Sover ek kan oordeel, is daar hier geen groot politieke boodskappe of epiese opset nie. Maar ek dink ek merk hom vir die dag as ek moet verduidelik waar gedigte vandaan kom. Die hele idee van die Gedichtendag-essay is tog júís dat dit ‘n teks is wat tot die beskikking van elke poësieliefhebber (wêreldwyd?) gestel moet word. Hoeveel jare lees ek nie al N.P. van Wyk Louw se Tristia en Wilma Stockenström se Van vergetelheid en van glans en Monsterverse nie. By die liriese vers is die soeke na die “allerindiwiduele ervaring” (om Willem Kloos by te haal), dus na die nie-gedeelde ervaring. By implikasie soek die filosofie na objektiewe maatstawwe vir ervaring, en die liriese poësie soek per definisie na subjektiewe maatstawwe daarvoor. “Toe sing hulle ‘n nuwe lied en sê: U is waardig om die boek te neem en sy seëls oop te maak, want U is geslag en het ons vir God met u bloed gekoop uit elke stam en taal en volk en nasie, en het ons konings en priesters vir onse God gemaak, en ons sal as konings op die aarde heers” (Op. 5:9-10).