'n Gantt-grafiek is 'n gewilde soort staafgrafiek wat 'n projekskedule uitbeeld. Gantt-grafieke illustreer die begin en einddatums van die terminale elemente en die opsommende elemente van 'n projek. Terminale elemente en opsommende elemente maak die werksverdelingstruktuur van die projek uit. Sommige Gantt-grafieke toon ook die afhanklikhede tussen take aan. Gantt-grafieke kan gebruik word om die status van die huidige skedule aan te dui soos om die mate waartoe 'n taak afgehandel is aan te dui deur 'n deel van die staaf op die grafiek in te kleur om die persentasie werk wat reeds afgehandel is te verteenwoordig. 'n Vertikale lyn word ook dikwels deur die grafiek getrek om die huidige datum aan te dui.
1 Geskiedkundige ontwikkeling
2 Voordele en beperkinge
Die eersnte Gantt-grafieke is deur Karol Adamiecki in 1896 ontwikkel en hy het dit 'n harmonogram genoem. Omdat Adamiecki eers sy grafiek in 1931 gepubliseer het en toe ook in tale wat nie in die weste baie gewild was nie (Pools en Russies) het die soort grafiek die naam verkry van die persoon (Henry Gantt) (1861-1919) wat dit in die weste gewild gemaak het.
In die 1980's met die bekendstelling van persoonlike rekenaars het die skep van uitvoerige Gantt-grafieke makliker geword. Die eerste programme was hoofsaaklik op projekbestuurders en skeduleerders gemik. In die laat 1990's en vroeë 2000's het Gantt-grafieke 'n algemene kenmerk geword van baie webgebaseerde programme.
Voordele en beperkinge[wysig | wysig bron]
Gantt-grafieke het 'n algemene tegniek geword vir die verteenwoordiging van die fases en aktiwiteite van 'n projek se werksverdelingstruktuur (WVS), om dit vir 'n wye verskeidenheid gebruikers verstaanbaar te maak.
'n Algemene fout wat begaan word deur diegene wat die ontwerp van die Gantt-grafiek gelyk aan projekontwerp gelykstel is dat hulle poog om die projek se werksverdelingstruktuur gelyktydig saam met die skedule van aktiwiteite te definieer. Hierdie praktyk maak dit baie moeilik om die 100% reël te volg. Daar word gemeen dat dit beter sou wees om eers die 100% reël te gebruik om die WVS te definieer en om eers daarna die skedule vas te stel.
Alhoewel Gantt-grafieke maklik verstaanbaar is in die geval van klein projekte wat op 'n enkele vel of skerm vertoon kan word, raak hulle baie moeilik hanteerbaar vir groter projekte. Groter Gantt-grafieke vertoon gewoonlik nie baie goed op die meeste rekenaarskerms nie (Projekbestuurders van groot projekte maak egter dikwels gebruik van groot A0 uitdrukke van Gantt-grafieke die inligting weer te gee). Ander kritiek op Gantt-grafieke is dat hulle relatief min inligting oordra per eenheidsoppervlakte van 'n skerm. Dit wil sê projekte is dikwels beduidend meer kompleks as wat doeltreffend met 'n Gantt-grafiek weergegee kon word.
Gantt-grafieke fokus hoofsaaklik op skedulebestuur en spreek dus grootliks net een van die elemente van die projekdriekhoek aan. Gantt-grafieke gee ook nie die grootte van 'n projek of die relatiewe grootte van 'n werkselement weer nie, daarom kan die gevolge van 'n taak wat agter skedule is nie altyd duidelik verstaan nie. As twee projekte byvoorbeeld dieselfde aantal dae agter skedule is, het die groter projek 'n groter impak op hulpbronverbruik maar die Gantt-grafiek gee nie die verskil weer nie.
Die meeste projekbestuursagteware kan deesdae die skedule-afhanklikheid tussen take as lyne tussen sulke aktiwiteite verteenwoordig. 'n Groot hoeveelheid van sulke afhanklikhede kan egter lei tot 'n deurmekaar en onleesbare grafiek. Omdat die hoogte van die stafies op die Gantt-grafiek konstant is, kan hulle 'n wanindruk weergee van die werkslading (hulpbronvereistes) van 'n projek. 'n Verwante kritiek is dat die gewoonte om werk op die grafiek as 'n persentasie van die werkslading aan te dui misleidend kan wees omdat die werkslading nie konstant is nie al gee die stafies die indruk dat wel so is.