Is 'n legendariese juweel van 'n heilige Joodse borsplaat herontdek? - Geskiedenis Podcasts - 2021
Nadat hy ongeveer duisend jaar lank van die geskiedenis van die geskiedenis verlore geraak het, vind 'n legendariese edelsteen moontlik sy weg terug huis toe. 'N Anonieme eienaar van 'n baie belangrike godsdienstige artefak is gereed om 'n gekoesterde erfenis af te staan ​​en terug te keer na sy vaderland. Daar word gesê dat die artefak 'n opwindende geskiedenis gehad het, en as dit in werklikheid werklik is, het dit ook 'n sterk betekenis in die Joodse geloof.
Sowel Breaking Israel News as die Daily Mail beweer dat die juweel ter sprake sy oorsprong kan hê in 'n heilige borsplaat wat deur die hoëpriester van Jerusalem gedra is. Voordat ek die geskiedenis van die juweel meer ondersoek, is dit interessant om die legende agter hierdie borswapen van nader te bekyk.
Volgens die Jewish Encyclopedia was die 'ḥoshen' (die naam vir die borstas) 'versier met edelgesteentes, gedra deur die hoëpriester op sy bors toe hy die name van die kinders van Israel in die heiligdom voorgehou het'. Die Temple Institute beskryf die hoëpriester se borswapen deur te sê:
'Hierdie kledingstuk word in Hebreeus choshen mishpat genoem, wat die' borswapen van oordeel 'of' beslissing 'beteken. Dit is vierkantig en oor die hart gedra, en dit is so genoem vanweë die unieke rol wat dit gespeel het om noodlottige besluite te neem. Volgens die Bybelse instruksies en rabbynse tradisies is die borsplaat 'n brokaat met 'n patroon soos die efod. Die drade van sy stof is goud, hemelsblou, donkerrooi en bloedrooi wol en gedraaide linne. Die kledingstuk self bestaan ​​uit vier rye klein vierkantige stene in gebreide of gevlegde goud. Elke ry bevat drie klippe van altesaam twaalf klippe, een klip wat elk van die twaalf stamme van Israel voorstel. Die naam van die ooreenstemmende stam was op elke klip gegraveer. "
Ontdekkings toon dat Galilea en Jerusalem baie ouer is as wat ooit geglo is
Die antieke Joodse nekropolis in Israel word wêreldwyd erken
Voorkant van die borsplaat aan die voorkant van die sentrale Sefardiese sinagoge in Ramat Gan. (Dr. Avishai Teicher Pikiwiki Israel/ CC BY 2.5 )
Daar word geglo dat die borswapen die hoëpriester in staat gestel het om direk met God te kommunikeer. Toe 'n belangrike vraag gevra is, kon die priester 'God se woord' lewer en die navraag beantwoord met behulp van die borsplaat en twee heilige klippe, genaamd die Urim en die Thummim. Terwyl die juweliersware borsplaat gedra en die twee klippe vasgehou het, het die hoëpriester voor 'n kandelaar naby die altaar gestaan. Toe hy die vraag stel, weerkaats die kers die lig van die Urim en die Thummin op die klippe van die borsplaat. Die webwerf Pheonix Masonry verduidelik hoe die antwoord gekom het:
'Hierdie ligflits het tot 24 kombinasies (2 x 12) voorsien. Aangesien daar 22 letters in die Hebreeuse alfabet is, kan die flitse van lig letters van letters veroorsaak. Daar word gesê dat God deur die wind asemhaal, wat weer veroorsaak dat die sluier beweeg, sodat 'n briesie die vlamme in die kandelaar laat flikker om die rigtinghoek van die lig op die Urim en Thummin, en vandaar na die borsplaat, te verander. . God kon dus direk, maar nie hoorbaar nie, met die hoëpriester kommunikeer en die navraag beantwoord. "
Joodse hoëpriester wat 'n hoshen dra, en Leviete in eertydse Juda.
Daar word gesê dat die steen wat onlangs die nuus gehaal het, een van die twee sardonyx -juwele is wat goud op die borsplaat se skouers gesit is. Met bogenoemde legende in gedagte, is dit maklik om te sien waarom hierdie edelgesteente opskudding veroorsaak het. Maar hoe het dit in die hande van 'n bejaarde vrou in Suid -Afrika beland?
Die familietradisie van die eienaar verduidelik dat die sardonyx omstreeks 1189 aan haar voorvader, genaamd Croiz Arneet deTarn Auret, van die Hoëpriester gegee is in dankbaarheid omdat sy gehelp het om Jerusalem te bevry. Die Daily Mail voeg by die verhaal dat "dit aan 'n tempelridder gegee is en van die een geslag na die volgende deur die gesin oorgedra is."
Die sardonyx -klip in die papiruskis waarin dit gedra is. (Eienaar/ Daaglikse pos )
Nadat hulle die klip geslagte lank in die gesin se besit gehou het, het hulle in 2000 gevra om dit te laat beoordeel. Breaking Israel News sê dat dr. James Strange, professor in godsdienswetenskap en argeologie, die klip vir die gesin ontleed het. Dr Strange het aan Breaking Israel News voorgestel dat hy nie baie beïndruk was met die klip totdat hy twee letters in antieke Hebreeus gesien het nie. Hy het gesê: "Daar is geen moderne of antieke tegnologie aan my bekend waarmee 'n vakman die opskrif kan produseer nie, aangesien dit nie in die oppervlak van die klip gesny is nie." Dr Strange dateer die steen tot ongeveer die 5de eeu v.C. en waardeer die waarde van die klip op $ 175-$ 225 miljoen. Hy het toe die gemoloog Ian Campbell gevra om na die vreemde artefak te kyk. Campbell het bevestig dat die klip nie oopgekap is om die inskripsie te maak nie en het 'n waarde van $ 200 miljoen geraam.
Die verborge skatte van die Kaïro Geniza
Abracadabra! Die mag van towery teen die bose magte
The Poetry of Gods deur Enheduanna - Die eerste bekende vroulike skrywer
Later is 'n ander deskundige - M. Sharon van die Universiteit van Witwatersrand, gevra om die klip ook te ondersoek. Daily Mail haal sy verslag oor die artefak aan: "As gevolg van die duidelikheid van die letters en die fyn definisie daarvan, is dit ongelooflik as dit 'n toevallige natuurlike vorming in die klip is. Die gebrek aan 'n duidelike teken van inmenging met die oppervlak die bestaan ​​van die letters in die klip is 'n ware raaisel. " Daar word ook gesê dat hy die inskripsies beskryf het as 'n ou Hebreeuse skrif en 'die ekwivalent van ons' B 'en' K '. Die skrifstyl is gedateer tot 1000 v.C., gee 200-300 jaar.
Dit is interessant om daarop te let dat dit nie die eerste moderne vermelding van die klip is nie. Dit lyk asof die raaiselagtige artefak in 1991 die nuus gemaak het toe die eienaar (eerste?) Dit oorweeg het om dit te verkoop.
Nou blyk dit dat die sardonyx -klip weer op die mark is. Daily Mail berig dat die huidige eienaar van die edelsteen en 'n Suid -Afrikaanse sakeman spesifiek op soek is na beleggers wat belangstel om die klip te koop en na Israel te neem.
Die vraag na die egtheid van die klip bly egter onseker. Alhoewel dr Strange aan Breaking Israel News gesê het: "Ek het toe bereken dat as dit 'n bedrog was, een of meer baie soortgelyke ander binnekort op die internasionale mark sou verskyn, maar na my wete het niemand dit nie", het hy ook beklemtoon dat dit so moet wees weereens ondersoek. Hy het tot die gevolgtrekking gekom:
"Sedertdien het baie water onder die brug geloop. Ek dink hierdie voorwerp het 'n nuwe beoordeling nodig en soveel as moontlik wetenskaplike toetse om vas te stel of dit eg is. As dit 'n artefak is wat belangrik is vir die geskiedenis van die Joodse mense, dan is dit werklik wonderlik. As dit 'n meesterlike bedrog blyk te wees, sal ek seergemaak word dat ek bedrieg is. "
13/04/20 Verslag - Priesterlike steen uit belangrike godsdienstige artefakte (?). Groepdenke maak geskiedenis. Probleemoplossing.
Hier is meer van wat Ancient Origens sê oor die klip wat bo -aan die pos verskyn.
Ek voel nie so waarskynlik nie. Aaron se borswapen sou uit ongeveer 1300 vC wees, en Salomo se tempel is omstreeks 586 vC vernietig, en Herodes se tempel is in 70 HJ verwoes, om nie eers te praat van ander probleme nie.
As u 'n geskiedenisliefhebber is, kan u die ontleding van die besluitnemingsproses, wat tot groot gebeurtenisse in die 20ste eeu gelei het, geniet. Een ding wat 'n rol gespeel het in baie van die foute, volgens 'n verskeidenheid ontleders, is groepsdenke.
Volgens Briannica.com is groepsdenke 'n denkwyse waarin individuele lede van klein groepe geneig is om 'n standpunt of gevolgtrekking te aanvaar wat 'n waargenome groepskonsensus verteenwoordig, ongeag of die groeplede meen dat dit geldig, korrek of optimaal is. Groepdenke verminder die doeltreffendheid van kollektiewe probleemoplossing binne sulke groepe. (https://www.britannica.com/science/groupthink)
Kortom, groepdenke kom voor wanneer groepe nie uiteenlopende menings aanmoedig nie. Daar word bespreek dat die fenonomon lei tot 'n paar groot mislukkings in die openbare beleid, soos die inval van die Bay of Pigs. Soos ek onlangs genoem het, kan u skaars 'n sosiaal -wetenskaplike handboek lees sonder om te lees hoe groepdenke bygedra het tot die besluit van JFK om Kuba binne te val.
Hieronder is 'n bietjie daaroor uit Yale Alumni Magazine.
'N Ander onderwerp wat u moontlik relevant vind, is die van Milton Rokeach Oop en geslote verstand, 'n boek oor dogmatisme en outoritarisme.
Jare voordat ek metaalopsporing begin het, het ek 'n artikel in The Journal of Rational Living gepubliseer waarin een van die veranderlikes dogmatisme was. Snaaks hoe sommige dinge draai en elke paar jaar terugkom.
My eerste konferensievoorlegging was voor dit en was oor die kondisionering van 'n psigofisiologiese reaksie.
Ek sê dit net omdat hierdie tipe studies 'n aanduiding is van my benadering tot metaalopsporing en help om te verduidelik wie ek is en wat ek hier doen. Ek benader dinge baie op dieselfde manier as in die navorsingslaboratorium, hoewel dit nie met dieselfde strengheid of aandag aan detail is nie. Ek glo daaraan om baie versigtig te wees oor gevolgtrekkings, waarneming, operasionele definisies, data en bewyse, om elke alternatief vir die eerste aanloklike gevolgtrekking te oorweeg, en om te toets eerder as om te aanvaar.
Toe ek net gister praat oor die hakskeenbeen met 'n gat daarin, het ek gesê: 'Soos enige wetenskaplike analise gedoen het, het hierdie studie moontlike oorsake van die wond anders as kruisiging oorweeg, waarvan een die praktyk was om lyke vas te maak wat in 'n kis stilstaan, maar daar is geen kis in hierdie geval gebruik nie. "
Ek het gewaarsku teen die gevaar om gevolgtrekkings te maak sonder om alternatiewe verduidelikings te oorweeg. Volgens my ervaring en opinie moet 'n wetenskaplike of iemand wat die regte gevolgtrekking wil maak, alle alternatiewe verklarings ondersoek. Ek het baie keer daarop gewys dat die gevaar verband hou met die identifisering van gegrawe artefakte.
Persoonlik is dit die tipe ding wat metaalopsporing vir my interessant hou, en ek gebruik dieselfde tegnieke en dissipline, of ek nou stranddinamika bestudeer of effektiewe soekstrategieë.
As ek my gevolgtrekking lewer, gee ek altyd bewyse om dit te ondersteun, hulpbronne wat die leser kan raadpleeg, dikwels my vertrouensvlak of ander soortgelyke dinge, en ek vertrou die leser om alles te neem wat hy nuttig vind en doen wat hy wil sal daarmee saamgaan. Ek verwag of moedig u nie aan om my gevolgtrekking te aanvaar sonder om dit uit te toets of self te redeneer nie.
Dit is warm. Ek het net 'n bietjie opgespoor in 'n asblik en sweet baie. Nog nie gewoond aan die soort hitte nie.
Simboliek van die borsplaatstene
Let wel: ek het dit in 1988 geskryf en dit het waarskynlik 'n nuwe hersiening nodig. Maar vir diegene wat sulke onderwerpe interessant vind, hier is dit vir u plesier.
V. Wat was die soorte klippe wat in die borswapen van Aaron gebruik is? Wat was die redes waarom 'n bepaalde klip 'n spesifieke stam verteenwoordig het?
A. Ibn Ezra het in sy kommentaar op Exodus 28 opgemerk dat ons werklik geen manier het om die klippe wat in die borsplaat aangebring is, positief te identifiseer nie en dat Saadia hierdie klippe na goeddunke vertaal het en geen tradisie gehad het om op te vertrou nie. Die punt van Ibn Ezra is baie belangrik, want alles wat ons oor hierdie onderwerp sê, is niks meer as vermoedens nie. Die probleem word veral vererger as ons in ag neem dat daar geen ooreenkoms is oor watter stam ooreenstem met die korrekte klip nie. In die lig hiervan, laat ons deur hierdie troebel waters loop en kyk hoe hierdie klippe geïdentifiseer is. Sommige geleerdes het probeer om 'n verband te vestig tussen die 12 klippe in Aaron se borstas, die 12 maande van die jaar en die 12 tekens in die zodiac, maar daar is geen bewyse hiervan in die Skrif nie. Edelgesteentes word in figuurlike sin in die Skrif gebruik om waarde, skoonheid, duursaamheid aan te dui. Philo van Alexandrië het gevoel dat elke klip presies ooreenstem met die temperament van elke gegewe stam.
Die eerste klipry:
Odem − ‐Sardius, of, robyn. Eks 39:10. Die Hebreeuse odem, van adam, tot rooi, rooierig, dui op die robyn, net soos adam in Persies 'n pragtige juweel, met 'n fyn dieprooi kleur, met 'n mengsel van pers. Jb 28:18. Spr 3:15. 8:11. 20:15. 31:10. La 4: 7. Die Targum van Yonatan identifiseer hierdie klip met die stam van Rueben, sommige identifiseer hierdie klip met die stam van Juda. [Let daarop dat Juda bekend was vir sy passievolle aard, net soos Rueben]
Pitdah −- word voortdurend weergegee deur die LXX. topadzion, en Vulgate, topazius, waarmee Josefus saamstem. Die topaas is 'n edelgesteente, van 'n bleek, doodgroen, met 'n mengsel van geel, soms van 'n fyn geel en dus chrysoliet genoem deur die moderne, van sy goue kleur. Job 28:19. Volgens Saadia Gaon, Kimchi en Chizkuni is hierdie steen waarskynlik die smarag. Volgens die Septuagint word pitdah geïdentifiseer met die sardiaan - 'n diep oranje -rooi chalcedoon wat deur sommige as 'n verskeidenheid karneool beskou word. Die Midrash in Bamidbar Rabba 2: 7 identifiseer die Pitda met Simon, terwyl sommige sê dat dit die klip van Issaskar was.
Bareket - is moontlik 'n karbonkel, van die Hebreeuse woord Bareketh, van barak, (weerlig) tot ligter, glitter, 'n baie elegante juweel, met 'n dieprooi kleur, met 'n mengsel van skarlaken. Daar word voorgestel dat die borswandklip moontlik nie groen was nie, maar 'n blourooi kleur, in welke geval dit 'n amandien (granaat) was. Is 54:11, 12 .. Saadia merk op dat hierdie klip heel moontlik die geel topaas was, moontlik 'n sitrien. Die Midrash identifiseer hierdie klip met Gad, terwyl ander Bareket met Benjamin identifiseer
Die tweede klipry
Nofech - Eks 28:18. Die Targum, KJV en Bahya identifiseer dit as die smarag, ander sou beweer dat die smarag in die Mosaïese tyd onbekend was. Hierdie laaste mening is betwisbaar omdat smaragde onlangs in Bo -Egipte, op die berg Zabarah, herontdek is. en in Ciprus, en Ethiopië.
'N Ander alternatief kan turkoois wees, wat beslis tydens die Mosaïese tyd in Egipte ontgin is. Chizkuni identifiseer hierdie klip met die karbonkel, terwyl die Septuagint nofech as steenkool maak. Sommige identifiseer hierdie klip met die stam van Juda, terwyl ander dit met die stam van Rueben identifiseer.
Sapir − -Vulgate (Jerome 's Latin Bible, 390- 405 C.E ..) vertaal hierdie klip as sapphirus Plinius beskryf sapphirus as 'n versadiging met vlekke soos goud. Dit is ook van 'n blou kleur, maar soms, maar selde, is dit pers, die beste soort wat van Media afkomstig is. Maar hierdie steen is in geen geval deursigtig nie.#8221 Daar is egter genoeg rede om te glo dat die saffiersteen van vandag werklik die korund is, 'n klip wat in die ou tyd nie bekend was nie. Plinius 37:39 en Theophrastos, 'n Griekse geleerde, was van mening dat die saffier van die ou tyd werklik die lapis lazuli was. Die Midrash identifiseer hierdie klip met die stam van Issaskar, terwyl ander hierdie klip met die stam van Dan identifiseer.
Yahalom −- Hierdie klip is geïdentifiseer as 'n rots kristalhelder en kleurlose juweel, 'n pêrel of 'n blouerige glas (in baie vroeë tye as waardevol beskou), of blou chalcedoon, of miskien selfs beryl. Ibn Ezra sê in sy kommentaar dat Yahalom waarskynlik 'n diamant is omdat dit die vermoë het om alle ander klippe op te breek. Die grondwoord daarvan is volgens Ibn Ezra afgelei van die Hebreeuse woord holem wat beteken "to smite " (Vgl. Jes 41: 7). Sommige vertalings van die Bybel vertaal Yahalom as "diamond ", wat verkeerd is vir die diamant, was nie bekend voor die Middeleeue nie. Boonop was 'n naam op die Bybelse klip gegraveer en die metode om 'n diamant te graveer, is eers uitgevind 2000 of 3000 jaar nadat die borsplaat gemaak is, en ook nie diamante nie, indien dit op daardie tydstip en plek in die geskiedenis bekend was. Die Midrash identifiseer hierdie klip met die stam van Zevulun, terwyl ander sê dat dit Naftali se klip was.
Die derde klipry:
Leshem−- Hierdie klip kan jasint, sirkon, ambergeel of oranje wees. Die Septuagint word as liguron weergegee. Ander geleerdes identifiseer dit met aventurien, 'n kwarts wat baie fyn kristalle van hematiet, limoniet of mika bevat, wat skitter as die lig hulle vang. Dit is ook geïdentifiseer as turkoois wat in juweliersware gebruik word. Hierdie klip was moontlik 'n toermalyn, of meer beslis die rooi variëteit bekend as rubelliet. Rubelliet is 'n harde klip en word as juweel gebruik, en word soms vir rooi saffier verkoop. Die Midrash assosieer hierdie klip met die stam Dan, omdat die stad Lesem in sy stam [Vgl. Josua 19:47].
Sy 'vohSwart -en -wit bont agaat Die Septuagint identifiseer hierdie steen as achatis. Hierdie identifikasie met agaat word deur alle geleerdes aanvaar. Witgrys agate is in Egipte gevind. Dit is 'n klip wat so 'n verskeidenheid kleure en voorkoms aanneem, dat dit sy naam kan ontleen aan die wortel shuv (heb 7725), om te draai, te verander en dit sy voorkoms sonder einde kan verander. Sommige identifiseer Midrashiese bronne identifiseer hierdie klip met die stam van Naftali, terwyl ander voorstel dat dit die steen van Asher of Menashe was.
Achlamah - wat die Septuaginta weergee 'amethustos die Griekse woord vir sonder om dronk te wees ' die Grieke het geglo dat hierdie klip veronderstel was om dronkenskap te voorkom. Hierdie juweel is gewoonlik pers of violet van kleur. Plinius sê dat dit rooi was, dat daar vier skakerings van die kleur was en dat dit deurskynend was. Ibn Ezra skryf dat die ametis soms as die droomsteen geïdentifiseer is, want dit kan drome veroorsaak by almal wat dit dra. [let op dat die woord achlamah verband hou met die Hebreeuse woord vir droom "cholem. " Die Targum identifiseer hierdie klip met die stam van Gad of Issachar. As dit inderdaad die droomsteen is, is dit logies om hierdie klip met Josef te identifiseer.
Die vierde ry klippe
Tarsis ‑ -Beryl, 'n edelgesteen met 'n seegroen kleur. Emerald en aquamarine is twee soorte beryl. Dit kan ook sitrienkwarts of groen jaspis wees. Die Septuagint noem dit chrisolythos of berullion. In die Hellenistiese tydperk is hierdie naam toegepas op die topaas, 'n klip wat nie in die vroeëre periodes bekend was nie. Daar word geglo dat dit identies was met die pêrelmor. Vulgaat van Jerome vertaal dit as die hyacinthus. Beryl is 'n deursigtige juweel van 'n blougroen kleur wat in Oos -Indië [Saadia, Kimchi en die KJV] voorkom. Slegs die groen beryl was in Moses en#8217 tyd in Egipte bekend en gebruik, die aquamarine en die geel en wit beryls is nie bekend nie. Die naam Tarsis is ook die ou Bybelse naam vir Spanje, en as dit hier van toepassing is, kan ons aanvaar dat dit die geel rotskristal of sitrienkwarts is. bekend as "chrysolith " volgens Plinius (Natural History, xxxvii. 43). Hierdie klip word geïdentifiseer met die stam van Sebulon wat by die see gewoon het (Bahya).
Shoham Onyx sardonyx bont rooi en wit Onyx is 'n lid van die agaatfamilie en word gekenmerk deur die ondeursigtigheid en parallelle lae van afwisselende kleure, soos rooi en wit, bruin en wit, swart en wit. Die Vulgaat vertaal dit as die sardonyx, 'n rooi en wit bont juweel. Nuwe Engelse Bybel maak shoham weer as " (rooi) karneool. ", wat gereeld in die woestyn voorkom. In die boek Job beskou Job die wysheid van God as 'n groter besitting as selfs duur oniks (Job 28:16). Die Targum identifiseer hierdie klip met die stam van Aser.
Yashfeh − ‐ Jasper jaspisgroen die jaspissteen is oorspronklik deur die Babiloniërs uitgekerf en was gewoonlik groen en soms selfs deursigtig. Die Griekse en Latynse jaspis, en is gevind in opgrawings in antieke Judea en in die buurlande. Hierdie klip kan moontlik die opaal of jade of groen kwarts wees. Die Midrash identifiseer hierdie klip met die stam Naftali of Benjamin.
Volgens Philo, Josephus, Maimonides, Rashi, was die vier rye volgens die volgorde van hul geboorte gerangskik, ander stel voor dat die rye ooreenstem met die wat hulle in die woestyn opgeslaan het (TB Yoma 73b, Saadia en die Abravanel). Volgens die Minchat Chinuch is die rye vertikaal gerangskik volgens die geboortevolgorde (vgl Kaplan 's Living Torah vir meer besonderhede). Die doel van die choshen (borswapen) was om die hoëpriester daaraan te herinner dat hy die Joodse volk moes verteenwoordig waar hy ook al sou gaan, en dat hy te alle tye hul dienaar was.
Ek wil 'n paar slotopmerkings maak oor die doel van hierdie klippe en waarom hulle so belangrik was. Stene het 'n wye verskeidenheid betekenisse in die antieke wêreld. Hulle verteenwoordig onvernietigbaarheid, bestendigheid, die onwankelbare en oorheersing. Baie van die deursigtige blink klippe verteenwoordig simbolies die sintese van aardse materie wat verband hou met die glans van geestelike. Hierdie juwele verteenwoordig duidelikheid en lig, en is deur die Hoëpriester gebruik toe hy oor die Urim ve Tumim mediteer.
Aan die begin van hierdie artikel het ek daarop gewys dat die twaalf klippe ooreenstem met die twaalf tekens van die Zodiac. Daar is ook 'n klip vir elke maand, en dit word gereeld aangetref in borsspelde met sterretekens wat 'n mens se horoskoop uitbeeld. Volgens Eliade is klippe deur die ou mense aanbid omdat dit vermoedelik instrumente vir geestelike optrede en lewenskrag was. Baie mense het deur die geskiedenis geglo dat hierdie klippe die charisma van die son, die maan en die sewe planete dra. Geel en wit klippe dra die invloed van die son, blou klippe word verbind met die hemelse koninkryk [Vgl. die kleur van techeylet in die Tzitzit wat die hemel en die water simboliseer], rooi klippe dra die invloed van Mars en passie, Venus word verbind met groen klippe soos die smarag, Saturnus word gekenmerk deur swart klippe soos oniks ensovoorts. Hierdie klippe is ook gebruik as 'n wapen om die banale invloed van die bose oog af te weer.
Daar word geglo dat edelstene sekere genesende kragte het. Abraham het 'n kosbare klip gedra wat aan sy nek gehang het; elke siek persoon wat daarna gestaar het, is onmiddellik genees (Bava Bathra 16b) vgl. die pêrelsak wat gedra word deur diere wat 'n pêrel bevat vir medisinale doeleindes. (Vgl. Sanh. 68a en Rashi ad loc.). Daar word ook geglo dat hulle menslike passies en geneenthede bevorder. Volgens Josephus noem dat die Essene edelgesteentes vir genesingsdoeleindes gebruik het (oorloë 2: 136) Beryl gee hoop smaragde bring rykdom, karbonkel, energie en versekering en robyne en rooi agate hou verband met liefde.
Met betrekking tot die stamme en hul onderskeie klippe, vind ons in die Midrash
Daar was onderskeidende tekens vir elke prins wat elk 'n vlag en 'n ander kleur vir elke vlag gehad het, wat ooreenstem met die edelgesteentes op die bors van die klip van Aaron en Reuben odem en die kleur van sy vlag was rooi en daarop was geborduurde mandrakes. Simeon 's was pitdah en sy vlag was van 'n geel (of groen) kleur bloot en die kleur van sy vlag was 'n derde wit, 'n derde swart en 'n derde rooi Juda 's nofekh en die kleur van sy vlag was soos dié van die lug … Issachar 's was sappier en die kleur van sy vlag was swart soos stibium … Zebulun 's was yahalom en die kleur van sy vlag was wit … Dan 's was leshem en die kleur van sy vlag was soortgelyk aan sappier… Gad 's ahlamah en die kleur van sy vlag was nie wit of swart nie, maar 'n mengsel van swart en wit was Asher's tarsies en die kleur van sy vlag was soos die edelgesteentes waarmee vroue hulself versier. shoham en die kleur van sy vlag was gitswart, en Benjamin was ook yashfeh en die kleur van sy vlag was 'n kombinasie van al die 12 kleure. [Hierdie Midrash is aangepas uit die Encyclopedia Judaica]
Dr James Strange, 'n professor in godsdiensstudies en argeologie aan die Samford Universiteit in Alabama, het in 2000 na Suid -Afrika gereis om op versoek van 'n vriend 'n interessante edelsteen te beoordeel. Wat hy gevind het, het hom laat wonder.
DIE SARDONYX -juweel
Kenners glo dat die klip uit 1000 vC dateer, aangesien daar antieke Hebreeus in die middel daarvan ingeskryf is.
Die draaiboek is die ekwivalent van ons 'B' en 'K'.
Die letters in die klip lyk soortgelyk aan dié wat op argeologiese vondste van 1300 tot 300 vC gevind is.
Wat hierdie saak so uniek maak, is dat daar geen merke op die oppervlak van die klip is nie, wat beteken dat die klip nie oopgesny is om die twee letters by te voeg nie.
Kenners stel voor dat die sardonyx óf in 'n groot bord óf in 'n borsbord gesit is, en dateer ook die skepping daarvan tot die 5de eeu v.C.
Nou het hy aan Breaking Israel News aan Adam Eliyahu Berkowitz gesê: 'Ek dink hierdie voorwerp benodig 'n nuwe beoordeling en soveel as moontlik wetenskaplike toetse om vas te stel of dit eg is.
'As dit 'n artefak is wat belangrik is vir die geskiedenis van die Joodse volk, dan is dit werklik wonderlik.
'As dit 'n meesterlike bedrogspul blyk te wees, sal ek seergemaak word dat ek bedrieg is.'
Hy het oor sy reis in 2000 gesê: 'Ek was nie bewus daarvan dat iemand in die laat Middeleeue oor die tegnologie beskik om 'n halfrond in so 'n medium te sny nie, en ek het alle ander verduidelikings probeer uitput.
'Daar is geen moderne of antieke tegnologie aan my bekend waarmee 'n vakman die opskrif kan produseer nie, aangesien dit nie in die oppervlak van die klip gesny is nie.'
Met geen sigbare merke op die oppervlak nie, het Dr Strange die idee uitgesluit dat die klip oopgesny is.
Na sy ondersoek het dr.Strange tot die gevolgtrekking gekom dat die sardonyx óf in 'n groot bord of in 'n borsplaat gesit is, en dateer ook die skepping daarvan uit die 5de eeu v.C.
Wat die sardonyx so uniek maak, is 'n klein opskrif (op die foto 'n tekening van die teks) in die hart van die klip, wat vermoedelik 'n ou skrif is wat dateer uit 1000 vC. M. Kenners sê die draaiboek is die ekwivalent van ons 'B' en 'K'
Op die foto is 'n konseptekening van die borsplaat, wat met edelstene besaai was en sou verskyn om antwoorde uit te spel wanneer vrae daaraan gestel word
Omdat hierdie klip enig in sy soort was, het hy die waarde daarvan tussen $ 175 miljoen en $ 225 miljoen beoordeel.
Ian Campbell, direkteur van die Independent Coloured Stones Laboratory in Johannesburg en 'n toonaangewende Suid -Afrikaanse gemoloog, het ook bevestig dat die klip nie oopgesny is om die opskrif by te voeg nie.
'Hoe gaan 'n mens logies daaraan toe om 'n waarde te heg aan iets soos 'n bewese godsdienstige artefak wat 'n' een van 'artikel is?'
Hy beraam dat $ 200 miljoen 'n 'eerlike beginpunt' was.
Die bewerings van 2000 is nou bevestig deur Breaking Israel News wat met Campbell se leerling, Jeremy Rothon, gepraat het.
Dr Strange onthou egter nog steeds die klip asof dit nog in sy hand sit.
Hy het opgemerk dat as dit 'n nep was, 'n ander soortgelyke steen teen hierdie tyd sou verskyn het, en hy versoek 'n nuwe beoordeling.
Die huidige eienaar is in kontrak met 'n Suid -Afrikaanse sakeman wat nou op soek is na beleggers wat bereid is om die klip te koop en terug te neem na Israel - albei partye wil anoniem bly.
Toe die sakeman hierdie klein klippie sien, besef hy dadelik dat die sardonyx 'n belangrike deel van die Joodse geskiedenis is en is vasbeslote om dit huis toe te bring.
DIE STORIE VAN DIE STEEN IN BYBELSE TEKS
Die klippe van die choshen mishpat, die borswapen van die hoëpriester, word in die Bybel genoem die urim v'tummim, of Urim and the Thummim, 'n frase wat nog nie gedefinieer moet word nie.
Volgens die legende is dit 1000 jaar gelede aan 'n tempelridder gegee en van die een geslag na die volgende deur die gesin oorgedra.
Met geen sigbare merke op die oppervlak nie, het dr. James Strange die idee uitgesluit dat die klip (op die foto) aanvanklik oopgesny is. Na sy ondersoek het hy gesê dat dit óf in 'n groot bord óf in 'n borsplaat gesit is, en dateer ook dat dit tot die 5de eeu v.C.
'En jy moet die Urim en die Tummim in die borstas van die oordeel sit, en dit sal op Aharon se hart wees'. Eksodus 28:30
Die Joodse teks, Talmund, onthul dat vrae na die borswapen gebring sou word en die klippe sou brand om die vrae te spel - elke klip het verskillende letters in die middel.
Hierdie teks sê dat die klippe in Jerusalem verlore geraak het deur die Babiloniërs.
In die boek Samuel lees u dat die urim v'tummim een ​​van die drie vorme van goddelike kommunikasie is: drome, profete en die urim v'tummim.
En toe Shaul by Hashem navraag doen, antwoord Hashem hom nie deur drome of deur Urim of deur profete nie. I Samuel 28: 6
Geredigeer deur Rabbi Michael Leo Samuel
Gegee deur Rabbi Ari D. Kahn, Eggo's van Eden op die Pentateug
'N Baie nuwe, baie ou boek is onlangs gepubliseer. Rabbi Michael Leo Samuel het die taak uitgevoer om die kommentaar van Philo van Alexandrië oor die boek Genesis in gladde, leesbare Engels te vertaal in die volgorde van die verse en hoofstukke van die Torah. Hierdie bundel is die eerste in 'n geprojekteerde reeks oor al vyf die boeke van die Pentateug.
Aan die begin moet ek dit duidelik maak dat my beperkte kennis van Philo se filosofiese milieu beperk my vermoë om 'n uitgebreide resensie van Torah uit Alexandrië te skryf. Ek laat dit oor aan geleerdes wat goed vertroud is met die Hellenistiese Romeinse en Egiptiese filosofiese tradisies om die pogings van Rabbi Samuel te ondersoek om die kommentaar van Philo te vergelyk en te kontrasteer met die filosofiese tendense van sy ouderdom. In plaas daarvan het ek die materiaal benader in die hoop om die Torah -insigte van 'n ou Joodse filosoof te ontdek en hierdie insigte in hul historiese en masoretiese konteks te oorweeg.
Ek was nie teleurgesteld nie. Benewens die vertaling van Philo se geskrifte, verduidelik Rabbi Samuel die tekste indien nodig, dikwels met behulp van verwysings en aantekeninge, sodat die moderne leser toegang tot die interpretasie van die Torah van Philo kan kry en verstaan. Nog belangriker, deur Torah uit Alexandrië kan ons die onderliggende eksegetiese benadering openbaar waarmee Philo die Torah aan lesers van sy eie generasie verduidelik het. Die relevansie van sy benadering tot ons eie generasie is opvallend.
In onlangse jare was studente van Tanach, veral onder die godsdienstige Sionistiese gemeenskap in Israel, besig met 'n debat (sommige kan dit as 'n geveg beskryf) oor outentieke en wettige interpretasie van die heilige Bybelse teks. The debate centers around two related points: First, to what extent is fidelity to classical rabbinic commentary requisite (or even desirable) and second, to what extent is it legitimate to interpret the text in a manner that implies that the heroes of the biblical narrative were less than perfect? This debate has come to be known as interpretation b'govah ha- einayim – looking biblical heroes in the eye, as opposed to gazing up at them as a mere mortal would view a titan.
With the help of Rabbi Samuel, we are now able to look back to the exegetical method used by Philo in Alexandria some two thousand years ago, and what we find may have important ramifications for our current debate. In Torah from Alexandria , we find a biblical commentator whose work is remarkably in sync with rabbinic tradition — which is no small feat given that a good number of the interpretations he offers are found only in much later rabbinic writings. We must therefore assume that Philo, like the authors of those later rabbinic texts, recorded ideas and exegetical traditions that had previously been transmitted orally (or, alternatively, that these rabbinic interpretations originated in Alexandria). Die masorah's centrality and antiquity are clearly reinforced.
Even more fascinating is the impact Philo's approach should have on the govah ha'einayim debat. Philo proves to be a staunch supporter of the classical approach to biblical characters, immediately and unequivocally defending them and dispelling any possible negative interpretation of their behavior. In situations where such "mainstream" commentaries as Nachmanides or Rabbi S.R. Hirsch find fault in the behavior of the matriarchs or patriarchs, Philo is quick to defend in fact, there are many instances in which he inserts a virtuous spin on seemingly neutral situations .
· Simeon and Levy "acted as a vanguard of justice and fought to protect their family's purity." (bl. 272)
· Joseph treats the sons of Bilhah and Zilpah as equals, hence drawing the ire of his other brothers. (bl. 275)
· Jacob's love for Joseph was not arbitrary favoritism. Rather, he loved Joseph because of his skills, his virtue, and his nobility. (bl. 275)
Interest had also revived in Early Renaissance Italy, where Venice soon became a particular centre of production. Along with the Roman statues and sarcophagi being newly excavated, antique gems were prime sources for artists eager to regain a classical figurative vocabulary. Cast bronze copies of gems were made, which circulated around Italy, and later Europe.  Among very many examples of borrowings that can be traced confidently, the Felix of Diomedes gem owned by Lorenzo de' Medici (see below), with an unusual pose, was copied by Leonardo da Vinci and may well have provided the "starting point" for one of Michelangelo's ignudi on the Sistine Chapel ceiling.  Another of Lorenzo's gems supplied, probably via a drawing by Perugino, a pose used by Raphael. 
But the most famous English collection was that formed by the 4th Duke of Marlborough (1739–1817), "which the Duke kept in his bedroom and resorted to as a relief from his ambitious wife, his busy sister and his many children".  This included collections formerly owned by the Gonzagas of Mantua (later owned by Lord Arundel), the 2nd Earl of Bessborough, and the brother of Lord Chesterfield, who himself warned his son in one of his Letters against "days lost in poring upon imperceptible intaglios and cameos".  The collection, including its single most famous cameo, die "Marlborough gem" depicting an initiation of Cupid and Psyche, was dispersed after a sale in 1899, fortunately timed for the new American museums and provided the core of the collection of the Metropolitan in New York and elsewhere,  with the largest group still together being about 100 in the Walters Art Museum, Baltimore.  ​​
This article in our series on precious stones in the Bible will discuss the exact placement of gems binne die High Priest's breastplate
Die breastplate (choshen) was one of the eight priestly garments worn by the high priest (kohen gadol) when serving in the Holy Temple.It featured twelve precious stones, corresponding to the 12 tribes of Israel, and served as a medium through which G‑d provided direction to the Jewish nation.
Anders as die gems on the shoulder piece, these stones were different one from another.
Die breastplate was to be at-tached to the Ephod worn by the High Priest by gold chains held by gold rings on the shoulder straps
Die gems contributed by the ancient Israelites in the wilderness were used in the Tabernacle as described in Ex
Die Gems op die High Priest's Breastplgeëet
For best viewing set your display settings to Hoog-Color 800x600 or better in control panel
Die Breastplate Of Judgment: Part 4 of 6- High Priest's Garments Series
Baie gem scholars agree that the tradition of birthstones arose from the Breastplate of Aaron: a ceremonial religious garment set with twelve gemstones that represented the twelve tribes of Israel and also corresponded with the twelve signs of the zodiac and the twelve months of the year.
Op die High Priest's Breastplate were 12 stones with the 12 tribes of the sons of Israel written on them
Die High Priest's Breastplate
The origin of our twelve birthstones and their colors is rooted in the twelve colored stones in the breastplate van die high priest of ancient Israel.The fact that our birthstones are not only associated with different tribes, but also with different months, shows that there was a strong tradition that each of the twelve sons of Jacob was born at a distinct time of year.