Sy het wonderbaarlik haar kritieke beserings oorleef en Suid-Afrikaners hou sedertdien saam die moedige klein vegtertjie se herstel dop.
“Noudat sy sien sy kan goedjies op haar eie regkry probeer sy selfs ŉ bietjie spog en dit maak dat sy harder aan die program werk. Ek kom soms op haar in die kamer of sitkamer af waar sy sommer ŉ string groot woorde agtermekaar opsê – dit is so asof sy skelm op haar eie oefen,” vertel Anice trots.
Anice sê die ondersteuning wat sy by die FHC, en die mense van die Brain Child Fund wat die program aan Suid-Afrikaners bekendgestel het, kry, is vir haar van onskatbare waarde.
“Elke ouer met ŉ spesialesorg kind weet daar is ander ouers soos hulle daar buite, maar jy voel dit is jou eie oorlog wat jy alleen moet veg. Vandat ek die konferensie bygewoon het voel dit net vir my of ons ouers mekaar se stryd beter verstaan. Hulle dra my elke dag en skielik is ek nie meer so alleen nie.”
Bokkie, daardie einste twee blou oë het my aan die begin van hierdie saga baie keer trane in my oë gebring. So dapper ou dogtertjie en Ma. (Seker die Pa ook, al is hy bietjie in die agtergrond).
In ‘n ander artikel word daar verwys na die mooiste kind in die wereld. Onse eie pragtige Pippie is die mooiste. Jy is pragtig Poplap! Dapper en sterk ook! Lief jou!