Hoe om die emosionele achtbaan van onvrugbaarheid te hanteer - ivbbble
Kundige advies, Tuis, onvrugbaarheid, welstand
Deur Andreia Trigo, vrugbaarheid NLP afrigter en verpleegspesialis
Het u al ooit gevind dat u vasgevang raak aan 'n gevoel sonder om te begryp hoe of? waarom dit aanhou gebeur? As ons deur vrugbaarheidsuitdagings gaan, is daar 'n achtbaan van emosies wat daarmee gepaard gaan.
Al voel ons dat ons nie hierdie emosies kan beheer nie, of soms sukkel ons om te verstaan ​​hoekom ons op 'n sekere manier voel en probeer terugveg, is hierdie emosies normaal. Ja, al hierdie emosies word verwag en natuurlik wanneer ons het onvrugbaarheid.
Die natuurlike proses van rou, wat ons toelaat om te treur oor die verlies van wat ons nog nooit gehad het nie
leer om daarmee saam te leef, het vyf fases:
1. Skok, ontkenning, isolasie
Die eerste stap, skok, ontkenning en isolasie, word dikwels gepaard met die gedagte: 'Dit is nie
Dit kan nie gebeur nie ”.
Dit is 'n normale reaksie om emosies te rasionaliseer, om die onmiddellike skok van die verlies te toon.
Na 'n ruk kom die werklikheid en pyn weer na vore, en druk hulself uit as woede.
Soms woede teenoor die samelewing, familie, vriende, volkome vreemdelinge. Hierdie woede is irrasioneel, ons weet dat hierdie mense nie die skuld het nie. Maar emosioneel is daar wrok, wat skuld veroorsaak omdat ons kwaad is en ons selfs meer kwaad maak.
In die derde fase, depressie, is daar 'n konfrontasie met die werklikheid wat hartseer en berou bring.
Mense voel moontlik verlies aan geloof, aan mag, van drome in die toekoms, verlies aan seksualiteit en intimiteit, verlies aan selfbeeld (vroulikheid / manlikheid). Baie mense sit vas in hierdie fase en voel dat hulle daarop geregtig is om depressief te wees as gevolg van die stryd waarin hulle verkeer. Hulle weerstaan ​​die onvermydelike en weier hulself die geleentheid om vrede te bewerkstellig.
Die volgende fase is bedinging en ontstaan ​​as gevolg van gevoelens van hulpeloosheid en
kwesbaarheid, en deur beheer te probeer herwin.
Dit gaan gepaard met gedagtes van 'As ek maar net vroeër mediese hulp gesoek het', 'As ek maar net versigtig was met my lewenskeuses', 'As ek maar net vroeër 'n baba moes probeer', 'As net ...'. Ons kan selfs 'n ooreenkoms met God, die Heelal of 'n hoër mag maak. Dit is 'n manier om die pynlike en onvermydelike werklikheid uit te stel.
Die laaste fase is aanvaarding, wanneer iemand die realiteit van die verlies aanvaar en is
in staat is om energie in die hede te sit en te begin beplan vir die toekoms.
Dit kan die aanvaarding van 'n lewe sonder kinders of die aanvaarding van die geboorte van 'n kind beteken, soos dit aanvanklik gedink is, en gereed wees om 'n ander manier te skep om 'n gesin te skep. Die persoon het energie hernu en kan moontlik behandelings oorweeg wat voorheen vir hulle onaanvaarbaar was.
Die natuurlike rouproses mag egter nie lineêr wees nie, en dikwels nie
om vrugbaarheidsuitdagings in die gesig te staar en vas te sit in die middel en voortdurend woede te ervaar,
angs, vrees, bekommernis, frustrasie, depressie, en wanhoop ... nooit in staat om te kom nie
terme daarmee aanvaar en vreedsaam aanvaar. Dit kan 'n leeftyd duur, en dit beïnvloed hul verhouding met
hulself, met vennote, familie, vriende, die samelewing.
Baie mense ondergaan vrugbaarheidsbehandelings of aanneming sonder om hierdie aanvaardingsfase te bereik, wat beteken dat hul kanse op sukses benadeel sal word deur die achtbaan van emosies (daar is baie bewyse wat toon dat stres die vrugbaarheidsukses verminder).
As hulle nie die aanvaardingsfase bereik het nie, beteken dit ook dat hulle nie gereed is vir wat die resultaat van die behandelings is nie aanneming. As hulle nie suksesvol is nie, kan hulle voel dat die rolprent van emosies van die rouproses versterk en dit moeiliker word om te hanteer en vreedsaam te aanvaar. As hulle suksesvol is, kan hulle onopgeloste gevoelens hê teenoor 'n kind wat anders in hul lewens gekom het as wat aanvanklik gedink het.
As ons deur die achtbaan ry, weet ons nooit hoe ons sal reageer nie. Die fases is nie
lineêre en verskillende omstandighede kan ons terugneem na ontkenning, woede of depressie. wat se
waarom dit so belangrik is om vreedsaam te aanvaar voordat ons ondergaan vrugbaarheidsbehandelings of aanneming. As ons die verlede loslaat en die nuwe werklikheid omhels, sal ons die energie gee om die briljante en gelukkige toekoms te beplan en ons kanse om dit te bereik, verhoog.
Dit is waarom afrigting met neurolinguistiese programmering en logoterapie van deurslaggewende belang is
Dit sal jou help om vinniger deur die fases van smart te gaan, sodat jy rustig 'n sinvolle lewe kan aanvaar en leef met alles waarvan jy droom.
Om meer te lees oor jouself te sorg tydens jou vrugbaarheidsreis, kliek hier
Tags: Andreia Trigo, Vrugbaarheids verdriet
U vrae beantwoord deur die briljante mnr George Christopoulos