Hy moet die gerief van sy land en die weelde van Ur agter hom laat. Hy moet breek met die afgode. Hy moet dit waag met die enige, ware God.
Eers het die HERE Abram gedryf met die drie donderslae van sy bevelende Stem: Gaan! Gaan! Gaan! Nou trek Hy Abram ook nog met die sewe donderslae van sy belowende Stem, deur die krag van sy Beloftewoord. Want aan Abram word beloof: ‘n ander land, ‘n groot nasie, ‘n groot naam, ‘n seën vir ander mense, ‘n vloek vir nog ander, ‘n seën vir die geslagte van die aarde en ‘n persoonlike seën.
God dryf ons en Hy trek ons, sê Calvyn. Hy dryf ons met sy bevel en Hy trek ons met sy heerlike beloftes.
Dis ‘n skat wat aan Abram beloof word, maar – let wel – hy sien dit nog nie. Dit bly ‘n saak van geloof. Die geloof is immers, in die woorde van die Hebreër-brief, ‘n vaste vertroue op die dinge wat ons hoop, ‘n bewys van die dinge wat ons nie sien nie (11:1). Kom ons let oorsigtelik op die beloftes, dan sal u sien wat ek bedoel en dan pas ons die dinge ook op onsself toe.
1. Die HERE beloof aan Abram eerstens ‘n land. Maar hy het dit nog nie! Nee, sê Calvyn, Hy laat Abram nie dadelik die land sien nie. Dit doen die Here om hom des te beter te kan toets of hy waarlik geheg was aan sy Woord. Hy sê as t’ware aan Abram: Ek beveel jou om blindelings uit te trek en Ek verbied jou om te vra waarheen Ek van plan is om jou te lei, totdat jy jou vaderland vaarwel gesê het en jou heeltemal aan My oorgegee het.
3. Die derde en seker die grootste wat die HERE Abram beloof, is dat hy ‘n seën sal wees. Hierdie seën slaan op Niemand anders as ons Here Jesus nie! Immers, uit Abram se nageslag sou die Heiland van die wêreld gebore word. Ook hierdie belofte se vervulling het Abram nie met sy vleeslike oë aanskou nie, maar hy het wel geglo in die Verlosser wat sou kom. Want in Johannes 8:56 sê Jesus: Abraham, julle vader, het hom verheug dat hy my dag sou sien; en hy het dit gesien en het hom verbly“. Ja, hy hét dit gesien: met die oog van die geloof!
Omdat Abram die sëen gehad het, daarom sou hy ‘n ook sëen wees vir die wêreld. Sien hom daar ry op die lang pad na Kanaän: die evangelie op ‘n kameel se rug?! Ja, want uit Abram sal gebore word die Saligmaker van die wêreld en elkeen wat glo in die beloftes wat aan hierdie man geskenk is, hulle sal geseënd wees.
In vers 2 staan daar: dat jy ‘n seën sal wees. In die oorspronklike staan dit as ‘n gevolg en as ‘n bevel. Omdat hy geseën is, sal hy ook gevolglik ‘n seën wees. Omdat hy geseën is, moet hy ook ‘n seën wees.
Maar dit beteken ook: Wie belangstel in God se seën, in Christus en sy heil, hulle moet ook geïnteresseerd wees in sy kerk waardeur Hy seën. Want die HERE self maak Abram en die kerk tot draer en verkondiger van sy seën. Wie daarom by die kerk verbyloop, loop by God en sy seën verby. Wie teen hierdie seën ingaan, wie Christus verwerp – sulke mense sal deur God self vervloek word.