Storie | SkalkSkryf
Posted in Joh, tagged dood, Johann, Storie, vrede on Oktober 23, 2018| 6 Comments »
Posted in Louwie, tagged Letterkunde, Lucie, Ludvik, Marketa, Milan Kundera, Resensie, Rewolusie, Storie, The Joke, Verhaal on Mei 1, 2018| 2 Comments »
`n Beskeie resensie van `n uitstekende storie deur `n groot skrywer.
Die boek is reeds in 1967 in Tsjeggies geskryf en gepubliseer. Die eerste Engelse weergawe is in 1982 gepubliseer maar Kundera was nie tevrede met die vertaling nie. Na vele pogings is hierdie 5de (en finale) Engelse vertaling in 1992 gepubliseer. Kundera het besluit daar sal nooit weer `n ander Engelse weergawe gepubliseer word nie.
David Lodge van die Sunday Times het van die boek gesê: "A wonderfully sharp, sardonic study in deception and self-deception. The Joke is a funny, sad, gripping, wise, marvellous book."
Ek moet met David saamstem; die storie is skerp, sardonies en wys met briljante insig in die menslike psige se vermoë tot misleiding en selfmisleiding. Ek wil van hom verskil in sy opmerking dat die boek "funny" is. Dit is "sad", dit is "gripping", dit is wys en "marvelous", maar dit is nooit "funny" nie.
Die agtergrond van die storie is die Kommunistiese rewolusie in Oos Europa, maar spesifiek Morawië waar Ludvik saam met sy Universiteits vriende opgewonde deelneem aan die transformasie van die kapitalistiese, onderdrukkende samelewing, na `n regverdige, menslike bestel van die mense, vir die mense, deur die mense. `n Rewolusie wat hulle glo baie gou na die res van die wêreld sal oorspoel.
Maar Ludvik is nie `n baie taktvolle mens nie. Hy is geneig tot sarkasme en maak soms ondeurdagte opmerkings wat sy vriende en die Partyleiers bedenkinge gee oor sy toewyding aan, en steun vir die rewolusie. Dit is uiteindelik sy onbeholpenheid in verhoudings met meisies wat tot sy ondergang ly.
Sy vriendin Marketa, `n baie entoesiastiese en blindweg lojale ondersteuner van die rewolusie, word deur die Kommunistiese Party op `n kursus oor rewolusionêre strategie en taktiek gestuur juis om haar naïewe entoesiasme te temper met praktiese kennis en vaardighede.
Ludvik self beskryf haar as: "a girl of trusting simplicity; she was unable to look behind anything; she could see only the thing itself; she had a remarkable mind for botany, but would often fail to understand a joke told by a fellow student; she let herself be carried away by the enthusiasm of the times, but when confronted with a political deed based on the principle that the end justifies the means, she would be as bewildered as she was by a joke;"
Die feit dat sy opgewonde is oor die kursus en nie die vakansie saam met hom wil deurbring nie, en die feit dat sy die kursus geniet en vir hom skryf hoe optimisties sy is oor die rewolusie en oor die gesonde atmosfeer wat daar heers by die kursus, krap hom tot so `n mate om dat hy vir haar `n poskaart stuur met die kriptiese boodskap dat: "Optimism is the opium of the people! A healthy atmosphere stinks of stupidity! Long live Trotsky!"
Natuurlik bedoel hy dit as `n grap. Natuurlik probeer hy haar skok, en die eenvoudige grap vernietig sy lewe. Marketa is geskok en wys die poskaart vir haar leiers. Leiers van rewolusies is nooit `n humoristiese lot nie. Ludvik word voor `n tugkomitee van die Party gedaag waar sy eie vriende teen hom draai en hy uit die universiteit en die Party geskop word, en omdat hy geen berou toon oor wat hy geskryf het nie, word hy as vyand van die rewolusie na `n straf kamp gestuur waar hy gedwing word om in `n myn te werk saam met ander "vyande" van die staat. Dit is hier waar hy die enigmatiese, lieflike Lucie ontmoet, die Lucie wat hom sy lewe lank sou bybly as lewegewende legende, en met tyd as mite wat vir hom "the very foundation of my life" word.
Van hier af wissel die verhaal briljant tussen Ludvik se haat jeens sy vriende wat hom verraai het, die planne wat hy smee om die kwaad wat hom aangedoen is te vergeld, en Lucie, die groot liefde in sy lewe. (meer…)
Posted in Louwie, tagged Altz en Heimer Aftree-oord, Bloedspoor, Klaas van die onderdorp, Louwie, Storie, Vuurvoël on Julie 7, 2016| 4 Comments »
Nou moet ek confess dat ek lankal Schalk se kamer gaan 'rig' het. Kyk, die man is vir my goud werd, hy weet waar my geld is en eendag sal ek en hy dit gaan haal en daarom het ek ´n spy cam en afluister apparaat in sy kamer gaan versteek. Ek moet weet met wie hy praat en wat hy doen. Ek moet hom protect, hom aan die lewe hou tot die dag dat ek en my manne alles in plek het (vervalste paspoorte, visas, vliegkaartjies en "geleende" voertuie) om hom te ontvoer en Switserland toe te vat. En hierdie swartgeklede swart kuiergas het vir my gevaarligte laat flikker, maar ek het nie ´n idee gehad waar hy in die prentjie inpas nie. Hy kom beslis nie uit "Vuurvoël" nie. (meer…)
Posted in Louwie, tagged Altz en Heimer se Aftree-oord, Bloedspoor, Louwie, Schalk van Renswijk, Storie, Vuurvoël on Junie 27, 2016| Leave a Comment »
"Nee," sê hy met ´n erge frons tussen sy oë. "Nee, nie ´n geweer nie, maar ´n besem. Een van daardie met takke vir vee, nie gras nie. Sy het ´n lang swart rok gedra en swart skoene met skerp punte, boots eintlik, maar nie ´n kappie nie, eintlik ´n swart hoed met ´n baie skerp punt en ´n woeste bos swart hare, en ek dink daar was ´n groot moesie op haar ken. Vreemd, baie vreemd," mompel hy en stap weg. Maar hy steek weer vas en sê; "Die saak teen jou is terug getrek, daar was genoeg getuies wat gesê het dat dit nie jy was wat geskiet het nie, almal half seniel as jy my vra. Ons soek nog die skuldige." (meer…)