Shenandoah -vallei - Inligting
Die grootste deel van die Shenandoah -vallei is in Virginia. Dit strek suidwes van Harpers Ferry op die Poptomacrivier en lê tussen die Blue Ridge Mountains en die Alleghenies. Dit is ongeveer 241 km (150 myl) lank en 40 km (25 myl breed).
Tydens die Amerikaanse burgeroorlog was die Shenandoah -vallei van groot strategiese belang en was die toneel van baie gevegte. Teen die somer van 1862 was die belangrikste Unie -leër onder George McClellan gereed om op Richmond te marsjeer. McClellan en sy 115 000 man het die Konfederale Weermag op 4 Mei in Williamsburg teëgekom. McClellan het sy troepe na die Shenandoah -vallei verplaas en saam met John C. Fremont, Irvin McDowell en Nathaniel Banks omring Thomas Stonewall Jackson en sy leër van 17.000 man.
Thomas Stonewall Jackson was onder bevel van president Jefferson Davis om die aanval op Richmond te vertraag. Jackson val John C. Fremont by Cross Keys aan voordat hy Irvin McDowell by Port Republic aanskakel. Jackson jaag toe met sy troepe na die ooste om saam met Joseph E. Johnston en die Konfederale magte in die voorstede van die stad teen George McClellan te veg.
Pogings om die Shenandoah -vallei deur majoor -generaal Franz Sigel in Mei en generaal -majoor David Hunter in Junie skoon te maak, het misluk. Generaal -majoor Jubal Early, wat Hunter verslaan het, is met 14 000 man noordwaarts gestuur in 'n poging om troepe uit Grant se leër af te trek. Generaal -majoor Lew Wallace kom vroeg by die Monacacy -rivier teë, en hoewel hy verslaan is, kon hy sy vordering na Washington vertraag. Sy pogings om die ring forte deur die stad te deurbreek, het misluk. Abraham Lincoln, wat die aanval van Fort Stevens aanskou het, het die eerste president in die Amerikaanse geskiedenis geword wat in sy amp optree.
In Augustus 1864 het die Unie -weermag nog 'n poging aangewend om beheer oor die Shenandoah -vallei te neem. Philip Sheridan en 40 000 soldate het die vallei binnegekom en gou troepe teëgekom onder leiding van Jubal Early wat pas uit Washington teruggekeer het. Na 'n reeks geringe nederlae het Sheridan uiteindelik die oorhand gekry. Sy manne het nou iets van waarde in die omgewing verbrand en vernietig, en nadat hulle Vroeg in 'n ander grootskaalse geveg op 19 Oktober verslaan het, het die Unie-leër die vallei vir die eerste keer vasgehou. Teen die vroeë weke van 1865 het die Unie -leër alle weerstand in die Shenandoah -vallei verwyder.
Die Shenandoah -vallei was baie belangrik vir die Konfederate, want dit was die belangrikste stoorkamer wat hulle nou gehad het om hul leërs oor Richmond te voed. Dit was bekend dat hulle 'n desperate stryd sou voer om dit te onderhou. Dit was vir ons tot dusver baie probleme om die uitgang na die noorde te bewaak, deels weens die onbevoegdheid van sommige van die bevelvoerders, maar veral as gevolg van die inmenging van Washington. Dit blyk die beleid van generaal Halleck en sekretaris Stanton te wees om enige mag wat daarheen gestuur word, na te jaag na die invallende leër, regs en links te laat beweeg om tussen die vyand en ons hoofstad te bly; en in die algemeen het hulle hierdie beleid gevolg totdat alle kennis van die plek van die vyand verlore gegaan het. Dit het hulle dus vrygelaat om perde, vleisbeeste en voedsel te voorsien wat hulle van Wes -Maryland en Pennsylvania kon wegneem. Ek was vasbeslote om dit te stop.
Ek het vroeër gevra dat Sheridan aan die opdrag moes toewys, maar mnr. Stanton maak beswaar, omdat hy te jonk was vir so 'n belangrike opdrag. Op 1 Augustus 1864 stuur ek die volgende bevele aan generaal-majoor Halleck: "Ek stuur generaal Sheridan vir tydelike diens terwyl die vyand uit die grens verdryf word. Tensy generaal Hunter persoonlik in die veld is, wil ek hê Sheridan moet sit in bevel van al die troepe in die veld met instruksies om homself suid van die vyand te sit en hom dood te volg. Waar ook al die vyand gaan, laat ons troepe ook gaan. "
Tydens hierdie veldtog van 1864 was my bataljon van ses kompanjieë die enigste mag wat agter in Sheridan se weermag in die Shenandoah -vallei gewerk het. Ons ontmoeting was langs die oostelike basis van die Blue Ridge, in die sogenaamde Piedmont -streek van Virginia. Vuur en swaard kon die mense van die buurt nie verdryf van hul trou aan wat hulle dink reg was nie, en in die somberheid van rampe en nederlaag het hulle nooit gewankel in hul steun aan die Konfederale saak nie. Die hoofdoel van my veldtog was om Sheridan te skaam en in die verleentheid te stel en, indien moontlik, te verhoed dat hy na die binneland van die staat kom. Maar my uitsluitlike aandag is nie aan Sheridan gegee nie, want die alarm is voortdurend deur Washington te dreig en af ​​en toe die Potomac oor te steek. Ons het in die land gewoon waar ons opereer het en niks uit Richmond geput nie, behalwe die grys baadjies wat my mans gedra het. Ons was gemonteer, gewapen en heeltemal van die vyand toegerus, maar omdat ons baie meer gevang het as wat ons kon gebruik, is die oorskot gestuur om Lee se weermag te voorsien. Die muile wat ons hom gestuur het, het 'n groot deel van sy vervoer voorsien, en die gevange sabels en karabyne is na sy kavalerie oorgedra - ons het geen nut gehad nie.
Ek glo ek was die eerste kavalleriebevelvoerder wat die sabel as nutteloos weggegooi het en dit na museums gestuur het vir die bewaring van oudhede. My manne was net so beïndruk deur 'n liggaam kavallerie wat hulle met sabel beskuldig asof hulle met mieliestingels gewapen was. In die Napoleontiese oorloë kan kavallerie soms in infanterie ry, gewapen met snuitladers en vuurstene, omdat die infanterie gebreek sou word deur die momentum van die aanklag voordat meer as een effektiewe vuur gelewer kon word. By Eylau het die Franse kavallerie in 'n sneeustorm oor die Russe gery omdat die poeier van die infanterie nat was en hulle weerloos was. Vaste ammunisie is nie uitgevind nie. Ek dink dat my bevel die hoogste doeltreffendheid as kavallerie bereik het omdat hulle goed gewapen was met twee ses-skieters en hulle aanklagte het die effek van vuur en skok gekombineer. Ons is bosvelders genoem, as 'n term van smaad, bloot omdat ons aanvalle oor die algemeen verrassings was, en ons moes deur die gebrek aan getalle regmaak. Nou het ek nooit 'n afkeer gehad van die bynaam van 'bushwhacker' nie - alhoewel daar nie 'n soldaat was op wie dit minder van toepassing was nie - omdat boskap 'n wettige vorm van oorlog is, en dit is net so regverdig en ewe heroïes om van agter 'n bos op 'n vyand te skiet as 'n borswerk of uit die kazemat van 'n fort.
Ek sal binnekort met Mosby begin werk. Tot dusver het ek geen poging aangewend om hom te verbreek nie, aangesien ek tien man by sy een sou gehad het, en omdat ek 'n sondebok van hom gemaak het vir die vernietiging van privaatregte. Nou gaan daar 'n intense haat teenoor hom wees in die gedeelte van die vallei wat amper 'n woestyn is. Ek sal binnekort met die Loudoun County begin, en hulle laat weet dat daar 'n God in Israel is. Mosby het my aansienlik geïrriteer; maar die mense begin sien dat hy my nie baie seermaak nie, maar dat hulle alles verloor wat hulle hul lewens in opgehoop het. Die mense wat in die omgewing van Harper's Ferry woon, is die slegste in hierdie vallei en het nog nie veel seergekry nie. As daar met die spoorweg inmeng word, sal ek sommige van hulle arm maak. Diegene wat in vrede en oorvloed tuis woon, wil hê dat die oorlog moet voortgaan; maar as hulle die las moet dra deur verlies aan eiendom en gerief, sal hulle om vrede roep.
Shenandoah Valley - Geskiedenis
George Washington was 'n kragtige en effektiewe advokaat om te verseker dat westerse setlaars deel van die Verenigde State bly, ondanks die versperring van die Appalachianberge
Bron: National Gallery of Art, The Washington Family 1789-1796 (geskilder deur Edward Savage)
In die 1722 -verdrag van Albany het die Iroquois ingestem om wes van die Blue Ridge te bly. Goewerneur Spotswood het daarin geslaag om lande oop te maak vir koloniale nedersetting in die Piemonte, aan die oostekant van die Blue Ridge.
Die provinsies Spotsylvania, Hanover en King George is gevorm in 1721, Caroline en Goochland in 1728 en prins William in 1731. In 1734 het die Algemene Vergadering Orange County geskep met grense wat weswaarts strek tot "die uiterste grense van Virginia", wat volgens die Die tweede handves van 1609 sou na die Stille Oseaan wees. 1
Spotswood en later goewerneur Gooch was nie tevrede met die bevolking van net die Piemonte met Protestantse koloniste wat lojaal was aan koning James I en koning Charles I. Hulle het ook probeer om die Katolieke Franse te belemmer om grond in te gaan wat deur Virginia wes van die Blue Ridge geëis word.
Gouverneur Berkeley het 'n tweeledige verdedigingstrategie om die bestaande nedersettings te beskerm teen vyandige inheemse Amerikaners en potensiële Franse ondersteuners. Hy bou forte wat deur die plaaslike milisie beman word, met veldwagters om die agterland te patrolleer en alarm te maak as 'n groep Iroquois of Susquehannocks opdaag. Berkeley het ook staatgemaak op sytrekstamme, diegene wat afhanklik was van die Virginia-regering na die Derde Anglo-Powhatan-oorlog, om die besetting van die agterland deur 'vreemde' inheemse Amerikaners te blokkeer.
Berkeley se strategie vermy openbare oorlogvoering en die gepaardgaande koste om die milisie te betaal om inheemse Amerikaners aan te val wat kort-kort deur die Piemonte gejag/toegeval het eerder as om in dorpe te woon wat maklik gevind kan word en vernietig kan word. Hierdie strategie het ook die persoonlike reëlings van die goewerneur behou met bonthandelaars, sowel Europese as inheemse Amerikaners, wat sy rykdom vergroot het.
Die strategie bied geen meganisme om konflikte tussen setlaars en inheemse Amerikaners vreedsaam op te los nie, of om weerwraak te beheer deur setlaars wat gegrief voel deur die verlies van varke of beeste aan jagpartye. 'N Geskil in Stafford County het uitgebreek tot wedersydse moord tussen setlaars en Dogue's, maar die milisie val toe die Susquehannocks aan en veroorsaak 'n groter oorlog. Die mislukking van die strategie van Berkeley om vrede op die grens te verseker, het deels tot Bacon's Rebellion in 1776 gelei.
Goewerneur Spotswood het in 1712 voorgestel om op sytrekstamme te vertrou eerder as om die oorblywende inheemse Amerikaners wat op die Piemonte woon, uit te dwing. Die House of Burgesses was nie bereid om finansiering te verskaf vir die strategie wat die wetgewers verkies om belasting te gebruik om Virginia -burgermag te finansier wat regstreeks teen die inheemse Amerikaners kan veg nie.
Spotswood het daarna 'n grensveiligheidsstrategie aangewend wat gebaseer was op die skepping van nuwe koloniale nedersettings wes van die Blue Ridge. In plaas daarvan om milisie of sytrekstamme te betaal om die agterland te beheer, sou Virginia dit met nuwe intrekkers beset. Dit was 'n gewilde beleid, veral onder die regering van Tidewater, met die vermoë om grondtoelaes te bekom wat die regseise in kontant wou omskakel. 2
Teen 1720 was daar min dorpe beset deur inheemse Amerikaners in die Virginia -Piemonte of die Shenandoah -vallei. Die Monacan, Manahoacs en ander wat deur John Smith opgeteken is, het wes of noord beweeg. Die Piscataway wat in die tyd van Bacon's Rebellion uit Maryland verplaas was, het onlangs 'n dorp aan die Potomac -rivier op Heater's Island naby Point of Rocks beset, maar het noordwaarts verhuis om in ander gemeenskappe te woon.
Spotswood het erken dat die grootste potensiaal vir konflik in die Shenandoah -vallei by die Iroquois was. Hulle woon in dorpe in New York naby die Finger Lakes, maar reis deur die Piemonte- en Shenandoah -vallei tydens aanvalle op die Cherokee in die waterskeiding van die Tennessee -rivier.
Om konflik met die Iroquois te verminder, het Spotswood gehelp om die 1722 -verdrag van Albany te beding. Dit was die duidelikste oor die uitsluiting van die Iroquois uit die Piemonte oos van die Blue Ridge, maar die Virginians het besef dat sulke onderhandelinge Iroquois -aanvalle op nuwe nedersettings in die Shenandoah -vallei sou beperk. ('N Tweede verdrag in 1744 was nodig om die regte van Iroquois te verduidelik en om partye op 'n vasgestelde pad deur die vallei te beperk.)
Spotswood se oplossing vereis ook dat nuwe immigrante gewerf word na die land wes van die berge. Sonder forte, sytrekstamme of setlaars wat Williamsburg as hul setel beskou het, sou daar geen effektiewe hindernis wees vir Franse besetting of aanvalle deur groepe soos die Shawnee deur die gapings van die Blue Ridge in die Piemonte nie.
Namate koloniale gesinne in Tidewater uitgebrei het, is nuwe plase noord tot by die Potomacrivier en wes tot by die Fall Line gevestig. Die tradisionele Virginia -samelewing het Tidewater stadig gevul, maar natuurlike toename en immigrasie na die hawens in Chesapeakebaai het eers in die 1720's genoeg nuwe Engelse koloniste opgelewer om wes van die Fall Line uit te brei.
Teen die tyd dat Spotswood sy strategie vir verdediging-tot-nedersetting geformuleer het, was daar nog groot stukke leë grond beskikbaar in die Piemonte, oos van die berge. , om nog verder wes oor die Blue Ridge te stoot.
Die oplossing was om nog meer immigrante in te voer, selfs al was die immigrante nie Engels nie. Amptenare in Londen het lank aangemoedig om buitelandse protestante te gebruik om die grens te vestig, eerder as om Engeland self te ontvolk. 'N Belangrike doelwit vir werwing was Hugenote, die Protestante wat uit Frankryk gevlug het nadat die Katolieke koning Lodewyk XIV die Edik van Nantes herroep en godsdienstige verdraagsaamheid in 1685 beëindig het.
Koning James II het selfs Robert Bristow, Nicholas Hayward, Richard Foote en George Brent gemagtig om Katolieke te werf tot die 30 000 hektaar wat hulle in 1687 van Lord Fairfax in die Piemonte gekoop het. Die Brent Town -traktaat was toe in Stafford County geleë. Die bevolking het so stadig in die Piemonte gegroei dat Prince William County eers in 1731 uit Stafford gesny is, en Fauquier County eers in 1757 uit Prince William gesny is. 3
Koning James II was bereid om nie-Anglikane toe te laat om hulle in die Brent Town-traktaat te vestig, in 1687 toe Noord-Virginia onderbevolk was
Bron: New York Public Library, 'n opname van die Northern Neck of Virginia: die lande wat aan die Rt. Agbare Thomas Lord Fairfax Baron Cameron, begrens deur en binne die Baai van Chesapoyocke en tussen die riviere Rappahannock en Potowmack: Met die loop van die riviere Rappahannock en Potowmack, in Virginia, soos volgens die orde in die jare 1736 en 1737 (volgens John) Warner, 1747)
Die uitdaging om die lande oos van die Blue Ridge te vestig, was duidelik in die 1720's. Om mense te werf om nog verder weswaarts te beweeg, was buigsaam om te bepaal wie aanvaarbaar sou wees.
Om Virginia wes van die Blue Ridge te vestig voordat die Franse sou aankom, het godsdienstige en kulturele konformiteit sekondêre kommer geword. Die goewerneurs van Virginia het nie Katolieke gewerf nie, maar hulle het die wettige verpligtinge van alle Virginiërs losgemaak om Anglikane te wees wat die Engelse monarg in Londen as hul politieke en godsdienstige leier beskou het.
Teen die 1720's het Pennsylvania die bron geword van potensiële nuwe intrekkers in die agtergrond van Virginia. (Die aanbod van Franse Hugenote was grootliks uitgeput.) Kwakers het immigrasie uit Europa aangemoedig sonder diskriminasie, en Philadelphia het 'n belangrike toegangspoort geword. Goewerneur Spotswood en goewerneur Gooch het bereken dat land-honger immigrante wat Philadelphia bereik het en weswaarts na Lancaster verhuis het, bereid was om aan te hou beweeg.
Virginia het aangebied wat die immigrante gesoek het - landbougrond van hoë gehalte teen lae pryse. Goewerneur Spotswood en die Knights of the Golden Horseshoe het die Shenandoah -riviervallei in 1716 verken, en die toekomstige potensiaal om gewasse en vee daar te verbou, was duidelik.
Spotswood en Gooch het daarin geslaag om Skotse-Ierse immigrante wat oorspronklik uit Noord-Ierland kom, en Duitsers wat uit die Rynriviervallei kom, te werf. Die immigrante het gemeenskappe gevestig waar godsdiens gebaseer was op presbiteriaanse beginsels en verskillende piëtistiese gelowe, waaronder Mennoniete, Dunkers en United Brethren.
Wes van die berge was die nuwe immigrante nie Anglikane nie. Hulle het tradisies en oortuigings gebring wat nie in ooreenstemming was met die gevestigde staatsgodsdiens van Virginia nie - en hulle was ook nie slawe -eienaars nie. Aangesien Tidewater -plase in die 1720's na die Piemonte uitgebrei het, was die ekonomie gebaseer op tabakboerdery deur gebruik te maak van slawe -arbeid. Daarteenoor verbou die eerste permanente koloniale setlaars wes van die Blue Ridge koring en ander korrels eerder as tabak. Slawerny was nie deel van die Skotsk-Ierse of Duitse immigrantekultuur nie.
Sommige van die onlangse Duitse immigrante het nie Engels gepraat nie. Formele dokumente is in standaard Duits geskryf, terwyl 'n informele gesprek in 'Vallei -Nederlands' was wat verskillende Europese dialekte met mekaar verbind het. 3
Die eerste Europese koloniste wat 'n permanente tuiste in die Shenandoah -vallei gevestig het, was moontlik 'n Duitse groep onder leiding van Adam Miller (of Mueller). Terwyl hy in Williamsburg was, het hy geleer van die geleentheid in die Shenandoah -vallei by sommige lede van Spotswood se ekspedisie in 1716. Miller steek die Blue Ridge oor, miskien by Swift Run Gap waar die moderne roete 33 kruis, en keer dan terug na Pennsylvania om ander te werf om hulle in die omgewing te vestig.
'N Groot deel van die land in die Shenandoah -vallei is moontlik reeds van bome skoongemaak, wat gereeld deur inheemse Amerikaners verbrand is om grasvelde te onderhou vir die jag van buffels en ander wild. 4
Iewers voor 1730 het Miller 'n plek gekies op die South Fork van die Shenandoah -rivier, wes van die Peaked (Massanutten) berg naby New Market Gap. Jacob Stover beweer dat hy die grond daar besit, en hy het 5 000 hektaar aan die setlaars verkoop. Die agt leiers van die Massanutten -nedersetting het hul titel in 1733 bevestig, omdat Stover die grond moontlik verkoop het voordat hy sy grondtoelaag van 10 000 hektaar van amptenare in Williamsburg gekry het. 5
Grondtitels in die omgewing was destyds nie betroubaar nie. Lord Fairfax se landkantoor was in die Noordelike Nek geleë totdat hy dit in 1761 na Greenway Court verhuis het. Daaruit verkoop Fairfax se agente pakkies binne die grense van Charles II se toelae aan die "hoofde" van die riviere Rappahannock en Potomac. Daarbenewens het Fairfax verskeie "herehuise" geskep om te bepaal waar hy eienaarskap sou behou, soos die South Branch Manor langs die suidelike tak van die Potomacrivier.
Joshua Fry en Peter Jefferson het kennis geneem van die ligging van die South Branch Manor ("Fairfax Mannor") aan die suidelike tak van die Potomacrivier
Bron: Library of Congress, 'n kaart van die mees bewoonde deel van Virginia met die hele provinsie Maryland met 'n deel van Pensilvania, New Jersey en Noord -Carolina (1755)
Die koloniale landkantoor was van 1699-1776 in Williamsburg geleë, en dit het die bevoegdheid om grond in die res van Virginia te verkoop. Beide kantore het die reg geëis om grond wes van die Blue Ridge te verkoop tot in die 1740's, toe die grense van die Fairfax -toekenning gedefinieer en opgemeet is.
Koloniale amptenare was haastig om 'n lojale bevolking in die Shenandoah -vallei te skep as 'n buffer om moontlike Franse invalle te blokkeer. Die bevolking van die gebied by gemagtigde setlaars wat op amptelike staatsbedrywighede staatgemaak het om grondtitels te verseker, sou ook 'n heiligdom soortgelyk aan die Dismal Moeras vermy.
William Byrd II ontdek toe hy in 1728 die grens tussen Virginia en Carolina ondersoek het dat die lande langs die onduidelike grens ontwikkel het tot plekke wat ontsnapte bediendes huisves en slawe ontsnap het. Tensy die amptenare in Williamsburg gevind het dat setlaars die Shenandoah -vallei beset, kan die gebied wes van die Blue Ridge nog 'n 'niemandsland' word. 6
Net so belangrik sou die Tidewater -owerheid baat vind by die verkryging van groot grondtoelaes wes van die Blue Ridge. Om grond gratis te kry en kleiner pakkies aan nuwe immigrante te verkoop, was die eerste pad vir die eerste gesinne van Virginia om voor die Amerikaanse rewolusie welvaart te skep. Amptelike grondtoelaes sal die goed verbind Virginia-elite aanspoor om kopers te vind wat afhanklik is van wettige grondtitels, voordat die gebied beset is deur 'n groot aantal plakkers wat geen trou aan die koloniale regering van Virginia te danke het nie.
Die koloniale regering in Williamsburg het mededinging ondervind toe hy toelaes uitgereik het. Lord Fairfax het sy aanspraak op lande tussen die voorstede van die Rappahannock- en Potomac -riviere beweer. Deur sy interpretasie van die Fairfax Grant het hy 'n groot deel van die Shenandoah -vallei besit. Die dreigement dat Fairfax enorme betalings vir 'n groot stuk grond kan inwin, het goewerneur Gooch en sy raad aangespoor om 40.000 hektaar in drie grondtoelaes aan John en Isaac Van Meter te gee, oor die besware van Fairfax se landagent.
Die eerste immigrante wat hulle wes van die Blue Ridge gevestig het, het van Philadelphia daarheen gestap. Die Skots-Iere het vroeg aangekom en die beste landerye naby die Potomacrivier beset. Die Duitssprekende immigrante het aanhou loop totdat hulle onbesette lande suid van die Fairfax Grant bereik het, wat 'n gemeenskapsentrum by Woodstock en Harrisonburg geskep het. 7
Die grense van die Fairfax Grant is in 1736 daarna ondersoek, toelaes van Williamsburg was verder suid geleë. In die afwagting van die bevolkingsgroei namate setlaars van Pennsylvania na die Shenandoah -vallei migreer, het die Algemene Vergadering begin om nuwe provinsiale regerings wes van die Blue Ridge te skep. Die graafskappe van Frederick en Augusta is in 1738 gemagtig, hoewel werklike staatsbedrywighede vertraag is totdat 'n voldoende aantal mense die grond beset het.
grondpatente wat in die 1740's op die Klein Kalfpastuurrivier en Kalfpastuurrivier verkry is, wat 'n verskeidenheid plat bodems toon wat beter is vir boerdery eerder as steil heuwels
Bron: Library of Congress, koloniale grondpatente en begunstigdes: Calfpasture Rivers, Augusta County, Virginia (deur Meredith Leitch, 1947)
Die 1744 -verdrag van Lancaster met die Iroquois verwyder hul aansprake op gebied tussen die Blue Ridge en die Allegheny Front. Die Iroquois het die reg behou om deur die Shenandoah -vallei te reis om verder suidwaarts handel te dryf, maar grondspekulante het verwag dat vrede setlaars sou lok en het die Raad om groot grondtoelaes gevra.
Op 26 April 1745 keur die Raad vier groot toelaes wes van die Blue Ridge goed. Die Greenbrier Company en 'n groep onder leiding van Robert Patton het elk 100 000 hektaar subsidies ontvang. Twee ander groepe het toelaes van 50 000 hektaar gekry. In 1747 het die goed gekoppelde Ohio Company 'n toelae gekry vir tot 500 000 hektaar. 8
koloniale nedersetting in die suidweste van Virginia is vertraag met die afstand van Fall Line -hawens, deur topografie en veral deur die weerstand van die Cherokee
Ek doen navorsing oor my 3de GGF Henry Sprenckel. Daar is nie veel inligting nie, behalwe die beskrywing van sy grond wat in 1812 verkoop is. Ander aktes verwys na Henry Sprenkel se grond. ('n Hottel -akte vir een).
Hierdie webwerf verwys na vroeë setlaars en koloniste uit die 18de eeu: elkeen wat tussen 1600's en 1800 'n setlaar van Shenandoah Virginia was.
Europese verkenning van die Shenandoah-vallei Alhoewel 'n aantal valleiers en Indiese handelaars sedert die middel van die sewentiende eeu van die vallei geweet het, en verskeie Europeërs dit gedurende daardie tydperk verken het, het ernstige pogings om die vallei te ondersoek en te vestig, begin in die vroeë agtiende eeu. Verskeie Switsers, onder leiding van Lewis Michel, het die noordelike gedeelte in 1704 of 1705 verken in die hoop om 'n kolonie van hul landgenote daar te vestig. Terselfdertyd het een van Michel se medewerkers, Chistoph de Graffenreid, 'n kolonie aan die Shenandoah -rivier voorgestel. Nie een van die projekte het gerealiseer nie.20 Bietjie meer as 'n dekade later, in 1716, het Britte die Vallei verken. Luitenant -goewerneur Alexander Spotswood, 'n kragtige promotor van die uitbreiding van Virginia na die binneland, het 'n ekspedisie gelei wat bestaan ​​het uit 62 mans, "veral gendemen", ontdekkingsreisigers, 14 mans genaamd 'vreemdelinge' en 4 Indiese gidse anderkant die Blue Ridge Mountains na die Shenandoah 19. Robert D. Mitchell , Commercialism and Frontier: Perspectives on the Early Shenandoah Valley (Charlottesville University Press of Virginia, 1977), 19-25. 20. Ibid., 16, 25-26. 70 Die godsdienstige ontwikkeling van die vroeë Duitse Setlaarsrivier. Hulle het die land in besit geneem vir Groot -Brittanje deur dit te merk met papiere wat in baie wynbottels verseël is wat hulle die vorige aand leeggemaak het. , "waarvan sommige met waardevolle klippe bedek was." Daarna het die legende van Spotswood se "Knights of the Golden Horseshoe" gehelp om die belangstelling in die uitbreiding na die westelike rigting te stimuleer. "
Duitsers se nedersettings in die Shenandoah-vallei Die oorgrote meerderheid van die vroeë Europeërs wat hulle in die middel van die 1720's in die vallei begin vestig het, kom nie van Tidewater Virginia nie. Hulle was Skotte-Iere, Duitsers en Duitssprekende Switsers wie se vorige huise in Pennsylvania was. Toenemende bevolkingsdigtheid oos van die Susquehanna -rivier, die stygende grondkoste en probleme met die verkryging van duidelike titels het hulle oorreed om suid te trek. Laer pryse en beskikbare vrugbare grond wat die Indiane laat vaar het, het hulle na die vallei gelok. 22 Baie van die Duitsers het die & quotPhiladelphia Wagon Road [wat] weswaarts deur Lancaster geloop het na Harris 'Ferry op die Susquehanna -rivier en vandaar deur York na Williams' Ferry oor die Potomac, waar die pad die Shenandoah -vallei binnegekom het. & Quot23 Daarna volg hulle 'n groot Indiese roete wat in die 1740's die "Valley Pike" geword het, ook bekend as die "Great Wagon Road" (die huidige roete 11), hoewel sommige roetes verder oos en wes geneem het. 24 Duitsers vestig hulle hoofsaaklik in Frederick, Shenandoah, Rockingham , en Page -graafskappe, sommige loop oor na aangrensende provinsies. Alhoewel die vestiging stadig was gedurende die 1730's en 1740's, het dit vinnig toegeneem tussen 1750 en 21. Warren R. Hofstra, Grondbeleid en vestiging in die Noordelike Shenandoah -vallei, in Robert D. Mitchell, red., Appalachian Frontiers: Settlement, Society, and Development in the Preindustrial Era (Lexington: University Press of Kentucky, 1991), 105: David Hackett Fischer en James C. Kelly, BoundAway, 101-102. 22. & quotOpen brief van Pennsylvania in Amerika, & quot, 25 November 1738, in Donald F. Durnbaugh, red., The Brethren in ColonialAmerica: A Source Book on the Transportation and Development of the Church of the Brethren in the Eighteenth Century (Eigin, Illinois: Brethren Press, 1967), 44 Carl Bridenbaugh, Myths and Realities: Societies of the Colonial South (New York: Atheneum, 1963, oorspronklik gepubliseer in 1952), 122 Hofstra, & quotLand Policy and Settlement in the Northern Shenandoah Valley, & quot in Robert D. Mitchell, red., Appalachian Frontiers: Settlement, Society, and Development in the Preindustrial Era (Lexington: University of Kentucky, 1991), 114-115 en Mitchell, Commercialism 33-34. 23 Bridenbaugh, mites en realiteite, 129-30. 24. 'Uittreksels uit die suiwel van Leonhard Schnell en Robert Hussey van hul reis na Georgië, 6 November 1743 - 10,1744 April & quot. Virginia Historical Magazine, XI, 4 (April 1904): 372, n. en Mitchell, Commercialism, 149. 71 Pennsylvania History 1776 toe ongeveer 20.000 tot 25.000 Duitse setlaars onder die ongeveer 50.000 inwoners van die vallei gewoon het.25 Die Duitsers se vertrek uit hul vorige huise was inderdaad in ooreenstemming met 'n neiging om te migreer wat sommige sedert hul aankoms in Pennsylvania. Die Lutherse pastoor Henry Melchior Muhlenberg het opgemerk dat die helfte van die lede van sy Providence (Trappe) gemeente in die destydse Philadelphia County, ongeveer 30 kilometer noordwes van die stad, gedurende die eerste vyf jaar van sy bediening verhuis het. Hy het hulle weer ontmoet toe hy na die binneland gereis het om die sakramente en rituele van die kerk te preek en te bedien.26 Deur die tradisionele kulturele patrone saam te bring, het die Duitssprekende setlaars se nuwe tuiste in die vallei bekend gestaan ​​as "Groot Pennsylvania". lande in die noorde, het die Duitsers tussen of naby die Skotse Ierse en Engelse inwoners gewoon. Hulle het dit in nog groter mate in die Shenandoah-vallei gedoen. 28 Duitsers was gedurende die middel van die agtiende eeu die oorgrote meerderheid van die inwoners van die distrikte Northampton, Berks, Lancaster en York, en 29 het die kolonie-leiers, waaronder Benjamin Franklin en William Smith, ontstel. .30 Aanvanklik het hulle ook numeries die oorhand gekry in die noordelike deel van die Shenandoah -vallei. Die Skotte-Iere was meer in die suidelike gebied. Mettertyd verhuis Engelse setlaars wes van die Tidewater af en voeg by tot die etniese mengsel soos in Pennsylvania. Teen die 1770's was die bevolking van die Frederick County in die noordelike vallei 'n derde Duitser en 'n vierde Skotse Ier. Die meeste van die res was Engels.3 'Die fisiese kenmerke van die Duitsers se Virginia -nedersettings 25. Wust, Virginia Duitsers, Hart, Valky van Virginia, 34, n. 3 Bridenbaugh, Myths and Realities, 121. 26. Theodore G. Tappert en John W Doberstein, reds., The Journals of Henry Mekhior Muhlenberg, 3 vols. (Philadelphia: Muhlenberg Press, 1942-1958), Vol. 1, 142, 261. 27. Bridenbaugh, Myths and Realities, 136. 28. Richard K MacMaster, & quotReligion. Migrasie en pluralisme: 'n Shenandoah Valley-gemeenskap, 1740-1790, & quot in Puglisi, red., Diversiteit en verblyf, 83 Sally Schwartz, & quot; Religious Pluralism in Colonial Pennsylvania, & quot in Mitchell, ed., Appalachian Frontiers, 52. 29. Scott Swank , 'The German Fragment, & quot in Scott Swank, red., The Arts of the Pennsylvania Duitsers: 'n Winterthur -boek (New York. WW Norton, 1983), 16 David J. Cuff, et al., Red., Atlas of Pennsylvania (Philadelphia: Temple University Press, 1989), 88. 30. Leonard W. Labaree, et al., Papers of Benjamin Franklin, (New Haven: Yale University Press, 1961-), Vol. 4, 234 Horace Wemyss Smith, red., Lewe en korrespondensie van eerwaarde William Smith, D. D. (Philadelphia: S. A. George, 1879), 29-31. 31. Wust, Virginia Duitsers, 37 en Hofstra, 'Land Policy, & quot in Mitchell, red., Appalachian Frontier, 118. 72 Die godsdiensontwikkeling van die vroeë Duitse setlaars was soortgelyk aan dié in Pennsylvania. Die golwende heuwels van die Valleys -vloer het gelyk aan dié in die suidooste van Pennsylvania wat hulle verlaat het. In Pennsylvania en later in die Shenandoah -vallei van Virginia het hulle gewoonlik stukke van aansienlike grootte gekoop en op betreklik geïsoleerde plase gewoon. Daar het hulle wonings, skure en buitegeboue gebou in 'n kenmerkende Pennsylvania-Duitse styl. Eers nadat 'n geslag of wat in die vallei gewoon het, het dorpe soos Winchester, Harrisonburg, Woodstock en Strasburg ontstaan. Die stigter van Strasburg, Peter Stover, het die stad vernoem na sy geboortestad in Elsas. Woodstock was oorspronklik Millerstadt.32 Natuurlik het die Duitsers hul eie taal gepraat. Alhoewel die setlaars se Europese huise in verskillende dele van die huidige Duitsland en Switserland was, het hul provinsiale dialoë en verskille vinnig gemeng. Die meeste verstaan ​​standaardduits, die & quotHochsprache, & quot; wat in baie mondelinge en skriftelike kommunikasie gebruik is. Nietemin het die plaaslike dialekte van die setlaars saamgevoeg in 'Valley Dutch' wat sommige selfs in die twintigste eeu gebruik het. In die agtiende eeu en eers geleidelik in die negentiende eeu het die Duitse setlaars Engels bygedra tot hul taalkundige vaardighede.
Die swaar gereisde Great Wagon Road was die primêre roete vir die vroeë vestiging van die suide van die Verenigde State, veral die & quotbackcountry & quot. Alhoewel 'n groot verskeidenheid setlaars suidwaarts op die pad gereis het, het twee dominante kulture ontstaan. Die Duitse Palatyne en Skotse-Ierse Amerikaanse immigrante het in groot getalle aangekom weens onhoudbare toestande in Europa. Die Duitsers (ook bekend as Pennsylvania Dutch) was geneig om ryk landbougrond te vind en ywerig daaraan te werk om stabiel en welvarend te word. Die ander groep (ook bekend as Presbiteriaanse of Ulster -Skotte) was geneig om rusteloos, clannies en sterk onafhanklik te wees; hulle vorm die sogenaamde Appalachian Culture. Gedeeltelik as gevolg van die taalverskil, was die twee groepe geneig om by hulself te bly.    Vanaf die hawe van Philadelphia, waar baie immigrante die kolonies binnegekom het, het die Great Wagon Road deur die dorpe Lancaster en York in die suidooste van Pennsylvania gegaan. Die suidweste draai oor die Potomacrivier en betree die Shenandoah-vallei naby die huidige Martinsburg, Wes-Virginia. Dit gaan suidwaarts in die vallei via die Great Warriors 'Trail (ook genoem die Indian Road, soos op hierdie kaart), wat tot stand gekom het deur eeue se Indiese reis oor ou roetes wat deur migrerende buffelkuddes geskep is. Die Shenandoah -gedeelte van die pad staan ​​ook bekend as die Valley Pike. Die Verdrag van Lancaster in 1744 het koloniste se regte tot vestiging langs die Indian Road gevestig. Alhoewel die verkeer na 1744 dramaties toegeneem het, het dit tydens die Franse en Indiese Oorlog (Sewejarige Oorlog) van 1756 tot 1763 tot 'n druppel gekom, maar nadat die oorlog geëindig het, het dit die swaarste pad in Amerika geword.
Historiese merker vir die Carolina Road, Franklin County, Virginia suid van die Shenandoah -vallei, die pad bereik die Roanoke -rivier by die stad Big Lick (vandag Roanoke). Suid van Roanoke is die Great Wagon Road ook die Carolina Road genoem. By Roanoke het 'n pad suidwes gevurk, wat na die boonste New River Valley lei en verder na die Holstonrivier in die boonste Tennessee -vallei. Van daar af lei die Wilderness Road na Kentucky en eindig by die Ohio -rivier waar platbote beskikbaar is vir verdere reise na die Midde -Weste en selfs na New Orleans. Vanaf Big Lick/Roanoke, na 1748, het die Great Wagon Road deur die Maggoty Gap (ook Maggodee genoem) na die oostekant van die Blue Ridge Mountains gegaan. Dit het suidwaarts deur die Piemonte-gebied gegaan en deur die huidige dorpe Winston-Salem, Salisbury en Charlotte in Noord-Carolina gegaan, en plekke van vroeëre Indiese nedersettings op die historiese Indiese handelspad. Die Great Wagon Road bereik uiteindelik Augusta, Georgia, aan die Savannah -rivier, 'n afstand van meer as 1300 kilometer van Philadelphia. Ten spyte van sy huidige naam, was die suidelike deel van hierdie pad tot later koloniale tye geensins deur waens begaanbaar nie. Die 1751 Fry-Jefferson-kaart op hierdie bladsy bevat die term "wagon" net noord van Winchester, Virginia. In 1753 het 'n groep wa-reisigers berig dat die goeie pad by Augusta geëindig het (nou Staunton, Virginia), hoewel hulle tot in Winston-Salem was. Dit was in alle opsigte nooit 'n gemaklike roete nie. Die lyne van setlaars se bedekte waens wat suidwaarts beweeg, word gekombineer met 'n reeks waens vol landbouprodukte wat noordwaarts na stedelike markte is, afgewissel met enorme troppe beeste, varke en ander vee wat noordwaarts na die mark gedryf word. Alhoewel daar beslis aangename gebiede vir reis sou gewees het, kan die padtoestande ook wissel van diep modder tot dik stof, gemeng met dierlike afval. Herberge verskaf oor die algemeen slegs die mees basiese kos en slaapplek.  Vandag is dit moontlik om baie dele van die ou pad per motor, per fiets of selfs te voet te beleef. Alhoewel die grootste deel van die pad ingrypende veranderinge ondergaan het, behou sommige gebiede die natuur net soos die pioniers dit teëgekom het. Great Wagon Road: Philadelphia to Roanoke, Virginia (Circa 1754) - Ongeveer 636 km (wysig] (klik hier vir 'n kaart van Google. & Quot Philadelphia/Roanoke Map & quot. Zoom dan in en sleep vir besonderhede, klik ook op klein inlas op die kaart om 'n satellietbeeld te kry.)
Virginia Huweliksrekords, insluitend ministers en registers en dagboeke Geplaas op 27 Mei 2015 deur admin Curry, Cora C. " Huwelike Uitgevoer deur eerwaarde Paul Henkel in Rockingham, Shenandoah, Augusta en Botetourt County Virginia en ander plekke, &# x201d National Genealogical Society Quarterly 12 (1923-24): 30-31 9 (1920-21): 46-47.
Harter, mev. Bert. "Sommige huwelike van ds Paul Henkel, 1790-1810, " Virginia Genealogist 17 (1973): 243-45.
"Huwelike 1755, 1781-94, Uitgevoer deur dominee John Brown van die Staunton Spectator, " Vol 43#26 (18 Des 1866). FSLibrary #1490899, item 10. Item 13, herdruk van die lettertipe.
Vogt, John, et al, Huweliksrekords in die Virginia State Library: 'n navorsingsgids. Athene GA: Iberian Publishing Company, 1988.
West, Klaus, vert. Shenandoah Valley Family Data 1799-1813 uit die Memorandum Boek van Pastoor Johannes Braun. 1978. Manuskripbundel ontdek 1972 deur die Duitse Gereformeerde Kerk in Virginia.
Soek geslagsregisters en familiegeskiedenisse in biblioteke waar u navorsing doen. En ongeag die ligging van die biblioteek, kyk altyd na wat hulle op Virginia het. Ongelooflike vondste verskyn op plekke waar u die minste verwag dat 'n artikel uit Virginia sou wees. Auteurs en uitgewers katalogusse of spesiale boekwinkels wat u gereeld besoek terwyl u inkopies doen of op reis is. Of by genealogiekonferensies, sal verkopers 'n nuwe Virginia -boek hê wat u aandag kan trek. Of 'n gebruikte boek wat ander soekers verbygesteek het.
Kyk veral na familiegeskiedenis wat geskryf is deur mense van wie niemand nog ooit gehoor het nie — hul eerste en dikwels enigste boek, een waarin hulle hul hele hart gesteek het. Gebruik ouer gedrukte werke as 'n indeks vir bronne wat moontlik nie meer bestaan ​​nie. Ouer gesinsgeskiedenis en geslagsregisters wat voor die internet -tydperk saamgestel is, kan dit baie aanbeveel. Onthou dat dit gepubliseer is voordat publikasie op papier so duur geword het.
Een so 'n voorbeeld is: William Everett Brockman, Orange County Families and their Marriages: A Supplement to and Including Virginia Wills and Abstracts. 'N Geslagsregister van koloniale Virginia -gesinne met duisend huweliksbande tot 1800. Minneapolis MN: Burgess Publishing Co., 1949. Brockman is nie 'n van wat ek tans ondersoek nie (hoewel 'n goeie vriend van my die van in haar afkoms het).Die 1000 huweliksbande tot 1800 is wat u wil hê – kyk dus na die indeks vir name in Orange County wat u opspoor en kopieer die inskrywings vir elk van u name.
Hierdie strategie werk veral goed vir verbrande graafskappe, provinsies wat later uit die oorspronklike graafskap gevorm is, en gesinne wat voortdurend aan die gang is en wat moontlik nie bly sit totdat die sensusopnemer kom nie. Ouer werke is gepubliseer toe die koste redelik was om volledige transkripsies van die dokumente te druk. Ons neem vandag toe met kort opsommings of slegs 'n aanhaling, want elke bladsy word afsonderlik getel en gehef. Deur die naam wat u soek, te noem, kan u egter eindelose ure se navorsing bespaar. U gunsteling genealoog van Virginia, Arlene Eakle http://arleneeakle.com
PS En as u die geluk het om 'n digitale toestel te hê wat enige naam of woord kan vasvang, sal u ook in baie geselekteerde volumes name en huwelike vind wat interessant is.
Vroeë setlaars van Augusta
FSSV EERSTE SETTLERS SETTLER SPOUSE THRU CHILD SETLEMENT EARLIEST DATEOCCUPATION ALEXANDER, William Long Glade, Augusta Co, VA 1751 Farmer ANDERSON, James Agnes Craig Sarah Augusta Co, VA 6 Mar 1746 Farmer BABB, Benjamin Mary ___ Mary & quotPolly & quotPolly & quotPele Boer BABB, Peter Mary Beeson Benjamin Berkeley Co, VA/WV 1787 Boer BARR, Philip Mary Bond Stephen Bond Shenandoah Co, VA 1787 Boer BEELER, Elizabeth John Hurst Orange Co, VA (Eggenote) BEESON, Mary Peter Babb Benjamin Berkeley Co, VA /WV 1787 (Eggenoot) BESS, William Rebecca Hamilton Hamilton Botetourt Co, VA 1776 Shoemaker & amp Military-1812 Vet BOGGS, Rebecca Henry Miller William Rockbridge Co, VA (Eggenote) BOND, Mary Philip Barr Stephen Bond Shenandoah Co, VA Mar 1776 ( Eggenoot) BOWYER, & quotGeneral & quot; John Margaret Mary BECKER/BAKER Peter Rockbridge Co, VA Farmer BOYER, Peter Elizabeth KELLER Margaret Shenandoah Co, VA 1793 Teacher/Far CHAMBERS, Catherine John Wiley Peter Botetourt Co, VA 1760 (Gade) CHRISM AN, Jacob Chrisman Springs, Frederick Co, VAFall 1731 Planter CRAIG, Thomas Augusta Co, VA a1753 CROCKETT, David Elizabeth ___ (? Hedge) John Frederick Co, VA 3 Aug 1748 CUTRIGHT/CARTWRIGHT, John & quotthe bear hunter & quot S Branch Manor, Augusta Co, VAc1747 Land Speculator/Planter DeLAPT/DUNLAP, Jane Bell Richard DeLapt/Dunlap Nancy Winchester, Frederick Co, VA 1735 (Eggenoot) DOSHER, Adam Christine Urback Susannah Shenandoah Co, VA 1783 Farmer DOUGLAS, Mary Agnes Richard Rankin James Naked Creek, Augusta Co, VA 1780 (Eggenoot) EBERMAN, Hans Jacob Barbara ___ William Augusta Co, VA c1750 Boer FRIDLEY, George Margaret ___ Lewis Augusta Co, VA 1753 Farmer GFELLER, Adam Magdalene & quotMary & quot Huber Dunmore Co, VA 1776 Farmer GRAVES, Anne Spotsylvania Co , VA 1722 (Eggenoot) GREATHOUSE, John Elizabeth ___ Harmon Shenandoah Co, VA 1778 Boer HAWKINS, Mary Daniel Windle Andrew M. Shenandoah Co, VA 1774 (Eggenote) HENGERER, Johan Frederich Frederick Co, VA 1764 HEUSCHKEL (HEISKELL), Benjamin AnnaMargaretha Spessard George Hagerstown, MD 1769 Tinsmith HITE, Joist Anna Maria duBois Elizabeth Augusta Co, VA c1730 Farmer HOTTEL, Johannes & quotJohn & quot Elizabetha ___ Johan Carl & quotCharles & quot Shenandoah Co, VA a1745 Farmer HOUSTON, Purnell Mary Cary Robert L. Monongalia Co, VA/ 1795 Sadler, winkel eienaar-droë goedere HUBER, Magdalene & quotMary & quot Adam Gfeller Dunmore Co, VA 1776 (Eggenote) HURST, John Elizabeth Beeler Orange Co, VA FSSV EERSTE SETTLERS JAMESON, Jane Augusta Co, VA a1753 (Eggenoot) KELLER, Dr. George Barbara ZIMMERMAN Mary & amp Elizabeth Powell's Fort, Shenandoah Co, VA 1762 Physician/Croner, Pharmacist KEYSER, SR., Charles Elizabeth Grossgloss Charles, Jr. Frederick Co, VA 1765 Farmer/Butcher LACKEY, Thomas Agnes Leech James Augusta Co, VA 1778 Wheelwright /Cooper LEECH, Agnes Thomas Lackey James Augusta Co, VA 1778 (Eggenoot) LEWIS, John Margaret Lynn Margaret Lynn Alice Staunton, Augusta Co, VA 1732 Grondeienaar LEWIS, John Margaret Reese Mordicai Little N Mt., Shenandoa h Co, VA LINSEY, Edmund Elizabeth Beasley Jacob Orange Co, VA 1733 Farmer LONG, William Elizabeth Penn John Crow Augusta Co, VA 4 Mar 1755 LYON, SR., Humberstone UNK Mary Augusta Co, VA McCLANAHAN, SR., Robert Augusta Co , VA 27 Mei 1741 Planter McKAY, Robert Ann Brown Hannah Orange Co, VA 1732-4 Farmer/Land Speculator MILLER, Henry Rebecca Boggs William Augusta Co, VA (Eggenoot) NAAM VAN EERSTE SETTLER GETROU DOOR KINDNEDERSLUITING VROEGSTE DATUKKING OLINGER, John Nancy Townhill New Market, Shenandoah Co, VA Miller/Farmer PARKS, John UNK Joseph Augusta Co, VA PEARMAN, Sarah Stephen Pearman Stephen, Jr. Rockbridge Co, VA teen 1792 (Eggenoot) PIKE, John Abigail Overman Rachel Frederick Co, VA 1738 Blacksmith RANKIN, SR., Richard Mary Agnes Douglas James Naked Creek, Augusta Co, VA 1780 RICHARDS, George Rockingham Co, VA 1759 Indian Spy SALLING, George Hannah ___ George, Jr. Augusta Co, VA 1776/8 Landowner SAMPLE (S), Samuel Frederick Co, VA 1759 Grondeienaar SCOTT, Ann Frederick Co, VA 1759 (Spo gebruik) SHARKEY, Patrick Anne ___ Mary Botetourt Co, VA 1745 Burhman Bottoms, Botetourt Co, VA SHEARMAN, JR, Philip Adam Mary KELLER Jacob, SR. Shenandoah Co, VA 1762 High Sheriff SHEARMAN, SR, Philip Adam Maria Catharina ___ Philip Adam, JR. R'ham/Shenandoah Co VA 1778 Gewone/Tavern Keeper SHERMAN, SR., Jacob Margaret BOYER Jacob, JR. Shenandoah Co, VA 1792 Miller SMITHERS, Stephen Sarah & quotSally & quot Pearman Stephen, Jr. Augusta Co, VA c1776 Military STEELE, Daniel Jane ___ David Rockbridge Co, VA 5 Jun 1798 Farmer STICKLEY, Benjamin Ann Stover David Strasburg, Shenandoah Co, VA 1750 Farmer STOVER, Jacob Sarah Boone Barbarra Strasburg, Shenandoah Co, VA 1730 Grondeienaar (10 000 ac) TOSH, mev Mary Thomas Tosh Jonathan Botetourt Co, VA 1747 (eggenoot) TOSH, Thomas Mary ___ Jonathan Botetourt Co, VA 5 Maart 1747 Grondeienaar TOWNHILL, Nancy John Olinger New Market, Shenandoah Co, VA (Eggenoot) VAN LEAR, Jacob Margaret ___ John Augusta Co, VA 1758 FSSV EERSTE SETTLERS WILEY, John Botetourt Co, VA 1760 Planter WILSON, Benjamin Ann Ruddell Mary Frederick Co, VA 1747 Military WILSON, Edward Ann ___ Priscilla Shenandoah Co, VA 12 Aug 1775 Farmer WINDLE, Daniel Mary Hawkins Andrew M. Shenandoah Co, VA 1775 Tavern Keeper ZIMMERMAN, Barbara Dr. George KELLER Mary & amp Elizabeth Powell's Fort, Shenandoah Co, VA 1762 (Eggenoot)
______________ Die boek van skrywer en historikus Daniel Bly & quot; From the Rhine to the Shenandoah & quot Vol.1, plus sy platkaart wat die verskillende grondeienaars in die N.West-hoek van die Davis-landdrosdistrik in Shenandoah County toon, toon die homogene aard van die Germaanse interverwante gesinne in die hoek van die land. Dit is betekenisvol omdat Sarah Baker, volgens Bly, die dogter van Johann Georg Baker en Maria Charlotta Vo: lkner (Felkner) was. Johann Georg Baker was die seun van Heironymus Baker en Maria Gertraut Puntstein, albei voorheen van Framersheim, Duitsland. Skrywer Bly verklaar ook dat Charlotta Baker 'n dogter is van Henry Vo: lkner (Felkner) en sy vrou Rosena. Sarah (Baker) Abnet het 11 broers en susters gehad - Catherine (Baker) Wygle, George Baker Jr., Abraham Baker, Margaret (Baker) Brubeck, Henry Baker, Daniel Baker, Rosena (Baker) Sonner, Rebecca (Baker) Brubeck, John Baker, Rachel (Baker) Rosenberger en David Baker. Dit is bekend dat Sarah se broers, Daniel Baker wat met Rebecca Fravel getroud is, en John Baker ook na Ohio gegaan het en op 'n tyd naby die afstammelinge van Jacob Abnet gewoon het. In Augustus 1821, in Shenandoah Co., VA Deed Book & quotBB & quot, pp. 107-108, word die plek van baie van hierdie kinders genoem toe hulle die 194 hektaar wat aan hul vader, George, beoog is, weggedoen het.
Uit Bly se hoofstuk oor die Bakers weet ons dat:
& quot Frersheim is 'n dorpie in die Duitse deelstaat Rheinland-Pfulz (die Pfalz) naby Alzey, ongeveer halfpad tussen die stede Bingen en Worms. Dit is die beroemde wynproduserende streek van Duitsland, 'n land met verwoeste kastele en skilderagtige dorpies te midde van golwende heuwels bedek met wingerde. & Quot In Virginia was die Baker-gesin baie gerespekteer en baie bekend. Bly sê verder:
& quot. . . het 'n belangrike rol gespeel in die stigting van die Lutherse Kerk in Strasburg en het 'n aktiewe rol in burgerlike aangeleenthede geneem. Baie van die tweede en derde generasie het in die Revolusionêre Oorlog geveg en was een van die pioniers wat na die graafskappe van Wes -Virginia en Wes -Pennsilvanië gedryf het. om 'n paar te noem.
Vir 'n baie gedetailleerde verslag van die BAKERS, sien From the Rhine to the Shenandoah, Volume I, bladsy 6, deur Daniel Bly.
Die oorspronklike kaarte kan gevind word in die verskillende boeke van Daniel Bly, skrywer, historikus en professor aan Bridgewater College. Hy het ons genadiglik toestemming gegee om dit te gebruik. Die kaarte is vir hierdie bladsy gewysig om ons besondere families en spesifieke liggings aan te toon en is dus nie volledig in alle besonderhede nie. Boeke en verwysings
Bly, Daniel & quot; Van die Ryn tot by die Shenandoah -Switserse en Duitse pioniersgesinne uit die achttiende eeu in die sentrale Shenandoah -vallei van Virginia en hul Europese oorsprong & quot (Deel II) History Publishers of Edinburg, Virginia, 1977) O'Dell, Cecil "Pioniers van Old Frederick County, Virginia" (Marceline, MO, Walsworth Publishing Co., 1995) "Lewe en gedrag van wyle broer Ezechiel Sangmeister M. Schindler. (Historical Society of the Cocalico Valley, Ephrata, PA 1986) Stuur 'n e-pos aan Liz of myself (Ann) vir bestellings. Gilreath, Amy, & quot; Deeds Of Shenandoah County & quot; Clark, & quot; 1786 Survey of Powell's Fort Valley unpublished Manuscript & quot (Eastern Mennonite College Library, Harrisonburg, VA) & quotSome Marriages of the Rev Paul Henkel in The Virginia Genealogist Frederick Dorman, Washington, DC) Ashby, Bernice M., & quot; Shenandoah Co., VA Marriage Bonds & quot (VA Book Co, Berryville, VA, 1967) Wayland, John W. PH.D., & quotA History of Shenandoah County Virginia & quot (Shenandoah Publishing House, Strasburg, VA, 1927) Keister, EE, & quot; Strasburg, Virginia en The Keister Family & quot (Shenandoah Publishing House, Strasburg, VA, 1972) Internetwerwe en nuusberigte
Frederick Co., VA GenWeb - georganiseer 1738-1743 uit Orange en Augusta Counties. Dit was 'n groot graafskap in hierdie tyd wat bestaan ​​uit Augusta, Botetourt, Clarke, Craig, Frederick, Nelson, Page, Roanoke, Rockbridge, Rockingham, Shenandoah en Warren. Die setel is Winchester. Klik hier om in te teken op die Old Frederick Co., VA Nuuslys. Om in te teken op die huidige nuusblad van Frederick Co., VA, klik hier Shenandoah Co., VA GenWeb (1) - georganiseer 1772 van Frederick Co., VA en was tot 1778 bekend as Old Dunmore Co., VA. 'N Ander plek vir hierdie graafskap is Shenandoah Co., VA GenWeb (2). Die setel is Woodstock. Klik hier om in te teken op die Shenandoah Co., VA Nuuslys. Berkley Co., VA GenWeb -georganiseer 1772 van Frederick Co., VA (huidige WV). Die setel is Martinsburg. Klik hier om in te teken op die nuusberig van Berkley Co., WV. Voorouers van Daniel Bly - die persoonlike tuisblad van mnr. Bly, wat sewe generasies direkte Shenandoah Co., VA -gesinne insluit. Dit sluit die vanne van Bly, Hockman, Racey, Funkhouser, Orndorff, Cullers, Beydler, Hamman, Spiggle, Baker, Snapp, Keller en Wendle in - om maar net 'n paar te noem. Calvin Sonner se Frederick County tuisblad -Mnr. Sonner het verskeie uitstekende skakels na bladsye met werklike data en belangrike statistieke oor Strasburg, VA -gesinne. Dit is 'n moet -besoek -webwerf vir almal wat na die Bakers of enige van hierdie vele verwante gesinne ondersoek. Sonia's Families of the Shenandoah Valley Haar gesinne sluit Bowman, Rinker, Miller, Dodson en Swartz in. Shenandoah Co., VA Rootsweb-webwerwe vir koöperatiewe hulpbronne Hier vind u een van die vele verwante terreine met hierdie graafskap wat op rootsweb geleë is. VA GenWeb-projek- Inskrywingsbladsy vir AL die VA-provinsies! Dit is 'n MOET -BLADSY vir almal wat 'n VA -land ondersoek! VA Besoekersentrum - GenConnect Boards -Klik op ondersoek in die provinsie! A River Runs Through It - A History of Shenandoah County - geskiedenis, onderhoude, multimedia -bakens, poësie, statistieke, dorpe en gemeenskappe, meer skakels The Ancient Shenandoah Valley, It's legend and It's Future - 'n privaat persoonlike bladsy met gedagtes om oor na te dink, pragtige musiek, poësie, legendes, ens. Persoonlik is dit een van my gunsteling webwerwe! VA FlowerThe Journey ContinuesVA Flower As u op een of ander manier op hierdie bladsy gekom het en nie die eerste VA Walk geloop het nie, besoek dan SANDY HOOK - Shenandoah Valley (Seven Bends). Hier besoek u Hildebrand en Anna gedurende hul laaste jaar. U ontdek ook wat van Hildebrand se VA -land word! Op ons derde Virginia-bladsy, "Terror In The Massanutten", het ons 'n spesiale bederf, want ons eie Louis Moses lei ons op 'n huidige soektog terug na die Seven Bends, Sandy Hook, die North Fork en Hildebrand se land. Die realisme, humor, fantastiese foto's en sy unieke ontdekking maak dit 'n verhaal waarna u gereeld sal terugkeer. As u dan klaar is met u Virginia Walks, vergeet dan nie om terug te keer na ons hoof IN AEBNIT -BLADSY nie - daar is nog baie meer 'wandelinge', neefs om te besoek, rekords om te sien en 'n uiteensetting van die eerste paar generasies van die By Aebnit seuns!
As u enige vrae het, moet u asseblief nie vir Liz Marcello of vir myself, Ann Brown, 'n e-pos stuur nie. Enige vrae oor die ABNET- of BAKER -gesinne, ek is seker dat Louis Moses graag van u wil hoor! ________
'N Begrip van wie die Palatyne was, moet begin met waar hulle vandaan kom en waarom hulle weg is. Die Rynland -Palts is langs die middelste Rynrivier in Duitsland geleë. In die 13de eeu, toe die Duitse monargie agteruitgaan en die bestuursregte na die plaaslike hertogte of biskoppe terugkeer, het die plaaslike graaf Palatinate sy titel behou om aan sy nageslag oor te dra. Die Rynland -Pfalz was aan weerskante van die Rynrivier met sy hoofstad Heidelberg.
Voorheen 'n heeltemal katolieke streek, het die Pfalz gedurende die 1560's Calvinisme aanvaar. In die volgende eeu het die Dertigjarige Oorlog daartoe gelei dat die Pfalz 'n buit geword het wat deur ander state beveg moes word. Onder Louis XIV het Frankryk die Palts verwoes, wat gelei het tot die Oorlog van die Groot Alliansie of die Oorlog van die Bond van Augsburg, wat van 1688-1697 geduur het.
Die inwoners van die Rynland -Palts, die & quotPalatines & quot, is swaar belas en gedwing om godsdiensvervolging deur die Franse te verduur. In 1677 het William Penn die Palts besoek om mense aan te moedig om na Pennsylvania in Amerika te gaan. Dit was 'n plek waar 'n gesin kon ontsnap uit die soort vervolging wat hulle verduur het. In die vroeë 1700's het baie van die ouer Pfalzers wat Penn se besoek onthou het, sy belofte van vryheid van vervolging vertel.
Aangesien enige migrasie wat deur die Duitse kiesers opgemerk word, gestaak sou word, was 'n massa -uittog die enigste manier om die regering se onderdrukking te ontduik. Om na Amerika te gaan, beteken 'n lang seereis na 'n onbekende land, ver weg van hul gesinne. Baie van die Palatyne het gewonder hoe hulle so 'n reis kan finansier. Klein bote, of skote, sou nodig wees vir die rit langs die Ryn, waarna die prys betaal moes word vir die seereis. Ondanks die dreigende gevare, teen April 1709, was die eerste Palatyne aan die Ryn, baie met slegs hul mees basiese besittings en hul geloof in God. Dit het gemiddeld 3-6 weke geneem om oor die lengte van die Ryn te reis, dikwels in koue, bitter weer. Die keurvorst het, soos verwag, die migrasie verbied, maar sy bevel bly ongehoorsaam.
Teen Junie het 1,000 Palatines elke week in die stad Rotterdam aangekom. Teen Oktober het meer as 10 000 Palatyne die rit langs die Ryn afgelê. Koningin Anne van Engeland het die hertog van Marlborough opgedra om die immigrante na Engeland te vervoer, dikwels op Britse troepeskepe. Hierdie Engels geborgde hulp aan die Palatyne het sy motiewe. Hierdie Protestantse Duitsers wou in die Amerikaanse kolonies die aantal Katolieke daar teenwerk.
In 'n verklaring wat in 1709 in Londen gepubliseer is, het die Palatines vertel van hul lot by hul eerste aankoms daar.
Ons is die arme, benoud Palatyne, wie se uiterste verwoesting veroorsaak is deur die genadelose wreedheid van 'n bloedvyand, die Franse, wie se heersende mag 'n paar jaar gelede, soos 'n storm, ons land binnegedring het, en ons dadelik oorweldig het en nie tevrede was met geld en Voedsel wat nodig was vir hul geleenthede, het ons nie net van alle ondersteuning ontslae geraak nie, maar het ons huis onmenslik tot op die grond afgebrand, waar ons van alle skuilings ontneem is, word ons in oop velde verander, en ons ry saam met ons gesinne om te soek watter skuiling ons kan vind , verplig om die koue aarde ons huisvesting te maak, en die wolke ons bedekking. & quot
Dit was 'n redelik harde verklaring van die behandeling van die Palatyne deur hul Franse veroweraars.
Toe die vlugtelinge in Engeland aankom, is hulle na een van drie kampe buite die stad Londen gestuur. Sommige Londenaars het die Palatines verwelkom, maar die armes het gevoel dat hulle Engelse kos by hulle geneem word om die Duitsers te voed. Die Engelse koerante het die Palatyne geprys en vervloek. Die Engelse regering het meer as 3 000 Palatyne na Ierland gestuur om die Protestantse geloof te versterk. Sommige van hierdie Ierse Palatyne immigreer later in die middel van die 1700's na New York.
Amptenare langs die Palatines se roete na Amerika het hulle baie keer teen verskeie koste en vergoedings gehou. Voordat hulle aan boord gegaan het, moes hulle kontrakte teken wat natuurlik in Engels was. Aangesien baie nie Duits kon lees nie, wat nog te sê Engels, is hulle meegedeel dat hulle 'n tyd van knegskap nodig sou wees nadat hulle hul bestemming bereik het. In werklikheid het die kontrak egter gesê dat hulle 'n sekere bedrag geld sou betaal wanneer hulle vertrek. As 'n man of vrou aan boord van die skip sterf, was die eggenoot verantwoordelik om hul fooi te betaal. As albei ouers aan boord gesterf het, was die kinders verplig om vir hul ouers se verblyf te betaal.
Ondanks die ellendige omstandighede het die meeste van die Palatyne die seereis na Amerika aangedurf. Die skepe was te min voorsien, oorvol en onrein. Die bepalings was meestal die goedkoopste vir die kaptein van die skip. Benewens hongersnood en siektes, het die Palatyne te kampe gehad met roof, misleiding en nog erger van diegene wat hulle na Amerika vervoer het. Soos verwag kon word, het baie van die vlugtelinge die seereis nie oorleef nie. Na raming sterf meer as 2 000 mense op pad na Amerika gedurende een jaar. Die beste ramings plaas egter 10 000-15,000 Palatines in Amerika in 1727 en 70,000-80,000 teen 1750.
Toe 'n skip met Palatines sy bestemming bereik, is diegene wat hul fooie kon betaal, toegelaat om die skip onmiddellik te verlaat. Diegene wat gesond was en nie die gelde kon betaal nie, is op die skip gehou totdat iemand die verband vir die volle bedrag skuld. Die effekte is eers gekoop nadat die voornemende koper aan boord van die skip gekom het en die persoon vir wie die verband geskuld is ondersoek het, net soos slawe koop. Sodra al die gesonde mense teen die volle prys verkoop is, is die siekes opgeveil vir watter prys ook al. Benewens hierdie proewe, het die hawe van New York sy eie vertrekkoste gehef.
Die gewone tyd wat 'n Palatine & quotredemptioner & quot in verband spandeer het, was vier jaar, maar die tyd het gewissel. Baie kinders is wees gelaat of geskei van hul gesinne en moes dien totdat hulle 21 jaar oud was.
Toe die emigrante uit die Palatyn hulself in die kolonies gevestig het, het hulle ander emigrante begin help. Hulle het die skedules van aankomste van die skip dopgehou en het dikwels die skepe ontmoet wat Palatines aan boord sou hê. Baie kon betaal vir die verloop van familielede en letterlik uit slawerny koop.
Pennsylvania, Virginia en New York was die belangrikste bestemmings van die Palatines. Washington County, Maryland, tussen Sentraal -Pennsylvania en die noordelikste Shenandoah -vallei, is ontdek deur Palatines wat heen en weer tussen Pennsylvania en Virginia gereis het. Die Palatyne is aangetrokke tot hierdie gebied vanweë sy ryk landbougrond en baie strome na kragmeulens vir die maal van meel sowel as die ooreenkoms met hul geboorteland.
So wie was die Palatyne? Hulle was Protestantse Duitsers, meestal uit die Rynstreek, wat Duitsland in die vroeë tot middel van die 1700's onder die vervolging van die Franse verlaat het. Hulle het via Engeland na Amerika gekom, waar hulle by elke geleentheid langs die pad benut is, en weer wanneer hulle by hawens in Amerika, soos New York en Philadelphia, aangekom het. Baie van hierdie Palatyne, soos my Silvius -voorouers, het vanaf Pennsylvania suidwaarts na die ryk en vrugbare Shenandoah -vallei getrek.
Ontdek die geskiedenis van die Shenandoah -vallei tydens u verblyf by ons
Om al hierdie ongelooflike historiese plekke in die Shenandoahvallei te verken, benodig u 'n gemaklike en gerieflike plek om te bly. The Inn at Vaucluse Spring is reg langs 'n pragtige kalksteenbron geleë en is die perfekte romantiese ontsnapping in die Shenandoah -vallei. Kom beleef ons pragtige tuine en knus kamers en hutte. Elke akkommodasie is anders, sodat u die een kan kies wat die beste by u pas. Stel jou voor dat u elke oggend wakker word met die reuk van vars koffie uit die eetkamer terwyl u uitkyk oor ons oase. As u vroeg genoeg wakker word, kan u sien dat die mis begin verdwyn om die pragtige uitsig te onthul. Geniet 'n vars voorbereide ontbyt en begin die dag se avonture! Dit is die perfekte alternatief vir ander Shenandoah Valley -hotelle en bied 'n unieke ervaring wat u nêrens anders kry nie.
Bespreek u volgende ontsnapping vandag by ons! Ons sien daarna uit om u binnekort in die Shenandoah -vallei te verwelkom.
Koloniale Amerika - Shenandoah -setlaars
Die Shenandoah-vallei is 'n stuk vrugbare grond van 200 myl wat loop van Harper's Ferry, Wes-Virginia suid tot Lexington, Virginia. Die vallei grens in die ooste aan die Blue Ridge Mountains en in die weste aan die Appalachian Mountains. "Shenandoah " is 'n Algonquin -woord wat beteken "Daughter of the Stars " en voor die 18de eeu het Amerikaanse Indiese stamme die Shenandoah Valley -tuiste genoem. Onder hulle was die Senedo -Indiane, wat moontlik vasgevang was in die kruisvuur van die Catawba- en Delaware -stamoorloë. Teen die vroeë 1700's, toe die eerste Europese ontdekkingsreisigers die vallei binnekom, het daar nie meer inheemse Amerikaners in die vallei gewoon nie. Verskeie stamme het die vallei as jagveld gebruik, waaronder die Shawnee, Iroquois, Occoneechee, Monocans en Piscataways, maar geen stamme het aanspraak gemaak op die land nie.
John Lederer, 'n Duitse dokter, word onderskei van die eerste Europese ontdekkingsreisiger in die vallei (hoewel Jesuïete -priesters moontlik al in 1632 die Shenandoah binnegekom het). Lederer het die vallei tussen 1669 - 1670 verken en is goed behandel deur die Indiese stamme wat hy teëgekom het. Op sy derde en laaste reis na die Shenandoah het 'n Engelsman met die naam Catlet, wat in die vallei gebly het om te jag en te vang, Lederer vergesel. Cadwaller Jones, 'n ander Engelsman, het die vallei in 1673 binnegekom en ook gebly om jag en vang te begin. In 1703 reis Louis Michelle, 'n Switserse ontdekkingsreisiger, die vallei in, en in 1715 het Alexander Spotswood, goewerneur van die Virginia -kolonie, die Shenandoah -vallei as 'n prys vir Engeland geëis.
Gedurende die volgende 25 jaar is grond in die Shenandoah -vallei gekoop of aan 'n paar primêre grondeienaars toegeken. In 1725 het John Van Meter die vallei binnegegaan en in 1730 het sy seuns John en Isaac 'n grondpatent van 40 000 hektaar in die onderste Shenandoah gekry. In 1732 is 'n groot deel van hierdie grond verkoop aan Joist Hite (Jost Heydt), 'n boorling van die Elzas, wat naby die huidige Winchester, Virginia, gevestig het met 15 families van Duitse immigrante. In 1736 gee die goewerneur van Virginia, William Gooch, 118.491 hektaar aan William Beverly, en later dieselfde jaar kry Benjamin Borden, 'n agent vir Lord Fairfax, 'n halfmiljoen hektaar in die vallei. (Joist Hite en Lord Fairfax sou 'n regsgeskil aangaan oor hierdie grond wat vir 50 jaar sou duur.)
Ongeag die eienaar van die grond, immigrante is reeds vroeg in die 18de eeu op die grond in die vallei aangetref. Setlaars het in Pennsylvania uit Pennsylvania gelok deur die belofte van goedkoop en oorvloedige grond, en setlaars volg 'n spoor van Philadelphia af na die huidige I-81 oor wat bekend sou staan ​​as die Great Philadelphia Wagon Road. (Voor die rewolusie het alle nedersettings oos van die Appalachiërs plaasgevind, aangesien die Engelse regering vestiging ten weste van hierdie bergketting verbied het.) Die Wagon Road het setlaars vanaf Pennsylvania deur Virginia gelei en uiteindelik in die Carolina Piemonte en Kentucky. In latere jare sou Conestoga -waens 'n bekende plek langs die pad word, maar in die beginjare is vestiging onder moeilike omstandighede bewerkstellig en is reis dikwels te voet uitgevoer.
Die belangrikste immigrantegroepe in die vallei was, nie verbasend nie, dieselfde immigrantegroepe wat in Philadelphia gevind is: die Duitsers en die Skotte-Iere. Reeds in 1726 of 1727 is opgemerk dat 'n klein groepie Duitse setlaars in die grond in die vallei naby Massanutten op die grond gehurk het, en hulle het tot 1733 geduldig op hul grond gewag dat die regering sou bepaal wie die grond tereg besit, sodat hulle kon dit koop en 'n duidelike titel kry. In 1732 vestig Joist Hite hulle op die grond van die broers Van Meter saam met sy skoonseuns George Bowman, Jacob Chrisman en Paul Froman. Teen 1734 het Hite patente uitgereik aan ongeveer 40 ander Duitse gesinne wat hulle naby sy huis gevestig het. (Patente is uitgereik op bewys dat 'n vereiste aantal gesinne ingebring is om die grond te vestig. Dit word dikwels op bedrieglike wyse bewerkstellig, soos om die vee op die plaas te noem.) Verskeie Skotse-Ierse gesinne het Hite in die Shenandoah-vallei vergesel. maar ry suidwaarts na die Staunton -omgewing.
Afgesien van Hite en Jacob Stover (wat die Massanutten-traktaat ontvang het), besit die meerderheid Duitse setlaars tussen 100-500 hektaar, en verkies om klein, goed bestuurde plase te versorg. Die meeste Duitse immigrante vestig hulle in die onderste Shenandoah -vallei en word deur die Engelse nedersetting en uit die gebied naby Winchester uit die huidige Clarke County gehou deur die grondgeskil tussen Joist Hite en Lord Fairfax. Die hedendaagse provinsies Shenandoah, Page en Rockingham het die meerderheid van die Duitse nedersettings beleef. Die Duitse uitbreiding het noord van Staunton gestop, wat na 1732 'n Skotse-Ierse vesting geword het.
John Lewis, gebore in Donegal, Ulster in 1678, immigreer met sy gesin in 1731 na Pennsylvania en reis in 1732 suid deur die Shenandoah -vallei, wat die grootste deel van die reis te voet maak. Sy gesin stop en vestig hulle in wat in Staunton sou word, en word die eerste Skotte-Iere wat hulle in die vallei vestig. Na die Beverly-verkryging van 1736, reis ongeveer 60 Skotse-Ierse gesinne suidwaarts en vestig hulle in die streek. (Hierdie gesinne was oorspronklik plakkers, maar het later hul grond by Beverly gekoop.) Beverly het ander Skotse-Ierse setlaars na die gebied rondom Staunton gelok deur flyers in Philadelphia te versprei en immigrante aktief te werf in Londonderry en ander Noord-Ierse dorpe. Binnekort was die gebied so erg bevolk deur Skotse-Ierse setlaars dat dit die Ierse traktaat genoem is.
Kronologie van grondtoelaes in die Shenandoah -vallei:
1729 - Robert Carter verleen 50 000 hektaar in die onderste vallei (hierdie gedeelte bly hoofsaaklik Engels)
17/06/1730 - John Van Meter het 10 000 hektaar op die vurk van die Shenandoah -rivier toegestaan ​​en 20 000 hektaar nie reeds deur Robert Carter " opgeneem nie.
17/06/1730 - Isaac Van Meter het 10 000 hektaar toegestaan ​​tussen Carter se grond, die rivier en Opequon Creek.
17/06/1730 - Jacob Stover ('n Switser) het 10 000 hektaar toegeken (5 000 by Massanutten, 5 000 in Rockingham County)
28/10/1730 - Alexander Ross en Morgan Bryan het 100,000 hektaar toegestaan ​​naby die huidige Winchester (Quaker -nedersetting)
6/10/1731 - William Beverly et al. Toegegee tot 20 000 hektaar aan die westekant van die onderste vallei
6/10/1731 - John Fishback et al. Toegegee 50.000 hektaar tussen die Blue Ridge -berge en die Shenandoah -rivier in die huidige Warren- en Page Counties
10/21/1731-Robert McKay en Joist Hite het 100,000 hektaar toegestaan ​​(McKay was Skotte-Iers en dit dui aan waarom Duitsers en Skotte-Iere in die vallei naby Winchester saamgesmelt het)
5/5/1732 - Francis Willis et al. 10 000 hektaar aan weerskante van die South Shenandoah toegestaan ​​(tot by Stover se kanaal)
27/10/1732 - William Russell verleen 20 000 hektaar naby die huidige Front Royal
28/10/1734 - John Tayloe et al. 60 000 hektaar aangrensend aan die noordelike deel van Stover toegestaan.
1736 - Benjamin Burdon verleen tussen 100,000 en 500,000 hektaar in die huidige provinsies Rockbridge en Augusta.
Feite en inligting oor die geskiedenis van Shenandoah Valley
Shenandoah Caverns is sedert 1922 oop. Hierdie groot toeriste -aantreklikheid is uniek omdat dit 'n hysbak in die grot het. Die Shenandoah -grotte is in National Geographic te siene vanweë hul ongewone formasies.
Die Amerikaanse burgeroorlog is hier gevoer. Daar was baie gevegte in die gebied tussen 1861 en 1865, maar die opvallendste is die Amerikaanse burgeroorlog. Vir 'n terugblik op die bewaarde Amerikaanse geskiedenis, gaan na die Shenandoah Valley Battlefields National Historic District.
Meer as 400 mans, vroue en kinders het in die dertigerjare in die Shenandoah Valley National Park gewoon. Die Shenandoah Valley National Park is in die 1930's gestig toe mense eintlik op die terrein gewoon het. Die inwoners was wyd versprei oor die gebied tot 1942 toe die grond vir die weermag gebruik is.
Die Shenandoah Skyline Drive strek oor 105 myl. Hierdie pragtige skilderagtige roete is 'n gewilde toeriste -aantreklikheid. Skyline Drive is een van die aanbevole plekke om na te gaan sodra die seisoene verander, om die skoonheid wat Shenandoah Valley bied, volledig te omvat. Hierdie roete is die enigste openbare pad in die park en bied 75 verskillende uitsigte, sodat u die aantrekkingskrag van die vallei kan sien.
Luray Caverns beskik oor 11 verskillende grotte sowel as geplaveide paadjies. Nadat rotse uit die vallei omring is deur kalksteen, is die grotte gevorm. Met 'n dikte van ongeveer 100 voet, is hierdie grotte beslis 'n gesig om te sien.
Die Shenandoah -vallei is so groot dat dit in nege verskillende provinsies in Virginia en twee provinsies in Wes -Virginia geleë is. Nog vyf provinsies kan by die telling gevoeg word as die kulturele streek ingesluit is.
In Shenandoah Valley is die oudste rotse van Virginia geleë. Hierdie gesteentes is ouer as 'n biljoen jaar oud. Dit is tipies diepvormende stollingsgesteentes, soos graniet.
Die Shenandoah Nasionale Park is die enigste plek waar u die Shenandoah salamander kan vind. Hierdie bedreigde spesie is 'n lid van die familie Plethodontidae, wat beteken dat hulle nie longe het nie en deur hul vel "asemhaal". Die volgroeide salamander bereik slegs 7-10 cm. Dit is bekend dat hierdie spesifieke salamanders tot 25 jaar oorleef. As u gedurende die dag gaan, kan u die Shenandoah -salamander moontlik nie vind nie, want dit is hoofsaaklik nagtelik, dus maak seker dat u laat in die aand besoek en 'n flitslig saambring!
President Herbert Hoover het eens in die Shenandoah Nasionale Park gewoon. Tydens hul terugtog in die somer, het president Hoover en sy vrou in die Rapidan -kamp gewoon. Die Shenandoah Nasionale Park, wat nou 'n gerestoureerde historiese aantrekkingskrag is, bied ranger-begeleide toere deur die omgewing.
Die liedjie verskyn die eerste keer op skrif as & quotShenadore & quot in The New Dominion Monthly in April 1876. Die skrywer, kaptein Robert Chamblet Adams, het aangedui dat hy die lied omstreeks 1850 die eerste keer gehoor het. W.B. Whall het dit herdruk in sy boek Ships, Sea Songs and Shanties, versamel deur W.B. Wel, meester Mariner. Die lirieke vertel die verhaal van 'n kanovaart, of bonthandelaar, wat verlief was op die dogter van 'n inheemse Amerikaanse kaptein.
Hierdie vroegste bekende weergawe van die liedjie het waarskynlik sy oorsprong by Franse Kanadese reisigers wat vanaf die 16de eeu met inheemse Amerikaners handel gedryf het rondom die Groot Mere. Die vaartuie het wapens, gereedskap en geld gegee in ruil vir pelse, veral beervelle. Hulle het gereeld gesing terwyl hulle hul kano's langs die Mississippi -rivier en sy sytakke, insluitend die Missouri, opgedaag het in die soeke na pelse.
Die meeste musikoloë is dit eens dat die hoofman wat in Shenandoah genoem word, die hoof van Oneida Iroquois, John Skenandoa, is. Skenandoa ondersteun die Engelse teen die Franse in die sewejarige (of Franse en Indiese) oorlog. Ondersteuning vir die Engelse kan die rede wees dat die hoof die liefde tussen sy dogter en die Franse handelaar verbied het, as die verhaal in hierdie vroeë weergawe van & quotShenandoah & quot waar is.
Missouri, sy is 'n magtige rivier.
Weg jou rollende rivier.
Die kamp van die rooi velle lê op sy grense.
Ah-ha, ek is weggebind, 'Kruis die wye Missouri.
Die wit man was lief vir die Indiese meisie,
Met idees was sy kano gelaai.
& quotO, Shenandoah, ek is lief vir jou dogter,
Ek sal haar 'roll y water' neem. & Quot
Die hoof het die handelaar se dollars minag:
"My dogter sal jy nooit volg nie."
Uiteindelik kom daar 'n Yankee -skipper.
Hy knip sy oog, en hy kantel sy flipper.
Hy verkoop die hoofman die vuurwater,
En oor die rivier het hy sy dogter gesteel.
& quotO, Shenandoah, ek verlang om na u te luister,
Oorkant die wye en golwende rivier. & Quot
Ah-ha, ek is weggebind, 'Gaan oor die wye Missouri.
(van Skepe, Seeliedjies en Shanties Versamel deur W.B. Wel, meester Mariner)
Flatbootmanne wat in die vroeë 19de eeu goedere op die Amerikaanse riviere vervoer het, het moontlik ook weergawes van & quotShenandoah gesing. & Matrose op pakkieskepe langs die Mississippirivier het dit gesing terwyl hulle die anker ingesleep het. Uiteindelik het matrose op Amerikaanse knipskepe die lied oor die hele wêreld vervoer.
In die boek Amerikaanse ballades en volksliedjies (Macmillan, 1934), John en Alan Lomax bevat 'n weergawe genaamd "The Wild Mizzourye." Hulle identifiseer dit as 'n weergawe wat deur Amerikaanse Kavaleriste in die Amerikaanse Weste gesing is.
Ek het Nancy sewe jaar lank die hof gemaak
Hi! Ho! Die golwende rivier!
Ha! Ha! Ek is op pad na die wilde Mizzourye!
Sy sou my nie as 'n minnaar wou hê nie
En so het sy my vyftien dollar geneem
En toe is sy na Kansas City
En daar het sy 'n klein sh-sh-baby
Sy moes 'n ander geliefde gehad het
Hy moes 'n _de Kavaleriesoldaat gewees het
Ek drink rum en drink tabak
Ek het hierdie liedjie by Tommy Tompkins geleer
(van Amerikaanse ballades en volksliedjies deur John en Alan Lomax)
Carl Sandburg bied 'n weergawe met 'n paar soortgelyke strofes in sy boek Die Amerikaanse Songbag (Harcourt Brace Jovanovich, 1927). Hy dui aan dat & quotThe Wide Mizzoura & quot deur gereelde weermagmanne gesing is teen 1897. In plaas van die woord & quotShenandoah, & quot; Sandburg se weergawe gebruik & quotShannadore. & Quot
In sy boek Prag van die see (E. Stanford, 1953) Kaptein Frank H. Shaw bevat die volgende weergawe, wat die Shenandoahrivier en Vallei van Virginia en Wes -Virginia vier.
O Shenandoah, ek hoor nog lank
O Shenandoah, ek lyk 'n idee
Om oor die stormagtige oseaan te vaar
O Shenandoah, ek is verplig om jou te verlaat
Maar, Shenandoah, ek sal jou nie bedrieg nie
O Shenandoah, ek is lief vir jou dogters
Ek is mal oor die musiek van jou waters
'Dit is sewe lang jare sedert ek laas gesaai het
Maar, Shenandoah, ek sal jou nooit treur nie
O Shenandoah, my geboorteplek
Langs haar waters hou ek daarvan om te waag
O Shenandoah, sy is 'n lieflike rivier
'Ek sal jou nooit vergeet nie
(van Prag van die see deur kaptein Frank H. Shaw)
Amerika se bekendheid met "Shenandoah" het in die 1960's die hoogte ingeskiet toe dit in ten minste twee gewilde films verskyn het. Hoe die Weste gewen is (1962) het die liedjie gekoppel aan die American West, en Shenandoah (1965) verbind dit met die Burgeroorlog.
Matthew Sabatella en die weergawe van die Rambling String Band bevat die lirieke van John en Alan Lomax Volkslied U.S.A. (Duell, Sloan & Pearce, Inc., 1947).
Amerikaanse Indiane in die Shenandoah -vallei
Onderwerptoneel tussen Europese setlaars en Virginia -Indiane, soos dié wat verskyn in hierdie gravure van 1634 deur Theodor de Bry & Matthäus Merian, het die Virginia -landskap deur die 17de en 18de eeu versprei.
Met vergunning van die Virginia Historical Society.
Geskiedenis volgens onderwerp
Inheemse Amerikaners in die Shenandoah -vallei
Toe Europese setlaars die Shenandoah -vallei die eerste keer aan die begin van die agtiende eeu aanskou, was die land lank reeds 'n bekende gebied vir die inheemse Amerikaners van die streek. Alhoewel dit destyds grootliks leeg gelyk het, was dit twaalf vorige millennia lank die tuiste van verskillende stamme. Die stamme wat die Shenandoah -vallei beset in die lang tydperk voor die aankoms van Engelse nedersettings, sluit in die Iroquois (ook die Sesnasies genoem) en Shawnee nasies sowel as die Catawba en Cherokee nasies van die suide en die Delaware en Susquehannock nasies van die noorde . Baie van die rituele, tale en waardes van die faksies van hierdie stamme wat die Shenandoah -vallei beset het, is vandag onbekend, maar sommige gebruike is in die agtiende eeu deur Engelse landmeters opgeteken.
Vandag weet ons dat leiers van hierdie stamme deur verdienste gekies is eerder as uit enige oorerflike reg. 'N Stamman word as leier beskou as hy die vermoë toon om sy eweknieë te beïnvloed. Geen persoon het absolute mag nie, en ideale is nie op enige lid afgedwing nie. As matriargale samelewings het vroue van hierdie stamme aansienlike mag gehad, met behoud van eiendom en invloed. Respek daarvoor dat die grond een van die belangrikste waardes van die Indiese samelewings is, maar die grond wat hulle eens beset het, is grootliks ongemerk gelaat deur hul teenwoordigheid. Een van die min aanduidings van die vorige Indiese besetting in die agtiende eeu was wat bekend gestaan ​​het as 'Indiese ou woude', stukke grond waar bome verbrand is om vinniger reis te vergemaklik. Hierdie gelykgemaakte gebiede sou later ideale plekke word vir Engelse setlaars wat grond naby water wou hê wat hulle nie self hoef op te ruim nie.
Die meeste Indiese nedersettings - en later Europese nedersettings - was langs die Opequon Creek, 'n syrivier van die Potomacrivier, geleë. Landmeters in die agtiende eeu het opgemerk dat hierdie nedersettings styf saamgevat en omring is deur palissades vir beskerming. Teen die agtiende eeu het hierdie nedersettings in sommige gevalle meer versprei geraak, maar twee gesinne het saam gewoon.
Kommentaar deur die goewerneur van Virginia, William Gooch, onthul sommige van die jagpraktyke van stamme in die Shenandoah. Met verwysing na Europese setlaars, noem Gooch hul jagpraktyke 'onverantwoordelik' en 'rondloper'. Hierdie praktyke - wat nie weerspieël word in die Europese samelewings waaruit die setlaars gemigreer het nie - dui daarop dat hulle waarskynlik die jagstrategieë van Indiërs nagekom het en oorlewing gesoek het met dieselfde taktiek. Een so 'n taktiek was om 'n bos aan die brand te steek om 'n groep takbokke bymekaar te maak wat hulle dan sou skiet. Die gebruik om sonder toestemming op 'n buurland te jag, word ook as 'rondloper' beskou en is moontlik uit Indiese praktyke aanvaar.
Die Shenandoah -vallei is al meer as honderd eeue lank deur inheemse Amerikaners beset voordat die Europese setlaars die eerste keer aangekom het. Namate die land deur die eeue ontwikkel het om die opwarmende klimaat en die diversifiserende omgewing aan te pas, het die inwoners saam met dit gegroei en gediversifiseer. Uiteindelik, namate territoriale konflikte tussen stamme ontwikkel het, is die Shenandoah -vallei in wese laat vaar en dien dit minder as 'n bewoonde ruimte, en meer as 'n buffer tussen vyande en 'n reisroete vir oorlogspartye.
Hierdie oënskynlike vakature, tesame met die ryk en bewerkbare omgewing, het Europese setlaars aangemoedig om die grond te beset. Kort voor lank, in dieselfde streek waar inheemse Amerikaners oor millennia ontwikkel het saam met die natuurlike landskap, het Europese setlaars die grond verdeel, townships reggestel en hulself as die eienaars van die Shenandoah -vallei gevestig.
Verken plaaslike geskiedenis in die Shenandoah -vallei
Selfs die mees toevallige student uit die Amerikaanse geskiedenis is bewus van die uitgebreide burgeroorlogaksie wat in die Shenandoah -vallei plaasgevind het. Maar dit sou 'n fout wees om te dink dat historiese wonders uit ander tydperke nie in die vallei voorkom nie. Van inheemse Amerikaanse artefakte tot koloniale huise tot gedenktekens van die Tweede Wêreldoorlog, studente uit die Amerikaanse geskiedenis het 'n magdom plekke en museums om in die Shenandoah -vallei te verken.
Lees die verhaal wat ons in Oktober uitgevoer het om meer te wete te kom oor sommige van die belangrikste plekke in die burgeroorlog.
Hier is 'n paar van die belangrikste plekke in die vallei wat fokus op geskiedenisperiodes buite die burgeroorlog.
Shenandoah National Park Alhoewel oorblywende klipheinings en skoorstene langs paaie in die park gevind kan word, kan die interpretatiewe geskiedenis van die inwoners by Harry F. Byrd gevind word. Besoekersentrum, by mylpaal 51 op Skyline Drive. Uitstallings, video's, 'n boekwinkel/geskenkwinkel, veldwagterprogramme en meer help om die storie van die gebied te vertel, aangesien dit verander het van die geboorteland van 'n berg setlaars na 'n nasionale park.
Luray/Page County –Luray Valley Museum/Car and Carriage Museum – As u Luray Caverns besoek, sluit die toegangsprys verskeie ander plekke op die kompleks in, insluitend die Luray Valley Museum, waar 'n versameling historiese geboue herstel is om te verteenwoordig 'n klein boerderygemeenskap uit die 19de eeu. Die hoofgebou vertoon dekoratiewe kunste, kledingstukke, vroeë speelgoed en artefakte van die daaglikse lewe van die 1750's tot die 1920's. Die aangrensende Car and Carriage Museum is 'n seldsame blik op die Amerikaanse motorgeskiedenis, plus motors en waens uit ander wêrelddele. Kom meer te wete oor beide.
Shenandoah WWII Memorial –Die klein stad Shenandoah in Page County is reg aan die Shenandoah -rivier. Hulle respekteer hier militêre diens, soos verteenwoordig deur hul Veteranepark en dae van aktiwiteite rondom Memorial Day.
Blue Ridge Heritage Memorials - Ed Good Memorial Park in Stanley, net suid van Luray, is 'n Blue Ridge Heritage Memorial -terrein. Op hierdie terreine word monumente opgerig ter ere van plaaslike gesinne wat verplaas en hervestig is tydens die oprigting van die Shenandoah Nasionale Park. Agt monumente word in die vooruitsig gestel.
Strasburg – Strasburg -museum— Hierdie museum word in 1970 gevier as 'n nasionale historiese baken in 1970 in die klein dorpies in die Vallei. Inheemse Amerikaanse artefakte uit die omgewing, 'n werkende spoorweg van die 1930's en kamers in koloniale en Victoriaanse styl die sigte. (Skryf dit op u lentekalender, aangesien die museum gesluit is tot 1 Mei 2018.)
Timberville – Plains District Memorial Museum - Spoorweë en boerdery was albei die belangrikste ekonomiese kragte in die geskiedenis van die vallei, en albei is verteenwoordig in hierdie klein museum in Timberville, ongeveer ses kilometer wes van New Market.
Harrisonburg — Virginia Quilt Museum - Quilts wat in die 18de en 19de eeu tot vandag toe gemaak is, kan besigtig word, wat praktiese, vakmanskap en artistieke styl toon. Hierdie unieke museum bied ook spesiale geleenthede, onthale en sprekers aan, wat alles fokus op die magie van kwiltwerk. (Gesluit nou heropen 20 Februarie.)
Staunton — Frontier Culture Museum - Besoek 18de en 19de eeuse Amerikaanse plase, sowel as dié van vroeë Europeërs en Afrikaners. Loop deur 'n vroeë Amerikaanse skoolhuis. Sien demonstrasies van lewende geskiedenis. Woon lesings, feeste, feeste, konserte en 'n lang lys ander spesiale geleenthede by. Neem die kinders na baie programme vir skoolkinders en kleuters. Die Frontier Culture Museum is sewe dae per week, 360 dae elke jaar oop. Ure wissel per seisoen.
Woodrow Wilson -biblioteek
Ons 28ste president is in Staunton gebore, en begeleide toere deur sy geboorteplek belig hoe die lewe in die middel tot laat 19 eeu was. Moenie die president se gerestoureerde Pierce-Arrow-limousine uit 1919 of militêre gedenkwaardighede uit die Eerste Wêreldoorlog in die museum misloop nie.
Lexington – Kyk in die George C. Marshall -museum en -biblioteek na 'n inleidingsvideo en besoek vier hoofareas wat die generaal se lewe dek. Van sy vroeë jare in Uniontown, PA en by VMI, tot sy weermagdiens voor en tydens die Eerste Wêreldoorlog, en deur sy Tweede Wêreldoorlogdiens en Nobelprys in 1953, word hierdie merkwaardige patriot se lewe verteenwoordig. Lesings, seminare en spesiale geleenthede word gedurende die grootste deel van die jaar gehou.
Inheemse Amerikaanse kultuur word bewaar in die Natural Bridge State Park van Virginia. Natural Bridge en die Monacan Indian Nation of Virginia het saamgewerk om 'n lewende geskiedenis Native American Village -kompleks te bou. Besoekers kan terugstap in die tyd om te sien hoe die lewe was in 'n tipiese inheemse Amerikaanse dorp. Cedar Creek-roete lei van die brug na die Monacan Indian Village en die 30-voet Lace Falls. Die binnenshuise deel van die uitstalling is in die winter oop, die buitelugdorp maak 19 Maart oop. Die park, suid van Lexington, is maklik bereikbaar vanaf I-81, afrit 175 en 180 en die Blue Ridge Parkway.
Bedford — Dit verbaas baie besoekers om die D-Day Memorial in Bedford te vind-maar daar is 'n dwingende rede. Bedford het meer burgers (per capita) in die inval in Normandië verloor as enige ander Amerikaanse gemeenskap. Negentien soldate uit Bedford, wie se bevolking in 1944 ongeveer 3200 was, is op D-dag dood, en drie ander sterf later tydens die veldtog in Normandië. Die 88-akker gedenkteken sien ongeveer 55,000 besoekers per jaar.
Thomas Jefferson's Poplar Forest — Geleë tussen Bedford en Lynchburg, is hierdie historiese agthoekige huis en pragtige plantasie deur president Thomas Jefferson gebou as sy persoonlike toevlugsoord. Hy het oor die webwerf gesê: 'Wat die grond, die klimaat en die goeie omgewing betref, dink ek dit is die beste deel van Virginia.' Met Poplar Forest kan besoekers nou die herstel van die binnekant en vleuels van die huis en argeologie sien. In hierdie tyd van die jaar is populierwoud gedurende die naweke, middel Januarie tot middel Maart, vir die publiek oop. Praktiese aktiwiteite beskikbaar in die somer. Spesiale geleenthede gedurende die seisoen, insluitend Onafhanklikheidsdag.
Geskiedenis van die Shenandoah -vallei
Inheemse Amerikaanse argeologiese terreine in die Shenandoah -vallei word selde bestudeer. Historiese dokumente en argeologiese bewyse toon egter verrassende kulturele verbindings in die Shenandoah -vallei op verskillende tydperke met die Ohio -vallei, Noord -Georgië en Suid -Kanada. Dit blyk 'n plek te wees waar inheemse Amerikaners uit die noorde en suide oor die algemeen handel gedryf het, maar soms geveg het. Hierdie tradisie het voortgegaan tot verskeie groot gevegte in die Amerikaanse burgeroorlog.
Dit is baie moeilik om oral in die noordelike deel van die vallei of langs die noordelike vurk van die rivier te gaan en nie 'n geskiedenis van nasionale of streeksbelang te vind met al die wonderlike historiese huise in die Shenandoah -vallei nie. Dit is waar George Washington 'n groot deel van sy vroeë manlikheid deurgebring het as 'n landmeter of bevelvoerder van die Virginia Militia. Historiese merkers wat Indiese slagtings of veldslaggevegte aandui, kan oral gesien word. Daar is verskeie plattelandse gehuggies wat sedert 1860 nie aansienlik verander het nie. Verskeie van die dorpe bestaan ​​hoofsaaklik uit huise wat voor 1820 gebou is. Meer afgeleë plekke soos Liberty Furnace op Cedar Creek bevat houthuise uit die 1730's en 1740's. Verder kan die afstammelinge van die meeste, indien nie al die Amerikaanse kampioene van volbloed renperde nie, herlei word na voorouers in die Shenandoah -vallei.
Met so 'n ryk sous aan die geskiedenis dat die Europese besetting so sigbaar is in die Shenandoah -vallei, is die byna onsigbare inheemse Amerikaanse erfenis daarvan nie deel van die openbare bewussyn nie. Soos later in hierdie reeks bespreek sal word, was die vroegste setlaars deeglik bewus van hul voorgangers, omdat die ruïnes van baie inheemse Amerikaanse nedersettings en heuwels nog sigbaar was. Die meeste strukture wat deur inheemse Amerikaners geskep is, is egter meer as twee eeue gelede gelykgemaak, terwyl historiese huise in Shenandoah -vallei letterlik bevlek met die bloed van burgeroorlogsoldate nog steeds algemeen voorkom.
Daar is 'n groot struikelblok om die geskiedenis van die koloniale era van Wes -Virginia te ondersoek. Daar is geen kaarte van die streek gemaak voordat al die inheemse Amerikaners in die middel van die 1700's weg was nie. Dit is veral verbasend, want daarteenoor is daar kaarte wat die inheemse Amerikaanse etniese groepe van die 13de kolonie, Georgia, al in 1566 toon. . . 51 jaar voor Jamestown, VA gestig is.
Die pre-Europese verlede van die Shenandoah-vallei was lank reeds 'n tierra incognita vir Virginians. Op 'n kaart wat die gepubliseerde joernaal van die ontdekkingsreisiger Johann Lederer se ekspedisie in 1671 langs die Blue Ridge -berge vergesel het, word die Rickohocken -stam egter dieselfde gebied in die suidweste van Virginia beset wat na 1718 'Cherokees' genoem is.
Historici en antropoloë van Virginia het dieselfde kulturele tydperke aan inheemse Amerikaners aan beide kante van die Blue Ridge -berge toegeken. Die standaardbeskrywings van hierdie kulturele tydperke maak gewoonlik nie melding van die bou van heuwels en klipholtes of die ontwikkeling van groot permanente dorpe nie.
'N Nadere ondersoek van die argeologiese bewyse toon dat die inheemse mense van die Shenandoah -vallei blykbaar baie meer ooreenstem met hul tydgenote in die Allegheny -gebergte van Wes -Virginië as dié wat oos van die Blue Ridge -berge woon. Daar was egter duidelike verskille van die streke aan weerskante wat die invloed van die Laer -Suidoos weerspieël. Die unieke natuurlike omgewing van die Virginia -vallei het ook die bestaan ​​van groot troppe bison, takbokke en elande moontlik gemaak. Hierdie bate het lewensstyle moontlik gemaak vir sommige etniese groepe daar, meer soortgelyk aan die Midde -Westelike prairies. Daarom verteenwoordig die volgende beskrywings 'n sintese van die inheemse Amerikaanse kultuurperiodes van Virginia, West Virginia, Oos -Tennessee en Noord -Georgia.
Baie oor die Pre-Europese geskiedenis van die Shenandoah-vallei word nog steeds nie volledig verstaan ​​deur antropoloë en historici nie. Watter feitelike inligting wat beskikbaar is, word gewoonlik weggelaat uit die boeke en webwerwe wat maklik vir openbare verbruik beskikbaar is. In die perspektief van die publiek bly verskeie mites steeds konstant. Een daarvan is dat die Shenandoah -vallei onbewoon was toe Virginia gevestig is. Amptelike dokumente beskryf die inwoners van die Shenandoah as primitiewe jagters en versamelaars wat deur 'n geheimsinnige stam "Suid -Indiërs" vermoor is. In werklikheid was die Shenandoah -vallei tot in die laat 1600's die digste bevolkte gebied in die kolonie Virginia. Wes-Virginia bevat die meerderheid van Virginia se heuwels, groot inheemse dorpsgebiede en sigbare pre-Europese ruïnes.
Verkenning en vestiging van die Shenandoah -vallei
Die eerste aangetekende verkenning van die Shenandoah -vallei was deur die Duitse immigrant, Johann Lederer, en verskeie medewerkers in 1670. Hulle het tot in die weste gegaan soos die huidige Strasburg, VA, en toe omgedraai. Sy reis kom op die hakke van 'n dekade van etniese suiwering deur die Rickohockens. Kolonel Cadwallader Jones het die sentrale deel van die vallei in 1673 verken. Koloniale rekords dokumenteer nie meer ekspedisies tot in 1705 nie, toe George Ritter, uit Bern, Switserland, 'n party in die hartjie van die Shenandoah -vallei gelei het, en dan besluit om hulle oos van die vallei.
In 1719 het Thomas Fairfax, 6de Lord of Cameron, die 5,282,000 hektaar groot eiendom van North Neck geërf in die huidige Noord -Virginia. Anders as die meeste gedeeltes van die Britse Noord -Amerikaanse kolonies, is dit as 'n feodale herehuis bedryf waarin huurders grondhuur betaal het, eerder as om hul plase eenvoudig te besit. Sommige traktate is egter reguit verkoop aan kopers uit prominente gesinne in Engeland, en later in Fairfax se lewe, aan enigiemand met die geld. Tussen 1719 en 1732 het Robert "King" Carter baie ryk geword as agent van Lord Fairfax. Carter fokus op verkope en verhurings aan die oostekant van die Blue Ridge Mountains. Daar was min setlaars in die hartjie van die Shenandoah -vallei tot na 1732. Dit was toe Lord Fairfax na Virginia verhuis en sy plantasie begin ontwikkel het. Hy het agente na Europa gestuur om huurders te werf, bekwame jongmanne.
Die unieke mensgemaakte landskap van die Shenandoah-vallei is die gevolg van sy middel-en-laat 18de-eeuse nedersettingspatrone. Die Germaanse setlaars was gewoond aan intensiewe boerdery van stukke tussen 50 en 60 hektaar groot. Die North Fork van die Shenandoah -vallei is byna uitsluitlik gevestig deur protestantse immigrante uit die Duitse Pfalz, Nederland, Switserland, Morawië en Denemarke. Die gedeelte van die vallei noord van waar die twee vurke aansluit, is terselfdertyd deur Duitsers, Ulster Irish en Quakers uit Pennsylvania gevestig. Die westelike helfte van Rockingham County, in die suidelike punt van die vallei, is deur die Mennoniete uit Pennsylvania gevestig. Die eerste Mennoniete het omstreeks 1730 aangekom, maar daar was eers in die 1820's 'n aansienlike aantal Mennoniete.
Inheemse Amerikaners het tot 1753 op die lande wat amptelik in besit van Fairfax was, gewoon. Die vroeë inwoner en historikus van Shenandoah County, Samuel Kercheval, het in sy boek A History of the Valley of Virginia geskryf dat Europese en inheemse Amerikaanse setlaars langs mekaar woon. Die Indiane het nie grondhuur aan Lord Fairfax betaal nie. Die verhoudings tussen die Europeërs en die inheemse Amerikaners was vreedsaam tot 1754. Die inboorlinge wat nie betrokke was by die vyandelikhede tussen Groot -Brittanje en Frankryk nie, het die gebied verlaat toe die oorlog begin het.
Blykbaar was nie een van die inboorlinge in die hartjie van die vallei inheems nie. Onmiddellik voor die aankoms van Britse setlaars, was die noordelike punt van die Shenandoah County deur 'n tak van die Huron (Wyandot) Indiane beset. Die Wyandot verbou tabak van hoë gehalte, wat in New England, die suide van Kanada en die Great Lakes -gebied verhandel is. Volgens oorlewering is die Huron in die laat 1600's uit die vallei verdryf deur die Iroquois -konfederasie. Teen die tyd dat die setlaars in die vallei aankom, is die noordelike punt beset deur Tuscarora -vlugtelinge uit Noord -Carolina.
Sommige Shawnee -dorpe was geleë in die omgewing van die huidige Winchester en Front Royal, VA. Die belangrikste stad van hierdie groep Shawnee was geleë in Shawnee Springs, onmiddellik wes van Winchester, VA. In 1753 het afgevaardigdes na die Shenandoah Shawnee gereis en hulle genooi om weswaarts te trek. Alle Shawnee het die vallei gou verlaat en in die ooste van Ohio verhuis.
Daar was inheemse Amerikaanse plase en uitgebreide familie gehuggies versprei oor die Shenandoah -vallei tot 1754. Daar is baie min inligting oor hul etnisiteit. Blykbaar trek hulle uit verskillende dele van die ooste van Virginia, of was dit oorblywende stamme.Daar word geglo dat hulle tydens die Franse en Indiese oorlog suidwaarts getrek het en by die Cherokees aangesluit het.
Midde -westelike stamme het die plaasopstalle van Shenandoah Valley aangeval tot omstreeks 1766. Aanvalle op grensmanne in die huidige Wes -Virginia het tot aan die einde van die rewolusie voortgeduur. Na 1756 word in die amptelike rekords geen inheemse Amerikaners vermeld wat in die Shenandoah -vallei woon nie.
Thornton, Richard. Inheemse Amerikaners van die Shenandoah -vallei.
Alhoewel daar nie soveel historiese huise in Sentraal-Virginia in die multi-miljoen dollar in die Shenandoah-vallei te koop is nie (dit is afgebrand), kom daar soms 'n juweel van 'n huis uit die 18de eeu op die mark.