Mondli Makhanya maàk die nuus | alleman
← Nooit klaar met SA nie
Gesiglose mediabase →
Dit staan 'n koerantredakteur vry om enige tyd die opinieskywers wat gebruik word te vervang. Om 'n opinieskrywer te wees is 'n werk met hoë status en invloed, maar lae werksekerheid – dis waarvoor jy jou inlaat as jy daardie werk doen.
Iemand soos David Bullard gaan nie more op straat sit omdat hy sy werk by The Times verloor het nie, so mens hoef nie te jammer vir hom te wees nie.
Ek kan insien dat Bullard se manier van skryf beledigend vir swart mense is. Hy het jare lank so geskryf, ook in die jare dat Mondli Makhanya die redakteur was. Ek het my aanvanklik verstom daaroor Makhanya dit toelaat. Maar ek het later begin verstaan dat dit alles gaan oor kontroversie en sirkulasiesyfers.
Toe Bullard begin om met bloggers die spot te dryf, het ek dit geniet. Hy kon alles en almal behoorlik beledig, en toe hy bloggers beledig was hulle so ontstoke dat hulle byvoorbeeld alles van hom op Muti met 'bullshitard' gemerk het.
'David Bullard is a legend' is 'n oulike stuk oor Bullard se kontroversialiteit. Maar Bullard se manier van skryf is miskien nie werklik geskik vir SA nie. Want wit mense sal in Bullard se laaste stuk bevestiging vir hul vooroordele vind. Bevestiging van hul aanstootlike aanname dat kolonialisme goed vir swart mense was. Ek dink Bullard se punchline van 'someone to blame' is waaroor die stuk eintlik gaan. Bullard spot die huidige maghebbers, en dis 'n goeie ding om te doen. Maar die inleidende deel is te beledigend, al is hoe 'n ongekoloniseerde Afrika sou wees regtig die tema nie, is dit hoe 95% van mense dit gaan lees. Boonop moet iemand wat so skryf almal eweredig laat deurloop. En ek is bevrees Bullard het wit Engelse, Afrikaners, bloggers en Duitse herdershond eienaars afgeskeep en te veel op die WaBenzi, oftewel die huidge maghebbers gekonsentreer.
Mag mens met swart mense spot?
Ek reken Makhanya het nog altyd so gedink, en daarom aangehou om Bullard te gebruik. Maar ek vermoed Makhanya het begin dink dit was tyd vir 'n verandering – miskien het hy gevoel Bullard herhaal homself. En miskien het hy 'n nuwe skrywer gevind wat nog meer vir die koerant kan beteken.
En toe lees hy Bullard se laaste stuk en keur dit goed (soos nog altyd) vir publikasie. Maar 'n paar dae later dank hy hom af – sogenaamd oor daardie stuk, maar eintlik kan dit nie daaroor wees nie. Want hy kon lankal vir Bullard aangesê het om anders te skryf of te waai. Hy kon hom stil-stil laat gaan het omdat Bullard se opinies dalk te veel mense sou afsit om die koerant te koop. Maar dis glad nie Makhanya se styl nie, want hy weet hoe om self nuus en sensasie te veroorsaak. Daarom dank hy hom af met 'n groot gedoente, en die land gons.
Net soos wat hy byvoorbeeld nuus en sensasie gemaak het met sy "Manto is a drunk and a thief" -opskrif en die sensasie rondom sy (Makhanya se) moontlike arres oor Manto se mediese lêers.
Makhanya slaan 'n slag teen rassisme, en die sirkulasiesyfers styg alweer. As ek 'n koerant besit het sou ek graag Makhanya wou hê as redakteur.
This entry was posted in politiek, rassisme, suid-afrika, witmense and tagged bullard, thetimes. Bookmark the permalink.
4 Responses to Mondli Makhanya maàk die nuus
April 12, 2008 om 5:35 vm
So dis nog altyd die koerantbase se skuld, nie myne nie! Jissie, dankie Alleman, ek weet mos nog al die tyd ek is volledig nie-rassig.
April 13, 2008 om 11:37 vm
On 2nd thougts – dit sal beter wees as redakteurs konsekwent, ondubbelsinnig en met integriteit optree.
Dit sou beteken dat Makhanya jare gelede al van Bullard ontslae moes raak.
Ook: Bullard se styl satire is tipies Brits. En daardie tipe Engelse, en wit meerderwaardigheid kan nie iets goeds inhou vir SA nie. Makhanya moes dit lankal ingesien het.
April 13, 2008 om 6:00 nm
Soos ek die koerantwese sien: (my mening oor die optrede en nie die inhoud van die rubriek nie)
Enige een wat in 'n koerant skryf, ook 'n rubriekskrywer, se werk staan onder die redakteur. Hy staan pa vir dit. Hy sien nie elke dag alles nie. Maar by die meeste koerante word rubrieke en die redaksionele kommentaar, weens die aard daarvan EERS deur die redakteur of aangewese persoon gesien voor publikasie.
Eties werk dit so, dat jy dit nie publiseer as jy nie daarmee saamstem of dit nie in die openbaar kan verdeding nie. Dan gooi jy dit uit of herskryf dit.
'n Redakteur draai nie in die openbaar teen sy skrywers nie. Dit is onprofessioneel. Dit word vooraf uitgestryk, in die redaksiekantoor.