Self | Wegkruipplek
June 21, 2017 June 21, 2017 / wegkruipertjie
My ma het my vanoggend voor 6 wakker gebel, met sommer ‘n stupid rede: Ek het die datum verkeerd gehad op ‘n facebook post. En ek het my vererg, vreeslik vererg. Sommer ook gedink dat sy vreeslik selfsugtig is. Ook iets waarvan ek my eks beskuldig. En toe gedink….
Is ons nie maar almal so nie, ek inkluis. Dink altyd eerste aan die ek? En is dit nie die dood van enige verhouding nie. Waar jou ek belangriker is as enigeiemand anders.
Ek het al so baie gesê ek wil 1ste wees in iemand se lewe, maar vandag moet ek myself afvra of ek iemand anders 1ste kan sit in myne. Regtig?
Waar begin mens? By liefde? By verstaan? By tyd? By ….
Ek weet nie, wat ek wel weet is dat jy bereid moet wees om die minste te wees, om iemand anders se punt in te sien, om jou eie goeters minder belangrik te ag. Maar wat as daai persoon net vat en vat. Gaan jy jouself verloor? En as ek myself verloor wat bly dan oor?
Ek en die x probeer weer. Die keer voel dit reg, voel dit goed. Voel dit asof dit dalk kan werk. Maar ek is bang, bang vir oorgee, bang vir opgee, bang vir die verlede en bang vir die toekoms. So nou vat ons elke dag, net daai dag. Ek besluit elke oggend dat ek vandag die beste van dit gaan maak. Gelukkig gaan wees, hom sal liefhê en dit sal wys. En is dit nie al wat enigeiemand kan doen nie, elke dag besluit….