TuisSo dien onsNHSVOpleidingKuratoriumTeologiese Fakulteit (UP)HTKAIMto careAfrikaanse eredienste eldersVaardigheidsontwikkelingWelsynwerkGemeenskappe in noodBejaardesorgKindersorgOndersteuningsraadADVSo werk onsKerkkantoorRadeNHKA Predikante AftreefondsKerklike argiefPredikanteBeroepafwagtendGemeentesRingeSP Engelbrecht-museumKerkhistoriese GenootskapToerustingKursusseIn Christus se voetsporeGesprek oor kerkweesAmptelike dokumenteEkumeneGERWARCNGKMRCCTKRRCAKonventWie is ons?MissieGrondwetKort geskiedenisVisieSo sê onsWeb redaksioneelUittrekselsOmsendbrieweOpenbare verklaringsUit ons KerkkantoorVideosSo glo onsReformatoriese belydenisskrifteNGBHeidelbergse KategismusDordtse LeerreëlsEkumeniese belydenisseApostolicum (12 Artikels)NiceaAtanasiusSo aanbid onsPrekeLiturgieOrdesFormuliereVorige ordesKerkmusiekNuus en gebeureGemeentenuusVakaturesBeroepeSinodale posteOrrelisposteAnderKalenderKortnuusPersverklaringsPublikasiesKonteksDie Hervormere-HervormerHTSTydskrif vir Hervormde Teologie (THT) teo.co.zaBoekwinkelVerbum et EcclesiaPraat saamFacebookTwitterBybelse dagboekJanuarieFebruarieMaartAprilMeiJunieJulieAugustusSeptemberOktoberNovemberDesemberWerfkaart Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke Genade Romeine 8:31-39 Ons verstandjies en God se genade.
Romeine 8:31-39 Ons verstandjies en God se genade. | | Trefslae: 6553
Ons verstandjies en God se genade Broers en susters in onse Here Jesus Christus: Hoe groot is God se liefde en genade? Hoe sou u antwoord? My antwoord sal wees: Daar is geen manier waarop ons klein verstandjies God se liefde en genade kan begryp nie. Want watter liefde is dit wat maak dat God ’n mens word, nie vir wonderlike mense nie, maar vir sondaarmense. Dat God, toe Hy mens geword het in Jesus Christus, bereid was om die verguising van so baie te verduur deur met woord en daad te wys wat God is, hoe groot sy liefde is. Dat God bereid was om dienskneg te word. Dat Hy bereid was om vir die mens te sterf, eerder as sonder die mens te leef. En so kan ons aangaan. Hoe, broers en susters, sal ons ooit verstaan hoe groot God se liefde en genade vir ons werklik is? Hoe probeer ’n mens selfs net om dit te verduidelik?
As jy Paulus die apostel is, probeer jy nie om dit te verduidelik nie. Jy maak geen stellings nie, en jy bied geen verduidelikings aan nie. Jy vra net ’n paar vrae. Vyf vrae, om presies te wees. Vyf vrae, broers en susters, wat nie vir ons nuut is nie. Want ons almal het dit al gevra: ons het hulle in die donker nag gevra toe ons nie kon slaap nie, ons het hulle in woede gevra, gevra toe ons geweet het ons is verontreg, toe ons bitter was. Vrae wat ontlok word deur pyn, probleme en omstandighede. Daarom: die vrae wat Paulus hier in Romeine 8:31-39 oor die omvang van God se liefde en genade vra, is nie nuut nie. Wat wel nuut is, is die antwoorde wat hy gee. Kom ons gaan kyk vanoggend daar na.
God is vir ons: jou vriende het jou dalk vergeet, jou onderwyser het jou dalk oor die hoof gesien, jou kinders skaam hulle dalk vir jou, maar nie God nie. Want God is altyd daar vir ons. God is vir ons: nie miskien nie, nie was nie, nie sal wees nie. Vandag, hierdie uur. Hierdie oomblik. Hier waar u nou in die kerk sit. By God is dit nie nodig om in die tou te staan of môre weer terug te kom nie. En wat meer is: God se teenwoordigheid, elke oomblik in ons lewens, sal nie meer of minder word as ons beter of slegter mense word nie. God is vir ons: hoe maak ons as ons vir iemand is? Ons juig so iemand toe, ons moedig hom aan, ons ondersteun hom, ons kies sy part, ons neem vir hom stand­punt in. Veel meer hoef ek nie te sê om die punt hier te maak nie. Want so ook is God vir ons. God is vir ons: iemand het dit eendag treffend soos volg uitgedruk: as God ’n kalender gehad het, sou jou verjaardag datum daarop omkring gewees het. As Hy ’n motor bestuur het, sou jou naam op die bufferplakker gestaan het. En as daar ’n boom in die hemel was, sou jou naam in die bas uitgekerf gewees het. Voorbeelde, broers en susters, wat vir u miskien effens vreemd op die oor mag val. Maar hoor gerus wat God in Jesaja 49:16 sê: “Ek het jou naam in my handpalms gegraveer ”. So lief, broers en susters, is God vir ons. Want God is vir ons. Dalk is ons ver­standjies te klein om dit te verstaan. Paulus se tweede vraag (’n vraag oor hoe God voorsien), klink so: “Hy het sy eie Seun nie gespaar nie, maar Hom oorgelewer om ons almal te red. Sal Hy ons dan nie al die ander dinge saam met Hom uit genade skenk nie? ’” Kom ons maak van ’n alledaagse voorbeeld gebruik (voorbeelde wat eintlik ook in die Bybel na vore kom, maar net van ander woorde gebruik maak) om hierdie aspek van God se liefde en voorsiening te verduidelik: Kom ons veronderstel ’n man kom op ’n kind af wat halfdood langs die pad lê. Hy laai die kind op, neem hom hospitaal toe, en sorg dat hy verpleeg word tot hy gesond word. Hy betaal vir die behandeling, en kom toe agter dat die kind ’n weeskind is. Daarom neem hy hom aan, en gee hom ook sy eie naam. En dan, maande later, hoor hy een aand hoe die kind in sy kussing lê en snik. Op die vraag hoekom hy huil, antwoord die kind: Ek is bekommerd pappa. Ek is bekommerd oor môre. Waar gaan ek kos kry om te eet. Wie gaan vir my klere koop, en waar sal ek slaap? Onmiddellik is die pa erg ontsteld, Maar my kind, het ek jou nie langs die pad opgetel nie, het ek jou nie laat verpleeg nie, het ek jou nie my kind gemaak en jou my naam gegee nie? Sal ek dit alles doen en jou nie ook verder versorg nie? In al jou behoeftes voorsien nie?
Wie bereid is, broers en susters, om sy lewe op hierdie woorde te bou, is iemand wat verstaan het wat God se liefde en genade beteken. Amen