Idiosie - oorsake, simptome, behandeling, tipes idiocie - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Idiocy is verstandelike vertraging, wat die diepste graad van verstandelike gestremdheid is. In ernstige vorm word gekenmerk deur 'n volledige gebrek aan denke, sowel as spraak. Die aantal pasiënte onder oligofrenie bereik 5%, en die voorkoms van die siekte is 1 geval per 10 000. Dikwels kan diegene wat aan idioot ly, nie loop nie, die struktuur van hul interne organe word versteur.
Kenmerke van idiocie sluit die volgende tekens in: Ontoeganklikheid van betekenisvolle aktiwiteit, stop in die ontwikkeling van spraak (slegs geïsoleerde woorde en onartikulêre geluide word waargeneem). Gebrek aan onafhanklike lewensvaardighede as gevolg van die onmoontlikheid van leer- en selfhelpvaardighede. Die woorde wat met ander gepraat word, lyk onbegryplik.
Diep idiocie manifesteer hom in die volgende aksies: pasiënte kan hul eie gesig krap, byt, hul hare skeur, negatiwiteit, boosheid of lusteloosheid van enige reaksies toon. Pasiënte kan nie op hul eie eet nie, sukkel om kos te kou. Altyd onnet, en benodig stelselmatige sorg, sowel as toesig.
Die hoofrede vir die ontwikkeling van idioot is genetiese patologie (Down's disease, microcephaly), maar daar is ook ander redes: intrauteriene skade aan die fetus as gevolg van hormonale afwykings in die verwagte moeder; Rhesus-konflik (onverenigbaarheid van bloed van moeder en fetus); virusinfeksies (toksoplasmose, rubella, sifilis); Ander skadelike faktore wat in die vroeë kinderjare voorkom: hooftrauma, kinderinfeksies, geboortetrauma.
Dit is moontlik om 'n pasiënt wat aan idiose ly, te identifiseer deur die volgende simptome. Dink is nie ontwikkel nie, IK is onder 20, die reaksie op alles wat gebeur en die omgewing word skerp verminder. Pasiënte isoleer nie familielede van buitestaanders nie. Emosionele lewe word verminder tot primitiewe reaksies van ontevredenheid en plesier. Sommige pasiënte toon ongemotiveerde uitbarstings van woede, terwyl ander onverskilligheid en lusteloosheid teenoor alles rondom hulle ervaar.
Idiosie by kinders word op 'n vroeë ouderdom bespeur, aangesien hulle duidelik onopgelei is. Met die toestemming van die ouers van kinders wat in instellings vir verstandelik gestremdes geplaas word. Die aantal pasiënte onder oligofrenie bereik 5% en die voorkoms van die siekte is 1 geval per 10 000. Die meeste pasiënte is onaktief, beweeglikheid is nie ontwikkel nie, daar is geen beheer oor die fisiologiese prosesse van die uitskeiding nie. Vir diegene wat aan idioot ly, is daar 'n oorheersing van instinktiewe lewe oor die betekenisvolle lewe. Pasiënte is oormatig vetterig, openlik betrokke by masturbasie, oneetlike voorwerpe word in die mond getrek.
Idiosie word gewoonlik deur fokale neurologiese simptome uitgedruk. Pasiënte kan dikwels nie tussen eetbaar en oneetbaar onderskei nie. Hul leer is skerp beperk, dit is moeilik vir hulle om die taal te bemeester, frasale toespraak te bemeester en hul vermoë is beperk in die verslete uitspraak van individuele eenvoudige woorde of die vermoë om op die appèl te reageer. Al hulle leer word verminder tot die elementêre bemeestering van visuele ruimtelike koördinasie en die eenvoudigste vaardighede. Dikwels openbaar idioot strukturele breinskade. Daar is ernstige en verskeie neurologiese simptome, motorstereotipes, epileptiese aanvalle, gebreke in die struktuur van die liggaam, gebreke van die sintuie, sowel as interne organe. Voorspellings vir lang lewe is gunstig en pasiënte bereik gewoonlik 40 jaar, maar net met goeie sorg. Hoë sterftes onder mense wat aan idioot ly, kom uit interafhanklike siektes wat tydens adolessensie inhaal. Die onvermoë om intellektueel te ontwikkel, om self te sorg, moet onafhanklik van u basiese behoeftes voldoen, sodat pasiënte voortdurend in gespesialiseerde instellings bly.
Idiosie by kinders word in 'n skerp vertraging in ontwikkeling waargeneem. Sulke kinders hou hul koppe laat, hulle begin laat sit en ook loop. Terselfdertyd is vaardighede van regop loop sleg bemeester, en dit lyk ongemaklik (daar is 'n teenstrydigheid tussen die arms en bene). Die uitdrukking het 'n tint van betekenisloosheid, selde met 'n blik van tevredenheid, en ook met 'n grimas van boosheid. Die gesig van pasiënte met puffy, hulle het 'n dik tong. Diegene wat aan idioot ly, kan motoriese dade uitvoer (atetiese bewegings van die ledemate, slingeragtige bewegings van die stam, kop). Uitwendig word die gedrag van die pasiënt nie gemotiveer deur enigiets nie, impulsiewe aksies, selfvermindering, aggressie waargeneem.
'N Diepe mate van idioot word vergesel deur 'n afname in pyngevoeligheid. Pasiënte onderskei nie tussen warm en koud, eetbaar en nie-oneetbaar, hoog en laag, droog en nat. Lyding van idioot is nie in staat om onder die gewone gesinslewe te leef nie en word in spesiale kosskole geplaas.
Daar is verskillende tipes idioot, as gevolg van die oorsake van voorkoms, sowel as tydperke van voorkoms.
Amarotiese idioot sluit in die algemene naam vir oorerflike siektes wat veroorsaak word deur 'n wanbalans van gangliosiedmetabolisme. Hierdie tipe word gekenmerk deur 'n progressiewe afname in visie, intelligensie.
Amarotiese aangebore idiocie onthul hom onmiddellik na die geboorte deur sulke simptome: progressiewe hidrocefalus, stuiptrekkings, spierhypotonie, arrestasie van neuropsigiese ontwikkeling.
Amarotiese idioot-laat kind, manifesteer hom tot vier jaar. Tipiese simptome: stadige organiese demensie, optiese senuwee atrofie, konvulsiewe aanvalle, ataksie.
Die vroeë kinderjare amarotiese idioot word opgespoor deur progressiewe aanwysers van visuele gestremdheid, toenemende sentrale verlamming, verstandelike vertraging, hiperakusie vanaf die eerste lewensjaar.
Amarotiese idioot verskyn later reeds mooi in volwassenheid. Sy tekens is persoonlikheidsveranderings met manifestasies van organiese progressiewe doofheid, die aanvang van psigosindroom, retinitis pigmentosa en serebellêre afwykings.
Die jeugdige amavrotiese idioot ontdek hom vir die eerste keer op die ouderdom van ses met 'n afname in intelligensie, retinitis pigmentosa, tydelike bewegingsversteurings, lusteloosheid, geheueversteurings en outonome-endokriene afwykings.
Hidrofaliese idioot verskyn as gevolg van aangebore atrofie van die medulla-brein-edeem.
Dysostatiese idiocie word veroorsaak deur die patologie van die bindweefsel, met tekens van skade aan die bene, oë, gewrigte, interne organe en die senuweestelsel.
Xerodermiese idioot is 'n oorerflike siekte en manifesteer in demensie van wisselende erns. Simptome: hipoplasie van die geslagsorgane, xeroderma-pigment, neurologiese afwykings, klein groei.
Myksemiese idioot is as gevolg van die voorkoms van aangebore tiroïed disfunksie.
Die morele idioot verenig geestesiektes in die afwesigheid van uitgesproke oortredings van die intellek, maar met groot foute in die emosionele-vrye sfeer, sowel as morele gesindhede in verhoudings.
Thymic idiocy manifesteer hom in aangebore afwykings van die funksies van die thymus klier.
Die voorsiening van mediese sorg hang af van die oorsaak van die siekte. Behandeling van idioot is simptomaties.
Om die metaboliese prosesse te verbeter, word pasiënte voorgeskryf nootropes (Lipocerebrin, Cerebrolysin), Glutamienzuur, vitamienterapie.
Om die hoë intrakraniale druk te verminder, word infusies van magnesia uitgevoer, en Diacarb, Gliserol word ook voorgeskryf.
Erge inhibisie word verwyder deur stimulante (Ginseng, Sidnokarb, Schizandra Chinese, Aloe).
Sterk opwinding word deur neuroleptika verwyder, en wanneer aanvalle voorkom, word verskeie antikonvulsante gebruik.
Kyk na die video: Mooi Wark - Idioot - Officiële Videoclip (Oktober 2019).
Copyright 2019 \ none \ Idioot