John Wilkes Booth gesoek plakkaat - GESKIEDENIS - Inligting
John Wilkes Booth gesoek plakkaat
Hierdie 'gesoekte' plakkaat vir die sluipmoord op Lincoln word by Harvard vertoon
Die skaars plakkaat. Houghton -biblioteek, Harvard Universiteit
In die dae wat volg op die sluipmoord op president Abraham Lincoln, was die land in skok terwyl die oorlogsdepartement die verdagtes soek wat betrokke was by die gruwelike misdaad wat voor 'n skare in Ford's Theatre gepleeg is.
Aangesien niemand gearresteer is nie, het amptenare na die publiek gesoek om hulp. Met behulp van beskikbare tegnologie het hulle 'WANTED' plakkate gemaak met spasies vir foto's van die betrokke mans en beloningsgeld aangebied vir die gevangenskap van die moordenaar, John Wilkes Booth, en sy kohorte, David Herold en John Surratt.
Destyds was dit 'n nuwe benadering wat die minister van oorlog, Edwin Stanton, gehoop het dat hulle tot kommer sou lei. Die plakkate is groot in historiese betekenis en maak die weg oop vir die fotografiese gesoekte plakkate wat later alomteenwoordig geword het, sê geleerdes. Maar min is gedruk, en nog minder het dit oorleef.
Nou word 'n oorspronklike vir die eerste keer in die Houghton -biblioteek van Harvard Universiteit vertoon as deel van 'n uitstalling wat deur die fakulteit by die Cambridge -skool saamgestel is ter viering van die biblioteek se 75ste bestaansjaar.
'Dit is uiters skaars', sê John Stauffer, professor in Engelse en Afro -Amerikaanse studies aan Harvard, wat die plakkaat vir die uitstalling gekies het. 'Daar is slegs 'n beperkte aantal gepubliseer tydens die jag op die moordenaars.'
Lincoln is op 14 April 1865 doodgeskiet deur Booth, 'n bekende akteur en Konfederale simpatiseerder, terwyl hy 'n opvoering bygewoon het in Ford's Theatre genaamd "Our American Cousin", volgens die teater se webwerf.
Die moord op die president het vinnig 'n soektog na Booth en sy twee mede-samesweerders veroorsaak.
In 'n poging om die publiek te waarsku en 'n kontantbeloning te bied vir inligting wat tot die vaslegging daarvan kan lei, het die oorlogsdepartement die plakkate gemaak.
Die lang stukke papier het drie leë rame aan die bokant, waar klein portrette geplaas moes word nadat die plakkate gemaak is - 'n stap wat nodig was deur die tegnologiese grense van die tyd, het Stauffer gesê.
'Die half-toonproses wat foto's in sirkels, plakkate en die pers laat versprei het, was dekades verder,' het hy gesê.
Onder die gleuwe vir die foto's was die woorde "$ 100,000 Reward", met 'n emoji-agtige hand wat na die aanbod wys. Dit is gevolg deur die woorde "DIE MOORDENAAR", gedruk in groot, swart letters, en, in 'n minder voorspelbare lettertipe," IS NOG GROOT ".
Daar was drie belonings wat die totaal uitgemaak het - $ 50,000 vir Booth en $ 25,000 elk vir Surratt en Herold, wie se van op die plakkaat verkeerd gespel is.
Onder die geldoffers is blokkies klein tekste gedruk en gelees gedeeltelik: "Laat die vlek van onskuldige bloed uit die land verwyder word deur die arrestasie en straf van die moordenaars."
Ses dae nadat die breë sye gedruk is, is Booth doodgemaak en Herold gevange geneem, sê Stauffer. Surratt, die laaste oorblywende verdagte, het na Kanada en later Engeland gevlug, het hy gesê, en het daarin geslaag om vir twee jaar arrestasie te ontduik.
Die plakkaat wat die Houghton -biblioteek besit, is in 1918 aan Harvard nagelaat deur oudleerling en prominente versamelaar Evert Jansen Wendell.
Die foto's van die verdagtes op die kopie van Harvard is 'ingevul' na hul vaslegging, het Stauffer gesê, moontlik deur Wendell of 'n vorige eienaar.
'Iemand, hetsy die skenker of iemand anders, het die breë kant in die hande gekry en gesê:' Dit is onvoltooid, ek het foto's, of ek sal foto's van hierdie verdagtes bekom en ek sal dit in myself steek, 'verduidelik hy.
Die plakkaat is in 2012 herontdek onder die versamelings van Houghton, deur Peter X. Accardo, 'n personeellid by die biblioteek.
Accardo het gesê dat hy die skaars artefak uit 'n minder gereelde deel van die biblioteek se stapel gehaal het, wat groot portefeuljes met gedrukte ephemera bevat.
Die herontdekking - die plakkaat was 'iets wat nooit verlore gegaan het nie, maar wat nie maklik gevind kon word nie', het Accardo gesê - is aangevuur deur sy soektog na materiaal vir 'n uitstalling oor emansipasie wat deur studente in een van Stauffer se klasse saamgestel is.
'Dit was ongelooflik,' het Stauffer gesê. "Ek was net weggeslaan."
Stauffer het gesê dat slegs drie ander bewaarplekke soortgelyke groot dele besit met portrette van Booth en sy makkers. Die beelde van die verdagtes verskil in elke eksemplaar, wat hulle 'n unieke aanvoeling gee.
Die breedte van Harvard sal tot 22 April te sien wees, saam met 'n verskeidenheid items wat deur 'n verskeidenheid fakulteitslede met die hand gekies is vir die uitstalling "HIST 75H: A Masterclass on Houghton Library".
Vir Stauffer en Accardo is die besoek die moeite werd om van naby te sien.
Vir meer inligting oor die moord op Abraham Lincoln, besoek die Abraham Lincoln Papers by die Library of Congress, wat 'n spesiale aanbieding oor die Lincoln -moord insluit. bied hedendaagse koerante, Lincoln se wetstukke, bladmusiek, breë kante, afdrukke, tekenprente, kaarte, tekeninge, briewe, veldtogkaartjies en ander kortstondige items. Die versameling bevat honderde items wat verband hou met die moord op Lincoln.
Die Law Library en Lincoln and the Law bevat 'n afdeling The Assassination: Trials wat tydskrifafskrifte en verslae bevat van die verhoor van die oorlewende samesweerders in die moord op die president en poging tot moord op ander openbare amptenare.
Joseph Holt was die voorsitter van die militêre kommissie wat die samesweerders van Lincoln se moord vervolg het. Die Joseph Holt -dokumente bevat omvangryke korrespondensie oor die militêre kommissie, sowel as beëdigde verklarings, afsettings, getranskribeerde getuienis, verskillende weergawes van die aanklagte teen die samesweerders, asook Holt 's se korrespondensie oor die verhoor lank nadat die verhoor afgehandel is. bevat 'n afdeling "Now He behoort tot die eeue", wat 'n verskeidenheid items bevat wat verband hou met die sluipmoord.
Sommige mense het geglo Booth was nie die man wat op 26 April 1865 in Virginia vermoor is nie. In American Life Histories: Manuskripte van die Federal Writers ' Project, 1936 tot 1940, het a "Mev. J.D. Rylee " vertel van 'n opgevoede heer wat by haar gesin gebly het toe sy 'n kind was. Sy is seker dit was John Wilkes Booth. Sien ook die onderhoud met Virginian "Robert Carter " - hy het ook geglo Booth het ontsnap.
Soek op die term Lincoln Memorial in Capitol and The Bay: vertellings van Washington en die streek Chesapeake Bay, ca. 1600 tot 1925 om The Development of Washington te vind met spesiale verwysing na die Lincoln Memorial. Hierdie toespraak, wat in 1910 gelewer is deur Glenn Brown, sekretaris, American Institute of Architects, aan die Washington [DC] Kamer van Koophandel, bespreek die toekomstige ligging van die Lincoln Memorial in die National Mall.
Besoek die Ford 's Theatre National Historic Site, onderhou deur die National Park Service, vir meer inligting oor die noodlottige gebeurtenis wat daar plaasgevind het.
Dokument vir 26 April: Beloningplakkaat vir John Wilkes Booth
Beloningsplakkaat vir John Wilkes Booth-lêer 967A, 1866, Briewe ontvang rekords van die adjudant-generaal se kantoor, 1780's-1917 Record Group 94 National Archives.
John Wilkes Booth, gesoek vir die moord op president Abraham Lincoln, is gevind weggesteek in 'n skuur naby Bowling Green, Virginia, deur 'n peloton New York Cavalry en op 26 April 1865 geskiet.
Lees meer in Amerikaanse Oorspronklikes.
Deel, lewer kommentaar en stel nuwe dokumente voor op die Today's Document Tumblr Blog
Gister se dokument: 25 April
Amerikaanse en Russiese troepe ontmoet
Môre se dokument: 27 April
Metings van die Noordpool Sledge Party
PDF -lêers benodig die gratis Adobe Reader.
Meer inligting oor Adobe Acrobat PDF -lêers is beskikbaar op ons Toeganklikheidsbladsy.
Vandag se dokument 26 Junie: Handves van die Verenigde Nasies
John Wilkes Booth gesoek plakkaat, moord op Abraham Lincoln, vintage afdruk
• Bespuit met 'n beskermende laag om te beskerm teen UV -strale, stof en vog.
• Gedruk op 'n gladde verrykte argiefpapier met 'n mat afwerking.
• Op bestelling gedruk met argiefpigmenteerde ink op suurvrye materiale.
AFDRUKGROOTTE + AANPASSING
• Die afdrukke is sonder rand, vra as u 'n ekstra rand benodig.
• As u 'n grootte benodig wat nie gelys is nie, moet asseblief nie huiwer om dit te vra nie.
• Ons doel is om u 'n pragtige beeld op groot skaal te gee wat in die gewenste grootte gedruk is. Vir elke bestelling word die oorspronklike prentjie aangepas om presies te pas by die grootte wat u aangevra het.
OOR DIE KUNSWERK
• Hierdie afdruk is 'n herdruk van 'n vintage kunswerk, terwyl ons elke prentjie retoucheer, 'n paar letsels, ouderdomsmerke en ander onvolmaakthede ongeskonde laat bly om die oorspronklikheid van die stuk te behou.
• Kleure kan effens wissel na gelang van die instellings van u rekenaarmonitor.
• Groot afdrukke word in 'n duursame fotobuis gerol.
• Klein (8x10) afdrukke word plat in 'n stewige kartonne gestuur.
• Alles binne die VSA word per USPS -pos gestuur met opsporing.
• Alles buite die VSA word per USPS 1st Class International Mail gestuur.
Ontsnapping van John Wilkes Booth
Die twaalfjarige Henry Davis en sy broer kyk gereeld by die agterruit van hul huis in Ninth Street uit voordat hulle gaan slaap. Hulle was gefassineer deur die optrede en optrede van akteurs en toneelspelers aan die agterkant van Ford's Theatre, aan die ander kant van die stegie in 10th Street.
Die aand van 14 April 1865 het Henry vroeg gaan slaap, maar sy broer het gebly en was 'n getuie van die geskiedenis. Hy het 'n man by die agterdeur van die teater sien mank loop, op 'n perd wat vir hom aangehou word, worstel en in die stegie na Fstraat jaag. Dit was die beroemde akteur en Konfederale ondersteuner John Wilkes Booth, die matinee -afgod van sy tyd. Hy het pas president Lincoln geskiet terwyl hy in sy boks sit en kyk Ons Amerikaanse neef.
Booth het maande lank probeer om die president vas te trek. Nou was die plan om Lincoln te vermoor, maar hierdie plan het slegs ure tevore bymekaar gekom. Om sesuur ontmoet Booth en sy mede-samesweerders mekaar in die Herndon-huis, wat eens net 'n entjie van hierdie stegie op die hoek van die negende en F, waar die Courtyard by Marriott-hotel is, staan. Daar is ooreengekom dat Booth se mede -samesweerder Lewis Powell die minister van buitelandse sake Seward sou doodmaak, en
George Azerodt sou vise -president Johnson doodmaak. Booth het Lincoln vir homself geneem.
Azerodt's sal hom blykbaar in die steek laat. Powell ernstig gewond Seward. Maar die koeël van Booth het toegeslaan. Die volledige verhaal word vertel in Ford's Theatre om die hoek in Tenth Street en in die Petersen -huis oorkant die straat waar Lincoln die volgende oggend om 07:22 gesterf het. Booth sou 12 dae later in 'n tabakskuur in Virginia aangekeer en vermoor word.
John Wilkes Booth het in die stegie langs hierdie bord ontsnap nadat hy president Lincoln in die Ford -teater geskiet het. (Historical Society of Washington, DC)
[John Wilkes Booth] (National Portrait Gallery)
[Gesoekde plakkaat] "$ 10 000 beloning! (Historical Society of Washington, DC)
[Gravure van Booth ontsnap te perd] (Washingtoniana Collection, DC Public Library)
reg: 'N Kunstenaarsvertoning uit die 1880's van die ingang van die steeg in die Ford -teater. (Washingtoniana Collection, DC Openbare Biblioteek)
hieronder: Ford's Theatre hang oor 'n modderige Tenth Street soos dit gelyk het die dag na Lincoln se moord. Die gerestoureerde teater is om die draai op Tiende naby E Street. (Library of Congress)
Opgerig deur Cultural Tourism DC. (Merkernommer .6.)
Onderwerpe en reekse. Hierdie historiese merker word gelys
in hierdie onderwerplyste: Regering en politiek en bull Opmerklike gebeure en stieroorlog, Amerikaanse burgerlike. Boonop is dit ingesluit in die Booth's Escape, die Downtown Heritage Trail, die voormalige Amerikaanse presidente: #16 Abraham Lincoln en die voormalige Amerikaanse presidente: #17 Andrew Johnson -reekslyste. 'N Beduidende historiese datum vir hierdie inskrywing is 14 April 1849.
Ligging. 38 & deg 53.836 ′ N, 77 & deg 1.492 ′ W. Marker is in Penn Quarter in Washington, District of Columbia. Marker is in F Street Noordwes wes van 9th Street Northwest, aan die regterkant wanneer u oos ry. Marker is op die F Street -sypaadjie (suidekant), net oos van die stegie tussen 9de en 10de straat. Raak vir kaart. Marker is by of naby hierdie posadres: 918 F Street Northwest, Washington DC 20004, Verenigde State van Amerika. Raak vir aanwysings.
Ander merkers in die omgewing. Minstens 8 ander merkers is binne loopafstand van hierdie merker. Die herstel van 800 F -straat (ongeveer 300 voet weg, gemeet in 'n direkte lyn) Roy Lichtenstein (ongeveer 300 voet weg) Woodies kom na F -straat (ongeveer 400 voet weg) Terrein van die ou Carroll -saal (ongeveer 400 voet weg) Die Christelike indeks
(ongeveer 400 voet weg) St. Patrick's Parish (ongeveer 400 voet weg) Knights of Pythias (ongeveer 400 voet weg) Ontdek DC / Gallery Place (ongeveer 400 voet weg). Raak aan vir 'n lys en kaart van alle merkers in Penn Quarter.
Bykomende sleutelwoorde. William Seward Andrew Johnson Villain
Krediete. Hierdie bladsy is laas hersien op 2 April 2021. Dit is oorspronklik op 10 Maart 2010 deur Richard E. Miller van Oxon Hill, Maryland, ingedien. Hierdie bladsy is sedertdien 2,700 keer bekyk en 50 keer hierdie jaar. Laaste opgedateer op 16 April 2020. Foto's: 1, 2. ingedien op 10 Maart 2010 deur Richard E. Miller van Oxon Hill, Maryland. 3. ingedien op 14 Maart 2010 deur Richard E. Miller van Oxon Hill, Maryland. 4. ingedien op 5 April 2020 deur J. J. Prats van Powell, Ohio. & bull Bill Pfingsten was die redakteur wat hierdie bladsy gepubliseer het.
Redakteur en rsquos-soeklys vir hierdie merker. 'N Foto van die merker reverse & bull Kan u help?
Abraham Lincoln en Hannibal Hamlin 1860 veldtogplakkaat
Abraham Lincoln - Assassination Reward Poster, 20 April 1865
Abraham Lincoln - Afskeidsrede, Springfield, IL, 11 Februarie 1861
Abraham Lincoln - John F. Kennedy Toevallighede
Veilig inkopies doen by die ushistory.org -winkel
Ons gebruik veilige, geïnkripteer betalingsverwerkingstelsels. En die dokumente en plakkaatplakkate wat u by ons koop, word gerol, in 'n stewige verpakking geplaas en deur USPS gestuur met afleweringsopsporing.
Hoe ontstel jy 'n moordenaar?
Kathryn Canavan van Wilmington is die skrywer van 'Lincoln's Final Hours: Terror, Conspiracy and the Assassination of America's Greatest President, gepubliseer deur University Press of Kentucky in Oktober.
Die owerhede het die publisiteitsfoto van John Wilkes Booth op sy gesoekte plakkaat gebruik. Booth was 12 dae op die vlug voordat hy in 'n tabakskuur in Virginia geskiet is. Krediet: Library of Congress
John Wilkes Booth was een van die gewildste mans in Amerika in 1865. Sosialiste het saam met hom by hotelle ingegaan. Kelnerinne ignoreer hul ander tafels en bied hom gratis steaks aan. Hotelmeisies maak sy kamer op, selfs al was dit reeds opgemaak. Mans het gemanoeuvreer om sy vriend te wees. Waar hy ook al gegaan het, het hy gewoonlik twee of drie van hulle laat loop.
Toe, op 14 April 1865, vermoor Booth die president in Ford's Theatre. Skielik was dit nie meer in die mode om 'n vriend van Booth te wees nie. Verskeie is afgerond, ondervra en opgesluit. Gewone mense het vasgevang geraak in 'n buitengewone gebeurtenis in die geskiedenis van Washington, DC.
Stel jou voor as dit met jou gebeur het.
Hoe kan u 'n sluipmoordenaar bevriend maak?
Hy wonder wat in Booth beland het
Orkesleier William Withers was reeds in 'n feestelike bui toe hy op die sluipmoordaand die agterdeur van Ford's Theatre nader. 'N Dun, blesman met 'n walrus -snor so breed soos sy gesig, het Withers geglo dat die grootste triomf van sy loopbaan net 'n paar uur se rus was. Een van sy deuntjies word uitgevoer vir die president en 'n stampvol huis. Toe Withers John Booth raakloop en Booth hom genooi het om te drink, het hy vinnig ingestem. Booth, altyd aan skielike uitbarstings van energie, was die aand meer woelig as gewoonlik. Hy lyk so gespanne dat, toe Withers by Ford terugkeer, hy 'n musikant vra: 'Wat het vanaand oor Booth gekom?'
Minder as drie uur later spandeer Withers tien sekondes wat hy nooit sou vergeet tussen Booth en sy wegkomperd nie. Withers was in die agtergrond besig om te worstel oor 'n musikale verandering toe Booth Lincoln geskiet het. Clueless blokkeer Withers per ongeluk die pad van Booth na die uitgang. Selfs in die lae lig kon Withers sien dat Booth se gesig bleek was, sy arms vlieg en sy oë skyn uit hul voetstukke. Booth skreeu: 'Laat my verbygaan, of ek sal doodmaak!' Skoft, dom van angs, verstar. Booth het met 'n bloedige dolk op hom afgestorm. Die lem het nooit Withers se vel gebreek nie, maar een van Booth se houe het sy skouer met genoeg krag getref om hom soos 'n omgedraaide skilpad op sy rug te laat beland. Booth kyk af na Withers en herken op daardie oomblik sy ou vriend. "God! Billy Withers! " hy het gehuil. Daarmee draai hy om en skiet soos 'n pyl af. Skoft het skaars herstel toe speurders daar aankom en hom as Booth beskou het. Hulle het hom in die stegie gesleep en 'n siedende skare het bymekaargekom. Withers skree: 'U het die verkeerde man. Ek is Billy Withers, leier van die orkes! Ken niemand my nie? " Gewere is getrek. Mans het toue gevra om hom op te hang. Toe, gelukkig vir Withers, kom die burgemeester verby en herken hom. Hy het die polisie opdrag gegee om hom in die tronk te sit totdat alles opgelos kon word.
Charles Warwick het in Ford's Theatre opgetree, maar hy het die mees historiese aand in die teater se geskiedenis misgeloop. Op 14 April het Warwick herstel van 'n siekte. Hy sien Booth egter vroeër die dag toe hy uitgaan om vars lug in sy longe te kry.
Booth, wat geweet het Warwick was onder die weer, skud sy hand en wens hom goeie gesondheid toe. Dit was die laaste keer dat Warwick sy vriend sien.
Daardie fyn vingers trek die sneller
Minder as 'n maand voor die sluipmoord was Booth 'n paar sekondes daarvandaan om eendag in Manhattan te veel aan 'n vlootbeampte van die Unie bekend te maak. Die akteur loop langs Broadway toe hy John Barron, 'n ou akteurvriend van Richmond, raakloop. Barron, met 'n geleende oorjas oor sy uniform, was bly om Booth te sien. Hy het altyd gedink dat die hutte vrygewig en bedagsaam is, maar grensloos kranksinnig. Booth roep Barron vorentoe asof hy iets wil vertrou. Toe Barron na Booth draai, blaas sy jas oop en onthul die koperknoppies en die vergulde skouerbande van 'n vakbond. Booth se gesig het bleek geword en hy het vinnig in 'n klein praatjie gegaan. Hulle het vertrek, en die twee het mekaar nooit weer ontmoet nie. Barron het die naweek van die sluipmoord nog nie 'n koerant gesien nie, so hy was geskok toe 'n vriend in Baltimore hom vertel John Booth het die president vermoor. Barron het teruggedink aan daardie dag op Broadway. Hy besef dat Booth elke greintjie van sy toneelspelvermoë moes gebruik het om sy emosies te onderdruk.
Barron het dit moeilik gevind om hom voor te stel dat Booth se delikate, tapse vingers die sneller trek wat Abraham Lincoln doodgemaak het. Hy was so fyn soos 'n meisie, dink hy.
Hy noem Booth sy beste vriend
John Mathews het homself amper twee keer gehang op die sluipmoordaand. Die 30-jarige komediant het saam met Booth grootgeword. Hulle het dieselfde grys swart hare en klassieke kenmerke, maar Mathew het niks van styl en uitstraling wat die koppe laat draai het om na Booth te kyk nie.
Mathews het bo in Petersen's Boardinghouse gewoon, die huis oorkant die Ford's Theatre waar president Lincoln geneem is nadat hy geskiet is. 'N Paar weke tevore het Mathews die kamer gehuur waar president Lincoln gesterf het. Booth het hom soms daar besoek, uitgestrek op die bed, gelag en stories vertel, sy pyp vas in sy mond.
Ses uur voor die sluipmoord het 'n baie senuweeagtige Booth vir Mathews op straat gegroet. Booth druk sy vriend se hand so styf vas dat sy naels merke laat.
'Johnny, ek wil u 'n guns vra,' het Booth gesê. "Sal jy dit vir my doen?" Booth wou net hê dat hy die volgende oggend 'n verseëlde koevert by die redakteur van 'n koerant moes aflewer. Mathews het geen idee gehad dat dit 'n bekentenis was vir die land se eerste presidensiële moord nie.
Hy steek dit in sy jas se sak en vergeet daarvan - totdat Booth op die president afgevuur het.
In die chaos na die skoot het Mathews en ander Ford se akteurs die uitgang gemaak om die polisie te vermy. Mathews trek terug na sy koshuis oorkant die straat, dieselfde huis waar die president sterf. Hy stap verby die gewapende wagte en klim reguit boontoe na sy kamer heeltemal onbewus daarvan dat Booth se brief op die punt staan ​​om uit sy jas te val.
Toe hy sy jas uittrek, hoor hy die koevert wat Booth hom op die dennehoutvloer laat sak het. 'Groot God,' het hy by homself gesê. Terwyl die kabinetslede om die president onder bymekaargekom het, het die komediant die koevert oopgeruk.
Mathews het dadelik bereken dat die brief in sy hande al die bewyse was wat die polisie nodig gehad het om sy vriend Booth tot die dood te veroordeel en dit in sy slaapkamer se kaggel laat skemer totdat die handskrif aan beide kante swart geword het. Sy enigste impuls was om enige getuienis teen sy vriend uit te vee. Hy het nog nie besef aan watter skraal draad sy eie lewe sou hang as iemand dit eers sou weet nie. Twee skares het hom later die aand probeer ophang net omdat hy Booth geken het. Hy het die eerste ontsnap. Die tweede keer was die tou al om sy nek gehardloop toe sommige soldate hom gered het.
Mathews was so bang dat hy daaraan gedink het om sy naam te verander, maar hy was altyd getrou aan Booth. Selfs drie dekades later verwys hy na die land se eerste presidensiële sluipmoord as "die groot fout".
'N Nuwe samesweringsteorie het begin toe die presidentsmoordenaar John Wilkes Booth in 'n skuur vermoor is op hierdie datum in 1865. Dit is nogal interessant hoe berug hy tot vandag toe is. Amerikaners is deesdae oor die algemeen redelik arm as dit oor geskiedenis kom, maar hierdie man is waarskynlik een van die bekendste skurke wat byna almal bekend is. Waarskynlik nie so bekend as kolonel Sanders nie, maar tog herken die meeste mense die naam John Wilkes Booth. Dit was ook in 1865 die geval, want hy was nogal bekend as akteur. Vandag sou dit soos 'n bekende, aantreklike akteur soos Brad Pitt 'n sluipmoordenaar wees. Of miskien meer soos Alec Baldwin omdat Booth 's -broers ook akteurs was en al drie in die voetspore van hul pa, Junius, gevolg het. In elk geval, nadat hy president Lincoln vermoor het, het Booth die Ford 's Theatre ontsnap deur uit die presidensiële boks na die verhoog te spring. Sy spur het in 'n gordyn of 'n bult vasgekeer en hy het ongemaklik geland sodat hy sy been gebreek het. Die verhaal van die ontsnapping van Booth ' bly so oortuigend dat so onlangs as 1995 die Washington Post het 'n verhaal gepubliseer wat die verhaal van die voortvlugtige vertel.
Booth Brothers (L-R) John, Edwin, Junius Jr.
Ongetwyfeld het die gebreekte been sy oorspronklike plan vir ontwyking ingewikkeld. Hy en mede-samesweerder David Herold het op 15 April 1865 na die huis van dr. Samuel Mudd gegaan. In 'n verklaring aan die owerhede, Vertel dr. Mudd dat hy Booth voorheen ontmoet het by die St. Mary Katolieke Kerk in Bryantown, MD, waar hy deur die buurman van Mudd, J.C. Thompson, voorgestel is as iemand wat grond wil koop. Booth het die nag by die huis van die dokter deurgebring voordat hy 'n perd by die buurman van Mudd gekoop het. Die vermoede het beweer dat Booth Mudd werklik as medepligtige werf, maar die bewyse destyds was natuurlik nie te oortuigend nie. Mudd is later skuldig bevind omdat hy Booth gehelp het, maar president Andrew Johnson het Mudd begenadig nadat die dokter vier jaar gevangenisstraf uitgedien het. Mudd het Booth 's se been in 'n spalkskuif gesit en hy en Herold vertrek die volgende dag. Uiteindelik het hulle die Potomacrivier oorgesteek na Virginia, waar Booth gehoop het dat hy 'n diensplig sou kry.
Kunstenaarsopvatting van die stand wat van Garrett se skuur gesleep word
Hulle kom na die plaas van Richard H. Garrett suid van Port Royal, Virginia. Garrett se 11-jarige seun het grootgeword om 'n Baptiste-predikant te word en 'n klein kothuisbedryf gemaak om die verhaal van die laaste ure van John Wilkes Booth te vertel. Volgens die destydse jong Garrett is die Konfederale pos gestop nadat Lee oorgegee het en die familie geen idee gehad het dat die president vermoor is nie. Daar moet egter op gelet word dat baie historici nie die verhaal van die besoek van Booth met die Garretts kon bevestig nie, behalwe dat 'n groep mans wat op die spoor van Booth en Herold was, die mans ingehaal het en gevind het dat hulle wegkruip Garrett se oggend skuur op hierdie datum in 1865. Herold het oorgegee toe die bevel gegee is dat die mans dit moes doen, maar Booth het geweier.
David E. George beweer op sterfbed in 1903 Hy was John Wilkes Booth
Ten spyte van ds Garrett se verhaal, is die hele Booth -episode deur die jare deurmekaar en is daar baie los punte, wat ek vermoed een van die redes is waarom dit 'n relatief gewilde onderwerp in literêre kringe bly. Daar is 'n webwerf wat beweer dat die Spook van John Wilkes Booth verskyn in Chicago en sê dat hy sy been regtig van sy perd af gebreek het. Hou in gedagte dat hierdie webwerf dink dat daar 'n vakbond -generaal was, en nie die regte McClellan nie, so ek weet nie hoeveel voorraad daarin moet wees nie. 'N Bekender verhaal is dié van Finis L. Bates, wat in 1907 geskryf het dat Booth werklik ontsnap het, sy identiteit verander en selfmoord gepleeg het in 1903. In een of ander verband met die verhaal was daar 'n gerug dat Booth het as John St. Helen in Texas gewoon voordat hy as David E. George na Enid, Oklahoma, verhuis het en homself dan doodgemaak.
Die heersende bevele aan die agtervolgers van die moordenaar was om Booth lewendig te neem. Met die vermeende skuldige in die skuur vasgekeer, het hy nêrens om heen te hardloop nie, sodat hulle hom net kon ingewag het. In plaas daarvan het die Unie -soldate die skuur aan die brand gesteek om hom te probeer rook. Maar voordat hy die kans gehad het om uit te kom, Sersant Thomas P. "Boston " Corbett steek sy muskiet deur 'n spleet in die skuurmure en skiet hom. Ek dink die gedagte is dat die koeël die ruggraat van Booth afgesny het. Die sluipmoordenaar is dus vermoor, en wanneer 'n sluipmoordenaar vermoor word voordat hy voor die hof gestrek word, begin samesweringsteorieë. Dit was beslis die geval met John Wilkes Booth.
Booth 's Escape Route het hom na Garrett 's Barn 24 April 1865 geneem
Corbett het getuig dat hy 'n karbien afgevuur het, maar die lykskouing het getoon dat Booth met 'n pistoolkoeël dood is. Toe Booth uit die skuur gesleep word, het die beampte gesê: 'Hy het homself geskiet.' ewebeeld. Daar is ook die teorie dat Corbett deel was van 'n bedekking en dat hy Booth vermoor het om seker te maak dat die beskuldigde nie kon praat nie. Dieselfde soort dinge kom 100 jaar later na vore toe Jack Ruby Lee Harvey Oswald geskiet het na die moord op president Kennedy. In die vroeë 20ste eeu het 'n karnaval -blaffer beweer dat hy die gemummifiseerde liggaam van John Wilkes Booth. Ek weet nie of iemand verduidelik het hoekom of waarom die presidensiële moordenaar in 'n mummie verander sou word nie, maar ek veronderstel dat die vertoning 'n bewys was dat hulle hul man gekry het!
Corbett kan nog steeds loskom!
Corbett het voortgegaan en beweer dat hy Booth geskiet het en 'n eenvoudige verduideliking het waarom hy bevele verontagsaam het. Hy blameer God! Hy het gesê dat God hom aangesê het om dit te doen en dat sy bevele van God die uiteindelike was. Hy het ook gesê dat God hom eenkeer gesê het om seksuele versoeking te vermy. Om te verseker dat hy hierdie situasie sou vermy, het Corbett gesê dat hy homself in 1858 met 'n skêr gekastreer het.
As Abe nog steeds op die loer was in die 1870's, waarom nie Corbett Today nie?
Ek weet nie wat dit in die 19de eeu verg om een ​​vir 'n pos te diskwalifiseer nie, want die man wat nie die nag by die deur van die president bewaak het nie, het sy werk in veiligheid gehou. En op dieselfde manier het die selfkastrerende orde-ongehoorsame Corbett daarin geslaag om werk te kry by die staat Kansas toe hy aangestel is as die deurwagter van die Kansas-wetgewer. Corbett is in 1887 ontslaan nadat hy 'n wetgewer met 'n geweer gedreig het. Hy was toegewyd aan 'n kranksinnige asiel (stel jou voor), maar het ontsnap en daar is nooit weer van hom gehoor nie. Nou, daar is 'n beroemde foto van Mary Todd Lincoln tussen 1870-76 wat blykbaar die beeld onthul het van haar dooie man wat agter haar staan ​​en haar troos. Dus, miskien is dit die beste om versigtig te wees. Thomas P. "Boston " Corbett is moontlik nog steeds op vrye voet en hardloop daar êrens rond. Hy het selfs 'n skêr in sy hand! Maar weereens is daar niks om te vrees nie, want die werklike lot van Corbett is dat God hom eenvoudig gesê het om net weg te gaan.
Die uiteinde van die weer: Die kans op reën hou Dinsdag taai, want 'n kortgolf duik uit die noordweste deur die stroom. Waarskynlik niks te beduidend nie, maar Maandag en Dinsdag sal relatief koel wees met 'n redelike vinnige en aansienlike opwarming vir die res van die week na die naweek. Lae 80's teen Vrydag, indien nie Donderdag nie. Die vraag is die naweek. Die GFS is baie vinnig met die ontwikkeling van 'n stormstelsel en sy vordering in die VSA. As die GFS as die 12Z Maandag -ren uitgevoer word, kan ons die naweek aansienlike storms sien, moontlik na die tyd van die Derby. Maar die Europese model het nie so iets nie en hou die diep trof uit na die weste. Moeilik om te sê watter een wen. Ek wed op iets tussenin en ek dink ons ​​kry storms, maar eers Sondag. Ek sê dit is 'n raaiskoot, maar miskien is dit 'n voorbeeld van wishcasting.
Abraham Lincoln se laaste dag " Nou behoort hy tot die eeue. " 14 April 2010
145 jaar gelede is die loop van die nasie verander
Ward Hill Lamon Heard Lincoln Vertel van sy droom kort voor die moord op die president
Op hierdie datum in die geskiedenis: Die historikus Stephen B. Oates het geskryf Met boosaardigheid teenoor niemand: 'n lewe van Abraham Lincoln dat president Lincoln een aand in die tweede week van April 1865 met sy vrou Mary en 'n jarelange vriend gepraat het Ward Hill Lamon dat hy spookagtige drome gehad het. Lincoln het aan Mary Todd en Lamon gesê dat sy mees onlangse droom daartoe gelei het dat hy wakker geword het en na sy bybel gegaan het, waar sy soektog hom konsekwent tot gedeeltes oor drome, bonatuurlike besoeke en visioene gelei het. Toe Mary vra waaroor daardie spesifieke droom gaan, beskryf Oates Lincoln met 'n hartseer en ernstige stem wat reageer:
Lincoln het gedroom van sy eie dood in die Withuis
Dit lyk asof daar 'n doodstilte oor my was. Toe hoor ek gedempte snikke, asof 'n aantal mense huil. Ek het gedink ek het my bed verlaat en afgedwaal. Daar is die stilte gebreek deur dieselfde jammerlike snik, maar hy rouklaers was onsigbaar. Ek het van kamer tot kamer gegaan, en geen lewende persoon was in sig nie, maar dieselfde treurige noodgeluide het my ontmoet toe ek verbyry. Dit was lig in al die kamers, elke voorwerp was vir my bekend, maar waar was al die mense wat bedroef het asof hul harte sou breek? Ek was verbaas en ontsteld. Wat kan die betekenis van dit alles wees? Vasbeslote om die oorsaak van 'n toestand so geheimsinnig en skokkend te vind, het ek aangehou totdat ek by die East Room aangekom het, waarna ek ingekom het. Daar ontmoet ek 'n sieklike verrassing. Before me was a catafalque, on which rested a corpse wrapped in funeral vestiments. Around it were stationed soldiers who were acting as guards and there was a throng of people, some gazing mournfully upon the corpse, whose face was covered, others weeping pitifully. 'Who is dead in the White House?' I demanded of one of the soldiers. 'The President.' was his answer 'he was killed by an assassin!' Then came a loud burst of grief from the crowd."
That Good Friday in Washington D. C. the weather began under sunny and pleasant conditions. The President and First Lady planned on taking care of some executive business and then attending a performance of Ons Amerikaanse neef, a comedy that was scheduled for the stage at Ford's Theatre. During a cabinet meeting at 11AM, Lincoln asked, Lt. General Ulysses S. Grant if he and his wife Julia would like to accompany the Lincolns to the theatre. Grant replied to this verbal invitation in the affirmative if they were in town but, if he was able to attend to his duties, that they were hoping to catch a train that night to visit their children who were then in Burlington, New Jersey. Grant was able to finish his work before the evening train left Washington on the 14th and so he sent word to the President that he and his wife would not be able to attend. Mrs. Lincoln was quite fond of Miss Clara Harris and so, after several people besides the Grants had declined the invitation, Major Henry Rathbone and his fiancee, Miss Harris, accepted the invitation. It's not clear whether or not assassin John Wilkes Booth knew that Grant was not in the box with Lincoln but, when he shot the President in the head, he also stabbed Major Rathbone in the head and neck. The young major apparently had a bright political future but his life resulted in a tragic scenario. Rathbone went on to marry Harris and they had 3 children. But, his mental health had deteriorated with speculation being he never overcame the trauma of the assassination. Rathbone murdered his wife in 1883 and tried to kill himself but doctors saved his life. He lived out the rest of his life in an insane asylum.
The President of the United States sat with his wife, Major Rathbone and Clara Harris in a special box at Ford's Theatre watching the popular comedy Ons Amerikaanse neef. The presidential party had but one body guard. John Frederick Parker was assigned to guard the door. He was there when the president arrived around 9PM but he disappeared following the intermission. It is thought that he joined some other men in the saloon and then found a seat to see the play. Incredibly, Lincoln's missing body guard remained on the security staff after the events at Ford's Theatre. On this date in 1865, John Wilkes Booth , at about 10:15 PM, fired a single shot .41 caliber derringer into the back of the head President Abraham Lincoln. Booth escaped by leaping to the stage but caught a spur in the bunting and he broke his leg when he hit the stage. It is said that he shouted out, "Sic Semprer Tyrannus" which means "death to tyrants" in Latin. The President was taken across the street to 453 Tenth Street at the home of William Petersen. They placed him in the bed of a room rented by boarder William Clark. Throughout the night, family and friends gathered around the President as he breathed laboriously but never regained consciousness. At 7:22 AM, Abraham Lincoln breathed his last and Secretary of War Edwin M. Stanton said, "Now he belongs to the ages."