1 Korintiërs 1:18-31 – Vierde Sondag na Epifanie – 2 Februarie 2020
Posted on January 28, 2020 by adele lombaard
Die fokusteks bied ‘n goeie geleentheid om ‘n doopherinnering te doen, wat ook tydens die Familie-oomblik kan plaasvind. Dit kan ingelei word deur ‘n besprekingsvraag waartydens gemeentelede vir mekaar kan vertel wat hulle weet van hulle eie doop of onthou van hulle kinders se doop. Ons aangrypende teks beklemtoon dat dit nie uit eie verdienste (deur ons eie pogings tot ‘n onberispelike lewe) is dat ons redding ontvang nie, maar slegs deur die genade van God en die kruis van Christus. ‘n Onberispelike en regverdige lewe is dus nie iets om op te roem nie: Ons roem in die Here wat so ‘n lewe moontlik maak. Paulus verduidelik dat die oënskynlike dwaasheid van die kruis en swakheid van God enige wêreldse wysheid en mag troef. Volgens hom kan daar nie op die vermoëns van mense geroem word nie, maar slegs op wat God doen, in besonder deur Jesus Christus, die vernederde en gekruisigde Here. Hierdie boodskap wat spreek van die andersoortige wysheid en mag van God, vorm deel van Paulus se inleidende woorde aan die gemeente in Korinte, ‘n gemeente wat hy self help stig en ‘n noue band mee gehad het.
Posted in Preke 2020
1 Korintiërs 1:10-18 – Derde Sondag ná Epifanie – 26 Januarie 2020
Posted on January 22, 2020 January 22, 2020 by adele lombaard
Gesels oor die konsep van “verdeeldheid” deur te praat oor dinge wat saam hoort. Deesdae kan TV’s nie werk sonder ‘n afstandbeheer nie. Tandeborsel en tandepasta. Ketel en deksel. Kragdraad en kragprop. Of wat van ‘n kul-toertjie? Voorbeeld ingesluit. As jy ‘n storie wil vertel, kan jy gerus kyk na “When Pencil Met Eraser” op Kindle. Potlood teken prente, maar Uitveër vee oral uit en maak in die proses ‘n heel ander prent. Wanneer Potlood blomme teken, maak Uitveër ‘n paadjie in die blomme. Hulle hou aan stry, totdat Uitveër Potlood help verstaan dat hulle saam beter is. Die preekriglyn begin met die verhaal van die gemeente van Korinte. Hulle was ‘n kopseer vir Paulus. Hulle is deur struweling en verdeeldheid gekenmerk. Oor die presiese aard van die Korintiese partyskappe is al baie geskryf. Ons weet egter steeds nie alles oor die destydse situasie nie. Miskien is dit ‘n bedekte seën. Op ‘n manier word ons deel van die destydse storie wanneer ons in ons tyd ook spanning in die kerk en gemeente beleef. Daar is immers altyd ‘n voorlopigheid in ons kerkwees. Ons is kerk in die tyd tussen die eerste en tweede koms van Koning Jesus. Die fokus van Paulus se beredenering moet egter in die oog bly, naamlik dat daar net een Christus is wat gekruisig is. Geen ander geestelike leiers in die verlede, hede of toekoms kan by Jesus Christus kersvashou nie. Ons eenheid lê in Hom.
1 Korintiërs 1:1-9 – Tweede Sondag ná Epifanie – 19 Januarie 2020
Posted on January 14, 2020 January 14, 2020 by adele lombaard
Met Familietyd kan jy die beeld van ’n spieël gebruik waarin ’n mens na jouself kyk en ’n glas waardeur jy na ander mense kyk om iets uit te beeld van hoe God ons in konfliksituasies gebruik. Onthou ook dat Carolyn C Brown die opmerking maak dat dit waarskynlik die eerste generasie kinders is wat nie briewe ken nie. Doen dus moeite om vir kinders te verduidelik wat ’n brief is. Die preekriglyn begin met die vraag na wat ‘n arme predikant, apostel of gemeenteleier moet doen as hy of sy in ‘n gemeente die een ná die ander geraamte in die kas kry? Veg jy of vlug jy, of sit jy versteen sonder om te weet watter kant toe? Dit is wat met Paulus gebeur het. Hy het ongeveer 18 maande in Korinte gewerk. Hy het werklik moeite gedoen. Toe kom daar ontstellende nuus. Paulus ontvang berig van Chloë se mense dat daar groot probleme in die gemeente is. Wat doen Paulus om die verdeelheid aan te spreek? Sonder om uit selfverdediging beskuldigings uit te deel en mense links en regs te vervreem, begin hy deur die konflik en verdeeldheid terug te bring na identiteit – die gemeente se identiteit in Christus Jesus. Sonder om in ‘n verbale geveg die probleme een vir een aan die kaak te stel, begin Paulus deur die oplossing eers te verwoord. ‘n Gemeente moet oor haarself dink in die lig van hul verhouding met God die Vader deur Jesus Christus. Die identiteit in Christus vra van gelowiges om saam te werk.
Jesaja 60:1-6 – Epifaniefees – 5 Januarie 2020
Posted on December 20, 2019 January 22, 2020 by adele lombaard
Dramatiseer die besoek van die sterrekykers ahv Matteus se weergawe soos in Die Nuwe Testament vir Kinders. Daar is ook ‘n inkleurprent is beskikbaar. Ons teks begin met ‘n kragtige opdrag in vers 1: “Kom, Jerusalem, laat skyn jou lig!” Mens kan maar net raai hoe die Ou Testamentiese gelowiges van Jesaja se tyd hierdie woorde gehoor het. Sien, daar was nie juis lig in Jerusalem nie. Nie letterlik nie, maar veral nie figuurlike lig nie. Hierdie woorde kom in ‘n tyd toe dit maar donker gegaan het met Jerusalem. Die agtergrond is die verwoesting van Jerusalem en Juda tydens die ballingskap, dekades vantevore. Nou was die ballingskap verby, maar die heropbou van die verwoeste land het bitter stadig gevorder.
Hoe is dit moontlik dat Jerusalem kan opstaan en haar lig laat skyn? Ons teks gee twee redes: Eerstens laat die Here se heerlike en magtige teenwoordigheid oor Jerusalem skyn. Ten spyte van hulle omstandighede is God by hulle en skyn die Here oor hulle! Tweedens staan hulle, helder verlig deur die Here se lig, helder uit in ‘n donker wêreld. Daar is duisternis oor die nasies, die nasies soek lig. Aangesien God se lig oor Israel skyn, sal die nasies na hulle toe stroom in daar lig te vind. Die boodskap van die hele Jesaja 60:1-6 is: “Die Here is getrou.” Hierdie boodskap is veral van belang vir mense wat ervaar dat hulle deur hulle omstandighede oorweldig word. Natuurlik faal ons baie as ligdraers. Dit is nie die einde nie.
Jesaja 63:7-9 – Sondag ná Kersfees – 29 Desember 2019
Posted on December 20, 2019 by adele lombaard
Gesels oor lysies. Kinders is dalk nog te jonk om lysies te maak, maar dalk maak hulle ouers lysies: inkopielysies, lyste van wat gedoen moet word. Dalk het hulle vir Kersvader ‘n lys gemaak van geskenke wat hulle wil hê. Baie mense maak aan die begin van die jaar ook ‘n lys van goed wat hulle in die nuwe jaar wil doen – ons noem dit “nuwejaarsvoornemens”. Dalk kan julle jul eie lys van nuwejaarsvoornemens maak, met ‘n paar goed wat lidmate (of net die kinders) voorneem vir die jaar. Vandag se teks is ook ‘n lys, maar mooi geskryf soos ‘n gedig. Jesaja maak ‘n lys van al die wonderlike goed wat God gedoen het: Hy het gesê Israel is sy kinders; God het hulle gered; God het hulle verlos, hulle opgetel en hulle gedra.
Hierdie goed, sê Jesaja, is goed waarvan hy vir ander wil vertel (“verkondig”). Maak saam ‘n lys van die dinge wat God vir ons gedoen het. Dit gee ‘n goeie inleiding vir ‘n gesprek oor die effek van die ballingskap op die volk van God. Verskeie profete het hulle vooraf gewaarsku dat God se geduld opraak oor hulle sonde en onreg teenoor die medemens. Nou het dit ingesink. Die ballingskap was God se oordeel oor hulle sonde. Hulle het ekonomiese onreg gepleeg, hulself verryk en godsdiens gebruik as ‘n manier om God se guns te koop. Daarvoor het hulle aan die pen gery. God se straf het egter ook ‘n positiewe doel gehad. In hierdie ellende was God besig om hulle nuut te vorm en hulle nuut op te voed as sy kinders.
Lukas 2:8-20 – Kersfees – 25 Desember 2019
Posted on December 19, 2019 December 19, 2019 by adele lombaard
Romeine 1:1-7– Vierde Sondag in Advent – 22 Desember 2019
Posted on December 16, 2019 December 4, 2019 by adele lombaard
Jakobus 5:7-10 – Derde Sondag in Advent – 15 Desember 2019
Posted on December 9, 2019 December 4, 2019 by adele lombaard
Vir Familietyd kan jy aansluit by die feit dat dit vir die meeste mense sleg is om net te wag. Om in die kerk stil te sit tot die diens begin. Om by ‘n “stop en ry” te wag. Om by die skool in ‘n ry te staan. Eintlik, die meeste mense raak ongeduldig as hulle moet wag. Ons fokusteks vandag gaan oor wag. Kom ons lees dit in Die Nuwe Testament vir Kinders. Brei dan uit oor hoe moeilik dit is boere om tans te wag dat die reën kom. Duisende boere wag dat God dit laat reën. Maar daar is twee maniere van wag. Jy wag sonder dat jy verstaan hoekom. Of jy wag omdat jy weet daar gaan iets goeds gebeur. Wanneer mamma kolwyntjies maak en nog net die versiersuiker kort, dan vra sy jou om net te wag totdat dit klaar is. Dán gee jy nie om om te wag nie. Want na die wag kom daar ’n beloning! Dit is wat ons teks ook sê. Jakobus sê dit is hoe ons moet wag op Jesus se wederkoms. Nie soos mense wat nie weet waarvoor ons wag nie, maar soos mense wat weet dat hulle vir iets spesiaals wag. Die Here sal ons kom haal, daarvan kan julle seker wees. Die preekskets begin met ‘n soortgelyke verhaal van die versoek van ‘n graad 1-seuntjie vir Kersvader. Hy skryf dat Kersvader hom moet help met ‘n boelie in die klas. Om dan die teks verder uit te lê vir almal van ons wat met boelies sukkel. Want daar is boelies van alle ouderdomme, aktief besig op alle lewensterreine. Om ons te bemoedig, gee Jakobus vir ons drie voorbeelde, drie soorte geduldige mense: landbouers, die profete van ouds en Job. Waarin lê ons diepste motivering vir om geduldig te wag en te volhard? Dáárin dat ons die Here se verskyning, teenwoordigheid, wederkoms, binnekort verwag. Ons weet die Here kom dan as Regter. Daarom neem ons die oordeel ook nie in ons eie hande nie.
Romeine 15:4-13 – Tweede Sondag in Advent – 8 Desember 2019
Posted on December 3, 2019 December 4, 2019 by adele lombaard