Inleiding tot die koloniale argitektuur van New England
New England Colonial Architecture - Old Style Homes in 'n nuwe wêreld
Wat is die Ware Koloniale?
Toe die Britte aan die oewers van die Nuwe Wêreld geland het, het hulle nie net name van Engeland af gebring nie (bv. Portsmouth, Salisbury, Manchester), maar die koloniste het ook die kennis van boustradisies en argitektoniese style gedra. Die godsdienstige separatiste wat ons in Pilatus genoem het, het in 1620 aangekom, vinnig gevolg deur 'n groep Puritans in 1630, wat gevestig het in die Massachusetts Bay Colony.
Met behulp van enige materiaal wat hulle kon vind, het die immigrante houtrame met steil dakke gebou. Ander setlaars van Groot-Brittanje het versprei oor Massachusetts, Connecticut, New Hampshire en Rhode Island, en het rustieke wonings gebou soos dié wat hulle in hul vaderland geken het. Hulle het 'n land wat New England geword het, gekoloniseer.
Die vroegste wonings was waarskynlik haastige geboue en hutte. Die rekreasie van die Plymouth-kolonie wys ons dit. Toe het die koloniste die Kaapse Cod-huise met massiewe skoorstene in die sentrum gebou. Soos die gesinne gegroei het, het sommige koloniste groter twee verdiepingshuise gebou, wat nog in gemeenskappe soos Strawbery Banke op die New Hampshire-kus gesien word. Koloniste het hul leefruimte uitgebrei en hul eiendom beskerm met skuins soutbak dak toevoegings, vernoem na die vorm van bokse wat gebruik word om sout te berg.
Die Daggett-boerdery, gebou in Connecticut rondom 1750, is 'n goeie voorbeeld van die soutbak dak styl.
Hout was volop in die noordoostelike woude van die Nuwe Wêreld. Die Engelse mense wat die nuwe Engeland gekoloniseer het, het grootgeword met argitektuur van die laat Middeleeuse en Elizabethaanse Engeland. Die Britse koloniste was nie ver verwyder van die bewind van Koningin Elizabeth I en Middeleeuse houtraamhuise nie. Hulle het hierdie geboue deur die 1600's en tot in die 1700's voortgesit.
Die 1683 Parson Capen House in Topsfield, Massachusetts is 'n goeie voorbeeld van die Elizabethan-argitektuur in New England. Aangesien hierdie eenvoudige huise van hout gemaak is, het baie verbrand. Slegs 'n paar het intact oorgebly, en minder is nog nie herbou en uitgebrei nie.
Argitektuur in Colonial New England het deur baie fases gegaan en kan deur verskeie name bekend staan. Die styl word soms na-middeleeuse , laat middeleeuse of eerste periode Engels genoem . 'N Koloniale huis in New England met 'n skuinsagtige dak word dikwels 'n Saltbox Colonial genoem . Die term Garrison Colonial beskryf 'n koloniale huis in New England met 'n tweede storie wat oor die laer vlak uitsteek. Die historiese 1720 Stanley-Whitman-huis in Farmington, Connecticut word beskryf as 'n middeleeuse styl as gevolg van sy tweede verdiepingoorhangsel, maar 'n latere 'lean-to'-byvoeging het die Garrison Colonial omskep in een met 'n soutbakstyl. Dit het nie lank geduur vir koloniale style van argitektuur om nuwe ontwerpe te kombineer nie.
Bouers naboots dikwels historiese style. Jy het dalk woorde soos New England Colonial, Garrison Colonial, of Saltbox Colonial gehoor wat hedendaagse huise beskryf.
Tegnies, egter, 'n huis gebou ná die Amerikaanse Revolusie - na gemeenskappe was nie meer kolonies van Engeland nie - dit is nie ' n koloniale nie. Meer korrek, hierdie huise van die 19de en 20ste eeu is koloniale herlewing of neo-koloniale .
Noordelike teenoor Suidelike Koloniale Huise
Vroeë Nieu-Engeland koloniale huise was meestal meestal geleë langs die oewers van Massachusetts, Connecticut, New Hampshire en Rhode Island. Onthou dat Vermont en Maine nie deel was van die 13 oorspronklike kolonies nie , hoewel baie van die argitektuur soortgelyk is, verander deur Franse invloede uit die noorde. Noordelike koloniale huise was houtraamwerkkonstruksie, gewoonlik die oorvloedige wit dennehout, met klapbord- of kiezelbanen. Vroeë huise was een verhaal, maar soos meer familie uit Brittanje aangekom het, het hierdie "voorgeregshuise" twee verhale geword, dikwels met steil dakke, smal dakrand en sywande.
'N Groot, sentrale kaggel en skoorsteen sal bo en onder verhit word. Sommige huise het die luukse van soutkassie-vormige leun-toevoegings bygevoeg, wat gebruik word om hout en voorrade droog te hou. Nuwe-Engeland argitektuur is geïnspireer deur die oortuigings van die inwoners, en die Puritans het min buite-versiering geduld. Die mees dekoratiewe was die post-middeleeuse style, waar die tweede storie effens uitsteek oor die onderste vloer en die klein kasvensters sou diamantvormige vensters hê. Dit was die omvang van dekoratiewe ontwerp.
Begin met die Jamestown-kolonie in 1607, New England, Midde-en Suidelike kolonies, is op en af ​​in die oostelike kus van wat die Verenigde State geword het. Setlaars in die suidelike streke soos Pennsylvania, Georgia, Maryland, die Carolinas en Virginia het ook ongekompliseerde, reghoekige huise gebou. 'N Suidelike koloniale huis word egter dikwels met baksteen gemaak. Klei was volop in baie suidelike streke, wat baksteen 'n natuurlike boumateriaal vir suidelike koloniale huise gemaak het. Ook huise in die suidelike kolonies het dikwels twee skoorstene gehad, een aan elke kant, in plaas van 'n enkele massiewe skoorsteen in die middel.
Toer New England Colonial Homesteads
Die New England koloniale huis van Rebecca Nurse is in die 17de eeu gebou, wat hierdie reuse-rooi huis 'n ware koloniale gebou maak. Rebecca, haar man en haar kinders het hier om 1678 na Danvers, Massachusetts, getrek. Met twee kamers op die eerste verdieping en twee kamers op die tweede, loop 'n groot skoorsteen deur middel van die hoofhuis.
'N kombuis leun-byvoeging met sy eie skoorsteen is gebou in ongeveer 1720. Nog 'n toevoeging is in 1850 gebou.
Die huis van Rebecca Nurse het sy oorspronklike vloere, mure en balke. Soos die meeste huise van hierdie tydperk is die huis egter omvattend herstel. Die hoofherstelargitek was Joseph Everett Chandler, wat ook die historiese restaurasies in die Paul Revere-huis in Boston en die Huis van Sewe Gables in Salem nagekom het.
Rebecca West is 'n interessante figuur in die Amerikaanse geskiedenis om 'n slagoffer van die Salem-heksproewe te wees. In 1692 is sy beskuldig, probeer en uitgevoer om heksery te oefen. Soos baie historiese huise in Nieu-Engeland, is die Rebecca Nurse Homestead oop vir die publiek vir toere.
Baie van New England se beste koloniale huise is oop vir die publiek. Die Hoxie-huis in Sandwich, Massachusetts, is in 1675 gebou en word gesê die oudste huis is steeds op die Kaapse Cod. Die Jethro Coffin House, gebou in 1686, is die oudste huis op Nantucket. Die huis van skrywer Louisa May Alcott, Orchard House in Concord, Massachusetts, is 'n goeie voorbeeld van plaashuise wat tussen 1690 en 1720 gebou is. Die dorp Salem, Massachusetts, is 'n museum self, met die House of Seven Gables (1668) en die Jonathan Corwin House (1642), ook bekend as die "Heksenhuis", is twee gewilde toeriste-aantreklikhede. 'N Boston huis gebou in 1680 en een keer in besit van die Amerikaanse patriot Paul Revere is 'n gewilde post-middeleeuse styl om te sien. Laastens, Plimoth Plantation is die Disney-ekwivalent van die 17de eeuse New England-lewe, aangesien die besoeker 'n hele dorpie van die primitiewe hutte ervaar wat dit alles begin het.
Sodra jy 'n voorkoms van koloniale Amerikaanse huisstyle kry, sal jy weet wat Amerika sterk gemaak het.
> KOPIEREG: Die artikels wat u op hierdie bladsye sien, is kopieregbeskerming. U kan aan hulle koppel, maar moenie dit kopieer in 'n blog, webblad of druk publikasie sonder toestemming nie. Bronne: Argitektuur van Nieu-Engeland en die Suidelike Kolonies deur Valerie Ann Polino; Engelse Koloniale Huishoudelike Argitektuur van Nieu-Engeland deur Christine GH Franck; Argitektoniese Stylgids, Historiese Nieu-Engeland; 'N Veldgids vir Amerikaanse Huise deur Virginia en Lee McAlester, 1984; Amerikaanse skuiling: 'n geïllustreerde ensiklopedie van die Amerikaanse huis deur Lester Walker, 1998; Amerikaanse Huisstyle: 'n Beknopte Gids deur John Milnes Baker, AIA, Norton, 1994; Argitektoniese Stylgids, Boston Preservation Alliance [Toegang tot 27 Julie 2017]