Wat is 'n knouende pienk ui: leer oor versorging van uie in tuine - Diverse
As jy van veldblomme hou, probeer om 'n knikende pienk ui te kweek. Wat is 'n knikende pienk ui? Wel, die beskrywende naam gee meer as net 'n wenk, maar lees verder om te leer hoe om knikende uie te kweek en om ui-versorging te knik.
Wat is 'n knikkende pienk ui?
Knou pienk uie (Allium baarmoeder) is blomblomuie. Hulle is inheems aan Noord-Amerika van die staat New York tot Michigan en in British Columbia en suid deur die berge en koeler gebiede van Arizona en Noord-Georgia.
Knoppende pienk uie kom voor op rotsagtige gronde in droë weide en grasvlaktes, in die oop bos en in blare en langs die blare. Hulle word 20-46 cm lank van gras tot agt sentimeter in grasagtige polle waaruit 'n dun kegelbol kom.
Elke skraal bol dra 'n enkele stam (scape) met tot 30 ligpienk tot laventelblomme. Die bloeisels lyk soos klein vuurwerke bo-op die blomstingels wat net oor die blare loer. Die scape hang bo-aan net soos die klein klokvormige blommetjies, dus die botaniese naam 'cernum' wat in Latyn 'knik' beteken.
Knouende pienk uie blom in die vroeë tot middel somer en lok bye en skoenlappers. Die blare duur deur die laat somer en sterf dan terug. Met verloop van tyd produseer die klomp nuwe verrekenings totdat 'n hele gebied deur hierdie ui-veldblom oorgeneem kan word.
Hoe om pikante uie te knik
Knou pienk uie kan in USDA sones 4-8 gekweek word. Dit werk goed in rotstuine, grense en huisies. Dit word die beste in klein groepies geplant en met ander meerjariges geplant om die vervaagende blare te verbloem.
Groeiende knikende pienk uie is baie maklik en die plant naturaliseer baie goed. Dit kan maklik van saad vermeerder word, of bolle kan gekoop word. Dit sal floreer in goed dreinerende grond met volle sonblootstelling, maar kan kleigrond en moeilike gebiede soos erge grond verdra.
So eenvoudig soos om knikende uie te groei, dit is ook die versorging daarvan. As uie knik, sal dit maklik selfsaai, dus as u die plant nie oral wil hê nie, is dit verstandig om die blomme dood te maak voordat dit saad sit. As u die saad wil versamel, wag totdat die saadkapsules bruin of strooi van kleur word, maar voordat dit oopgaan, wanneer die sade swart is. Stoor die saad tot drie jaar in die yskas, gemerk en gedateer.
Verdeel die plante elke derde jaar as 8-10 bolle in 'n klont verskyn.
Plante → Allium → Uittreksel (Allium cernuum)
Allium cernuum Aanvaar
Allium cernuum var. obtusum Sinoniem
Allium cernuum var. neomexicanum Sinoniem
Allium allegheniense Sinoniem
Watervoorkeure: Nat Mesic
Minimum kouehardheid: Sone 3 -40 ° C (-40 ° F) tot -37,2 ° C (-35)
Maksimum aanbevole sone: Sone 8b
Planthoogte: 12 - 18 duim
Plantverspreiding: 3 - 6 duim
Ander: Blomme het die tipiese uiegeur.
Ondergrondse strukture: Gloeilamp
Dinamiese akkumulator: K (kalium)
Voortplanting: sade: Stratifiseer sade: 3 weke
Benodig spesifieke temperatuur: 60 tot 70 grade F.
Dae om te ontkiem: 14-30
In Junie is die einde van die skool, Vadersdag en somer. Die somer bring warm weer en plante benodig dalk ekstra water. Heuningbye benodig ook ekstra water om die korf koel te hou.
Heuningbye kry nektar en stuifmeel van hierdie plant.
Mooi netjiese plantjie om waar te neem. die voetstukke buig boontoe sodra die blom ontwikkel.
Hierdie plante is baie aanpasbaar in die tuin en floreer in son of skaduwee, klam grond of droë, waterwys landskappe.
Wanneer dit as eenjarige plante geplant word:
Saai buite: 2 tot 4 weke na gemiddelde laaste ryp of laat val vir ontkieming die volgende lente.
Begin binne: 8 tot 10 weke voor gemiddelde laaste ryp.
Allium cernuum het spesiale waarde vir inheemse bye en lok 'n verskeidenheid byesoorte, waaronder blaarsny, klein hars, sweet, hommel en sellofaanbye.
Hierdie plant ondersteun die bewaringsbiologiese bestryding deur voordelige insekte na die tuin te lok, waaronder stroefvlieë en soldaatkewers, wat gewone tuinplae vreet. Volgens berigte help Allium cernuum ook om plantluise, wortelvlieë, moesies, boomborers en kalanders af te weer.
Hierdie knik uie het 'n groot inheemse reeks van New York tot British Columbia & Washington & Oregon, af in die Rocky Mountains deur Arizona en New Mexico tot in die noorde van Mexiko tot in Noord-Georgia, en groei in vogtige of droë gebiede, veral rotsagtige uithoeke, droë prairie, en droë bosveldrande. Dit lyk asof dit die uiespesie is wat Algonquian Indiane (waarskynlik Miami) 'chigagou' genoem het, waarna die stad Chicago, IL sy naam gekry het. Dit hou die beste van volle son en van 'n droë of klam grond wat neutraal of effens alkalies is. Dit kan elke drie jaar verdeel word, of as daar 8 tot 10 gloeilampe in 'n klont voorkom, indien nodig of verlang. Sommige saai dit wel, maar dit versprei stadig. 'N Mens kan die gebruikte blomme doodmaak as saad nie verlang word nie. Die blomme is gewoonlik lig-pienk, maar kan wit tot pienk tot pers wees. Hierdie ui is veronderstel om effens giftig te wees as dit deur mense geëet word. Inheemse Amerikaners het dit versigtig gebruik vir sommige medisinale gebruike. Inheemse plantkwekerye verkoop sommige vir inheemse of naturalistiese tuine en landskappe, alhoewel dit goed sal werk in 'n konvensionele situasie. Ek weet nie dat dit by konvensionele kwekerye verkoop word nie, wat meestal kultivars van Eurasiese spesies sieruie verkoop. Korttonge bye, skoenlappers en kolibries word as bestuiwers genoem.
Ek wens ek het dit nog nooit geplant nie! Dit is so aggressief! Versprei deur ondergrondse hardlopers. Ek het 6 plante een lente geplant en in die somer honderde en honderde. Ek het hulle almal met die hand uitgeskoffel, en een reënerige week later was hulle net soveel soos voorheen! Toe het ek paniekbevange geraak en gif gebruik, wat 'n paar maande goed gewerk het, maar nou kom hulle terug en ek skoffel elke dag 10-50 klein spruite per dag. Miskien is dit 'n wonderlike plant waar dit kouer of droër is, maar moenie dit in jou blombedding plaas in die vogtige subtropies nie!
Allium cernuum uittreksel
Nodding Onion is wonderlik om in tuine te hê as gevolg van sy unieke blomme. 'N Bal steragtige blomme vorm aan elke stingel wat geneig is om afwaarts te buig, vandaar die naam' knikende 'ui. Die knikgewoonte kan die nektar ook teen reën beskerm.
Inheemse Amerikaanse stamme het die bolle van Nodding Onion gebruik as behandeling vir kruis, koliek, verkoue en koors. Allium cernuum blom in die middel van die somer, en die blomme word bestuif deur klein korttonge bye, soos Halictid-bye. Nodding Ui, soos al die Allium-spesies, is hertbestand.
Allium cernuum groei die beste in volle of gedeeltelike son en klam tot medium toestande. Dit is geneig om te versprei deur saad- en gloeilampe. Die blomme is byna wit tot pers skakerings en volwasse plante kan tot 18 "hoog word. Hierdie plant is maklik om te groei en sal geleidelik versprei onder geskikte omstandighede.
Dormante kaalwortelplante word elke jaar tydens optimale oorplantingsseisoen versend: Herfs (Oktober) of Lente (April / Mei)
Hierdie kaart toon die inheemse en ingevoerde (avontuurlike) reeks van hierdie spesie. Gegewe die geskikte habitat en klimaat, kan inheemse plante buite hul variëteit gekweek word.
1 Vraag gevra oor Allium cernuum
Om u eie plante van saad te verbou, is die mees ekonomiese manier om inheemse inwoners by u huis te voeg. Voordat u begin, is een van die belangrikste dinge om te weet oor die sade van wilde plante dat baie ingeboude rusmeganismes het wat voorkom dat die saad ontkiem. In die natuur voorkom dit dat 'n populasie plante gelyktydig ontkiem voordat dit ryp of in droogtetye doodmaak. Om inheemse plante te vermeerder, moet 'n tuinier hierdie rustyd breek voordat saad sal groei.
Elke spesie verskil, so maak seker dat u die BESPREIDINGSKODE op die webwerf, in die katalogus of op u saadpakket. Volg dan die BESPREKINGSINSTRUKSIES voor plant. Sommige soorte het geen voorbehandeling nodig om te ontkiem nie, maar sommige spesies het rusmeganismes wat gebreek moet word voordat die saad sal ontkiem. Sommige rus kan binne 'n paar minute gebreek word, maar sommige soorte duur maande of selfs jare.
Saadrus kan kunsmatig verbreek word deur langdurige verkoeling van klam saad in die proses van koue / klam STRATIFIKASIE. 'N Minder ingewikkelde benadering is om die stratifikasie deur 'n sluimerende saai te laat hanteer, en saad op die oppervlak van 'n onkruidvrye terrein laat in die herfs of winter saai. Dit is veilig onder die sneeu geleë, en saad sal gekondisioneer word deur verwering om ontkieming in die daaropvolgende groeitye moontlik te maak.
Lees ons BLOG vir meer inligting: Hoe om inheemse sade te ontkiem
DORMANTE BARE WORTELPLANTE:
Ons grawe plante as hulle dormant is vanaf ons beddens buite en stuur dit April-Mei en Oktober. Sommige soorte gaan in die somer stil en ons kan dit vanaf Julie / Augustus versend. Ons is een van die weiniges wat steeds hierdie produksiemetode gebruik, wat arbeidsintensief maar plantvriendelik is. Hulle kom rustend by u aan, met min tot geen topgroei (kaalwortel), verpak in veenmos. Hulle moet so gou as moontlik geplant word. In teenstelling met kweekhuisplante, kan kaalwortelplante tydens koue weer geplant word of wanneer die grond nie gevries is nie. 'N Wortelfoto is by elke spesie ingesluit om die optimale diepte en oriëntasie te illustreer. Plantinstruksies / versorging is ook by elke bestelling ingesluit.
Skinkborde van 38 plante en 3-verpakkings verlaat ons Midwest-kweekhuis op grond van spesiegereedheid (goed gewortel vir vervoer) en op grond van die besteldatum. Lenteversending is gewoonlik vroeg in Mei tot Junie, en herfsversending is einde Augustus tot September. Plantselle is ongeveer 2 "breed x 5" diep in die bakkies en 2,5 "breed x 3,5" diep in die 3-pakkies, ideaal vir diepgewortelde inboorlinge. Volkleurplaatjies en plantinstruksies / versorging is by elke bestelling ingesluit.
Versending- en hanteringskoste:
BARE WORTEL en GEPOTTE PLANTE $ 50,00 en onder: $ 7,50
meer as $ 50,00: 15% van die totale aanlegkoste
(vir bestellings van meer as $ 1000 kan 'n pakkethandtekening benodig word)
GEREEDSKAP en BOEKE moet die afleweringsfooi by die koste van die produk ingesluit word (binne die aangrensende VS).
** Daar word van ons verwag om staatsbelasting in sekere state in te vorder. U staat se geskiktheid en% word by die betaalpunt bereken. MN State Sales Tax van 7.375% word toegepas vir bestellings wat by ons MN-plek afgehaal word. Versending en hanteringskoste is ook onderhewig aan die verkoopbelasting.
SAAD, GEREEDSKAP en BOEKE word die hele jaar deur gestuur. Die meeste bestellings word binne 'n dag of twee na ontvangs gestuur.
BARE WORTELPLANTE word tydens optimale oorplantingstyd gestuur: lente (April-Mei) en Herfs (Okt). Sommige kortstondige spesies is ook beskikbaar vir somervrag. Aangesien ons plante in die veld verbou word, stel Nature elke jaar die skedule in oor wanneer ons seisoen sal begin en eindig. Ons vul alle bestellings op 'n eerste-tot-eerste-basis basis, na die beste van ons vermoë, afhangende van die weersomstandighede buite ons beheer.
GEPOTTE PLANTE (skinkborde van 38 en 3-pakkies) begin gewoonlik met die versending van Mei en tot Junie is die versendingstyd sterk afhanklik daarvan dat al die spesies in u bestelling goed gewortel is. As die groeitoestande vir die winter-lente-kweekhuis gunstig is en alle soorte tegelyk goed gewortel is, stuur ons dit op bestellingsdatum (eerste-en-eerste-eerbewys). Ons is 'n kweekhuis in die Midde-Weste, en as gevolg van die uitdagings om al die spesies in die Mix & Match en vooraf-ontwerpte tuinsettings terselfdertyd gereed te kry, kan ons gewoonlik nie voor vroeg in Mei versend nie. Vroeëre versendingsversoeke sal per geval oorweeg word.
* Ons is nie in staat om PLANTE (kaalwortel of pot) buite die aangrensende VS of na CALIFORNIA te stuur nie weens regulasies.
Ons stuur USPS, UPS en Spee Dee. UPS en Spee Dee word dikwels gebruik vir die bespoediging van fabrieksbestellings wat hulle nie by posbusnommers sal aflewer nie, dus moet u ook u straatadres insluit as u plante bestel. Ons stuur opsporingsnommers na u e-posadres, so moet u dit insluit wanneer u bestel.
VIR MEER GEDETAILLEERDE VERZENDINGSINLIGTING, INSLUITEND VERZENDINGSTARIEWE IN CANADA (SLEGS SAAD), KYK ASSEBLIEF 'VERZENDING' AAN DIE VOETER van hierdie webwerf.
Bekentenisse van 'n uieverslaafde
As dit nie vir die Hollandse iepsiekte was nie, sou die tuin van John Swenson waarskynlik steeds 'n skaduryke plek wees wat aan koel grasperk, verskeie viburnumbosse en 'n versameling lente-blomknolle oorgegee is. Maar toe die sewe groot sewe bome wat sy tuin beskut, doodgemaak het, het die son ingestroom en John se benadering tot tuinmaak het 'n onverwagte wending geneem. Veertien jaar later het die begin van 'n flirt met groentetuin 'n passie vir uie geword. Sy versameling eetbare uie (Allium-spesies) bevat aartappeluie, sjalotte, knoffel, rocambole, preie, olifantknoffel, topuie, verskillende soorte grasuie en nog baie meer. Swenson verbou meer as duisend variëteite, wat dit een van die grootste in Noord-Amerika maak.
Groot versamelings lyk selde soos tuine. In die middel van die lente van hierdie jaar het Swenson se pleister in die voorstede noord van Chicago gelyk soos 'n Arlington Nasionale Begraafplaas vir muise, met mis van die Michiganmeer skaars 'n honderd meter na die ooste wat oor die honderde rye klein wit merkies grys rol. Onder die sowat 20 beddens was daar 'n gesonde rooi framboos, maar nie 'n bietjie plek vir ander groente nie.
En dit was nie eens die hele versameling nie, het Swenson my vertel. Baie van die salotte is noordwaarts gegaan onder die uie-telersvriende aan die Universiteit van Wisconsin, en Swenson het groepe van variëteite van ander soorte alliums aan lede van die Seed Savers Exchange begin uitbou. Gewoonlik plant hy 'n kombuistuin tussen al die uie, maar daar was vanjaar nie veel sin in nie, want hy het die hart van die somer in die berge van Sentraal-Eurasië deurgebring. Daar, met 'n klein groepie USDA-uietelers, het hy ou stamme van hierdie waardevolle en skerp groep plante versamel.
Swenson se belangstelling in alliums het die eerste jaar wat hy in die groentetuin geplaas het, wakker geword. Een katalogus spesialiseer in eksotiese variëteite uit Europa. Daarin het Swenson nie net een soort sjalot ontdek nie, maar drie. Hy het almal gekry. En daar was iets genaamd rocambole, 'n raaiselplant.
"Die katalogus het iets gesê soos 'ons weet nie of dit 'n knoffel of 'n sjalot is nie, maar dit is goed en slegs $ 3 vir 25 bolle.' Ek was geïntrigeerd en moes net 'n bietjie hê, ek het dit geplant en gefassineer.
"Ek het die klein bolle in die lente geplant, net nadat die bestelling gekom het, en toe die toppe dood is, het ek dit gegrawe en klein soliede rondtes gevind. As 'n lang tulpkweker herken ek dit as onvolwasse bolle. Daarom het ek dit weer herplant. om te sien wat hulle sou doen. Die volgende jaar het dit duidelik geword dat die plante baie groot sou word. In Junie, toe die blare (blomstingels) verskyn, het hulle al hoe langer geword en skielik 'n draai na die grond gedraai. Ek het gedink dit het een of ander afskuwelike siekte gehad, maar toe het dit weer gelik, 'n draai en 'n half gemaak en weer reggestel. Dit was net besig om sy ding te doen, niemand weet waarom rocambole dit doen nie. Toe, toe ek gedink het dit gaan blom, het dit 'n tros klein bolletjies aan die bokant begin produseer, net soos dié wat ek oorspronklik gestuur is.
"Toe ek die plante gegrawe het, besef ek dat knoffel, eenvoudig en eenvoudig, was. As die saadman of ek net rocambole in die woordeboek opgesoek het, sou ons soveel gesê het. Maar soms is dit beter om te leer deur te doen Hoe dit ook al sy, die lekkerste van rocambole is dat al die naeltjies in 'n gloeilamp om die stingel soos die segmente van 'n mandarijn saamgebondel is. Daar is nie klein, vieslike skil-in die middel soos wat u gereeld met knoffel kry nie. Boonop kry jy vervangings om bo-op te plant. As jy die bolle in die lente plant, soos ek aanvanklik gedoen het, kry jy die klein rondtes. Maar as jy in die herfs plant, kry jy bolle met naeltjies. "
Knoffel bly een van Swenson se grootste passies. 'N Huidige projek behels die seleksie en vermeerdering van stamme knoffel wat net groot naeltjies produseer soos wat rocambole doen. Gewone knoffel produseer nie gereeld bolletjies bo-op soos rocambole nie, alhoewel sommige stamme sal bout as hulle onder spanning is, wat 'n kort stingel groei en 'n tros bolletjies groei. Swenson het bevind dat knoffels wat nie gebout word nie, baie beter hou.
Maar die meeste soorte knoffel is nie-eenvormig en bevat 'n wye verskeidenheid soorte. In een sakkie knoffel van 50 pond kon Swenson ongeveer 'n halfdosyn verskillende soorte gloeilampe vind. Sommige was gloeilampies met slegs vyf groot naeltjies, vier om die buitekant en net een in die middel. Ander was regtig groot gloeilampe met elk 8 tot 10 groot naeltjies.
Die voordeel van groot bolle is dat hulle baie minder werk vir die kok het, en Swenson voel dat dit redelik maklik sal wees om soorte knoffel te kry wat slegs maklike skille lewer. Hy vind dat knoffel waar word, wat beteken dat enige tuinier goeie resultate kan kry om naeltjies uit die beste supermarkbolle te plant. Plaaslik kan egter die manier waarop 'n knoffelstam kan werk, verander. Een van sy korrespondente in Oregon het twee tuine, een duisend meter hoër as die ander. Hy het gevind dat 'n soort wat ses of agt naeltjies per bol op 'n hoër hoogte produseer, 'n gloeilamp van dieselfde grootte sal lewer, maar met 12 of so kleiner naeltjies in die vallei.
'N Gewilde manier om knoffel in China te verbou, vertel Swenson, is om die naeltjies in die lente of in die herfs naby en diep te plant. As die plante ongeveer agt sentimeter lank word, grawe hulle en eet dit, blare en al - die geur sal sag wees.
Wat die ware uie betref (Allium cepa), Dring Swenson op tuiniers aan om die soorte te verdeel om te vermenigvuldig - aartappeluie en sjalot. As u elke jaar 'n gedeelte van die oes bespaar en herplant, kan u die ekstra werk van saad of die baie beperkte keuse in kommersiële uiestelle vermy. Die meeste vermenigvuldigers is uitmuntend en is baie gewaardeer om te kook, maar sommige is sag genoeg vir slaaie. Jong plante kan vroeg getrek word vir lente, en sjalot-toppe kan in die lente vir grasuie gesny word. Swenson wys daarop dat aartappeluie in produksietoetse die grootste gewig voedsel per vierkante voet van enige groente opgelewer het, behalwe gestopte of ingehokte tamaties.
Sjalotte en aartappeluie kom in verskillende kleure (wit, geel, rooi, pienk en pers), groottes en bolvorms voor. Aartappeluie is gewoonlik plat, terwyl sjalotbolle langer is. Die belangrikste kenmerk is egter hoe hulle vermenigvuldig. 'N Enkele sjalot sal altyd verdeel word in die loop van die groeiseisoen. Aartappeluie vermeerder verskillend, afhangende van die grootte van die bol wat u plant. Groot gloeilampe (twee tot drie duim) sal 'n groep kleiner gloeilampe produseer. Klein gloeilampe groei dikwels net tot enkele groot gloeilampe.
Dit verbaas Swenson om te dink dat die aartappel-ui, 'n waardevolle en algemene tuin-ui honderd jaar gelede, amper van die Amerikaanse tuintoneel verdwyn het. Ongeveer tien jaar gelede het sommige saadbesparende tuiniers die aartappel-ui in tuinboutydskrifte begin promoveer, en enkele saadondernemings het dit begin verkoop. Sommige USDA-uietelers dink vandag dat dit 'n belofte is. Die seldsame variëteite, sê Swenson, is slegs beskikbaar vir lede van die Seed Savers Exchange, maar die variëteite wat tans verkoop word, is van die allerbeste.
Sjalotjies was nog nooit so gewild in Noord-Amerika nie, maar dit was nog altyd makliker as aartappel-uie. In Europa is sjalot groot besigheid en is dit al lank beskikbaar deur invoerders. Swenson se huidige gunsteling onder sjalotvariëteite is 'Prince du Bretagne', wat hy by groothandelaars in die oorvloedige mark van Chicago kry. Elke sjalot sal die grootte van 'n eier nader. As u dit nie plaaslik kan vind nie, beveel hy aan om die variëteite van saadhuise te toets. Die grys of ware Franse sjalot, waarsku hy, is uiters skerp met 'n dik, taai buitenste laag en word die beste gekweek vir sy sagte blare.
Saaduie (A. cepa cepa) het die vermeerderende uie meer as honderd jaar gelede begin uitskakel, hoofsaaklik omdat dit so ekonomies van saad vermeerder kon word. En mense was aangetrokke tot die baie groot bolle wat uie met saad gekweek het. Vandag is daar honderde variëteite met 'n wye verskeidenheid eienskappe. Behalwe dat dit betroubaar groot, vleisig en sag is, is dit buitengewone hoede. Ander, soos die 'Granex' (ook bekend as 'Texas', 'Vidalia' en 'Maui Sweets') vir die Suide en die 'Walla Walla' vir die Noorde, is aangenaam sag en sappig.
Swenson erken dat die uie wat uit saad of set groei, nie onder sy belange val nie. Hy het nie tyd om uie uit saad op te tel nie, en buitendien kry die klas uie genoeg aandag van 'n klein leër planttelers. Swenson se uie is die meer meerjarige soorte, die onderdogs van die hedendaagse alliumtoneel.
Vir mense wat die saad-uie wil verbou, beveel Swenson egter sterk aan om die rykdom aan variëteite wat ons vandag het, te ondersoek. En dit beteken dat u begin met saad eerder as om stelle te koop. Uie-stelle is net klein uie-variëteite wat buitengewoon goed hou. Produsente plant die saad baie naby sodat die uie nie baie groot kan word nie. Swenson sê dat u saad vroeg in 'n kweekhuis of in 'n koue raam kan plant om die eerste jaar groot uie te kry, of om die saad in die somer naby mekaar te saai om stelle te produseer vir die soorte wat u wil hê. Bestudeer die saadkatalogusse noukeurig, adviseer hy, en kies soorte wat ooreenstem met die daglengte van u omgewing en die culinaire eienskappe het.
Olifantknoffel is regtig 'n soort prei (Allium ampeloprasum), Het Swenson my vertel, en daar word twee ander soorte gekweek vir voedsel regoor die Atlantiese Oseaan, maar hier is feitlik onbekend. 'Kurrat' is 'n Egiptiese stam wat streng gekweek word vir sy sagte blare. 'Perlzwiebel', die pêrelui, is 'n soort miniatuur vermeerderende olifantknoffel wat in Duitsland, Nederland en Italië gekweek word om te beit. Wat pas vir pêreluie in Amerika is, is regtig wit uie wat baie naby geplant is om die bolle klein te hou.
Alle plante in die prei-familie plant op 'n interessante manier voort uit bolle. Olifantknoffel is 'n goeie gevallestudie. Naeltjies wat in die herfs geplant word, produseer bolle wat gewoonlik twee sentimeter breed is met vier tot ses groot naeltjies. Die naeltjies is sappig en smaak baie soos knoffel. Swenson het kultivars gesien wat die grootte van sagteballe bereik, tot twee kilogram per stuk met ongeveer ses reuse-naeltjies. Aan die onderkant van elke bol produseer die plant ook 'n aantal knolletjies met harde ertjies. Elkeen produseer 'n ronde - 'n enkele bolvormige bol wat solied soos 'n knoffelhuisie is, eerder as 'n ui. Naeltjies wat in die lente geplant word, sal ook dikwels rondtes produseer in plaas van bolle met naeltjies. Die ronde word in die herfs gelaat of weer herplant, en produseer die naeltjies die volgende somer.
Preie produseer gewoonlik saad in hul tweede somer. Maar as u die saadsteel uitsny, sê Swenson, sal die plant 'n bol met twee of meer naeltjies en 'n aantal knolle produseer. Plant dit en jy kry nog preie. 'Perlzwiebel' is 'n miniatuur olifantknoffel wat baie vermeerder. Elke klomp word vir Swenson 12 sentimeter breed. Die oes is 'n menigte rondes - perfekte bolle van vaste vleis met die smaak van knoffel. Dit wissel van die grootte van 'n BB tot 'n sent. Daar is geen kommersiële bron vir hulle in die VSA nie, maar Swenson beplan om dit beskikbaar te stel aan die Seed Savers Exchange.
Die mees gebruikte allium in China en Japan is A. fistulosum, word in Amerika in saadpakkette verkoop onder die naam Japanese bultende ui. Sodra die plant gevestig is, is dit meerjarig en verdeel dit oorvloedig om 'n bestendige oes van die uie-uie te produseer wat byna die hele jaar geoes kan word. Swenson het my vertel dat dit die enigste keer is dat u dit nie oes nie, in die laat somer wanneer die ou stingels doodgaan en nuwe vorms vorm. Die plant is redelik winterhard en wyd aangepas.
Die geur daarvan is baie sag en aangenaam. Swenson beskou dit as onontbeerlik vir die goed toegeruste kombuistuin. Behalwe dat dit in die grond vermeerder, lewer die bultende ui ook pragtige blomkoppe gevolg deur 'n ruim saad. Plant die saad in die herfs of in die lente.
Die Egiptiese ui, wat glad nie van Egipte kom nie, is 'n bietjie geheimsinnige plant. Dit staan ​​ook bekend as 'n vermenigvuldiger, loop ui, winter ui en top ui. Swenson verduidelik dat hierdie top-ui (vernoem na die klein uieset wat vroeg in die somer bo-op die steel groei) 'n kruising is tussen die Japannese bult-ui en 'n soort gewone ui, A. cepa. Daar is 'n groot aantal variëteite wat die meeste voorkom op die Indiese subkontinent. Hy teoretiseer dat hulle met die sigeuners na Europa migreer, 'n verkeerde benaming vir die Romaanse volk. Vandaar die naam Egipties. Hierdie uie kom vandag algemeen voor vanaf China tot Wes-Europa.
Die blare van baie Egiptiese uie is baie winterhard. Sommige mense plant die stelle diep om lang wit lente-lente te skep. Baie rasse het 'n vel wat so taai is dat die skorsies moet geskil word om sagte wit middelpunte te openbaar. Ander soorte sal gloeilampe tot twee sentimeter breed produseer. Baie topuie is baie sterk gegeur, en sommige beskou Swenson as oneetbaar. Sy gunsteling is 'n soort genaamd 'McCullar's White', aan die klein kant en relatief sag en soet.
Die knoffel grasuie, A. tuberosum, is nog een van Swenson se gunstelinge uit die Ooste. In Amerika is dit veral bekend as 'n siertuig wat baie aan die einde van die somer blom. Die wye plat blare is mooi en elke klomp lewer 'n dik sarsie blink wit blomme wat 'n vrolike hoeveelheid bye en perdebye lok.
In Japan, China en Mongolië is knoffel grasuie 'n groot kontantgewas. Omdat hulle so laat blom, kan hulle die hele seisoen gesny word. Die plat, sagte smaakblare word twee tot drie keer per jaar in klein trosies vasgebind. Volgens Swenson is die plant die enigste nadeel dat dit so vrylik saadig is dat dit onkruid kan word as dit nie doodkop is nie.
Daar is 'n klein ui uit China waarvoor Swenson baie hoop. A. chinense kom soms geblik in Oosterse kruideniersware voor as ingelegde sjalotte. Op 'n tydstip is dit deur Chinese tuiniers aan die Weskus verbou. Swenson se aanlegte kom uit Japan, suid van Tokio, maar het in die Chicago-omgewing heeltemal gehard gebly. Die klein plantjie het fyn grasagtige blare. Die bolle en stingels, wat die eetbare porsies is, verdeel baie en word die beste rou geëet soos lente-lente. Swenson is van plan om die plant te vergroot en wil graag sien dat dit in hierdie land aan verbou word.
Swenson se lys van eetbare alliums gaan aan en aan. Hy het verskeie soorte gewone blomluie, A. schoenoprasum, sowel as 'n witblomvariëteit wat volgens my vertel dat dit oral in die noordelike halfrond wild groei. Hy groei en word gefassineer deur sommige uie wat deur Indiane geoes word: A. canadense, die knikende prêrie-ui (A. cernuum) en opritte (A. tricoccum). En hy is entoesiasties oor die eetgehalte van A. nutans, 'n ander plant wat hier veral bekend staan ​​as 'n sierplant. Dit is 'n nabye familielid van knoffeluie, dit het plat blare van sagte geur en stuur aantreklike rooi-pers blommetjies in die vroeë somer. Selfs A. giganteum, miskien die skouspelagtigste ornamentele ui, word as voedsel in sy oorspronklike reeks gebruik, vertel Swenson my - 'n aanloklike idee, maar teen $ 3,50 tot $ 6,50 per bol gaan dit 'n rukkie duur voordat ek dit in my ratatouille sny. .
Die versameling wat Swenson in sy voorstedelike agterplaas gebou het, is 'n nasionale bron. Wat as 'n groentetuin begin het, het oor 'n dekade ontwikkel tot 'n kombinasie van kiemplasma-bewaarplek en plantinleidingstasie. Dit kan beskeie wees, maar grootte het dikwels weinig met impak te doen. Sade (en knolle) is klein, maar bevat 'n onweerstaanbare krag. Swenson se entoesiasme vir die lae ui het dieselfde impak. Bewolkte tekste in vreemde tale en rompslomp vertraag hom skaars. Daar word baie lekker geëet in die wêreld van alliums, en danksy Swenson en sy medewerkers sal ons almal 'n bietjie meer daarvan proe.
Jack Ruttle is 'n voormalige senior redakteur by National Gardening.
Fotografie deur National Gardening Association, Suzanne DeJohn / National Gardening Association (plant sjalotte) en Charlie Nardozzi / National Gardening Association (preie)