Ek het nie een woord geblog oor die sokker, die goeie boeke wat ek onlangs gelees het, die nuwe Almadovar-film of enige van die fantastiese gedigte wat sedert my laaste tikkie oor my pad gekom het nie. Ek dink aan klomp goed om te skryf wat oulik en relevant sal wees maar ek kom nie daarby uit nie, want ek het reuse probleme. Al sou ek sê:Ek het hoop! en nog vannag aan 'n man mag behoort en ook seuns baar-- Hoe benader ‘n mens Gilbert Gibson se jongste digbundel met die titel [vii] met verse wat “onvoltooid” klink en wat die leser moet voltooi – semantiese eilande is immers sy handtekening, nes by e.e. cummings waar die volgehoue spel met die sintaksis en semantiek die leser dikwels onverhoeds betrap. Tog sekerlik? (in antwoord op jou vraag, Daniel, oor die “blinde passasier”). Dit was ‘n flippen lekker eksperiment gewees en ek hou van die resultaat. nuff said. 😉