Troetel Naampies | Bontie se Bloggery
Oktober 19, 2015 Oktober 19, 2015 ~ Stories Uit My Wereld
Nie dat ek al ooit belas was met ŉ troetel naampie nie (gelukkig is ek ŉ man en nie ŉ aantreklike dame nie). Troetel naampies pla my eerder omdat ek min of geen eerbaarheid daarin bespeur nie.
My pa het my ma “Sweatheart” genoem. My lewe lank het ek nie eenmaal gehoor dat hy haar anders aanspreek nie. Ek kon egter nooit enige toegeneentheid of buitengewone liefdevolheid in die aanspreekvorm herroep nie. Die was eerder soos in ŉ naam, genoem uit gewoonte. Dit het my ook nie gepla nie en dit pla ook nie as ŉ man sy vrou ŉ troetel naampie noem in die normale omgang van die lewe nie. Met of sonder gevoel. Dit dui vir my op die hegtheid van die verhouding.
Wat my wel pla is dat ŉ troetelnaampie soveel keer met duidelike bybedoelings gebruik word. ŉ Agterbakse manier om te flankeer. Wat my dan die vervieste in maak is wanneer die persoon wat aangespreek word nie die bedoeling raaksien nie of so betower is met die onderduimse gewer dat sy nie die bedoeling wil raaksien nie!
ŉ Troetelnaampie deur ŉ man, wat geen direkte verbintenis met ŉ vrou het, of slegs deur familie vriendskap geheg is, het net een doel voor oë – en as jy nie kan aflei wat dit is nie… nou ja!
Dit is amper iets soos ŉ sagmaak proses. ŉ Manier om haar guns te wen. ŉ Onderduimse manier om indirek by haar tuis te bring dat daar ŉ spesiale band tussen hulle is. Terselfdertyd is dit ŉ subtiele manier om haar te laat voel sy is die mindere, die afhanklike, die een wat behoeftig is aan die guns van die “troetel naampie” gewer.
Wat vir my interessant is, is die manier waarop die “troetel naampie” gewer gewoonlik na die ontvanger kyk. Kompleet soos ŉ roofdier na sy prooi kyk. Oë sulke skrefies getrek en ŉ onheilspellende glimlag, of is dit nou “lustige” glimlag.
Die troetel naampie is dan gewoonlik, as jy dit nou krities moet ontleed, wat die ontvanger meestal nie doen nie, vernederend en of verkleinend. “Poppie”, “Meisiekind”, “Bokkie”, “Ou Nooi” ens.
Ai Mevrou, probeer tog asseblief net sê: “Meneer (of vriend) my naam is Sannie (of wat ook al jou naam is).”
Koue water op so ŉ flankeerder se gemoed is wanneer hy, so saam met die troetel naampie, komplimenteer op voor-die-handligende goeie hoedanighede, en sy dan vra: “Meneer, komplimenteer jy jou vrou ook so?”
< Previous Die Inbreker
Next > Grepies uit my nuwe wereld
10 thoughts on “Troetel Naampies”
Oktober 19, 2015 om 5:12 nm
Ag nee kom nopu Liefie … ek dog ek kan jou ‘n paar oulikes toevoeg! Kaboemsie is vir my te oulik!
Oktober 20, 2015 om 1:19 nm
En wat van my bokkie, of spinnekoppie of doedelsakkie?
Oktober 20, 2015 om 3:19 nm
Kom nou spook! Ek was ontsteld en emosioneel toe ek hier geskryf het en hier om jy en “Aspetatjie Tina” en piepie op my battery!
Oktober 20, 2015 om 5:34 nm
Neeeeee jy moet sommer so twee ekstra verkleinings aan sit!
Oktober 20, 2015 om 5:36 nm
Grinnik… dis nou fyn spog die een!
Oktober 20, 2015 om 6:40 vm
Ek verpes orige mans. En orige vrouens.
Troetelname is nou interessant. My man noem my Liewe Heksie, Drakie of BattleAxe. Ek noem hom Maximanus (want hy doen mos alles in die oortreffende trap) of Herklaas (want hy hou hom sterk). Maar dis sommer net ‘n spottery – gewoonlik gebruik ons albei die ander een se voornaam.
Oktober 20, 2015 om 1:18 nm
Mmm – ja, ek dink mens moet maar eers die ‘bedoeling’ duidelik onderskei agter liefie-naampies.
Soms is dit ook sommer die mag van die gewoonte, maar sal ek niks daarvan hou as iemand my man sy liefie noem nie.
Oktober 28, 2015 om 7:30 vm
Ek vind dit vreeslik weird as mense kennisse “Babes” noem. Ek meen, regtig?
Oktober 28, 2015 om 7:32 vm
Dankie vir die kommentaar “babes” Hehehe