Die woordjie gierigheid is nie ‘n mooi woordjie nie. Dit het Jesus Christus egter nie verhoed om ook hierdie woordjie te gebruik nie. Meer nog: waar ons miskien sal sukkel om die regte definisie van hierdie woordjie te formuleer, het Jesus dit eenvoudig gesê wat gierigheid is. Gierigheid, het hy gesê, word deel van jou lewe wanneer jy die waarde van jou lewe meet aan dit wat jy besit.
Of anders gesê: gierigheid stel ‘n mens se waarde gelyk aan die dikte van jou beursie en alles wat jy kan sê jy besit. En met dit as uitgangspunt, is dit dan baie maklik om die sommetjie klaar te maak: jy het baie, daarom meen jy jy is baie, het jy min, reken jy dat jy maar min is.
Die gevolg van hierdie soort wiskunde, broers en susters, is uiters voorspelbaar. Indien jy reken dat jy die somtotaal is van wat jy besit, dan moet jy soveel as moontlik besit. Dan moet jy ten alle koste besit. Dat jy baie kan wees, baie belangrik, met baie status, met ‘n stewige posisie in die samelewing, en baie belangrik in die oë van ander.
En kom ek verduidelik wat ek hiermee bedoel. Op ‘n keer was daar ‘n man, ‘n leier in sy gemeente, wat geld geërf het en besluit het om vir hom daarmee ‘n huis te bou. So is hy deur sy bouprojek opgeneem, dat hy vir ‘n paar maande glad nie meer in die kerk gekom het nie. Toe gaan besoek ‘n ouderling van die gemeente hom.
Hulle het toe gaan sit, en die ouderling het gesê dat hy eintlik gekom het om vir hom te kom sê dat die mense van die gemeente hom mis, en dat hulle die leiding wat hy gegee het, nodig het. Hy antwoord met trane in sy oë. Jy is reg ou maat, ek het perspektief verloor, ek reken ek het net te gierig geraak!
Die het hom nie lank geneem om te besluit nie. Hy sal dit wegsit. Hy sal ‘n manier vind om dit so op te gaar dat hy lekker sal kan lewe. Dus duidelik: sy plan is om op te gaar, en sy doel is om te eet, te drink, en vrolik te wees. Hy sal by die see gaan woon, en lekker agteroor sit en die hele dag ontspan.
Ja, op aarde was hierdie man heel waarskynlik hoog aangeskrewe. Heel waarskynlik het hy ‘n groot begrafnis en ‘n duur kis gehad. Deftig geklede sakemanne het die kerk vol gesit en hierdie vernuftige man bewonder. Maar in die voorste ry het sy naasbestaandes reeds begin kibbel oor hulle pa se boedel. En weer hoor ons die woorde van God: Jou dwaas, wie kry nou alles wat jy bymekaar gemaak het?
Of kom ons sê dit anders. Die man se sonde was nie dat hy sy toekoms beplan het nie. Inteendeel, dit was wys. Ons moet immers ook verantwoordelik ons toekoms beplan. Sy fout was egter dat hy sy toekoms sonder God beplan het. God was nie deel van sy toekoms nie. Hy het God nie by sy toekomsplanne ingesluit nie.