Plasing – Louis B Rautenbach Skrywer/Author
August 12, 2019 Louis Rautenbach Blog 0
‘n Sterk geestelike persoon dring by my aan dat ons as Christene een en dieselfde God as die Moslems aanbid en dieselfde geskiedenis (Bybel en Koran) deel. Ek was nogal geskok om dit te hoor by iemand wat ‘n geestelike “leier” is, en hom probeer reghelp. Ons en die Jode (Israeliete) deel feite wat in die Tora en in die Bybel aangeteken is. Kan ek julle in ‘n paar aflewerings daarvan vertel. Dit is baie interessant.
Dit is ‘n feit dat die Christelike geloof voortspruit uit die Joodse geloof (Judaïsme – afgelei van die stam van Juda). Jesus se bloedlyn kom uit die stam van Juda, ook genoem ‘die leeu’). Dit is die oudste van die wêreld se godsdienste wat net een godheid aanhang. Jode glo daar is een ewigdurende God, YHWH of Adonai, wat die heelal geskep het en daaroor heers. Die Jode se heilige boek is die Tora (“opdragte” in Hebreeus) en vertel van die verbod wat God ongeveer 4 000 jaar gelede met Abraham aangegaan het (Genesis 15 v 1 & 5).
God het ‘n verbond (verlowing) met Abraham aangegaan en hom ‘n groot nageslag belowe, ook dat ‘n Messias uit sy nageslag gebore sal word. Die een lyn deur die Ou Testament met die manlike geslagsregister trek deur na Christus as die gesalfde Redder. Ons kalender 2019 toon die tyd aan van Christus se geboorte, dus ongeveer 2019 jaar gelede. Die Joodse geloof het Jesus nie as Messias erken en aanvaar nie, en hul kalender van die skepping af tot vandag is 5779 wat op 29 September 2019 eindig en met ‘n volgende (nuwe jaar) aangaan. Van die skepping 5779 plus 2019 jaar na Christus gee vir ons ongeveer 7000 jaar (as Christus in hul kalender jaar van ongeveer 3760 – daar rond – gebore is, plus die 2019 = 5779.)
God het vir Abraham na die Beloofde Land, wat later Israel geword het, gestuur. Vir Abraham is ‘n seun belowe. Hy en sy vrou Sarah was al baie oud, en omdat sy nie werklik die belofte van God geglo het nie, het sy haar slavin Hagar aan Abraham gegee om ‘n kind te verwek. (Reeds al hier wou satan keer dat die beloofde bloedlyn waaruit die Messias gebore sou word, ontstaan). Ismael is gebore (die vader van die Islamiete oftewel Moslems). Ter wille van Sy belofte aan Abraham het God gesê dat Ismael ook ‘n groot nageslag sou hê. (Julle kan dit lees in my boek “Oorsprong van Smarte”).
Ismael was ongeveer 14 jaar oud toe die beloofde kind van Abraham en Sarah gebore is : Isak. Isak het ‘n tweeling verwek, Jakob en Esau. Esau was die bestemde en geliefde seun, maar het sy reg ligtelik aan Jakob afgestaan. Isak het vir Esau voorgetrek, en reeds hier het God ingegryp en die benadeelde bevoordeel. (Soos Jesus ons later prakties sou kom leer). Esau het ook ‘n Egiptiese vrou geneem. Jakob het vir hom ook ‘n vrou gaan haal uit die familie van sy oupa Abraham.
Jakob het 12 seuns by vier vrouens verwek. Een van hierdie seuns was Josef, en een was Juda. Jesus sou uit hierdie bloedlyn van Juda deur die Heilige Gees verwek word. Josef was die eerste seun van twee wat uit sy beminlike Ragel, vir wie hy vir 14 jaar lank moes werk.
God het verskeie beloftes deur middel van visioene en drome met Josef gedeel. Sy broers was jaloers op hom en het hom aan reisende slawehandelaars verkoop. Dit was binne die plan van God, al is die verhaal menslik wreed vir ‘n pa, Isak. Terloops, Ismael is met ‘n Egiptiese vrou getrou terwyl Isak ‘n vrou uit die familie van Abraham gaan haal het. Soos aan hom opgedra.
Josef is vals beskuldig van poging tot verkragting en is in die tronk gegooi. Erge hongersnood het veroorsaak dat Josef, met sy visioene en drome, uit die tronk (in Egipte) gehaal is, en die Farao se regterhand geword het. Hy het as instrument van God die ganse land van ‘n hongerdood help red. In daardie tyd is sy familie uit hul land na Egipte gebring om die hongersnood te oorleef.
Die familie van Josef het vir 400 jaar in Egipte gebly, in die Nyl delta. Hulle was vee boere en het die geil oewers hul geval. Die Egiptenare het diere as gode gehad, en dus die Jode se vleis-etery verag. Namate tyd verloop het, het die opvolgende Farao’s en die Egiptenare vergeet hoe Josef hulle land gered het, en het die Israeliete, ‘n gesonde, sterk en vrugbare volk begin onderdruk het. Die Egiptenare, met hul verskeie afgode (waarteen die plae gemik was – ook volledig in my boek Oorsprong beskryf), was sieklike mense met ‘n relatief kort lewensverwagting teenoor die familie van Jakob.
Die Egiptenare het twee pogings (dmv satan) aangewend om hierdie bloedlyn waaruit Christus gebore sou word, te vernietig. Eers is opdrag gegee dat Joodse babas tydens geboorte deur die vroedvroue vermoor moes word (iets wat hulle nie kans voor gesien het nie), en later is ‘n wet afgevaardig dat alle seuntjies twee jaar en jonger (onthou hierdie opdragte) doodgemaak moes word. Wettig vermoor kon word.
Dit is in hierdie tyd dat Moses gebore is. Sy ma en suster het hom in ‘n biesie-mandjie in die rivier weggesteek waar die Farao se suster hom ‘ontdek’ en hy in die koningshuis grootgeword het. Moses het as volwassene sy Joodse volksgenote bejammer en in die proses ‘n soldaat doodgeslaan. Op hierdie stadium is die Jode as slawe vir Egipte aangewend.
Moses het gevlug, maar is deur God geroep om as instrument om die Jode uit Egipte te lei. Dit dien gemeld te word dat die Jode in hul smart na God teruggekeer het en in gebed tot Hom uitgeroep het. God het aan hulle gesê dat Hy hulle hulpgeroep gehoor het en hul sal help. Farao wou hul egter nie laat gaan nie. Die tien plae het gevolg – elke een gemik teen ‘n god van Egipte, om die gode se onvermoë te demonstreer. Dit is weereens te midde van die ellende ‘n demonstrasie van God se liefde en genade vir alle mense, selfs die wat Hom met afgode getart het. Die plae was bedoel om die afgode as waardeloos te ontmasker sodat die Farao kan sien WIE werklik God is.
Alhoewel Farao hom steeds verhard het teen die Skepper God, het daar sekerlik van die Egiptenare tot bekering gekom, want van hulle het saam met die Jode die land van Egipte verlaat. Nietemin, teen die tiende plaag (onthou nou wanneer ons kom by Jesus se kruisiging as die volmaakte Lam van God). God het opdrag gegee dat ‘n lam sonder gebrek geslag moes word (en geen been mag gebreek word nie – Eksodus 12 v 46 – van Jesus is ook geen been gebreek nie), en dat die volk van Moses die bloed aan die deurkosyne moes smeer sodat hierdie plaag, gemik of ‘n afgod en met die gevolg dat eersgeborenes sou sterf waar die bloed nie gebruik is nie. Dit is *liefde, genade, barmhartigheid en vergewensgesindheid*. Iets wat meeste van ons mense ontbreek,
Dit is verbysterend om te lees dat dit met een van die plae so donker was in Egipte waar die Egiptenare gebly het, dat hulle nie eens uit hul stoele kon opstaan nie, maar kilometers daarvandaan in die Nyl-delta waar die Jode gewoon het, was dit normale lig.
Toe trek hulle uiteindelik. Daar het intussen baie goed gebeur waaroor julle in my boek kan gaan lees. Onder andere die trek deur die see. Afgesien van die beloftes en die wonderwerke, en wat God hulle gewys het, en hoe Hy met hulle gepraat het, het hulle steeds gekla. Dit was dalk gebore uit al die jare van swaarkry en moedeloosheid. Hulle het God verwyt. Hy het toe vir hulle gesê “dat dit sal wees soos wat hulle spreek,” dat hulle in die woestyn sal sterf soos wat hulle gekla het.
Twee van die tien bespieders het aan God se beloftes vasgehou, die ander nie en het die volk opgesweep. God sê: “So waar as Ek leef, waarlik, soos wat julle gespreek het, so sal ek aan julle doen. Jul lyke sal in hierdie woestyn lê, almal van twintig jaar oud en daar bo wat oor my gekla het, julle sal nie in die land ingaan nie.” Die gevolg is dat hulle vir 40 jaar in die woestyn rondgetrek het, en is die mense wat die beloofde land in is, relatief jonger mense, behalwe vir Josua en Kaleb wat aan die beloftes vasgehou het. (Ek raak nou meegevoer).
Ek lees kort-kort in die Bybel van God se *geduld, Sy liefde, Sy barmhartigheid, genade en vergifnis* en hoe Hy selfs Sy planne teen die mense verander het wanneer daar vir hulle na Hom uitroep word. Daarvan kan julle lees in my boek Die Bodemlose Kruik.
In die woestyn het God die tien gebooie, asook 613 ander wette (mitzwot) aan hulle gegee. Basies op hul eie versoek. Die twaalf stamme het elkeen grondgebied gekry. Slegs vir interessantheid: die twaalf stamvaders bestaan uit tien van Jakob (wat Israel geword het) se seuns, en twee van sy kleinseuns. Waarom?
Levi (een van Jakob, nou Israel, se seuns) is die priesteramp opgelê. God wou hê dat hy en sy seuns fokus op die priestersamp en daarom mag hy nie grond besit het nie (sodat hy nie dalk hebsugtig raak en sy oë van die geestelike versorging wegneem nie). Omdat hy nie grond kon besit nie, sou hy ook nie ‘n stamvader wees nie. Josef se twee seuns, Efraim en Manasse (Josef se seuns, Jakob [Israel] se kleinseuns) het die plek ingeneem van Josef en Levi en maak deel van die twaalf stamme uit.
In terme van hul ongehoorsaamheid, afvalligheid en ooreenkomstig die ou profesieë is hulle na die kruisiging oor die wêreld versprei. En wreed vervolg. Dink maar o.a. aan die wrede volksmoord in die konsentrasiekampe van Duitsland onder Hitler. Daar was in die geskiedenis soortgelyke voorvalle. Satan het hulle duidelik gehaat, want hy het geweet dat Jesus hom oorwin het. Met die “moord” op Christus het die priesters geroep na die Romeinse Keiser wat die doodstraf nie wou oplê nie, dat Sy bloed p hulle en hul kinders moet wees. Oor die tempels kan julle gaan oplees.
Hierdie geskiedenis is in die Jode (Israeliete) se heilige Tora opgeteken.
In die profetiese boeke in die Ou Testament is alles wat daarna en nou gebeur, opgeteken. Ook dat God hulle oor die aarde sal versprei waar hulle vervolging en haat sal ervaar, maar “dat daar ‘n tyd kom dat Hy hulle na hierdie land wat Hy aan Abraham gegee het, sal terugkom, en dat NIEMAND hul land ooit weer van hul sal wegneem nie.
Hierdie terugkeer het in 1948 gebeur. Die Jode het na hul land teruggekeer en dit weer opgebou. Dit is die eerste keer in wêreld geskiedenis dat ‘n volk basies tot niet gegaan het, en na soveel eeue weer volwaardig herstel is. Deur God. Doelgerig. En wat ons nou in die midde ooste sien, is opgeteken in die woord van God. In verstaanbaar genoeg taal.
Na Jesus is die verdere geskiedenis waarin Jesus en die stigting van die Christelike kerk opgeteken. Ons noem dit Die Bybel. Behalwe vir die Nuwe Testament, is die ou gedeelte grootliks deel van die Tora. Dit beteken dat ons en die Israeliete een en dieselfde God (die Skepper van die heelal) aanbid.
Christene glo in Jesus (die Gesalfde van God) wat net meer as 2000 jaar gelede gebore is uit die maagd Maria wat verloof was aan Josef. Josef moes vir die sensus uit Nasaret na Bethlehem reis waar die Kindjie in ‘n stal gebore en in ‘n krip neergelê was. Na sy geboorte was daar weer ‘n poging om hierdie Kind te keer. ‘n Wet is afgevaardig dat alle Joodse seuntjies onder twee jaar oud, doodgemaak moes word. Dit was uitgevaardig deur die koning, Herodus nadat hy besef het dat die drie wyse manne uit die ooste hom vermy het. Alles in terme van ou profesieë. Josef en Maria het in Egipte gaan skuil met Jesus en eers met die dood van Herodus teruggekeer na Israel.
Jesus het, net soos sy pa, ‘n timmerman geword. Vroeg in sy dertigs is Jesus deur Johannes die doper in die Jordaan rivier gedoop. Jesus is deur God gestuur om die mens van slawerny te bevry, slawerny wat sy oorsprong het by die sondeval van ongehoorsaamheid deur Adam en Eva in die tuin van Eden
Omdat Jesus as mens op aarde geleef het, het Hy die mens se lyding verstaan. Hy het vir mense gebid, siekes gesond gemaak, gepreek en deur Sy gelykenisse hoop gebring. Hy het die mense oor God se eienskappe kom leer: *liefde, genade, barmhartigheid en vergifnis.* Jesus het die perfekte voorbeeld vir ons gestel. Hy was self liefdevol teenoor mense wat deur die samelewing verstoot word. Hieroor kan ek vir julle baie vertel. *Wonderwerke, liefde, genade, barmhartigheid en vergifnis*.
Hy het kom leer oor ‘n finale oordeel en van die hemel en die hel wat sal volg na die Regterstoel oordeel van God. Tydens sy bediening het hy twaalf dissipels gehad. Op 33 jarige ouderdom is hy op ‘n valse klag van godslastering aangekla en voor die Romeinse keiser gebring. Omdat Jesus geen Romeinse wet oortree het nie, kon die keiser hom nie veroordeel nie.
Die geestelike leiers het aangedring, en ‘n opstand bewerkstellig. Die keiser het dit gevrees en Jesus oorgegee aan slae (geseling) ter wille van Sy aanklaers, die geestelikes, en vir hulle gesê om met Hom te maak ooreenkomstig die kerkwette. Hy is gretig gekruisig – dus eintlik onwettig.
Hy is op Vrydag aan ‘n kruis opgehang en het in oorlewingstryd later gesterf om die plan van God te volbring. (Ek sal later vir julle vertel van die paaslam in Egipte net voor die Israeliete se uittog, asook die stryd aan die kruis – om vir ons redding te bewerkstellig).
Na sy dood het hy die dooies besoek, mense wat in die tyd van Noag dood is, wat geoordeel is na hul werke (wette soos aangeteken in die Ou Testament) om aan hulle die evangelie van redding te verkondig, sodat hulle op grond van geloof in die kruisdood van die Gesalfde gered kan word (1 Petrus 3 v 19 – 20 en 4 v 6.)
Sondag oggend het Hy lewendig uit die graf uit opgestaan, soos menigmale geprofeteer. Hy het Sy dissipels bymekaar gebring en aan hulle verskeie opdragte gegee. Baie mense het daarna tot bekering gekom, selfs Paulus wat op daardie stadium as geestelike leier (‘n jong man van vroeë 20’s) tot bekering gekom (na die steniging van Stefanus op die pad na Damaskus in sy jaagtog om die volgelinge van Christus te vermoor).
Paulus, die vervolger, het die vervolgde geword en die grootste sendeling van alle tye geword. Duisende mense het tot bekering gekom, selfs Romeinse soldate terwyl hulle die Christene dood gemartel het. (Julle kan meer hieroor lees in my boek “Sy Lewe vir Sy Liggaam”).
Die Christendom is verban en vir meer as 320 jaar vervolg en wreed vermoor. Teen die vierde eeu was die Christelike geloof die grootste godsdiens in die Romeinse ryk. Dit het oor die hele wêreld versprei. Die Christelike kerke het oor die jare versplinter, maar die kern is behou: Christus as die Seun van God wat as volmaakte Lam die geleentheid bring om die genade aan te neem en sodoende mag gegee om ‘n kind van God te kan word (Johannes 1 v 12). *Sien Sy liefde, genade, barmhartigheid en vergifnis.*
God het gesê dat die Israeliete verblind is, maar dat hul oë eendag sal oopgaan en dat hulle sal weet Wie hulle gekruisig het. Hierdie staan opgeteken in ons Bybel, die Woord van God.
Islam (Moslem). Dit is naas die Christelike geloof die grootste godsdiens in die wêreld. Daar is egter minder as 2% Moslems in Suid Afrika.
Islam is gegrond op die lering dat daar een God is, naamlik Allah, en dat die profeet Mohammed sy boodskapper is. (Mohammed het in 570 tot 632 in Arabië geleef). Die woord Islam beteken ‘oorgawe’ of ‘onderwerping’. Moslems wys hul gehoorsaamheid aan Allah deur daaglikse godsdiensbeoefening en die nakoming van tradisies. Die boodskap wat Mohammed van Allah gekry het, is neergepen in die Koran.
Dit is vir hulle ‘n heilige boek en al die Moslems leer wat daarin geskryf staan. Mohammed word as die stigter van hierdie godsdiens beskou. Hy is in Mekka gebore. Sy pa, Abdullah, is voor sy geboorte dood en sy ma, Amina, het gesterf toe hy ses jaar oud was. Sy oupa, Abdul-Muttalib het hom toe versorg maar is ook twee jaar later oorlede. Sy oom Abu Talib het na hom omgesien tot hy volwasse was.
Op 25 het Mohammed met ‘n ryk ouer vrou met die naam Khadijah getrou. Hy het aansien verwerf en die pa van ses kinders geword. Toe hy 40 jaar oud was, het hy op die berg Hira naby Mekka gaan stap en word geglo dat die engel Jibrail (Gabriël) in ‘n grot op die berg met hom gepraat het. Hy is huistoe en het aan sy vrou vertel wat gebeur het. Hy het nog ‘openbaringe’ ontvang en dit met die mense gedeel. Hulle het nie hiervan gehou nie, want hulle het nie in een god geglo nie maar baie gode aanbid.
Daar was egter mense wat van sy boodskap gehou en dit geglo het. Hulle het die eerste volgelinge van Islam geword. Mohammed was bekommerd daaroor dat sy vyande hom en sy volgelinge sou aanval en het hulle uitgewyk na die stad Medina. Dit staan bekend as die hidjra. Hy het probeer om Arabiese stamme onder sy nuwe geloof saam te snoer. Hy het geglo dat hulle hul militêre mag kon gebruik om Islam na ander gebiede te versprei. Dit was daarom belangrik dat hy die steun van Mekka moes kry.
Van die jaar 622 het hy en sy volgelinge op die slagveld met vyande van Mekka gebots. Baie inwoners van Mekka het self na Medina oorgeloop en Moslems geword. Toe Mohammed en sy stryders Mekka in 630 inneem, was daar min weerstand.
Op 8 Junie 632 sterf Mohammed in Medina. Teen hierdie tyd was die grootste deel van Arabië onder Islam verenig. Van daar het die Moselm geloof versprei. Na Mohammed se dood kon hulle nie ooreenkom wie hul leier moet wees nie, en het in verskillende takke verdeel. Die twee grootste vertakkings is die Soenni’s (sowat 90%) en die Sjias (sowat 10%). Ander kleiner groepe is onder meer die Wahabi’s, die Alawiete en die Ibadiete.
Die Moslem geloof het vuf pilare: (i) die geloof dat Allah die een ware god isen dat Mohammed sy profeet is. (ii) Salaah is hul pilaar van gebed. Hulle bid ‘n paar keer per dag. Hulle kan op enige plek bid, maar baie gaan na ‘n plek van aanbidding: Moskee. Voor gebed moet hulle reinig en dan bukkend in die rigting van die heilige Mekka bid. (iii) Zakaat is liefdadigheid, die gee van aalmoese. (iv) Saum of pwasa is die pilaar van vas gedurende Ramadaan, die heilige maand. Dit is die negende maand in die Islamietiese kalender wanneer Moslems van sonop tot sononder moet vas. (v)Die Hadji. Dit behels dat ‘n Moslems minstens een keer in sy lewe na die heilige stad Mekka moet reis. Dit word ‘n pelgrimstog genoem. Hulle gaan onder andere na Medina om Mohammed se graf te aanskou.