Nieuport 11 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Nieuport 11 was 'n enkele verkenner wat aan die begin van 1916 in die Franse diens getree het en wat gehelp het om die 'Fokker -plaag' te verslaan, die tydperk van Duitse lugoorheersing wat deur die beroemde Fokker -monoplanes gewen is.
Die Nieuport 11 was moontlik gebaseer op 'n vooroorlogse ontwerp vir 'n vliegtuig om die Gordon-Bennett-trofee van 1914 binne te gaan (alhoewel dieselfde gesê word oor die Nieuport 10).
In 1913 het Nieuport twee eenvliegtuie te koop aangebied-die twee-sitplek Model X en die kleiner enkelsitplek Model XI. Die Model X het die basis geword van die Nieuport 10, oorspronklik 'n twee-sitplek verkenningsvliegtuig, maar word dikwels as 'n enkele sitplekvegter gebruik. Die Nieuport 11 het moontlik 'n paar elemente uit die Model XI geneem, maar dit was op alle belangrike maniere 'n ontwikkeling van die Nieuport 10. Die Model XI het vleuelkrommelknoppies op die middelste gemerkte enkelvleuel gebruik en 'n halfsirkelvormige horisontale stert gehad. Daarteenoor het die Nieuport 11 baie soortgelyke vlerke as die Nieuport 10 gehad, met 'n onderste vleuel van ongeveer die helfte van die oppervlakte van die boonste vleuel en hoekige horisontale stertoppervlaktes. Dit het ook aileron -kontroles gebruik. Die onderste vleuel is aan die voet van die romp gemonteer.
Die Nieuport 11 het 'n houtromp met stofbedekking gehad. Die boonste vleuel het twee spore, die onderste vleuel 'n enkele spar, en die vlerke is met V-stutte verbind. Die romp het plat sye, 'n reguit bokant en 'n geboë basis. Die onderste vleuel was die grootste swakheid van die vliegtuig en kon teen hoë snelhede draai. Die vleuel is versterk op die Nieuport 17, maar het 'n swakheid gebly.
Die Nieuport 11 was gewapen met 'n enkele geweer wat op die boonste vleuel gemonteer was om oor die skroefskyf te skiet ('n Lewis -geweer in Britse diens of 'n Hotchkiss -geweer in Franse diens). Dit kon ook agt Le Prieur -vuurpyle dra, wat op die vlerkstutte gemonteer was en teen ballonne gebruik is. Later het sommige vliegtuie gesinchroniseerde Vickers -masjiengewere gekry.
Die vliegtuig is aangedryf deur 'n 80 pk Le Rhône -roterende enjin, dieselfde enjin wat op die swaarder Nieuport 10 gebruik is, sodat die nuwe vliegtuig effens vinniger was. Dit het ook 'n hoë klimtyd vir die tydperk gehad en was baie manoeuvreerbaar, wat dit 'n effektiewe vegvliegtuig maak.
Die Nieuport 11 was ook bekend as die 'Bébé' of 'Baby', óf vanweë die klein grootte daarvan in vergelyking met die Nieuport 10, óf omdat een van sy benamings die BB-XI was (klas B ligte enkelstoelvegter, tweedekker XI) ), ook uitgespreek as 'Bébé'.
Die Nieuport 11 is opgevolg deur die Nieuport 16, wat 'n kragtiger enjin gehad het, maar dieselfde basiese uitleg gehad het en minder wendbaar was, en daarna die herontwerpte Nieuport 17, wat 'n groter vleueloppervlak gehad het en moontlik die suksesvolste inskrywing in die reeks was.
Die Nieuport 11 is gebruik deur die Franse, Italiaanse, Russiese en Nederlandse lugdienste en deur die Britse RNAS.
Die Nieuport 11 het diens met Escadrille N3 in Januarie 1916 (hoewel sommige bronne sê N65 by Nancy), en teen 1 Februarie 1916 het ongeveer 90 Nieuport 11's die Franse frontlinie -eenhede bereik.
Die Nieuport 11 vorm deel van die toerusting van die eerste ware Franse vegeenheid, wat in die lente van 1916 geskep is om beheer oor die lug oor Verdun te verkry. Onder die vlieëniers om dit te gebruik was Jean Navarre, die 'Eagle of Verdun' , wat 'n rooi geverfde Nieuport 11 (langs 'n Nieuport 16) gevlieg het.
Die Nieuport 11 was ook een van die vroeëre vliegtuie wat Charles Nungesser gebruik het.
Die Nieuport 11 het gedien as die aanvanklike toerusting van die Escadrille Américaine (N124), beter bekend onder die latere naam van die Escadrille Lafayette. Hierdie eskader is op 18 April 1916 gestig en is beman deur Amerikaanse vrywilligers (onder wie sersant Lawrence Rumsey).
Later in 1916 vorm die Franse die Groupe de Combat de la Somme, wat Nieuport -toegeruste N3-, N26-, N73- en N103 -eenhede kombineer. Dit word Groupe de Combat 12 (GC 12 of die Groupe des Cignones, na die ooievaarmotief van die N3 -eskader). Dit is gevolg deur die vorming van GC 13 in die herfs van 1916. Hierdie groot groepe en verbeterde geallieerde vegters het gehelp om 'n tydperk van geallieerde oorheersing in die lug te lei.
Die RNAS het 'n bondel van 21 (reeksnommers 3974-3994) ontvang, begin in November 1915. Hulle is verdeel tussen No.1 Wing in St. Pol, waar hulle ten minste nege oorwinnings behaal het, en met No.3 Wing in die Egeïese See .
Byna 700 is onder lisensie in Italië deur Macchi gebou as die Nieuport 11000. Hiervan het 646 saam met die Italiaanse lugwapen gedien en dit het tot die somer van 1917 as 'n standaard vegter in gebruik gebly, wat oor die Isonzo -front gedien het.
Die Nieuport 11 is deur die Belgiese lugmag gebruik, waar dit deur die aas Willy Coppens en Jan Olieslagers gebruik is.
Dit is onder lisensie in Rusland deur Dux gebou, en daar was uitgebreide diens daar.
Enjin: La Rhône roterende
Krag: 80 pk
Span: 24 voet 9 duim
Lengte: 19ft 0.75in
Hoogte: 8 voet 0,5 duim
Leeg gewig: 772 lb
Maksimum opstyggewig: 1,058lb
Maksimum spoed: 97 mph op seevlak
Diensplafon: 14,765 voet
Bewapening: Een Lewis -geweer op die boonste vleuel
The Flying French: The Nieuport Fighting Scouts of WWI
Nieuport was 'n Franse vliegtuigvervaardiger. Voor die uitbreek van die oorlog was dit veral bekend vir sy renvliegtuie. Maar toe dit duidelik word dat vliegtuie 'n belangrike rol in die geveg gaan speel, het Nieuport se ingenieurs, insluitend die ontwerper Gustave Delage, hul hande na militêre vliegtuie gewend.
Franse vliegtuigontwerper Gustave Delage omstreeks 1910
Aankoms van die Nieuport XI
Die Nieuport XI vegvliegtuig wat deur Delage ontwerp is, is vroeg in 1915 vir die eerste keer gevlieg en was teen die somer van daardie jaar aktief in diens.
Gebaseer op 'n Racer
Die Nieuport XI was gebaseer op die Bébé -renvliegtuig. Die naam was 'n bynaam vir die nuwe gevegsverkenner.
Franse vliegtuig, internasionale diens
Die Nieuport XI is nie net deur die Franse gebruik nie - baie van hul bondgenote het ook hierdie vliegtuie uitgevoer. Die Britte het dit in die Dardanelle en aan die Westelike Front gebruik.
Die kenmerkendste kenmerk van die Nieuport XI was sy vlerke. Die onderste vleuel was baie kleiner as die boonste vleuel, anders as die ontwerpe van die meeste tweedrywers wat toe in die oorlog geveg het.
'N Agile vegvliegtuig
Toe die Nieuport XI die eerste keer die vegfront bereik het, was hy byna elke ander vegter daar beter. Vinnig, rats en met 'n goeie klimtempo, met vaardige hande, kan dit alle teenstanders uitoorlê.
As gevolg hiervan het die Nieuport XI 'n belangrike rol gespeel in die beëindiging van die tydperk van lugoorheersing deur die Duitse Fokker Eindecker, bekend as die Fokker Scourge.
Nieuport 11 van die Escadrille Américaine (later Escadrille Lafayette)
Die Nieuport XI se grootste swakheid was sy vlerke. Hulle struktuur was broos en kon dus misluk as dit tydens die vlug beskadig of gespanne was.
Tweedekker Nieuport het net neergestort. Tussen 1914 en 1918
Die hoofwapen op die Nieuport XI was 'n Lewis- of Hotchkiss -masjiengeweer wat bo en voor die vlieënier gemonteer is sodat dit bo -oor die propeller geskiet het. Die vliegtuig kan ook toegerus word met 'n stel Le Prieur -vuurpyle om vyandige waarnemingsballonne uit te haal.
Jacques BALSAN, eskaderbevelvoerder naby 'n NIEUPORT toegerus met Le Prieur -vuurpyle teen ballonne in ballingskap in DRACHEN
Om meer vliegtuie in die oorlog te kry, is Nieuport XI's buite hul tuisland, in Nederland, Spanje en Rusland gebou. Die Duitsers kopieer ook die ontwerp van hul vyande.
Die koms van die XVII
Op grond van die ontwerp van die XI, het Nieuport in 1916 'n nuwe vegvliegtuig gelanseer - die Nieuport XVII. Dit het in Mei daardie jaar vir die eerste keer diens gedoen by die Franse aan die Westelike Front.
Nieuport 17 gevlieg deur René Dorme terwyl hy saam met escadrille N.3 was tydens die slag van die Somme laat in 1916.
Nieuport 17 -drievliegtuig met Britse reeks A6686 wat geëvalueer word
Verbetering op die XI
Die Nieuport XVII was 'n ernstige stap van sy voorganger. Die struktuur was stywer en verminder die swakheid wat die XI ondermyn het. Die vlerke was groter. Die enjin was sterker. Die resultaat was 'n vinnige, wendbare vliegtuig met 'n groot klimtempo.
Opgradering van enjins
Die Nieuport XVII was aanvanklik toegerus met 'n 110 pk Le Rhône 9J -rotormotor, 'n groot stap hoër as die 80pk 9C op die model XI. Dit is in latere Nieuport XVII's verder opgegradeer na 'n 130 pk Clerget 9B -enjin.
Opstelling van Nieuport 17 -afrigters by Issoudun Aerodrome, Frankryk
Opstelling van Italiaanse Nieuport 17's, gebou deur Nieuport-Macchi
Die wapens is ook opgegradeer vir die Nieuport XVII. Teen die tyd is onderbrekertoestelle ontwikkel waarmee gewere veilig deur die ruimte kon skiet waar die skroef draai. Dit het die vlieënier makliker gemaak om vyandelike vliegtuie te teiken, aangesien hy eenvoudig sy vliegtuig na hulle kon wys en die sneller kon trek.
Twee masjiengewere is dus op die Nieuport XVII aangebring - 'n gesinchroniseerde masjiengeweer voor die vlieënier en een met 'n buigsame houer in die ou posisie bo -op die boonste vleuel. 'N Foster -geweerhouer laat die vlieënier die boonste geweer afskuif vir herlaai, maar die vervanging van die ammunisie was steeds moeilik onder ideale omstandighede.
Langley Field, VA. Fench Nieuport 17, saam met luitenant, E. LeMaitre en kapt. J.C. Bartolf
'N Vliegtuig vir ase
Baie ase vlieg na glorie in die Nieuport XVII, waaronder René Fonck, Charles Nungesser en Billy Bishop.
René Fonck dra die Légion d 'honneur
Die Nieuport 28
Die laaste belangrike Nieuport -vegvliegtuig van die Eerste Wêreldoorlog was die Nieuport 28, wat die eerste keer op 14 Junie 1917 vlug.
Die Nieuport 28 het die kenmerkende vleuelvorming van sy voorgangers verloor. Die klein onderste vleuel is vervang met 'n meer konvensionele ontwerp, met die onderste vleuel amper so groot soos die boonste.
Die Amerikaners se eerste vegter
In 1917 het die Verenigde State die oorlog betree. Die American Expeditionary Force (AEF) is na Europa gestuur om by die gevegte aan die Westelike Front aan te sluit. Baie belangrike stukke militêre toerusting is deur hul bondgenote, insluitend hul vegvliegtuie, aan hulle verskaf.
Die eerste luggeveg deur AEF -vlieëniers is met Nieuport 28's uitgevoer. Op 14 April 1918, terwyl hulle die AEF se tweede gevegspatrollie in Nieuports gevlieg het, het luitenant Alan Winslow en luitenant Douglas Campbell elk 'n vyandelike vliegtuig neergeskiet.
Luitenant Allan F. Winslow en luitenant Douglas Campbell, 94ste aero -eskader, lugdiens, Amerikaanse weermag
Campbell sou die eerste deur Amerika opgeleide aas van die oorlog word. Baie Amerikaanse aas het Nieuport 28's gevlieg, waaronder Eddie Rickenbacker, wat met sy 26 oorwinnings die beste Amerikaanse aas van die Eerste Wêreldoorlog was.
Luitenant Douglas Campbell, 94ste Aero -eskader
Douglas Campbell (middel) poseer saam met mede 94ste Aero Squadron -vlieëniers Eddie Rickenbacker (l.) En Kenneth Marr (r.). Die vliegtuig op die agtergrond is 'n Nieuport 28.
Manoeuvreerbaar maar broos
Net soos sy voorgangers, was die Nieuport 'n hoogs wendbare vliegtuig volgens die standaarde van die tyd toe dit gelanseer is. Ongelukkig was dit ook taamlik broos. In 'n duik het die stof van die boonste vlerk soms afgeskil.
Oortref deur die SPAD
Lugoorlogvoering was 'n nuwe dissipline en die vliegtuie ontwikkel ongelooflik vinnig namate vlieëniers en ingenieurs harde praktiese lesse geleer het. 'N Nuwe model vliegtuig kan binne maande verouderd raak, en dit was die lot van die Nieuports.
'N SPAD S.XIII by Air Service Production Center No. 2, Romorantin Aerodrome, Frankryk, 1918
Nieuport 11 - Geskiedenis
Die "Eleven" was 'n sesquiplane, 'n tweedekker met 'n groot boonste vleuel met twee sparre, en 'n onderste vleuel van 'n baie nouer akkoord en net een spar. 'N "Vee" tussenvlakstut het by die monospar onderste vleuel aangesluit met die breër bo -vleuel aan elke kant. Die tipe bereik die Franse front in Januarie 1916, en 90 was binne die maand in diens. Voor die Eerste Wêreldoorlog is vliegtuie nie as gevegsinstrumente beskou nie.
Hierdie klein, liggies gelaaide sesquiplane het die Fokker Eindecker in feitlik elke opsig verdeel. Hy het onder meer sypaadjies vir sybeheer gehad eerder as die verouderde vleuelverwringing van die Fokker - en die hysbak daarvan was aan 'n konvensionele stertvliegtuig vasgemaak, wat dit baie makliker maak om akkuraat te vlieg.
Die sukses van die Fokker was grootliks te danke aan sy gesinchroniseerde masjiengeweer wat deur die boog van sy skroef vorentoe geskiet het. Destyds het die Geallieerdes nie 'n soortgelyke stelsel gehad nie, en die Nieuport 11 se Lewis -masjiengeweer, met oopboutvuur siklusse wat nie geskik was vir sinchronisasie nie, is op die boonste vleuel gemonteer om oor die skroef te skiet, en soortgelyke resultate behaal. Daar was egter probleme met die opruiming van geweerkonfyt en die vervanging van ammunisietromme tydens die vlug, wat uiteindelik in Britse diens opgelos is met die uitvinding van die Foster -houer, en in Franse diens deur die gebruik van die Alkan -sinchronisasie -toerusting, wat op latere Nieuport -vegters toegepas is. .
Gedurende die Slag van Verdun in Februarie 1916 het die Nieuport 11 die vyand groot verliese aangerig, wat 'n radikale verandering in die Duitse taktiek genoodsaak het. Sommige Nieuport 11's is aangepas om Le Prieur -vuurpyle van die stutte af te vuur. Hierdie wapens was bedoel vir aanvalle op waarnemingsballonne en lugskepe.
Die Lafayette Escadrille was 'n eskader van die Franse Lugdiens, die Aéronautique Militaire, tydens die Eerste Wêreldoorlog, grootliks saamgestel uit Amerikaanse vrywillige vlieëniers wat vegvliegtuie vlieg.
Die Sioux -opperhoof in oorlogspaint is gekies as die eskadersimbool. Die Indiese logo is geneem uit die Amerikaanse vervaardigde ammunisiebakke van Savage Arms waarin die Franse vertroud geraak het.
Dr Edmund L. Gros, direkteur van die American Ambulance Service, en Norman Prince, wat later vermoor is, 'n Amerikaanse expatriate wat reeds na Frankryk gevlieg het, het die pogings gelei om die Franse regering te oortuig van die waarde van 'n vrywillige Amerikaanse lugeenheid wat veg vir Frankryk. Die doel was om hul pogings deur die Amerikaanse publiek te laat erken, en daarom sou die gepubliseerde publisiteit belangstelling wek om neutraliteit te laat vaar en by die stryd aan te sluit.
Die Escadrille Américaine (Escadrille N.124) is op 21 Maart 1916 deur die Franse lugdepartement goedgekeur, op 20 April in Luxeuil-les-Bains, Frankryk, ontplooi. Ondanks hul stadige vordering met openbare gewildheid in Amerika, het die eskader aan beide kante die voordele van luggeveg bewys.
(Klik op die prente om te vergroot.)
Toe Gustave Delage 'n pen op papier sit om die Nieuport 11 te skep, het hy min geweet dat hy 'n groot bydrae gelewer het tot die lugoorlog van die Eerste Wêreldoorlog, aangesien sy ontwerp oorspronklik bedoel was om deel te neem aan die Gordon Bennett Cup -lugren. Die uitbreek van die oorlog het dit alles verander en die Beb , soos dit gou die bynaam gekry het, sou sy roem behaal deur die lug oor Frankryk te verdedig.
Die klein tweedekker het vinnig gewild geraak onder aas soos Fonck en Guynemer, want dit het 'n uitstekende klimtempo gehad en was uiters wendbaar. Die Nieuport 11, tesame met die D.H.2, het die Fokker Monoplane onder die knie en het gehelp om vir 'n tyd lank die superioriteit van die geallieerdes te wen.
Daar was Lou Proctor wat superioriteit gesoek het toe hy sy eerste museumskaal in 1965 geskep het. Geen Amerikaanse skaalmodel in die geskiedenis is een keer die Amerikaanse nasionale kampioenskappe gewen nie, gevolg deur 'n herhalingsoorwinning 22 jaar later, tot Augustus 1989, toe Dick Hansen die oorwinning van Lou Proctor herhaal met 'n oorwinning in Precision Scale. En om te wys dat dit nie net 'n toeval was nie, het Kim Foster dit in 1990 weer gedoen! Die Nieuport 11 het werklik die toets van tyd deurstaan.
Vir baie bly Proctor's Nieuport 11 'n gunsteling van alle tye. 'N Kykie in die kit verduidelik waarom. Vyf velle gedetailleerde planne en 'n geïllustreerde konstruksiehandleiding van 32 bladsye neem stap vir stap die model se konstruksie. Bewys van skaalverwysings word ook verskaf. Voorgevormde aluminium landingsgestel en stutte in die middelste gedeelte word met 'n mal geboor en gereed vir montering. Alle bedieningshorings, vleuelbeslag, tuig- en stuurkabels, draaibare spanne, aluminiumdeksel, plakkers, ens. Is ingesluit. Die Spruce-langerons is vooraf gevorm, in lengte gesny en afgerond. Honderde houtdele word gesny en gevorm, gereed om te monteer.
Vir al die detail in hierdie kit, is dit nie die vermoëns van die gemiddelde model nie. Baie het die NIeuport 11 gekies as hul eerste projek met uitstekende resultate.
As 'n model ooit alles gehad het - geskiedenis, styl, prestasie en kwaliteit - dit is dit. Bou vandag joune. Ons het jou nodig aan die voorkant!
Enkelmotorige, enkelsitplek, Frans-geboude Tweede Wêreldoorlog-tweevliegtuigjagter Gnome Monosoupape 9n roterende enjin met 'n groot aantal vervangingsonderdele op die romp. Groen, bruin, bruin, swart kamoeflering boonste oppervlaktes. Liggroen-grys onder oppervlaktes.
Nieuport 28C.1 by die Udvar-Hazy-sentrum
Panoramiese uitsig binne die Nieuport 28C.1.
Hierdie voorwerp word uitgestal in die lugvaart voor 1920 in die Steven F. Udvar-Hazy-sentrum in Chantilly, VA.
In die middel van 1917 word die Nieuport 28C.1 deur die Franse verwerp ten gunste van die stewiger, meer gevorderde Spad XIII. Omdat hulle nie oor hul eie geskikte vegvliegtuigontwerp beskik het nie, het die Verenigde State die Nieuport 28 as 'n stop-gap-maatreël aangeneem voordat die baie gewilde Spad XIII's by die Franse beskikbaar gestel kon word. Dit was die eerste vegvliegtuig wat saam met 'n Amerikaanse vegeenheid gedien het onder Amerikaanse bevel en ter ondersteuning van Amerikaanse troepe. Dit was ook die eerste tipe wat 'n lugoorwinning met 'n Amerikaanse eenheid behaal het.
Die Nieuport 28 het ook ná die oorlog sy stempel in die Amerikaanse lugvaartgeskiedenis afgedruk. Twaalf was in diens van die Amerikaanse vloot vir die aanvang van proewe van 1919 tot 1921. Ander is in die 1920's deur die Amerikaanse weermag bedryf. In privaat hande is verskeie aangepas vir lugrenne, en 'n aantal het hul weg gevind in Hollywood -films. Nog ander het vliegtuie in privaat besit geword wat in verskillende sport- en kommersiële hoedanighede vlieg.
Die opvallende Franse vliegtuigvervaardiger Société Anonyme des Establissements Nieuport is in 1909 gestig en het voor die Eerste Wêreldoorlog bekend geword met 'n reeks elegante eenvliegtuigontwerpe. Die naamgenote van die onderneming, Edouard de Niéport en sy broer Charles, is albei dood in vliegongelukke voor die oorlog. (Die spelling van die maatskappy se naam was 'n geringe variasie van die broers se van.) Die talentvolle ontwerper Gustave Delage het in 1914 by die firma aangesluit en was verantwoordelik vir die uiters suksesvolle oorlogstyd van sesquiplane V-stut enkelsitplek-verkenners, waarvan die bekendste die Nieuport 11 en die Nieuport 17 was.
Die Nieuport 28C.1 is in die middel van 1917 ontwikkel en was die eerste tweevliegtuigontwerp wat deur Nieuport vervaardig is, met 'n relatief gelyke boonste en onderste vlerke. In 'n poging om te kompeteer met die uitstekende prestasie van die Spad VII en die onlangs geïnstalleerde Spad XIII, het Nieuport die gebruik van 'n kragtiger motor ondersoek as die tipes wat in die sesquiplane -reeks gebruik word. Die beskikbaarheid van 'n kragtiger en swaarder Gnôme-draai-enjin van 160 perdekragte het die besluit geneem om die oppervlakte van die onderste vleuel te vergroot om te vergoed vir die groter gewig van die nuwe kragstasie, en sodoende die tipiese Nieuport-sesquiplane V-stut-konfigurasie uit te skakel .
Vroeg in 1918 verwerp die Franse lugdiens die nuwe Nieuport-ontwerp as 'n voorste vegter ten gunste van die stewiger, meer gevorderde Spad XIII. Die Nieuport 28 het egter 'n plek gevind by die pas aankomende Amerikaanse eskaders. Omdat hulle nie oor hul eie geskikte vegvliegtuigontwerp beskik het nie, het die Verenigde State die Nieuport 28 as 'n stop-gap-maatreël aangeneem voordat die baie gewilde Spad XIII's by die Franse beskikbaar gestel kon word. Die Nieuport 28 het geloofwaardig gevaar as die eerste operasionele agtervolgingsvliegtuig in die Amerikaanse Amerikaanse lugdiens van die Amerikaanse ekspedisiemag. Die belangrikste betekenis van die Nieuport 28 vir die nasionale lugvaartversameling is dus dat dit die eerste vegvliegtuig was wat saam met 'n Amerikaanse vegeenheid onder Amerikaanse bevel en ter ondersteuning van Amerikaanse troepe gedien het. Dit was ook die eerste tipe wat 'n lugoorwinning met 'n Amerikaanse eenheid behaal het. Op 14 April 1918 het luitenante Alan Winslow en Douglas Campbell van die 94ste Aero -eskader, wat beide 'n Nieuport 28 bestuur het, elkeen 'n vyandelike vliegtuig neergeslaan in 'n geveg wat direk oor hul tuisvliegveld by Gengoult plaasgevind het.
Die Nieuport 28 het ook na die Eerste Wêreldoorlog sy merk in die lugvaartgeskiedenis gemaak. Van die 297 totale Nieuport 28 -vegters wat die Verenigde State tydens die Eerste Wêreldoorlog deur die Verenigde State aangeskaf het, is 88 na die oorlog na die Verenigde State terugbesorg. Twaalf Nieuports, saam met voorbeelde van verskeie ander Europese tipes wat teruggebring is, is van 1919 tot 1921 deur die Amerikaanse vloot gebruik vir die aanvang van proewe aan boord. Baie, dikwels ontstellende, bekendstellings is onderneem. Sommige van die twaalf Navy Nieuport 28's is in ongelukke vernietig. Die oorlewende vliegtuie, wat nie herstel kon word nie, was na die proewe oortollig. Die ander sewentig Nieuport 28's wat na die oorlog na die Verenigde State teruggebring is, is in die 1920's deur die Amerikaanse weermag op verskillende basisse en vliegvelde bedryf, soos McCook, Mitchel en Bolling Fields.
Die Nieuports wat hul na-oorlogse Amerikaanse militêre diens oorleef het, het in verskillende private hande gekom. Verskeie is aangepas vir lugwedrenne, met hul vlerke geknip, nie-standaard tussenstutte en ander veranderings. 'N Paar het hul weg gevind in Hollywood-rolprente, veral in die beroemde Dawn Patrol-films van 1930 en 1938. Nog ander het vliegtuie in privaat besit geword wat in verskillende sport- en kommersiële hoedanighede vlieg. Die spesifieke geskiedenis van hierdie gebruike bly nogal sketsagtig.
Kortom, hoewel esteties aangenaam en volgens alle berigte aangenaam om te vlieg, het die Nieuport 28 -tipe meer bekendheid verwerf omdat hy bloot beskikbaar was, eerder as om inherent uitstekende prestasie of ontwerpseienskappe. Tog, in die Amerikaanse lugvaartgeskiedenis, hou die Nieuport 28 'n aantal belangrike eerstes en is dit op verskeie belangrike maniere gebruik. Vanweë sy gevarieerde en interessante rol in die Amerikaanse lugvaartgeskiedenis, het hierdie vliegtuig 'n welverdiende plek in die NASM -versameling.
Die museum se Nieuport 28 het 'n komplekse en verwarrende geskiedenis. Dit is in 1986 verkry van Cole Palen, stigter en operateur van die Old Rhinebeck Aerodrome. Hy vlieg gereeld met die vliegtuig in sy lugvertonings van 1958 tot 1972. Onmiddellik voor die vervoer na NASM, is die vliegtuig van Palen geleen aan die Intrepid Sea/Air/Space Museum in New York.
By deeglike ondersoek het dit duidelik geword dat die NASM -vliegtuig 'n samestelling is van verskillende Nieuport 28's. Die verskillende komponente was in besit van 'n aantal verskillende mense en is oor 'n lang tydperk in verskillende hoedanighede gebruik. As gevolg hiervan is die stukke baie geskommel en baie keer herbou. 'N Groot aantal onderdele was nie oorspronklik nie, en in baie gevalle was die vervangingsonderdele nie volgens die oorspronklike spesifikasies voorberei nie. As gevolg hiervan is 'n ernstige ondersoek na die geskiedenis van die NASM -raamwerk onderneem om die oorsprong van die museum en Nieuport 28 so na as moontlik te bepaal.
Toe dit verkry is, is 'n aantal verkeerde aannames aangegee, waarskynlik ongestaafde verhale van Cole Palen. Aanvanklik was die vliegtuig vermoedelik 'n oorlogstydproduk en het dit tydens die Eerste Wêreldoorlog saam met die Amerikaanse lugdiens gevlieg. is gebruik in die Hollywood -epos "Dawn Patrol" en dat Howard Hughes dit op 'n stadium besit het. Deurdagte navorsing het getoon dat byna al hierdie aannames onwaar was.
Om die werklike geskiedenis van die NASM Nieuport te bepaal, was die logiese beginpunt met die syfers en merke op die vliegtuigraamwerk. Daar is vyf verskillende reeksnommers op die vliegtuig. Die rompnommer op die firewall is 6497. Die boonste vlerke het 'n vervaardigingsdatum van Februarie 1919 met reeksnommers 7103 (linker paneel) en 7226 (regter paneel). Die paneel links onder is gemerk dat dit in November 1918 vervaardig is met die reeksnommer 6465. Regs onder is in Oktober 1918 met die reeksnommer 6432 gemaak.
Die eerste voor die hand liggende gevolgtrekking uit hierdie data was dat die NASM Nieuport 28 in wese 'n naoorlogse produk is. Die onderste vlerkpanele is gemaak aan die einde van die oorlog, wat op 11 November 1918 tot 'n einde gekom het. Die reeksnommer van die romp is hoër as die onderste vleuelgetalle, en dateer uit baie laat 1918 of vroeg in 1919. Die boonste vlerke is uit 1919 gedateer Daarom kon die NASM -vliegtuig nie 'n oorlogsveteraan gewees het nie. Gegewe die laat produksiedatums, kan die gevolgtrekking gemaak word dat die NASM -vliegtuig 'n aangepaste en verbeterde naoorlogse weergawe van die Nieuport 28C.1 moet wees, soms 'n Nieuport 28A genoem.
'N Derde gevolgtrekking uit die reeksnommers was dat die komponente waarskynlik uit ten minste vyf verskillende vliegtuie kom. Dit is nie noodwendig so nie, aangesien vleuelpanele, stert -eenhede, romp, ens., Uit produksielyn vervaardig is. Aangesien die reeksnommers so ver uitmekaar is, is dit egter moeilik om te glo dat al die huidige komponente een oorspronklike vliegtuig verteenwoordig. Die boonste en onderste vlerkstelle kon oorspronklik aan mekaar gekoppel gewees het, aangesien hul onderskeie getalle relatief naby aan mekaar is. Maar dit was onwaarskynlik dat die 6400 -reeks se vlerke en die vlerke van die 7000 -reeks op dieselfde vliegtuigraam sou gewees het toe die vliegtuig die fabriek die eerste keer verlaat het. Boonop is die NASM -vliegtuig by minstens een geleentheid, waarskynlik meer, saamgestel uit die beste beskikbare komponente uit 'n versameling Nieuport 28 -vliegtuie. Die mees redelike interpretasie gebaseer op die bewyse is dat die NASM Nieuport 28 nie 'n gedokumenteerde enkele vliegtuigraamwerk met 'n deurlopende geskiedenis is nie. Dit is 'n samevoeging van komponente van verskeie vliegtuie wat baie jare na hul oorspronklike vervaardiging bymekaar gebring is.
Die volgende stap was seker dat die NASM-vliegtuig nie 'n Nieuport-oorlogstyd is nie, maar probeer om die herkoms daarvan in die Amerikaanse militêre diens na die oorlog te bepaal. Navorsing by die National Archives het die twaalf reeksnommers van die vliegtuig wat deur die Amerikaanse vloot getoets is, opgegrawe. Nie een van die vyf nommers op die NASM Nieuport stem ooreen met een van die van die vlootvliegtuie nie, wat die oortuiging dat die vliegtuig in daardie groep was, definitief verwerp. Die gebrek aan bewyse op die vliegtuig van die uitsluitlik Navy -modifikasies ondersteun ook die siening dat NASM's nie een van die twaalf Navy Nieuports is nie.
Verdere navorsing het getoon dat ses en sewentig ander Nieuport 28's deur die Amerikaanse weermag op verskillende basisse en velde regoor die land bedryf is, soos McCook, Mitchel en Bolling Fields. 'N Redelike gevolgtrekking is dat die NASM -vliegtuig aan die begin van die twintigerjare by een van hierdie weermagfasiliteite was voordat die vliegtuig as 'n volledige vliegtuigraam of onderdele in private hande gekom het. Ongelukkig is daar tot dusver geen rekords gevind wat die NASM Nieuport 28, of enige van die komponente daarvan, op 'n spesifieke Amerikaanse militêre pos plaas nie.
Nadat die Amerikaanse weermag in die middel tot laat 1920's van die Nieuport 28's in sy voorraad beskik het, word dit baie moeilik om meer as 'n paar daarvan op te spoor. Diegene wat nie in ongelukke vernietig is nie of bloot rommel was, was op die ope mark oorskot. Privaat individue het dit opgedis, herbou en aangepas, en dit in 'n wye verskeidenheid privaat en kommersiële ondernemings gebruik. Sommige is omskep in lugrenjaers. Sommige is in Hollywood -rolprente gebruik. Nog ander het luguitstallers en dies meer geword. Besonderhede oor enige spesifieke Nieuports wat in hierdie hoedanighede gebruik word, is bykans onmoontlik.
Wat van die bewering dat die NASM -vliegtuig deelgeneem het aan die maak van die twee Dawn Patrol -films? Vier oorspronklike Nieuport 28's is deur Garland Lincoln, 'n oorlogstydse Amerikaanse lugdiensinstrukteur en filmstuntvlieënier, aangeskaf vir die produksie van Dawn Patrol in 1930. Die vliegtuie het nie in die film gevlieg nie, hulle is net aangejaag en belas. Sommige het aangevoer dat die NASM -vliegtuig een van hierdie vier is. In die beste geval kan dit net gesê word van die romp. Verskeie bekende foto's uit die produksie toon 'n reeks van die vier Nieuports. Al vier Dawn Patrol Nieuports se vlerke is met 'n paar voet ingekort. Dit is duidelik op die foto's. Die NASM-vliegtuig het vlerke met 'n volledige span, wat ten minste bewys dat die NASM-vleuelstel nie deel was van enige van die Dawn Patrol-vliegtuie nie. Die romp van die Nieuport is waarskynlik afkomstig van een van die vier Garland Lincoln -vliegtuie wat in die film gebruik is. Die volgende fase van die verhaal wys in daardie rigting.
Op hierdie punt begin die spoor van die NASM Nieuport flou begin verskyn. Garland Lincoln verkoop sy hele stal vliegtuie, insluitend die vier oorspronklike Nieuports, in 1938 aan Paramount Pictures. In 1941 verkoop Paramount die lot aan United Air Services, 'n firma wat besit word deur die filmstuntvlieënier, Paul Mantz, en wat in 1946 Paul word Mantz Air Services. Nie een van die Nieuport 28 -vliegtuie wat Mantz aangeskaf het, was in vlieënde toestand nie. Op foto's wat Don Brady in die middel van die vyftigerjare op die Orange County-lughawe geneem het, word getoon dat hierdie vliegtuie uitmekaar gehaal en verval word. Behalwe die vier geknipte Nieuports wat eers in 1938 deur Garland Lincoln aan Paramount verkoop is, het Mantz blykbaar op 'n stadium minstens nog 'n stel oorspronklike Nieuport 28-vlerke gekry voordat die dele deur Brady in Orange County in die 1950's afgeneem is.
In 1957 verhandel Paul Mantz een Nieuport 28 aan James H. & quotCole & quot Palen van die Old Rhinebeck Aerodrome, Rhinebeck, New York, vir 'n Standard J-1. (Mantz het later ongeveer $ 200 by die handel gevoeg om te vergoed dat die Nieuport 28 in 'n swakker toestand was as die Standard J-1.) Die feit dat Palen 's Nieuport, dit wil sê die NASM-vliegtuig, oor spanvlerke beskik, ondersteun die oortuiging dat Mantz moes meer Nieuport 28-dele gekry het as die vier geknipte vliegtuie wat in die oorspronklike & quotDawn Patrol & quot -fliek was. Palen het blykbaar die "beste komponente" van dié wat op die Orange County -lughawe gestoor is, gekies om een ​​vliegtuig te voltooi. Cole Palen is in 1993 oorlede, en 'n paar jaar vroeër het sy huis gebrand en al sy rekords vernietig. Dit is nou onmoontlik om enigiets rakende sy transaksie met Mantz te bevestig.
Die herkoms van die NASM Nieuport 28 vanaf hierdie punt is duidelik. Palen het die herstel van die vliegtuig in 1958 voltooi en vlieg gereeld op die Old Rhinebeck Aerodrome, en op ander spesiale vertonings elders, totdat hy in 1972 met die vliegtuig afgetree het. die Intrepid Air/Sea/Space Museum. Dit was daar te sien tot 1986 toe die Nieuport vir 'n oorspronklike Nieuport 10 -afrigter aan NASM verhandel is en direk van die Intrepid na die museum vervoer is.
Dit bring ons terug by die oorspronklike vraag: Wat is die geskiedenis van die NASM Nieuport 28? Based on the foregoing research, the best interpretation is that it is an assemblage of components of various aircraft that were all manufactured at the very end or soon after World War I, which almost certainly means that they were originally Nieuport 28 &quottype A" rather than standard 28C.1 parts. The components undoubtedly emanated from the seventy-six Nieuport 28s operated by the U.S. Army at numerous installations in the 1920s. Without serial numbers by location for these aircraft, it is impossible to place any of the NASM components at any specific military airfield. The period between disposal by the military and acquisition by Paul Mantz is extremely sketchy. For the most part, it can only be determined what the NASM aircraft is not, rather than what it is (e.g., that it is not one of the twelve Navy aircraft, that its wings are not from any of the four Garland Lincoln Nieuports, etc.).
Kyk die video: Listen to the rotary engine in this Nieuport 11 to understand how WW1 aircraft sounded (Desember 2021).