Die appel: 'n Amerikaanse ikoon - Nuwe resepte
Amerikaners het 'n onversadigbare aptyt vir die appel, 'n lekker immigrantevrug wat nou 'n ikoniese simbool is van patriotisme en die Amerikaanse pioniersgees. Eeue se harde werk in die boord het van die appel 'n gunsteling vrug gemaak, en elke Amerikaner verbruik gemiddeld 16 pond vars appels en 22,3 pond appelsap en cider.
Appels is 'n sentrale figuur in ons kollektiewe psige, geskiedenis, kultuur, volksweë en in die volksmond, is dit dan geen wonder dat hierdie ikoniese vrug 'n noodsaaklike deel van ons dieet is nie? Wat ironies is, is dat die oneetbare krapappel die enigste appel in Noord -Amerika is wat die vraag laat ontstaan: hoe het appels hier gekom en waarom is ons so sterk daaraan toegewy?
Plant 'n vrugteboom en red 'n nuwe nasie
Ons liefde vir Malus domestica dateer vyf eeue terug en kan teruggevoer word na die Engelse nedersetting in Jamestown, Virginia in 1607. Toe kaptein John Smith met die eerste Europese setlaars aankom, het hulle saad en steggies van Engeland se beste vrugtebome saamgebring in afwagting van 'n skamele begin in 'n wilde en ongetemde nuwe wêreld. Die setlaars het vinnig ontdek dat die enigste wilde inheemse vrugte beskikbaar was: krapappels, pootpote, kersies, moerbeie en persimmons, maar die grond was gelukkig vrugbaar en baie van die Engelse appelbome het oorleef of gedy.
Binne 'n paar kort jaar het die oorplantings suksesvol vrugte afgewerp en Amerikaanse setlaars het bedrewe vrugteboere geword met 'n groot verskeidenheid appelbome om te eet, te kook en om cider te maak. In 1629 het John Smith opgemerk dat perskes, appels, appelkose en vye in die kolonie "uitermate floreer", en teen 1642 vrugtebome uit Europa so suksesvol was William Berkley, die eerste goewerneur van Virginia, het 'n bloeiende boord van meer as 1 500 bome op sy Green Spring -landgoed. Wat geskiedenisonderwysers jou nie op skool leer nie, is dat die meeste appelbome, en baie van die perske- en peerbome, uitsluitlik geplant is vir die vervaardiging van sider, perry, en brandewyn.
Van Saad tot Boord
Namate die kolonies groei en ander setlaars uit Holland, Engeland en Duitsland aankom, plant hulle appelsade op en af ​​langs die ooskus en elke burger met toegang tot 'n stuk grond, tuin of stuk groen geplante appelbome vir eie gebruik of die oorskot op die mark verkoop het. Hulle het dit egter met verskillende mate van sukses gedoen danksy harde Noord -Amerikaanse winters, humiditeit en inheemse plae.
Daarbenewens is Johnny Appleseed, oftewel John Chapman, mites daarteenoor dat suksesvolle appelverbouing uit saad nooit 'n seker ding is nie, en om die regte variëteit vir elke streek te vind, behels veel meer as om sade in die grond te laat val en te wag totdat 'n boom spruit. Dit is omdat die meeste appelsoorte wat uit saad gekweek is, minderwaardige vrugte produseer, of wat "spitters" genoem word, en gevolglik het groot volume en geluk gehelp om baie van die erfstukke en antieke variëteite wat nog steeds gewild is, te vestig.
Alhoewel appeltert 'n Amerikaanse klassieke is, is appelbome oor die algemeen nie geplant vir appels wat gebruik kan word om te bak, te kook en te eet nie, maar die primêre motivering om appelbome te plant, was om die koloniste die gewildste drank te maak - harde sider. Die steggies wat die Britte en Nederlanders saamgebring het, kom van sidervariëteite wat eeue lank in Europa gebruik is, en omdat drinkwater nie altyd veilig was nie, het almal, jonk en oud, harde cider gedrink by elke maaltyd.
Die Goue Eeu van Appels
Teen die 1800's het entmetodes en tegnieke geweldig verbeter en vrugteboere, waaronder Johnny Appleseed, verkies hierdie metode om appels te verbou omdat "Appels is 'n bladwisselende boom wat deel uitmaak van die roosfamilie, en soos rose is die beste manier om dit te kweek en te vermeerder deur die gekose appelsoort op wortelstam te ent. Hierdie verbetering het gelei tot wat pomoloë die Goue Eeu van Appels noem. Dit het tydens die Thomas Jefferson -era begin en in die 20 geëindigste eeu en het Amerikaanse verbruikers toegang tot meer as 17 000 appelsoorte gegee (wat in 1905 definitief gekatalogiseer is toe die Amerikaanse departement van landbou 'n bulletin van die personeelpomoloog W.H. Ragan gepubliseer het Nomenklatuur van die appel: 'n katalogus van die bekende variëteite waarna in Amerikaanse publikasies van 1804 tot 1904 verwys is) wat oor die seisoene strek, 'n reënboog van kleure en teksture bied, 'n wye verskeidenheid geure en geure bevat, en appelsoorte wat gebruik kan word om te kook, rou te eet, te stoor, vee te voer en uitsonderlike sider te maak.
3 koppies appels, in blokkies gesny
Meng die eerste vier bestanddele en klits vir 2 minute.
Sif meel, sout en koeksoda saam. Voeg by nat mengsel.
Gooi pekanneute in 'n bietjie meel, roer dan appels en pekanneute in die koekmengsel.
Giet beslag in gesmeerde 9 x 13 pan en bak 45-50 minute by 350.
Haal die koek uit die oond. Meng die botter, bruinsuiker, melk en vanielje in 'n kastrol en kook vir 3 minute tot 'n karamelsous.
Smeer die helfte van die karmelsous bo -op die warm koek. Sit die res van die karamelsous saam met die koek voor, bedien.