Komedie, satire en tragedie as genres - Nuttige wenke - 2021
Komedie, satire en tragedie as genres
Agt-en-tagtig professore -
Vaderland, u is dood!
Satiriese Folk Couplet
oor die Duitse Frankfurt-parlement van 1849
In klein genres komedie die eerste een vra vir 'n vertaling in 'n dramatiese vorm, want as u tragiese en filosofiese dinge aan 'n eensame leser wil gee, is 'n humoristiese teks gewoonlik aangenaam om voor te lees. As u 'n komiese verhaal in poësie of prosa skep, is dit nodig om te onderskei tussen komedie van posisies en komedie van karakters. In die eerste bron van die belaglike is gebeure en omstandighede, in die tweede - die sedelikheid en innerlike wese van die karakters van die helde, hul belaglike eensydigheid, hipertrofieuse eienskap of passie, en selfs omgekeerdheid - en dan word die komedie satire.
satire neem dikwels 'n sosiale vorm aan, want dit is nie 'n tragedie met sy mislukkings van die menslike gees en die lyding van helde nie, maar 'n beskrywing van sosiale probleme, en nie net gelag by die aanskouing van 'n fisiognomie gesmeer met 'n koek in 'n sitkom of 'n snaakse erkenning van die paradokse van 'n familie-rusie nie. En aangesien satire beide in rym en daarsonder geskryf is, dan joernalistieke prosa of poësie - Dit is 'n gerespekteerde en jarelange genre wat gewy is aan dringende kwessies van die sosio-politieke lewe, insluitend die lot van die skrywer in die samelewing. Satire, in teenstelling met komedie, is ver van skadelik: Plinius het geskryf dat dit in die VI eeu vC. e. die digter Hipponact het satires geskryf oor een persoon wat so wreed was dat die voorwerp van poësie homself opgehang het. Daar is 'n gevaar en die teendeel, waardeur Bernard Shaw gesê het: 'Ek en Mark Twain is in dieselfde posisie. 'Ons moet ons opinie uitspreek sodat mense wat ons anders sou ophang, dink ons ​​maak 'n grap.'
Benewens die meesterwerke van hierdie twee wyses, bevat die wêreldberoemde satiriese meesterwerke die sterk aanbevole voorlesing van Gargantua en Pantagruel deur die Franse humanistiese satirikus Francois Rabelais, Utopia deur die Engelse denker, en nou die heilige Katolieke Kerk van Thomas More en Gulliver's Travels, rektor van die katedraal St. Patrick, die Ierse Jonathan Swift. In die 19de-eeuse Rusland is die joernalistieke poësie voorgestel deur baie epigramme en wittisisme van Puschkin, waaronder sy denkbeeldige gesprek met die keiser, sowel as geestige gedigte deur Lermontov, Gogol se prosa-gedigte, "volkslirieke" deur Nekrasov en andere.
In die 20ste eeu is die tradisies van Europese satire voortgesit deur George Orwell's Animal Farm, The Adventures of the Good Soldier Schweik deur die feuilletonis Yaroslav Gashek, en in die films deur Chaplinsky The Great Dictator. In Rusland van die vorige eeu is die knuppel van joernalistieke poësie deur Gorky opgeneem met die Song of the Petrel en Mayakovsky met die bedbug, dan Rozhdestvensky, Yevtushenko, Voznesensky en ander, en vandag dien Dmitri Bykov aktief op joernalistieke poësie as 'n burgerdigter.
Daarbenewens het daar vanaf die einde van die 19de eeu op die verhoog van alle soorte, van tuisbyeenkomste tot dramateaters, 'n satiriese skets begin versprei, waarvan die naam uit die Engelse woord kom "skets", Dit wil sê, 'n skets. Hierdie kort toneelstuk met twee of drie karakters het op die verhoog van die 20ste eeu floreer, wat aanleiding gegee het tot televisie-sketsprogramme soos Monty Python se Flying Circus en Benny Hill Show, en word vandag in Rusland verteenwoordig deur die ses-deel sketsreeks One in One almal ", ens.
Goeie satiriese tekste, ongeag die televisie, is deesdae ook gewild: Terry Pratchett se Flat World-meesterwerk, wat 'n satire vir die hele wêreld is, het meer as 55 miljoen eksemplare verkoop, uitgesonderd seerowerpublikasies.
Die tragedie spruit uit die antieke Griekse woord. " ', Letterlik vertaal as 'n' boklied ', ontstaan ​​uit godsdienstige en kultusrites gewy aan die god van wyn Dionysius. Dit het die patrimoniale seël van 'n rituele godsdienstige aksie, 'n epiese styl en beskryf die gewoonlik vreeslike stryd van gode en helde.
Lermontov het die romantiese gedig Demon in hierdie genre geskryf, Shakespeare het die drama Hamlet geskryf, en die vader van die Franse tragedie, Pierre Cornell, het die tragedie-ballet Psyche geskryf. Vandag is die tragedie ook in die mode en word dit op die wêreldse bioskoopskerms aangebied as sielkundige tragedies uit die persoonlike lewe, en filmsaga waarin vreemdelinge die wêreld verower en een van die goedjies noodwendig sterf.
Tragedie as genre is gebaseer op dramaturgie, wat lei tot 'n ontknoping vir die helde. Tragedie onthul 'n klomp interne teenstrydighede en die diepste konflikte van die werklikheid in 'n buitengewone intense en versadigde vorm, wat dikwels die waarde van 'n artistieke simbool verwerf. Dit is nie toevallig dat die meeste tragedies in vers geskryf word nie.
Terselfdertyd beïndruk die tragedies as dit realisties is, ten minste in die beskrywing van die lyding van die helde en die dreigemente wat hulle konfronteer, fisies en sielkundig. 'N Goeie tragedie skud die psige van die kyker, veroorsaak in hom die sterkste interne konflikte en los dit in hoër harmonie deur middel van katarsis. Dit verhoog en integreer op 'n nuwe vlak die lae van lewensbelangrike en artistieke, werklike en mitologiese, direkte en simboliese lewensbeskouing.
"Satire" van lat. satira, die ouer vorm is lat. satura (lanh) - 'n gereg met verskillende vrugte, wat jaarliks ​​aan die gode aangebied word, nagereg, mengsel, poëtiese mengsel, figuurlike waarde: mengsel, allerhande dinge.
In die historiese oorsprong, is dit in die antieke Romeinse literatuur "satire" dat daar 'n poëtiese, liriese gedig van 'n min of meer betekenisvolle volume is, waarin ons 'n min of meer negatiewe of skerp veroordelende en verontwaardigde uitbeelding van die eienskappe en eienskappe van individuele tipiese persone of 'n min of meer uitgebreide groep persone en verskynsels. Die pamflet en die laster moet onderskei word van satire in die spesifieke persoonlike inhoud van die aanvalle en oortuigings in die werk; laasgenoemde word veral gekenmerk deur die morele onreinheid van die skrywer se motiewe in sy aanval en oortuigings teen een of ander persoon, terwyl die pamflet soms slegs 'n publicistiese verklaring is, maar dit kan ook artistiek wees 'n satire teen 'n sekere persoon wat op die volle hoogte van 'n verantwoordelike vrye woord staan. In verband met hierdie morele en sosiale inhoud van satire, word die artistieke waarde daarvan ook gevind, afhangend van die ooreenstemming tussen die liriese verheffing daarvan en die hoogte van die ideaal van die satirikus, enersyds, en tussen die betekenis van die geopenbaarde verskynsel, andersyds. Liriese subjektiewe inkleuring in verhouding tot soorte en verskynsels ontneem gewoonlik die satire van objektief artistieke waarde en gee dit dikwels 'n vlugtige karakter [ bron nie gespesifiseer 1943 dae ] .
Kyk na die video: NYSTV - Lilith - Siren, Ishtar, Grail Queen The Monster Screech Owl - David Carrico - Multi Lang (September 2021).
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ Hoe om satire oor huidige gebeure te skryf