Die federale regering se Nuus Media en digitale platforms Verpligte bedingingskode, wat op 25 Februarie 2021 deur die Senaat geslaag het, lewer sterk punte oor die noodsaaklikheid om verkeerde inligting te reguleer.
In reaksie daarop het Google, Facebook, Microsoft, TikTok, Redbubble en Twitter ooreengekom om te voldoen aan 'n gedragskode wat op verkeerde inligting gerig is.
Die sogenaamde Australiese praktykkode vir disinformasie en verkeerde inligting is egter agterdogtig ontwikkel deur, wel, dieselfde maatskappye. Daaragter is die Digital Industries Group (DIGI), 'n vereniging gevorm deur hulle en ander maatskappye.
By selfregulering hoop hulle om aan die regering te wys dat hulle die verspreiding van verkeerde inligting (verkeerde inhoud versprei ondanks die doel om te mislei) en disinformasie (inhoud wat bedoel is om te mislei) op ​​hul platforms aan te toon.
Maar die enigste ware verbintenis onder die kode sou wees om verskyn om iets te doen. Aangesien die kode vrywillig is, kan die platforms wat aangemeld is, volgens eie oordeel basies 'optree' vir die maatreëls.
'N Beskeie doel
Die kode stel voor dat platforms data-tendense oor bekende verkeerde inligting kan vrystel, of dat dit vals inhoud of inhoud wat deur oënskynlik onbetroubare bronne versprei, kan benoem. Hulle kan betaal identifiseer en beperk politieke advertensies probeer om gebruikers te mislei, of hulle kan die bronne van verkeerde inligting openbaar.
Dit is alles goeie aksies wat die platforms 'mag' neem, aangesien hulle nie deur die kode gebonde is nie. Inteendeel, die kode sal hulle waarskynlik aanmoedig om verkeerde inligting rondom 'n 'kwessie van die dag' te polisieer deur sigbare aksies oor een onderwerp te neem, sonder om die verspreiding van ander in die gesig te staar. winsgewende vals inligting op hul platforms.
Die gevolge hiervan sou groot wees. Valse "nuus" kan tot gevaarlik lei sameswerings en gewapende aanvalle. Dit kan selfs die verkiesing beïnvloed, wat ons in 2019 gesien het toe Facebook poste aangebied het waarin beweer word dat die Arbeidersparty 'n 'doodsbelasting' op erfenis sou instel. Dinge vinnig spiraalvormig.
Die regering het belowe strenger regulering van verkeerde inligting as dit voel dat die vrywillige kode nie werk nie. Alhoewel, moet ons wees versigtig om die magtiges toe te laat reguleer die kragtige.
Dit is byvoorbeeld onduidelik of die Morrison-regering poste oor 'n vermeende arbeidsdoodbelasting as 'n werklike bedreiging vir demokrasie sal beskou, al is dit verkeerde inligting.
Daar is beter opsies
Reguleer spraak op die internet is moeilik. In die besonder is verkeerde inligting moeilik om te definieer, want die onderskeid tussen werklik gevaarlike verkeerde inligting en gewaardeerde mite of opinie is gebaseer op 'n gemeenskap se waardes.
Laasgenoemde is inligting wat miskien nie akkuraat is nie, maar wat mense steeds die reg het om uit te druk. Byvoorbeeld:
Nickelback is die beste band op die planeet.
Dit is waarskynlik onwaar. Maar die stelling is relatief skadeloos. Alhoewel die werklike "waarheid" ontbreek, is die subjektiewe aard daarvan duidelik. In ag genome hierdie nuanse, is die oplossing dan dat verkeerde inligting deur die gemeenskap self gepolisieer word, nie 'n elite-liggaam nie.
Stel Australië, 'n onafhanklike groep wat digitale bedreigings vir demokrasie teiken, onlangs weer in 'n projek voorgestel waarin belangstellende tegnologiese platforms en lede van die publiek ingeteken kan word 'n lewendige lys van die gewildste verkeerde inligting.
'N Jurie wat deur die burgers bestuur word, kan die lys monitor om sodoende openbare toesig te verseker. Dit sal die hele openbare sfeer betrek in die debat oor verkeerde inligting, nie net die regering en platforms nie.
Sodra fopnuus in die openbaar is, word dit makliker vir openbare figure, joernaliste en akademici om bloot te stel.
Op wie kan jy meer vertrou?
'N Ander effektiewe strategie is om 'n nasionale register van verkeerde inligtingsbronne en -inhoud te skep. Enigiemand kan die verkeerde inligting vir die Australiese kommunikasie- en media-owerheid registreer, wat help om kwaadwillige bronne vinnig te identifiseer en die platforms te waarsku.
Digitale platforms doen dit reeds intern, deur middel van moderators en deur die publiek toe te laat om plasings te rapporteer. Maar hulle wys nie hoe beoordeel word met plasings nie en gee nie die data bekend nie. Deur 'n openbare register te skep, kan ACMA monitor of platforms effektief selfreguleer.
So 'n register kan ook rekord hou van legitieme en onwettige inligtingsbronne en elkeen 'n "reputasietelling" gee. Mense wat verkeerde inligting akkuraat gerapporteer het, kan ook hoë graderings ontvang, soortgelyk aan Uber se waardering vir bestuurders en passasiers.
Alhoewel dit niemand se reg op uitdrukking sou beperk nie, sou dit makliker wees om te wys op die betroubaarheid van die bron van inligting.
Hoeveel van ons kollektiewe potensiaal offer ons op as ons kritieke uitdagings, soos die uitwissing van verkeerde inligting, aan die regering en elite sakelui oorlaat? Shutter
Dit is opmerklik dat hierdie tipe gemeenskapsgebaseerde ewekniebeoordelingstelsel oop is vir moontlike misbruik. Filmresensie-webwerf Vrot tamaties het ernstige probleme ondervind met mense wat rolprente beoordeel.
Captain Marvel het byvoorbeeld 'n lae gehoorgradering gekry omdat giftige aanlyngemeenskappe besluit het dat hulle nie van die idee van 'n vroulike superheld hou nie, en daarom het hulle gekoördineer om die film swak te beoordeel. Maar die platform kon hierdie gedragspatroon identifiseer.
Die webwerf het uiteindelik die telling van die film beskerm deur te verseker dat slegs mense wat 'n kaartjie gekoop het om die film te sien, dit kon beoordeel. Alhoewel enige stelsel oop is vir misbruik, is 'selfregulering' ook so, en gemeenskappe het getoon dat hulle sulke probleme kan (en bereid is om) op te los.
Wikipedia is 'n ander gemeenskapsgedrewe bron vir ewekniebeoordeling en een wat die meeste mense as baie waardevol beskou. Dit werk omdat daar genoeg mense in die wêreld is wat omgee vir die waarheid.
Wikipedia bly advertensievry sedert die skepping in 2001. Maar daar is 'n geskiedenis van debat oor die vraag of die webwerf advertensies vir meer inkomste moet aanbied. Shutter
Die oordeel oor die akkuraatheid van die eise wat in die openbaar gemaak word, maak dit moontlik om 'n konsensus uit te voer. Aan die ander kant kan die feit dat verkeerde inligting vererger, besluite oor die waarheid aan private ondernemings of politieke partye vererger.
'N Kans om nuus in die 21ste eeu in te skuif
Die nuusmedia se bedingingskode is uiteindelik deurgevoer. Facebook is gereed om nuus na Australië terug te bring, asook om aanbiedings te maak om plaaslike nuusuitgewers vir inhoud te betaal.
Die ooreenkoms tussen die regering en Facebook - wat die belange van daardie partye dien - lyk net nog 'n eggo van die verlede. Groot mediaspelers sal 'n mate van inkomste behou en Google en Facebook sal voortgaan om hul geweldige beheer oor die internet uit te brei.
Intussen bly gebruikers afhanklik van die welwillendheid van tegnologiese platforms om net genoeg te doen aan verkeerde inligting om die regering van die dag tevrede te stel. Ons moet versigtig wees om mag aan beide platforms oor te gee en regerings.
Hierdie nuwe kode sal ook nie beduidende veranderinge dwing nie, ondanks die dringende behoefte daaraan.
Tauel Harper, dosent, media en kommunikasie, UWA, Universiteit van Wes-Australië
Mans is hoofsaaklik verantwoordelik vir geweld teen vroue en meisies. Alle mans, ook diegene wat ...
Die kwessie van disinformasie en manipulasie op sosiale media strek veel verder as Twitter van een man ...