Foto deur Nitish Kadam.
Terwyl ek 'n kruidenierswinkel verlaat het, het ek 'n ongewone plakkaat opgemerk: "Jy weet reeds hoe om te mediteer. Laat my jou onthou." Ag, wat 'n bemagtigingsaanbod, het ek gedink - 'n skerp kontras met die talle advertensies vir produkte en dienste wat ons vertel dat ons dom of gebroke is en intelligensie of oplossing nodig het.
Hoe wonderlik dit voel - en hoe kragtig dit werk - om onsself en mekaar as innig wyse te beskou, in staat om enige iets wat ons kies, te bereik, groter as enige taak of uitdaging voor ons. Wil jy nie as wonderlik beskou word nie?
Ek het dit nog nooit voorheen gedoen nie!
'N Paar jaar gelede het ek my aangemeld vir 'n vliegtuigvliegtuig wat jy belowe het dat ek die vliegtuig van 'n klein vliegtuig kan vat en self die vliegtuig beheer. Vlieg 'n vliegtuig was een van my langdrome drome, so ek het gretig geregistreer vir die vlug, 'n drie uur lange jaag oor drie Hawaiiaanse eilande. Wat 'n verrassing, het ek gedink, om die lugvaartuig vir 'n paar minute in die lug te wees.
Op die vasgestelde dag het ek na die pendelaarsterminal by die Maui lughawe gery waar ek die vlieënier, Scott, ontmoet het. Ek het Scott ingelig dat ek nog nooit 'n vliegtuig geloods het nie, en hy het vir my gesê dit sal geen probleem wees nie. Scott het my op die tarmac gelei na 'n klein tweeling-enjin Cessna, en hy het my 'n kort oorsig gegee oor die verskillende instrumente op die kontrolepaneel. Scott het homself in die sitplek langs myne vasgegord en vir my gesê: "Nou, hoe gaan dit met jou af ..."
Verskoon my, ek het gedink, ek kan nie onthou dat die advertensie iets sê oor afneem nie.
Ek het my mond oopgemaak om te sê, "Miskien het jy my nie gehoor dat ek nog nooit gevlieg het nie." Maar toe ek by Scott gekyk het, was hy op die radio wat ons opstyg met die beheertoring. Skielik het ek verstaan ​​wat aangaan: hy het gedink ek kan dit doen. Vir Scott was dit nie te veel om van my te vra nie. Dus, ten spyte van my huiwering, het ek besluit om my mond toe te hou.
Ek het besluit dat as ek 'n keuse gehad het tussen my reg oor my onvermoë of dat Scott reg is oor my vermoë, sou ek eerder sy mening kies. Ek sal eerder sy verwagtinge van my grootheid as my verwagtinge van my ontevredenheid vervul. Ek het besluit om in sy geloof te glo. Ek het Scott se noukeurige instruksies gevolg, en binne 'n paar minute was ons in die lug.
Ek het die vliegtuig byna drie uur daardie dag gevlieg. Ek het gevlieg oor die dramatiese noordkus van Maui, verby die duisend voet van die mooiste, kranse van Molokai, oor die goue sandstrande van Lanai, dan oor walvisse en dolfyne wat in die ryk blou oseaankanaal terug na Maui gaan. Daar het ons my huis geroer en ons terug na die lughawe teruggeplaas. Vir amper al daardie tyd het ek die vliegtuig beheer, en Scott het soms gevorder om klein verbeteringe te maak. Uiteindelik het my senuweeagtigheid ruimte gegee vir opgewondenheid, en my twyfel het tot selfvertroue gelei.
Stellend vir u beperkings?
Toe ons die lughawe nader, het Scott my weer verras. "Nou is dit hoe jy land," het hy op 'n onbeskaamde manier vir my gesê. Wag nou net 'n oomblik, ek het gevoel om te sê, à la Barney Fife. Om af te neem en te vlieg is een ding, maar landing - nou is dit regtig gevaarlik. Toe onthou ek 'n les van een van my gunsteling strokiesprente, Richard Bach, wat voorgestel het: "Argumenteer vir jou perke, en seker genoeg is dit joune." Ek het my mond toegemaak.
Soos ek volgens Scott se instruksies gelei het, is die Cessna deur 'n stormwind geruk. 'Natuurlik is daar winderig,' lag Scott. "Ek het gesien dat vlieëniers wat hul lisensie op die vasteland gekry het, hierheen kom en probeer om hierdie handelswinde te hanteer, en besef hulle het nie regtig geweet hoe om te land nie." Yow! Goed, asem net, het ek gedink. Ek het Scott se aanwysings gevolg totdat hy die stok net voor aanraking oorgeneem het.
Toe ek die lughawe daardie dag verlaat het, het ek hoër gevoel as ons vlug. Scott se geloof in my het die beste in my uitgebring. Die vliegtuigvlug was drie uur, die les was vir 'n leeftyd.
Lewe tot verwagtinge!
Toe onthou ek die kragtige film Staan en Red, waarin James Edward Olmos die ware verhaal van Jaime Escalente, 'n wiskunde-onderwyser wat in die Los Angeles-barrios gegaan het, gedramatiseer het en besluit het om aan sommige van die skool se laagste funksionele studente te leer ken. Toe die voorsitter van die wiskunde-afdeling kritiek op Jaime gehad het, het hy dapper gesê: "Die studente sal aan die onderwyser se verwagtinge voldoen!" Almal in Jaime se klas het die staatrekeningstoets geslaag.
Op enige oomblik het ons twee stemme in ons kop: een wat ons vertel kan ons nie, en die ander wat ons vertel, kan ons. Wat sal waar wees? Die een waaraan ons die meeste aandag gee. Die een waarop ons optree. Die een waarvoor ons standpunt inneem.
Jy weet al hoe wonderlik. Laat my jou help om te onthou.
Alan Cohen wys in hierdie kragtige kaart vir selfontdekking hoe ons die verlede kan verlaat, vrees oorkom en die krag van liefde in ons lewens ontdek. Sodra ons besig is om werklik onsself te wees, word elke uitdaging 'n geleentheid vir groei, elke keuse 'n les in toewyding, elke verhouding 'n hernuwing van God se werk. Dare om jouself te wees, sal jou dramaties verlig, bemagtig en verlevendig terwyl jy wakker word aan die lewe en liefde en die unieke geskenke wat van jou is om die wêreld te gee.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Selfhelp > Om jou te onthou dat jy insiggewend en pragtig is