Appelkoos Olympus: beskrywing van die variëteit, opbrengskenmerke en verbouing met foto's - Raad - 2022
Beskrywing van die Olympus-appelkoosvariëteit, opbrengskenmerke en verbouing
Dit is nie presies bekend waar appelkose eers geplant is nie. Die vrugteboom het vir etlike millennia vC in die Kaukasus en Asië gegroei. Die vrugte van steenvrugte het saam met die soldate van Alexander die Grote na Griekeland gekom en in tuine begin groei. Gedurende hierdie tydperk is baie soorte appelkose geskep deur kruising, Olympus, wat een daarvan is, behaag met 'n stabiele opbrengs. Oranje en geel vrugte is ryk aan vitamiene en verskillende mikro-elemente. Wanneer dit gebruik word, word die immuunstelsel versterk, begin die skildklier beter werk.
Die keuse van die Olympus-appelkoos is uitgevoer deur die spesialiste van die Nikitsky Botaniese Tuin, geleë naby Jalta. Toe twee variëteite van die plant in die vyftigerjare van die vorige eeu gekruis is, is 'n kragtige boom geskep wat sy krag geërf het van appelkooshard, droogtebestandheid en soet smaak van die vrugte wat van Jerevan ontvang is. Die variëteit word op die Krim-skiereiland verbou. Tydens vervoer verswak vrugte nie, verloor nie hul aanbieding nie, word lank gestoor, word deur tuiniers en somerbewoners gekweek.
Die lang appelkoosboom Olympus vorm 'n verspreide, afgeronde kroon. Die telers wat besig was met die skepping van hierdie steenvrugte-kultuur, het probeer om die variëteit aan te pas by ongunstige klimaatstoestande - by Siberiese ryp, by die afwesigheid van reën, skerp temperatuurspronge en by plae.
Olympus is nie bang vir droogte nie, verdra effense ryp, is bestand teen sommige patogene van swamsiektes, maar bestuiwers moet langs die boom geplant word, wat dieselfde groeiseisoen het.
Die eerste vrugte verskyn gewoonlik op die boom op 3 jaar, hoewel die plant vroeër blom. Ryp vrugte verskil:
pragtige goue vel;
vorm in die vorm van 'n ovaal.
Die vaste vleis het 'n ryk oranje kleur. 'N Klein been kan maklik daarvan geskei word.
Die ovarium word gevorm met die groei en spore van verlede jaar. Een appelkoos weeg ongeveer 70 g. Vrugte is ryk aan:
vitamien C en pektien;
suikers en karoteen.
Appelkose maak uitstekende kompote, konfyt, en beide volwassenes en kinders hou daarvan om vars daaraan te smul. Die pulp van die vrugte het 'n aangename soet en suur smaak, 'n tuinaroma.
Vrugte van die Olympus-variëteit in die Krim, in die steppegedeelte van Oekraïne, word in Julie met sap gegiet en ryp, daar word jare aan die begin van die maand geoes, maar meer dikwels na die 15de. Die boom lewer 'n stabiele oes, maar as u die beskrywing van die variëteit aandagtig deurlees, word dit duidelik dat dit elke jaar gesnoei moet word, anders word die vrugte kleiner.
Olympus word nie net deur somerbewoners geplant nie, maar ook deur boere, vir wie dit belangrik is dat appelkose vervoer goed verdra en nie lank vrot nie.
'N Lang boom wortel normaal, hou langer as 'n dosyn jaar van vrugte as u gunstige toestande daarvoor skep. Appelkose hou van die son en warmte, ligte vrugbare grond, reageer positief op voeding.
Olympus, soos ander variëteite en basters, sal nie in 'n laagland groei nie, waar smelt en reënwater versamel, koue lug duur lank. U moet appelkose op 'n klein heuwel of aan die onderkant van 'n helling kweek. Die sonstrale moet die boom die hele dag tref, en dit moet ook teen die noordewind beskerm word.
U kan nie 'n saailing op 'n plek plaas waar nagskadu- en steenvrugte gewasse verbou word nie. Die boom skiet nie wortel in suur en kleierige grond nie. In die eerste weergawe word die terrein gekalk, in die ander geval word die grond verdun met humus, turf, sand.
Dit is moontlik om Olympus slegs op 'n been in die Krim en in die Oekraïne te laat groei, aangesien dit vir hierdie gebied geteel is. Somerbewoners en tuiniers wat hierdie soort appelkoos verbou, sny die steggies van die sterkste lote af en plaas dit in water waarin 'n groeistimulator verdun word.
As u klaargemaakte saailinge koop, moet u kyk of dit dubbele knoppies het; die natuur is bedek met dorings. Nadat u 'n gat tot 60 cm diep gegrawe het, wat vooraf gedoen word:
Klein klippies of uitgebreide klei word op die bodem geplaas.
Die groef is bedek met turf en grond, en laat 'n heuwel bo-op.
'N Boom word nie vroeër as tien dae geplant as die aarde 'n bietjie sak nie. Die wortel se nek is bo die grondoppervlak agtergelaat.
'N Jong appelkoos word aan 'n steun vasgemaak.
Nadat u die grond in die sirkel naby die stam gekompakteer het, word emmers met 3 water gegooi. Organiese materiaal en minerale kunsmis word toegedien wanneer die put voorberei word.
Na 3-4 jaar sal die boom u verheug oor die eerste vrugte as u voortdurend daarvoor sorg. U hoef nie lui te wees om die takke te sny, die kroon te vorm, die grond onder die appelkoos te bevochtig en los te maak en die plant met voedingstowwe te voer nie.
Alhoewel Olympus langdurige droogtes verdra, word sappige en groot vrugte eers ryp wanneer die boom genoeg vog het. In die vroeë jare word die saailing met warm water natgemaak, wat vlak groewe maak.
Voor die aanvang van koue weer, word die stam van 'n jong boom toegedraai met naalde of duursame materiaal sodat hase, muise en ander knaagdiere dit nie beskadig nie. Gevalle blare en swart vrugte word opgeskep en verbrand.
Appelkose kan gedurende die winter met aarde ingegrawe word, met turf, strooi of saagsels besprinkel word, maar dit word nie in die suidelike streke gedoen nie, omdat daar geen ernstige ryp is nie.
Olympus word gewaardeer vir sy hoë opbrengs, uitstekende smaak van vrugte wat oor lang afstande vervoer kan word sonder om bekommerd te wees dat hulle hul aanbieding sal verloor. Die variëteit is geskik vir grootskaalse verbouing en vir somerhuisies. Appelkoos is nie bang vir droogte nie, dit word selde deur swamme en virusse aangetas.
Die nadele van Olympus sluit in die behoefte aan jaarlikse snoei, sonder om hierdie prosedure uit te voer, word klein vrugte ryp.
Klam en koue weer bevorder die aktivering van swamme, wat vinnig vermeerder en nie net een boom benadeel nie, maar ook 'n hele tuin kan vernietig. Alhoewel Olympus bestand is teen 'n aantal siektes, kan die plant nie vanself regkom nie:
met grys verrotting;
Om die voortplanting van patogene te voorkom, word blare en gemummifiseerde vrugte gehark, van die terrein verwyder en verbrand. In die vroeë lente en September word bome met kopersulfaat of Bordeaux-vloeistof bespuit, om swamsiektes te voorkom.