Die ekonomiese siklus - 'n skommeling waarde van die bruto binnelandse produk in die lang termyn. Hierdie afname of toename in die BBP is wat verband hou met die stadium van ontwikkeling. Daar is verskeie tipes van sodanige ossillasies, wat verskil in hul duur. Die meeste kort termyn - Kitchin siklus, waarvan die duur - 3-5 jaar. Ander ekonome het ook bestudeer die vraag van die bruto produksie skommelinge. Fondse is ook siklusse Juglar, Kuznets en Kondratiev.
In die loop van sy ontwikkeling, soos die ekonomie is in 'n vinnige tyd ontwikkeling en stagnasie. Kitchin siklus verduidelik die korttermynskommelings. Kondratieff golf is wat 'n halfeeu verandering. Die konsep van die sakesiklus in 'n breë sin beteken 'n tydperk van tyd wat net een periode van die opkoms en val, die bereiking van mekaar bestaan. Hierdie twee stappe is noodsaaklik. 'N aanduiding van die begin en einde van die siklus is die persentasie van groei van die reële bruto binnelandse produk. Terwyl dikwels hierdie skommelinge in sake-aktiwiteit is baie onvoorspelbaar.
Die konsep van die ekonomiese siklus is geweier deur verteenwoordigers van die klassieke skool. Hulle bestaan, in die praktyk, hulle word verduidelik deur oorloë en konflikte. Hul eerste ondersoek deur Sismondi. Sy werk is gewy aan die paniek in 1825 in Engeland, wat was die eerste ekonomiese krisis plaasgevind het in vredestyd. Sismondi en sy kollega Robert Owen noem dit die oorsaak van oorproduksie en underconsumption, wat veroorsaak word deur ongelykhede in die verdeling van inkomste tussen die bevolking. Hulle was ten gunste van staatsinmenging in die ekonomie en sosialisme. In akademiese kringe, hul werk was nie onmiddellik gewild. Maar op die idee dat onder-verbruik is die oorsaak van krisisse, dan is daar gebou sal word 'n bekende Keynesiaanse skool. Sismondi teorie is ontwikkel deur Charles Dunoyer. Hy sit vorentoe die konsep van veranderlike siklusse. Karl Marx het die periodieke krisisse as die grootste probleem van enige kapitalistiese samelewing en voorspel dat die kommunistiese revolusie. Genri Dzhordzh genoem spekulasie met die land die hoof oorsaak van resessies en voorgestel dat die bekendstelling van 'n enkele belasting op die produksiefaktor.
In 1860, die Franse ekonoom Klement Zhyuglyar eerste gedefinieer die ekonomiese skommelinge met 'n frekwensie van 7-11 jaar. Yozef Shumpeter aangevoer dat hulle bestaan uit vier fases:
Uitbreiding. Daar is 'n toename in produksie volumes, stygende pryse, rentekoerse daal.
Krisis. Op hierdie stadium, verkrummel die aandelebeurse en baie besighede en maatskappye gaan bankrot.
Resessie. Pryse en produksie volumes voortgaan om te val en rentekoerse, in teenstelling, is groei.
Herstel. Ruil weer begin om te werk deur middel van pryse en inkomste val.
Schumpeter gekoppel die ekonomiese herstel met die groei van produksie doeltreffendheid, vertroue in die toekoms verbruikers van totale vraag en pryse. In die middel van die twintigste eeu, het hy voorgestel 'n tipologie van siklusse vir hul duur. Onder hulle is:
Kitchin siklus. Dit neem 3 tot 5 jaar.
Juglar-siklus. Die duur - 7-11 jaar.
Kuznets siklus. Dit is wat verband hou met beleggings in infrastruktuur. Dit neem 15 tot 25 jaar.
Kondrat'eva golf of 'n lang proses siklus. Dit neem 45-60 jaar.
Vandag, belangstelling in siklusse effens afgeneem. Dit is te wyte aan die feit dat die moderne makro-ekonomie die idee van 'n gereelde periodieke ossilasies nie ondersteun.
Dit duur ongeveer 40 maande. Hierdie korttermynskommelings is die eerste ondersoek deur Joseph Kitchin tydens 1920. Die oorsaak is beskou as 'n tydelike lag in die beweging van inligting wat lei tot besluitneming maatskappye vertraag. Maatskappye reageer op die kommersiële situasie deur die verhoging van produksie te verbeter. Dit lei tot volle benutting van arbeid en kapitaal. As gevolg hiervan, na 'n sekere tyd, die mark raak gevul met goedere. Hul kwaliteit verswak as gevolg van die wet van Say. Vraag val, die prys - dieselfde goedere is besig om op te stapel in pakhuise. Na 'n sekere tyd, die maatskappy begin om produksie te verminder. En gaan Kitchin siklus.
Kitchin ekonomiese siklusse wat verband hou met die gebrek aan moontlikheid van oombliklike assessering van marktoestande. Maatskappye nodig het, terwyl om te begin om produksie te verhoog, en om te besluit of sy volume te verminder. Die vertraging is te wyte aan die feit dat werkgewers nie dadelik besef wat die deurslag gee nou op die mark - vraag en aanbod. Dan moet hulle ook seker die inligting. Dit hou en implementering van oplossings in die praktyk. Nie so maklik om nuwe werknemers onmiddellik vind of ontslaan die oues. So, kort termyn Kitchin siklus wat verband hou met 'n vertraging in die versameling en verwerking van inligting.
Yozef Kitchin: Opsomming
Hy is 'n Britse spesialis op die gebied van statistiek en sakeman. Yozef Kitchin gewerk in die mynbedryf in Suid-Afrika. In 1923 onderneem hy 'n studie van die kort termyn sakesiklusse in die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State van Amerika in die tydperk 1890-1922. Hul duur was ongeveer 40 jaar oud. Die resultate van sy navorsing, soos uiteengesit hy die werk met die titel "Cycles en tendense in ekonomiese faktore." Die skrywer verduidelik die teenwoordigheid van so 'vibrasies sielkundige reaksies op die kapitalistiese modus van produksie en die tyd loop in die oordrag van inligting wat die proses van besluitneming maatskappye raak. Met ander woorde, is die Kitchin siklus gekenmerk deur regulering van die verskaffing van goedere deur ondernemings in terme van hul behoefte in die mark.
'N Tydperk van 7-11 jaar
Juglar-siklus is twee keer meer as Kitchin. Maar sy bestaan wetenskaplike stel terug in 1862. Onder die oorsake geïdentifiseer skommelinge Juglar genoem verandering in belegging in vaste bates, nie net die vlak van indiensneming. In 2010, 'n studie met behulp van spectraalanalyse bevestig die bestaan van so 'n siklusse in die dinamika van die wêreld se bruto binnelandse produk.
Hierdie fluktuering verwagting. Hulle is die eerste nagevors Simon Kuznets in die 1930's. Hulle neem oor 15-25 jaar. Die rede vir hierdie sikliese skrywer genaamd demografiese prosesse. Hy beskou die instroming van immigrante en verwante konstruksie valbome. Smith ook gekenmerk hulle as belegging in infrastruktuur siklusse. Sommige moderne ekonome skakel die data siklusse met 18-jaar skommelinge in die waarde van die land as 'n produksiefaktor. Uitset hulle sien die bekendstelling van 'n spesiale belasting. Maar Fred Harrison is van mening dat dit nie eens help versag siklisiteit. In 1968 gekritiseer Hauri die studie Kuznets. Hy het aangevoer dat die verkeerde data is ontleed. Maar Smith het gesê dat die siklusse geïdentifiseer hulle kan gesien word in die groei van die wêreld bruto binnelandse produk en sonder die gebruik van filter uitgevind hulle.
Die meeste lang sakesiklusse het 'n duur van 45-60 jaar. Die bekende Sowjet-ekonoom Kondratieff geglo dat skommelinge beïnvloed alle sektore van die ekonomie. Hy het gefokus op pryse, rentekoerse. Elke siklus Kondratiev onderskei vier fases. Die hoofindeks, wat hy bestudeer het, was die produksie in terme van waarde. Tot op datum is, is daar vyf lang golwe:
Vanaf 1890 tot 1850 as gevolg van die voorkoms van die stoomenjin en die begin van wydverspreide gebruik van katoen.
Van 1850 tot 1900. Die belangrikste enjin staal spoor en staal produksie.
Van 1900-1950 wat verband hou met die verspreiding van elektrisiteit en ontwikkeling van die chemiese bedryf.
Van 1950-1990 sektore geword voortstuwing farmaseutiese en in die lug.
Nuwe golf wat verband hou met inligting en kommunikasietegnologie as die enjin van vooruitgang.
In bykomend tot die tegnologiese verduideliking, het sommige wetenskaplikes lank Kondratieff siklusse gekoppel met demografiese verandering, spekulasie met grond en skuld deflasie. Daar is 'n hele paar moderne weergawes van die teorie van die Sowjet-ekonoom. Hulle kan verdeel word in twee groepe. Die eerste fokus op die verandering in tegnologie. Die tweede ondersoek die krediet siklus. Moet egter baie ekonome nie die teorie aanvaar Kondratieff lang golwe. Selfs meer omstrede is rondom wat die jaar beskou as die begin van elke siklus. Die aanvang van die wêreldwye finansiële krisis pas goed genoeg in teorie Kondratieff, 'n teken van die begin van 'n tydperk van agteruitgang.