BRIEF VAN DIE AKADEMIESE HOOF.
Bestaande universiteite dwarsoor die Westerse wêreld is vandag dikwels in die greep van polities korrekte ideologieë. In ŉ ouerige artikel oor polities korrekte handeling aan enkele universiteite in die VSA gee Craig B. Anderson (1993) onder meer die volgende voorbeelde hiervan. ŉ Groep studente by Brown Universiteit het die afbeelding van ŉ man wat tydens ŉ siësta onder ŉ groot Meksikaanse hoed slaap op ŉ partytjieuitnodiging geplaas. Nadat ŉ student gekla het dat die uitnodiging onsensitief jeens Meksikane is, het die raad alle partytjies met ŉ etniese tema verbied.
Daar is nog vele voorbeelde van oordrewe, eintlik onsinnige, politiese korrektheid waarna Anderson verwys. Alle aanduidinge is dat die aandrang op politieke korrektheid intussen verhewig het. Verskeie studente en dosente loop daaronder deur, en voel steeds minder spontaan tot hul universiteite verbind.
Nou, hoe moet hierop geantwoord word? ŉ Vanselfsprekende antwoord is om op die belangrikheid van die reg op vrye meningsuiting te wys. En daarin is gewis ŉ bepaalde waarheid opgesluit. Die bedoeling hieronder is daarom ook nie om dié reg te betwis nie.
Nogtans lê die sleutel tot ŉ oplossing van die probleem nie in die blote beroep op die kultuur van regte opgesluit nie. Die oplossing moet eerder in ŉ egte gemeenskapsuniversiteit gesoek word. Dit wil sê ŉ universiteit wat lewensbeskoulik deur ŉ grondliggende samehang, ŉ ooreenstemmende tradisie, en selfs soortgelyke gebruike, gekenmerk word. Hedendaagse universiteite wat deur polities korrekte ideologieë geregeer word, word nie deur so ŉ samehang gekenmerk nie. Die gevolg is intense vorme van versplintering onder hul studente en dosente, eerder as wyses waarop gemeenskap onderling gestig en uitgebou word.
Von WIllichlaan, 284
More in this category: « Vriende van die Oorlogsmuseum Jaarvergadering 'n Splinternuwe kursus by Akademia »