Dit is maar seker sy magsbasis is op die oorbevolkte massas waarin hy n groot aandeel het, geskoei. So dit sal maar baie moeilik wees om nie die waarheid daaraan verbonde nie onder sigbaar te maak nie.
Enige siel wat soveel ongerympdhede agter sy naam kan skryf, vier, vyf of ses vroue en dan nog buite-egtelike (?) kinders of ‘n kind by sy beste vriend se dogter, besigheidsvenootkinders by Guptas, by die 100 sake wat vir hom le en wag vir wanneer hy as president uittree/aftree.
Johan du Toit (57), adjunkhoof van die Hoërskool Akasia in die noorde van Pretoria, is Dinsdagoggend in die hospitaal oorlede waar hy die afgelope 11 weke behandeling ontvang het sedert hy deur ŉ groep rowers in sy huis oorval is.
“Hy was sedert 1990 ŉ kosbare deel van die skool se bestaan. Hy was ŉ vriendelike, rustige, hulpvaardige mens wat altyd tyd gemaak het vir almal wat sy pad sou kruis, hetsy sy kollegas of ŉ gr. 8-leerder,” het sy gesê.
“Ondanks die slegte nuus is die atmosfeer hier rustig. Skoolverrigtinge gaan normaalweg aan en die rekordeksamen het afgeskop soos beplan.”
Sy het gesê die skool sal na verwagting deur die loop van die dag reëlings tref vir ŉ gedenkdiens vir Du Toit.
Du Toit se vrou, Retha (55), is ook ’n onderwyseres aan die hoërskool. Hy laat ook sy seun, De Villiers (30), en dogter, Danita (27), agter.
Die polisie kon nie vir kommentaar bereik word om vordering oor die ondersoek na die saak te gee nie.
Baie sterkte aan die gesin, vriende en familie. Hierdie man het so baie mense se lewens aangeraak en was n voorbeeld vir so baie kinders in daardie skool. Die Heer het ander planne vir hom en al maak dit baie seer, moet mens dit aanvaar. Mag die Heer julle vertroos in hierdie seer tyd en julle trane afdroog. Mag julle berusting vind in die liefde van God.
Dit was my vrou se onderwyser in 1995. Sy gaan dit swaar neem. Ons innige gevoel aan sy familie wat ons self persoonlik ken.
Flippen stukkende wêreld….. die foto van ñ pa wat met soveel liefde na sy dogter kyk breek my hart. Ons het 3 maande terug verhuis na NZ. Gister het ek gehuil. Die heeldag, aanmekaar,sonder ophou… mis my land maar my 2 tieners is so gelukkig hier. Hulle lewe nou vir die eerste keer . My hart is seer vir die familie. Ek besef hoe gelukkig ons is en bid vir almal wat nie die kans het om net *vry* te lewe nie. Almal verdien dit.
Ja, as hy nou een van die invallers geskiet het sou hy reeds agter tralies gwees het, vra my ek weet! Sterkte en gebede aan die familie.
Daar is nie woorde nie. Dit is as gevolg van voorbeelde soos mnr du Toit dat ons nou as volwassenes hier staan. Hy gaan gemis word. Hy was adjunkhoof deur my Hoërskool loopbaan (2001-2005).
Kollega vir 13 jaar(1988 _2000) Baie sterkte aan Retha en die kinders. Die onderwys en wêreld het ń groot man verloor