Waarom sommige mense gedoem is om ongelukkig te wees - InnerSelf.com
Die selfhelp-industrie floreer, aangevuur deur navorsing oor positiewe sielkunde – die wetenskaplike studie van wat mense laat floreer. Terselfdertyd is die tempo van angs, Depressie en self skade aanhou styg wêreldwyd. Is ons dus gedoem om ongelukkig te wees, ten spyte van hierdie vooruitgang in sielkunde?
Volgens 'n invloedryke artikel gepubliseer in Review of General Psychology in 2005, word 50% van mense se geluk deur hul gene bepaal, 10% hang af van hul omstandighede en 40% van "opsetlike aktiwiteit" (hoofsaaklik, of jy positief is of nie). Hierdie sogenaamde gelukspaart het positiewe sielkundige akoliete in die bestuursitplek geplaas, wat hulle in staat gestel het om op hul gelukstrajek te besluit. (Alhoewel die onuitgesproke boodskap is dat as jy ongelukkig is, dit jou eie skuld is.)
Die gelukspaart was wyd gekritiseer omdat dit gegrond was op aannames oor genetika wat gediskrediteer is. Vir dekades het gedragsgenetika-navorsers studies met tweelinge gedoen en dit tussenin vasgestel 40% en 50% van die afwyking in hul geluk is deur genetika verklaar, en daarom het die persentasie in die gelukspaart verskyn.
Gedragsgenetici gebruik 'n statistiese tegniek om die genetiese en omgewingskomponente te skat op grond van mense se familiale verwantskap, vandaar die gebruik van tweelinge in hul studies. Maar hierdie syfers het aangeneem dat beide identiese en broederlike tweelinge dieselfde omgewing ervaar wanneer hulle saam grootword – 'n aanname wat nie regtig water hou nie.
In reaksie op die kritiek oor die 2005-koerant het dieselfde skrywers 'n referaat geskryf in 2019 het dit 'n meer genuanseerde benadering oor die effek van gene op geluk bekendgestel, wat die interaksies tussen ons genetika en ons omgewing erken het.
Natuur en koestering is nie onafhanklik van mekaar nie. Inteendeel, molekulêre genetika, die studie van die struktuur en funksie van gene op molekulêre vlak, toon dat hulle mekaar voortdurend beïnvloed. Gene beïnvloed die gedrag wat mense help om hul omgewing te kies. Ekstroversie wat byvoorbeeld van ouers na kinders oorgedra word, help kinders om hul vriendskapsgroepe te bou.
Net so verander die omgewing geenuitdrukking. Byvoorbeeld, wanneer verwagtende moeders aan hongersnood blootgestel is, het hul babas se gene het dienooreenkomstig verander, wat gelei het tot chemiese veranderinge wat die produksie van 'n groeifaktor onderdruk het. Dit het daartoe gelei dat babas kleiner as gewoonlik gebore is en met toestande soos kardiovaskulêre siektes.
Natuur en koestering is interafhanklik en beïnvloed mekaar voortdurend. Dit is hoekom twee mense wat in dieselfde omgewing grootgemaak word verskillend daarop kan reageer, wat beteken dat gedragsgenetika se aanname van 'n gelyke omgewing nie meer geldig is nie. Ook, of mense gelukkiger kan word of nie, hang af van hul "omgewingsensitiwiteit" – hul vermoë om te verander.
Sommige mense is vatbaar vir hul omgewing en kan dus hul gedagtes, gevoelens en gedrag aansienlik verander in reaksie op beide negatiewe en positiewe gebeure. Wanneer hulle dus 'n welstandswerkswinkel bywoon of 'n positiewe sielkundeboek lees, kan hulle daardeur beïnvloed word en aansienlik meer verandering ervaar in vergelyking met ander – en die verandering kan hou langerOok.
Maar daar is geen positiewe sielkunde-intervensie wat vir alle mense sal werk nie, want ons is so uniek soos ons DNS en het as sodanig 'n ander kapasiteit vir welstand en die skommelinge daarvan deur die lewe.
Is ons bestem om ongelukkig te wees? Sommige mense sukkel dalk 'n bietjie harder om hul welstand te verbeter as ander, en daardie stryd kan beteken dat hulle vir langer tydperke sal aanhou om ongelukkig te wees. En in uiterste gevalle sal hulle dalk nooit hoë vlakke van geluk ervaar nie.
Ander het egter meer genetiese plastisiteit, wat beteken dat hulle meer sensitief is vir die omgewing en dus 'n groter vermoë tot verandering het, kan dalk hul welstand verbeter en dalk selfs floreer as hulle 'n gesonde leefstyl aanneem en kies om in 'n omgewing te woon en te werk wat hul geluk en vermoë verbeter te groei.
Maar genetika bepaal nie wie ons is nie, selfs al speel dit 'n beduidende rol in ons welstand. Wat ook saak maak, is die keuses wat ons maak oor waar ons woon, saam met wie ons woon en hoe ons ons lewens leef, wat beide ons geluk en die geluk van die volgende geslagte beïnvloed.