Die tweede is die eenvoudige toepassing van F op sy eie. Moet nou nie jou uitspraak van die frikatief verkeerd beywer nie! F op sy eie is nie f-en iets nie. Dis f soos in pfff. ‘n Lieflike suis-geluid wat baie meer sê as wat dit klink. 🙂
So van vreemdhede gepraat. Ek het tips nodig dat ek nie in die “pool” verdrink nie. Enige voorstelle vir hoe ek die “SuperBru” swembad kan oorleef sal waardeer word? Persoonlik dink ek daar was iets in die drinkwater gister want ek was duidelik op iets (of onder die invloed van iets – ek drink nie vir mediese redes) toe ek gister ingeskryf het vir diè gala. Ek is bly die pous is naby, ek moet bely: Ek het ingeskryf vir “SuperBru”.
Weet hoe laat dit gebeur het? 12uur die middag. Maak seker jy het ‘n notaboek naby en terwyl jy uit die motor klim skryf neer wat jy sien: Nommerplate, straatname, kleur van voertuig, “Hello ek is …” “Wat is jou naam? Is jy ok?” Kyk na jou skade, en kyk na hulle skade. Neem foto’s van beide voertuie, al is dit net vir jou facebook profiel. Telefoonnommer? Maak seker jy skryf so gou moontlik jou weergawe van die gebeure neer. Maak ook sommer ‘n nota sou die ander persoon saamstem of nie.
Ek kyk in die spieëltjie, sy bly sit. Ek bly sit. Ek moet seker uitklim. Ek gaan laat wees vir my vergadering. Sy sit nog steeds. Die kruising word ‘n miernes van voertuie wat voortvleg. Ek klim uit. Agter ons sug die gesigte want hulle gaan nou ook laat wees. Sy klim uit, ogies groot: “Ek is jammer”. Haar motor gaan nie dieselfde wees nie. My bakkie se sleephaak het bietjie karakter by … dis al.
Dié aasvoël is gaaf, help om die Polo uit die pad te kry en ons verskuif die bewondering na die parkeerarea van Hillcrest swembad. Die man daar wou nog vir parkeergeld vra – tog het hy bevind dit is nie ‘n geleë tyd om sulke aansprake te maak nie en dat ons nie juis in ‘n swembui is nie. Sy het wel eers seker gemaak die aasvoël mág haar voertuig wegsleep en hy het haar voertuig verwyder na die versekering die ‘groen lig’ gegee het.
My bakkie se alarm gaan af na my pa my Donderdagoggend roep. Hy wou net die deur toe maak. Toe maak? Iemand het in my bakkie ingebreek. Ek het eers na 12 gisteraand tuis gekom. Ek sien die wit kolletjie waar die verf van die Polo van Maandag nog op die sleepstang sit. Die seil is oop en die skuifruitjie agter die sitplek lyk nie normaal nie – hy moes plek maak vir ‘n arm om die deur oop te maak.
Ek sukkel om regtig vies te wees. Selfs toe die R10 wat in die asbakkie woon nog daar is kon ek nie lekker verstaan wat dan nou juis die motief was nie.
Iewers deur die oggend na ‘n oproep en draai deur die dorp stop ek weer by die huis en alles op die bakkie is weer soos dit moet wees. Geen koste.
Ek is wel herinner aan ‘n openbaring wat al ‘n wyle by my prut. Iets in my wil die reg opneem om daadwerklik en spesifiek die REG te hê om vir iemand te kan bid sou hulle van my steel of my wederregtelik en doelgerig skade veroorsaak. (natuurlik sluit dit nie die jong dametjie van Maandag in nie want dit was ‘n ongeluk) Ek weet nie of dit juis kansel-teologie is nie, ek weet nie eens of daar noodwendig skrif daarvoor is nie. Dit is wel net iets wat binne in my wil opstaan en sê: “Hey, as jy van my kan steelverplig jy my om spesifiek vir jou te bid en gee jy aan my die eksklusiewe voorreg om vir jou redding te vertrou. So! Mag jy die Allerhoogste se liefde ervaar, mag jy Sy seën leer ken en mag jy in Hom vind die effektiewe uitlewing van jou tyd!”
Eintlik is dit ‘n lekker plek dié, en leef boosdoeners oral waar daar mense is. Dus, wanneer daar van jou wederregtelik geleen word kan jy altyd kies of jy jou vrede agterna gaan stuur en of jy jou vrede gaan behou.
Mag jy nie moed verloor nie. Mag jy beleef hoe jou vrede joune bly en hoe selfs in hierdie wêreld jy nie uitgelewer is aan al die elemente daarbuite nie.*
Daar bestaan ‘n stilte wat min mense ken. ‘n Stilte wat in jou wese insyfer, jou kan deurtrek en in sy demper ritme ‘n dans tussen die slag van jou asem en die puls van jou hart laat wieg.
Dis al ná nege in die aand toe Franszo se wiele hier stop, hy kyk vaag rond, dan vir my: “Waar is die waentjie?”
NS: Jy het opgelet dat ek niks van seks in die bg. beskrywing genoem het nie. Jy het eintlik jou eie afleiding gemaak oor wat ek met die woord bedoel.
My pa het my op my eerste staptog saamgevat. Ek was klein. My “rugsak” was eintlik ‘n gedoente waarmee jy ‘n kind kan abba, die tipe waar sy bene deur twee gate onderin uitgesteek het en as jy ‘n prettige hoed op sy kop sit behoort hy nogal houtgerus die wêreld kan bekyk. Hy het van ‘n “buiteraam” gebruik gemaak om die sak in plek te hou sodat die kind netjies op jou rug kan pas. Ek het onlangs een Saterdagoggend heel toevallig ‘n soortgelyke een by die Boeremark gesien.
Nietemin is ek en Franszo nie sommer bang nie en het ons alles in ons sakke gekry wat nodig sou wees vir die ondervinding.
Van al die basiese elemente van oorlewing moet mens nie kos agterweë laat nie. Ek was al ‘n paar keer met werksopnames in die knyp in dié area en aangesien daar nie plek is vir ‘n yskasjag* nie moet mens maar van ander tegnologie gebruikmaak. Ek wonder nogal wat ons voorouers sou sê van vriesgedroogde etes? Ek sou nou nie die res van my bestaan op dié goeters alleen wou vertrou nie, maar het kans gesien om die gemak daarvan vir vyf nagte te geniet.
1. Sny sak bo oop met Leatherman. (As jy wil skeur doen dit versigtig, anders spat alles die hele wêreld vol en moet jy ‘n uitkenningsparade doen om agter te kom watter van die goeters op die grond is vriesgedroog en watter is net dooie insekte of takkies …)
* Yskasjag: Mans is redelik goed in die area. Jy maak die deur oop en met die geduld van ‘n gesoute jagter staar jy in die vêrte tot jy die ritsel van prooi gewaar. Dit help soms om ‘n kinderlike geloof te hê dat daar meer in is as wat jy daarin gesit het en om dan dieselfde area gereeld fyn te kam, juis om seker maak niks ontbreek jou waak nie.
Jy ken vir ‘Elias’, jy het hom seker al ontmoet en diep gesels sommer so uit die bloute. Ek het vanoggend weer vir Elias raak geloop. Vandag was hy ’n petroljoggie.
Ek hou van Sondae, alles is anders, in sommige plekke rus selfs die strate, voel jy hoe die stilte sug en jou wese ook asem uitblaas.
Ek is nie juis sportbesorg nie, tog was ek die afgelope tyd betrokke met werk by die balgedoente tot so ’n mate dat iets begin afvryf. Ek het oorweeg om selfs ‘n hemp te koop, tog het daardie oorweging nie lank gehou nie. (Ek lyk glad nie goed in soveel geel nie!)
Elias gesels nog, iewers het hy oor Nkulunkulu (God) begin praat, dat ons vir die land moet bid, dat hy elke dag met God gesels …
Hy maan haar toe om huis toe te gaan en te gaan bid, val homself in die rede en sê sy moet eintlik net daar en dan begin om te bid. Sy het toe glo haar motor so skuins uit die pad getrek, ’n rukkie daar in die parkeerarea van die vulstasie gesit, gebid, en toe gery.