Mensekind, spreek met die kinders van jou volk en sê vir hulle: As Ek die swaard oor ’n land bring, en die mense van die land neem ’n man uit hulle kring en stel hom as wag vir hulle aan, (Esegiël 33:2 AFR53)
Die volk het hom nie geglo nie, want hulle het gesê hy praat altyd in gelykenisse wat hulle nie verstaan nie.
Waarvan hulle glad nie gehou het nie, was dat Esegiël reg aan die begin van sy roeping al vir hulle gesê het dat die Here hom as wag oor hulle aangestel het.
Esegiël het vir die mense daar in Babel voorspel dat daar eendag ’n boodskapper aangehardloop sal kom wat vir hulle gaan vertel dat Jerusalem geval het.
Die Here het hom beveel om ’n wag oor Israel te wees – net soos wat hulle in oorlogsomstandighede ’n wag uitsit om hulle te waarsku as hulle die vyand sien naderkom.
Die verskil tussen Esegiël en ’n militêre wag is net dat die wag moet waarsku wanneer die vyand kom, terwyl Esegiël hulle moet waarsku teen die Here!
Hy het hulle gewaarsku. In hierdie waarskuwing dat hulle tot bekering moet kom was die Here aan die woord.
Wat die ergste is, is dat die Here dit duidelik stel dat jy nou skuld na niemand anders toe kan verplaas nie.
Die gelowiges kan nie hulle eie sondes so maklik verplaas na iemand anders toe wat dan kwansuis die oorsaak daarvan is dat hulle verkeerd doen nie.
’n Mens kan nie deur skuldverplasing homself vrywaar daarvan om by die Here in die skuld te kom nie.
As die wag gewaarsku het, en die gelowige wou nie tot bekering kom nie, dan is daar ’n groot fout tussen hom en die Here. Dan gaan die Here hom straf en die wagter vryspreek.
Dit neem egter nie die waarskuwing van die Here weg dat ons moet ag gee op die vermaning en leiding van die Woord van die Here nie.
Hier kom in die eerste plek sekerlik alle ampsdraers in die gesigsveld: Hulle het die plig om te verkondig wat die Here wil hê.
Ons moet besef dat die roeping van die Here om toesig te hou oor sy kerk en om te waarsku teen sonde en alles wat nie reg is nie, ’n baie groot roeping is. Dis nie ’n maklike werk nie.
Ons moet die Woord van die Here bestudeer sodat ons op ’n bekwame wyse kan onderskei en kan leiding gee waar dit nodig is.
Dink daaraan dat die manier waarop Kaïn vir die Here gesê het dat hy nie sy broer se wagter is nie, eintlik bedoel om te sê dat hy wel sy broer se wagter is!
Daarby is daar ook die stryd oor die betekenis van ons goeie werke. Gaan die Here dan nooit ons goeie werke ook in ag neem as Hy ons oordeel nie?
Toe die boodskapper die dag daar aangehardloop kom en die volk besef dat Esegiël regtig ’n profeet is, en dat die Here Jerusalem laat vernietig het oor al hulle onbekeerlikheid, was hulle baie moedeloos.
Die Here is nie meer besig om hulle te straf nie. Hy is nou besig om die volk wat Hy klaar gestraf het, te herstel. Daarom kondig die Here nou sy genade oor hierdie volk aan. Dit doen die Here met twee baie sterk uitsprake.
Met ’n harde uitspraak sê die Here dat die goeie dade van ’n goeie mens hom nie sal red as hy op ’n dag teen die Here in opstand kom nie. Die Here verdra geen opstandigheid teen Hom nie.
Daar word nie eers weer verwyt of geweeg of iemand wat vroeër in sy lewe goddeloos was, nou goed genoeg is om die ewige lewe te mag ontvang nie.
Kan dit so maklik gebeur? Die antwoord is: Ja. In die Ou Testament het die Here net gesê dat dit die geval is, maar in die Nuwe Testament het Hy gesê waarom dit so is:
Dit is hoe Jesus Christus die straf vir die sondes wat agter ons lê voor die regstroon van die Here gedra het.