Hy was die agtste heerser in die magsgebied van Seleusus, en het inderdaad klein begin omdat hy nie die wettige troonopvolger was nie, maar die mag op ‘n slinkse wyse ingepalm het deur sy broer te vermoor en in 175 v.C. in sy plek op te volg. As ons die bloginskrywing beskou, m.a.w. die paragraaf wat die gedig (die twee prentjies) voorafgaan, sou die op sigself dalk ‘n gedig kon wees, immers rym ek twaalf keer die “oe” klanke en drie keer “nota” in twee sinne. Maar miskien is legende soms interessanter as die waarheid: met Adamastor het Camões sy eie legende gestapel op ŉ antieke legende; met Pedro en Inês het hy ŉ historiese gegewe aangedik tot die legendariese. Waarom dan nie ook maar glo dat die twee geliefdes so voet-aan-voet lê om eendag hulle verlore liefdes terug te vind nie? En hou tog aan met lees; die regte boek op die regte tyd kan immers jou lewe red, of hoe?!