Geskryf deur John Shepherd, Universiteit van Southampton
Kouer diepwaterstrome is pers, terwyl warm oppervlakstrome blou is. Luis Fernández García / wiki, CC BY-SA
"Klimaatwetenskap word nie vereffen nie"Is 'n bepaalde gunsteling, nog steeds deur verskeie herhaal Republikeinse presidensiële kandidate as 'n verskoning vir die onvermoë om aardverwarming.
Dit is dus die moeite werd om te onthou dat 'n oorweldigende meerderheid van die werklike klimaat wetenskaplikes doen eintlik eens op die bestaan, oorsake en geskatte grootte van mensgemaakte klimaatsverandering. Die meeste van die ou kastaiings is oor en oor gelê om te rus. Hulle moet gelaat word om te verrot.
Dit is egter nie te sê dat elke aspek van klimaatswetenskap heeltemal opgelos word nie. Onsekerhede bly, en sedert wetenskaplikes is die ware skeptici ons redeneer nog baie. Hier is vyf vrae wat gewaarborg is om die kenners gaan kry:
1. Moet wolke Versterk klimaatsverandering?
Wolke is lastig omdat hulle lappend is, en dus moeilik om te modelleer, en hulle het sterk effekte, beide afkoel (dag) en verwarming (snags). Daarbenewens wissel die effekte met die tipe wolk, hoogte, breedtegraad of tyd van die jaar.
Om dit nog erger te maak, is nie net hoe groot hul netto effek is nie, maar hoe dit sal verander namate die klimaat verander - wat bekend staan ​​as 'n terugvoer effek. Die beste skattings wat ons nou het, stel voor dat die effek is redelik klein, maar positief. Dit beteken wolke versterk enige veranderinge in die klimaat egter veroorsaak, maak die algehele stelsel eerder meer sensitief vir mensgemaakte inmenging.
Dit is iets wat ons regtig graag baie beter wil verstaan, en wolke is bo van die lys van onsekerhede in die klimaat wetenskap vir dekades.
2. Seevlakke styg - maar hoe vinnig?
Ons verwag dat die seevlak sal styg as die oseaan warm, net deur gereelde termiese uitbreiding. Dis die maklike bietjie - en dit sal nie so baie of baie vinnig wees nie. Maar meer beduidend sal die seevlak uiteindelik ook toenemend styg, aangesien landagtige ysvelde smelt (see-ys dryf en het dus geen effek as dit smelt nie, soos Archimedes gerealiseer het in sy bad).
Vreemd genoeg weet ons baie goed hoeveel water is opgesluit in die ysplate en so hoeveel die seevlak sou styg as baie daarvan gesmelt word. Dit is baie: dit kan maklik wees 10 meter of meer. Wat ons glad nie weet nie, is hoe vinnig dit waarskynlik sal gebeur. Dit maak vir ons baie saak of dit sentimeter per eeu of meter per eeu is - en dit kan wees oral tussenin.
3. Moet ons bekommerd wees oor koolstof in grond?
Die biologiese koolstofsiklus is nog 'n voorbeeld van 'n klimaat terugvoer effek waar 'n verandering maak dit warmer (of koeler) as dit warm word, en omgekeerd. Plante trek koolstofdioksied uit die atmosfeer as hulle fotosinteer, en laat dit weer soos hulle respireer of sterf. Dit werk beide op land en in die see, en asemhaling in beide bekend geraak word deur temperatuur, maar dit is minder goed verstaan ​​as wat ons wil.
Daar is baie groot reservoirs van koolstof in beide grond en in die oseane, so as hulle vrygelaat word deur vinniger as wat ons dink verhitting, sou ons projeksies af wees. Metaan opgesluit in ysgrond het 'n spesifieke bekommernis, maar op die oomblik lyk dit waarskynlik dat dit sal wees vrygestel nogal stadig. Die uiteindelike grootte van hierdie effekte is egter steeds 'n bewegende teiken.
4. Sal Oseane Hou absorbeer koolstofdioksied?
Ons weet die oseane absorbeer die meeste van die ekstra hitte van aardverwarming, en baie van die ekstra koolstofdioksied wat dit veroorsaak het. Maar hulle doen dit net stadig, want die oseane is baie diep en beide hitte en CO2 neem 'n lang tyd om onder die oppervlak te penetreer. Meng tussen oppervlakwater en die oseaan dieptes word bygestaan ​​deur globale "vervoerder" strome, maar ons het goeie bewyse wat dit het gevarieerd in die verlede.
Sal klimaatsverandering verder veroorsaak Variasies in die toekoms? En so ja, hoeveel? Dit is nog nie bekend nie, want ons het te min waarnemings om die modelle vas te maak, wat nie daarmee saamstem nie. Ons sal waarskynlik 'n geleidelike verlangsaming eerder as die soort afsluitingspunt wat in die fliek gesien word The Day After Tomorrow - maar ons kan steeds nie seker wees nie.
5. Hoeveel is ons verantwoordelik vir al hierdie dinge?
Dit is nog nie maklik om vas te stel hoeveel klimaatsverandering te wyte was aan menslike aktiwiteite en hoeveel natuurlik is nie. Egter, slim statistiese attribusiestudies het die "vingerafdrukke" van verskeie prosesse ontleed wat kan bydra - en dit gee nou ondubbelsinnig die antwoord "meeste van dit". Dit is 'n voldoende basis vir aksie, en om 'n meer akkurate antwoord te kry, sal nie die uitslag aansienlik verander nie. Maar dit sal nog lekker wees om te weet.
Hierdie steeds-to-be-vestig kwessies is 'n paar van die belangrikste bydraers tot die onsekerheid in ons projeksies vir die toekoms. Al die prosesse is opgeneem in die hedendaagse klimaat modelle, sowel as ons weet hoe: verfyn hulle kon die projeksies skuif 'n bietjie, die een of ander manier, maar dit is baie onwaarskynlik dat die basiese storie verander.
Die ander groot onbekende is natuurlik wat ons mense sal doen. Sal ons voortgaan met die verbranding van fossielbrandstowwe, ongeag of sal ons eintlik daarin slaag om die gewoonte te skop en oor te skakel na koolstofvrye bronne van energie? Maar dit is 'n samelewingsvraag - nie 'n wetenskaplike nie.
John Shepherd, professorale navorsingsgenoot in Earth System Science, Universiteit van Southampton. Sy huidige navorsingsbelange sluit in die natuurlike veranderlikheid van die klimaatstelsel op lang tydskaalse, en die ontwikkeling en gebruik van intermediêre kompleksiteitsmodelle (veral GENIE) van die Aarde-klimaatstelsel, vir die interpretasie van die palaeo-klimaatrekord en vir die lang termynprojeksies van klimaatsverandering.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Bewyse van verhitting > Vyf Dinge klimaat wetenskaplikes Eintlik verskil