“En ek het ‘n dier uit die see sien opkom met sewe koppe en tien horings, en op sy horings tien krone en op sy koppe ‘n naam van godslastering. En die dier wat ek gesien het, was soos ‘n luiperd en sy pote soos dié van ‘n beer, en sy bek soos die bek van ‘n leeu; en die draak het hom sy krag gegee en sy troon en groot mag” (Op. 13:1-2).
In Openbaring 17 word ons gehelp om hierdie simboliek te verstaan. In daardie gesig sit ‘n ontugtige vrou, wat die eindtydse herlewing van die valse, Babiloniese wêreldgodsdiens voorstel, op die dier se rug:
“Hier kom die verstand wat wysheid het, te pas. Die sewe koppe is sewe berge waar die vrou op sit. En hulle is sewe konings: vyf het geval en een is; en die ander het nog nie gekom nie; en wanneer hy kom, moet hy ‘n kort tydjie bly. En die dier wat was en nie is nie, is self ook die agtste, en hy behoort by die sewe en gaan na die verderf” (Op. 17:9-11).
Ons weet ook dat hy nie na Romeinse keisers verwys nie, omdat daar tussen Nero en Konstantyn alleen tien antichristelike keisers aan bewind was. Nee, die Here gee vir ons hier ‘n breë perspektief op sewe wêreldryke wat almal vestings vir heidense gelowe was (en sal wees) en dus in openlike rebellie teen die koninkryk van God is. In Génesis, Jesaja en Daniël word na hierdie ryke verwys, en die belangrike rol wat afgodediens in hulle gespeel het om die ware God en sy aanbidders op aarde te opponeer. Hulle is die volgende:
In die aangehaalde gedeelte sê Johannes duidelik dat in sy tyd vyf van hierdie koninkryke reeds geval het, die een was aan bewind en die sewende een moes nog kom. In die jaar 95 n.C. toe die boek Openbaring geskryf is, het vyf van dié ryke inderdaad reeds geval – dit is van die antieke Babiloniese ryk af tot by die Griekse ryk. Die Romeinse ryk was bestaande en die eindtydse ryk van die Antichris nog toekomstig. Die laaste ryk word deur die sewende kop met die tien horings voorgestel.
Die Antichris se aanslag sal deel van die eeue oue stryd tussen die godsryk en die satansryk op aarde wees. Hy sal volgens Openbaring 17:11 die hoof van die sewende én agtste wêreldryke wees. Eers sal hy saam met ander konings aan die hoof van ‘n regering van internasionale eenheid staan en daarna, in die tweede helfte van die verdrukking, ‘n militêre diktatuur instel waarin hy in ‘n driemanregering saam met die draak en die valse profeet oor die aarde sal heers.
Die noue verband tussen die Antichris se eindtydse ryk en die vorige wêreldryke blyk ook uit die feit dat hy as ‘n dier met die lyf van ‘n luiperd, die pote van ‘n beer, die bek van ‘n leeu en ‘n kop met tien horings daarop voorgestel word (Op. 13:2). Hierdie simboliek stem met dié in Daniël 7 ooreen waarin die Babiloniese ryk as ‘n leeu, die Medo-Persiese ryk as ‘n beer, die Griekse ryk as ‘n luiperd en die Romeinse ryk as ‘n wreedaardige dier met tien horings op sy kop voorgestel word. Dit beteken dat kenmerke van al hierdie ryke in die Antichris en sy eindtydse ryk sal herleef – dit sal dus nie net ‘n herleefde Romeinse ryk wees nie. Die vier vergelykings is die volgende:
· Soos in die Medo-Persiese Ryk, sal die dier die volke van die aarde onder sy pote vertrap, hulle regerings se mag verminder of afskaf, en hulle onderdane by sy wêreldryk inlyf. Hy sal die begrip van volksidentiteit verwerp en van alle mense wêreldburgers maak. Hy sal militêre dekrete uitvaardig en deur middel van die onherroeplike wette van die Meders en die Perse regeer. Hy sal ook, soos koning Ahasveros van die ou Medo-Persiese Ryk, ‘n Joodse volksmoord in sy hele koninkryk gelas wanneer hulle op etniese identiteit, ‘n eie geloof en ‘n eie land aandring en weier om die koning van die aarde as God te aanbid.