Wat Corona aan ons psige doen - OPSIE NUUS
Clara Landler 29. Oktober 2021, 13: 37 1.9k views
Corona & die psige - Die "meganiese siening" is waar die grootste vordering in medisyne gemaak word, waar beleggings gemaak word en waar groot suksesse gevier moet word. Corona wys: Ons gee te min aandag aan ons geestesgesondheid gesondheid.
Die behoefte om sosiaal en individueel met ons psige om te gaan, het geensins 'n vanselfsprekendheid geword nie. Die vooruitgang op hierdie gebied is in vergelyking minimaal. COVIDIEN-19 het hierdie onderwerp weer na vore gebring en kan dit as 'n stukrag verstaan ​​word. Die taak: Kyk waar daar blykbaar meer vrae as antwoorde is, want daar is skaars enige meetbaarheid "objektief". 'n Belangrike vraag is byvoorbeeld: Hoe nuut is die bevindinge oor die psige en pandemie werklik? Dit is duidelik dat kinders aan ander spanning blootgestel word as volwassenes, mans anders as vroue. Mediaberigte en gevallestudies wys hoe diep skokkend die realiteite agter die genoemde getalle dikwels is. Soos die aansienlike toename in gesinsgeweld as gevolg van die pandemie.
Die gesigte van geestelike stres
Wat nie verander nie, is dat enigiemand wat voorheen deel was van 'n kwesbare groep ook hier die meeste geraak word. Dit is veral waar van mense wat reeds voor die pandemie sielkundige stres moes hanteer – en dit is veel meer as wat ons oor die algemeen wil aanvaar.
Geestelike probleme het bekende gesigte, en Covid-19 verander dit nie. Wat eintlik anders is, is hul gekonsentreerde voorkoms as gevolg van die buitengewone omstandighede. Hulle name is byvoorbeeld stres, vrese, slaap- en eetversteurings, dwelmmisbruik, uitbranding, depressie, PTSD. Bowenal beteken die pandemie een ding: ons is almal terselfdertyd blootgestel aan groot druk en beperkings op ons lewensomstandighede. Die mate waarin die nodige aanpassings 'n negatiewe impak op ons geestesgesondheid het, hang van baie faktore af.
Corona en die psige: diagnoses van geestesversteurings na COVID-19 in vergelyking met griep, kohortstudie met data van 69 miljoen mense van wie 62.354 'n COVID-19-diagnose gehad het. Bron: Lancet Psychiatry 2021
Corona en die psige: Risiko- en beskermende faktore vir sielkundige stres tydens die COVID-19-pandemie, versameling van resultate van sistematiese oorsigte.
Bron: Springer Medizin Verlag, Psigoterapeut 2021
Die resultate van die studiesituasie rondom Covid-19 stem grootliks ooreen met die algemene kennis van geestelike beskermende faktore. Alhoewel biologiese en genetiese voorwaardes beslis 'n rol speel, is daar toenemende konsensus dat ons omgewing die selfs meer deurslaggewende faktor is in hoe ernstig mense in stresvolle situasies deur verstandelike gestremdhede geraak word.
Die belangrikste basis vir die latere robuustheid van die psige is daardie afdrukke wat in die konteks van ons vroegste bande plaasvind. Die navorsingsarea wat die meeste kennis oor hierdie onderwerpe het, is onlangse traumanavorsing – veral oor gehegtheid en ontwikkelingstrauma. Want: 'n "Traumavrye" lewe is onmoontlik. Maar dit maak 'n groot verskil watter hulpbronne beskikbaar is om trauma te hanteer. Verwerkte traumas veroorsaak nie sogenaamde trauma-verwante versteurings nie.
Sentrale beskermingsfaktor verbonde
As jy na die agtergrond van sielkundige verskynsels soos depressie en mede kyk, sal jy by nadere ondersoek een ding bo alles in feitlik alle biografieë vind: Jy kan nie erken dat daar hoegenaamd 'n lyding ontstaan ​​het nie – en dat ons mense nie gemaak is om te hanteer nie. met alles alleen om te moet klaarmaak.
Die redes hiervoor kan gewoonlik in die eerste bande van ons lewe gevind word en hou in wese verband met die gevolglike ontwikkeling van die outonome senuweestelsel. Is ons toegelaat om te leer dat dit goed is om behoeftes en begeertes te hê? Dat dit goed is om hulp nodig te hê? Dat dit goed is om foute te maak? Dat ek ok is soos ek is
As hierdie heel vroegste ervarings, dikwels ontoeganklik vir ons geheue, positief is - as 'n embrio en baba - word dit onder meer getoon in 'n vermoë om stabiele verhoudings te vestig - en in die ontwikkeling van veerkragtigheid. Hierdie twee is die mees basiese beskermende faktore wanneer dit kom by ons geestesgesondheid.
Maak dit salonwaardig
As daar suboptimale toestande op die agtergrond is, is wat bowenal nodig is die vermoë om hulp te vra – en dit vereis 'n samelewing wat dit nie net toelaat nie, maar bevorder. Die belangrikste stap in hierdie rigting is om die onderwerp van geestesgesondheid vry te stel van die alleenverantwoordelikheid van die individu en om 'n klimaat te ontwikkel waarin dit bespreek kan word. 'n Klimaat waarin gesê kan word dat so 'n lewe soms net baie moeilik is. 'n Klimaat waarin die lyding van die individu nie net aan haar, aan homself toegeskryf word nie.
Want genesing begin in die samelewing. Genesing begin wanneer ons in staat is om om te gee en na mekaar te draai. As samehorigheid en opregte belangstelling in lyding moontlik is, is dit reeds half oorwin.