Die Sport rusbank-aartappel | Bileam se Donkie
← In die weermag…	Wat leer die Donkie sy gemeente? →
Posted on Junie 30, 2012 by Bileam se Donkie	5
Dis heerlike Wimbledon, en ek is so dankbaar dis in die vakansietyd. Maar hier in ons huis bring Wimbledon ook sy kwota hartseer. My naamgenoot, wat nou nie eintik in rugby uitblink nie, (nes sy pa) het tennis ontdek. Elke dag kommandeer hy sy broers op, en verdwyn hulle na die Hoërskool se tennisbaan toe. Dit was vir hom uiters, uiters traumaties toe Rafael Nadal uitgeskakel is in die tweede rondte. So van Nadal gepraat, ek moet bieg dat dit die een ou is wat vir my die mooiste in sy loopbaan ontwikkel het. Toe hy nog 17 was, was hy darem uiters windgat. Maar die man het wonderlik karakter ontwikkel. Hy was uiters professioneel in sy nederlaag, en het nog tyd gemaak om handtekeninge uit te deel langs die baan toe hy afstap. Maar wat ‘n vertoning deur nommer 100- Rosol!! Dis hoekom sport kyk so opwindend is- om so iemand te sien, wat geen kans gegun is nie, wat diep grawe en sy beste uithaal, en vir die wêreld wys hy kan.Maar Nadal gaan terugkom, lees gerus hierdie mooi artikel daaroor! Gisteraand se wedstryd waarin Federer gewen het teen Bennetau, was net so aangrypende episode. Federer het van 2-0 agterstand teruggekom om die volgende drie stelle te wen, met naelbytende “tiebreakers” tussenin. Wat ‘n wedstryd! Wat ‘n kampioen!
Posted in Sportstories	5 thoughts on “Die Sport rusbank-aartappel”	Willebeer
Junie 30, 2012 om 11:28 vm	Nice touch met die Dordtse Leerreëls! ek is bly jy hou van sport. Kyk gerus my blog by Willebeer.blogspot.com.
Sal dit waardeer. Groete
Junie 30, 2012 om 11:54 vm	Lekker om jou te ontmoet Willebeer! Sterkte met die atletiek, ek volg graag jou loopbaan!
Junie 30, 2012 om 12:04 nm	Wow Ewaldt dit was nou so lekker om hierdie blog van jou te lees. Dis asof dit ek is wat dit geskryf het. Ek wil graag met jou deel. So baie dinge het in my lewe verander nadat ek terug gekom het van die Camino. Ek wonder party dae of ek nie eerder moes gebly het nie,maar dan skuif ek dit onmiddelik uit my gedagtes,want dit was die beste tyd van my lewe. Dit het my bewus gemaak van die lewe! My ingestel op die klein dingetjies in die lewe. My geleer om met alle mense oor die weg te kom,nie oordeel voor jy nie die persoon ken nie! In die oomblik te leef en nie my te bekommer oor net nou of môre nie. En bo dit alles om my drome uit te leef. Ek het nooit gedink ek het die guts om alleen,vir die eerste keer in my lewe,die vreemde aan te pak nie. Wow,en daar doen ek dit!! Ek het altyd toegelaat dat ander vir my dink en doen en hier doen ek dit self! Dit was awesome en nou weet ek,ek is tot enige iets in staat, solank jy werk daarvoor! Dis ‘n saadjie wat jy nurse met positiewe inligting en deur dit oor te vertel. Dit gaan met alles so in die lewe. Ek het ook geleer om nie te hard en krities teenoor myself te wEes nie. Ek vertrou nie meer op mense nie,maar op God alleen. Hy is die een wat my dra deur elke storm wat oor my pad kom. Ek hoef my nie meer te bewys aan ..MENSE nie! Dis gewoonlik hulle wat die eerste klip gooi wat eintlik die klip nodig het! Ek is lief vir mense en vertrou maklik en dit stel my so dikwels teleur! Maar dis hoe die lewe gaan. Ek is verskriklik sensitief waar dit oor my gesin gaan. My familie is vir my alles. Ek wil ook hÊ dat hulle dieselfde as ek daaroor moet voel,maar daar is leemtes! Dis asof ek op ‘n ander golflengte verkeer en ek hulle nou moet bytrek! Jy sal miskien verstaan hoe ek voel. Hier stop ek eers…..ek werk nog aan hierdie ene! Dis nie elke dag maklik nie,maar ek het vertroue dat alles sal regkom! Sterkte met jou bediening en ja…..keep on dreaming bru and live life to the fullest! Dankie vir die gamakike manier waarop jy jou gedagtes met ons deel! Love it!
Junie 30, 2012 om 12:17 nm	Dankie Erna, ja, medepelgrims verstaan net soveel beter wat ons in Spanje ervaar het, en hoe dit ons lewens geraak het. Emilene stap vandag waar ek begin het, en ek self wens so ek kon gou weer gaan, want ek hou alweer nie van al my medegelowiges op die oomblik nie- seker weer ‘n paar dae in die son en wind en reën nodig om opnuut weer verwonderd oor elke dag se klein dingetjies te staan, en nie toe te laat dat ander my lewe se draaiboek skryf nie. Dankie vir jou kommentaar, dis so lekker opbouend!
Antwoord	Terugklingel: Dis Arc de Triomphe tyd op die Tour de France! « Bileam se Donkie