Onderhoud met 'n reisende gesin - Reisverhale - 2020
Opgedateer: 02/23/2019 | 23 Februarie 2019
As 'n opvolg van verlede week se gaspos op reis met kinders, het ek hierdie week die James, die familie agter The Wide Wide World, gevoer oor hoe dit is om saam te reis as 'n gesin en hoe dit die gesinsverhouding beïnvloed.
Ek het 'n kans gehad om hulle in Januarie te ontmoet toe hulle in Bangkok was. Ek het 'n rukkie hul blog gevolg en was opgewonde oor die geleentheid - die dinamika van gesinsreise het my intriges. Hulle is 'n wonderlike en vriendelike familie. Craig en Dani, die ouers, is warm, vriendelik en baie intelligent en het dit aan hul kinders, Connor en Caroline, oorgedra. Met die inleiding, hier is die vrae wat ek aan hulle gestel het:
Nomadiese Matt: Het jy besprekings gehad oor die reis as 'n gesin?
[Craig] Ons het. Ons het geweet dat hierdie reis sou beteken dat ons vir lang strate gaan kyk, net mekaar, 24/7. Dit kan enige verhouding uitdaag. Maar ons het ook die geleentheid gesien - die kans om kwaliteit tyd saam met ons kinders te spandeer voordat hulle ons verlaat het. Ek dink dat ons almal saamstem dat ons beter geslaag het as wat ons gehoop het.
[Dani] Ek stem saam - ek dink ons ​​het nader gekom as gevolg van hierdie reis. Oor lang middagete en etes, dag na dag, nag na nag, mors dinge net uit jou kinders. Ons het soveel geleer oor hul lewens as gevolg van ons tyd saam. En ek dink ons ​​almal sien mekaar duideliker vir die mense wat ons is. Uitgebreide reis as 'n gesin kan soms wees, maar vir ons is dit regtig die moeite werd.
Hoe het jy die idee bereik en hierdie reis beplan?
[Craig] Hierdie reis het gegroei uit 'n deurlopende gesprek wat Dani en ek gehad het. Ons het geweet dat ons kinders in Junie 2008 skole sal verander. Caroline gaan hoërskool toe gaan; Conor (ouderdom 11) sal na die middel skool gaan. Ons het geweet dat as ons ooit iets buite die gewone gaan doen, was dit die jaar om dit te doen.
Die eerste idee wat ek voorgestel het, was om 'n jaar in Australië te woon. Ek het vriende daar, en ek het gevind dat ons ons kinders in die Australiese openbare skool kan inskryf vir 'n beskeie bedrag geld. Dani het nie nee gesê nie, maar sy was nie opgewonde oor die idee nie. Sy het gedink dat die lewe in Australië te gelyk sou wees met die lewe in die VSA. Ons het dus probeer om ons denke uit te brei.
Op 'n dag het ons 'n Kanadese familie, die Carlsons, gevind. Hulle het in 2001 die wêreldreis afgelê. Ons het hul webwerf gelees en hulle dan per e-pos gestuur. Vyf jaar nadat die Carlsons teruggekeer het, het hulle almal goed gevaar en hul reis oor die wêreld beskou as 'n lewensveranderende ervaring.
Op 'n dag het Dani in my kantoor geloop (ek werk tuis) en het my gesê om Oprah aan te skakel. Dani kyk selde televisie op die dag, maar het dit op daardie dag gehad. Toe ek ingestem het, het ek gesien waarom Dani so opgewonde was. Oprah was besig met 'n satelliet-onderhoud met die Andrus-familie van Atlanta, Georgia, van die top van Tafelberg in Capetown, Suid-Afrika.
Ek het dadelik na hul blog gegaan en elke woord gelees. Ek dink dit is die oomblik toe ek geweet het ons familie kon ook 'n rondvaart uit die wêreld doen.
Ons het baie tyd gespandeer oor waarheen ons gaan, wat ons sou doen, hoe die lewe op die pad sou wees. Ons het 'n baie oop bespreking gehad oor ons verwagtinge en ons besorgdheid. Hoe meer ons daaroor gepraat het, hoe meer wou ons dit doen, en hoe meer ons geglo het ons kon dit doen. Ons het geweet dit sal 'n uitdaging wees, dat daar goeie dae en nie-goeie dae sal wees.
Tog, ons het almal geweet dit was die kans van 'n leeftyd.
Wat het jou vriende en familie gedink?
[Dani] Om ons gesinne te vertel was sonder twyfel die moeilikste deel. Vir ons ouers was die idee so ver van hul ervaring. Hulle kon nie verstaan ​​wat ons gedoen het nie. Tog, sodra hulle oor die aanvanklike skok gekry het, is ons gesinne ondersteunend.
Een van die dinge wat ons die meeste verras het - iets wat ons nog nooit voorspel het nie en nie verwag het nie - is die wye verskeidenheid reaksies van ons vriende en familie.
Ons het gemaklik vriende wat ons reis as hul "oorsaak" aangeneem het, en ons stuur ons inligting oor elke stop op ons reisplan. En ons het goeie vriende wat alles doen wat hulle kan om te vermy, selfs om te erken dat ons vir 'n jaar weg gaan wees.
Een gesin in ons omgewing het opgewonde vermy om ons reis na Craig of ek te noem. Maar hulle het ons kinders op elke beurt gepomp vir inligting. Maar eerlik gesê, vir die meeste mense is dit buite sig, buite gedagte. Ons sal nie bestaan ​​voordat ons weer by die huis is nie.
[Craig] Dit herinner my aan iets wat John W. Gardner eens gesê het: "Op 'n sekere punt in jou lewe leer jy dat mense nie vir jou of teen jou is nie - hulle dink aan hulself."
Aan die ander kant is ons ook verbaas oor die aantal mense wat ons bereik het en aanmoediging en advies bied. Verskeie ander reisigers [insluitende Nomadic Matt, ons is trots om te sê] het ons op die web gevind en was baie behulpsaam.
Daar lyk regtig 'n ander gees onder reisigers. Dit is verfrissend om te praat met mense wat inligting deel, eerder as om dit te gebruik.
Wat het die lewe op die pad gewees?
[Craig] Die lewe op die pad is soos die lewe tuis, net anders. Reis vir 'n jaar lyk so eksoties, en dit is soms. Maar jy moet nog 'n plek vind om te slaap, kos om te eet, en iets om elke dag te doen. Die verskil is egter die opwinding van konstante verandering, wonderlike plekke en die geleentheid om interessante mense te ontmoet.
[Dani] Dit is 'n vreemde ervaring om 'n goeie werf soos Machu Picchu in die oggend te sien en dan jou kinders in die namiddag te tuisskool. Daar is uitdagings om jou lewe elke paar dae na 'n nuwe dorp of 'n nuwe land te verskuif. Maar die geleentheid om die wêreld te sien, maak die uitdagings bleek in vergelyking.
Watter onverwagte dinge het as 'n familie gery, het jou op die pad gebring?
[Dani] Elke dag bring iets onverwags. 'N gesig. 'N Klank. 'N Nuwe persoon of ervaring. Ons het die onverwagte verwag. Die beste verrassing was egter die geleentheid om 'n ware waardering te kry vir die mense wat ons kinders word. Dit was wonderlik om te kyk.
Ek dink sommige van die beste verrassings - en die meeste onverwagte lesse - het gekom van die mense wat ons ontmoet het. Ons het geluk gehad om 'n paar goeie mense te ontmoet - ander reisigers en plaaslike inwoners. Nog 'n belangrike les is die manier waarop ons alreeds verwelkom is waarheen ons gereis het. Mense het ons baie goed behandel, en ek dink ons ​​kinders het geleer om nie bang te wees vir die wêreld, ander mense en ander kulture nie.
Het u enige raad vir ander mense wat dink om met kinders te reis?
[Craig] As 'n persoon of familie werklik tyd wil neem om die wêreld te reis, kan hulle ons 'n manier vind om dit te doen. Dit kan 'n bietjie kreatiwiteit neem. Dit kan 'n kompromie inneem. Maar dit kan gedoen word. Maar die eerste stap wil dit regtig doen.
In my soektog na ander gesinne wat die wêreld reis, het ek 'n Kiwi-familie van tien (tien!) Ontdek wat tans deur Asië reis as deel van 'n reisreis vir verskeie jare. Hulle het vir hierdie reis gered, jare lank vasgeknoop. Maar familie reis was hul droom - en hulle het saamgewerk om dit te bereik. Jy moet dit respekteer en bewonder.
Ek is deeglik bewus van hoe breekbaar dit is. Soos ons hierdie jaar gereis het, is daar twee gedagtes wat ek terugkom.
Eerstens het ek 'n nuwe waardering vir wat moontlik is, vir wat 'n gesin saam kan doen. Ek het niks behalwe bewondering en respek vir die baie gesinne wat daar buite is, wat hul lewens op hul eie terme leef nie. Dit is waarna ek streef.
Tweedens, ek is baie dankbaar vir my vrou en my kinders, vir hul avontuurgees, vir hul bereidwilligheid om 'n sprong van geloof in die wêreld te neem. Ek hoop hulle verloor nooit hul gevoel van wonder nie, hulle bereidwilligheid om uit die pak te breek en hul vermoë om hul vrese te konfronteer, 'n risiko te neem en vorentoe te beweeg.
Hierdie reis is die beste ding wat ons ooit gedoen het. Ek kan nie wag om te sien wat volgende gebeur nie.
En natuurlik, ek wou weet wat die kinders, Conor (11) en Caroline (14), gedink het:
Was jy opgewonde om so lank te reis? Was jy opgewonde om met jou gesin te reis?
[Caroline] Ek het gemengde emosies gehad om oor so lank te reis. Ek was opgewonde oor die idee, maar ek was ook bang. Plus, ek wou my vriende en my eerste jaar van hoërskool nie mis nie. En ek was bekommerd dat ek 24 uur per dag by my familie was. Maar ek kon met vriende kontak met Skype, Google video kletse en Facebook. En ons het almal nader gekom en gegroei.
[Conor] Ek was opgewonde om te reis en die wêreld te sien. Ek het geweet dis 'n spesiale geleentheid om iets te doen wat nie baie ander mense kan doen nie. Ek het my vriende gemis, maar dit was die moeite werd. Die moeilikste tyd was rondom vakansiedae soos Kersfees. Dis wanneer ek die normale lewe mis.
Wat is die coolste ding wat jy gedoen het? Wat was die ergste?
[Caroline] Ons het baie cool dinge gedoen. Ek het regtig gepak by zip-voering in Ecuador, met seeweus in die Galapagos geswem, en in Thailand vir olifante versorg. Ek het regtig graag wou reis in Nieu-Seeland, Australië en Japan. Die ergste wat ons gedoen het, was om 'n baie vuil bus oor Noord-Argentinië te ry. Dit was nare.
[Conor] Die Galapagos was groot. Ek het daarvan gehou om op 'n boot te woon en van eiland na eiland te reis. Ek het ook al die avontuursport in Nieu-Seeland gehou, veral zorbing. En dit was regtig koel om 'n myl lange luge van die top van die Groot Muur te ry. Daar was nie te veel slegte dinge nie. Ek dink die ergste was al die tyd wat ons in lughawens of by trein of busstasies gewag het.
Is jy bly jy het dit gedoen? Wil jy in die toekoms reis of het hierdie ervaring jou laat haat reis?
[Caroline] Nou dat ons amper klaar is, is ek regtig bly dat ons dit gedoen het. Ek voel dat ek iets gedoen het wat min mense ooit sal doen. Ek dink ek sal in die toekoms reis, maar waarskynlik nie so lank nie. Eendag wil ek graag teruggaan na Thailand om saam met die olifante by die Elephant Nature Park naby Chiang Mai te werk.
[Conor] Ek is regtig bly dat ons dit ook gedoen het. Ek sal bly wees om by die huis te kom, maar ons kon soveel sien en doen. In die toekoms dink ek egter nie ek sal so lank reis nie. Ek dink ek sal meer reise neem, maar vir korter tydperke. Daar is soveel om te sien in die wêreld, jy kan jou hele lewe verken.