Lofpsalm 107:1, 21.
Doop: Eduard Klüssmann
Skriflesing: Jesaja 52:13 – 53:6 en Johannes 15:1 - 7.
Teks: Johannes 15: 7
Daar is 'n baie teer verhouding tussen die Here Jesus en die ware gelowiges. Dit is 'n verhouding waarin Hy ons regeer en troos en van die nodige kennis voorsien om te kan doen wat Hy van ons verwag.
Hierdie omgang tussen ons en Jesus Christus is 'n verhouding van interaksie.
Hy leer ons, maar Hy verwag van ons om die kennis te gebruik.
Die Heilige Gees lei ons, maar Hy verwag dat ons moet kan onderskei wanneer 'n ding reg of verkeerd is, en dat ons dan die regte ding sal doen.
Hy verwag van ons om insig te hê sodat ons gebeurtenisse kan vertolk en beheer.
U kan moontlik dink dat dit te veel gevra is, maar dan moet u net onthou wat die Here hier leer:
As ons in Hom bly, dan bly sy woorde (Hy) in ons.
Die Here Jesus se teenwoordigheid is dus ewig en innig.
Ons moet die krag van hierdie teenwoordigheid nooit onderskat nie. Die teenwoordigheid en die beloftes van die Here Jesus is vir ons vertroostende sielsorg.
Omdat hierdie nie 'n passiewe verhouding tussen ons en die Here is nie, moet ons baie energie insig om die genade van die Here te ontgin, want die Here verdra dit glad nie dat sy genade en sy liefde vir ons verag of afgeskeep moet word nie.
Die geskiedenis van die Jode in die tyd van die profeet Jesaja is 'n mooi voorbeeld hiervan:
Die mense se vertroue in die Here het verswak as gevolg van die feit dat hulle liberaal geraak het en in meer gode as die Here begin glo het.
Hulle het verskillende afgode van die volke rondom hulle begin aanbid. Toe word die Here kwaad vir hulle en sy geduld raak gedaan.
Hy laat die profete, o.a. Jesaja, vir die volk vertel dat Hy hulle gaan vernietig.
Maar ons moet onthou dat daar tussen hierdie mense nog 'n hele klomp was wat reg en goed in die Here geglo het.
Vir hulle preek die Here toe genade. Hy sal hulle weer na hulle land toe terugbring.
Hierdie profesie van herstel en van terugkeer na hulle land toe, is inderdaad 'n profesie wat twee dinge gelyktydig gepreek het.
Aan die een kant het dit vir die Jode vertel dat hulle weer na Kanaän toe sou terugkom nadat hulle klaar gestraf is.
Maar dit het veral ook geopenbaar dat die Here iewers vorentoe in die geskiedenis die hele kerkvolk sou herstel in hulle verhouding met Hom.
Hoe sou dit gebeur? Deur die Messias. Die Messias is die Christus. In Jesaja 53 word Hy as die Kneg van die Here beskryf. Hy word juis as God se Kneg beskryf omdat Hy op God se bevel die verlossingsraad van die Here moes uitvoer.
Daarom word daar geprofeteer dat Hy 'n slawevoorkoms sou hê.
Hy sou onaanvaarbaar wees as gevolg van sy voorkoms.
Hy sou geen status hê nie, en Hy sou ook deur almal verag wees.
Die mense sou nie aanvaar dat Hy die verlosser is nie.
Die vraag is: Waarom nie?
Omdat Hy in die toestand moes verskyn waarin die sonde die mensdom vervorm het, om hulle daaruit te kon ophef. Dit was vir hulle onaanvaarbaar.
In die openbaring van die Kneg van die Here, word die toestand van die volk wat verlos word, beskryf:
Hulle is siek. Siek van die sonde.
Siekte bedoel hier nie in die eerste plek siekte soos verkoue of kanker nie. Dit dui op die algehele toestand van die mensdom - fisies en geestelik.
Daarom was die Kneg van die Here bekend met krankheid. Hy was self nie siek nie, maar Hy het presies geweet hoe mense is wat daarin verval is.
Die wil van God is genesing: Hy wil ons nie in die toestand van sondesmart laat bly nie.
Daarom stuur Hy sy Kneg om sy volk uit hierdie sondetoestand uit te haal
Daarvoor laat Hy Hom slaan en verdruk (Jesaja 53: 4, 5).
Ons siektes en smarte is dinge wat ons verdien het. Na die sondeval het die Here mos vir Adam gesê: vervloek is die aarde om jou ontwil.
Ten dele het hierdie vloek ook al in ons siektetoestande en ons geestelike ongerymdheid oor ons gekom. Dit alles het Jesus op Hom geneem.
Die siektes waarvan die Here hier praat, is in die eerste plek die verwoesting waarin ons beland het as gevolg van ons sondes. Daarom sluit dit ook liggaamlike siektes in.
Dit is waarom die Nuwe Testament ook in die trant terugverwys na Jesaja 53 toe. Nadat Jesus Petrus se skoonma gesondgemaak het, het hulle die aand 'n klomp duiwelbesetenes na Jesus toe gebring. Jesus het hulle toe almal gesondgemaak.
Matteus skryf dan na aanleiding hiervan dat dit was sodat Jesaja se profesie vervul sou word dat die Messias ons krankhede op Hom geneem het en ons siektes gedra het (Matteus 8: 16, 17).
Jesaja profeteer dat ons deur die optrede van die Messias God se vrede gaan hê. Beteken vrede dat daar nie meer siekte is nie, of dat alle siektes op sterkte van gebed genees sal word? Nee. Vrede beteken dat ons in 'n lewende verhouding met God sal kom. Al die angste en vrese wat ons altyd beleef, word weggeneem omdat die verlossende almag van die Messias daaroor heers.
Waarom het die mense Jesus nie dadelik as die gestuurde Messias erken toe Hy die mense gesondgemaak het en die duiwels uit hulle uitgedryf het nie?
Daardie mense het net so min 'n volle begrip van die sondetoestand waarin hulle was, gehad as wat ons dit het.
Dit is waarom die woord "ons" in Jesaja gebruik word om die verwerping van Jesus uit te beeld.
Ons word betrek omdat ons net soos daardie gelowiges is.
Ons het nie begrip vir ons eie toestand nie, daarom hou "ons" Jesus vir een wat deur God verneder is en plae opgelê word.
Hierdie lyding is oor Jesus gebring as straf op ons sondes. Hy is gewelddadig doodgemaak. Geweld pas in saam met die siekte en smarte. Daaruit kom die teëpool: vrede vir ons.
Toe ons die grense van God se reg oortree het. Die oortreding het skuld en straf op ons gelaai. Die straf is onder andere die vloek van God wat oor die hele aarde gekom het.
Die lyding van Jesus het veral ook geopenbaar dat die Here iewers vorentoe in die geskiedenis die hele kerkvolk volmaak sou herstel in hulle verhouding met Hom.
Sy opstanding het geopenbaar dat ons almal so sal opstaan tot 'n nuwe en ewige lewe.
Ons kan nou alleen by vrede uitkom as ons deur die straf van Jesus daar kom, omdat hierdie straf die onvrede uit die weg geruim het. Ons kan in 'n lewe van liefde en vrede met God opgaan.
Dit skakel in by wat die Here Jesus die aand met sy preek vir die dissipels bedoel het toe Hy gesê het dat ons baie vrug sal dra as ons in Hom bly (Joh. 15: 5).
Dit is nie moeilik om te verstaan wat die Here sê nie: Alles wat in die Bybel staan, en wat ons gelees of gestudeer of in 'n preek gehoor het, sal by ons bly, en wanneer ons dit nodig het, sal die Heilige Gees dit in ons oproep.
In gesprekke wat oor beginsels handel, sal die Heilige Gees ons dinge laat onthou wat in die Bybel staan, sodat ons volgens die beginsels daarvan sal praat en getuig - en ook sal doen. Ons sal altyd die beskerming van die Drie-Enige God ervaar.
Dit is geloofsherinnering. So bly Christus in ons, want geloofsgemeenskap met Christus is geloofsgemeenskap met sy Woord (vgl. Johannes 5: 38; 8: 31; 1 Johannes 2: 14; 2; 2 Johannes: 2, 9).
In vers 16 verwys die Here na vrugte wat ons moet dra, en wat blywend moet wees. Natuurlik verwys die Here hier na die gelykenis van die wingerdstok. Sy bedoeling is baie duidelik dat dit gaan oor geloof en heiligmaking.
Julle het My nie uitverkies nie, maar Ek het julle uitverkies en julle aangestel om vrug te gaan dra en dat julle vrug kan bly, sodat wat julle die Vader ook al in my Naam vra, Hy julle dit kan gee. (Johannes 15:16 AFR1953)
Hierdie vers reik baie verder as net vrug wat in my eie lewe gedra word, dit wys ook daarnatoe dat die boodskap van die Here Jesus wat deur my uitgedra word, blywende vrugte moet dra by die mense aan wie ek dit verkondig.
Kom ons maak dit prakties: Die betekenis van hierdie vers is dat ons heeltemal vertroud raak met die wil van Christus.
Ons weet wat die wil van God is. Vanselfsprekend gebeur dit dan so dat ons lewe 'n lewe van aanbidding is en uiteraard 'n lewe wat inval by die wil van die Here.
Daarom is die tweede helfte van die sin nie onverwags nie: julle sal vra net wat julle wil hê, en julle sal dit kry.
Wat bedoel die Here hier met die woorde dat ons kan vra net wat ons wil hê? Bedoel Hy dinge soos geld of 'n huis of wat? Nee. Dit gaan in hierdie gedeelte oor geloofsgroei. Die woorde wat die Here gebruik is dat ons in Hom sal bly en baie vrug dra:
Dit gaan daaroor dat ons lewe in lyn moet wees met die eise van die Here.
Dat ons die Here werklik sal liefhê en dit in ons aanbidding ook vir Hom wys.
Dit raak dinge soos ons omgang met die Bybel en ons gebedslewe.
Dit raak dinge soos die getuienis wat ons lewer voor God en voor die mense rondom ons.
Kort gestel: My hele lewe moet tot in die fynste besonderhede gerig wees op diens en verheerliking aan die Here (sy vrugte moet in my bly! - v. 16)
Die vra "wat julle wil hê" is dus heeltemal in lyn met "wat God wil hê" om die verlossing deur die kruis beter in my gestalte te laat kry.
Die blywende trekke daarvan om by die wil van God ingeskakel te wees, moet (en sal) in ons wees as ons in die Here bly.
Maar as iemand hierdie verhouding nie voluit nakom nie, word dit deur die Here beïndig (v. 6).
Ons maak gereed dat die Here Jesus ons weer met die Nagmaal aan sy tafel gaan versterk.
Hy gaan by daardie geleentheid weer hierdie herstel waarvan Jesaja geprofeteer het, bevestig.
Hy gaan ons weer daarvan verseker dat ons voluit deel is van Hom en dat ons al die gawes van die verlossing ontvang het.
Mag die Heilige Gees ons nou so lei dat ons al hierdie dinge weer diep oordink, en dat ons daagliks 'n bekeringslewe lei. Daar sal plekke wees waar ons probleme kan kry, of waar ons mag sukkel om die sonde te wen. Maar daarvoor sê die Here Jesus dat ons net moet vra. Hy sal die nodige bystand gee om ons te laat aanleef tot in die laaste oorwinning.