Boletus kan met reg een van die gewildste woudgeskenke onder sampioenplukkers genoem word. Die helder dop help dadelik om die sampioen tussen die bosvullis te vind, en die ryk en helder smaak maak dit moontlik om bykans enige gereg te versier. Die artikel beskryf die kenmerke van hierdie verskeidenheid swamme, asook die voordele en moontlike skade daarvan in detail.
Onder die naam "Boletus" is dit gebruiklik om 'n uitgebreide groep sampioene wat die geslag Lekcinum, die familie Boletovye, verteenwoordig, te verstaan. Mykoloë verdeel dit in verskillende tipes rasse, maar in die meeste gevalle onderskei die sampioenplukkers nie individuele morfogegroepe nie. In hierdie geval kan die vrugliggaam beskou word as 'n boletus met 'n bruinrooi hoed en 'n wit een.
Die herkenning van hierdie sampioen onder ander inwoners van die bos is redelik eenvoudig. Dit is 'n redelike groot spesie, met 'n gemiddelde hoeddiameter van 5-20 cm, onder gunstige toestande in die oorgroei, kan hierdie gedeelte van die vrugliggaam tot 30 cm toeneem.
Hoedvorm - rond, halfrond. By 'n jong swam pas dit fyn by die stam en vorm dit 'n langwerpige, keëlvormige vorm (in die vorm van 'n vingerboom). Maar kry 'n afgeronde voorkoms soos dit groei.
Die skil van die hoed is droog, meestal glad, maar sommige variëteite kan 'n viltstruktuur of fluweelagtig hê. Die vel hang styf, dit is moeilik om van mekaar te skei.
Bruinrooi of oranje-rooi kleur word as tradisioneel beskou, maar daar is sampioene met geelbruin, rooi en selfs wit kleur van die dopoppervlak.
By jong vrugliggame is die skaduwee die meeste versadig, namate dit groei, verdwyn en verdwyn dit.. Die hymenofoor is buisvormig, wit van kleur, maar as dit ryp word, kan dit bruin kleure kry.
Die poot van die swam is dig en gevul, klubvormig, met 'n kenmerkende verdikking wat aan die basis ontwikkel. Die oppervlak van die bene is bedek met klein bruin, bruin of swart skubbe, die hoofkleur van die boonste laag is wit of grysagtige skakerings, en in sommige soorte - okergeel kleure.
In die boletus is wit skubbe egter geverf in die toon van die dop (ligte beige of liggrys). Mycelium (mycelium) is in die boonste lae van die substraat, op 'n diepte van 20-40 cm, geleë.
Die pulp van die bene en hoede is dig en matig sappig, vlesig; die vesels is in die lengte gerangskik. Op 'n sny stof, versadigde wit, verander die kleur egter onmiddellik na pers, wat 'n kenmerkende eienskap van die spesie is. Die gemiddelde gewig van die boletus is tussen 0,1 en 0,15 kg.
Het jy geweet? Sampioene is een van die oudste lewende wesens op aarde. Dit bestaan ​​400 miljoen jaar gelede en is opgeneem in die lys van die eerste organismes met 'n komplekse sellulêre struktuur.
Boletus is een van die mees algemene sampioene op die planeet., word hulle oral in die gematigde geografiese gebied van Eurasië en Noord-Amerika aangetref. Sommige spesies groei egter ook in die Arktiese gebied, sowel as die toendra (boletus wit en rooi).
Dikwels word hierdie sampioen in naald- of gemengde woude aangetref., is elke vrugliggaam in noue simbiose met 'n maatboom, in die wortelsone waarvan die mycel ontwikkel. Boletus boletus groei in klein groepies en tel tot etlike tientalle vrugliggame; eensame sampioene is redelik skaars.
'N Ideale plek vir die groei van sampioene is vogtige laagliggende gebiede met 'n digte boomagtige plantegroei, waarvan die onderste vlak bedek is met ruigtes gras, varing, bloubessie, mos, ens.
Boletus is een van die belangrikste eetbare sampioene wat tydens kook gebruik word.. Met die gebruik daarvan kan u baie geregte, insluitend ingelegde disse, kook, en dit is ook ideaal vir die bereiding van gemakskos.
Baie dubbels van hierdie swam (veral spesies met lamellêre hiënofoor) is egter nie-eetbaar. Boonop is dit in die meeste gevalle die grootste oorsaak van alle soorte seisoenale vergiftiging.
Mykoloë en ywerige sampioenklukkers ken vandag 'n groot aantal van alle soorte boletus.
Die volgende is egter die algemeenste en gewildste onder hulle:
rooi - groei in die basale sone van bladwisselende en naaldbome en het nie 'n spesifieke simbiotiese verband nie. Die belangrikste kenmerk van die spesie is 'n buitengewone helder hoed wat allerhande skakerings van rooi, rooi-rooi of bruin-rooi kleure aanneem;
geelbruin - kom uitsluitlik voor in gebiede waar simbiose met berk moontlik is, en die grootste fokusgroei kom voor in berk-as- en denneboswoude. Die sampioenpet is helder, dit word gekenmerk deur geelbruin kleure of skakerings van geel-sandkleur;
wit - word in die toendra-, arktiese en gematigde sones aangetref. Die beste geskik is vir die groei daarvan is denneboswoude en aspekbos, waar dit aktief simbiose met bladwisselende bome aangaan. Die kleur van wit boletus is sneeuwit of grysagtig, bedek eenvormig die hele oppervlak van die vrugliggaam, sowel as skubbe;
eikehout - ontwikkel uitsluitlik naby eikebome. Dit kom voor in bladwisselende of naaldhout-woude. Die belangrikste kenmerk van die sampioen is 'n ligbruin hoed met 'n effense oranje tint;
denne - gaan in mycorrhiza met denne en bessies en groei in naaldwisselende woude. Die kleur van die dopskil is bruin of rooibruin, dit word dikwels aangevul deur ryk frambose-toon;
spar - het 'n hoed en skubbe op die been van ligbruin of kastaiingbruin skakerings. Die spesie groei slegs in naaldwoude, veral in sparre;
rooi-been - een van die prominentste verteenwoordigers van die genus Lekcinum. Die boonste deel het 'n onkarakteristiese afgeplatte vorm, terwyl dit in 'n ryk pienk tint verskil. Die been is bedek met pienk skubbe, wat geel oker toon aan die basis kry. Hierdie boletus kom in die gebiede van Noord-Amerika, sowel as in lande van Oos-Asië en Costa Rica voor;
blackscale - Die belangrikste kenmerk daarvan is die kombinasie van 'n rooi-bruin hoed en kontrasterende swart- of sjokoladeskaal. Sampioene groei in gemengde woude in die gematigde sone.
Die soorte wat hierbo beskryf word, is absoluut veilig vir mense en kan vryelik by die dieet ingesluit word. Maar daar is 'n gevaarlike dubbele aard - "Valse boletus". Dit is gebruiklik om te onderskei tussen die sogenaamde galsampioen (mosterd).
Ondanks die relatiewe veiligheid daarvan, kan u voedselvergiftiging selfs met 'n klein happie kry. Daarbenewens bevat die pulp van die vrugtige liggaam sterk bitterheid, wat in die geval van die voorbereiding van spasies die hele volume van die produk onbruikbaar sal maak.
Het jy geweet? Boletus is een van die gewildste sampioene. Dit groei nie meer as 11 dae nie, maar dit kan «werf» ongeveer 20 g
Met die nodige sorg is dit nie moeilik om 'n valse boletus te onderskei nie. Die eetbare sampioen het 'n eenvormige ligbruin of bruin-brons kleur. In plaas van skubbe, is die oppervlak van sy bene bedek met 'n deurlopende gaas van klein aaneenlopende lyne.
Dit skep 'n kenmerkende ornament van die slangvel. Boonop kry die mosterd op die snit 'n bruinerige pienk kleur.
Boletus is 'n onpretensieuse en aktief groeiende sampioen, dus dit kan sonder enige probleme tuis gekweek word. Hiervoor is windlose en verdonkerde gebiede met matig waterabsorberende grond geskik. Die grond op die toekomstige beddings moet voedsaam wees, met 'n hoë inhoud organiese mengsels.
As daar sampioene gekweek word, moet daar onthou word dat hulle simbiotiese verhoudings met alle soorte sagtevrugte plant. Daarom moet die ideale plek vir die verbouing van boletus naby eik, berk, els, horingstraal, asp, naaldplante, ens. Wees. Om tuis te groei, begin in die eerste helfte van Mei.
Voer die prosedure uit soos volg:
'N Verdieping van 30 cm word op die voorbereide terrein gemaak as die bed in 'n boomagtige plantegroei met 'n vlak rangskikking van die wortels gebreek is. Die grond word verwyder tot op die diepte van die wortelstelsel.
'N Spesiale voedingsubstraat word in die put geplaas. Dit word ongeveer 5 dae voor plant voorberei, uit gelyke dele houtstof en bosstrooi. Daarna word kompos (9: 1) by die mengsel van blare en vullis gevoeg, en dan word alles met warm water (ongeveer 40 ° C) natgemaak.
Borrels word in die substraat voorberei op 'n afstand van 25-30 cm, waar plantmateriaal geplaas word. Die gate word styf opgevul, waarna die beddens met bosrommel of blare (5 cm laag) besprinkel is. Om die gewas reg te laat groei, is dit voldoende om die beddings periodiek te natmaak en een keer per week met 'n oplossing van sukrose (10 g per 10 l water per 1 m²) te voed.
Gebruik plantmassa of natuurlike (woud-) plantmateriaal vir die plant. As laasgenoemde word bosgrond gebruik vanaf die groeipunt van die swam of fyngekapte hoede van volwasse vrugteliggame.
Die beste groot sampioen uit die naaste woud is die beste hiervoor, maar dit moet nie wurmagtig wees of deur ander plae beïnvloed word nie.
Belangrik! In die winter moet die terrein bedek wees met mos, strooi of blaarvullis, anders vries die mycelium.
Hierdie produk is baie waardevol en belangrik vir die dieet, want dit bevat allerhande biologies aktiewe stowwe in gebalanseerde hoeveelhede.
In die pulp is daar 'n verhoogde konsentrasie vitamiene A, E, C, PP, groep B, asook spoorelemente soos fosfor, yster, magnesium en kalium.
Naas, die hoeveelheid proteïene en voedingsboletus kan veilig meeding met die belangrikste soorte vleis. Terselfdertyd kan tot 80% van alle soorte aminosure maklik deur die liggaam opgeneem word, wat nie waargeneem word met die gebruik van ander produkte nie.
Dit alles stel u in staat om:
algemene immuniteit te versterk, asook beskerming teen allerlei infeksies;
die natuurlike prosesse van bloed suiwering te aktiveer;
skakel allerhande giftige afsettings uit organe en weefsels uit;
herstel van gesonde weefselherlewing;
verminder die opgewondenheid van die senuweestelsel;
normaliseer die balans van dermmikroflora.
Gebruik boletus om op dieselfde manier as ander eetbare sampioene te kook. Jong vrugliggame word gestoof, gebraai en gekook, en kan ook daarvan berei word, ook in kombinasie met groente.
So 'n bygereg kan bykans elke groente- en vleisgereg komplementeer. Ryp sampioene het nie 'n beduidende kulinêre waarde nie, maar dit is die beste bestanddeel om allerhande droë preparate voor te berei.
Terwyl dit kook, verloor die vleis van die sampioen sagtheid. Om dit te vermy, word dit aanbeveel om die boletus vir 'n paar minute in 0,5% sitroensuur te week.
As gevolg van die verhoogde konsentrasie vitamiene en minerale, het die sampioen wydverspreide gebruik in medisyne gevind as die belangrikste bestanddeel van allerlei afkooksels en infusies. Dit word gebruik as deel van komplekse terapie om baie kwale te bekamp.
Dit stel u in staat om manifestasies te voorkom en te verslaan:
siektes van die maag en ingewande;
Boletus het 'n paar kontraindikasies. Alle soorte geregte daarop en uittreksels is verbode vir allergiese reaksies op sampioene. Dit word nie aanbeveel om dit in oormatige hoeveelhede te gebruik vir enige siekte in die spysverteringskanaal, sowel as vir swanger vroue en bejaardes nie.
Die gebruik van 'n plantproduk kan lei tot allerhande spysverteringsstoornisse, sowel as chroniese kwale.
Dit is die moeite werd om te onthou dat sampioene teenaangedui is by kinders jonger as 3 jaar, dit kan die werk van die spysverteringskanaal belas, en ook vergiftiging veroorsaak.
Boletus kan een van die mees algemene sampioene in die gematigde sone genoem word.. Hierdie spesie groei oral op die planeet en is veral onpretensieus, wat dit moontlik maak om suksesvol te word verbou in bykans enige omstandighede, ook in die somerhuis. Hiervoor is dit egter nodig om die toestande op die bed te maksimeer in die natuurlike omgewing van die groei van die swam.