Plaaslewe en Landbousake – toortsie.com
Kategorie: Plaaslewe en Landbousake
Oktober 14, 2019 Oktober 15, 2019 ~ Toortsie	~ 21 Kommentaar
Maart 28, 2019 ~ Toortsie	~ 26 Kommentaar
Dit is en bly vir my verstommend hoe vinnig die natuur herstel ná ‘n ramp. Net in November verlede jaar het ons berg afgebrand. Dit was droog ook nog.
Intussen het God reën gestuur en my man nooi my saam om gou te gaan kyk hoe lyk dit in die berg.
Asemrowend mooi. Pragtig. Oral is nuwe groei.
Wat ‘n wonderlike voorreg om dit te kan beleef.
Junie 14, 2018 Junie 14, 2018 ~ Toortsie	~ 10 Kommentaar
Uit die aard van ons werk en belangstelling, gebeur dit dat ons by baie boere kom, regoor die wêreld, en as daar een ding is, ‘n boer is ‘n boer is ‘n boer.
Of dit ‘n skatryk, vooruitstrewende boer is, of ‘n klein boer is wat ‘n sukkelbestaan voer, ‘n boer is ‘n boer is ‘n boer. Armgat, windgat, luigat, fluks, dit maak nie saak nie.
Of dit ‘n appelboer is in Grabouw, of ‘n koringboer is in die Overberg, ‘n wingerdboer in Robertson, ‘n volstruisboer in De Rust, ‘n boer is ‘n boer. Jy ken hom uit. Daar is ‘n gasvryheid, ‘n gulhartigheid, wat uitkenbaar is. Ook ‘n planmakigheid.
Jy kuier ewe lekker by die melkboer in die Suid-Kaap as by die mielieboer in Mpumalanga of die katoenboer in die Springbokvlakte.
In Parys is dit die boere in die groep wat die te kort tydjie gebruik om gou met die Eiffel op te gaan, in plaas van doelloos in die koue rond te staan. Al die boere het soos een man gehardloop om dit te doen en slegs die boere het dit gedoen.
Pla jy ‘n mielieboer in Orania in oestyd, kan hy net nie ophou gesels nie. Gou hoor jy dat hulle ook maar al harde bene moes kou in hulle leeftyd, nes die meeste ander boere in die wêreld.
Dieselfde liefde wat die grondboontjieboer vir grond tussen sy vingers het, sien ek in die Wes-Australiese boer se oë, wat se vrou ‘n pik as trougeskenk gekry het om duwweltjies uit te kap. Hoor ek wat my Oos-Australiese boerevriendin frustreer, sou ek dink sy woon in die Wes-Kaap.
Kom ek in Amerika by die mielieboer waar die mielies ver bo ons koppe uittroon, sien ek dieselfde trots van geslagtelank boere wees, as die oupa, pa en seun ons saam inwag.
In Denemarke het ons seker 20 boere besoek: Groot boere, klein boere, gerekenariseerde stalle, organiese boere. Orals het ek tuis gevoel, dieselfde boeredraad was daar. Ook húlle weet van spartel met die natuur, van kalwers wat vrek. Ook hulle ken die reuk van koeimis, voel dit aan hulle vel.
Selfs in Skotland, waar ek sommer aan Bell en Isabel se deur gaan klop het, was die vreugde groot dat ‘n boervrou uit Suid-Afrika vir hulle kom hello sê en met trots het hulle die een koei in die skuur gaan wys, en ek weet dat hulle nog vir dae daarná daaroor sou gesels.
Kom ‘n bus vol Australiese boere vir ons besoek, kan hulle hul geluk nie glo as ons hul agterop bakkies laai en hulle die skape en springbokkies kan geniet nie. Die tydjie is net áltyd te kort!
By ‘n forelplaas sê die vrou sy kan aan ons uitklim en loop sien dat ons boere is. ‘n Stadsvriendin kon nie glo dat ons plat op die gras sit nie!
Al waar ek nie die boeregevoel gekry het nie, was in Egipte, waar dit eintlik maar stad is, selfs al is dit plaas. Ek vermoed dat ons net in die boerderygebied gekuier het, dalk nie by boere self nie. Tog was die gasvryheid besonders.
Maar ek hou daarby: ‘n Boer is ‘n boer is ‘n boer. Dis in ons bloed, dis in ons gene.
Tannie Martha se jas
Junie 6, 2018 Junie 6, 2018 ~ Toortsie	~ 11 Kommentaar
In die vorige bloginskrywing noem ek toevallig van onheilighede wat moontlik mag uitgebroei het. Ek skryf ‘n hele blog, maar Seegogga sien net daardie drie woorde raak. Hierdie val in by Sonell se uitdaging vir die week, naamlik, iets in my kinderdae wat vir my lekker was.
Ek het vertel van ons pinksterdienste op Ouplaas. Die ou omies het regs gesit, die ou tannies links. Ons gesin en die ander gesinne het bymekaar gesit. My ma het agter die klavier gesit en my pa was ouderling op daardie tyd, hy het in die voorste bank gesit saam met die diaken.
En ons drie kinders het alleen gesit.
Maar ons was soet. Voorbeeldig. Ons het ons gedra.
Ouboet wou altyd langs die muur sit, en omdat hy die oudste was, het hy eerste keuse gehad.
Middelboet het altyd gewéns hy kan teen die muur sit.
En ek? Nou ja, watter sê het ek nou gehad? Ek het maar gesit waar ek sit. Langs middelboet en stilweg wonder ek nou of dit altyd so ‘n goeie roep was.
Ons het net gesit en begin sing, toe ouboet vir middelboet fluister of hy langs die muur wil sit.
Natuurlik wil hy, en hulle ruil om.
Die res van die aand is daar aanmekaar ‘n geproes.
Want tannie Martha het haar jas oor die sitplek gegooi. (Sy het net agter ons gesit.)
So, toe ouboet gaan sit, besef hy dat hy ongemaklik sit en daarom is hy toe ewe bereid om sitplekke te ruil.
Middelboet sit toe op die jas.
En elke lied sing Ouboet vir Middelboet: ‘Sit jy lekker?’
Die res van die lied sluk hulle lag weg.
Nou, jare later, wonder ek, hoekom het ons nie net ‘n sitplek opgeskuif nie? Daar was tog 5 of 6 stoele in ‘n ry?
Toortsie oes grondboontjies
Mei 31, 2018 Mei 31, 2018 ~ Toortsie	~ 25 Kommentaar
Kan jy dit glo? Toortsie het loop grondboontjies oes in die Vrystaat. Of moet ek eerder sê, sy dínk sy het help grondboontjies oes!
Die grondboontjieboere moenie nou Toortsie se borrel bars nie, hoor!
Grondboontjes dra mos onder die grond, anders as ander boontjies, wat bokant die grond dra. Ek verstaan dit mos reg, né?
Wanneer die grondboontjies oesgereed is, word dit uitgehaal, soos in die foto’s hierbo gesien kan word.
Die boontjies lê dan ongeveer vyf dae om droog te word.
Volgende kom die stropers wat die peule van die plante afoes.
Die word in massawaens opgevang en afgetap in groot sakke, waarna dit na die verwerkers gaan wat dit ontdop en in sakke verpak, gereed om na die groothandelaars te gaan, wat dit rooster en verpak vir die winkels.
Maar dis nie al nie. Ons het pekanneute ook geboer.
Hoe beskryf ‘n mens die saligheid, die vrede, die koelte, die rustigheid tussen die bome?
Die boervrou doen die mooiste kwiltwerk, my mond het oopgehang. Kyk waarmee is sy tans besig.
Dit word alles met die hand gedoen en die mikpunt is ‘n koningsgrootte bedsprei!
Van die boeregasvryheid op sy beste wat ek beleef het, kan ek net my kop skud. Dit was iets om te beleef.
Dankie, julle Vrystaters het julleself behoorlik oortref!
Groetnis uit die Kaap.
556 033 ste persoon wat hier inloer! Baie dankie en welkom! Hoop jy loer weer in.