Stories van die Alhambra: Die legendes van die kosbare Nasrid-monument | Nuus Reis
Verhale van die Alhambra
Luis Martinez | | Kultuur, Granada
die Alhambra stories hulle som 'n hele stel legendariese verhale halfpad tussen werklikheid en fiksie op. Maar almal van hulle het 'n diep komponent liries en menslik wat jou sal fassineer Nie verniet nie, het die Alhambra verklaar Kulturele erfenis van die mensdom in 1984, het meer as agt eeue se geskiedenis.
Fue Mohammed I, inisieerder van die Nasrid-dinastie, wat die bou daarvan beveel het, hoewel daar reeds 'n vorige plek op dieselfde plek was. Net so het sy opvolgers die palatynkompleks vergroot, wat ook bestaan ​​uit die Generalife en sitadelonder andere afhanklikhede. As 'n nuuskierigheid, sal ons jou vertel dat dit sy naam te danke het aan die rooierige kleur van die klei wat gebruik is om dit te bou. Maar sonder meer gaan ons vir jou stories vertel oor die Alhambra, een van die mooiste monumente op die planeet, op gelyke voet met wonders soos die El Escorial-klooster, om jou net een voorbeeld te gee.
1 Die legende van die Moor se sug
2 Legende van die deur van Geregtigheid
3 Die legende van die sonwyser
4 Die legende van die betowerde soldaat, 'n pragtige verhaal van die Alhambra
5 Legende van die Abencerrajes-kamer
6 Legende van die Binnehof van die Leeus
7 Legende van die drie prinsesse, een van die mooiste verhale van die Alhambra
8 Die legende van die Mexuar-teëls
9 Legende van die Moor se stoel
Die legende van die Moor se sug
Beeldhouwerk van Washington Irving met Boabdil aan sy regterhand
Baie van die verhale van die Alhambra word uitgevoer deur Boabdil, laaste sultan van die Nasrid-koninkryk van Granada. Spesifiek, hierdie een waarvan ons jou gaan vertel, is miskien die bekendste van dié wat oor die Granada-monument vertel word.
Hy sê dat na die oorhandiging van die sleutels van die stad aan die Reyes CatólicosBoabdil het in ballingskap gegaan in die geselskap van sy ma en al haar gevolg. Toe hy die heuwel bereik wat vandag presies die Sug van die Moor genoem word, het hy sy oë na Granada gedraai, gesug en begin huil. Toe het haar ma vir haar gesê: "Huil as 'n vrou wat jy nie geweet het hoe om as 'n man te verdedig nie."
Legende van die deur van Geregtigheid
Poort van Geregtigheid in die Alhambra in Granada
Die Deur van Geregtigheid is een van die belangrikstes in die Alhambra en het tot 'n groot mate die konstruktiewe perfeksie daarvan gesimboliseer. Om hierdie rede is daar verskeie verhale wat haar as die protagonis het. Ons sal jou twee vertel.
Die eerste sê dat die bouers daarvan seker was en trots was op die sterkte van die gebou. Om hierdie rede het hulle gesê dat die dag dat die hand wat in die buitenste boog van die deur van Geregtigheid gesny is en die sleutel van sy binneboog verenig is, dit wil sê dat die Alhambra geval het, dit die dag van die einde van die wêreld.
Op sy beurt was die tweede geskiedenis van die Alhambra wat met hierdie deur verband hou al 'n uitdaging vir besoekers. Die skeppers daarvan het self gesê dat dit onmoontlik was vir 'n ridder wat op sy perd sit om die voorgenoemde hand van die uitwendige boog te bereik. Hulle was so seker daarvan dat hulle vir wie dit bereik het, aangebied het die Nasrid-koninkryk self.
Die legende van die sonwyser
Die patio van die Myrtles
Die Alhambra is 'n kolossale konstruksie van ongeveer honderd en vyfduisend vierkante meter. Maar daarby, volgens 'n ander legende van die monument, werk dit soos 'n sonwyser. Dit beteken dat, op grond van die kamers waar die son tussen is en dié wat in die skadu is, ons enige tyd die sontyd kan ken. Veral op die middaguur kan hierdie omstandighede perfek waardeer word.
Die legende van die betowerde soldaat, 'n pragtige verhaal van die Alhambra
Granada-hek in die Alhambra
Ons het jou nog nie vertel dat miljoene besoekers aan die Alhambra deur sy skoonheid betower is nie. Onder hulle, die Amerikaanse skrywer Washington Irving (1783-1859), wat dit aan die begin van die XNUMXde eeu besoek het en vir ons 'n hele boek van legendes nagelaat het wat aan die monument gekoppel is.
Een van hulle is dié van die betowerde soldaat. A student van Salamanca hy het in Granada aangekom met die doel om fondse in te samel om vir sy loopbaan te betaal. In die somer het hy met sy kitaar gereis en deur liedjies op te voer, sou hy goeie geld kry.
In die stad aangekom, het hy 'n waargeneem vreemde soldaat anachronisties in voorkoms. Hy het wapenrusting gedra en 'n spies gedra. Uit nuuskierigheid het hy gevra wie sy is. Haar antwoord het hom versteen gelaat. Die soldaat het hom vertel dat hy driehonderd jaar lank aan 'n betowering gely het. 'n Moslem-alfaqui het hom veroordeel om vir alle ewigheid oor koning Boabdil se skat te wag.
Net so kon dit net een keer elke honderd jaar uit die skuilplek kom. Geraak het die student hom gevra hoe hy hom kan help. Gegewe die belangstelling, het die soldaat hom die helfte van die skat aangebied as hy sy betowering kon keer.
Om dit te doen, moes die student 'n jong Christenvrou en 'n vastende priester na die Alhambra neem. Die eerste was maklik om te vind, maar die tweede was nie. Hy het net 'n vetsugtige priester gekry wat van goeie kos gehou het. Hy kon hom net oortuig om te vas deur hom 'n deel van die skat aan te bied.
Dieselfde nag het hulle opgegaan na die plek waar die soldaat was, nie sonder om 'n mandjie kos te bring sodat die priester sy vraatsug kon bevredig sodra die werk klaar was nie. Daar aangekom, het die soldaat 'n betowering uitgespreek en die mure van een van die torings van die Alhambra het oopgegaan. Sodat almal kon sien 'n wonderlike skat.
Die priester kon dit egter nie meer vat nie en het op die mandjie kos afgestorm. Op die oomblik toe hy 'n kapoen begin verslind het, het die drie besoekers hulle buite die toring en met sy mure verseël bevind. Hulle kon nie die towerspel voltooi wat die soldaat sou red nie. En natuurlik het hulle die skatrykdom gemis.
Hierdie verhaal van die Alhambra het egter 'n romantiese einde. Daar word gesê dat die meisie en die student verlief geraak het en gelukkig saamgeleef het met 'n geldjie wat laasgenoemde in sy sakke gehou het toe hulle binne die toring was.
Legende van die Abencerrajes-kamer
Ruïnes van die Paleis van die Abencerrajes
Hierdie kamer is een van die bekendstes in die Alhambra. Die Abencerrajes was 'n aristokratiese familie wat in die monument gewoon het. Volgens legende was hulle mededingers van die Zenete, wat teen hulle saamgesweer het om hulle uit te roei. Met hierdie doelwit het hulle 'n romantiese verhouding tussen een van die Abencerrajes en een van die sultan se vrouens uitgevind.
Juis hierdie kamer was die president se slaapkamer en het dus nie vensters gehad nie. Daarom was dit die perfekte plek om te pleeg 'n misdaad. So het die sultan, vol woede, die sewe-en-dertig ridders van die Abencerraje-familie na 'n partytjie in sy kamer ontbied. Daar het hy hulle almal onthoof.
Hy het dit op die patio-fontein gedoen en die legende sê dat die rooibruin wat vandag nog gesien kan word in die beker van daardie fontein en in die kanaal wat die water na die Patio de los Leones lei, is te danke aan die bloed van die vermoorde edeles.
Legende van die Binnehof van die Leeus
Die binnehof van die leeus
Dit is juis hierdie patio waaroor ons nou met jou gaan praat want dit het ook sy legende. 'n Pragtige prinses met die naam Zaira Hy het saam met sy pa na Granada gereis en in hierdie kamers gebly. Dit was 'n genadelose koning wat 'n verskriklike geheim weggesteek het.
Die prinses het verlief geraak op 'n jong man wat sy in die geheim gesien het. Maar hulle is ontdek deur die meisie se pa, wat sy dogter se minnaar ter dood veroordeel het. Sy het haar pa se kamers binnegegaan om genade te smeek, maar het hom nie daar gekry nie. Wat hy wel gevind het, was 'n dagboek waarin die monarg erken het dat hy die wettige koning en sy vrou vermoor het, Zaira se regte ouers.
Daar word gesê dat die jong vrou toe die monarg en sy mans in die Patio de los Leones bymekaargemaak het en met behulp van 'n talisman hulle almal in klipfigure verander het. Dit sou presies wees die Leeus dat ons vandag in daardie patio van die Alhambra kan nadink.
Legende van die drie prinsesse, een van die mooiste verhale van die Alhambra
Die Paleis van Carlos V in die Alhambra in Granada
Hierdie legende sê dat daar 'n koning was wat drie dogters gehad het: Zaida, Zorayda y Zorahida. 'n Astroloog het hom gewaarsku dat die sterre aandui dat hulle nie moet trou nie omdat dit die dinastie ondergang sou bring. Toe het die monarg hulle in 'n toring toegesluit sodat hulle nie verlief kon raak nie.
Hulle het egter deur die venster verlief geraak op drie Christelike ridders wat gevangenes in Granada was. Toe hulle gesinne die losprys vir hulle betaal het, het hulle met die jong vroue ooreengekom om saam die stad te verlaat. Maar wanneer die tyd aanbreek Zorahida, wat die jongste was, het teruggetrek en gebly. Sy het jonk en verlate gesterf, maar op haar graf het 'n blom gegroei bekend as "die roos van die Alhambra".
Die legende van die Mexuar-teëls
Die paleis van Mexuar
Onder die paleise van die Alhambra, dié van Mexuar was bestem vir die Justisie administrasie. Die sultan is daarin geïnstalleer in 'n verhoogde kamer wat deur traliewerk versteek is. Daaruit het hy na argumente geluister en vonnisse gelewer, 'n fakulteit wat aan hom toegeskryf is.
Op die deur van die kamer waar die president was, was daar 'n teël wat gesê het: «Gaan in en vra. Moenie bang wees om geregtigheid te vra dat jy dit sal vind nie."
Legende van die Moor se stoel
Detail van die Comares-paleis
Ons eindig ons reis deur die verhale van die Alhambra deur jou te vertel van die Moorse stoel, wat ons terugneem na Boabdil. Hy sê dat hy 'n onrustige lewe gehad het en dat die inwoners van Granada opgestaan ​​het om daarteen te protesteer. Hulle het die president gedwing om uit die stad te vlug en hom op die heuwel te vestig wat anderkant die gesien kan word Generalife. Daaruit het Boabdil gaan sit om te oordink Granada tussen versugtinge
Ten slotte het ons u van die gewildste vertel Alhambra stories. Maar, soos dit logies is, het 'n juweel wat so eeue oud is, baie ander gegenereer wat ewe opwindend is. Byvoorbeeld, dié van ahmed al kamel golf van die kersklok. Vind jy hierdie stories nie opwindend nie?