Soropositivo Gallo-blog: '' Niemand weet wanneer vigs-entstof 'sal bestaan ​​nie' '
Por Claudio Souza492
Gallo: "Niemand weet wanneer om teen in te ent nie Vigs sal bestaan ​​"
Van maryland af
Amerikaanse wetenskaplike sê dat geen entstof weddenskappe meer is nie
Min mense ken die geskiedenis van VIGS as die Amerikaanse wetenskaplike Robert Gallo, direkteur van die University of Maryland Institute of Human Virology.
Twee dekades gelede was hy verantwoordelik vir die isolasie van die virus. MIV, die oorsaak van die siekte en is sedertdien gewy aan die vind van 'n geneesmiddel vir die epidemie.
In 'n eksklusiewe onderhoud met die BBC het Gallo gesê dat hy verkies om nie 'n sperdatum te stel vir die skepping van 'n vigs-entstof nie, hoewel hy oortuig was dat dit die beste manier is om die epidemie te bevat.
Lees hieronder die onderhoud met Robert Gallo.
BBC - Wat is u mening oor navorsing wat verband hou met die ontwikkeling van 'n vigs-entstof?
Robert Gallo - Drie jaar gelede het die destydse Amerikaanse president, Bill Clinton, gesê dat ons oor tien jaar 'n VIGS-entstof sou hê. Hy kon dit nie gesê het nie; niemand weet wanneer ons 'n entstof het nie. Ons sal dit hê as dit moontlik is. Ons is vandag nader as wat ons gister was. Toe die virus ontdek is, is ek uitgevra oor die entstof. Ek het gesê ek weet nie. Maar hy het gesê dat sodra ons die virus in die laboratorium kon laat ontwikkel, ons oor 'n paar jaar kan eksperimenteer. Maar dit was net 'n waagstuk. Vandag het ek geleer om nie weddenskappe te plaas nie.
Ek het nooit weer sulke vrae beantwoord nie. Die antwoord is: ons weet nog nie. Die waarheid is dat, twee jaar na die ontdekking van die virus, die eerste entstofproewe begin is. Die res is alreeds bekend.
Maar wat moet die ondersoek wees vir 'n vigs-entstof?
Gallo - Toe ons begin dink aan 'n entstof, het ons immunisasiespesialiste en retrovirus-spesialiste (die virusklas waartoe MIV behoort) bymekaargebring om 'n entstof te ontwikkel. Ons het besef dat sommige nie die werk van ander ken nie, dit was alles baie ingewikkeld. Daar is gepoog om 'n entstof met stukkies lewendige virus te maak, maar die diere het vigs ontwikkel. Later is pogings aangewend om stukkies virusproteïne te gebruik wat teenliggaampies kan veroorsaak wat die infeksie kon bevat. Die navorsing was aanvanklik suksesvol, maar slegs beskermde diere uit dieselfde familie as die diere waaruit die MIV-geïnspireerde entstof geneem is, het my teleurgestel. Sedert die einde van die 80-jaar probeer ek nie meer entstowwe maak nie, maar raadpleeg net.
Die waarheid is, ons weet nog steeds nie wat om 'n entstof in te sit om te werk nie. Die veld het in die middel van die 90-jaar nuwe hoop gekry, in 'n strategie wat vandag nog oorheersend is, om T-selle (immuunselle) in staat te stel om MIV te dood. Daar word interessante werke in Engeland en die Verenigde State gedoen. Maar hulle blokkeer nog steeds nie die infeksie nie, laat die virus dormant in die liggaam en voorkom dat die siekte verskyn.
Dit alles help ons om VIGS beter te verstaan, om hierdie meganismes wat in menslike selle bestaan, te verstaan ​​en wat die werking van MIV kan teenwerk. Ek dink, en ek hoop dat dit vyf jaar van nou af nie kan sê dat 'n entstof teen teenliggaampies en verswakte virusproteïene gemaak kan word nie.
BBC - Watter nuwe strategieë vir MIV kom?
Gallo - Stowwe wat deur T-selle vervaardig word en wat sal voorkom dat MIV-selle besmet word, word bestudeer. Die funksies van sommige van hierdie verbindings begin al meer bekend word; die funksie van baie is nog nie bekend nie. Hierdie studies toon dat ons die proteïen wat deur die virus geproduseer word, kan teiken en dit sterk kan beveg. Ons kan verhoed dat MIV die sel binnedring voordat die infeksieproses begin, en voorkom dat nuwe selle besmet raak. En as ons dit sou doen sonder toksisiteit of newe-effekte, sou dit 'n nuwe vorm van terapie wees. Kortom, ons probeer natuurlike MIV-remmers vind wat in die laboratorium gereproduseer kan word en in enige organisme kan werk.
BBC - Die afgelope paar jaar was daar groot vooruitgang wat verband hou met die stryd teen vigs, en die wetenskap het getoon dat dit die antisetrovirale terapie relatief maklik die siekte kan beheer. Die groot uitdaging is om behandeling na ontwikkelende lande te bring ...
Gallo - Alle behandelings, hoe goed hulle ook al is, is steeds nie ideaal nie, want dit is giftig, duur en moet toegedien word vir die res van die lewe van die pasiënt. Ons het nog steeds nodig Trabalhar baie, en dit word alles vererger deur die feit dat miljoene mense in arm lande besmet is sonder toegang tot behandeling. Dit is 'n geweldige sosiale, politieke en ekonomiese uitdaging vir die nywerheidswêreld. 'N Uitdaging van vernietiging en 'n uitdaging vir wetenskaplikes wat moet werk om meer effektiewe behandeling vir hierdie mense te kry. Terapeutiese intelligente entstowwe, wat een of twee keer per jaar toegedien word, teen laer koste. Ek dink ons ​​kan in daardie rigting gaan, maar laat ons nie voorgee dat dit maklik sal wees nie. Almal moet saamwerk.
BBC - Waarom is MIV so aggressief vir die liggaam?
Gallo - Retrovirusse soos MIV meng hul genetiese materiaal met dié van die besmette sel en maak dit vir ewig besmet. Erger, as die sel verdeel, word die genetiese materiaal van die virus ook oorgedra asof dit deel is van die sel se eie genetiese materiaal. Dit beteken dat die persoon vir ewig besmet is. Terapieë blyk uit die bestudering van die meganisme van MIV. Ons het gevind dat MIV twee ensieme produseer, protease en omgekeerde transkriptase, wat op verskillende stadiums van infeksie verantwoordelik is vir virusreplikasie. Op grond van hierdie bevindings is cocktailmedisyne ontwikkel.
Persoonlik het ek gedink dat entstowwe vinniger sou kom, want daar is geen geskiedenis in die wetenskap van effektiewe medisyne om enige vorm van virusse te behandel nie. Hierdie medisyne is gewoonlik baie giftig. Ek was nie baie opgewonde oor die ontwikkeling van antiretrovirale terapieë nie, maar ons het ons laboratorium oopgemaak vir 'n aantal spesialiste wat die toetse begin het. Daar is vordering gemaak en ons het gevind dat iets vir die besmette gedoen kan word. Dit was die begin van die geskiedenis van AZT en die ander medisyne wat daarop gevolg het, die ander omgekeerde transkriptase-remmers, en later protease.
Voor hierdie behandelings is die MIV-positiewe dood, of is dit slegs behandel volgens die aanvang van VIGS-simptome, maar daar kon nie veel vir die pasiënt gedoen word nie. VIGS het ons gewys dat effektiewe virusterapieë moontlik is.
BBC - Is daar die risiko dat as antiretrovirale behandelings nie korrek uitgevoer word nie, ons toesighouding sal ondervind?
Gallo - Ek het gesê dat as die terapieë nie korrek uitgevoer word nie, ons dit ook kan doen
ons kan weerstandige en mutante virusse opdoen. Normaalweg repliseer toesighouers nie so goed soos konvensionele nie, maar ons moet ook toepas wat ons gevind het deur studies in die Verenigde State en Europa. Nou weet ons hoe om medisyne die beste te kombineer en dat ons soms die behandeling moet individualiseer. Dat een streek in die wêreld nie met dieselfde soort virus as 'n ander besmet kan wees nie. Ons moet hierdie bevolkings behandel met die doel om die toksisiteit van die behandeling te verminder en die risiko's van weerstandigheid te verminder.
Ek glo egter daar is infeksies wat bestand is teen 'n groot aantal medisyne. Die manier is om almal op die beste manier te behandel; die infrastruktuur moet daarvoor die beste wees. Die beste manier is dat mense met die ontwikkeling van dwelmmiddels met diegene wat aan die voorpunt van siektebeheer praat, nie net in die laboratorium sit en navorsing doen nie. Ons kan 'n beter werk doen.
BBC - Wanneer het u met MIV begin werk?
Gallo - Aan die begin van 1982 het ons die eerste eksperimente met bloedmonsters van VIGS-pasiënte begin doen. Ons het destyds nie probeer om die selle te isoleer en in die laboratorium waar te neem om die middel teen infeksie te isoleer nie. Ons het egter 'n duidelike idee gehad: dat VIGS veroorsaak word deur 'n retrovirus, 'n idee wat korrek was.
Maar aanvanklik het ons verkeerdelik gedink dat die VIGS-veroorsakende retrovirus die derde was in 'n groep virusse wat verband hou met die aanvang van sommige soorte leukemie, HTLV 1 en 2. Hierdie virusse is al vantevore deur ons ontdek. Ons was dus seker dat dit 'n retrovirus was, maar ons het verkeerd gedink dat dit naby aan leukemie-geassosieerde virusse was. Ons eerste eksperimente was dus bloot teenliggaampies teen die leukemievirusse wat ons gehad het, en probeer om die bloed van VIGS-pasiënte te kruisreageer.
Ons het soms resultate gekry wat ons verwar het. Waarom was hulle net af en toe? Wat wel gebeur het, was dat mense dubbel besmet was met MIV en leukemie-geassosieerde virusse, mense wat hierdie virusse deur besmette bloed opgedoen het.
'N Paar maande later het ons die bloed van pasiënte in die laboratorium begin verbou om T-selle te isoleer CD4 (van die immuunstelsel), wat die belangrikste is deur MIV. Ons het begin om hulle te kweek en sodoende voort te plant. Toe, vroeg in 1983, het ons ons eerste groot virusproduksie gehad. Dit was van 'n persoon wat dubbel besmet was uit Frankryk, wat op vakansie was in Haïti, 'n motorongeluk gehad het, 'n bloedoortapping ondergaan het en een van die virusse wat verband hou met leukemie en MIV opgedoen het. Maar hierdie keer het die HTLV-virus sy selle laat groei, terwyl MIV anders gedra het. Dit was van die HTLV-familie, maar dit was 'n beduidende variasie. Ons het begin om die selle te isoleer, te isoleer en ons was seker dat ons op die regte pad was om die VIGS-virus te ontdek. Aan die einde van 1983 en vroeg in 1984 het bloedtoetse al hoe meer ontwikkel.
BBC - U het destyds HTLV 3 die virus genoem wat VIGS veroorsaak. Hoe het dit jou gehelp om die bloedtoets te ontwikkel?
Gallo - Middel van die 1983 was 'n belangrike punt in die ontdekking van MIV, wat tot die ontwikkeling van die toets gelei het. Sommige van my kollegas het 'n deurbraak gemaak wat baie belangrik was: Hulle het 'n manier gevind om hierdie virus permanent en voortdurend in die laboratorium te laat groei, sodat enige sentrum in die wêreld daarmee kon werk.
Die kweek van MIV het dit vir ons moontlik gemaak om die virus oneindig te produseer. Ons het geweet die probleem is opgelos. Dit was belangrik vir die ontdekking van die oorsaak van VIGS en om openbare gesondheidsnetwerke te kry om die siekte te begin behandel. Vir openbare gesondheidsnetwerke het hierdie kultuur die epidemie laat volg. Voorheen moes 'n mens wag dat iemand die siekte manifesteer, wat vyf tot vyftien jaar duur na blootstelling, wat nie 'n goeie manier is om die epidemie te volg nie. Die toets het antwoorde gegee, dit was relatief ja.
Ples. Vir wetenskaplikes was dit belangrik om die virus as die oorsaak van VIGS te assosieer deur slegs 'n klein bloedmonstermonster van mense te neem en te toets vir teenliggaampies. Dit was eenvoudig, duisende mense kon vinnig getoets word.
BBC - Hoe verduidelik u hoe vinnig dit ontdek is?
Gallo - Oor VIGS moet ek 'n sin van Victor Hugo afskrif: "Dit was die beste tye, en ook die slegste." Net voordat vigs saamgekom het, het niemand gedink retrovirusse kan mense besmet nie. Diere, ja, maar nie mense nie. Ons het MIV ontdek toe ons net so in staat was om selle te kweek as 'n doeltreffende openbare gesondheidsnetwerk om siektes te hanteer. Daar was destyds 'n wye konsensus tussen basiese wetenskaplikes in die Verenigde State en openbare gesondheidsnetwerke. Vandag bestaan ​​hierdie nabyheid nie meer nie.
BBC - Was u gefrustreerd oor al die kontroversie wat die ontdekking destyds geskep het?(Gallo was betrokke in 'n geskil met Luc Montagnier van die Pasteur-instituut in Frankryk, wat aan sy navorsing saamgewerk het, maar uiteindelik nie die rang van mede-ontdekker van die VIGS-virus ontvang het nie. Die geskil is eers opgelos in 1988, toe Gallo en Montagnier vertel gesamentlik die verhaal van die ontdekking van die virus)
Gallo - Ek dink dinge kon anders gewees het sedert die perskonferensie wat die ontdekking van MIV aangekondig het. As gevolg van al die patentprobleme, kan ons loopbane tussen vyf en ses jaar as verlore beskou word as gevolg van die druk waarmee ons te kampe het. Ek en die Ronald Reagan-regering is al baie kere gekritiseer. Maar as ek destyds die sekretaris van gesondheid was, sou ek waarskynlik die ontdekking van die virus wou aankondig sodra dit gedoen is.
Die rede vir hierdie stormloop was nie omdat die Reagan-administrasie onder druk was nie, soos baie sê, maar dit was eenvoudiger: ons werke is reeds gedruk deur Wetenskap en The Lancet (wetenskaplike tydskrifte), en ek het gevoel dat ek iemand in die regering moet vertel van die ontdekking. Dit is wat ek gedoen het. Ek het destyds aan die direkteur van die National Cancer Institute gesê en gevra dat hy niemand moet vertel nie. Ek het dit duidelik gemaak dat ek met die groep Montagnier in Frankryk oor die ontdekking praat, en ek het hom van die publikasies vertel. Maar die Franse groep het nie die oorsaak van VIGS getoon nie, maar het die virus geïsoleer. Ek is na Frankryk en het gesê dat as hul virus dieselfde is as ons, ons 'n gesamentlike aankondiging van die ontdekking moet doen. Hulle was baie bly.
Montagnier se plan was om met die publikasie van ons studie vergelykings in ons twee laboratoriums te tref. Maar hy het nie die perskonferensie wat deur die Amerikaanse regering voorberei is, en ek ook nie verwag nie. Ter opsomming, die inligting uit ons studie het gelek, en die groep het die Franse groep opsy gesit. Montagnier en ek veg al meer as ses maande, maar vandag het ons alles opgeklaar, en ons het nog nooit die bespreking vrygespring nie. Daarna het alles 'n fenomenale patentverhaal geword wat nie die moeite werd is om te vertel nie, meer as 'n anderhalf boek lewer.
BBC - Hoe voel u daaroor om 'n groot ontdekking vir die wetenskap te maak?
Gallo - Dit is lekker om soveel mense te ontmoet, maar niks in my sê dat ek soveel bygedra het nie. Ek het nog altyd aan die ou onsekerheid gely, en gedink dat ek nooit goed genoeg sou wees om 'n wetenskaplike te word nie. Die wetenskap eindig nooit, mens moet altyd studeer en jouself opdateer. Ek dink nie iemand wat selfs veel meer bygedra het as wat ek voel, het 'n wonderlike ding gedoen nie.