Baie mense het om die een of ander rede die idee dat om salig te wees, is om in ’n bepaalde soort van belewenis te wees. Hulle dink dat salig wees ’n soort’n toestand is waarin ’n mens raak. Dit is net vir die kleinste gedeelte waar. Om salig te wees beteken eintlik iets heeltemal anders.
Die woord vrede het duidelik iets profeties in hom, want dit het altyd betrekking op iemand met wie dit tydens hierdie lewe maar stukkend en knypend gaan, maar wat in die toekoms, veral na sy dood, in ’n toestand en plek gaan beland waar daar presies die teenoorgestelde is as wat hy in sy ellendes belewe het.
Daar was nog ’n vrou wat net soos hierdie een deur haar geloof by die vrede van die Here uitgekom het. Die Here Jesus het by ’n Fariseër geëet toe daar ’n sondares ingekom en die voete van die Here gesalf en aanhoudend gesoen het. Jesus het vir die vrou gesê:
Hulle was nie bang vir die Here nie, want daar was vrede tussen hulle en die Here en hulle het ook vrede met mekaar gehad. Die Here het hulle besoek en met hulle gepraat.
Maar na die sondeval is hierdie vrede heeltemal verbreek. Die toestand van saligheid wat hulle ervaar het, het meteens omgekeer in ’n toestand van vrees vir God die Here.
U moet hierdie saligsprekinge reg verstaan. Die saligsprekinge stel nie vir ons ’n ideaal wat ons moet najaag nie.
Dis vir sulkes wat die Here sê dat hulle volkome verlossing en vrymaking gaan verkry as hulle die koninkryk van die hemele ontvang.
Hy het arm en ellendig geword aan die kruis. So erg dat Hy op een stadium dit uitgeroep het dat God Hom verlaat het. Menslik het al sy krag Hom verlaat. Hy het in diepe afhanklikheid sy Gees in die hande van sy Vader oorgegee. Daar het Hy die straf en die toorn van God oor ons sondes gedra.
Jesus het dus inderdaad in sy sterwensoomblikke al die dinge deurgemaak waarin die saliggespreektes verkeer: arm van gees, treurend, sagmoedig, smagtend na geregtigheid (vir ons!), rein van hart. Hy het vir ons vrede met God gemaak in die vervolging en beswaddering wat Hy moes dra.
Deur hierdie lyding het Hy vir ons die voorreg van saligheid en verlossing en die ewige lewe verwerf. Hy het daarmee vir ons ’n blyplek voorsien in die koninkryk van God waar siekte en ellendes plek gemaak het vir die ewige lewe en die rykdom van God se heerlikheid. Waar skeltaal plek gemaak het vir hemelkore wat dag en nag sing en God loof en prys.
Die woorde salig is die wat arm van gees is skep eintlik ’n groot kontras. Want die woord wat hier gebruik word vir arm, beteken eintlik bedelaar. Dis ’n mens sonder besittings en sonder verwagting. Hy het niks en kan ook nêrens kom nie.
Maar dit is net so waar dat hy die wêreld moet aanval en God se vrede daarin vestig. Dit is presies wat gebeur het en ook waarom Jesus Christus, God se Seun, in ons wêreld gebore is.
Die saak wat ons almal vandag baie duidelik hoor, is dat die Vredevors uit die hemele kom om ons voete na die pad van vrede te rig. Kyk na vandag as ’n bewys daarvan:
Die Here beskik in ’n vreemde wêreld dat daar in ons gemeente steeds lidmate is wat, teenoor die haat en onvergenoegdheid van die tyd, Hom as die Ewige en Almagtige God bely.
Christus se daad waarmee Hy saligheid en vrede bewerk, is dat Hy ons God se kinders gemaak het. Dit het nie sommer uit die lug geval nie.
Jesus moes met sy lyding vrede maak tussen ons en God. Dit was ’n geweldige proses, want Jesus is deur God tot die dood toe gestraf sodat die vrede tussen ons en Hom herstel kon wees.
Dit was presies dit wat die engele die nag toe Jesus gebore is, bedoel het toe die hemelse leërskare God geprys en gesê het:
Die vrede van die Here wat deur die Heilige Gees in ons wat glo, gevestig word, moet ook oorvloei in ander mense in.
Daarom het die Here die keer toe Hy die dissipels uitgestuur het, vir hulle gesê dat hulle sy vrede moet laat rus op die mense waar hulle gaan kom:
Dit beteken dat daar net vrede kan wees waar die reg van God gehandhaaf word teen die reg van die sonde in!
In hierdie wêreld waar die Christendom toenemend gehaat en verwerp word, moet die saligheid en die vrede van Jesus Christus wat in ons is, die lokmiddel wees om ander mense ook te laat verlang na wat ons het.
Vrede laat Ek vir julle na, My vrede gee Ek aan julle; nie soos die wêreld gee, gee Ek aan julle nie.
Die Here het die woorde waarskynlik vir sy broer Judas wat die Bybelboek Judas geskryf het gesê. Maar al die dissipels het daarna gestaan en luister, ook Judas Iskariot. Hy het hierdie uitspraak van die Here nie verstaan nie en sy vrede op die verkeerde plek gaan soek, en kyk net wat was sy uiteinde.
In hierdie saligspreking in Matteus 5 lê die klem nie op betaling nie, maar op die bevryding wat vir die wat die Here almal opnoem, opgesluit lê in die koninkryk van die hemel.
’n Vredemaker, byvoorbeeld, is iemand wat nie net vir homself lewe nie. Hy/sy soek op elke gebied ook die voordeel en vrede vir almal rondom hulle. Daarin dra hy die beeld van sy hemelse Vader.
Vir sulke mense begin ’n deel van die koninkryk van God reeds in hierdie lewe in die openbare erkenning wat hulle van God self kry.
Dit moet nie vir ons gaan oor uitwendige dinge nie. Die vrede van die Here lê op ’n ander vlak. Die Here sê:
Die Heilige Gees verseker ons vandag weer daarvan dat die Here Jesus ons vrygemaak het van die spanning wat die duiwel en sy werke oor ons laat kom.
Wanneer die Here op die wolke verskyn, word die saligsprekings oor ons in hulle volle vervulling waar – terselfdertyd gaan die Satan sy finale nekslag kry.
Ons kan in vrede lewe, en ook ander in die vrede van die Here inlei, want Christus is ons vrede. Hy het die middelmuur wat ons en die Here geskei het, afgebreek deurdat Hy in sy vlees die vyandskap tot niet gemaak het . . . (Efesiërs 2:14).
Want dit het die Vader behaag dat in Hom die ganse volheid sou woon en dat Hy deur Hom alles met Homself sou versoen nadat Hy vrede gemaak het deur die bloed van sy kruis...
Onthou vandag dat ons God, Jesus Christus, aan ons ’n eindbestemming van die grootste vrede gee, al is daar in hierdie lewe baie haakplekke. Hy is ons Koning van vrede! (Hebreërs 7:2).