Khe Sanh - Verloop van Geskiedenis - 2021
Die geveg wat in en om Khe Sanh geveg is, het in die Amerikaanse militêre geskiedenis gegaan. Die Khe Sanh-basis was ten suidweste van die 17ste Parallel en 'n aantal kilometers noordoos van Danang en Hué. Die geveg by Khe Sanh was die bloedigste van die Viëtnam-oorlog en aanvanklik was daar vrees dat dit in 'n Amerikaanse Dien Bien Phu sou ontaard. Die belangrikheid van die geveg en die sukses van die Amerikaanse mariniers is egter getoon toe president Johnson in Mei 1968 die 26 toegeken hetste Marine Regiment the Presidential Unit Citation vir sy dapperheid in Khe Sanh.
Khe Sanh is sedert 1962 'n Amerikaanse garnisoenbasis in Suid-Vietnam. Die belangrikheid daarvan is as gevolg van sy posisie. Amerikaanse troepe gebaseer by Khe Sanh was baie goed geplaas om die nabygeleë Ho Chi Minh-roete te patrolleer. Die basis het ook as die westelike eindbasis opgetree vir die gedemilitariseerde gebied wat die Noord- en Suid-Viëtnam van mekaar geskei het. Teen 1968 was daar 6.000 Marines in Khe Sanh. Die basis was 'n duidelike teiken vir die Noord-Viëtnamese. As hulle die basis sou kon verslaan, sou hulle 'n byna onbelemmerde beheer oor die noordweste van Suid-Vietnam hê, wat hulle in staat sou stel om die Ho Chi Minh-roete ten volle te benut. Om hierdie rede het generaal Giap baie belang gelê om Khe Sanh te verower - tot die mate waarin die basis met 20.000 man omring is.
Die geveg rondom Khe Sanh is as deel van die Tet-offensief geveg, hoewel dit vir die geskiedenis van die geskiedenis 'n eie dimensie aangeneem het. Die beleg van die basis het op 21 Januarie beginst 1968 as deel van die Tet Offensief. Generaal Giap het gehoop dat die Amerikaners soveel belang op die basis sou plaas, dat hulle dit ten alle koste sou verdedig. Giap hoop dat dit ook ander Amerikaanse reserwes van elders in Suid-Viëtnam sou inbring sodat hierdie plekke minder goed verdedig sou word.
Dit is byna seker dat die leier van die Noord-Viëtnamese leër, generaal Giap, geglo het dat hy 'n ander weergawe van sy historiese oorwinning teen die Franse by Dien Bien Phu kon orkestreer met 'n konvensionele aanval op Amerikaanse magte by Khe Sanh. Ten spyte van sy vele suksesse was Giap verkeerd.
By Dien Bien Phu het die Noord-Viëtnamese die voordeel gehad om die hoë grond rondom die Franse vestings te beheer. Hulle het nie hierdie taktiese voordeel by Khe Sanh gehad nie. Die Amerikaners het ook bykans totale lugheerskappy gehad - dit was 'n groot rede waarom die basis nie op die NVA geval het nie. Die Amerikaanse lugmagvliegtuie kon die NVA vasgepen hou deur middel van bomaanval met napalm óf die kombers van veel groter gebiede met B52-bomwerpers. In totaal is 80.000 ton bomme van alle beskrywings op NVA-magte rondom Khe Sanh laat val. Die Amerikaanse vertroue in hul lugheerskappy was van so 'n aard dat dit op 27 Maart wasste In 1968 het 'n senior Marine-offisier in Danang gevestig dat daar geen planne was om die Marines by Khe Sanh te onttrek nie, ondanks die beleg wat in die derde maand ingetree het.
Amerikaanse grondtroepe het ook groot vuurkrag gehad en dit het beteken dat die NVA slegs ontwrigtende taktieke kon gebruik in plaas van 'n konvensionele aanval. Die grootste voordeel wat Giap egter gehad het, was dat sy magte Khe Sanh omring het. Selfs as die NVA aan Amerikaanse vegvliegtuie / bomwerpervliegtuie blootgestel is, kan hulle steeds terugkeer om Khe Sanh in kleiner guerilla-eenhede aan te val. NVA-eenhede kom gereeld tot by die buitenste grense van die basis, selfs al kon hulle nie daarin dring nie. Mariene patrollies kom selde verder as 100 tot 200 meter van die basis af voordat hulle aangeval is. Ondanks die lugaanvalle kon die NVA mortieraanvalle op die basis - een op 8 Februarie - loodsste 21 mans doodgemaak en 26 ander beseer. Op 25 Februarieste, een patrollie het 9 dood, 25 gewond en 19 vermis geraak in aksie.
Beide Amerikaanse mariniers en die NVA het woedend vir Khe Sanh geveg. Albei het 'n groot belang op die basis geplaas. Vir die Amerikaners moes die basis om baie redes uitbly. Die sielkundige impak op die Franse van die val van Dien Bien Phu - bewaar deur elite-valskermsoldate en mans van die Franse Buitelandse Legioen - was oorweldigend. Die nederlaag het die einde van Frankryk as 'n koloniale mag gemerk. Khe Sanh is ook bewaak deur elite-troepe - Amerikaanse mariniers - en beide Westmoreland en Johnson het geweet dat die Amerikaanse publiek nie die nederlaag deur 'n derde wêreldnasie sou duld of aanvaar nie. Onttrekking uit Khe Sanh was buite die kwessie.
Die beleg by Khe Sanh het tot 5 April geduurste. Ondanks die 'einde' van die beleg, was die NVA egter steeds in die streek met 7.000 man, en die gevegte het in die somer van 1968 voortgeduur. Die NVA het in Laos groot artillerievuurwapens gevestig wat buite die buiteland van die VS was artillerie by Khe Sanh. Dit was nie ongewoon dat 100 artillerie-rondes binne 'n dag op die basis val nie.
Die verdediging van Khe Sanh is aangehelp deur die heropening van Roete 9 in April. Dit het die magte van die Amerikaanse weermag in staat gestel om na Khe Sanh te ontplooi om die Marines te ondersteun. Die reis langs Roete 9 was gevaarlik, maar dit het die Amerikaners in staat gestel om Khe Sanh van swaarder militêre toerusting te voorsien wat nie per lug gebring kon word nie. In die lente van 1968 het die NVA verskillende taktieke gebruik om die basis aan te val en dit het sommige Amerikaanse amptenare aangespoor om Khe Sanh te laat vaar. Westmoreland was woedend dat die kwessie selfs bespreek is. Hy was vasbeslote dat die basis nie sou val nie en nie laat vaar word nie.
Westmoreland het selfs president Johnson versoek om taktiese kernwapens teen die NVA te gebruik - 'n oproep wat Johnson verwerp het. Westmoreland is as bevelvoerder van die Amerikaanse magte in Viëtnam vervang deur generaal Creighton Abrams en as leiershoof aangestel. Dit was die sielkundige belang van die suksesvolle verdediging van Khe Sanh dat Johnson 'n model van die basis in die situasie-kamer in die Withuis gebou het. Hy het egter nou na die senior bevelvoerders van die Marine en Weermag geluister wat geglo het dat die verblyf by Khe Sanh meer 'n langtermynaanspreeklikheid vir die Amerikaners was, eerder as om daar te bly. Die besluit is geneem om Khe Sanh te sluit. Hierdie feit is so lank as moontlik van die Amerikaanse publiek gehou en toe dit aangekondig is, was dit so min as moontlik. Die hoofrede wat gegee is, was dat die basis te blootgestel was aan 'n groter militêre lewensverwagting. Een naamlose senior leërbevelvoerder in Saigon (Ho Chi Minh-stad) het sover gegaan en gesê dat "Khe Sanh in die pad was; dit het ons vasgemaak. "
Khe Sanh is op 5 Julie amptelik gesluit. Noord-Viëtnam het hierin 'n groot rol gespeel. Byna driekwart van die Hanoi-radio-uitsendings vir 'n week na 5 Julie is gewy aan wat hulle as hul oorwinning beskryf het. In Amerika is daar 'n veranderende taktiese situasie gegee as die rede vir die sluiting en die sluiting van die basis is nooit 'n nederlaag genoem nie. In werklikheid, selfs ná 5 Julie, het Marines steeds rondom Khe Sanh opgetree en die NVA in die geveg betrek. Die regering het daarop gewys dat die oorweldigende NVA-magte nie daarin geslaag het om te doen wat hulle beoog het om die basis te verower nie, en dat dit 'n Amerikaanse bevelbesluit was om die basis te verlaat, in teenstelling met 'n suksesvolle NVA-aktiwiteit. .