Om die ligte aan te hou deur middel van 'n wirwar van transmissielyne en substasies met wisselende eise, was nog altyd 'n komplekse taak. Voeg daarby die relatief onvoorspelbare ups en downs van son- of windenergie-opwekking afhanklik van die weer.
New York State, asook ander streke in die Verenigde State, sal moet verseker dat die reserwe energie gereed is vir wanneer die son nie skyn of die wind waai nie. Dit sal moet verseker dat die rooster se infrastruktuur, insluitend transmissielyne, gereed is om die energie van die sonraamwerke of windplase aan die kliënte te lewer.
Reserwe kapasiteit en oordrag, "is eeue-oue kwessies wat nie nuut is in die energie-ruimte nie," het mnr. Peter Olmsted, departement van openbare dienste in New York, gesê. Maar, het hy gesê, hernieubare energie beplanning gee ons die geleentheid om hulle in 'n nuwe lig te sien. Dit bring nuwe uitdagings, maar ook nuwe oplossings.
Oordraginfrastruktuur: 'Nie in my agterplaas nie'
Vroeër hierdie maand, Die staat New York het drie jaar onderhandelinge ingesluit met gemeenskappe rondom Rochester oor die omstrede plan om 'n substasie en 23-myl van transmissielyne oor aktiewe landbougrond te bou.
Die infrastruktuur wat nodig is om die stabiliteit van die plaaslike rooster te handhaaf, is nou verskuif na ongebruikte landbougrond en natuurlike grond, met versagtingsmaatreëls ingestel om die omgewingsimpakte te verminder.
Dit is die soort geskille wat inherent is aan die bou van infrastruktuur vir kragoordrag.
Die New York Onafhanklike Stelsel Operateur (NYISO), wat verantwoordelik is vir die bestuur van die vloei van mag oor die staat, het gesê planne vir wind- en sonprojekte kan sommige vereis 1,000 myle van nuwe transmissielyne om die krag aan die metropolitaanse gebiede van suidoostelike New York te lewer.
Sonk maatskappye maak aanbiedings aan baie boerboere om hul grond te gebruik.
Sone maatskappye bied aan baie boere boere hul ongebruikte grond te huur, het die Buffalo News berig Hierdie maand het baie as natuurlike gasmaatskappye 'n opgradering van die grond getref voordat die hidrouliese breuk verban is.
Die staat het die NYISO-projeksie betwis en gesê dat verbeterings aan transmissieprojekte wat reeds op die tafel is, voldoende sal wees.
Olmsted het gesê die fokus sal wees op die plaas van son- en windkragprojekte naby die gemeenskappe wat hulle bedien, wat die bykomende transmissielyne onnodig maak. Hy het as voorbeeld die voorgestelde Long Island-oseaan-windplaas genoem, wat naby aan hoogs bevolkte laasentrums sou wees.
Die staat sal ook kyk na die verskuiwing van groot, gesentraliseerde kragstelsels na gelokaliseerde kragopwekking.
Goed beplande verspreiding kan nie net help om die komplikasies van die bou van transmissielyne te sny nie, maar dit kan ook help met die probleem van pieke en druppels in kragopwekking afhangende van die weer. Byvoorbeeld, as sonpanele en windturbines goed geplaas word, wanneer sommige sonpanele in die donker is, sal ander lig kry of as daar nog windturbines is, sal ander spin.
Olmsted het gesê dat energie berging, sowel as die keuse van die plekke goed vir son- en windkragbronne, New York sal help om die onsekerhede te bestuur.
Berging is duur, maak slim verspreiding 'n beter oplossing, volgens 'n verslag van die Amerikaanse departement van energie.
Andrew Mills, 'n navorser by Lawrence Berkeley Nasionale Laboratorium, gelei a bestudeer gepubliseer in Augustus, kyk na die verskillende beplanningsprosesse regoor die land vir die integrasie van verspreide sonkrag in die roosters.
Hy het aan die Epoch Times gesê dat dit belangrik is om te beplan vir die werklike hoeveelheid energie wat sonpanele of windturbines op spesifieke tye kan produseer (soos piekvraag tye). Sommige streke doen dit beter as ander, het hy gesê.
Beplanners moet ook rekening hou met opstygings- en afsluitkoste, of met ander woorde, die buigsaamheid wat nodig is om die pieke en valleie van hernubare energieproduksie te bestuur. As gevolg van hierdie buigsaamheid word beraam dat dit oral van 5 sent tot $ 10 per MWh kos.
Wat transmissie-infrastruktuur betref, het hy gesê dat bestaande infrastruktuur tot op sekere punte hernieubare hernubare energie kan hanteer, waarna die koste vir opgraderings sal toeneem. Byvoorbeeld, een studie wat hy hersien het, het 'n koste van 30 tot 50 sent per Watt sonkrag voorspel, na 'n drempelvlak van sonopname. Om dit in perspektief te stel, is die kapitale koste van die aankoop van sonkrag ongeveer $ 3 per Watt.
Nog 'n belangrike aspek van nut beplanning, Mills gesê, is in ag neem die hoeveelheid sonkrag dak panele sal pomp in die rooster. NYISO doen dit goed, het hy gesê.
Voorbereiding hiervoor kan moeilik wees, want dit hang af van hoeveel mense besluit dat hulle sonpanele op hul huise of besighede wil installeer. Maar nutsdienste kan kyk na faktore soos inkomstememografie vir 'n streek, energieverbruik en die ekonomie van die dak van die son om voorspellings te maak.
"Daar is altyd 'n aantal faktore wat baie onseker is in beplanning," het Mills gesê. Hy het die voorbeelde gegee van fluktuerende aardgaspryse, of ekonomiese resessie. "Utilities het in die verlede altyd onsekerhede gekonfronteer en hulle het 'n aantal beplanningsprosesse ontwikkel wat hulle in staat gestel het om besluite te neem onder onsekerheid."
Sonkrag bring bykomende onsekerhede, maar hy is vol vertroue dat nutsdienste hulle met goeie beplanning kan konfronteer.
Hierdie artikel het oorspronklik verskyn op Die Epoch Times
Tara MacIsaac is 'n Beyond Wetenskap verslaggewer. Sy verken die nuwe grense van die wetenskap, verdeel in idees wat kan help om die verborgenhede van ons wonderlike wêreld te ontbloot. volg @EpochEnviro op Twitter vir meer omgewing nuus
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Kan Solar Power Outshine Die Infrastruktuur Uitdagings?