Opvallend is dat 23 van die 106 gedigte “Afscheidswedstrijd” heet. Ook interessant is dat die gedigte oor dieselfde vorm beskik – vier strofes van vier versreëls elk. Dit kom voor asof die gedigte ruimtelik soos ŉ sokkerveld verdeel is, wat terselfdertyd met die tydsbestek van ŉ sokkerwedstryd skakel. Die gevolg is dat elkeen van die gedigte soos ’n kragmeting op ’n sportveld daar uitsien. Die vraag ontstaan wie die spanne is wat mekaar die stryd aansê – vergelyk die openingsgedig, getiteld “Afscheidswedstrijd” (bl. 5):