In hierdie artikel word enkele aspekte van Ingrid Winterbach se roman, "Niggie", wat afspeel tydens die laaste maande van die Anglo-Boereoorlog (1899-1902), ontleed. Daar word aandag gegee aan die geografiese (ruimtelike) en psigologiese isolasie die karakters en die invloed van die histodese omstandighede op die geestestoestand van die karakters. Daar word spesifiek gelet op die verhouding tussen die karakters en die natuur of omgewing. Die hoofkarakters bevind hulself in opeenvolgende (of selfs ingebedde) liminale situasies. Hulle word gedwing om die onvermydelike gevolge van die oorlog te aanvaar, maar hulle moet ook maniere vind om die trauma op persoonlike en kollektiewe vlak te verwerk. Hoewel die oorlogservafing hulle ingrypend verander en geweldige else stel aan hulle deursettingsvermoe en kreatiwiteit, oorleef hulle wel en hulle kan hulle lewens onder meer norrnale omstandighede voortsit. Die roman ondersoek die belewenis van trauma en die moontlikhede en kwaliteit van oorlewing, maar die sensitiewe uitbeelding van die menslike aspekte van die spesifieke oorlogsomstandighede verkry 'n wyer resonansie--tot so 'n mate dat die roman beskou kan word as 'n histodese roman oor die toekoms.
Niggie is 'n roman van buitengewone tegniese kompleksiteit en hierdie stilistiese veelsydigheid behoort deurlopend in 'n lesing van die teks verreken te word. …