Aaron Shikler Portret / figuurlike skilder - Bekroonde Kunstenaar - 2020
Aaron Shicles | Portret / figuurlike skilder
Deur William Grimesnov - Aaron Shikler, 'n kunstenaar wie se portrette van Amerika se ekonomiese, politieke en sosiale elite 'n broeiende John F. Kennedy, 'n hartseer Jacqueline Kennedy en 'n lewendige Ronald Reagan in jeans en werkhemp ingesluit het, is gister in sy huis in Manhattan dood. Hy was 93. Die dood is bevestig deur sy dogter, Cathy Shikler van Ingen. Mev. Kennedy het 'n bewonderaar van mnr. Shikler geword nadat hy die skilderye van die kinders van die akteur Peter Lawford en Patricia Kennedy Lawford, een van die president se susters, gesien het. In 1967 het sy hom gevra om pastelportrette van haar kinders, Caroline en John, en 'n groepportret van al drie te doen. 'N Kommissie om amptelike White House portrette van haar en ('n postuumse een) van haar man gevolg.
Amptelike presidensiële portret van John F. Kennedy geverf deur Shikler Nancy Reagan se amptelike White House portret deur Shikler hang in die Vermeil-kamer
Behalwe vir een verbygaande glimp, het mnr. Shikler nog nooit Kennedy persoonlik gesien nie. Hy het dekades foto's bestudeer en uiteindelik gevestig op 'n somber, reflektiewe houding. In die portret staan ​​Kennedy, geklee in 'n grys pak en blou das, met sy arms gevou oor sy bors, sy kop kantel af. "Ek het hom geverf met sy kop gebuig, nie omdat ek aan hom as 'n martelaar dink nie, maar omdat ek hom wou wys as 'n president wat 'n denker was"Het mnr. Shikler aan die Washington Post in 1971 gesê."'N Denkende president is 'n seldsame ding"Mev. Kennedy het net een vraag gemaak, het hy in Maart 1971 in 'n artikel vir McCall se tydskrif geskryf:"Ek wil nie hê dat hy die manier gedoen het wat almal met hom doen nie - met daardie puffiness onder die oë en elke skaduwee en kreupel vergroot"Die skildery van mev. Kennedy het selfs 'n opskudding veroorsaak voordat dit in Februarie 1971 by die Wit Huis onthul is. Die McCall se kwessie het vir sy dekking een van sy pastelstudies vir mev. Kennedy se portret gehad. Maxine Cheshire, 'n rubriekskrywer vir The Washington Post, het 'n afskrif van die tydskrif gekry, en die koerant het vooraf 'n voortplanting van die skildery gedruk en het die White House Historical Association, wat vir die portrette betaal het, gedwing om die datum van die onthulling te vermeerder. Nie eens het mev. Cheshire geweet nie, egter, mev. Kennedy (dan bekend as mev. Onassis) en haar kinders het 'n geheime besoek aan die Wit Huis gedoen om die skilderye te sien, hul eerste sedert president Kennedy se moord in November 1963. Toe sommige kritici gekla het dat die skildery somber en onheilig was, het mnr. Shikler 'n antwoord gehad. "Ek het die hel daarmee gesê," het hy in 1981 aan People magazine gesê. "Mev. Kennedy het die idee liefgehad, ek het die idee liefgehad en dit staan ​​seker onder al die Godverlate posseëlportrette wat in die Wit Huis hang."Abraham Abraham Shikler is op 18 Maart 1922 in Brooklyn gebore, waar hy naby Eastern Parkway grootgeword het. Nadat hy in 1940 aan die Hoërskool Musiek en Kuns gegradueer het, het hy in die Tyler-kunskuns by Temple University in Philadelphia ingeskryf. . Maar in 1943 is hy in die Army Air Corps opgestel en na die Europese teater as 'n kaartmaker gestuur. Hy het na die oorlog na Tyler teruggekeer en in 1947 baccalaureusgrade in kuns en opvoeding verwerf en 'n meestersgraad in die kunskuns die volgende jaar. In 1947 het hy getroud met Barbara Lurie, 'n medekunstudent wat in 1998 dood is. Benewens sy dogter word hy deur 'n seun, Clifford en vyf kleinkinders, oorleef. Vir drie jaar nadat hy Tyler verlaat het, het mnr. Shikler in New York gestudeer. met die abstrakte skilder Hans Hofmann, maar hy het in sy lewe 'n toegewyde realis gebly, onder die swaai van kunstenaars soos Degas, Vuillard, Sickert en Sargent. Hy beskryf sy skilderye van die Kennedys en het in 1971 aan The Post gesê:Beide portrette is reguit Amerikaanse verteenwoordiging, getemper deur 'n groot studie van die Europese tradisie"Om te lewe, het hy narre en ballerinas vir 'n groothandelaar geverf, die werk onderteken"Phil I. Steen"Om sy afkeer te registreer. Toe Leroy Davis, 'n weermagvriend, die Davis-galery in Manhattan in 1953 geopen het, het hy begin met die werk van mnr. Shikler, wat figuurstudies, stillevens en landskappe insluit. Hy het by die galery, nou Davis en Langdale, vir die res van sy lewe, het dikwels met sy Tyler-vriend, David Levine, die karikaturist, gewys. 'N Kruispunt het in 1959 gekom toe Jane Engelhard, die vrou van die nyweraar Charles W. Engelhard Jr., Mnr. Shikler gevra het om haar te verf. portret. Sy het een van sy belangrikste beskermers geword, met inbedryfstelling van Lady Bird Johnson, die Hertogin van Windsor en Mike Mansfield, die Senaat se meerderheidsleier. Hy sal later portrette van Brooke Astor, Joanne Woodward, koningin Noor van Jordanië en Diana Ross verf. met haar drie kinders. Hy het ook 'n postuumfoto van Robert F. Kennedy geverf, met 'n leerbaadjie toegewy, wat in die Robert F. Kennedy Departement van Justisie gebou hang. As baie kritici Mnr. Shikle gevind het Ouer, sy styl en benadering het hom baie suksesvol gemaak. "Hy soek nie die avant-garde nie, en hy is nie 'n gas by SoHo-skildersparty nie"het sy handelaar, mnr. Davis, aan Mense gesê."Maar hy sal 90 persent van die belangrike portrette doen wat in Amerika gedoen moet word"Hy het 'n sekerheid gehad of hy 'n skerp aanraking gehad het en 'n skerp gevoel van die speel van lig op die oppervlaktes, wat sy skilderye met stemming en 'n gevoel van teenwoordigheid gevul het wat sy vakke gevlei het. In 'n 1979-resensie vir The New York Times, John Russell het mnr. Shikler se portretwerk as "gemaklik, terghartig en die omgekeerde van ontstellende"Dit was nie heeltemal die geval met sy portret van mev. Kennedy, wat haar voor 'n kaggel in haar vyfde laan-woonstel uitgebeeld het nie. Haar langwerpige figuur en graf uitdrukking weerspieël die kunstenaar se eerste indruk van haar, wat in sy McCall se artikel beskryf word. as "'n vrou met amper spookagtige skoonheid en buitengewone innerlike spanning"Dit was 'n bietjie te spookagtig vir Richard M. Nixon."Hy het gevoel dat Jacqueline uitgebeeld is as 'n treurige, woedende figuur", die Nixon aide John D. Ehrlichman aan Art News in 1982 gesê. Hy het bygevoeg:"Die portret was depressief en herinner aan J.F.K. se sluipmoord, en vir 'n tyd het Nixon gewonder of dit buite sig kon word."Vrees vir slegte publisiteit het die skildery gehou waar dit was. In 1980 het Time Magazine mnr. Shikler aangestel om Reagan te verf vir die dekking van sy Man van die Jaar-uitgawe. Hy het net 90 minute gegee om voorlopige studies te doen, gedurende wat die president verkies het aan die slaap geraak. Die portret het Reagan gewys, hande in die rugmoue ​​van sy jeans vasgemaak, 'n Westerse gordel en 'n blou werkhemp gedra. In 1988 het die Witte Huis Historiese Genootskap mnr. Shikler gelas om amptelike portrette van Reagan te verf. en sy vrou. Die portret van Nancy Reagan, in 'n treffende rooi rok, het glad gegaan, maar mnr. Shikler en die Reagans het heen en weer oor sy portret van haar man gegaan. 'n Eerste weergawe moes geskrap word. Die president staan ​​voor sy lessenaar in die Ovale Kantoor, het kort in die Wit Huis gehang, maar is in 1991 opgeneem. Hy is stilweg vervang deur 'n ander amptelike portret deur Everett Raymond Kinstler. Beroemde of nie, mnr. Shikler was nog 'n kunstenaar wat probeer het. Top huur 'n beskermheer. "Die portretskilder, jy weet, sit daar êrens daar onder die couturier, die haarkapper en die masseuse"het hy in 1989 aan The Philadelphia Inquirer gesê. | © Die New York Times Company
Nancy Reagan se amptelike White House portret deur Shikler hang in die Vermeil-kamer
Toekennings en honneursskrywers is in 1985 'n honderdjarige genoot van die Tempeluniversiteit, 'n akademikus van die Nasionale Akademie van Ontwerp in 1965 en 'n medewerker van die Nasionale Akademie van Ontwerp in 1962, verkies. Shikler het die Louis Comfort Tiffany-toekenning in 1957 en die Thomas B. Clarke-prys in 1958, 1960 en 1961. In 1976 het hy die Staatsdepartement Reisgeld ontvang, 'n Erkende Sertifikaat aan die Tyler-kunskuns en die Benjamin Altman-prys van die Nasionale Akademie vir Ontwerp.