PressReader - Weg! Platteland: 2018-12-01 - Ko­ring­berg roep my
Ko­ring­berg roep my
Die fo­to van A­lec de Kock se stoor op Ko­ring­berg het my na my kin­der­ja­re te­rug­ge­neem toe ons oor skool­va­kan­sies by ou­pa Koos en ou­ma Hui­pie op die dorp gaan kui­er het. Ou­pa was in die ge­meen­skap be­kend as “ou Koos­bok­sak” en hy was ook die dor­pie se skoen­ma­ker. Hy was ’n stoe­re Na­si­o­na­lis en die mu­re van sy werks­win­kel, net so ’n ent­jie la­er af in die hoof­straat, was be­plak met T.O. Ho­ni­ball se spot­pren­te – die ar­me Sap­pe van daar­die tyd het maar kwaai deur­ge­loop in daar­die werks­win­kel­tjie wan­neer klan­te en vrien­de in­ge­loer het.
By ons was die ge­bou be­kend as die Meul­huis, met oom S­tof­fel Dip­pe­naar (fo­to bo) as die meu­le­naar. In daar­die ja­re het jy ’n sak ko­ring by die ko­ö­pe­ra­sie ge­koop en na oom S­tof­fel ge­neem. My 85-ja­ri­ge tan­nie ver­tel my ooms het ’n groot speel­vrag­mo­tor van hout ge­maak, mét ve­re op die voor- en ag­ter­as. Ek het nog ie­wers ’n fo­to waar­op ’n sak ko­ring ge­laai word – daar­na is eers die ko­ring en toe die meel al spe­len­der­wys “ver­voer”. Dit was ’n erns­ti­ge sto­rie, want niks mog ge­mors word nie.
Na­dat die meu­le toe­ge­maak het, het oom S­tof­fel as kos­ter by die kerk en op­sig­ter by die skool ge­werk. In ’n s­ta­di­um is ’n deel van die ge­bou deur Ver­meu­len-men­se be­woon met wie se kin­ders ons groot maats was in va­kan­sie­tye.
Ek was lank­laas op Ko­ring­berg, maar be­plan om weer ’n draai daar te gaan maak om te kyk hoe die dorp ver­an­der het.
Dan­kie vir al die plat­te­land­se sto­ries – ons waar­deer dit. Ko­bus S­mit