Bali Drome – Bladsy 34
Dit het gister amptelik begin. Die trek van ons winkel terug Harties toe.
Vir die afgelope paar maande probeer ek hierdie oefening in my kop deurwerk. ñ "Mercy" persoonlikheid hou glad nie van verrassings nie, ook nie van verandering nie. Ons het nodig om lank voor ñ skuif eers emosioneel 'reg te skuif'. Deur die rouproses te werk, aan al die moontlike probleme en foute wat met hierdie groot besluit gepaard gaan, te knaag. En dan gelate oor te gee. Defnitief ietwat pateties.
Ek was steeds nie reg vir die sprong nie. Maar my man weet al, soms is dit nodig om my oor die bultjie te stamp. Gewoonlik gaan dit gepaard met skop en skree, en dan raak ek rustig. Nerwe af.
So hier sit ek nou, die laaste trokkie van die dag is so pas weg. Wyn. Wyn sou nou kon werk. Glasies vol.
Die uur snelweg lê egter en wag, so eerder nabetragting doen…
Dit is die regte besluit? Die deur wat so wawyd oop gegaan het is van die Here af? Besigheid moet weer optel? Dit sal werk…dit moet werk…Dalk moet ek dit eers stop. Dalk is ek te haastig. Dalk.
Mmm. Irriterend, ek weet. En dit is wat in my kop aangaan terwyl ek vriendelik vir die kliënte glimlag. Dit is wat arme Bertus vanaand saam mee in die bed moet klim.