Aísa Mighty Sea. Onderhoud met die skrywer van Who Has Seen a Mermaid? | Huidige literatuur
Aísa Mighty Sea. Onderhoud met die skrywer van Who Has Seen a Mermaid?
Foto: met vergunning van Mar Aísa Poderoso.
Aísa Mighty Sea Sy is afkomstig van Zaragoza, 'n professor met 'n graad in geskiedenis en 'n skrywer. Sy nuutste roman is ¿Wie het 'n meermin gesien? In hierdie onderhoud Hy vertel ons van haar, haar loopbaan, belangstellings en projekte. Baie dankie vir jou vriendelikheid en jou tyd.
Mar Aísa Poderoso - Onderhoud
LETTERKUNDE VANDAG: U nuwe roman het die titel ¿Wie het 'n meermin gesien? Wat vertel u ons daarvan en waar kom die idee vandaan?
MIGHTY SEA AÍSA: Dit is 'n tweede geval van die broers Cárdenas, wat onafhanklik van die eerste gelees kan word, Dostojevski in die gras. Dit is crime noir-romans, wat hoofsaaklik afspeel in Logroño, die stad waarin ek ses en twintig jaar gewoon het, en met die hoofrol speel Diego Cárdenas, 'n adjunk -polisie -inspekteur en sy suster, Lucía, 'n vertaler. Die twee is in 'n moeilike tyd, ontnugter deur die lewe. Juis hul wedersydse ondersteuning en hul medepligtigheid by die oplossing van sake sal daartoe lei dat hulle hulself bietjie vir bietjie bevind.
Daar is ook verskillende mikrokosmos met sekondêre karakters wat die liefde van lesers gewen het soos die lykskouer, Diego se mede -polisiebeamptes, of Lucía s'n by die vertaalagentskap. Ek het hierdie tweede saak begin skryf, selfs voordat ek die eerste roman gepubliseer het, omdat ek oortuig was dat hierdie karakters meer van 'n reis moes maak; Ek wou self weet watter rigtings hulle gaan inslaan.
Die begin van my romans kom gewoonlik met 'n beeld na my toe, 'n flits. In hierdie geval was dit die van 'n klein meermin aan die Gotiese fasade van San Bartolomé, 'n pragtige kerk in die middel van Logroño. Net daar begin die roman. Hy staan ​​voor die uitdaging om die essensie van die eerste te behou, maar om dit nuut te maak.
In hierdie geval staan ​​Diego voor die voorkoms van 'n dooie bejaarde egpaar in sy huis, in 'n duidelike geval van geslagsgeweld. Die ontdekking van 'n paar ou briewe wat in 'n spieëltafel weggesteek is, tesame met 'n agenda waarin 'n paar vreemde afsprake met 'n waarsêer verskyn, sal lei tot die ondersoek. Die instellings van die roman neem ons ook na plekke soos Parys of Zaragoza, my tuisdorp, waarin 'n toneel altyd afspeel.
Lesers stuur reeds my indrukke; Hulle is mal daaroor en waardeer die balans tussen 'n boeiende intrige, karakters waarmee hulle gemaklik voel en wil ontmoet, die atmosfeer en die emosies. Dit lyk vir my belangrik dat die leser, benewens die plot, ook kan geniet en ander aspekte kan vind wat aanklank vind wanneer dit klaar is. 'N Ander eienaardigheid is die verwysings na kuns, geskiedenis of klassieke bioskoop, ingebed in die verhaal self.
Ek hou daarvan dat hulle vir my sê dat hulle dit wil voltooi om die raaisel te ontdek, maar dat hulle terselfdertyd jammer vir hulle voel omdat hulle baie gemaklik voel in die roman. Ek sal nie veel meer onthul nie, dit is beter dat die lesers dit self ontdek.
AL: Kan jy daardie eerste boek wat jy gelees het, onthou? En die eerste verhaal wat jy geskryf het?
MAP: Ek skryf omdat ek 'n leser is. 'N Leser wat van kleins af baie gelees het en baie lees. Voordat ek leer lees, onthou ek die stories wat my ouma my vertel het voordat sy gaan slaap het. Toe kom die uitgestippelde verhale van Ferrándiz. Later Enid Blyton, Victoria Holt... En uiteindelik die sprong na die honderde boeke wat my pa in die boekwinkel gehad het. Ongetwyfeld, Agatha Christie Dit was die groot ontdekking. Later kom ander skrywers soos Pearl S. Buck, Leon Uris, Mika Waltari, Colette, ens. Van vroeg af het ek gewoond geraak daaraan om elke Vrydag saam met my pa na 'n boekwinkel te gaan en twee boeke vir die week te koop. So het ek ook my eie biblioteek begin vorm. Ek onthou dit as pure geluk.
Ek het my eerste verhaal geskryf toe ek sewe was, in die tweede van EGB. Ek onthou, want daardie kursus het my onderwyser my gegee om tuis haar eie eksemplaar van te lees Die klein prins; Ek het gevoel soos die gelukkigste meisie op aarde. Dit het my aangemoedig om my eie verhale te skryf in 'n notaboekie wat my ma met groen en blou papier bedek het.
Tydens die adolessensie, in sommige klasse waarin dit vir ons moeilik was om ons aandag te behou, het hy geskryf Romantiese verhale Vir my metgeselle, in 'n land wat hulle gekies het, was die res my verbeelding. Vreemd genoeg is dit 'n genre wat ek nie weer aangeraak het nie.
Terug in 2001 Ek het besluit om te skryf my eerste roman. Vir my opleiding van BA in Geskiedenis Ek was aangetrokke tot die historiese genre. Ek het haar aan 'n gesogte toekenning voorgelê, wat ek natuurlik nie gewen het nie. Ek het die reis na Madrid egter baie geniet om die manuskrip by die uitgewer self te gaan aflewer. Dit was 'n baie aangename en onvergeetlike ervaring.
AL: 'n Hoofskrywer? U kan meer as een en uit alle tydperke kies.
MAP: Ek kon nie een kies nie; Ek het baie skrywers geniet, wie se boeke ek op verskillende stadiums en oomblikke in my lewe gelees het.
Ek hou van die literatuur van die XIX en die eerste helfte van die XX: Jane AustenDie bronte, Flaubert, Stendhal, Balzac, Oscar Wilde, Tolstoi, Dostojevski, Emilia Pardo Bazan, beuel, Wilkie Collins, Edith Wharton, Scott Fitzgerald, Forster, Evelyn Waag, Agatha Christie of Némirovsky.
Na verloop van tyd kan ek baie ander noem: Isabel Allende, Carmen Martin Gaite, Paul Auster, Donna Leon, Pierre Lemaitre, Fred Vargas en vele ander. Hulle het almal dit in gemeen dat hulle my laat geniet, besin het of my beweeg het. Elkeen van hulle het 'n afdruk op my gelaat; Ek het by almal geleer. Uiteindelik word die styl van 'n skrywer gebou uit sy persoonlikheid, ervarings en natuurlik lesings.
MAP: Ek sal twee kies: Anna Karenina, waarmee hy 'n gesprek sou voer oor die lewe en liefde. Ek sou graag saam met haar deur die strate van St. Petersburg wou loop, alhoewel ek dink dat nadat ons tee gehad het, die groot Tolstoy dalk aan die einde ontsteld was.
'N Ander karakter met wie ek graag 'n aand sou wou geniet, is saam met die groot gatsby. Ek sal nie omgee om in jou geselskap na New York te toer nie. Dit lyk vir my fassinerende karakters, vol ligte en skaduwees, hoekies en nuanses.
MAP: Ek hou daarvan, as dit kan, skryf alleen en in stilte, maar ek pas aan. As 'n staaltjie sal ek dit vir jou sê Wie het 'n meermin gesien? Ek het dit klaargemaak in Zaragoza, op 'n bank gesit, opgesluit agter 'n matras in 'n oorvol kamer, terwyl my man en kinders meubels geverf en bymekaargemaak het. Soms kan jy nie kies nie.
Ek het net 'n goeie boek nodig om te lees, die res is vir my onverskillig.
MAP: Daar is plekke waar ek beter fokus. In my huis Logroño Ek het 'n bietjie lessenaar voor 'n venster waardeur ek bome sien swaai en mense kom en gaan; Dit is 'n plek wat my kalmte gee en waar ek baie gemaklik voel. In somerEk geniet dit baie om te skryf in my huis in Medrano waar ek 'n paar mooi het Mountain View. Daar het ek begin Wie het 'n meermin gesien? Egter, Dostojevski in die gras Dit het ontstaan ​​tydens 'n vakansie in Vinarós. Die Maart dit is ook baie inspirerend.
Oor die tyd van die dag skryf ek verkieslik by vroeë oggende, as almal nog slaap en die huis stil is. 'N Ander keer waarvan ek gewoonlik gebruik maak, is die middag. Nooit in die aand, dan verkies ek lees. In my geval voed lees my om verder te skryf. Dit is 'n alledaagse daad.
Ek is 'n onderwyser en moet my werk en my gesinslewe versoen, maar Ek probeer elke dag skryf, al is dit net 'n paar woorde. Ek glo sonder twyfel dat u altyd tyd kan maak vir dit waarvoor u omgee en passievol is.
AL: Is daar ander genres waarvan jy hou?
MAP: As leser hou ek van die verhaal en ek geniet ook die historiese roman. Ek sluit nie uit dat ek eendag as skrywer met hierdie genres begin nie.
MAP:ek lees Instink, deur Ashley Audrain. Dit is 'n boeiende roman, baie oorspronklik. 'N Sielkundige riller wat praat oor moederskap en wat roer, laat jou nie onverskillig nie. Vanuit 'n narratiewe oogpunt is die gebruik van die verteller in die eerste en tweede persoon baie interessant, sowel as die tydspronge. Ek beveel dit aan, sonder twyfel.
Ek het 'n derde saak van die Cárdenas -broers, geleë in die lente. Dostojevski in die gras ontwikkel in die herfs en Wie het 'n meermin gesien? in die winter. Ek het egter nuwe idees in my kop. Vir 'n skrywer is daar 'n opwindende oomblik: as jy dink dat jy naby 'n goeie verhaal kan wees.
NA DIE: Hoe dink jy is die publikasie -toneel? Dink u dat dit gaan verander, of het u dit al gedoen met die nuwe kreatiewe formate?
MAP: Daar is geen twyfel dat die publikasietempo es ywerig. Daar is 'n paar baie kragtige uitgewersgroepe wat die mark oorheers, en 'n menigte klein en medium uitgewers wat met kwaliteit of met 'n baie spesifieke voorstel moet meeding. Dit is egter waar dat daar verskillende maniere is waarop 'n onbekende skrywer die publikasie van sy boeke kan bereik. Daar was nog nooit soveel moontlikhede en geleenthede as nou nie. Na publikasie begin 'n reis waarin die skrywer honderd persent betrokke moet wees. Sonder twyfel is sosiale netwerke 'n noodsaaklike bondgenoot om jouself bekend te maak en jou boeke te bevorder. Ons weet almal dat dit nie maklik is nie en dat die aanbod groot is, maar vir my elke leser wat hul tyd en geld in u boek belê, is 'n wonderlike prys Dit vergoed meer as die moeite wat belê is.
In my hart was my droom duidelik om te publiseer. 'N Skrywer skryf omdat hy dit geniet, omdat hy lief is vir die oomblik van sit om karakters en verhale te skep, omdat hy dit nodig het soos asemhaal. Maar skryf bo alles sodat hulle dit lees, sodat ander ook van hul verhale kan geniet.
Dit is waar dat publikasie vir my onbereikbaar was. Ek het my lankal toegewy aan skryf op 'n baie private manier, net my man het geweet. Hy is my eerste leser, hy is op die beste manier baie krities, en daarom vertrou ek sy oordeel. Soms, iets moet gebeur wat jou dwing om die eerste stap te neem. In my geval was dit die verlies van twee geliefdes in 'n baie kort tyd. Op daardie oomblik was ek ten volle bewus daarvan dat daar 'n punt in die lewe is van geen terugkeer nie. As alles eindig, neem jy net wat jy geleef het, wat jy geniet het, wat jy liefgehad het. Ek het gedink ek wil nie spyt wees as dit te laat is nie en dat ek niks het om te verloor deur te probeer nie.
Dit is waar dat daar is baie mense wat skryf en wil publiseer, ons moet realiste wees. Dit is 'n langafstandwedloop waarin jy moet stappe neem, volhard en ernstig werk in dit.
AL: Is die oomblik van krisis wat ons beleef vir u moeilik, of sal u iets positiefs kan behou vir toekomstige verhale?
MAP: Ons is in 'n ingewikkelde oomblik, ek sou dit amper sê in 'n tydsverandering. As historikus weet ek dat krisisse plaasvind, selfs al is dit baie moeilik terwyl u dit leef, en dat daar daarna altyd beter tye kom. Ek wens dit ten minste vir die nuwe generasies toe. Oor literatuur, kuns of musiek, miskien die mees indrukwekkende werke het in die donkerste tye ontstaan. Kultuur is lig, dit red altyd.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Aísa Mighty Sea. Onderhoud met die skrywer van Who Has Seen a Mermaid?