Melissa McCarthy te zien in Gilmore Girls-revival - TeeveeHoek.nl
Tags: Alexis Bledel, Amy Sherman-Palladino, Gilmore Girls, Keiko Agena, Kelly Bishop, Lauren Graham, Melissa McCarthy, Netflix Songs of the Week 65: June 12 – June 18 | …Because It's Sunday
Posted in Weekly	Brandyn BurnetteelectronicgeovarnHip Hopindie rockkhailemarquispoprnbrock
< Previous Songs of the Week 64: June 5- June 11
Next > Songs of the Week 66: June 19 – June 25 Wanneer die skool doodmaak (dit doen),
en wanneer dit sterf (dit sal),
waar is onderwys?
Ek kon enige land kies, maar ek sal die Verenigde State van Amerika kies omdat ek die meeste van my lewe daaroor gevlieg het. Maar hierdie vlug, jou toestemming, ek sal iets anders doen.
Ek het my vlieënde bril gekry met hierdie Mark IV-onderwyslense. Uitgevind deur my. Kyk deur die glas en sien 'n vinnige groen lyn vir elke persoon op die grond met 'n kollege-graad, 'n bruin lyn vir elke ander persoon, die onbesmette.
Ons sien verder as ons vlieg hoër, natuurlik, so laat ons kruis super hoog, vir 'n tweedekker, tot by 11,000 voete.
(Ek hoor die lugredery vlieëniers snickering: " 'Way by elfduisend." Oooh dit is regtig 'n hoë gehinnik-gehinnik...!. ")
Baie goed, jy met die goue strepe op jou skouers, dit is 'n gedagte-eksperiment, oké? Sit net 'n oomblik daar in die voorste kajuit en kyk uit deur jou Mark Fours. Ek het iets om jou te wys!
Let op oor die landerye, ons sien nie baie groen nie. . . nie wat jy 'n bos van kollege-graad mense sou noem, hieronder. Dit is mense met verskillende waardes van akademici. 'N Paar smaragtelyne wat ons sien, dan bruinbruinbruin, is oral in die hart, soos koringvelde in Augustus.
Om asseblief 'n stad, dit setperke 'n bietjie. Swing oor Microsoft land, of Cupertino, of Wall Street, die oë kry redelik welige in setperke. Oor Academia, natuurlik.
Kruis heen en weer oor die land, vlieg reguit lyn kus tot kus, draai om en vlieg terug, ons sien nie baie mint-kleur onder nie.
Volgens my bril, die Verenigde State is meestal onvrugbaar land, kollege grade versprei, yl.
die opvoeding van jouself
Ek kyk in die spieël deur my bril, by the way, en ek is die kleur van dooie gras. Natuurlik is ek; val uit van die kollege eerstejaars, weggeloop na vliegtuie vlieg.
Nou is hier waar dit interessant raak. Ons is middel-lug, ek gee jou 'n ander stel bril, my nuwe Mark Five-lense. Kyk deur hierdie en nou sien jy 'n groen streep vir elke siel wat haarself selfstandig kan oplees, loslê om hul nuuskierigheid te volg, wat ookal sing en hul indruk dryf om te ontdek, gryp hul passie om te weet.
Nou kan ons optel ou mense en jong, al geslagte rasse godsdienste filosofieë agtergronde vrese hoop beslissings, iemand whelmed deur die eienskappe van veldblomme, of deur vaar kajak, of astronomie of hond-opleiding of fisika of wiskunde, en let op dat dame se geslaan met al hierdie dinge en protosoölogie en praxeology en taal modelle gegooi bo.
Kom ons sê hierdie nuwe groenlyne gee nie om nie 'n vy vir hoërskool diplomas of kollege grade nie, sê hulle het nie 'n towenaar van ontsag nodig om hulle opgevoed te verklaar nie.
Maar opgevoed is hulle! Hul diploma is die vreugde om te verstaan ​​hoe dit werk, wat dit beteken, die krag van so wat om hul grense heen en weer uitwaarts en uitwaarts te stoot, dag op elektriese dag.
Dan, sien jy nie: die diep groot infrastruktuur-menslike hulpbron van 'n hele volk is net hierdie oomblik verander?
Ontdek wat niemand voorheen gesien of gedink het nie
Hou aan om te kyk terwyl ons vlieg. Wat is die uitsig nou, hey? Kyk daar! Waar een keer sere en woestyn was, het die dooie gras nie die skool se afvalligheid gehad nie, nou is ons groen laser onder ons heen, met lewende groeiende selfvertroue gegaan, wat kundiges opspoor wat niemand voorheen gesien het nie.
Hulle gelyktydig die lewe van hul ontdekking en uitvinding in wat ons gepreek is, was 'n stagnante land, die doodbad van ons Opvoedkundige Genootskap, die einde van die wêreld.
Wat het ons gedoen? Wat was ons meesterslag?
Ons het 'uitval' oorgedra, ons het 'onderwys' herdefinieer.
En met daardie beroerte verander 'n land van die dood en stagnasie om bronne van deurbrake in wetenskap en uitvinding, in filosofieë en tegnologie en sport en gesondheid te verander - in al die velde wat een keer omhein, gated en bewaak en versmoor word deur selfbewuste selfgeregtigde vir-winsgewende Academia.
Het Bill Gates koppelaar paar papier graad toe hy sy voete op het Steve Jobs, het Hobie Alter soek die seën van 'n Universiteit, Doktor in die Surfboard Engineering, om sy nuwe dimensie rade en sy Hobie Cat en sy verrassende pikkewyn-krag kajak ontwerp , het Ray Bradbury spandeer 'n dag in die kollege voor die aanvang van sy skryfwerk loopbaan, het Thomas Edison se drie maande van formele skoolopleiding gee 'n paar perkament, noodsaaklik sodat hy die wêreld met sy passie om te leer ken en uit te vind verander?
Negatief, soos ons in lugvaart sê.
Onderwys, op sy beste, is ekstaties
Ek stel nie voor dat ons afwyk van leer of kennis of ster-helder onderwys nie. Ek stel bloot voor dat ons Formele Skole, met sy prysetikette en sy Griekse samelewings, sy dronk partye en sy hand-in-hand-pomposities, die somber toga en nuttelose hoede, dump. Ek stel voor dat ons 'n gekoesterde leuen dump: ons kry hierdie stukkie papier en nou is die strooi wat ons vir die brein gehad het alles op een slag waardevol.
In Onderwys en Ecstasy, George Leonard destillasie die ondersoek van sy boek in 'n enkele sin. "Onderwys is op sy beste ekstase."
Waarom behoort iemand, waarom behoort jy en ek vir die ergste op die hoogte te wees, die droning van die ongeïnspireerde besering van die onbewuste tot 'n mate in die onnodige?
Wie weet beter as ons, waar lê ekstase? Wie beter as ek kan my vertel wat my gees fassineer, wat is dit wat my noem terwyl dit niemand anders noem nie? Waar is die wysheid, om ander te vertrou om 'n groot vuur in myself te ontplof?
Ek benodig nie 'n professor om my te vertel wat ek liefhet nie, ek het dit alreeds lief! Die professor se werk is om sy hel uit my pad te kry, om op te hou vir ewig dat sy gememoriseerde ontdekkings opvoeding is en myne, wat met vreugde draai, geplak word.
'N beroep eerder as 'n werk
Wat sou ons kultuur wees, hoe sou ons samelewing vandag wees, as niemand 'n werk gehad het nie en almal het 'n. . . Kruis dit uit.
Wat sou my lewe vandag wees as ek nie werk gehad het nie, maar 'n roeping, in plaas daarvan?
Wat as wat vir my meer saak maak as wat enigiets was, was die deel van idees, kommunikeer alles wat ek ontdek het wat vir my werk, aan diegene wat vir my saak maak?
Kan ek oorleef, verkoop wat ek geleer en gedoen het, uitgevind en geoefen, aan ander van dieselfde gees? Kan die geskenke wat ek vind uit my leerstoppies, wat uit my eie persoonlike privaat onderwys gedoen is, anders as enigiemand op die hele aarde, kan dit waardevol wees vir my klein familie regoor die wêreld?
Klink vreemd, onmoontlik idealisties. Tog is dit nie so nie
dat jy en ek vandag oorleef? Is nie elkeen van ons alreeds nie:
bied iets van waarde,
aan iemand wat dit nodig het,
wie bedank ons ​​daarvoor deur ons te betaal,
wat ons help om voort te gaan om te produseer,
en aan hul behoeftes voldoen?
George Leonard se boek het byvoorbeeld uit sy selfonderrig oor onderwys gekom. Is dit die $ 12.95-dekking prys werd? Geen manier om iemand te verveeld met idees nie.
Waardeer elke dime teen tien keer die prys! aan iemand wat desperaat is om te verstaan ​​watter opvoeding, wat deur passie aangewakker word, mag wees.
Hoe om onsself op te voed, perkamentvry
Die wêreld se beste boek oor hoe om onsself te voed, perkamentvry, is verlede jaar gepubliseer: Secrets of a Buccaneer-ScholarDeur James Bach.
Die naam is bekend vir my. Die skrywer het uit die tiende graad gedaal, het nooit teruggekeer na die klas nie en het op sy eie die beste opgevoede mens geword waarvan ek die voorreg gehad het om te ontmoet.
Sy boek vertel hoe hy dit gedoen het, hoe iemand dit kan doen. James Bach vertaal Onderwys en Ecstasy in neute en boute en elke instrument wat ons nodig het om hulle vinnig te maak.
Mislukte stelsel van diplomas en grade
'N Stagnante volk wat wanhoop oor die dood van die onderwys. . . deur die Groot Kat, hoekom? Het ons nie geleer dat die skool doodgaan nie?
Die nasie moet vreugdevol wees vir die dood van sy mislukte diplomas- en diplomaseksamen, en is verheug oor die groenwording van hierdie groot nuwe kultuur, die Passionate Self-Educated.
Sit my in 'n kamer van hulle, asseblief, oor 'n hele stof van universiteitsprofessore, enige dag, begin nou!
(Jy kan die bril te hou.)
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > Wanneer Skool dood (en dit maak) ... Waar's Education?
Kinders hoef nie altyd vermaak te word nie, soms ...