'N Plaas in Stowe, Alta. Kan Kanadese landbouprodusente die voortou neem op klimaatsaksie? (Brian Holdsworth / Unsplash)
'N Versterkende vertelling is egter na vore in die hoofstroom media, benadruk dat die Kanadese produsente die potensiaal het om leiers op die gebied van klimaatsaksie te wees deur die uitstoot van KHG's te verminder en koolstof in die grond terug te gooi, aangesien hulle verskillende bestuurspraktyke gebruik.
Navorsers, regerings, ondernemings en produsente weet dit goed 'n rukkie. Wat is die geleenthede en uitdagings om hierdie oplossing te bevorder, en waarom het dit nog nie op groot skaal in Kanada vertrek nie?
Belê in en bewaar grond
Kanada is uniek geposisioneer om die bevordering van natuurlike klimaatoplossings in landbou-landskappe te lei. Natuurlike klimaat oplossings is aksies wat natuurlike stelsels gebruik om klimaatsverandering te verlig en mede-voordelig vir ander omgewings- en samelewingsdoelwitte kan wees. hierdie aksies poog om natuurlike koolstof-wasbakke, soos gronde, plante en vleilande, te beskerm en te versterk en die uitstoot van KHG's deur grondgebruik te verminder.
Die fokus van natuurlike klimaatoplossings was hoofsaaklik op die herstel van vleilande, die aanplant van inheemse grasvelde en veral die beskerming van woude, insluitend Kanada se nege persent aandeel in wêreldwye woude. Met meer as 150 miljoen akker landbougrond, is daar baie geleenthede om produsente se rolle in die beplanning en implementering van natuurlike klimaatoplossings te verbeter.
Om 'n omgewingsdoel in sakemodelle te integreer, kry trekkrag, want ons sien ondernemings soos Maple Leaf Foods stel ambisieuse koolstofneutrale teikens. Hulle voldoen aan hierdie teikens deur doeltreffendheid in hul bedrywighede te bereik en te vergoed vir die wat nie in die huis verminder kan word nie.
Daar kan aan hierdie vergoedings voldoen word aankoop van koolstofkredietebyvoorbeeld van landbouprodusente wat hul vordering met die vermindering van die kweekhuisgas en die opbou van koolstof in hul grond verifieer. Alhoewel ondernemings nie aangemoedig moet word om hierdie teikens slegs deur die aankoop van kompensasies te bereik nie, dui hierdie aankondigings aan dat daar 'n toenemende belangstelling is in die belegging en ondersteuning van die verkenning van natuurlike klimaatoplossings.
Pryse en onsekerheid
Inisiatiewe kom na vore regoor die land om hierdie potensiaal te kataliseer en die druk op regerings te versterk om produsente te erken vir hul klimaatsaksie-pogings, soos verbetering stikstof kunsmis gebruik doeltreffendheid. Alhoewel hierdie inisiatiewe goed bedoel is en baie ondersteun word deur huidige navorsing, is daar steeds groot uitdagings om die uitstoot van broeikasgasse op individuele plase te meet, te verifieer en te prys.
Die finansiering van hierdie aktiwiteite en die vestiging van 'n lewensvatbare en betroubare koolstofmark het ook baie hindernisse ondervind, veral met betrekking tot onsekerheid, permanensie en additionaliteit. Addisioneel beklemtoon dat om die optrede van 'n produsent, soos die aanvaarding van dekgewasse, te verifieer, dit buitengewoon sake moet wees met die bewys dat dit nie sou gebeur het sonder die bestaan ​​van 'n koolstofmark nie.
Volgens die mees onlangse Nasionale inventarisverslag oor uitstoot van broeikasgasse, Kanadese landbou was in 2018 verantwoordelik vir 8.1 persent of 59 megatonn nasionale uitstoot van broeikasgassen, uitgesonderd die gebruik van fossielbrandstowwe. Gedurende dieselfde jaar het die Kanadese oeslande ook die uitstoot van broeikasgasse met 6.2 megatonn verminder, hoofsaaklik as gevolg van die verwydering van koolstofdioksied (CO2) deur massa-aanvaarding van die bewerking en die vermindering van die somer-braak in Westelike provinsies.
Egter verwydering van atmosferiese CO2 deur hierdie gewaslande het sedert 2011 gedaal, deels weens 'n toenemende oorskakeling van meerjarige na eenjarige gewasse.
Deur die nasionale GHG-inventaris te hersien, is dit duidelik dat die Kanadese landbou ook 'n belangrike bydraer lewer tot die vrystelling van stikstofoksied en metaan, in totaal onderskeidelik 76 en 31 persent.
Alhoewel daar baie geleenthede vir landbouprodusente is om hul KHG-uitstoot van hul werksaamhede te verminder en koolstofbakke te verhoog, voeg die werklikheid van boerdery en die meet van netto kweekhuisgasvrystellings 'n mate van kompleksiteit by wat nie geïgnoreer moet word as produsente aangemoedig word om klimaatsaktore te wees nie.
Deur dekgewasse te plant, kan dit die land in lande verleng deur die hoeveelheid organiese koolstof in die grond te verhoog. (Shutter)
Op sommige plekke, insluitend Australië, die Verenigde State, Quebec en Alberta, word produsente vergoed vir die aanneming van praktyke wat die koolstofbakke verhoog en die uitstoot van broeikasgasse verminder. Op elk van hierdie plekke verskil die raamwerke van die bestuur en beïnvloed dit hoe praktyke op die plaas as natuurlike klimaatsoplossings erken en waardeer word.
Dit is deels te danke aan die verskillende belanghebbendes, waaronder regerings, private ondernemings en die burgerlike samelewing, wat daarby betrokke kan wees, die soorte praktyke wat in elke offsetstelsel erken word en hoe koolstofkrediete gereguleer en versprei word op grond van wetgewing, veilings en markplekke.
Sedert 2007, die Alberta-emissie-offsetstelsel het groot nywerheidsbedrywighede benodig wat meer as 100,000 ton KHG's uitstoot om hul emissies te reguleer en te verminder. Een manier om dit te doen is deur te betaal vir die vermindering van emissies in die landbousektor.
In hierdie stelsel werk samewerkers saam met industriële fasiliteite in Alberta om die proses te bepaal om geverifieerde koolstofverrekenings te koop van produsente wat praktyke aangeneem het, insluitend bewaring teelt, om die uitstoot van broeikasgasse te verminder wat buite die sakewêreld strek.
In die VSA word opsies ondersoek om produsente te vergoed deur vrywillige markplekke wat deur private firmas soos gevestig is Indigo Landbou, wat daarop gemik is om direk met produsente saam te werk om data te versamel, grondmonsters te ontleed en koolstof wat vasgesteek is, te verifieer. Op grond van die bestaande vlakke van organiese koolstof (SOC), kan produsente aangemoedig word om praktyke soos bedekking van gewas of verbeterde voedingsverbruiksdoeltreffendheid aan te wend om die SOC verder te verhoog en die uitstoot van broeikasgasse op die plaas te verminder.
Om te leer uit hoe regerings en private ondernemings produsente erken vir hul pogings om klimaatsaksie te bewerkstellig, is van uiterste belang om effektiewe beleidsopgawes vir natuurlike klimaatsoplossings en markte te ontwikkel wat Kanadese landbouprodusente kan aanmoedig om deel te neem aan klimaatsaksie.
Daar is geen silwerkoeël vir die klimaatkrisis nie. Dit verg 'n mengsel van verskillende beleide, innovasies en aksies in verskillende sektore. Ons moet bestuursmeganismes ontwikkel om alle Kanadese produsente se kapasiteit te verhoog om by te dra tot klimaatsaksie.
Lisa Ashton, PhD-kandidaat, Geografie, omgewing en geomatika, Universiteit van Guelph en Ben Bradshaw, medeprofessor in geografie en assistent-vise-president, nagraadse studies, Universiteit van Guelph
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Hoe Kanadese landbouprodusente die voortou kan neem in klimaatsaksie