Mindfulness of Mind - die Derde Stigting
Die Derde Stigting van Bewustheid
Mindfulness is 'n Boeddhistiese praktyk wat deur baie sielkundiges en selfhelp "goewerneurs" omhels word. Die praktyk het baie voordelige sielkundige effekte.
Omgee om geluk te verhoog of stres te verminder, is egter 'n bietjie anders as die Boeddhistiese praktyk van bewustheid. Regter Mindfulness is deel van die Boeddha se Agtvoudige Pad , wat die pad tot bevryding of verligting is . Die tradisionele praktyk is strenger as wat jy in baie boeke en tydskrifte kan sien.
Die historiese Boeddha het geleer dat die beoefening van verstandigheid vier fondasies het: Bewustheid van liggaam ( kayasati ), gevoelens of sensasies ( vedanasati ), van verstand of verstandelike prosesse ( cittasati ), en van geestelike voorwerpe of eienskappe ( dhammasati ). Hierdie artikel sal kyk na die derde fondament, gedagtegang.
Wat bedoel ons vir verstand?
Die Engelse woord "gedagte" word gebruik om verskillende dinge te beteken. Dit word ook gebruik om meer as een Sanskrit- of Pali-woord met verskillende betekenisse te vertaal. Daarom moet ons 'n bietjie verduidelik.
Die Boeddha se leerstellings oor die Grondslae van Mindfulness kom hoofsaaklik in die Satipatthana Sutta van die Pali Tipitika (Majjhima Nikaya 10) voor. In hierdie besondere kanon van Boeddhistiese Skrif word drie verskillende Pali-woorde vertaal as "verstand". Die een is manas , wat aan toewyding gekoppel is. Manas genereer ook idees en maak oordele. Nog 'n woord is vinnana , soms vertaal as persepsie.
Vinnana is die deel van ons verstand wat erken en identifiseer (sien ook " The Five Skandhas ").
Die woord wat in die Satipatthana Sutta gebruik word, is citta. Citta is 'n woord wat die moeite werd is om te verken, maar laat ons nou sê dit is bewussyn of geestestoestande. Dit word ook soms "hart-verstand" gelewer, want dit is 'n kwaliteit van bewussyn wat nie beperk is tot die kop nie.
Dit is 'n bewussyn wat ook emosies betrek.
Oorweeg die gedagte as gedagtes
In die Satipatthana Sutta het die Boeddha aan sy dissipels gesê om gedagtes te beskou as verstand, of bewussyn as bewussyn, sonder om met hierdie gedagte te identifiseer. Hierdie citta is nie jou gedagtes nie. Dit is iets wat teenwoordig is, sonder enige selfverbintenis. Die Boeddha het gesê:
"Hy leef dus bewus in die bewussyn intern, of hy leef bewus in bewussyn ekstern, of hy leef bewus in die bewussyn intern en ekstern. Hy leef oorweeg ontstaanfaktore in bewussyn, of hy leef oorweeg dissolusie-faktore in bewussyn, of hy lewe beskou die oorsprong en ontbindingsfaktore in bewussyn. Of sy gedagtes word gevestig met die gedagte: 'Bewustheid bestaan' in die mate wat net nodig is vir kennis en bewustheid, en hy bly los en bly niks in die wêreld vas nie. monnike, 'n monnik leef bewusmaking in bewussyn. " [Nyanasatta Thera vertaling]
Die eenvoudigste manier om verstandelike verstand as verstand te verklaar, is dat dit jouself met passie beywer. Is daar rustigheid of agitasie?
Is daar fokus of afleiding? Dit is geensins 'n intellektuele oefening nie. Vorm geen idees of menings nie. Eenvoudig waarneem. Bepaal jou waarnemings as: "daar is afleiding" eerder as "ek is afgelei."
Soos met bewustheid van gevoelens, is dit belangrik om nie oordele te maak nie. As jy byvoorbeeld met slaperigheid of dowwe mediteer, moet jy nie jouself versigtig wees om nie meer waaksaam te wees nie. Hou net vas dat daar nou dowwe is.
Die waarneming van verstandelike toestande kom en gaan, mens sien hoe efemere hulle is. Ons begin patrone sien; hoe een gedagte geneig is om ander te jaag. Ons raak meer intiem met onsself.
Alhoewel mindfulness of mind meestal met meditasie geassosieer word, bepleit Thich Nhat Hanh elke oomblik gedagtegoed. In sy boek het hy geskryf: "As jy jou eie gedagtes wil ken, is daar net een manier: om alles daaroor te onderhou en te erken.
Dit moet te alle tye gedoen word in jou daaglikse lewe, nie minder nie as gedurende die uur van meditasie. "
Hoe werk ons ​​dwarsdeur die dag met gedagtes en gevoelens? Dat Nhat Hanh voortgegaan het,
Wanneer 'n gevoel of gedagte ontstaan, moet dit nie wees om dit weg te jaag nie, selfs al hou die konsentrasie op die asem uit wat die gevoel of denke natuurlik van die verstand afloop. Die bedoeling is om dit nie weg te jaag nie, haat dit, wees bekommerd daaroor, of wees bang daarvan. So, wat moet jy presies doen oor sulke gedagtes en gevoelens? Herken eenvoudig hul teenwoordigheid. Byvoorbeeld, wanneer 'n gevoel van hartseer ontstaan, herken dit dadelik: ''n Hartseer gevoel het net in my ontstaan.' As die gevoel van hartseer aanhou, gaan voort om te erken: 'N gevoel van hartseer is nog in my.' As daar 'n gedagte is, "Dit is laat, maar die bure maak beslis baie geraas," erken dat die gedagte ontstaan ​​het. ... Die noodsaaklike ding is om geen gevoel of gedagte te laat ontstaan ​​sonder om dit in gedagte te hou nie, soos 'n paleiswag wat bewus is van elke gesig wat deur die voorste gang loop.