Versindaba » Blog Archive » Onderhoud met Christine Barkhuizen le Roux (Skynskadu)
Christine Barkhuizen le Roux gesels oor haar jongste digbundel skynskadu met René Bohnen.
“Jij donkerte waaruit ik stam, ’k hou meer van jou dan van de vlam “,
“om te in ’n wêreld sonder lees
letters om te begryp bestaan minus weet in klank
wat sin is in Chinees
5) Jy maak op ŉ besondere manier van ironie gebruik en veral afdeling drie is tekenend. Die afdeling het as motto die laaste reël van Uys Krige se gedig plaashek. Teenoor die ietwat idilliese landelike nostalgie in die Krige-vers, vind die leser in jou gedigte ironiese kontraste met reëls soos: “’n oes is af die dam is leeg
die nuwe droogte is in sig” en ŉ heel ander plaasomgewing kom na vore, soos ook wrang uitgebeeld in jou gedig “lysie vir die dorp”. Die plaaslewe en die lewens van vrouens op plase is aan jou bekend. Watter verskuiwings wil jy in hierdie bundel veral verbeeld, watter spesifieke aspekte dalk belig?
6) Christine, jy skram nie weg van moeilike onderwerpe en skrynende oomblikke nie. Die tema van skuld, skuldgevoelens en aandadigheid deur medewete word genuanseerd onder die loep geneem. Ek dink bv aan oupa, ouma, die kerk en die lyflike; selfs die onskuldige wat skuldig voel. Soos Caravaggio neem jy ook die donkerte van godsdiens en die kerk in oënskou. Oortreding en gewydheid word saamgevoeg om intense kontras te bewerkstellig. Veral afdelings vier en vyf bevat verse van maatskaplike kritiek. Hoe het jy hierdie afdelings saamgestel en hoekom het jy die spesifieke motto’s daarvoor gekies? Weer eens: ek skryf nie om maatskaplike kritiek aan die bod te bring nie. Ek skryf soos wat ek die lewe om my beleef. Die kinderjare-gedigte kom vir ‘n groot deel uit my agtergrond. ‘n Lewe wat op ‘n sekere manier gestalte gekry het en wat woorde en bestaansreg gekry het in ‘n gedig. Die aanwesige, maar afwesige ma-figuur. Die hunkering van ‘n kind wat op ‘n ma se skoot wou sit.
9) Die bundel eindig met ŉ vers van ŉ Egiptiese groet en in woorde wat aan die meeste Afrikaanse lesers onbekend sal wees – ŉ aspek wat weer teruggryp na die kommunikasieverval in afdeling twee. Nogtans is hierdie groet een van verwelkoming en insluiting by ŉ familie van die een of ander aard. Ook begin en eindig die gedig met dieselfde woorde, soos ŉ refrein, of ‘n inkantasie. Word daar hiermee ŉ verhouding tussen die buitekring en die binnekring van verskillende groepe mense geaktiveer? (Ek merk hier byvoorbeeld die “verkapte” Chagall, drie verskillende perspektiewe op Amsterdam en wrang getekende oomblikke in Antwerpen.) Inderdaad dui die Egiptiese groet op ‘n (hopelike /idilliese dalk?) insluit van die vreemdeling – dié een wat uit die “donker” (wie hy ookal mag wees) kom en wat sorg nodig het.
10) Christine, ek het aantekeninge gemaak oor die sinestesie verskynsels in jou bundel, byvoorbeeld die pragtige wyse waarop Pissarro die stiltes en die klokgelui verf. Jy is self ŉ veelsydige kunstenaar – een wat skryf én skilder. Nou word hierdie bundel van jou vergesel deur ‘n CD met toonsettings. Was dit ŉ nuwe reis vir jou en hoe het jy die proses ervaar? Het kleur vir jou klank geword? Ek skryf visueel – ten minste, dis soos wat resensente sê. Sowel as in prosa as in die poësie. Ek dink nooit daaroor na nie, maar wanneer mense my gedigte lees, merk hulle op dat daar baie kleur- en natuurbeelde in die gedigte is. Met hierdie bundel – waar vyf van die gedigte deur Olga en Trudie Leonard en Babette Viljoen getoonset en op CD oorgedra is, het die gedigte vir my ook weer nuwe inhoud gekry. Van die gedigte word ook deur my gelees, maar die musiek en sang van hierdie span is vir my betowerend.
Ek en Johan Koortzen, grafiese ontwerper by Naledi, het ‘n gesprek gehad, en toe ek hom vertel oor my liefde vir Caravaggio het hy vorendag gekom met hierdie skildery – van ‘n leerling van Caravaggio – wat hy toe verwerk het vir die voorblad van “skynskadu”. Dit is die beeld-essensie van wat in die bundel woorde kry – die skadu dien die lig. 12) Die bundel bevat ook hospitaal-, teater, siekte- en sterfgedigte, Christine, ek kan nog baie vrae vra; oor ouderdom en verlating, oor die ongewone gebruik van leestekens, oor neologismes en testamente. Watter gedig wil jy egter uitsonder om volledig hier te plaas, as lusmaker en laaste gedagte vir die lesers wat jou bundel gaan aanskaf? René: “laaste wil” is die gedig wat ek by die leser sou wou laat.
Tags: Onderhoud deur Rene Bohnen, Onderhoud met Christine le Roux Skynskadu, Skynskadu onderhoud	Friday, July 3rd, 2015 |
12 Kommentare op “Onderhoud met Christine Barkhuizen le Roux (Skynskadu)”
July 3rd, 2015 at 9:23 am Sjoe,hierdie onderhoud het ek geniet! Baie dankie aan albei van julle!
Christine Barkhuizen le Roux :
July 3rd, 2015 at 9:35 am Dankie Melanie – ek hoop jy kry die geleentheid om daardie briljante meisies se musiek te kan hoor.
July 3rd, 2015 at 9:46 am Dankie Melanie!
July 3rd, 2015 at 11:20 am Lyk na ‘n besonderse bundel. Wie is die uitgewer? Waar kry mens die CD?
July 3rd, 2015 at 11:23 am Ek het hierdie “gesprek” geniet soos ‘n geskenk. Geluk aan julle albei, en dankie vir ‘n gleuf wat weer ‘oopgemaak’ word op ‘n nuwe reis.
July 3rd, 2015 at 11:46 am De Waal Venter, hier is die inligting wat jy soek (let wel, die CD is deel van die boek en word in ‘n sakkie agter in die boek gebêre): Naledi, 2015; R179 (BTW Ingesluit) – CD INGESLUIT; BLADSYE: 108, FORMAAT: sagteband; ISBN: 978-0-928316-11-7.
July 3rd, 2015 at 12:59 pm Marie Bredenkamp en ook De Waal Venter – dankie vir die woorde. Hoop julle vind iets in hierdie bundel om by aanklank te vind.
July 4th, 2015 at 9:19 am “waar ek knalgeel tussen die kwartsklip blom”
Kragtige taal en onweerstaanbare beeldgebruik.
July 4th, 2015 at 12:50 pm Dankie De Waal!
July 5th, 2015 at 3:03 pm Lieflike oop gesprek – geweldig geniet! Die boonste rak Nederlandse grammatika-les slaan my asem weg. ‘Laaste wil’ sal my nog lank bybly.
Hans Ittmann :
July 5th, 2015 at 4:46 pm Dit is ‘n uitstekende onderhoud, het dit baie geniet (ook die tussen-in Nederlands)! Baie geluk met die digbundel Christine – het gewonder wanneer dit ‘n werklikheid word. “Laaste wil” is besonders selfs vir hierdie natuurwetenskaplike.
July 5th, 2015 at 7:29 pm BAIE dankie julle, Engela en ook Hans! Dalk is dit tog wat alles in die lewe betekenis gee – die déél. En daarvoor sê ek dankie – dat daar mense is wat wil lees, wil hoor, wil verstaan. Wat is daar meer? Groetnis, Christine
Philip de Vos.The King and I	Onderhoud met Johan Myburg (Uittogboek)	Gedigte (Inhoud)	Bio's & gedigte	Tuisblad	hans du plessis	marlise joubert	Onderhoud met Pieter Fourie (Knapsekêrels)	Gedigte: Afrikaans en Nederlandstalige