Vervreemding en Maatskaplike Vervreemding - Definisies in Sosiologie
Teorieë van Karl Marx en Hedendaagse Sosioloë
Vervreemding is 'n teoretiese konsep ontwikkel deur Karl Marx wat die isolerende, ontmenslike en ontnugterende gevolge van die werk in 'n kapitalistiese produksiestelsel beskryf. Per Marx, die oorsaak daarvan is die ekonomiese stelsel self.
Sosiale vervreemding is 'n breër konsep wat deur sosioloë gebruik word om die ervaring van individue of groepe wat van die waardes, norme , praktyke en sosiale verhoudings van hul gemeenskap of samelewing afwyk, te beskryf vir 'n verskeidenheid sosiale strukturele redes, insluitend en bykomend tot ekonomie.
Diegene wat sosiale vervreemding ondervind, deel nie die gemeenskaplike, hoofstroomwaardes van die samelewing nie, is nie goed geïntegreer in die samelewing, sy groepe en inrigtings nie, en is sosiaal geïsoleer uit die hoofstroom.
Marx se teorie van vervreemding
Karl Marx se vervreemdingsteorie was sentraal tot sy kritiek op industriële kapitalisme en die klasgestratifiseerde sosiale stelsel wat albei daaruit voortspruit en dit ondersteun het. Hy het direk daaroor geskryf in Ekonomiese en Filosofiese Manuskripte en die Duitse Ideologie , alhoewel dit 'n konsep is wat sentraal staan ​​vir die meeste van sy skryfwerk. Die manier waarop Marx die term gebruik en geskryf het oor die konsep verskuif namate hy gegroei en ontwikkel het as 'n intellektuele, maar die weergawe van die term wat die meeste met Marx geassosieer word en in sosiologie geleer word, is die vervreemding van werkers binne 'n kapitalistiese produksiestelsel .
Volgens Marx skep die organisasie van die kapitalistiese produksiestelsel, wat 'n ryk klas eienaars en bestuurders bevat wat arbeid van werkers vir lone koop, die vervreemding van die hele werkersklas.
Hierdie reëling lei tot vier verskillende maniere waarop werkers vervreem word.
Hulle word vervreem van die produk omdat dit deur ander ontwerp en gerig is en omdat dit deur die loonooreenkoms wins vir die kapitalis, en nie die werker, verdien nie.
Hulle word vervreem van die produksiewerk self, wat heeltemal deur iemand anders gerig is, baie spesifiek van aard, herhalend en kreatief onbehaaglik. Verder is dit werk wat hulle net doen omdat hulle die loon vir oorlewing nodig het.
Hulle word vervreem van hul ware innerlike self, begeertes en strewe na geluk deur die eise wat hulle aan die sosio-ekonomiese struktuur stel, en deur hulle omskakeling na 'n voorwerp deur die kapitalistiese produksiemodus wat hulle nie as mens beskou nie vakke maar as vervangbare elemente van 'n stelsel van produksie.
Hulle word vervreem van ander werkers deur 'n produksiestelsel wat hulle teen mekaar in 'n kompetisie betrap om hul arbeid vir die laagste moontlike waarde te verkoop. Hierdie vorm van vervreemding dien om te verhoed dat werkers hul gedeelde ervarings en probleme sien en verstaan ​​- dit bevorder 'n valse bewussyn en verhoed die ontwikkeling van 'n klasbewussyn .
Terwyl Marx se waarnemings en teorieë gebaseer was op die vroeë industriële kapitalisme van die 19de eeu, hou sy teorie van vervreemding van werkers vandag waar. Sosioloë wat die werksomstandighede onder wêreldkapitalisme bestudeer, vind dat die toestande wat vervreemding en die ervaring daarvan veroorsaak, eintlik toegeneem en versleg is.
Die breër teorie van sosiale vervreemding
Sosioloog Melvin Seeman het 'n robuuste definisie van sosiale vervreemding verskaf in 'n artikel wat in 1959 gepubliseer is, getiteld "On the Meaning of Alienation." Die vyf eienskappe wat hy aan sosiale vervreemding toegeskryf het, hou vandag in hoe sosioloë hierdie verskynsel bestudeer.
Magteloosheid : Wanneer individue sosiaal vervreem word, glo hulle dat wat in hul lewens gebeur, buite hul beheer is en dat dit wat hulle uiteindelik nie doen nie, nie saak maak nie. Hulle glo dat hulle magteloos is om hul lewensloop te vorm.
Betekenisloosheid : Wanneer 'n individu nie betekenis kry van die dinge waarin hy of sy verloof is nie, of andersins nie dieselfde algemene of normatiewe betekenis wat ander daaruit voortspruit nie.
Sosiale isolasie : Wanneer 'n persoon voel dat hulle nie betekenisvol met hul gemeenskap verbind is deur gedeelde waardes, oortuigings en praktyke nie, en / of wanneer hulle nie betekenisvolle sosiale verhoudings met ander mense het nie.
Self-vervreemding : Wanneer 'n persoon sosiale vervreemding ervaar, kan hulle hul eie persoonlike belange en begeertes ontken om te voldoen aan eise deur ander en / of sosiale norme.
Oorsake van sosiale vervreemding
Benewens die oorsaak van werk en lewe binne die kapitalistiese stelsel soos deur Marx beskryf, erken sosioloë ander oorsake van vervreemding. Ekonomiese onstabiliteit en die sosiale omwenteling wat geneig is om daarmee te gaan, is gedokumenteer om te lei tot wat Durkheim anomie noem - 'n gevoel van normloosheid wat sosiale vervreemding bevorder. Om van 'n land na 'n ander of van een streek binne 'n land na 'n heel ander streek binne te beweeg, kan ook 'n mens se norme, praktyke en sosiale verhoudings destabiliseer op so 'n manier dat dit sosiale vervreemding veroorsaak. Sosioloë het ook gedokumenteer dat demografiese veranderinge binne 'n bevolking sosiale isolasie kan veroorsaak vir sommige wat byvoorbeeld nie meer in die meerderheid in terme van ras, godsdiens, waardes en wêreldbeskouings bevind nie. Sosiale vervreemding kom ook voort uit die ondervinding van die lewe in die onderste spore van sosiale hiërargieë van ras en klas. Baie mense van kleur ervaar sosiale vervreemding as gevolg van sistemiese rassisme. Arm mense in die algemeen, maar veral diegene wat in armoede leef , ervaar sosiale isolasie omdat hulle ekonomies nie in staat is om deel te neem aan die samelewing op 'n manier wat normaal beskou word nie.