Hoe om "die denke van Christus" te leer ken
"'Wie het die denke van Jehovah leer ken, dat hy hom kan onderrig?' Maar ons het wel die denke van Christus."—1 KORINTIËRS 2:16.
1, 2. Wat het Jehovah in sy Woord omtrent Jesus geopenbaar?
HOE het Jesus gelyk? Watter kleur hare, vel en oë het hy gehad? Hoe lank was hy? Hoeveel het hy geweeg? Deur die eeue heen was sommige kunstenaarsvoorstellings van Jesus redelik en ander vergesog. Party het hom as 'n sterk, lewenslustige man voorgestel, terwyl ander hom as swak en bleek uitgebeeld het.
2 Die Bybel vestig egter nie die aandag op Jesus se voorkoms nie. Jehovah het eerder iets veel belangrikers geopenbaar: die soort persoon wat Jesus was. Die Evangelieverslae vertel ons nie net wat Jesus gesê en gedoen het nie, maar dit openbaar ook die diepte van sy gevoelens en die denkwyse wat tot sy woorde en dade aanleiding gegee het. Hierdie vier geïnspireerde verslae stel ons in staat om dieper insig te kry in wat die apostel Paulus "die denke van Christus" noem (1 Korintiërs 2:16). Dit is belangrik dat ons vertroud raak met die gedagtes, gevoelens en persoonlikheid van Jesus. Waarom? Daar is ten minste twee redes.
3. Watter insig kry ons wanneer ons die denke van Christus leer ken?
3 Eerstens gee die denke van Christus ons insig in die denke van Jehovah God. Jesus het sy Vader so goed geken dat hy kon sê: "Niemand weet wie die Seun is nie, behalwe die Vader; en niemand weet wie die Vader is nie, behalwe die Seun, en hy aan wie die Seun bereid is om hom te openbaar" (Lukas 10:22). Dit is asof Jesus gesê het: 'As julle wil weet watter soort persoon Jehovah is, kyk na my' (Johannes 14:9). Wanneer ons dus bestudeer wat die Evangelies omtrent Jesus se denkwyse en gevoelens openbaar, leer ons in werklikheid hoe Jehovah dink en voel. Hierdie kennis help ons om nader aan ons God te kom.—Jakobus 4:8.
4. Wat moet ons eers leer as ons waarlik soos Christus wil optree, en waarom?
4 Tweedens, as ons die denke van Christus ken, help dit ons om "sy voetstappe noukeurig [te] volg" (1 Petrus 2:21). Om Jesus te volg, beteken nie bloot dat ons sy woorde herhaal en optree soos hy opgetree het nie. Aangesien woorde en dade deur gedagtes en gevoelens beïnvloed word, moet ons dieselfde "geestesgesindheid" as Christus aankweek as ons hom wil navolg (Filippense 2:5). Met ander woorde, as ons waarlik soos Christus wil optree, moet ons eers leer om soos hy te dink en te voel, dit wil sê na die beste van ons vermoë as onvolmaakte mense. Kom ons ondersoek dus die denke van Christus met die hulp van die Evangelieskrywers. Ons sal eerstens faktore bespreek wat Jesus se denke en gevoelens beïnvloed het.
Sy voormenslike bestaan
5, 6. (a) Watter uitwerking kan ons metgeselle op ons hê? (b) Watter assosiasie het God se eersgebore Seun in die hemel gehad voordat hy na die aarde toe gekom het, en watter uitwerking het dit op hom gehad?
5 Ons intieme metgeselle kan 'n goeie of 'n slegte invloed op ons denke, gevoelens en optrede hê (Spreuke 13:20).* Dink aan die assosiasie wat Jesus in die hemel gehad het voordat hy na die aarde toe gekom het. Die Evangelie van Johannes vestig die aandag op Jesus se voormenslike bestaan as "die Woord", of Woordvoerder, van God. Johannes sê: "In die begin was die Woord, en die Woord was by God, en die Woord was 'n god. Dié een was in die begin by God" (Johannes 1:1, 2). Aangesien Jehovah geen begin gehad het nie, moet die feit dat die Woord van "die begin" af saam met God was, verwys na die begin van God se skeppingswerke (Psalm 90:2). Jesus is "die eersgeborene van die hele skepping". Gevolglik het hy bestaan voor die ander geesskepsele en die fisiese heelal geskep is.—Kolossense 1:15; Openbaring 3:14.
6 Volgens party wetenskaplike skattings bestaan die fisiese heelal al ten minste 12 miljard jaar. As daardie skattings selfs net naastenby korrek is, het God se eersgebore Seun onbepaalde eeue voor die skepping van Adam intieme assosiasie met sy Vader geniet. (Vergelyk Miga 5:1.) 'n Teer en hegte band het dus tussen hulle twee ontwikkel. Hierdie eersgebore Seun word in sy voormenslike bestaan uitgebeeld as die verpersoonliking van wysheid wat sê: "Ek het die een geword vir wie [Jehovah] dag vir dag besonder lief was, terwyl ek die hele tyd voor hom vrolik was" (Spreuke 8:30, NW). Die eindelose eeue wat God se Seun in intieme assosiasie met die Bron van liefde deurgebring het, het beslis 'n diepgaande uitwerking op hom gehad! (1 Johannes 4:8). Hierdie Seun het sy Vader se denke, gevoelens en weë leer ken en weerspieël soos niemand anders kon nie.—Matteus 11:27.
Sy aardse lewe en invloede
7. Wat is een van die redes waarom God se eersgebore Seun na die aarde toe moes kom?
7 Daar was sekere dinge wat God se Seun nog moes leer, want dit was Jehovah se voorneme om sy Seun toe te rus om 'n medelydende Hoëpriester te wees, iemand wat "met ons swakhede kan simpatiseer" (Hebreërs 4:15). Een van die redes waarom die Seun as 'n mens na die aarde gekom het, was om aan die vereistes vir hierdie rol te voldoen. Hier, as 'n mens van vlees en bloed, is Jesus blootgestel aan omstandighede en invloede wat hy voorheen slegs vanuit die hemel waargeneem het. Nou kon hy self die gevoelens en emosies van mense ondervind. Soms het hy moeg, dors en honger gevoel (Matteus 4:2; Johannes 4:6, 7). Hy het selfs allerhande ontberings en lyding verduur. Hy het sodoende "gehoorsaamheid geleer" en volkome bevoeg geword vir sy rol as Hoëpriester.—Hebreërs 5:8-10.
8. Wat weet ons omtrent Jesus se eerste paar jaar op aarde?
8 Wat van Jesus se ondervindinge gedurende sy eerste paar jaar op aarde? Die verslag van sy kinderjare is baie kort. Trouens, net Matteus en Lukas het vertel wat by sy geboorte plaasgevind het. Die Evangelieskrywers het geweet dat Jesus in die hemel gelewe het voordat hy na die aarde toe gekom het. Sy voormenslike bestaan het meer as enigiets anders bepaal watter soort mens hy sou word. Jesus was nietemin in alle opsigte 'n mens. Hoewel hy volmaak was, moes hy nog steeds opgroei van 'n baba tot 'n kind en van 'n adolessent tot 'n volwassene, terwyl hy voortdurend geleer het (Lukas 2:51, 52). Die Bybel openbaar sekere dinge omtrent Jesus se vroeë lewe wat ongetwyfeld 'n uitwerking op hom gehad het.
9. (a) Wat dui aan dat Jesus uit 'n arm gesin gebore is? (b) In watter soort omstandighede het Jesus heel waarskynlik grootgeword?
9 Jesus is klaarblyklik uit 'n arm gesin gebore. Dit word aangedui deur die offerande wat Josef en Maria omtrent 40 dae ná sy geboorte na die tempel gebring het. Hulle het nie 'n jong ram as brandoffer en 'n jong duif of 'n tortelduif as sondoffer gebring nie, maar hulle het "'n paar tortelduiwe of twee jong duiwe" gebring (Lukas 2:24). Volgens die Mosaïese Wet was hierdie offerande 'n voorsiening vir die armes (Levitikus 12:6-8). Mettertyd het hierdie nederige gesinnetjie groter geword. Ná Jesus se wonderdadige geboorte, het Josef en Maria ten minste nog ses ander kinders gehad (Matteus 13:55, 56). Jesus het dus in 'n groot gesin grootgeword, heel waarskynlik in beskeie omstandighede.
10. Wat toon dat Maria en Josef godvresende persone was?
10 Jesus is deur godvresende ouers grootgemaak wat vir hom omgegee het. Sy moeder, Maria, was 'n besondere vrou. Jy sal onthou dat die engel Gabriël haar gegroet het met die woorde: "Goeiedag, hoogbegunstigde, Jehovah is met jou" (Lukas 1:28). Josef was ook 'n godvresende man. Hy het elke jaar getrou die reis van 150 kilometer na Jerusalem afgelê om die Pasga by te woon. Maria het dit ook bygewoon, al is dit net van mans vereis om dit te doen (Exodus 23:17; Lukas 2:41). By een van hierdie geleenthede het Josef en Maria, nadat hulle naarstig na hom gesoek het, die 12-jarige Jesus in die tempel tussen die leraars gevind. Jesus het vir sy bekommerde ouers gesê: "Het julle nie geweet dat ek in die huis van my Vader moet wees nie?" (Lukas 2:49). "Vader"—daardie woord het ongetwyfeld 'n warm en positiewe gevoel by die jong Jesus laat opkom. In die eerste plek is daar klaarblyklik vir hom gesê dat Jehovah sy werklike Vader was. Daarbenewens moes Josef ongetwyfeld 'n goeie pleegvader vir Jesus gewees het. Jehovah sou beslis nie 'n hardvogtige of wrede man gekies het om Sy geliefde Seun groot te maak nie!
11. Watter ambag het Jesus geleer, en wat het hierdie ambag in Bybeltye behels?
11 Gedurende Jesus se jare in Nasaret het hy by sy pleegvader, Josef, geleer om 'n timmerman te wees. Jesus het die ambag so goed bemeester dat hy self "die timmerman" genoem is (Markus 6:3). In Bybeltye is timmermanne in diens geneem om huise te bou en meubels (onder meer tafels, stoele en banke) asook landbougereedskap te maak. Justinus die Martelaar, van die tweede eeu G.J., het in sy Dialogue With Trypho aangaande Jesus geskryf: "Hy het as timmerman gewerk en ploeë en jukke gemaak toe hy onder die mensdom gewoon het." Hierdie werk was nie maklik nie, want 'n timmerman van die ou tyd kon waarskynlik nie sy hout gekoop het nie. Hy het heel moontlik uitgegaan, 'n boom gekies, dit afgekap en die hout huis toe gedra. Jesus moes dus geweet het hoe moeilik dit is om 'n bestaan te maak, met klante te werk en die pot aan die kook te hou.
12. Wat toon dat Josef klaarblyklik voor Jesus gesterf het, en wat sou dit vir Jesus beteken het?
12 As die oudste seun het Jesus moontlik gehelp om vir die gesin te sorg, veral aangesien dit lyk asof Josef voor Jesus gesterf het.* Zion's Watch Tower van 1 Januarie 1900 het gesê: "Volgens oorlewering het Josef gesterf toe Jesus nog jonk was en het laasgenoemde 'n timmerman geword en vir die gesin gesorg. Hierdie mening word deur die skriftuurlike verslag gesteun waar Jesus self 'n timmerman genoem word, en sy moeder en broers gemeld word, maar nie Josef nie (Markus 6:3). . . . Dit is derhalwe hoogs waarskynlik dat die lang tydperk van agtien jaar van ons Here se lewe, van die tyd van die voorval [wat in Lukas 2:41-49 opgeteken staan] tot die tyd van sy doop, deur alledaagse take in beslag geneem is." Maria en haar kinders, insluitende Jesus, moes die pyn geken het wat met die dood van 'n geliefde man en vader gepaardgaan.
13. Waarom kan ons sê dat Jesus, toe hy sy bediening begin het, kennis, insig en gevoelens gehad het wat niemand anders kon hê nie?
13 Dit is duidelik dat Jesus nie uit 'n welgestelde gesin gebore is nie. Hy het eerder eerstehandse kennis van die lewe van gewone mense opgedoen. Toe, in 29 G.J., het die tyd aangebreek vir Jesus om die Goddelike toewysing uit te voer wat op hom gewag het. In die herfs van daardie jaar is hy in water gedoop en is hy as 'n geestelike Seun van God verwek. 'Die hemel is vir hom geopen', wat blykbaar toon dat hy toe sy voormenslike lewe in die hemel kon onthou, en dit het die gedagtes en gevoelens ingesluit wat daarmee gepaardgegaan het (Lukas 3:21, 22). Toe Jesus dus met sy bediening begin het, het hy kennis, insig en gevoelens gehad wat niemand anders kon hê nie. Die Evangelieskrywers het tereg die grootste deel van hulle geskrifte aan die gebeure van Jesus se bediening gewy. En tog kon hulle nie alles neerskryf wat hy gesê en gedoen het nie (Johannes 21:25). Maar wat hulle geïnspireer is om neer te skryf, help ons om insig te kry in die denke van die grootste mens wat nog geleef het.
Watter soort persoon Jesus was
14. Hoe stel die Evangelies Jesus voor as 'n man met tere geneentheid en diep gevoelens?
14 Jesus se persoonlikheid, soos dit in die Evangelies geopenbaar word, is dié van 'n man met tere geneentheid en diep gevoelens. Hy het aan 'n verskeidenheid emosies uiting gegee: medelye met 'n melaatse (Markus 1:40, 41); hartseer oor 'n onontvanklike volk (Lukas 19:41, 42); regverdige verontwaardiging oor gierige geldwisselaars (Johannes 2:13-17). Jesus was 'n man met empatie wat tot trane beweeg kon word, en hy het nie sy gevoelens verberg nie. Toe sy geliefde vriend Lasarus gesterf het, het dit Jesus so diep geraak toe hy Maria, Lasarus se suster, sien huil het, dat hy self begin huil het, daar voor die mense.—Johannes 11:32-36.
15. Hoe kom Jesus se tere gevoelens sterk na vore in die manier waarop hy ander beskou en behandel het?
15 Jesus se tere gevoelens kom veral sterk na vore in die manier waarop hy ander beskou en behandel het. Hy was besorg oor die armes en verdruktes en het hulle gehelp om 'verkwikking vir hulle siele te vind' (Matteus 11:4, 5, 28-30). Hy was nie te besig om die behoeftes van die geteisterdes in ag te neem nie, hetsy dit 'n vrou was wat aan bloedvloeiing gely het en onopsigtelik sy kleed aangeraak het of 'n blinde bedelaar wat nie stilgemaak kon word nie (Matteus 9:20-22; Markus 10:46-52). Jesus het na die goeie eienskappe in mense gesoek en hulle geprys; maar hy was ook gereed om teregwysing te gee wanneer dit nodig was (Matteus 16:23; Johannes 1:47; 8:44). In 'n tyd toe vroue min regte geniet het, het Jesus hulle met 'n gebalanseerde mate van waardigheid en respek behandel (Johannes 4:9, 27). 'n Mens kan verstaan waarom 'n groep vroue gewillig was om hom met hulle eie besittings te bedien.—Lukas 8:3.
16. Wat toon dat Jesus 'n gebalanseerde beskouing van die lewe en van materiële dinge gehad het?
16 Jesus het 'n gebalanseerde beskouing van die lewe gehad. Materiële dinge was nie vir hom van die allergrootste belang nie. Dit lyk of hy baie min op materiële gebied gehad het. Hy het gesê dat hy "geen plek [gehad het] om sy kop neer te lê nie" (Matteus 8:20). Jesus het terselfdertyd tot ander se vreugde bygedra. Toe hy 'n bruilof bygewoon het—'n gebeurtenis wat deur musiek, sang en vrolikheid gekenmerk word—is dit duidelik dat hy nie daar was om die geleentheid te bederf nie. Trouens, Jesus het sy eerste wonderwerk daar verrig. Toe die wyn opgeraak het, het hy water verander in goeie wyn, iets wat "die mens se hart kan bly maak" (Psalm 104:15; Johannes 2:1-11). Die fees kon dus voortgaan, en die bruid en bruidegom is ongetwyfeld verleentheid gespaar. Sy balans word verder getoon deur die feit dat daar baie meer geleenthede gemeld word waar Jesus lank en hard in sy bediening gewerk het.—Johannes 4:34.
17. Waarom is dit nie verbasend dat Jesus 'n Meesteronderrigter was nie, en wat het sy leringe weerspieël?
17 Jesus was 'n Meesteronderrigter. Sy onderrigting het dikwels die werklikhede van die alledaagse lewe weerspieël, waarmee hy goed bekend was (Matteus 13:33; Lukas 15:8). Die manier waarop hy onderrig het, was uniek—altyd duidelik, eenvoudig en prakties. Maar wat hy mense geleer het, was selfs merkwaardiger. Sy leringe het sy hartgrondige begeerte weerspieël om aan sy luisteraars die gedagtes, gevoelens en weë van Jehovah bekend te maak.—Johannes 17:6-8.
18, 19. (a) Met watter treffende illustrasies het Jesus sy Vader beskryf? (b) Wat sal in die volgende artikel bespreek word?
18 Jesus het sy Vader aan mense geopenbaar deur dikwels treffende illustrasies te gebruik wat hulle nie maklik kon vergeet nie. Dit is een ding om in breë trekke oor die barmhartigheid van God te praat. Maar dit is iets heeltemal anders om Jehovah met 'n vergewensgesinde vader te vergelyk wat só ontroer was toe hy sy seun na hom toe sien terugkom het dat hy "gehardloop [het] en hom om die hals geval en hom teer gesoen" het (Lukas 15:11-24). Jesus het die onbuigsame kultuur waarin godsdiensleiers neergesien het op die gewone mense verwerp en verduidelik dat sy Vader 'n genaakbare God is wat die versoeke van 'n nederige belastinggaarder bo die vertonerige gebed van 'n eiegeregtige Fariseër verkies het (Lukas 18:9-14). Jesus het Jehovah as 'n liefdevolle God uitgebeeld wat weet wanneer 'n klein mossie op die grond val. "Moet dus nie vrees nie", het Jesus sy dissipels verseker, "julle is meer werd as baie mossies" (Matteus 10:29, 31). Ons kan verstaan waarom mense verstom was oor Jesus se "manier van leer" en tot hom aangetrokke gevoel het (Matteus 7:28, 29). By een geleentheid het "'n groot skare" drie dae lank by hom vertoef, al het hulle niks gehad om te eet nie!—Markus 8:1, 2.
19 Ons kan dankbaar wees dat Jehovah in sy Woord die denke van Christus geopenbaar het! Maar hoe kan ons die denke van Christus aankweek en in ons handelinge met ander openbaar? Dit sal in die volgende artikel bespreek word.
Dat geesskepsele deur hulle assosiasie beïnvloed kan word, kan gesien word in Openbaring 12:3, 4. Satan word daar uitgebeeld as 'n "draak" wat sy invloed kon gebruik om ander "sterre", of geesseuns, by hom in 'n opstandige weg te laat aansluit.—Vergelyk Job 38:7.
Die laaste keer dat daar regstreeks na Josef verwys word, is toe die 12-jarige Jesus in die tempel gevind is. Geen melding word daarvan gemaak dat Josef teenwoordig was by die bruilof in Kana aan die begin van Jesus se bediening nie (Johannes 2:1-3). In 33 G.J. het Jesus, terwyl hy aan die folterpaal gehang het, Maria aan die sorg van die geliefde apostel Johannes toevertrou. Dit is onwaarskynlik dat Jesus dit sou gedoen het as Josef nog gelewe het.—Johannes 19:26, 27.
Het jy "die denke van Christus"?
"Mag die God wat volharding en vertroosting verskaf, gee dat julle dieselfde geestesgesindheid . . . sal hê as wat Christus Jesus gehad het."—ROMEINE 15:5.
1. Hoe word Jesus in baie van die Christendom se skilderye uitgebeeld, en waarom is dit nie 'n eerlike voorstelling van Jesus nie?
"MENSE het hom nooit sien lag nie." Dit is hoe Jesus beskryf is in 'n dokument waarin valslik beweer word dat dit deur 'n Romeinse amptenaar van die ou tyd geskryf is. Hierdie dokument, wat sedert ongeveer die 11de eeu in sy huidige vorm bekend is, het vermoedelik 'n invloed op baie kunstenaars gehad.* In 'n aantal skilderye word Jesus as 'n droefgeestige man uitgebeeld wat selde indien ooit glimlag. Maar dit is nouliks 'n eerlike voorstelling van Jesus wat in die Evangelies as 'n hartlike, goedhartige man met diep gevoelens uitgebeeld word.
2. Hoe kan ons 'dieselfde geestesgesindheid aankweek as wat Christus Jesus gehad het', en waarvoor sal dit ons toerus?
2 Dit is duidelik dat ons net die ware Jesus sal leer ken as ons ons verstand en hart vul met 'n juiste begrip van die soort persoon wat Jesus waarlik was toe hy hier op aarde was. Kom ons ondersoek dus 'n paar Evangelieverslae wat ons insig gee in "die denke van Christus"—dit wil sê sy gevoelens, sy beskouing van sake, sy gedagtes en die manier waarop hy oor dinge geredeneer het (1 Korintiërs 2:16). Terwyl ons dit doen, kan ons dink hoe ons 'dieselfde geestesgesindheid as wat Christus Jesus gehad het', kan aankweek (Romeine 15:5). Sodoende kan ons beter toegerus wees om die voorbeeld wat hy gestel het in ons lewe en in ons handelinge met ander na te volg.—Johannes 13:15.
3, 4. (a) Wat het volgens die verslag in Markus 10:13-16 by een geleentheid plaasgevind? (b) Hoe het Jesus gereageer toe sy dissipels probeer keer het dat die jong kinders na hom toe kom?
3 Mense het aangetrokke tot Jesus gevoel. By verskeie geleenthede het persone van verskillende ouderdomme en agtergronde hom vryelik genader. Dink byvoorbeeld aan die geval wat in Markus 10:13-16 opgeteken staan. Dit het na aan die einde van sy bediening plaasgevind toe hy vir die laaste keer op pad was na Jerusalem, waar hy 'n pynlike dood sou sterf.—Markus 10:32-34.
4 Stel jou die toneel voor. Mense bring hulle kinders, selfs babas, na Jesus om hulle te seën.* Maar die dissipels probeer keer dat die kinders na Jesus toe kom. Die dissipels voel moontlik dat Jesus beslis nie gedurende hierdie kritieke weke deur kinders lastig geval wil word nie. Maar hulle het dit mis. Toe Jesus sien wat die dissipels doen, is hy ontevrede. Jesus roep die kinders na hom en sê: "Laat die jong kinders na my toe kom; moet hulle nie probeer keer nie" (Markus 10:14). Dan doen hy iets wat 'n waarlik tere en liefdevolle geaardheid openbaar. Die verslag sê: "Hy het die kinders in sy arms geneem en hulle begin seën" (Markus 10:16). Die kinders het ongetwyfeld op hulle gemak gevoel toe Jesus hulle in sy liefdevolle arms geneem het.
5. Wat sê die verslag in Markus 10:13-16 vir ons omtrent die soort persoon wat Jesus was?
5 Hierdie kort verslag sê vir ons baie omtrent die soort persoon wat Jesus was. Let op dat hy genaakbaar was. Hoewel hy 'n hoë posisie in die hemel beklee het, het hy nie onvolmaakte mense geïntimideer en verkleineer nie (Johannes 17:5). Is dit nie ook betekenisvol dat selfs kinders op hulle gemak by hom gevoel het nie? Hulle sou beslis nie aangetrokke gevoel het tot 'n onvriendelike, vreugdelose persoon wat nooit geglimlag of gelag het nie! Mense van alle ouderdomme het Jesus genader omdat hulle kon aanvoel dat hy 'n hartlike, liefdevolle persoon was, en hulle was vol vertroue dat hy hulle nie sou wegjaag nie.
6. Hoe kan ouer manne leer om genaakbaarder te wees?
6 As ons oor hierdie verslag nadink, kan ons ons afvra: 'Het ek die denke van Christus? Is ek genaakbaar?' In hierdie kritieke tye het God se skape genaakbare herders nodig, manne wat soos "'n toevlug teen die wind" is (Jesaja 32:1, 2; 2 Timoteus 3:1). Ouer manne, as julle 'n opregte, hartgrondige belangstelling in julle broers aankweek en gewillig is om van julleself ten behoewe van hulle te gee, sal hulle julle besorgdheid aanvoel. Hulle sal dit sien in julle gesigsuitdrukking, dit hoor in julle stemtoon en dit waarneem in julle vriendelike optrede. Sulke opregte hartlikheid en besorgdheid kan 'n atmosfeer van vertroue skep wat dit makliker maak vir ander om julle te nader, insluitende kinders. 'n Christenvrou verduidelik waarom sy haar hart teenoor 'n sekere ouer man kon uitpraat: "Hy het op 'n teer en simpatieke manier met my gepraat. Anders sou ek seker nie 'n woord gesê het nie. Hy het my veilig laat voel."
Bedagsaam teenoor ander
7. (a) Hoe het Jesus getoon dat hy bedagsaam teenoor ander was? (b) Waarom het Jesus moontlik die sig van 'n sekere blinde man geleidelik herstel?
7 Jesus was bedagsaam. Hy het ander se gevoelens in ag geneem. Wanneer hy geteisterdes gesien het, het dit hom so diep geraak dat hy beweeg is om hulle lyding te verlig (Matteus 14:14). Hy het ook ander se beperkings en behoeftes in aanmerking geneem (Johannes 16:12). Eenkeer het mense 'n blinde man na hom gebring en Jesus gesmeek om hom gesond te maak. Jesus het die man se sig herstel, maar hy het dit geleidelik gedoen. Eers het die man die mense net vaagweg gesien—"ek bemerk iets wat soos bome lyk", het die man gesê, "maar hulle loop rond". Toe het Jesus sy sig heeltemal herstel. Waarom het hy die man geleidelik genees? Hy het dit heel moontlik gedoen sodat dit nie vir hierdie man, wat so gewoond aan donkerte was, te veel van 'n skok sou wees wanneer hy skielik 'n sonnige en komplekse wêreld sien nie.—Markus 8:22-26.
8, 9. (a) Wat het gebeur kort nadat Jesus en sy dissipels die gebied van die Dekapolis ingegaan het? (b) Beskryf hoe Jesus die dowe man genees het.
8 Kyk ook na 'n voorval wat ná die Pasga van 32 G.J. plaasgevind het. Jesus en sy dissipels het die gebied van die Dekapolis, oos van die See van Galilea, ingegaan. Daar het 'n groot skare hom spoedig gevind en baie siekes en gebreklikes na Jesus gebring, en hy het hulle almal gesond gemaak (Matteus 15:29, 30). Wat interessant is, is dat Jesus aan een man in die skare spesiale aandag gegee het. Die Evangelieskrywer Markus, die enigste een wat hierdie voorval neergeskryf het, vertel wat gebeur het.—Markus 7:31-35.
9 Die man was doof en kon beswaarlik praat. Jesus het dalk aangevoel dat hierdie man besonder senuweeagtig was of verleë gevoel het. Jesus het toe iets gedoen wat ietwat ongewoon was. Hy het die man eenkant toe geneem, weg van die skare af, na 'n private plek. Daarna het Jesus vir die man beduie wat hy van plan was om te doen. Hy het "sy vingers in die man se ore gesteek, en nadat hy gespoeg het, het hy sy tong aangeraak" (Markus 7:33). Toe het Jesus na die hemel opgekyk en in gebed gesug. Hierdie aksies sou vir die man sê: 'Wat ek nou gaan doen, is deur die krag van God.' Jesus het laastens gesê: "Word geopen" (Markus 7:34). Die man se gehoor is onmiddellik herstel, en hy kon normaal praat.
10, 11. Hoe kan ons toon dat ons die gevoelens in ag neem van diegene in die gemeente? in die gesin?
10 Hoe bedagsaam was Jesus tog teenoor ander! Hy het hulle gevoelens in ag geneem, en hierdie simpatieke bedagsaamheid het hom weer beweeg om so op te tree dat hy nie hulle gevoelens seermaak nie. As Christene sal dit goed wees as ons die denke van Christus in hierdie verband aankweek en openbaar. Die Bybel spoor ons aan: "Julle almal [moet] eensgesind wees, meegevoel betoon, broederlike geneentheid en tere medelye hê, nederig van verstand wees" (1 Petrus 3:8). Dit vereis beslis dat ons ander se gevoelens in ag neem in wat ons sê en doen.
11 In die gemeente kan ons ander se gevoelens in ag neem deur waardigheid aan hulle te verleen en hulle te behandel soos ons behandel wil word (Matteus 7:12). Dit sal insluit dat ons let op wat ons sê sowel as hoe ons dit sê (Kolossense 4:6). Onthou dat 'onverskillige woorde soos swaardsteke' kan wees (Spreuke 12:18). Wat van in die gesin? 'n Man en vrou wat mekaar waarlik liefhet, neem mekaar se gevoelens in ag (Efesiërs 5:33). Hulle vermy ongevoelige woorde, voortdurende kritiek en snydende sarkasme—alles dinge wat ander se gevoelens kan seermaak en nie maklik geheel word nie. Kinders het ook gevoelens, en liefdevolle ouers neem dit in aanmerking. Wanneer kinders tereggewys moet word, sal liefdevolle ouers dit op 'n manier doen wat die waardigheid van hulle kinders respekteer en hulle onnodige verleentheid spaar (Kolossense 3:21).* As ons op dié maniere bedagsaamheid teenoor ander openbaar, toon ons dat ons die denke van Christus het.
Gewillig om ander te vertrou
12. Watter gebalanseerde, realistiese beskouing het Jesus van sy dissipels gehad?
12 Jesus het 'n gebalanseerde, realistiese beskouing van sy dissipels gehad. Hy het goed geweet dat hulle nie volmaak was nie. Hy kon per slot van rekening mense se harte lees (Johannes 2:24, 25). Hy het nogtans nie bloot hulle onvolmaakthede raakgesien nie, maar ook hulle goeie eienskappe. Hy het ook die potensiaal gesien van hierdie manne wat deur Jehovah getrek is (Johannes 6:44). Jesus se positiewe beskouing van sy dissipels kon duidelik gesien word in die manier waarop hy hulle behandel het. Hy het byvoorbeeld vertroue in hulle gestel.
13. Hoe het Jesus vertroue in sy dissipels geopenbaar?
13 Hoe het Jesus daardie vertroue geopenbaar? Toe hy die aarde verlaat het, het hy 'n groot verantwoordelikheid aan sy gesalfde dissipels gedelegeer. Hy het hulle die verantwoordelikheid gegee om na die wêreldwye belange van sy Koninkryk om te sien (Matteus 25:14, 15; Lukas 12:42-44). Gedurende sy bediening het hy selfs op klein, indirekte maniere getoon dat hy hulle vertrou het. Toe hy op wonderdadige wyse voedsel vermeerder het om die skares te voed, het hy sy dissipels die verantwoordelikheid gegee om die voedsel uit te deel.—Matteus 14:15-21; 15:32-37.
14. Hoe sal jy die verslag in Markus 4:35-41 opsom?
14 Beskou ook die verslag wat in Markus 4:35-41 opgeteken staan. By hierdie geleentheid het Jesus en sy dissipels op 'n boot geklim en ooswaarts oor die See van Galilea gevaar. Kort nadat hulle vertrek het, het Jesus agter in die boot gaan lê en vas aan die slaap geraak. Maar spoedig het "'n besonder hewige windstorm . . . losgebars". Sulke storms was algemeen op die See van Galilea. Omdat die see so laag geleë is (ongeveer 200 meter onder seevlak) is die lug daar baie warmer as in die omliggende gebied, en dit lei tot atmosferiese steurings. Boonop waai sterk winde oor die Jordaanvallei van die berg Hermon af, wat in die noorde geleë is. 'n Hewige storm kan dus skielik op 'n kalm see losbars. Dink hieroor na: Jesus het ongetwyfeld geweet dat storms 'n algemene verskynsel daar is, want hy het in Galilea grootgeword. En tog het hy rustig geslaap en vertroue gestel in die vaardighede van sy dissipels, waarvan sommige vissermanne was.—Matteus 4:18, 19.
15. Hoe kan ons Jesus se gewilligheid om sy dissipels te vertrou, navolg?
15 Kan ons Jesus se gewilligheid om sy dissipels te vertrou, navolg? Party vind dit moeilik om verantwoordelikhede aan ander te delegeer. Hulle moet altyd as 't ware aan die roer staan. Hulle dink moontlik: 'As ek iets reg gedoen wil hê, moet ek dit self doen!' Maar as ons alles self moet doen, loop ons gevaar om onsself uit te put, en ons moet dalk onnodige tyd weg van ons gesin deurbring. Buitendien beroof ons ander dalk van die nodige ondervinding en opleiding as ons nie gepaste take en verantwoordelikhede aan hulle delegeer nie. Dit sal verstandig wees om te leer om ander te vertrou en take aan hulle te delegeer. Ons kan ons gerus eerlik afvra: 'Het ek die denke van Christus in hierdie saak? Is ek gewillig om sekere take aan ander te delegeer en vertrou ek dat hulle hulle bes sal doen?'
Hy het getoon dat hy in sy dissipels glo
16, 17. Watter versekering het Jesus sy apostels op die laaste nag van sy aardse lewe gegee, al het hy geweet dat hulle hom in die steek sou laat?
16 Jesus het op 'n ander belangrike manier 'n positiewe beskouing van sy dissipels geopenbaar. Hy het hulle die versekering gegee dat hy op hulle staatmaak. Dit het duidelik geblyk uit sy bemoedigende woorde aan sy apostels op die laaste nag van sy aardse lewe. Let op wat gebeur het.
17 Dit was 'n besige aand vir Jesus. Hy het sy apostels 'n praktiese les in nederigheid geleer deur hulle voete te was. Daarna het hy die aandmaal ingestel wat 'n herdenking van sy dood sou wees. Toe het die apostels weer eens in 'n hewige stryery gewikkel geraak oor wie van hulle nou eintlik die grootste was. Jesus was geduldig en het hulle nie oor die kole gehaal nie, maar met hulle geredeneer. Hy het hulle vertel wat voorlê: "Julle almal sal vannag in verband met my tot struikeling gebring word, want daar staan geskrywe: 'Ek sal die herder slaan, en die skape van die kudde sal verstrooi word'" (Matteus 26:31; Sagaria 13:7). Hy het geweet dat sy intiemste metgeselle hom op hierdie kritieke tydstip in die steek sou laat. Maar hy het hulle nogtans nie veroordeel nie. Hy het eerder vir hulle gesê: "Maar nadat ek opgewek is, sal ek voor julle uit na Galilea gaan" (Matteus 26:32). Ja, hy het hulle verseker dat hy hulle nie in die steek sou laat nie, al sou hulle hom in die steek laat. As hierdie verskriklike beproewing eers verby was, sou hy hulle weer ontmoet.
18. Watter gewigtige opdrag het Jesus aan sy dissipels gegee terwyl hulle in Galilea was, en hoe het die apostels dit uitgevoer?
18 Jesus het sy woord gehou. Later, in Galilea, het die verrese Jesus aan die 11 getroue apostels verskyn, wat blykbaar saam met baie ander vergader het (Matteus 28:16, 17; 1 Korintiërs 15:6). Daar het Jesus hulle 'n gewigtige opdrag gegee: "Gaan dus en maak dissipels van mense van al die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader en van die Seun en van die heilige gees, en leer hulle om alles te onderhou wat ek julle beveel het" (Matteus 28:19, 20). Die boek Handelinge gee ons duidelike bewyse dat die apostels daardie opdrag uitgevoer het. Hulle het getrou die voortou geneem met die werk om die goeie nuus in die eerste eeu te verkondig.—Handelinge 2:41, 42; 4:33; 5:27-32.
19. Wat leer ons omtrent die denke van Christus uit Jesus se optrede ná sy opstanding?
19 Wat leer ons uit hierdie insiggewende verslag omtrent die denke van Christus? Jesus het sy apostels op hulle ergste gesien, en tog het hy "hulle tot die einde toe liefgehad" (Johannes 13:1). Ten spyte van hulle tekortkominge het hy hulle verseker dat hy in hulle glo. Let op dat Jesus se vertroue nie misplaas was nie. Die vertroue en geloof wat hy in hulle uitgespreek het, het hulle ongetwyfeld versterk om vasbeslote in hulle hart te wees om die werk te doen wat hy aan hulle opgedra het.
20, 21. Hoe kan ons 'n positiewe beskouing van ons medegelowiges openbaar?
20 Hoe kan ons die denke van Christus in hierdie verband openbaar? Ons moenie 'n pessimistiese beskouing van ons medegelowiges hê nie. As jy die ergste van hulle dink, sal jou woorde en dade dit waarskynlik toon (Lukas 6:45). Maar die Bybel sê vir ons dat die liefde 'alles glo' (1 Korintiërs 13:7). Die liefde is positief, nie negatief nie. Dit bou eerder op as om af te breek. Mense reageer beter op liefde en aanmoediging as op intimidasie. Ons kan ander opbou en aanmoedig deur vertroue in hulle uit te spreek (1 Tessalonisense 5:11). As ons, soos Christus, 'n positiewe beskouing van ons broers het, sal ons hulle behandel op maniere wat hulle opbou en die beste in hulle na vore bring.
21 Om die denke van Christus aan te kweek en te openbaar, vereis meer as om net sekere dinge na te volg wat Jesus gedoen het. Soos in die voorgaande artikel gemeld is, moet ons eers leer om dinge soos Jesus te beskou voor ons waarlik soos hy kan optree. Die Evangelies help ons om nog 'n aspek van sy persoonlikheid en denke te verstaan en te sien hoe hy oor sy toegewese werk gevoel het, soos die volgende artikel sal bespreek.
In die dokument beskryf die vervalser hoe Jesus glo gelyk het, insluitende die kleur van sy hare, sy baard en oë. Die Bybelvertaler Edgar J. Goodspeed verduidelik dat hierdie vervalste dokument "bedoel was om die beskrywing wat in die skildershandboeke oor die persoonlike voorkoms van Jesus gevind word meer oortuigend te maak".
Die kinders was blykbaar van verskillende ouderdomme. Die woord wat hier met "jong kinders" vertaal word, is ook vir Jaïrus se 12-jarige dogtertjie gebruik (Markus 5:39, 42; 10:13). Maar in die parallelle verslag gebruik Lukas 'n woord wat ook vir babas gebruik is.—Lukas 1:41; 2:12; 18:15.
Sien die artikel "Respekteer jy hulle waardigheid?" in Die Wagtoring van 1 April 1998.
Word jy soos Jesus tot optrede beweeg?
"Hy [het] 'n groot skare gesien, maar hy is ontroer deur medelye met hulle, want hulle was soos skape sonder 'n herder. En hy het hulle baie dinge begin leer."—MARKUS 6:34.
1. Waarom is dit te verstane dat mense bewonderenswaardige eienskappe openbaar?
DEUR die geskiedenis heen was daar baie mense wat bewonderenswaardige eienskappe aan die dag gelê het. 'n Mens kan verstaan waarom. Jehovah God besit en openbaar liefde, goedhartigheid, vrygewigheid en ander eienskappe wat ons waardeer. Mense is na God se beeld geskep. Ons kan dus sien waarom baie persone 'n mate van liefde, goedhartigheid, medelye en ander godvrugtige eienskappe openbaar, soos die meeste mense ook toon dat hulle 'n gewete het (Genesis 1:26; Romeine 2:14, 15). Maar jy besef dalk dat party hierdie eienskappe makliker openbaar as ander.
2. Wat is van die goeie werke wat mense doen en wat hulle dalk laat dink dat hulle Christus navolg?
2 Jy ken moontlik mans en vroue wat dikwels die siekes besoek of help, medelye aan die gestremdes betoon of milddadig aan die armes gee. Dink ook aan persone wat uit medelye vir hulle medemens hulle lewe daaraan wy om in melaatsekolonies of in weeshuise te werk, diegene wat vrywillige werk in hospitale of hospitiums doen of mense wat probeer om haweloses of vlugtelinge te help. Party van hulle dink heel moontlik dat hulle Jesus navolg, wat die voorbeeld vir Christene gestel het. Ons lees in die Evangelies dat Christus die siekes gesond gemaak het en honger mense gevoed het (Markus 1:34; 8:1-9; Lukas 4:40). Die liefde, teerheid en medelye wat Jesus geopenbaar het, was 'n weerspieëling van "die denke van Christus", wat weer sy hemelse Vader nagevolg het.—1 Korintiërs 2:16.
3. Wat moet ons ondersoek as ons 'n gebalanseerde beskouing van Jesus se goeie werke wil hê?
3 Het jy egter opgemerk dat baie wat vandag deur Jesus se liefde en medelye beweeg word 'n vername kenmerk van die denke van Christus oor die hoof sien? Ons kan insig hierin kry deur Markus hoofstuk 6 noukeurig te ondersoek. Ons lees hier dat mense die siekes na Jesus gebring het sodat hy hulle gesond kon maak. In die verslag leer ons ook dat Jesus, toe hy besef het dat die duisende wat na hom gekom het honger geword het, hulle wonderdadig gevoed het (Markus 6:35-44, 54-56). Die feit dat Jesus die siekes gesond gemaak en dié wat honger was, gevoed het, was uitsonderlike betonings van liefdevolle medelye. Maar was dit die vernaamste maniere waarop Jesus ander gehelp het? En wat is die beste manier waarop ons sy volmaakte voorbeeld van liefde, goedhartigheid en medelye kan navolg, soos hy Jehovah nagevolg het?
Beweeg om in mense se geestelike behoeftes te voorsien
4. Wat is die agtergrond van die verslag in Markus 6:30-34?
4 Jesus het hoofsaaklik medelye vir diegene om hom gehad weens hulle geestelike behoeftes. Daardie behoeftes was van die allergrootste belang, belangriker as fisiese behoeftes. Kyk byvoorbeeld na die verslag in Markus 6:30-34. Die voorval wat hier opgeteken is, het by die See van Galilea plaasgevind, kort voor die Pasga van 32 G.J. Die apostels was opgewonde, en heel tereg ook. Hulle het by Jesus aangekom pas ná 'n uitgebreide predikingsreis en was ongetwyfeld gretig om hom hulle ondervindinge te vertel. Maar 'n skare het daar versamel. Daar was so baie mense dat Jesus en sy apostels nie kon eet of rus nie. Jesus het vir die apostels gesê: "Kom julle alleen na 'n eensame plek en rus 'n bietjie" (Markus 6:31). Hulle het in 'n boot geklim, waarskynlik naby Kapernaum, en na 'n stil plek oorkant die See van Galilea gevaar. Maar die skare het langs die strand gehardloop en voor die boot daar aangekom. Hoe sou Jesus reageer? Was hy kwaad dat hulle inbreuk op sy privaatheid gemaak het? Glad nie!
5. Hoe het Jesus oor die skare gevoel wat na hom gekom het, en wat het hy gevolglik gedoen?
5 Jesus is ontroer toe hy hierdie skare van duisende mense, met siekes en al, sien wat gretig vir hom gewag het (Matteus 14:14; Markus 6:44). Markus, wat die aandag gevestig het op die rede vir Jesus se medelye en hoe Hy gereageer het, skryf: "Hy [het] 'n groot skare gesien, maar hy is ontroer deur medelye met hulle, want hulle was soos skape sonder 'n herder. En hy het hulle baie dinge begin leer" (Markus 6:34). Jesus het meer as net 'n see van gesigte gesien. Hy het individue met geestelike behoeftes gesien. Hulle was soos skape wat hulpeloos rondgedwaal het, sonder enige herder wat hulle na groen weivelde kon lei of hulle kon beskerm. Jesus het geweet dat die gevoellose godsdiensleiers, wat veronderstel was om liefdevolle herders te wees, in werklikheid die gewone mense verag en hulle geestelike behoeftes geïgnoreer het (Esegiël 34:2-4; Johannes 7:47-49). Jesus het hulle anders behandel en gedoen wat vir hulle tot die grootste nut sou wees. Hy het hulle omtrent God se Koninkryk begin leer.
6, 7. (a) Waaraan het Jesus volgens die Evangelies voorkeur gegee toe hy in die mense se behoeftes voorsien het? (b) Met watter beweegrede het Jesus vir mense getuig en hulle geleer?
6 Kyk byvoorbeeld na 'n parallelle verslag en let op die volgorde van gebeure en wat blykbaar die voorkeur gekry het. Dit is deur Lukas geskryf wat 'n geneesheer was en opreg belanggestel het in die fisiese welsyn van ander. "Die skare het . . . [Jesus] gevolg. En hy het hulle vriendelik ontvang en met hulle oor die koninkryk van God begin praat, en hy het dié wat genesing nodig gehad het, gesond gemaak" (Lukas 9:11; Kolossense 4:14). Hoewel dit nie die geval met elke verslag van 'n wonderwerk is nie, wat het hierdie geïnspireerde verslag van Lukas eerste gemeld? Dit was die feit dat Jesus die mense geleer het.
7 Dit stem in werklikheid ooreen met dit waarop Markus 6:34 die klem plaas. Daardie vers toon duidelik hoe Jesus hoofsaaklik sy medelye betoon het. Hy het die mense geleer en in hulle geestelike behoeftes voorsien. Vroeër in sy bediening het Jesus gesê: "Ook aan ander stede moet ek die goeie nuus van die koninkryk van God bekend maak, want hiervoor is ek uitgestuur" (Lukas 4:43). Ons sou dit egter heeltemal mis hê as ons dink dat Jesus die Koninkryksboodskap bloot uit pligsbesef verkondig het, asof hy die predikingswerk maar werktuiglik gedoen het omdat hy dit moes doen. Nee, sy liefdevolle medelye vir die mense was 'n vername beweegrede waarom hy die goeie nuus aan hulle verkondig het. Die beste wat Jesus vir mense kon doen—selfs vir die siekes, dié wat deur demone geteister is, die armes of dié wat honger was—was om hulle te help om die waarheid omtrent God se Koninkryk te leer ken, te aanvaar en lief te kry. Daardie waarheid was van die grootste belang weens die rol wat die Koninkryk daarin speel om Jehovah se soewereiniteit te regverdig en permanente seëninge vir mense moontlik te maak.
8. Hoe het Jesus oor sy predikings- en onderrigtingswerk gevoel?
8 Jesus se ywerige verkondiging van die Koninkryk was een van die hoofredes waarom hy na die aarde toe gekom het. Na aan die einde van sy aardse bediening het Jesus vir Pilatus gesê: "Hiervoor is ek gebore, en hiervoor het ek in die wêreld ingekom, om van die waarheid te getuig. Elkeen wat aan die kant van die waarheid is, luister na my stem" (Johannes 18:37). Ons het in die vorige twee artikels gesien dat Jesus iemand met tere gevoelens was—besorgd, genaakbaar, bedagsaam, vol vertroue in ander, en bowenal liefdevol. Ons moet hierdie aspekte van sy persoonlikheid begryp as ons werklik die denke van Christus wil verstaan. Dit is net so belangrik om te besef dat die denke van Christus ook die voorkeur insluit wat hy aan die predikings- en onderrigtingswerk gegee het.
Hy het ander aangespoor om te getuig
9. Wie moes aan die predikings- en onderrigtingswerk voorkeur gee?
9 Jesus was nie die enigste een wat—as 'n blyk van liefde en medelye—aan die predikings- en onderrigtingswerk moes voorkeur gee nie. Hy het sy volgelinge aangespoor om sy beweegredes, prioriteite en optrede na te volg. Wat moes Jesus se 12 apostels byvoorbeeld doen nadat hy hulle gekies het? Markus 3:14, 15 sê vir ons: "Hy het 'n groep van twaalf gevorm, wat hy ook 'apostels' genoem het, sodat hulle by hom kon bly en sodat hy hulle kon uitstuur om te preek en om gesag te hê om die demone uit te dryf." Sien jy waaraan die apostels voorkeur moes gee?
10, 11. (a) Wat het Jesus vir die apostels gesê om te doen toe hy hulle uitgestuur het? (b) Waarop het die klem geval toe die apostels uitgestuur is?
10 Mettertyd het Jesus die 12 mag gegee om mense gesond te maak en demone uit te dryf (Matteus 10:1; Lukas 9:1). Hy het hulle toe op 'n predikingsreis na "die verlore skape van die huis van Israel" gestuur. Om wat te doen? Jesus het vir hulle gesê: "Terwyl julle gaan, preek en sê: 'Die koninkryk van die hemele het naby gekom.' Genees siekes, wek dooies op, maak melaatses rein, dryf demone uit" (Matteus 10:5-8; Lukas 9:2). Wat het hulle toe gedoen? "Toe het hulle vertrek en  gepreek sodat mense berou kon hê; en  hulle het baie demone uitgedryf en baie sieklike mense met olie gesalf en hulle genees."—Markus 6:12, 13.
11 Onderrigting word natuurlik nie in elke geval eerste genoem nie. Beteken dit dus dat ons, deur so op die volgorde van gebeure te let, te veel omtrent die kwessie van prioriteite of beweegredes uit die verslag aflei? (Lukas 10:1-9). Wel, ons moet nie die feit dat onderrigting herhaalde kere voor genesing gemeld word, ignoreer nie. Beskou byvoorbeeld die konteks in hierdie geval. Net voordat Jesus die 12 apostels uitgestuur het, was hy ontroer deur die toestand van die skare. Ons lees: "Jesus het op 'n reis deur al die stede en dorpies vertrek en in hulle sinagoges geleer en die goeie nuus van die koninkryk verkondig en elke soort kwaal en elke soort gebrek genees. Toe hy die skare sien, het hy medelye vir hulle gevoel, want hulle was gestroop en rondgegooi soos skape sonder 'n herder. Toe het hy vir sy dissipels gesê: 'Ja, die oes is groot, maar die werkers is min. Smeek dus die Heer van die oes om werkers in sy oes uit te stuur.'"—Matteus 9:35-38.
12. Watter bykomstige doel het die wonderdadige werke van Jesus en die apostels bereik?
12 Die apostels kon die denke van Christus tot 'n sekere mate hulle eie maak deur saam met hom te wees. Hulle kon insien dat hulle ook vir ander moes getuig en leer omtrent die Koninkryk om ware liefde en medelye teenoor hulle te betoon—dít moes 'n vername aspek van hulle goeie werke wees. In ooreenstemming hiermee het die goeie dade van 'n fisiese aard, soos om die siekes gesond te maak, meer bereik as om net die behoeftiges te help. Soos jy jou kan indink, is daar mense wat aangetrek sou word deur genesings en voedsel wat wonderdadig voorsien is (Matteus 4:24, 25; 8:16; 9:32, 33; 14:35, 36; Johannes 6:26). Maar daardie werke het mense nie net fisies gehelp nie. Dit het dié wat dit aanskou het in werklikheid laat besef dat Jesus die Seun van God en "die profeet" was wat deur Moses voorspel is.—Johannes 6:14; Deuteronomium 18:15.
13. Watter rol van die toekomstige "profeet" het die profesie in Deuteronomium 18:18 beklemtoon?
13 Waarom was dit betekenisvol dat Jesus "die profeet" was? Wel, wat was die vernaamste rol wat hy volgens die profesie sou vervul? Sou "die profeet" beroemd wees omdat hy wonderdadige genesings gedoen het of omdat hy honger mense uit medelye van voedsel voorsien het? Deuteronomium 18:18 het voorspel: "'n Profeet sal Ek vir hulle verwek uit die midde van hulle broers, soos jy [Moses] is, en Ek sal my woorde in sy mond lê, en Hy sal aan hulle sê alles wat Ek Hom beveel." Net soos die apostels dus geleer het om tere gevoelens te hê en te openbaar, kon hulle sien dat die denke van Christus ook in hulle predikings- en onderrigtingswerk duidelik moes wees. Dit sou die heel beste ding wees wat hulle vir mense kon doen. Die siekes en die armes kon permanente voordele daaruit trek, nie net voordele wat tot die mens se kort leeftyd of tot een of twee maaltye beperk was nie.—Johannes 6:26-30.
Kweek vandag die denke van Christus aan
14. Hoe hou die denke van Christus met ons predikingswerk verband?
14 Nie een van ons sal dink dat die denke van Christus net geopenbaar moes word deur Jesus en die vroeë dissipels van die eerste eeu nie, van wie die apostel Paulus geskryf het: "Ons het wel die denke van Christus" (1 Korintiërs 2:16). En ons sal geredelik erken dat ons onder verpligting is om die goeie nuus te verkondig en dissipels te maak (Matteus 24:14; 28:19, 20). Dit is nogtans goed om te ondersoek met watter beweegrede ons hierdie werk doen. Dit moet nie uit 'n blote pligsbesef wees nie. Liefde vir God is die hoofrede waarom ons aan die bediening deelneem, en om waarlik soos Jesus te wees, sluit in dat ons deur medelye beweeg moet word om vir ander te getuig en hulle te leer.—Matteus 22:37-39.
15. Waarom is medelye 'n gepaste deel van ons openbare bediening?
15 Dit is weliswaar nie altyd maklik om medelye te hê met diegene wat nie ons opvattings deel nie, veral wanneer ons met onverskilligheid, verwerping of teenstand te kampe het. Maar as ons ons liefde en medelye vir mense verloor, kan ons 'n noodsaaklike beweegrede vir deelname aan die Christelike bediening verloor. Hoe kan ons dan medelye aankweek? Ons kan mense probeer sien soos Jesus hulle gesien het, as "gestroop en rondgegooi soos skape sonder 'n herder" (Matteus 9:36). Beskryf dit nie die toestand van baie mense van vandag nie? Hulle is verwaarloos en geestelik verblind deur valse godsdiensherders. Gevolglik weet hulle nie van die betroubare leiding wat in die Bybel gevind word of van die Paradystoestande wat God se Koninkryk binnekort op ons aarde tot stand sal bring nie. Hulle kom te staan voor die daaglikse lewensprobleme—onder meer armoede, gesinsverdeeldheid, siekte en die dood—sonder die Koninkrykshoop. Ons het wat hulle nodig het: die lewensreddende goeie nuus van God se Koninkryk wat in die hemel opgerig is!
16. Waarom wil ons graag die goeie nuus aan ander verkondig?
16 Wanneer jy só aan die geestelike behoeftes van diegene om jou nadink, beweeg jou hart jou nie om alles in jou vermoë te doen om hulle omtrent God se liefdevolle voornemens te vertel nie? Ja, ons werk verg medelye. Wanneer ons empatie met mense het soos Jesus gehad het, sal dit duidelik blyk uit ons stemtoon, ons gesigsuitdrukkings, die manier waarop ons onderrig. Dit alles sal ons boodskap aantrekliker maak vir diegene met "die regte gesindheid vir die ewige lewe".—Handelinge 13:48.
17. (a) Wat is van die maniere waarop ons ons liefde en medelye vir ander kan openbaar? (b) Waarom kan ons nie net goeie werke doen of net aan die openbare bediening deelneem nie?
17 Ons liefde en medelye moet natuurlik in ons hele lewenswyse gesien kan word. Dit sluit in dat ons goedhartigheid sal betoon teenoor die minder bevoorregtes, die siekes en die armes—dat ons doen wat ons redelikerwys kan om hulle lyding te verlig. Dit behels die pogings wat ons in woord en in daad aanwend om die smart te verlig van diegene wat geliefdes aan die dood afgestaan het (Lukas 7:11-15; Johannes 11:33-35). Maar ons moet nie, soos in die geval van party weldoeners, toelaat dat ons aandag hoofsaaklik deur sulke bewyse van liefde, goedhartigheid en medelye in beslag geneem word nie. Die pogings wat deur dieselfde godvrugtige eienskappe gemotiveer is maar in die Christelike predikings- en onderrigtingswerk geopenbaar word, is van veel groter nut. Onthou wat Jesus oor die Joodse godsdiensleiers gesê het: "Julle gee die tiende van die kruisement en die dille en die komyn, maar julle het die gewigtiger sake van die Wet verontagsaam, naamlik geregtigheid en barmhartigheid en getrouheid. Dit was verpligtend om hierdie dinge te doen, maar sonder om die ander te verontagsaam" (Matteus 23:23). Vir Jesus was dit nie óf die een óf die ander nie—om in mense se fisiese behoeftes te voorsien of om hulle lewegewende geestelike sake te leer nie. Jesus het hulle in albei opsigte gehelp. Dit is egter duidelik dat sy onderrigtingswerk die belangrikste was omdat dit mense vir ewig tot voordeel kon strek.—Johannes 20:16.
18. Wat moet hierdie bespreking van die denke van Christus ons beweeg om te doen?
18 Hoe dankbaar kan ons tog wees dat Jehovah die denke van Christus aan ons geopenbaar het! Deur middel van die Evangelies kan ons die denke, gevoelens, eienskappe, bedrywighede en prioriteite van die grootste mens wat nog geleef het beter leer ken. Dit hang van ons af of ons dit wat die Bybel omtrent Jesus openbaar, gaan lees, bepeins en toepas. Onthou, as ons waarlik soos Jesus wil optree, moet ons eers leer om na die beste van ons vermoë as onvolmaakte mense soos hy te dink, te voel en sake te beoordeel. Laat ons dan vasbeslote wees om die denke van Christus aan te kweek en te openbaar. Daar is geen beter manier om te lewe, geen beter manier om mense te behandel en geen beter manier vir ons en ander om nader te kom aan die een wat hy volmaak weerspieël het nie, ons liefdevolle God, Jehovah.—2 Korintiërs 1:3; Hebreërs 1:3.