Domingo Villar. "Ek was nog altyd gefassineer deur die see" Huidige literatuur
Fotografie: (c) Mariola Díaz-Cano. Saam met Domingo Villar. Januarie 2020.
Wat Domingo Villar is 'n swak punt wie hierdie lyne tik, is 'n ope geheim, en niemand as u 'n gereelde klant van hierdie blog is nie, en daar is 'n paar artikels oor hom en sy boeke. Ek is ook gelukkig om hom te ontmoet, om hom te groet by verskeie geleenthede en het bevestig dat u eenvoud as persoon gaan hy hand aan hand met sy enorme talent as skrywer.
Vandag gee ek myself 'n verjaardaggeskenk hiermee onderhoud dat Domingo vriendelik genoeg was om my verlede maand toe te ken. Baie dankie vir u tyd en toewyding. Wat baie lesers regtig waardeer, is dat ons so oorgegee word Leo Caldas en Rafa Estévez, en geniet 'n prosa-stem so uniek soos joune. Grasiërs vir alles, Sondag.
Gebore in Vigo, maar in Madrid woon, het Domingo Villar een daarvan unieke aansien in hedendaagse Spaanse misdaadroman met slegs 3 titels gepubliseer: Water oë, Die strand van die verdrinkte y Die laaste skip. Maar jy verstaan ​​dit as jy ontdek twee onherhaalbare karakters: die inspekteur van Vigo Leo Caldas en sy Aragonese assistent Rafael Estevez. En jy gaan na scenario's soos dié wat die Vigo-riviermonding omring en bemes.
Daarbenewens, 'n buitengewone prosa dat jy gelees het asof jy op een van die veerbote wat daardie riviermonding van oewer tot oewer kruis tussen enige van sy dorpe, inhamme, strande en verborge hoeke vol skoonheid vaar. Daar is ook misdade, natuurlik, en hul navorsing, maar bowenal is daar aandele van sy karakters en die eiesinnigheid meer Galisies en ook meer aanloklik.
'n samesmelting van aanrakinge waaruit die bestaan vertelstyl wat Domingo Villar het en dat hy 'n loopbaan so suksesvol as getrou deur die vele lesers wat hom met oorgawe volg. Dat ons tien jaar lank vir sy laaste roman kon verduur en dat ons sal wag vir wat die volgende moet neem.
ONDERHOUD MET DOMINGO VILLAR
DOMINGO VILLAR: Ek is nie seker oor die eerste boek wat ek gelees het nie, maar wel die eerste verhaal wat ek geskryf het of ten minste die eerste wat ek onthou was 'n snert getiteld Die woestynkweper.
DV: Die skat eilanddeur Stevenson. Ek het nog altyd gevoel bekoring vir die see. As kind het ek die riviermonding vanuit my venster gesien en ek neem aan dat Jim Hawkins soos iemand baie naby gevoel het.
AL: Jou gunsteling skrywers? U kan kies uit alle tye.
DV: Robert Louis Stevenson, Dennis Lehane, Johannes Irving, Cormac McCarthy, Camilleri, Munoz Molina, Marse, Torrent, BarojaGarcia Marquez, Carlos Oroza, Leopoldo Maria Panero, Joaquin Sabina...
DV: Aan die seerower Long John Silver, die sjarmantste skurk in die literatuur.
AL: Enige gewoonte of manie as dit kom by skryf of lees?
DV: Leo wat lê, in stilte, op 'n bank of in die bed. Ek skryf met musiek sagte, sjokolade y koffie.
DV: Ek verkies om van te skryf nag, as die huis stil is. Ek plaas myself gewoonlik in die eetkamertafel, waar kan ek my apuntes en notaboeke.
AL: Van watter literêre genres hou jy die meeste?
DV: Die gedigte en swart roman.
DV: Andrea Kamillerie, Vazquez Montalban, Torrente Ballester, Lorenzo Silva...
AL: Wat lees jy nou? Vir plesier of as dokumentasie?
DV: Ek is lees om myself te dokumenteer en probeer my volgende boek goed sit.
NA DIE: En skryf? Dalk die vierde roman van inspekteur Caldas?
DV: Ek is daarin, ja, neem aantekeninge, probeer om die verhaal te skets ... Ek wou hierdie lente 'n paar weke in Galicië deurgebring het om op die plekke waar ek die boek gaan plaas te ruik en te ruik, maar Covid-19 het ander planne gehad.
DV: Ek dink dit was nog nooit so maklik om te publiseer nie. Amazon bied die moontlikheid van selfpublisering en baie uitgewers kan 'visvang' in die visveld. Die probleem is 'n ander: ons lesers raak min. Lees is 'n wonderlike aktiwiteit, maar dit verg 'n verbeeldingryke poging wat al hoe minder mense bereid is om aan te pak. Ons hou op om akteurs te wees om bloot toeskouers te word.
DV: Ek sien amper niks positiefs in al hierdie gemors nie. Aanvanklik het dit so onwerklik gelyk dat ek weke lank nie kon skryf of lees nie. En ek weet dat dit nog nie alleen met my gebeur het nie. Waarom fabel as die roman rondom ons was?
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Domingo Villar. "Ek was nog altyd gefassineer deur die see"