Die "historiese skiereiland" van Ou Istanboel stem min of meer ooreen met Konstantinopel in die 15de eeu. Dit is vandag die distrik Fatih. Dié gebied lê aan die suidelike oewer van die Goue Horing, wat die ou stadsentrum skei van die noordelike en nuwer deel aan die Europese kant. Die historiese skiereiland eindig by die Theodosiese Landmure in die weste. Die skiereiland word omring deur die See van Marmara in die suide en die ingang na die Bosporus in die ooste.
Noord van die Goue Horing is die historiese distrikte Beyoğlu en Beşiktaş, waar die Dolmabahçe-paleis, die laaste keiserlike paleis, geleë is, gevolg deur ’n reeks eertydse dorpe soos Ortaköy en Bebek aan die oewers van die Bosporus.
Drie historiese dele van Istanboel, ’n uitsig vanaf Beyoğlu op die historiese skiereiland regs en Kadıköy aan die Asiatiese kant links.
Tot in die 19de eeu het die stadsmure van Galata, die Middeleeuse Genuese vesting, nog gestaan. Hierdie Genuese versterkings, waarvan nog net die Galata-toring en ’n klein deel van die vestingmure oor is, is in die vroeë 1800's afgebreek om plek te maak vir ’n noordwaartse uitbreiding van die stad, na die buurte Beşiktaş, Şişli, Nişantaşı en verder.
Sedert die tweede helfte van die 20ste eeu het die Asiatiese kant van Istanboel, oorspronklik ’n stil gebied met strandhuise en elegante huise omring deur welige tuine, ’n groot stedelike groei beleef. Die bou van die lang, wye en elegante Bağdat-laan met sy rye moderne winkels en restaurante het baie daartoe bygedra. Die feit dat dié gebiede tot in die 1960's grootliks onbebou was, het ook die kans gebied vir ’n beter infrastruktuur en netjieser stadsbeplanning. Maar die werklike uitbreiding aan die Asiatiese kant is aangehelp deur die bou van Ankara Asfaltı, die Asiatiese deel van die E5-snelweg, en migrasie vanaf Anatolië. Vandag woon meer as ’n derde van die stad se inwoners in die Asiatiese deel.
Eers ’n kerk, toe ’n moskee en nou ’n museum: die 6de-eeuse Aya Sophia, eens die grootste katedraal in die wêreld.
Ná die verowering van die stad het sultan Mehmet II ’n grootskaalse herbouingsprogram begin. Dit het die oprig van grootse geboue soos die Topkapı-paleis en die Groot Basaar ingesluit.
Die eerste groot moskee wat in die stad gebou is, is die Eyüp Sultan-moskee omstreeks 1459. Dit is gebou op die terrein van die graf van Abu Ayyub al-Ansari, ’n metgesel van die profeet Mohammed wat in 669 buite die mure van Theodosius II gesterf het tydens vroeë gevegte voor die beleg van Konstantinopel. Die eerste keiserlike moskee binne die mure van Konstantinopel was die Fatih-moskee (1470) wat gebou is op die terrein van die Kerk van die Heilige Apostels, ’n belangrike Bisantynse kerk. Talle ander keiserlike moskees is in die eeue daarna gebou, soos die Süleymaniye-moskee (1557) deur Süleyman die Manjifieke, die Sultan Ahmet-moskee (1616), ook bekend as die Blou Moskee vanweë die blou teëls wat die binnekant versier, en die Nuwe Moskee (Yeni-moskee).
Tydens die vroeë Middeleeue was Istanboel die grootste stad in die wêreld, en dit was deur sy hele geskiedenis een van die belangrikste stede (behalwe tydens die verval van Bisantium, net voor die verowering deur die Ottomane). Dit het sedert antieke tye lede van etniese groepe van oor die hele Europa, Asië en Afrika gelok en hulle is in die Griekse en die Turkse bevolking opgeneem.
Istanboel is deur baie gemeenskappe gevorm. Die godsdiens met die oorgrote meerderheid volgelinge is Islam. Godsdiensminderhede sluit in Grieks-Ortodokse en Armeense Christene, Katolieke Levantyne en Jode. Volgens die 2000-sensus was daar in dié jaar 2 691 aktiewe moskees, 123 aktiewe kerke en 26 aktiewe sinagoges in Istanboel. Baie van die godsdiensgroepe het voorheen in spesifieke distrikte gewoon, maar dit is nie meer die geval nie. In sommige gebiede, soos Kuzguncuk, staan ’n Armeense kerk langs ’n sinagoge, met oorkant die pad ’n Grieks-Ortodokse kerk langs ’n moskee.
Die alledaagse lewe van die Christene, veral die Grieke en Armeniërs wat in die stad gewoon het, het aansienlik verander ná die bitter konflikte tussen hierdie etniese groepe en die Turke tydens die verval van die Ottomaanse Ryk, wat in die 1820's begin en ’n eeu lank geduur het. Die konflikte het tussen 1912 en 1922 ’n hoogtepunt bereik, tydens die Balkan-oorloë, die Eerste Wêreldoorlog en die Turkse Oorlog vir Onafhanklikheid. Tussen 1914 en 1927 het die Christelike bevolking van 450 000 tot 240 000 afgeneem. Vandag woon die meeste van Turkye se Griekse en Armeense minderheidsgroepe in of naby Istanboel.
Feitlik al die Turkse private hoërskole en universiteite in Istanboel gee onderrig in Engels, Duits of Frans as primêre buitelandse taal, gewoonlik saam met ’n sekondêre buitelandse taal. Daar is baie buitelandse hoërskole in Istanboel, waarvan die meeste in die 19de eeu gestig is vir buitelanders in die stad.
Vandag het Istanboel ’n moderne watertoevoer- en rioolstelsel wat bestuur word deur die regeringsliggaam İSKİ. Verskeie private organisasies versprei ook skoon drinkwater.
Die stad se hawe is die belangrikste een in die land. Die ou hawe aan die Goue Horing is hoofsaaklik vir persoonlike verkeer, terwyl Karaköy-hawe in Galata gebruik word vir groot passasierskepe. Daar is gereelde dienste van Karaköy en Eminönü na verskeie hawestede aan die Middellandse en die Swartsee.
Die stad se Argeologiese Museum, wat in 1881 gestig is, is een van die grootstes in sy soort ter wêreld. Dit bevat meer as ’n miljoen stukke uit die Mediterreense gebied, die Balkan-skiereiland, Midde-Ooste, Noord-Afrika en Sentraal-Asië. Die Mosaïekmuseum het Romeinse en Bisantynse vloermosaïekwerk en muurornamente van die Groot Paleis van Konstantinopel. Die nabygeleë Turkse en Islamitiese Kunsmuseum het ’n groot versameling items van verskeie Islamitiese beskawings en die Sadberk Hanım-museum ’n groot verskeidenheid artefakte wat dateer van die vroegste Anatoliese beskawings van die Ottomaanse Ryk.
Şile is ’n verafgeleë en bekende Turkse see-oord met ongerepte wit strande aan die Swartsee, 50 km van Istanboel af. Kilyos is ’n stil, klein oord naby die Noord-Europese ingang van die Bosporus in die Swartsee. Daar is ’n strandpark met seekosrestaurante en nagklubs. Veral in die somer is daar baie partytjies en aandkonserte op die strand.
In die Romeinse en die Bisantynse tyd was die belangrikste sportgebeurtenisse strydwa-renne by die Hippodroom van Konstantinopel, wat plek vir tot 100 000 toeskouers gehad het. Vandag is sportsoorte soos sokker, basketbal en vlugbal gewild. Die Atatürk-Olimpiese Stadion, die grootste veeldoelige stadion in Turkye, is ’n vyfster-UEFA-stadion en ’n eersteklas-plek vir atletiek. (Uefa is die Europese sokkerbeheerliggaam.) Die Şükrü Saracoğlu-stadion, ook ’n vyfster-UEFA-stadion, het in 2009 die laaste UEFA-bekereindstryd aangebied. Dit is vanaf die 2009/'10-seisoen vervang deur die UEFA-Europaliga.