c. Maart 565 (ouderdom 59-60)
Na Justinus se dood in 527, het die nuwe keiser, Justinianus I, Belisarius aangestel as bevelvoerder van die Romeinse leër in die Ooste, om die aanvalle van die Sassanidiese Ryk af te weer. Hy het hom vinnig bewys as 'n bekwame en doeltreffende bevelvoerder, deurdat hy die Sassanidiese oormag deur meerderwaardige strategie verslaan het. In Junie of Julie 530, tydens die Iberiese Oorlog, het hy die Romeine tot 'n verbasende oorwinning oor die Sassaniede in die slag van Dara gelei, gevolg deur 'n taktiese nederlaag by die slag van Callinikum op die Eufraat in 531, wat dalk tog 'n strategiese oorwinning was in die sin dat die Perse teruggeval het na hulle eie grense. Dit het gelei tot die onderhandeling van 'n "Ewige Vrede" met die Perse, waartydens die Romeine vir die volgende jare swaar skattings in ruil vir vrede met Persië betaal het, maar daardeur hulpbronne bevry het om elders te ontplooi.
Teen die VandaleWysig
Teen die OstrogoteWysig
Afsetting van Pous SilveriusWysig
Latere lewe en veldtogteWysig
Legende as'n blinde bedelaarWysig
In kuns en populêre kultuurWysig
Belisarius as karakterWysig
↑ Tucker, Spencer C. (2010). Battles that changed history : an encyclopedia of world conflict (1st uitg.). Santa Barbara, Calif.: ABC-CLIO. p. 88. ISBN 978-1-59884-429-0.
Martindale, John R. (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire. Cambridge University Press. pp. 181–224. ISBN 0-521-20160-8.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Belisarius&oldid=2046522"
Die bladsy is laas op 30 September 2019 om 15:54 bygewerk.