Jubal Anderson Early - World Encyclopedia - Ek wil alles weet - 2020
Jubal Anderson Vroeg (3 November 1816 - 2 Maart 1894) was 'n advokaat en Konfederale generaal in die Amerikaanse Burgeroorlog. Early is vertrou en ondersteun deur die bevelvoerder van die Army of Northern Virginia, Robert E. Lee. Lee het vroeër liefdevol verwys as sy 'Bad Old Man' vanweë 'n onaantasbare gedrag en 'n kort humeur, maar het Early se aggressiewe geveg en die vermoë om eenhede onafhanklik te beveel, waardeer. Die meeste soldate van Early het na hom verwys as 'Old Jube' of 'Old Jubilee' met entoesiasme en toegeneentheid. Sy ondergeskikte generaals het min van hierdie liefde gedeel. Vroeg was 'n bekende foutspoorder en het by die minste geleentheid bytende kritiek op sy ondergeskiktes gelewer. Vroeër was hy gewoonlik blind vir sy eie foute en het heftig gereageer op kritiek of voorstelle van onder.
Hierdie teenstrydige persoonlikheidseienskappe het vroeër baie kritiek by sommige geskiedkundiges veroorsaak ná die Amerikaanse Burgeroorlog en het onder meer beweer dat Early se laat aankoms op Gettysburg deurslaggewend was om die oorwinning van die Unie te help. Later studies toon dat dit grootliks onwaar is. Early se optrede het baie tot die poging van die Konfederasie bygedra.
Early is gebore in Franklin County, Virginia, en studeer aan die Amerikaanse militêre akademie in 1837. Hy het teen die Seminole in Florida geveg as 'n tweede luitenant in die 3de Amerikaanse Artillerie-regiment voordat hy in 1838 vir die eerste keer uit die leër bedank het. het in die 1840's die reg beoefen as aanklaer vir beide Franklin en Floyd Counties in Virginia. Hy is opgemerk vir 'n saak in Mississippi, waar hy die beste advokate in die staat geklop het. Sy regspraktyk is van 1846-1848 deur die Mexikaanse-Amerikaanse oorlog onderbreek. Hy was 'n afgevaardigde in die Algemene Vergadering van Virginia.
Vroeg was 'n Whig en sterk teenkanting van die afskeiding tydens die Virginia-konferensie in Virginia in April 1860. Hy word egter gou opgewek deur die aggressiewe bewegings van die Federale regering (president Abraham Lincoln se oproep om 75,000 vrywilligers om die rebellie te onderdruk) en aanvaar 'n kommissie in die Virginia Militia. Hy is na Lynchburg, Virginia, gestuur om drie regimente op te stel en het toe een van hulle, die 24ste Virginia-infanterie, as 'n kolonel in die konfederale deelstaatleër beveel.
Vroeëre is bevorder na brigadier-generaal na die Eerste Slag van Bull Run (of Eerste Manassas) in Julie 1861. In daardie geveg het hy dapperheid by Blackburn se Ford vertoon en het generaal P. G. T. Beauregard beïndruk. Hy het in die meeste groot veldslae in die oostelike teater geveg, waaronder die Seven Days Battles, Second Bull Run, Antietam, Fredericksburg, Chancellorsville, Gettysburg en talle gevegte in die Shenandoah-vallei. Tydens die Gettysburg-veldtog het Early's Division York, Pennsylvania, die grootste Noordelike stad beset gedurende die oorlog.
Robert E. Lee, 'n betroubare en ondersteunende veldoffisier, het vroeër liefdevol sy 'Bad Old Man' genoem. Vroeër het hy hierdie sobriquet verdien as gevolg van sy onaantasbare gedrag en kort humeur. Maar die aggressiewe gevegte van Early en die vermoë om eenhede onafhanklik te beveel, het hom Lee se vertroue verdien. Die meeste soldate van Early het na hom verwys as 'Old Jube' of 'Old Jubilee' met entoesiasme en toegeneentheid. Sy ondergeskikte offisiere het egter nie hierdie eerbied gedeel nie. Hulle het dikwels weinig van sy toegeneentheid gevoel. Vroeg was bekend as 'n foutspoor wat by die minste geleentheid bytende kritiek aangebied het. Vroeg was hy geneig om sy eie foute blind te maak en reageer heftig op kritiek of voorstelle van so 'n onderdeel.
Vroeg is in 1862 op Williamsburg gewond, terwyl hy 'n klag teen verbysterende kans gelei het.
Bedien onder Stonewall Jackson
Hy konvalueer in Rocky Mount, Virginia, en kom binne twee maande terug onder die bevel van majoor-generaal Thomas J. "Stonewall" Jackson, betyds vir Malvern Hill. Daar het Early sy loopbaanlange gebrek aan geskiktheid vir die slagveldnavigasie getoon en sy brigade het verlore gegaan in die bos; dit het 33 ongevalle opgedoen sonder enige noemenswaardige optrede. In die Tweede Manassas-veldtog is Early bekend vir sy optrede in die Slag van die Cedar-berg en het dit binnekort opgedaag om A.P. Hill aan die linkerkant van Jackson op Stony Ridge te versterk.
In Antietam het vroeg opgevaar na die opdrag van die afdeling toe sy bevelvoerder, Alexander Lawton, gewond is. Lee was beïndruk met sy prestasie en het hom op daardie vlak behou. Op Fredericksburg het Early die dag gered deur die verdeling van George G. Meade, wat 'n leemte in Jackson se lyne binnegedring het, teen te werk. Op 17 Januarie 1863 word hy tot majoor generaal bevorder. Op Chancellorsville het Lee hom 'n mag van 5000 man gegee om Fredericksburg op Marye's Heights te verdedig teen superieure magte (twee korps) onder generaal John Sedgwick. Early kon die Unie-magte uitstel en Sedgwick vaspen, terwyl Lee en Jackson die res van die Unie-troepe na die weste aanval. Die uiteindelike aanval van Sedgwick op Earlye Marye's Heights staan ​​soms bekend as die Tweede Slag van Fredericksburg.
Gettysburg en die Overland-veldtog
Tydens die Gettysburg-veldtog het Early 'n afdeling in die korps van Richard S. Ewell beveel. Sy troepe het daartoe bygedra om die verdedigers van die Unie in Winchester te verslaan, 'n aantal gevangenes gevange te neem en die Shenandoah-vallei oop te maak vir Lee se opkomende magte. Early se afdeling, aangevul met kavallerye, het uiteindelik ooswaarts oor die South Mountain-reeks in Pennsylvania gemarsjeer en beslag gelê op noodsaaklike voorrade en perde langs die pad. Hy het Gettysburg op 26 Junie gevange geneem en 'n losprys geëis wat nooit betaal is nie. Twee dae later het hy York County binnegekom en beslag gelê op York, die grootste stad in Noord-Noord wat tydens die oorlog aan die Konfederate geval het. Hier is gedeeltelik aan sy losprys-eise voldoen, waaronder 'n betaling van $ 28.000 in kontant. Elemente van Early se bevel op 28 Junie het die Susquehanna-rivier bereik, die verste ooste in Pennsylvania, waar enige georganiseerde konfederale mag sou binnedring. Op 30 Junie word Early herroep toe Lee sy leër konsentreer om die aankomende Federale te ontmoet.
Early se afdeling het op 1 Julie 1863 vanuit die noordooste na Gettysburg gekom en was op die linkerflank van die Konfederale lyn. Hy het die afdeling van Francis Barlow (deel van die Union XI Corps) behoorlik verslaan en drie keer die slagoffers aan die verdedigers toegedien terwyl hy gely het, en die Unie-troepe deur die strate van die stad teruggejaag en baie van hulle gevange geneem. Op die tweede dag op Gettysburg het hy East Cemetery Hill aangerand as deel van Ewell se pogings om die Unie-regterflank te doen. Ondanks aanvanklike sukses het versterkings van die Unie opgedaag om die twee brigades van Early af te weer. Op die derde dag het Early 'n brigade losgemaak om Edward 'Allegheny' Johnson se afdeling by te staan ​​in 'n onsuksesvolle aanval op Culp's Hill. Elemente van Early se afdeling het die agterkant van Lee se leër gedek tydens sy onttrekking uit Gettysburg op 4 en 5 Julie.
Oor die winter van 1863-1864 is hy vroeg in die Shenandoahvallei bedien. Gedurende hierdie periode het hy af en toe ingevul as korpsbevelvoerder tydens die afwesigheid van Ewell weens siekte. Op 31 Mei 1864 spreek Lee sy vertroue uit in vroeëre inisiatief en vermoëns op hoër bevelvlakke en bevorder hom tot die tydelike rang van luitenant-generaal.
By sy terugkeer uit die Vallei het Early in die Slag van die Wildernis geveg en die bevel van die siekte A.P. Hill's Third Corps aangeneem tydens die optog om Ulysses S. Grant by Spotsylvania Court House te onderskep. By Spotsylvanië het Early die betreklik stil regterflank van die Mule-skoen beset. Lee het in die Slag van Cold Harbor die oneffektiewe Ewell vervang met Early as bevelvoerder van die Tweede Korps.
Die belangrikste diens van Early was daardie somer en herfs, in die Vallei-veldtogte van 1864, toe hy die Konfederasie se laaste inval in die Noorde beveel het. Toe die konfederale gebied vinnig deur die Unie-leërs van Grant en William Tecumseh Sherman gevange geneem is, stuur Lee die korps van Early om Unie-magte uit die Shenandoah-vallei te vee en Washington, DC te bedreig, in die hoop om Grant te dwing om sy magte teen Lee rondom Petersburg te verdun, Virginia. Vroeëre leër het verskeie leërs van die Unie verslaan, onder meer by Monocacy, waar die unie-generaal Lew Wallace slegs 5 800 man verdedig het teen die 15,000 van Early. Alhoewel Early gewen het, het die geveg hom 'n dag se vertraging gekos, en Washington het tyd gehad om te versterk. Hierdie inval het aansienlike paniek in die Noorde veroorsaak en Early kon naby die buitewyke van Washington kom. Hy het sy kavallerie na die westekant van Washington gestuur, terwyl sy infanterie Fort Stevens aangeval het. Abraham Lincoln het die aanranding dopgehou, die enigste sittende president wat onder vyandige militêre vuur gekom het. Toe hy vroeg onttrek het, het hy aan een van sy offisiere gesê, "majoor, ons het nie Washington gevat nie, maar ons het Abe Lincoln soos die hel geskrik."
Vroeg teruggetrek na die vallei. Hy het die leër van die Unie onder George H. Crook op Kernstown op 24 Julie 1864 verslaan. Ses dae later het sy kavallerye 'n groot deel van die stad Chambersburg, Pennsylvania, afgemaai in weerwraak vir David Hunter se optrede in die Vallei (veral die verbranding van die Virginia Militêre Instituut) en weens die versuim van die dorp om sy losprys te betaal. Vroeg in Augustus het Early se kavallerie- en guerrilla-magte die B&O Railroad op verskillende plekke aangeval.
Grant, verloor geduld en besef dat Early vroeër Washington kon aanval as hy wil, het die dreigement hanteer deur 'n leër onder generaal Philip Sheridan uit te stuur. Soms as die getal van die Konfederate drie tot een, het Sheridan vroeg in drie gevegte wat vroeg in Augustus verslaan is, verslaan en 'n groot deel van die landbou-eiendomme in die Vallei verwoes en die gebruik daarvan as voorrade vir Lee se leër ontken. In 'n briljante verrassingsaanval het Early twee derdes van die leër van die Unie tydens die Slag van Cedar Creek op 19 Oktober 1864 weggevoer, maar sy troepe was honger en uitgeput en het uit hul geledere geval om die kamp van die Unie te boesem; Sheridan kon daarin slaag om sy troepe te laat saamtrek en vroeg beslissend te verslaan.
Die meeste van die mans van die korps van Early het in Desember weer by Lee aangesluit by Petersburg, terwyl Early oorbly om 'n skeletmag te beveel. Sy mag is byna vernietig in Waynesboro en Early het skaars met 'n paar personeellede ontsnap. Lee is vroeg in Maart 1865 van sy bevel onthef omdat hy twyfel aan Early se vermoë om vertroue in die mans te werf wat hy sou moes werf om voort te gaan met die operasie. Hy skryf aan Early oor die moeilikheidsgraad van hierdie besluit:
Alhoewel my eie vertroue in u vermoë, ywer en toewyding aan die saak nie in stryd is nie, het ek nietemin gevoel dat ek nie die saak van die huidige opinie kan teenstaan ​​sonder om u reputasie en diensbesering te onreg aan te doen nie. Daarom voel ek my gedwonge om te probeer om 'n bevelvoerder te vind wat meer geneig sou wees om die land se krag en hulpbronne te ontwikkel en die soldate met selfvertroue te inspireer ... Dankie vir die getrouheid en energie waarmee u altyd my pogings ondersteun het, en die moed en toewyding wat u ooit in die diens geopenbaar het ...
Robert E. Lee, brief aan vroeg
Generaal Vroeg, vermom as 'n boer, terwyl hy na Mexico, 1865, ontsnap het.
Vroeg het hy gevlug toe die Army of Northern Virginia op 9 April 1865 oorgegee het. Hy het te perd na Texas gery, in die hoop om 'n Konfederale mag te vind wat steeds uithou, en daarna na Mexiko gegaan en daarvandaan na Kuba en Kanada geseil. Hy het in Toronto gewoon en sy memoires geskryf, 'N Gedenkboek van die laaste jaar van die Onafhanklikheidsoorlog in die Verenigde State van Amerika, wat op sy Vallei-veldtog gefokus het. Hulle is in 1867 gepubliseer.
Hy het in 1869 na Virginia teruggekeer met die regspraktyk. Hy is in 1868 deur president Andrew Johnson vergewe, maar het steeds 'n ongekonstrueerde rebel gebly. Hy was een van die mees vokale onder diegene wat 'n bitter Lost Cause-beweging bevorder het en wat die optrede van lt.genl James Longstreet op Gettysburg verwoes het. Hy was betrokke by die Louisiana Lottery saam met die afgetrede generaal P.G.T. Beauregard.
Op die ouderdom van 77, nadat hy 'n trappe neergeval het, is Early in Lynchburg, Virginia dood. Hy word begrawe in die Spring Hill-begraafplaas.
Early se bydraes tot die laaste poging tot oorlewing van die Konfederasie was baie belangrik. Sommige geskiedkundiges beweer dat hy die oorlog ses tot nege maande verleng het vanweë sy pogings in Washington en in die Vallei. Die volgende aanhaling gee 'n samevatting van 'n mening wat deur sy bewonderaars gehou word:
Eerlike en uitgesproke, eervolle en kompromislose, Jubal A. Dit is vroeg in die teken van die suidelike konfederasie. Sy selfvertroue, waagmoed, sagtheid en toewyding aan die saak het vertroue gebring, net soos dit nou eerbied inspireer.
James I. Robertson, jr., Alumni-uitstaande professor in geskiedenis, Virginia Tech; Raadslid, Jubal A. Trust vir vroeë bewaring
Vroeg, Jubal A., en Gary W. Gallagher. 'N Gedenkboek van die laaste jaar van die oorlog vir onafhanklikheid in die konfederale state van Amerika. University of South Carolina Press, 2001. ISBN 1-57003-450-8
Eicher, John H, en David J. Eicher. Hoë opdragte van die burgeroorlog. Stanford University Press, 2001. ISBN 0-8047-3641-3
Gallagher, Gary W. (red.). Struggle for the Shenandoah: Essays on the 1864 Valley Campaign. Kent State University Press, 1991. ISBN 0-87338-429-6