Amós 1 - Bíblia Online - afr
4 Daarom sal Ek 'n vuur slinger in die huis van H sael, en dit sal die paleise van Bnhadad verteer. Desember 22, 2014 Desember 22, 2014 netjane4 Kommentaar
Ek is ‘n versamelaar. Van stories, woorde, ervarings, en ja, goed ook. Soms te veel goed. Ek kan dit nie help nie. Dis in my bloed.
Dis dalk hoekom ek nou die dag heel uit die veld geslaan was toe ons argitek, heel onskuldig oor ‘n koppie tee opmerk: “you must be excited about all the new furniture and things you’ll be buying for the new house. A chance to start fresh”, terwyl hy, in my opinie, noudat ek weke gehad het om daaroor te broei, ‘n kritiese oog oor ons bestaande huis en meubels gooi. Ek wil nie nuwe goed hê nie, ek hou van my goed. Natuurlik is die nuwe huis groter met ander behoeftes en spasies, so ek mag dalk veranderinge maak en ander goed bykoop, maar my goed is my hart.
Dit neem lank om ‘n versameling bymekaar te kry. Bloed, sweet, trane. Krap, soek, bedel, teleurstelling. Versamelings is ‘n uitbreiding van my as mens. Dit wys wie ek is. (Natuurlik is dit net ‘n versamelaar wat met soveel passie oor goed, boonop ou goed, sal praat.)
Ek lees egter meer en meer oor hoe goed stres veroorsaak en dat “clutter” mense se produktiwiteit erg inperk, so ek dink al hoe meer ek moet veranderinge maak. Minder maak. Minder smag. Minder. Die nuwe buzzword. (Hoekom? Omdat ander mense so sê?)
En toe lees ek ‘n oplossing raak. Mens mag iets hou as jy dit gebruik of as dit aan jou plesier verskaf.
Met Kersfees om die draai moes ek weer krities na van my goed kyk om plek te maak vir kersbome en ander versierings. Van my gunstelinge kon egter maklik inskakel. Omdat hulle saammet kersfees goed amper kersfeeserig lyk. Ek is verlief op “folk art” en my versamelings maak my hart bly elke keer as ek daarna kyk.
Dalarna perdjies van Swede word al vir eeue in die Dalarna streek van Swede gemaak en met van die ouer perdjies kan die tipe versiering selfs aandui in watter dorp en deur watter kunstenaar dit geverf is. Die perdjies kom in ‘n verskeidenheid van kleure en groottes voor, maar dra deesdae ‘n stewige prys! Die perdjies is ‘n bekende “kenteken” van Swede en mens kry selfs lekkergoed in die perdjie vorm.
Kokeshi poppies van Japan word ook al eeue lank gemaak en word as gelukbringers gesien. Die poppies het na die tweede wereldoorlog bietjie meer modern geraak, met bv, hare, soos myne op die foto, maar aanvanklik het hulle net ronde koppe gehad met tradisionele kimono patrone geverf op hulle lyfies, soos my poppie in die agtergrond.
My matryoshka poppe is die ander versameling waarop ek baie heilig is. Ek het omtrent in ‘n pop koma verval toe ons in Rusland was.
Die een Kokeshi het ek in Japan gekoop op my wittebrood, die Sweedse perde herinner my aan my lewe daar, die Russiese poppe is ‘n simbool van ‘n kinderdroom wat bewaarheid is.
Nou hoe maak ek dit net “minder”?
Reis stories,Sommer net stories,Vrae