Haworthia truncata f. variegata (perd se tande) - Inligting
Perd se tande
Haworthia truncata f. variegata is 'n klein vetplant met bont blare gerangskik in 2 teenoorgestelde rye. Dit word 2 cm lank en 10 cm breed. Die blare is byna reghoekig in dwarsdeursnee, roomwit of geel met groen strepe en selfs duidelike skakerings van bruingroen. Blomme is nie baie opvallend nie, dit kom voor in wit, buisvormige trosse op 'n stingel van tot 20 sentimeter.
Hierdie vetplante word nie as moeilike kweekplante beskou nie. As u 'n pot kan hou Aalwyn lewend op 'n vensterbank, is die kans groot dat u dieselfde kan doen met 'n skottel van Haworthia. Soos met alle vetplante, is die gevaarlikste situasie te veel water. Hulle mag nooit toegelaat word om in water te sit nie. Terselfdertyd kan hierdie dekoratiewe klein plantjies in interessante houers soos teekoppies en selfs miniatuur babaskoentjies gekweek word. As u 'n Haworthia in so 'n houer, sorg dat die houer voldoende dreineer.
Haworthias is klein, bly gewoonlik tussen 7 en 12 sentimeter lank en is relatief stadig. Hulle word dikwels in klein trosse in wye, vlak geregte gekweek. Met verloop van tyd sal trosse natuurlik vergroot namate die moederplant klein plantjies afstuur. Wanneer die tros sy skottel uitgegroei het, moet u dit in die lente of vroeë somer in 'n nuwe wye en vlak skottel met vars potgrond opskep. Dit is ook die tyd om verrekenings te neem.
Lees meer oor hoe om Haworthia te kweek en te versorg.
Haworthia truncata f. variegata is 'n bont vorm van Haworthia truncata.
Terug na die genus Haworthia
Die meerderheid van die ou wêreld se sappige eensaadlobbiges is in die Aloaceae, 'n medium grootte familie van rosulaatblaarvetplante, insluitend Aalwyn, Astroloba, Bulbine, Chortolirion, Gasteria, Haworthia en Poellnitzia. Die grootste genus is Aalwyn met meer as 400 spesies. Die Aloaceae versprei oor suidelike Afrika, Arabië, Madagaskar en die Mascarene-eilande. 'N Paar Bulbines word in Australië aangetref.
Opmerking: onlangse hersienings van die Aloaceae (Alooideae) gebaseer op DNA-analise waaruit evolusionêre verwantskappe afgelei word, die geslag verdeel Haworthia:
Haworthia - vir sagte blaarspesies van die ondergeslag Haworthia
Haworthiopsis - 16 hardebladspesies uit die ondergeslag Hexangulares
Tulista - 15 verskillende spesies, insluitend die subgenus Robustipedunculatae & Haworthia koelmaniorum plus Astroloba, Poellnitzia & Aloe aristata.
Aanvaarde wetenskaplike naam: Haworthia truncata var. maughanii (Poelln.) Halda
Acta Mus. Richnov., Afdeling. Nat. 4 (2): 51 (1997)
Oorsprong en habitat: Tuinoorsprong (kwekery geproduseer)
Trans. Roy. Soc. Suid-Afrika i. 391 (1910)
Haworthia truncata var. minderjarige Breuer
Beskrywing: Haworthia maughani is 'n baie wisselvallige spesie met ongewone, plat bostofblare wat op die boonste rand staan. Soortgelyk aan Haworthia truncata is dit baie gewild in verbouing en het dit 'n groot potensiaal vir verbastering.
Forma variegata: 'N Bont plant het strepe met twee of meer verskillende kleure, selfs duidelike bruin-groen skakerings. Plante met bont blare is dikwels aantreklik en hoog op prys gestel. Die blare is normaalweg donkergroen, en bont epidermis is 'n ongewone mutasie, wat 'n chimera genoem word. 'N Chimeraalkleur is as gevolg van die verlies van die vermoë om chlorofil in sommige van die weefsel van die plant te produseer, sodat hierdie weefsel nie meer groen is nie. Weefsels wat nie chlorofil het nie, is gewoonlik wit of liggeelkleurig (as gevolg van karotenoïedpigmente) of rooi (as gevolg van antosianienpigmente), in kontras met die normale bruingroen weefsel. Daar is verskillende vorme van variëteit, afhangende van die weefsels wat aangetas is. Die variëteit in sommige vorme is onstabiel. Die omvang en aard van die variëteit kan wissel, en soms sal die plant weer na die groen vorm terugkeer. In ander is dit stabiel en verander dit nie onder normale omstandighede nie. Aangesien die variëteit te wyte is aan die aanwesigheid van twee soorte plantweefsel, moet die voortplanting deur 'n vegetatiewe voortplantingsmetode geskied wat albei soorte weefsel in verhouding tot mekaar bewaar.
Subsoorte, variëteite, vorms en kultivars van plante wat tot die Haworthia truncata-groep behoort
Notas: Kontraktiele wortels trek die plant dieper die grond in om dit teen son en hitte gedurende die droë seisoen te beskerm. Kontraktiele wortels kom by baie plantspesies voor, hoofsaaklik aan die onderkant van 'n ondergrondse orgaan (bol, knol, vetplantroos, ens.) Die kontraktiele wortels trek die plante voortdurend dieper in die grond in, aangesien die stam verleng sodat dit ondergronds of op 'n gepaste vlak in die grond .. Kontrakteer wortels is gewoonlik breed, vlesig, vertikaal, taps, gekreukel en lyk baie van die taamlik silindriese fyn absorberende wortels en kan ongelooflike inspanning lewer.
In die meeste gevalle lewer kontraktiele wortels nie net 'n sterk trekkrag op nie, maar stoot ook die ondergrond weg en skep 'n grondkanaal waarin die beweging van plante vergemaklik word. Byvoorbeeld, in Haworthia swel die vlesige, kontraktiele wortels in die nat seisoen met vog op en skep dit 'n ruimte in die substraat. Dan sterf 'n aansienlike gedeelte van die wortels na die volle uitdroging van die grond gedurende die droë seisoen, wat leë ruimtes in die ondergrond laat laat plantbeweging toe met minimale of geen weerstand nie, terselfdertyd dehidreer die ander wortels vertikaal en krimp die plant in die grond af. Dit word vroeg herhaal, sodat die bokant van die plant konstant op grondvlak kan bly.
1) Linda R. Berg Inleidende plantkunde: plante, mense en die omgewing? Cengage Learning, 02 / Mar / 2007
2) Dieter J. Von Willert ? Lewensstrategieë van vetplante in woestyne: met spesiale verwysing na die Namib-woestyn? CUP-argief, 1992
3) Urs Eggli ? Geïllustreerde handboek van vetplante: monokotiele? Springer, 2001
4) Charles L. Scott ? Die genus Haworthia (Liliaceae): 'n taksonomiese hersiening? Aloe Books, 1985
5) Stuart Max Walters ? Die Europese tuinflora: Pteridophyta, Gymbospermae, Angiospermae-monokotiele? Cambridge University Press, 1984
6) M. B. Bayer ? Die nuwe Haworthia-handboek? Nasionale Botaniese Tuine van Suid-Afrika, 1982
7) John Pilbeam Haworthia en Astroloba: 'n versamelaarsgids? B. T. Batsford Beperk, 1983
8) Gordon D. Rowley ? Die geïllustreerde ensiklopedie van vetplante? Crown-uitgewers, 01 / Aug / 1978
Haworthia truncata var. maughani f. variegata Foto deur: Flavio Agrosi
Teelt en vermeerdering: Nie moeilik om te verbou nie, alhoewel dit nie vinnig groei nie en dit 'n paar jaar neem om mooi koppe te vorm. Haworthias reageer baie op verskillende kultuurtoestande wat betref kleur, lengte en vorm van blare, groeitempo en plantgrootte.
Grond: Dit groei die beste in sanderige grond en benodig goeie dreinering, aangesien dit geneig is tot wortelvrot.
Bemesting: Voer dit een of twee keer gedurende die groeiseisoen met 'n kunsmis wat spesifiek vir kaktusse en vetplante (stikstofarm) geformuleer is, insluitend alle mikro-voedingstowwe en spoorelemente wat verdun is tot? die sterkte wat op die etiket aanbeveel word.
Verpotten: Moet gereeld verpak word, want elke jaar sterf 'n deel van hul wortels en dan verrot dit in die pot. Het 'n diep pot nodig om die lang, dik, saamtrekwortels te akkommodeer.
Waterbehoeftes: Gee gereeld water in die groeiseisoen, maar vermy die aanmeld van water en laat droog word tussen natmaak, hulle moet nooit gedurende die rustyd heeltemal uitdroog nie. As dit in 'n houer gekweek word, word dit aanbeveel om onder te water deur die houer te dompel. Dit moet 'n baie droë atmosfeer hê.
Sonblootstelling: Hou koel en skaduwee in die somer en bied liggings met diffuse sonlig of ligte skaduwee; dit kan skaduwee verdra, skuiling teen direkte son gedurende die warmste ure. In skaduwee sal die liggaamskleur meer groen bly, terwyl die volle son baie donkerder sal word. Dit kan sonbrand as dit te vinnig van skaduwee / kweekhuis af in volle son beweeg. Die hoeveelheid sonlig wat dit kan weerstaan ​​sonder om te skroei, hang af van hoe warm dit in die somer word in die land waarin dit geplant word. Gedurende die lente sal dit moontlik son kan neem totdat die hitte aan die einde van die lente aanbreek. In 'n gebied met warm middagson kan dit moontlik die volle oggendson neem, maar dit is 'n middagskadu of 'n middagskadu.
Rypverdraagsaamheid: Ligte rypbeskerming benodig. Dit benodig 'n minimum temperatuur van ongeveer 5 ° C (maar sal 'n ligte ryp neem en is dit vir 'n kort tydjie tot -5 (-7)? C gehard as dit in droë grond is). USDA sones 9A? 11. In gebiede wat geneig is tot ryp, groei dit in 'n tussentydse kweekhuis of serre, in potte.
Peste en siektes: Kan vatbaar wees vir witluise en skaars selde.
Voortplanting: Sade, offset, blare en wortels steggies. Laat die verrekenings aan die onderkant tussen die blare vas om 'n tros te vorm, of wag totdat hulle 1/3 so groot soos die ouer is, en los en plant dan. Steggies wortel maklik en bly getrou aan die spesie, terwyl sade geneig is om te verbaster.
Kyk die video: #haworthia #succulent Haworthia LimifoliaFairies Washboard care, propagation and repotting