Oor brugbou en bande breek | Bilingual bemusings
Oor brugbou en bande breek
Posted on February 28, 2012 by JuanliT
Ek weet dit is nie die weer nie, want daar is sonstrale wat deur my venster skyn, maar vandag voel dit vir my in ‘n geringe mate asof daar ‘n skaduwee oor ons land hang. Waar daar myns insiens die potensiaal is om vir elkeen ‘n plek in die son te bied, word daar vandag weereens ‘n skeiding gemaak tussen die uitverkore minderheid wat op die strale “geregtig” is, en die intimiderende meerderheid wat die sonroom probeer “steel” – en dis geneig om my dag donkerder te maak.
Afriforum marsjeer vandag vir wat “hul volk” genoem word, vir ‘n groep en ‘n missie wat ek veronderstel is om mee te assosieer, maar waarvan ek nog nie seker is ek deel wil wees nie. En, soos dit my al in die verlede opgeval het, op ‘n manier wat ek nie glo die verskil gaan maak wat daar oorspronklik voor gemik word nie.
“You catch more flies with honey than with a stick”, lui een van my gunsteling aanhalings. Ek twyfel net of dit dieselfde uitwerking sal hê as bogenoemde stok as vuurhoutjie gebruik word, in plaas daarvan om dit in te span om ‘n brug mee te bou.
Ons president (ja, ons sin, want ons is almal Suid-Afrikaners) laat my soms dink aan daardie een familielid waarvan ons almal eerder wil vergeet. Hy daag op by belangrike geleenthede en jy weet hy is deel van die stamboom, maar jy sal hom nie vertrou om jou huis op te pas wanneer jy met vakansie gaan nie. Ek is nie Jacob Zuma se grootste aanhanger nie, maar dit is omdat ek dink sy linkerhand weet nie altyd wat sy regterhand aanvang nie – wat sy velkleur natuurlik vir my irrelevant maak.
Toe die bom oor sy uitlatings oor ons geskiedenis gebars het, het dit my weereens laat wonder of presidente nie veronderstel is om, as ‘n reël, die vermoë te moet hê om te dink voordat hulle praat nie. Die mees onlangse Bush in die Withuis dien natuurlik as sprekende voorbeeld dat die teendeel soms waar is (en dat toespraakskrywers soms meer mag as verstand het). Zuma se uitlatings oor Cuito Cuanavale (en sy onrealistiese landsbesitbeleide) het my weereens herinner dat die oogmerk van ‘n politiese toespraak meestal nie is om ‘n daadwerklike verskil te maak of iets met gravitas te uiter nie… die doel is opswepery van die hoogste graad.
Wanneer *Afriforum praat, sit ek gewoonlik regop en luister. Ek wil hulle ‘n regverdige kans gee, omdat ek weet dat my “default setting” van skeptiese sinisme jeens politiek nie in hul guns tel nie – en ek weet dat die organisasie ‘n verskil maak op verskeie vlakke en ‘n daadwerklike poging aanwend om iets vir hul lede te beteken. Iets aan hul politiek het net nog altyd my wenkbroue laat lig, en die onlangse geskiedenis het my weereens herinner aan die rede hiervoor. Ek kies om redelike leiers te volg wat ek kan respekteer, maar my respek moet verdien word vir meer as net ‘n gemeenskaplike velkleur – praat met my kop, nie my hart nie, want myne pomp nie noodwendig dieselfde as joune nie. Soms kry die organisasie dit wel reg, maar hierdie keer stel hulle my teleur.
Ek was mal oor geskiedenis op skool, maar ek kan myself nie ‘n kenner op die gebied noem nie. Ek weet nie wat gebeur het toe die eerste “setlaars” vir hulself ‘n lappie grond probeer toeëien nie. Ek kan raai, maar ek het dalk al te veel Westerns gekyk om myself nie so ‘n bietjie by ons eie (inheemse) Indiane te wil skaar nie – dis maar wie ek is. Maar, as gebore stadsmeisie raak selfs ek gefrustreerd wanneer vrugbare grond ter wille van transformasie afgeskeep word (ten spyte van bekwame boere wat maar net te dankbaar sou wees om dit te bearbei), so ek kan net dink hoe dit vir ‘n boerseun moet voel. Ek wens net dat daardie punt gemaak kon word sonder dat Pieter Mulder die woord “Bantoe” moes inspan – die media se reaksie daaroor was weereens kennelik van die gevolge van sulke polariserende stellings.
Ek weet beslis ook nie wat gebeur het by Cuito Cuanavale nie, en ek het nie die reg om myself daaroor uit te spreek nie. Lewens is verloor, bande is verbreek en gebou – dit is immers die aard en natuur van ‘n oorlog en jy hoef nie ‘n soldaat te wees om dit te snap nie. Dit was nie mooi nie, maar vir minstens een van die faksies was dit noodsaaklik in hul eie oë.
Wat ek wel weet, en wat vir my uitstaan soos ‘n paal bo water, is dit:
“History is in the eye of the beholder”.
Niemand weet presies wat elke oomblik van daardie stryd gebeur het nie, want elke wors het ‘n minimum van twee ente. Selfs twee spelers in dieselfde span kan potensieel twee verskillende wedstryde weergee wanneer ego’s en emosies mettertyd herinneringe verkleur. Geskiedenis is duidelik meer verward as ‘n verkleurmannetjie op ‘n Smartie-boks, want in ons land verander sy kolle telkens afhangend van die kleur van die hand wat die boks vashou.
Die “Ons was daar” veldtog berus op ‘n mooi, ideologiese slagspreuk, maar dit maak my bekommerd wanneer sulke stellings gebruik word as ‘n wortel voor die neus van regse indiwidue en groepe wat met opgehoue asem sit en wag vir ‘n verskoning om eintlik maar net vas te klou aan hul eie interpretasies van geskiedenis. Vir elke nugter, ordentlike, verantwoordelike burger wat die veldtog volg uit patriotisme en ‘n opregte behoefte om lojaal te wees aan die nagedagtenis van ‘n gestorwe familielid, is daar drie militante rampokkers wat hul haelgewere oorhaal en hul Vierkleure fier laat wapper in afwagting. Die ekwivalent is ook ongelukkig ‘n realiteit in die Zuma-kamp.
Kom ons noem dit by die naam: Wanneer ‘n politikus se ondeurdagte uitlatings lei tot politiese segregasie tussen opponerende groepe, is dit in my boekie ‘n vorm van aanhitsing tot rassisme.
Dit is oneerlik en gevaarlik om eensydige interpretasies van die verlede as die waarheid voor te hou, terwyl dit eintlik niks meer as ‘n populêre opinie is nie. Ek stem nie saam met wat Zuma gesê het nie, want dit is nie die reine waarheid nie. Dit frustreer my net aansienlik minder as wat Afriforum aanvoer, en ek dink die rede hiervoor is dat ek in ‘n boks gedwing word waarin ek nie gemaklik voel nie. “Hoeveel onse is in jou pond?” het die ou mense gevra. My bekommernis is dat die toekomstige skade wat die betrokke pond kan aanrig, nie die reperkussies sal kan bekostig nie.
Ek is dus nie deel van die “ons” in my hart nie. My frustrasie lê net daarin dat my velkleur en taal my in hierdie geval verraai as ‘n perd van dieselfde stal, en dit maak my steekser as ‘n donkie. Ek weier om te assosieer met enigiets wat nasiebou belemmer, en ek glo dat dit die uiteinde van hierdie veldtog kan wees. Ek wil nie deel wees van ‘n beweging wat my veelkleurige broers en susters wegstoot in plaas van aantrek nie, want ek glo dat dit my Christelike plig is om verhoudings te bou. Polarisasie, diskriminasie, kwadegevoelens en vyandigheid is ‘n onvermydelike uitvloeisel van hierdie tipe politieke spel, en wie baat in werklikheid daarby?
Dit laat my wonder wat ons politici met hul stellings probeer bereik het. As ons in ons Reënboogland keer op keer weer maniere gaan probeer vind om donderweer vir mekaar te maak, wanneer sal die son regtig oor ons ALMAL skyn?
Dalk is ek naïef om te glo dat daar ‘n veelrassige sonskynpiekniek iewers in ons toekoms wag, maar ek sal seker altyd aanhou hoop.
[Wat dink jy? Los gerus jou kommentaar, sodat ons hieroor kan gesels. Soos altyd is ek oop vir oortuiging, so voel vry.]
* Ai, dit kom nou daarvan… Bogenoemde teks is geredigeer om die korrekte name weer te gee. In ‘n ondeurdagte oomblik het ek woorde aan die verkeerde politikus toegeskryf, maar is vinnig deur ingeligte Samaritane reggehelp. Dankie daarvoor! Kom ek probeer weer 😉
This entry was posted in Anything but ordinary, Soap box soliloquy and tagged nasiebou, politiek, rassisme, segregasie by JuanliT. Bookmark the permalink.
6 thoughts on “Oor brugbou en bande breek”
Johan on February 28, 2012 at 6:12 pm said:
Eerstens “Ons was daar” is n projek wat geloots word deur Afriforum met Steve Hofmeyer as hul spreker. Dr Pieter Mulder is die leier van die Vryheidsfront Plus. Alhowel beide organisasies vir Afrikaner belange omsien, spits die Vryheidsfront homself meer toe op Politieke belange. Afriforum is eintlik n fakbond wat homself beywer met siviele regte.
Ek het groot respek vir Dr Pieter Mulder. Lees gerus die boek Kan Afrikaners Toi-Toi. Dit is n versameling staaltjies rakende Suid Afrikaanse politiek. verder dink ek Dr Mulder se uitsprake is effens uit verband geruk en nie holisties na gekyk nie. Die media is mos berug daarvoor om selektief te kwoteer en dan misleidende opskrifgte te maak.
So te se al die menings wat teen Dr Mulder gemaak is was nie ingeligde teenargumente nie, maar eenvoudige haatspraak wat hom beskuldig van rasisme. Prof. Hermann Giliomee het in Beeld ‘n artikel geskryf rondom hierdie saak.
Hierin vra hy hoekom Dr. Mulder soveel teenreaksie gelok het. Daar is baie argumente maar ek reken dit is “Smoke and mirrors” om aandag van ander regeringsvalings weg te trek.
Die mislukking van grondhervorming is nie te danke aan moedswillige boere nie. Inteendel die boere is gewillig maar die departement is onbekwaam.
Maar kom ons draai terug na die punt. Ek wil met jou verskil dat Dr. Mulder se toespraak ondeurdenk was. Hy vat die president se stellings aan. Die stellings wat gemaak is deur die president is totaal verwronge. Hy se Wit mense besit 87% van die grond in SA. DIt is onmoontlik omdat die staat self 25% besit. Wit mense besit nie eers 87% van privaat grond nie. Swart mense het is 1994 al 13% van die grond besit. Die getalle is gerky op Webpolitics se tuise in n artikel geskryf deur die instituut vir rasseverhoudinge n paar dae na Dr. mulder se toespraak.
Die groot vraag wat ek het is, is dit moontlik dat die ANC blatant lieg en nie die Heilige organisasie is wat hulle voorgee nie. Is dit moonltik dat die ANC uitgaan daarop om hulle kiesers te bedrieg en wilde stelling maak om aandag van ongewensde areas af te trek? Die Patriot Act in Amerika het betrekking. Die mense in Amerika was so bang vir terroriste dat hulle n wet ingestel het wat basies die reg vir die regering gee om hulle regte in te kort. Kan die vals waarskuwing van die “WIT GEVAAR” die keisers dalk hier in Suid Afrika so bewilder dat hulle aanhou vir hul beskermers stem teen speite van hulle regte(lees werksgeleendhede, dienste ens)? Kan dit dalk wees dat die wit mense in Suid Afrika foute in die verlede begaan het (Lees apartheid, een moerse onetiese fout) maar tog eintlik ‘n getroue weergawe van die verlede gee?
Ek dink Dr Mulder het wel n politieke vlater begaan deur aan te haal dat die Kaap en Noord Kaap nie bewoon was, behalwe vir Koi-San nie. Dit impliseer dat Wit mense geen aanspraak kan maak op land Noord van die Oranje of Oos van die Kei nie.
Dr Mulder moes eerder vrae aan die departement gestel het oor presiese getalle. Ek het iewers vandag n artikel geleer waar die Persentasie swart grond nader aan 50% is. Dit stem ooreen met die Landbank se getalle. Dalk het Dr Mulder gebyt aan die aas wat die ANC gegooi het en is hy nou die fokus van aandag.
JuanliT on February 29, 2012 at 4:35 pm said:
Baie dankie vir jou kommentaar, Johan! Jy sal sien dat ek my eie flater reggestel het en die regte name invervang het – ek is nie seker hoe nie, maar tussen my brein en my vingers het my seine vir ‘n oomblik gekruis.
Ek moet sê, ek stem nogal met sekere van jou punte saam. Beide Afriforum en Pieter Mulder beywer hulle vir ‘n saak met ongelooflik baie meriete, en ek kritiseer nie die daadwerklike bydrae wat hulle maak nie.
Wat my frustreer, is die manier waarop dit soms gekommunikeer word (met gister se blatante veldtog en Mulder se onlangse “Bantoe” verwysings as sprekende voorbeelde – die meriete hiervan nieteenstaande, want daarmee stem ek tot ‘n sekere mate saam). Ek glo regtig nie dat sulke metodes enigsins bydra tot transformasie en versoening op enige terrein van ras of kultuur nie. Inteendeel, ek vind dit afbrekend – dit is waarna “bande breek” in die titel verwys. My artikel was gefokus daarop dat ek wens dat AL die partye kan streef na opbou, eerder as afbreek deur opsweping. ‘n Geldige, belangrike argument soos die een oor die grondkwessie verloor ongelukkig tot ‘n mate meriete elke keer wanneer vuil speel ‘n faktor is. Hoekom nie eerder jou kant skoon hou nie, watter kant dit ook al is? Soos my ma altyd sê, “two wrongs don’t make a right”. Enigiemand sal sukkel om die splinter in sy oog te sien, as die spieël wat jy voor hom hou vuil is…
Laat my gerus weet as jy nie saamstem nie, dit was juis die doel hiermee 😉
gerda on February 28, 2012 at 6:58 pm said:
Ek het vandag in die Kaapse middestad verby armoede gestap. Ek het vandag gesien hoe ‘n man poedelnakend-kaal op die sypaadjie sit. Want hy het nie klere nie. Gestroop van alles, meestal gestroop van sy menswaardigheid.
Ek is moeg vir politici wat kamma-geregtigheid en halwe waarhede preek! MY tipe regering gee nie meer om oor die geskiedenis van vandag nie, maar is besorg oor more se geskiedenis wat ons VANDAG besig is om te skep! Dus in kort: ditto Jaunli…
JuanliT on February 29, 2012 at 4:21 pm said:
Dit is regtig so waar, Gerda. Ek kan nie heeltemal dieselfde voel oor die spoke van gister, wanneer die toekoms en die hede soveel meer aandag nodig het nie. Ek wens politici kan aan beide kante van die spektrum eerder die “real issues” aanvat en stemme werf met integriteit, as om hul volgelinge te probeer saamsleep met gelaaide toesprake en leë woorde (en ek praat nou sommer spesifiek met Hofnar Malema ook). Hier moet ek wel regverdigheidshalwe vir Afriforum krediet gee vir die grootse pogings wat hulle aanwend.
Dankie vir jou kommentaar! 🙂
Theo Greeff on February 29, 2012 at 8:05 pm said:
Eerstens, geluk met ‘n wel-deurdagte en uiters goed geskrewe blog, dit maak my sommer lus om weer my eie blog te besoek…
Dan, op die punt van hierdie artikel:
Miskien is dit net die lang-verlore Kapenaar in my, maar byna elke keer wat die woord “Afrikaner” in die publieke oog gebruik word, wil ek in ‘n donker hoekie gaan wegkruip en ‘n perfekte Russiese aksent ontwikkel.
Miskien is dit ‘n ingebore karaktertrek van die wat hul wortels in die Groot Trek het: Daardie onweerstaanbare drang om, die oomblik wat iemand iets sê wat op die geringste moontlike manier afsydig mag klink, of die hasepad te kies, of onmiddelik op hul perdjie te klim en die teenaanval te beplan (of meer kommerwekkend, uit te voer sonder beplanning).
En nee, ek is wel trots om myself ‘n Afrikaner te noem. Ek is trots op my taal, ek is trots op my herkoms, ek is trots op my land en ek verafsku dit wat my amper skaam laat voel wanneer ek bogenoemde sê. Waarop ek nie trots is nie, is nalatenskap wat my voorsate aan ons geskenk het, en dit strek oor meer as die direkte gevolge van Apartheid. Ongelukkig het die relatief onlangse geskiedenis (synde Apartheid) ook ‘n paar generasies toe gelaat om hul latente vrees vir andersheid te omskep in ‘n gevoel van meerderwaardighed, of selfs ‘n gevoel van meer-werdheid (indien die verskil enigsins sin maak). Hierdie gevoel van ongelyke waarde is ongelukkig iets wat, veral nou, aan beide kante van die denkbeeldige draad bespeur kan word, wat die teelplek vir koflik nog meer vergroot. (Heeltemal van die punt af, maar die Engelse gesegde “All are created equal, some are just more equal than others,” voel effens van toepassing)
Nou, realisties gesproke sal mens, tot my groot ontsteltenis, waarskynlik nooit in hierdie leeftyd ‘n situasie hê waar alle mense mekaar op gelyke voet behandel nie – mense is net TE uiteenlopend daarvoor. Dit beteken nie dat ons nie daarna mag streef om ‘n werklik nie-rassige (of ten minste ietwat kleurblinde) samelewing te hê nie.
Alles goed en wel, dit IS mos immers die regering (eintlik enige iemand met politiese aspirasies) se doelwit, is dit nie?
En dit is waar die probleem (die “crux” soos die Engelse dit so mooi bondig beskryf) in kom. Terwyl die meeste politiese kampe hulself skynbaar daarmee beywer om ‘n “Werklik nie-rassige Suid-Afrika” te weë te bring, is die werklikheid dat die oorgrote meerderheid slegs hul eie belange dien. Die eenvoudige antwoord op wat hul belange is, is stemme in die volgende verkiesing – oftewel aansien, as mens so daarna wil kyk. Ongelukkig – en dit is werklik ‘n groot teleurstelling vir my – stel bitterlik min politici opreg daarin belang om die belange van elke Suid-Afrikaner met nederigheid, eerlikheid en opehartigheid te dien. Inteendeel kies hulle om soveel denkbare faksies te stig, met elkeen wat ‘n modderkoek soek om heen en weer te slinger, selfs in die rigting van andere wat heel moontlik soortgelyke doelwitte het. Is dit nou wat ons as nasiebou moet aanvaar? Persoonlik kan ek myself weinig by enige vorm van modder-gooiery skaar, maar dit is nou nie ter sprake nie.
Wat my verstand te bowe gaan, is dat soveel verkillende partye skynbaar vas oortuig is dat, deur die ander party so sleg as moontlik te laat lyk, hulle in die proses beter gaan lyk. Is hulle dan so verwyderd van die werklikheid dat hulle nie eens agter gekom het wat gebeur as jy teen iets druk nie? (Dit druk terug, indien my onvoltooide Newton-metafoor iewers verlore geraak het) Besef hulle nie dat, deur meer en meer en meer aantuigings te maak, die teenoorgestelde kant net meer en meer en meer weerstand gaan bied nie?
Miskien is ek ook, soos Juanli, naïef om te glo dat ons mekaar minstens kan verdra, maar tog hou ek daarby. Ons as Suid-Afrikaners (van alle rasse, kleure en geure) het ten minste een eienskap in gemeen: ‘n Onbegryplike vermoë om die slegste denkbare situasie te ervaar, te verwerk, van buite af te bekyk en op die ou einde triomfantelik daaroor (en daarvoor) te lag. Die vermoë om terug te veër na ‘n terugslag, en met die hulp van ‘n (by tye hoogs onvanpaste) gesonde sin van humor tot ons voordeel daarop te bou.
JuanliT on March 1, 2012 at 12:15 pm said:
Dankie vir jou kommentaar – ek het jou opinie regtig insiggewend gevind en waardeer dit dat jy die tyd geneem het om terug te skryf.
Dit is so waar. Die strewe na ‘n groter, beter en blinker modderkoek om te gooi oordonder alle ander drange – en nie net hier by ons nie! Die Republikeinse sirkus in die VSA op die oomblik is ‘n sprekende voorbeeld…
Ek is meestal heel realisties daaroor dat dit waarskynlik altyd die norm gaan wees, maar ek is bly ek is nie die enigste een wat soms nostalgies-naïef hoop vir iets beter nie.