Top 10 Wenke vir opstel Beter International Arbitrasie Klousules
huis / Ad hoc Arbitrasie / Top 10 Wenke vir opstel Beter International Arbitrasie Klousules
22/09/2017 deur IAA Network
Die opstel van internasionale arbitrasie klousule in die kontrak verskyn soos 'n eenvoudige taak van die begin af. Daar is baie voorbeelde aanlyn – al wat jy hoef te doen is om die bestaande sjabloon neem, kopie / plak dit en pas dit aan jou behoeftes. Maar, is dit regtig waar?
Arbitrasie word algemeen beskou as 'n vinniger, goedkoper en meer vertroulik geskilbeslegting metode in vergelyking met litigasie. Dit is net waar as die onderliggende basis van elke arbitrasie proses – die ooreenkoms te arbitreer – behoorlik opgestel, geldig en afdwingbaar. Deur middel van hul ooreenkoms om te arbitreer die partye uit te druk nie net hul bereidwilligheid om hul dispuut aan arbitrasie maar ook spesifiseer die aspekte van 'n proses wat hulle wil om te vereis. Ten einde 'n uiteindelik afdwingbaar toekenning het, hierdie eerste stap – 'n behoorlik opgestel arbitrasie-ooreenkoms is van kardinale belang. Hierdie artikel bied tien wenke oor wat om te sluit en aandag te gee aan wanneer die opstel van arbitrasie klousule in jou kontrakte.
1. Druk ooreenkoms om te arbitreer
Die eerste stap is om die partye te duidelik in hul bereidwilligheid uitdrukking wees om hul geskil na arbitrasie te dien. Die taal wat gebruik word is baie belangrik- nooit die permissiewe bewoording gebruik soos "mag" of "mag", maar in plaas van die woorde wat wetlik bindende verpligtinge spreek soos "mag" of "sal" gebruik. Jy wil duidelik te wees of die arbitrasie verpligtend of opsionele.
2. Kies tussen Institusionele of ad hoc arbitrasie
Die tweede stap is die keuse tussen sogenaamde institusionele of ad hoc arbitrasie. in institusionele (ook bekend as geadministreer) arbitrasie, die partye kies 'n arbitrale instelling wat hulle sal help om logistieke aspekte van die verrigtinge en ander praktiese sake. 'N paar algemene voorbeelde is Internasionale Kamer van Koophandel (ICC), die Londense Hof van Arbitrasie (LCIA), die Permanente Hof van Arbitrasie (die PCA), die Stockholm Kamer van Koophandel (SCC), die Singapoer Internasionale Arbitrasie Sentrum (SIAC) en die Hong Kong Internasionale Arbitrasie Sentrum (HIAC). 'N Volledige lys van groot arbitrale instellings kan verkry word hier. Hierdie hulp is vir die uitruil 'n klein fooi. ad hoc arbitrasie, aan die ander kant, is meer buigsaam in die sin dat die partye het die vryheid (en die verpligting) om die hele arbitrasieverrigtinge te reël soos hulle wil en op maat dit aan hul eie behoeftes. Daar is geen instelling wat betrokke is by die proses, maar daar is steeds 'n behoefte (en 'n aanbeveling) vir die partye om 'n derde aanwys, neutrale partytjie (bekend as 'n "die aanstelling van gesag") om die finale woord het op die keuse van arbiters indien die partye versuim om saam te stem, soos dikwels die geval.
3. Kies 'n Stel Arbitrasie Reëls
Die derde belangrikste stap is die keuse van die stel van arbitrasie reëls, wat voorsiening maak vir die prosedure raamwerk vir die verrigtinge. Deur die keuse van 'n volledige stel van arbitrasie reëls van die partye self gered uit om te stem oor al prosedurele aspekte met betrekking tot die verrigtinge, aangesien die reëls is 'n omvattende stel reëls wat die prosedurele aspekte van 'n arbitrasie te regeer en het reeds beproefde. Elke instelling het 'n model klousule voorgestel vir partye wat wil om dit te sluit in hul kontrakte. 'N Omvattende lys van voorgestelde model klousules van die voorste instellings is beskikbaar hier en partye word sterk aangemoedig om een ​​van die aanbevole klousules insluit ten einde te verhoed sogenaamde "patologiese" en onafdwingbaar klousules. In die geval van ad hoc arbitrasie, partye gewoonlik kies die stel van arbitrasie reëls deur die VN se Kommissie ontwikkel op Internasionale Handelsreg ("UNCITRAL Reëls"), wat spesiaal aangepas is vir nie-geadministreer arbitrasies.
4. Setel van Arbitrasie
Die setel van arbitrasie (ook bekend as die plek van arbitrasie) is uiters belangrik as dit bepaal die wet arbitrasie proses (prosesreg, Lex of skeidsregters). Partye moet 'n neutrale plek te kies, byvoorbeeld hulle gewoonlik kies die plek waar die plaaslike howe waarskynlik die ooreenkoms sou dwing en ondersteun die arbitrasie proses, soos Parys, Genève of London. Die setel van arbitrasie is die juridiese huis van die arbitrasie so die partye spesiale aandag moet betaal sedert die keuse belangrik regsgevolge kan hê. As 'n algemene reël, die partye moet altyd kies 'n plek in 'n jurisdiksie wat 'n ondertekenaar van 1958 Konvensie New York op die erkenning en tenuitvoerlegging van die toekennings (die "Konvensie New York") en wie se nasionale wetgewing is oor die algemeen ondersteunend van arbitrasie.
5. Definisie van die omvang van Arbitrasie
Maak seker dat jy die omvang van arbitrasie versigtig te definieer asook. Tensy jy saam dat alle geskille, insluitend tort eise en ander buite-kontraktuele remedies, wat voortspruit uit die kontrak en uit die sake-verhouding is tot gearbitreer, seker wees om geskille wat nie aan om arbitrasie voorgelê uitsluit. Wees versigtig oor die wet van die sitplek en of dit uitdruklik uitsluit sekere onderwerpe en geskille as inarbitrable (soos familiereg in die meeste jurisdiksies).
6. Definieer die beheerliggaam wet
Die partye moet ook spesifiseer die regerende wet (ook bekend as die "materiële reg") wat gewoonlik in 'n aparte klousule van die arbitrasie klousule uiteengesit. Dit is belangrik om daarop te let dat die regerende wet om die kontrak is nie dieselfde as die arbitrasie wet of prosedurele wet wat die arbitrasie. Hoewel die partye toegelaat word om uitdruklik ooreen dat dit dieselfde wet sal wees, dit is redelik algemeen vir die regerende wet te verskil van die prosesreg wees.
Deeglike oorweging moet ook gegee word aan die wyse van aanstelling van arbiter(s) en die grondwet van die tribunaal. In die meerderheid van gevalle, verrigtinge sal wees voor een skeidsregter ('n Enig Arbiter) of 'n drie-lid paneel ('n Arbitrasietribunaal). Die nommer moet nie-selfs in elk geval wees. Die aantal arbiters het 'n impak op die totale koste en die duur van die arbitrasie (drie arbiters sal duurder wees as een skeidsregter wees en kan langer neem om 'n beslissing te reik). Dit is onnodig om die aantal arbiters spesifiseer in die arbitrasieklousule. Terwyl die partye het 'n opsie om te besluit hierdie kwessie nadat die dispuut ontstaan, Die grootste nadeel van hierdie benadering is dat indien die partye verskil oor die aantal arbiters, dit veroorsaak onnodige vertragings met die algehele verrigtinge.
In die geval van 'n institusionele arbitrasie, baie prosedurele reëls voorsiening te maak vir standaard reëls op die aanstelling van arbiters. Maar, in 'n ad hoc arbitrasie is dit belangrik om 'n metode te vestig vir keuring en vervanging van arbiters. Afwesig so 'n spesifieke bepaling, die howe by die plek van arbitrasie kan hê om in te gryp om die nodige aanstellings / plaasvervangers maak aangesien dit moeilik is vir partye om saam te stem oor skeidsregters een keer 'n dispuut ontstaan ​​het. Onder die UNCITRAL Reëls, in die geval van die partye het nie 'n aanstelling bevoegde gesag, dit is die sekretaris-generaal van die Permanente Hof van Arbitrasie wat 'n aanstelling bevoegde gesag by verstek wys.
By die keuse van die taal van die verrigtinge, partye moet nie net rekening hou met die taal van die kontrak, maar ook die verwante dokumentasie. Let daarop dat die keuse van 'n taal is altyd verkies om verskeie opsies. Dit is 'n opsionele element, en afwesigheid van die eksplisiete ooreenkoms van die partye, dit is vir die skeidsregters om te besluit oor die taal van die arbitrasie.
10. Mediasie / Onderhandelinge- Veelvlakkige Arbitrasie Klousules
Veelvlakkige arbitrasie klousule - wat voorsiening maak vir bemiddeling, onderhandelinge of 'n ander vorm van alternatiewe geskilbeslegting (ADR) voor te inisieer arbitrasie is 'n gereelde deel van arbitrasie klousule deesdae opgestel. Dit kan nuttig wees vir partye om te probeer om die vestiging van hul geskil te onderhandel voordat die beoefening van lang en duurder arbitrasieverrigtinge, hoewel dit kan ook net 'n vermorsing van tyd en koste wees. 'N belangrike kwessie in ag te neem wanneer insluitend multi-toegeroep klousules is dit duidelik maak of dit is verpligtend of opsionele. As die partye gebruik verpligte bewoording soos "mag", beroep op bemiddeling of onderhandeling is 'n opskortende voorwaarde vir arbitrasie. In hierdie geval is dit noodsaaklik om die eksplisiete tydsbeperking as wat die geskil na arbitrasie voorgelê kan word sluit in. As die partye gebruik bewoording soos "mag", hierdie kan beteken dat bemiddeling of onderhandeling is net opsioneel en partye mag so gou as die dispuut ontstaan ​​het toevlug tot arbitrasie.
Sekere Arbitrasie reëls voorsiening te maak vir 'n ingeboude in vertroulikheid bepalings. Maar, die partye is gratis en aangemoedig om uitdruklike vertroulikheid verpligtinge en remedies vir hul oortreding sluit, aangesien nie alle arbitrasie klousule vertroulikheid en die wette van baie sitplekke van arbitrasie vereis nie hierdie een vereis. Die omvang van hierdie verpligting kan wissel – van die bekendmaking van die bestaan ​​van die arbitrasie, vertroulikheid van die dokumente, bewyse of enige korrespondensie tussen die partye en die tribunaal en tussentydse en / of finale toekennings.
Hierdie lys is nie volledig nie - en daar is ook ander besonderhede en opsionele elemente wat die partye kan wens om in ag te neem. in 2010, die International Bar Association gepubliseer IBA riglyne vir Opstel Internasionale Arbitrasie Klousules, hier beskikbaar, wat is 'n omvattende gids tot die opstel van arbitrasie klousules en om seker te maak daar is 'n geldige en afdwingbare klousule gee jou volle toegang tot arbitrasie een keer 'n dispuut ontstaan ​​het.
Nina Jankovic, Aceris Law, Internasionale Arbitrasie Law Firm
Filed under: Ad hoc Arbitrasie, arbitrasie-ooreenkoms, arbitrasie inligting, arbitrasie Jurisdiksie, arbitrasieprosedure, arbitrasie reëls, Internasionale Arbitrasie Wet