Ek het verstaan ​​dat sommige lyding in ons verhouding voorkombaar was, en ek het hoogs gemotiveerd geword om al die areas waar ek veranderinge kon doen, uit te soek. Daar is nog steeds moeilike onderwerpe wat aangespreek moet word, waarhede wat gepraat moet word wat waarskynlik ongemak sal veroorsaak, maar die respek waarmee dit gekommunikeer word, laat hulle sonder onnodige dringendheid gepraat word. Ons het 'n verhouding geskep wat 'n heilige heiligdom is van die hardheid wat die groter wêreld dikwels kan wees.
Die vertroue, samewerking en nabyheid wat ons nou geniet, lei tot kreatiwiteitsuitbarstings. Een van hierdie tye het ons vir 'n paar dae van vakansie na Mendocino ontsnap. Dit was warm soos ons die steil klipstappe na die strand onder geklim het, my in my skim badpak, kaalvoet, en my swaar aktetas vol vol notas gedra om 'n verhoudingseminaar te dinkskrum. Op die sand gevestig, 'n sagte wind blaas, het ons saamgespan en die kursus het uit ons liefdevolle verbinding gevloei.
Ek was besig met die zest, gusto, opwinding, inter-connectedness, en 'n ontmoeting van die harte en gedagtes wat kenmerkende is van mede-kreatiwiteit. Ons het, soos Ray Bradbury dit noem, "idees soos konfetti" gegooi. In die diep vreugde van die toetrede van twee visioene en twee stemme het ons iets nuuts geskep. Oor 'n paar uur het ons die hele kursus ontwerp. Iemand wat ons waarneem, sal nooit vermoed dat dit nie so lank voor ons verhouding in 'n belegstaat was nie, met honderde gevegte gevolg deur langdurige herstel.
Die verkryging van vertroue en wedersydse respek
Die staat van vertroue en wedersydse respek was hard gewen, maar ons het in die magiese sone aangekom waar geen onderskeid tussen werk en spel bestaan ​​het nie. Dit was 'n vakansiedag, en daar was niks in die wêreld wat ek eerder sou doen as om 'n werkswinkel met Charlie te skep nie. Met baie lag, pure genot en 'n diep wedersydse respek vir die verskillende bydraes wat ons elkeen na die ontwerp van die werkswinkel bring, het ons die tyd vergeet omdat ons so in die proses geabsorbeer is. Toe ons die rotsstappe geklim het, was ek met 'n diep gevoel van tevredenheid gevul.
Die beeld wat ek van die intimiteitsverhouding van die verhouding hou, is dat Charlie en ek van mekaar staan ​​en in mekaar se oë smelt. Lach en huil oor vreugde, ons ervaar die geluk van verbinding. Ek is heeltemal gevul met liefde om te oorloop en draai dus om langs mekaar te staan, wat in die wêreld uitkyk. In hierdie draai om die wêreld in die gesig te staar, het ek die oorgang van intimiteit tot die mede-kreatiewe stadium gemaak.
Laat ons liefde vloei in die wêreld
Eers was die intensiteit van ons energie in ons verhouding vervat. Nou soek my begrip van liefde 'n wyer verspreidingsgebied. Ek voel verplig om die begrip te neem wat ons ervaar om dit in die groter wêreld uit te voer, om ander aan te raak met die diepte van ons transformerende liefde.
Ek het geleef om die dag te sien wanneer ek al die liefde wat ek verlang, ontvang; Ek is opgestop aan die kieue. Deelname aan iets transpersoonlik, groter as ek, gee my 'n gevoel van persoonlike krag, gesentreerdheid, verband en begrip. Die liefde wat ek ervaar, is so groot dat die smal kanaal verruim moet word sodat die liefde in die wêreld kan vloei.
Ek het verstaan ​​dat kreatiwiteit iets wat nie voorheen bestaan ​​het nie, manifesteer en dat mede-kreatiwiteit met 'n ander aansluit om iets uit niks te vorm nie. Hierdie proses is 'n manifestasie van die vertroue wat steeds tussen ons bou. Ons kon nie direk na die mede-kreatiewe stadium gaan nie; ons moes eers deur die vroeë stadiums van ons verhouding beweeg.
Ek ervaar medek kreatiwiteit as 'n dinamiese energie wat optrede en risikovoorsiening motiveer, as 'n verband met die diepste deel van myself om uit te reik na die diepste deel van Charlie en ander. Die verband behels empatie en luister. Ek ontvang gelyktydig verskillende vlakke van kommunikasie, 'n praktiese, logiese begrip vergesel van intuïtiewe kennis.
Mede-kreatiwiteit is pret. Entoesiasme heers. Dit is stimulerend, uitdagend, verstand strek en absorbeer, met die opgewondenheid om op die rand van die afgrond te wees. Dit is 'n aangename, vermaaklike rand, wat voortdurende verrassing verwag. Dit is hier en nou, in die oomblik, om my te dwing om aandag te skenk. Dit lag, vier en vereer wat bereik is.
Huwelike in die hemel gemaak?
Ek is nie seker dat ek glo in die begrip huwelike wat in die hemel gemaak is nie. Maar wanneer Charlie en ek in die magie is, is dit 'n aanloklike geloof. Vanuit hierdie oogpunt is dit asof ons siele na die aarde toe gestuur en na mekaar gelei is, asof die beskermende engele oor ons gekyk het om seker te maak ons ​​het nie opgehou voordat ons die boodskap ontvang het van wat ons veronderstel was om te doen nie: om ander te leer hoe om in hul verhoudings te genees en te groei. Dit is asof ons as voertuie vir die werk gekies is.
Meeste van die tyd sien ek ons ​​as gewone mense wat soos 'n paar ander mense in die loopgrawe geslaan het - geen goddelike enigiets wat ons help nie, maar net vasberade vasberadenheid. Oor die jare het ons ons werk as individue en as 'n paartjie gehou, tot op 'n sekere punt wat ons uiteindelik genoeg gedoen het en tot in die mede-kreatiewe stadium gegaan het.
Ek hou 'n visie dat as groot getalle mense die mede-kreatiewe stadium van verhouding kon bereik, ons in 'n meer vreedsame wêreld sou leef. In verhoudings wat gekenmerk word deur hierdie hoogste vlak van ontwikkeling, word krag gelykop gedeel, en daar is 'n konsekwente ervaring van lewe in liefde en vreugde.
Charlie en ek het transformatiewe draaipunte in ons lewens in persoonlike groeiseminare gehad. Charlie het my in 'n persoonlike groeigroep voorgestel met 'n dosyn lede as getuies. In 'n ander seminaar het Charlie besluit om sy loopbaan te verander, wat ons skuif na Kalifornië gevoer het. Ek het my reis as 'n groepfasiliteerder begin deur my vrees vir die publiek te spreek, die dag toe ek die mikrofoon geneem het om voor tweehonderd mense te praat.
Gaan na die paartjieswinkel in Oregon toe ons op die punt staan ​​van egskeiding, vir my 'n epifanie was en ek het die werk gevind wat ek moes doen en die praktyke wat gehelp het om ons huwelik te red. En 'n seminaar het Charlie, met die diepgaande ondersteuning van die hele groep, toegelaat om 'n vervullende lewe buite die geselskap waarvoor hy gewerk het, te bedink en om te bedank en terug te kom na die familie.
Om op die viscerale vlak die transformerende krag van groepdinamika te ken, het ek my beroep toegewy aan die skep van 'n konteks vir ander om diep in hulself te duik en die soort deurbrake te ervaar wat ek gehad het. Die aanbied van seminare gewortel in wat Charlie en ek tot dusver geleer het, was die voor die hand liggende volgende stap.
Na jare van struikeling en struikeling was ek verbaas om myself in die rol van die "rituele ouderling" te bevind, wat die proses van transformasie in ander gelei het. Paartjies wat op die transformasiepad is, vind hul pad na ons en soek die spesiale kennis wat ons opgedoen het tydens ons reis na heelheid.
Uitdagings moet verduur en beheers word
As ons die hoogste vlak in 'n verhouding wil bereik, moet uitdagings verduur en bemeester word. Ek het die romantiese idee afgeskud dat "as ons mekaar liefhet, sal die verhouding net vloei."
In ons werkswinkels probeer ons dadelik enige bedrieglike denke en romantiese mites op te los, sodat die deelnemers weet dat dit 'n goeie verhouding is, is soms moeilike werk. Ons sê dit dikwels en op baie maniere.
Om te leer hoe om teen hierdie moeilike emosies teenwoordig te wees, het my tot 'n nuwe diepte van liefde gelei. In die mede-kreatiewe stadium kon ek die groot skema van dinge verstaan. Ek het ontdek dat alles wat ek deurgaan, 'n geleentheid vir my groei is. Dit is 'n uitdaging om sterker, wyser, meer volwasse en meer liefdevol te word.
Deur ewekansigheid in die aangesig van krisis te handhaaf, kan ek met die breër visie sien. Nadat ek aangekom het op 'n plek waar ek oop kan bly vir wat is, gee ek 'n gevoel van groot krag. Ek voel moedig en bekwaam, trots op die feit dat ek my lewe kan hanteer.
Leer om die regte persoon te wees
Soms beleef ek groot vreugde, wonder en opwinding in leer. Leer beteken om te aanvaar dat ek soms nie weet nie. Dit beteken soms dat ek bereid moet wees om verkeerd te wees oor wat ek dink, is hoe dit is.
Elke keer as ek iets leer, verander my wêreldbeskouing en my persepsie op een of ander manier. Ek het dikwels gedink dat daar iemand daar was met wie leer meer gemaklik sou wees. Dit het 'n rukkie geneem om daardie fantasie te los en te besef dat dit nie gaan oor die vind van die regte persoon nie; dit gaan oor die regte persoon wees.
Deur 'n toegewyde student en 'n pasiëntonderwyser te word, leer ek die regte vrae te stel. Wat is die eienskappe wat my oorspronklik vir my maat gemaak het? Is hulle nou teenwoordig? Wat is die doel van ons verhouding? Hoe het ons 'n meningsverskil dat nie een van ons verloor nie? Wat is die mees ervare manier om my woede te hanteer? Watter deel van my eie donker kant het ek nie besit nie en projiseer op my maat? Watter deel van my goue kant het ek nie besit nie en kan op my maat uitsteek? Hoe bou ons vertroue terug nadat dit geval het? Wat beteken dit regtig om verantwoordelik te wees? Wat vir my is medelydende selfversorging?
As ek my vennoot deur egskeiding of dood sou verloor, watter onvoltooide besigheid sou ek hê? Wat sal die areas van berou en spyt wees? Hoe kan ek 'n meer liefdevolle persoon word? My geliefde, hoe kan ek jou die beste hê? Wat is my unieke bydrae om in hierdie wêreld te maak en op watter manier kan my maat my help met die proses?
Om in sulke vrae te leef, laat my nederig wees en bring 'n nuuskierige gedagte aan my verhouding. In plaas daarvan om so vol van regverdige kennis te wees, is ek 'n goeie student van die lewe wat in radikale verbasing leef, wat deur die ontdekkingsproses aangewakker word.
Wavy Gravy sê: "Getroude lewe is 'n put vol slaggate, ontwerp deur 'n demoniese godheid vir ons bewuste evolusie." Ek doen my werk nie net sodat ek meer vertroue en beter kommunikasie in my verhouding en meer genot in die familie kan hê nie. . Ek doen ook die werk om meer heeltemal te voel.
Die geskenk is reg daar voor ons
In 'n ou Sufi-verhaal woon 'n man met die naam Nasrudin in die Midde-Ooste. Hy het die reputasie gehad om 'n rascal te wees, so by die grens tussen die lande het die inspekteur die wagte in die zadeltassen van Nasrudin se donkie karavaan gekyk om te sien of hy goud of juwele gesmokkel het. Hulle het niks gevind nie.
Die tyd het verbygegaan, en Nasrudin het by die grens gekom met nog 'n donkie karavaan. Hy het 'n pragtige tulband gehad met 'n groot juweel en 'n mantel van 'n hoë gehalte lap. Die inspekteur was meer oortuig as ooit dat Nasrudin tot nul was. Hy het die wagte oral gesoek, selfs in die mond van die donkies. Weer het hulle niks gevind nie. 'N Jaar later het die inspekteur Nasrudin in die bazaar gehardloop. "Nasrudin, jy is 'n skelm," het hy gesê. "Daardie tye het jy die grens oorgesteek, ek het geweet jy het gesmokkel. Ek het nie meer amptelike hoedanigheid nie. Jy kan my vertel wat het jy gesmokkel? "En Nasrudin het geantwoord:" Donkeys. "
Ek is lief vir hierdie storie omdat dit my herinner aan die punte in die tyd wat soveel waarde het en so dikwels oor die hoof gesien word. Terwyl ons op soek is na die juwele en goud, die piek ervarings van ons lewens, die dramatiese oomblikke, kan ons die alledaagse oomblikke oor die hoof sien. Intimiteit word dikwels in gewone gebare vervat - 'n dringende blik, 'n kort aanraking, 'n knuffel en 'n sagte woord van aanmoediging. Dit is al hierdie donkie oomblikke wat vir die rykdom sorg.
In my lewe is ek daartoe verbind om elke dag karavane van donkiemomente te hê: openhartige ontmoetings met my geliefde man, met kinders, vriende, kliënte, studente, katte, plante in die tuin, bome in my tuin en die lug. Hierdie oomblikke laat my ryk voel.
Word 'n meer liefdevolle persoon
Ek is so bly ek het volhard. Wat ek nou geniet, is so 'n vreugde. Ek het meer gemoedsrus as wat ek ooit geweet het. Ek voel 'n sterk vertroue in die verhouding wat ons geskep het en tog aanvaar ek dit nie as vanselfsprekend nie. Elkeen van die beproewings van my huwelik het my sterker gemaak, my eers verpletter en my dan nuwe lewe gegee. Ek het soveel van myself geleer, oor verhoudings en oor hoe die wêreld werk.
Die geheim van die lewe vir my is om 'n meer liefdevolle persoon te wees, is duidelik. Dit is ook duidelik dat ek dit nie kon doen sonder om my krag, moed, toewyding, integriteit en persoonlike mag te ontwikkel nie. Dit is deur die beproewinge van my lewe dat ek hierdie eienskappe ontwikkel het.
Ek is veral bly om aan my kinders en kleinkinders 'n model te gee van 'n verhouding wat werk, waar daar 'n hoë vlak van respek is, waar krag gedeel word, waar daar sterk vertroue, eerlikheid en vitaliteit is. Hulle sien daagliks liefde en toewyding. Ons huwelik gee hulle nie net 'n veilige omgewing vir hul eie ontwikkeling nie, maar ook 'n opwindende prototipe vir hul toekomstige heilige vennootskappe.
Ek weet dat wanneer ek op my sterfbed is, die belangrike vraag wat ek myself sal vra, is: "Hoe goed het ek liefgehad?" Ek wil my lewe nou elke dag so leef dat ek kan antwoord. " geliefd; Ek het ten volle liefgehad; Ek het baie liefgehad. Ek het 'n lewe van toewyding geleef. "Ek maak my klein hoekie van die wêreld 'n hemel op aarde.
Om nee te sê is moeilik. Hierdie kommunikasiewenke maak dit…
Op dieselfde bladsy te wees: 'n Mens kan nie bestaan ​​as ...