Samantha se verhaal - IVF Babble
My reis het begin 2017 begin toe ek en my man besluit het dat ons gereed is om 'n gesin te begin
Oor die afgelope 18 maande het ons ongelukkig vier miskrame gehad almal voor die swangerskap van sewe weke. Ons is na ons NHS-herhalende miskraamkliniek verwys om na al die toetse wat op die NHS beskikbaar was, te ontdek dat hulle geen probleem kon vind nie. In totale wanhoop het ons na privaatgesondheidsorg gekeer en 'n sentrum vir voortplantingsimmunologie besoek vir verdere dieptetoetsing. Die toetsing het getoon dat ek 'n hoë vlak van natuurlike doderselle het wat aggressief was en dat ek die swangerskappe as 'n vreemde liggaam beskou, en dat ons babas in werklikheid doodmaak.
Die behandeling was hard en moeilik om deur te gaan, maar ek het elke dag vir myself gesê dat dit alles gaan om my reënboogbaba te kry. In Maart 2018 het ons vir die vyfde keer swanger geraak en die eerste 16 weke van my swangerskap was ek op baie medisyne en moes ek gereeld reis vir intralipiede behandeling. My swangerskap was baie ingewikkeld en ek het teen die einde gesukkel toe ek op 31 weke begin bloei het, ek het tot 35 weke geraak en my konsultant het besluit dit is veiliger dat die baba dadelik gebore sou word.
Ons reënboog-babaseuntjie Ted is op 1 November 2018 gebore, hy is ons absolute reënboogbaba en ons is so gelukkig om hom te hê
Ek is so lief vir hom en hy sal nooit weet hoe gewild hy was nie, maar eendag sal ek hom hierdie verhaal vertel. Hy is my reënboog, my pot goud, ek is bly ek het my stryd gewikkel en dat ek by soveel geleenthede na my instink geluister het. Ek het gesê ek sal nie weer alles deurmaak nie, maar ek sal absoluut die beste ding ter wêreld doen om 'n mummie te word.
In die Verenigde Koninkryk is dit regtig normaal om swangerskap nie voor 'n week van swangerskap te bespreek nie, wat dan daartoe lei dat mense nie oor miskraam praat nie, want dit was 'te vroeg om te deel', ek glo dat dit daartoe lei dat baie vroue 'n ongelooflike eensame reis het, daarom het ek besluit om my storie te deel.
Ek het my mal blog vir vrugbaarheidskoninginne begin skryf om kontak met ander vroue te maak. Ek het nou begin met fondsinsameling om my veldtog te help om bewus te maak van verlies aan vroeë swangerskap en herhalende miskraam.
Ek het armbande ontwerp wat nou in my plaaslike hospitaal uitgedeel word aan vroue wat 'n verlies ondervind
Ek wil hê dat die armbande gemaklik moet wees, want ek weet hoe aaklig dit is om die hospitaal leeg te laat voel. Hierdie jaar hou ek 'n liefdadigheidsaand in die bewusmakingsweek van baba-verlies om verdere fondse in te samel en voort te gaan met my veldtog.