Dit is ’n bundel wat spreek van rypheid, oorwoënheid en menslikheid”. ŉ Ander beoordelaar skryf dat hoewel die tematiese inkleding rondom die persoonlike sentreer (die huis, gesin en aktiwiteite wat daarmee verband hou), is die werking daarvan eksemplaries: “Dit is die agterdoek waarteen die algemeen-menslike situasie, en veral die tragiek van gebrokenheid, onvrede, buitestaanderskap en desillusie, hom afspeel – as metafore vir die bestaansituasie, maar ook as eenheidskeppende faktor.” Hulle redeneer dat aangesien hulle uitverkies is, en d.m.v. die doop in ’n ewige verbond aan God verbind is, hulle nie ’n ondervinding van wedergeboorte hoef te hê nie. Ek glo die sakdoek stel jou webtuistes voor. (www.almightywind.com en www.amightywind.com) Dit is egter baie interessant hoe die regte dit wat Derrida aan die lig probeer bring het en wat o.a. eenvoudig beskryf kan word as “verskoon my ek het nie bedoel om iets (waar) te sê nie (pardon de ne pas vouloir dire, “pardon for not meaning (to say) [any thing]”), op konkrete empiriese vlak raakloop.