Gevulde Masa -sakke met Green Chiles en kaasresep - Nuwe resepte - 2022
Gevulde Masa -sakke met groen rissie en kaas
12 gram poblano -chili (ongeveer 4 medium)
1 blik van 14,5 tot 16 gram kan hele tamaties in sap gedreineer word
verkruimelde queso -fresco of fetakaas (ongeveer 8 gram)
2 koppies varsgemaalde maïsmasadeeg vir tortillas (ongeveer 17 gram), of maak masadeeg met 1 3/4 koppies masa harina (mielietortillamengsel, ongeveer 8 1/2 onse) gemeng met 1 koppie plus 2 eetlepels warm water
Char poblano chiles direk oor gasvlam of in braaikuiken totdat dit aan alle kante swart word. Sluit in papiersak vir 10 minute. Skil, ontpit en sny brandrissies in repies van 1/4 duim.
Plaas tamaties in verwerker; kap grof. Verhit olie in groot kastrol oor medium-hoë hitte. Voeg tamaties by en kook 3 minute, af en toe roer. Voeg chiles by; kook tot mengsel verdik, roer gereeld, ongeveer 5 minute. Verwyder van hitte; meng kaas by. Geur met sout.
Meng vars masa of masa harina mengsel, meel, bakpoeier en sout in 'n groot bak. Knie tot goed gemeng, voeg warm water by eetlepels vol indien nodig tot deeg sag is, maar nie taai nie. Verdeel deeg in 10 gelyke porsies; rol elkeen in 'n bal. Plaas balletjies op vel aluminiumfoelie. Bedek balletjies deeg met kleefplastiek om te voorkom dat dit droog word.
Sny twee rondes van 8 duim uit 'n swaar, hersluitbare plastieksak. Plaas 1 rondte op die onderste helfte van die tortilla -pers. Plaas 1 deegbal in die middel; bo met tweede plastiekronde. Maak die tortillapers toe en druk die deeg liggies plat tot 'n duim van ongeveer 1/4 duim. Trek die boonste plastiek af. Lig die onderste plastiek op en skil die deeg af. Plaas op vel waspapier. Vorm die oorblywende 9 balle in 4-duim-rondtes.
Voer bakplaat uit met aluminiumfoelie. Verhit 'n groot braaipan of braaipan oor medium hitte. Plaas twee rondtes van 4 duim op 'n slag op 'n rooster of pan. Kook tot net ligbruin, ongeveer 2 minute aan elke kant. Plaas gorditas op 'n voorbereide bakplaat. VOORUIT: Vulsel en gorditas kan 2 uur vooruit gemaak word. Bedek los; laat staan ​​by kamertemperatuur.
Giet genoeg olie in 'n groot pan om 'n diepte van 1/2 duim te bereik. Heg diepbraai-termometer aan. Verhit olie oor matige hitte tot 325 ° F tot 350 ° F. Braai 2 of 3 gorditas op 'n slag tot bros en effens gepof, 30 sekondes per kant. Oordra na papierhanddoeke om te dreineer.
Sny halfpad om die rand van elke gordita om 'n opening te maak. Druk die kante saggies om die dop oop te maak. Skep ongeveer 1/4 koppie vulsel in elke opening. Rangskik gorditas op skottel; bedien warm.
4 medium vars poblano rissies
4 dun skywe gerasperde Cheddarkaas
sny gesnyde Monterey Jack -kaas
1 blik enchilada -sous (soos Hatch®)
Draai 'n gasstoofbrander op hoog. Hou poblano -soetrissies direk met 'n tang op die vlam en draai totdat die velle verkool. Laat rissies afkoel. Verlaat soetrissies so na as moontlik, verwyder die skil, sade, membrane en stingels.
Verhit olyfolie in 'n groot pan oor medium hitte, roer ui en knoffel by. Kook en roer tot ui sag en deurskynend is, ongeveer 5 minute. Voeg maalvleis -kok by en roer beesvleis in die warm pan tot bruin en krummelrig, 5 tot 7 minute. Meng chilipeper, komyn, sout en peper by.
Plaas soetrissies in 'n nonstick -oondbak. Voeg 'n sny Cheddarkaas en 'n sny Monterey Jack -kaas in elke soetrissie. Skep 'n bietjie beesvleismengsel in elke soetrissie. Plaas die oorblywende beesvleis bo -op die rissies en bedek met enchilada -sous. Bedek met aluminiumfoelie.
Bak in die voorverhitte oond vir 15 minute. Verwyder die foelie en strooi gerasperde Cheddarkaas bo -oor die rissies. Bak tot soetrissies borrelend en geurig is, nog 45 minute.
Sny die steaks horisontaal om 'n sak te maak. Moenie heeltemal deur die steak sny nie. Plaas 'n groen rissie in elk van die sakke. Draai 'n repie spek horisontaal om elke steak en maak vas met 'n tandestokkies.
Plaas die peperkorrels in 'n handdoek en stamp dit met 'n hamer of vysel tot dit fyngedruk is. Druk die peper aan elke kant van die steak.
Kombineer die habanero -sous, Worcestershire -sous, sojasous, asyn en knoffel. Plaas die steaks in 'n nie-metaalvormige pan, giet die marinade oor die vleis en marineer 'n paar uur in die yskas. Bring die steaks tot kamertemperatuur voordat dit gebraai word.
Rooster die steaks ongeveer 12 tot 16 minute oor matige vuur, draai gereeld, selde en 8 tot 10 minute vir medium skaars. Vir medium-seldsame steaks moet die interne temperatuur 150 grade F. wees, sny dit gerus om te kyk of dit gaar is.
Variasie: Vir diegene wat nie van peperkorrels hou nie, laat die steaks weg en draai dit in peper.
12 masa harina gorditas Resepte
Gorditas Infladas (gebraaide pofferige swartboontjie Gorditas)
Gorditas met Carne
Gorditas De Chile Colorado (vegetariër)
Mielie -sakke met klassieke gerasperde beesvleis: Gorditas con Carne Deshebrada
Hoe om koringtortillas self te rol
Stap 3: Masa -deeg vir Tamales
Ek maak gewoonlik my masa met masa harina, 'n fyn mieliemeel. Gebruik my Masa Dough for Tamales -resep, gemaak met Maseca.
Dit is die resep wat ek vir al my hartige tamales gebruik. Die enigste ding wat ek van tamale na tamale verander, is om die sous by te voeg vir geursel.
As u toegang tot varsgemaalde masa het, probeer hierdie resep vir Masa Dough from Ground Masa van Yvette van Muy Bueno.
Vars masadeeg of voorafgemaakte tortilla, u quesadilla kan beter wees
Wie benodig 'n resep vir 'n quesadilla? Gryp 'n meel tortilla, stapel gerasperde kaas en verhit dit in 'n pan tot die kaas gesmelt is. Daar het ek ongeveer 75 persent van die quesadilla -resepte opgesom, en u hoef slegs een sin te lees. U kan natuurlik 'n bietjie hoender byvoeg, wat nog 10 persent van die resepte uitmaak, maar dit strek die grens van die meeste mense se quesadilla -begrip.
Daar is absoluut niks verkeerd met hierdie soort quesadilla nie. Goeie, gesmelte kaas op 'n tortilla is amper altyd 'n goeie ding, maar dit is nie die enigste quesadilla wat beskikbaar is nie. Dit is eintlik handig om aan quesadillas in twee breë kategorieë te dink: dié gemaak met voorafgemaakte tortillas en dié wat met vars masa gemaak is.
Laasgenoemde is veral minder voertuie wat streng vir kaasverbruik gebruik word, meer soos empanadas of omset. In 'Authentic Mexican' beskryf Rick Bayless dit as 'heerlik gevulde sakke met Mexikaanse geur, draers van goed gekruide groente, vleis en kaas, vervoeraars van warm sous met chilipik of gladde guacamole', wat dit mooi saamvat. Let op hoe kaas nie die enigste bestanddeel is nie?
Trouens, daar bestaan ​​baie resepte vir quesadillas gemaak met vars masa waarin kaas 'n beperkte of, in seldsame gevalle, heeltemal onbestaande rol speel. In 'My Mexico' bied Diana Kennedy 'n aantal quesadilla -resepte waarin die enigste kaas 'n paar verkruimelde queso -fresco is wat bo -oor gestrooi word. Die "Kitchen of Hidden Mexico" van Dudley Nieto en Bruce Kraig bevat 'n resep vir quesadillas de huitlacoche (die gewaardeerde swartmielieswam) sonder hoegenaamd kaas.
Hoe kan 'n quesadilla sonder kaas bestaan? Eerlik, jy sal vergewe word as jy dit as 'n soort empanada beskou. Daar is egter 'n kans dat ons te veel hieroor nadink. Juan Carlos Mena en Deborah Holtz verdiep hulle in hul vermaaklik vermaaklike "Tacopedia" in die paradoks van "kaaslose quesadillas", en merk op dat hoewel dit nie juis baie sin maak nie, "dit is hul naam, so wat kan ons doen?" Goeie punt.
Ongeag of hulle kaas het of nie, hierdie soort quesadillas word meestal gemaak met vars masa, dieselfde koringdeeg wat gebruik word om mielietortilla's te maak. Soms word ander bestanddele, soos varkvet, koringmeel en koeksoda, by die masa gevoeg, maar nie altyd nie. Die masadeeg word met 'n tortilla-pers in 'n sirkel platgemaak, 'n klein bietjie van die vulsel word in die middel gevoeg en dan word die masa gevou om 'n halfmaanvorm te vorm. Dit word gebraai of liggies gebraai totdat dit 'n goudbruin kors ontwikkel, wat effens krakerig is, sonder om skerp te word.
Daar is 'n verwarrende versameling variasies vir hierdie soort quesadilla. Alhoewel rajas (verkoolde repies poblano) en huitlacoche ('n swartmielieswam) baie algemeen voorkom, kan enige vulsel wat jy in 'n taco kan kry, oorskakel na quesadilla. Die enigste reël is matigheid. Voeg te veel kaas of vulsel by, en die deeg sal kraak en die binnegoed oor die hele pan loslaat. Sekere toevoegings verander ook die naam. Die sincronizada bevat dikwels ham in die mengsel, terwyl gringas vleis van pastore vereis. Albei word nog steeds as quesadilla -variasies beskou.
Dit is aanloklik om quesadillas wat met vars masa gemaak is, te kroon as die toppunt van die quesadilla-maak-kunste. As u dit nog nie beleef het nie, raai ek u aan om dit te probeer. Maar dit is belangrik om te weet dat dit geen skande is om voorafgemaakte tortillas vir quesadillas te gebruik nie, solank u dit met die minste sorg behandel.
In teenstelling met quesadillas gemaak met vars masa, benodig omgevoude quesadillas basies kaas. Vergeet, as u kan, die voorgesnipperde "Mexikaanse kaas" wat in die supermark gevind word. Wat u wil hê, is iets pittigs wat maklik smelt. Dit kan so eenvoudig wees soos 'n goeie Monterrey Jack, of as u naby 'n goed gevulde Mexikaanse kruidenierswinkel is, is Chihuahua of Oaxacan-kaas 'n goeie opsie.
Terwyl koringtortillas in die winkel fyn quesadillas maak, veral as u vet by die koekpan voeg, verkies ek eintlik die meel tortillas hier. As dit in 'n bietjie vet gekook word, ontwikkel die meeltortillas 'n pragtige bruin voorkoms en hou die vulsels vas sonder om te kraak.
Die ekstra sterkte van meel tortillas stel ons ook in staat om 'n bietjie meer liberaal te wees met die hoeveelheid vulsel. Dit beteken dat u verskeie komponente kan byvoeg, solank u slim daaroor is. Kom ons pak die mees algemene vleis gevulde daar buite: die hoender quesadilla.
Die probleem met die meeste hoenderquesadillas is dat die vleis en die kaas nooit kragte saamsnoer nie. In plaas daarvan val die vleis gewoonlik af na 'n paar happies. Die sleutel om dit op te los, is om gekapte hoendervleis te gebruik in plaas van gegrilde skywe. Die oorblywende gebraaide hoender is heerlik hier.
Ek hou ook daarvan om iets suur by te voeg om die swaarkry te help sny. Dit kan so eenvoudig wees as om blikkies ingelegde jalapeno-skywe by te voeg, maar as u 'n uur het, kan u vinnig ingemaakte jalapenos en rooi uie maak, wat elke hap 'n aangename varsheid gee.
Die enigste misdaad hier is ongesmelte kaas. Kook op te hoë hitte en die buitekant van die tortilla brand voordat die kaas tyd het om te smelt, dus maak seker dat jy dit oor 'n konstante medium kook, en draai die quesadilla af en toe om te keer dat die tortilla brand.
Moenie bang wees om kreatief te wees nie. Quesadillas floreer op innovasie. Het u al ooit Kimchi quesadillas probeer, wat gewild was onder die sjef Roy Choi in Los Angeles en sy Kogi Truck? Dit klink mal, maar die pittige gepekelde hitte van die gegiste kool werk baie goed teen 'n stapel kaas. Eerlik gesê, my gesin het gereeld 'n quesadilla -aand as ons die oorskiet nodig het. Niks soos spaarsaamheid om u in onverwagte heerlike rigtings te lei nie.
Quesadillas met vars mielie masa
Voorbereiding: 35 minute
Maak: 8 quesadillas
Soek vars masadeeg by tortillafabrieke of Mexikaanse kruidenierswinkels, of gebruik masa -meel vir tortillas en volg die aanwysings op die verpakking om die deeg te maak.
1 groot wit ui, in skywe van 1/4-inch dik gesny
1/2 koppie gekapte vars epazoot (indien beskikbaar) of vars koriander
12 gram vars masadeeg
1/2 pond gerasperde Monterey Jack of queso Chihuahua
1 As u 'n gasstoof gebruik: Plaas poblano -chiles op die rooster bo 'n brander. Verlaag die hitte tot hoog. Kook tot dit onderkant swart is. Gebruik 'n tang om die chiles te draai totdat dit oraloor swart is. Plaas chili in 'n papiersak vir stoom, 15 minute. Skil die swart vel af en verwyder stamme en sade. Sny poblanos in skywe van 1/4 duim dik.
2 As 'n braaikuiken gebruik word: Stel die oondrak bo -op en verhit die braaikuiken tot hoog. Sit pepers op 'n bakplaat wat met foelie uitgevoer is, en skuif die vel onder die braaikuiken. Kook tot dit swart is bo -op, 3 tot 4 minute. Draai om en kook tot dit aan die ander kant swart is, nog 3 tot 4 minute. Plaas chili in 'n plastieksak om vir 15 minute te stoom. Skil die swart vel af en verwyder stamme en sade. Sny poblanos in repe van 1/4 duim dik.
3 Verhit 1 eetlepel olie in 'n groot pan oor medium hoë hitte. Voeg poblano en uieskywe by, geur met sout. Kook, roer gereeld, tot uie ligbruin is, 8 tot 10 minute. Voeg knoffel en epazoot (of koriander) by en roer goed. Kook tot knoffel geurig is, ongeveer 30 sekondes. Skakel die hitte af. Plaas die ui -en -ui -mengsel in 'n bak wat eenkant gehou is totdat dit afkoel. Maak die pan skoon.
4 Verhit die oorblywende eetlepel olie in die pan oor matige hitte.
5 Verdeel masa in 1 1/2-onse balle (ongeveer so groot soos 'n tafeltennisbal). Plaas 'n ronde vel plastiek van 8 duim (dun sakke in die kruidenierswinkel werk baie goed) op die onderplaat van 'n tortilla-pers. Sit een masa-bal op die plastiek en plaas 'n tweede 8-duim ronde vel plastiek bo-op. Druk die masa liggies plat met die tortilla-pers totdat dit ongeveer 'n sirkel van 4 duim en ongeveer 1/16 duim dik is. Miskien moet u meer as een keer druk vir 'n egalige quesadilla, en die skyf 90 grade tussen elke druk.
6 Verwyder die boonste vel plastiek versigtig. Plaas 'n greintjie kaas en 'n paar repies poblano en ui op die helfte van die masa -sirkel. Vou die quesadilla met die onderste plastiekvel in die helfte om 'n halfmaanvorm te vorm. Druk die rande saam sodat geen vulsel kan wegkom nie. Rol die quesadilla saggies op u hand, plaas dit direk in die koekpan. Kook, draai die quesadilla elke minuut of so, tot die buitekant mooi bruin is, 6 tot 8 minute. Herhaal met die oorblywende masa -balletjies. Bedien met guacamole.
Voedingsinligting per quesadilla: 293 kalorieë, 14 g vet, 6 g versadigde vet, 25 mg cholesterol, 33 g koolhidrate, 1 g suiker, 12 g proteïen, 317 mg natrium, 3 g vesel
Hoender quesadillas met ingelegde rooi ui en jalapenos
Kok: 4-6 minute per bondel
Maak: 4 quesadillas
2 jalapenos, in dun skyfies gesny
8 onse gerasperde Monterey Jack of queso Chihuahua
4 gram gekookte, gerasperde hoenderborsies
1 Gooi appelasyn in 'n medium bak. Voeg sout en suiker by en roer tot opgelos. Voeg rooi ui en jalapenos by. Sit eenkant eenkant. Dreineer voor gebruik.
2 Plaas 'n kwart van die gerasperde kaas en gerasperde hoender op die helfte van 'n tortilla. Voeg gepekelde rooi ui en jalapeno -skywe na smaak by. Vou in die helfte. Herhaal met die oorblywende tortillas.
3 Verhit olie in 'n groot pan oor medium hitte. Plaas twee van die quesadillas in die pan. Kook, 2 minute per kant. Herhaal met ander twee quesadillas. Sny in driehoeke en sit voor met guacamole.
Voedingsinligting per quesadilla: 450 kalorieë, 27 g vet, 13 g versadigde vet, 74 mg cholesterol, 28 g koolhidrate, 3 g suiker, 25 g proteïen, 1048 mg natrium, 1 g vesel
Deur Karen Hursh Graber, skryf uit Mexiko
Meer as 500 jaar gelede het die Spaanse verowering 'n kulinêre afdruk gelaat wat nog steeds duidelik blyk uit Latyns -Amerikaanse kookkuns. Moderne sjefs skep, terwyl hulle resepte met eerbiediging volg, variasies wat aangepas is by die huidige voedseltendense en die beskikbaarheid van plaaslike bestanddele.
In Mexiko en Suid -Amerika beteken dit dat 'n basiese gereg soos die empanada berei sal word op 'n manier wat die smaak en voedsel van individuele lande weerspieël, waaronder Chili, Argentinië, Peru en Ecuador.
'N Fees van vullings
Die empanada is 'n meel- en vetgebaseerde deeg, gevul met soet of hartige bestanddele en gebak of gebraai. Die eindelose keuse van vulsels, plus die twee verskillende kookmetodes, maak van empanadas een van die veelsydigste restaurantaanbiedings.
Die naam empanada op 'n spyskaart dui onmiddellik op 'n gereg van Spaanse of Latyns -Amerikaanse oorsprong, maar sodra dit met 'n vurk of hap oopgemaak is, kan dit kenmerkende en vindingryke plaaslike interpretasies openbaar.
Empanadas, wat aan die einde van die Spaanse koloniale era uit Galicië na die Amerikas gebring is, was sedert die 13de -eeuse Moorse inval deel van die Spaanse dieet, en die naam is afgelei van die werkwoord empanar, wat beteken dat jy brood moet toedraai of bedek. Daar word geglo dat empanadas, sowel as Italiaanse calzones, aanpassings is van die Arabiese vleis gevulde pasteie genaamd samosas.
Die empanadas van vandag is egter gevul met 'n wye verskeidenheid ander bestanddele as vleis. Op baie plekke is die afstoot, of vou wat die vulsel in die deeg hou, is 'n manier om te identifiseer wat daarin is. Afhangende van die streek of eetplek, dui verskillende voue (insluitend gekromde en gevlegte rande) vleis, kaas, seekos, groente en lekkers aan.
In Mexiko wissel die empanadadeeg ook regionaal, van die koringdeeg wat gevul is met plaaslike vis in Tabasco, tot die plantaardige deeg van Veracruz gevul met olywe en rosyntjie-gevulde picadillo. Ook in Veracruz word 'n blaardeeg gebruik om empanadas te laat roep volovane ('n aanpassing van die Franse vol-au-vent) gevul met pynappel, tuna, of ham en kaas.
In Chiapas het empanadas gebel chiapacorceñas gevul met gekruide varkvleis, en in Sentraal -Mexiko is 'n pampoen- en sampioenvulsel gewild. By Solo Empanadas in Mexico -stad sluit spesialiteite in empanadas italianas gemaak met tamatie, basiliekruid en mozzarellakaas, en empanadas humitas gevul met 'n tradisionele Mexikaanse mielievulsel. Soet empanadas bevat appel- en pynappelweergawes.
By Escarapela Condesa, ook in die federale distrik, bevat empanada -vulsels spinasie met witsous, en by Delicias is die empanadas Mexikaanse weergawes van die Cornish -pasteie wat deur Walliese mynwerkers na die land gebring is. Dit is gevul met rooi mol, groen mol, tinga en poblano chiles met room. 'N Nageregweergawe is gevul met arroz con leche.
In Chili, waar die empanada as 'n nasionale instelling beskou word, word dit gevind in restaurante van supermarkte, gereed vir ontbyt, middagete, peuselhappies en partytjies waar cocktailversies aangebied word.
Die spesialiteit is by Empanadas Zunino in Santiago, sedert 1930 in bedryf pino, met 'n sappige bees- en uievulsel. By Empanadas Paula A, ook in Santiago, pino empanadas kan met of sonder bestel word merquén, 'n Chileense geurmiddel gemaak van gedroogde, gerookte chili en koljander. Benewens die gewone vleis- en kaasvulsels, bied die restaurant ook garnale, oester, mossels en gemengde seekos -empanadas.
En in die hawestad van Valparaiso in Chili, bied Delicias Express meer as 80 verskillende empanadas, insluitend dié gemaak met bokkaas of gouda, alleen of in kombinasie met sampioene, garnale, skeermesels, grasuie, tuna, tamatie, mielies, spinasie, chorizo, salami , olywe of hoender. Die klassieke Latyns -Amerikaanse kombinasie van kaas en kweepeer word ook aangebied, net soos salm en kappertjies, palmharte, rucola en aspersies.
In Argentinië, met sy sterk tradisie van Italiaanse tariewe, bedien El Sanjuanino in Buenos Aires 'n empanada caprese gevul met die bestanddele van 'n Italiaanse caprese slaai. Die restaurant bied ook geroosterde mielie -empanadas, sowel as dié wat gevul is met roquefort.
Roquefort is ook in 'n vulsel by Buenos Aires se Cumen-Cumen Empanadas Caseras, in kombinasie met seldery en okkerneute. Boonop berei hierdie onderneming empanadas voor met mozzarella en pancetta of chorizo ají chili. En La Morada -restaurant, ook in die Argentynse hoofstad, bedien empanadas pascualinas, van Uruguayaanse oorsprong, met 'n vulsel van spinasie, kaas en ham paté.
Streeksvariëteite van Argentynse empanadas is die soutña, vernoem na die provinsie Salta en gevul met beesvleis, eiers en paprika's, die tripe empanadas van die provinsie Tucuman en die Picadillo en eier -weergawe in Mendoza. Konyn is ook 'n gebruiklike vulsel op die platteland, en vir 'n soet lekkerny word empanadas gevul dulce de leche karamel melk.
In Peru word empanadas (behalwe die kombinasie van vleis en kaas, sowel as die Andino -oesquinoa) dikwels gevul met tradisionele geregte wat aangepas is om as deegvulsels te gebruik. Lomo saltado, 'n entrecote en soetrissies roerbraai, is 'n algemene vulsel ají de gallina, 'n hoenderbredie met geel ají chiles, en anticuchos, 'n straat happie beesharte.
Dit is ingesluit in empanadas op die spyskaart by Empanadas Paulistas in Lima. Die restaurant bied 'n keuse tussen verskillende tuisgemaakte salsa's, soos 'n kombinasie van kruie en chili, 'n guacamole of 'n mengsel van mayonnaise en rocoto chili, wat saam met die empanadas vergesel kan word.
In Ecuador, waar empanadas dikwels 'n straatkos is, is die kenmerkende empanadas de viento, of "lug -empanadas", is gebraaide kaas -empanadas, lig, bros en word meestal bedek met 'n strooi suiker. En Empanadas La Fiera, in Cuenca, bied 'n draai aan die deeg self, met groentepuree in die masa. Wortels, beet, paprika's en kruie van verskillende kleure verf die deeg in helder kleure wat die vulsel aan die binnekant aandui.
Voeg Empanadas by u spyskaart
Kokke wat nuwe idees soek vir hul restaurante se spyskaarte, kan inspirasie vind uit die ongelooflike aantal moontlikhede wat empanadas bied. Of jy wil bak of braai, is die eerste besluit - daarna is die hemelruim die grens vir wat 'n sjef kan skep!
Die vulsels: Om by beproefde vleis- en kaasvariëteite te bly, is 'n eenvoudige opsie. Of volg die voorbeeld van Mexikaanse en Peruaanse sjefs deur empanadas te vul met gunsteling hoofgeregte soos Mexikaanse mol en tinga, of Peruaanse lomo saltado of ají die gallina. As u kliënte hierdie hoofgeregte geniet, moet hulle dit ook as empanadas hou.
En enige taco -vulsel, van carnitas tot rajas con crema, kan aangepas word vir gebruik in empanadas. Bied salsa's aan om verskillende variëteite te vergesel, soos carne asada empanadas bedien met chimichurri, of chorizo ​​empanadas met guacamole.
Die voorbereiding: As u hierdie geregte as empanada -vulsels aanpas, moet u dit fyner sny as gewoonlik. Die steak-, peper- en uierepies wat vir fajitas voorberei is, moet kleiner gesny word vir empanadas. Guisados en ander bredies moet 'n bietjie gaargemaak word sodat dit nie te loperig is as vulsel nie. Dieselfde geld vir nageregte, soos arroz con leche, wat dubbele diens doen in empanadas.
Probeer verskillende voue gebruik om vulsels aan te dui: Onderskei vleis van vegetariër, sny 'n voorletter in die bokant van die deeg, soos met tertkors, of eksperimenteer met groente -puree of kleursel om verskille in vulsel aan te dui.
Berging: Plaas die empanadas op 'n bakplaat, sonder om aan mekaar te raak, sodat dit nie saam vries nie. Sodra dit gevries is, kan dit in vrieskas gebêre word. Ongebakte empanadas kan direk uit die vrieskas in die oond gesit word. Die wat voorheen gebak is, moet in 'n lae oond verhit word. Volledig gekookte empanadas moet 'n interne temperatuur van 165 ° F bereik vir optimale voedselveiligheid.
Gebakte empanadas kan tot drie maande lank gevries word, dig verseël. Dit is verkieslik om dit ongebakte te vries, aangesien volgebakte van hul sagte, skilferige kwaliteit verloor. Elke grootte, van groot skywe tot kleiner voorgereg of hors d'oeuvre empanadas, kan gevries en verhit word, en byna elke vulsel is moontlik. Die gebraaide weergawes is beter as dit vars gebraai word, maar kan in die vrieskas gebêre word, goed gedreineer van braaivet.
Die gebruik van wat byderhand is, tesame met 'n dosis kreatiwiteit, is die sleutel tot die omskakeling van empanadas in gewilde en winsgewende spyskaartitems.
Hoe om perfekte ravioli van voor af te maak
Niki Achitoff-Gray, die hoofredakteur van Serious Eats en 'n gegradueerde van die Institute of Culinary Education. Sy hou baie van oesters, afval en die meeste eetbare dinge.
Sover ek kan onthou, was my vrieskas altyd vol ravioli. Soos direkte ramen, Easy Mac en ingemaakte sop, is dit 'n perfekte ete op die laaste oomblik vir die aande as u net te moeg, lui is of na die supermark wil gaan en vars bestanddele gaan haal. Maar die verskil tussen voorafverpakte ravioli en die sagte, dungemaakte tuisgemaakte goed is omtrent net so ingrypend as die tussen onmiddellike ramen en regte tonkotsu-ramen Easy Mac en die beste mac-en-kaas-geblikte room-van-sampioen en 'n ryk, komplekse bak tuisgemaakte kantarelsop. Soms is die goed wat jy in die winkel gekoop het, goed. En soms is slegs die werklike ooreenkoms voldoende.
Gelukkig is vars tuisgemaakte ravioli ook maklik om te vries (as u nie alles eet nie), so daar is geen rede waarom u dit nie op die luiste aande kan geniet nie. Dit is ook ongelooflik eenvoudig om te maak, veral as u 'n handige (en goedkoop!) Ravioli -maker of ravioli -snyer het om die proses te vereenvoudig (sien ons gids vir die beste gereedskap vir tuisgemaakte pasta vir meer).
As u heeltemal nuut is om met pasta te werk, wil u miskien hier stilstaan ​​en 'n vinnige besoek aan ons volledige gids vir die bereiding van vars pasta maak. Weet anders, die enigste bestanddeel wat u nodig het om u eie ravioli te maak, is die vulsel van u keuse (meer hieroor), saam met meel, eiers en sout vir alle doeleindes. Dit is ook handig om 'n deegroller en 'n handgemaakte pasta-maker of staanmenger te hê. Beide kan 'n bietjie belegging wees, maar as u dit gereeld gebruik, spaar dit u op die lange duur baie geld.
Alhoewel dit relatief maklik is om ravioli te maak, is dit ook die soort tegniek wat u mettertyd kan slyp en ontwikkel. Wees kreatief met vulsels en souse, probeer verskillende vorms (daar is seëls in alle vorms en groottes), of probeer die gewaardeerde, loperige eiergeel gevul met uovo da raviolo.
Ek het twee relatief tradisionele resepte ingesluit om aan die gang te kom. Die een is vir 'n soet en funky botterskorsie en bloukaas-gevulde ravioli, bedien in 'n bruin botter-sous met gekapte salie. Die ander is vir 'n klassieke ricotta -ravioli, wat 'n bietjie parmesaan -kaas, 'n tikkie suurlemoensap en 'n subtiele neutmuskaat kry. U kan ook die sampioenvulsel wat ek vir my tortellini gemaak het, maklik gebruik. Maar ongeag die kombinasie van vulsel en sous waarmee u gaan, daar is 'n paar duimreëls wat u moet onthou wanneer u ravioli maak.
Die deeg is net so belangrik soos die vulsel: Die meeste ravioli wat in die winkel gekoop is, ly aan dik, gomvelle wat nie die sagte, deurskynende elastisiteit van hul handgemaakte broers het nie.
Vermy waterige vulsels: Vulsels met te veel room, botter, olie of aftreksel kom waterig en los en kan jou deeg te taai maak om te hanteer.
Maak jou vulsel lekker en gebruik baie daarvan: Om u eie heerlike vulsel te maak, is een van die belangrikste voordele om dit van nuuts af te maak - u vulsel moet lekker genoeg smaak om alleen met 'n lepel te eet. En as u eers die perfekte vulsel gekry het, moet u nie terughou nie! Jy wil hê dat die deeg gevul moet word totdat dit taamlik strek is vir die regte balans tussen vulsel en pasta.
Pas op vir lugborrels, maar aanvaar ook dat 'n bietjie lug onvermydelik is: Druk soveel as moontlik lug uit, ongeag die metode wat u gebruik. Maar weet ook dat, veral vroeg, u waarskynlik borrels sal beland. En raai wat? Jou ravioli sal oorleef.
Goed, sodat jy die basiese beginsels ken. Kom ons begin die partytjie.
Eerstens moet jy jou deeg meng en dit deeglik in plastiek toedraai om te rus. Intussen kan u die vulsel voorberei. U sal ongeveer 'n eetlepel vulsel vir elke ravioli wil gebruik, as u gemaklik die hoeveelheid kan sien, kan u 'n deegsak (of 'n rits sak met 'n hoek afgesny) gebruik, want dit is 'n bietjie vinniger en netjieser. Andersins, gryp net 'n maatlepel en hou dit byderhand.
Ten slotte, as jy moenie As u 'n ravioli -maker het, moet u 'n deegborsel en 'n klein bak water hou om die deeg verder in die lyn te verseël. Sommige mense gebruik eierwitte in plaas van water, en as u ekstra lê, is dit goed dat dit nie nodig is nie. As jy doen het 'n ravioli-vorm, maar net 'n deegroller (of 'n bottel wyn-rolletjie) is voldoende.
Sodra al u gereedskap binne bereik is, is dit tyd om die deeg te rol. Om te verhoed dat dit uitdroog, werk slegs met 'n kwart van u deeg op 'n slag, terwyl die res onder plastiek of 'n kombuisdoek gehou word. Rol dit net dunner as 1/16 duim uit-gewoonlik die tweede tot laaste instelling op u pastamasjien. (U word moontlik versoek om dit nog dunner te rol. Moenie: u sal 'n minder gebalanseerde verhouding van vulsel tot deeg hê, en na kook 'n baie minder esteties aantreklike bord.) Ideaal gesproke moet die deeg amper die volle breedte van die pastarol, tussen vier en vyf sentimeter lank. Lê dan die deeg op 'n groot, plat oppervlak wat liggies met meel bestrooi is (semolina-meel is ideaal, aangesien dit nie deeglik sal word as dit bevogtig word nie, maar dit is heeltemal fyn) en sny dit in twee. Elke kwart deeg sal ongeveer twaalf ravioli maak.
Van hier af sal die stappe verskil, afhangende van of u 'n ravioli-maker gebruik of met die hand werk (as u 'n stempel het, volg ook die handmatige aanwysings).
As u 'n Ravioli Maker gebruik.
Plaas die metaalbasis van die ravioli -maker voor u en lê u eerste vel deeg bo -op.
Neem dan die plastiekvorm en druk dit saggies vas om die deeg te vorm. U wil relatief vinnig werk, sodat u deeg nie kan uitdroog en bros word nie. As jy te hard druk en die deeg skeur, rol dit eenvoudig terug en rol dit weer deur die masjien.
As u eweredig in die deeg is, plaas u ongeveer 'n eetlepel vulsel in elke deeg. Probeer om nie te vul buite die verdieping nie, want die plat omtrek is waaraan ons tweede deegvel sal voldoen. U kan oortollig met u vinger of 'n klein handdoek saggies afvee indien nodig.
Druk die vorm liggies op die tafel om lugborrels te verwyder.
Plaas dan die ander helfte van u deegvel oor die oppervlak van die vorm en druk met die plat van u hand om ekstra lug uit te stoot. Neem dan 'n deegroller en draai dit oor die oppervlak van die deeg totdat die rante onder sigbaar is. Op hierdie punt kan u die vorm omdraai en dit saggies afskil.
As u agterkom dat 'n paar ravioli aan die vorm vasgesteek is, probeer dan 'n rand teen die tafel slaan - enige oorblywende pasta moet loskom. Op hierdie punt kan u die ravioli op 'n skinkbord plaas, dit in plastiek toedraai en vries vir later gebruik. Andersins, as die deeg voldoende geperforeer is om uitmekaar te trek, doen dit. Dit is egter moontlik dat u 'n ravioli -snyer moet gebruik om dit in individuele stukke te sny.
Bedek jou ravioli met 'n handdoek sodat dit nie uitdroog nie en herhaal met die oorblywende stukke deeg.
As u met die hand werk.
Weereens moet 'n kwart van u deeg uitgerol en in twee gesny word, sodat u twee stukke deeg van ongeveer 15 sentimeter lank en vyf sentimeter lank het. Cover one sheet with a towel to keep it from drying out.
Vraag: What can I use instead of lard in tamales?
Antwoord:Lard Substitute The best substitute for lard is butter. Unless your recipe says otherwise, you'll want to use unsalted butter as a substitute in most recipes that call for the lard. There are other alternatives as well. If you prefer, you can use shortening or oils like coconut, vegetable, or olive.
Vraag: How do you make vegetarian tamales from scratch?
Antwoord:Ingredients1 package dried cornhusks.3 cups masa harina cornmeal.Pinch of salt.1 to 2 cups vegetable stock.12 tablespoons vegetable shortening (or 6 tablespoons vegetable shortening and 6 tablespoons butter)2 tablespoons vegetable oil.1 large tomato (chopped)5 green onions (chopped, white and green parts)More items…•Aug 8, 2019
Vraag: What are vegan tamales made of?
Antwoord:Masa is traditionally mixed with lard and many of the most popular tamales in Mexico are filled with either meat or cheese. You can make vegan tamales by using vegetable shortening or oil instead of lard—you may even be able to find pre-made vegan masa dough at Mexican grocery stores—and using a plant-based filling.
Vraag: What are Cuban tamales made of?
Antwoord:Cuban tamales are all made with corn, most with pork, but exact recipes vary according to region.
Vraag: What is Cuba's main dish?
Antwoord:One of the most popular entrees in Cuban cuisine is ropa vieja. This stewed shredded beef dish is slow cooked in fresh tomatoes, onions, peppers, garlic and wine to create a mouthwatering meal. And following its origins, the dish is accompanied by white rice, black beans and sweet plantains.