Die krisis van die dertigerjare: demokrasie ter sprake - Nuut
Die krisis van die dertigerjare: demokrasie ter sprake
Die noodlottige toerusting.
Die kartel se balansstate.
Publikasiedatum: Augustus 2006
Frankryk was die land in Wes-Europa wat die meeste geraak is deur die Eerste Wêreldoorlog op ekonomiese, menslike en sosiale gebied. In die tussenoorlogse periode was die opeenvolgende regerings sterk gepolariseer: die 'blou horison'-kamer van 1919, die' Linkse kartel 'van 1924, 'n nuwe' nasionale unie 'onder toesig van Poincaré. Die verkiesingsveldtog vir die wetgewende verkiesing van 1936 het onder hierdie beskerming van 'n kwasi-burgeroorlog begin.
Die twee plakkate word gekenmerk deur 'n doelbewuste moderne grafika wat breek met die klassieke komposisies deur hul omlysting, hul samestelling en beweging.
Die eerste plakkaat, getiteld "L'engrenage fatal", is opvallend met die duidelikheid van sy grafiese ontwerp en die dinamiek wat voortspruit uit die simboliese en konkrete gebruik van die tandwiel. In die middel verteenwoordig die eerste wiel die nabye verlede, in woorde: die oorwinning van die "Union des Gauche" (nuwe kartel) in die verkiesing van 1932. Die tweede wiel is eenvoudig versier met die sekel en die hamer wat die kommunisme simboliseer. : dit is die rooi alliansie van die Volksfront wat aan die kaak gestel word. Die mens, wat aan die arm gegryp word, word verpletter deur hierdie twee magte wat onvermydelik meganiese "ondergang, oorlog, ellende" veroorsaak.
Die tema word byna identies herhaal in die tweede plakkaat: getiteld in swart "1914 la guerre", "1926 la bankrotskap", "1934 die burgeroorlog", teks en illustrasies is op 'n agtergrond aangebring wat in rooi hamers "die Kartelbalanse ". Die verwysings is hier meer eksplisiet as in die eerste beeld. Die skedel wat die helm dra van die harige mense van die Groot Oorlog, die leë koffers van Frankryk na die kort ervaring van die Cartel des Gauche (1924-1926), die verwysing na die demonstrasie van 6 Februarie 1934, illustreer die geskrewe punt perfek. Dit is 'n effektiewe pedagogiese plakkaat. Die letters van die bodem horisontaal, slagspreuke van skok en datums wat in 'n dalende skuins verbysteek, gee hierdie opeenvolging van ongelukke 'n onvermydelike karakter: hierdie bose kringloop herinner uiteindelik ook aan die beeld van die tandwiel.
Die gebruik van die tandwiel was nie ongehoord in die tussenoorlogse periode nie: ons dink natuurlik aan Charlie Chaplin in Moderne tye (1936). 'N Fotomontage deur Marcel Ichac vir die voorblad van die tydskrif Gesien van Maart 1933 bied presies dieselfde beeld, regs omgekeer en getiteld "End of a Civilization". Die figuur wat in die yslike metaal tandradjies vasgevang is, sonder hemde, blyk 'n boer te wees wat verpletter is deur die industrialisering van die land. Die beeld van die tandwiel, spesifiek vir die werkersklas, word dus doelbewus gekaap deur die plakkaatkunstenaar in diens van nasionale Republikeine deur Henri de Kérillis. Hy dring aan op die "ondergang" van die eerlike man in kostuum - 'n tradisionele kieser van hierdie republikeinse, nie-feitelike regs - wat onvermydelik sal voortspruit uit die alliansie van linkse magte wat in Julie 1934 verseël is.
"Les balans du Cartel" is 'n dubbelsinnige titel, aangesien daar streng gesproke slegs twee ervarings van die vereniging van links was: in 1924 en in 1932. Die drie datums wat op die plakkaat getoon word, word dus vrylik herbesoek. die geskiedenis van Frankryk. Die datum van 1914 is die datum van die begin van die Groot Oorlog, waarvoor die plakkaatkunstenaar die linkses duidelik wil blameer. Die Sosialistiese Party is egter bekend vir sy pasifistiese posisies, waarvan Jean Jaurès die beste voorbeeld is, as hy in 1913 meer stemme gekry het en vir oorlogskrediete gestem het. Ons merk op dat die oorwinning van 1918 doelbewus in stilte oorgedra word. Die datum van 1926 is die einde van die Kartel gelei deur Édouard Herriot, 'n tydperk van virtuele bankrotskap van die staat - wat hoofsaaklik 'n gevolg is van die oorlog en die onverskilligheid van die Nasionale Blok. Hier impliseer 1926 die terugkeer van Poincaré, die man van die "Verdun financier" van 1924, wat weereens geroep is om die nasie te help. Uiteindelik word die datum van 1934 eksplisiet geassosieer met die Concorde-oproer op 6 Februarie: die veteraan, gestremde held, val in die ere-veld en verdedig die nasionale vlag. Die Republikeinse regse plakkaatkunstenaar poog dus om die protes van die verregse ligas as 'n daad van verset af te weer, alhoewel demokrasie ernstig in gevaar gestel is. Die slagspreuk "burgeroorlog" verskyn as 'n bedreiging vir die linkerfront en beklemtoon die politieke atmosfeer van die tyd.
Maurice AGULHON, Die Republiek, Parys, Hachette, coll. "Pluriel", 1990. Dominique BORNE en Henri DUBIEF, Die depressie van die dertigerjare (1929-1938), Parys, Le Seuil, coll. "Punte", 1989. Jean-François SIRINELLI (reg.), Die Franse regte, vanaf die rewolusie tot vandag, Parys, Gallimard, coll. "Folio History", 1992. Michel WINOCK, Nasionalisme, antisemitisme en fascisme in Frankryk, Parys, Le Seuil, coll. "Punte", 1990. Serge WOLIKOW, Die Populêre Front in Frankryk, Brussel, Kompleks, 1996.