“...sodat u oë oop mag wees nag en dag oor hierdie huis, oor die plek waarvan U gesê het: My Naam sal daar wees! sodat U mag luister na die gebed wat u kneg na hierdie plek toe sal bid.” (:29).
Salomo het die voorreg gehad om die hartsbegeerte van sy vader Dawid ten uitvoer te bring. Dawid het die brandende begeerte gehad om vir die Naam van die Here‘n huis te bou. God het Dawid egter daarvan weerhou, maar aan hom belowe dat sy seun wel vir die Naam van die Here ‘n huis sou oprig.
Dawid het daaraan gedink hoedat God hom as ‘n geringe man as veewagter raakgesien het en hom tot koning oor Israel verhef het. Dawid het daaraan gedink dat dit deur die krag en hulp van God was dat hy as ‘n groot heerser veel mag en rykdom verwerf het. En Dawid het gevoel dat dit verkeerd was dat hy in ‘n weelderige paleis woon terwyl die ark van die Here in tentdoeke moes bly. Hierdie ark waarin die kliptafels was waarop die insettinge en verordeninge van die Here gegraveer was. Hierdie ark waarin die heilige Naam van die God van Israel moes woon.
Dit bring ons by die volgende saak – As God dan in Jerusalem gewoon het, waarom is Israel uiteindelik verower en in ballingskap weggevoer? Is God dan nie almagtig en in staat om enige aanslag van die vyand af te weer nie? En as ons dan vir God ‘n huis hier ter plaatse opgerig het waarom is ons volk verslaan deur ‘n goddelose oormag? Waarom is ons staatkundige situasie in ons land soortgelyk aan‘n ballingskap in ons eie land? Is die God wat ons aanbid dan nie die God van Israel wat almagtig is en in staat om enige aanslag af te weer nie?
Op hierdie selfde wyse leer die Here vir ons in 1 Kor. 3 dat elke gelowige wat die Gees van God ontvang dan ‘n tempel word, ‘n draer van hierdie Heilige Naam van God word. “Weet julle nie dat julle ‘n tempel van God is en die Gees van God in julle woon nie?” (:16). In teenstelling met die kliptafels wat in die verbondsark gelê het, word die insettinge en die woorde van God se verbond op die vleestafels van ons harte ingeskrywe. “...omdat julle duidelik ‘n brief van Christus is deur ons diens berei, geskrywe nie met ink nie, maar met die Gees van die lewende God; nie op kliptafels nie, maar op die vleestafels van die hart.” En ons moet hierdie woorde van God in ons harte bewaar en dit met waardigheid dra!
Die belofte om ‘n huis tot God se eer hier te plaatse op te rig was inderdaad veel meer as net ‘n klipkerkie. Dit was ‘n onderneming dat ons ‘n Godvresende volk sou wees wat gedurigdeur na Hom sal soek. ‘n Godvresende volk op wie se harte die woorde van sy verbond ingegraveer is. ‘n Godvresende volk wat ‘n draer van sy Heilige Naam sou wees. M.a.w. ‘n Godvresende volk waar Hy in ons midde kon woon.
Kan ons vandag met alle eerlikheid sê dat ons draers van hierdie Heilige Naam is wat dit met waardigheid dra? Daar is dalk te veel van ons wat met bedrieglike woorde probeer voorgee terwyl daar agter die skyn van godsdienstigheid ‘n bose hart en tempel van die satan eerder as van God ingerig is. “Vertrou nie op bedrieglike woorde nie – wat sê: Die HERE se tempel, die HERE se tempel, die HERE se tempel is dit!” (Jer. 7:4). “Sal julle steel, doodslaan en owerspel bedrywe en vals sweer en vir Baäl offerrook laat opgaan en agter ander gode aan loop, wat julle nie ken nie, en dan kom staan voor my aangesig in hierdie huis waaroor my Naam uitgeroep is, en sê: Ons is verlos! - om al hierdie gruwels te doen? Is hierdie huis waaroor my Naam uitgeroep is, ‘n spelonk van moordenaars in julle oë? Ook Ek - kyk, Ek het dit gesien, spreek die HERE.” (Jer. 7:9-11).
Ons bid die Here gedurig om ons land en ons volk te herstel. Maar dalk het ek en u ook ‘n verantwoordelikheid om na te kom om sy woonplek onder ons volk, in elkeen van ons se harte, opnuut te reinig as ‘n heilige woonplek, ‘n enige tempel wat slegs aan Hom gewy is sodat Hy opnuut onder ons sal woon. Dit is dan wanneer ons sy nabyheid en wonderwerkende krag as ‘n werklikheid sal ervaar!