Mev. Dalloway, die kragtige kritikus van Virginia Woolf | Huidige literatuur
Mevrou Dalloway deur Virginia Woolf verteenwoordig die hoogste Britse uitdrukking van die tussenoorlogse periode. Dit is in 1925 gepubliseer en in dieselfde dae afspeel. Toe die bloedende wonde wat die Groot Oorlog agtergelaat het, nog in die strate en in die huise oop was. Niemand in die Engelse hoofstad het destyds die begin van 'n ander gewapende konflik met wêreldwye implikasies verwag nie.
Behalwe die gruwels, het die Londense hoë samelewing steeds nie veel aandag gegee aan die werklikheid buite sy omgewing van luuksheid en gemak nie. Dus, in die teks van hierdie werk 'n kragtige kritiek bevat op hierdie ligsinnige manier om die wêreld te sien.
1 Portret van na-oorlogse Londen, "gekruid" met biografiese gegewens
1.1 Eendag storie
2 Kort samevatting van die plot
2.1 Die doel: handhaaf 'n gevel
2.2 'N Verhaal oor die onskuldigheid van die lewe en die moed van die dood
2.3 'N Werk met sterk sosiale inhoud
3 Die Woolf-styl
3.1 'N Unieke hoofstuk
3.2 'N Boek waarin niks gebeur nie?
4 Noodsaaklike leeswerk
Portret van na-oorlogse Londen, "gekruid" met biografiese gegewens
Virginia Woolf verdien haar naam op die lys van universele skrywers. Dit is 'n verpligte verwysing binne die avant-garde en Angelsaksiese modernisme. Hy het onder meer uitgestaan ​​vir sy gemak om baie van sy verhale vol werklike verwysings met verse en poësie te vul.
Mevrou Dalloway dit was die belangrikste skepping van sy loopbaan in briewe. Kritici het haar ernstig begin opneem danksy 'n oorspronklike styl wat moeilik was om na te boots. Aan die ander kant, een van die bepalende kenmerke van hierdie werk, sowel as die "maniere" van die outeur daarvan: om oor baie dinge te praat, sonder dat (binne die verhaal) iets gebeur.
Een van die eienaardighede van die teks is die argument, aangesien dit op een dag plaasvind. Alhoewel daar tydelike sprong is in die ontwikkeling daarvan, kom dit slegs binne die karakters voor. Dit beklemtoon 'n inherente eienskap van Mevrou Dalloway en van 'n aspek met baie spesifieke gewig in die diskoers: intimiteit.
Anders as die meeste romans met hierdie eienaardigheid, het lesers nie net toegang tot die gedagtes van die protagoniste en hul antagoniste nie. Al die karakters wat binne die intrige optree, geniet hul oomblik van introspeksie. 'N' Live 'analise van hoe hulle die wêreld sien en wat hulle van ander verwag. In baie gevalle, die rede vir hul optrede.
Kort samevatting van die plot
"'N Dag in die lewe van mev. Clarissa Dalloway" sou sonder twyfel 'n redelik eenvoudige manier wees om die plot van hierdie roman saam te vat. Gedurende die betrokke dag - te midde van die warm Londense somer - besluit hierdie dame met toegang tot die hoogste magte om 'n partytjie te hou.
Die doel: handhaaf 'n gevel
Die vergadering wat deur me Dalloway gereël is, is 'n huldeblyk aan haar man, 'n konserwatiewe LP wat baie goed geplaas is. Sy is nie gelukkig nie daarom het sy geen liefde vir hom nie. Maar dit is nie die punt nie, die belangrikste is die status dit gee jou. Al die aanwesiges tydens die vermaak peins oor verskeie temas; die uitbarstings, banaal of eksistensieel, sluit nie net die gaste in nie.
Die ware kontragewigsyfer word deur Septimus Warren Smith uitgeoefen. 'N Oorlogsveteraan wat die' heldin 'van die geskiedenis nie ken nie, wie se lewe en dood sy leer, danksy die kommentaar van diegene wat die viering bygewoon het. Juis Septimus hou baie van die outobiografiese gegewens mee waarmee Woolf sy werk gekruis het.
'N Verhaal oor die onskuldigheid van die lewe en die moed van die dood
Septimus Warren Smith was 'n maniese depressie, wat graag na voëls geluister het, in Grieks gesing het en wat sy lewe beëindig het deur homself by 'n venster uit te gooi. Dit is nie 'n klein detail nie; Teen die tyd dat dit gepubliseer is, het die skrywer reeds 'n selfmoordpoging dieselfde metode te volg.
Dit is nie die enigste kenmerke wat die outeur en haar karakters gemeen het nie. Besprekings oor feminisme en tweeslagtigheid is ook deel van die intrige. Op dieselfde manier, die boek spreek die vooroordele van die samelewing rakende geestesongesteldhede aan (en hoe die "mal" beoordeel word).
'N Werk met sterk sosiale inhoud
Die uitstaande te midde van die wye verskeidenheid onderwerpe wat in Mevrou Dalloway is die kritiek op die Londense samelewing. Voorkoms, sosiale status, mag en die drange wat dit wek. Binne fiksie is hierdie idees die motor van die wêreld.
Kolonialisme is nog een van die begrippe wat die outeur uitgewerk het met sy onderskeie deel van die analise (en wat uiteindelik geslaan word). Maar, om sulke radikale gedagtes vas te lê vir die tyd dat Woolf 'n pleidooi 'tussen die lyne' gebruik het. Waar die handelinge en uitdrukkings van die karakters volledig geregverdig is.
Dit is nie 'n maklike boek nie. Daar is geen ontwykende voorneme of om lesers 'n liggewig oplossing te gee nie. Onder diegene wat nie Engels praat nie, kan die probleme om die verhaal te volg volgens die vertaling waartoe hulle toegang het, nog groter wees. 'N Baie ingewikkelde situasie as gevolg van die onvanpaste gebruik van leestekens deur sommige verwarde vertalers.
Behalwe vir kommas en tydperke, Wolf breek doelbewus met "behoort te wees." Die fokus van die verhaal verskuif van een karakter na 'n ander, sonder dat dit vooraf oorgedra word.. Soms "muteer" die verhaal van die eerste tot die derde persoon van die een paragraaf na die ander direk. Geen truuks of truuks nie.
'N Unieke hoofstuk
Aanhaling deur Virginia Woolf.
Om verder te kompliseer: die gebrek aan grense of segmente in die teks. Naamlik, die skrywer - gaan doelbewus van die tradisionele struktuur af deur hoofstukke. Gevolglik het die bietjie meer as 300 bladsye wat deur die verhaal gedek word, nie 'strukturele verdeeldheid' nie.
'N Boek waarin niks gebeur nie?
Oor die algemeen word die intrige van 'n fiktiewe verhaal gedruk deur die krag wat 'n protagonis uitoefen om 'n doel na te streef. Op dieselfde manier, die argumentatiewe draad word gedra deur die opposisie van die antagonis, wat moeite doen om die inisiatiewe of gevoelens van die hoofkarakter te oortree. Aan Mevrou Dalloway daar is niks hiervan nie.
Die verhaal vorder omdat die ure verbygaan. En die karakters reis na die verlede terwyl hulle 'n aantal situasies 'leef'. Maar alles is binne-in hul koppe, in hul herinneringe, in hul gewete. Die keerpunte —Hoewel dit nie voor die hand liggend is nie, is daar wel - word opgelos deur interne monoloë. Hierdie wyse van verhaal word die verhaal van vloei van bewussyn genoem.
Die lees van mev. Dalloway neem tyd. Sit 'n ruimte op die agenda opsy om die digte waters sonder haas, met geduld, sonder afleiding, te verken. Dit is 'n onontbeerlike boek vir elke skrywer of vir diegene wat hierdie titel wil bereik. Voordat u met die avontuur begin, moet u bereid wees om terug te gaan wanneer nodig. Verdwaal is maklik, maar dit is die moeite werd om die einde te bereik.
Vir diegene wat hulself as 'kundige lesers' (of met 'n soortgelyke term) definieer, is dit 'n ware toets van begrip. Dit is ook 'n boek wat sonder druk ontvang moet word. As die tyd reg is, word dit geniet. En so nie, sal daar altyd die vryheid wees om hom te haat.