5 Vrae vir ArnoArno Carstens is reeds vir meer as twee dekades lank ŉ huishoudelike naam in Suid-Afrikaanse musiek. Sy eerste Afrikaanse album, Die aandblom 13, is ŉ besonderse werk – dis ŉ album met ŉ sterk alternatiewe geur, wat jou met amper-poëtiese, raakvat-lirieke en ongewone klanke en melodielyne boei met sy praat oor die dink en doen van vandag se mens. Die album het reeds groot opslae gemaak in die plaaslike media, sowel as op ons land se grootste radiostasies. Arno is ook glad nie vreemd op die internasionale front nie. Met baie groot aanhang in Europa, het Arno en sy groep al geopen vir groepe soos U2, Rolling Stones en The Police. Ons het vir hom ŉ paar vrae gevra. Select Music het die idee voorgestel en nadat ek kortliks daaroor gedink het, ek die aanbod met ope arms aanvaar. Ek het altyd geweet ek gaan dit eendag doen. Dus, hier’s ons nou en te danke aan ŉ ongelooflike groep mense agter die album se produksie, vind ek myself heel trots op ŉ lekker stuk werk. SNG is heerlik swaar en energiek, my solomateriaal is melodies en sagter op die ore. Ja, ek skryf nou aan ŉ SNG-album, maar ek moet nog die groep oorreed. Hulle is almal besig, dus hou ek duim vas vir nuwe materiaal vir volgende jaar. 4. Jou solo-album het ŉ sterk alternatiewe aanslag. Waaroor skryf jy gewoonlik? Ek skryf normaalweg oor donker staaltjies met kleurvolle woordgebruik, maar op die Aandblom 13 wissel dit grotendeels tussen bogenoemde en stories van plekke, vriende en lewenservaring. Ek dink, as jy kyk na die groot sukses van kunstenaars wat artistiese welstand bo kommersiële sukses verkies, wys dit op ŉ gesonde toekoms met die klem op ryk literêre inhoud en musikale individualiteit. (Foto’s: Verskaf)