IS ALGE SKADELIK VIR JOU GESONDHEID? - KOS - 2020
Alge: Kleurvolle gesondheid uit die water
Bruine alge, rooi alge, groen alge, blougroen alge, blougroen alge - baie alge in skitterende kleure groei oor die wêreld in Neptunus se tuin. En alhoewel hierdie groentepak onder seespieël is, maak die mens ook hier 'n kleurvolle oes. As jy sushi of ander Asiatiese geregte geniet, het jy waarskynlik alreeds 'n alblaarblare op die lepel, of meer outentiek, tussen die eetstokkies.
Alge as 'n dieetaanvulling?
Die bestanddele van sommige alge, sogenaamde mikroalge, word ook in voedingsaanvullings in tablette of poeiers aangebied. Die kleurvolle "seeblare" moet egter verstandig gebruik word: as gevolg van die uitsonderlike hoë jodium inhoud Sommige alge wat op die bord land, het een negatiewe invloed op die tiroïedklier.
Ook die vraag oor wat om te soek, as jy jou kos met tablette of poeiers van alge wil aanvul, sal hier in die res van die artikel beantwoord word.
Alge - watter plante is hulle?
In die alge genoem word twee groepe onderskei: die sogenaamde macroalgae is wat jy klassiek noem mariene alge, letterlik onderwater plante. Dit sluit in die bruin, rooi en groen alge, wat in baie Asiatiese geregte voorkom.
Aan die ander kant, die blougroen alge, wat ook die blougroen alge genoem word, is nie regtig alge nie, maar 'n spesiale soort bakterie. Hierdie sianobakterieë het die eienaardigheid dat hulle - soos plante - energie kan verkry met behulp van chlorofil. Die chlorofil gee hulle hul groen-blou kleur.
Alge het voorheen blou alge gesien, soos hulle graag in kalm waters vorm wat aan lig blootgestel word. Eienaars van die akwarium weet hoe om 'n liedjie te sing oor die indringers wat aan die glasmure vasklou en so die uitsig van die inheemse onderwaterwêreld groenkleurig maak.
Blou-groen alge kan skadelik wees vir jou gesondheid
Die sianobakterieë kan toksiene vorm wat 'n skadelike uitwerking op gesondheid in hoë konsentrasie kan hê. As die blougroen alge in massas bloei, kan daar byvoorbeeld 'n gesondheidsrisiko in swemmeer voorkom. Die volgende simptome kan voorkom wanneer dit in kontak kom met blougroen alge of na inname van water gemeng met die gifstowwe:
Vel en slymvlies irritasie
Die inname van groter hoeveelhede is veral gevaarlik vir babas.
Wanneer Europeërs soos Asiërs eet
Die Japannese land tradisioneel groot hoeveelhede alge in die kombuispot, aangesien die afwesigheid van groot gebiede landbougrond en die direkte beskikbaarheid van alge op die lang kuslande van die Japannese eilande al eeue die gebruik van seegroente uitgenooi het.
So gesond soos die hoë vesel- en laevet-Asiatiese kombuis is die jodiuminhoud van sommige alge meer as wat die bestanddele van die Europese kombuis bied. die Bruine alge Kombu Dit het iets in dit: dit kan wonderlike hoeveelhede jodium stoor. Saamgestelde jodiumvlakke is 40.000 keer dié van normale seewater en een twaalfde van 'n gram gedroogde blare is genoeg om 'n mens se daaglikse inname van jodium te dek.
Oormatige jodium inname as 'n bedreiging vir die tiroïedklier
'N Skielike oormatige inname van die mineraal kan ongewenste gevolge hê: sogenaamde "funksionele outonome" in die skildklier kan geaktiveer word.
Dit is nodules (outonome adenome), wat veral in die geval van langdurige tekort aan jodiumopname voorkom. As hierdie jodiumdorstige areas van die tiroïedklier skielik met 'n oormaat jodium toegedien word, begin hulle tiroïedhormone uit bande en ligamente te produseer: 'n akute hipertiroïedisme (hipertiroïedisme) kan die gevolg wees.
Japannese is (byna) bestand
Aangesien die Japannese en ander Asiërs oor die algemeen baie jodium verteer as gevolg van hul hoë verbruik van alge, is daar feitlik geen outonome nodusse in die bevolking vir skildklierondersoeke nie, en daarom is daar geen probleme met algeverbruik nie.
Maar selfs vir die beproefde Asiërs, kan dit soms baie goed wees: in sommige dele van die Japannese kus word 'n verstommende aantal mense met 'n goiter gevind, aangesien hulle toenemend in die jodie-arme Alpe-lande gevind word.
Die goiter, 'n vergroting van die tiroïedklier, is eintlik 'n jodiumtekortsindroom, maar dit kan ook veroorsaak word deur 'n baie hoë jodiuminname. In hierdie geval is die stelsel wat verantwoordelik is vir die opname van die jodium in die tiroïedklier, so geïrriteerd deur die jodiumoorstroming dat dit ophou om op te neem sonder verdere ado.
Dit lei tot 'n jodiumtekort in die skildklier ondanks die Jodüberangebote in die bloed. Dit ook, as Wolf f-Chaikoff blok bekende effek, kan ook die ongebore kind van 'n swanger vrou beïnvloed, dus moet dit (behalwe 'n voldoende) aandag gee aan 'n nie-te hoë inname van die element.
Eet alge: Jy kan daaraan aandag gee
In die eerste plek moet gesê word dat slegs 'n deel van die Asiatiese alge so uiters jodiumryk is. Bo alles, dit is die bruin alga kombu en wakame. Kombu word gewoonlik in water gekook, en die gevolglike sous is die basis van die meeste Japannese sop. Die ferm groen blare van die wakame word gebruik as 'n bestanddeel in sop en slaaie. Nori, aan die ander kant, dien as 'n "wrap bediening" van maki sushi. As jy egter nie te veel wilde sushi eet nie, hoef jy nie daaroor bekommerd te wees nie, aangesien Nori nie uiterste vlakke van jodium het nie.
Die jodiuminhoud van die alge wissel nie net van variëteit tot verskeidenheid nie, maar kan ook baie anders wees afhangende van die oestyd en plek van groei. Daarbenewens verloor die alge in voorbereiding tot 87 persent van die jodiuminhoud. Aangesien die aanbevole hoeveelheid jodium in die droë gewig van alge in sommige gevalle 20 tot 195 keer die limiet is, moet die probleem nie trivialiseer word nie.
Pasop vir te veel jodium
Volgens die Federale Instituut vir Risikobepaling (BfR), wissel die jodiuminhoud in gedroogde alge sterk en is dit tussen vyf en 11 000 mikrogram per gram. Die BfR beveel egter aan as Maksimum bedrag slegs 0,5 milligram per dag.
In 'n verklaring wat in 2007 uitgereik is, wys die BfR daarop dat die verbruik van tien gram alge met 'n hoë jodiuminhoud alreeds 'n oormatige absorpsie van jodium veroorsaak. Produkte ontbreek egter dikwels inligting oor die hoeveelheid alge bevat of die jodiuminhoud.
Mikroalgee: panacea en voedselbron van die toekoms?
By die verwysing na mikroalge, is dit hoofsaaklik die soort Aphanizomenon flos-aquae (ook genoem "AFA-alge"), chlorella en spirulina. Hulle het gemeen dat dit baie mites oor die dikwels genoem "Uralgen" enkel-selle tendrils. As gevolg van hul rykdom aan proteïene en die feit dat hulle nie bewerkbare grond benodig vir verbouing nie, en hoe plante fotosintese gebruik om hul eie biologiese boustene te produseer, beskou baie hulle 'n oplossing vir die voedselprobleem van 'n steeds groeiende wêreldbevolking. Alhoewel hierdie idee nie heeltemal nuut is nie, het vorige pogings geen sukses behaal in die grootskaalse verbouing van alge nie.
Die genoemde mikroalge, veral die AFA-alge, dien ook as die basis van talle tablette en poeiers wat as voedingssupplemente verkoop word. Die "Uralgen" is dikwels, min of meer eksplisiet, 'n doeltreffendheid in talle siektes, tot kanker en vigs, aangeneem. Sulke eise is egter nog nie bewys nie.
Is algeprodukte medisyne?
Enige produk wat beweer word om 'n siekte te genees, te verlig of te verhoed, word deur die wet as 'n medisinale produk beskou. Dit vereis egter 'n staatsmagtiging, wat vereis dat die produk eintlik die gewenste effek het en geen skadelike effekte het nie. Aangesien geen algeproduk tans as geneesmiddel in die Bondsrepubliek van Duitsland toegelaat word nie, kan geen van hierdie produkte gesê word dat dit medisinale eienskappe het nie. Dit is dus raadsaam om 'n dokter te raadpleeg in plaas daarvan om jouself of ander met 'n alge-produk te genees.
Giftige stowwe in alge
Die probleem is verder plofbaar deurdat die giftige stof mikrocystien in baie AFA-produkte voorkom. Mikrocystiene word in baie sianobakteriespesies aangetref en word dikwels ingesluit in klaarprodukte gemaak van blougroen alge wat op die mark beskikbaar is as dieetaanvullings.
Microcystine het lewerskade en word beskou as 'n tumorpromotor - die stof self is dus nie kankerverwekkend nie, maar verhoog die waarskynlikheid van kankerverwekkende stowwe. In 'n Amerikaanse studie het al die AFA-produkte wat bestudeer is, hierdie mikrocystiene bevat, wat soms die WGO-verdraaglike maksimum vlakke oorskry. Om hierdie rede word dit nie aanbeveel om AFA-alge produkte aan kinders te gee nie, en 'n dosisverlaging word aanbeveel vir volwassenes.