Die Hebreeuse skrifte spreek baie duidelik oor die ontwikkeling van die verbond tussen die Joodse volk en God. Die individuele Jood kom onder die verbond deur sy erfenis. Hy word in lyn gebore en erken spesifiek sy verbonds-verwantskap. Aanvanklike bevestiging is deur die besnydenis van die manlike kind wanneer hy agt dae oud is volgens die bevel van God aan Abraham. (Gen. 17:10-12) Tweedens geskied bevestiging in die verbond van Moses en die daaropvolgende verbinding aan die Torak. Die jong man beaam sy verbintenis en word “’n seun van die verbond.” Of bar mitzvah. Die jong dame word ‘n bat (dogter) mitzvah. Dus bevestig elke Jood sy verbond met God.
Die 2de groep mense wat in ‘n verbonds-verwantskap tot God staan is die wat deur Jesus, die Messias, daarin gebring is. Ek verwys nie hier soseer na daardie mense wat met God versoen is deur ‘n toeeiening van Jesus se soenverdienste, 2000 jaar gelede nie; ek verwys na die mense wat afgesien van versoening in ‘n verbonds-verwantskap met God gebring is deur die Heilige Gees wat in hulle werk, deur die Wedergeboorte.
Dus, God het 2 groepe mense geroep tot verbonds-verwantskap. Die Joodse volk is sigbaar en is die instrument waardeur God met die sigbare wêreld deel – dit is die nasies. Die 2 de groep, die verbonds-volgelinge van Jesus, is onsigbaar vir die wêreld en word gebruik in die stryd op die geestelike vlak. Albei is instrumente in die hand van God, en Hy gebruik hulle om sy uiteindelike doel te bereik.
Die nationale magte beweeg na koalisie, terwyl die kerke en die Roomse kerk asook baie ander verskillende godsdiensgroepe eenheid propageer. Hierdie konfederasies sal een van die dae volgroeid wees en uitreik na ‘n valse vrederyk. Die godsdienstige wêreld word tot so ‘n mate met politiese-geinspireerde teologiese strominge oorspoel, dat die suiwer verkondiging van die Woord van die Here in ons tyd baie skaars geword het. So oordrewe is die neiging om godsdiens by die subjektiewe ideale van die mense aan te pas, dat die teologie gebuig en vervorm word totdat dit by die behoeftes van ‘n bepaalde groep aanpas.
Teologie van die rewolusie, of bevrydingsteologie, is ‘n verdere ontwikkeling van die liberale teologie, en is volkome op die politieke bevryding van die mens ingestel. Dit is baie gewild in die Derde wêreld, waar agterlike op polities onderhorige groepe hulleself in die posisie van Isreal stel toe hulle deur die Egiptenare of Romeine onderdruk is. Hieruit kom die motivering vir ‘n rewolusionêre bevrydingstryd waarin geweld geregverdig word en geen klem op geestelike wedergeboorte geplaas word nie.
Is net so ‘n verdraaide weergawe van die Bybel, deurdat daar mense is wat beweer dat slegs die blanke volke die Koninkryk van die Hemele kan beërf. Hulle hang die Brits-Isrealse denkrigting aan wat gebaseer is op die foutiewe idee dat die blankes die afstammelinge van die 10 “verlore” stamme van Isreal is, en dat die gekleurde rasse as heidene en selfs “diere” nie gered kan word nie. Hulle maak die Jode, wat die stam van Juda waaruit Christus gebore is, insluit, as ‘n verbasterde groep af wat vir al die ongeregtigheid in die wêreld verantwoordelik is. Ontsettend baie haat en leuens word deur hierdie en ander valse teologiese denkrigting versprei. As Christene moet ons dit teenstaan en die reddende genade van die Here Jesus aan alle mense verkondig. Laat ons dus nie God se boodskap aan die mensdom vir eie gewin verdraai nie. (Openb. 22:11)