sou dus vir Josef se huis gewees het, nie Maria se huis nie.
Lukas se verslag
Lukas 2: 2 ESV
Dit was die eerste registrasie toe Quirinius goewerneur van Sirië was.
As ons veronderstel dat Quirinius die hele provinsie Sirië in die gewone datum van 6 nC oorgeneem het, moes hy vooraf verskeie minder posisies beklee het om in aanmerking te kom vir so 'n pos. 2 Die titel van Hegemon wat aan Quirinius gegee word, vereis nie dat hy dit is nie Legatus van die hele provinsie. Miskien beklee hy destyds 'n mindere posisie in die omgewing en was hy betrokke by die sensus. Sy latere verheffing tot Legatus sou hom 'n bekende naam maak vir Lukas om na te verwys. Terselfdertyd sal dit dan sinvol wees as Lukas bepaal dat dit die eerste registrasie deur Quirinius.
Verder het ons 'n inskripsie wat spreek van 'n naamlose amptenaar wat baie lof ontvang het om militêre sukses te vergesel, 'n prokonsul van Asië was en goewerneur van Sirië was. twee keer.12 Ongelukkig is die naam van hierdie amptenaar verlore, maar dit kan heel moontlik Quirinius gewees het, aangesien hy by baie van die beskrywings pas. Hy was baie geliefd by Augustus, het baie militêre suksesse behaal en was een van vier bekende mans wat in daardie tyd goewerneur van Sirië was. Daar is 'n tydsbestek van 4-1 v.C. wat waarskynlik die duur van hierdie tweede termyn sou wees. 3 Dit is toevallig die beste tyd vir die geboorte van Christus. (Lesers wat hierteen beswaar maak op grond van Herodes se dood in 4 vC, moet in ag neem dat so 'n datum 'n stelfout kan wees en dat die voorheen tradisionele datum van 1 vC aanvaar kan word.) 4
Nie net dit nie, maar ons het Romeinse rekords wat Quirinius gedurende hierdie tyd in die klein Asië (Rhodes en Armenië) geplaas het as militêre bevelvoerder, 14 en nog 'n rekord wat toon dat hy een van sy eie manne aangestel het om 'n sensus te doen tot in die suide tot Apamea ( in Sirië). 13 Dit stem ooreen met wat ons in die vorige afdeling gelees het dat militêre bevelvoerders dikwels hierdie plig ontvang het. Dat hy op hierdie tydstip ook 'n sensus van Judea saam met Herodes beveel het of toesig gehou het, is nie verstandig nie.
Maar wat van Josefus se datum van 6 nC? Daar is goeie rede om te dink dat Josephus verkeerdelik verkeerd was om die datum van 6 nC aanvanklik te aanvaar en later, ondanks die teenstrydighede daarvan, dit steeds ondersteun. In sy artikel JOSEPHUS HET DIE SENSUS VAN QUIRINIUS VERKEERD, John H. Rhoads voer 'n oortuigende argument gebaseer op interne bewyse uit Josefus se geskrifte vir die goewerneurskap en die sensus van Quirinius tydens die bewind van Herodes die Grote. 6 As Rhoads korrek is, sal 'n aantal van hierdie probleme opgelos word.
Josef se terugkeer na Bethlehem
Lukas 2: 3,4
3 En almal het ingeskryf, elkeen na sy eie stad.
4 En Josef het ook opgegaan van Galilea, van die stad Nasaret, na Judea, na die stad Dawid, wat Betlehem genoem word, omdat hy uit die geslag van Dawid was ...
As ons terugkeer na die hoofvraag, soos ons in my vorige afdeling gesien het, sou Joseph om 'n aantal moontlike redes na Bethlehem moes terugkeer. Die eerste is dat hy moontlik die vernaamste verteenwoordiger van sy familie se besittings in Bethlehem was. Die tweede is dat hy daar gebore is (nie net 'n ou familie wat daarvandaan was nie, maar Josef self). En laastens, die sterk moontlikheid dat hy self daar gewoon het. Dit was sy eie stad.
Let daarop dat dit nie beteken dat Josef nie ook in Nasaret 'gewoon' het nie. Baie mense het amptelike wonings op een plek, maar woon eintlik meestal elders. Dit is algemeen wanneer dit verband hou met familie, eiendom of nasionaliteit, wat alles van toepassing kan wees op Josef en Bethlehem. Ek herinner my aan 'n paar Kanadese wat ek ken, wat die grootste deel van die jaar in die VSA woon, maar hul Kanadese burgerskap behou. Om dit te kan doen, moet hulle 'n gedeelte van die jaar na Kanada terugkeer. Joseph sou ook wetlik verplig gewees het om terug te keer na Bethlehem vir 'n sensus.
Maar as Josef daar gewoon het, waarom het hulle dan uit Galilea vertrek?
Baie eenvoudig, hulle was in Nasaret omdat Maria uit Galilea was. Lukas 1:26, 27 sê:
26 In die sesde maand is die engel Gabriël van God gestuur na 'n stad in Galilea met die naam Nasaret,
27 aan 'n maagd verloof aan 'n man met die naam Josef uit die huis van Dawid. En die maagd se naam was Maria.
Josef en Maria het pas hul huwelik voltooi, soos troufeeste gewoonlik plaasgevind het in die herfs en by die bruid se huis.7
In Matteus se getuienis lees ons dat Josef geleer het van Maria se swangerskap gedurende hul verlowingstydperk (die ongeveer jaar tussen "verlowing" en "voleinding") en het 'n rustige egskeiding/nietigverklaring oorweeg. Maar ná die besoek van die engel het Joseph besluit om haar in elk geval as sy vrou te neem, wat beteken dat Maria dan ten minste haar tweede trimester sou wees as Jesus tussen Desember-Februarie gebore word. Na die huweliksfees sou die bruidegom sy nuwe bruid huis toe neem. Maar met inagneming van Maria se toestand en die afstand na Betlehem vanaf Nasaret, is dit redelik dat hulle nie dadelik vertrek het nie. Miskien was die kind laat en het hulle hom verwag voordat hulle moes reis. Miskien moes hulle wag tot die lente en die paaie herstel word? Ons weet nie.
Ons sien ook in Matteus dat die gesin tot twee jaar na Jesus se geboorte in Bethlehem gebly en gewoon het. Miskien was dit nie beplan nie en het hulle net vasgehou terwyl Jesus 'n baba was, terwyl Josef se gesin daar was en uiteindelik gebly het. Of miskien was dit hier waar Joseph van plan was om die hele tyd saam met sy gesin te woon. Dit is vreemd om te sien dat hul eerste instink na hul terugkeer uit ballingskap na Egipte is om terug te keer na Bethlehem! Dit is net as gevolg van Archelaus wat hulle nie doen nie. En so bly hulle uit Judea en gaan na Galilea, na Nasaret. Niks kan meer natuurlik wees nie, want dit was Mary se tuisdorp!
Ons sien dus dat daar niks ongewoons is daaroor dat Josef na Bethlehem terugkeer nie. Daar is talle verduidelikings wat pas by die chronologie en die besonderhede wat beide Matteus en Lukas gegee het.
Luke en Matthew weerspreek mekaar nie. Hulle fokus beslis op verskillende besonderhede, maar alle vertellings doen dit. Alle vertellinge bevat ook tydkompressie, en dit is hoe Luke van die tempel kan oorslaan om na Nasaret te verhuis, terwyl Matteus gedurende die tyd 'n paar jaar se gebeure opgeteken het.
Lukas bevat besonderhede oor Jesus as 'n 12 -jarige, maar Matteus nie. Moet ons dan tot die gevolgtrekking kom dat Jesus nooit 'n 12 -jarige was nie, of dat Matteus verkeerd was? Dit is duidelik nie logies nie! En tog is dit presies dieselfde logika wat in baie kritiek gebruik word. Ons sou nie 'n volledige prentjie hê sonder beide getuies.
Die enigste werklike argument, soos die ander antwoorde hier, wat kritici van Luke en Matthew het, is 'n Argument uit stilte.
Om te beweer dat ons, 2000 jaar later met beperkte rekords en geen eerste- of tweedehandse kennis nie, meer weet oor die besonderhede rondom die sensus as wat Luke meer as 1900 jaar gelede (ongeveer 70 jaar later) gedoen het, is selfs minder sinvol as 'n tiener wat internet doen navorsing oor die Nazi -holocaust (selfs nie 70 jaar gelede nie) en tot die gevolgtrekking gekom dat dit 'n misverstand was. 9
Ek argumenteer nie noodwendig vir een van die moontlike oplossings wat ek gegee het nie. Ek verstaan ​​dus dat dit verwarrend kan lyk as ek verskeie moontlikhede bied. My doelwit is om die lesers daarvan bewus te maak dat daar ander opsies is, behalwe om uit ons pad te gaan om dinge te vind om te kritiseer. Ek pleit vir 'n posisie van versigtigheid, van bewustheid van ons onkunde.
Besware aan te spreek
In (ERNSTIGE PROBLEME MET LUKE'S CENSUS) 10 maak die skrywer, N. F. Gier, 'n aantal valse aannames en baseer dan baie van sy argumente daarop.
Daar is geen rekord van keiser Augustus se besluit dat "die hele wêreld ingeskryf moet word nie" (Luk. 2: 1). Die Romeine het uiters gedetailleerde rekords van sulke gebeure gehou.
So 'n lesing van Lukas 2: 1 sou selfs die sterkste letterkundige tolk krimp. Soos ek aan die begin getoon het, is die frase van Luke "in daardie dae" vir 'n baie groter aantal jare idiomaties en kan dit maklik insluit dat Augustus die begin van die sensusprogram in 22 v.G.J.
Maar 'n Egiptiese papirus wat 'n volkstelling in 104 nC aangeteken het, sê uitdruklik dat "aangesien registrasie deur die huishouding op hande is, dit nodig is om almal wat om enige rede in hul distrikte afwesig is, in kennis te stel om na hul eie huise terug te keer dat hulle die gewone besigheid mag doen van registrasie ... "
Geir haal slegs Luke aan, en selektief daarna, as dit sy saak help. Lukas 2: 3
En almal het geregistreer, elkeen na sy eie stad.
Geir ignoreer die feit dat Lukas se taal hier identies is aan die getuienis wat hy teen hom aanbied. As Joseph se huis Bethlehem was, verbrokkel hierdie beswaar. Geir doen dus moeite om die moontlikheid dat Bethlehem Josef se tuiste is, te diskwalifiseer deur Lukas 2:39 aan te haal.
En toe hulle alles volgens die wet van die Here uitgevoer het, keer hulle terug na Galilea, na hul eie stad Nasaret.
Luke slaan Matteus se verslag oor 'n tyd in Bethlehem oor en vlug na Egipte. Hierdie bewering dat Nasaret hul 'eie stad' is, is nie sterker as die bewering van Lukas 2: 3 dat Bethlehem Josef se 'eie stad' was nie. 'N Mens kan net vermoed waarom Geir 2:39 as afdoende beskou, maar nie 2: 3 nie. Soos gesê, Maria se eie huis was in werklikheid Nasaret, en na 'n paar jaar het dit hul gesin se huis vir ewig geword. As ons terugkyk in die geskiedenis, sou dit natuurlik wees om na Nasaret as hul tuiste te verwys, want waarom sou Lukas moet kwalifiseer of dit albei hulle huise was in daardie jaar?
Geir probeer sy ontslag van Luke ondersteun deur te sê:
Anders as Matteus, wat nie 'n volkstelling of Nasaret as Maria en Josef se huis noem nie, beskryf Lukas Nasaret as 'hul eie stad' (Luk. 2:39). As die reëls van hierdie Egiptiese sensus op Palestina van toepassing was, moes Josef en Maria in Nasaret gebly het om ingeskryf te word.
Hy beweer dit ondanks die feit dat Matteus Nasaret inderdaad as die uiteindelike tuiste van Maria en Josef gee, na hul ballingskap, poging om terug te keer eers na Bethlehem, maar vlug na Nasaret. (Matt 2:23 "En hy het gaan woon in 'n stad met die naam Nasaret")
Geir vertoon steeds sy swak Bybelse hermeneutiek toe hy Johannes 7:41 noem as bewys dat Johannes nie gedink het dat Jesus in Bethlehem gebore is nie. Johannes vertel eintlik wat sommige van die mense oor Jesus gesê het. Dat hulle aan hom as uit Galilea gedink het terwyl hulle geweet het dat die Messias uit Bethlehem moet kom, dui nie daarop dat Johannes nie geweet het dat Jesus in Bethlehem gebore is nie. Dit beteken dat Johannes die woorde van mense wat nie gedoen het nie, vertel het. Dit is al. Soos daar in 7:43 staan ​​"Daar was 'n verdeeldheid tussen die mense oor hom." Wat dit wel aandui, is dat Jesus sedert hy ongeveer 2 jaar in Nasaret was, gewoon het. My ma is gebore en het 'n paar jaar in Puerto Rico gewoon. Sy is nie 'van' Puerto Rico nie. As jy haar vra, sal sy sê dat sy van 'n stad in Kalifornië is, waar sy is groot geword.
Lukas 2 vertel vir ons dat die Here Jesus gebore is in 'n stad met die naam Betlehem, die Stad van Dawid. Die verslag vertel ons dat sy aardse ouers van 'n ander plek af was en vir 'n sekere doel daarheen moes gaan, en dat sy aardse moeder Hom daar moes baar.
Waarom moes Maria en Josef, Jesus se aardse ouers, in elk geval na Bethlehem gaan? Laat ons dit van naderby bekyk.
'N Heerser se besluit
" En in daardie dae het 'n bevel uitgegaan van keiser Augustus dat die hele wêreld geregistreer moes word. Hierdie sensus het eers plaasgevind terwyl Quirinius in Sirië regeer het. Almal het dus geregistreer, elkeen na sy eie stad. Josef het ook opgegaan uit Galilea, uit die stad Nasaret, na Judea, na die stad Dawid, wat Bethlehem genoem word, omdat hy uit die geslag en die geslag van Dawid was, om geregistreer te word by Maria, sy verloofde vrou, wat was met kind. En toe hulle daar was, was die dae voltooi dat sy gebore sou word. " (Lukas 2: 1-6)
Ons lees in die gedeelte hierbo dat namate Maria nader gekom het om te kraam, het keiser Augustus, die keiser gedurende daardie tyd, gevra dat 'n sensus gehou moet word.
Alhoewel ek nie sal ingaan op die manier waarop die Romeine die Jode regeer en belas het nie, of hoe die Jode hul afstammelinge behandel het en dus baie waarskynlik aan so 'n sensus sou deelneem, sien ons daar dat die Romeinse keiser al die Jode kon terugroep na hulle tuisdorpe deur middel van 'n sensus. Aangesien Josef 'n afstammeling van Dawid was, moes hy teruggaan na Betlehem om aan so 'n opdrag van hul heerser te voldoen.
Wat baie egter nie opmerk nie, is dat dit gedoen is om 'n profesie in Miga 5: 2 te vervul, wat sê:
" Maar jy, Bethlehem Efrata, alhoewel jy klein is onder die duisende van Juda, maar uit jou sal uit My uitkom die Een wat Heerser in Israel is, waarvan die uitgange van die voortyd is, van die ewigheid af. "
God se hand is aan die beweeg
Sommige glo dit dalk nie, maar God het dit laat gebeur. Aangesien God verklaar het dat die Christus uit Bethlehem sal kom, sou God dit laat gebeur. Sy woord sal nooit misluk nie:
"So sal my woord wees wat uit my mond uitgaan. Dit sal leeg na My nie terugkeer nie, maar dit sal doen wat ek wil, en dit sal voorspoedig wees in die ding waarvoor ek dit gestuur het. " (Jesaja 55:11 )
En hoe het God dit gedoen? Deur die keiser te laat besluit om 'n sensus te besluit. Spreuke 21: 1 sê vir ons dat God dit kan doen:
Die koning se hart is in die hand van die Here, soos die riviere van water draai Hy dit waar Hy wil. "
God het Caesar laat roep om die sensus. Let daarop dat die presiese sensus wat veroorsaak het dat Josef en Maria na Bethlehem gekom het, die eerste in sy soort was.
Vriende, Maria en Josef is na Bethlehem omdat dit God se wil was dat Jesus daar gebore sou word. Hy het aardse mense en omstandighede gebruik om Sy gewenste resultaat te bewerkstellig. Dit toon Sy soewereiniteit oor alles.
"Maar ons God is in die hemel, Hy doen wat Hy wil. " (Psalm 115: 3).
Waarom sou Jesus se ouers na 'n Romeinse volk na hul geboorteplek reis? - Geskiedenis
Hallo, ek het die nuutste toeriste -inligting oor Bing opgemerk. Kerkgroepe sluit Bethlehem en die geboortekerk in en beweer dat dit die ware plek is waar Jesus gebore is.
Bu-t, die Ebioniete, ('n " Joodse " groep/sekte, en sy eerste volgelinge) het iets heel anders te sê oor waar Jesus gebore is. Soos ek van die geskrifte onthou, is Jesus in Jerusalem gebore.
En, ja, Joshua (= regte naam van Christus* Heb. Yehoshu 'a/Ara. Yeshua/Gr. 'Iesous) is beslis gebore in Bet Lechem (Bethlehem), die voorvaderstad Dauid (David), tydens die eerste sensus van Quirinius sien https://en.m.wikipedia.org/wiki/Census_of_Quirinius. Dit was wat die manne van die ooste " van Yerushalyim (Jerusalem) — 15 myl terwyl die kraai vlieg op die eerste dag gesien het van die week in 6 CE, sien http://tinyurl.com/mhbba3l. Dit is bevestig met ons plaaslike planetarium in Baton Rouge. Die " swerfsterre " van Jupiter (verteenwoordiger van die Allerhoogste/Vader) en Venus (verteenwoordiger van die maagdelike moeder) sowel as die samesmelting met moontlike okkultasie van Uranus (verteenwoordiger van die Heilige Gees) en Mars (verteenwoordiger van die Lydende dienskneg Messias van Jesaja 53) het in die ooste opgestaan ​​in die sterrebeeld Vis (verteenwoordiger van Israel). Nadat die wyse manne van die "sect " The Way (Heb. HaDerech) in Handelinge en die Dooie See -rolle met Herodes Archelaus vergader het, het hierdie "star " natuurlik van oos na suid na Bet Lechem beweeg soos die aand gevorder het — net soos die Skrif sê.
Na agt dae is Yehoshu 'a besny en die gepaste opofferings gemaak vir 'n eersgebore seun wat die baarmoeder breek in ooreenstemming met Torah (= instruksie/wet vyf boeke van Moses). Na die visie van Yosef (Joseph 's) vertrek die gesin na Egipte. Herodes Archelaus is afgesit na die slag van onskuldiges later dieselfde jaar en sterf in ballingskap in 18 nC, sien https://en.m.wikipedia.org/wiki/Herod_Archelaus. Die gesin keer terug na Israel toe Josua 12 jaar oud was (18 CE – 6 CE = 12 years) en vestig hulle in die stad Nasaret in die omgewing van Galilea. Dit was weer so geprofeteer en soos die Skrif sê.
Valse tradisies, soos Herodes die Grote, was deel van hierdie verhaal toe hy in 4 v.G.J. sterf en die voorskrifte van mense wat die fantasievolle bewerings van die drie konings van Melchior, Caspar en Balthazar gemaak het, het absoluut GEEN SKRIFTELIKE BASIS NIE! Wie dink nie dat die wyse manne van The Way in Qumran nie die middele het om Josua die Messias (Yehoshu 'a HaMachiach) met goud, wierook en mirre te skenk na die ontdekking van die Koperrol nie? Sien https://en.m.wikipedia.org/wiki/Copper_Scroll. Ons is mislei deur die " vroeë kerkvaders " en " Bybelwetenskaplikes! "
Dit is lankal verby om die rekord reg te stel …
*Let op: "Jesus " kom verkeerdelik van die transliterasie van die Latyn, dit is NIE die vertaling nie. Sien die tweede voetnoot van Matteus 1: 1 in Aramees (https://www.biblegateway.com/passage/?search=Matthew 1: 1).
Valse kerktradisies, die "voorskrifte van mense" (vervaardigde teologie) en "leerstellings van demone" (geassimileerde heidendom) vertroebel die waarheid. Byvoorbeeld, die meeste "Bybelgeleerdes" verreken Christus se geboortevertelling eenvoudig uit die boek Lukas. Maar as dit binne die konteks van die Qumran -kalender uit die Dooie See -rolle geplaas word, kan u nie net met GROOT SEKERHEID die maand, dag, jaar en dag van die week weet toe Joshua (Yehoshu'a) gebore is nie, maar wanneer John (Yochanan) gebore is ) en Hy is verwek.
Om mee te begin, moet u die program met die titel "Christmas Unwrapped: The History of Christmas" hersien van toe The History Channel die geskiedenis eintlik aangebied het: https://youtu.be/XSQYX-OB1Rs. Mithraïsme en Saturnalia is geassimileer uit heidense Rome, waar 25 Desember valslik ontstaan ​​het, sien https://en.m.wikipedia.org/wiki/Mithraism, https://en.m.wikipedia.org/wiki/Sol_Invictus en https: //en.m.wikipedia.org/wiki/Saturnalia.
Die belangrikste aanhaling van "Christmas Unwrapped " vind waarskynlik plaas op die 7:31 punt: " Dus, as u deur die rune van die Skrif gaan sorteer, is Jesus waarskynlik in die lente gebore. As die herders in die veld in die veld was en na hul kuddes kyk, praat ons waarskynlik nie van een van die koue periodes in die hart van die winter nie. " — Forrest Church, Minister, All Souls Church
Let wel: ek het geen verbintenis met hierdie predikant of kerk nie.
Die FEITE ontvou soos volg, en GEEN KERK leer tans die waarheid nie:
Feit 1: Elisheba (Elizabeth) was ses maande swanger in die sesde maand, konsentreer op vv26 en 36. https://www.biblegateway.com/passage/?search=Luke 1: 26-38 & ampversion = NASB
Feit 2: Tsekharya (Sagaria) was 'n Leviet in die orde/afdeling van Abia, konsentreer op v5. https://www.biblegateway.com/quicksearch/?quicksearch=Luke 1: 5-7 & ampqs_version = NASB
Feit 3: Die stom en ontstoke Tsekharya keer dadelik huis toe nadat sy weeklikse kursus voltooi is, en Elisheba het 'n seun verwek. https://www.biblegateway.com/passage/?search=Luke 1: 8-25 & ampversion = NASB
Feit 4: Dit is die kalender wat in die Dooie See -boekrolle gedokumenteer is, sien http://www.haderech.info/DSS/Calendar/QumranCalendar.pdf.
Feit 5: Vir Elisheba om ses maande swanger te wees in die sesde maand, moes Tsekharya (in die loop van Abia) in die 12de maand diens gedoen het. Die enigste keer dat dit gebeur, is vanaf die 14de tot die 20ste kyk Cycle of Priestly Courses ... & gt Kursus Jaar 3 van 6 in die Qumran-kalender hierbo.
Feit 6: Aangesien Tsekharya (en Elisheba) regverdig was en in ALLE vereistes en gebooie van die Here gewandel het (Lukas 1: 6), kon hy nie meer as 'n sabbatreis (2000 el) op die 21ste van die 12de gereis het nie maand, wat 'n weeklikse Sabbat was. http://biblehub.com/topical/s/sabbath_day's_journey.htm
Feit #7: Die eerste dag dat Tsekharya kon terugkeer huis toe (waarskynlik Kiriath Arba - alias Hebron - in die heuwel van Juda) was die 22ste van die 12de maand op die eerste dag van die week. Dit was die dag toe Yochanan (John) verwek is.
Feit #8: Na Miryam (Maria) se besoek deur die aartsengel Gavri'el (Gabriel) in die sesde maand (Lukas 1:26), vertrek sy IN STERK om Elisheba te besoek. Op die oomblik van aankoms is Elisheba oorweldig deur die Heilige Gees en het sy geweet dat Miryam 'n kind verwek het. https://www.biblegateway.com/passage/?search=Luke 1: 39-55 & ampversion = NASB
Feit 9: Presies ses maande nadat Yochanan verwek is, is Yehoshu'a verwek. Volgens die Qumran -kalender sou dit plaasgevind het op die 22ste van die sesde maand op die eerste dag van die week, wat die fees van nuwe olie is! Sidebar: The Feast of New Oil was ook die vierde van vier landboufeeste wat elk 49 dae uitmekaar plaasgevind het, eksklusief (dit wil sê gars, koring, druiwe/wyn en olyfolie).
Feit 10: Die swangerskapstydperk vir vroue is 38 weke vanaf BEGRIP (nie te verwar met LMP nie) tot geboorte, sien https://en.m.wikipedia.org/wiki/Swangerskap. PRESIES 38 weke nadat Miryam swanger geword het, is Yeshoshu'a op die 15de dag van die derde maand op die eerste dag van die week gebore op die fees van die weke (Shavuot).
Dus, nou weet ons die maand, dag en dag van die week van Johannes se bevrugting en Christus se bevrugting en geboorte. Nou, vir die jare.
Feit #11: Yehoshu'a is gebore in 6 CE tydens die sensus van Quirinius, sien https://en.m.wikipedia.org/wiki/Census_of_Quirinius. Vir die skriftuurlike verwysing, konsentreer op v2, sien https://www.biblegateway.com/passage/?search=Luke 2: 1-20 & ampversion = NASB. 'Herodes' was 'n dinastiese titel soos die keiser en die farao. Die "Herodes" ten tye van Christus se geboorte was Herodes Archelaus, hy is dieselfde jaar afgesit (na die "slag van die onskuldiges" in Bet Lechem) en sterf in ballingskap in 18 nC. Wanneer het die "heilige gesin" uit Egipte teruggekeer? Toe Yehoshu'a 12 jaar oud was (18 CE - 6 CE = 12 years) nadat Archelaus gesterf het.
Sidebar: Die enigste vers in die Evangelies wat hierdie verslag weerspreek, is Matteus 2:22. Die vroegste bestaande manuskrip wat die vers bevat, was van Papirus 70 uit die laat derde eeu nC (wat ''n redelik betroubare teks is, alhoewel dit sorgeloos geskryf is'), sien https://en.m.wikipedia.org/wiki/Papyrus_70. Die 'vroeë kerkvaders' was reeds besig om die waarheid te vernietig!
* Yochanan is verwek op die 22ste dag van die twaalfde maand op die eerste dag van die week in 4 nC.
* Yehoshu'a is op die 22ste dag van die sesde maand op die eerste dag van die week op die fees van nuwe olie in 5 nC ontvang - presies ses maande na die bevrugting van Yochanan.
* Yehoshu'a is gebore tydens die sensus van Quirinius op die 15de dag van die derde maand op die eerste dag van die week op die Fees van die Weke (Shavuot) in 6 nC - presies 38 weke vanaf sy bevrugting. Sidebar: Dit is toe die 'sekte' genaamd The Way (HaDerech) in Handelinge en die DSS nuwe verbonde gesluit het. Christus se geboorte het die uiteindelike Nuwe Verbond ingelui! Josephus, 'n selfbeskrewe Fariseër (en ons weet wat Christus van hulle gedink het in die agt ellendes van Matteus 23), het die neerhalende term "Essene" (= vrome) bedink.
Die waarheid is daar buite as 'n mens dit soek. Shema, Israel!
2 Timoteus 2:15 Wees ywerig om voor God goedgekeur te wees as 'n werker wat hom nie hoef te skaam nie en die woord van die waarheid akkuraat hanteer. (NASB)
Jesus is op of naby trompette gebore, nie in Desember soos die wêreld glo nie.
Desember was die tyd waarop die songod aanbid is. Lukas 2: 8 sê daar was herders in die veld met hulle skape. Dit gebeur nie in Desember in Israel nie
Soos Hy die eerste keer by Trompette gekom het, so sal Hy die tweede keer by Trompette 1Kor. 15:52, 1Thess. 4: 15-16.
Ek sê vir julle, mense probeer te veel kies, ek is ver van 'n geleerde, maar daar word duidelik gesê dat die Romeine 'n sensus gedoen het; almal moes teruggaan na hul geboorteplek. Nou staan ​​daar dat hy daar gebore is, maar niks oor die opvoeding daar ,, mense met gesonde verstand, my suster is in New York gebore, maar grootgemaak in Kentucky en in 47 jaar het ek nooit gesê dat sy 'n new yorker was nie.
Ek kon nie die komplikasie in die geboorteplek van Jesus sien nie; hy is in Betlehem gebore om die profesieë in Miga 5: 2, Jes. 9: 6, Ge. 49:10 en Lu. 2: 4. Omdat koning Herodes daarop uit was om die jong seun Jesus dood te maak, het Josef onder goddelike waarskuwing Maria en Jesus na Egipte geneem. Hosea 11: 1 en Mat. 2: 1-15
Toe koning Herodes sterf, verhuis Josef na Israel, en vestig hom in die provinsie Galilea in die stad Nasaret sodat Jesus die Nasarener of Jesus van Galilea genoem kan word.
Wat ook interessant is, is dat Luke 'n swak navorser van datums was. Herodes die Grote sterf in 4 v.C., maar Quirinius word eers in 6 nC, dit wil sê, 10 jaar later Legaat (" goewerneur ") van Sirië. Daarbenewens het Rome gewoonlik elke vyf jaar hul tellings uitgevoer, wat sou beteken dat Josef elke vyf jaar na Bethlehem sou moes gaan. Dit maak dit meer redelik dat dit die Bethlehem naby Nasaret was wat die werklike sensusplek was. Die dorp in Judea is vervang omdat die skrywers 'n skakel met koning Dawid en 'n Ou -Testamentiese profesie wou bewys. Die slotsom is egter dat die werklike FISIESE ligging NIE saak maak nie: jy glo óf dat Jesus goddelik was, óf jy nie.
Het iemand die Bybel gelees? Josef het nie in Bethlehem gewoon nie, hy was daar vir die sensus en om belas te word! Sy huis was Nasaret. Waarom is dit so moeilik om te verstaan? Hou op om te probeer om met die Skrif te knibbel en moenie daaraan toevoeg of dit wegneem nie. En die inwoners van Bethlehem het Joseph of sy vrou en baba nie geken nie en het nie 'n heiligdom van daardie stal gemaak nie. Dit was met tyd verlore. Jesus wou in elk geval nie 'n heiligdom uit 'n grot hê nie. HY IS DIE FOKUS van ons geloof, nie " dinge " nie.
Ek kan nie namens iemand anders praat nie, maar vir my is die graaf van ware, wetenskaplike argeologie die een en ander Bybelse gegewe na die ander. Byvoorbeeld, baie jare lank het die geleerdes die Bybel se verwysing na koning Sargon bespot. "Geen so 'n persoon in die geskiedenis nie, " het hulle gesê. Maar die oorblyfsels van die Sargon -paleis is uiteindelik gevind. So, weer, vir my werk dit so. As duisend geleerdes van gelyke intelligensie, opvoeding en geloofsbriewe sê dat die Bybel verkeerd is oor iets, sal ek elke keer my geld op die Bybel sit. Dit geld ook vir die skeppingsverslag, die ribverhaal en die ark van Noah. Bewys? Jammer julle skeptici en spotters, julle kry geen bewys nie. God openbaar Homself en bevestig Sy Waarheid aan ALMAL wat Hom werklik soek. As een van hulle dit werklik gedoen het, sou hulle lankal hul bewys gehad het.
CB: daar is inderdaad geen probleem hier nie, dan is die Bybel baie duidelik en hier is 'n aanhaling uit die Evangelie van Matteus:
Maar toe Herodes dood was, kyk, 'n engel van die Here verskyn in 'n droom aan Josef in Egipte,
Mat 2:20 en sê: Staan op en neem die jong kind en sy moeder en gaan na die land Israel; want hulle is dood en het die lewe van die jong kind gesoek.
MATTHEUS 2:21 En hy staan ​​op en neem die seuntjie en sy moeder en kom in die land Israel.
Mat 2:22 Maar toe hy hoor dat Archelaus in Judea regeer in die kamer van sy vader Herodes, was hy bang om daarheen te gaan; nietemin, terwyl hy in 'n droom van God gewaarsku is, het hy in die dele van Galilea afgewyk:
MATTHEUS 2:23 En hy het gekom en gaan woon in 'n stad met die naam Nasaret;
Vrae is moontlik waarom Betlehem, Nazaret en Galilea gebruik word. Die Nuwe Testament veronderstel egter dat Jesus meestal onbekend was. Daar was baie woonplekke op inform. Ouers was afkomstig van Nasaret, maar Jesus is op 'n manier gebore. Is Maria moontlik ook 'n familie van David? In Galilea het Jesus miskien sy vader gehelp met die bou van 'n Romeinse stad. Op sommige kaarte is daar Bethlehem naby Nazaret. Die jong Jesus het na Cabernaum van Galilea oorgebring! Matteus 4:13, Johannes 2:12.
Volgens 'n beroemde rabbi arizal in tzfat (Galilea) is Jesus in Galilea begrawe. Dit is duidelik dat ons sien dat hy begrawe is in Jerusalem volgens nt. Miskien is Jerusalem nie waar ons dink dit is nie?
Bybelse geleerdheid het onlangs die identifisering van Bethlehem as Jesus se geboorteplek in twyfel getrek.
Al wat ek vir die geleerdes het
Yeshua ("Ioseus, Jesus ") is gebore in 'n aparte kamer of tydelike woning volgens ou Joodse tradisie. Geboortevroue, dieselfde as menstruasie, het na 'n aparte tent of gebied gegaan totdat die tydperk van bevalling verby was. In hierdie geval is dit heel moontlik dat as Yeshua gebore is in 'n skéné, Strong 's 4633, of succa (tydelike woning) tydens Succot of die Loofhuttefees, Miriam ("Mary ") tot die succa beperk sou gewees het vir 7 dae daarna op die agtste dag het Yeshua besny en deur haar suiweringsrituele volgens die instruksies in Lev 12. Ons moet ook in gedagte hou dat die geboorte vrou vroedvroue gehad het om haar te help, nie haar man nie. Dit alles sou nie wegneem van die plaas van Yeshua in 'n gietbak gemaak van 'n gekerfde klip nie. Hy sou nie gebore gewees het in die nabyheid van diere wat net glad nie kosjer is nie.
Volgens die verhaal van die kindertyd van Matthew, is Jesus in Bethlehem gebore, nie as gevolg van 'n sensus nie (dit is Lukas), maar omdat Maria en Josef daar gewoon het. En nadat die engel hom in kennis gestel het van die dood van Herodes, vestig Josef hom eerder in Galilea as om terug te keer na sy huis in Bethlehem in Judea.
[…] Jesus pas moontlik in die kulturele konteks van die Nazarese sosiale, politieke en ekonomiese lewe. (Onlangse wetenskaplike werk bevraagteken die waarheid van Bethlehem as die geboorteplek van Jesus.) Jesus behoort ook in die […] te pas
Hallo seuns en dogters van die ware God, bid altyd dat u waardig geag sal word om te ontsnap van die uur van versoeking wat oor die hele wêreld gaan kom. En bid altyd dat u ook waardig geag sal word om voor die Here en Verlosser Jesus Christus, die Seun van God, te staan.
Ek glo dat die verhaal van Bethlehem in Judea die verhaal van Johannes die Doper is en dat dit soos ander verhale in die Nuwe Testament van hom ontneem is. Jesus is ten minste tien jaar na die geboorte van Johannes in die Galilea gebore en was sy dissipel tot die onthoofding van Johannes die Doper omdat hy 'n bederf met die Romeinse heerskappy en die Joodse godsdiensorde was. Jesus het eers die lot van Johannes die Doper gevolg en is ses maande na sy onthoofding gekruisig tydens die Joodse Pasga en oorleef die kruisiging en sterf op die Hemelvaartdag 40 dae later! Wat ons glo, is die verhaal van Saulus van Tarsus wat die Gees op pad na Damaskus gesien het, maar nie die ware Jesus nie! Dit kon die Gees van Johannes die Doper gewees het?
Soveel 'raaisels' word uit alle verhoudings geblaas, vermoedelik as die 'brood en botter' van skrywers en skrywers wat naam wil maak, hul ego wil opblaas, 'n organisasie aan die gang wil hou, ens.
Dit is sekerlik een van die mense wat 'n halwe brein het, 'n rede kan gee vir hierdie 'ontsagwekkende, verbysterende, geloofsvernietigende' legkaart wat die Kerk baie kan skeur.
Jammer, stout my!
As 'n mens leeg is van 'n geestelike versnelde geloof, dan sal hierdie 'hindernisse' voortdurend opdoem en geen opvoeding en 'insig' sal dit uit die weg ruim nie, maar dit voortdurend verongeluk.
Ons is ALMAL lief vir GOD en sy seun wat vir ons sondes gesterf het. Maak nie saak waar hy gebore is nie, wie het reg, wie is verkeerd. Ons kan almal saamstem dat hy aarde toe gekom het, gesterf en opgestaan ​​het om aan die regterhand van ONS vader te sit! Lief jou my broer 's en suster 's.
Nasaret is die plek waar Jesus as kind grootgemaak is. Daarom, waar hy grootgeword het, nie gebore nie, waarom word hy 'n Nasarener genoem.
Bethlehem in Hebreeus beteken "Bakkery ". Daar was baie dorpe in antieke Israel wat hierdie titel gegee het: Bethlehem van Judea, Bethlehem van Samaria en Bethlehem van Galilea, net 'n paar kilometer van Nasaret af. Dit is waarskynlik die Bethlehem waar Jesus gebore is.
Die geboortevertelling in Matteus is 'n kosmiese mite en kan nie ernstig opgeneem word nie. Dit fokus rondom Orion, Kanker, Maagd en Sirius (Ster van die Ooste). Dit wou onder meer wys dat Jesus gebore is tydens die regering van Herodes. Lukas is 'n meer oortuigende verhaal omdat Jesus in 7 nC gebore is. Dit gebruik 'n visie om eerder met Herodes in verbinding te tree. Waarskynlik is beide vertellings vals. As Jesus geskiedkundig was, is hy heel waarskynlik in Jerusalem gebore. Om hom te vergoddelik, moes sy geboorteverhaal hom verbind met 'n geboorte in Kanker met Maagd as sy moeder. Dit was algemeen van daardie ouderdom vir die meeste groot manne. Maagd is ook die teken vir brood of 'n huis van brood wat sy aardse geboorte in Bethlehem sou plaas.
Psalms 119: 165 Die vrede van die wat u wet liefhet, en niks sal hulle aanstoot gee nie. Ek stem saam met tfm hierbo; ons wandel deur geloof en nie deur sig nie. Ons weet dat baie uiteindelik mislei sal word deur tekens en wonders. Ek weet in my hart en verstand dat Jesus die Seun van God is, dat Hy geleef het, gesterf het en opgewek is en nou bedien as die hoëpriester in die hemel. Studie is goed, maar wees seker dat wat u bestudeer, God se kennis is en nie die van die mens nie.
Dit het niks te doen met 'n stad met die naam Nasaret nie.
Jesus is die Nasarener genoem, in Mat 2:23, omdat hy uit die Nasarener -sekte was. Saul is ook geïdentifiseer as 'n Nasarener, in Handelinge 24: 5. En as Saulus 'n aspirant -apostel was, dan kan u seker wees dat hy 'n (nederige) lid van dieselfde sekte as Jesus was.
En onthou dat koningin helena van Adiabene volgens die Talmoed ook 'n Nasarener was. En dit was Helena wat Jerusalem van hongersnood gered het en die tempel van Jerusalem ingerig het. Hierdie Nazareners was baie ryk en het 'n noue verbintenis met die Judaïese establishment. Sien die boek 'King Jesus '.
Vir my maak dit nie saak waar Jesus gebore is nie, net dat hy vir ons sondes was en gesterf het.
Sommige webwerwe bied nog meer aanloklike bewyse
Dit is interessant dat Nicholas die jaar 6 v.G.J. as die jaar van Jesus se geboorte, wat in ooreenstemming is met iemand se datering van 'n sensus wat die Romeine onder die procurator Coponious opgelê het:
: " Onder sy [Coponious '] administrasie het 'n Galileër, genaamd Judas, sy landgenote aangespoor om in opstand te kom, en hulle as lafaards opgehou omdat hulle toegestem het om hulde aan die Romeine te bring en sterflike meesters te verdra, nadat hulle God vir hul Heer gehad het. Hierdie man was 'n sofist [dit wil sê 'n onderwyser] wat 'n sekte [dit wil sê 'n denkrigting] van sy eie gestig het, wat niks met die ander gemeen het nie. Die Joodse filosofie neem eintlik drie vorme aan. Die volgelinge van die eerste skool word Fariseërs genoem, van die tweede Sadduseërs, van die derde Essene. (Josephus, Joodse Oorlog 2.117-118) " ("The Historical Jesus " deur John Dominic Crossan, p. 112).
Dit was dieselfde Judas, die Galileër, genoem in Handelinge 5:37, wie se opstand deur die Romeine neergelê is, en hier is die agtergrond van geweld ten tye van Jesus se geboorte wat byna 'n eeu later in die evangelie aan Herodes toegeskryf word van Matteus. Let op hoe die verwysing na Ragel in verband met Bethlehem verwys word in Matteus 2: 16-18, wat op Jeremia 31:15 gebaseer is en dat Ragel die matriarg is wat gesterf het terwyl sy geboorte geskenk het op pad na Efrat in Betlehem (Genesis 35: 19). In die nie-kanonieke Protoevangelium van James bring Maria geboorte aan Jesus in 'n grot naby Bethlehem, alleen terwyl Josef na 'n vroedvrou soek. Die donker grot is simbolies dat Rachel haar seun Ben-oni (seun van my hartseer, moeilikheid of krag) noem en volgens die boek Zohar (1: 175a) noem sy hom Ben Oni weens die hardheid van die oordeel teen haar " ("The Zohar " deur Daniel Matt, deel 3, p.58). Die naam van die kind deur sy vader as Ben Yamin (seun van die regterhand of seun van die suide) is deur die Joodse mistici geïnterpreteer as die eienskap van liefderyke goedhartigheid, aangesien die regterhand genade simboliseer terwyl die linkerhand die kenmerk van oordeel. Om die erns van die oordeel te versag, kombineer 'n derde eienskap oordeel met barmhartigheid en dit staan ​​bekend as " Abrahamin " of deernis. Hierdie term word ook in die Koran gebruik as "Al Rahamu " of " (God) Meest genadige, " en in die Moslem -weergawe van die geboorteverhaal van Jesus, het Maria geboorte geskenk onder 'n palmboom waaronder 'n rivulet vloei (Koran 19: 23-25) en die bron vir hierdie tradisie is waarskynlik Christelik, aangesien daar 'n struktuur bekend was as 'n martryrium wat later omskep is in 'n moskee op die plek waar Maria vermoedelik op pad na Bethlehem gerus het :
In ongeveer 456, volgens Cyril van Scythopolis, is 'n kerk gebou om die plek te merk waar Maria van Bethlehem afgeklim en gaan sit het. Dit word in Grieks die Kathisma, 'seat ' of 'chair ' ("Waar Mary Rested " deur Hershel Shanks, BAR, Nov./Des. 2006, p. 46) genoem.
As ek reg onthou, het 'n boek genaamd "Ra 'aya Meheimnu " (The Faithful Shepherd), wat net soos die boek Zohar verskyn het, aan die einde van die 13de eeu. Dit het 'n verband gemaak tussen Rachel wat in Ephrath geboorte skenk en die eienskap van " Abrahamin " deur dit te koppel aan die woord vir baarmoeder, "rachem. " Ek glo dit is belangrik omdat daar 'n intergelooflike verband is dat het betrekking op die ligging van Ramat Rachel, waar daar 'n koninklike Judaitiese paleis was in die laat 8ste eeu vC wat pilare gehad het aan die ingange waarop prototoeoliese hoofstede soos palmette gelyk het, dit wil sê palmblare wat nog nie oopgemaak het nie. Miskien is dit simbolies dat die wêreldse regering in 'n potensiële toestand is: Geloof is die gewaarborgde verwagting van dinge waarop gehoop word, 'n duidelike demonstrasie van realiteite, hoewel dit nie gesien word nie (Hebreërs 11: 1).
As Jesus inderdaad in Bethlehem gebore is, waarom word hy dan 'n Nazoreër genoem? Ek is bly dat die Bybelwetenskap tyd bestee om 'n antwoord op hierdie dringende raaisel te vind. O wag, hier is dit! 󈬅 En hy [Josef] het opgestaan ​​en die kind en sy moeder geneem en na die land Israel gegaan. 22 Maar toe hy hoor dat Archelaus oor Judea regeer in die plek van sy vader Herodes, was hy bang om daarheen te gaan, en hy word in 'n droom gewaarsku en het hom na die distrik Galilea teruggetrek. 23 En hy het gaan woon in 'n stad met die naam Nasaret, sodat vervul sou word wat deur die profete gespreek is, dat hy 'n Nasarener sou word. " Matteus 2: 21-23. Hy is dus 'n Nazoreër genoem omdat sy pa die kind en sy ma geneem het en daar gaan woon het. Misterie opgelos!
Wat die vlug uit Bethlehem en die daaropvolgende reis na Egipte betref, omdat koning Herodes beveel het dat alle manlike babas wat in Bethlehem gebore is, moet doodgemaak word, is daar absoluut geen verwysings hieroor in enige geskiedenis wat geskryf is oor sy bewind deur enige skrywer uit daardie tydperk of later, Judese of andersins.
Alle ander gruweldade wat deur Herodes die Grote beveel is en wat tydens die bewind van Herodes die Grote plaasgevind het, is in die geskiedenis van sy regering opgeteken. Dit alleen moet u laat vra waarom die slagting van die manlike babas van Bethlehem nooit genoem of aangeteken is nie. Die antwoord is, want dit het nooit plaasgevind tydens die regering van koning Herodes nie.
Die sensus van Quirinius was die inskrywing van die Romeinse provinsies Sirië en Judaea vir belastingdoeleindes in 6/7 nC. Die sensus is geneem tydens die bewind van Augustus (27 BCE - 14 CE), toe Publius Sulpicius Quirinius aangestel is as goewerneur van Sirië, na die verbanning van Herodes Archelaus uit die Tetrarchie van Judea en die instelling van direkte Romeinse bewind. Een verslag oor die geboorte van Yeshua (Jesus), in die Evangelie van Lukas, verbind dit met hierdie sensus.
Let op die jaar van die sensus, 6/7 CE (of AD as u dit verkies). Dit sou 12 jaar ná die geboorte van Yeshua gewees het, aangesien almal nou saamstem dat die jaar van sy geboorte 6 vC (of vC) was. Aangesien daar geen sensus daardie jaar gedoen is nie, was daar geen rede om na Bethlehem te reis nie.
Die verhale van sy geboorte in Bethlehem was later toevoegings tot die Evangelies deur Christelike skrywers om die identiteit van Yeshua as die Messias te bewys, aangesien daar voorspel is dat sy geboorte daar sou plaasvind. Dit is bewys dat tallose Bybelgeleerdes dit intensief ondersoek het na die saak.
el Profeta Miqueas dijo y tu Belen de Juda, de ninguna manera eres la menor entre los clanes de Juda, porque de ti saldra un caudillo que apacentara a mi pueblo Israel !, y los Santos Evangelios lo confirmman!
Gebore in Bethlehem (Matt. 2: 1) na Egipte geneem (Matt. 2:13) wat in Nasaret grootgemaak is (Matt. 2:23). Alles in 'n enkele hoofstuk! So, wat is die probleem? Rom.3: 4.
Daar bestaan ​​geen twyfel dat Yāwshu (Jesus in Fenisies/Aramees) in die Galilese Bet (h) -Lahm (Broodhuis) gebore is, moontlik in 'n grot aan die voet van die berg Karmel, baie naby aan wat later bekend was , Nasaret (vorm Nazar of Nazir: gewy aan God Ēl, aangesien hy Immanu-Ēl is).
Die Judese Bethlehem het in die argeologiese term nie ten tye van Jesus bestaan ​​nie, en om Jesus met Betlehem van Judea te verbind was nie net 'n poging om Jesus deur Matteus aan David te koppel nie, iets wat Jesus beslis sou geweier het. Daarbenewens is daar geen ekstra-Ou-Testamentiese verwysing na Dawid se bestaan ​​nie.
Om meer te lees oor waar Jesus gebore is en wie hy in werklikheid was, kyk na die bestseller en baanbrekende boek, "Jesus die Feniciër"
Topverkoper en bekroonde Libanese skrywer
As hulle uit Bethlehem gevlug het as gevolg van Herodes, as ek ten minste die ma was, sou ek seker maak dat my baba van oral was, maar daar is heeltemal sin vir my. ook die enigste voorbeeld van kinders in die presiese era wat ouderdom het
Jesus is in Jerusalem gebore, soos opgemerk deur sy graf in Talpiot, Jerusalem. weerspieël 'n inwoner van Jerusalem.
Miga, 'n profeet van God, het voorspel dat hierdie kind uiteindelik 'n heerser sou word en dat hy in "Bethlehem Efrata" gebore sou word. Ten tye van Jesus se geboorte was daar twee dorpe in Israel met die naam Bethlehem. Die een was naby Nasaret in die noordelike deel van die land, en die ander, naby Jerusalem in Juda. Betlehem naby Jerusalem is vroeër Efrata genoem. Jesus is in daardie stad gebore, presies soos die profesie voorspel het! - Matteus 2: 1.
Dit was natuurlik en nie besonder ongewoon om van Jesus as die Nasarener te praat nie, aangesien hy van kleins af (minder as drie jaar oud) grootgemaak is as die seun van die plaaslike timmerman in die stad Nasaret, 'n plek ongeveer 100 km N van Jerusalem. In daardie dae was dit algemeen om persone te assosieer met die plekke waarvandaan hulle gekom het.— 2Sa 3: 2, 3 17:27 23: 25-37 Na 1: 1 Hand 13: 1 21:29.
Daar word gereeld na Jesus verwys, op wyd verspreide plekke en deur allerhande persone, as die Nasarener. (Mr 1:23, 24 10:46, 47 14: 66-69 16: 5, 6 Lu 24: 13-19 Joh 18: 1-7) Jesus self het die naam aanvaar en gebruik. (Joh 18: 5-8 Hg 22: 6-8) Op die teken wat Pilatus op die folterpaal gesit het, het hy in Hebreeus, Latyn en Grieks geskryf: "Jesus, die Nasarener, die koning van die Jode." Vanaf Pinkster 33 HJ en daarna het die apostels sowel as ander dikwels gepraat van Jesus Christus as die Nasarener of uit Nasaret. - Hd 2:22 3: 6 4:10 6:14 10: 38 26: 9. http: //wol.jw.org/en/wol/d/r1/lp-e/1200274021
Yeshua (Jesus) was Hebreeus.
Yeshua is nie met Kersfees gebore nie
Christus mas was is & amp sal altyd heidens wees.
YeHoVaH God All Mighty wil dat ons almal met sy kalender sy heilige feesdae moet vier.
kyk na die waarheid YouTube Michael Rood/Rood awakening/119 ministerie/Arthur Baily Huis van Israel. Die waarheid sal jou vrymaak.
Daar word beweer dat daar meer as een Bethlehem was, en dat een van die dorpe in die Galilea geleë was. Diegene wat die moeder van Constantine deur die omgewing gelei het, was nie lus om dinge op te maak terwyl hulle aangaan nie.
Is dit nie moontlik dat hy in Bethlelam gebore is nie, en tydens die kinderjare of op 'n baie jong ouderdom, verhuis hulle na Nasaret?
Die reis na Bethlehem vir die sensus
122: 7.2 Dit was nie nodig dat Maria na Bethlehem moes gaan vir inskrywing nie - Joseph was gemagtig om vir sy gesin te registreer - maar Maria was 'n avontuurlustige en aggressiewe persoon en het aangedring om hom te vergesel. Sy was bang om alleen gelaat te word dat die kind nie gebore word terwyl Joseph weg was nie, en weer, Bethlehem, nie ver van die stad Juda nie, het Maria 'n moontlike aangename besoek saam met haar verwant Elizabeth voorspel.
122: 7.3 Josef het Maria feitlik verbied om hom te vergesel, maar dit het niks gehelp toe die kos vir die reis van drie of vier dae ingepak is nie, sy berei dubbele rantsoene voor en maak gereed vir die reis. Maar voordat hulle werklik vertrek het, was Josef versoen met die meegaande Maria, en hulle het vrolik uit Nasaret vertrek.
122: 7.4 Josef en Maria was arm, en omdat hulle slegs een lasdiere gehad het, het Maria, groot van kind, op die dier gery met die voedsel terwyl Josef geloop het en die dier gelei het. Die bou en inrigting van 'n huis was 'n groot uitputting vir Joseph, aangesien hy ook moes bydra tot die ondersteuning van sy ouers, aangesien sy pa onlangs gestremd was. En so het hierdie Joodse egpaar vroeg die oggend van 18 Augustus 7 v.C. uit hul nederige huis vertrek , op hul reis na Bethlehem.
122: 7.5 Hulle eerste reisdag het hulle om die voetheuwels van die berg Gilboa gebring, waar hulle die nag by die Jordaanrivier kamp opgeslaan het en baie bespiegelings beoefen het oor watter soort seun vir hulle gebore sou word, en Josef het by die konsep gehou van 'n geestelike leraar en Maria wat die idee van 'n Joodse Messias, 'n verlosser van die Hebreeuse nasie, vasgehou het.
122: 7.6 Die oggend van 19 Augustus helder en vroeg was Josef en Maria weer op pad. Hulle het hul middagete geëet aan die voet van die berg Sartaba, met uitsig op die Jordaanvallei, en het verder gegaan en Jerigo vir die nag gemaak, waar hulle by 'n herberg aan die snelweg in die buitewyke van die stad gestop het. Na die aandete en na baie besprekings oor die onderdrukking van die Romeinse heerskappy, het Herodes, die volkstelling en die vergelykende invloed van Jerusalem en Alexandrië as sentrums van Joodse leer en kultuur, die reisigers van Nasaret afgetree vir die nagrus. Vroeg die oggend van 20 Augustus hervat hulle hul reis, bereik Jerusalem voor die middag, besoek die tempel en gaan na hul bestemming, en arriveer middernag in Bethlehem.
122: 7.7 Die herberg was oorvol, en Josef het gevolglik huisvesting by familielede in die verte gesoek, maar elke kamer in Bethlehem was oorvol. Toe hy terugkeer na die binnehof van die herberg, is hy meegedeel dat die karavaanstal, wat aan die kant van die rots uitgekap is en net onder die herberg, van diere skoongemaak en skoongemaak is vir die ontvangs van losies. Toe die esel in die binnehof gelaat word, het Josef hul sakke klere en eetgoed opgedra en met Maria het die kliptrappe afgeklim na hulle onderdak. Hulle bevind hulle in 'n graankamer aan die voorkant van die stalletjies en mangers. Tentgordyne is opgehang en hulle was gelukkig om sulke gemaklike woonplekke te hê.
122: 7.8 Josef het gedink om dadelik uit te gaan en in te skryf, maar Maria was moeg, sy was baie benoud en het hom gesmeek om aan haar sy te bly, wat hy gedoen het.
Die Kersverhaal het sinoniem geword met die datum, 25 Desember. Of jy nou na liedere luister of na beelde van die geboorte -toneel kyk, die idee dat Kersfees sy verjaardag is, is oral. Maar wat 'n algemene opvatting geword het, is nie presies die geskiedenis nie.
Die Evangelie van Matteus en die Evangelie van Lukas is die enigste twee verhale oor Jesus se geboorte in die Nuwe Testament, en beide evangelies toon verskillende hoeke van die verhaal. Lukas begin in Nasaret en Matteus fokus uitsluitlik op gebeure in Bethlehem. Albei is nie besonder gedetailleerd in terme van 'n kalenderdatum nie, wat dit moeilik maak om Jesus se verjaardag te bepaal. Die skrywers van die evangelies vertel jou selde wanneer dinge gebeur en die tyd van die jaar.
Ons weet dat herders in die veld was terwyl hulle na Jesus se geboorte kyk na hul kuddes
Die Skrif sê vir ons dat "[Maria] haar eersgeborene, 'n seun, gebaar het. Sy het Hom in doeke toegedraai en in 'n krip gesit, want daar was geen gastekamer beskikbaar nie. En daar het herders in die veld daar naby gewoon en in die nag oor hulle kleinvee waak "(Lukas 2: 7-8). Maar herders was nie gedurende Desember in die veld nie. Lukas se verslag dui daarop dat Jesus moontlik in die somer of vroeë herfs gebore is. In Desember is Judea koud en reënerig, en dit is waarskynlik dat die herders snags skuiling vir hul kuddes sou gesoek het. Die weer sou nie toegelaat het dat herders snags oor hul kuddes in die veld waak nie.
Jesus se ouers het na Bethlehem gekom om by 'n Romeinse sensus in te skryf
Die sensus of inskrywing wat volgens Lukas 2: 1 die geleentheid was vir die reis van Josef en Maria na Bethlehem waar Jesus gebore is, hou verband met 'n besluit van Augustus, wat die Grieks-Romeinse wêreld omhels. Lukas onderskei die volkstelling ten tyde van Jesus se geboorte as 'eerste', in 'n reeks inskrywings wat verband hou met Quirinius of met die keiserlike beleid wat deur die besluit van Augustus ingehuldig is.Omdat temperature dikwels onder die vriespunt gedaal het en paaie in swak toestande was, is die sensus nie in die winter geneem nie. Hierdie tyd van die jaar het dit nie toegelaat nie.
Winter sou 'n moeilike tyd vir Mary wees om te reis
Maria het die lang afstand van Nasaret af gereis na Bethlehem, wat ongeveer 70 kilometer ver was. Die winter sal waarskynlik 'n besonder moeilike tyd wees vir 'n swanger Maria om so 'n lang afstand te reis. Die wêreld van Maria en Josef was 'n moeilike en gevaarlike plek, een wie se moeilike omstandighede nie volledig in die Evangelieverslae van hulle swaarkry beskryf is nie. Skrywers van die evangelies van Matteus en Lukas "is so lakonies oor die [geboorte] -gebeurtenis omdat hulle aanvaar dat die leser sou weet hoe dit was", sê James F. Strange, 'n professor in die Nuwe Testament en Bybelse argeologie aan die Universiteit van Suid -Florida in Tampa. 'Ons weet nie hoe moeilik dit was nie.' Strange skat dat Josef en Maria waarskynlik slegs 10 myl per dag sou gereis het vanweë Maria se naderende aflewering.
Die tyd van die jaar wat Jesus gebore is, is steeds 'n groot onderwerp van debat, veral die maand van Jesus se geboorte. Baie Bybelgeleerdes meen die Skrif dui op die herfs van die jaar as die mees waarskynlike tyd van Jesus se geboorte. In 2008 het sterrekundige Dave Reneke aangevoer dat Jesus in die somer gebore is. Reneke vertel Nuwe wetenskaplike die ster van Bethlehem was moontlik dat Venus en Jupiter bymekaargekom het om 'n helder lig in die lug te vorm. Reneke het met behulp van rekenaarmodelle vasgestel dat hierdie seldsame gebeurtenis op 17 Junie, in die jaar 2 v.C. Ander navorsers het beweer dat 'n soortgelyke voegwoord, een tussen Saturnus en Jupiter, in Oktober 7 v.G.J. plaasgevind het, wat van Jesus 'n herfsbaba gemaak het.
Teoloë het ook voorgestel dat Jesus in die lente gebore is, gebaseer op die Bybelse verhaal dat herders die nag van Jesus se geboorte oor hul kuddes waak - iets wat hulle sou gedoen het in die lente, nie die winter nie. Die Bybel dui nêrens aan dat Jesus in die middel van die winter gebore is nie. Ongelukkig weet niemand presies wanneer Jesus gebore is nie.
Die belangrikste fokus van die Nuwe -Testamentiese skrywers is nie die datum van Jesus se geboorte nie, maar dat God die Vader sy seun op die regte tyd in die hele geskiedenis gestuur het om sy reddingsdoeleindes te bereik en so sy belofte na te kom. Die apostel Paulus verklaar: "Toe die vasgestelde tyd dowwe aanbreek, het God sy seun gestuur, gebore uit 'n vrou, gebore onder die wet, om diegene wat onder die wet is, te verlos, sodat ons aangeneem kan word tot seunskap" (Galasiërs 4: 4-5) ). En ons lees in die Markusevangelie: "Jesus het na Galilea gegaan en die nuus van God verkondig. 'Die tyd het aangebreek,' het hy gesê. 'Die koninkryk van God het naby gekom. Bekeer julle en glo die goeie nuus! " (Matteus 1: 14-15).
Alhoewel dit interessant is om Jesus se geboorte vanuit 'n historiese perspektief te ken, is dit teologies irrelevant en hou dit baie min belang as ons na die groter prentjie kyk. Dit is minder belangrik dat ons weet wanneer dit gebeur het en meer belangrik dat ons weet dat dit gebeur het en waarom dit gebeur het. Die Bybel is duidelik hieroor.
Jesus ' Geboorte en kinderjare
Luke gee 'n akkurate tydsraamwerk vir die geboorte van Jesus wat gebaseer is op verskeie historiese gebeure. Dit het plaasgevind tydens die bewind van keiser Augustus toe Quirinius die provinsie Sirië regeer het. Meer spesifiek het dit plaasgevind gedurende die jaar wat Caesar Augustus beveel het dat 'n sensus geneem moet word. Ons probleem is dat ons nie weet wanneer die sensus plaasgevind het nie. Ons is te ver verwyderd van die gebeurtenis en daar is geen rekords van hierdie sensus gevind nie. Dit is dikwels die geval. Tyd vernietig baie rekords. Tot onlangs het ons nie die name van die meeste goewerneurs in Rome geken nie.
Caesar Augustus regeer vanaf 31 v.C. na 14. A. Quirinius, 'n Romeinse senator, het al in 12 vC as konsulêr in Sirië opgetree. Teen 6 nC is hy aangestel as goewerneur van Sirië, soos opgeteken deur Josephus. So het die land van Archelaus aan die provinsie Sirië gelê en Cyrenius [of Quirinius], een wat konsul was, is deur Caesar gestuur om rekening te hou met die gevolge van mense in Sirië en om die huis van Archelaus te verkoop. " [Die oudheid van die Jode, 17.13.5] Let egter op dat Lukas hom nie 'n goewerneur noem nie. Luke noem slegs dat Quirinius regeer (heers) op die tyd toe Jesus gebore is. Dit is waarskynlik dat Quirinius in beheer was van die streek, of ten minste die sensus, voordat hy as goewerneur van Sirië aangestel is.
'n Boek genaamd The Deeds of Augustus merk op dat Augustus drie groot sensusse in sy ryk beveel het en dat daar ook baie plaaslike sensus was uitgevoer. Dit val saam met die vermelding van Luke dat dit die eerste sensus onder Quirinius was. Dus, die verslag van Luke impliseer dat meer as een sensus plaasgevind het. Soms vind u mense wat beweer dat daar 'n historiese teenstrydigheid is tussen die telling van Quirinius in 6 nC en die dood van Herodes die Grote tussen v.C. 4 en 2 (sommige sterf op 3 April v.C.). Die waarheid is dat niks sê dat die 6 nC die eerste sensus was nie. 'N Vroeëre sensus kon maklik plaasgevind het voordat Quirinius as goewerneur aangestel is, maar terwyl hy in 'n sekere hoedanigheid in Sirië was.
Vir die sensus moes Joseph na sy geboorteplek gaan om te registreer. Die vereiste om terug te keer na 'n eie tuiste is nie ongewoon nie. 'N Sensus in Egipte in 104 n.C. het gesê:' Uit die prefek van Egipte, Gaius Vibius Maximus. Aangesien die tyd aangebreek het dat die sensus van die huis om die huis te huisves, dit is verpligtend dat alle mans wat buite hul distrikte woon, na hul eie tuislande terugkeer, sodat die sensus uitgevoer kan word. 'N Ander sensus in 48 na Christus noem ook mense wat na hul tuislande terugkeer: "I Thermoutharion, saam met my voog Apollonius, belowe 'n eed aan Tiberius Claudius Caesar dat die voorafgaande dokument 'n akkurate weergawe gee van diegene wat terugkeer, wat in my woon en dat daar niemand anders by my woon nie, nie 'n vreemdeling, 'n Alexandriër, 'n vryman, 'n Romeinse burger of 'n Egiptenaar nie. As ek die waarheid praat, mag dit met my goed gaan, maar as dit vals is, andersom. In die negende jaar van die regering van Tiberius Claudius Augustus Germanicus keiser. "
Een bron bespiegel dat die sensus nie 'n belastingstelling was nie, maar 'n sensus van mense wat lojaliteit aan die huidige keiser belowe. Dit sou verklaar dat die frase geregistreer is en#8221 in Lukas 2: 3.
'N Sesde rede om die geboorte van Jesus in 3 of 2 v.C. te plaas is die toeval van hierdie datum met die Nuwe -Testamentiese verslag dat Jesus gebore is op die tydstip toe 'n Romeinse volkstelling plaasgevind het: & quot Daar het 'n bevel uitgegaan van keiser Augustus, dat die hele [Romeinse] wêreld geregistreer moet word & quot (Lukas 2: 1 ). Geskiedkundiges kon in die jare 7-5 v.C. nie 'n rykswye sensus of registrasie vind nie, maar daar word verwys na so 'n registrasie van die hele Romeinse volk, nie lank voor 5 Februarie 2 v.C. geskryf deur Caesar Augustus self: & quotTerwyl ek my dertiende konsulsskap [2 v.C.] bestuur het, het die senaat en die ruiterorde en die hele Romeinse volk my die titel Vader van my land gegee (Res Gestae 35). Hierdie toekenning is op 5 Februarie 2 v.C. aan Augustus gegee, daarom moes die registrasie van burgerlike goedkeuring in 3 v.C. Orosius, in die vyfde eeu, het ook gesê dat Romeinse verslae van sy tyd aan die lig gebring het dat 'n sensus inderdaad gehou is toe Augustus 'die eerste van die mense' gemaak is 'n gepaste beskrywing van sy toekenning 'Vader van die land' in 'n tyd toe al die groot nasies het 'n eed van gehoorsaamheid aan Augustus afgelê (6:22, 7: 2). Orosius dateer die sensus tot 3 v.C. En daarbenewens beweer Josefus dat 'n eed van gehoorsaamheid aan Augustus in Judea nodig was, nie lank voor die dood van Herodes nie (Oudhede I7: 4I-45). Dit stem in chronologiese sin goed ooreen met wat Lukas opteken. Maar meer as dit, 'n inskripsie wat in Paphlagonia (Oos -Turkye) gevind is, ook gedateer tot 3 vC, noem 'n & quotoath wat deur al die mense in die land gesweer is by die altare van Augustus in die tempels van Augustus in die verskillende distrikte. & Quot En dovetailing juis met hierdie inskripsie, het die vroeë (vyfde eeu) Armeense geskiedskrywer, Moses van Khoren, gesê dat die sensus wat Josef en Maria na Bethlehem gebring het, deur Romeinse agente in Armenië uitgevoer is, waar hulle die beeld van Augustus Caesar in elke tempel opgestel het. " . Die ooreenkoms van hierdie taal is opvallend verwant aan die bewoording op die Paphlagoniese inskripsie wat die eed in 3 v.C. beskryf Hierdie aanduidings kan ons redelik tot die gevolgtrekking kom dat die eed (van Josefus, die Paphlagoniese inskripsie en Orosius) en die volkstelling (genoem deur Luke, Orosius en Moses van Khoren) dieselfde was. Al hierdie dinge het in 3 v.C. gebeurChronos, Kairos, Christos: Geboorte en chronologiese studies aangebied aan Jack Finegan, Jerry Vardaman en Edwin Yamauchi, redakteurs. Eisenbrauns: 1989, bladsye 89-90]
Sommige maak beswaar dat hierdie spesifieke sensus Judea nie kon insluit nie, omdat Herodes die Grote 'n semi-onafhanklike koninkryk onder Rome bedryf het. Die Joodse volk sou nie as Romeinse burgers beskou word nie en sou nie by die eedsensus ingesluit word nie. Ongeag die beswaar, word getoon dat Quirinius gedurende hierdie tydsbestek in verskillende hoedanighede in die Siriese gebied regeer het, dat Augustus wel tellings gehad het om verskillende redes en in verskillende streke, en dat sommige van die sensus mense vereis het om terug te keer na hul geboorteplekke. Dat ons, twee duisend jaar later, probleme ondervind om die presiese sensus vas te stel, is 'n baie klein punt.
Die geboorte van Jesus (Lukas 2: 4-7)
Beide Joseph en Maria, van die afstamming van David, het na hul tuisdorp Bethlehem gereis. Dit was nie 'n gerieflike tyd nie, want Mary was naby haar afleweringstyd. Hier leer ons dat Josef en Maria nog verloof is, maar hulle het nog nie hul huwelik voltooi nie. Dit het waarskynlik eers gebeur nadat die kind gebore is (Matteus 1: 24-25).
Die eis dat almal na hul geboorteplek moet gaan, het 'n druk op die tydelike verblyf in die klein dorpie Bethlehem gelê. Terwyl hulle wag totdat die sensus voltooi is, het Joseph en Mary in 'n stal gebly. 'N Krip het gedien as die wieg van die kind. Maria het hom in repies lap toegedraai en daar neergelê. Dit is 'n voorskou van 'n latere gebeurtenis toe Maria, saam met ander, die liggaam van Jesus in lapstroke toegedraai het voordat sy hom in 'n graf neergelê het (Johannes 19:40). Die algemene gebruik van daardie dag was om 'n pasgebore kind te bad, sy vel met sout te vryf en dit dan in repe lap toe te draai.
God se aankondiging van die geboorte van sy Seun (Lukas 2: 8-20)
Luke 's noem die herders wat in die veld woon en in die nag oor hul kuddes waak, help om die tyd te definieer van die jaar waarin Jesus gebore is. Skape word gedurende die wintermaande in hokke gehou en voer uit gestoorde grasse, maar as die weer warm en droog was (van middel April tot middel Oktober), het die herders hulle na weivelde geneem om hulle te laat wei. Die afstande na die dorpe was te groot om elke aand die kuddes in hokke te skuif, sodat die herders waghou oor die kleinvee in die weivelde.
Daar verskyn 'n engel voor hulle wat gloei van die heerlikheid van God en veroorsaak vrees by die herders. Die engel stel hulle gerus en vertel hulle dat die geboorte van die Verlosser, die Gesalfde Heerser, plaasgevind het in die stad David – Bethlehem, wat die geboorteplek van Dawid was. Dit was vreugdevolle nuus vir alle mense, nie net vir Israel nie. In die engel se boodskap is nog 'n voorspel van toekomstige gebeure. Die woord "bring " vertaal die Griekse woord vir evangelisasie, die dra van goeie nuus. Die goeie tyding " is 'n ander manier om die evangelie te vertaal. En die nuus was vir alle mense. Jesus sê later vir sy dissipels: Gaan die hele wêreld in en verkondig die evangelie aan elke skepsel " (Mark. 16:15).
Asof 'n engel van God hom nie vertel nie, bied die engel hulle 'n bewys: hulle sal 'n pasgebore kind vind baba, toegedraai in sy doeke, in 'n krip. Bethlehem was 'n klein dorpie, maar dit sou nie ongewoon wees om 'n pasgebore baba te vind nie. Dit is egter nie 'n alledaagse gebeurtenis om 'n pasgeborene in 'n krip te vind nie.
Die engel word dan vergesel deur 'n menigte engele wat lofliedere tot eer van God sing. Hy het 'n teken van vrede tussen Homself en die verdwaalde gebring (Johannes 3:16, Johannes 4:10). Dit was 'n vervulling van profesie (Jesaja 57:19).
As die engele vertrek, besluit die herders om hierdie wonder self te sien. Die feit dat hulle bereid was om hul kuddes in die middel van die nag te verlaat, toon die sterkte van hul geloof in wat hulle gesien en gehoor het. Onmiddellik het hulle na Betlehem gegaan en Maria, Josef en die baba gevind, net soos die engel hulle vertel het.
Met sulke nuus kon hulle dit nie vir hulself hou nie. Hulle het vir almal gesê wat hulle kan, en sodoende word die gebeurtenis nog 'n historiese merker. Mense sal daarvan kennis neem, want herders sou nie in die nag hul kuddes verlaat vir 'n opgemaakte verhaal nie. Dit sou ook nie maklik wees om te verduidelik hoe hulle in die veld weet dat daar 'n pasgebore baba is nie en waar hulle die kind kan kry. Daarom was mense verwonderd oor die boodskap en onthou dit. Veral Maria het hierdie dinge in haar hart laat nadink. Hierdie stellings bied vroeë lesers identifiseerbare bronne om die waarheid van wat geskryf is, te bevestig.
Die profesie van Simeon (Lukas 2: 21-35)
Agt dae na die geboorte van die kind, is hy besny en kry die naam Jesus wat aan beide Maria en Josef gesê is ( Matteus 1:21 Lukas 1:31).
'n Vrou wat 'n seun gebaar het, is veertig dae lank as onrein geag vanweë die bloed wat tydens die geboorte gemors is (Levitikus 12: 2-4). ('N Dogter se tyd was langer omdat daar geen besnydenis en ekstra bloedvergieting betrokke was nie. Levitikus 12: 5). Aan die einde van haar tyd moes sy twee offers aan God bring (Levitikus 12: 6). 'N Sondoffer om die dae van onreinheid te voltooi. Dit is aangebied wanneer onbedoelde sonde betrokke was (Levitikus 4: 2-3), soos om onrein te word. 'N Brandoffer toon toewyding aan God (Levitikus 1: 3-4, 9). Dit is heeltemal gegee, heeltemal verbrand, om 'n volledige toewyding aan God te illustreer. 'N Lam is nodig vir die sondoffer en 'n duif of tortelduif vir die brandoffer. Daar is egter voorsiening gemaak vir diegene wat nie 'n lam kon bekostig nie (Levitikus 12: 8). Ons leer dat Josef en Maria arm is omdat die goedkoper opsie gekies is.
Om die eersgeborene van Maria te wees, het beteken dat Jesus aan God toegewy was (Eksodus 13: 2). Die ouers van 'n eersgebore kind moes hul eersgeborene aflos (" terugkoop ") (Numeri 18: 15-16). Die Levitiese priesterskap was die plaasvervanger vir die eersgebore kinders van Israel (#3: 12-13).
Omdat hulle naby Jerusalem was, het die gesin na die tempel gegaan om hul verpligtinge na te kom. Terwyl hy daar was, het 'n man met die naam Simeon hulle ontmoet. Hierdie godvresende man was 'n profeet van God. Hy het gesê dat hy die Christus voor sy dood sou sien. Sy ontmoeting met Maria en Josef was nie toevallig nie, maar die Gees het hom daartoe gelei om die tempel binne te gaan. Hy neem die kind by sy ouers op en seën God terwyl hy nog 'n profesie gee. Hy het getuig dat hierdie kind God se redding vir alle mense was, 'n lig vir die heidene en 'n eer vir Israel (Jesaja 9: 2 42: 6 60: 1-3). Eers deur engele en nou deur Simeon, is die omvang van die missie van die Heiland verklaar vanaf die begin van sy lewe op aarde.
verwonder Josef en Mary oor die woorde. Nie dat hulle dit nie alreeds geweet het nie, want dit is wat God se engel hulle voor sy geboorte vertel het. Wat verbasend was, is dat klaarblyklik volkome vreemdelinge erken het wie hul babaseun was.
Simeon het Mary toe gewaarsku dat dit nie vlot sal gaan met hierdie kind van haar nie. Hy sou groot onrus in Israel veroorsaak en 'n bespotting word (Jesaja 8:14 Psalm 22: 6-8). As gevolg hiervan sal Maria ook baie droefheid verduur (Johannes 19:25). As gevolg van wie Jesus is, sou mense gedwing word om 'n keuse te maak en hulle keuse sal die aard van hul harte openbaar (Johannes 8: 42-47 15: 22-24).
Die profesie van Anna (Lukas 2: 36-38)
Op die hakke van Simeon kom 'n profetes met die naam Anna. Sy was sewe jaar getroud, maar na haar man se dood het sy haar toegewy aan diens in die tempel. Sulke vroue word genoem in Exodus 38: 8 en I Samuel 2:22. Sy was nou 84 jaar oud.
Sy het nie net haar danksegging tot God toegevoeg nie, maar sy het die woord van die aankoms van die Messias aan ander bekend gemaak. Dit is interessant dat God nederige herders in 'n afgeleë gebied van Judea en 'n bejaarde weduwee gekies het om die eerste boodskappers van die evangelie te wees.
Die wyse manne (Matteus 2: 1-12)
Op 'n stadium het wyse manne uit die Ooste (waarskynlik Medea) in Jerusalem aangekom om die koning van die Jode te soek.Want toe hulle Jesus kry, word hy beskryf as 'n jong kind en nie 'n baba nie, en omdat Herodes in die poging om Jesus te vernietig, beveel dat alle kinders van twee en onder doodgemaak moet word, kom ons tot die gevolgtrekking dat die wyse manne waarskynlik ongeveer een tot twee jaar daarna aangekom het Jesus ' geboorte.
Die Mede was bekend as astroloë en wyse manne (I Konings 4:30). Hulle het 'n ster in hul oostelike land gesien wat aandui dat 'n groot koning in Israel gebore is. Daarop word in Numeri 24:17 gesinspeel. Die derde groep wat die Messias aankondig, is dus nie eers Israeliete nie, maar heidene! Dit is ook geprofeteer in Jesaja 60: 3.
Herodes was nie gelukkig oor hierdie nuus nie, en toe Herodes nie gelukkig was nie, was niemand in Jerusalem gelukkig nie. Die geskiedenis vertel ons dat Herodes paranoïes was oor die omverwerping. Hy vermoor sy twee ouer seuns in 7 v.C. omdat hy deur die aanmoediging van 'n ander seun oortuig is dat hulle beplan om hom omver te werp. Antipater, wat sy pa se moord op sy ouer broers aangemoedig het, is ook in 4 v.C., net voor Herodes se dood, vermoor omdat hy beplan het om sy vader omver te werp. Dit het veroorsaak dat Augustus 'n grap gemaak het dat hy eerder die vark van Herodes sou wees as een van sy seuns. Toe hy die einde van sy lewe nader, het Herodes duisende geslag op die minste aanduiding dat 'n opstand moontlik sou uitbreek.
'n Deel van sy paranoia het moontlik gekom omdat hy nie 'n Israeliet was nie. Hy was 'n afstammeling van Edom. Sy pa het Julius Caesar gehelp tydens die verowering van Judea en Herodes was 'n vriend van Anthony en Octavianus (wat later keiser Augustus geword het). Vanweë sy vriendskap het hy die titel gekry#King of the Jews, ", maar dit neem hom drie jaar se harde stryd om sy koningskap te gryp. " Nou, op sy oudag, kom buitelanders aankondig die geboorte van 'n nuwe koning van die Jode. Sulke nuus sal Herodes se diepste vrese tref.
So vergader Herodes sy raadgewers, die owerpriesters en skrifgeleerdes, en vra hulle waar geprofeteer word dat die Christus gebore sou word . Hulle noem Miga 5: 2 dat dit Betlehem in Judea sou wees.
Herodes wou nie 'n woord uitbring dat dit moontlik was dat die Messias gebore is nie, sodat hy stilweg die wyse herinner mans en vra toe hulle die ster sien verskyn. Sulke inligting gee hom 'n idee hoe oud die kind is. Hy het wel vir die wyse manne gesê waar hulle na die Messias moet soek, maar dit was in die hoop dat hulle die werk vir hom moes doen. Hy het gevra dat hulle op pad huis toe stop om hom te laat weet waar die kind is, sodat hy hom ook kan aanbid.
Toe die wyse manne weggaan, merk hulle iets vreemds op. Dit lyk asof die ster voor hulle uitloop. Sterre is relatief vaste voorwerpe. Dit lyk nie asof hulle oor die algemeen beweeg nie. Tog het hierdie een gedoen en toe hulle Bethlehem binnekom, verskyn dit bo een spesifieke huis. Dink weer aan die sterre wat u snags sien. Kan u een sien wat direk bo u huis is en nie u bure nie? Dit is duidelik dat die Here se hand agter hierdie dwalende ster was.
Let op dat Mary en Joseph nie meer in 'n stal is nie. 'N Tyd het verloop en hulle woon nou in 'n huis. By die ingang van die huis val die wyse manne neer om Jesus te aanbid en gee vir Maria en die kind geskenke van goud, wierook en mirre elk 'n duur goed. Die tradisie van drie wyse manne het ontstaan ​​omdat drie soorte geskenke gegee is. Die Bybel sê egter niks oor die aantal mans wat gekom het nie, en ook nie oor die aantal geskenke wat gegee is nie. Ons weet net dat die wyse manne drie soorte geskenke gegee het.
Let ook op dat Jesus nou beskryf word as 'n jong kind en nie 'n baba nie. Die Griekse woord betaling word in klassieke Grieks gebruik om van toepassing te wees op 'n kind tot sewe jaar oud. Dit word in die Nuwe Testament gebruik om te verwys na die 8 dae oue Jesus (Lukas 2:21) en 'n kind wat oud genoeg is om in die Christus te glo (Matteus 18: 2,6). Daar is niks in Matteus se verslag wat aandui dat die wyse manne Jesus kort na sy geboorte besoek het nie. In plaas daarvan sien ons aanduidings dat 'n geruime tyd verloop het.
Waarsku deur 'n droom van God, het die wyse manne nie na Jerusalem en Herodes teruggekeer nie. Hulle het op 'n ander manier na hul vaderland teruggekeer.
Josef, Maria en Jesus se ontsnapping na Egipte (Matteus 2: 19-23)
Intussen het Joseph nog 'n droom. 'N Engel waarsku hom dat Herodes Jesus sal probeer doodmaak. Hy word aangesê om sy gesin na Egipte te neem en te bly totdat hy aangesê word om terug te keer. Onthou dat Josef en Maria baie arm is, maar die geskenke wat die wyse manne net agtergelaat het, het hulle die geld gegee om vinnig Judea te verlaat en na Egipte te verhuis. Weereens sien ons die geloof van Josef. Hy het die aand opgestaan ​​en saam met sy gesin vertrek, en nie eers tot die oggend gewag om die lang reis te begin nie.
Uiteindelik het Herodes besef dat die wyse manne nie terugkom nie. Omdat hy nie geweet het wie die kind is nie, stuur hy soldate na Bethlehem en die omliggende gebied met opdragte om 'n manlike kind van twee jaar of minder dood te maak. As ons aanneem dat Herodes die ouderdom versterk het om seker te maak dat hy die Christus doodgemaak het, kan ons raai dat die wyse manne die ster ongeveer 'n jaar tevore gesien het. Dit is waarskynlik dat Jesus ongeveer 'n jaar oud was tydens die besoek van die wyse manne.
Onwetend het Herodes nog 'n profesie vervul aangaande die Christus wat hierdie een in Jeremia 31:15 gevind het. Die pyn van die sterftes van kinders word uitgebeeld as die hartseer van Rachel. Rachel, die geliefde vrou van Jacob, is kort na die bevalling dood en is begrawe naby Bethlehem en maak dus 'n gepaste beeld van die ma wat huil oor haar kinders (Genesis 35: 16-20). Op haar sterfbed het sy haar kind vernoem na my hartseer, hoewel Jacob sy naam verander het na my regterhand.
Die slagting het dit nie in die geskiedenisboeke gehaal nie. Dit het immers net in 'n klein streek voorgekom en was slegs een van vele moorde wat deur die paranoïese koning Herodes uitgevaardig is.
Nie lank daarna nie, sterf Herodes en verskyn 'n engel weer aan Josef om hom te vertel dat dit nou veilig is om na Israel terug te keer . Onderweg het Josef gehoor dat Archelaus, die seun van Herodes, nou in Jerusalem regeer. Herodes het sy koninkryk in vier dele verdeel en elke deel aan 'n ander seun gegee. Archelaus, die oudste oorlewende seun van Herodes, het 'n byna net so 'n reputasie as sy vader. Op een Pasga het hy drie duisend mense laat doodmaak (Josefus, Oorlog van die Jode, 2.6). Uiteindelik het Augustus Caesar 'n afsku gekry van die wreedheid van Archelaus en het hy hom (Josephus, Oudhede van die Jode, 17.13). Tot dan kan ons die besorgdheid van Joseph oor die binnekoms van 'n gebied wat deur Archelaus bestuur word, verstaan. God bevestig ook sy ongemak in nog 'n droom. Josef het besluit om nie na Bethlehem terug te keer nie, maar om verder na Galilea te reis en terug na hul oorspronklike stad Nasaret.
Matthew wys daarop dat hierdie stap ook profesieë vervul het. Maar let op dat Matteus nie 'n spesifieke profeet aanhaal nie; hy gee 'n algemene opsomming van wat verskeie profete gesê het. Sommige lesers verwar Nasarener met Naziriet. Dit is twee verskillende woorde. Eersgenoemde beteken iemand uit Nasaret, die latere beteken iemand onder die Naziritiese gelofte van Numeri 6. Jesus was nie onder die Naziritiese gelofte nie, anders sou hy nie die vrugte van die wingerdstok tydens die laaste maaltyd kon geniet nie (Naziriete is verbode) om iets te eet wat met druiwe verband hou). 'N Meer redelike saak word gemaak dat die naam Nasaret afgelei kan word van die Hebreeuse woord vir "tak. " Daar is talle profesieë oor die Messias wat die Tak genoem word, soos Jesaja 11: 1. Die beste geval is egter dat die gebied van Galilea 'n swak reputasie gehad het (Johannes 7:52) en die stad Nasaret 'n nog swakker reputasie gehad het (Johannes 1:46). Die Hebreeuse woord netzer, waaruit Nasaret afgelei is, verwys na die klein takkies wat waardeloos is (Jesaja 14:19 Johannes 15:21). Dit word as 'n gepaste naam beskou vir 'n klein dorpie wat min gebruik het. Daar is verskeie profesieë wat handel oor mense wat die Messias minag, soos Jesaja 53: 2-3 en Psalms 22: 6. Die koms van die Messias uit 'n veragte gebied is in Jesaja 9: 1-2 voorspel. Dit is moontlik dat Matteus verklaar dat deur die koms van Nasaret, die fondamente vir Jesus gelê is.
Dus is drie klaarblyklik teenstrydige profesieë opgelos: dat die Messias uit die beroemde stad Dawid, Bethlehem, sou kom dat God sou kom roep hom uit die magtige nasie Egipte en dat hy geminag sou word oor waar hy vandaan kom, netjies bymekaar.
Jesus ' Kinderjare (Lukas 2: 39-52)
Luke 's rekeningspronge van Jesus se aanbieding by die tempel vir Josef en Maria en#8217s keer terug na Nasaret. Die feit dat Luke nie die gebeure van die wyse manne en die gesin se vlug na Egipte in sy rekening gebruik het nie, beteken nie dat Luke nie daarvan bewus was nie of dat daar 'n konflik was. In elk geval moet daar 'n seleksie van die verskillende gebeurtenisse wees om die beoogde verhaal vir die beoogde gehoor te vertel. Matteus wou hê dat die Jode moes verstaan ​​hoe die oënskynlike teenstrydige profesieë bymekaar pas. Luke, wat aan 'n Griekse gehoor geskryf het, het gebly by die vroeë tekens van Jesus ' groot wysheid.
Baie jare word saamgevat in Lukas 2:40. Jesus het fisies gegroei, geestelik sterk geword, dit wil sê sy morele karakter en sy vermoë om te redeneer - en was gevul met wysheid. Namate hy groei, word die guns of genade van God op hom gesien. Hier was die ideale man wat deur die kinderjare beweeg het. Hier is die vervulling van Jesaja 11: 2-3.
Die verhaal spring na 'n gebeurtenis toe Jesus twaalf jaar oud was. Elke jaar het Jesus en sy ouers na die paasfees na Jerusalem gegaan, soos in Deuteronomium 6:16 beveel is. Weer sien ons die karakter van Josef en Maria omdat hulle jaarliks ​​gegaan het ondanks die feit dat hulle arm was. Luke dui nie aan dat dit Jesus se eerste pasga in Jerusalem was nie, maar volgens die Joodse tradisie was twaalf die ouderdom waarop 'n seun 'n seun van die wet geword het. . Daar moet op gelet word dat die term vir sy ouderdom weer verander het. Hy is nou die seuntjie Jesus " of pais in Grieks, wat verwys na 'n manlike kind wat nog nie 'n adolessent was nie.
Joseph en Mary het die hele fees van agt dae gebly en is dan terug huis toe. Soos destyds die algemene gebruik was, het mense in groot groepe gereis vir veiligheid. Kinders, soos hulle wil, wip dikwels tussen vriende en familie en groot groepe beweeg nie teen dieselfde tempo nie. Daarom is die feit dat Josef en Maria die spoor van Jesus tydens die gewoel van die begin van die reis verloor het, te verstane. Daar is ook geen implikasie dat Jesus doelbewus agtergebly het nie. Dit was eers toe hulle die aandstop bereik het, dat sy ouers besef het dat Jesus nie by enige van hul familielede of vriende was nie.
& Jesus ' ouers het dadelik vertrek om na Jerusalem terug te keer, nog 'n dag se reis. Dit blyk dat hulle nog 'n hele dag lank Jerusalem vir hul seuntjie gesoek het. Uiteindelik het hulle hom in die tempel gevind en met die geleerde mans gesels, vrae gevra en na hul antwoorde geluister. Glad nie wat die meeste ouers van hul twaalfjarige seun sou verwag nie. Dit was ook nie van hierdie groot regsgeleerdes verwag nie. Luke vertel ons dat hulle verstom was oor sy diepgaande begrip wat uit sy antwoorde op hul vrae blyk.
Verbasend soos die gesig was, wou Jesus ' ouers weet waarom hy verdwyn het. " Hoe kon u dit aan ons doen? " Mary wou weet waarom Jesus nie meer besorg was oor die gevoel van sy ouer nie. " Kyk, ek en u pa het angstig na u gesoek. "
Alhoewel dit nie onsimpatiek was nie, het Jesus daarop gewys dat as hulle dit oorweeg het, hulle presies moes geweet het waar om hom te vind. Hulle, van alle mense, het Jesus se doel in die wêreld geken. Hulle moes geweet het dat hy in die tempel sou wees om te werk aan die doelwitte van God die Vader. Hulle moes geweet het dat God oor hom sou waak, dat dit nie nodig was om angstig te wees nie.
Tog het Jesus ' woorde op daardie stadium nie vir hulle sin gemaak nie. Hulle was besorg oor hul seun en sy vermelding van sy pa se besigheid sou hulle laat dink het oor die timmerwerk van Joseph. Hoe timmerwerk verband hou met die praat van wet in die tempel, kon hulle nie begryp nie. Maar Maria het later daaroor gedink en Luke noem haar as 'n bron.
Jesus het teruggekeer na Nasaret saam met sy ouers en was die ideale seun, gehoorsaam aan sy ouers. Dit is waarskynlik dat Jesus die timmerbedryf by sy vader geleer het, soos dit in daardie dae algemeen was vir kinders. Een ding wat ons wel weet, is dat hy nie na rabbynse skole gestuur is vir opvoeding nie (Johannes 7:15 Lukas 4:22). Alhoewel hy begaafd was, sou sy ouers nie die gelde kon bekostig nie.
Niks anders word ons oor Jesus en#8217 vir ons vertel nie, behalwe dat hy in wysheid toegeneem het terwyl hy aangehou het fisies groei. Hy het die guns van God gehad, dit wil sê dat hy moreel uitstekend was en dat God oor hom waak. En hy het 'n goeie reputasie in sy gemeenskap gehad, en in sy jonger dae was hy beslis nie 'n kits nie (Spreuke 3: 3-4 Romeine 14:18). Hy was die ongewone ideale kind.
Verken die wêreld se mees interessante Bybelse beurs
Ontdek meer as 9 000 artikels in die groot biblioteek van die Biblical Archaeology Society en nog baie meer met 'n toegangstoegangspas.
Waarom het die towenaars goud, wierook en mirre gebring?
Deur: Biblical Archeology Society Staff
Die Bethesda -swembad, die plek van een van Jesus se wonderwerke
Bybelgeleerde Brent Landau vra "Wie was die towenaars?"
Waar het Jesus water in wyn verander?
5. Jesus is waarskynlik nie in Desember gebore nie
'Waarom vier ons dan Kersfees in Desember?' Ons kan keiser Konstantyn daarvoor bedank in die vierde eeu. Christene sou dikwels vakansiedae hou tydens dieselfde tye as heidense feeste vir 'n heilsame alternatief. In hierdie geval het Kersfees plaasgevind tydens die wintersonstilstand.
Alhoewel Kersfees al amper 1700 jaar op 25 Desember gevier word, is Jesus nie eintlik in Desember gebore nie. Trouens, hy is glad nie in die winter gebore nie! In die jaar 336 nC het keiser Konstantyn Kersfees ingestel om op die wintersonstilstand te wees, wat 25 Desember is.
Jesus het egter heel waarskynlik 'n lenteboorte gehad, danksy die vermelding in Lukas 2 van herders wat in hulle landerye bly. Gedurende die lente het skape lammers gebaar, en daarom sou hulle ook snags bly as 'n naggeboorte plaasvind.
Maar ons kan nie met sekerheid sê presies wanneer Jesus se geboorte plaasgevind het nie, aangesien herders die hele jaar deur in die veld gebly het.
Geskiedenis van Bethlehem
Omstreeks 1350 vC word Bethlehem genoem in die Tell al-Amarna-briewe, van die Egiptiese goewerneur van Palestina tot die farao Amenhotep III. Dit word uitgebeeld as 'n belangrike opvoer- en rusplek vir reisigers uit Sirië en Palestina wat na Egipte gaan. Die briewe dui ook aan dat dit 'n grensstad in die middel van Palestina was en 'n buitepos wat na die woestyn kyk. Die Filistyne het 'n garnisoen in Bethlehem laat staan ​​omdat dit 'n sterk strategiese punt was. Hulle het die land van die Kanaäniete binnegegaan, gemeng met die mense en hulle gevestig in die suidelike kus tussen Jaffa en Gaza. Die Filistyne het omstreeks 1200 v.C. militêre oppergesag oor die grootste deel van die land bereik en dit Palestina genoem.
Die vertelling van die Ou Testament noem Betlehem in die eerste boek van die Bybel toe Jakob, seun van Abraham, en sy gesin was op pad na die stad Hebron, verby Bethlehem (Efrata) (Genesis 35: 16-19). Daar sterf sy vrou Rachel terwyl sy aan Benjamin geboorte skenk, en hy begrawe haar langs die Bethlehempad waar haar graf tot vandag toe 'n heiligdom was: & quot En Rachel sterf, en is begrawe op die pad na Efrat, wat Bethlehem is. & quot In daardie tyd was Bethlehem 'n klein, ommuurde dorpie wat op 'n heuwel in die noordelike deel van die huidige stad Bethlehem opgerig is. Die naam van Bethlehem (Ephrata) "die vrugbare" dui op 'n herders- en landboulewe. Die verhaal van Rut, die Moabiet en Boas dui op 'n atmosfeer van idilliese rustigheid wat vandag nog duidelik is (Rut 2-4). Die kleinseun van Ruth was koning David uit wie se geslag Christus gebore is.
'N Dekreet van keiser Augustus, wat gelas het dat 'n volkstelling in al die provinsies van die Romeinse Ryk geneem moet word, het Maria en Josef na Bethlehem gebring en sodoende die profesie van Miga vervul, wat 750 jaar tevore gespreek is: & quotAn jy, Bethlehem Ephrata, is 'n klein een onder die duisende Juda: uit u sal hy na my uitgaan wat die heerser van sy volk moet wees & quot (Mikha 5: 2). Toe Jesus in Bethlehem gebore word, was Herodes die Grote 'n vasaal van Rome en in 6 nC is Palestina opgeneem in die keiserlike provinsie Sirië. Keiser Hadrianus ontheilig in 135 nC die heiligheid van die Grot van die Geboorte en verander dit in 'n heidense heiligdom.
Van die tyd van Hadrianus tot die bewind van Konstantyn het die bevolking Adonis aanbid in die grot waar die baba Jesus gebore is. Palestina was gevolglik amptelik heidens, net soos die hele Romeinse ryk tot 313 toe Konstantyn die Christendom as die godsdiens van die staat verklaar. In 325 het die biskop van Jerusalem, die heilige Makkarius, die geleentheid gebruik om die keiser Konstantyn kennis te maak met die verwaarloosde toestand van die heilige plekke in sy bisdom. So het die keiser beveel dat die konstruksie, op openbare koste, van monumentale kerke ter herdenking van die drie belangrikste gebeurtenisse van Jesus se lewe: geboorte, kruisiging en opstanding. Een hiervan was 'n kerk wat die toneel van die geboorte vasgelê het. Christelike tradisies was so duidelik en diep gewortel dat daar geen probleem was om die regte plek te vind nie. Onder die bome, nie ver van die dorp nie, was 'n grot wat die plaaslike mense en hul ouers al geslagte lank ken as die geboorteplek van Jesus Christus. Die grot was die middelpunt van 'n plan vir die kerk en die werk begin die volgende jaar (326 nC)
Teen die einde van die 4de eeu het Bethlehem 'n baie belangrike sentrum van die monastieke lewe geword. In 384 nC het St. Jerome met 'n groep pelgrims uit Rome aangekom. Hy het na Bethlehem gekom om sy werk voort te sit in die atmosfeer van die monastieke lewe. Hy het hom toegewy aan die ontsaglike taak waarmee pous St. Damasus hom toevertrou het, naamlik om alle ou Latynse vertalings van die Bybel te hersien en 'n nuwe weergawe, die Vulgaat, te vervaardig, gebaseer op oorspronklike Hebreeuse en Griekse tekste. Twee Romeinse dames van edele herkoms, die heilige Paula en haar dogter Eustochium, verhuis in 386 na Bethlehem om 'n asketiese lewe saam met die heilige Jerome te lei. Hulle het die vroegste kloostergemeenskap in Bethlehem gestig wat tot vandag toe, met 'n mate van onderbreking, bestaan ​​het. Paula gebruik haar rykdom om 'n hospies vir pelgrims en twee kloosters te bou, een vir die heilige Jerome en sy volgelinge, en die ander vir haarself en die nonne.
Toe die Romeinse ryk in 395 in twee ryke verdeel is, oostelik en westelik, was Palestina verbonde aan Bisantium, die oostelike deel. In die daaropvolgende jare het die lewe van die Latynssprekende gemeenskappe van Bethlehem vervaag, verduister deur die groei en meer skouspelagtige soberhede van 'n oostelike monastiek. As gevolg hiervan het die stad Bethlehem floreer en die bevolking het toegeneem met die verspreiding van kerke, kloosters en kloosters in Bethlehem self en die omliggende gebiede. In 527 nC word Justinianus keiser in Konstantinopel. Onder sy bewind beleef Palestina 'n tyd van voorspoed en uitbreiding vir sy kerke en vir monastisisme. Daarna, in 529, het die Samaritane in opstand gekom teen die Bisantynse staat en die land oorrompel, terwyl hulle plunder en vernietig. Kerke en kloosters, dorpe en dorpe is almal deur vuur geplunder of vernietig. Die mure van Bethlehem en sy hoofkerk is vernietig. Die opstand is gou onderdruk. Terselfdertyd is die kerk in 'n groot styl herbou. Die stadsmuur en die verdediging van die kloosters is herstel.
'N Paar jaar later (614) is die land deur die Perse binnegeval. Volgens 'n mondelinge oorlewering het hulle die Kerk van die Geboorte nie skade berokken nie, omdat hulle die foto's van die drie Magiërs gesien het soos Perse, terwyl hulle geskenke aan Christus by sy geboorte gesien het. Buiten en bo die dak van die narthex is die gewelkant wat oor die atrium uitkyk, versier met 'n mosaïekbeeld van die geboorte van Christus, terwyl sy ma die kind aan haar bors hou. In 637, kort na sy intog in Jerusalem, het die Moslemkalief 'Umar ibn al-Khattab Bethlehem besoek. Die verhouding tussen Umar en die kerklike owerhede was vriendelik en 'n skriftelike ooreenkoms is aan die patriarg Sofronious verleen. Die verdraagsame beleid is deur Umar se opvolgers gehandhaaf tot in 1009. In daardie jaar het 'n fanatiese kalief, al-Hakim, die een wat die Heilige Graf vernietig het, 'n werklike vervolging teen Christene verklaar. Betlehem is egter weer eens gespaar omdat al-Hakim die huldeblyk wou ontvang wat Christene sedert Umar se dag betaal het.
Die verowering van Palestina deur die Kruisvaarders in die jaar 1099 begin 'n nuwe hoofstuk in die geskiedenis van Bethlehem. Binne 'n kort tydjie het die Franke oorgeneem van die plaaslike geestelikes en 'n gemeenskap van Augustynse kanonne geïnstalleer onder 'n prior wat dienste in die Latynse taal verrig het. Die Kruisvaarders het die stad herbou en dit 'n versterkte buitepos gemaak. Hulle het ongeveer twee eeue lank gebly waartydens die stad Bethlehem voorspoedig was. Sommige van hulle trou met die plaaslike mense en vestig hulle. Die 12de eeu het Bethlehem in 'n ongekende mate oopgemaak vir Europese sosiale en kerklike invloede. Vanuit elke land kon pelgrims nou die Heilige Plekke besoek en offers bring aan die kerk en voorspoed vir die handelaars wie se winkels daar voor gebou is. In 1100 het die kruisvaarderskoningin Baldwin daarin geslaag om pous Pascal II 'n bisdom in Bethlehem te laat stig.
In 1187 verower Saladin die Ayyubiet Bethlehem. Alhoewel die Geboortekerk ongedeerd was, is die betrekkinge met die Weste skielik onderbreek en is die Latynse biskop en kanonne verplig om te vertrek. Die lewe van die plaaslike bevolking is ernstig geraak deur die verdrywing van die Latynse gemeenskap en die tydelike onderbreking van die stroom westerse pelgrims waarop die Bethlehemiete hoofsaaklik staatgemaak het. As gevolg van twee verdrae, een onderteken deur keiser Frederik II en Malek el-Kamel, sultan van Egipte, en die tweede deur die koning van Navarra en die sultan van Damaskus, was Bethlehem in Christelike hande van 1229 tot 1244. Die kanonne van Sint Augustinus kan na hul klooster terugkeer en die basiliek is weer oopgemaak vir die Christelike wêreld.
In 1250 is die Ayyubid-dinastie in Egipte vervang deur die Circassian Mamlukes, en die toetreding van die fanatiese sultan Rukn ed-Din Beibars het 'n einde gemaak aan die tradisie van verdraagsaamheid wat gehelp het om die heilige plekke te beskerm. In 1263 beveel Beibars die aftakeling van die torings en mure van Bethlehem. Die kerk self is nie beskadig nie, wat 'n legende laat ontstaan ​​het dat 'n slang die albasters gebyt en gekraak het, sodat die sultan hulle nie na Kaïro kon neem soos hy wou nie. Die Christene is egter uit Bethlehem verban.
In die daaropvolgende eeu is westerse invloede versterk monnike uit die orde van die Franciscan Minars Minor is in Bethlehem in die ou Augustynse priory gevestig, waar hulle nog woon. Die Franciskaanse vaders het in 1347 die grot verkry en ook die reg om die basiliek te bedien en om te sorg vir die instandhouding daarvan. Die Franciskaanse Custos, Giovanni, het van die Sultan Qaita Bey toestemming gekry om die dak van die Geboortekerk op te knap. 'N Paar jaar later is die Europese invloede in Bethlehem teruggetrek deur die verdrywing van die Katolieke Latynse geestelikes vir die tweede keer.
Met die Turkse besetting in 1517 begin die tydperk van konflik tussen die Franciskane en die Grieke oor die besit van die heiligdomme. Gevolglik het die Basiliek van die Franciskane na die Grieke oorgegaan volgens die guns wat by die Sublime Porte (Ottomaanse kalief) geniet is deur die nasie wat die gemeenskappe (Katolieke of Ortodokse) ondersteun het. Onder die Turkse regime het die kwessie van eienaarskap en regte op die Heilige plekke 'n toenemend politieke en selfs internasionale dimensie gekry. Die eerste vraag in die geskil tussen Frankryk en Rusland het betrekking op die besit van die sleutel van die hoofdeure van die basiliek. Die tweede het betrekking op die geheimsinnige verwydering, een nag in die jaar 1847, van 'n silwer ster met 'n Latynse inskripsie, wat in 'n marmerplaat onder die altaar van die Geboorte gebring is. Tussen die 17de en 18de eeu was Bethlehem egter op die rand van die moderne tyd. Lang en deurlopende kontak deur die plaaslike bevolking met reisigers uit die Westerse Christendom het hulle vertroud gemaak met die maniere en smaak van Westerse lande en hul ekonomiese toestand verbeter.
Palestina was tien jaar onder Egiptiese bewind, begin in 1831. In hierdie tydperk was roof en geweld egter te algemeen, en die moord op 'n gunsteling van Ibrahim Pasha in 1834 het gelei tot die vernietiging van die Moslemkwartier van die stad en die ontwapening van die hele bevolking. Teen 1841 was Bethlehem weer onder Turkse bewind. Die gevolg was werkloosheid, onderdrukking, verpligte militêre diens en swaar belasting wat op die inwoners opgelê is. Hierdie onderdrukkende situasie het die mense van Bethlehem genoop om na die buiteland te emigreer, veral na Amerika, om 'n bestaan ​​te maak en hul lewenswyse te verbeter. Teen die einde van die 19de eeu het verskeie Europese sendelinge na Bethlehem gekom en skole gebou.
Die Turkse bewind eindig in 1917, en Palestina is onder die Britse mandaat geplaas. Op daardie tydstip was die inwoners van Bethlehem ongeveer 8000. Toe die Britte in 1948 uit Palestina onttrek het, was die bevolking van Bethlehem 11,696. Oorloë tussen Arabiere en Jode het voortgegaan en laasgenoemde het die grootste deel van Palestina beset en hul staat verklaar. Die stad Bethlehem bly onbewoon en teen die einde van 1948 is die vereniging van die oostelike deel van Palestina en Trans-Jordanië verklaar onder die naam van die Hashemitiese Koninkryk Jordanië. 'N Tweede oorlog tussen die Arabiere en Israeli's het in 1967 uitgebreek, en laasgenoemde het die res van Palestina, insluitend Bethlehem, beset. Bethlehem het tot 22 Desember 1995 onder die Israeliese besetting gebly toe die Palestynse Owerheid ingevolge die Oslo -ooreenkoms van 1993 oorgeneem het.
In September 1993 onderteken Israel en die PLO die Oslo -ooreenkoms. Onder die bepalings daarvan het die ooreenkoms 'n tussentydse periode van Palestynse outonomie op die Wes-oewer en Gaza vereis, aan die einde waarvan die finale status van die besette gebiede bepaal sal word. Die uitvoering van die ooreenkoms het egter teëgekom as gevolg van die onversetlikheid van die Israeliese ekstremiste.
Waar is Jesus gebore?
Die Bybel beskryf Jesus se geboorte in Matteus 1: 18 & ndash25 2: 1 & ndash12 Lukas 1: 26 & ndash38 en 2: 1 & ndash20. Ten tye van Maria se swangerskap het 'n bevel van keiser Augustus uitgegaan dat 'die hele wêreld geregistreer moet word' (Lukas 2: 1). Dit het beteken dat elke persoon in die Romeinse gebied na die stad van hul voorouers moes terugkeer om in 'n sensus getel te word.
Josef het destyds in Nasaret gewoon, maar hy moes suid reis na die gebied van Judea, "na die stad Dawid, wat Betlehem genoem word, omdat hy uit die geslag en geslag van Dawid was" (Lukas 2: 4). Uiteraard het Josef sy verloofde, Maria, saamgeneem om as 'n lid van sy gesin gereken te word. Die jong paartjie beland dus tydens die geboorte van Jesus in die klein dorpie Bethlehem.
Hierdie ligging sluit aan by die profesie wat deur Miga voorspel is en verklaar dat die Christus in Bethlehem gebore sou word: "Maar jy, Bethlehem Efrata, alhoewel jy klein is onder die stamme van Juda, uit jou sal uit my kom een ​​wat heerser oor sal wees Israel, wie se oorsprong uit die ou tyd is, uit die ou tyd "(Miga 5: 2).
Omdat soveel mense na Betlehem teruggekeer het vir die sensus, was die stadjie vol mense. Daar was geen plek vir Maria en Josef in die herberg nie, wat hulle gedwing het om toevlug te neem op die enigste beskikbare plek en mdasha -skuiling vir diere. (Alhoewel die Bybel nooit noem dat diere teenwoordig was by die geboorte van Christus nie, sê Lukas wel dat die baba Jesus in 'n krip gelê is, en die teenwoordigheid van 'n krip impliseer sterk die teenwoordigheid van diere.)
Tradisioneel word beskou as die 'herberg' waarna in Lukas 2: 7 verwys word, 'n soort kommersiële hotel. En die plek waar Maria en Josef skuil was iewers in die omgewing 'n stal. Ons weet egter nie seker of dit die geval was nie, want die Griekse woord vertaal as "herberg" (kataluma) kan ook vertaal word as 'gastekamer'. Hierdie vertaling sou ons meer laat dink aan 'n privaat huis vol gaste, plus 'n aparte area wat gebruik word om die gesin se diere te huisves.
Soms was die plek vir diere op die onderste verdieping van 'n huis geleë, weg van waar die mense gewoon het. As Lukas dus verwys na "geen ruimte in die kataluma, "Kon hy bedoel het daar was geen ruimte op die boonste verdieping wat reeds vol slapende besoekers of familie was nie. Argeologiese bevindings het ook huise onthul wat bloot 'n muur gehad het wat die voorkant van die huis van die agterkant skei, waar diere veilig gehou is. Albei hierdie vloerplanne impliseer 'n binnenshuise diereskuiling wat op 'n manier aan die huis gekoppel is. Ongeag, daar was 'n krip of voerbak op die plek waar Christus gebore is, en dit is gebruik as 'n rusplek vir die pasgebore Jesus, soos in Lukas 2: 7 gesê word.
Daar is ook 'n teorie dat die skuiling waarin Jesus gebore is, 'n plek in die noordelike deel van Bethlehem was, Migdol Eder genoem. Dit was 'n wagtoring met 'n plek daaronder wat herders gedurende die lamtyd gebruik het om pasgebore lammers te beskut wat later as offerande in die tempel van Jerusalem gebruik sou word. Die profeet Miga, wat Bethlehem voorspel het as die plek van die geboorte van die Messias, noem ook Migdol Eder: "Wat jou betref, die wagtoring van die kudde [Hebreeus, Migdol Eder], vesting van Dogter Sion, sal die vorige heerskappy vir u herstel word, sal die koningskap na Dogter Jerusalem kom "(Miga 4: 8). Hierdie teorie word gebruik om te verduidelik waarom die herders blykbaar presies weet waar hulle moet kyk, toe die engele die teken gee dat die baba 'in doeke toegedraai en in 'n krip lê'. En dit sou 'n goeie idee wees dat die Messias op dieselfde plek gebore word waar die offerlammers gebore is.
Of die werklike plek van Jesus se geboorte 'n binnehuis was, 'n aparte skuur of 'n toring wat gebruik is om te lam, die Bybel is duidelik dat Jesus Christus, die Seun van God, in 'n nederige omgewing in die stad Bethlehem gebore is.