Perfekte versorging vir gladioli * Oor plante
Anders as die meeste wortelknol- en bolgewasse wat feitlik groei sonder om weg te gaan, kan gladiolus nie wispelturig genoem word nie. Hierdie bekoorlike verteenwoordigers van die Iris-familie, wat lank die status van 'n hopeloos verouderde plant verander het, verower met lang, luukse bloeiwyses en verg konstante sorg. Maar al die moeite wat gedoen word om die nodige besproeiing en topkleding aan die gladioli te besorg, word ten volle betaal deur die skoonheid van blom, meedoënloos, kleurvol en onbewus van mededingers in die tweede helfte van die seisoen.
Buitelewe verbouing van gladioli
Die voeding is die moeilikste om gladioli te versorg
Landmonitering is die belangrikste waarborg vir gladioli gesondheid
Kouseband of Hilling
Besproeiing sonder versuim
Gladioli produseer ongelooflike groot en hoë bloeiwyses vir knolle van hierdie grootte, maar hulle vorm nie baie sterk wortels wat vog uit die diep lae van die grond kan lewer nie. En dit is hoekom gladiolusse, anders as baie ander gloeilampe, moet natmaak. Dit moet ondersteunend van aard wees, gedurende weeklikse droogte of ten minste een keer elke 10 dae.
Om gladiolusse kleurvol en volop te laat blom, benodig hulle gereelde grondvog tot 'n diepte van ongeveer 30-35 cm, waarop die grootste deel van die wortels van hierdie plante geleë is. Oppervlakkige besproeiing by gladioli is absoluut nie geskik nie, want dit sal nie net lei tot die vinnige ontwikkeling van onkruide nie, maar ook die weefsel van die wortelknolle self in gevaar stel. Vir hierdie plant word dit as optimaal beskou om in die hoeveelheid 1-1,5 emmers water per vierkante meter grond onder aanplantings te water.
Gladioli word nie direk met lote en blare natgemaak nie, maar langs vore of gangetjies (dit is beter om vooraf te plant as dit ongeveer 3-5 cm lank is, veral vir besproeiing). Water in die prosedure mag geensins op die blare van die plant val nie, en as u die groewe op die beste manier natmaak, sal dit die risiko van verrotting voorkom.
Gereelde losmaking van die grond
Elke besproeiingsprosedure moet eindig met die losmaking van die grond, wat nie die kors laat vorm nie en die lugdeurlaatbaarheid van die substraat sal handhaaf, en sodoende die vog in die middelste grondlaag beter versprei. Nadat die plante losgemaak is, is die plante effens bedek met grond en moet u die vore weer vir besproeiing lê (tot dieselfde diepte as tydens plant - van 3 tot 5 cm). Losmaak word uitgevoer na swaar reënval en met behoorlike sorg - gereeld, met 'n frekwensie van 1 keer in 10 dae. Die enigste manier om tydrowende prosedures te vermy, is om 'n deklaag te skep.
Sorg vir die deklaag
In die vroeë stadiums van plantontwikkeling word dekbome beskerm teen gladheid van die weer, die noodsaaklikheid om tot 3 keer per maand los te maak, en sal vog in die grond behou, en sodoende voorkom dat die onkruid versprei. Die ideale strategie is om 'n deklaag van humus, turf, kompos, dennenaalde, gras of strooi te skep onmiddellik nadat die spruitjies van gladioli 'n hoogte van 10 cm bereik het.
Moenie van onkruid vergeet nie
Anders as met besproeiing, word gladioli-onkruid slegs 3 of 4 keer gedurende die somer uitgevoer, en meer gereeld selfs minder. As gereelde losmaak of dekbewerking van die grond by die versorgingsprogram vir hierdie plante ingesluit word, dien dit as 'n voorkomende maatreël teen die verspreiding van onkruide en kan dit die aantal tradisionele onkruide tot 'n minimum beperk. Die beste strategie vir gladioli is om jong onkruide vroegtydig te verwyder en te voorkom dat die bolle self groei en verdrink. Selfs al het u volgens al die reëls nie tyd vir deeglike versorging nie, kan u nie voortdurend tyd aan gladioli en deklaag gee nie, en nie toelaat dat die onkruide die gebiede onder die blomme vul nie - hulle is ongelooflik maklik om uit te verdwyn, gladioli hou nie van mededingers nie. Boonop sal die verspreiding van onkruide die risiko van besmetting met plae en siektes verhoog, en die kwesbaarheid vir slakke en ruspes, wat maklik die sappige blare van hierdie plant bereik.
Topkleding is die sleutel tot sukses in die kweek van hierdie plante. Om dieselfde redes dat gladioli 'n lang tyd nie self droogte kan verduur nie en sistemiese natmaak nodig is, is hulle ook afhanklik van die konstante aanvulling van voedingspeil in die grond. Anders as baie ander tuinplante, is daar geen gladde voedingsprogramme vir gladioli nie. Die bemestingskedule vir gladioli moet ooreenstem met die stadiums van ontwikkeling, want sonder om die plant te voed, is dit moeilik om na die volgende stadium te gaan en normaal te groei en te ontwikkel.
Die eerste top dressing vir gladioli aan die begin van hul ontwikkeling bydra, is dit noodsaaklik vir die aktiewe groei van lote uit die knol, die vorming van 'n hoë kwaliteit blaarmassa en die lê van stamme. In die beginfase het gladioli die meeste stikstof nodig, maar die hoeveelheid daarvan moet nie buitensporig wees nie, want 'n oormaat voedingstowwe kan die blom vertraag. Die grootste hoeveelheid stikstof gladiolus word uit die grond getrek op die stadium van die voorkoms van die eerste ware blaar, maar voeding word die beste gedoen slegs in die stadium van 2-3 blaar. Gevolglik word die eerste bolaag met hierdie vereistes in die vorm van stikstofkunsmis toegedien in 'n standaard dosis of vol minerale mengsels met 'n lae kaliuminhoud (25-30 g stikstof kunsmis + 15-20 g potas + 30-40 g superfosfaat). Die mineraalmengsel kan vervang word deur 'n kombinasie van organiese bemestingstowwe, soos mulleïne of hoendermis, met die toevoeging van 'n halwe dosis superfosfaat en kaliumpermanganaat. As u laat variëteite geplant het of einde Mei-Junie geplant het, is dit beter om stikstofbemesting uit te stel totdat 4 blare verskyn, en in ongunstige weer of oortollige organiese stowwe in die grond, moet u eers die eerste bemesting doen in Junie.
As 5-6 blare op die plant verskyn, stop die gebruik van stikstof in gladioli prakties en is toegang tot fosfor belangriker vir blom en vrug, veral voor die begin van die bot en in die hele voorbereidingstadium vir blom. Tweede voeding moet ook uit drie elemente bestaan, maar met 'n verskillende verhouding van elemente. Maak op hierdie tydstip vir die gladioli 'n standaard dosis van 'n fosfor-kaliummengsel of 10-20 g stikstof en kalium kunsmis en ongeveer 20 g fosfaat.
Voor die aanvang van die blomtyd begin die derde ontwikkelingsperiode waartydens gladioli die meeste kalium benodig. Derde voeding het uitsluitlik kalium-fosformengsels uitgevoer tydens ontkieming of aan die begin van die beweging van die peduncle, met ongeveer 30-40 g fosfaat en 15-20 g potas-kunsmisstowwe. Sedert middel Augustus kan gladiolusse nie gevoer word nie.
Daar is 'n ander 6 voedingsprosedures, wat gereeld gebruik word tydens die sny van gladioli:
Na die eerste blare se voorkoms word gladioli met stikstofbemesting in 'n hoeveelheid van 25-30 g gevoer, met die toevoeging van 20-25 g potas per 1 m2 grond.
In die fase van 3-4 blare word 10-20 g stikstof- en kaliumbemestingstowwe en ongeveer 2 g boorsuur bygevoeg.
Nadat die sesde blaar vrygestel is, word 15 g stikstof en 30 g potas kunsmis toegedien.
Tydens die voorkoms van die peduncle en die begin van die blom, word vol minerale kunsmis gebruik in 'n hoeveelheid van 30 g.
Na blom, word 15 g fosfaat en 30 g potas kunsmis toegedien.
Aan die einde van Augustus of begin September word gladioli met 'n oplossing van 5 g kaliumpermanganaat per 10 l water natgemaak.
Op 'n noot: As dit vir u geriefliker is om nie die ontwikkeling van plante en die fases wat hulle deurgaan te monitor nie, kan u die standaard toediening van kunsmis vervang met gereelde gieter met verminderde dosisse, in hierdie geval, elke 2 tot 3 weke bo-aantrek en universele kunsmis gebruik om gewasse te blom wanneer u natmaak.
Kunsmisstowwe vir gladioli word verkieslik in vloeibare vorm toegedien, droë borde daarvoor is prakties ondoeltreffend. As u ekstra tyd het, is dit beter om die standaard dosis kunsmisstowwe met die helfte te verdeel en elke week twee verbande uit te voer.
Benewens konvensionele topverbindings, kan blomvorming en dekoratiewe eienskappe verbeter word, kan tot drie blaaroppervlaktes uitgevoer word vir alle aanplantings van gladioli, veral op die botstadium, met behulp van waterige oplossings van kaliumpermanganaat, kopersulfaat, boorsuur of spesiale mengsels van spoorelemente. Blaaroppervlaktes kan slegs saans of op bewolkte dae uitgevoer word deur so fyn as moontlik te spuit en die mengsel sodanig toe te dien dat kunsmis aan weerskante van die blare val.
U moet nie net die onkruide monitor nie. Inspekteer die plante self gereeld, let veral op die blare en let op die geringste vlekke. As daar tekens van siekte is, verdwyn, vergeling en uitdroog, moet u dadelik van die siek plante ontslae raak, selfs as u nie seker is dat hulle deur 'n swamsiekte geraak word nie. Sulke monsters moet onmiddellik opgegrawe en verbrand word, sonder om te wag dat die probleem na die naburige kulture versprei word.
Die meeste gladioli's benodig ekstra ondersteuning, omdat hul voetstukke baie lank en swaar is, wat geneig is tot akkommodasie. Daar is twee ondersteuningstrategieë vir gladioli:
kousband. By gladioli word tradisioneel nie individuele draers gebruik nie, maar tou of tou wat in rye tussen kolomme of ronde rondom 'n groep plante is wat 'n voetstuk bevat.
aanaarden. Vir die eerste keer word gladiolusse in die grond gegrawe tot 'n hoogte van ongeveer 10 cm op die stadium van bloei 5 van hierdie blaar. Danksy die spudding word die grond bokant die wortelstelsel beter opgewarm, sal die plant meer aktief voed, en stabiele toestande word geskep vir die aktiewe groei en vrystelling van kragtige voetstukke, wat geen ekstra ondersteuning benodig nie.
Die korrekte sny van bloeiwyses in gladiolus beïnvloed nie net hul weerstand in ruikers nie, maar ook op die vorming van knoppe. Die sny van blomstingels by hierdie plante moet slegs saans of vroeg in die oggend gedoen word, as die plante nie vog het nie en nie hitte het nie.
U moet nie wag vir die volle blom van alle blomme op die bloeiwyse en die grootste versieringsvermoë daarvan nie: dit is nodig om die blomsteel te sny as 'n onderste blom oop is of twee onderste knoppe geverf word in die kleure wat kenmerkend is van die variëteit en bereid is om oop te maak. Sulke bloeiwyses blom heeltemal in die water, word perfek vervoer en staan ​​vir 'n ongelooflike lang tyd.
Onthou dat u die blare nie op die blare moet beïnvloed nie en verwyder dit saam met bloeiwyses. Slegs die plante kan normaal ontwikkel en volwasse word vir die volgende seisoen, waarvoor nie minder nie as 4 volle blare vir die gloeilamp bewaar is, en verkieslik 7-10 blare. Sny die bloeiwyses net af met 'n skerp mes, so laag as moontlik bo die blaar, maar sonder om dit te vra. Om 'n langer blomstingel te kry, kan u nie sny nie, maar dit losdraai, effens van die plat kant van die stingel af sny, dan die lus breek en buig en dit versigtig hou net bokant die uitgangspunt van die blaar, en dit versigtig draai.
Snoei voor opberging word eers na grawe gedoen. Selfs al het u al die blommestingels gesny, moet u nie die setperke heeltemal verwyder nie, want dit is baie belangrik vir die rypwording van die bol.