Zürich is die ekonomiese, wetenskaplike en maatskaplike spilpunt van Switserland. Die stad is in die oostelike Switserse Middelland-streek geleë en fungeer as die hoofstad van die gelyknamige kanton. Die belangrikste internasionale lughawe van Switserland, Zürich-Kloten, is naby die stad geleë en maak van die stad, net soos sy hoofstasie, 'n internasionale vervoerspilpunt. Danksy sy ligging aan die Zürichmeer, sy goed bewaarde historiese stadskern, sy ryk kultuurlewe en sy polsende naglewe is Zürich ook 'n eersterangse toeristetrekpleister in Switserland.
In die Romeinse tydperk het die stad onder sy Latynse naam Turicum bekend gestaan, terwyl dit in die plaaslike Duits-Alemanniese dialek Züri genoem word. Zürich het van 'n Romeinse militêre basis tot 'n belangrike nedersetting gegroei wat in 1262 die status van "Vrye Ryksstad" verwerf het en in 1351 by die Switserse Konfederasie aangesluit het. In die tydperk van die Protestantse Hervorming het die kerkhervormer Ulrich Zwingli sy invloed op die godsdienstige lewe laat geld. So het die Reformasie in Switserland sy aanvang in 1523 in Zürich geneem.
Zürich het in die oorlogsjare ook die bakermat van dadaïsme geword – 'n kunsstroming wat in die Cabaret Voltaire in Spiegelgasse ontstaan het.
In die 7de eeu het die gebied van Zürich onder die heerskappy van Alemanniese hertoë gekom. Karel die Grote het in 771 in hierdie adellike familie ingetrou sodat Zürich 'n Karolingiese besitting geword het. Ondanks 'n aantal legendes het Karel nooit 'n besoek aan Zürich gebring nie.
Met die splitsing van die Frankiese ryk volgens die Verdrag van Verdun het Zürich in 843 'n deel van die Germaanse deelstaat onder Lodewyk die Duitser geword. Lodewyk het aan die oostelike kant van die voormalige Romeinse kasteel 'n palts laat oprig en 'n nonneklooster gestig wat deur sy seun Karel die Dikke in 874 uitgebrei en van 'n pragtige kerk, die huidige Fraumünster-kerk, voorsien is.
Tydens die 14de eeu het ook ambagsmanne aanspraak op verteenwoordiging in die stadsregering gemaak wat destyds grotendeels deur welgestelde koopmans en 'n klein groep edele ambagsgesinne soos goudsmede oorheers is. Die sogenaamde rewolusie van die gildes, wat in hierdie tydperk 'n tipiese verskyning in die stede van die Duitse Ryk was, is in Zürich ook deur die adellikes gesteun. In 1336 het die leier van die opstand, die ridderseun Rudolf Brun, burgemeester van Zürich geword. Sy nuwe bedeling het voorsiening vir die stigting 'n stadsraad gemaak waarin adellikes en welvarende burgers nogal 'n meerderheid gevorm het, maar waarin nou ook die dertien politiese gildes van die ambagsmanne verteenwordig is. Hierdie stedelike grondwet was tot en met 1798 van krag.
Tog was daar ook lede in die stadsraad wat voorstanders van nouer bande met die huis Habsburg was. Uiteindelik het Zürich daarin geslaag om sy politieke rol as 'n outonome stad in die Duitse Ryk te vestig. Sy nuwe bedeling het voorsiening vir 'n Klein Raad gemaak waarin die adel, koopmans en ambagsmanne verteenwordig is en wat as stadsregering gedien het, en 'n Groot Raad of Raad van Tweehonderd. Die lede van dié twee rade is lewenslank verkies en het van Zürich sodoende 'n stad onder die bewind van 'n gildearistokrasie gemaak.
Ondanks sy buitelandse sukses het Waldmann die slagoffer van 'n binnelandse komplot en 'n opstand van die landelike bevolking geword. In 1489 is hy tereggestel.
In 1519 is Ulrich Zwingli as predikant in die Grossmünster van Zürich benoem en het na 1523 geleidelik met sy reformatoriese werk begin. In dié jaar het Zwingli sy godsdienstige opvattings in 'n eerste geloofsbelydenis neergeskryf. 'n Toenadering aan die gedagtes van die Duitse reformasie het in 1529 tydens die Marburgse Godsdienstige Gesprekke tussen Martin Luther en Zwingli geblyk om nie wenslik te wees nie.
Die 18de eeu was 'n bloeitydperk van die kulturele lewe in Zürich, veral danksy 'n groot aantal verenigings, waarin vry gedebatteer en geskryf kon word. In hierdie periode was daar reeds plaaslike koerante wat weekliks verskyn het. Die Zürcher Zeitung, wat in 1780 gestig is, bestaan nog steeds en word sedert 1821 onder die naam Neue Zürcher Zeitung uitgegee. Ook Vrymesselaars het hul invloed laat geld.
Die vinnige ontwikkeling van Zürich tot die ekonomiese kragpunt van Switserland het met die tekstielbedryf in die 18de en 19de eeu begin. Die leidende rol van Zürich was veral aan die politieke en ekonomiese besluite te danke wat deur liberale politici soos Alfred Escher geneem is. Vanaf 1846 het die stad deur die stigting van talle banke en versekerings ook die finansiële en dienstebedryf van die Alperepubliek begin oorheers. Die tersiêre sektor se belangrikheid het deur die agteruitgang van Zürich se nywerhede ná die Tweede Wêreldoorlog nog toegeneem.
Pogings om van Zürich 'n "miljoenestad" te maak was egter tot dusver nie suksesvol nie. Terwyl die stad vroeër welvarender was as omliggende nedersettings en 'n insluiting dus voordele vir bewoners van periferiese nedersettings kon inhou, is die selfstandige voorstede se finansiële stabiliteit tans hoër – 'n feit wat deur laer belastingtariewe weerspieël word.
Die 20ste eeu was 'n periode van politieke ontwaking van die werkersklas. Reeds voor die groot staking in 1918 is die politieke lewe in Zürich deur die polarisering tussen die bourgeoisie en werkers oorheers – hier was juis 'n groot getal werkers saamgetrek, terwyl die stad tegelykertyd as die sentrum van Switserse kapitalisme gefungeer het.
Vanweë sy linksgesinde stadsregering is na Zürich in die tydperk tussen die wêreldoorloë dikwels as "Rooi Zürich" verwys, maar in elk geval het sosiaal-demokratiese politici gewys dat hulle in staat was om met sukses te regeer. Intussen het Switserland 'n moontlike bedreiging deur die aggressiewe buitelandse beleid van Hitler-Duitsland in die gesig gestaar. Die nasionale tentoonstelling, wat in 1939 in Zürich gehou is, was 'n simbool vir die bereidwilligheid van Switsers om kragte saam te snoer ter wille van geestelike landsverdediging.
Optog van historiese gildes ter geleentheid van Zürich se lentefees, die Sechseläuten, wat teen die middel van April gehou word. Sechseläuten verwys na 'n ou tradisie waarvolgens saans om ses uur die tweede grootste klokke van die Grossmünster-kerk gelui is om die einde van die werksdag aan te kondig
Nog in die vroeë 19de eeu is die politieke en ekonomiese lewe in die stad deur 'n minderheid van Oud-Zürichse families oorheers. 'n Belangrike deel van hul sosiale lewe was die verskeidenheid verenigings soos boogskutter- en ruiterklubs. Die meerderheid stadsbewoners was ambagsmanne wat oorspronklik deur bepaalde voorregte en die gildestelsel ekonomies beskerm is. Die gelykstelling van stads- en plattelandse bevolking, die afskaffing van die gildestelsel in 1837 en die gepaardgaande verlies van voorregte het, net soos die nywerheidsomwenteling, bygedra tot hul ekonomiese agteruitgang.
Zürich staan bekend vir sy talle akademiese en ander onderwysinstellings. In die 19de eeu word die Eidgenössische Technische Hochschule (ETH) en die Universiteit van Zürich gestig, wat vandag albei instellings van wêreldfaam is.