Malaria: gebiede, voorkoms, profilakse, simptome, inenting
Malaria is 'n siekte wat veral in die trope en subtrope voorkom. Dit word veroorsaak deur eensellige parasiete (sogenaamde plasmodia) wat deur die byt van die Anopheles-muskiet oorgedra word. Die tipiese simptome is koors, wat afwissel met koorsvrye intervalle (intermitterende koors). Malaria kan met medikasie behandel word en het gewoonlik 'n gunstige voorspelling. As dit nie behandel word nie, kan dit dodelik wees. Lees hier hoe malaria ontwikkel, watter simptome voorkom en hoe om malaria te herken en te behandel!
Wat is malaria? 'N Tropies-subtropiese aansteeklike siekte wat veroorsaak word deur eensellige parasiete (plasmodia). Afhangend van die tipe patogeen, ontwikkel verskillende vorme van malaria (Malaria tropica, Malaria tertiana, Malaria quartana, Knowlesi malaria). Gemengde infeksies is egter moontlik.
voorkoms: tropiese en subtropiese streke wêreldwyd (behalwe Australië). Afrika word veral geraak. In 2016 het 'n geskatte 216 miljoen mense wêreldwyd malaria in 91 lande opgedoen. Ongeveer 445,000 pasiënte is dood.
besmetting: Gewoonlik deur die byt van die bloed suigende Anopheles-muskiete wat besmet is met malariapatogene.
simptome: Tipies is koorsepisodes (vandaar die naam intermitterende koors), waarvan die ritme afhang van die malariavorm. Ander simptome sluit in algemene probleme, hoofpyn, liggaamspyn, diarree, naarheid, braking en duiseligheid.
terapie: Dit hang onder andere af van die malariavorm. Die patogene word met antiparasitiese middels behandel. Afhangend van u behoeftes, word spesifieke simptome en komplikasies ook behandel.
voorspel: In beginsel is elke malaria geneesbaar. Veral by malaria tropica hang die prognose daarvan af of die pasiënt vroeg en korrek behandel word.
Waar kom malaria voor?
Malaria kom in tropiese en baie subtropiese streke wêreldwyd voor, behalwe in Australië. Die verskillende malariagebiede verskil egter deels in watter soort malariapatogene daar versprei word. Daarbenewens wissel die aantal jaarlikse voorvalle (voorkoms) in elke malariagebied. Hoe hoër die voorkoms in 'n streek, hoe meer waarskynlik is dit dat nie net die plaaslike bevolking nie, maar ook 'n reisiger met malaria besmet sal wees.
Wat die risiko van infeksie met malaria betref, onderskei die Wêreldgesondheidsorganisasie die volgende gebiede:
Gebiede sonder risiko vir malaria: bv Europa, Noord-Amerika, Australië, Sri Lanka
Gebiede met 'n lae (beperkte) malaria risiko: bv Kaap Verde, groot stede in Indië, toeristegebiede in die noorde van Thailand
Gebiede met 'n hoë malaria risiko: bv byna die hele tropies-subtropiese streek van Afrika suid van die Sahara, groot dele van Indië en Indonesië
Wenk: As u na 'n malariagebied wil reis, moet u vroegtydig met 'n dokter bespreek watter maatreëls nuttig is om malaria te voorkom. Die risiko van malaria in die vakansiebestemming, die duur van die reis en die soort reis word gespeel (byvoorbeeld 'n rugsakreis of 'n hotelreis).
Hieronder vind u inligting oor die risiko van malaria in geselekteerde streke wêreldwyd:
Malaria-gebiede in Afrika
Ongeveer 90 persent van alle malariagevalle word in Afrika aangeteken. Dus, byvoorbeeld, bestaan ​​in geheel Kenia op 2500 meter bo seevlak is daar 'n groot risiko vir besmetting gedurende die jaar, selfs in die stede. Die risiko van malaria langs die kus en aan die oostelike grens (soos by die Victoria-meer) is veral hoog. In die meeste gevalle word Kenia gediagnoseer met die gevaarlikste vorm van malaria – malaria tropica (veroorsaak deur Plasmodium falciparum).
Daar is byvoorbeeld ander Afrika-lande met 'n hoë risiko vir malaria gedurende die jaar Malawi, Madagaskar, Ghana, Gambië, Liberië, Republiek Kongo, Nigerië, Sierra Leone en die Comoros, in Tanzanië die risiko vir malaria is dwarsdeur die jaar groot in streke onder 1 800 vertikale meter (ook in stede en nasionale parke). Tussen 1800 en 2500 meter en op die eiland Zanzibar, is die risiko vir malaria laag. Dit geld ook die stad Dar es Salaam (in die reënseisoen is dit egter 'n groter risiko vir malaria).
Suid-Afrika Daar is ook streeksverskille in die risiko van malariainfeksie: tussen Oktober en Mei is daar 'n groot risiko in die oostelike Mpumalanga-provinsie (insluitend die Krugerwildtuin en naburige nasionale parke), in die noordooste van KwaZulu-Natal (insluitend Tembe en Ndumu Wildreservaat) en in die noorde en noordooste van die Limpopo-provinsie. In die meeste ander streke van Suid-Afrika is die risiko van malaria minimaal tot minimaal. Sommige gebiede (soos die stede) word selfs as vry van malaria beskou.
Namibië In die Cubango-vallei, die Kunene-vallei en die Caprivistrook is daar 'n groot risiko vir malaria dwarsdeur die jaar. In die res van die land is die risiko van infeksie grootliks laag. Die stede en die kus word selfs as malariavry beskou. Byna alle gevalle in Namibië word geklassifiseer as gevaarlike malaria tropica.
In die noorde van Botswana (insluitend Chobe Park en Okawango Delta), is die risiko vir malaria-infeksie groot tussen November en Junie, maar laag gedurende die res van die jaar. In die suide van die land is daar 'n minimale risiko vir infeksie gedurende die jaar. Sommige gebiede word selfs as malariavry geklassifiseer, soos die Kalahari-woestyn en die hoofstad Gaborone.
in Egipte In die suidelike dele van die land, tussen Junie en Oktober, is daar 'n minimale risiko vir Plasmodium vivax te besmet – een van die twee moontlike patogene van malaria tertiana.
Malaria-gebiede in Asië
in Asië Afhangend van die streek, is daar 'n heel ander risiko vir infeksie vir malaria. Thailand Daar is byvoorbeeld 'n lae jaarlikse skaarste aan malaria in landelike beboste gebiede dwarsdeur die jaar (byvoorbeeld in die grensstreke met Mianmar, Kambodja, Laos en Phuket). Die minimum risiko van besmetting bestaan ​​jaarliks ​​in die res van die land sowel as in die suide van Phuket en op Koh Samui. Sommige gebiede word selfs as vry van malaria beskou: Bangkok, Thailand, is een van hulle, en ook die Ko Phi Phi-argipel. Terloops, Thailand is die belangrikste Plasmodium falciparum algemeen, die veroorsakende middel van malaria tropica.
in Indonesië Die groot stede en toeristesentrums in Java en Bali is vry van malaria. In ander streke is die risiko om malaria op te doen, laag tot hoog (soos Timor en Moluccas). Plasmodium falciparum (Trigger van malaria tropica) en P. vivax (Snellers van malaria tertiana) is die algemeenste malogeenpatogene hier.
In geheel Indië Op hoogtes onder 2000 meter is daar 'n medium risiko gedurende die jaar om besmet te raak met malaria. In sommige streke word die risiko van infeksie beduidend verhoog tussen Julie en November (bv. In Wes-Bengale en Assam). In die groot stede, daarenteen, is dit baie laag deur die jaar.
in Maleisië die risiko van malaria in die binneland is dwarsdeur die jaar laag tot minimaal. Die stede en kuste word as malariavry beskou.
in China In die algemeen is daar min risiko vir malaria. Dit kom slegs in sekere provinsies voor. Landelike gebiede onder die 1500 vertikale meter word geraak in die provinsies Hainan, Yunnan, Anhui, Henan, Hubei, Ghuizhou en Jiangsu. Die res van die land, insluitend Hong Kong, is vry van malaria.
Viëtnam het dwarsdeur die jaar 'n lae risiko vir malaria in streke onder 'n hoogte van 1500 meter. Die streke aan die Rooi Rivier, die kus noord van Nha Trang en die groot middestad is nie malariagebiede nie.
Sri Lanka word ook nie as 'n malariagebied beskou nie.
Malaria-gebiede in die Karibiese Eilande, Sentraal- en Suid-Amerika
In die Karibiese See is daar in Haiti en die Dominikaanse Republiek Die hele jaar deur is dit 'n lae tot minimale malariarisiko. Die Dominikaanse stede Santo Domingo (hoofstad) en Santiago word selfs as malariavry beskou. In Haïti is dit eksklusief, veral in die Dominikaanse Republiek Plasmodium falciparum (Patogeen van malaria tropica) versprei.
op Jamaika Soms word gevalle van malaria tropica in die omgewing van die hoofstad Kingston geregistreer.
in Mexiko Malaria kom nie baie voor nie: die stede, die Yucatan-skiereiland, wat gewild is onder toeriste, sowel as belangrike argeologiese terreine word as malariavry beskou. 'N Lae risiko van infeksie bestaan ​​byvoorbeeld in die grensstreek na Guatemala. Aangesien malariaparasiet slegs in Mexiko is Plasmodium vivax algemeen, een van die twee snellers van malaria tertiana.
in Guatemala Dit is ook selde dat u die risiko loop om besmet te raak met malaria. Die stede Guatemala-stad (hoofstad) en Antigua en Atitlan-meer word as malariavry beskou.
Ook in El Salvador en Costa Rica daar is hoogstens 'n minimale risiko vir malaria. As siektes voorkom, is dit altyd die mees onproblematiese Malaria tertiana (veroorsaak deur Plasmodium vivax).
in Suid-Amerika sekere streke is geleë in Franse Guiana, Guiana, Suriname en Venezuela 'n hoë malaria risiko. Malaria-gebiede is minder vatbaar vir infeksie Brasilië, Bolivia, ecuador, Colombia, Peru, Paraguay en Panama.
Malaria-gebiede in die Midde-Ooste
In die Turkye Die toeristesentrums in die weste en suidweste van die land word as malariavry beskou. Suidoos-Anatolië het 'n minimale risiko vir malaria tussen Mei en Oktober in sommige streke. Aangesien hier slegs die malariaparasiet is Plasmodium vivax voorkom, word slegs die onskadelikste vorm van malaria tertiana geregistreer.
in die Irak Daar is 'n minimale risiko vir malaria tussen Mei en November in gebiede onder 1500 meter hoog, veral in die noordooste van die land. in die Iran Sommige streke het 'n minimale infeksierisiko tussen Maart en November, byvoorbeeld die provinsie Kerman.
in die Jemen U kan die hele jaar deur malaria besmet word, maar die risiko is laag. Slegs die hoofstad Sana'a (Aden) word as malariavry geklassifiseer.
Daar is geen entstof teen malaria nie. Diegene wat by verskillende beskermingsmaatreëls hou, kan egter besmetting voorkom. Dit sluit veral maatreëls in wat die risiko van muskietbyte in malariagebiede verminder. So moet u byvoorbeeld in sulke gebiede helder klere wat die liggaam so volledig as moontlik bedek (langmoue, langbroeke, sokkies). Indien nodig, kan u vooraf die klere gebruik muskiet afweermiddel bevrug. Dit maak ook sin muskietvaste slaapplekmet 'n muskietnet voor die venster en 'n muskietnet oor die bed.
Daarbenewens is daar ook een Voorkoming van malaria met medikasie (Chemoprofyakse) moontlik. Of dit in individuele gevalle sinvol is en watter medikasie die geskikste is, moet u vroegtydig met 'n dokter bespreek voordat u na 'n malaria-gebied reis.
Lees meer oor die verskillende maniere om malaria te voorkom in die teks malariaprofyakse.
Malaria: oorsake en risikofaktore
Malaria word veroorsaak deur klein, eensellige parasiete wat plasmodia genoem word. Daar is ongeveer 200 spesies. Vyf van hulle kan siektes by mense veroorsaak:
Plasmodium falciparum: Sneller van malaria tropica, die gevaarlikste vorm van malaria. Kom in die meeste malaria-gebiede wêreldwyd voor.
Plasmodium vivax en Plasmodium ovale: Trigger van malaria tertiana. P. vivax word hoofsaaklik in Noord-Afrika, die Midde-Ooste, Pakistan, Indië, Nepal, Sri Lanka en Sentraal-Amerika versprei. P. ovale kom hoofsaaklik in Wes-Afrika voor.
Plasmodium malariae: Sneller van malaria quartana. Kom in tropiese streke voor.
Plasmodium knowlesi: Word slegs in Suidoos-Asië versprei. Veroorsaak hoofsaaklik malaria by ape (makaques) en slegs af en toe by mense.
Die malariaparasiete word meestal veroorsaak deur die Gravering van 'n bloedsuikende, vroulike muskiet van die genus Anopheles oorgedra, wat besmet is met plasmodia. die Anopheles muskiet (gewoonlik: Malaria-muskiet) is uitsluitlik skemeraand en nagagtig. Dit beteken dat die malaria-infeksie gewoonlik veroorsaak word deur 'n angel in die aand of snags. In beginsel kan alle soogdiere besmet raak met plasmodia. Die oordrag van ander diere na mense is egter baie onwaarskynlik.
Daar is 'n eenvoudige formule vir die risiko van infeksie in 'n spesifieke streek: hoe meer Anopheles-muskiete in 'n gebied die patogeen dra, hoe meer besmet mense. As hierdie pasiënte nie behandel word en weer deur 'n muskiet wat nie geraak word nie, kan hulle die patogeen inneem en dit na die volgende bloedmaaltyd aan 'n ander persoon oordra.
Baie selde kry mense buite malariagebiede tropiese siektes op. Daar is dus byvoorbeeld die sogenaamde lughawe malaria: Besmette Anopheles-muskiete wat per vliegtuig ingevoer word, kan mense in die vliegtuig, op die lughawe of in sy onmiddellike omgewing steek en hulle met die malariaparasiet besmet.
Die oordrag van die malariaparasiet is ook verby bloedoortapping of verby besmette naalde (hipodermiese naalde, infusie naalde) moontlik te maak. As gevolg van die streng veiligheidsregulasies, gebeur dit slegs baie selde in Duitsland. In bloedoortappings in malariagebiede kan die risiko vir infeksie groter wees.
'N Uitsending is ook in seldsame gevalle ook van 'n swanger vrou tot die ongebore kind moontlik: Die patogeen kan deur die moederkoek (plasenta) van moederlike tot kinderlike bloed beweeg.
Sikkel-anemie bied 'n mate van beskerming teen malaria. Malaria is baie skaars en baie minder uitgesproke by mense met hierdie oorerflike siekte. By sekelsel kan die vorm van die rooibloedselle so verander word dat die malaria-parasiet hulle nie of slegs gedeeltelik kan infesteer om daarin te vermeerder nie. Hierdie positiewe effek is waarskynlik die rede waarom sekelselanemie veral in baie malaria-gebiede voorkom.
Lewensiklus van malariapatogene
Die malariaparasiete word sogenaamd genoem sporozoites oorgedra van die muskiete na mense. Sporozoiete is die besmetlike stadium van ontwikkeling van die patogene. Die parasiete betree die lewer via die bloedstroom en dring deur in die lewerselle. In die binnekant van die sel verander hulle na die volgende stadium van ontwikkeling: schizontswat byna die hele lewer sel vul. Duisende volwassenes word binne geskep merozoites, Hul getal hang af van die tipe malariapatogeen: bei Plasmodium falciparum (Oorsaaklike middel van die gevaarlike malaria tropica) dit is die hoogste.
Uiteindelik bars die schizont en laat die merozoiete in die bloed vry. Hulle besmet rooibloedselle (eritrosiete). Sodra 'n merozoïet binnegedring het, groei dit na 'n ander reuse-schizont wat die rooibloedselle feitlik vul. Binne die schizont vorm baie nuwe merozoiete. Sodra die schizont (en die omliggende rooibloedsel) oopbars, word die merozoïte vry en kan dit op hul beurt rooibloedselle besmet. In malaria tertiana, M. quartana en Knowlesi malaria, bars die aangetaste eritrosiete sinchronies om die merozoiete vry te stel. Die resultaat is ritmies voorkomende koorsige spasmas, In die malaria tropica is die uitbarsting van eritrosiete nie gelyk nie onreëlmatige koorsagtige spasmas ontstaan.
Dit is hoe malaria versprei
Malaria word veroorsaak deur plasmodia (parasiete), wat deur muskiete na mense oorgedra word.
In Plasmodium vivax en P. ovale (veroorsakende middel van malaria tertiana), ontwikkel slegs 'n deel van die merozoïete in die rooibloedselle tot skisonts. Die res gaan in 'n rusfase en bly maande tot jare in die eritrosiete in die vorm van die sogenaamde hipnozoiete. Op 'n sekere punt kan hierdie vorme van rus weer aktief raak en in skisonts verander (en verder na merozoïte). Daarom kan malaria tertiana jare ná infeksie terugval.
Sommige merozoïte verander nie in rooibloedselle nie in skisonts, maar in langlewende vroulike en manlike gamete (gametosiete), As die malariapasiënt weer deur anopheles-muskiet gesteek word, absorbeer dit ook sulke gametosiete met die bloedmeel. In die muskietmaag smelt vroulike en manlike gametosiete in een bevrugte eiersel (oosist), Van haar af gaan talle sporozoites uit. Hulle sal tydens die volgende bloedmaaltyd van die muskiet na 'n mens oorgedra word – die sirkel sluit.
Is malaria besmet?
Die malariaparasiet kan nie direk van mens tot mens oorgedra word nie – behalwe deur bloedkontak, soos tussen 'n besmette swanger vrou en haar ongebore kind, of deur besmette bloedoortappings. Andersins is daar geen gevaar vir ander mense deur lyers nie.
Malaria breek nie onmiddellik uit nadat sy met die virus besmet is nie. In plaas daarvan duur daar 'n tydjie tussen die infeksie en die begin van die eerste simptome. Die duur van hierdie inkubasietydperk hang af van die patogeen tipe:
Plasmodium falciparum (Trigger van malaria tropica): 7 tot 15 dae
Plasmodium vivax en Plasmodium ovale (Trigger van M. tertiana): 12 tot 18 dae
Plasmodium malariae (Trigger van M. quartana): 18 tot 40 dae
Plasmodium knowlesi (Trigger van Knowlesi malaria): 10 tot 12 dae
In sommige gevalle kan die inkubasietydperk in sommige gevalle baie langer wees: beide Plasmodium vivax ook P. ovale kan rusvorms (sogenaamde hipnozoïte) in die lewer vorm. Dit kan die lewer selfs na jare verlaat, in die rooibloedselle vermeerder en simptome veroorsaak. by P. vivax is dit tot twee jaar moontlik na infeksie, op P. ovale tot vyf jaar daarna.
Plasmodium malariae vorm geen vorme van rus nie (hipnozoïte). Die aantal parasiete in die bloed kan egter so laag wees dat dit tot die simptome begin tot 40 jaar kan slaag.
Oor die algemeen is malaria simptome soos koors, Hoofpyn en pyn in die liggaam sowel as een algemene malaise eerste op. ook diarree, naarheid, uitbraaksel en duiseligheid moontlik is. Sommige pasiënte skryf die simptome verkeerdelik toe aan 'n eenvoudige griep- of griepinfeksie.
In detail is daar 'n paar verskille in die simptome van die verskillende malariavorme:
Simptome van malaria tropica
Malaria tropica is die gevaarlikste vorm van malaria. Simptome is hier erger as in ander vorme en verswak die organisme aansienlik. Die rede hiervoor is dat die patogeen (Plasmodium falciparum) sowel jong as ouer rooibloedselle besmet (onbeperkte parasitiese bloed) en dat soveel van hulle in die verdere verloop vernietig word.
Simptome van malaria tropica is meestal Hoofpyn en pyn in die liggaam, moegheid en onreëlmatige episodes van koors of selfs aanhoudende koors, ook uitbraaksel asook Diarree met koors kan voorkom. Sommige pasiënte ontwikkel ook asemhalingsprobleme soos een droë hoes, Daarbenewens veroorsaak die massiewe verval van rooibloedselle een anemie (Bloedarmoede) van.
Gevolge en komplikasies:
In die loop van die siekte is die Verhoog milt (Splenomegalie) omdat sy harde arbeid in malaria moet doen: sy moet die baie rooibloedselle wat deur die malariaparasiet vernietig word, afbreek. As die milt 'n kritieke grootte oorskry, kan die omliggende kapsule breek (splitsing van die milt, miltbreuk). Dit lei tot swaar bloeding ('Tropical Splenomegaly Syndrome').
Ook een Vergroting van die lewer (Hepatomegalie) as gevolg van malaria-infeksie is moontlik. Dit kan geassosieer word met geelsug (geelsug).
Die gepaardgaande vergroting van die lewer en milt word hepatosplenomegalie genoem.
In ongeveer een persent van die proefpersone val die patogene die sentrale senuweestelsel binne (Serebrale malaria). Dit kan byvoorbeeld verlamming, aanvalle en bewussynsversteurings veroorsaak, selfs koma. Diegene wat geraak word, kan immers sterf.
Die malariaparasiete kan ook die longe aantas (longmalaria). Algemene komplikasies sluit in longoedeem (ophoping van water in die longe). Die hart kan ook aangetas word (hart malaria), wat hartspierbeskadiging kan veroorsaak.
Ander moontlike komplikasies van malaria tropica is een verswakte nierfunksie (akute nierversaking), sirkulatoriese ineenstorting, anemie as gevolg van die verhoogde verval van rooibloedselle (hemolitiese anemie) en averspreide intravaskulêre koagulopatie"(DIC): Binne die ongeskonde bloedvate word die bloedstolling geaktiveer, wat massiewe bloedplaatjies word verteer – dit ontwikkel 'n gebrek aan bloedplaatjies (trombositopenie) met 'n verhoogde bloedingstendens.
Veral by swanger vroue en kinders bestaan ​​die risiko dat 'n malaria tropica met hipoglukemie (Hypoglycemia) geassosieer word. Moontlike tekens sluit in swakheid, duiseligheid, drange en aanvalle.
Simptome van malaria tertiana
In hierdie siekte is die malariasimptome gewoonlik baie swakker. Dit begin met skielike koors en ander nie-spesifieke klagtes soos 'n hoofpyn. In die verdere verloop ontstaan ritmiese koors a: Dit kom gewoonlik voor elke ander dag aan (dus in die 48-Stunden-Abstand). Vandaar die naam agtervoegsel "tertiana": dag 1 met koors, dag 2 sonder koors, dag 3 weer koors. Die koorsuitslae toon tipies die volgende verloop:
Pasiënte kry eers laatmiddag kouekoors en dan vinnig vinnig by ongeveer 40 grade Celsius. Na ongeveer drie tot vier uur daal die temperatuur vinnig terug na normaal, gepaard met swaar sweet. Komplikasies en sterftes is skaars. Maar dit kan na jare terugval.
Simptome van malaria quartana
In hierdie seldsame vorm van malaria kom voor Koors daag elke derde dag op (dws met tussenposes van 72 uur). Die temperatuur kan tot 40 grade styg en gaan gepaard met ernstige kouekoors. Na ongeveer drie uur stop die koors onder swaar sweet.
Moontlike komplikasies is nierskade en miltbreuk. Daarbenewens kan terugvalle tot 40 jaar na infeksie voorkom.
Simptome by Plasmodium knowlesi-Malaria
Hierdie malariavorm, wat tot Suidoos-Asië beperk is, was voorheen slegs by sekere ape (makaques) bekend. Dit kan egter selde by mense voorkom as dit deur Anopheles-muskiete oorgedra word. Dit word soms verkeerd gebruik deur malaria tropica of malaria quartana. Dit gaan egter P. knowlesiMalaria tipies met daaglikse koorsepisodes geassosieer. Andersins, soos met ander vorme van malaria, kan kouekoors, hoofpyn en liggaamspyn voorkom. Die siekte kan ernstig wees, maar selde dodelik.
U kan ook gelyktydig met verskillende Plasmodium-spesies besmet word, sodat die simptome gemeng kan word.
Malaria: ondersoeke en diagnose
As u in die weke voor die aanvang van die simptome in 'n malaria-risikogebied was (of steeds is), moet u 'n dokter raadpleeg (huisarts, tropiese medisyne, ens.) .). Veral in die geval van die gevaarlike malaria tropica, kan 'n vinnige begin van die terapie moontlik lewensreddend wees!
Selfs maande na 'n reis na 'n risiko vir malaria, moet elke onverklaarbare koorsagtige siekte dienooreenkomstig ondersoek word. Want soms breek malaria net baie uit.
Die dokter sal u eers met u bespreek Om mediese geskiedenis op te stel (Geskiedenis) styg. Moontlike vrae is:
Watter klagtes het u presies?
Wanneer laas was jy in die buiteland?
Waar was jy en hoe lank was jy daar?
Is u deur muskiete in die reisbestemming aangesteek?
Het u enige profylaxe teen dwelm malaria in die reisbestemming geneem?
By die geringste vermoede van malaria (onderbroke koors), word u bloed mikroskopies ondersoek vir malariapatogene. Vir hierdie doel word 'n "dun bloedsmeer" en / of "dik bloedsmeer" ("dik druppel") gemaak:
wanneer dun bloed smeer 'n druppel bloed word dun op 'n glybaan (klein glasplaat) versprei, lugdroog, vasgemaak, gekleur en onder die mikroskoop bekyk. Verfering word gebruik om enige plasmodia wat in die rooibloedselle voorkom, te visualiseer. Die voordeel van hierdie metode is dat die plasmodium spesies maklik bepaal kan word. As slegs enkele rooibloedselle egter deur plasmodia geraak word, kan die infeksie oor die hoof gesien word.
Die akkurater opsporingsmetode is dus die dik bloedsmeerwant hier word die plasmodia ses tot tien keer verryk: Vir hierdie doel word 'n dik druppel bloed op die skyfie aangebring, lugdroog en gevlek sonder fixasie. As gevolg van die gebrek aan fiksasie, vernietig die kleurstof die rooibloedselle, wat die bevlekte plasmodia vrylaat.
Die nadeel van die dik bloedsmeer is dat die bepaling van die Plasmodienart nie so maklik is soos die dun smeer nie. Hoogstens is die patogene van die dodelike malaria tropica (Plasmodium falciparum) van die ander malariapatogene (soos P. vivax) Verskil. Vir noukeurige identifikasie is die dun bloedsmere nodig.
As daar geen plasmodium in die bloedtoets opgespoor kan word nie, kan malaria steeds voorkom. In die vroeë stadiums kan die aantal parasiete in die bloed so laag wees dat dit selfs in dik druppels onopspoorbaar is. As daar steeds vermoed word dat malaria voorkom en die simptome voortduur, moet die bloed herhaaldelik met tussenposes van 12 tot 24 uur getoets word vir plasmodia.
As die ondersoek te wyte is aan 'n malaria-infeksie Plasmodium falciparum of P. knowlesi resultate, word die hoeveelheid parasiete in die bloed bepaal. hierdie Parasietdigtheid in die bloed (Parasitämie) beïnvloed naamlik die terapiebeplanning.
As die direkte opsporing van patogene in die bloed die vermoede van malaria bevestig het, help dit meer bloedwaardesom die erns van die siekte te skat. Dit sluit byvoorbeeld rooi en witbloedselle, plaatjies (plaatjies), C-reaktiewe proteïen (CRP), bloedsuiker, kreatinien, transaminases en bilirubien in.
Malaria vinnige toets
Daar is 'n geruime tyd ook malaria vinnige toetse. U kan plasmodiumspesifieke proteïene in die bloed opspoor. Daar is egter vinnige toetse in malaria nie standaard gebruik nieom 'n infeksie te diagnoseer omdat dit ook nadele het: die toetsuitslag kan verkeerd negatief wees, beide met baie hoë en baie lae plasmodiumvlakke. Boonop kan 'n vinnige malaria-toets nie tussen die verskillende malariapatogene onderskei nie. Dit word derhalwe slegs in sekere gevalle gebruik, byvoorbeeld as 'n tydige betroubare bloedtoets (dik en dun bloedsmeer) nie uitgevoer kan word nie.
Opsporing van genetiese plasmodiummateriaal
Dit is ook moontlik om 'n bloedmonster vir plasmodium-DNA (DNA) te ondersoek, dit te versterk deur middel van polimerase-kettingreaksie (PCR) en sodoende die presiese tipe patogeen op te spoor. Maar dit duur relatief lank (etlike ure) en is baie duur. Daarom word hierdie diagnostiese metode slegs in spesiale gevalle gebruik, soos baie lae parasietdigtheid of as iemand besmet is met verskillende malariapatogene (gemengde infeksie).
die fisiese ondersoek Na bevestigde malaria sal die dokter inligting gee oor u algemene toestand en die erns van die infeksie. Die dokter meet byvoorbeeld u liggaamstemperatuur, hartklop, respiratoriese tempo en bloeddruk. Die hartklop kan deur EKG bepaal word. Daarbenewens kontroleer die dokter u bewussynstoestand. In 'n palpasie-ondersoek kan hy ook 'n vergroting van die milt en / of lewer opspoor.
In die geval van 'n swak algemene toestand of ingewikkelde malaria (soos 'n hoë aantal parasiete in die bloed, besmettings van die brein, niere, longe, ens.) Is verdere ondersoeke nodig. addisionele bloedwaardes bepaal word (soos kalsium, fosfor, laktaat, bloedgasse, ens.). Daarbenewens het die hoeveelheid urine gemeet en die Thorax X-straal (X-straal van die borskas). Ook die skepping van bloed kulture maak sin: sluit soms malaria aan by 'n bakteriële infeksie (mede-infeksie), wat opgespoor kan word deur die bakterieë in 'n bloedmonster te kweek.
Malaria-terapie is afhanklik van verskillende faktore:
Tipe malaria (M. tropica, M. tertiana, M. quartana, Knowlesi malaria)
Teenwoordigheid van swangerskap
Allergieë, sowel as onverdraagsaamheid en kontraindikasies (kontraindikasies) teen malaria-medikasie
M. tropica en M. knowlesi beïnvloed ook die Erns van die siekte die terapiebeplanning. Dit speel ook 'n rol in die vraag of die pasiënt vooraf is Medisyne vir profilakse by malaria geneem het of tans enige gepaardgaande medikasie is van toepassing (teen ander siektes).
As 'n reël word die siekte deur medikasie behandel. Afhangend van die patogeen word verskillende antiparasitiese middels gebruik. As gevolg van die wydverspreide gebruik van medisyne in die verlede, is baie patogene reeds bestand teen sekere middels (soos chloorokien). Daarom moet malariapasiënte dikwels met twee of meer verskillende middels behandel word.
Pasiënte met die potensieel dodelike malaria tropica moet altyd in die hospitaal opgeneem word (binnepasiënt). in ongekompliseerde sake Hulle ontvang gewoonlik een van die volgende kombinasiepreparate (in tabletvorm):
Atovaquone / proguaniel
Dihydroartemisinin / piperaquine
Die tablette moet gewoonlik drie dae geneem word. Afhangend van die voorbereiding, is moontlike newe-effekte naarheid en braking, buikpyn, diarree, hoofpyn, duiseligheid, hartaritmieë en hoes.
by ingewikkelde malaria tropica behandeling in die intensiewesorgafdeling is nodig. Dokters praat byvoorbeeld van 'ingewikkeld' as daar 'n bewustheid is, serebraalaanvalle, respiratoriese depressie, ernstige bloedarmoede, skoksimptome, nierswakheid, hipoglukemie of 'n hoë parasietdigtheid in die bloed. Die antiparasitiese middel is in sulke gevalle 'n keuse artesunate, Er wird im Verlauf von 72 Stunden mehrmals als Spritze (Injektion) verabreicht. Danach wird die Behandlung mit Kombinationstabletten mit Atovaquon/Proguanil fortgesetzt. Mögliche Nebenwirkungen von Artesunat sind etwa fieberhafte Reaktionen, Übelkeit, Erbrechen und Durchfall.
Patienten mit Malaria tertiana können oft ambulant behandelt werden. Sie erhalten Kombinationstabletten mit Artemether/Lumefantrin oder Atovaquon/Proguanil, obwohl diese Medikamente für diese Krankheitsform nicht offiziell zugelassen sind ("off-lable-use"). Die Anwendung der Tabletten erfolgt in gleicher Weise wie bei Malaria tropica, also über drei Tage.
Auch Malaria quartana lässt sich meist ambulant behandeln. Therapie der Wahl ist der antiparasitäre Wirkstoff Chloroquin, In der Regel verschreibt der Arzt vier Dosen, die im Lauf von 48 Stunden eingenommen werden müssen.
Die Behandlung mit antiparasitären Wirkstoffen bekämpft direkt die Ursache einer Malaria – die Plasmodien. Bei Bedarf werden zusätzlich Maßnahmen gegen die Malaria-Symptome getroffen. So kann man etwa das hohe Fieber mit dem fiebersenkenden Mittel Paracetamol und/oder Hausmitteln wie Wadenwickeln senken. Wichtig ist außerdem eine körperliche Schonung.
by komplizierter Malaria tropica asookkomplizierter Knowlesi-Malaria hat die unterstützende Behandlung – neben den oben beschriebenen fiebersenkenden Maßnahmen – einen großen Einfluss auf die Prognose: Beispielsweise kann der Arzt bei starker Blutarmut Bluttransfusionen verordnen. Gegen zerebrale Krampfanfälle helfen Medikamente mit Benzodiazepin-Abkömmlingen. Bei Nierenschwäche beziehungsweise Nierenversagen kann eine Dialyse notwendig werden.
Der Krankheitsverlauf und die Prognose hängen bei Malaria davon ab, welche Form vorliegt und in welchem Stadium die Krankheit erkannt wurde. Malaria tertiana en Malaria quartana verlaufen in der Regel relativ mild. Manchmal heilen sie sogar ohne Behandlung nach einigen Rückfällen spontan aus. Nur selten kommt es zu schweren Verläufen und Todesfällen. Auch die Knowlesi-Malaria verläuft nur selten tödlich.
Leitlinie "Diagnostik und Therapie der Malaria" der Deutschen Gesellschaft für Tropenmedizin und Internationale Gesundheit (2016)