PatrickFairbairn6	2019.01.18 03:38	조회 수 : 80
»	 Easy Methods To Keep Web Access Whereas Away From Home PatrickFairbairn6 2019.01.18 80 Dr Kee Sue Gee, Bedah Umum | Gleneagles Hospital Singapura
Artikel kesehatan bersama oleh Dr Kee Sue Gee Op eensame geheime paaie deel 7 | Perdebytjie se nes
Op eensame geheime paaie deel 7
February 16, 2016 perdebytjie	33 Comments
Nadat ons in die wonderlike fontein geswem het en lekker onder die bome uitgespan het,vat ons weer die langpad.Hierdie keer na ander geheime paaie.Die dae is vreeslik lank en ons ry maklik tien ure op ‘n dag,rustye ingesluit.Die son gaan eers agtuur onder en dan is daar nog tot halfnege genoeg lig.
Langs die pad sien ons hierdie wilde warrelwind.
Ons ry alweer teen ‘n woeste berghang uit en ek oorweeg dit amper om liewer agter die voertuig aan te loop!
Gelukkig is die pad nou weer afdraand,maar klipperig!
Wat hierdie erge pad die moeite werd maak,is hierdie pragtige bottelboom.Pachypodium lealii groei in rotsagtige gebiede en word medisinaal aangewend aan wonde en vir oorinfeksie.
Selfs die honde kry swaar hier.Hierdie een het mank en kruppel,in die wasige hitte agter sy maat aangesukkel.
Honde word nie baie respekvol behandel nie en moet self kos en water soek.Dit gee nuwe betekenis aan “lae hond” en dit breek my hart om te sien hoe hierdie diere mishandel word!
Laatmiddag kom ons verby ‘n suiping en beeste,skape en bokke drom hier saam.
Ons slaan kamp op tussen Mopaniebome op ‘n dor vlakte.
Hierdie Himba veewagter kom op sy donkie verby en smeek ons vir bietjie water.
Dankbaar galop hy in ‘n stofwolk weg die skemeraand in.
Waar ons kamp,vind ek interessante dinge,soos hierdie bokspoorspinnekop (SEOTHYRA)se nes in die klipperige sand.Dit lyk soos die spoor van ‘n bok en hierdie spinnekoppe kom net in Suider-Afrika voor.
Ons was ooggetuie van die dood van hierdie skerpioen.’n Massiewe swart skerpioen het hom gevang en gesteek.Ongelukkig het ek nie my kamera byderhand gehad nie en die volgende dag het ek die ongelukkige prooi netjies uitgelê en gefotografeer.Toevallig was daar ‘n klein springspinnekoppie ook op die toneel.Hierdie foto is spesiaal vir Sonel,ons spinnekopliefhebber!
Previous PostOp eensame geheime paaie deel 6Next PostOp eensame geheime paaie deel 8
33 thoughts on “Op eensame geheime paaie deel 7”
Weereens sulke pragfoto’s van al die mooi! Dit lyk asof julle so lekker gekuier het. 😀
Ja, dit maak my ook baie hartseer as ek sulke verwaarloosde honde sien. Dis darem so wreed en ek voel hul verdien baie beslis beter. Siestog.
Ek moes nou gou eers gaan Google het oor die Bokspoor spinnekop. Wat ‘n mooie dingetjie! Lyk amper soos die Velvet spider wat hier voorkom. Ek is bly ek kon dit sien. 😀
Die arme skerpioentjie en dit was so pragtig! Kyk die mooi kleure en natuurlik moes springspinnekoppie ook inloer. LOL! Baie dankie dat jy aan my gedink het. Dis baie dierbaar van jou. ♥
Dankie Sonel…ek het spesiaal aan jou gedink,want ek weet jy is baie hartseer oor jou hondjie.Dit was ‘n pragtige blog wat jy oor hom gedoen het!Wanneer mens jou toewyding aan jou hond vergelyk met hierdie arme diere,kan ek nie verstaan hoe daar so ‘n verskil in kulture kan wees nie.Hulle vrek oor hul beeste,maar ‘n hond is sommer ‘n vieslike ding.Ek het met my eie oë gesien hoe ‘n klein knapie,seker so drie jaar..twee parende honde met ‘n stok slaan.Ek ril nou nog!
Wat een reis was dat.Meer dan avontuurlijk.Niet te begrijpen dat jullie op die massa stenen kunnen rijden.Dat zal niet zonder gevaar zijn.De laatste foto van de schorpioen is top en wat een prachtige kleuren heeft dat gevaarlijk beest.
Dit is baie gevaarlik en daar is spesiale bande op die voertuig plus twee spaarwiele.Gelukkig is die persoon saam met wie ons gegaan het,baie versigtig en ervare en ons het nie eers een pap wiel gehad nie!
Ek is maar skrikkerig vir die skerpioene…hier is grotes en lelikes.
Pragtige foto’s, maar ek sal maar bang wees ‘n skerpioen kom kruip in my tent in die nag!
Ons zip vroegaand daai tentjie toe,want dis my vrees ook.Soggens wanneer ons tent afslaan,kyk ons mooi waar ons vat,want die ongediertes kruip oral in!
Og, daar die pragtige boom. Mens kan nie dink dat hy in daardie klipperige en droë omstandighede so kan groei nie. Die skerpioen het ‘n besonderse kleur. Ek is meer bekend met die bruines en swartes (Namakwaland) – laasgenoemde het ons kapkarre genoem en dit was vir my onnutsige broers ‘n heerlike tydverdryf om te kyk hoe hulle veg. Weer eens uitstaande fotos.
Al hierdie vreemde bome en plante fassineer my!
Ja, ek het grootgewoord met kokerbome, bloekombome, peperbome en so een of twee soorte vrugtebome. Was nogal aangenaam verras toe ek uitvind daar is meer soorte bome en goed soos grasperke! Ai tog.
Lekker lag ek nou vir jou.As mens van ‘n dor plek af kom,is dit seker ‘n skok om gras en plante te sien!
Jy is een tawwe vrou, om so lank en so ver te ry en dan nog ongediertes te trotseer!
Die manne sleep my saam,so ek moet maar vasbyt.My liefde vir die natuur gee my genoeg woema om uit te hou!😎
Droog en dor, maar toch nog mooi.
Die droogheid is nogal ‘n skok as mens dit nie gewoond is nie.Dankie vir inloer,Rob.
Ek is mal oor daardie boom asook die pagtige skerpioen.
Net baie hartseer oor daardie honde… ai, ek haat dit om verwaarlose diere te sien….
Die boom is ook my gunsteling en Wolfie,my hart breek oor daardie honde!
Nee neee nee alla magties my hart trek ‘n lang punt…!
Ek is bly jy geniet dit…dis mos jou land!!
Goeie foto’s maar die stomme honde sal ek maar verby vat. Ek dra nou oogklappe want mens kan niks verander daaraan en die lewe is te kort. Ek wil die tyd wat ek oor het vul met mooi goed.
Jy is reg Tina.Ongelukkig sien mens ongevraagd sulke goed en dit is ontstellend.Ek moet sê die res van ons reis het net pragtige dinge opgelewer en hierdie honde was die enigste negatiewe ervaring.
Dan kom kyk ek graag!
Maggies maar dis mooi wêreld! Ek was nog nooit daar nie, moet moet moet plan maak! Dalk kan ek sommer bietjie die honde daar help, dis darem maar hartseer om hulle te sien so uitgelewer 😦 Dankie dat jy hulle afgeneem het, mens mag nie wegkyk of hulle vergeet nie x
(ek volg jou blog maar kry nooit e-pos kennisgewings daarvan nie, so ek mis dit heeltyd! moet dit regmaak)
Jy moet net by stellings gaan en die blokkie kliek om e-pos kennis te kry van inskrywings.Dankie dat jy kom loer het.Ek is nog nie klaar met die reis nie!
aha, daar het ek dit nou gevind 🙂 sien uit na die res van die reis!
It was a fantastic month wit amazing story’s and photo’s.Thanks for sharing.
Thank you for travelling with me!The best is still coming.
As jy moeg word vir my wat sê pragtige fotos…. jammer….. maar die fotos is so besonders. Vir daardie pad, en skerpioen sê ek net “liewe Moses vrou, ek toer eerder saam julle so sit, sit op my relaxer. Dankie!!!,
Lol,Kameel op ‘n relaxer!
Dankie,ek is vreeslik bly jy geniet dit so sit-sit saam met my.
Wat ‘n avontuur, jy maak my skoon nuuskurig oor die geheime paaie 😉 Sjoe, julle was seker baie moeg in die aande na sulke lang dae op daardie paaie en hitte.
Ja ons was moeg,maar da n slaap mens so lekker en jy voel nie hoe hard is die grond nie!😜
Wat ‘n voorreg om so foto-foto saam te toer!!!!! Die army tentjie lyk so bekend. Toe my eerste man nog gelewe het, het ons paar keer so ‘n tentjie geleen by vriende. Die vloer help baie dat daar nie sand ingetrap word nie en die tente is ook heeltemal waterdig wanneer dit reën. Mens moet dan net nie aan die ‘mure’ vat nie, snaaks genoeg, daar waar mens geraak het, syfer die nattigheid dan deur.
Jy laat my nou met heimweë dink dat ek eens op ‘n tyd gedink het ek gaan ok so op my oudag saam my man rondtoer en als sien wat ek nog nie gesien het nie…..nou is ek alleen en het nie meer sulke vooruitsigte nie. Daarom geniet ek my en Wolfie se uitstappies in die Natuur so vreeslik baie en wens ons kon dit meer doen xx
Ai Hanneliese,mens weet ongelukkig nooit hoe mens se lewe gaan verloop nie.Ek en my man is so gelukkig om nog gesond en fiks te wees en ons gryp elke oomblik aan om avonture aan te pak.Ek is bly jy en Wolfie kan dit doen.Hy klink na die regte mens wat die wonder van die natuur saam met jou kan geniet!
Ek is bly vir julle!!! Mens moet elke oomblik saam aangryp en voluit dans, asof dit jou laaste dans saam is!!! Wolfie is ja!!! Ek is sooo bevoorreg om soveel met hom te kan deel en ons deel die mooiste wonderlikste vriendskap wat min mense ervaar…dis ‘n diep siels konneksie wat ek glo verder strek as wat ons besef 😉