HYSBAK | semisoet
rythm of my soul »
“Watter vloer?” vra sy sonder om op te kyk en ek sien sy is oppad na elf. “Sewe asseblief. Uhm, hoe gaan dit?” vra ek maar so uit gewoonte, soos die deure toe klap en ek en sy in die ruimte opstyg. “Uhm, nie so goed nie, maar ja.” se sy uiteiendelik en verbreek die ongemaklike stilte wat fluit in ons ore. “O, ok” is al wat ek kan uitkry en moedig die lift aan om die laaste paar tree op te kruip. Op sewe spring ek uit en die lift gaan verder op BOontoe. Ek staar by my venster uit en toe ek die gille hoor toe weet ek. ‘n Miljoen gedagtes spring in my kop; Bly sy dan nie op vyf nie? Hoekom was haar oe so vaal? Wat is haar naam nou weer? ‘n Miljoen gedagtes spring in my kop, soos ek kyk hoe haar liggaam die blad tref…en toe is dit stil.
This entry was posted on September 12, 2008 at 10:18 nm and is filed under studente lewe with tags depressie, gedig, hysbak, Selfmoord.	You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
2 Responses to “HYSBAK”
September 13, 2008 at 6:33 vm Uh, oh. By ons koshuis was die laundry kamer se balkon ook op die sewende vloer 😦 Niemand kan so iets sien kom nie.
September 13, 2008 at 8:05 vm Ja HarryLouw. Dit het darm nie regtig gebeur nie, wel die deel in die lift het. Ek het maar net besef dat ek bitterman werklik luister na mense. Jy vra hoe dit gaan, want dis die regte ding om te doen, maar luister jy werklik wat die antwoord is, of gee jy nie eintlik om nie.