Brief uit Nederland - Ek het my kind verloor | SARIE
Brief uit Nederland – Ek het my kind verloor	deur admin
Sy het van kleinsaf mense geraak met haar onuitputlike lewensvreugde. Van kindwees af het sy maklik gelag met haar blink oë … ja, ek het baie blink dae met blink ure wat ek kon wegbêre vir later se onthou. Vanaf haar geboorte was dit of sy die wêreld vierkantig in die oë kyk met net een vraag: “Wat, ou wêreld, het jy om my te bied?”
Ek kyk haar agterna en die woorde van die ou-ou gediggie kom onwillekeurig in my op: “O, die aankom, die inkom, die wegstap van haar …”
Sy kyk vir my met die blik van ’n vrou, ’n volwasse vrou. My dogtertjie is weg! Haar oë, haar lag, haar praat, selfs haar stap sê: Ek het lief. En êrens isiemand wat my liefhet …
Hoe kon ek dit miskyk? Al die tekens is daar en ek moes dit raakgesien het. Ek is mos ’n ou bekende van dié liefde. Net ’n vrou wat opreg bemin word, lag metsoveel oorgawe vir die wêreld. Haar oë, ek moes tog raakgesien het dat net liefde ’n vrou se oë so kan laat skitter.
Wat, in die nag van liefdeslus?Dat teerheid sterker as hartstog is.
En dan begin ek onthou … Hoe sy as ’n baie klein dogtertjie, op my vraag oor watter kleur ons haar kamer moet verf, met ’n baie ernstige gesiggie vir my gesê het: “Ek is mos nie einklik ’n pienk dogtertjie nie.”
Ek sit met verbasing en staar na die wonder wat hom voor my oë afspeel. Ek is so ontsettend bly en só dankbaar. Weer begin die twee ou geesgenote – lag enhuil – in my wedywer. Weer weet ek nie wie van die twee ek moet laat wen nie. Maar dit weet ek wel, te veel vroue gaan deur die lewe sonder om ooit diegoedheid en guns en vreugde van ware liefde te smaak.
Ek kyk haar reg in die oë waar sy oorkant my sit en vra dié vraag wat my nou al die hele oggend so laat wonder: “My kind, en jý, van waar al dieonverbloemde vreugde en geluksaligheid?”
“Ma, hy het aan my hart kom krap en aanhou krap totdat hy deur die mure gebreek het … en toe stap hy in en sit al die ligte aan.” Die uitroepe en praat vanhaar hart kon en wou sy nie keer nie.
Ek dink dadelik aan Salomo se woorde: “Daar is drie dinge, nee, vier … en hoe die liefde tussen ’n man en ’n vrou werk. Maar ek vra uitstel op dievraag. Wat antwoord ’n mens? Weet ons ooit?
Estelle, wat ‘n heerlike brief op die uitgewasde somersoggend hier aan die voet van Tafelberg. Dit gee my sommer hoop vir die lewe.
Ek is bevoorreg om vir Estelle baie goed te ken en die stuk het net weer bewys dat sy met woorde toor! "My Friend" dit is tranetrek mooi! Jy het nog altyd al die kennis in pag gehad.
Ai Estelle, ek sit sommer hier by die kantoor en huil, oor Lea wat sulke mooi helder oë het en so ‘n nie-maligne ongekompliseerde psige. Ek en Suzanne is baie lief vir haar.
Estelle, dis pragtig – en is dit nie ‘n wonderlike voorreg as ons ons kinders so aan die liefde verloor nie?!