Stinkhorn is sampioen van die jaar 2020 - Nuus - 2022
Die stinkhoring as simbool vir ekologiese interaksie
Die algemene stinkhorn (Phallus impudicus) het in die verlede ruim materiaal vir mites verskaf. Die vieslike reuk van die vrugtige liggaam het die stinkhoring die naam van 'n lykvinger gegee en die falliese vorm het verontwaardiging veroorsaak. Nietemin is die gewone stinkhorn 'n klein meesterstuk van ekologiese interaksie en terselfdertyd 'n lekkerny onder fynproewers.
As die woud vanaf die vroeë somer tot laat herfs 'n geur van aas uitstraal, is 'n stinkhoring moontlik nie ver nie. Die volwasse vrugliggaam uitstraal 'n intense onaangename reuk wat vir etlike meter waarneembaar is. Die Duitse Vereniging vir Mykologie het onlangs die gewone stinkhorn (Phallus impudicus) die sampioen van die jaar 2020 aangewys.
As die bos stink
Die stinkhoring, wat tot die sampioenblomme behoort, vorm eers 'n eiervormige of sferiese vrugliggaam, wat herinner aan die grootte en vorm van 'n hoenderier. Hierdie ontwikkelingsfase word hekseier genoem. Die ongeveer 20 cm lang en 2 tot 3 cm dik sampioenstyl groei uit die eier van die heks. Bo-aan die styl is 'n olyfgroen tot swartgroen hoed van ongeveer 4,5 sentimeter breed. Die hoed skei 'n slymerige, vloeibare stof af wat sterk na wortel ruik.
'N Meesterstuk van ekologiese interaksie
Die vlieë sien die reuk van groot afstand af en word aangetrokke tot die sampioen. Die insekte vreet op die stinkagtige stof en absorbeer sodoende die swamspore, wat dan deur die vliegdruppels versprei word. Terselfdertyd bied die sampioen kos, skuiling en jagveld vir baie verskillende soorte insekte. het die stinkhorn gekies as die sampioen van 2020 om aandag te vestig op die dood van insekte en die komplekse verhoudings in die ekosisteem.
Hekseiers as 'n lekkerny
Die ontvoude stinkhorn is oneetbaar. Die hekseiers word egter as 'n lekkerny beskou. As u dit wil probeer, moet u 'n bietjie geluk bring, want die sampioen bly net 'n paar dae in hierdie brose stadium. Die gebraaide kern van die heksys is 'n besonderse smaakervaring. Die wit buitenste vel, die bruinerige gelatienagtige massa en die bruin-groen laag onderaan word gewoonlik verwyder.
Die naam stinkhorn is 'n bietjie misleidend, aangesien stinkhorn nie tot die morelfamilie behoort nie - slegs die voorkoms is soortgelyk. Dit blyk ook duidelik uit die Latynse naam, omdat morelle morchella genoem word en tot die geslag van buisvormige sampioene behoort, terwyl stinkhorings Latyns as fallus genoem word en tot die geslag van standpampoene behoort.
Mitologie en bygeloof
Die wetenskaplike naam "Phallus impudicus" beteken "vals penis". Die ooreenkoms met die manlike geslagsdele het in vroeëre tye ergernis veroorsaak. Charles Darwin se dogter, Henrietta, het byvoorbeeld die sampioen uit haar omgewing verwyder vanweë moraliteit. Volgens die volksgeloof het die swam op 'n begrafplaas gegroei as 'n teken dat die oorledene 'n ongesanimeerde misdaad in die graf opgeneem het en met 'n "lykvinger" daarteen gewaarsku het. (Vb)
Lees ook: Hierdie stink morele kan 'n hoogtepunt veroorsaak?
German Society for Mycology: Mushroom of the year 2020: Common stinkhorn (verkrygbaar: 14 Oktober 2019), dgfm-ev.de