“To love, honor and cherish” | Dion se gedagtes
« “To love, honor and obey.”
“To love, honor and cherish”
Oktober 6, 2010 deur Dion Staan nader, manne. Dis nou julle beurt!
Soos in die vorige skrywe, “Love, honour and obey” genoem, sou ek van die begin af baie beter as ‘n man vir my vrou gevaar het as ek destyds geweet het wat ek nou weet, of beter opgelet het na wat my geloftes voor die kansel regtig behels van my as man. Weereens, siende dat ons in ‘n Christelike kerk getrou het volgens Christelike geloftes, het ek gedraai na die Woord om meer uit te vind, so manne, hierdie kom nie van my af nie!
Om meet te begin, hou ek veral van Paulus se uitgangsbenadering tot huwelike – hy sal nie kan droom om huweliksberading, huweliksverreiking, huweliksterapie of enigiets verbind aan die huwelik te doen sonder die wysheid uit die Woord nie – die groot verlossingstorie van Christus se liefde vir Sy Bruid (die kerk, ons!) is altemit die goeie grond waarin sy instruksies en alles omvat uit die Woord gewortel is. Dit is die bewys van God se liefde vir ons – Christus het gesterf vir ons. Hier is dan ook die uitgangspunt vir ‘n man se rol en sy liefde vir sy vrou:
‘n Man sal vir sy vrou sterf. Dit is waarlik hoe lief hy haar moet hê. In die instruksies vir getroude vroue is daar niks van die aard nie, maar dit het pertinent toepassing op die man. Sy liefde moet ‘n aktiewe, spontane, opofferende, ongevraagde en minsame liefde wees. Niks kan verder verwyder wees van die tipe tirannie en oppressie waarvoor feministe so bang is nie.
Toe Adam homself onderwerp het aan Eva (hy het haar instruksie bo God s’n gevolg) en hulle beide gesondig het, het God eerste vir die man gevra: Waar is jy? Wat gaan nou aan? Manne, ons sal eerste verantwoordelik gehou word voor God as daar iets in ons huwelike skeefloop. Dit is al hier, reg by die skepping, waar die spreekwoordelike “Battle of the Sexes” begin het. God het vir Eva gemaan dat sy weer in versoeking gebring sal word om haar man te regeer, vandaar vandag se misbruik en kompetering in die huwelik (nie als vroue se skuld nie, moenie verkeerd verstaan nie).
In 1 Pet. 3:7 Word duidelik aan manne instruksies gegee om in liefde en verstandhouding met hul vrouens te leef, om haar eer te bied soos ‘n mede-erfgenoot van die wonder van die lewe, SODAT ONS GEBEDE NIE VERHINDER SAL WORD NIE. Ek het geskrik toe ek dit lees.
Alhoewel daar instruksies gegee word dat vroue hulself moet onderwerp aan hul mans, word daar soveel meer instruksies aan mans gegee om haar nie onderdanig te behandel nie. Dit het niks te doen met die Neandertal-prentjie – skree, brom en krap terwyl die vrou heen en weer draf in haar pantoffels om vir hom die afstandbeheer en koffie te bring nie.
‘n Man se liefde vir sy vrou hang nie af van haar meriete nie. Dit moet ‘n liefde wees wat duidelik vir haar en ander sê: Onder Christus is ek joune, en joune alleen. My hart is joune, my lewe is joune; sonder jou is ek onvoltooid en in jou is ek tevrede. Ek sal jou liefdevol lei en vir jou sorg, ek sal jou ken, verstaan (of probeer!) en bestudeer, ek sal werk vir jou en wag vir jou, jou beskerm en vertroetel, na jou luister en jou toevou in my liefde.
Manne, julle sal vind dat hoe meer jy jou vrou op hierdie onselfsugtige manier liefhê en so lei, so sal sy baie meer gewillig wees om jou te volg. As voorbeeld: ‘n historiese Griekse verhaal vertel hoe Cyrus, die heerser van Persië, ‘n vrou wie se man ‘n generaal in sy weermag was, skuldig bevind het aan verraad en tot die dood gevonnis het. Toe die generaal daarvan gehoor het, het hy onmiddelik als gelos, paleis toe gehardloop en homself voor Cyrus neergegooi en die heerser gesmeek dat hy eerder sy lewe moet neem instede van die van sy vrou. Hy sou in haar plek vir haar sterf. Cyrus was diep geroer deur sy generaal se aanbod en hy het hom meegedeel dat sulke liefde nie bederf mag word deur dood en skeiding nie. Hy het sy generaal se vrou gespaar en aan hom teruggegee. Soos die egpaar weggestap het, het die generaal glo aan sy vrou gesê: Het jy gesien hoe goedgunstig die koning na ons gekyk het toe hy jou laat gaan het? Haar antwoord was: Nee, my oë was nie gevestig op die koning nie, maar op die man wat gewillig was om in my plek te sterf. Dit is nou ‘n man en vrou – soos God se Groot Plan dit bedoel het!
As jou vrou ‘n problem het met jou leierskap, moenie die skuld eerste by haar voete neerlê nie; begin deur jouself en die tipe leierskap wat jy gee te ondersoek – moenie die vinger na haar wys nie, kyk eerste in die spieël.
Vroue en kinders eerste. In die ware verhaal van die Titanic (nie die fliek nie) was die ongesproke reël: Vroue en kinders eerste. Miljoenêrs in eerste klas het hul lewens opgeoffer vir vroue in derdeklas kajuite. In kontras, in 1987 toe ‘n groot passasierskip in die Fillipyne, of in 1996 in Indonesië (albei lande waar daar min Christelike invloed is) gesink het, raai wie het die beste behandeling gekry? Beslis nie die vroue en kinders nie, maar die MANS! Baie jong mans vra deesdae: Waar sê dit in die Bybel dat ek vir ‘n dame die deure moet oopmaak, haar help as sy iets swaar dra, of aan die padkant van haar loop wanneer ons saamloop om altyd myself in die ongelukspad te plaas voor haar? Vandag is die tyd vir hierdie sogenaamde “metrosexual” knape, hierdie seuns wat nie eers meer na manne lyk nie, meer behep met die nuutste modes, haarstyle, versigtig om nie ‘n skraapmerk op sy blink skoene of ‘n merk op sy mooi help-my-sterk-lyk hempie te kry nie as om hard te werk, ‘n vrou te vind om sy lewe aan toe te wy en verantwoordelik te sorg vir ‘n familie. Die feministe vind hierdie bedagsaamhede en ideale neerbuigend en vernederend, maar ek kan wed dat hulle eerder op die sinkende skip saam met goeie Christenmans sou wou wees as saam met die Fillipyne en Indonesiërs!
Met ons moderne trou-seremonies berei die bruid haarself voor en word dan deur ‘n ouer aan haar aanstaande man oorhandig. In Bybelse tye het die aanstaande man gehelp met sy bruid se voorbereiding en heiligmaking, haar reiniging, haar trou en haar bedek met glorie en pragtige kleding en juwele, bedoel vir ‘n koningin, want hy moes haar voor God bring en “voorstel”. So is dit ons as mans se plig om ons vroue ook geestelik te lei in die Woord en gebed, sodat sy meer heilig raak in die oë van God as gevolg van ons toedoen.
Manne, ons word dikwels beskuldig dat ons “one-track-minds” het en dat ons nie kan “multi-task” nie. Waar dit jou vrou aangaan, beskou dit eerder as ‘n gawe en seën: God het vir jou EEN lewe en EEN vrou en EEN taak gegee; wees life vir haar, en doen so vir ‘n leeftyd. Kies jou liefde, en wees dan lief vir jou keuse.
Wie is ons as mans se geliefste naaste, die persoon wat heel eerste jou nodig het voor jy enigsins aan ander kan dink? Die persoon waarby jy elke dag verbyloop, maar eerste sal help? Die Hebreeuse betekenis van die woord “naaste” (soos in: Jy moet jou naaste liefhê soos jouself) beteken “my liefde, liefling”. Dit is mos ‘n man se eie vrou! Jy moet jou vrou liefhê soos jouself, jou liggaam, want die dag toe sy met jou getrou het, het sy deel van jou geword. Jy het nie meer gesag oor jou eie liggaam nie, jou vrou het, en sy het nie meer gesag oor haar liggaam nie, jy het. Julle behoort aan mekaar, in die volle sin van die woord.
Saam met die vorige punt, as jy kan voorsien aan jou vrou se behoeftes, dan voorsien jy aan jou eie. As jy haar verwaardloos, dan verwaardloos jy jouself. As jy weerhou van jou vrou, weerhou jy van jouself en dit is selfmoord in die huwelik.
Wees ‘n man. Sommige mans kan ‘n prys wen met die manier wat hulle jammer is vir hulself as hulle seer of siek is. Proffesionele sissies, nê? As ons vrouens hul siektes en seer sou hanteer soos wat sommige van ons doen, sou ons draad baie gou kort geraak het, maar ons verwag nog steeds dat sy na ons moet omsien ten spyte van onsself! Die apostel Paulus wys juis ‘n vinger hierna en spreek ons aan om die fopspeen uit ons monde te haal, ons aste uit die bed te kry, op te hou kerm en om te begin om ons vrouens lief te hê soos wat Christus die kerk liefhet.
Moet nie net aan jouself dink nie. Hoeveel keer het dit al gebeur dat jy van die werk by die huis opdaag en so met die intrapslag groet jou liewe vrou jou met: “Kom ons eet ‘n lekker ligte aandete en dan verf ons gou daardie kamer wat al so lank lê?” Of gaan vir ‘n stappie op die strand. Of help haar om so paar blomme te plant. Oombliklik begin jou lyf energie uitbloei soos ‘n binneband met ‘n spyker in. Jou moeg antwoord van die rusbank is: “Ag, skat, ek wil graag, maar ek is so uitgeput.” Jou liefdevolle vrou verstaan volkome, gee die afstandbeheer in jou hande en bring vir jou ‘n koppie koffie of iets lekkers om aan te knaag sodat jy kan rus. Dan skielik gebeur ‘n wonderwork. Een van jou vriende bel en wil hoor of jy nie dalk die nag-krieket (om nou net ‘n voorbeeld te noem) saam met hulle wil gaan kyk nie – hulle het klaar ‘n kaartjie vir jou. Asof jy deur weerlig raakgeslaan is, vaar jy die huis in om reg te maak om uit te gaan. Jou vrou staar jou aan in verwarring en ongeloof. Dan, met ‘n kyk op haar gesig verlaat sy die kamer. Jy ken daardie kyk – dis die een wat sê: ek sal slaap wanneer jy terugkom, “stud”. Kry vir jou ‘n koue skouer. Nog beter, die rusbank. Die karavaan, as jy baie vrygewig sou voel. Kom, manne. Selfsug is nie die pad na sukses in die huwelik nie.
Wanneer laas het jou vrou gekoester en vertroetel gevoel? Leer om goeie vrae te vra oor haar lewe, bestudeer haar en leer hoe om die regte knoppies te druk en die verkeerdes te vermy. O, wat’s fout? Jy voel nie meer dieselfde drang en opwinding, dieselfde liefde vir haar nie? Dink jy nie dat dit nou presies die ideale geleentheid is om te leer hoe om dit ordentlik te doen nie?
Saam met die vorige punt – moet nooit dat jou besige sosiale lewe veroorsaak dat jy van jouself en jou vrou vreemdelinge maak nie. Kultiveer vriendskap, goeie kommunikasie, wees ‘n goeie luisteraar en gee haar jou onverdeelde aandag daagliks, en ook as jy haar uitneem vir ‘n romantiese aand. Jy’s nie die romantiese tipe nie, hoor ek jou sê? Nie kreatief genoeg nie? Ag siestog… Jy kan nie verkeerd gaan deur jou vrou goed genoeg te ken sodat jy vir haar presies kan gee waarna sy smag nie. Als wat jy bo-en-behalwe dit kan uitdink, is mos ‘n bonus vir haar!
Gee aan jou vrou die tyd en geleenthede om haarself te verbeter, haarself intellektueel te stimuleer en nuwe dinge te leer. Deel dit wat jy geleer het met haar, eerder as om dit vir jouself te hou.
Koester en vertroetel haar fisies. Daarmee word nie net ‘n “goeie skrop” of “kafoefel” of watookal jy dit wil noem bedoel nie, maar jy moet ook toesien dat sy goed rus en verfris is. Help haar om haar eie perke te ken en te bereik, maar moet haar nooit beperk nie.
Een-wording beteken letterlik “een persoon”, nie meer “ek” nie maar “ons”, nie meer “hare” en “myne” nie maar “ons s’n”. Jou vrou is nie net joune nie, sy is JY. Sy is nie net iemand wat jy het nie, sy is iemand wat jy IS. Om haar weg te vat is soos om ‘n deel van jouself af te kap. Jy is nie meer heel agterna nie.
‘n Huwelik is heilig voor God. Hy gee vir ons ‘n perfekte laaste beeld in die Tuin van Eden, die laaste beeld in Sy Paradys van ‘n mensdom wat nie “geval” het nie – dit is die intimiteit van ‘n man en vrou na hulle getroud is, naak en ombeskaamd. Ek dink dat God vir ons hierdie laaste beeld gee om ons te leer – DIT is waar die skepping weer oppad is, na iets wat naak maar onbeskaamd voor Hom kan staan sonder sonde, soos man en vrou.
Die manier wat jy jou vrou liefhet en lei kan twee dinge vir ander mense wys: òf hulle kan jou handeling sien en sê, As hy sò God se voorbeeld navolg deur op sò manier agter sy vrou te kyk, wil ek niks met God te doen hê nie. Hulle kan hopelik eerder sê: Ek wens iemand het my so liefgehad. Dan kan ons vir Christus, ons voorbeeld, aan hulle uitwys, die beste Eggenoot en Beminde wat daar ooit sal wees. Hulle, mans en vrouens, kan dan ook sien hoe jou vrou reageer tot jou liefdevolle leierskap en sê: Ek wens ek kon myself sò onderwerp aan Christus.
op Oktober 6, 2010 at 3:22 nm | Antwoord Sonlig
Sjoe – ek dink ek moet jou laaste twee inskrywings print en in my en meneer se hangkasdeure plak. Kan mens net goed doen om dié so eenmaal ‘n week te lees!
op Oktober 6, 2010 at 4:06 nm | Antwoord Dion
Ek dink ons almal kan doen daarmee – hierdie is een van die duiwel se gunsteling speelgronde, om mans en vrouens van mekaar te vervreem en sodoende van God ook, buiten Sy Plan vir ons in die wiele te ry.
Ek gaan dit self probeer toepas. Dis nie maklik nie – ek self sal moet van voor af leer hoe om sekere dinge op die regte manier te doen, maar ek dink dat die eindresultate beslis die moeite werd sal wees!