Lewende Lewe Tot Die Volste: Waarom Boeddha altyd glimlag
Geskryf deur Martin E. Segal
Een van die beste maniere wat ek gevind het om my gedagtes stil te maak en my hart oop te maak, is deur middel van meditasie. Ek sit gewoonlik in die oggend in 'n gemaklike stoel in my gat vir vyftien tot twintig minute; Met geslote oë, diep asemhaling, asemhaling en uitaseming van my asem, los ek saggies af van die voortdurende klets van my gedagtes.
Langs die stoel waar ek in meditasie sit, is my puja tafel, waar ek verskeie dinge van geestelike belang vir my hou - insluitend 'n klipgegrawe Boeddha. Boeddha sit in 'n ontspanne, maar kontemplatiewe posisie en daar is 'n groot glimlag op sy gesig.
Ons Minds het ons Meesters geword
Lek hy vir my terwyl ek soms in die ironie betrap word as ek sukkel om stil en kontemplatief te wees? Is hy gloating omdat hy iets weet wat ek nie weet nie, wat hom in staat stel om so kalm en rustig te wees in daardie tye waaroor ek gesit het? Ek dink nie - sy glimlag is regtig een van ondraaglike deernis vir die poignancy van ons menslike moeilikheid.
Deur middel van 'n kombinasie van sosiale kondisionering, persoonlike ervarings en die druk van die alledaagse lewe, het ons ons verstand toegelaat om ons meesters te word. In hierdie rol is dit 'n moeilike taakmeester. Ons blyk voortdurend 'n rodelbaan tussen vreugde en ellende, aangesien ons gedagtes die reis beheer. Ons beheer ons gedagtegang en gaan die spore af op 'n wilde rit van "plak" en "toekoms" eerder as om die hier en nou te geniet en waardeer.
Ons is geneig om te lewe deur oorsaak en effek
Ons neiging om dadelik op situasies te reageer, word veroorsaak deur ons gewone denkpatrone. Hulle lyk ons ​​lewens te regeer. Ons het paradoksaal gebruik gemaak van ons kreatiwiteit om die doolhof te ontdek waarin ons nou verlore is, en waarvan ons vergeet het hoe om onsself te bevry.
As ons dit noukeurig bekyk, moet ons onsself lag. Jy moet regtig medelye hê vir iemand wat regtig die goddelike kreatiewe oorsaak van hul eie lewenseffek is. Is ek in beheer of 'n slagoffer van buite omstandighede? Dit is 'n goeie vraag.
Kyk na die manier waarop ons ons lewens leef. Ons is 'n swaar drama. Ons begryp wat ons nie het nie, soos die "perfekte" verhouding of die "beste" werk. Ons weerstaan ​​wat ons het, soos ons daaglikse uitdagings om die lewe te aanvaar soos dit kom. Ons is nie eens gelukkig wanneer ons kry wat ons wil nie, want ons is mense wat in 'n wêreld van vorm en tyd leef, en dus verander alles uiteindelik. As ons aan enigiets vasklou, sal hierdie aanhegsel tot die status quo uiteindelik vir ons 'n ervaring van lyding skep.
Lewende lewe deur vry te wees
Die doel van die spel is regtig om vry te wees; nie vermy of soek nie, maar gebruik alles wat na ons toe kom in ons wêreld van fisiese vorm as ons kurrikulum om bevryding te bewerkstellig. Dit speel die spel so onberispelik as wat ons kan, en nogtans word dit nie gekoppel aan die resultate van wat ons doen nie. Dit staan ​​bekend as "in die wêreld, en nie van die wêreld nie", omdat 'n deel van ons weet dit is nie werklik nie, alhoewel 'n ander deel voorgee dat dit is.
Die Boeddha het dit vir ons verduidelik toe hy verligting ervaar het. Wat vir hom duidelik geword het, was sy vier edele waarhede:
1. Daar is lyding.
2. Die oorsaak van lyding is die kloue van ons verstand. Ons weerstaan ​​wat is.
3. Daar is 'n manier om ons lyding te genees.
4. Die manier is om 'n mens se lewe te voer in ooreenstemming met Boeddha se edele 8-vou-pad, wat reg denke, regte lewensbestaan, regte aksie, ens. Insluit; alle metodes om te leer om te aanvaar en toelaat dat ons op 'n positiewe manier met die lewe vloei.
Hoekom is dit so moeilik vir ons, selfs nadat ons intellektueel bewus geword het van hoe die spel werklik werk? Ons blyk voortdurend te balanseer so onverskillig op ons strewe tussen godheid en die mensdom.
Die goddelike is die grootste deel van ons wat weet dat ons ons eie realiteit skep en dat wat ons as "probleme" noem, regtig selfgemaakte uitdagings is wat geleenthede vir ons groei bied. Op hierdie verhoogde vlak van ons wese het ons ons illusie van skeiding deurboor en ons besef dat ons almal met mekaar verbind is.
Ons stryd, beproewinge en verdrukkinge verteenwoordig ons voortgesette drama om met leerervarings aangebied te word en om hulle so goed moontlik te hanteer. Ons mensdom is egter nie geïnteresseerd in hierdie intellektualiteite nie, omdat die daaglikse lewe soms baie moeilik is en ons seer. Ons onvermoë om die lewe te aanvaar en te geniet soos dit kom, en om te vertrou dat alles wat aangaan, die beste is vir ons groei, vertaal in pyn en lyding.
Dit is soos ons dans op 'n "skeermes rand" om ons menslikheid en goddelikheid te balanseer. As ons lig, speels en sag met onsself is, kry ons nie sny nie. As ons swaar en ernstig is en vasgevang word in ons drama, sal ons beseer word en pyn ervaar.
Die sleutel blyk te wees dat ons 'n keuse het en ons is in beheer van ons persoonlike keuse proses. Dit is nie iemand of iets daar buite wat dit aan ons doen nie, dis net die manier waarop ons ons gedagtes gekonfronteer het om te oordeel en te reageer op hierdie eksterne situasies.
Aangesien die sleutel ons geestelike programmering is, moet ons op 'n positiewe en konstruktiewe wyse afgeprogrammeer word sodat die ware essensie van ons wese openbaar word. Wanneer ons na kinders kyk en ons vroeë kinderjare onthou, word daardie inherente perfeksie geopenbaar. Dit is een van spontaniteit, vertroue, uitbundigheid, openheid en die vreugde om in die oomblik te leef.
Speel die spel van lewende lewe
Een van die beste beskrywings van die spel van die lewe wat ons almal speel, word deur Ram Dass verskaf. Hy sê ons is die een wat as die twee speel en dan terugkeer na die een. Wat dit beteken is dat wanneer ons ons fisiese menslike bestaan ​​begin, ons onbewuste eenheid is. Ons is daardie leë boot wat in die Tao gepraat word, wat netjies is met 'n minimum, en is steeds ons innerlike essensie van pure vreugde, liefde en onvoorwaardelike aanvaarding.
Soos ons deur die lewe gaan, word ons gekondisioneer deur die gebeure van ons lewens en ons onbeskaamde maniere om dit te hanteer sodat ons ons inherente perfeksie vergeet. Ons fokus word buite; asof ons geluk hang af van wat daar "daar" is. Ons verander, en die spel word 'n vervelige teëstander van my teen jou, myne en joune en wee is my - wat gaan nou verkeerd gaan.
Ons innerlike self is bedek met negatiewe kondisionering, en is verborge in hierdie taai kokon van beperking en dualiteit. Ons ervaring van die lewe gaan van lig tot swaar, en ons vertroue in die perfeksie van die spel en ons inherente godheid verdwyn. Dit word bewuste dualiteit.
Ons bereik dan 'n punt in ons lewens waar ons die geleentheid (uitdaging) het om wakker te word en bewus te maak van waaroor die spel werk. Wanneer ons hierdie oomblik van bewustheid bereik, noem ons dit as 'n piek ervaring, verligting, of 'n bewys daarvan om op die pad te wees. Maak nie saak wat die etiket is nie, ons erken die feit dat ons dit vir onsself doen en dit is en was altyd die kreatiewe oorsaak van ons eie ervaring van die werklikheid. Ons erken ook dat ons kragpunt altyd in die huidige oomblik lê.
Ons het 'n keuse om ons lens van persepsie te draai en ons daaglikse ervarings van die lewe te beskou, want dit is alles wat 'n koors vir die meul is "op ons reis van ontwaking. Eerder as om ons ervarings so goed of sleg, depressief of opwindend te katalogiseer en te etiket, kan ons alles as insette in ons rekenaar se ervaring beskou: hoe meer insette ons ontvang, hoe meer vaardig ons kan reageer op toekomstige situasies.
Terselfdertyd kan ons 'n algehele standpunt inneem dat dit alles 'n speletjie is: ons het dit uitgevind - ons beheer dit - en sy doel is om ons altyd aan te dui leidrade vir gebiede waarin ons meer werk moet doen om te ontslae te raak onsself van die kloue en weerstand van ons gedagtes (ons stash of attachments).
Dit gee ons die keuse om voort te gaan om die spel te speel, wat uiterlik lyk asof dit dieselfde is, maar innerlik gefokus op 'n totaal ander manier. Dit word ons lewenslange reis terug na bewuste eenheid.
Lewenslewe is heeltemal eenvoudig
Die goeie nuus is dat wanneer ons hierdie punt bereik, ons vlug op outomatiese vlieënier is. Ons hoef niks te doen nie, want as ons werk in 'n bepaalde gebied van ons lewens nodig het, sal die nodige "les" vir ons geopenbaar word. Sodra dit gebeur, moet ons die les nie meer leer as ons dit goed kan hanteer nie. Indien nie, kry ons ander geleenthede om daaraan te werk totdat ons dit oplos en kan ons dan na 'n ander vlak van bewustheid beweeg.
Ons bevordering is verseker - die enigste druk in hierdie hoërskool se kollege is self opgelê. Ons ontvang voortdurend lesse in vertroue en geduld - soos ons probeer om die spel na die beste van ons vermoë te speel sonder om emosioneel aan die resultate van ons pogings gekoppel te wees. Wat 'n onderrig kan dit wees!
Waarom glimlag Boeddha?
Geen wonder dat Boeddha glimlag. As hy fisies lewendig was, sou dit waarskynlik meer gepas wees dat hy met gelag gekonfronteer word by ons selfgeskape swaar dramas. Maar nee, hy is immers 'n hoë wese wat ons stryd verstaan, aangesien hy gedurende die jare van dwaal deur hulle deurgebring het, voor verligting.
Hy weet die spel is so bedrieglik eenvoudig. Sy hart moet gevul word as hy ons stryd sien. Hy lyk vir ons so lief en met 'n ongelooflike goeie natuur te sê: Wees versigtig met jouself. Ontspan, aanvaar die lewe soos dit kom. Vertrou dat die beste jou vind. Jy is veilig en geliefd. Jy is nie alleen nie. , moenie bekommerd wees nie, wees gelukkig. Geniet en vier die lewe - onthou, jy is almal Boeddha, asof dit nie is nie! "
Wat sou Boeddha doen ?: 101 Antwoorde op die lewe se daaglikse dilemma
deur Franz Metcalf.
'N Unieke benadering tot Boeddhisme, Wat sou Boeddha doen? toon dat iemand leiding kan vind in Boeddha se leerstellings. Dit demonstreer hoe om Boeddha se advies te gebruik om 'n beter persoon by die werk, by die huis en in die samelewing te word. Aangebied in 'n leser-vriendelike formaat, met elke bladsy wat 'n vraag bied, 'n Boeddhistiese kwotasie en advies van die skrywer, Wat sou Boeddha doen? pas hierdie vraag toe op 101-probleme wat in die alledaagse lewe gekonfronteer word en onthul hoe Boeddha se leerstellings nog na 2,500 jaar betekenisvol is.
Info / Bestel Paperback Boek. Ook beskikbaar as 'n hardcover en as 'n Kindle-uitgawe.
Martin E. Segal is 'n prokureur deur roeping; 'n student van hoër bewussyn deur aanstelling; en 'n uitgewer, skrywer en dosent oor vakke van persoonlike groei en spiritualiteit. Hy is die skrywer van: Guru is jy, Peel die Soet Ui, en Blameer dit op die Boeddhiste.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Lewende Lewe Tot Die Volste: Waarom Boeddha altyd glimlag