#JongStemme: Die regte teelaarde vir jeugdige kritiese denkers ontbreekMihan van Zyl. Foto: Verskaf. Deur Mihan van Zyl Hoekom word daar so baie jeugdige kritiese denkers “opgelei”, maar tog so min geproduseer? Is ons dalk besig om die boompie soveel te buig terwyl dit jonk is, dat ons dit wortelloos, afhanklik en geknak los? Die ruimte vir jeugdige kritiese denkers word toegegroei onder die onkruid van groepsdink, populistiese aktivisme en identiteitspolitiek. Die gemeenskap en die media is gou om die jeug vir sy eie ondergang te blameer. Dalk moet ons bietjie dieper as die bas krap vir die wortel van die kwaad. Vir geen oomblik ontken ek dat respek vir gesag belangrik is nie. Die probleem ontstaan egter wanneer gesag verdraai word tot totale onderdanigheid aan outoriteit, want geen outoritêre mag sal jou oplei sodat jy hulle kan verslaan nie. Dit is dus onheilspellend as ons die onderdrukking van kritiese denke in skole, op kampusse en in die samelewing sien, waar jongmense daarvan afgeskrik word om te verskil van hul onderwysers, dosente en ander gesagsfigure. Tel ons opinies minder omdat ons nog nie genoeg jaarringe het nie? Meningsverskille word afgeskryf as “terugpraat”, eerbiedloos, rammetjie-uitnek of oningelig wees. Sodoende staar die dood van die vrye meningswisseling ons in die gesig, waaronder ons, die jeug, die ergste gaan ly. Die geslag van môre word grootgemaak in die era waar aanstoot die maatstaf vir aanvaarbaarheid word. Die media, akademie en politieke korrektheid beheer die denke en menings van die onkritiese massas. ŉ Oningeligte, vatbare jeug is soos droë gras vir die vlamme van populisme en leë beloftes. Daar is min ruimte vir die jong vrye denker om sy menings in die openbaar te toets. Studente word geïntimideer deur skorsing, doxing op sosiale media, of word gebrandmerk as radikaal of rassisties weens opinies wat buite die hoofstroomnarratief val. Meeste jongmense beskik nie oor die vermoë om hierdie sensorskap en aanvalle te hanteer nie. Die jeug raak gevolglik moedeloos en vreesbevange en word só die manipuleerbare pionne van aktiviste, deur nie die heersende polities korrekte opinie te bevraagteken nie. Diegene met “verkeerde” opinies word verdryf na klein eggokamers, waar ware radikale en gevaarlike ideologieë kan ontkiem. En kort voor lank word hierdie rokie van denke, wat die hoofstroom probeer smoor, ŉ onblusbare vuur wat die hele bos kan afbrand. “So noodsaaklik soos die bloedsomloop vir die liggaam is, so noodsaaklik is die sirkulasie van gedagtes vir ‘n volk. Dit is die vrye uitspreek van eie mening en die aandagtige luister na die mening van ander, sodat ‘n wisselwerking ontstaan…” het NP van Wyk Louw eens gesê. Dit is tyd dat kinders ook gehoor word en nie net gesien word nie. Die jeug moet nie bang word om hul eerlike sê te sê sodat hul stemme gehoor kan word nie. Ons kan so bang word om verkeerd te wees, dat ons uiteindelik nooit reg is nie. Die bevordering van vrye openbare debat en respek vir ander se opinies, wat gepaardgaan met die bekamping van onnodige identiteitspolitiek en sensorskap, is die enigste manier hoe ons ŉ vrydenkende jeug gaan kweek. Grootmense is tog hoofsaaklik die produk van hoe hulle as kinders grootgemaak is. Gelukkig het my pa vir my van kleinsaf geleer: As jy nie vir jouself dink nie, sal die wêreld dit vir jou doen. As hulle ons aanhoudend soos ŉ bonsaiboompie snoei of ons nooit toelaat om met kritiese denke diep wortels te skiet nie, sal ons net, soos daardie dwergboompie, ankerloos en ewig afhanklik die toekoms tegemoet gaan.  Doxing is die verkry van persoonlike inligting (dikwels deur kuberkrakery) wat dan op sosiale media geplaas word. #JongStemme is ŉ projek deur Maroela Media en Solidariteit Jeug wat die jeug se stem in die openbare domein wil beklemtoon. Besoek Solidariteit Jeug se webblad by www.jeug.co.za vir hulp en advies met jou loopbaan!