Die ANC het weliswaar aangedui dat dit 'n tydelike reëling is, terwyl daar nog met opposisiepartye onderhandel word oor verskillende voorsitterskappe. Maar "vir eers" word sommer maklik "vir altyd".
Die rede vir dié tradisie is juis dat dit hierdie komitee se rol is om wanpraktyke en korrupsie in die besteding van staatsgeld oop te vlek. Maar naas dié tradisie getuig die geskiedenis van die regering se omstrede wapenkontrak en die draai wat dit voor Skoor gegooi het, terselfdertyd van die noodsaak vir 'n onafhanklike voorsitter.
Ná Vincent Smith se voorlopige aanstelling is dit die moeite werd om die geheue 'n bietjie te verfris oor watter hase al uit die ANC-hoed gepluk is rakende die einste wapenkontrak. Dié truuks het die akroniem Skoor nogal betekenisvol gemaak:
In 'n poging om die regering se omstrede wapenkontrak opnuut in die kollig te stoot het Woods in 2002 desnoods sy laaste kaart gespeel en bedank.
Die ironie van die telkaart is duidelik: Terwyl Yengeni die enigste groot vis is wie se kop tot dusver in verband met die wapentransaksie gerol het, lyk die ongevalle aan die kant van die ondersoekers beroerd. Eers Heath, toe Feinstein en later Woods. Dit op sigself dui op goeie rede tot gesonde agterdog en 'n noodsaak vir 'n onverskrokke onafhanklike voorsitter van die waghondkomitee.
As Skoor se aansien as waghondkomitee nou geknak word deur 'n breuk te maak met die bestaande tradisie, versaak die nuwe parlement een van die vernaamste doelstellings wat die nuwe speaker, me. Baleka Mbete, vir haar termyn in die vooruitsig gestel het.