John Piper: Die Immoraliteit van Relatiwisme (en dus die emergent kerk). | hier staan ek
John Piper: Die Immoraliteit van Relatiwisme (en dus die emergent kerk).
Op bl 115 in sy boek “God? Geloof in ‘n postmoderne tyd.” skryf Dr. Ben du Toit
“In die premoderne denkstruktuur het die klem geval op eksklusiwiteit. Hierdie appél op sekerheid deur middel van absolute waarhede het die weg gebaan vir eksklusiewe geloofsgroeperinge: Elkeen het geglo sy/haar groep, geloofsgemeenskap, kerk of geloof is die engiste ware een. Almal wat nie so glo nie is verwerp, verlore, verdoem. Slegs die uitverkorenes, of ingewydes, sal begunstig word. Hierdie begunstiging word bepaal deur geloof en handelinge.
Via die modernisme het ons nou in die postmoderne tyd aangeland by die wete dat sodanige absolute kennis ‘n vergissing is…”
En op bl 117:
“Dit beteken dat iemand wat met die bewussyn van hierdie prosesse leef nie meer eksklusief kan dink oor God, die kerke en die Christendom as sodanig nie, maar inklusief.”
In hoofstuk 8 van sy boek “Think: The Life of the Mind and the Love of God” gee John Piper 7 redes waarom relatiwisme immoreel is. Relatiwisme (postmodernisme) is die basis van die emergent kerk, hou dit maar in gedagte.
1) Relatiwisme is verraad teen God.
Relativisme is rebellie teen die objektiewe realiteit van God, sê Piper. Die blote bestaan van God skep die moontlikheid van absolute waarheid. God is die absolute en finale standaard vir alle eise van waarheid – wie Hy is, Sy wil, en wat Hy sê is die objektiewe standaard waarteen alle waarheid getoets moet word. As relativisme beweer daar is geen absolute standaard van waarheid nie, onteken dit God. Dit is verraad teen God. Dit is ‘n diepgaande opstand teen die konsep van ‘n Goddelike wet. Piper sê hierdie opstand is nog meer veraderlik, omdat dit onderduims is. In plaas daarvan om vir God te sê “Jy lieg!”, sê dit vir sydelings die mensdom “Daar bestaan nie so iets soos ‘n universiele bindende Goddelike openbaring nie”
Dank die Vader dat hy deur sy Seun amnestie vir ons as godsverraaiers bewerkstellig het!
2) Relatiwisme kweek oneerlikheid
Almal weet volgens Piper dat relativisme vals is. As mens beweer “alle kennis is onseker” hoe weet jy jou stelling is waar? Mense wat beweer dat alle kennis onseker is, is vals, omdat hulle staatmaak op absolute waarheid ieder en elke keer wanneer hulle interaksie met die wêreld het. Byvoorbeeld, wanneer hulle beweer “daar is geen universiele staandaard vir waarheid nie” neem hulle aan dat hulle nie bedoel “daar is ‘n universiële standaard vir waarheid” nie. Dus, daar is sonder ‘n universiele standaard van waarheid geen waarheid in hulle stelling nie. Dit is oneerlik, immoreel.
Piper sê dat die immoraliteit van relatiwiste duidelik word wanneer mens na hulle lewens kyk. Professore speel die relatiwisme speletjie voor hulle studente, maar as hulle by die huis kom is waarheid absoluut. As hulle familielede hulle woorde verkeerd interpreteer, word hulle ontsteld. As ‘n man vir sy vrou sê hy is lief vir haar, bedoel hy dit relatief? Kan enigiemand homself in die hof verdedig op grond van die feit dat alle kennis onseker is?
3) Relatiwisme word dikwels gebruik om dwaalleer te verberg.
Taal het betekenis omdat dit simbole is wat na ‘n eksterne werklikheid verwys. Wanneer die werklikheid relatief is, verloor taal betekenis. Taal skep sy eie realiteit. Die doel van taal is nie meer om te kommunikeer nie, maar om realiteit te manipuleer.
Piper haal Machen aan:
It makes very little difference how much or how little of the creeds of the Church the Modernist preacher affirms. . . . He might affirm every jot and tittle of the Westminster Confession, for example, and yet be separated by a great gulf from the Reformed Faith. It is not that part is denied and the rest affirmed; but all is denied, because all is affirmed merely as useful or symbolic and not as true.
Hierdie misbruik van taal is die gevolg van relatiwisme. Dit lei tot vae, ontwykende taal wat mense mislei om te dink die spreker is steeds ordtodoks.
This temper of mind is hostile to precise definitions. Indeed nothing makes a man more unpopular in the controversies of the present day than an insistence upon definition of terms. . . . Men discourse very eloquently today upon such subjects as God, religion, Christianity, atonement, redemption, faith; but are greatly incensed when they are asked to tell in simple language what they mean by these terms.
Dit as dan geensins verbasend dat Dr Ben du Toit in sy boek skryf:
“Wanneer die Christendom daarom die opstanding van Jesus as die voorloper van die opstanding van die mens (opstanding “van die vlees”, soos die Twaalf Artikels dit formuleer) bely, is dit binne die postmoderne konteks niks vreemds of onrealisties (soos dit in die rasioneel / logies behepte wetenskaplike era was) nie. Weliswaar word hier nie teruggekeer tot ‘n premoderne wêreld- en lewensbeskouing nie, maar is die spirituele voortbestaan van die mens na die dood, as onvernietigbare energie wat op die een of ander manier opgeneem word in die dimensie van die Bron van alle energie (God) aangedui.” (bl 152)
Du Toit sê hier duidelik dat ons maar elke Sondag kan bely dat ons glo in die opstanding van die vlees, terwyl ons weet dat ons voortbestaan na die dood spiritueel as onvernietigbare energie sal wees, wat op een of ander manier deel van God is. (Dus NIE liggaamlik nie). Maar ons kan dit maar doen, want ons is in die postmoderne era waar woorde geen betekenis het nie.
“…all is affirmed merely as useful or symbolic and not as true.”
Op dié manier, sê Piper, verdoesel dwaalleraars hulle dwaling met baie woorde, omdat hulle nie die moed het om hulle geloof in die openbaar te verwerp nie.
4) Relatiwisme verdoesel gierigheid met vlytaal.
Paulus maak die verband tussen gierigheid (bybedoelings) en vlytaal in 1 Tes. 2:3-5:
3 Ons prediking berus immers nie op dwaling nie, kom ook nie voort uit onsuiwer beweegredes nie en is sonder enige bybedoelings. 4 Nee, God het ons gekeur en die evangelie aan ons toevertrou, en so verkondig ons dit dan ook. Ons wil nie die guns van mense probeer wen nie, maar doen wat God verwag, Hy wat ons diepste gedagtes toets.
Relatiwisme gebruik taal om mense te vertel wat hulle wil hoor, sodat hulle vir jou sal gee wat jy wil hê. In 2 Tim 4: 3 sê Paulus:
3 want daar sal ‘n tyd kom wanneer die mense die gesonde leer nie meer sal verdra nie. Hulle sal hulle eie begeertes volg en vir hulle leermeesters bymekaarmaak wat net sal sê wat hulle graag wil hoor. 4 Hulle sal die waarheid nie wil hoor nie en hulle tot verdigsels wend.
Teenoor hierdie verdraaing van die waarheid sê Paulus in 2 Kor. 2:17
“Ons, omdat ons nie is soos baie ander wat geld maak uit die woord van God nie. Ons verkondig die woord in opregtheid, in verbondenheid met Christus, in opdrag van God en in verantwoordelikheid aan God. “
5) Relatiwisme vermom hoogmoed as nederigheid.
Om te beweer dat jy nie alle waarheid in pag het nie lyk op die oog af vreeslik nederig. Dit is tog arrogant om aanspraak te maak daarop dat jy reg is en die hele wêreld verkeerd is! Die waarheid is dat wanneer ‘n dienskneg sê “Ek is nie slim genoeg om te verstaan wat my Meester sê nie” gebruik hy sy sogenaamde gebrek aan insig om sy Meester se bevele te verontagsaam!
Ons hoef nie alle waarheid in pag te hê om dit wat God wel aan ons openbaar waar te maak nie! *
Dit is dus nie nederigheid nie. Dit is ‘n diepgewortelde begeerte om nie aan enige waarheid onderworpe te wees nie. As mens God se Woord nie kan verstaan nie, word jy tog nie gebind deur Sy Wet nie! Dus kan die mens doen wat hy wil!
Relatiwisme verhef dus die mens se wil bo die van God onder voorwendsel van “Ek kan tog nie regtig weet wat God wil hê ek met doen nie”. Dit is die toppunt van arrogansie en rebellie teen God.
6) Relatiwisme verslaaf mense
Jesus sê in Johannes 8 :31
“Julle sal die Waarheid ken, en die Waarheid sal julle vry maak.”
Relatiwisme beweer daar is geen absolute waarheid nie, dus is daar geen waarheid wat mense kan vrymaak nie. Relatiwisme hou mense gevange in sonde, die veslawing wat hulle en die mense om hulle vernietig, en ontneem mense van die vryheid wat die Evangelie bring.
2 Thes. 2:10:
en met gruwelike misleiding van dié wat verlore gaan, omdat hulle nie die waarheid liefgehad en tot hulle redding aanvaar het nie.
Relatiwisme lei mense weg van die waarheid na die ewige verderf.
7) Relatiwisme lei tot tirannie
Piper sê die formule is eenvoudig: As ‘n gemeenskap geen absolute waarheid en dus absolute waardes het nie, verwyn integriteit en verval dit in wetteloosheid. In so ‘n atmosfeer sal die gemeenskap uiteindelik enige diktator aanvaar en hulle vryheid verruil vir sekuriteit. Dit is waarom al die diktature van die 20ste eeu God verwerp het, Sy wet nietig verklaar het sodat net die Staat se wet kan geld.
Pas op: ‘n Gemeenskap wat absolute waarheid en dus absolute waardes verwerp, verkoop homself in slawerny in.
* Ek het die sin ingevoeg op 18/1/2012. Dankie Renier Lourens wat my op Facebook attent gemaak het daarop dat die paragraaf onduidelik is.
1 thought on “John Piper: Die Immoraliteit van Relatiwisme (en dus die emergent kerk).”
18/01/2012 at 12:27 am
Baie dankie Wynand, dit is werklik insiggewend en stel die valse eierdansies van postmoderniste duidelik aan die kaak.