Melbourne het 'n ryk erfenis van stedelike parke danksy beplanningsbesluite wat gemaak is toe die stad die eerste keer gestig is. Shutter
Groene stede bring elemente van argitektoniese ontwerp en stedelike beplanning saam, wat dikwels plante kombineer en infrastruktuur gebou om aan die behoeftes van mense te voldoen, soos ons liefde vir die natuur.
Bome, plante, waterweë en vleilande kan klimaatreëling, koelstede lewer deur die stedelike hitte-eiland-effek te verminder. Hulle absorbeer ook koolstofdioksied, filter afvalwater en skep habitats.
Lewende elemente kan opgeneem word met ingeboude infrastruktuur op 'n verskeidenheid skale, van individuele geboue met groen mure en dakke, tot stadswye strategieë. En daar is 'n reeks strategieë meer wydverspreide integrasie van biologiese elemente en ekologiese prosesse in stede te lei.
In die afgelope maande het ons geprofileerde Australiese voorbeelde van lewende infrastruktuur wat 'n paar van Australië se benaderings tot die ontwikkeling van groen infrastruktuur toon, van Melbourne se laneways tot Canberra se stedelike woud. Hierdie stede herontwerp hul waterstelsels reeds en implementeer stedelike bosstrategieë om groen bande te skep en waterweë te beskerm en te herstel.
Melbourne en Canberra bied 'n paar nuttige voorbeelde van die groen stedebeweging, maar om dit hoofsaaklik te maak, moet hierdie tegnieke wyd aangeneem word deur beleide wat meer holistiese en beter geïntegreerde stedelike beplanning ondersteun.
Hoekom het ons stedelike woude nodig
Percival Alfred Yeoman was een van die eerste Australiese pioniers van stedelike bosbou. In 1971, hy artikuleer 'n duidelike visie vir die verbetering van stede met bome.
Plaaslike regerings in Adelaide, Brisbane, Melbourne en Sydney, implementeer sy idees, pleeg ambisieuse toenames in stedelike kapsiebedekking. Hul teikens wissel van 25% tot 40%.
dit herleefde belangstelling in stedelike bosbou kom uit sy goed gedokumenteerde potensiaal om die oorgang na meer klimaataanpasbare stede te versnel.
Die sosiale, omgewings- en ekonomiese voordele van stedelike bome, of "ekosisteemdienste", word beter erken, insluitende hul ontspannings- en kulturele waardes.
Melbourne en Canberra lei Australië se groen stedebeweging
Melbourne het 'n ryk erfenis van stedelike parke en groen gordels, te danke aan beplanningsbesluite wat in die vroeë jare van die stad gemaak is.
Hierdie parke ondersteun 'n nuwe golf van stedelike groenwording, met projekte wat daarop gemik is om op te tree oor klimaatsverandering, biodiversiteit en die gesondheid en welsyn van gemeenskappe.
Die Melbourne-groen infrastruktuur plan sluit in:
'n "groeiende groen gids"Wat praktiese raad gee aan gemeenskaps- en sakegroepe oor beplanning, ontwerp en instandhouding van groen infrastruktuur
die groen laneways strategie, wat voortbou op die kommersiële revitalisering van Melbourne se laneways oor drie dekades. Laneways met groen potensiaal is gekarteer en demonstrasies projek ontwikkel om tegnieke te vertoon om hulle lewenskragtige groenruimtes te maak vir besigheid, toeriste en plaaslike inwoners om te geniet.
an stedelike bosstrategie, met 'n algehele teiken van 40% -kapskerm deur 2040. En 5 tot 8 miljoen bome sal oor die komende dekades vir die groter Melbourne-metropool geplant word.
Canberra word dikwels beskryf as "'n stad binne 'n landskap" en die "hoofstad". Maar sy hoër hoogte, warm droë somers en koue winters bring 'n stel uitdagings vir groen infrastruktuur.
Met meer as 800,000-bome is Canberra 'n stedelike bos. Maar hierdie bome vereis spesiale sorg en aandag, aangesien hulle veroudering en ly aan 'n warmer, droër klimaat.
Wildvuur verteenwoordig ook 'n beduidende risiko waar stedelike en landelike gebiede verbind word. Dit beteken dat Canberra stedelike woude benodig wat die stad in die warmer maande sal afkoel, sonder dat daar ook 'n brandende risiko word.
Die WET Regering het daartoe verbind om op te tree oor klimaatsverandering, wetgewing teikens vir 100% hernubare elektrisiteit deur 2020 en koolstofneutraliteit (geen netto koolstofvrystellings) deur 2045.
Met meer as 800,000 bome is Canberra 'n stedelike bos. Shutter
Geïntegreerde benadering benodig om groen stede uit te brei
Groener stede vereis 'n holistiese benadering - byvoorbeeld, om nie die gesondheid van waterweë geheel en al aan wateringenieurs te verlaat nie.
Groener stede is meer as net 'n tegniese uitdaging. Die transformasie van die vorm en funksies van stedelike stelsels, deur stedelike woude en ander lewende infrastruktuur, vereis groter leierskap en politieke toewyding, geïntegreerde beplanning en gemeenskapsdeelname en langtermyndenke.
'N Geïntegreerde benadering tot die vergroening van stede behels die uiteensetting van diverse geleenthede en die mobilisering van ondersteuning vir verandering in die gemeenskap. Byvoorbeeld, stedelike stormwater kan 'n produktiewe hulpmiddel wees wanneer dit in gekonstrueerde vleilande gebruik word of stedelike woude besproei.
Die vertikale tuine in One Central Park in Sydney is wêreldwyd bekend vir hul groen infrastruktuur. Shutter
En dikwels kan stedelike dreineringslyne en woongebiede omskep word in groenruimtes, maar dit is die moeite werd om te erken dat daar intense mededinging is vir ruimte vir behuising.
Maar vir meer wydverspreide aanvaarding van integrasie, is institusionele ondersteuning binne plaaslike regerings en metropolitaanse water- en beplanningsagentskappe nodig.
Om die lewende infrastruktuur in ons stedelike provinsies te vergroot, moet ons leer van plaaslike suksesverhale, meer navorsing doen en beter verstaan ​​hoe om te gaan met klimaataanpassing en versagtende uitdagings.
Jason Alexandra, PhD-kandidaat, RMIT Universiteit
Jason Alexandra wil graag die bydraes van Barbara Norman tot hierdie artikel erken.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Vir groen stede om hoofstroom te word, moet ons van plaaslike suksesverhale en skaal leer