Dit tref my hoe die tempel – met al die nie-Israeliete en al die ontmandes daar – tot ‘n huis van gebed vir al die volke uitgeroep word, wat vreugde aan hulle sal verskaf (56:7 – vgl Salomo wat alreeds hieroor gepraat het in sy gebed by die inwyding van die tempel  en eintlik gebed as die primêre funksie van die tempel uitgespel het). En ek kan nie anders as om te dink aan Jesus se woede met die tempelreiniging waar hy die handelaars verkwalik het dat hulle dié droom van God in gevaar gestel het (Matt 21:13; Mark 11:17; Luk 19:46). 4 “Die eerste was soos ’n leeu,+ en hy het die vlerke van ’n arend gehad.+ Ek het bly kyk totdat sy vlerke uitgeruk is, en hy is van die aarde af opgehef+ en is soos ’n mens op twee voete orent geplaas, en ’n mensehart is aan hom gegee.+ 5 “En kyk! ’n ander dier, ’n tweede, wat soos ’n beer was.+ En sy een kant is opgelig,+ en daar was drie ribbebene in sy bek tussen sy tande; en só het hulle vir hom gesê: ‘Staan op, eet baie vleis.’+ 6 “Hierna het ek gesien, en kyk! ’n ander dier, een soos ’n luiperd,+ maar hy het vier vlerke van ’n voël op sy rug gehad.