Hoogtepunte van die Universiteit van Wisconsin Feline Conference | Troeteldiere Huishouding
Die Universiteit van Wisconsin Veterinary School het in September sy 15de jaarlikse Feline Conference aangebied. Die hoofonderwerp van hierdie jaar se konferensie was urienwegsiekte in die kat. Inligting oor onderwerpe soos blaasontsteking (inflammasie van die blaas), die mediese behandeling en voedingsaspekte van nierversaking, en anemie wat verband hou met nierversaking, is aangebied. Professor Dennis Chew van die Ohio State University College of Veterinary Medicine was die voorste dosent. Die konferensie is bygewoon deur dr. Holly Frisby van drs. Foster & Smith, Inc., en sy bied hierdie opsomming van sommige van die aanbiedings.
FLUTD en sistitis
Katte is geneig tot katte laer urienweg siekte (FLUTD), voorheen genoem FUS. FLUTD kan 'n aantal oorsake insluit, insluitende blaasstene, anatomiese gebreke in die blaas en gedragsprobleme. As die oorsaak van die ontsteking van die blaas nie bepaal kan word nie, word die term 'idiopatiese sistitis' gebruik. As die toestand voortdurend herhaal of chronies bly, word dit 'interstitiële sistitis genoem.' Tekens van sistitis sluit pynlike urinering en gereelde urinering, bloed in die urine, en dikwels urineer buite die rommelblik.
Behandeling van idiopatiese en interstitiële sistitis sluit afname in spanning, behoorlike rommelboksbestuur, verhoogde waterinname en die invoer van ingemaakte kos (die bykomende water in ingemaakte voedsel help om die blaas te spoel). Die dwelm amitriptylien word gebruik wanneer ander standaardbehandelings misluk het. Glikosaminoglikane is met sukses in mense met interstitiële sistitis gebruik en die resultate van 'n navorsingsstudie oor hul gebruik in katte sal binnekort vrygestel word. Pyn kan 'n belangrike rol speel om die ontsteking van die blaas te verseker, sodat pynstillers moontlik sal wees.
Mediese behandeling van nierversaking
Wanneer die niere misluk, word baie liggaamsisteme geraak, dus moet die siekte op verskeie maniere bestuur word.
Verhoogde bloeddruk Natrium beperkte diëte; dwelms genoem aas-inhibeerders, soos enalapril
Maagsere en naarheid Proteïen-beperkte dieet (laer hoeveelhede, hoër kwaliteit); medikasie om maagsuur te verminder en maagsere te beskerm (sien 'Voedingsaspekte van niersiekte' hieronder)
Acidose (bloed word te suur) Proteïen- en fosforbeperkte dieet; teensuurmiddels (bv. Tums)
anemie Yster aanvullings, transfusies, voldoende voeding, en moontlik hormonale terapie (Sien 'Anemie wat verband hou met nierversaking,' hieronder)
Wanvoeding (proteïenverlies in die urine mag nie vergoed word deur voldoende proteïeninname nie) Pas dieet aan; medikasie om naarheid te verminder en eetlus te verbeter
Dehidrasie (kat kan nie sy urine konsentreer nie, dus verloor hy baie water deur sy urine en word dehidreer) binneaarse of subkutane vloeistowwe; verskeie metodes om die kat se waterinname te verhoog
Anemie wat verband hou met nierversaking
Anemie is algemeen by honde en katte met chroniese nierversaking, en word meer dikwels gesien by diere met gevorderde siektes. Die nier is verantwoordelik vir die vervaardiging van die hormoon eritropoëtien wat die beenmurg aandui om rooibloedselle te produseer. By chroniese nierversaking, lewer die nier nie genoegsame eritropoëtien nie. Ander veranderinge in die liggaam wat voorkom tydens nierfaling kan ook die lewensduur van rooibloedselle en hul produksie verminder.
Behandeling van anemie sluit in verbeterde voeding, yster aanvullings, die vermindering van die afvalprodukte wat die nier moet verwyder uit die bloed en bloedoortappings. As die anemie voortduur, kan aanvullende eritropoëtien gegee word. Tans is die enigste kommersiële eritropoëtien wat beskikbaar is, 'n menslike produk, en katte mag teenliggame daaruit produseer, wat dit ondoeltreffend maak.
Voedingsaspekte van niersiekte
Voeding is 'n belangrike deel van die bestuur van katte met chroniese nierversaking. As gevolg van die ophoping van afvalprodukte (as gevolg van die afbreek van proteïene) in die bloed, verloor baie katte met nierversaking hul aptyt en kan maagsere ontstaan. Om die afvalprodukte en soutinname te verminder (baie katte met niersiekte het hoë bloeddruk), word spesiale diëte gevoed. Diëte met hoër gehalte, maar laer hoeveelhede proteïene word gebruik om voldoende voeding te verskaf, maar verminder afvalprodukte. Ongelukkig is hierdie proteïen- en soutbeperkte diëte nie so lekker soos die vorige dieet van die kat nie, hoewel groot vervaardigers hulle die afgelope paar jaar verbeter het. By die ontwerp van die dieet moet ons die lewenskwaliteit van die kat balanseer met die voorkoming van die niersiekte.
Medisyne soos simetidien kan gegee word om die produksie van maagsuur te verminder; Dit verbeter die eetlus van baie katte. Dwelms soos metoklopramied kan gegee word om naarheid te verminder. Sulkrafate kan gebruik word om pynlike maagsere te bedek en eetlus te verbeter. Daar is verskeie maniere waarop u 'n kat se voedselinname kan verhoog. Geure wat by die proteïenbeperkte kos gevoeg word, kan hulle meer smaaklik maak. Dit sluit in klein hoeveelhede spekdruppels, hamburger-vet, tuna sap, mosselsap, hoenderdruppels en baba kos. Dit is ook nuttig om die kos effens warm te maak en klein maaltye te gee. Daar is verskeie spesialis dieet kommersieel beskikbaar; Elkeen kan probeer om te sien of die kat 'n voorkeur het.
← Honde Distemper in Ferrets: Oorsaak, Voorkoming, en Entstowwe
Hoe om te voorkom en te stop →