Lief Vir Die Max | Troeteldiere Huishouding
"Ek het Max gehad sedert hy ses weke oud was," sê Elizabeth Jones, 'n rekenaar grafiese spesialis in Mesa, Arizona. Sy het die wit gekies met grys Manx-kitty omdat hy so speels en liefdevol was. Oor die afgelope 15 jaar het Max nooit 'n vreemdeling ontmoet nie. "Hy sal altyd regop kom om in jou skoot te kom, hom gemaklik te maak en net homself op jou gesig te vryf," sê sy.
Maar in die afgelope twee jaar het Max se gedrag en persoonlikheid verander. Max het altyd kos gekry en die grond gehardloop terwyl die kibbel klop. Dus, toe behandelings verlore gegaan het, het Elizabeth geweet dat iets verkeerd was. Max het stadig begin om gewig te verloor, en het huiwerig geword om te kommunikeer. Hy het nie meer gevra vir marathonskoot-snuggling sessies nie, en hy was ook nie geïnteresseerd in kopbesoekers nie. Die grappige kat wat sy altyd geweet het, het begin wegkruip. Uiteindelik, in Maart verlede jaar toe Elizabeth van die universiteit gegradueer het en haar droomwerk gevind het, het dinge vinnig afgetree.
'Hy sal op my bed kolf of in my plek sit waar ek op die rusbank sit,' sê Elizabeth. Die geglasuurde blik in sy oë en sy angstig gedrag het Elizabeth vrees dat haar geliefde kat sy gedagtes verloor het. Max het ook van haar weggesteek of vir aandag gesoek. Sonder waarskuwing het hy in die middel van die nag in die bed geklim, gehuil om haar te wakker en 'n gemors te maak. "Ek was aan die einde van my tou," sê sy. "Ek moes met hierdie kwaai kitty omgaan, wat altyd so vriendelik en wonderlik was en baie liefdevol was." Sy het geweet om dit nie persoonlik te aanvaar nie, maar die hantering van middel-van-die-nag messes het dit moeilik gemaak. "Dit het soveel seergemaak om hom so te sien."
Elizabeth het meer en meer ontsteld geword toe Max se toestand versleg het. "Hy het hierdie blik in sy oë gehad wat gesê het:" Wie is jy? Waar is ek? Ek weet nie wat aangaan nie. Ek is ontsteld, en ek voel nie goed nie, "sê sy. "As jy sien dat 'n dier so ly, voel ek dit is jou verantwoordelikheid om dit nie te verleng nie." Sy het haar kat wanhopig liefgehad en geskeur deur die gedagte om hom te verloor, maar het geweet sy sal uiteindelik Max moet laat slaap.
Alhoewel katliefhebbers van vandag bevoorreg is om langer katte van 15 tot 20 jaar te geniet, is dit nie ongewoon nie. Ons erken dat verouderingskatte 'n gesondheidsprobleem of gestremdheid kan ontwikkel. Die meeste katte sal ons nie oorleef nie. Is dit selfsugtig om sy lewe te verleng? Wanneer is die regte tyd om afskeid te neem? Koste van sorg, kommer oor sy gerief, en skuld oor die maak van hierdie keuses, kan die laaste weke of maande saam nog moeiliker maak.
Daar is geen verkeerde antwoord nie. Dit maak nie saak wat ander mense dink nie, of wat hulle wil doen nie. Elke situasie is anders, en wat van toepassing is op ander, kan geen invloed hê op jou situasie nie. Enige keuse wat jy maak wat gebaseer is op liefde en besorgdheid vir sy welsyn, kan nie verkeerd wees nie.
Die lyding vir beide Max en sy liefdevolle eienaar was al vyf maande aan die gang toe Elizabeth 'n vraelys van Max se veearts ontvang het. Dr Kelly Moffat van die Mesa Veterinary Hospital versoek inligting vir 'n studie oor senior kat pasiënte. Deelname aan die studie sluit in volledige bloedwerk en fisiese en neurologiese eksamens. Elizabeth het gespring dat daar iets gevind kon word wat Max kon help om normaal te herstel of ten minste sy lewensgehalte te verbeter.
Die toetse het beide goeie nuus en slegte aangebied. Vir sy ouderdom was Max redelik gesond. Hulle kon niks vind om te behandel nie. Dr Moffat het gesê daar was geen fisiese probleme om sy nood- en gedragsprobleme te verantwoord nie. Elizabeth se hoop het geval toe die dokter verduidelik het dat sekere katte op 'n sekere stadium van die spel op 'n kognitiewe vlak versleg. Die simptome Max uitgestal was tipies van katlike seniliteit. Hierdie toestand is meer dikwels in honde beskryf en is baie nuut vir kattegeneeskunde.
"Daar is nou 'n redelik goed verstaanbare sindroom waarna verwys word as Canine Cognitive Dysfunction, wat basies 'n verlies van geheue en leer verteenwoordig, of 'n vermindering in leergeheue," sê dr. Benjamin Hart, 'n veeartsenykundige by die Universiteit van Kalifornië-Davis. Hy sê dat honde, soortgelyk aan mense wat aan Alzheimer se siekte ly, 'n beta-amyloïede patologie in die brein ontwikkel. Dit is 'n styselagtige proteïen wat wakker word sodra dit in die weefsel neersit.
Max se veearts was een van die eerste wetenskaplike opnames van katte wat aan kognitiewe disfunksie ly. "Ek het twee jaar gelede die studie begin, en het sedertdien gekyk na 155 katte tussen die ouderdom van 11 en 21 jaar," sê dr Moffat.
"Jy is meer geneig om dit te sien in 15-jarige en ouer katte," sê Gary Landsberg, DVM, 'n behaviorist in Thornhill, Ontario. Hy het een van die eerste navorsingsvraestelle op katte geskryf wat gedeeltelik tot die gevolgtrekking gekom het dat soveel as 80 persent van die katte wat hy ouer as 16 sien, toon tekens van seniliteit. "Sommige van die brein verander in is soortgelyk aan dié wat gesien is in die vroeë stadiums van menslike Alzheimer's," sê hy. Soos die geaffekteerde mense, het katte met kognitiewe disfunksie ook deposito's van amyloïedmateriaal in die brein.
Daar is tans geen mediese behandeling vir die kattekwaal nie. Die meeste kat eienaars het min keuse, maar om hul troeteldier se lyding te beëindig deur genadedood.
Maar daar is hoop. Elizabeth het geleer dat die dwelm selegilien (handelsnaam Anipryl) FDA goedgekeur is om kognitiewe disfunksie by honde te behandel. Dit het ongelooflike resultate getoon in 'n sekere persentasie hondepasiënte. Sy het ingestem om 'n eksperimentele behandeling van Anipryl op Max te probeer. Hierdie "off-label" -gebruik is wettig solank eienaars ingelig word, en Elizabeth was bereid om enigiets te probeer. Sy het geweet dat Anipryl Max se laaste kans was.
Die kat het elke oggend ½ tablet ontvang. Elizabeth was verbaas om binne 'n paar dae 'n verandering te sien. "Dit was redelik dramaties!"
Max het oornag sy kalmte herstel.Sy eetlus het teruggekom, en hy het net soos ou tye begin eet. "Nou weet hy waar hy is, hy herken my, hy weet wat aangaan," sê Elizabeth. Sy is nie net opgewonde oor Max se reaksie nie, en verlig dat hy weer sy lewe geniet en 'n volle vennoot in hul familie is; Elizabeth koester ook die gedagte dat Max se deelname aan die studie ander katte sal help. Dit is inderdaad 'n gepaste nalatenskap vir hul jare saam. Gedagtes om Max te laat slaap, is permanent vasgehou, aangesien die geglasuurde blik in sy goue oë opgehef is om te onthul wat altyd daar was, onder die verwarring-
Max kyk terug met liefde.
In die verlede sou hierdie simptome as 'n normale deel van veroudering geborsel gewees het, sê Susan Little, DVM, 'n kattepesialis in Ottawa, Kanada. "Dit moet eintlik as 'n spesifieke gesondheidskwessie van 'n geriatriese kat erken word," sê dr. Little. Geaffekteerde honde en katte lyk gewoonlik om te vergeet hoe om normale aktiwiteite te doen. Hulle kan byvoorbeeld nie die rommelblik vind of vra vir 'n badkamerpouse nie, of hulle sit net in die middel van die kamer en huil. Tekens van kognitiewe disfunksie kan vaag en verwarrend wees en ander siektetoestande naboots. Soek vir:
Disoriëntasie: Doelgerigte wandel, raak verlore en verward, mag nie familielede of ander bekende persone of plekke herken nie, word in die hoeke vasgekeer of in die huis verloor.
Interaksieveranderinge: Lekker nie meer familielede nie, hou nie daarvan om petting te voorkom nie, nie so belangstel om aandag te kry nie, interaksie verander met ander troeteldiere.
Slaap veranderinge: is wakker en aktief in die nag, slaap siklusse word ontwrig of omgekeer. Huis opleiding is vergete.
Angs of kompulsiewe gedrag: bewing, yowling en huil, herhalende pacing, vloer of voorwerp lek.
Vertraag die onvermydelike?
Die ou gesegde, "gebruik dit of verloor dit!" geld ook vir troeteldiere. Studie van kognitiewe funksie by honde het bewys dat probleemoplossingsaktiwiteite hulle skerp, gekoppel aan die wêreld rondom hulle, en selfs hul lewensduur verleng.
Navorsers stem ook saam dat geestelike stimulasie die kognitiewe funksie van verouderingskatte drasties verbeter. Hou jou kat albei fisies aktief en verstandelik verloof deur haar hele lewe om haar brein jonk te hou en die vordering van veroudering te voorkom of stadig te verhoed.
Hier is 'n paar dinge wat jy kan doen om jou verouderingskat beide fisies en geestelik fiks te hou:
Bied breinstimulerende vertoningsvermaak soos voëlvoerers buite vensters.
Leer jou kat om op 'n leiband te loop.
Omkoop Garfield-tipe kos gemotiveerde katte met lekker lekkernye om truuks te leer; Byvoorbeeld, bel "Fluffy come!" draai dan die blikopener aan, en wanneer die kat aan jou loop, beloon met 'n spysenier.
Geskryf deur Amy Shojai
Amy D. Shojai is 'n nasionaal bekende troeteldier sorg spesialis, en skrywer van meer as 'n dosyn troeteldiere boeke, insluitend die komende "Volledige sorg vir jou veroudering kat" en "Volledige sorg vir jou veroudering hond." Sy kan bereik word via haar webwerf www.shojai.com