Betekenis van die Wet van Gewapende Konflik (LOAC)
Die Reëls van Oorlog
Die LOAK ontstaan ​​uit 'n begeerte onder beskaafde nasies om onnodige lyding en vernietiging te voorkom terwyl dit nie die effektiewe oorlogvoering belemmer nie. 'N deel van die openbare internasionale reg, reguleer LOAC die optrede van gewapende vyandelikhede. Dit het ook ten doel om burgerlikes, krygsgevangenes, die gewondes, siekes en skeepsbrekers te beskerm. LOAC is van toepassing op internasionale gewapende konflikte en in die uitvoering van militêre operasies en verwante aktiwiteite in gewapende konflik, maar sulke konflikte word gekenmerk.
DoDD 5100.77 DoDD 5100.77 , DoD Law of War Program vereis dat elke militêre departement 'n program ontwerp wat verseker dat LOAC-nakoming nakom, LOAC-oortredings voorkom, verseker vinnige rapportering van beweerde LOAC-oortredings, toepaslik alle kragte in LOAC, en voltooi 'n wettige hersiening van nuwe wapens. Alhoewel sommige van die dienste dikwels na LOAC verwys as die wet van oorlog (LOW), is hierdie artikel LUAC en LOW dieselfde. LOAC-opleiding is 'n verdragsverpligting van die Verenigde State ingevolge bepalings van die Genèvekonvensies van 1949. Die opleiding moet van algemene aard wees; Sekere groepe soos vliegtuie, spesiale kragte, spesiale operasies, infanterie, mediese personeel en veiligheidsmagte, ens. ontvang egter addisionele, gespesialiseerde opleiding wat die unieke probleme wat hulle mag ondervind, aanspreek.
Internasionale en huishoudelike reg
LOAC kom van beide gewoonteregtelike wette en verdrae. Gewone internasionale reg, gebaseer op die praktyk wat nasies as wettig vereiste aanvaar het, stel die tradisionele reëls vas wat die optrede van militêre operasies in gewapende konflik bepaal.
Artikel VI van die Amerikaanse Grondwet bepaal dat die verdragsverpligtinge van die Verenigde State die "hoogste reg van die land" is, en die Amerikaanse hooggeregshof het bevind dat die internasionale reg, insluitend gewoonte, deel van die Amerikaanse wetgewing is. Dit beteken dat verdrae en ooreenkomste wat die Verenigde State aangaan, dieselfde status geniet as wette wat deur die Kongres aangeneem is en deur die President onderteken is.
Daarom moet alle persone wat onder die Amerikaanse wetgewing val, die Verenigde State se LOAC-verpligtinge nakom. In die besonder moet militêre personeel LOAC oorweeg om bedrywighede te beplan en uit te voer en moet in die geveg LOAC gehoorsaam. Diegene wat LOAC oortree, kan kriminele aanspreeklik gehou word vir oorlogsmisdade en hofmagte onder die Uniform Code of Military Justice (UCMJ).
Drie belangrike LOAK-beginsels reël gewapende konflik-militêre noodsaaklikheid, onderskeid en proporsionaliteit.
Militêre noodsaaklikheid. Militêre noodsaaklikheid vereis dat gevegsmagte slegs betrokke is by die dade wat nodig is om 'n wettige militêre doel te bereik. Aanvalle sal streng beperk word tot militêre doelwitte. In die toepassing van militêre noodsaaklikheid om te rig, beteken die reël gewoonlik die Verenigde State. Militêre mag die fasiliteite, toerusting en kragte teiken wat, indien vernietig, so gou as moontlik sal lei tot die gedeeltelike of volledige voorlegging van die vyand.
As voorbeeld van voldoening aan die beginsel van militêre noodsaaklikheid tydens Operation Desert Storm, oorweeg ons die teiken en vernietiging van Irakse SCUD-missielbatterye en van die Irakse weermag en lugmagte. Hierdie aksies het vinnig lug superioriteit bereik en die Irakse militêre nederlaag versnel.
Militêre noodsaaklikheid geld ook vir wapenoorsig. AFI 51-402, Wapenoorsig, vereis dat die Lugmag 'n wettige oorsig moet uitvoer van alle wapens en wapensisteme wat bedoel is om 'n militêre vereiste te bevredig. Hierdie resensies verseker dat die Verenigde State voldoen aan sy internasionale verpligtinge, veral dié wat verband hou met die LOAC. Dit help militêre beplanners om te verseker dat militêre personeel nie wapens of wapensisteme gebruik wat die internasionale reg oortree nie. Onwettige wapens vir gevegte sluit gifwapens in en die uitbreiding van holpuntpunte in gewapende konflik. Selfs wettige wapens kan sekere beperkings op hul gebruik in spesifieke omstandighede vereis om die nakoming van die LOAC te verhoog.
Onderskeid. Onderskeid beteken om te diskrimineer tussen wettige stryders teikens en nie-strydende teikens soos burgerlikes, burgerlike eiendom, POWs en gewond personeel wat buite die geveg is.
Die sentrale idee van onderskeiding is om slegs geldige militêre teikens te betrek. 'N Onoordeelkundige aanval is een wat militêre doelwitte en burgerlikes of burgerlike voorwerpe sonder onderskeid tref. Onderskeid vereis verdedigers om militêre voorwerpe van burgerlike voorwerpe te skei tot die maksimum mate wat moontlik is. Daarom sal dit onvanpas wees om 'n hospitaal- of POW-kamp langs 'n ammunisie fabriek op te spoor.
Proporsionaliteit. Proporsionaliteit verbied die gebruik van enige soort of graad van geweld wat die nodige oorskry om die militêre doel te bereik. Proporsionaliteit vergelyk die militêre voordeel wat opgedoen word aan die skade wat toegedien word terwyl dit hierdie voordeel verkry. Proporsionaliteit vereis 'n balanseringstoets tussen die konkrete en direkte militêre voordeel wat verwag word deur 'n wettige militêre teiken aan te val en die verwagte toevallige burgerbesering of skade.
Onder hierdie balanseringstoets word buitensporige toevallige verliese verbied. Proportionaliteit poog om 'n aanval te voorkom in situasies waar burgerlike ongevalle die militêre winste duidelik sou opweeg. Hierdie beginsel moedig vegkragte aan om kollaterale skade te verminder - die toevallige, onbedoelde vernietiging wat plaasvind as gevolg van 'n wettige aanval teen 'n wettige militêre doelwit.
Die Geneefse Konvensies van 1949
Enkele van die belangrikste LOAC-reëls kom uit die Geneefse Konvensies van 1949. Die Geneefse Konvensies bestaan ​​uit vier afsonderlike internasionale verdrae. Hierdie verdrae beoog om vegters en nie-gekombineerde mense te beskerm teen onnodige lyding, wat tydens die vyandige gewondes, siekes, skeepswraak of POW's kan raak. Hulle probeer ook om burgers en private eiendom te beskerm. Die vier verdrae beheer die behandeling van gewondes en siekes, POWs en burgers tydens oorlog of gewapende konflik.
Die Genève Konvensies onderskei tussen wettige vegters, noncombatants en onwettige vegters.
Regmatige Gevegters. 'N Regtige vegter is 'n individu wat deur die owerheid gesag of die LOAC gemagtig is om in vyandelikhede betrokke te raak. 'N Regtige vegter mag 'n lid van 'n gereelde gewapende mag of 'n onreëlmatige mag wees. In beide gevalle moet die wettige vegter beveel word deur 'n persoon wat vir ondergeskiktes verantwoordelik is; het vaste kenmerkende embleem op 'n afstand herkenbaar, soos uniforms; dra arms openlik en voer sy of haar strydoperasies volgens die LOAC uit.
Die LOAC is van toepassing op wettige vegters wat betrokke is by die vyandelikhede van gewapende konflik en bied strydige immuniteit vir hul wettige oorlogsgedinge tydens konflik, behalwe vir die oortredings van die LOAC.
Noncombatants. Hierdie individue is nie deur die owerheid of die LOAC gemagtig om in vyandelikhede betrokke te raak nie. Trouens, hulle betrek nie aan vyandelikhede nie. Hierdie kategorie sluit in burgerlikes wat die Weermag vergesel; vegters wat buite die geveg is, soos POWs en die gewondes, en sekere militêre personeel wat lede van die gewapende magte is wat nie gemagtig is om aan strydende aktiwiteite deel te neem nie, soos mediese personeel en kapelane. Nie-kombinasiemiddels mag nie die voorwerp van direkte aanval gemaak word nie. Hulle mag egter beserings of doodsgevalle ly tot 'n direkte aanval op 'n militêre doelwit sonder dat sodanige aanval die LOAC oortree, indien sodanige aanval op wettige doelwitte wettig is.
Onwettige bestryders. Onwettige vegters is individue wat direk aan vyandelikhede deelneem sonder om deur die owerheid of in internasionale reg gemagtig te word. Bandiete wat beroof en plunder en burgerlikes wat 'n afgedankte lugvaarder aanval, is byvoorbeeld onwettige vegters. Onwettige vegters wat in vyandighede betrokke raak, oortree LOAC en word wettige teikens.
Hulle kan doodgemaak of gewond word en as hulle gevange geneem word, mag hulle as oorlogskriminele probeer word vir hul LOAC-oortredings.
Onbepaalde Status. As daar twyfel bestaan ​​oor die vraag of 'n individu 'n wettige stryder, nie-samewerkende of 'n onwettige stryder is, sal die persoon die beskerming van die Koningin van die Koningin van die Genève verleng totdat die status bepaal word. Die vasnemende nasie moet 'n bevoegde tribunaal belê om die aangehoudenes se status vas te stel.
Die LOAC beheer die gedrag van lugoorlogvoering. Die beginsel van militêre noodsaaklikheid beperk lugaanvalle tot wettige militêre teikens. Militêre teikens is dié wat volgens hul eie aard, ligging, doel of gebruik 'n effektiewe bydrae lewer tot 'n vyand se militêre vermoë en wie se totale of gedeeltelike vernietiging, vang of neutralisering in die omstandighede wat op die oomblik van 'n aanval bestaan, verhoog wettige militêre doelwitte .
Teikenpersoneel. Die LOAC beskerm burgerbevolkings. Militêre aanvalle teen stede, dorpe of dorpe wat nie deur militêre noodsaaklikheid geregverdig word nie, word verbied. Aanvalle van nie-samestellings (algemeen bekend as burgerlikes), met die uitsluitlike doel om hulle te terroriseer, is ook verbied. Alhoewel burgerlikes nie die voorwerp van 'n direkte aanval kan wees nie, erken die LOAC dat 'n militêre doelwit nie gespaar moet word nie omdat die vernietiging daarvan kollaterale skade kan veroorsaak wat lei tot onbedoelde dood of besering aan burgerlikes of skade aan hul eiendom.
Kommandante en hul beplanners moet die omvang van onbedoelde indirekte burgerlike vernietiging en moontlike ongevalle in ag neem wat sal voortspruit uit 'n direkte aanval op 'n militêre doel en, sover dit in ooreenstemming met die militêre noodsaaklikheid is, poog om burgerlike ongevalle en verwoesting te vermy of te verminder. Verwagte burgerlike verliese moet in verhouding wees tot die militêre voordele wat gesoek word. Regter-advokaat, intelligensie en bedryfspersoneel speel 'n kritieke rol in die bepaling van die eienskap van 'n teiken en die keuse van wapen wat gebruik moet word onder die besondere omstandighede wat die bevelvoerder bekend is wanneer 'n aanval beplan word.
Teiken voorwerpe. Die LOAC beskryf spesifiek voorwerpe wat nie die teikens van 'n direkte aanval sal wees nie. Die weerspieëling van die reël dat militêre operasies gerig moet wees op militêre doelwitte, voorwerpe wat normaalweg toegewy is aan vreedsame doeleindes, geniet 'n algemene immuniteit teen direkte aanval.
Spesifieke beskerming is van toepassing op mediese eenhede of inrigtings; vervoer van gewonde en siek personeel; militêre en burgerlike hospitaal skepe; veiligheidsones wat ingestel is onder die Geneefse Konvensies; en godsdienstige, kulturele en liefdadigheidsgeboue, monumente en POW-kampe. As hierdie voorwerpe egter vir militêre doeleindes gebruik word, verloor hulle hul immuniteit.
As hierdie beskermde voorwerpe naby wettige militêre doelwitte geleë is (wat LOAC verbied), kan hulle kollaterale skade ly wanneer die nabygeleë militêre doelwitte wettig verloof is.
Vliegtuig en Bestry
Vyand Militêre Vliegtuie en Vliegtuie. Vyandse militêre vliegtuie kan aangeval en vernietig word waar dit ook al gevind word, tensy in neutrale lugruim. 'N Aanval op vyandige militêre vliegtuie moet gestaak word as die vliegtuig duidelik gestremd is en sy middel van die stryd verloor het. Lugvliegtuie wat van 'n gestremde vliegtuig val en nie weerstand bied nie, mag nie aangeval word nie. Lugvliegtuie wat in hul afkoms weerstaan ​​of agter hul eie lyne val en wat aanhou veg, kan aan aanval onderwerp word. Die reëls van betrokkenheid (ROE) vir 'n bepaalde operasie verskaf dikwels addisionele leiding in ooreenstemming met LOAC-verpligtinge om vyandvliegtuie aan te val.
Vyand Burgerlike Vliegtuig. 'N Vyand se openbare en private niemilitêre vliegtuie is oor die algemeen nie aan aanvalle blootgestel nie, omdat die LOAC nie-kombinasies beskerm teen direkte aanvalle. Sedert die Tweede Wêreldoorlog het nasies toenemend die noodsaaklikheid erken om burgerlike vliegtuie aan te val. Onder uitsonderlike omstandighede kan burgerlike vliegtuie egter wettig aangeval word. As die burgerlike vliegtuig 'n aanval begin, kan dit as 'n onmiddellike militêre bedreiging beskou word en aangeval word.
'N Onmiddellike militêre bedreiging wat 'n aanval regverdig, kan ook bestaan ​​as daar 'n vlugtelike voorneme bestaan, soos wanneer sodanige vliegtuie met hoë spoed 'n militêre basis bereik of sonder toestemming 'n vyandige gebied binnekom en seine of waarskuwings ignoreer om te land of na 'n aangewese plek te gaan.
Vyand Militêre Mediese Vliegtuig. Vyand militêre mediese vliegtuie is oor die algemeen nie onder die LOAK aan te val nie. Ten minste ses gevalle kan egter tot 'n wettige aanval lei. Vyand militêre mediese vliegtuie kan wettig aangeval en vernietig word indien dit:
Begin 'n aanval.
Is nie uitsluitlik as mediese vliegtuig gebruik nie.
Het nie 'n duidelik gemerkte Rooi Kruis, Rooi Halmmaan of ander erkende simbool nie en is nie anders bekend as 'n uitsluitlike mediese vliegtuig nie.
Vlieg nie op hoogte, soms en op roetes wat spesifiek deur die partye tot die konflik ooreengekom is nie en is nie andersins bekend as 'n uitsluitlike mediese vliegtuig nie.
Vlieg oor vyandgebied of vyandbewoonde gebied (tensy anders ooreengekom deur die partye).
Benader sy vyand se grondgebied of 'n stryd zone en ignoreer 'n dagvaarding om te land.
Handhawing van LOAC-reëls
Militêre lede wat die LOAC oortree, is onderworpe aan kriminele vervolging en straf. Strafregtelike vervolging kan plaasvind in 'n nasionale of internasionale forum. In teorie kan Amerikaanse gewapende magte vervolg word deur howe onder die UCMJ of deur 'n internasionale militêre tribunaal, soos dié wat na die Tweede Wêreldoorlog of in Joegoslavië en Rwanda in Neurenberg en Tokio gebruik is. Die verdediging, "ek was slegs opdragte," is oor die algemeen nie deur nasionale of internasionale tribunale aanvaar as 'n verdediging in oorlogsmisdaadproewe nie.
'N Individuele lugman / soldaat / matroos / mariene oorskot is verantwoordelik vir sy of haar optrede en sal na verwagting voldoen aan die LOAC.
Vergelding. Die vervolging van 'n LOAC-oortreding mag nie moontlik of prakties wees as die vyand wat die LOAK oortree bly betrokke is by gewapende konflik nie. Daar is egter geen wet van beperkings op 'n oorlogsmisdaad nie. Daarbenewens verleen die LOAC vegters om betrokke te raak in dade van vergelding om 'n vyandmag se nakoming van die LOAC-reëls af te dwing. Hervormings is dade in reaksie op LOAC-oortredings. Die daad van vergelding sou andersins verbied word indien dit nie vir die onwettige daad van die vyand was nie. 'N Wettige daad van vergelding kan nie die basis wees vir 'n teenprestasie nie. Oorblyfsels is altyd verbied indien dit teen POW's gerig word; gewonde, siekes of skeepsbrekers op see; burgerlike persone en hul eiendom; of godsdienstige of kulturele eiendom. Om wettig te wees, moet 'n vergelding:
Reageer tydig op ernstige en duidelike (duidelike) onwettige dade.
Wees bedoel om die teëstander te dwing om die LOAK in ag te neem en nie vir wraak, teleurstelling of straf nie.
Gee redelike kennisgewing dat weerwraak geneem sal word.
Het ander redelike middele gehad wat gepoog het om nakoming te verseker.
Wees gerig teen die personeel of eiendom van 'n teëstander.
Wees proporsioneel met die oorspronklike oortreding.
Word bekend gemaak.
Wees gemagtig deur nasionale owerhede op die hoogste politieke vlak. Slegs die president van die Verenigde State, as opperbevelhebber, mag die Amerikaanse magte magtig om so 'n aksie te neem.
ROE (Reëls van Verbintenis)
Bevoegde bevelvoerders, tipies geografiese strydende bevelvoerders, na JCS hersiening en goedkeuring, reik ROE uit. ROE beskryf die omstandighede en beperkings waaronder kragte sal begin of voortgaan om in die geveg betrokke te raak. Normaalweg bevat uitvoeringsorders (EXORD), operasionele planne (OPLAN) en operasionele bestellings (OPORD) ROE. ROE verseker dat die gebruik van geweld in 'n operasie plaasvind in ooreenstemming met nasionale beleidsdoelwitte, missievereistes en die oppergesag van die reg. Oor die algemeen bied ROE 'n meer gedetailleerde toepassing van LOAC-beginsels op maat van die politieke en militêre aard van 'n missie. ROE stel die parameters van 'n lugman se reg op selfverdediging voor. Alle lugdienste het 'n plig en 'n wettige verpligting om Missie ROE te verstaan, te onthou en toe te pas. Tydens militêre operasies bied LOAC en spesifiek maat ROE leiding oor die gebruik van geweld. Die staande reëls van betrokkenheid (SROE) van die CJCS gee bevelvoerders rigting aan die gebruik van geweld in selfverdediging teen 'n vyandige daad of vyandige voorneme.
Die SROE beperk nie 'n lugman se inherente reg om alle middele wat nodig is en toepaslik vir persoonlike of eenheid selfverdediging te gebruik nie. Enkele basiese oorwegings gebaseer op die SROE volg:
Die gebruik van geweld in selfverdediging moet nodig wees en beperk word tot die hoeveelheid wat nodig is om die bedreiging uit te skakel en die situasie te beheer.
Dodelike mag moet slegs gebruik word in reaksie op 'n vyandige daad of 'n demonstrasie van vyandige voorneme. Dodelike krag word gedefinieer as 'n krag wat veroorsaak of 'n aansienlike risiko het om dood of ernstige liggaamlike skade te veroorsaak.