Markus 9: 14-29 – Die rede waarom God ons gebede verhoor | Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika
Markus 9: 14-29 – Die rede waarom God ons gebede verhoor
Party mense kan bid soos ‘n straalvliegtuig vlieg. Vlot, gladweg en uit die hoogte. Hulle woorde weergalm in die wolke en stuur as ‘t ware golwe tot reg in die hemel. Ander weer bid soos ‘n besproeiingsvliegtuig. Nie so vaartbelyn nie, so effens lagerig, dikwels word dieselfde stuk grond oor en oor besproei, en dit neem soms ‘n lang tyd om die ou enjin aan die gang te kry.
Party van ons se gebedslewe kort dalk so bietjie koersvastheid. Hulle is of ‘n woestyn of ‘n oase. Lang, dorre tye wat onderbreek word met kort duikslae in die waters van geloof. Daar gaan byvoorbeeld weke om sonder dat ons bid, maar dan gebeur daar iets wat maak dat ons bid – dan duik ons in. Ons dompel ons as” t ware in die gebed en kom verkwik daaruit. Maar as ons die pad hervat, hervat ons gewoonlik nie ons gebede nie.
Klink hierdie woorde moedig, broers en susters. Vol bravade en vertroue? Sterk en oortuigend? Dit klink nie vir my so nie. Twee woorde in sy gebed sou ‘n groot verskil gemaak het. Hoe sou dit geklink het as hy “as” met “terwyl”vervang , en die woordjie “miskien” uitgelaat het? “Terwyl U tog iets daaraan kan doen, kry ons jammer en help ons”. Maar dit is nie wat die pa sê nie, broers en susters. Hy gebruik die woord “as”. En hy voeg die woordjie “miskien” in. So amper asof hy wil sê: hierdie een is waarskynlik nou nie in u klas nie, maar as U enigsins kan …. ‘n Tipiese besproeiingsvliegtuig-aanslag. Meer swak as sterk. Meer skugter as vol selfvertroue. Meer soos ‘n kreupel lammetjie as ‘n leeu wat storm.
Maar voor ek hierdie rede vir u noem, kom ek sê eers: daar was baie redes waarom Jesus hierdie man se versoek kon geweier het. Toe hierdie man Jesus met sy versoek/gebed genader het, was Jesus op pad terug van die berg van verheerliking af. Hy was as ‘t ware op pad van die hemel af terug na die aarde toe. Tydens sy verheerliking het hy die hemelsheid van God se volle teenwoordigheid gesmaak.
En wat vind Hy terwyl Hy van die berg afstap? Groot chaos. Die dissipels en die dominees van daardie tyd was besig om te baklei, en ‘n klomp mense moet verleë staan en dit aankyk. ‘n Seun wat sy hele lewe al gely het lê tussen hulle, hy is dit waaroor die bakleiery gaan. En tussen hulle is ‘n vader wat om hulp kom vra het, maar nou moedeloos wonder hoekom niemand hom wil help nie. Geen wonder dat Jesus uitroep: “Ongelowige geslag, hoe lank moet Ek nog by julle wees nie, hoe lank moet Ek julle nog verdra nie. Bring die kind hier na My toe”.
Maar watter gebed, broers en susters? Watter gebed het die verskil gemaak? Die dissipels s ‘n. Nee, want hulle het nie gebid nie. Dan seker die skrifgeleerdes s’n. Ook nie, want hulle het ook nie gebid nie. Dalk ander mense s”n wat daar teenwoordig was? Ook nie, die verhaal sê niks daarvan nie.