GAMETE (MANLIKE EN VROULIKE GAMETE, KIEMSELLE) - MANS SE GESONDHEID - 2019
Wat jy kan en kan nie vir sooibrand drink nie
Voor- en nadele van die intraderiene apparaat uit swangerskap
gamete (Grieks. Gamete - vrou, gamete - man) - kiemselle: eiers (vroulike gamete) en sperma (manlike gamete), wat deur erosies tydens seksuele voortplanting en die begin van die ontwikkeling van 'n nuwe individu verseker dat oordrag van oorerflike inligting van ouers na afstammelinge oorgedra word.
Gamete is hoogs gedifferensieerde selle wat in die proses van evolusie die eienskappe van die uitvoer van spesifieke funksies verkry het.
Die kerne van beide manlike en vroulike gamete bevat dieselfde oorerflike inligting wat nodig is vir die ontwikkeling van die organisme. Ander funksies van die eier en sperm is egter anders, so hulle is baie anders in struktuur.
Vroulike gamete - Ova is onbeweeglik, sferies of ietwat verleng. Hulle bevat al die tipiese sellulêre organelle, maar verskil in struktuur van ander selle, aangesien hulle aangepas is om die ontwikkeling van die hele organisme te besef.
Ovum is veel groter as somatiese selle. Die intrasellulêre struktuur van die sitoplasma is spesifiek vir elke spesie diere, wat die spesifieke (en dikwels individuele) eienskappe van die ontwikkeling van die embrio verseker.
Dit sluit in voedingstowwe (eiergeel).
Oosiete word bedek met membrane wat 'n beskermende funksie verrig, die nodige tipe metabolisme verskaf.
Mans se gamete - Sperms het die vermoë om te beweeg, bied in sekere mate die geleentheid om die speletjie te ontmoet. Vir eksterne morfologie en 'n klein hoeveelheid sitoplasma, is spermatozoa baie anders as ander selle, maar al die hooforganelle is in hulle teenwoordig. 'N Tipiese spermsel het 'n kop, nek en stert. Aan die voorkant van die kop is 'n akrosoom, bestaande uit 'n aangepaste Golgi-kompleks. Die hoofmassa van die kop is die kern. In die nek is daar sentriole en 'n spiraaldraad wat deur mitochondria gevorm word.
In manlike gamete - spermselle is 'n klein hoeveelheid sitoplasma (sedert die hooffunksie van hierdie selle is die vervoer van oorerflike materiaal na die eiersel), dus is die kern-sitoplasmatiese verhouding hoog. In die studie van sperm onder 'n elektronmikroskoop is gevind dat die sitoplasma van die kop nie 'n kolloïdale, maar 'n vloeibare kristalstaat het nie. Dit behaal spermweerstand teen nadelige omgewingstoestande. Byvoorbeeld, hulle word minder beskadig deur ioniserende straling in vergelyking met onvolwasse kiemselle. Die lengte van 'n menslike sperm wissel tussen 52-70 mikron.
Alle spermatozoe het dieselfde (negatiewe) lading wat verhoed dat hulle styf word. Seks selle verskil aansienlik van somatiese selle:
In die kiemselle, die haploïede stel van chromosome, in die somatiese-diploïede,
in die kiemselle van die kern-sitoplasmatiese verhouding verskil: in die sperm is dit hoog, in die eiersel - laag,
die vorm en grootte van kiemselle anders as somaties,
sitoplasmiese segregering is kenmerkend van vroulike gamete - eiers ('n gereelde herverdeling van die sitoplasma na bevrugting).
In die mediese praktyk word komplekse mondelinge voorbehoedmiddels gebruik as hormonale kontrasepsie, waarin twee hoof vroulike geslagshormone fisiologies gekombineer word: estrogeen en gestagen.
Die werkingsmeganisme van hierdie middels word geassosieer met die onderdrukking van die proses van rijping van die eier. Die mees gebruikte middels is Novinet, Rigevidon, Tri-Regol, regulering, Oovidon, Postinor. sien vegetatiewe voortplanting
© VetConsult +, 2015. Alle regte voorbehou. Die gebruik van enige materiaal wat op die webwerf geplaas word, word toegelaat, mits die skakel na die bron. By die kopiëring of gedeeltelik gebruik van materiaal vanaf die bladsye van die werf, is dit nodig om 'n direkte hyperlink te plaas na soekenjins wat in die ondertitel of in die eerste paragraaf van die artikel voorkom.
Manlike voortplantingselle- sperms (sperms), ontwikkel in 'n baie paar duisend van hulle. Hulle is klein van grootte (ongeveer 70 μm by mense) en het die vermoë om aktief te beweeg teen 'n spoed van 30-50 μm / s. Die spermsel het 'n flagellate vorm.
¨ Die proses van vorming en versadiging van sperma - spermatogenese.
Die spermsel bestaan ​​uit twee dele: 1) die kop, 2) die stert.
kop Die spermatosoon (caput spermatozoidi) bevat 'n klein, digte kern met 'n haploiede stel chromosome. Vir 'n persoon is die teenwoordigheid van 22 autosome en 1 seks chromosome (gonosome) in die kern kenmerkend. Afhangende van watter geslagskromosoom die sperm X- of Y-kern het, word hulle in twee tipes verdeel:
1) androspermia - bevat Y-chromosome,
2) Ginekospermie - bevat X-chromosome.
¨ Die kern word gekenmerk deur hoë inhoud nukleoprotaminov en nukleogistonov. Die voorkant van die kern is bedek met 'n plat sak wat vorm geval bestaan spermsel. Aan die voorkant van die pet is akrosoom (uit die Grieks. Acros - die punt, soma - die liggaam). Beide formasies (pet en akrosome) word afgelei van die Golgi-kompleks.
akrosoom bevat 'n stel ensieme, waaronder 'n belangrike plek behoort hialuronidase en proteases (trypsien), wat die dop van die eier kan oplos.
Die kop buite is bedek met 'n selmembraan.
stert (feagellum) sperm bestaan ​​uit:
a) die verbindingsdeel (nek) wat gevorm word deur twee sentioli - proximaal en distaal, ontstaan ​​die aksiale draad (axoneme) van die distale,
b) die intermediêre deel gevorm deur twee sentrale en 9 pare perifere mikrotubules omring deur 'n spiraal deur mitochondria (mitochondriese vagina),
c) die hoofdeel, wat ooreenstem met die kilium in struktuur. Omring deur 'n dun-fibrillêre vagina,
d) die terminale deel, wat enkelkontrakbare filamente bevat.
Sowel as die kop is die stert bedek met 'n selmembraan.
1. Bevrugting van die eier. Met behulp van die stert kan die sperm in 'n sekere rigting beweeg, wat bepaal word deur die spesifieke stowwe wat deur die eiersel afgeskei word - gynogamone.
2. Reageer op chemiese irritante - chemotakse.
3. Kan beweeg teen die vloei van vloeistof - rheotaxis.
4. Behou die vermoë om gedurende optimale toestande 36-88 uur te bevrug.
5. Die optimale toestande is effens alkalies.
Vroulike geslagselle- eicellen (oocytes). Gevorm in die eierstokke. Die getal - vir die hele lewe van 'n man en 'n soogdier verval 'n paar honderd. In amfibieë en vis kan 'n paar duisende wees.
Eiersel Het 'n sferiese vorm, die grootte wissel van 'n paar mikron tot 'n paar cm. Kenmerkend van die eier is 'n groot hoeveelheid sitoplasma en die teenwoordigheid van eiergeel. Daarbenewens het eiers nie die vermoë om onafhanklik te beweeg nie.
Gamete: die verhouding van struktuur en funksie
Gespesialiseerde selle wat die proses van generatiewe voortplanting uitvoer, word gamete genoem. Manlike en vroulike kiemselle - sperms en eiers - het 'n haploïed, dws 'n enkele stel chromosome. Hierdie struktuur van kiemselle verskaf die genotipe van die organisme wat gevorm word wanneer hulle saamsmelt. Dit is diploïed, of dubbel. So kry die liggaam die helfte van die genetiese inligting van die moeder, en nog 'n deel van die vader.
Ten spyte van hul algemene eienskappe, verskil die struktuur van die kiemselle van plante en diere op baie maniere van mekaar. Dit het veral betrekking op sekere plekke van hul vorming. So, in angiospermplante, is spermselle in stingers van meeldrade geleë, en 'n eiersel is in die ovarium van die pistil. Multikellêre diere het spesiale organe - kliere waarin die vorming van geslagselle plaasvind: die eiers in die eierstokke en die spermatozoa in die testes.
Die vorming van kiemselle
Die struktuur en ontwikkeling van kiemselle word bepaal deur die verloop van gametogenese - die proses van hul vorming, wat in verskeie stadiums voortduur. Gedurende die broeiverfase word die primêre gamete verskeie kere deur mitose verdeel. Terselfdertyd word 'n dubbele stel chromosome bewaar. In individue van verskillende geslagte het hierdie stadium sy verskille. Dus, in manlike soogdiere, begin dit vanaf die begin van puberteit en duur tot uiterste ouderdom. By vroue vind die verdeling van primêre kiemselle slegs plaas tydens fetale ontwikkeling. En tot by puberteit bly hulle rustig.
Die groeifase is soos volg. Gedurende hierdie periode word die primêre gamete in grootte verhoog, DNS-replisering (verdubbeling) vind plaas. 'N belangrike proses is ook die berging van voedingstowwe, want dit sal nodig wees vir die volgende afdelings.
Die laaste stadium van gametogenese word die groeifase genoem. In die loop verdeel primêre kiemselle deur reduksie-afdeling - meiose. Dit lei tot vier haploïede selle wat gevorm word uit primêre diploïede selle.
As gevolg van die vorming van manlike kiemselle, dws spermatogenese, word vier identiese en volledige strukture gevorm. Hulle het die vermoë om te bemes. Die struktuur van die manlike voortplantingsel, of eerder sy eienaardigheid, lê in die opkoms van spesifieke aanpassings. In die besonder, hierdie flagellum, waardeur die beweging van manlike gamete. Hierdie proses vind plaas in die laaste addisionele fase van vorming, wat slegs kenmerkend is vir die proses van spermatogenese.
Die struktuur van vroulike kiemselle, sowel as die proses van hul vorming (ovogenese), het 'n aantal kenmerkende eienskappe. Wanneer oosiete volwasse word tydens meiose, word die sitoplasma nie eweredig versprei tussen toekomstige selle nie. As gevolg daarvan word slegs een van hulle 'n eiersel wat in staat is om 'n toekomstige lewe te gee. Die oorblywende drie word in leidende liggame en word as gevolg daarvan vernietig. Die biologiese betekenis van hierdie proses is om die aantal volwasse, kunsmatige vroulike kiemselle te verminder. Slegs onder hierdie toestand kan 'n enkele eier die benodigde hoeveelheid voedingstowwe ontvang, wat die hoofvoorwaarde vir die ontwikkeling van die toekomstige organisme is. As gevolg daarvan, gedurende die tyd wanneer 'n vrou in staat is om kinders te hê, kan slegs sowat 400 kiemselle vorm. Terwyl dit by mans is, bereik hierdie syfer 'n paar honderd miljoen.
Die struktuur van manlike kiemselle
Spermatozoa is baie klein selle. Hul grootte is skaars 'n paar mikrometer. Natuurlik word sulke afmetings natuurlik vergoed deur hul hoeveelheid. Die struktuur van die manlike geslagselle het sy eie eienskappe.
Die spermsel bestaan ​​uit die kop, nek en stert. Elk van hierdie dele verrig sekere funksies. In die kop is 'n permanente selorganel van eukariote - die kern. Dit is die draer van genetiese inligting vervat in DNA molekules. Dit is die kern wat oordrag en berging van oorerflike materiaal verskaf. Die tweede komponent van die spermkop is die akrosoom. Hierdie struktuur is 'n aangepaste Golgi-kompleks en produseer spesiale ensieme wat die eiermembrane kan oplos. Sonder dit sal die bemestingsproses onmoontlik wees. In die nek is daar organelle mitochondria, wat beweging van die stert gee. Sentriole word in hierdie deel van die saad gevind. Hierdie organelle speel 'n belangrike rol in die vorming van die delingspindel tydens die verplettering van 'n bevrugte eier. Die stert van spermatozoa word gevorm deur mikrotubules, wat deur die gebruik van die energie van mitochondria die beweging van manlike kiemselle voorsien.
Vroulike kiemselle is veel groter as sperma. Hul deursnee in soogdiere is tot 0,2 mm. Maar dieselfde aanwyser in die dwarsfynvis is 10 cm, en in die haringhaai is dit 23 cm. In teenstelling met die manlike kiemselle, is die eiersel onbeweeglik. Hulle het 'n afgeronde vorm. In die sitoplasma van hierdie selle is vervat in groot hoeveelhede is die toevoer van voedingstowwe in die vorm van 'n eiergeel. In die kern, benewens die DNA wat die genetiese inligting bevat, is daar nog 'n nukleïensuur, RNA. Dit bevat inligting oor die struktuur van die belangrikste proteïene van die toekomstige organisme. Die eierdier kan oneweredig in die eier geleë wees. Byvoorbeeld, in die lancelet is dit in die middel geleë, terwyl dit in vis byna die hele oppervlak beslaan, en die kern en sitoplasma na een van die pole van die sel verskuif. Buite is die eier betroubaar beskerm deur membrane: eiergeel, deursigtig en ekstern. Dat hulle die akrosoom van die spermkop moet oplos om die proses van bevrugting uit te voer.
Die struktuur en funksie van kiemselle bepaal die implementering van die bevrugtingsproses - die samevloeiing van gamete. As gevolg van hierdie proses word die genetiese materiaal van die gamete verbind in 'n enkele kern, en word 'n sigoot gevorm. Sy is die eerste sel van die nuwe organisme.
Afhangende van die plek van verloop van hierdie proses word eksterne (eksterne) en interne bevrugting onderskei. Die eerste tipe word buite die liggaam van die vroulike individu uitgevoer. Dit kom gewoonlik voor in waterhabitats. Voorbeelde van organismes waarin eksterne bevrugting voorkom, is verteenwoordigers van die visklas. Hul wyfies spuit in die water, waar die mans dit met seminale vloeistof gooi. Die aantal eiers van sulke diere bereik 'n paar duisend, waarvan nie baie individue oorleef en groei nie. Die meeste van hulle eet waterdiere. Maar vir alle soogdiere is interne bevrugting kenmerkend, wat binne die vroulike liggaam voorkom met die hulp van die gespesialiseerde kopulatiewe organe van die man. Die aantal eiers wat gereed is vir bevrugting is klein.
Die struktuur van die manlike, vroulike voortplantingselle en die voortplantingsstelsel van plante is aansienlik anders as dié van diere. Daarom ontstaan ​​die proses van samesmelting van gamete anders. Manlike voortplantingselle van plante het nie 'n stert nie en kan nie beweeg nie. Daarom word bevrugting voorafgegaan deur bestuiwing. Dit is die proses om stuifmeel oor te dra vanaf die stingel na die stempel van die pistil. Dit vind plaas met behulp van wind, insekte of mense. Nadat dit op die stempel van die pistil verskyn het, val spermselle langs die kiembuis in die verlengde onderste deel - die ovarium. Daar is 'n eier. Wanneer 'n gamet versmelt word, word 'n saadkiem gevorm.
Die konsep van parthenogenese
Die struktuur van die kiemselle, in die besonder vroulik, maak een van die ongewone vorme van generatiewe voortplanting moontlik. Dit word parthenogenese genoem. Die biologiese essensie daarvan lê in die ontwikkeling van 'n volwasse organisme uit 'n onbevrugte eiersel. So 'n proses word waargeneem in die lewensiklus van daphnia-skaaldiere, waartydens die seksuele en parthenogenetiese generasies afwissel. Die vroulike voortplantingsel bevat genoeg voedingstowwe wat aanleiding gee tot 'n nuwe lewe. As parthenogenese egter nie voorkom nie, is die ontstaan ​​van nuwe kombinasies van genetiese inligting, en dus ook die ontstaan ​​van nuwe funksies, onmoontlik. Parthenogenese het egter 'n belangrike biologiese betekenis, aangesien dit die proses van seksuele voortplanting moontlik maak, selfs sonder die teenwoordigheid van 'n individu van die teenoorgestelde geslag.
In die vroulike liggaam is kiemselle nie altyd gereed vir bevrugting nie, maar slegs in sekere fases van die menstruele siklus. Tydens hierdie fisiologiese proses kom sikliese gereelde veranderinge in die funksies van die voortplantingstelsel voor in die liggaam. Hierdie proses word gereguleer deur die humorale stelsel. Die duur van hierdie siklus is 21-36 dae, met 'n gemiddeld van 28. Hierdie periode kan in drie fases verdeel word. In die eerste (menstruele), wat oor die eerste 5 dae duur, vind die verwerping van die baarmoederhuid plaas. Dit word gepaard met die breuk van klein bloedvate. Op die 6de-14de dag, onder die invloed van die pituïtêre klier, word die follikel vrygestel, waarin die eiersel verval. Die slymvlies van die baarmoeder gedurende hierdie tydperk begin herstel. Dit is die kern van die postmenstruele fase. Van die 15de tot die 28ste dag, die vorming van vetterige bindweefsel - die geel liggaam. Dit speel die rol van 'n tydelike endokriene klier, wat hormone lewer wat die veroudering van follikels vertraag. Tussen die 17de en 21ste dag is die waarskynlikheid van bevrugting die hoogste. As dit nie gebeur nie, word die kiemsel vernietig en die slymvlies val weer af.
Wat is ovulasie?
Op die 14de dag van die menstruele siklus verander die struktuur van die vroulike voortplantingssel effens. Die eiersel breek die follikulêre membraan en verlaat van die eierstok na die fallopiese buis. Dit is daar dat sy rypwording voltooi is. Hierdie proses word ovulasie genoem. Dit is 'n baie belangrike tydperk waartydens die uterus die vermoë het om 'n bevrugte eier te ontvang.
Chromosoom stel kiemselle
Oosiete en sperms het 'n enkele stel genetiese inligting. Byvoorbeeld, by mense bevat die kiemselle 23 chromosome elk, en die sigoot bevat 46. Wanneer die gamete saamsmelt, word die helfte van die gene deur die liggaam van die moeder ontvang, en die tweede deel van die vader. Dit geld ook vir seks. Onder die chromosome is daar autosome en een geslagspaar. Hulle word aangedui deur Latynse briewe. У человека женские клетки содержат две одинаковые половые хромосомы, а мужские - разные. Половые клетки содержат по одной из них. Таким образом, пол будущего ребенка полностью зависит от мужского организма и от вида хромосом, который несет сперматозоид.
Kiem sel funksies
Die struktuur van die vroulike voortplantingsel, soos die mannetjie, is verbind met die funksies wat hulle verrig. As deel van die voortplantingstelsel, voer hulle die funksie van generatiewe voortplanting uit. In teenstelling met die ongeslagtelike een waarin die integriteit van die organisme se genetiese inligting bewaar word, verseker seksuele voortplanting die skepping van nuwe eienskappe. Dit is 'n noodsaaklike voorwaarde vir die opkoms van aanpassing, en dus die hele bestaan ​​van lewende organismes.
Vroulike en manlike geslagselle: struktuur
Gamete (geslagselle) word gekenmerk deur 'n haploïede (enkele) stel chromosome. Dit is dat menslike chromosome 23 chromosome bevat: 22 outosomale en 1 seks. Tipes geslagselle (manlik of vroulik) verskil presies in die geslagskromosoom: die vroulike sekssel (gamete) bevat die X-chromosoom, die manlike X- of Y-chromosoom. In die proses van bevrugting hang die geslag van die ongebore kind af van die kombinasie van sekschromosome: XX - vroulik, XY - manlik.
Die struktuur van die kiemselle word gekenmerk deur 'n ongelooflike strukturele organisasie en doeltreffendheid. Manlike voortplantingselle (spermatozoe), wat in die vroulike genitale kanaal baie mobiliteit moet wees, is klein selle wat nie sitoplasma het nie en bestaan ​​uit 'n kop wat die kern bevat met genetiese materiaal en die stert, die orgaan van beweging. Van die sellulêre elemente bevat hulle slegs mitochondria, wat energie voorsien vir beweging, 'n akrosomale vakuool wat proteolitiese ensieme bevat om die eiermembrane en 'n proximale sentriool op te los. Die totale lengte van die sperm is ongeveer 60 mikron, en 55 van hulle is in die stert.
Die akrosomale vakuool van die manlike voortplantingsel bevat die volgende ensieme:
Spermatozoa by die uitgang van die testikel is nog steeds morfologies onvolwasse, hulle verkry die vermoë om te bemes en mobiliteit in die spermatiese koord. Daarbenewens bevat manlike kiemselle 'n aantal spesifieke antigene, waarvan die inaktivering ook in die vasdeferense voorkom.
Die vroulike voortplantingsel (ovum) is 'n groot immobiele sel. Dit bevat 'n groot hoeveelheid trofiese stowwe wat nodig is vir die vroeë ontwikkeling van die embrio. Daarbenewens bevat die vorming van blastomere (die eerste generasies van kiemselle) in die eier 'n voldoende aantal sitoplasmatiese strukture. Die menslike ovum is oligoleïek, dit wil sê, dit bevat nie 'n groot hoeveelheid eiergeel nie.
'N Kenmerk van die kiemselle van hoër plasenta, insluitende mense, is dat die volwasse kiemsel nie afsonderlik bestaan ​​nie, maar dit is altyd in noue kontak met die omliggende somatiese selle wat die membraan skep. Die kompleks van die vroulike voortplantingsel met somatiese membrane word die ovariale follikel, of ovosomatiese histie genoem.
Die vorming van kiemselle. bevrugting
Die proses van ontwikkeling van kiemselle is baie kompleks en meervoudig. Primêre gamete (kiemselle) in die embrio-tydperk word ver van die gonadse gelê, en dan word in die loop van ontwikkeling met 'n stroom van bewegende vloeistowwe na die gonadale gebied oorgedra. Reeds in die gonades vind hulle verdere vorming plaas. In die loop van verdere embrioniese ontwikkeling beïnvloed die omliggende selle en weefsels nie die proses van direkte vorming van gamete nie, en geen verworwe menslike eienskappe word geërf nie.
Die vorming van vroulike kiemselle (ovogenese)
Die vorming en veroudering van vroulike kiemselle kom voor in die follikels in die weefsel van die eierstokke. Primordiale follikels beweeg in die ovariële weefsel in die stadium van embriogenese. 'N Onderskeidende kenmerk is dat vroulike geslagselle in groot hoeveelhede in die eierstokweefsel gevorm word. Teen die tyd van geboorte is hulle ongeveer twee miljoen. 'N Groot aantal selle word geabsorbeer, terwyl daar by die puberteitperiode ongeveer 300,000 oosiete is. Vroulike kiemselle word slegs in die embrio-tydperk gevorm, en voor puberteit vind slegs hul finale struktuurvorming plaas. Dit is waarom absoluut al die negatiewe faktore wat 'n vrou tydens haar lewe ervaar, die toestand van haar gamete beïnvloed. Die effek van alkohol op kiemselle in enige lewensperiode het 'n baie negatiewe effek, en die gevolge daarvan bly vir ewig. Nuwe kiemselle by vroue word nie gedurende die lewe gevorm nie, net hul volwassenheid vind plaas.
In die voortplantingstydperk verval verskeie follikels elke menstruele siklus. Teen die tyd van ovulasie (die tydperk wanneer die volwasse kiemsel uit die follikel kom) is daar 'n uiteindelik gevormde dominante follikel. Daar is 'n toename in sy grootte, en teen die tyd van ovulasie bereik die holte met die follikel in die ovarium, gevul met vloeistof (borrelgrafieke), 2 cm in deursnee.
Wanneer die follikel verval, produseer die omliggende selle hormone - oestrogeen. Voor ovulasie, verhoog hul konsentrasie aansienlik, wat lei tot die vrystelling van luteïniserende hormoon. Wanneer dit gebeur, word die follikel gebars, en die eiersel gereed vir bevrugting betree die buikholte, waaruit dit dan die eileinder binnedring.
Die ontwikkeling van manlike kiemselle (spermatogegez)
Manlike voortplantingsel word op 'n heeltemal ander manier gevorm. Teen die tyd van geboorte word rudimentêre, ongevormde manlike kiemselle in die gonadse aangetref. Die proses van hul finale vorming begin met puberteit. 'N Eiesoortige kenmerk van die vorming van manlike kiemselle is dat elke sel ongeveer 75 dae vorm, en nie vanaf die oomblik van geboorte soos vroulike selle nie.
Die proses van spermvorming vind plaas in ingewikkelde seminere buise. Spermatogonia (die voorloper van volwasse manlike kiemselle) is op die keldermembraan geleë, waar die stadiums van mitotiese verdeling plaasvind. As gevolg van mitose word twee tipes selle gevorm. Spermatogonia A behou die vermoë om verder te verdeel deur mitose en gee aanleiding tot dieselfde selle, terwyl Spermatogonia B uit die membraan ontruim word en slegs deur meiose kan verdeel. Dit is na die eerste meiose dat selle met 'n enkele stel chromosome gevorm word, wat in 75 dae uiteindelik volwasse en gereed is vir bevrugting van die eier.
Seks selle: bevrugting
Die samesmelting van twee kiemselle word bevrugting genoem. Die proses van bevrugting eindig met die vorming van sigare. Die kiemselle van 'n vrou en 'n man het 'n haploiede (enkele) stel chromosome, en wanneer hulle saamsmelt, word die diploïede (dubbele) stel chromosome wat kenmerkend van die menslike liggaam is, herstel. Dit kombineer die unieke genetiese inligting van die moeder- en vaderlike organisme. Die gevormde sigoot het die eienskap van tipe verdraagsaamheid - dit kan aanleiding gee tot verskeie selle en weefsels van die toekomstige organisme.
Die proses van bevrugting van die eier vind plaas in die fallopiese buis. Met die hulp van akrosomale ensieme vernietig die spermsoon die membrane van die eier (stralende kroon, briljante dop), en die proses van samesmelting van sy plasmamembraan met die membraan van die eier vind plaas. Daarna dring die spermkop die sitoplasma van die eier in. Wanneer die spermgenetiese materiaal die eiersel binnegedring het, word die bevrugtingsproses voltooi, wat lei tot die vorming van 'n unieke, enkelselsel wat aanleiding gee tot 'n nuwe organisme.
Wanneer die sperm die eiersel binnedring, verander die ensieme wat daaruit vrygestel is, die membraan sodanig dat ander spermselle dit nie meer kan vernietig nie en in die eiersel binnedring. Hierdie proses duur slegs 'n paar minute. In die proses van bevrugting neem slegs een spermatosoon deel. In uiters skaars gevalle, wanneer twee sperms die eiersel binnedring, vorm 'n drieledige embrio, maar dit is nie lewensvatbaar nie en sterf binne 'n paar dae.
Na bevrugting duur die sygote stadium ongeveer 30 uur. Volgende begin verpletter. Dit is die proses van mitotiese verdeling van die sigoot, waardeur die aantal selle toeneem, maar die totale grootte bly dieselfde. Op hierdie stadium word die selle blastomere genoem. Na 3 dae, wanneer al die gevormde selle dieselfde is in terme van bepaling en grootte, begin die stadium van hul differensiasie. Op dag 5 van ontwikkeling is die embrio 'n blastosist, wat bestaan ​​uit ongeveer 200 selle. Die blastosist is 'n hol bol selle (trofoblast selle) binne waarvan daar selle van die embrioblast is. As twee embrioblaste in die blastosist geleë is, word identiese tweeling van so 'n embrio gevorm.
Gedurende hierdie tydperk migreer die embrio deur die fallopiese buis in die baarmoederholte. Hierdie proses vind plaas onder die werking van bewegings van die villi op die oppervlak van die fallopiese buise. Wanneer die embrio die uterus bereik, word dit ingeplant. In hierdie geval verloor die blastosist sy blink dop (hierdie proses word uitbroei genoem) en met behulp van spesiale prosesse sink dit in die endometrium. Hierdie proses word beheer deur noue chemiese en fisiese bindings tussen die endometrium en die blastosist. Trofoblast selle produseer menslike chorioniese gonadotropien, wat die produksie van progesteroon deur die selle van die corpus luteum stimuleer, met die gevolg dat menstruasie nie voorkom nie.
Dit is so 'n ingewikkelde georganiseerde proses van ontwikkeling van kiemselle wat 'n buitengewone verskynsel bied, waarin 'n nuwe unieke organisme uit twee klein selle gevorm word met 'n stel unieke genetiese inligting - 'n nuwe persoon.
Die Russiese Oocyte Donor Center bied 'n wye verskeidenheid donateurs aan vroue wat onvrugbaarheidsbehandeling benodig deur donor eiers te gebruik. Kontak ons ​​en ons sal jou help!
Die struktuur van menslike kiemselle
Manlike en vroulike geslagselle verskil grootliks in grootte en vorm. Manlike sperm lyk soos lang, mobiele projektiele. Dit is klein selle wat bestaan ​​uit die kop-, middel- en stertdele. Die kop bevat 'n dopbedekking wat 'n akrosoom genoem word. Die akrosoom sluit ensieme in wat die spermsel help om die buitenste membraan van die eier te dring. Die kern is in die spermkop. Die DNA in die kern is styf verpak en die sel bevat nie baie sitoplasma nie. Die middelste deel bevat verskeie mitochondria wat energie verskaf vir selbeweging. Die stertgedeelte bestaan ​​uit 'n lang proses genaamd 'n flagellum, wat help in sellulêre beweging.
Vroulike eiers is een van die grootste selle in die liggaam en het 'n afgeronde vorm. Hulle word in die vroulike eierstokke vervaardig en bestaan ​​uit 'n kern, 'n groot sitoplasmatiese streek, 'n pellucida (zona pellucida) sone en 'n stralende kroon. Zona pellucida is 'n membraanlaag wat die plasmamembraan van 'n eier omring. Dit bind spermselle en help met bevrugting. Die stralingsrand is die buitenste beskermende laag van follikulêre selle wat die zona pellucida omring.
Manlike spermatozoa by mense en ander soogdiere is heterogameties en bevat een van twee soorte sekschromosome: X of Y. Eieragtige oosiete bevat egter slegs die X-chromosoom en is dus homogameties. Die spermsel bepaal die geslag van die individu. As die spermsel wat die X-chromosoom bevrugt, die eier bevrugt, sal die resulterende sigoot XX of vroulik wees. As die spermsel 'n Y-chromosoom bevat, sal die resulterende sigoot XY of manlik wees.
Die struktuur van die manlike voortplantingsel (sperm)
Manlike voortplantingselle - sperm - is gewoonlik baie klein en mobiel. Tipiese spermselle bestaan ​​uit 'n kop, nek en stert.
kop amper bestaan ​​heeltemal uit 'n kern bedek met 'n dun laag sitoplasma. Die voorste deel daarvan is puntig, bedek met 'n pet.
nek vernou, daar is sentriole (deel van die sel sentrum) en mitochondria.
stert Die sperm bestaan ​​uit die beste vesel bedek met 'n sitoplasmiese silinder: dit is 'n organoïde van beweging.
Die totale lengte van die saad, insluitende die kop, nek en stert, in soogdiere en mense is 50-60 mikron. Dit is kenmerkend dat spermatozoë gewoonlik in groot hoeveelhede gevorm word (in soogdiere, honderde miljoene van hulle word volwasse gedurende die lewe).
Die struktuur van die vroulike voortplantingsel (eier)
Vroulike kiemselle (eiers) is onbeweeglik en, as 'n reël, groter as spermatozoe. Gewoonlik het hulle 'n sferiese vorm en 'n uiteenlopende struktuur van die membrane. In soogdiere is eiergroottes relatief klein en is dit 100-200 μm in deursnee. By ander vertebrate (vis, amfibieë, reptiele, voëls) is die eiers groot. In die sitoplasma bevat hulle 'n groot hoeveelheid voedingstowwe.
By byvoorbeeld voëls is die eiersel die deel van die eier, wat gewoonlik die eiergeel genoem word. Die hoender-eier deursnee is 3-3,5 cm, en in so groot voëls as volstruise is dit 10-11 cm. Hierdie eiers is bedek met verskeie membrane van komplekse struktuur (proteïen laag, dop dop en dop dop, ens.), Wat die normale ontwikkeling van die embrio verseker.
Die aantal eiers wat geproduseer word, is gewoonlik aansienlik minder as die aantal sperms. Byvoorbeeld, 'n vrou sal oor 'n leeftyd sowat 400 eiers ryp word.
Die struktuur van die manlike en vroulike kiemselle van plante word hier beskryf.
Die ontwikkeling van manlike kiemselle (spermatogenese) en vroulike kiemselle (ovogenese) het 'n aantal ooreenkomste. Beide in die ovarium en in die testikels is daar drie verskillende stadiums:
swangerskap gestasie stadiums.
Stadium van ontwikkeling van kiemselle
op eerste fase spermatogonia en ovogonia (voorloper selle van spermatozoe en eiers) vermenigvuldig op mitotiese wyse en hul getal neem toe.
By mans begin die mitotiese verdeling van spermatogonia by puberteit en duur tien jaar. By vroue kom ovogoniese verdeling slegs in die embrioniese tydperk van hul lewe voor en eindig selfs voor die geboorte. By diere hang die verdeling van hierdie selle af van die tydsberekening en tydperke van voortplanting.
in tweede stadium spermatogonia en ovogonii hou op om te vermenigvuldig, begin groei en toeneem in grootte, verander in primêre spermatosiete en oosiete. Veral die grootte van die oosiete aansienlik verhoog. Byvoorbeeld, by paddas, is die lineêre afmetings van 'n oosiet 2000 keer groter as in ovogonie. Dit is te danke aan die feit dat hulle die voedingstowwe wat nodig is vir die ontwikkeling van die embrio, ophoop.
Die belangrikste veranderinge vind plaas op toekomstige kiemselle derde fase rypwording. Daar is beduidende verskille tussen sperm en ovogenese. In hierdie sone word primêre oosiete twee keer deur meiose verdeel. In die eerste meiotiese afdeling word 'n groot sekondêre oocyte gevorm en 'n klein sel, die primêre polociet (die eerste polêre of rigtingliggaam).
In die tweede meiotiese afdeling word die sekondêre oosiet verdeel in 'n groot onvolwasse eiersel en 'n klein sekondêre polisociet (tweede polêre liggaam). Die primêre poliociet kan ook in twee polisiete verdeel word.
Dus, as gevolg van twee meiotiese afdelings, word 4 selle met 'n haploïede stel chromosome verkry van 'n enkele primêre oocyte - 'n onvolwasse gamete (wat tot 'n volwasse eiersel verander) en drie poliiete wat dan sterf.
Tydens spermatogenese word die primêre spermatosiet in die volwasse sone ook twee keer deur meiose gedeel. Maar terselfdertyd is daar 4 identiese haploïede spermatiede. Vervolgens word hulle omskep in volwasse spermatozoa deur komplekse transformasies (veranderinge in vorm, ontwikkeling van die stert).
Kyk na die video: Antonieme (Oktober 2019).
Copyright 2019 \ af.dzvranje.org \ Vroulike en manlike geslagselle