24 Julie 2020 (op 93)
Professor Désirée Talbot (24 Oktober 1926 - 24 Julie 2020), Kaapstad, Suid-Afrika was 'n afgetrede Suid-Afrikaanse opera sopraan en een van die stigterslede van die operageselskap van die Universiteit van Kaapstad.
Talbot het haar opvoeding by die Collegiate Girls' High School in Port Elizabeth, en daarna by die Hoër Meisieskool Rustenburg in Kaapstad ontvang. Haar vader was 'n siviele ingenieur, en 'n amateurorrelis en -pianis. Haar moeder was ook musikaal aangelê en het klavierlesse by Doris Lardner by die Suid-Afrikaanse Kollege van Musiek in Kaapstad ontvang.
As ingeskrewe B.Mus student was haar hoofvak klavier gewees. Toe haar linkerhand permanent beskadig is as gevolg van 'n motorongeluk wat plaasgevind het toe sy teruggekeer het van 'n rugbywedstryd saam met haar mansvriend, het sy egter na sang as hoofvak oorgeskakel. Sy het onder Ernest Dennis en Adelheid Armhold studeer, en Onderwys - en Uitvoerings lisensiaatdiplomas van die universiteite van Suid-Afrika en Kaapstad ontvang. Sy het aanvanklik by verskeie primêre skole klas gegee en was in 1949 aangestel om klas te gee by Hoër Meisieskool Rustenburg, waar sy tot 1954 sou aanbly. Sy het klavier-, teorie-, en gehooropleiding gegee en vir 'n jaar as samesteller van musiekprogramme vir die SAUK gewerk. Dit was gedurende hierdie tydperk dat sy met die musikant Alfred Garson getroud is. In 1954 het sy aangesluit by die Universiteit van Kaapstad se Fakulteit van Musiek (Suid-Afrikaanse Kollege van Musiek) as 'n sang- en klavieronderwyseres. Sy het ook as begeleier opgetree.
In 1947 het sy by die Operageselskap van die Universiteit van Kaapstad (UK) aangesluit. Die geselskap was gestig en gelei deur Erik Chisholm. Gedurende hierdie vroeë jare het Talbot die geleentheid gekry om in 'n produksie van Orpheus by die Little-teater te sing, met Albert Coates wat die orkes gelei het. Sy het ook lesings bygewoon wat deur die Russiese operasangeres Oda Slobodskay gegee was.
Gedurende haar loopbaan van meer as dertig jaar as sangeres het sy die voorste rolle in meer as vyfhonderd opvoerings van agt-en-twintig operas gesing, sowel as konserte en uitsendings in Suid-Afrika, Suidwes-Afrika, Zambië, Engeland, Skotland en Italië. Sy het konserte in Londen by Wigmore Hall gegee, en die liederesiklus Van liefde en verlatenheid deur Arnold van Wyk by die SAUK opgevoer. Sy het tydens die toer van die UK Operageselskap in die Verenigde Koninkryk en Skotland by hulle aangesluit vir die Fees van Musiek en Musikante uit Suid-Afrika in 1956. Erik Chisholm het haar tydens haar toer van die Britse en Skotse universiteite en ander dorpies in die Verenigde Koninkryk vergesel. Sy was bekroon as 'n uitstekende sangeres en aktrise. Die bekende J Arthur Rank Filmproduksie-maatskappy het haar selfs vir 'n onderhoud vir 'n rol in 'n rolprent uitgenooi, welke sy nie op daardie tydstip kon aanvaar nie. In Engeland het sy in die eerste Britse verhoogproduksie van Bartók se Hertog Bloubaard se Kasteel (1911) opgetree, asook in die rol van Magda in Menotti se The Consul in Londen en Glasgow.
Toe sy in 1958 na Kaapstad teruggekeer het was sy as assistent repetiteur tot die UK Operaskool aangestel. Sy was gedurende hierdie tydperk ook as die amptelike sangonderwyseres tot die Eoan-groep aangestel. Bykomend tot haar onderwysverpligtinge het sy Die huwelik van Figaro van Mozart vir die UK Operageselskap geproduseer. In 1960 het sy 'n beurs vir gevorderde studie in Italië van die Italiaanse regering ontvang; 'Ter erkenning van dienste tot Opera in Suid-Afrika'. Sy het aldaar onder Gina Cigna in Milaan gestudeer. Sy het tydens 'n uitvoering van La Bohème in Milaan gesing, en ook opgetree tydens 'n uitvoering van uittreksels uit Verdi se Tosca (opera) in 'n konsert bestaande uit internasionale sangers. Sy het ook 'n onderhoud by RAI gehad en daar gesing. Sy was verder meer uitgenooi na 'n onderhoud by La Scala. In Rome het Menotti aan haar die sopraanrol in Verdi se Mis tydens die volgende Festival dei Due Mondi (Spoleto-fees) gebied, maar teësinnig die aanbod teruggetrek toe hy besef dat sy van Suid-Afrika is. Toe haar geld in Italië opgedroog het, het sy as 'n privaatsekretaresse tot die honorêre Suid-Afrikaanse konsul in Milaan gewerk.
Stellenbosch Universiteit het haar 'n pos as lektor by die Konservatoria aangebied, en sy het na Suid-Afrika teruggekeer om haar nuwe loopbaan as akademikus van stapel te stuur. In 1967 was sy aangestel as senior lektor by die UK en in 1979 tot assosiaat-professor bevorder. Sy het lesings gegee in stemopleiding, uitvoerende literatuur en repertorium vir onderwysdoeleindes in sang, en in vokale opleidingsmetodes. In 1984/5 was sy as adjunkdekaan van die Fakulteit van Musiek by die UK aangestel. Sy het ook vanaf 1984 tot 1986 opgetree as voorsitter van die Musiekbiblioteek-komitee.
In Julie/Augustus 1984 het sy 'n uitnodiging aanvaar om meesterklasse en lesings by Melbourne-universiteit en die Nasionale Konservatoria van Musiek en Opera in Sydney, Australië aan te bied. Sy het ook op onderhoude van die Australiese Uitsaaikorporasie (ABC) verskyn en 'n reeks van vier gesprekke oor sing en sangers vir die ABC opgeneem.
Toe sy teruggekeer het na Suid-Afrika was sy aangestel as adjunk waarnemende direkteur van die Fakulteit van Musiek by die UK. Sy was as Vrou van Verdienstelikheid namens die fakulteit van musiek vir die Eeufees van die Vroue op Kampus-vieringe by die UK gekies. In 1990 was sy uitgenooi om te dien op 'n Komitee ten einde 'n nuwe formaat vir sangonderrig by universiteite en technikons in Suid-Afrika te beplan. Sy was ook genader om as eksaminator te dien tydens die landswye musikale eksamens vir Unisa. In 1991 het die SAUK haar gevra om hul by te staan in die ontwerp van hul Nasionale Vokale-kompetisie repertorium-lys. Na haar aftrede by die Fakulteit van Musiek het die UK haar as emeritus assosiaat-professor aangestel. Sy het tot en met haar aftrede in 1994 as deeltydse vokale onderwyser by die UK klas gegee. Sy het in 1978 haar sangloopbaan beëindig, en slegs nog een keer weer (in 1982) na die verhoog van die Nico Malan-teater teruggekeer in die rol van Mamita in die musiekblyspel Gigi.
↑ "Website Disabled". saoperasingers.homestead.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Oktober 2019. Besoek op 3 Januarie 2018.