Geskryf deur Tara Hipwood
Sedert die begin van die COVID-19-pandemie dien ons huise as tydelike werkplekke, skole, gimnasiums en kroeë. En baie van ons spandeer meer tyd daarin as ooit tevore.
Mense kies dikwels om hul spesifieke huis te koop of te huur vanweë die ligging - miskien bied dit dit toegang tot goeie skole of 'n maklike pendel om met die motor of Publieke vervoer. Dit beteken dat mense dikwels in duurder huise belê in plekke met toegang tot kwaliteit fasiliteite en hulle dan aanpas die aktiwiteite van hul daaglikse lewens te akkommodeer.
As argitek en navorser in behuising en volhoubaarheid, my navorsing ondersoek aanpassings wat wissel van uitbreidings en hokomskakelings, tot die installering van hernubare tegnologie en modificaties. Baie huiseienaars beskou hul huise in wenslike gebiede as 'n finansiële bate waarin hulle later beplan om in te betaal. Om hierdie rede word hernieubare en energie-doeltreffendheidsmaatreëls dikwels nie by aanpassings ingesluit nie, weens onsekerhede oor hoe dit gaan wees. gewaardeer wanneer hulle kom verkoop.
Maar met minder mense wat nou pendel en meer mense wat tuis werk, waar mense kies om te woon en hoe hulle wil hê dat hul huise moet funksioneer, kan dit verander na hierdie lang periode van toesluit.
Daar het al voorstelle dat mense miskien van die stadslewe wil ontsnap en na die platteland verhuis, met baie hunkering na meer ruimte en beter toegang tot die natuur.
Vaarwel oopplan leef?
Dit is waarskynlik dat hierdie periode vir baie gesinne ook uitgelig het dat dit moeilik kan wees om 'n persoonlike ruimte te vind as hulle almal terselfdertyd in die huis is.
'N Gewilde neiging die afgelope paar jaar was die oopplan-lewe. Dit behels dikwels dat verskillende kamers op die grondvloer oopgemaak word om 'n enkele, oopplan, multifunksionele ruimte te skep - gewoonlik 'n kombuis, eet-, woon-, gebruiks- en werkruimte. Hierdie oopplanareas funksioneer gewoonlik op die voorwaarde dat ouers wat huiswerk doen, hierdie ruimte gedurende die dag voor die dag kan beset gesin kom saans saam om daar te kuier.
Dit berus egter op 'n "gefaseerde" patroon van besetting, waardeur verskillende lede van die huishouding die huis op verskillende tye van die dag bewoon. Dit verskil baie van die 'gelyktydige' besettingspatroon - waardeur alle lede van die huishouding terselfdertyd die huis bewoon - dat die toesluit meer algemeen geword het.
Dit kan vir sommige voordelig wees om toesig te hou oor kinders terwyl hulle werk. Maar vir ander bied die gebrek aan privaatheid wat hierdie groot oopplan-ruimtes bied, uitdagings. Veral as u byvoorbeeld 'n stil hoek wil hê waarin u aanlynoproepe kan hou. Selfisolasie is ook moeiliker in sulke ruimtes, net soos voorwerpe wat in die huis binnekom, in kwarantyn.
Dit is waarskynlik dat veranderinge in pendel- of werkgewoontes ook 'n fundamentele verskuiwing kan veroorsaak in wat mense as prioriteitskenmerke in die huis beskou.
Mense wat gereeld tuis werk, gebruik veel meer van hulle verhitting handhaaf 'n gemaklike werksomgewing. 'N Toename in die aantal huiswerkers kan dus 'n groter betrokkenheid hê met termiese gemak en die energie-doeltreffendheid van hul huise.
'N Aangewese kantoor vir eie kantoor. Pexels
Tuiswerk kan ook baie van die omgewingsoorwegings verbonde aan produktiwiteit op die werkplek bring, soos binnenshuise luggehalte, geraasbesoedeling en visuele gemak, om die huishoudelike omgewing te dra. Dit kan daartoe lei dat huiseienaars belê in maatreëls soos driedubbele ruit of hoëprestasievensters, verhoogde isolasie en trekdigtheid - wat sal ook lei tot verminderde CO2-uitstoot.
Navorsing toon dat 'n gemaklike, privaat ruimte om weg te studeer van die gemeenskaplike gedeeltes van die huis, groter word vir kinders hul opvoedkundige bereiking. Dus kan die betrokkenheid by die opvoedkundige welsyn van hul kinders wat ouers aangemoedig het om in die omgewing van hoër presterende skole te woon, nou gekanaliseer word om hul huise vir studie te optimaliseer.
Natuurlike lig en selfvoorsiening
'N Toenemende betrokkenheid met oefening en gesondheid kan ook meebring dat meer mense nadink oor die impak wat die interne omgewings op ons welstand kan hê - prioritiseer natuurlike lig en toegang tot die natuur. Dit kan lei tot 'n verminderde afhanklikheid van elektriese beligting en 'n groter vraag na tuine wat biodiversiteit aanmoedig.
Aan die begin van die sluiting is voedseltekorte in supermarkte het ook gelei tot 'n hernieude belangstelling in selfvoorsiening, wat kan voortduur lank ná die sluiting. Dit kan daartoe lei dat tuine gebruik word om voedsel te verbou, wat uiteindelik sou lei tot 'n vermindering in voedselmyl. Dit kan selfs daartoe lei dat meer mense belangstel in die vervaardiging van hul eie energie tuis met behulp van sonpanele of ander hernubare energie.
'N Tuin en selfversorging is waarskynlik hoog op die agenda van baie mense. Pexels
Daar kan ook 'n groter vraag na nuwe behuising wees, veral waar die ontwerp van nuwe behuising reageer op die nuwe realiteite van tuisonderwys en werk, sowel as 'n gesonder, meer selfonderhoudende lewenstyl.
Die ervaring van toesluit sal ongetwyfeld 'n blywende uitwerking op ons almal hê. En baie mense sal nadink oor die soort lewe wat hulle na die pandemie wil hê, saam met die rol wat hul huise hierin kan speel.