Navorsers het die dromfrekwensie onder verskillende ouderdomsgroepe bepaal met behulp van instrumente soos elektrode om REM-slaap te monitor. Hul studies toon dat babas die meeste breinaktiwiteit toon, terwyl bejaardes wat seniel is of aan demensie ly, die minste droom. Die frekwensie van ons drome neem blykbaar af namate ons die einde van ons lewe bereik, waarskynlik omdat ons bewuste breinaktiwiteit so laag is dat ons reeds gedeeltelik oorgedra het na die wêreld van die onbewuste. Babas en kinders, aan die ander kant, wat net hul lewe begin en waarvan die brein net begin ontwikkel, droom meer gereeld.
Wanneer ons droom, sintetiseer ons liggame proteïene, bou en ontwikkel selle dwarsdeur die senuweestelsel en die hele liggaam. Hierdie sintese is 'n noodsaaklike en diepgaande funksie wat plaasvind wanneer ons slaap - en wanneer ons droom.
Dit is interessant dat mense wat selfmoord probeer het, gewoonlik meer droom. Dit is asof hulle na die wêreld van die onbewuste - die wêreld van die dood - die wêreld van die onbekende - hul drome meer betekenisvol raak omdat hulle op die onbewuste staatmaak om hulle te help om vrese en gevoelens in die bewuste wêreld te hanteer. Dit is asof die onbewuste sê: "Maak dit maklik, maak dit maklik. Moenie dit doen nie; jy gaan goed wees. Laat ek jou 'n paar stories vertel wat jou 'n paar van die probleme sal wys wat jy moet sien om voort te gaan. "In 'n sekere sin is dit asof hul siele met die onbewuste met hulle praat.
Diegene wat in vorige lewens gepoog het om hul eie lewens te neem of self geneem het, flirder self met selfmoord in hierdie lewe. Hulle dink daaraan of glo hulle wil dit nastreef. Maar as hulle dit ernstig oorweeg of so ver gaan om dit te probeer, gee die onbewuste - die siel - 'n streng boodskap: "Moenie dit doen nie; daar is soveel gevoelens wat jou aanraak. Maar as jy aandag gee, kan jy genees. "
Net so, mense wat depressie ervaar, droom ook meer - miskien omdat hulle so ontkoppel word uit die daaglikse lewe. Hulle doen nie genoeg bewuste werk gedurende die dag nie, sodat werk in die nag deur die onbewuste plaasvind.
Drome Toegang tot die Geestelike Realm
Ons drome het toegang tot die geestelike ryk waarin God se wette van toepassing is. En een van die wesenlike wette van goddelike energie is die wet van die slinger - elke siel wat balans soek. Ons is geneig om van die een uiterste na die ander te swaai, soos 'n slinger, want ons siele probeer altyd êrens in die middel balanseer.
As jy gedurende die dag depressief is, onderdrukt deur jou bewuste lewe en voel af, sal jou bewusteloos probeer om dit op te maak terwyl jy slaap. Sê eenvoudig, wat jy nie bewustelik uitdruk in die wakker wêreld nie, jou onbewuste maak dit uit deur dit uit te druk in die droomwêreld.
Dit is waarom mense wat antidepressante gebruik gewoonlik baie intense en gewelddadige drome het. Antidepressante kan die stemming dalk 'n bietjie verhoog, maar hulle demp dikwels ander energieë in die proses — energie soos seksualiteit, passie, vreugde en 'n liefde vir die lewe. Mense wat antidepressante gebruik, vind die lewe dikwels draaglik, maar oninspirerend, sonder sterk gevoelens.
Dink aan al die dinge wat sterk gevoelens by u inspireer - mense, wesens, voorwerpe, gebeure - alles van vermyding tot verbasing of aanbidding. Stel jou voor dat jy onverskillig teenoor hulle voel. God het ons en hierdie wonderlike wêreld nie geskep sodat ons onverskillig daaroor sou lewe nie. As u passie, u lewensgees, gedurende die dag gedemp word, is dit sinvol dat u onbewuste gedagtes meer intense en lewendige drome lewer om die gebrek aan intensiteit te vergoed terwyl u bewus en wakker is.
Gedurende my loopbaan het ek duisende van wat ek noem 'nie-verklarings' vir sielkundige afwykings gehoor. 'N Pasiënt wat bipolêr is, ly aan 'n breinwanbalans. Maar dit is nie 'n verklaring nie. Die eintlike vraag is: waarom word die brein nie gebalanseerd nie? En wat van siektes soos veelvuldige sklerose of Parkinson? Ja, hulle dui almal op 'n wanbalans in die brein. Maar, weer, wat het die wanbalans veroorsaak?
Wanneer ons wanbalanse in die brein skep - miskien deur foute in die oordeel wanneer jonger, die pyn in die psige laat demp met oormatige of selfmedikasie met dwelms of alkohol - brein dit uit. Soos ons ouer word, begin ons liggame daardie trauma's uit te druk in die vorm van verskillende kwale.
Net so, wanneer u wakker lewe gedemp word, tree u onbewuste in en begin u die gevoelens wat u aanwend, oordryf om u aandag te trek en die vermyding daarvoor in te vul.
Antidepressante en Insomnia
'N spesifieke tipe antidepressante, SSRIs, lei dikwels tot slapeloosheid sowel as verhoogde sweet. Net soos die onbewuste die emosies wat gedurende die dag onderdruk word, vrylê, gee die liggaam op SSRIs al die opgekropte energie deur jou vel as sweet vry, wat bloot die vrylating (of uitdrukking) van toksisiteit is.
Mense op SSRI's het ook 'n toenemende frekwensie van periodieke onwillekeurige ledemaatbewegings, asof die liggaam - ontneem van emosie en beweging - deur onbewuste gevra word om te vergoed. Trouens, hulle gebruik dikwels ander medisyne om die newe-effekte van die antidepressant te versag - byvoorbeeld medisyne om Rustelose Sindroom te verlig. Dit is egter problematies omdat dit die newe-effekte en simptome aanspreek sonder om die bron van die probleem aan te spreek.
SSRI's kan 'n drastiese vermindering in REM-slaap en 'n toename in nagmerries veroorsaak. Mense wat hulle neem, kan met verloop van tyd gedurende die dag in 'n REM-toestand val terwyl hulle wakker is. Slaapverlamming is normaal tydens droom; SSRI's meng egter met hierdie proses in en diegene wat dit neem, kan wakker lyk en beweeg terwyl hulle eintlik in 'n diepslaap toestand is.
Drome klop aan die deur van bewussyn
Omgekeerd begin mense minder gereeld droom nadat hulle my terapie ondergaan het, want ons fokus daarop om inligting uit die onbewuste te haal en toe te pas op die wakker lewe. Ek het dit herhaaldelik en direk waargeneem in my werk met my pasiënte.
As u aandag gee aan sowel u bewuste lewe as u bewustelose, hoef u bewusteloos nie sewe keer aan die deur te klop om u aandag te trek nie. Die kunstenaar Salvador Dali het eens opgemerk dat hy vroeër drome gehad het, maar op 'n stadium stop - miskien omdat hy die boodskappe van sy onbewuste deur sy ekspressiewe kuns gedeel het. Net so, as my pasiënte drome deel deur dit deur my te werk en dan gepaste veranderinge in hul bewuste lewens aan te bring, hoef hul onbewuste nie soveel keer of so hard aan te klop nie.
Drome en postpartum Depressie
Nog 'n manier waarop drome sielkundige herstel en balans bied, blyk uit die feit dat swanger vroue wat meer nagmerries tydens swangerskap het, minder voorkoms van postpartum depressie het.
Verwagtende moeders droom soms dat hulle geboorte gee aan 'n verstandelik gestremde of ongeskikte kind, of een wat ly aan 'n soort vreeslike siekte. Hierdie drome is bloot 'n aanduiding dat daardie vrese bestaan ​​en uitgedruk moet word.
Sodra die kind gebore is, is die moeder nie meer geneig om depressie te succombineer nie, omdat sy haar vrese in die slaap uitgedryf het.
Drome en die bewuste verstand
Die voorste lobbe van die brein - die neo-korteks - is waar ons bewus dink, waar ons volwasse besluite neem. Alhoewel hierdie gebiede nie ten volle ontwikkel totdat ons tussen drie en twintig en vyf-en-twintig jaar oud is nie, begin hulle op die ouderdom van dertien meer ontwikkel, 'n ouderdom waarin baie kulture 'n komende ouderdom vier.
Dit is net een voorbeeld van hoe spiritualiteit, intuïsie en wetenskap dikwels met mekaar ooreenstem en bevestig. As jy droom, word die prefrontale korteks gesluit. Dit is, jou bewussyn, jou besluite, jou keuses gesluit. Wat lewend word tydens die droom is die middelbrein-die limbiese stelsel wat emosie en geheue beheer.
Die middelbrein is waar u die veg-of-vlug-reaksie, aggressie en begeerte ervaar. Dit is interessant dat ons reuksintuig, die oudste sin in terme van evolusie, die enigste sintuig is met 'n direkte verband met die hipotalamus, die emosionele sentrum. Dit is waarom geure sulke kragtige herinneringe en reaksies kan uitlok.
Onthou, die boonste streke van die brein sluit toe jy droom, want dit is waar jy rasionele, bewuste besluite neem - logiese besluite en keuses in bewuste tyd. Hiermee kan jy die wonderlike wêreld van die onbewuste betree, 'n wêreld waarin die limbiese stelsel en ongefilterde emosies geaktiveer word.
Drome verbeter leer en geheue
As u droom, verbeter dit u leer en geheue. En natuurlik het babas en kinders baie om te leer - alles van taal tot 'n gevoel van self. Uitgebreide navorsing is gedoen om die beste manier om dinge te leer te bepaal, en hierdie studies het die waarde van droom vir die leerproses bevestig.
In sommige studies het vakke baie irrelevante, triviale stukkies inligting geleer (ewekansige getalle en besonderhede, eenvoudige instruksies om 'n taak uit te voer, ens.) En daarna aan die slaap geraak. Toe hulle wakker word, is hulle gevra om die inligting in herinnering te roep. Diegene wat gedroom het, het die inligting altyd beter onthou as diegene wat nie gedroom het nie - selfs as die betrokke drome absoluut niks met die inligting te doen gehad het nie.
Drome het ook ander interessante effekte op jou breinsentrums. Byvoorbeeld, as jy droom oor plundering, plundering of iets vreesaanjaend en vernietigend, wil jou liggaam daarop reageer. Maar as jy sou optree, kan dit baie gevaarlik wees. So breek jou brein eintlik sekere gebiede af om jou te verhoed om fisies uit te druk wat jy in jou droom ervaar. Om hierdie energie in 'n droom uit te laat, is baie veiliger en makliker as om dit te doen terwyl jy wakker is.
Dit is wat gebeur in slaapverlamming, wat plaasvind as jy uit 'n droom kom, maar nog nie heeltemal wakker is nie. Dit is, jou brein probeer wakker word, maar jou liggaam gehoorsaam steeds instruksies en sê dat jy verlam moet bly sodat jy kan voortgaan om te droom.
'N Ontkoppeling, 'n disharmonie, kom voor omdat jy bewus raak. Jou brein beweeg in die theta- en alfa-fases en beweeg van 'n bewustelose na 'n bewuste toestand. Jou verstand, jou bewussyn en bewustheid mag in 'n alfa-toestand wees, maar jou liggaam word steeds deur die bewustelose bestuur, nie in staat om op fisiese impulse te handel nie. Jy mag voel asof jy verlam is, maar dit is net 'n kwessie van jou verstand om te vinnig van een staat na 'n ander te beweeg en jou liggaam is nog nie vasgevang nie.
Slaapverlamming moet selde voorkom, hoewel daar emosionele probleme is wat kan veroorsaak dat dit meer gereeld voorkom - 'n gevoel van verlamming in die wakker lewe, 'n gevoel van ingeperk of opgesluit. Metafories is jy daarvan bewus dat jy wakker is, maar voel jy heeltemal verlam in jou lewe. U ervaar dus 'n bewuste en onbewuste toestand - en u liggaam reageer op albei.
Die Taal van Simbole
Die neokorteks, die frontale lob, is ook die middelpunt van u episodiese geheue. Dit is die middelpunt van u wakker, volwasse lewe, waar u dinge onthou en kognisie, oordeel en keuses ervaar. As u droom, sit u bewuste keuses, besluite en rasionele oordele ter syde, omdat u in die onbewuste beweeg, waar alles gebaseer is op en deur middel van simbole gekommunikeer word. Dit stel u in staat om die werklikheid van u drome, die onbewuste werklikheid, in te reis, waar alles moontlik is en boodskappe oorgedra kan word in beelde wat logika trotseer.
Ek kan die president ontmoet; jy kan soos 'n gazelle spring. Hierdie dinge kan nie in die boonste streke van die brein plaasvind waar jy rasioneel as 'n volwassene dink nie, waar alles in gesonde verstand en logiese uitdrukking gebaseer is.
Wanneer die gebiede afgesluit word, kan die onbewuste kommunikeer deur die taal van simbole te gebruik sonder om beperk te word deur wat moontlik is of nie moontlik is nie, wat nie sin maak nie, in die wakker lewe. Die onbewuste wêreld waar drome voorkom is 'n plek sonder tyd of perke, waar die lingua franca is die taal van simbole.
Om 'n boodskap van die bewustelose op te som, kan aanvanklik ongemaklik wees, maar wees geduldig met jouself ...