Brief aan NWU-raadsvoorsitterProf. Francois Venter, ŉ oud-dekaan van die Noordwes-Universiteit se regsfakulteit, het die onderstaande brief aan die NWU-raad geskryf na aanleiding van ŉ brief van prof. Dan Kgwadi, visekanselier van die NWU, wat vroeër vandeesweek in Beeld verskyn het. Die brief is gerig aan adv. Johan Kruger, voorsitter van die NWU-raad. Die NWU se Potchefstroomkampus. Foto: NWU Pukke/Facebook Geagte dr. Kruger, Vir my as alumnus en voormalige lid van die NWU-raad is die verwikkelinge rondom die institusionele bestuur van die universiteit ŉ ernstige bron van kommer. My bekommernis dat die motiewe onderliggend aan die bestuur en strategiebeplanning toenemend irrasioneel en persoonsgebonde raak, is verdiep deur die brief van die visekanselier wat Beeld op 7 Julie 2015 geplaas het. Dit blyk uit die brief dat die beweegredes agter verskeie optredes van prof Kgwadi sedert sy huidige aanstelling, te vinde is in ŉ siening dat hy ŉ persoonlike slagoffer van sy voorganger en kollegas se optrede is. Sy uitgesproke wens om die wêreld te oortuig van mense se veronderstelde bedoeling om hom in die uitvoering van sy verantwoordelikhede as bestuursleier van die universiteit aan bande te lê, blyk onder meer uit sy vrugtelose pogings (waarvan die gemelde brief die jongste is) om bestuurshandelinge van veral dr. Theuns Eloff en prof Herman van Schalkwyk as bedenklik of selfs wederregtelik te laat brandmerk. Sedert sy benoeming as visekanselier het prof Kgwadi hom uitdruklik daarop toegespits om die fondamente waarop die sukses van die NWU sedert 2005 gebou is, af te breek deur goed-funksionerende strukture, verhoudinge en werkswyses met onbeproefde meganismes te vervang. Hierdie werkswyse het sonder twyfel toenemend ŉ destabiliserende uitwerking op die universiteit. Hoewel dit vanselfsprekend is dat strategie en struktuur deur ŉ instelling soos die NWU gereeld hersien en waar nodig in belang van konstruktiewe vernuwing aangepas moet word, het dit aanvanklik voorgekom asof die visekanselier bloot ideologiese oorwegings gehad het (saamgevat in sy vertolking van die eise van transformasie). Uit latere optrede, waaronder die irrasionele vrese wat hy uitgespreek het oor sy veiligheid in Potchefstroom en veral uit sy jongste brief in die media, kom dit egter voor asof hy beweeg word deur ŉ gebrek aan vertroue in sy eie gesag en die wens om sy posisie te versterk deur persoonlike vetes in die openbaar te voer. Die proses wat die visekanselier geïnisieer het en steeds dryf om die NWU se strategie en struktuur dramaties te verander, het reeds aanleiding gegee tot heelwat onsekerheid en demotivering in die geledere van die universiteitsgemeenskap, insluitend alumni, personeel en studente op al drie die kampusse. Deur energie op ŉ futiele openbare najaag van ŉ vreesgedrewe persoonlike agenda te verspil, word die spanning en verdeeldheid binne die Universiteit uit die aard van die saak verhoog. Hierdie optrede strek nie net tot nadeel van diegene wat regstreeks by die NWU betrokke is nie, maar is skadelik vir hoër onderwys oor die algemeen en dus teen die belang van die land in geheel. My doel met hierdie brief is in die eerste plek om die Raad te bedien met die perspektief van ŉ nabye waarnemer op die verloop van sake aan die universiteit en tweedens om die aandag daarop te vestig dat die wesenlike veranderinge aan die rigting en werking van die NWU wat die visekanselier najaag, met groot versigtigheid bejeën behoort te word, veral ook omdat dit oor weinig legitimiteit binne die universiteitsgemeenskap beskik. Met hoogagting, Francois Venter