February | 2015 | Stillewe
February 26, 2015 February 26, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment
'n Piepklein druiwe-oes
February 25, 2015 February 26, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment
Toe ons 'n paar jaar gelede hier in Woodstock kom bly het, het ons 'n paar dinge saam met die huis geërf. Een daarvan was 'n redelike gebrek aan tuin (soos in: grond, om dinge in te plant). Klippies voor die huis, met geen beddings, en sement net waar jy kyk agter die huis, met 'n paar leë, ingeboude sement-blombakke. Vaal, hartseer en verlate. Wel, amper verlate. Want die ander ding wat ons geërf het, was 'n enkele lewende wingerdstok. (O, daar is ook drie interessante vrugtebome langs die huis – koejawel, mango en vla-appel. Maar dis 'n storie vir 'n ander dag.)
Ek het nog nie begin navors oor die geskiedenis van die erf nie – ek weet die huis is 60+ jaar oud, en dis omtrent al – maar gegewe die ingeboude wynkuip wat ons in die kelder ontdek het, kan ons net aflei dat hier eens op 'n tyd wyn gemaak is. Wat 'n lekker gedagte. Ons kon ook nog nie uitwerk watter soort wyndruif dit is nie, maar dat dit nie tafeldruiwe is nie, is duidelik. Daarvan getuig die klein korrels wat so dig op mekaar sit, wat selfs in hoogsomer meer suur as soet is.
In elk geval, vir die afgelope paar somers is ons dus die ontvangers van 'n klein maar intense druiwe-oes. En alles verniet. Dis die een groeiende ding in my tuin waaraan ek absoluut geen aandag gee nie. Hy is al dekades hier, het my duidelik nie nodig nie, en groei soos 'n wilde ding. In die somermaande moet ons net keer en terugsnoei of dit neem die hele erf oor.
Maar oor die druiwe, daaroor kla ons nie. My man het al wyn daarvan gemaak (ook 'n storie vir 'n ander dag), en onlangs het ek besluit hierdie pragtige purper korrels is net die ding vir 'n sorbet. So, vanoggend vaar ek toe onder die takke in met 'n snoeiskêr. Ek het gekrap en gevlek uit die stryd getree, maar met 'n stuk of sewe swaar trosse as beloning. Die resultaat is soos ek skryf besig om in die vrieskas af te koel, 'n sysagte, intense sorbet met die allermooiste diep-pers kleur.
Siende die spulletjie egter oornag moet vries, volg die resep en foto's môre …
February 24, 2015 February 24, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment
February 19, 2015 February 19, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment
February 18, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment
February 17, 2015 February 17, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment
Op dae wanneer daar nie tyd is vir inkopies doen of behoorlik te beplan vir aandete nie, is daar vir my iets geweldig bevredigend om waaraan ek dink as nood-leer-bid-kos te maak. Wanneer jy half desperaat in jou koskas rondgrawe – of in die groentetuin – en besef dat jy eintlik alles het vir 'n nederige dog smaaklike aandete. Gister was só 'n dag, vervolmaak deur die ontdekking van 'n Nigel Slater-resep vir vinnige groentekerrie wat ruim gebruik maak van tamaties en eiervrugte, wat nou in seisoen is, en iets wat ek op die oomblik heerlik oes in my tuin.
As ons nou eerlik moet wees is dit beslis nie die mooiste gereg wat ek al ooit gemaak het nie, maar danksy die toevoeging van knoffel, gerasperde gemmer en lepelsvol kerriepoeier is dit besonder geurig. Boonop maklik om te maak. Gister het ons dit saam met gemengde rys en 'n lepel of twee jogurt geëet, vanaand eet ons die oorskiet, volgens Nigel se raad, saam met roti's. Die eiervrug gee nogals substansie aan die gereg en maak daarvan 'n lekker vullende aandete.
February 16, 2015 ~ Jeanne	~ Leave a comment
En uiteindelik begin die tamaties in my tuin ryp word. Ek het al begin dink ek kan die konsep van 'n tamatie-oes vanjaar op my maag skryf – te laat geplant, te min water oor Desember terwyl ons op vakansie was, te veel Suidooster vroeg in die jaar. Maar nou hier is ons tog nou, met nog heelwat oppad. Ek is kinderlik opgewonde en besig om klomp kosplanne te maak. Beslis nog weer van die gevulde tamaties van Januarie; defnitief 'n baksel gebraaide groen tamaties; voorwaar 'n stewige porsie teriyake, waar die tamaties skuins voor opskep ingeroer word. En vir aandete vanaand, 'n doodeenvoudige resep vir tamatie-en-eiervrugkerrie wat ek in Nigel Slater se Kitchen Diaries raakgelees het. (Wat ek more sal post, want dis laat, en teen die tyd wat ek klaar gekook was, was die lig vir mooi foto's verby.) Maar al wat ek solank wil sê is: YUM.