Die Malema-dilemma – praag.co.za — 20 jaar jonk!
Julius Malema se voorgenome nasionalisering van 60% van aandele in alle blanke besighede en maatskappye, verduidelik hierdie intellektuele dwerg se absolute gebrek aan kennis en insig, en bevestig dat hy die mees populistiese lyer(sic) van die ANC is. Maar die gevaar vir elke normale intelligente mens is, dat hierdie selfaangestelde touleier van die oningeligte en arm proletariaat te veel invloed verkry.
Malema gaan nog die president van Suid-Afrika word, en op hierdie stadium, deur die sogenaamde rewolusie lewendig te hou, trek hy baie weerlig van die regering af oor swak dienslewering. Deur sy herhaalde retoriek van blanke rykdom wat verdeel moet word, of gedeel word met swartes, verskuif hy baie subtiel die skuld vir swartmense se armoede weereens na die blankes toe.
Hy begin dus die rewolusie teen blankes van voor af, en volg die model soos dit in Rhodesië uitgespeel het. Die tydvak waarin dit gebeur, stem ook ooreen met die geskiedenis van ontwikkeling van die totale swart oorname en verval in daardie land.
Maar Malema se dilemma is die feit dat, soos Rhodesië se ekonomie en maatskaplike strukture in duie gestort het, dit ook in SA gaan gebeur, sou sy waansinnige drogplanne realiseer. Dit is duidelik sy doel dat swartmense uiteindelik die ekonomie in sy geheel moet oorneem, en nou ja, soos hulle van alles in die regering 'n gemors gemaak het toe hulle dit oorneem, sal hulle van alle besighede en maatskappye 'n gemors maak wat hulle oorneem.
Blankes in SA moet wakkerword vir die gevaar wat hierdie onnosele imbesiel vir die land inhou, en aanvaar dat hy dit regkry om 'n nuwe rewolusie teen die blankes te ontketen, wat verreikende gevolge kan hê.
Sy steun lê duidelik by die onsigbare miljoene arm en werklose swartes, wie se vermoë om rewolusie te bedryf nooit onderskat moet word nie, want dit is daardie selfde groep wat vir Mugabe gedryf en ondersteun het tot waar hy vandag is. Ook pas dit baie mooi in by die kommunistiese strategie van misbruik van die armes en werkloses.
Hulle vraag oor wie verantwoordelik is vir hulle gebrek aan werk, geld en verbetering in lewenskwaliteit word beantwoord deur die persoon wat voorgee dat hy vir hulle veg, en sodoende word twee belangrike doelwitte deur die ANC bereik. 1) Die aandag word afgetrek van die regering se onvermoë om die land te laat werk tot voordeel van almal; en 2) die finale fase van hulle plan om van die blankes ontslae te raak, word bereik. Óf die swart massas gaan swig voor die druk, en die blankes begin aanval, en bates eenvoudig vat, óf die blankes gaan eenvoudig oorgee, en die aftog blaas deur die land te verlaat.
Hoe Malema en die ANC uiteindelik gaan verduidelik nadat die land finaal in duie gestort het, besorg hulle geen bekommernis nie, want dan is dit maar net nog 'n Afrikaland, en het die kaders en hulle vriende reeds die beskikbare rykdom ingepalm.