Geweld – NG Vishoek
Die Nuwe Stand Van Sake
Sedert die wisseling van die millennium het die aantal sterftes as gevolg van terreurdade vyfvoudig toegeneem; baie van die aanvalle gemotiveer deur politieke en djihadistiese agendas (hoewel die liberale media altyd traag is om te erken dat die meeste van hierdie dade deur Moslems gepleeg is).
Wêreldwyd, selfs in die Weste, was daar 'n skerp toename in die aantal terreuraanvalle, maar amper 50% van die aanvalle het geen lewens geëis nie, omdat dit deur die polisie gefnuik, of deur militêre personeel gestuit is. Sedert 2000 is die Taliban verantwoordelik vir die meeste terreursterftes, nl. 8 763, en kort op hulle hakke volg Al-Kaïda met 8 585 sterftes.
Die Islamitiese Staat (IS, voorheen bekend as ISIS/ISIL) en Boko Haram het al twee in 2009 meer aktief begin word en dit was die eerste jaar dat die groepe meer as 300 mense elk vermoor het. Gebaseer op data tot aan die einde van 2014, het hierdie twee ryk terreurgroepe binne vier jaar meer as 30 000 mense vermoor!
Terwyl die wêreld se aandag deur ISIS en hulle brutale en aanstootlike onthoofdings gekaap is, het Boko Haram ongehinderd in Nigerië onskuldiges vermoor, jong meisies ontvoer en Christene in Islamitiese slawerny en mensehandel gedwing.
"Daar is ongetwyfeld 'n toenemende probleem. Die oorsake is kompleks, maar die vier groepe wat verantwoordelik is vir die meeste van die sterftes, het almal hulle ontstaan in fundamentalistiese Islam," merk die stigter van die Institue for Economic an Peace, Steve Killelea op. " Hulle is veral ontstoke oor die uitbreiding van Westerse invloed. Dit bemoeilik veral po-
gings vir die mobilisasie van die samelewing, wat benodig word om hulle te stuit – dit kan hulle meer die harnas injaag," het hy verduidelik.
Die verslag berig dat "die toename in terreurdade saamgeval het met die Amerikaanse besetting van Irak. Dit het 'n groot magsleemte in die land geskep wat verskillende faksies die geleentheid gegee het om hulle te vestig en gewelddadig te word.
Taktiek van die aanvallers
In Irak word bomaanvalle by voorkeur deur terroristegroepe gebruik. Hierdie taktiek is vir 87% van die sterftes, en 97% van die beserings verantwoordelik. Selfmoordaanvalle word ook steeds gebruik, met 'n baie groot verlies aan menselewens – 'n gemiddeld van sewe sterftes per selfmoordaanval. Sedert 2000 het selfmoordaanvalle tot 5% van terreursterf-tes gelei, en hierdie modus operandi is die gekose aanvalsmetode van die militante groep Hamas. Hierdie Palestynse terroriste-organisasie het 195 aanvalle geloods waarvan 24% selfmoordsendings was.
Volgens gegewens het 60% aanvalle plofstof behels, 20% vuurwapens en 10% ander dade soos brandstigting of aanvalle met motorvoertuie.
Nogtans gaan die Amerikaanse regering, en baie van die Verenigde Nasies se lede, voort om die feite te ignoreer en Hamas en die Palestynse owerheid te steun in hulle bod om as 'n staat erken te word (en sodoende, die Palestynse owerheid se uitdruklike doelwit om 'Israel van die aarde te vee'). Soos die spreekwoord sê, niemand is so blind as wie nie wil sien nie.
grotte tot internetkafees
Sedert die burgeroorlog in 2011 in Sirië uitgebreek het, is daar 'n geweldige toename in terreurdade. Hoewel politieke konflik 'n groot katalisator vir die snelle toename in terreur in hierdie oorloggeteisterde lande is, het beide Sirië en Irak 'n godsdiensstryd tussen die Soenni- en Sjiïet- Moslems beleef, wat tot uitgebreide geweld aanleiding gegee het. Godsdiens as ideologiese dryfveer vir terrorisme het sedert 2000 dramaties toegeneem; voor 2000 was nasionale separatistiese agendas die grootste dryfveer van terroriste-organisasies.
Meer as 24 nasies is deur wydverspreide terreurdade geskud, insluitend Israel, Irak, Sirië, Jemen, Egipte, Turkye, Amerika, Frankryk, Libië, Spanje, Nigerië, Kenia, Oekraïne en Engeland. Niemand is immuun daarteen nie – terrorisme is nie meer 'n Midde-Oosterse probleem nie en het nou versprei vanuit die grotte van Afganistan na die internetkafees van Parys.
Waarom so gewild?
Daar is talle faktore wat die toenemende gewildheid van terroristegroeperings beïnvloed; daarom is dit moeilik om presies net een of twee aan te stip. As Christene weet ons dat daar bose magte aan die werk is en dat wetteloosheid en sonde in die eindtye hoogty sal vier.
Die botsing tussen Islamitiese ideologie en die beginsels van demokrasie, vrye spraak, godsdiensvryheid en vreedsame naasbestaan het die middelpunt van belangstelling geword. Selfs binne Islam woed daar 'n stryd tussen 'gematigdes' en ekstremiste'. Die godsdiens beleef sy eie interne krisis terwyl die wêreld toekyk…maar, jy kan nie help om te vra waarom die 'gematigdes' nie 'n besliste standpunt teen die terreurdade ingeneem het nie. Hoekom het imams geswyg? Wanneer 'n sekulêre Arabiese staat soos Turkye, wat deur 'n Islamitiese leier regeer word, pogings om terrorisme hok te slaan aktief teenstaan, kan jy nie help om te wonder wat die onderliggende grondslag van 'gematigde' oortuiging werklik is nie…
Wat is 'n terroris?
Hoe verklaar ons egter die talle Westerse tieners wat aan djihadistiese aanvalle deelneem? Verveelde, gemarginaliseerde jeug-diges met beperkte werksgeleenthede, wat uit gebroke gesinne kom, blyk wêreldwyd die teiken van terroriste te wees. Baie van diegene in die Weste wat terroriste simpatiek gesind is, gee voor dat hulle teen politieke hegemonie gekant is, maar dit is dikwels net 'n rookskerm – omdat geen terreurdaad ooit die geloofwaardigheid van 'n veldtog kan bekragtig of die geldigheid van 'n saak kan staaf nie.
As Christene erken ons die rol van die kerngesin waar die vader 'n teenwoordige en liefdevolle leier is – 'n teenwoordigheid wat dikwels in die gesinne van potensiële terro-riste ontbreek. Begrip van die morele konsepte van reg en verkeerd, is dikwels verwronge of afwesig by djihadiste en natuurlik hou die opwinding van mag, onoorwinlikheid en wetteloosheid deur dekades heen 'n universele aantrekkingskrag vir die jeug in.
Hoe reageer die wêreld?
Ten spyte van Amerika en die Weste wat biljoene dollars aan kontraterrorisme-operasies bestee, dui statistiek daarop dat militêre optrede slegs 7% terroristegroepe in bedwang gebring het. Die meerderheid terroristegroepe het ontbind deur by die politieke proses aan te sluit, of is onskadelik gestel deur aktiewe polisiëring en inligtingsagentskappe wat sleutellede in hegtenis geneem, of tereggestel het. Volgens 'n verslag van die GTI is slegs militêre mag selde verantwoordelik vir die beëindiging van 'n terroristegroep se bestaan.
Terroristegroepe neem toe met behulp van tegnologie en dit is interessant om te merk dat die taktiek vir kontraterrorisme kuberaanvalle insluit wat die sluit van terroriste se twitter- en facebook-rekeninge en die infiltrasie van djihad-sosiale netwerke met swendelskemas behels. Hoewel hierdie strategie sekerlik 'n rol kan speel in die afname van terrorisme, is die enigste blywende manier vir die beëindiging van die geweld 'n geestelike aanvalsplan.
Hoe moet ons reageer?
Verloste harte en gesuiwerde motiewe is die enigste onfeilbare manier om die toename in potensiële terroriste te stuit. Jy het 'n rol om te vervul in hierdie 'oorlog teen terreur'. Jou oorlogswapens is geestelik: taktiese voortgesette gebed vir nasies en leiers is van kardinale be-lang. Herlewing onder die jeug en die gemarginaliseerdes is uiters noodsaaklik.
Ondersteun sendelinge en evangeliste wat in hierdie lande werksaam is; dra by tot hulle bediening sodat die Evangelie verkondig kan word en elke grot, kafee en rusbank kan bereik.
Die skepping wag vir die openbaarmaking van die kinders van God (Rom 8:19) – as gelowiges moet ons beheer neem! God het ons nie 'n gees van vreesagtigheid gegee nie (2 Tim 1:7); wat vir die mens onmoontlik is, is vir God moontlik (Lukas 18:27); Hy wat in ons is, is groter as hy wat in die wêreld is (1 Johannes 4:4). Praat hieroor met jou gemeente en maak gereelde gebed vir terroriste 'n prioriteit!
God wil ons van geweld weerhou
Toe een van die deelnemers aan Sondagaand se kommentaarprogram op RSG sê: "In Anton se kantoor was daar 'n omgekeerde lessenaar, 'n gebreekte bril en 'n blou-oog professor", wou ek myself probeer oortuig dat dit tog nie kan wees nie. Hoe slaan een persoon 'n ander een? Hoe boelie een mens 'n ander een emosioneel, met 'n fisiese houding of met woorde? Hoe verkrag 'n persoon 'n ander een? Hoe vermoor iemand iemand anders? Hoe laat ons iemand toe om so iets te doen?
Dis veral hierdie laaste vraag wat aan 'n mens se siel blý knaag. Toe ek Vrydag by die Versters se huis wegry ná 'n gesprek waartydens ek probeer het om Francois – wie aangerand en met 'n mes gesteek is ná sy 93-jarige ma, Hilda, vermoor is – te bemoedig, moes ek op stadium eers langs die pad stop om klaar te huil en tot bedaring te kom. Die bewuswording van die absolute disrespek teenoor en minagting van 'n ander, die verwaandheid en verheffing van die self bo 'n ander, die brutaliteit van die menslike dier en sy vermoë om 'n lewende wese te na te kom, pyn en leed aan te doen en die seer van mense soos Francois-hulle en Anton het al my rasionalisering daaroor oorspoel en oorweldig.
Dis te verstane dat mense godsdiens minag, want dit stel ons in staat om lewe en mense te minag (Joh 10:10; Lev 19:32). Dis te verstane dat mense Jesus probeer systap, want dan kan ons by sy appèl op ons verbykom: "Julle het gehoor dat daar van die ou tyd af aan die mense gesê is: 'Jy mag nie moord pleeg nie; en elkeen wat moord pleeg, is strafbaar voor die regbank'. Maar Ek sê vir julle: Elkeen wat vir sy broer kwaad is, is al strafbaar voor die regbank. Verder, elkeen wat sy broer uitskel vir 'n gek, is strafbaar voor die Joodse Raad; en wie hom uitskel vir 'n idioot, is strafbaar met die helse vuur" (Matt 5:21-22). Begin alle vorme van geweld teenoor 'n ander nie maar daar waar jy iemand anders as minderwaardig teenoor jouself beskou nie? Was die eerste tree na die wêreld waarin ons onsself aangetref het nie een waarin een persoon 'n ander skade aangedoen het nie? Dis te verstane dat mense in sonde en die duiwel glo, want dan kán hulle hulleself verontskuldig. Dis te verstane dat mense die Bybel letterlik – en nie net 'n goeie hermeneutiese sleutel nie – lees, want dan kan hulle selfs sê dat hulle in God se Naam of ter wille van sý eer opgetree het.
God wil ons van geweld weerhou. Dis onder andere waarom Jesus sy dissipels sterk aangespreek het toe hulle ná die verraad teenoor hom met geweld wou optree (Matt 26:53-55). Kort voor dié insident het Jesus vir hulle gesê om te bid dat hulle nie in versoeking kom nie (Matt 26:41; sien ook 6:13). Mense vergeestelik hierdie "in versoeking kom" graag omdat ons eerder op "geestelike dinge" as op die uitdagings van die elke-dag-se-lewe fokus. Vir Jesus gaan dit egter oor een van die belangrikste boustene van sy koninkryk: moenie voor die versoeking om iets met geweld te probeer regkry swig nie. Enige vorm van geweld lei net tot verdere geweld (sien JD Crossan se The greatest prayer en sy God and Empire oor die bede).
God wil dat ons ánders oor onsself, oor ander mense en oor die mensdom gesamentlik dink. Iemand moet die kringloop van meerderwaardigheid teenoor, minagting, vernedering en boelie van, asook aanranding en moord op iemand anders verbreek. Gaan ons hoop iemand anders begin dit doen, of gaan óns dit doen, mekaar help om dit te doen en mense uitdaag om saam met ons só 'n nuwe gemeenskap – waar mense soos Anton, Francois en Hilda veilig is – te bou? Jesus het vir só 'n wêreld gesterf sodat ons dáárin en daarvoor kan lewe en werk. Hy het gesê: "Dít verseker Ek julle: As 'n koringkorrel nie in die grond val en sterwe nie, bly hy net een; maar as hy sterwe, bring hy 'n groot oes in" (Joh 12:24). Sedertdien het al hoe meer mense teen geweld begin opstaan. Mag jy ook opstaan teen geweld. Mag jy léwe en nie dood nie, bevorder. En mag jy van geweld teenoor jou gespaar word.
Die doel van geweld
In jaloesie en woede slaan Kaïn sy broer dood, word van sy grond af verdryf, maar sy lewe word uit genade beskerm (4:5-15).
Die boosheid van die mensdom maak dat God die mense en diere van die aarde af wegvee en uitwis deur die vloed, maar Noag en sy gesin word uit genade gespaar (6:5-8:22). Die Here verstrooi die mense wat uit Noag voortkom oor die hele aarde, wat weier om sy opdrag uit te voer om die aarde te gaan bewoon, en vir hulle 'n naam wil maak met 'n stad wat aan die hemel reik (11:1-9)
Die Here verwoes die gebied en mense en plante in en rondom Sodom en Gomorra met vuur en swael oor hulle sondige lewe wat selfs Lot se besoekers met geweld wil verkrag (19:1-25; vgl. Judas 7), maar Lot word uit genade gespaar.
Josef se broers gooi hom met geweld in 'n put en verkoop hom as slaaf na Egipte, waar die Here hom gebruik om volkere van honger te red (17,41,42).
Die Egiptenaars laat die Israeliete dwangarbeid verrig (Eks.1), Moses slaan 'n Egiptenaar dood wat sy mense dwangarbeid laat verrig en moet vlug (Eks.2). Die Here straf Egipte met 10 plae wat uitloop op die dood van hulle eerstelinge (Eks.7-12), verlos sy volk uit slawerny en laat die mag van Egipte in die see verdrink (Eks.14).
Die Leviete slaan 3,000 goue kalf-aanbidders dood in opdrag van Moses (Eks.32).
'n Vuur van die Here verteer die twee seuns van Aäron wat ongeoorloofde wierook vir die Here aangebied het (Lev.10). Korag, Datan, Abiram, 250 mans en hulle gesinne word lewend deur die aarde ingesluk oor hulle opstand teen Moses, en 14,700 van hulle ondersteuners sterf deur die plaag waarmee die Here hulle protes straf (Num.16). Die Israeliete verslaan die Kanaäniete in die Suidland wat teen hulle kom veg het, en verwoes hulle stede (Num.21). Vgl. die oorwinnings oor Sihon en Og (Num.21; Deutr.2,3). 24,000 Israeliete wat Baäl-Peor, die god van die Midianiete gedien het, word deur die stamhoofde van Israel opgehang in opdrag van die Here (Num.25). Daarna word al die Midianitiese mans, seuns en vrouens wat reeds met mans gemeenskap gehad het, in opdrag van die Here doodgemaak (Num.31). Die boeke Josua en Rigters is vol oorlog en geweld in opdrag van die Here, so ook 1&2 Samuel onder Saul en Dawid, 1&2 Konings onder Salomo en die twee rye konings van Juda en Israel (vgl. ook 2 Kon.2:24 se 24 kinders wat deur die bere verskeur word nadat hulle met Elisa gespot het). 1&2 Kronieke herhaal die geskiedenis met al sy geweld, van Adam tot by die laaste van Juda se konings. In Ester word baie geweld gepleeg teen en deur die Jode (hfs.9).
In Jesaja word die Assiriërs die werktuig van die Here se toorn, en hulle word daarna deur die Here uitgewis oor hulle vernietiging, trots en selfversekerdheid (10).
In Jeremia 25 stel die Here vir Nebukadneser van Babel as aan as sy dienaar om Juda en die nasies van hulle omgewing uit te roei en die room in ballingskap weg te voer. Jeremia word word as verraaier in 'n put gegooi (37,38) en later teen sy wil na Egipte weggevoer (43).
Die kleiner profete waarsku teen afgodsdiens en ongeloof, en voorspel die straf van die Here wat met geweld sal geskied, maar ook die geweld wat mense teenoor mense pleeg (bv. Israel se geweld: hulle verkoop die swakkes en armes Amos 2:6, pa en seun verkrag dieselfde meisie 2:7, hulle laat nasireërs wyn drink en belet profete om op te tree 2:12; teen gesinsgeweld 3:10,11; teen ryk vroue wat die armes verdruk 4:1, teen die wat die reg vertrap 5:7, teen mense wat die armes vertrap 5:11, 8:4, en verkoop 8:6. Hosea wys op die geweld in die tien stamme van Israel, bv. 4:2,14; 5:6,7; 7:1,5; 9:1; 14:1)
In Matteus 2 maak Herodes die Groote al Betlehem se babaseuntjies dood om die beloofde Gesalfde uit te wis. Johannes die Doper noem die Fariseërs en Sadduseërs slange (3:7), hy word deur Herodes Antipas in die tronk gegooi en sy kop word afgekap (4,14). Jesus sê dié wat vervolg word omdat hulle doen wat reg is, wat ter wille van Hom beledig, vervolg en valslik beskuldig word, word deur God geseën (5:10,11). Jesus beskou dié wat kwaad word en ander uitskel as moordenaars, ook hulle wat mense uitskel en vir mense kwaad word (5:21-22). As iemand jou klap, draai die ander wang (5:39). As iemand jou dwing om sy goed een kilometer te dra, dra dit vir hom twee kilometer (5:41). Julle moet julle vyande liefhê en bid vir dié wat julle vervolg (5:44). Vals profete is in werklikheid verskeurende/wrede wolwe (7:15). Die besetenes van Gadara was baie gevaarlik (8:28). Jesus voorspel dat sy volgelinge in die sinagoges gegésel sal word (10:17). Christus het nie gekom om vrede te bring nie maar die swaard; gesinslede sal twis en mekaar doodmaak oor geloof in Christus (10:21,34-36).
Die NAV het Mat.11:12 se geweld en geweldenaars wegvertaal. Dit verwys moontlik na baie mense wat met geweld of militêre mag dít wat húlle as die regering van God op die aarde beskou, wil vestig, of die koninkryk vervolg en beperk. Die koninkryk van God ly onder geweld, en geweldenaars plunder dit. Johannes die Doper word in die teks se verband ingesluit by dié van die koninkryk wat daaronder ly (vgl.7:12 dat mense met hom gemaak het wat hulle wou, en so sal die Seun van die mens ook deur hulle mishandel word. Mt 13:19 sê die Bose kom by elkeen wat die woord van die koninkryk hoor maar dit nie verstaan nie, en vat dan weg wat in sy hart gesaai is). Die ooreenstemmende gedeelte in Lukas 16:16 gebruik die woord 'geweld' in 'n ander konteks, nl. van die sending, 'en elkeen dring daarin', in die koninkryk in, sonder 'n hindernis).
In Mat.23:13-36 spreek Jesus die skrifgeleerdes en Fariseërs baie skerp aan. In 23:13 sê Jesus dat die skrifgeleerdes en die Fariseërs die deur van die koninkryk vir die mense toesluit, en in v33 noem Hy hulle 'n addergeslag op pad na die hel toe. Mat.25:24 se harde man verwys na iemand wat met geweld optree. 25:41 sê die ongelowiges/onbarmhartiges sal in hel se vuur gewerp word. Jesus word gegésel (27:26) en gekruisig (27:35).
Lukas vertel dat die mense van Nasaret Jesus van die krans wou afgooi (4:29); dat rowers 'n man op pad na Jerigo halfdood geslaan het (10:30), dat Jesus vir sy dissipels 'n swaard laat koop om hulle te verdedig op hulle sendings 22:36.
Johannes 2:15 vertel dat Jesus 'n sweep gemaak het, die handelaars en hulle diere uit die tempelterrein uitgedryf het en hulle tafels omgekeer het omdat hulle die huis van sy Vader 'n besigheidsplek gemaak het; 8:3 vertel van die skrifgeleerdes en Fariseërs se behandeling van 'n vrou wat in owerspel betrap is; die blindgeborene wat genees is word uitgeskel en uitgeban uit die sinagoge omdat die Jode deur hulle ongeloof hom nie kon antwoord nie 9:34. Petrus kap die oor van die hoëpriester se slaaf af 18:10, 'n wag van die hoëpriester klap Jesus 18:22.
Petrus en Johannes word deur die Joodse Raad gedreig omdat hulle Christus verkondig (Hand.4:21). Ananias en Saffira val dood neer omdat hulle leuens vertel (5:5,10). Die hoëpriester en sy ondersteuners is afgunstig op die apostels wat baie mense gesondmaak en stop hulle in die tronk, maar toe die bevelvoeder van die tempelwag hulle gaan haal vir die verhoor doen hulle dit sonder geweld, bang dat die mense hulle onder die klippe sal steek (5:18,26), maar in 5:40 word hulle eers goed geslaan voor hulle los gelaat word. Stefanus word gegryp en voor die Joodse Raad gesleep (6:12) en met klippe doodgegooi omdat hy Christus verkondig (7:58). Saulus laat Christen mans en vroue tronk toe sleep (8:3). Herodes Agrippa mishandel gemeentelede en laat Jakobus met die swaard doodmaak vir hulle geloof (12:1), en sit Petrus in kettings in die tronk (12:6). 'n Engel van die Here tref Herodes met wurms en hy sterf omdat hy mense toelaat om hom 'n god te noem (22-23). Vir die ouderlinge van Efese sê Paulus daar sal wrede wolwe in die gemeente inkom wat die gemeente probeer verlei (20:29). Hand.21:35 se geweld is ook wegvertaal: die soldate het Paulus gedra vanweë die geweld van die skare wat hom wou doodmaak.
Die woord vir hooghartig in Rom.1:30 impliseer 'n houding wat lei tot mishandeling en gewelddade teen ander. 12:14 sê ons moet ons vervolgers seën, 12:17 nie kwaad met kwaad vergeld nie, 12:19 nie wraak neem nie, maar dit aan die oordeel van God oorlaat. 13:4 die owerheid het die reg om die kwaaddoener te straf.
1 Kor 3:3 sê twis kom omdat ons nog wêreldse mense is (vleeslik = selfsugtig). Die woord vir bedrieërs in 1 Kor.6:10 kan ook as geweldenaars vertaal word. So kan vervolgings in 2 Kor 12:10 ook vertaal word as mishandeling wat fisiese geweld insluit, vgl. 2 Kor 11:25 dat die Jode vir Paulus 39 houe met die kats gegee het, hy driemaal lyfstraf gekry het (vgl. Hand.16:23) , een maal met klippe gegooi is omdat hy in Christus glo en Hom verkondig (vgl. Hand.14:19).
Galasiërs 5:19-21 sê rede vir vyandskap, woede, rusies, ens. is die mens se sondige natuur. Efesiërs 4:31 waarsku teen verbittering, opvlieëndheid, woede, vloek en skel, 5:4 ontug en gierigheid plaas jou buite die koninkryk van God. Kolossense 3:5,6,8 sien onsedelikheid, wellus, gierigheid, woede, haat, nyd as aardse dinge wat die straf van God ontvang. 3:19 waarsku mans om nie die lewe vir hulle vrouens bitter te maak nie. 1 Tessalonisense 1:4,6 vertel van die gemeente wat vervolging en lyding moet verduur vir hulle geloof, en dat God die vervolgers sal straf.
1 Tim.3:3 en Titus 1:7 se woord wat vereis dat 'n ouderling nie 'n rusiemaker moet wees nie, is eintlik dat hy nie 'n bakleierige bullebak (boelie) moet wees wat ander dreig en geweld aandoen nie.
In hierdie laaste tye waarin ons lewe sal mense wreed wees omdat hulle God nie ken nie (2 Tim.3:2-3). Die swaar tye van 2 Tim.3:1 is eintlik gewelddadige en gevaarlike tye.
Hebreërs 11:35-36 vertel van gelowiges wat doodgemartel is, lyfstraf en gevangenis beleef het, met klippe doodgegooi is, in stukke gesaag is, met die swaard vermoor is, mishandel was oor hulle geloof in Christus.
Jakobus 3:16 sê gemene dade kom uit naywer en selfsug, 4:1,2 selfsugtige begeertes en jaloesie lei tot moord, rusie en bakleiery, 5:4-6 rykes hou hulle werkers se loon agter en hulle vermoor onskuldiges.
Openbaring 18:21,24 sê Babilon sal met geweld neergegooi word omdat hy skuldig is aan die bloed van die profete, die gelowiges en almal wat op die aarde doodgemaak is. 16:18-21 praat van weerligstrale, 'n geweldige groot aardbewing, groot haelstene wat op die mense van Babilon en die stede van die nasies val as die Here se straf. 20:10 die duiwel word in die poel van vuur en swael gegooi vir dag en nag pyniging, vgl. ook v15 en 21:8.
En hoekom keer God dit nie?
Hy het die mens as 'n verantwoordelike wese gemaak, en die opdrag gegee: Jy mag nie doodslaan nie: Eksodus 20:13; 21:12-36; Lev. 24:14-23; Deutr. 5:17; 27:24,25; Matteus 5:21-22; Romeine 13:9-10.
Die mens wat nie gehoorsaam is aan God se woord nie en sy opdrag oortree, word deur die Here gestraf op sy tyd, Deutr.32:35; Hosea 10:10; Spreuke 24:12; Rom.12:19; 2 Tes.1:6-10; 2 Tim.4:14; Hebr.10:30-31.