Danie Marais was skitterend, soos altyd. ŉ Lekker verrassing was toe hy vir Rustum Kozain as gas daar aanbring. Reis het eweneens te make met beplanning wat in “reisigers” (13) verbeeld word as die reisiger wat in die woestyn alles beplan van “oase na put”, terwyl iemand wat in die liefde reis ervaar dat “geen bestemming / ooit te ver of naby genoeg (is) nie”. Die reis word verder ook betrek deur vlugnommers vir die leser te gee en in “Vlug BA 58” (16): Vanaand se partytjiemusiek is dus ‘n roggeling van verwurgde kreatiwiteit, die treurlied van een van die 20ste eeu se grootste musici. Hierdie tweeslagtigheid – tussen skoonheid en lyding, diep menslikheid en volslae ontmensliking – is ‘n St. Petersburg-leitmotif. Dit is ‘n digotomie waaruit van die vorige eeu se roerendste kuns gebore is. Enjambement reveals a mismatch, a disconnection between the metrical and syntactic elements, between sounding rhythm and meaning, such that (contrary to the received opinion that sees in poetry the locus of an accomplished and a perfect fit between sound and meaning) poetry lives, instead, only in their inner disagreement. voetnotas, indekse, lywaartse verwysings en diesulke breek natuurlik daardie enjambement in ’n mate op, verdoesel die interne vaart van die gedig. interessant genoeg kom voetnotas uitgebreid in fiksie voor (Paul Auster, Oracle Night; Jorge Luis Borges, Ficcione; Michael Chabon, The Amazing Adventures of Kavalier & Clay; James Joyce, die “lessons” hoofstuk uit Finnegans Wake; Georges Perec, Life A User’s Manual (La Vie mode d’emploi); en so aan…)