Woordloos | Woorde
Sewe en twintig jaar lank. Dit is so lank ons hulle ken.
By hulle kan jy huil en kla en soms net mor.
Jou bekommernisse deel.
..en ek kan wraggies nie onthou van ongeduld nie. Altyd rustig .Kalm. Jou praat aangehoor. Menige dag het ek gedink aan my Skoonma se woorde " mens respekteer dié een – hy is 'n Genant van die Here" en altyd so agterna haar ou Oom wat gesê het "God bewaar die een wat met mense boer" met die dat boerdery ook maar distels oplewer.
..en nou weet ons nie hoe troos jy twee mense wat soveel hartseer en smart saam met hulle familie beleef nie.
JY dink aan hulle, jy verseker hulle van jou gedagtes jou gebede soos al hul kennisse
Nou moet hul die pad loop van afskeid .
Ek onthou my Pa (oorl) se woorde "moenie huil nie, moenie teen die dood vaskyk nie, onthou kyk verder daar is lewe daarna " nietemin bly hartseer so intens dat genesing soms nie in woorde te vinde is nie.
* Opgedra aan Carol en Ds Jan
One comment on "Woordloos"
Dit bly steeds hartseer as daar afskeid geneem word. Geliefdes bly steeds in mens se gedagtes voortleef