Bontebok Digital Magazine Edition November 2018 by Die Bontebok - Issuu
DIE BONTEBOK AMPTELIKE TYDSKIF - KAAPSE JAGTERS- EN WILDBEWARINGSVERENIGING OFFICIAL MAGAZINE - CAPE HUNTERS AND GAME CONSERVATION ASSOCIATION
OP ‘N ELAND SE SPOOR ROOSHOEK JAGPLAAS WINGSHOOTING BASICS MR CROTCHY’S SABLE
JAGSTORIES | TAKNUUS | WILDBEWARING | VUURWAPENS| VELDKUNS
DIE BONTEBOK 2018 DESEMBER UITGAWE INHOUD 4	REDAKTEUR 6	KAAPJAG VOORSITTER 7	KAAPJAG PRESIDENT 8	KAAPJAG HOOFKANTOOR 9	WILDBEWARING 10	OP ‘N ELAND SE SPOOR 16	ROOSHOEK JAGPLAAS 18	WINGSHOOTING BASICS 22 WETLANDS A THREATENED HABITAT 26	CONTACT CLOTHING FOR THE HUNTER 28 MISTER CROTCHY’S SABLE - AFRICAN OUTFITTER 32	KAAPJAG FOTOGALLERY
36	BOESMANLAND 38	NAMAKWA 40	WES BOLANDJAG 42	SENTRAAL 45	KOUP 46	WESKUS 48 SPORT SKIET
18 FOTOS: VOORBLAD EN INHOUDSBLAD DR LANDI LOMBARD
elkom by die Desember 2018 uitgawe van Die
Bontebok. Die jaar het so vinnig verby geglip en 2019 staan by die voordeur, besig om te klop. Hierdie tyd van die jaar is vir my altyd een van opwinding en afwagting, daardie lekker lang vakansies, Kersfees en uitspan by die see. Ek wil ook ons lesers ‘n geseënde Kerfees en voorspoedige Nuwe Jaar toewens. Vir die wat op die pad gaan wees in die feestyd, ry versigtig en trek maar af as jy moeg raak. Dis maar beter om eerder laat by ‘n plek aan te kom as glad nie.
In hierdie uitgawe het ons heelwat jagverwante artikels geplaas aangesien dit die versoek was van lede en lesers. Op bladsy 18 het ons “Wingshooting Basics” vir die manne met haelgewere. Schalk vd Merwe vertel ons sy Eland jagstorie op bladsy 10 en ons het ook van African Outfitter ‘n jagstorie van toeka se dae af, of is dit nou doerie jare, op bladsy 28. Hierdie artikel is met vergunning van die redakteur van African Outffiter, Neels Geldenhuys, aan ons verskaf. Dan is daar die Kaapjag fotogallery op bladsy 32. Die wenner is James O’Kennedy van Bredasdorp wat ‘n pragtige
Francois Rossouw Eland bul geskiet het. Ek wil graag ‘n beroep doen op lesers wat fotos instuur om asb van hoë kwaliteit fotos gebruik te maak. Verkieslik 1mb en meer is geskik vir drukwerk. Indien die foto geneem is met ‘n selfoon, dan moet die foto uit die selfoon gallery ge-epos word aan ons sonder enige verkleining. Die Kaapjag takke se bydrae is vanaf bladsy 36 en is propvol nuus en kompetisie uitslae. Geluk aan al die wenners. Groete en lekker lees.
DIE B O NT E B OK EDI T ORI A L TEAM EDITOR: Francois Rossouw rossouw@ifadvisors.co.za COPY: •	A Cilliers •	N Bertram DESIGNERS: •	Tonny •	Jane ADVERTISING & SALES: •	Yolande: admin@kaapjag.co.za CORRESPONDENTS / EDITORIAL: •	Matt Relihan •	Christopher Cloete •	Petrus Jonker •	Hein Alward •	Henk Mulder •	Awie Pelser
DISCLAIMER Die Bontebok makes no representation, endorsements, warranties or guarantees about any of the products and/or services offered or advertised within this magazine. Die Bontebok expressly disclaims any and all liability relating to or arising from the sale, distribution, manufacture, use or misuse of all products and all services offered and advertised within this publication.
PHOTOGRAPHY: •	Landi Lombard •	Ernst Lombard
PHOTOGRAPHS & ARTICLES Submissions of photographs and articles are welcome, however it will be deemed that submission shall be a warranty that they are original and do not infringe on the copyright of others.
COPYRIGHT Both nationally and internationally all material herein is held by Die Bontebok. No reproduction of any nature is permitted without prior written consent of the owner. INDEMNITY Die Bontebok, its owners, members and staff hereby advise that partaking in any activities, and handling any equipment advertised in, or written about in this publication, involve risk, potential injury or death to oneself or others. Great care and professional advice must be taken when carrying out these activities. Die Bontebok, its owners, members and staff cannot accept any responsibility or liability for any damage to personal property, including, but not limited to loss, financial loss, injury or death.
www.gunafrica.com Die Bontebok
KAAPJAG KONTAKBESONDERHEDE HOOFKANTOOR Matt Relihan info@kaapjag.co.za	Tel : 021 975-6324/5 Faks : 086 620 2610 Mimi Reyneke (Admin) admin@kaapjag.co.za	Tel : 021 975-6324/5 Faks : 086 620 2610 Daleen Rennie (Rekeninge) accounts@kaapjag.co.za	Tel : 021 975-6324/5 Faks : 086 620 2610 BESTUUR	PRESIDENT	Horst Kettner	horchri@telkomsa.net	Sel : 082 929 4658 VOORSITTER	Servaas Rabie servaasrabie@gmail.com Sel : 082 473 2440 ONDER-VOORSITTER	Wim Joubert	wimjoubert@telkomsa.net Sel : 072 172 1163 SEKRETARIS	AndrÃ© Duvenhage	andree@telkomsa.net Sel : 083 226 1050 TESOURIER Johannes Saayman johannes@bestergroenewald.co.za Sel : 082 462 3364 ADD. LEDE/DAGBESTUUR	Andries du Toit andries@jaffes.co.za Sel : 082 783 6541 Johann Strauss	platberg@hantam.co.za Sel : 083 231 1872
UIT DIE PEN VAN DIE VOORSITTER SERVAAS RABIE - KAAPJAG
ns nader die einde van nog ‘n jaar wat baie uitdagings gebied het op verskeie vlakke. Die ekonomiese situasie in ons land is seker iets wat ons almal raak. Dit kan lei tot ‘n inkrimping van ons lede getalle wat opsigself ‘n uitwerking op ons aktiwiteite sal hê. Vir die huidige finansiële jaar het ongeveer 212 nuwe lede by ons vereniging aangesluit en is dit ‘n positiewe toevoeging tot die vereniging. Dan is daar ook die aanslae vanaf die Suid Afrikaanse Polisie oor die besit van vuurwapens wat voorop in die media geplaas word. Dit lei daartoe dat die publiek soms oningelig is en menings uitspreek oor die ontwapening van vuurwapeneienaars. Dit laat ‘n slegte smaak in lede se mond, want ons doen alles binne ons vermoë om binne die beperkings van die nodige wetgewing ons vereniging te bestuur en lede van diens te wees. Hierdie uitdaging
sal ons met die nodige professionaliteit en integriteit die hoof bied. Daar was ook ‘n paar hoogtepunte met ChasaRaadsvergaderings waarvan ons die gasheervereniging was gedurende Mei. Die vergadering is in Beaufort Wes aangebied en is voorafgegaan met ‘n voorsitjag vir die afgevaardigdes. Dit was ‘n heerlike geleentheid en ‘n baie groot sukses. Die jaarlikse Kaapjag ledejag is ook in Beaufort-Wes aangebied en die aanvraag na sulke jagte groei jaarliks. Ons sal voortaan poog om sulke geleenthede vir ons lede aan te bied. Op sportgebied het ons ook op verskeie vlakke deur ons lede se prestasie uitgeblink. Daar was heelwat uitdagings met nuwe sportskiet dissiplines wat deel gevorm het van die sport kompetisies en ons lede het nie op hulle laat wag om in die onderskeie dissplines deel te neem en te presteer nie. Namens die vereniging wil ons elke lid wat deelgeneem het hartlik gelukwens met hul puik uitslae. Ek wil van die geleentheid
gebruik maak om ‘n paar bedankings te doen. Eerstens wil ek ons lede wat ons vereniging so van krag tot krag neem bedank vir die afgelope jaar se betrokkenheid by al ons aktiwiteite. Groot dank ook aan ons onderskeie takbesture wat onbaatsugtelik aktiwiteite reël vir ons lede en dit so aangenaam maak by die skiet dae. Voorts wil ek ook ons uitvoerende bestuur bedank wat alle aspekte van ons vereniging se bestuur in so ‘n goeie gees en met soveel uitmuntendheid uitvoer. Groot dank ook aan die kantoorpersoneel vir hul harde werk die afgelope jaar. Dit word beslis raakgesien. Ek wil ons lede, bestuur en kantoorpersoneel almal ‘n geseënde Kersseisoen toewens, en dié van ons wat kan uitspan vir die vakansieseisoen: Julle moet die tyd geniet en veilig reis na jul vakansie bestemmings. Voorspoed vir ieder en elk vir die Nuwe Jaar. Jagtersgroete Servaas Rabie
HORST KETTER - KAAPJAG
Wat is CHASA. Dit is die “Confederation of Hunters Associations of South Africa”, ‘n Konfederasie van Jagtersverenigings
it bestaan uit die meeste jagtersverenigings van Suid Afrika. Ongelukkig is dit nie al die verenigings nie. Daar is altyd ‘n paar wat hulle eie ding wil doen. Om gehoor te word het jy getalle nodig. Op ons eie met klein ledegetalle gaan niemand na ons luister nie, daarom moet ons saamstaan as ons iets wil bereik. CHASA se missie is “ Vryheid om te Jag” en dit sluit dan ook in vryheid om vuurwapens te besit. CHASA se hoofdoel is om met die buitewêreld en owerhede te skakel om te sorg dat ons die vryheid om te jag behou. CHASA moet pro-aktief optree as die groenes en anti-jagters ons reg om te jag wil wegvat. CHASA skakel met WRSA, die boere, met PHASA, die professionele jagters en die “Wildlife
Forum” HAWASA en dien op die “Firearm Forum” waar ook al die ander geakkrediteerde jagtersverenigings en die polisie van die vuurwapenregister op dien. Dit was ten minste die doel, alhoewel die polisie nie altyd hulle kant gebring het nie. CHASA het ‘n voltydse Hoof Uitvoerende Beampte aangestel omdat ‘n vrywilliger wat nog in sy beroep staan nie alles kan volg wat in die wêreld aangaan nie. Ons HUB het toegang tot die polisie se portefeulje komitee waar hy al insette gelewer het. Hy is op goeie voet met die Voorsitter van die komitee. Omdat die meeste jagters lief is om kompeterend te skiet, bied CHASA ook die jaarlikse kompetisies aan en het ‘n ranglys van al die skuts. Vir die kompeterende lid is dit interessanter om nommer drie te wees uit sê maar twintig duisend, as om maar net nommer drie te wees uit twee duisend. Om met mekaar te kompeteer moet daar reëls wees en so het CHASA dan ook die Sportskietreëls in plek. CHASA werk baie sterk op ‘n konsensus beginsel. Dit is nie die Bestuur van CHASA wat reëls opstel nie, maar die afgevaardigdes van alle jagtersvereningings wat eenstemmigheid moet bereik. Maar ons moet tog net onthou dat die skietkompetisies en
die ranglys nie die hoofdoel van CHASA is nie. Ook niks kan ons terughou om nie ons eie kompetisie, selfs ‘n kettie kompetisie in ons agterbuurt, te hou nie. Die uitslae sal dan net nie vir die ranglys wees nie. Om van CHASA te onttrek net om dat ons nie van die skietreëls hou nie sal baie kortsigtig wees. CHASA veg daarvoor dat ons ons vuurwapens kan behou. As ons nie meer vuurwapens mag besit nie, dan beteken skietkompetisiereëls ook niks meer nie. As jy van CHASA onttrek omdat jy nie van die kompetisiereëls hou nie, is die volgende stap dat jy die selfde doen met jou vereniging en dan met jou tak. Aan die einde hou jy net ‘n kompetisie met jou paar vriende wat tevrede is met jou reëls. Die prentjie by CHASA weerspieël maar net wat ook by ons verenigings aangaan, naamlik die gemiddelde ouderdom van lede raak al ouer. Dit is absoluut belangrik dat ons in ons verenigings meer jonger mense moet betrek. Ons moet die behoeftes van jonger mense vasstel en dan aanpas sodat hulle tuis voel by ons. Dit is belangrik dat ons meer stemme kry om gehoor te word.
KAAPJAG HOOFKANTOOR MATT RELIHAN - KAAPJAG CEO
aar is goeie nuus in dat die verkryging van beide Toegewyde Jagter- en Toegewyde Sportskut status pas ‘n bietjie makliker geraak het vir diegene wat haastig is en ons maak graag hierdie inligting langs hierdie weg aan ons lede bekend. Kom ons begin met Toegewyde Jagterstatus, maar dit is belangrik dat die terminologie eers verduidelik word. “Toegewyde Jagterstatus” is ‘n term wat deur die Vuurwapenwet daargestel is en het niks te make met hoe vaardig of ervare die jagter is nie. Dit verwys bloot na ‘n status waaroor ‘n vuurwapen aansoeker moet beskik voordat hy of sy meer as vier vuurwapens kan besit. Om hierdie status te verkry moet die lid aan die minimum vereistes voldoen soos deur die vereniging daargestel. Hierdie minimum vereistes is die voorgeskrewe Senior Jagterseksamen en die praktiese skiettoets. Die term wat ons gebruik om na ‘n lid se jagtersbekwaamheid te verwys is die sogenaamde CHASA Bekwaamheidsertifikaat, wat verwerf word indien die lid die Senior Jagterseksamen met 70% slaag en die klassieke praktiese skiettoets ook met 70% slaag. Soos u dus kan sien, die standaard is redelik hoog en verseker nie die minimum standaard nie. U kan egter steeds aansoek doen vir
Toegewyde Jagterstatus al het u nie die vereiste 70% behaal nie. In teendeel, wat die eksamen betref aanvaar ons ‘n 50% slaagsyfer en die sogenaamde 3 skoot praktiese skiettoets. Vir diegene wat haastig is, is daar nou al geruime tyd die addisionele opsie waar die lid die senior jagterseksamen aanlyn op ons webtuiste kan doen in sy eie tyd en in die gerief van sy eie kantoor of huis. Ook wat die skiettoets betref is daar nou ‘n makliker manier. In die verlede moes die lid die praktiese skiettoets tydens ‘n formele praktiese skiettoets oefening aflê, maar dit het diegene wat haasltig was, nie altyd gepas nie. Gevolglik kan u nou ‘n praktiese skiettoets by enige erkende skietklub aflê op voorwaarde dat die baanoffisier die lid se teiken teken en sy naam daarop aanbring. Die toets behels bloot dat die lid drie skote met enige senterslag jaggeweer op 25 meter uit die vuis na ‘n A4-folio teiken skiet. Dien hierdie teiken saam met jou aansoek in om toegewyde jagterstatus. So maklik soos dit! Wat die bekryging van Toegewyde Sportskut status betref, het dinge ook aansienlik makliker geraak. In die verlede moes lede wat hierdie status wou verwerf eers die senior jagterseksamen aflê, asook aan twee CHASA Baanskiete deelgeneem het in die voorafgaande 12 maande. Toegewyde Jagters wat uiteraard reeds die Senior Jagterseksamen afgelê het, moes egter steeds aan die vereiste twee CHASA Baanskiete voldoen het. Hierdie twee CHASA Baanskiete is nou nie meer ‘n vereiste vir persone wat nie reeds oor Toegewyde Jagterstatus beskik nie – dit
word vervang met die eenmalige vereenvoudigde praktiese skiettoets. Die skiettoets behels die volgende: Die lid skiet drie skote met enige senterslag geweer na ‘n A4-folio op 25 meter by enige erkende skietbaan. Die baanoffisier teken die teiken en bring sy naam daarop aan. Hierdie teiken maak dan deel uit van die lid se aansoek om toegewyde sportskutstatus. Toegewyde Jagters wat reeds die Senior Jagterseksamen en praktiese skiettoets afgelê het, kan sonder enige verdere verpligtinge aansoek doen vir Toegewyde Sportskutstatus, aangesien die Toegewyde Jagter se kwalifikasies reeds die standaard wat voortaan gestel word vir Toegewyde Sportskuts, oortref. Vir lede wat nie Toegewyde Jagterstatus het nie, word die vereiste Senior Jagterseksamen nou vervang met ‘n verkorte eksamen wat nie jagverwante vrae insluit nie. Die verkorte handleiding hiervoor is by ons kantoor beskikbaar. Skakel gerus met Mimi Reyneke by admin@kaapjag.co.za in die verband. Net om saam te vat; Bestaande toegewyde jagters kan aansoek doen om Toegewyde Sportskutstatus sonder enige verdere vereistes. Persone wat slegs Toegewyde Sportskutstatus verlang, doen die verkorte eksamen en vereenvoudigde praktiese skiettoets op sy eie tyd. Onthou die vereiste om hierdie status instand te hou, geld steeds. Die Toegewyde Sportskut moet jaarliks aan twee amptelike skietbyeenkomste deelneem om sy of haar status te behou. Navrae: Mimi Reyneke admin@ kaapjag.co.za
MATT RELIHAN KAAPJAG WEER VANJAAR BETROKKE BY CAPE NATURE OPLEIDING
aapjag gaan weer binnekort betrokke wees by basiese vuurwapen-opleiding van Cape Nature reservaat personeel. Dit sal vanjaar die derde agtereenvolgende jaar wees dat Kaapjag betrokke raak by sodanige opleiding. Die opleiding behels basiese veiligheid, instandhouding en gebruik van ‘n verskeidenheid van vuurwapen tipes. Soms word daar van Cape Nature se beamptes verwag om beseerde of skadedoenende diere van kant te maak, en vir hierdie doel moet hulle dan van die vuurwapens wat by reservate bestaan,
gebruik. Uiteraard moet hulle oor die nodige vaardighede beskik om dit effektief met veiligheid te kan doen. Hierdie blootstelling verseker dat die beamptes wat nie normaalweg vuurwapens hanteer nie, dit tog met veiligheid kan doen. Die opleiding vind plaas op Vrolijkheid Natuurreservaat naby McGregor en vir die praktiese oefeninge word die skietbaan van Kaapjag se Wynland-Tak naby Robertson gebruik. Kaapjag dra graag sy dank aan Andries du Toit oor vir die beskikbaarstelling van hulle skietbaan.
PLAAGBEHEER DIE NATUURLIKE MANIER
ert Visser van Worcester het ‘n interessante verhaal om te vertel. Hy het ‘n plaas gekoop maar met nadere ondersoek gevind dat hy meer muise as plaas het. Dit was so erg dat wanneer die trekker oor die muisneste gery het, het die trekker vasgeval. Andries Du Tiot van Kaapjag het aan Gert ‘n paar uilhokke voorsien vir sy plaas. Dit was nie lank voor daar Nonnetjies uile hul intrek in die
uilkas geneem het nie. Die uile het begin broei en nie lank nie toe is daar honger monde om te voed. Gert sê dat die uile per nag maklik meer as 100 muise gevang het. Dit was soos ‘n vervoerband soos die uile heen en weer gevlieg het. Twee jaar later is sy hele muis-pes probleem opgelos. ‘n Pragtige voorbeeld van plaagbeheer op ‘n natuurlike manier. Kontak gerus vir Andries Du Tiot vir navrae in die verband.
it was vroeg winter en groot dele rondom Beaufort-Wes was geseën met goeie reëns. Kort anderkant Leeu-Gamka het ek my bakkie se ruitveërs aangeskakel toe ons ‘n vaal bui reën, wat soos ‘n gordyn oor die N1 voor ons gehang het, ingery het en moes dit aanlos tot amper op die plaas waar ons gly-gly Losberg se werf donker-aand binnegery het. Ek moes spoedig ‘n baadjie nader trek. Die winter het die Karoo in haar ysige kloue gehad en my ‘n klap in die gesig gegee toe ek uit die warmgebroeide bakkie uitklim. Die huis was ‘n byenes. Pa-hulle het vriende uit die Kaap uit oorgehad vir die naweek wat
kom jag het en die een was meer opgewonde as die volgende een om op die plaas te wees. Die nuwe vuurhert wat Pa buite op die stoep onder die afdak gebou het is ingelyf. Dit is een van daardie soort vuurherte waarin ‘n mens binne-in die vuurhert langs die vuur kan sit, net soos ons dit bestel het. Dit het die groot vuur wat binne-in dit gebrand het klein laat lyk terwyl die dansende vlamme donker skadu’s in die vertrek en oor die vriendelike gesigte rondom die lang geelhout tafel voor die vuurhert gegooi het. Net toe ons dink dit kon nie beter nie het ‘n sagte bui reën salig op die sinkplaat-afdak oor ons koppe begin saampraat.
Die volgende môre was beeldskoon, als nuut en vars. Die lusernland onder die boord het so ‘n dik miskombers oor hom gehad. Jy moes mooi kyk vir die paar lammers wat op die land geloop het. Dit sou een van daardie dae wees wat jy ‘n vuur aansteek met net een vuurhoutjie sonder om eers met jou oop hand te keer vir die vlammetjie. Behalwe vir die nat aarde en druppeltjies wat soos pêrels op ‘n halsnoer aan die drade gehang het, kon mens amper nie glo dat dit die vorige dag en die grootste deel van die nag so gereën het nie. Na ontbyt is Pa met die manne die tweespoorpaadjie die bult
OP ‘N EL AND SE SPOOR Deur: Schalk vd Merwe
Die Bontebok agter die huis uit in Vanvoorskop se rigting op soek na blesbokke en koedoes. Ek en Godfrey het ander planne gehad. Onder op die vlak teen die oosgrens van die plaas loop twee elandbulle wat al vir ‘n wyle alleen en oortollig geraak het. Ons het die môre ‘n afspraak met hulle gehad. Pa is al ‘n geruime tyd op soek na hulle, maar hulle het ‘n manier gehad om sodra ‘n mens onder hulle roer die hoër bergagtige dele uit te klim en die klowe in te verdwyn. As hulle eers dit gedoen het kan jy maar van hulle vergeet en is dit dikwels weke voor hulle weer terugkeer vlak toe. Hulle was darem nou weer onder in die oopte. Pa en
Godfrey het die vorige middag altwee bulle in die rivierloop in die middel van die vlak onderkant Skilpadpos gesien. Ons is met die bakkie al met die grootpad langs die Karoo Nasionale Park af tot by die hek Skilpadpos toe. Daar het ons die bakkie gelos en begin stap in die rigting van die pos. Ons het skaars begin toe ons ‘n eland spoor in die pad kruis. Omgedraai kon ek nog my bakkie met ‘n klip gooi as ek moes. Dis die groot bul se spoor die, het Godfrey verduidelik. Hy het donkeroggend na die reën oor die pad geloop vanuit die vlak in die huis se rigting Sonpomp toe. Na ‘n paar oomblikke se staan
en plan maak het ons besluit om te jag wat ons voor ons het en die spoor te vat eerder as om te hoop die ander bul is nog onder in die vlak. Dit was ‘n maklike spoor om op te hou. Onder teen die draad Sonpomp toe, onderom die neus van die eerste trap, is dit lekker sanderig en met al die water wat laasnag geval het was dit maklik om te onderskei tussen ou en vars spore. Ons het die bul gevolg tot by Sonpomp waar hy gesuip het en vandaar die kloof in. Aan die voet van die kloof, wat redelik bebos en toegegroei is, het ek en Godfrey opgebreek. Hy het op die spoor gebly terwyl ek hoër
My pa op een van die knoppe onder Vanvoorskop. Anderkant my pa is die vlak onder op die plaas en links van hom die eerste trap of plato vanwaar ons die eland die eerste maal die oggend gesien het.
Die kloof bo Sonpomp teen die kloof se rant uitgeklim het, indien die bul iewers voor Godfrey uit die bos breek. Soos Godfrey al hoe hoër die kloof in gevorder het was dit kort voor lank duidelik dat die bul vroeg môre, voor ons hom begin volg het al, die kloof uit is en die trappe onder Vanvoorskop geklim het. Ons het hom gelos. Om hom te skiet is een ding, maar hy moet gelaai word en daar waar hy uit is sou ons net voertuig en bene breek om by hom uit te kom. Godfrey het weer by my aangesluit en ons is die plato bo die kloof agter ons oor om in die vlak, Skilpadpos se vlak, waarvoor ons oorspronklik gemik het te soek vir die ander bul. Op die plato het ‘n groot ou blesbokram wat altyd daar hou so ‘n ent van sy staanplek af weggedraf en ons in die verbygaan dopgehou. Die spesifieke ram is een van Pa se teelramme en ek het nie eers deur die teleskoop gedurf
na hom kyk nie. Vanaf die rant van die plato kon ons die vlak mooi op ons tyd deurkyk. Pa het albei bulle gister hier gesien en, alhoewel ons geweet het die een is berg uit, was ek vol hoop dat die ander een agtergebly het. My oë het die vlak gefynkam, maar ek sien niks. Weer stadig op en af, van die een kant na die ander. Die skadu’s rivierlangs. Leeg. Ek was soos ‘n opgewonde kind in sy eerste konsert wat van die verhoog af soek na sy ma in die gehoor met desperaatheid wat onmiddelik begin vlamvat as hy haar dan nêrens sien nie. Ek kon nie eers blesbokke of die blouwildebeeste wat altyd die vaal vlak vol staan sien nie. Godfrey hier langs my was doodstil, sy oë op sulke dun skrefies getrek. Hande op die heupe het ek oor die groot bul agter ons begin wonder, of ons hom bo kan uitstoot, daar waar pa-hulle
aan die soek was na koedoes vanmôre. Ek wou net die voorstel maak toe Godfrey roer, sy oë steeds op sulke skrefies getrek. Daar waar die rivierloop oor die rant teen die draad verdwyn, daar is ‘n ding. Wat is dit? Dit was ‘n goeie twee kilometer na die plek waarvan Godfrey gepraat het en ek het die geweer van my skouer afgeswaai om deur die teleskoop te kyk. Godfrey moes weer verduidelik. Kyk waar die rivier slap regs draai voor die draad, die duik regs van die rivier by die klompie soetdorings. Godfrey se laaste woord was nie koud nie toe die elandbul sy kop optel, sy horing blink en ek hom kon uitmaak. Ek het die geweer laat sak en na Godfrey gekyk. Ek moes net keer, my mond wou oophang. Behalwe vir ‘n smal strook van die eland se rug was hy heeltemal weggesteek in die duik. Eers toe hy sy kop optel kon ek hom deur die teleskoop sien. Daar was geen manier wat
Die Bontebok Godfrey daardie bok kon, nee, moes raaksien nie. Godfrey, hoe het jy… Ou Godfrey het nie na my gekyk nie en net beskeie geglimlag. Daar vanaf die hoogte het ons ons bekruip beplan en reguit teen die skuinste af begin. Onder in die vlak kon ons dadelik in die rivierloop inglip en in hom hou tot teen die duik waar die eland besig was om die meeste te maak van die oggend-son. Nou ja, oor die volgende halfuur of so in die veld het ek min om oor te skryf, of liewer, is iets wat eerder tussen my en Godfrey moet bly. Ons het in die rivier gebly tot teen die eland en uitgesluip tot op die hoogtetjie vanwaar ons hom onder ons verwag het. Tot op hierdie punt het als verloop soos ons dit daar ver agter op die rant van die plato af sien gebeur het. Hoe ons die situasie verkeerd gelees het weet ek nie, maar die volgende oomblik spring die bok hier enkele tree onder voor ons uit ‘n duik en draf die rant oorkant ons uit, gaan staan en kyk net so verbaas as ons terug. As ek met die haelgeweer besig was om fisante te jag was dit die perfekte situasie, maar ek was nie. Ek het dadelik neergeval vir ‘n skoot terwyl die bul ons nog nie kon plaas nie, maar ek was op daardie stadium oop en bloot. Hy het skaars gaan staan toe hy sy kop omruk en koers kies, ek en Godfrey agterna. Ons is oor ‘n plaat karoo-bossies in ‘n volgende duik in voor ons hom weer gesien het. Hier het hy weer gaan staan, te ver vir ‘n skoot, veral met my asem wat effe gejaag het na die ent se stywe draffie agter hom aan. Om sake te kompliseer het ons in ons haas ‘n trop springbokke wat onder die plaat staan en wei het skrikgemaak wat op hulle beurt tussen ons en die eland deur die
vlak, op berg se kant toe begin hardloop het. Die eland het hulle so een kyk agterna gegee, sy lyf springbok gehou en agterna gestoot met daardie tipiese eland-galoppie. Dis daardie galoppie wat lyk of eland-se-kind enige oomblik sal gaan staan, maar moenie glo nie. Ek is skuins deur die duik tot op die vlak waar die eland uit ons sig verdwyn het terwyl Godfrey gou sy spoor gaan kry het. Nie lank nie en Godfrey was by my en het ons trek agter die bul aan begin. Deur die vlaktes tussen die bossies en los grond was dit maklik om die bul te volg. Dan was dit weer moeilik oor die klipperige dele. Daar moes ons wye draaie loop om weer tekens van die bul te kry. Die beelde van die eland wat hier onder ons neuse opgevlieg het het by my bly karring soos ons agter die bul aan is, veral wanneer ons die spoor verloor het. Hy moes net daar, daar agter in die duik geval het. Ons het hom so goed bekruip, het die gedagte soos ‘n regte klippie in my skoen by my gebly.
gelos, het die antwoord teruggekom. Die eland het in die rivier opgeswaai kloof op. Ons laaste hoop was nou dat hy of op die plato is (daar loop ‘n pad wat ons maklik met die bakkie kan uit), of anderkant in Sonpomp se kloof waar ons vanmôre die groter bul se spoor gelos het. Ons het die vlak agtergelaat en agter die bul aan begin klim, die klip-geskilferde steilte van die eerste trap plato uit. By tye was dit vir my verstommend om te sien waar die eland uit is. Plekke waar ek omtrent hande-viervoet, geweer oor die rug moes opkruip het die lengte van die bul se treë nie eers noemenswaardig verander nie. “Godfrey:”, het ek spottenderwys uitasem teen die steilte gesê, “eers was die bul ‘n fisant, toe ‘n springbok, nou hou hy sy lyf klipspringer…”
Ons het ‘n volle sirkel geloop. Ons is die plato uit minder as ‘n honderd meter van die plek vanwaar ons vanmôre, ‘n bietjie meer as vier ure vroëer, die heel eerste keer die elandbul onder teen die draad raakgesien het. Die blesbok ram wat ons Hoe nader ons aan die trappe vanoggend op sy plek gekry het onder Vanvoorskop gevorder was ook weer daar en het weer het, hoe harder moes ek teen net so ‘n ent van sy staanplek die gedagte baklei dat die twee af weggedraf en ons staan en bulle weer onder ons die hoogtes dophou. Te reken aan sy stapuit was. So vyfhonderd meter en-staan-spoor wat ons heen en van die voet van die eerste trap weer oor die plato gelei het, het kon ons ‘n klompie springbokke die eland hier bo begin ontspan. anderkant die rivierloop uit in Hy moes eenvoudig aan die die kloof sien staan. Dit moes anderkant, onder in Sonpomp dieselfde spannetjie bokke wees se kloof wees. Ek was oortuig wat die eland gevolg het. Godfrey daarvan. was eerste in die rivierloop tussen ons en die springbokke. Halfpad oor die plato het Godfrey “Is hy kloof uit?”, het ek vir gaan staan. Vir die tweede Godfrey geroep en op my tande maal die dag het Godfrey my gekners met die hoop dat die kwaai beindruk en eintlik die jag bul saam met die springbokke gemaak. “Kyk die blesbok”, het gedraai het en in die vlak gebly hy vir my gesê, “waarna staan het. Hy het die springbokke en kyk hy?” Die ou blesbokram
wat ons vanoggend en netnou nog stip staan en aankyk het, was skielik min met ons gepla. Hy het nou met sy rug na ons toe gestaan, ore gespits in die rigting van die plato se rant noord van ons, amper op ‘n reghoek aan ons regterkant soos ons besig was om te stap. Skaars het ek self die verandering in die blesbok se gedrag opgemerk toe die elandbul se horings anderkant die blesbok verskyn. Hy moes voor ons, onder die plato teen die rant langs omgewerk het en teruggedraai het. Ek was weer plat op my maag terwyl die bul onbewus van ons weer die plato ingestap het. Ek het die bul laat stap, al nader aan ons. So ‘n plaat in die Karoo lyk kaal, tot jy op jou maag moet gaan lê en aanlê op ‘n ding. Van so plat op die grond af kan jy net sowel besig wees om in die bosveld te jag, net takkies en gras, so hoe nader die bul aan ons wou loop hoe beter.
Die eland het so ‘n honderd meter van my af gaan staan. Drie tellings later het die .308 in my skouer teruggeskop en die bul het net daar inmekaar gesak. Gewoonlik sal ek in so ‘n geval dadelik opspring en vorentoe hardloop, maar ek kon nie. Van my maag af het ek myself regop gestoot en gaan sit, die leë dop uit die geweer gehaal en vir Godfrey, wat intussen by my kom staan het, in die oë gekyk. Ek kon net my kop skud terwyl ons altwee in stilte vir mekaar geglimlag het. Wat ‘n oggend was dit nie. As ons gewoonlik op jag is sal ons ‘n ding wat weghardloop maklik los. Ek glo met reg so. As dit nie ‘n bok se dag is nie is dit nie sy dag nie. Hierdie bul egter, afgesien nou van sy maat wat ontglip het, was die hele oggend ons enigste doel, en ons het hom meer as vier ure lank gevolg. Ek het verdomp op daardie stadium
sy spoor beter as die palm van my eie hand geken. Godfrey het my die oggend terug op skool gehad. Hoe hy die eland onder op die vlak teen die grens raakgesien het val vir my in die klas raaisel van hoe bly ‘n vyfhonderd ton boeiing in die lug. Dan het hy op daardie spoor gebly deur dele wat vir my gevoel het ons sny nou spoor deur Somerset Mall se parkeerterrein. Dit was amper drie-uur die middag toe my pa hulle ons by die bul kom kry het. Met die wenas het ons hom gelaai en is huis toe. Hierdie was ‘n harde jag maar beslis een wat ek in lengte van dae nog sal onthou en oor sal kan gesels.
ROOSHOEK JAGPLAAS IN WELLINGTON
til, rustig en weggesteek agter die Groenberg, Wellington se Landmerk, is die gerieflikste jagbestemming vir die jagters van Kaapstad en die Kaap se voorstede. Slegs 10km buite Wellington ry jy in ‘n wêreld in wat iemand min van weet maar wat elke jagter moet beleef. Rooshoek is in 2015 ontwikkel vir teêl en jag van wild, die hoof fokus van die plaas is die teêl van buffels en swartwitpense, daar word ook wyndrywe en olywe verbou. Daar is ook ‘n wye verskeie diere te jag soos Gemsbokke, Swartwildebeeste, Takbokke, Rooihartebees, Swartwitpense, Buffels en as jy ‘n wildevark raakloop kan jy hom ook jag. Die berge, klowe en valleie van Rooshoek skep vir die jagter ‘n uitdaging om sukses in die veld te behaal en die beeldskone natuur sal rus vir enige person se siel besorg. Op Rooshoek is die strewe om dit vir elke jagter ‘n erfaring van ‘n leeftyd te verskaf, binne ‘n paar uur van die Kaapse jagter se eie huis. Dit is ideaal om ‘n dag jag te
doen, en as jy ‘n naweek wil maak is daar pragtige gastehuise in die omgewing. Die personeel is opgelei om aan al jou jag en slag behoeftes te voldoen. Kom kyk self. Rooshoek is waarlik ‘n plek om te beleef. Jag Pakkette: Jagpaket sluit in huisvesting vir die jagters vir die tydsduur van die jag. Spesies wat gejag kan word: 1. Swart Witpens 2. Gemsbokke 3. Elande 4. Takbokke 5. Rooi Hartebeeste Afslaggeriewe is beskikbaar. Daar is ‘n opgeleide gids wat jagters vergesel tydens die jag. Daar word voorsiening gemaak vir middag etes en daar is ook ‘n inskiet baan beskikbaar. Die kampe is ongeveer 600 hektaar groot. Vir meer informasie kontak: Christopher Cloete epos: christophercloete@vodamail. co.za
eing a capable wing shooter is one of the hardest skills to master for many hunters. It is basically shooting in motion, leading the bird, the reaction time of mounting the gun and pulling the trigger, the follow through and general shooting form are all parts of the whole. An easy way to sidestep an unsuccessful wing shooting day in the field is to get out and practice not only shooting clays, but your shooting form, gun mounting and even your thought process before the shot. Wing shooting has been Ivanâ&#x20AC;&#x2122;s shooting sport of choice for the past 20 years. He also has three Vizsla dogs, (HPR) hunt, point and retrieve, which he considers indispensable for an organised bird shoot. Nothing beats getting out there and trying the sport for yourself. It is not necessary to buy a shotgun before you start. Many clubs will let you rent a shotgun with the necessary supervision. Visit a club near you and find out the costs involved, dress code, days available for a coaching lesson, etc. A great website to visit is www.ctsasa.co.za This is the website for â&#x20AC;?The clay target shooting association of South Africa. Contact number: 086 111 4581 or (email: ctsasa@netactive. co.za)
Photos: Teana Potgieter
THE SHOOTING STANCE RELATIVE TO THE FLIGHT PATH OF THE TARGET It is important to have a stance and body position where your gun movement is fluid and comfortable. Aligning your stance relative to the target and shot location is also important to successfully hit your target consistently. Position you weak foot slightly ahead and in front of your strong foot with a gap between them. You must feel comfortable and relaxed. If your body is tensed up it will impact on your shooting ability. Lean slightly forward onto your weak foot keeping your posture relaxed and comfortable. Use your weak foot as a pointer to the flight path of the target. When wing shooting, a lot can happen to your target from the first moment you see it. The bird can do several different manoeuvres like quartering, and angling away. If
Die Bontebok your body alignment is correct your gun movement will be fluid and uniform. Minimising body movement will help maintain good shooting form. READING THE BIRD It is important to learn how to read a target, may this be a bird or clay. While clay targets take a given flight path, real birds are much different. When a bird approaches, watch their wings. The wings will give you a hint of what to expect next. Learning the different movements the wings make, the subtle dip left or right, can give you a good idea of where the bird is going, affording you the ability to predict their flight path, making your shot easier. Shotgun Choke The higher end shotguns usually come with several chokes and it is important to try them out to see which one works best for your specific shooting needs.
So what is a Choke? Shotgun choke is the constriction at the muzzle end of the gun that tightens the pattern of pellets. In an average cartridge there are approximately 300 pellets, so how wide the shot pattern or how restricted is a matter that will make all the difference to your shooting. HOW DO YOU TEST A CHOKE? You should take your gun to a pattern plate and shoot it at different ranges â&#x20AC;&#x201C; 20m, 30m and 40m.
You hope to see an even pattern without too many clusters, gaps or excessive central concentration. If there are holes a bird could fly through in your shot pattern, a plain circle test should be applied. On the other hand, if the pattern is too tight, your chokes may be working against you.
Various screw-in chokes for the shotgun
Pattern density is the amount of pellets found in a 30” circle target at a given yardage. Percentage of pellets inside 30inch circle at 40yd •	True Cylinder 30-40 •	Improved 50 •	Quarter 55 •	Half 60 •	Three-quarters 65 •	Full 70-75 •	Super full 76+
Die Bontebok Experiment with your shotgun on the range and you will have more success in the field. Different shot sizes and choke constrictions will have varying results and
its best to know what combination of shot size and choke works for your hunting scenario. Happy Hunting.
Ivan showing the correct stance and posture for wing shooting The fore-end gripped with the index finger pointed parallel with direction of the barrel
WETL ANDS ARE THE WORLD’S By: Kas Hamman MOST THREATENED HABITATS A shocking fact today is that half of the world’s wetlands have disappeared during the last century. Various forms of Human Development and the unfortunate results thereof continue to pose major threats to wetlands, despite their value and importance. The conversion of wetlands for agriculture and commercial development, drainage schemes, extraction of peat, mining of minerals, overfishing, tourism, siltation, pesticide discharges from agriculture, toxic pollutants from industrial waste, and the construction of dams aimed at flood protection and water storage, are major threats to wetlands everywhere.
The result is that as the water level drops, millions of trees and plants perish as they are deprived of their lifesustaining supply of water.
Most important threats to Wetlands
Alien invasive species have had severe impacts on aquatic flora and fauna, and have in many instances, upset the natural balance of ecosystems all over the Globe. For example, the introduction of Nile perch to Lake Victoria has pushed many of the lake’s native cichlid species to extinction.
A major threat is the draining of wetlands for commercial development, building of tourism facilities and the use of land for agriculture. In addition, the unwise use and wastage of freshwater to feed these developments poses a further threat. Globally the ever-increasing quantities of water extracted from nature’s underground aquifers, now far outstrip its ability to replenish itself.
Worldwide hundreds of thousands of hectares of wetlands have been drained for agriculture applications. Globally, agriculture accounts for 65% of the total withdrawal of freshwater on Earth. Agriculture and other industries such as the production of paper are often a wasteful and inefficient use of scares freshwater resources.
Locally in the Western Cape, the 10 worst invasive alien
Die Bontebok plant species are Rooikrans, Black Wattle, Port Jackson, Silky Hakea, Long-leafed Wattle, Stinkbean, Australian Myrtle, Spider Gum, Cluster Pine and Blackwood. When established, these invasive alien plant species require huge volumes of water to maintain themselves compared to the indigenous fynbos vegetation, and in the process they often contribute to the draining and destruction of sensitive wetland areas. These plants can have a severe effect on water resources, reducing water run-off by as much as 40% in heavily infested areas. Another serious concern is the fact that these waterconsuming invaders are spreading at a much quicker rate than the current eradication programmes can cope with. In short, we are losing the battle!
Pollution in wetlands is a growing concern, affecting drinking water sources and biological diversity. Drainage and run-off from fertilized crops and pesticides used in industry introduce nitrogen and phosphorous nutrients and other toxins like mercury and lead to freshwater sources. These chemicals can affect the health and reproduction of species, posing a serious threat to all forms of life dependant on these habitats.
Escalating extreme weather conditions associated with maninduced climate change is without doubt also taking its toll on aquatic habitats all over the World. Increases in temperature are causing polar ice to melt and sea levels to rise. This in turn could lead to the swamping of shallow wetlands and some species of mangrove trees being submerged and eventually drowned. Yet at the same time, other wetlands, estuaries, floodplains, and marshes are being destroyed through periods of severe drought. There is little doubt that we are currently experiencing the sixth major extinction of plants and animals, the only difference being that this particular one is maninduced!
Worldwide there are now over 40,000 man-made dams which alter the natural flow of downstream rivers and impact in various ways on existing natural ecosystems. Most of these structures are built without the incorporation of functioning migration structures such as fish ladders. The Orange River is a South African example where the natural summer rainfall flow-regime has
been drastically altered to a winter flow-regime by two large man-made dams. These flow-regime changes have had major impacts on the natural ecology of the downstream river. Whilst there is much debate about the need for dams to be built, these developments should be as sustainable as possible to ensure minimum negative impact on biodiversity. Unfortunately, well-meaning engineers design the majority of dam walls without obtaining input in the planning stages by applicably trained ecologists on the potential ecological impacts of such structures.
Wetland ecosystems are often undervalued. Few people realise the range of products that could be derived from habitats like wetlands. Food such as fish, rice and cranberries, medicinal plants, peat for fuel and gardens, poles for building materials, and grasses and reeds for making mats and baskets and thatching houses, etc. are some of the valuable products. Natural filters and sponges These complex habitats act as giant sponges, soaking up rainfall and then slowly releasing it over time. Functioning and healthy wetlands are like highly efficient sewage treatment works, absorbing chemicals, filtering pollutants and sediments, breaking down suspended solids and neutralising harmful bacteria. They are also the most biologically diverse ecosystems on Earth, so one can imagine the many negative impacts these habitats are exposed to, due to its ever-increasing destruction on a global scale.
The most significant social and economic benefit that wetlands provide is flood control. Peatlands and wet grasslands alongside river basins can act like sponges, absorbing rainfall and controlling its flow into streams and rivers. When peat becomes completely saturated and unable to absorb any more water, surface pools and peatland vegetation â&#x20AC;&#x201C; including sedge meadows and some types of aquatic vegetation, help to slow and reduce runoff. Similarly, floodplains alongside the lower reaches of major rivers, such as the Nile, Yangtze and Danube allow heavy rainfall or spring snowmelt to
Berg River Mouth Wetland Area (Photo: Kas Hamman). spread out slowly. When the peat bogs are drained or the floodplains reduced, the risk of flash floods is drastically increased. The negative impacts and destruction of flash floods can now regularly be seen and experienced all over the World. From a purely economic point of view, it is certainly a good and sustainable investment to maintain wetlands as healthy functioning ecosystem.
Wetlands act as the Earth’s natural filters, cleaning up water in a number of ways. For example, nitrogen in water is transformed to harmless nitrogen gas and nutrients are effectively taken up by wetland plants in the water. These ecosystems have the ability to remove pollutants such as phosphorous, heavy metals and toxins, which are often trapped in the sediments of the wetlands. In addition, nitrogen and heavy metals are incorporated into peat during its formation. New York City found for example that it could avoid spending USD $3.8 billion on new wastewater treatment plants by investing USD $1.5 billion on the purchase of natural wetlands upstream of this particular drainage system. These well-managed wetlands now
effectively purifies huge quantities of wastewater efficiently and virtually for free! Food supply Rice is the staple diet of nearly 3 billion people - half the world’s population. Rice is grown in wetlands across Asia and West Africa, and in the United States. Almost as important is sago palm, which provides starch from which sago flour is made. Palms from the wetlands of Africa yield valuable oils for cooking and soap making.
The devastating effects of natural phenomena such as hurricanes, cyclones and tsunamis are often further exacerbated by climate change. Worldwide, an estimated 200 million people who live in low-lying coastal regions are at potential risk from catastrophic flooding. Coastal wetlands – such as reefs, mangroves and salt marshes – act as frontline defences against potential devastation. The roots of wetland plants bind the shoreline together, resisting erosion by wind and waves and providing a physical barrier that slows down storm surges and tidal waves, thereby reducing their height and destructive power.
Die Bontebok Throughout history humans have gathered around wetlands and these areas have played an important part in human development and are of significant religious, historical or archaeological value to many cultures around the world. For example, on the Coburg Peninsula (the world’s first Ramsar site), situated east of Darwin in the Northern Territory, Australia, traditional Aboriginal owners still conduct an active ceremonial life and undertake semi-traditional hunting and gathering in this coastal wetland. At Kosi Bay on the north coast of KwaZuluNatal, traditional fishing methods are still practised and preserved.
Wetlands yield fuel wood for cooking, thatch for roofing, fibres for textiles and paper making, and timber for building. Medicines are extracted from their bark, leaves, and fruits, and provide tannins and dyes, used extensively in the treatment of leather.
Wetlands all over the World provide important leisure facilities such as canoeing, fishing, shell collecting, bird watching, swimming and snorkelling, hunting and sailing, etc. Important habitats for many plant and animal species It has been estimated that freshwater wetlands hold more than 40% of all the world’s plant species and 12% of all animal species. Individual wetlands can be extremely important in supporting high numbers of en-
demic species. For example, Lake Tanganyika in Central Africa supports 632 endemic animal species. Wetlands provide a nursery habitat for many commercially important fish species that are harvested outside the wetland. The Varzea Flooded Forest in Brazil is for example a breeding ground for more than 200 species of fish.
When winter sets in across the northern hemisphere, it triggers the most extraordinary mass movement of any living creatures on Earth - the annual migration of countless birds over vast distances. The world’s wetlands offer welcome pit stops, offering protection and food before the birds continue on to their final destination.
With half of the World’s wetlands already destroyed by various forms of human “development”, it is indeed late in the day and high time that the economic and ecological value of these unique habitats are fully appreciated. It is thus not only a moral obligation, but also a necessity for the sustainable survival for us as the species at the top of the food chain, to protect, manage and sustainably conserve these life-giving ecosystems for the ultimate benefit of all living organisms. Supplementary sources of information utilised 1.	World Wildlife Fund (WWF), Official Web Site. 2.	CapeNature, Official Web Site.
Groot Brak - Mosselbaai
CON TAC is ‘n jong Suid Afrikaanse maatskappy wat sedert 2013 vinnig besig is om hulself in die mark te vestig met ‘n volhoubare reeks kwaliteit klere en toerusting wat op eie bodem vervaardig word. Ons passie is ons land, mens en dier. Geklee in ons kwaliteit kamoefleer ontwerpers ‘Hunt” jagreeks sal menige man, vrou of kind die jagterrein met selfvertroue aandurf. Die ‘Combat’ reeks is baie gewild by verskeie Renoster en Olifant Teen-Stroop Eenhede en dis met trots dat CON TAC aan hulle verskaf! Die ‘Adventure’ reeks maak voorsiening vir die naweekavonturier wat uit die stad na die platteland wil ontsnap om rus en vrede te vind in die natuur, waar elkeen sy gunsteling buitelug aktiwiteit kan beoefen. In die reeks word individuele items na streke in die land vernoem, wat erkenning gee aan die diversiteit van ons land se pragtige streke, soos ‘Gamka’ en ‘Addo’. HUNT –	“We clothe your Quest” COMBAT – “We clothe your Passion” ADVENTURE – “We clothe your Experience” CON TAC agente: Wes-Kaap:	Warwick Bristow	warwick@contac.co.za 083 782 0028 Suid-Kaap:	Sonja Conradie	sonja@contac.co.za 064 915 9066 Oos-Kaap:	Charl du Toit	charl@contac.co.za 076 223 2932 Gauteng en KZN se agente is binnekort ook in die span.
Alledaagse kortmou werkshemp
Hemde kom met ventelasie panele
. CON TAC
Gemaklike 3-in-1 Bosbaadjie
Kamofleerdrag smelt saam met omgewing
Netjiese langmou werkshemp
Article Supplied by African Outfitter
SABLE Geoff Wainwright
The sable antelope (Hippotragus niger) is one of Africa’s most desirable trophies. At one time it was called the “Harris buck”, named after the English explorer/hunter and artist Captain W Cornwallis Harris, who collected the specimen west of Pretoria, South Africa, in 1836.
Author’s sable with horns measuring 50+ inches
able means “black”, the colour of most adult bulls. The females and young are reddish-brown. Both sexes have long, sweeping, scimitar-shaped horns. Males have more impressive horns, heavily ringed at the base. Before I became a professional hunter, wild and carefree, I shot bigger game – unlike most “puppy hunters” who cut their teeth on small game. The time had come! Armed with a BSA 7 x 57, I was accompanied by Zola, an old village hunter with hunting skills deep in his soul. I shot my ﬁrst sable more by luck than design a couple of years later. It was a bachelor bull and Lady Luck was on my shoulder! I measured the horns years later – an incredible 50+ inches! My memory shuﬄed back to the days of my youth, then employed by Zambia Safaris as a professional hunter. The company’s logo, a sable head, was proudly displayed on the doors of all our vehicles. I was on safari for this magniﬁcent trophy. I arrived at Ngoma Lodge, its airstrip sculpted from pure African bush. My American client’s name escapes me. He was a nervous man who I christened Mr Crotchy. He had clouds of age before his eyes. As he stood alongside the charter plane, wings glistening in the sun, his eyes locked onto me and he did his best to crush my hand with his powerful shake. “You are mighty young to be a seasoned professional. I hope you have a good sable tied to a tree for me!” I had a niggle of self-doubt – I primed myself for a diﬃcult hunt. And this, my ﬁrst sable safari with a paying client . . .! Once the customary greetings were done, being the gentleman that I was, I ushered him over and opened the door. He took his time, then eventually clambered aboard my three-speed Land Cruiser and sat next to me. As the engine purred, he asked endless questions, most of which I had no answer to, then ﬁred potshots of criticism at me. The journey continued, punctuated with uncomfortable silences.
We headed for camp, dragging a cloud of dust. My mind was consumed by the burden of responsibility that came with ﬁlling his licence in an area I had never hunted before. But I had to knuckle down and get the job done. We drove for hours below a ﬁerce sun. Tyres scrunched on dirt roads, surrounded by forest. The land cooled as we entered the Sichifula game management area, our designated hunting block. Miombo forest dominated the quiet, open plains – there was no sign of life. With a hand-drawn map on my lap, I followed hardly visible tyre tracks. Perhaps luck was on my side as I took the correct turns, passing waterholes and outcrops. Suddenly a lone wildebeest, the clown of the grassy plains, delighted us with a show of his joy and madness. He snorted loudly, bucked, kicked, pirouetted and capered about us as we passed, making us smile. Then, a bit later, a pair of tiny oribi, tails high, bounded away in graceful leaps to suddenly stop, turn and whistle back.
Author with a representative Zambia sable of 45+ inches
OUTFITTER July/August 2013
The author at a very young age with Zola, an old village hunter, and a 48-inch sable
Dr R Chalons (left) and PH Franz Coupe
We re-entered dense woodland. Out of the corner of my eye, I caught a blur of movement in the tall trees. Drawing to a cautious halt, I cut the engine. The forest was blanketed in silence. Binoculars to my eyes, I probed between the trunks of trees. At first seeing nothing, suddenly, a flash of white as an egret took flight and betrayed the presence of game about. Gradually I made out a sable herd against the quilted patchwork of shade cast by tree trunks. My heart jumped as I caught a fleeting glimpse of the master bull. The head of a harem of females and young was unaware of our presence and slowly headed towards us. This jolted me into action. Never a hunter to pass up an opportunity, I whispered to Crotchy, “Your hunt is on!” Eyes wide with excitement, he licked his lips in anticipation and then blurted out a tangle of questions. “Sable! Sable! Where? Speak up, I can’t hear!” “There!” I pointed, somewhat impatiently. For a few moments we were embroiled in a debate as to how the hunt was to be conducted. My voice, polite but stern, I stamped my authority. We eased out of the cab and quietly dropped the truck’s tailgate. As a team, we unpacked his .375 and found the keys to his suitcase. His Zeiss clawmount scope found its way onto the rifle, the magazine loaded with soft points. Once more I took stock of the herd. Pearl-white cattle egrets rode on their backs as they moved at a leisurely pace, parallel to our track. The breeze, light as a feather, was in our favour. He insisted that I carry his rifle. To my surprise he held tightly onto the back of my belt as I towed him along back down the track. We left the truck in lonely isolation, doors wide open. Loose shells clunked together in Crotchy’s pocket. We took cover on a low mound dominated by a pointed termite mound, its chimney shaped like a crooked witch’s hat. We sat down in the shadow of a dead tree which had fallen at an angle, resting on the top. Binoculars to my eyes, I searched. I detected our quarry on the periphery of my vision. The herd was resting. Some cows, calves and juveniles lay down while others milled about. We made ourselves as comfortable as we could – and waited. Time ticked slowly by. Our bull was nowhere to be found in the jumble of bodies and spiky horns. Then,
as if a signal had been given, the egrets took flight to land on the ground and pace with the herd which was now on the move. Twice I caught sight of the bull, but only from the front, then lost him among the trees as they came closer. With our excitement heightening, Crotchy chambered a round to slide the safety home. Suddenly the bull appeared, sideon. He was pitch-black and regal as a chess piece, magnificent horns sweeping back to almost touch his back. “You must take him!” I whispered urgently. Just as I started to talk him through the shot, there was a loud snorting from behind us, followed by the thunder of hooves! Wits about us, we turned to face the noise and took in the sight. Two bachelor bulls, unaware of us and hidden by a network of shade, chased each other towards the herd to suddenly stop within clear shooting distance. The lead bull bucked around and faced his rival. With loud, challenging snorting, they dropped their heads and charged to clash with brutal force. Horns clacked loudly as they fought. They stopped abruptly, backed off and stared at each other in an uneasy truce. The rival was no match for the master sable who was in his prime. I slowly turned back, eyes locked onto our single bull as he launched himself, dust exploding beneath his hooves. The sound of his snorting filled the forest. He charged in to face the intruders and attack if necessary. Then he suddenly stopped and in an impressive display of aggression, stomped the ground and shook his menacing horns. Our quarry was now within easy shooting range. I whispered, “Shoot him! He is the one on the left!” Crotchy sat comfortably, elbows resting on his knees, rifle held free-hand, head snuggled up to his scope. At the sound of his shot, the .375 kicked into his shoulder. One of the bachelor bulls, shot through the neck, folded to the ground out of sight. Then all hell broke loose as the master and remaining bachelor bull and herd swept away through the forest to vanish among the trees. Smiling from ear to ear, Crotchy stood up, handed me his rifle and dusted himself off. Then, careful not to fall, one foot in front of the other, he suddenly stumbled and rolled down the anthill onto level ground and, remarkable for a man of his age, sprang to his feet! His emotions high
African OUTFITTER July/August 2013
The author’s Land Cruiser while working as PH for Zambia Safaris. Note the company’s sable logo on the door.
and disorientated, he headed in the wrong direction in search of his sable. I chuckled inwardly and barked instructions to put him back on course. His empty shell ejected and riﬂe checked, I arrived at the scene. Crotchy, his mind consumed by the hunt, was on bended knees, his hands feeling the horns and stroking the neat body. As I reached him, he rose to his full height and as was the custom, I congratulated him on his successful kill. I let him have his moment of glory. Later I posed the question as to why he shot the smaller trophy. With a faraway look in his eyes, he replied, “Because it presented the easiest shot. . .” Each to his own, I thought. Within minutes, I brought the vehicle up. With time and light running out I oﬀered to capture the moment on ﬁlm and asked for his camera. “I forgot it back home,” he replied. I toiled hard. Sweat dripped oﬀ my brow as I singlehandedly loaded the sable on board, my high-lift jack converted to a winch. We ﬁnally reached camp as night edged out day, the tents and cluster of thatched buildings silhouetted against the glow of the setting sun. I cut the engine. We were greeted by the headman-cum-cook, Benson. At the sight of sable, they cheered loudly, then he barked orders at waiters, trackers and water boys. In a ﬂurry of activity, our luggage and riﬂes were removed from the pick-up and we were ushered to our tents. With the radio crackling in the background, I conﬁrmed our arrival with headquarters and sneaked oﬀ to the skinning shed. Inside the thatched building, the air was thick with the smell of decaying meat. On a rack of wooden poles were sable, hartebeest, roan, duiker, leopard and lion trophies neatly placed on salted capes and folded skins. The hollow-eyed skulls were all boldly tagged with the clients’ names (mainly from Europe and America). They were guided by my friend and resident professional hunter, John Knowles. His eye was well-seasoned to judging world-class trophy heads. As I ran my hand down the horn length of a magniﬁcent sable I felt let down by Crotchy’s decision to shoot the lesser trophy. Suddenly the camp was ripped to shreds by a shot. The surprise was so great that I was dumbstruck. My anxiety mounted as I composed myself and shouted towards my client’s tent, “Is everybody OK?” At ﬁrst, the air was crammed with menacing silence. Then I felt instantly relieved by the reply, “Sorry, I shot a hole in the roof of my tent . . .” I did not press home the incident. His feeling of guilt was apparent as we were about to start supper. At
PH John Knowles with 40-inch sable
PH Verna Brach with 49-inch sable ﬁrst his lips moved wordlessly in thought. Then, to the annoyance of the waiters looking on, he carefully wiped his eating utensils with his napkin and raised his glass to check for cleanliness. Speaking very precisely, he announced, “It is time to hang up my guns. Order the charter plane. My hunting days are over!” The Kafue Game Management has produced some of the world’s best sable heads. I had the pleasure of sharing hunting camps with my seniors, Franz Coupe, John Knowles, Verna Brach and Rolf Rohwer. Later I hunted Tanzania, the land of Mount Kilimanjaro, and hunted the Roosevelt sable in the Selous Game Reserve.
FRICAN OUTFITTER is an bimonthly publiHUNTERS PERMITS AFRICA NEW ADELE JANSE VAN RENSBURG cation promoting fair hunting and ethical CELL: +27-76-611-9991 CONTACT hunterspermitsafrica@hotmail.co.za / permits@hotmail.co.za business practices within the hunting indusINFO www.hunterspermitsafrica.co.za
try. From a hunting perspective, the preservation of biodiversity on the African continent. About the true African wilderness and its wildlife. Stories of big-game hunters of yesteryear hunting elephant, buffalo, lion andPERMITS other(FOR wildHUNTERS) beasts in the Dark • IMPORT / EXPORT FIREARM • STORAGE OF FIREARMS ( SAFE KEEPING – Riﬂes and Bags ) Continent’s wilderness but about our • MEET AND GREET /pristine VIP (ASSISTANCE – O.R TAMBO INTalso AIRPORT) • BETTER EXCHANGE RATE (ON MY COMPANY NAME AT OR TAMBO) modern-day hunting heroes and their adventures • SHUTTLE SERVICES • in ASSISTANCE WITH LOST LUGGAGE / FIREARMS ON ALL AIRPORTSreading. the Africa of today make for fascinating • BOOKINGS AT GUEST HOUSES / HOTELS • FIREARM PERMITS Visit: www.africanoutfitter.com
Kompetisie Wenner JAMES Oâ&#x20AC;&#x2122;KENNEDY Eland Bul Geweer .308 RSA Lyttelton PMP 150gr Bredasdorp
DRIAAN SCHILZ - Kalahari tussen Tosca en Bray 64 Mod 70 Winchester .375 H&H
CA ITLYN SKO G - Memel Vrysta at Remington model 783 30-06 180gr Sierra pro-hunter
CHRIS BREITENBACH Oerwoud Namibia Keetmanshoop Distrik Howa 243 87gr Berger
MALAN FOWLER, plaas Blouboskuil Graaff-Reinet Ruger .260 Rem. met 139gr PPU
THOM AS FOWL ER, plaas Blouboskuil Suid Oos van Graaff-Reinet 260 Rem. CZ 1908 aksie en Truvelo loop
GYSBERT VERWEY, Windhoekdistrik, NamibiÃ«, 30.06 Musgrave 165gr, Sierra Game King
WE RN ER DU PR EE Z – Co lchester Oos Kaap Howa .270 130gr Sierra Ga meking
LLEWELLYN LOXTON - Calitzdorp .300WSM 180grein Nosler Accubond
ADRIAAN SCHILZ - Kudu Kalahari 64 Mod 70 Winchester .375 H&H AND RE MÜL LER Blou Wildebees -King Williams Town
Skryf in en staan ‘n kans om leertoerusting te wen.
Send your hunting photos to rossouw@ifadvisors.co.za and stand a chance to win leather goods from Els & Co to the value of R2500. Sponsored by Els & Co Ts & Cs Die wenner van ons vorige uitgawe - Merwede Van Der Berg se broer Andre Van Der Berg ontvang leerprodukte van Ivan Volskenk, ons borg en eienaar van Ells en Kie. Merwede het Ammunisie houers gekies vir sy 6mm XC geweer. Een wat op jou lyfband pas en een wat op die geweerkolf pas.
Sybrand Laubscher Gemsbok .30-06, 180gr Sierra pro-hunter
Seth Devine Koper Springbok Blaser R8 6.5x55 129gr Nosler Accubond
Nuus van Boesmanland-tak
Johan Strauss - Voorsitter
oesmanland Jag hou jaarlikse 3- geweer skiet kompetisie.
Op Saterdag 3 November 2018 het
JH Strauss, met sy Springbok wat hy met sy Oupa se .243 geskiet het
V.l.n.r.: Johann Strauss (Voorsitter), Bertie Nel (wenner van .243 jaggeweer), Peter Meintjes (6.5 Creedmoor wenner), CP van der Merwe (.22 wenner), Gerhard van Rensburg (Wildman) Boesmanland Jag weereens sy jaarlikse 3-geweer skiet kompetsie aangebied. Die kompetisie het ‘n eenvoudige konsep - drie skote vir drie valplate, en na elke rondte skuif jy na die volgende afstand. Klink maklik genoeg...
Meer toegeruste skuts het meegeding in die standaardklas, en dan die ope-klas vir diegene wat met “kanonne” skiet. Weereens het die skuts hul staal gewys en was die algehele wenner uiteindelik besluit vanaf die 900m merk.
Om vir almal gelyke kans te gee in die kompetisie is die deelnemers se wapens vooraf in een van 3 kategorieë geklassifiseer. Jan-Alleman kon deelneem met sy “bakkie” geweer (‘n standaard geweer sonder modifikasies en en ‘n teleskoop met vergroting minder as 12).
Die wenner van ons “bakkie klas” was Johan Strauss wat sy vernuf getoon het tot en met 600 meter. Die standaard-klas was deur Louwtjie Hanekom gewen wat deurgedring het tot op 900 meter en die ope klas wenner was Johan Khün ook op 900 meter.
V.l.n.r: Johann Strauss (wenner “bakkie” klas), Louwtjie Hanekom (Standaard klas wenner), Johan Khun (Ope klas wenner), Gerhard van Rensburg (Wildman) Die hoogtepunt vir baie deelnemers was natuurlik die gelukkige prystrekking. Wildman Brackenfell het weereens borg gestaan vir die drie gewere, asook verskeie ander gesogte pryse. Die gelukkige wenners was Pieter Meintjies (6.5mm Creedmoore), Bertie Nel (.243) en CP van der Merwe met die .22 geweer. Na afloop van die verrigtinge was daar heerlik
gesmul aan braai-hoender, slaaie en nagereg, terwyl deelnemers mekaar vermaak het met staaltjies en stories oor die dag se gebeure. Die bestuur en lede van Boesmanland Jag wil graag ‘n spesiale woord van dank rig aan Wildman Brackenfell vir hul borgskap en hulp om hierdie dag moontlik en weereens ‘n reuse sukses te maak.
Braham de Swardt - Voorsitter
Die manne maak reg om die kleie te peper
amakwa Jag het heelwat aktiwiteite aangebied die afgelope paar maande. Onder andere was daar ‘n suksesvolle Kleiduif dag aangebied in November, in die vorm van ‘n CHASA Feather & Fur. Deelnemers skiet na verskillende kleie uit 5 posisies. Kleie is afwisselend. Daar word ‘singles’ asook ‘doubles’ gegooi. Wat die dag interessant gemaak het was die sterk wind. Die kleie het nooit regtig gevlieg soos deelnemers gehoop het nie, maar daar is steeds goeie tellings behaal in die toestande en daar is meer as 600 kleie geskiet in 50 rondtes. Daar kon nie werklik wenners aangewys word nie omdat daar so baie deelnemers was wat dieselfde hoeveelheid kleie raakgeskiet het. Die beste tellings egter vir die dag was 91% en was behaal deur JJ Kotze, Matt Relihan en Braham de Swardt. ‘n Spesiale dank aan Matt wat al die pad van die Kaap af gekom het om ons by te staan met die skiet.
die dag moes ‘omruil’ en eers die naby afstand teikens (Vlakvark) moes skiet, want die mis was te dik om op die 200m teikens te skiet in die oggend. Dit was beslis ‘n lekker skiet wat in ‘n goeie gees bygewoon was. Die dag is afgesluit met ‘n prysuitdeling en ete.
6.	Marius Coetzee 7.	CJ Meyer 8.	AM Cartstens 9.	Mike van Rhyn 10.	Klippie Visagie
CHASA Proewe is ook aangebied in Oktober wat deelnemers kon laat kwalifiseer om Nasionaal deel te neem aan CHASA. Dit is die gewone formaat gewees van ROOIBOK, SPRINGBOK, VLAKVARK en GHONGS... alhoewel ons
Wenners is as volg: 1.	Andries Thiart	2.	Evan Lategan 3.	GD Van Zyl 4.	N Van Zyl 5.	Stiaan van Wyk
Skakel gerus met die bestuur vir navrae rondom ons aktiwiteite. Van my en die bestuur, ‘n Geseënde Kersfees en voorspoedige nuwe jaar aan al ons lede.
Die Top Tien wenners van die Chasa Proewe
585.9 525.6 525.3 515.5 495.4
495.3 480.3 480.1 475 455
DAMES: N van Zyl
Nuus van Wes Bolandjag -tak
Morreesburg - Wes Bolandjag skietbaan met teikens wat regstaan vir die .22 Chasa Standaard Posskiet
Kobus Van Niekerk - Voorsitter
es – Bolandjag wat tydens die onlangse Kaapjag jaarvergadering as Tak van die Jaar aangewys is het tans 340 lede en word deur ‘n baie ywerige groep manne bestuur vanuit ons klubhuis op die ou weermag skietbaan teen die N7 Oos van Moorreesburg. Dit wat ‘n tak maak werk is die mense
Oor- en oogbeskerming, glimbaadjie en die plastiek vlaggie wat reg staan om in die kamer geplaas te word as die wapen veilig is - goeie voorbeeld van baanveiligheid. Kom ons leer maar by die veteraan John Carter !!! in die tak en die bydraes wat almal maak, sowel as hulle tyd wat hulle opoffer. Hier moet ek my mede-bestuur en die lede bedank vir al hulle harde werk. Ek wil julle ook ‘n Geseënde Kersfees en voorspoedige nuwe jaar toewens.
Lede kan na volledige uitslae van skiete en ons nuwe jaarprogram vir 2019 op ons webtuiste gaan kyk by www.wesbolandjag.co.za.
Wenners van die vyf-skoot groepering skiet met 2 of 4 gewere met die Tak van die Jaar Trofee op die voorgrond.
Mans, dames en junior wenners van die .22 silhoeët skiet wat op ‘n pragtige wintersoggend gehou is.
Algehele wenners van die drie-skoot groepering skiet waar deelnemers met een of meer geweer kon deelneem.
Seker nou nie een van die mees “glamorous jobs” nie maar beslis van die belangrikstes. Onderhoud en reparasies word gereeld aan die klubhuis gedoen. Hier is die manne druk besig om onlangse windskade te herstel en ons sê baie dankie aan almal wat so ‘n bydrae maak. Hier is Andre Scott en Pieter V/D Westhuizen aan die werk
Faai de Jager (links) van FDJ Houtwerke op Moorreesburg het hierdie pragtige soliede hout werkblad vir ons nuwe braai geborg.
Nuus van Sentaal-tak
Yaseen Hanware - Voorsitter
entraaltak wil al sy lede ‘n baie geseënde feesseisoen en ‘n voorspoedige nuwe jaar toewens. Vir diegene wat op vakansie gaan, geniet dit en ry versigtig asb. Sentraal-tak aktiwiteite: Baie dankie aan die lede se bywoning by hierdie aktiwiteite, want dis julle wat dit uiteindelik ‘n sukses maak. Dankie ook aan die organiseerders wat soveel tyd en moeite insit. Dit word beslis waardeer. 8 September - Gong Skiet 20 September Lede Aand – Brian Hoare 29 September	Sport skiet 6 Oktober	.22 Baanskiet 18 Oktober Lede aand – Brian Mennie GOSA Ons borge vir hierdie skietdae was Safari Outdoor Gongskiet, die Safari outdoor .22 Baanskiet, die Guns & Bows Sport skiet, die VGK Firearms vir die Obali skiet. Baie dankie aan hulle Ook ‘n spesiale dank aan die Gift of the Givers wat 2 trokke met veevoer
Boertjie en Henri met die VGK skild by Willem
Nazir Jensen en Willem van VGK geskenk het vir Laingsburg. Hulle hulp is van onskatbare waarde vir hierdie droogte geteisterde gebied. OBALI 2018 VELDSKIET Die ouer garde doen dit weer! Die vyfde jaarlikse skiet
byeenkoms vir die ouer manne is hierdie jaar op die LRP baan by WCSU gehou. Ses en veertig jagters en skuts van sestig jaar en ouer het so by half nege op 3 November bymekaargekom vir ‘n heerlike dag van samesyn en
Pryse word uitgedeel en nooddienste was ook daar.
teikens gehad, ‘n bobbejaan wat uit die staanposisie oor ‘n driepoot aangedurf is en ‘n blesbok waar die skuts kon lê en oor ‘n rus skiet. Party van die werklik kranklikes kon by ‘n tafel sit en skiet. Die ander twee bane was die gewone gongs, van naby tot baie vêr. Hulle is uit lekker sitposisies geskiet. Die byeenkoms is op gebruiklike wyse met gebed geopen deur Richard. Jack het ‘n heildronk op die deelnemers ingestel. Die oggend was pragtig, koel, helder en windstil, ideaal vir die byeenkoms. Die deelnemers is in vier groepe verdeel, daar is lootjies getrek vir watter groep op watter baan begin skiet en die skote het geklap. Anton, Eben, Bakkies, Christo en Ludi het gesorg dat die skiet gedeelte van die byeenkoms glad en veilig verloop.
Die skuts word toegespreek voor die groot skiet begin gemoedelike kompetisie. Willem, Ian en Vic het gesorg dat die wintergras en bossies bietjie plat gesny word sodat mens sonder kapmesse kon rondbeweeg. Die kuier-area is mooi opgeruim en Davey het dromme en hout vir braaivure voorsien. Ten spyte van Ian se voorspellings het ons maar gesukkel met die gewone plaag
van bosluise. Anton, Eben en Ludi en hul helpers het vier uitstekende skietbane daar in die veld uitgesit. Die skiet posisies het mooi voorsiening gemaak vir die versukkelde ou manne en hul skete. Daar was nie ‘n maklike baan nie. Twee van die bane het papier
Omdat die byeenkoms as ‘n kompetisie voorgehou word, moes daar tellings opgeteken word en ranglyste bepaal word. O ja, daar was ook ‘n hele klomp pryse en toekennings wat uitgedeel moes word. VGK Firearms het weer as hoofborg opgetree en het gesorg vir ietsie vir elke deelnemer. Parow Arms, Wildman, Henri, Boertjie, Pieter, Ryk, Greg, Jack, Hugo en ander het hulle sakke geskud en bydraes vir die prystafel gemaak. Jack en Willem het die tellings verwerk (met bietjie hulp van
Nuus van Sentaal-tak Pieter). Intussen het die deelnemers gebraai en geëet en gekuier onder die bome en die sambrele. Die verrigtinge is bietjie in die wiele gery deur ‘n mediese noodgeval. Een van die deelnemers het inmekaar gesak, met wat later as ‘n ligte hartaanval gediagnoseer is. Dit het gelei tot die ontbied van paramedici en ‘n ambulans om die pasiënt hospitaal toe te neem. Gelukkig het alles goed afgeloop. VGK Firearms het oorspronklik ‘n skild geskenk as wisseltrofee vir die beste telling van die dag. Daar was vanjaar weer twee gesamentlike wenners, Boertjie en Henri. Hulle het uitstekend geskiet en sommer erg stof in die ander deelnemers se oë geskop. Hulle was ook die wenners van die Dagha Boy kategorie, die manne van 70 jaar en ouer, met Pieter ‘n verdienstelike derde (na ‘n uittel teen Nazier!). Die beste tellings in die Blou Bul kategorie (65 tot 69 jaar oud) is deur Ben, Philip en Richard aangeteken en die voorste Tollies (60 tot 64 jaar oud) was Charles, Don en Willem. Pryse is uitgedeel aan die skuts met die boonste tien tellings. Daarna is die tafel skoongemaak deur middel van die gebruiklike
Charles Blaauw en Don Keene by Willem van VGK “lucky draw”. Ek is seker niemand is daar weg sonder ‘n “goody bag” en ten minste een lekker prys nie. DeWet van Rooyen, wat nou ‘n forel hengel plaas naby Dullstroom in Mpumalanga bedryf, het ‘n spesiale prys vir die byeenkoms aangebied: drie dae vir vier mense in die week in hul gastehuis op die plaas. Jack het gevra of daar belangstelling is en twaalf mense het hulle hande opgesteek. Hulle nommers is in ‘n hoed gegooi, daar is blind getrek en Henri se kaartjie het opgekom! Baie dankie DeWet en geluk Henri. Al die terugvoer dui daarop dat die deelnemers die
byeenkoms terdeë geniet het. Daar was ‘n klompie voorstelle vir verandering en verbetering. Die algemene gevoel is dat die byeenkoms vir die voorsienbare toekoms in stand gehou behoort te word. Dit is nogal lekker om ‘n klomp mense bymekaar te sien wat daar is omdat hulle daar wil wees, sonder die een of ander druk van elders af. Hartlike dank aan die manne van Sentraal-Tak vir die heerlike skiet wat hulle aangebied het. Jack Nel Vishoek 9 Nov. 18 Fotos: Mike Browne
Nuus van Koup-tak
Jacobus Nel - Voorsitter NUUS VANAF KOUP-TAK
n die tak gebeur huidiglik nie veel nie. Ons laaste skiet was 22 September 2018, ‘n Chasa Baanskiet en soos gewoonlik warm. Die skietdag was nie te sleg bygewoon nie. Almal het dit baie geniet en ons het lekker gelag vir die ouer skuts met die stywe litte en die met die
boeppies wat gesukkel het om in hul posisies te duik. Na die skiet het ons saam gebraai onder die boom en bietjie gesels. Gewoonlik was daar gepraat oor tellings, gewere en ander tegniese aspekte van skiet, maar later die dag is daar maar weer verder geboer. Daar was met groot dankbaarheid gepraat oor die skenkings van weldoeners die afgelope tyd. Dit is ongelooflik dat daar mense is wat regtig nog vir mekaar omgee. Die reën bly weg, maar soms bring ‘n verdroogte kaktus moed as dit blom en ons dan vir die donderweer wag. Die voerskenkings bring ook hoop en hou die boere besig. Hulle moet voer
aflaai, maal en mengsels maak. Na die droogte sal ons ‘n goeie “Droogte Voeding” resepteboek kan saamstel. Baie dankie aan al ons weldoeners vir die verskeidenheid van voere. Op Saterdag 8 Desember 2018 het ons weer ons .22 Familieskiet en Jaarafsluiting waar u meer as welkom is. Ons nuwe jaarprogram is as volg : 23 Februarie 2019 - Chasa Baanskiet 11 Mei 2019 - Algemene Jaarvergadering en Pretskiet 21 September 2019 - Chasa Baanskiet 8 Desember 2019 - .22 Familiedag en Jaarafsluiting.
Trokvragte voer vir die dankbare boere van die Koup-streek
Nuus van Weskusjag-tak
Johan Ellis - Voorsitter
WESKUSJAG - NUUSBRIEF 18 Augustus 2018 – NAGSKIET Dit was ‘n pragtige wintersmiddag toe die manne begin saamtrek vir die aand se kompetisie. Toe die eerste sterretjies begin flikker in ‘n wolklose hemelruim het die skuts begin naderstaan om te hoor wat die reëls vir die aand is. Daar word geskiet na bobbejaan-, duiker-, jakkals- en rooikatteikens asook gongs. Die manne het maar baie gesukkel met die driepoot wat gebruik moes word om aan te lê na die teiken. Hulle kon nie hul staan kry nie en wou die drie los bene van die driepoot ook nie saamwerk sodat daar behoorlik aangelê kon word nie. Soms was die skuts se bene wyer gespan as die driepoot sin! Die vloei tussen die verskillende teikens het glad verloop en het dit die skuts nie lank geneem om deur die verskillende bane te beweeg nie en kon almal na die braaivleisvuur beweeg vir ‘n bietjie hitte en ‘n vleisie op die kole.
Die wenners vir die aand was: 1ste plek – Johan Ellis (ook skut van die dag met ‘n voltal) 2de plek – Muishond Kruger 3de plek – Koos Brink 4de plek – Leonard Koch
Vlnr: Koos Brink, Johan Ellis, Muishond Kruger, Leonard Koch Nou is dit weer wag vir volgende jaar vir die volgende nagskiet byeenkoms. Die wenners vir die aand
Weskus-tak Jaarprogram vir 2019
WekskusJag: Jaarprogram 2019 Datum
WesBoland - Weskusjag Inter Tak
Familie Skiet /.22 Handwapen Individuele skiet
Multi-Geweer groepering (.22, <0.30 Haelgeweer en >0.30) Handwapen Individuele skiet
Die manne het maar baie gesukkel met die driepoot
.22 CHASA Haelgeweer Handwapen Individuele skiet Handwapen Ontwikkeling (onderhewig aan belangstelling)
CHASA (jag) Haelgeweer Handwapen Individuele skiet
Pretskiet Haelgeweer Handwapen Individuele skiet
Gong Challange Handwapen Individuele skiet
Afsluitskiet (Senterslag, .22, hael)
HANDGUN & MULTIDISCIPLINE SHOOTING
andgun and multidiscipline shooting was well received during 2018 and there is huge room for further development during 2019. With regards to Multidiscipline events, we need Chasa to present these events according to the accepted Chasa rules and not adjust it to accommodate a certain interest group. Handgun events consisted of both NRA Action Pistol and Steel Challenge matches. We hosted six NRA Handgun League shoots and six Steel Challenge matches. Kaapjag also attended the Chasa NRA Action Pistol Championships during November 2018 hosted by Border Hunting Association in East London. STEEL CHALLENGE 28 members participated in the 2018 Steel Challenge Series. This is twice the amount of the entries received for the total Chasa NRA Action Pistol Championships for 2018. The consolidated Top 5 standings for the 2018 series were calculated on the average percentage shot from the winners score per match, based on best four of the six matches participated in. 1.	Aylward, Hein 100.00 2.	Jensen, Tariq	82.92 3.	Kruger, Marnus 75.27 4.	De Manielle, Francois 65.43 5.	Van Zyl, Gerrit	63.07
Hein Aylward won the series 5/6 with an average of 100% for the best 4 matches, followed by Tariq Jensen and 3rd place held by Marnus Kruger. The Wildman floating trophy and top 3 medals will be handed over at the AGM of 2019. There will also be certificates to all the members that participated in the 2018 series. This could also be of value for future sport firearm motivations. The Open Class and Super Senior went to Nasir Jensen. Nasir, our “RSM”, had some hand injuries, yet would always come to the range to support us and make sure we don’t misbehave. Thank you, Uncle. Then lastly, we need more ladies to come shoot as Cecile Robinson and Cyndi Wolhuter needs competition. Cecile competes with her carry Glock in Standard class and Cyndi with a 38 Super “race gun” in open class. As with rifle gong challenges, handgun steel shooting brings something to the spirit of competitive shooting. Interested members can contact the writer for more information and visit the rules and what it is about on www.steelchallenge.co.za. We will be looking at presenting this event to Chasa in the future to be approved as an official event. We will present the motivation based on the rifle gong submission NRA ACTION PISTOL This division was less attended than Steel Challenge this year, but with new flames at our Boesmanland and Wes Boland Branches, big plans are on the cards. Nothing wrong with healthy speculative philosophy, so I will dare to say that Boesmanland might be geared up to host the 2019 National Chasa
NRA Handgun Champs or Kaapjag Handgun Champs at the least. Andries Theart and Anthony Swift is passionate about this and to work on the development of an NRA range and equipment. We will keep our ears on the railroad tracks running to Calvinia to hear the roar from the far north. Six NRA postal league shoots were hosted at inter alia False Bay Shooting Club (2), Wetton Pistol Club (1), Moorreesburg Range (1) and Calvinia (2). Events from the official NRA Action Pistol events and Chasa Handgun manual were shot. The events that were presented were the Practical event, Falling Plate, Los Alamitos, Combat event and Speed load event. However, for the Kaapjag final ranking, the best 4 practical events were selected, opposed to the best 2 league shoots, a Kaapjag champs and a full Bianchi Championship. This is since none of the branches at the August management meeting were willing to host the Kaapjag handgun Championships. Therefore, the best 4 Practical events were selected and one full Bianchi event, which happened to be the Chasa National Championship, to make up for the big loss of the Kaapjag Handgun Championship. The Final Top 5 Chasa Kaapjag NRA 2018 Handgun standings can be reported as follows; 1.	Theart, Andries Boesmanland	2.	Aylward, Hein West Boland	3.	Young, Andrew Central 4.	Swift, Anthony Boesmanland 5.	Theart, Lorraine Boesmanland
Meent Borcherds, Hein Aylward and Andries Theart Steel Challenge - Kraaifontein 17 November 2018 We had a total of 14 members that participated in this series and it must be stated that the biggest surprise outcome was at the September event at Moorreesburg. We had top ladies rifle shooter Nelian Van Zyl that also competed with Lorraine Theart and Anina Bestbier. During November the Chasa 2018 NRA Action Pistol Championships were hosted by Border Hunting Association (BHA). The event was very poorly attended and only 10 shooters attended this event. The main reason could have been due to the very exceptional rules by Chasa, such as that all brass had to be left on the range and may not be picked up after the stage due to alleged safety risks. This caused that Kaapjag members had to select different firearms such as revolvers to prevent the loss of very valuable brass. The explanation of Chasa was that it was due to a “safety issues” as shooters would be tempted to pick up brass during the strings on a hot range. Absolutely absurd. The writer put forward a strong argument that it could not be a possible reason as
Andrew Young Production Class winner Chasa NRA Championships East London 2018
the brass will be picked up after the stage by fellow shooters and team mates and not slow down the event. It was further specified that no “Burden primer brass” may be used in the match. This would also have a huge effect on our Law Enforcement and Military shooters as they are issued with “military brass”. NRA rules then specifically makes provision for these areas and would weaken the objective of Chasa drastically. It was sadly received that if participants were not happy with the arrangements, “please don’t attend”. It was however later amended by Chasa, but it appears as if the damage was done as could be seen from the number of entrants. Kaapjag nevertheless attended the event and Border Hunting Association (BHA) agreed to amend the rule on the picking up of brass. It was very well hosted by BHA and we were treated like kings. Good relationships were built between BHS, Amatola Hunters and Kaapjag. Discussions ventured in the direction of having our own “Coastal Southern Championships”, between
Kaapjag, Suid Kaap Jagters, Amatola, ECGCH and BHA. The ranges at BHA are perfect for multi discipline events and the monthly Chasa multi discipline events are evidence that this can work. It was suggested that BHS is a good venue for future multi discipline events and the Kaapjag team members were willing to attend selected monthly BHA multi discipline events. Andries Theart is the 2018 Kaapjag NRA Action Pistol Champion. Well done to him. NRA Side Matches Combat event and Los Alamitos matches were also hosted as side matched at some of the league events. They are official events as per the Chasa handgun manual of August 2015, but the challenge in hosting these events are availability of suitable ranges. They are also very challenging and advanced as it involves shooting for example left handed from a barricade at 50m and involves speed loading in very short times as short as 2.5 seconds, “Tyro on steroids”. They are however popular with our visitors from IPSC, IDPA and SAPF. All our matches are
Andries Theart winner and Patrick Stephenson 3 rd place Chasa NRA Championship East London 2018 open to visitors and not exclusive to Chasa and Kaapjag members. We will continue to promote these events as side matches for the “not so faint hearted”. During the 2017 Kaapjag Handgun champs, these matches formed part of the main match to supplement the absence of the runner and falling plate event. Results of Kaapjag members 1. Young, Andrew	76.79% 2.Aylward, Hein	69.14% MULTIDISSIPLINE Three Multi Discipline matches were hosted during 2018 at Calvinia and Moorreesburg, involving 16 members that participated in all the event series. It involved mainly NRA Handgun Practical events and Rifle Chasa “Baanskiet” formats. We were unable to secure a Sporting Shotgun event at a club that was willing to host Handgun or Rifle, or all three for that matter on one day. A possible perfect option would have been if Central branch sanctioned the “Richelieu Shoot” as a multi gun event. Now that the sponsor has withdrawn, this could be done by hosting a full Sporting and NRA Handgun Practical event with the Chasa “Baanskiet”. However, this is understood to be more of a social shoot, so perhaps Kaapjag management should engage with Central Branch to develop this as a full sanctioned “3 Gun” event, with bow and a social handgun as a side match but included as their traditional branch match. One full NRA handgun event could then also be set up for the more serious shooters that are qualified and able to compete on that level and linked with the “Baanskiet” and Full Sporting. These scores are then
Fltr: Paul Harding, Hein Aylward and Gerrit Van Zyl Steel Challenge Winner - CPPC 13 October 2018 extracted and calculated separately for the 2019 Multi Gun Championships. This is not new as Border Hunting (BHA) host all the Chasa events on one day. Discussions with BHA and Amatola Hunters, and the idea of a Southern Regional Chasa Multi Gun “Inter association” Champs should attract big interest. The top 3, as indicated below on the overall results, have agreed to plan a trip to a selected BHA event early in 2019 to “test” this with BHA and Amatola Hunters in a mini “3 nations” event. We are excited to hopefully report a good outcome on this. TOP 5 winner - Overall results for 3 match series 2018 1 Theart A	185.37	187.41	200.00	387.41 2 Aylward H	180.73	154.56	0.00	335.29 3 Swift	A	123.09	0.00	132.51	255.60 4 TheartL	0.00	81.71	107.94	189.65 5 Young	A	146.96	0.00	0.00	146.96 Andries Theart of Boesmanland is our official top multi discipline shooter for 2018. Well done! Its runs in the family as “Mrs” Theart is his back-up on the farm with her 4th position overall and top lady. Ladies Top 3 match results: 1 Theart L	81.71	107.94	189.65 2 Van Zyl N	144.28	0.00	144.28 3 Bestbier A	66.09	0.00	66.09 Thank you to everyone that participated and played a role for this to grow and be a success. Hope to see you all next year. Shoot straight and more important, be safe!
CHASA NATIONAL RIFLE CHAMPIONSHIPS BLOEMFONTEIN
Span foto vlnr. Hein Aylward, Greg Sykes, Nols Meyer, Nelian van Zyl, Ian van Zyl, Rohan Meyer, Wim Joubert, Elmo Scheffer
he 2018 Chasa National Inter Provincial Rifle Range Shooting Championships were hosted by Free State Hunters in Bloemfontein on the 27th of October 2018. The road to this prestigious annual event was paved with the hosting of a series of trials at Calvinia, Moorreesburg and at WCSU where the two teams were selected on their best 2 scores during the trial series. To be in contention for the trials the member had to shoot a minimal score of 400 or more. An Open class and Standard class team were sent to the event. The conditions on the day was hot and hard with mirage having a big influence on the performance of the visiting teams. Slight windy conditions made it challenging. The Kaapjag star shooter was our very own junior Roham Meyer that won the championship overall. The Standard team consisted of Hein Aylward, Elmo Scheffer, Nols Meyer and Ian van Zyl. The Open team consisted of Greg Sykes, Nelian van Zyl, Wim Joubert and Rohan Meyer. The overall top 4 shooters received their National Federation Colours. It was well hosted and the hospitality was appreciated by all. Looking forward to next years competition.
CHASA span: R Meyer, H Brink, W Spies, P Steynberg
Weskaap spanlede is vlnr Hein Aylward, Ian van Zyl Nols Meyer en Elmo Scheffer
Bontebok Digital Magazine Edition November 2018
Pages 2, 9, 36, 42, 46