Asklepios. Kort dossier. Teelt en versorging * Oor plante
Asklepios. Kort dossier. Teelt en versorging
'N Lewendige tuinplant van Asclepius is een van die grootste meerjariges uit die groep "geplant en vergete". Die blomvorming herinner baie aan die yarrow, en die pragtige massa blare in kragtige skilderye blyk 'n grasryke deelnemer aan rododendrone te wees. Harde en onpretensieuse asclepies behoort tot die mees modieuse tuinkulture van die landskapstipe, maar die talente van hierdie tuinplant is net 'n 'genre' van landskapontwerp.
naam: Asclepius (asclepia, toegeken ter ere van Aesculapius vir wydverspreide gebruik in volks- en amptelike medisyne)
byname: 'n kwak (sy plant ontvang danksy die katoenrand aan volwasse sade), 'geurige ruikers' (vir die oorspronklike geur); Siriese steenwand is bekend onder die name Aesculapius, Swallow en Milky Grass
Planttipe: veelsydige kruidagtige meerjarige
Diversiteit: ongeveer 80 spesies, waarvan slegs drie spesies in dekoratiewe tuinmaak gebruik word; een spesie is 'n vlieër
Die beste verteenwoordigers: Siriese en vleisrooi aanbiedinge
algemene kenmerke: 'n kragtige en lang kruidagtige meerjarige met dik lote, teenoorgesteld sittende of gekerfde groot blare van 'n lansetvormige vorm en meervoudige blomme sambrele van mediumgrootte klein blommesterre
Dekoratiewe deugde: welige blare, ongewone lang blom en delikate aroma, wat assosiasies met lekkers en suiker veroorsaak
Hoogte: van 50 tot 150 cm, meestal ongeveer 1 meter
Blaartipe: lansetvormig, langwerpig eiervormig of ellipsoïed, tot 12 cm lank, met 'n skerp punt, prominente sentrale aar, versadigde kleur; blare vorm 'n welige en digte massa
Tipe blom: meervoudige blomme sambrele ongeveer 6-8 cm in deursnee, los, sierlik; sentimeter stervormige blomme word in bloeiwyses versamel
Kleur spektrum: wit, geel, oranje, pienk kleure, dikwels is die buitekant van die kroonblare donkerder, daarom lyk die knoppe kontrasversadig ten opsigte van die blomme wat blom.
Blommetyd: somer of herfs, by die meeste spesies - Julie-Augustus
status: vennoot tipe landskap plant of landskap spot solis
Omvang van gebruik: as solis of as groep wat landskap en moderne style beland, soms in landelike tuine; die padstal word in landskapgroepe geplant en om kolle en groot skikkings te skep, in die agtergrond van blombeddings, in die middellyn van tweesydige mengborde of in die agtergrond langs die geboue, in die omgewing van terrasse en ontspanningsareas om 'n geurige flora te skep.
Beginsels vir die keuse van vennote: hulle word slegs gekies uit groot, nie bang vir kompetisie en digte aanplantings van meerjariges wat 'n kragtige en groot vennoot kan "weerstaan" nie.
Metgeselle plante: hoë klokke, miscanthus, veronikastrum, akoniet, rietstrooi, hoë gars, fisostegia, echinacea
'n heuningkultuur wat bye en skoenlappers lok;
skep 'n geurige agtergrond;
die gewatteerde jas is in die 17-19 eeue as 'n tegniese gewas verbou.
Exactingness: onpretensieuse aanleg wat feitlik geen onderhoud benodig nie
Die moeilikheid om te groei: laag, selfs 'n onervare tuinier kan 'n klipwerk kweek
Die grond: enige water en asemhaling, verkies leem en effens suur gronde
beligting: so helder as moontlik, sonnige ligging
water: slegs tydens ernstige droogtes
Top aantrek: 1 keer per jaar in die vroeë lente met komplekse mengsels
Ander versorgingskomponente: snoei blommestingels na blom, 'n enkelbedekking, onkruid
Winter gehardheid: hoog, benodig slegs 'n winterbedekking
teling: skeiding van bosse, sade of segmente van risoom
Voorsorgmaatreëls: Melksap is irriterend, veral as dit met die vel in aanraking kom in kombinasie met blootstelling aan die son.
Die besonderhede van groei en versorging
Seleksie van groeitoestande vir Asclepius
Sonder uitsondering is alle eierstokke sonliefhebbende plante wat, vir normale ontwikkeling, die helderste, oopste gebied moet kies. Met ligte skadu kan slegs een soort asclepia versoen word - vleisrooi koker. As u 'n plek vir hierdie plant kies, moet daar in gedagte gehou word dat die samewerkers groot, kragtige, voortdurend groeiende gewasse het wat geneig is tot onderdrukking van mediumgrootte plante wat in die omgewing groei en voldoende vrye ruimte benodig. Die Siriese geel groei die aggressiefste en gee lote op 'n afstand van ongeveer 'n meter van die bos af.
Dit is baie maklik om die grond wat geskik is vir bruidegom op te tel. Daar word geglo dat asclepias op byna enige grond verbou kan word, behalwe op digte, vleierige, klam, uiters kalkagtige en rotsagtige gebiede. Hierdie plant groei en blom in enige bewerkte en ten minste effens vrugbare grond. Die wispelturigste vir die grond is vleisrooi kwak, en verkies matige vogtige toestande. Vir suurheid is dit beter om plekke met neutrale of effens suur grond te kies. Die Siriese padstal kan op sandgrond vestig.
Volwasse groei is nie bang vir trek of wind nie, maar jong lote as gevolg van sterk wind kan val. Daarom is dit raadsaam dat die swemmer webwerwe kies sonder aktiewe wind.
Asclepius het met reg die titel verower as een van die mees onpretensieuse meerjariges. Die versorging daarvan kom neer op minimale prosedures.
Hierdie plante moet slegs tydens droogte natgemaak word, en selfs al die vee, behalwe vleisrooi, is ekstra water slegs nodig gedurende baie lang periodes sonder neerslag gedurende die blomperiode. Maar dit is beter om vleisrooi asclepius gereeld te laat natmaak tydens selfs korttermyn droogtes.
Boere voed slegs op swak gronde en voer slegs een keer per jaar, aan die begin van die seisoen in die vroeë lente, komplekse minerale kunsmisstowwe op die grond toe om die voedingsinhoud in die grond te herstel. As asclepius in vrugbare grond geplant word, kan die boonste toediening gedurende die eerste 3-5 jaar van verbouing weggelaat word.
Die snoei van hierdie plante word verminder na die blom van stingels (as u nie wil hê dat vrugteboksies die samestelling sal versier nie en nie u eie sade sal opdok nie). Die pylkoker hou nie van kardinaal snoei nie, maar om die gordyn te bekamp of te verjong, kan hy "onder die wortel" gesny word. Dit is een van die bestendigste teen peste en siektes van meerjariges. Alle dekens met dankbaarheid reageer op die tydige onkruid en dekbewerking van die grond, maar selfs dit word nie as verpligte komponente van versorging beskou nie.
Asclepias op een plek sonder uitplanting kan minstens tien jaar lank groei, wat die instandhouding van die tuin as geheel kan vergemaklik.
Vir die meeste produsente is dit voldoende om die grond te dek of om droë blare maklik te bederf. Slegs variëteite-monsters met 'n onbekende rypbestandheid (vreemde seleksie) vir die winter is beter om in die eerste twee jaar van verbouing te bedek.
Voortplanting van Asclepius
Die mees geskikte en produktiewe metode om die saailinge voort te plant, is die skeiding van bosse. As gevolg van die vinnige groei van hierdie plante, word hulle maklik aangepas by nuwe plekke en sal hulle voortdurend nuwe plantmateriaal ontvang. Die optimale tyd om te verdeel word as die tweede helfte van die somer beskou.
Asclepia kan ook deur die saadmetode voortgeplant word (saailinge word in Maart op die gewone manier gesaai en in Mei na die tuin oorgedra) en deur risome-segmente (wortels soos steggies).