Jou ou pad is vinnig agin '...
Kry uit die nuwe een as jy nie 'n hand kan leen nie
Vir die tye is hulle 'n changin '. - BOB DYLAN
Ons Westerse samelewing het sedert die Romeinse tyd uit balans gebly, terwyl inheemse Amerikaanse en ander inheemse samelewings nader aan 'n natuurlike manier gehou het. Hierdie eienskappe van verantwoordelikheid teenoor die geheel, wat vir die mense voorsiening maak en die idees van die hele groep voorstel, nie 'n elite of kies, magtige paar nie, is eienskappe wat in die moderne wêreld baie nodig is.
'N Nuwe Man: Die Moderne Man
Nie meer manlik bied 'n vrye pas om ondenkbaar te wees nie, onwillig, onkundig of onfeilbaar in die uitbeelding van willekeurige mag. Die moderne man is nie meer 'n koning nie, tensy een daarvan aanvaar dat hy die kroon deel. Hy is nie meer 'n minnaar as sy maat nie, met wie hy intimiteit deel. En hy moet hom nie toelaat om 'n stryder te wees in 'n konstante oorlogstoestand wat ons samelewing en sosiale verpligtinge verdra nie, tensy hy kies om te wees en die sosiale goed vereis dit.
Die moderne man erken dat vrede, nie oorlog nie, die natuurlike toestand van die mensdom is nie, dat alle mense, ongeag rolle of sosiale statuur, belanghebbendes in die toekoms van die planeet is, saam met al die ander wesens van die aarde en dat Om in balans te leef, is die weg van die natuur.
Twee voorbeelde van kontraste
Twee voorbeelde van kontraste in manlikheid wat in hierdie nuwe wêreld ontstaan, is Amerikaanse presidente George W. Bush en Barack Obama.
George W. Bush het die mees ergste van die "ou manlike" -beentje in die oorlog uitgedruk, in gedagte en optrede vasgehou, roekeloos in die gebruik van mag, onminbaar van die ernstige finansiële, menslike en kulturele koste en gevolge van sy optrede. Hy het sy status as 'n mankind vertoon, ongemaklik in sy eie vel en probeer om sy eweknieë te "out-macho" deur middel van adolessente houding, onbegryplike denkprosesse wat uitgedruk word in taalkundige blundering, 'n onvermoë om sy eie pad te sny, behalwe in opstandige verwerping. van sy eie pa se diplomasie, en in sy behoefte om goedkeuring van 'n ander, meer kragtige, oorlogse, onbiddende patriargale figuur in die vorm van sy oestensiele ondervoorsitter, vise-president, Dick Cheney, te soek.
George Bush is 'n plakkaatkind vir 'n man wat verkeerd gegaan het. Ons sien dit in sy dissolute jeug, sy onverskillige en onverantwoordelike jong volwassenheid, sy houding en ontploffing, sy misbruik van feite om sy aanspraak op 'n "oorlogspresident" en oorwinnaar te ondersteun, en sy wedergebore vroomheid, wat gedien het om sy agenda van die terugkeer van die regte van die vrou en die versterking van mag elites.
Sy nalatenskap is een van onderdrukking, regressie en vrees onder die dekmantel van draagkracht en beheer, of dit marteling toelaat, binnelandse spioenasie ondersteun, die magsbeweging in die Midde-Ooste vernietig, die tesourie oorskiet, mans en geslagsregte vertraag. , of 'n veer regs maak in godsdienstige, ekonomiese en maatskaplike maatreëls in die regering. Sy basis was die kwaadwit man wat sy greep in verteenwoordigende regering, godsdiens en ekonomiese hegemonie verloor.
Daarenteen het president Obama in die mag gekom as die anti-Bush, belowende vrede, inklusiwiteit, 'n verwerping van mag-elite ten gunste van burgerregte, menseregte, sosiale regte en die uitbreiding van staatsdiens vir minderhede, die histories ondergeskikte en die middelklas.
Terwyl George Bush 'n verwerping van die historiese imperatiewe van meer demokrasie, meer gelykheid en meer inklusiwiteit in die regering, kapitalisme en godsdiens uitbeeld, het Obama hulle 'n verwerping gegee: 'n minderheid man wat nie in sy gedrag "macho" was nie, en wat bedagsaam was van ander, versigtig in sy optrede, wat op 'n konsensusmodel van bestuur funksioneer, en met doelwitte wat die voordele in die geheel weeg as belangriker as die min.
Alhoewel sommige Obama as te matig kan kritiseer in sy woorde en gedrag, te voorlopig, te akkommoderend en te bereid om te kompromieer, is hierdie gedrag die geneig om die gemarginaliseerde, histories stemlose, koalisies van ondervertegenwoordigde in al hul verskeidenheid.
Obama's is 'n stem van rede en logika, van die beplanning en uitvoering van 'n pad van inklusiwiteit. Sy basis is uiteenlopend in terme van ras, geslag, etnisiteit, meer vroulik as manlik, en meer medelydend en inklusief - diegene wat op die hoogte is van die historiese strewe na meer gelykheid en deel van mag.
Definiëring van onselfstandighede gebaseer op Geestelike en Commonsense Beginsels
Die fokus van hierdie boek is nie om nuwe argetipes te skep nie; Dit is om individue te help om hulself te definieer, gebaseer op geestelike en samehangende beginsels wat die mensdom in samelewings wêreldwyd vir duisende jare gelei het. Op hierdie manier kan nuwe argetipes voorkom natuurlik.
Dit is nie so baie oor die opkoms van 'n nuwe man as 'n nuwe inkarnasie van die man nie; Die een wat terugkyk na die manier waarop mans voor ons wêreld was, het soveel ketter in harmonie met vroue, ouderlinge, kinders en ander mans en verantwoordelike rentmeesters van hul wêreld.
Soos met die werklike voorbeelde van presidente Bush en Obama, as hierdie boek help om nuwe argetipes vir 'n nuwe wêreld te ontwikkel, wat sou daardie argetipes wees? Of benader? Watter argetipes sou nuttig wees en wat die positiewe doelstellings en behoeftes van die samelewing sou benadeel?
'N Sterk argetipe in populêre kultuur is die cowboy van die Ou Wes. Soos in die Westerse uitgebeeld, het hierdie Lone Ranger 'n ongelukkige verband met gewere en vroue as slagoffers, sowel as mans wat alleengangers is sonder verbintenis met die samelewing. Dit is 'n argetipe wat ook in speurverhale voorkom. Die held het altyd die hoogste motiewe (om vroue te beskerm, die kwaad te verslaan), in die lyn van 'n geestelike strewe om geregtigheid na die wêreld te bring, maar hy doen dit gewoonlik met geweld.
Op grond van vrees bied hierdie tipe literatuur portrette van kwaadaardige mans in 'n kwaad wêreld. Hul verhoudings is 'n vorm van celibate ballingskap terwyl hulle hoër "manlike" waardes nastreef, verlig deur kort verhoudings met groter as die lewe (onbereikbaar, perfek, godinagtig of verskriklik gebrekkig, hulpeloos sonder hul ingryping). Dit is nie vlees-en-bloed, lewende, asemhaling, ma / suster / dogter mense nie. Dit is basies airbrushed pinups met 'n geweer as 'n masturbator.
Desalniettemin kan die onverskillige selibate, redder-monnik-argetipe van die eensaamheid vandag 'n nuwe realiteit wees vir baie mans, nie deur keuse nie, maar as gevolg van nuwe mores. Vir baie jong mense vandag word verhoudings nie in datums gevorm nie, soveel as wat groepe saamhang en 'n "nag" staan ​​sonder emosionele toewyding. Die huwelik word dikwels afgestel totdat 'n vrou se vrugbare jare amper verby is, sodat sy haar loopbaan en inkomste kan vestig. Die opkoms van enkelmoeders dui daarop dat ouerskap 'n doel onder sulke vroue kan wees, maar sonder huwelik of tradisionele gesin.
As gevolg daarvan, meer Amerikaners leef alleen as ooit tevore, en mans is pretty much links na hul eie toestelle. Argetipes vir mans wat alleen woon, is kragtig maar min en verouderd. Hulle ondersteun ook die "afwesige manlike" dinamiek ten volle met die "vaderwond" en "donkermoeder".
Met mans en vroue wat toenemend uitmekaar leef, wat definieer manlikheid is 'n bron van kommer onder manlike adolessente. Dit het veral negatiewe implikasies vir intimiteit en kontrasepsie, en moet vlae met beide mans en vroue oor die toekoms van gesonde heteroseksuele verhoudings verhoog.
Die afwesigheid van manlike ouerrolmodelle
Die afwesigheid van ouer mans uit familie-eenhede word goed gedokumenteer. Dit word geblameer vir probleme onder jongmense, insluitend dwelmmisbruik, lae selfbeeld, swak grade in skool en geweld.
Die kinders in sulke families is meer geneig om arm te wees, angs en depressie uit te steek en uit die skool te gaan. Die afstammelinge van afwesige vaders verander dikwels na plaasvervangende gesinne deur middel van bendebetrokkenheid en tienerswangerskap, wat afwykende sienings van vroue as voorwerpe skep, nie as lewende, menslike asemhaling wat ruimte en menslikheid met mans deel nie.
Om vroue as voorwerpe te sien, vertaal na meer seksuele vennote, 'n minder intieme verhouding met die huidige seksmaat, en deur die afwesigheid van respek teenoor vroue, 'n groter oortuiging dat verhoudings tussen vroue en mans teenstrydig is. Hierdie gedrag is gekoppel aan die gebruik van lae kondome, minder geloof in manlike verantwoordelikheid om swangerskap te voorkom, en 'n groter oortuiging dat swangerskap die manlikheid bekragtig, selfs tot nadeel van die seksmaat.
Mannetjies sonder vader figure oefen gemaklik seks meer dikwels omdat dit pas by 'n "macho" -beeld; hulle respekteer nie vroue nie en beskou nie seks as óf spesiale of betekenisvolle nie. Hulle gebruik vroue en seksuele verhoudings as 'n manier om plesier te behaal en hul gewildheid te wen. [Krisis in Amerika: Vader Afwesigheid deur Francesco Aristide Ancona]
Die nadelige gevolge is nie beperk tot manlike kinders nie; vroulike kinders ontwikkel ook anders sonder 'n vader. Promiskuïteit, geboortes buite die huwelik en angs oor sosiale verhoudings is gereelde uitkomste van die gebrek aan 'n positiewe manlike figuur in die huis. Onder ander positiewe invloede vorm 'n vader sy dogter se siening van manlike en vroulike verbande en seksuele verhoudings, stel selfrespek aan en demonstreer dat sy ander mans se liefde en respek verdien sonder om alleen op seksuele aantrekkingskrag te staatmaak. [Vaderlose Amerika, deur David Blankenhorn]
Maar selfs in stabiele verhoudings, is die eensame manlike of rebel figuur tragies gemanipuleer na 'n sorgende, deel, verantwoordelike rol. Baie jong vroue weet alles te goed oor die maak van 'n besig om 'n onderdoenende, onopgevoede man te maak, met 'n gevoel van voorreg wat vererger word deur 'n lae selfbeeld.
Terwyl streeks arge tipes kan wissel, kan die rebel-verbod bekend staan ​​as 'n "goeie ole-seun" wat meer belangstel in die rook van dope, whisky, en skietwapens as wat dit beskikbaar is om huishoudelike pligte te deel. As hy meer gelê het, kan hy meer belangstel om op die rusbank te lê, sigarette te rook en bier te drink as om werk te vind of om werk te verdien.
Dikwels self-gedefinieerde "verloorders", vind sulke mans baie redes vir onderprestasie, met verskillende verskonings om werk of verantwoordelikheid te vermy. In die volwassenheid is hierdie goeie ole-seuns lui, gulsig en opportunisties, gewoonlik baie trots op hul vermoë om saam te gaan, en die "ou seuns netwerk" in goeie werkende toestand te hou. Hulle vorm die grootste deel van die rearguard-aksie teen "radikale idees" om gelykheid te bevorder, om houdings en sosiale instellings te handhaaf wat manlike (en dikwels rassige) diskriminasie afdwing.
Selfs in hoë huishoudings lewer die afwesige vader, soos deur die "vaderwond" voorgestel, foutiewe voorbeelde van manlike ontwikkeling. Beide mans en vroue is die slagoffers van die werklike arge tipes wat algemeen in hierdie land voorkom, aangesien vroue meer verantwoordelikhede vir afwesige mans aanvaar en terselfdertyd min van hul vennote verwag en mans versuim om hul volle potensiaal te bereik om die verantwoordelikheid te vermy. Dit is 'n siklus wat disfunksionele verhoudings oor generasies veroorsaak.