Hoor jy die afstandhonger grom? | Kerkbode
As kerkkoerant is Kerkbode dubbeld bewus van 'n soort grommende afstandhonger tussen mense in Suid-Afrika.
Ons het die afgelope weke ons verslaggewing toegespits op gemeentestories van hoop omdat dit weliswaar nuuswaardig is hoe men­se saamstaan en pes en plundery die hoof bied.
Namibië: Toe word pastorie 'Covid-hospitaal
Maar die vet weet, verdelende politiek binne een van die mees ekonomies ongelyke lande in die wêreld tesame met die verskynsel van dolerende gemeentes ver­sterk die gevoel wat 'n mens kry van nog 'n groot storie: Dié van 'n sterk behoefte aan wegstaan van mekaar – 'n behoefte aan distancing. Ook onder NG lidmate. Weg van die liberale klomp. Weg van die woke spul. Weg van die konserwatiewes. Weg van die vromes. Weg van die sondaars.
"(Ons) is ernstig bekommerd en hartseer oor die stand van sake in die kerk en die samelewing, en het daarom 'n besluit geneem dat ons nie met die 2019- en ander besluite van die Algemene Sinode, wat strydig is met die Woord van God, saamstem of dit in hierdie gemeente sal leer of sal toelaat dat dit geleer word nie," skryf die kerk­raad van Die Strand-gemeente onlangs in Kerkbode.
Hierdie gemeente is die jongste op die lys van 77 dolerende gemeentes wat op kairosnetwerk.net gepubliseer is en bygewerk word. Terwyl die NG Kerk altesaam sowat 1 000 gemeentes het, is 'n gesonde joerna­listieke benadering om nie net kwantitatief nie maar ook kwalitatief na data te kyk en te luister na die stemme van­uit alle geledere. Ons sal daarmee voortgaan. Maar wat meer kan ons as redaksie doen, wonder 'n mens?
(On)gelukkig is ons nie die enigste land wat sukkel met diep verdeeldheid nie. In die VSA werk organisasies soos StoryCorps aan projekte soos One Small Step wat gemik is op die teenwerk van ver­al politieke polarisering.
Einde Julie skryf prof Peter T Coleman 'n interessante stuk getiteld "The way out of toxic polarization". Coleman, 'n professor in sielkunde en opvoedkunde by Columbia Universiteit, gee basies vier wenke vir dialoog.
Die eerste twee sal 'n mens maklik verstaan en die laaste het te make daarmee dat dit glo help om fisiek saam te beweeg; iets te doen, nie net weerskante van 'n lessenaar te sit en tande wys vir mekaar nie.
Die derde punt was vir my interessant en ek haal Coleman aan oor wat hy daarmee bedoel: "When you find yourself feeling completely disdainful of them – the members of the other tribe – and absolutely certain they are dead wrong on most issues, then it might be time to complicate your life. That is, to seek out people who hold opposing views from you on important issues, but whom you feel are smart, decent and well-informed. Thinking with them can help you see things anew."
Indien dit steeds te teoreties klink, is daar voorstelvrae in 'n gespreksgids vir diegene wat in die taal van die StoryCorps-projek "een klein treetjie" wil gee in die rigting van versoening. Hierdie vrae lui as volg: