Joas kry dit reg om die bedreiging van Gasael die hoof te bied, egter teen groot onkoste, deur gewyde gawes aan hom te stuur, maar word uiteindelik self deur ’n paleisrevolusie getref, hierdie keer komende van die amptenary, en word in Bethlehem begrawe. Die koningshuis van Dawid word egter in stand gehou met Joas se seun Amasia wat hom opvolg en op sy beurt, na hy goed gevestig was, sy pa se dood wreek op die einste amptenare. Soos die eerste vers van hoofstuk 17 vertaal is, lyk dit asof hy 'n nederige afkoms het, 'n Tisbitiese bywoner (vreemdeling of setlaar) uit Gilead, wes van die Jordaan, 'n vertaling wat al meer verkies word deur geleerdes. Die frase kan egter ook vertaal word as: “Elia, 'n Tisbiet uit Tisbe uit Gilead”. Hoe moeilik is dit nou, vra mens (?) en tog is dit VEEL, VEEL makliker as wat ons self met tye ervaar, wanneer ons self dinge wil doen en eintlik net meer op onsself laai as wat ons kan verduur.