Waarom ons weet dat veldbrande in Kalifornië nog erger gaan word - Nuus oor klimaatsimpak | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Kevin Stacey
(Krediet: Bosdiens, USDA / Flickr)
Volgens die nuwe navorsing is die erns van veldbrande in die Sierra Nevada-streek in Kalifornië sensitief vir klimaatsveranderinge die afgelope 1,400 jaar.
Die bevindinge dui daarop dat toekomstige klimaatsverandering waarskynlik verhoogde brandaktiwiteit in die Sierras sal veroorsaak.
“Ons data toon dat die klimaat die belangrikste dryfveer was op 'n streeksskaal,” sê die hoofskrywer Richard Vachula, 'n PhD-student in die aarde, omgewings- en planetenwetenskappe-afdeling aan die Brown Universiteit. 'Ons vind dit warm en droë toestande bevorder brand, wat in die lig van die voorspellings van die klimaatmodel daarop dui dat toekomstige brande meer uitgebrei kan wees as wat ons in die vorige eeu waargeneem het. ”
Die navorsers het hul bevindings gebaseer op sedimentkerne van die onderkant van die Swamp Lake, in die noordelike rand van die Yosemite Nasionale Park. Aangesien brande deur die jare in die streek gebrand het, is houtskool uit rook pluime val in die meer, sink uiteindelik na die bodem en lê hom in sediment in. Deur die veranderinge in die houtskoolinhoud met diepte op te spoor, het Vachula en sy kollegas 'n opeenvolgende rekord opgestel van die hoeveelheid gebied wat die afgelope 1,400 jaar tot 2007, rondom die meer, gebrand het toe navorsers die kern geneem het.
Die groottes van die houtskooldeeltjies het die span in staat gestel om plaaslike en plaaslike brandaktiwiteite op te spoor. Kleiner deeltjies, wat verder in die lug kan beweeg, neem streeksbrand op in 'n ongeveer 90-myl radius van die meer. Groter deeltjies, wat nie so ver voer nie, verteenwoordig plaaslike aktiwiteite binne ongeveer 15 myl.
Deur die houtskooldata te sinchroniseer met die bestaande klimaatrekords wat temperatuur en reënval meet, kon die span mettertyd korrelasies tussen klimaat en vuur meet. Die navorsers het ook data ingesluit wat daarop gemik was om die gevolge van direkte menslike bosbestuur te meet, hetsy deur inheemse bevolkings of die Amerikaanse regering.
Die studie het bevind dat die streeksneigings noukeurig ooreenstem met klimaatsneigings, met warmer en droër tydperke wat ooreenstem met periodes van verhoogde brandaktiwiteit. Brandaktiwiteit het 'n hoogtepunt bereik tydens die sogenaamde Medieval Climate Anomaly, 'n tydperk van ongewone hitte en droogte wat van ongeveer 950 tot 1,250 CE duur.
Die effek van menslike aktiwiteite was grootliks beperk tot die plaaslike skaal gedurende die grootste deel van die studietydperk, volgens die navorsing. Die span het argeologiese rekords gebruik om die grootte van die bevolkingsgroep Miwok Indiane mettertyd op te spoor. Die Miwok, waarvan die voedingstowwe eikels was, het vuur gebruik om onderborsel te beheer om die groei van eikenhout-produserende eike te bevorder.
Die studie het getoon dat, toe die Miwok-bevolking groot was, die brand op plaaslike vlak toegeneem het, selfs as die klimaat nadelig was vir brand. Op regionale vlak het die invloed van die klimaat egter oorheersend gebly.
Die enigste keer dat die menslike aktiwiteit die klimaat as 'n plaaslike invloed op brand sou vervang het, was van 1900 tot 1970, toe die Nasionale Parke-diens stelselmatig die brand deur die Yosemite onderdruk het. Dit lyk asof die ingryping brand verminder het selfs wanneer die klimaatstoestande verhoogde aktiwiteit bevoordeel het.
Samevattend onderstreep die bevindings die belangrikheid van klimaat in die dryf van vuuraktiwiteite in die Sierras, sê die navorsers.
"Ons resultate is beduidend omdat dit die relatiewe rolle van menslike bestuur en klimaat as beheersing van brandstelsels in Kalifornië duidelik maak, en dit beklemtoon die behoefte om voor te berei op toekomstige brandaktiwiteit," sê Vachula.
Die navorsing verskyn in Environmental Research Letters.