Jou top 10 dissipline-dilemmas - opgelos - Inligting - 2022
Ons het gevra vir u moeilikste dissipline-uitdagings, en, seun, het ons te veel geraak? Dit lyk asof almal se wangedrag by kinders sukkel - en dikwels nêrens kom nie. 'N Paar probleme verskyn telkens op alle ouderdomme en stadiums.
Ons het die 10 mees deurlopende probleme direk na bo gebring en ons paneel van kinderdissipline-adviseurs gevra hoe u u klewerige situasies kan uithaal.
Opmerking: Al ons kundiges gee goeie advies, maar stel soms baie verskillende benaderings voor. Kyk watter metode vir u geld. U sal seker 'n nuwe strategie vind om die gewenste resultate te kry.
My kind boelie sy broer
As hy nie regkom nie, slaan, krap, trek hy hare en gooi my 2-jarige James dinge na die voorwerp van sy aggressie, gewoonlik is sy 4-jarige broer Elijah, 'n uitstekende, gemaklike, gelegde -rug, en heeltemal nie-gewelddadige kind. James is 'n boelie. As Elia iets het wat hy wil hê, slaan James hom net totdat hy dit oorhandig. Soms maak hy Elia vir geen rede kwaad nie.
Wat ons probeer het:
Vra hom om op te hou
Sê vir hom 'nee' op ooghoogte
Stuur hom na sy kamer of sit in 'n hoek
Waar ons staan: Niks werk nie. Ons het 'n nuwe baba, en ons is bang dat hierdie patroon sal voortduur.
Die kenners reageer
Fokus op die positiewe: U het reg om vir James tyd te gee na 'n aggressiewe episode. Hy oortree die nommer een reël van gesins konflik - wees veilig - daarom moet u hom skei totdat hy kalmeer.
Maar u moet hierdie goeie onderskeid tussen kinder-slegte kinders uit u kop haal, omdat dit 'n invloed sal hê op u ouer, en James sal die etikette wat u aan hom sit, nakom.
Kyk ook na u eie optrede: doen u iets wat sy gedrag kan aansteek?
U noem spanspek. Om met 'n kwaad hande te slaan, te dissiplineer en 'n kind weg te trek, dra die boodskap uit dat dit goed gaan as jy groter, sterker is of op geen ander manier kan saamwerk nie. Sulke fisieke straf versterk net die gedrag van udoen nie wil.
- Carl Pickhardt,Die handleiding van die Alles-ouer vir positiewe dissipline
Wet op vroeë leidrade: 'N Tweejarige beseer nie 'n ander kind met opset nie. James het 'n lae impulsbeheer, en dinge sal waarskynlik net erger word as die baba hier is, omdat hy meer jaloers sal wees en minder tyd het om toesig te hou.
Vir u eie gesonde verstand, moet u soveel as moontlik twee van elke speelding byderhand hê. Wys ook 'n ruimte aan waar elke kind kan terugtrek indien nodig. Let op na leidrade dat James op die punt staan ​​om aggressief te raak, soos om sy tande te grys, en verwyder hom van die toneel voordat hy die misdaad pleeg.
U kan ook saam met die 4-jarige Elijah werk, wat klink soos hy met 'n mate van assertiwiteit kan doen. Deel die rolspel en maak beurte totdat James hierdie vaardigheid ontwikkel.
- Michele Borba,Nie meer verkeerd nie
Vermy opleiding deur slagoffer-boelies: Dit is 'n normale gedrag vir 'n 2-jarige kind: James wil hê wat hy wil as hy dit wil hê.
U laat dit bereken klink, maar dit is nie. Dit beteken nie dat dit aanvaarbaar is nie. Maar om opleiding van boelie-boelie te vermy (James word bestempel as die boelie, en Elia voel 'spesiaal' as die slagoffer), moet u albei kinders dieselfde behandel: as daar 'n stryd oor 'n speelding is, moet hulle albei gaan om kwartiere te skei om af te koel.
U moet ook vir James laat weet dat u sy gevoelens verstaan ​​- uweet hy is kwaad - maar dat u nie vir Elia of iemand anders kan seermaak nie. Bied 'n manier vir hom om sy woede veilig uit te druk, soos om 'n kussing te slaan.
- Jane Nelsen, diePositiewe dissipline reeks
My kind stem my uit
My 7-jarige Alyssa is helder, aktief en het 'n moeilike tyd om te fokus. Om soggens aan te trek, benodig 'n dosyn aanmanings om haar klere aan te trek. Om tande te borsel, is daar talle aansture van ander aktiwiteite.
In dieselfde toneel word probeer om by die deur uit te kom en gereed te maak vir bed. Ek moet op haar bly om alles gedoen te kry. Dit word meestal gedoen, maar nie sonder 'n uitbarsting of twee nie.
Waar ons staan: Dit is regtig uitputtend om oor en oor hierdie roetine deur te gaan. Help!
Buite die boks dink: Kies 'n rustige, liefdevolle tyd om saam te dink oor wat julle albei kan doen om die probleem te hanteer. Dit is maklik om in 'n roetine vas te lê, maar hier is keuses.
Om die oggende glad te laat verloop, kan jy vroeër opstaan, of jy kon die vorige aand baie voorbereiding doen - lê haar klere uit, maak haar tandeborsel gereed en sit haar skoene, jas en tas by die deur.
Vra haar vir idees: "Wat kan ons anders probeer om jou betyds by die deur uit te kry sonder om te terg?
Laat 'n lys praat: Sit jouself in die skoene van jou dogter - sy doen die beste wat sy kan. Miskien moet u die tempo of faktor in meer tyd vertraag om met haar te synchroniseer. Jy is opgesluit in 'n magstryd wat jy nie gaan wen nie.
Laat haar 'n lys saamstel van al die dinge wat sy moet doen om gereed te wees vir skool. ('N Kleuter kan dieselfde doen met foto's of foto's.) Laat haar dan verantwoordelikheid neem.
Die meeste wat u moet sê, is: "Het u u lys nagegaan?"
Stel 'n timer: Snaak leer kinders eenvoudig om nie te luister nie. Laat natuurlike gevolge u hier help.
U kan 'n kombuistimer instel en u kind laat weet dat sy 'n sekere tyd het om haar take af te handel - sorg dat u genoeg tyd toelaat sodat u dogter nie deur die oggendroetine hoef te jaag nie.
Dit kan vereis dat sy vroeër bed toe gaan of vroeër opstaan. Dan, as dit tyd is om by die deur uit te kom, as sy nie aangetrek is nie, sal sy net haar klere in die motor moet aantrek. Na 'n paar dae sal sy waarskynlik leer om vinnig aan te trek.
- Linda Sonna, diealles ouerskapreeks
My kind trek na sy vriende
My 8-jarige seun, Zac, weef voortdurend groot verhale oor homself. Hy vertel vir sy vriende dat hy 'n swart gordel in karate is, want hy het in werklikheid nog nie vegkuns gedoen sedert hy vyf was nie. Of hy sal spog met 'n goeie kitaarspeler as hy nog nooit lesse gehad het nie.
Ek het hom selfs gehoor dat hy met maatjies spog oor - van alle dinge - hoe groot sy niggies is. Ek is bekommerd dat hy vriende hieroor sal verloor.
Met verwysing na die roem en die onakkuraatheid daarvan
Om hom te vertel dat sy vriende hom nie vertrou nie
Waar ons staan: Hy draai die waarheid voort, en ek krimp as ek dit hoor.
- Susan,Berkeley, Kalifornië
Empatiseer, moenie kritiseer nie: Dit klink of Zac 'n lae selfbeeld het. Dus, in plaas daarvan om hom te kritiseer omdat hy die waarheid uitgestrek het, probeer om empatie met hom te hê.
Sê: ''n Swart gordel in karate. Dit is 'n wonderlike doel. Wil u dit verwesenlik?'
Of, ''n Kitaarspeler is 'n wonderlike ding om te wil wees. Hoe kan ons dit laat gebeur?'
Maak 'n skakel met u seun voordat u sy gedrag regstel, en weerstaan ​​die drang tot skuld of skaamte, wat hom net erger sal laat voel.
Wag dit uit: Dit kan 'n vriendskap verloor as hy spog voordat hy dit "regkry." Dit is vir jou moeilik om te hoor, maar sommige kinders moet dinge op die moeilike manier leer.
Versterk sy selfbeeld: dit is normaal om bekwaam, belangrik en waardeer te wil voel. Dit kan wees dat Zac probleme ondervind met sy eweknieë en dink dat hy 'n indruk op hulle sal kry. Fokus op al die dinge wat hy doen om sy selfbeeld te verhoog. Laat u seun weet dat u hom liefhet vir presies wie hy is, al is hy nie 'n meester in karate nie.
- Robert MacKenzie,Stel perke vas met u kind met sterk wil
Versterk sy selfbeeld: Dit is normaal om bekwaam, belangrik en waardeer te wil voel. Dit kan wees dat Zac probleme ondervind met sy eweknieë en dink dat hy 'n indruk op hulle sal kry.
Fokus op al die dinge wat hy doen om sy selfbeeld te verhoog. Laat u seun weet dat u hom liefhet vir presies wie hy is, selfs al is hy nie 'n meester in karate nie.
My kind trotseer ons gedurig
My 3-jarige, Michael, is baie uitdagend. Hy doen dinge wat ons spesifiek vir hom sê om nie te doen nie, soos om 'n speelding in die muur te rammel of sy gunsteling spul te gooi. As hy nie regkom nie, of dit nou toegelaat word om TV te kyk of om 'n sekere versnapering te kry wat hy wil, dan gooi hy die woede.
Gevolge (soos om nie op 'n uitstappie te gaan nie)
1-2-3 Magiese metode
Waar ons staan: Op kort termyn werk ons ​​benadering, maar niks wat ek doen, kry hom op die langtermyn nie. Ek is aan my einde.
Maak u verwagtinge duidelik: U strategieë sal nie op die lange duur werk as Michael nie weet wat om anders te doen nie.
Skryf u verwagtinge kalm, ferm en gebruik so min as moontlik woorde: "Michael, jy mag nie jou bedompige gooi nie." Bied 'n redelike keuse of kompromie: "Wil jy 'n bal buite gooi of met jou bedompige binnekant speel? '
As hy nog steeds weerstand bied, meld dan 'n gevolg wat gepas is vir die oortreding, soos: "As jy weer die spul gooi, sal ek dit wegneem." Volg elke keer onmiddellik deur sodat hy die verband sien. Geen onderhandelinge, pleit of waarskuwings nie.
Nooi samewerking uit: U het nie 'n langtermynoplossing nie. Michael sal dalk ophou vir die oomblik, wanneer hy vir sy wangedrag moet betaal, en dan nog later kan kom deur dit weer te doen.
Dit is 'n kans vir u om samewerking te nooi. In plaas daarvan om beheersend of straf te word, vra: "Wil u weer probeer?" Sommige selfgeldende en onafhanklike kinders het meer opleiding nodig voordat hulle kan saamwerk - veral as hulle deur ouerlike eise versmoor voel.
Praat met empatie: Soek maniere om die probleem saam op te los. En praat met empatie en respek met u seun.
Selfs as u 'n limiet stel, wys hom dat u verstaan ​​hoe hy voel: 'Ek weet hoeveel u nou vir hierdie ys wil hê, maar ek kan nie toelaat dat u dit voor die ete kry nie. As u honger is, waarom nie begin jy met jou aandete, en ons spaar die yspop vir nagereg? '
Hou aan om hom te troos en te vertroos totdat hy kalmeer, maar moenie tou opgooi nie en moenie oor die saak debatteer nie.
My kind tref mense
My 6-jarige man, Liam, tref mense as hy nie regkom nie.
Toe sy vriend nie 'n rekenaarspeletjie wou deel nie, druk Liam sy nek. Hy het sy twintig maande oue suster van die rusbank af heeltemal onbewys gemaak. En hy slaan en skop my nadat ek die TV afgeskakel het.
Hy is groot en sterk vir sy ouderdom, en ek is bekommerd dat hy iemand regtig sal beseer.
Gesels met hom en sê vir hom om sy woorde te gebruik
Gevolge, soos geen TV-tyd nie
Spanking (as 'n laaste uitweg)
Waar ons staan: My man dink dat slaan normale seuntjie-gedrag is wat ons seun sal ontgroei. Ek doen nie. Hoe kan ek Liam begryp dat slaan nie gepas is nie?
- Jane,Palo Alto, Kalifornië
Gooi die spanspek uit: Spanking is nie die antwoord hier nie. Fisieke straf is beter om die woede van 'n ouer te verlig as om 'n kind se slegte gedrag te ontmoedig.
U het egter reg om Liam in 'n time-out te isoleer vir veiligheid en sodat almal kan afkoel. Praat met hom oor 'n tydjie wat hy in die toekoms kan doen in plaas daarvan om op te tree.
Sit dit in woorde: As kinders nie regkom nie, voel hulle uitgelok. U moet hom leer hoe om woede behoorlik uit te druk.
As hy lyk asof hy kan uitspuit, hou hy sy hande vas sodat hy nie kan slaan nie en help hom om sy gevoelens in woorde te stel: "Kan ek 'n draai maak?"
Loof hom dat hy homself korrek uitgedruk het, en help hom dan om die situasie uit te werk. Wanneer hy nie meer ontsteld is nie, prys hom dat hy gaan rus het.
Help hom om 'n beter manier te vind: Liam skreeu om 'n geskikte uitlaatklep vir sy frustrasie en woede. Kry 'n rustige, rustige, ononderbroke tyd saam met hom en sy pa om 'n nul-verdraagsaamheidsbeleid rakende slaan op te stel.
Dit is belangrik dat ouers 'n verenigde front moet aanbied. Liam is ook oud genoeg om te hoor van moontlike gevolge: iemand kan beseer word, hy kan geskors word, hy kan 'n slegte reputasie kry, of hy kan vriende verloor.
Help hom om maniere te vind om sy sterk gevoelens uit te druk: Hy kan klei stamp, 'n kussing slaan, 'n gatsak slaan, 'n "ek" -uitspraak gebruik ("ek wil daardie speelding terug hê)", sê wat hy voel ("ek is mal dat jy my speelding geneem het "), vind 'n plek om te kalmeer of verlaat die toneel.
Help hom om 'n benadering te kies en oefen dit weer en weer saam totdat hy dit leer. By die eerste teken van probleme, identifiseer u seun se gevoelens en herinner hom wat hy kan doen om hulle te bestuur. 'Lyk of jy regtig kwaad is. Wil jy buitentoe gaan om dit af te voer?'
My kind onderbreek my oproepe
My 3-jarige Miller, die enigste kind, is heeltemal ongeduldig as ek of my man telefonies is. Hy doen wat hy kan deur sy stem te gebruik of met luidrugtige speelgoed te speel om ons gesprek te onderbreek. Ons praat nie met telefoongesprekke nie: ek praat van kort, funksionele oproepe soos om doktersafsprake te reël.
Verduidelik die bedagsame gedrag wat verwag word
Laat my seun vooraf weet van 'n oproep, hoe lank dit sal duur, en hom gerusstel, sal hy daarna my aandag kry
Gee hom iets om te doen voordat hy die telefoon haal
Bied minder ontwrigtende maniere om ons aandag te kry, soos om sy hand op te steek
Gaan die gevolge van onderbreking voor 'n oproep na
Prys hom as hy nie onderbreek nie
Waar ons staan: Dit wil voorkom asof ons baie min vorder.
Verlaat die kamer: Kudos vir u repertoire van positiewe dissipline tegnieke. Maar dit klink soos 'n geval waar woorde nie oortuig word nie en dit tyd is om op te tree.
Ek beveel aan dat u tydens telefoonoproepe fisiese skeiding maak - gaan na 'n ander kamer vir 'n oproep terwyl Miller besig is met iets. Sê vir hom dat jy by hom sal aansluit sodra jy klaar is. Hy kan aanvanklik 'n bietjie ophef, maar hy sal leer om verdraagsaamheid te ontwikkel vir hierdie kort skeidings.
Slegs kinders wil nie meeding om hul ouers se aandag nie, maar u kind moet leer oor vertraagde bevrediging. Vertraging is nie ontkenning nie - dit is net vertraging.
Help hom om te wag: U werk hieraan hard, maar dit klink of u te veel dinge probeer en nie lank genoeg by een van hulle wil vassteek om te sien of dit werk nie. Dit neem 'n paar weke vir 'n kind om 'n nuwe gedrag aan te leer, en dinge word dikwels net erger voordat dit beter word.
Waarmee jy regtig besig is, is 'n ongeduldige kind. U kan Miller help om te wag om te wag deur sy teenwoordigheid te erken - met optrede, nie woorde nie - om sy rug saggies te klap, 'n drukkie te gee, of met 'n vinger 'nog een minuut' te sein.
Baie jong kinders het 'n beperkte tydskonsep. Probeer hom dan 'n bietjie uurglas of 'n oondhouer gee om te help om die boodskap oor te dra dat hy moet wag. Gee hom iets om te doen terwyl u telefonies is, en prys dan die gek uit hom as hy goeie selfbeheersing toon. Konsekwentheid is die sleutel.
Skep 'n spesiale kassie: Dit is 'n normale normale gedrag van 3 jaar. Ek slaan al die verduidelikings oor: skep 'n spesiale kassie wat net tydens telefoonoproepe uitgekom het en vul dit met aangename dinge wat Miller help om te kies.
As hierdie afleiding nie die moeite doen nie, neem u telefoon in die badkamer en sluit die deur, en laat u kind net sy gevoelens hê. U hoef hom nie te red as hy ontsteld is nie.
Help hom om uit te vind hoe hy homself kan kalmeer deur te sê: "Waar is u telefoonkassie?" Of "Wat moet u doen as ek telefonies is?" Dit maak u seun betrokke by die oplossing van die probleem.
My kind slaan terug
My 5-jarige, Jackson, kan 'n regte bekoring wees, maar hy het 'n mond wat buite beheer is. Hy noem ons name, praat terug en gee ons gesindheid as ons probeer om hom te dissiplineer of vra om op te hou. En dit is nie net by die huis nie: dit is bekend dat hy vir sy onderwyser gesê het dat 'n spel "belaglik" is.
Ek het elke speelding wat hy gehad het, aangehad as hy nie sou opruim nie, en hy het nooit weer vir hulle gevra nie. Ons grap dat hy 'n prokureur, evangelis of politikus sal wees, maar eerlik moet hy grense en respek leer.
Neem dinge weg
Waar ons staan: Niks werk regtig baie lank nie. Ek is verlore by hom en is bang oor wat die toekoms inhou.
Benoem die gedrag: As daar iets uit respek uit Jackson se mond kom, noem dit ter plaatse: "U mag my nie name noem nie. Dit is onaanvaarbaar."
Bly kalm en neutraal in u stem en liggaamstaal - nie sug of rondrol nie - en weier om aan die gesprek deel te neem totdat hy ophou praat.
Sê iets soos: "Stop. Om my te sê dat ek dom is, is oneerbiedig. Ons kan praat as jy mooi kan praat."
As die sassas voortduur, stel 'n duidelike gevolg wat direk verband hou met die onbeleefdheid van die kind en moenie terugval nie! Een gevolg hiervan is die herhaling van 'n meer toepaslike reaksie in 'n eerbiedige toon tien keer.
U noem dat hy sjarmant kan wees, so maak hom gerus aangemoedig wanneer hy mooi kommunikeer: "Jackson, dankie dat u op so 'n aangename en beleefde manier gepraat het."
Weerstaan ​​die aas: Al die benaderings wat u noem is straf. Dit gaan Jackson kwaad en beroerd maak, en hy sal met meer onbeskofte terugkeer na jou wil terugkeer.
Probeer eerder logiese gevolge en vermy die aas.
Byvoorbeeld, sê Jackson vir Jackson, "dit is jou taak om jou speelgoed weg te sit. U kan dit nou doen of 'n paar minute in u kamer deurbring om gereed te wees om dit te doen. Wat wil u doen?"
As hy terugval, vermy die houding en magstryd, en stuur hom eenvoudig na sy kamer met 'n tydhouer op sleeptou, en nooi hom terug as die timer afgaan. As hy u limiet weer toets, herhaal dan hierdie proses totdat hy verstaan ​​dat u 'n grens stel wat nie beweeg nie.
Probeer eerder vra: Sommige kinders veg terug as hulle voel dat volwassenes hulle probeer beheer, eise stel of opdragte gee. Probeer vra eerder as om te sê: "Waarheen gaan jou speelgoed as jy klaar gespeel het?"
U kan ook probeer om eers op Jackson se gevoelens te fokus, eerder as op die disrespek, deur iets te sê soos: "Jy is nou duidelik kwaad. Ek weet dat dit my ontstel as jy so praat. Laat ons later praat as jy beter voel. hou daarvan om te hoor waaroor jy gefrustreerd is. '
Nadat die tempels afgekoel het, kan u probeer om die probleem saam op te los: "Kan u dink aan 'n beter manier om te sê wat u voel?"
Humor kan help: "Ek moes dit verkeerd gehoor het. Ek dink dat jy bedoel het om te sê: 'Ma, wil jy my speelgoed afhaal, want ek voel te lui om dit nou self te doen!'"
My kind is heeltemal nie samewerkend nie
Dit lyk asof my seun, Parker, wat amper drie is, selektiewe gehoor het. As ek vir hom sê dat dit tyd is om die park te verlaat, dan hardloop hy weg en hou net aan wat hy doen en vermy my. As ek die motor oopsluit of sy jonger broer in die motorsitplek sit, bout hy net, al het ek gesê dat hy naby my moet bly. Ek kan hom sê om sy speelgoed herhaaldelik op te tel, en dit val op dowe ore. Maar as ek 'lekkergoed' sê, kry ek onmiddellik antwoord.
Vra mooi en herhaaldelik
Die wegneem van 'n voorreg
Heg 'n leiband aan sy pols
Spanking (slegs in gevaarlike situasies)
Opruim saam, die opruimliedjie, wedrenne om op te ruim
Waar ons staan: Ek voel oorweldig en gefrustreerd.
Stel hom in beheer: Jou seun klink taamlik moedswillig, en moedswillige kinders reageer nie goed op negatiewe gevolge nie - dit maak hulle net kwaad. Stel eerder 'n kaart op met belonings vir goeie gedrag. Dit stuur die boodskap dat u kind beheer het oor sy lewe en dat sy keuses gevolge het.
Kies u veldslae: Een eenvoudige oplossing vir die gesukkel by die motor: sit hom op sy sitplek voor sy boetie. Dit is 'n veiligheidsaak, en hy kry geen keuses nie.
Daarbenewens moet u u veldslae kies - kies die ding wat u die belangrikste maak om eers aan te werk, soos om sy speelgoed op te ruim. Laat hom weet in 'n vriendelike maar ferm stem wat u verwag en dat u besigheid bedoel. Besef dat hy miskien nie gereed is om sy speelgoed in te pak sodra u hom sê nie, gee hom dus 'n waarskuwing sodat hy aan die idee kan gewoond raak.
Soek samewerking: U leer nie 'n kind oor veiligheid deur te slaan nie. Sit hom eers in sy motorstoel en laat hom dan voel.
Nooi sy samewerking aan die orde, niemand reageer goed op eise of voel beheersd nie. Sê: "Wat moet u doen voor ete? Kan u dit self doen of het u my hulp nodig? U besluit."
My kind is immuun teen straf
Ek het twee dogters van 3 jaar oud. Alexa trek die lyn, en Isabella is die reëlbreker.
Sy gee nie minder om dat sy gestraf word nie. As ek haar geliefde prinsesklere wegneem, sê ek, spring op die meubels, sal sy vir my die towerstaf bring en sê: "Mammie, jy het dit vergeet."
As sy per ongeluk kos op die vloer mors en ek haar vra om dit op te ruim, sê sy: "Nee, jy doen dit." Ek sê vir haar ek sal haar help, maar dat sy nie roomys kry as sy dit nie opruim nie. Sy doen dit nie, mis ys, huil, en dit is gou vergete.
Waar ons staan: Ek voel nie asof enige straf binne sak nie, en dit maak my moeg.
Leer haar om te gee en te kry: Soos u ontdek het, neem dinge van Isabella haar net bemagtig. Kinders moet leer hoe om deel te wees van 'n gesin, en jy moet Isabella leer dat jy sekere dinge vir haar doen, en in ruil daarvoor sal sy sekere dinge vir jou doen.
In plaas daarvan om haar van ys te ontneem, sê jy: "Absoluut ja, jy kan iets hê. Maar hier is wat ek eers van jou nodig het."
So 'n kind moet nie outomaties gee nie. As sy iets wil hê, moet sy eers iets doen.
Koppel, maak dan reg: U moet die etikette wat u op 'n tweeling aangebring het, uit u kop verwyder, of dit sal aan hulle voldoen. Isabella soek moontlik wraak omdat sy nie so geliefd soos haar suster voel nie.
Maak 'n verbinding voordat u 'n regstelling aanbied. Die volgende keer dat Isabella kos mors, gee 'n vinnige drukkie en sê dan: "Oeps! Ek weet dit was 'n ongeluk. Wat moet u doen om dit op te ruim?"
U sal miskien verbaas wees hoeveel meer effektief dit is om haar te vra wat sy moet doen as om haar te vertel wat om te doen. Vertel nooi rebellie uit. Vra vra dikwels vir denke en samewerking.
Gooi die liefde oor: Dit is miskien tyd om 'n verhouding met Isabella te bou. As sy iets reg doen, moet u dit uitwys en prys. Laat haar weet dat sy geliefd is en dat jy dankbaar is vir haar.
Die meeste kinders wil regtig hul ouers behaag. Sommige gee net op omdat hulle gedurig gekritiseer voel. Isabella moet hoor dat sy dinge doen waarvan u hou en waardeer.
My kind se gehuil dryf my moeg
My 5-jarige man, A.J., is al so lank as wat ek kan onthou. Dit lyk asof dit net erger word voor 'n groot mylpaal in die ontwikkeling, soos om te leer lees, maar hy doen dit wanneer hy ontsteld of gefrustreerd is. Hy huil, hy klou vas, en hy praat op hierdie hoë manier wat ons nie kan verstaan ​​nie.
Vra hom om gereeld te praat
Stuur hom na sy kamer om te kalmeer
Verduidelik dat ek hom nie kan verstaan ​​nie
Waar ons staan: Ons kan hom op kort termyn laat stop, maar hy doen dit altyd weer. Sy gehuil dryf my man kranksinnig, en die geluid daarvan laat my teen die muur wil kruip.
- Stephanie,Pacifica, Kalifornië
Ignoreer 'n fluitjie: 'N Kind huil om aandag te kry - en 'n kind wat herhaaldelik huil, het waarskynlik geleer dat hierdie irriterende gedrag sy ouers laat ingee. Moenie tou opgooi nie!
Weier net om te luister as u kind sy hoë stem begin gebruik. Sê net by die eerste fluister: "Stop! Ek luister nie na huil nie. Vertel my wat u wil hê in u gewone stem."
Ignoreer u kind as hy aanhou. Die truuk is om nie op sy optrede te reageer nie.
Maak 'n tyd-off misdryf: By die eerste geluid van ophef, gekerm, kwaadwilligheid of geknetter, sê jy: "As u aanhou huil, moet u tyd in u kamer deurbring totdat u gereed is om normaal te praat."
As hy nie onmiddellik daaraan voldoen nie, lei hom na sy kamer en stel die timer in sodat hy die boodskap kry. Die sleutel hier is om konsekwent te volg.
Kies 'n sein: Dit klink of u 'n goeie idee het van wat u seun se huil vonke gee - frustrasie en mylpale bereik. Dit kan help om hom gedurende daardie tye ekstra TLC aan te bied.
Met die eerste geluid van gekerm, kan jy jou seun in jou skoot neem en hom 'n groot drukkie gee - sonder om enigiets oor die gekerm te sê - totdat julle albei beter voel.
Dan, werk tydens 'n gelukkige, nie-wankelende oomblik saam om 'n sein te gee wat u seun sal gee as u hoor dat hy begin huil. Dit kan 'n sagte trekkie op jou oor wees, of jy kan jou vingers in jou ore plaas en glimlag - humor kan help - om jou kind te herinner dat jy net na sy normale stem luister. Dit werk die beste as u kind die sein kies.