Op 'n gedenkwaardige dag in Januarie 1932 het ek 'n telefoonoproep van Danie Bosman ontvang. Hy het my amper verskonend meegedeel dat hy 'n melodie gekomponeer het en wou hê dat ek dit vir hom moes neerskryf. Ek was heeltemal uit die veld geslaan, want ek was nie bewus van die feit dat hy klavier gespeel het nie. Hy het teësinnig erken dat hy volgens gehoor speel; en 'n volledige manuskrip wou hê om aan Debroy Somer se orkes, wat toentertyd deur die Unie getoer het, voor te lê. Die liediie is daardie aand nog voltooi en aan Debroy Somers, by sy aankoms in Pretoria die volgende Maandag, oorhandig. Dieselfde aand is Danie Bosman se eerste liedjie, wat hy THEN CAME THE DAWN genoem het, van die Capitol se verhoog af gehoor. As twee lang staatsamptenare is ons oorweldig deur die onmiddelike sukses hiervan en 'n vennootskap is dadelik gestig met die doel om meer en meer liediies te skryf. Gedurende die volgende twee-en-'n-halfjaar het ons met koorsagtige haas altesaam 120 liedjies geskryf, en in Junie 1934 het ek per skip na Engeland vertrek om Britse uitgewers te nader. Aangesien ek nog baie jonk en onervare was, was al my pogings vrugteloos. Heeltemal ontmoedig het ons die liediieskrywery 'n paar jaar voorwel geroep. In 1938 het Danie Bosman hom egter op Afrikaanse musiek begin toespits, en aangesien hy oor 'n oorspronklike en spantane aanvoeling beskik het, het hy baie gou sukses behaal met BOERESEUN, KAAPSE DRAAI, IN DIE SKADU VAN OU TAFELBERG, IN MY DROOMSKUITJIE, GOEIENAG, OOM BOSSIE VAN DIE BOSVELD en 'n dosyn onder liediies. Gedurende die oorlog is hy na Kaapstad verpIaas. Hy het gereeld aan my geskryf, my vertel van sy musikale bedrywighede en ambisies en my telkens aangespoor om weer musiek te begin skryf. Om verskeie redes wat dit tot 1945 vir my onmoontlik om hieraan te voldoen. Toe het ons gereël om mekaar gedurende 'n Iangnaweek in Kimberley te ontmoet. Sy entoesiasme was vir my 'n inspirasie en weer eens het ons liediies geskryf, manuskripte heen en weer gepos, mekaar se werk gekritiseer en idees gewissel. Sy advies en ondervinding was vir my van onskatbare waarde.
Ons het gretig planne beraam vir die toekoms. Nege maande later, in Muizenberg, het ek 'n maand by hom deurgebring, waartydens ons Afrikaanse musiek geskryf en die ontwikkeling daarvan bespreek het. Tydens die laaste aand van my verblyf het hy, sy vrou en ek die film, ,,Rhopsody in Blue", die Iewe van George Gershwin, gesien. Kort tevore het hy ,,A Song to Remember",die lewe van Chopin, gesin. Terwyl ons die bioskoop verlaat het, het hy aan my gesê, ,,Wat's verkeerd met al hierdie komponiste? Hoekom sterf hulle almal terwyl hulle nog in die dertig is? Oor nog net 'n paar maande sal ek aan die veilige kant wees". Ses weke later, op die 5de Mei 1946 is hy oorlede -- in die ouderdom van 39 iaar.
Ofskoon dit snaaks voorkolm, het hy niks van die naam Danie gehou nie en het verkies om ,,Bossie" benoem te word. Hy het 'n geweldige lewenslus gehad, was 'n bekwame en pligsgetroue werker, 'n amusante en geestige metgesel, 'n toegewyde eggenoot en vader, bedagsaam, vrygewig en heeltemal onselfsugtig.
Danie Bosmanyhet nooit musiek bestudeer nie. Hy was 'n gebore liedereskrywer en het instinkmatig aangevoel wat korrek was en in goeie smaak geval het, Hy het die klavier volgens gehoor bespeel en het 'n eie indiwiduele styl ontwikkel. Hy het altesaam, oor 'n tydperk van 8 jaar, omtrent 40 liedjies geskryf en meer as 'n dosyn hiervan het 'n permanente plek in die harte van alle Afrikaanse musiekliefhebbers verower. Sy laaste Iiedjie was NET 'N STILLE UURTJlE.