Hoe word paddas gebore? - opleidingnone
Hoof opleiding Hoe word paddas gebore?
Amfibieë is diere wat die vermoë het om in hulle te leef eerste lewensiklus in die wateromgewing, om later klaar te wees met die ontwikkeling en lewe in die aardse omgewing, hoewel baie gewoonlik verband hou met vogtige ruimtes. Paddas is binne hierdie groep en behoort taksonomies tot die klas Amfibie, orden Anura, met inagneming van die gewerwelde diere wat besit die grootste verskeidenheid reproduktiewe strategieë op aarde, aspek wat gekoppel is aan prosesse van natuurlike en seksuele seleksie.
Hierdie verskillende vorme van voortplanting hou verband met die kombinasie van morfologiese, fisiologiese en gedragseienskappe wat in die anurane tot uitdrukking kom en wat reproduksiesukses in hierdie groep lewer. In Animal Expert wil ons u inligting bied oor hierdie geleentheid hoe paddas gebore word, daarom bied ons u hierdie interessante artikel aan.
U sal dalk ook belangstel in: Die reproduksie van paddas Indeks
Hoe reproduseer paddas?
Lewensiklus van paddas
Eierontwikkeling en geboorte van paddas
Anurane besit 'n gevarieerde voortplantingsdifferensiasie, wat afhang van die plek waar oviposisie plaasvind, die tipe larfontwikkeling en ook die tipe ouerversorging.
Paddas is eierstokke wat oor die algemeen voorkom eksterne bemesting, maar verskillende studies het sommige gevalle met interne bemesting aangetoon, soos die spesie Ascaphus truei (padda met stert) en Ascaphus montanus. Daarbenewens is lewendige spesies ook geïdentifiseer, soos die Nektofrie occidentalis, wat endemies is aan Wes-Afrika. Aan die ander kant is daar berig dat daar wel meer as 30 voortplantingswyses in hierdie groep, met inagneming van die omgewing waar oviposisie voorkom. In hierdie sin kan hulle uitsluitlik in die water of op die aarde wees, maar daar is ook 'n paar spesies met tussentydse voortplantingswyses.
Vir die voortplanting van hierdie diere kan die mannetjie geluide maak om die wyfie te lok, en as hy gereed is, nader hy die mannetjie sodat die amplexus, wat die posisie van die mannetjie op die wyfie is om die eiers te bevrug. Nou is dit algemeen dat meer as een mannetjie tydens die proses kan deelneem om die eiers wat deur die wyfie neergelê word, te bemes. As daar min wyfies in die omgewing is, kan die mans ook aktief soek..
Eksterne voortplanting by paddas
Wanneer die voortplanting ekstern is, word die mannetjie op die wyfie (amplexus) geposisioneer, dit laat die oösiete vry, die mannetjie die sperm en dan vind bevrugting plaas. Tussen die verskillende soorte oviposisie wat geïdentifiseer is, kan ons gewoonlik die volgende noem:
Water oviposisie, insluitend verskillende maniere om eiers te lê.
Ovoposisie in skuim neste op water.
Territoriale oviposisie, waar verskillende maniere van larfontwikkeling kan voorkom.
Stadiums van die voortplantingsiklus van paddas
In die algemeen is die voortplantingsiklus van paddas bestaan ​​uit die volgende fases:
Die hele proses word hormonaal en deur omgewingstoestande gereguleer. Vir meer inligting, sien hierdie ander AnimalWised-artikel oor Die voortplanting van paddas..
Sodra bevrugting plaasvind, begin die lewensiklus van paddas, en by amfibieë word dit genoem ingewikkelde of bifasiese lewensiklus, omdat hierdie individue verskillende morfologiese en ekologiese eienskappe vertoon voor en na metamorfose voorkom. Die fases of oomblikke van die paddas se lewensiklus bestaan ​​uit die volgende fases:
Begin sodra bevrugting plaasvind en eindig met die uitbroei van die eier, waaruit 'n individu in 'n larwes toestand ontstaan. In embryogenese vind 'n eerste fase van herhaalde seldeling plaas, genaamd segmentering, dan word die eier 'n hol massa selle wat bekend staan ​​as blastula, om plek te maak vir gastrulasie, waarin kiemlae gevorm word, sodat later seldifferensiasie kan plaasvind, wat lei tot die generering van 'n embrio wat weefsel- en orgaanvorming sal hê. Hierdie fase is bepaal deur temperatuur. Ons sal in die volgende afdeling meer oor hierdie fase praat.
Hier begin die metamorfose, en in hierdie stadium vind die groei, vorming, transformasie en integrasie van organe en weefsels plaas, wat lei tot 'n drastiese liggaamstransformasie. Van die begin af word die kop, liggaam en stert van die larwe onderskei. Hulle het 'n bek met kake wat dit moontlik maak om met plantegroei te begin voed, en agter die mond is daar 'n kleefskyf wat dit die vermoë bied om homself op verskillende plekke vas te maak. Dit het ook verdikking aan die kante van die kop, wat later kieue sal word..
Tydens metamorfose vind orgaan- en anatomiese transformasies of hermodellering plaas, soos dié van ingewande boë, spysverteringstelsel en vel. Daar is ook enkele organe en anatomiese dele wat eksklusief is vir die larfstadium, soos inwendige kieue, stert en mondstrukture gevorm uit keratien. Aan die ander kant sal daar strukture na vore kom wat funksioneel sal wees sodra die metamorfose voltooi is, waaronder ons die ledemate en die geslagskliere het. Na die metamorfose sal daar 'n individu ontstaan ​​wat baie soos die volwassene is, wat heeltemal verskil van die persoon wat uit die eier uitgebroei het..
Hier kom die individuele groei en spesifieke veranderinge. Dit begin met die hoogtepunt van metamorfose en eindig wanneer seksuele rypwording voorkom. Oor die algemeen is daar in hierdie stadium 'n volledige ontwikkeling van die res van die organe en funksies, sowel as die onafhanklikheid om te voed en te mobiliseer..
In sommige spesies anurane is dit nie so maklik om 'n jong individu te onderskei van een wat pas volwasse geword het nie, aangesien groottes byvoorbeeld nie baie verskil nie. Dieselfde kom voor by sommige spesies wat die hoogste groei en volle ontwikkeling van geslagskliere kan bereik sodra die metamorfose voltooi is..
In hierdie fase word die reproduksievermoë van die individu gekonsolideer, so bereik volwassenheid en seksuele dimorfisme. Hier is baie van die veranderinge gekonsolideer, en daar is dus 'n baie gespesialiseerde persoon vir die lewenswyse wat hy lei..
Dit is belangrik om in gedagte te hou dat 'n deel van die volwassenheidsproses ook uiteindelik insluit verouderde padda, wat ons die laaste fase van sy lewensiklus kan oorweeg. Met veroudering en veroudering hou sekere veranderinge egter nie op nie, en hoewel daar geen diepte van studies in hierdie verband is nie, is dit getoon dat by amfibieë wat hierdie stadium bereik, daar 'n toename in kollageenvesels is, en dat die ophoping van meer pigmente in die vel en 'n afname in metabolisme kom voor.
Amfibieë belê baie energie in hul voortplantingsproses, hoofsaaklik in die grootte van hul eiers en hul hoeveelheid, 'n relevante aspek vanuit 'n biologiese oogpunt vir reproduksie te verseker in gevalle van kwesbaarheid soos by paddas, aangesien veral eiers uitsluitlik in die wateromgewing ontwikkel word, word hulle blootgestel aan verskeie roofdiere.
¿Waar ontwikkel paddaseiers??
Die ontwikkeling van die eiers kom gewoonlik voor in die akwatiese omgewing, maar dit is ook moontlik dat dit op die aardse vlak voorkom, waar sommige mans grawe grawe waarheen die wyfies aangetrek word om hul eiers te lê en dan deur die mannetjie bevrug kan word. In ander gevalle vind die proses plaas binne-in plante waar water opgehoop het. Embrionale ontwikkeling kan ook binne die wyfie of selfs by sommige spesies in die vel hiervan voorkom.
Alhoewel oviposisie in die landelike omgewing kan voorkom, produseer paddas eiermassas wat gegroepeer is in 'n waterige of gelatienagtige stof, wat vog en beskerming gee. Daar is ook gevalle waarin hierdie diere water vervoer na die plek waar die eiers ontwikkel humiditeit is 'n belangrike faktor vir hul instandhouding en later dié van die paddavissies.
¿Hoe en wanneer word kikkertjies gebore?
Die geboorte van die paddavissies vind ongeveer plaas tussen 6 en 9 dae na bevrugting, alhoewel dit 'n wisselende aspek van een spesie na 'n ander is. Daarbenewens het die temperatuur van die medium 'n belangrike invloed op hierdie proses..
¿Hoe lank neem dit vir 'n kikkertjie om 'n padda te word??
In die dierewêreld kom dit baie selde voor dat daar eienskappe of prosesse is wat as absoluut gedefinieër kan word, want hoewel algemene eienskappe van die een of ander groep beskryf kan word, is dit belangrik om in gedagte te hou dat daar verskillende soorte binne elkeen bestaan. dat hulle hul eie eienaardighede aanbied. Daarom in die anurane dit word moeilik om 'n enkele parameter in te stel met betrekking tot die tyd wat dit neem vir 'n kikkertjie om in 'n padda te verander.
'N Voorbeeld hiervan kan gesien word in die geval van die luiperdpadda (Lithobates pipiens) en die brulpadda (Lithobates catesbeianus). Die eerste neem drie maande in die metamorfose-proses en die tweede kan dit tussen 2 en 3 jaar doen.
Vandag is paddas een van die amfibieë wat die meeste bedreig word, aangesien die verandering van hul habitat en die gevolge van klimaatsverandering hul bevolking aansienlik beïnvloed omdat hulle baie vatbaar is vir veranderinge in humiditeit en temperatuur, en veral hul voortplantingsprosesse hang van hierdie aspekte af.