Muntstuk - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Muntstukke van regoor die wêreld
A muntstuk is 'n metaalmerk, gewoonlik in die vorm van 'n skyf, dikwels van 'n spesifieke gewig en waarde, en word meestal deur 'n regering uitgereik. Muntstukke word as 'n vorm van geld gebruik in transaksies van verskillende soorte, van die alledaagse sirkulasie van die Amerikaanse kwartaal tot die berging van groot hoeveelhede boelies. Muntstukke kan met verskillende ontwerpe en inskripsies gestempel word as waarborg vir die uitruilwaarde daarvan. Muntstukke gemaak vir sirkulasie, of vir algemene monetêre gebruik, word gewoonlik gebruik vir eenhede met 'n laer waarde, terwyl banknote dikwels vir hoër waardes uitgereik word. In die meeste geldstelsels is die muntstuk met die hoogste waarde minder werd as die noot met die laagste waarde; Daarbenewens is die sigwaarde van sirkulasie-munte gewoonlik hoër as die bruto waarde van die metaal wat gebruik word om dit te vervaardig.
Histories is 'n groot aantal muntmetale, insluitende legerings en ander materiale, prakties, onprakties, artistiek en eksperimenteel gebruik vir die vervaardiging van muntstukke vir sirkulasie, versameling en metaalbelegging. Materiaal het goud, silwer, nikkel, brons, koper, aluminium of 'n kombinasie van sulke metale ingesluit.
Vorme van geld het ontwikkel van munte wat van edelmetale gemaak is, tot basismetaal-geldeenheid, tot die papiergeld wat deesdae algemeen gebruik word. Tog word muntstukke steeds in groot oorvloed geproduseer en gebruik dit baie. 'N Voorbeeld is die opkoms van muntstukbedryfmasjiene in die toenemend outomatiese samelewing. Die uitvinding van muntstukke kan dus gesien word as 'n groot vooruitgang in die menslike samelewing, een wat al millennia gedien het en steeds van waarde is vir die menslike samelewing.
Een van die vroegste muntstukke, 'n vroeë sewende eeu B.C.E. een derde derde muntstuk van Lydia.
Baie argeoloë glo onafhanklik munt sy oorsprong in die sewende eeu B.C.E. onder die vroeë volke van Lydia, die Egeïese eilande of China. Die vraag na die wêreld se eerste muntstuk as dit gereeld bespreek word; Terwyl baie historici glo dat die Lydian Lion trite die oudste muntstuk ter wêreld is, meen sommige dat die karshapanam van Indië so 'n titel het. Ander geskiedkundiges beweer dat Indiese muntstukke ontwikkel is uit Westerse prototipes, waarmee die Indiërs deur Babiloniese handelaars in aanraking gekom het.1
Ondanks die debat is die grootste mening dat die wêreld se eerste muntstukke tussen 643 en 630 B.C.E in Lydia gemunt is. Hierdie muntstukke is van elektrum vervaardig, 'n natuurlik geel mengsel van goud en silwer, en is met eenvoudige ontwerpe, merke en later inskripsies gestempel. Vroeë muntstukke bevat geen skrif nie, maar word dikwels die silhoeët van simboliese diere voorgestel. 'N Gedeelte van hierdie muntstukke is begrawe onder 'n Lydiaanse tempel uit die sesde eeu vC .; As sodanig word deur baie geskiedkundiges gemeen dat hierdie muntstukke in seremoniële uitruilings gebruik is en nie in die alledaagse handel nie. Die meeste munte wat uit hierdie gebied verhaal is, word vermoedelik onder King Croseus vervaardig.
Vroeë Romeinse muntstukke, wat dateer uit die derde eeu B.C.E., is eers in edelmetale gesny, maar later in brons en silwer. Dwarsdeur die Chinese Zhou-dinastie is skulpe en ander klein besonderhede gebruik vir handel en ruilhandel, wat in die derde eeu C.E. vervang is met die gebruik van ronde munte. Masedoniese leiers, Phillip II en Alexander III, het soortgelyke muntpraktyke in die vierde eeu C.E. soortgelyke met die res van die vasteland van Europa ingevoer; baie van hierdie muntstukke het fasette van Keltiese kuns ingesluit.
Teen die begin van die vyfde eeu C.E., glo baie historici dat verskillende muntpraktyke Indië bereik het deur middel van Persiese handelskontakte; vroeë prototipes het aan beide die Mauyan- en Kushan-mense behoort. In die sesde eeu C.E., onder Cyrus, die Groot Lydiaanse munt, het elektromne laat vaar ten gunste van goud; baie van hierdie muntstukke beeld 'n portret van die Koning uit. Hierdie ontwerp is gekopieër deur die sewende eeu C.E. Grieke van Klein-Asiër. Die eerste rol van kopergeld is teruggevind uit 'n graf van die Shang-dinastie en word vermoedelik uit die elfde eeu B.C.E. Vroeë muntstukke van die Bisantynse Ryk bevat dun goue muntstukke wat die beeld van die Christelike kruis dra en verskillende Bisantynse keisers.
Antieke munte is dikwels met behulp van 'n hamer en aambeeldvlak vervaardig; vroeë muntstukke wat in die VSA gemunt is, is dikwels met die hand geslaan tot die totstandkoming van die eerste Amerikaanse munt in 1792. In die middel van die sestiende eeu het die produksie van muntstukke aansienlike verbeterings getoon met die bekendstelling van die meul- en skroefmasjien wat gehelp het om gestandaardiseerde muntstuk produksie wêreldwyd. Sedert die vroeë 1700's is verskillende persperse gebruik om muntstukke te vervaardig, begin met skroefpers en in die 1800's na stoomgedrewe perse gevorder.
Sedert die sewentiende eeu is gemaalde of letters met groot letters op baie muntstukke aangebring om die devaluasie van goud- en silwermuntstukke deur skeer te ontmoedig. Muntstukke met gemaalde rande het getoon dat geen van die waardevolle metaal wat die munt bevat, uit die munt verwyder is nie. Voordat die gebruik van gemaalde rande gebruik is, was dit bekend dat baie Britse sterling-silwer muntstukke tot byna die helfte van hul gesnyde gewig geskeer is. Hierdie vorm van verwoesting in Tudor Engeland het gelei tot die formulering van Gresham's Law; kragtens hierdie wet sou die monarg periodiek herinner aan sirkulerende muntstukke, slegs die goudwaarde van die silwer betaal en dit weer ontgin.
Moderne pers tegnieke behels dikwels elektriese en hidrouliese persen. Hedendaagse muntstukke word gewoonlik van opgerolde hoofspatroon gestempel en dan gemaal; ontwerpe wat op die muntstukke beïndruk is, is die resultaat van drukpers.2 Met verloop van tyd het verskillende regerings besluit om bepaalde muntstukke te laat vaar. Sedert 1934 en die afskaffing van die Amerikaanse binnelandse goudstandaard, het Amerikaanse muntstukke opgehou om van goud gemaak te word; in 1965 verlaat die Amerikaanse munt silwer. In die middel negentigerjare het die Europese Unie (EU) 'n gemeenskaplike geldeenheid aangeneem, bekend as die Euro; wat in 1999 ingewy is, is euromunten en -note deur die hele EU gesirkuleer, wat die voormalige geldeenhede van die meeste EU-lede vervang het. In 2004 het Kanada die eerste gekleurde muntstuk bekendgestel, 'n kwart met 'n gekleurde papawer.
'N Bronsmuntstuk (5 Zhu, 五 銖) van die Chinese Han-dinastie, omstreeks die eerste eeu B.C.E.
Alhoewel in die verlede baie muntstukke van waardevolle metale gemaak is, is die meeste muntstukke vandag van 'n onedelmetaal gemaak, waarvan die waarde voortvloei uit hul status as fiat-geld. Dit beteken dat die waarde van die muntstuk deur die owerheidswet bepaal word en deur die vrye mark bepaal word. Dit veroorsaak dat sulke munte geldelike tekens is in dieselfde sin as wat papiergeldeenheid is; alhoewel papiergeldeenheid nie direk deur metaal gesteun word nie, word dit ondersteun deur 'n regeringswaarborg van internasionale uitruil van goedere of dienste. Omdat fiat-geld ondersteun word deur 'n regeringswaarborg en die waarde daarvan deur die vrye mark bepaal word, is daar in die praktyk baie min ekonomiese verskil tussen die twee soorte geld.
Soms word munte gemunt wat fiatwaardes laer is as die waarde van hul komponentmetale. Dit is dikwels as gevolg van inflasie, aangesien markwaardes vir die metaal die fiat-verklaarde sigwaarde van die munt inhaal. Voor 1964 was voorbeelde van hierdie verskynsel die Amerikaanse dollar, kwartaal, halwe dollar en dollar; ook die Amerikaanse nikkel en die Amerikaanse sent voor 1982 ingesluit. As gevolg van die toename in die waarde van koper, het die Verenigde State die hoeveelheid koper in elke sent aansienlik verminder. Sedert 1982 word die pennies van die Verenigde State van 97,5 persent sink bedek met 2,5 persent koper.
Uiterste verskille tussen fiat-waardes en metaalwaardes van muntstukke kan veroorsaak dat munte uit die mark verwyder word deur onwettige smelters wat belangstel in die waarde van hul metaalinhoud. In werklikheid het die Amerikaanse munt in afwagting van hierdie praktyk in 2006 nuwe reëls geïmplementeer, wat die smelt en uitvoer van pennies en nikkel kriminaliseer.3 Oortreders kan met 'n boete van tot $ 10.000 gestraf word en hoogstens vyf jaar tronkstraf opgelê word.
Sommige geldkundiges het probeer om 'n ware muntstuk te definieer aan die hand van drie kriteria om te onderskei tussen die soorte muntstukke en ander vorme van tekens wat as geld gebruik is. Eerstens moet dit van 'n waardevolle materiaal vervaardig word, en dit moet verhandel word naby die markwaarde van daardie materiaal. Tweedens moet die muntstuk 'n gestandaardiseerde gewig en suiwerheid hê. Laastens moet dit gemerk word om die gesag te identifiseer wat die inhoud waarborg.
Regerings is al bekend dat hulle meer muntstukke skep as wat hul aanbod van edelmetale toelaat. Deur die een of ander fraksie van die muntstuk se edelmetaalinhoud te vervang met 'n onedelmetaal, dikwels koper of nikkel, kan die intrinsieke waarde van elke individuele muntstuk verminder of ontlas. Dit laat die owerheid toe om meer muntstukke te produseer as wat andersins moontlik sou wees. Ontmanteling kan ook voorkom om die muntstuk harder te maak en daarom minder geneig om mettertyd te verswak. Afskaffing van geld lei byna altyd tot prysinflasie, tensy prysbeheer ook deur die owerheid ingestel word.
In die bestudering van numismatiek is tekenmuntstukke of -tekenstukke muntstukke wat in die plek van muntgeldeenhede gebruik word. Daar kan 'n denominasie wees wat deur grootte, kleur of vorm aangedui word. Dit is dikwels gemaak van goedkoper materiale as edelmetale van muntstukke, en kan koper, piouter, aluminium, koper en tin insluit, hoewel bakeliet, leer en ander minder duursame materiale ook gebruik kan word.
Die sleutelpunt van die verskil tussen 'n teken en 'n muntstuk is dat 'n munt dikwels deur 'n plaaslike of nasionale owerheid uitgereik word en vrylik verruil kan word vir goedere of ander munte, terwyl 'n teken 'n meer beperkte gebruik het en dikwels deur 'n privaat maatskappy uitgereik word. , groep, vereniging of individu.
Die eerste stel Strachan en Co-geldeenhede - erken as Suid-Afrika se eerste inheemse geldeenheid.
Valutatoken, of tokens uitgereik deur 'n spesifieke maatskappy of individu wat deur 'n plaaslike regering gesanksioneer word, kan ook dien as 'n spesifieke vorm van valuta. Die uitreiking van valutapunte kan spruit uit 'n ernstige geldtekort of die onvermoë van 'n regering om sy eie muntstuk uit te reik. In werklikheid kan die organisasie wat die goedgekeurde geldeenheidsteken vervaardig, as die streekbank dien. Een voorbeeld is die erkenning van handelsmerke van Strachan and Company, wat in 1874 in Suid-Afrika uitgereik is, en wat vandag beskou word as die land se eerste inheemse geldeenheid.
Valutatoken kan ook uitgereik word in tye van hoë inflasie. 'N Voorbeeld hiervan is voormalige Italiaanse en Israelse telefoontekens wat gebruik kan word vir een telefoonoproep ondanks 'n konstante prysinflasie. Onder sommige omstandighede kan die metro-tekens van New York ook in die handel aanvaar word, of in parkeermeters gebruik word, aangesien die tekens 'n vasgestelde waarde bevat.
Aluminiumhandelsteken van Osage, Kansas.
Van die sewentiende tot die negentiende eeu in die hele Britse Eilande en Noord-Amerika is ruilhandel-tekens, of handtekens, gewoonlik deur handelaars uitgereik in tye van akute tekort aan valuta. Onder sulke omstandighede het ruilbewyse die handelsaktiwiteite in staat gestel om voort te gaan. Die teken was in werklikheid 'n pandjie wat in goedere, maar nie muntstukke nie, afgelos kon word. Alhoewel die tekens nooit amptelike sanksie van owerheidsowerhede ontvang het nie, is hulle wyd aanvaar en versprei.
In die sewentiende eeu, Engeland, is die produksie van koperafstande gedurende die Engelse Burgeroorlog beëindig en 'n groot tekort aan klein veranderinge het tot gevolg gehad. Hierdie tekort is sterk ervaar as gevolg van die vinnige groei in die handel in klein dorpies; Dit het op hul beurt plaaslike owerhede en private handelaars aangespoor om tekens uit te reik. Hierdie tekens is meestal van koper of koper vervaardig, hoewel piouter, lood en soms leerbewyse uitgereik is. Die meeste het nie 'n spesifieke benaming gehad nie en was bedoel om as afstande te slaag. Duisende dorpe en handelaars het hierdie tekens tussen 1648 en 1672 uitgereik, toe die amptelike produksie van afstande hervat en private produksie onderdruk is.
Handelsmerk vir koper vanaf Fort Laramie, Dakota-gebied.
Tipes handelaars wat tekens uitgereik het, sluit in algemene winkels, kruideniers, afdelingswinkels, vleismarkte, dwelmwinkels, salonne, kroeë, tavernes, kappers, steenkoolmyne, houtmeulens en verskeie ander. Die era van 1870 tot 1920 was die grootste gebruik van "handelsmerke" in die Verenigde State, aangespoor deur die verspreiding van salonne, biljartsale, bakkerye en algemene winkels.
Handelsbewyse kan ook deur 'n regering uitgereik word vir lede van 'n weermag. Vanweë hul gewig stuur die Amerikaanse tesouriedepartement nie muntstukke aan die gewapende magte wat oorsee dien nie. In plaas daarvan maak amptenare van die weermag- en lugmaguitruildiens gereeld handelsbewyse, bekend as pogs, in denominasies van 5, 10 en 25 sent. Die pogs is ongeveer 38 mm in deursnee en bevat verskillende grafika met militêre temas.
Metalen tokenmuntstukke kan ook in plaas van kontant in sommige casino-slotmasjiene gebruik word. Geld kan verruil word vir die token-munte of -skyfies by enige casinokas, speletafel of slotmasjien, of by 'n kassierstasie vir gokmuntstukke. Hierdie tokens kan gereeld met geld in die casino verruil word; Oor die algemeen het die tekens geen waarde buite die casino nie.
In die Verenigde State, nadat die toename in die waarde van silwer die sirkulasie van silwerdollarmuntstukke rondom 1964 stopgesit het, het casino's gehaas om 'n plaasvervanger te vind, aangesien die meeste slotmasjiene destyds baie op die muntstuk vertrou het. Die Nevada State Gaming Control Board het, in oorleg met die Amerikaanse tesourie, spoedig casino's toegelaat om hul eie tekens te gebruik om speelmasjiene te gebruik.
In baie jurisdiksies word casino's nie toegelaat om geldeenhede in slotmasjiene te gebruik nie, wat toetse noodsaak vir kleiner denominasies. Meer onlangs word tekens uit baie casino's uitgefaseer ten gunste van muntlose masjiene wat banknote aanvaar en kwitansies uitbetaal vir uitbetaling.
'N Salarissteken vir personeellede van De Beers, wat aan werknemers gegee is, en slegs bruikbaar in hul winkels
Onder sommige omstandighede kan personeeltekens in die plek van muntstukke aan personeellede van besighede uitgereik word. Gedurende die 1800's in die Verenigde State was die argument wat geld aan personeellede betaal, die tekort aan muntstukke wat in omloop was; in werklikheid is werknemers dikwels gedwing om hul lone teen hoogs opgeblase pryse in die maatskappywinkel deur te bring. Dit het gelei tot 'n dramatiese verlaging van die werklike salarisse en besteebare inkomste van die werknemer.
Spoorweë en openbare vervoeragentskappe gebruik gereeld tariefbewyse om ritte met openbare vervoer te verkoop. Besighede soos motorwas, video-arkades en parkeergarages maak ook van sulke munte gebruik. Verskeie gedenkmuntstukke mag ook sonder geldelike waarde geproduseer word om deur 'n maatskappy, land of organisasie te versprei. Histories het verskillende kerklike organisasies teken gegee aan lidmate wat 'n godsdienstige toets afgelê het voor die nagmaal; die toekenning was die volgende dag nodig vir toegang tot die dienste. Terwyl hierdie praktyk meestal in Skotse Protestantse kerke gebruik is, het sommige Amerikaanse kerke nagmaalbewyse uitgereik. Oor die algemeen was dit piouter, wat dikwels deur kerklike vorms deur die predikant gegiet is. Herhalings van hierdie tekens is meer onlangs beskikbaar gestel by sommige kerke wat vroeër hierdie praktyk gevolg het.
Muntversameling is die versameling of verhandeling van munte of ander vorme van wettig gesalideerde geldeenhede. Dikwels versamel munte wat gereeld vir 'n kort tydjie in omloop was, dié wat as skaars beskou word omdat dit slegs vir 'n kort tydjie gemunt is, muntstukke wat met foute gemunt is, of vreemde munte. Alhoewel beide nou verwant is, kan muntversameling as 'n stokperdjie onderskei word van numismatika deurdat laasgenoemde die wetenskaplike studie van valuta is.
Die mees bekende en wyd versamel munte uit die oudheid is antieke Romeinse muntstukke en Griekse munte. Nie-gemonetiseerde goudmuntstukke, gemaak van silwer of goud, of, selde, ander metale soos platinum of palladium word dikwels doelbewus vervaardig vir versamelaars of beleggers van edelmetale. Voorbeelde van moderne goue versamelaarsmuntstukke is die Amerikaanse Amerikaanse Goudarend, die Kanadese goue esdoornblaar, en die Suid-Afrika Krugerrand. Die Amerikaanse Eagle-muntstuk het 'n sigwaarde van tien Amerikaanse dollars, terwyl die Double Eagle 'n sigwaarde van twintig Amerikaanse dollar het. Die Kanadese Gold Maple Leaf het ook 'n nominale nominale waarde, hoewel die Krugerrand dit nie doen nie.
Wat die waarde daarvan as versamelaarsitem betref, word 'n muntstuk gewoonlik min of meer waardevol gemaak deur die toestand, historiese belang, seldsaamheid, skoonheid en algemene gewildheid by versamelaars. As daar nie een van hierdie dinge in 'n muntstuk is nie, is dit onwaarskynlik dat dit baie werd sal wees. Goue muntstukke word ook op grond van hierdie faktore gewaardeer, maar word meer waardeer op die goud of silwer wat daaruit bestaan.
Baie samelewings glo dat beskadigde muntstukke, soos dié wat gebuig of gemyn is met 'n onreëlmatige merke, gelukkig is. In die geheel word holmuntstukke wat gedurende die 1830's tot die vyftigerjare in Engeland geproduseer is, dikwels deur verskillende winkeleienaars, soldate of in die algemeen bygelowige individue versamel in die oortuiging dat hulle baie geluk het. Gebuigde muntstukke, soos die skewe ses-penning van die kwekery-rym "There Was a Crooked Man," is ook oorweeg om geluk te bring vir die individu wat dit gehou het. In die Middeleeuse Groot-Brittanje is munte dikwels met opset gebuig om as geskenke aangebied te word, as hulle 'n gelofte gedoen het, of as deel van 'n kuur. Hierdie muntstukke word gereeld aan 'n heilige aangebied om die beoogde doeleindes te laat plaasvind. Daar bestaan ​​steeds 'n algemene praktyk waarin 'n muntstuk onder die mast van enige nuwe boot geplaas word om die vaartuig baie geluk te gee.
Het u dit geweet? 'N Muntstuk is dikwels in die mond van 'n dooie geplaas as betaling aan Charon vir die oorgang oor die Styx-rivier na die wêreld van die dooies.
In die Griekse mitologie het Charon, die veerboot van Hades, die pas oorledene aangekla omdat hy oor die Styx-rivier na die wêreld van die dooies oorgegaan het. Daarom is 'n muntstuk dikwels in die mond van 'n dooie geplaas as betaling aan Charon.
Farthing of Great Britain, met hoof van George II aan die voorkant (koppe) en Britannia op die agterkant (sterte), 1741
Tradisioneel word die kant van 'n muntstuk wat 'n borsbeeld van 'n monarg of 'n ander gesag of 'n nasionale embleem dra, dikwels die voorkant, of koppe genoem. Die ander kant kan die teenoorgestelde of sterte genoem word. Dit is egter 'n uitsondering vir sommige Chinese muntstukke, die meeste Kanadese munte, die Britse twintig penniemuntstukke en alle Japannese munte.
Die oriëntasie van die voorkant ten opsigte van die omgekeerde verskil tussen lande. Sommige muntstukke het muntoriëntasie, waar die muntstuk vertikaal moet geswaai word om die ander kant te sien; ander muntstukke, soos Britse muntstukke, het 'n medalje-oriëntasie, waar die muntstuk horisontaal geswaai moet word om die ander kant te sien. Die ekserge, of die ruimte op 'n muntstuk onder die hoofontwerp, word dikwels gebruik om die datum van die muntstuk aan te toon, hoewel dit ook 'n muntmerk, privaatmerk of leeg kan bevat.
Muntstukke wat nie rond is nie, het gewoonlik 'n onewe aantal sye, met die rande afgerond. Dit is so dat die muntstuk 'n konstante deursnee het en daarom deur automaten herken word. Muntstukke kan ook algemeen gebruik word as 'n soort tweesydige matrijs om tussen twee opsies met 'n ewekansige moontlikheid te kies. Een keuse kan gemerkte koppe en die ander sterte wees; 'n billike muntstuk word gedefinieer om die waarskynlikheid van presies 0,5 te hê.
Muntstukke kan egter vervals word om die een kant meer te laat weeg as die ander. Sulke geweegde muntstukke kan 'n oorvloed koppe of sterte tot voordeel van 'n individu lewer. Ander muntstukke is onder meer bracteat wat so dun gemaak is dat dit net aan die een kant geslaan kan word. Bi-metaal munte, of muntstukke wat bestaan ​​uit twee metale, word soms vir hoër waardes en vir herdenkingsdoeleindes gebruik; in die negentigerjare het Frankryk 'n driemetaal-muntstuk gebruik. Algemene voorbeelde van tweemetaal- of driemetaal-muntstukke is onder meer die € 1, € 2, Britse £ 2 en Kanadese $ 2.
Muntstukke kan ook in verskillende vorms en groottes wees; Kitaarvormige munte is eens in Somalië uitgereik, Pole het een keer 'n waaiervormige muntstuk van 10 zł uitgereik, en in 2002 het Nauru 'n muntstuk van 10 dollar in die vorm van Europa uitgereik.4
Vorme van geld het ontwikkel van verskillende items van werklike waarde, tot muntstukke van waardevolle metale, tot fiat-weergawes wat bestaan ​​uit basismetale, en uiteindelik tot die papiergeld wat wyd in die een-en-twintigste eeu gebruik is. As sodanig kan 'n mens verwag dat monetêre vorme uit die verlede, soos muntstukke, verouderd sal raak. Alhoewel papiergeld dikwels geriefliker kan wees, bestaan ​​daar tog 'n wesenlike behoefte aan muntstukke. As gevolg van hierdie behoefte, lyk die toekoms van munte en die voortgesette gebruik en bestaan ​​daarvan helder.
↑ 'n Saak vir die oudste muntstuk ter wêreld: Lydian Lion. 22 Julie 2015 herwin.
↑ The Columbia Electronic Encyclopedia, Muntstuk. Columbia University Press, 2012. Onthou 22 Julie 2015.
↑ Munt van die Verenigde State beweeg na die beperking van die uitvoer en smelt van muntstukke, die Verenigde State se Mint Pressroom, op 16 Oktober 2007 onttrek.
↑ Ongewone munte, Fleur-de-coin.com. 22 Julie 2015 herwin.
'N Saak vir die wêreld se eerste muntstuk: The Lydian Lion. 16 Oktober 2007 onttrek.
Darvill, Timothy (red.). The Concise Oxford Dictionary of Archaeology. Oxford University Press, 2008. ISBN 9780199534043.
Cooper, Denis R. Die kuns en kunsvlyt van muntmaak. 'N Geskiedenis van myntegnologie. London: Spink, 1988. ISBN 0907605273.
Stevenson, Jed. MUNTSTUKKEN; 'N Moderne draai vir kerklike tekens Die New York Times, 11 April 1993. Onthou 22 Julie 2015.
Alle skakels is op 8 Maart 2017 opgespoor.
Amerikaanse Numismatiese Vereniging.
CoinFacts.com - The Internet Encyclopedia of US Coins - Gratis inligting oor Amerikaanse munte, insluitend pryse, seldsaamheid en historiese inligting.
CoinWeek - Muntnuus, gids met Numismatiese webwerwe.
'N Verwysings webwerf op AAFES pogs: tekens wat tans deur die Amerikaanse weermag in die buiteland gebruik word.