‘n Nag in September – Storiewerf
‘n Nag in September
’n Blou oog, detensie en bowenal het hy nog die bus ook verpas. Kevin stap huis toe na skool. Skool is nooit lekker vir hom nie, maar vandag was bietjie erger as gewoonlik.
Teen tweede pouse het die wolke toegetrek en die reën het hard op die skool se groen dakke geval. Die stoepe was vol kinders wat wil skuiling soek teen die reën en dit was moeilik om daarop te loop sonder om iemand so af en toe te stamp.
Kevin het twintig rand uit sy kous uit gehaal, wat hy wegsteek vir Frikkie, en agter in die snoepie ry gestaan – halfpad in die reën. Tweede pouse is net tien minute lank en partykeer lui die klok voordat mens iets kon koop. Kevin was derde van voor af toe Groot Frikkie voor hom kom indruk het. Dié lummel gryp hom toe teen die bors, maar Kevin trap, sonder om te dink, met alle krag op Frikkie se toon.
“Eina! Eina, eina, eina! My seer toon! Ek dink hy bloei weer!” het Frikkie gegil. Met alle geweld gooi Frikkie toe sy vuis teen Kevin se linkerwang. Frikkie huppel op een been met sy een voet in sy hand en met een blitssnel beweging het sy ander voet onder hom uitgegly op die nat teëls.
Kevin kan nie help om te lag as hy dink aan die skril gil wat Frikkie gegee het nie; en sy gesigsuitdrukking is onvergeetlik. Die stomme ou se toon was seker aan die brand, dink Kevin by homself. Daai bietjie humor het Kevin ’n uur detensie na skool gekos en sy bus huis toe, maar dit was als die moeite werd.
Kevin is twee blokke van die huis af. Dit reën nog liggies en hy kan voel hoe die modder van sy skoene af teen sy kuit spat. Kevin is verbaas om nie vir Frikkie en sy trawante by die hoekkafee raak te loop nie. Hulle koop gewoonlik kougom daar en spandeer die hele middag in die strate op hulle fietse. Kevin loop ingedagte toe hy Frikkie se stem hoor.
“Ja, net soos ek gedink het,” skree Frikkie agterna, “jy is te bang vir ’n geveg! Bang, bang sê ek jou!”
Kevin stap weg voordat hy homself in moeilikheid kry wat hy nie sal kan hanteer nie.
Frikkie se woorde weergalm in Kevin se kop.
Ek is tog nie bang nie, dink hy, ek is net baie slim. Dit sal baie dom wees om ’n geveg met Frikkie te soek. Hy is amper drie keer my grootte. Ek wonder wat sal hy doen as hy bang was? Hy sal seker soos ’n maer vark skree. Kevin onthou die keer toe hulle op die uitstappie na die pretpark toe was. Frikkie wou ewe vir Lunette Vries beïndruk deur, soos hy self gesê het, “’n vinnige stappie deur die spookhuis te vat”.
Hy het so bleek daar uitgestorm dat hy self soos ’n spook gelyk het. Sy gesig was so wit dat juffrou Anette hom nie, met haar bril op, kon herken nie.
Dit is toe Kevin dié plan van aksie uitdink. Hy gaan nou vir Frikkie ’n les leer. Hy gryp sy foon en begin vinnig met beide duime daarom tik.
Die storie is geskryf deur PJ Loock. PJ is ‘n Skryfkunsstudent aan die Noordwes-Universiteit (Potchefstroomkampus) 2016.
Kopiereg PJ Loock
PrevVorigeDie vlieënde Hollander