Amerikaners is toenemend bekommerd oor die toenemende gety van ekonomiese ongelykheid, omdat minder meer rykdom beheer. Wat die oorsprong van hierdie probleme betref, wys kommentators gewoonlik op die Gilded Age aan die einde van die 19de eeu, toe 'n paar mans opgedoen het geweldige rykdom en mag in die VSA het werkers uiterste armoede gely.
Maar die vrees vir groot welvaart en die behoefte aan ekonomiese gelykheid kom terug na die land se oorsprong.
Rykdom is 'n gevaar vir die nasie
Teen die 1700's het Anglo-Amerikaners oor die algemeen geglo dat die die beste regering was 'n republiek dit sou die openbare belang verseker deur gekonsentreerde rykdom te vermy. Die Britse politieke tradisie het stemme beperk tot mans wat eiendom besit; ongeveer 20% in Engeland, maar 50% tot 80% in hul Amerikaanse kolonies.
In 1773, toe die kolonies nader aan opstand gekom het, het Benjamin Trumbull, minister van New Haven, 'n beroep op verkose amptenare gedoen om eiendom te behou "eweredig verdeel, "Om nie toe te laat dat" enkele persone al die rykdom en rykdom van 'n land bymekaarmaak nie. " Vier maande na die onafhanklikheidsverklaring het die koerant Pennsylvania Packet berig dat die staat se wetgewer 'n voorstel het om welvaart te belas, 'om eiendom te verminder as dit by individue buitensporig raak.'
Tydens die oorlog vir onafhanklikheid was daar wydverspreide staats- en plaaslike pogings om pryse te reguleer van goedere en dienste. Die reëls is gebaseer op hierdie nuwe egalitêre ideaal en Middeleeuse aannames dat a gemeenskap kan pryse bepaal vir noodsaaklikhede.
Setlaars soos hierdie in Custer County, Nebraska, in 1870, het ingevolge die Homestead Act gratis of laekoste-grond van die regering gekry. Bettman / Getty Images
Na afloop van die oorlog het Amerikaners onafhanklikheid gevier en die persepsie dat hul baba die land op die aarde die billikste was. Bekende leksikograaf Noah Webster, in sy 1787 pamflet wat die voorgestelde Amerikaanse Grondwet ondersteun, het die algemene mening uitgespreek dat die Amerikaanse republiek staatmaak op die 'algemene en verdraagsame gelyke verdeling van grondbesit.'
Maar baie Amerikaanse leiers en skrywers was bang vir die toekoms. State het promesses uitgereik om geld in te samel. Ryk handelaars het dit teen groot afslag gekoop - en nou volledige terugbetaling geëis. Pogings om dit te betaal deur vernietigende hoë eiendomsbelasting in te stel, het opstande veroorsaak Wes-Engeland en Oos-Pennsylvania wat skaars was. Chaos en konflik bedreig.
'N Opstand en 'n ondersteuner van die regering sukkel oor die belastinglas tydens Shay's Rebellion. Bettman / Getty Images
Die gesig staar die bedreiging van rykdom
Amerikaners voorgestel verskillende oplossings tot die bedreiging van die korrupsie van rykdom en mag. In 1785, Thomas Jefferson voorgestelde progressiewe boedelbelasting. In 1797 beveel die beroemde rewolusieskrywer Thomas Paine 'n boedelbelasting aan om te finansier jaarlikse ouderdomspensioene en 'n klein uitbetaling aan elke persoon op 21-jarige ouderdom oproepe om grondbesit te beperk. Hierdie voorstelle het egter misluk, grootliks omdat Amerikaners nie van belasting en sterk regerings gehou het nie.
Maar die nuwe nasie het wel 'n besliste poging aangewend vir 'n meer gelyke toekoms: state wat afgeskaf is, behels en voortbou. hierdie Engelse regstradisies het gedien om rykdom en mag deur geslagte heen te konsentreer deur die verkoop of verandering van 'n deel van 'n landgoed (behels) te verhoed en dit alles aan die oudste seun (primogeniture) oor te gee.
Aan die einde van die 18de eeu, byna elke staat verbied behels en vereis die gelyke verdeling van boedels waarvan die eienaars sonder 'n testament gesterf het. Navorsing het bevind dat hervormings, ten minste in Virginia, gedoen het verminder die grootte van geërfde plase. Hierdie fokus op grond het die groeiende rol van kapitaal in die ekonomie van die land egter misgekyk. Opeenhoping sal toenemend gemeet word in dollars eerder as akker.
Klassekonflik neem toe
Gedurende die vroeë 19de eeu, afhanklik van slawerny katoenplase in die suide en produsente van goedere in die swelling het Noordelike stede hul bedrywighede uitgebrei. Een gevolg van hierdie massaproduksie was dat die rykes ryker geword het, terwyl hulle gereeld hul rykdom getoon het. Amerikaners het toenemend gepraat klas konflik.
Maar die meeste leiers het slegs matige hervormings ondersteun. State het die stemming geopen aan alle mans, ongeag eiendom - terwyl hulle die mag tot blankes beperk. Noordelike state het begin skep openbare onderwysstelsels deels om voorsiening te maak vir ekonomiese mobiliteit.
Nie een van die maatreëls het egalitêre herverdeling behels nie; in werklikheid, beëindiging van eiendomsvereistes om te stem, het sulke druk verlig. Voorstelle vir inkomstebelasting of boedelbelasting het nêrens gekom nie.
Die idee om federale lande (wat van die inboorlinge afkomstig is) in klein lotte vir werklike setlaars te gee, het eers in die 1780's voorgekom. In 1844 het die Nasionale Hervormingsvereniging georganiseer om die Kongres te druk om individuele setlaars tot 160 hektaar federale grond te gee. Die Wet op Homestead van 1862 bied die geleentheid, maar het nie grense op grondbesit ingesluit wat die NRA ook wou hê nie.
Maar die naaste wat die VS aan dieper egalitêre hervormings gekom het, het 'n bietjie later gekom. Tydens die Burgeroorlog het die Kongres oorweeg herverdeling van groot suidelike plantasies aan vryers, verraaiers te straf en verander die 'aristokrasie' in 'n 'demokrasie'. In 1865 implementeer die unie-generaal William T. Sherman die idee in die kus-Suidoos, bevryding gee 40-akker toekennings met leër muile om te help ploeg. Maar ná die moord op Lincoln, het die nuwe president, Andrew Johnson, verhuis om die plantasies - en witmag - te herstel.
Die pogings tot grondhervorming voortgesit, maar die meeste Republikeine was gefokus op die verdediging van eiendomsregte voor die oorlog en die beëindiging van die militêre besetting van die Suide. Uiteindelik dring die Kongres daarop aan dat bevryders slegs nodig is die reg om te stem, en daarom die 15th Wysiging.
Rykdom, en dan depressie
In die laat 1870's, in die nasleep van die heropbou, korporatiewe krag ballonne, en mans soos JP Morgan opgedoen en gefladder pragtige vlakke van rykdom. Die ideale van die rewolusie-era van ekonomiese gelykheid het vergete gelyk.
Amerikaners was steeds vyandig teenoor gekonsentreerde rykdom. In 1892 vra die Populistiese Party nasionalisering van spoorweë en hul enorme grondbesittings. In 1895 het die Alabama-kongreslid Milford Howard voorgestel wat individuele eienaarskap van "alle soorte eiendom" beperk tot US $ 1 miljoen, met die res verbeur aan die Amerikaanse tesourie.
Kommer oor buitensporige rykdom en mag het ook die monopoliewette, 'n nasionale inkomstebelasting en die egalitêre doelwitte van die New Deal. Maar die welvaart na die Tweede Wêreldoorlog en die "Groot Genootskap'Teen-armoedeprogramme in die 1960's en 1970's het 'n gemarginaliseerde oproep tot dieper hervormings opgeroep.
Moderne erfgename van vroeë idees
Toe die 21ste eeu oopgaan, het Amerikaners weer angstig geraak oor toenemende ekonomiese ongelykheiden hoe rykdom en mag toenemend deur baie mense oorheers het. Op dieselfde tyd, federale hofuitsprake het ondernemings meer krag gegee en onbeperkte besteding aan veldtogte toegelaat.
Vanuit hul 18de-eeuse perspektief, sou die stigtersgenerasie van Amerika hierdie ontwikkelings as baie korrup beskou. Hulle sal ook onlangse voorstelle vir hervormings erken en toejuig, soos die hoër boedelbelasting en "Welvaartbelasting" voorgestel deur sen. Elizabeth Warren en andere.
Terwyl Amerikaners oor die toekoms debatteer, is dit die moeite werd om te onthou dat die stigters van mening was dat die republiek afhanklik is van 'n growwe gelykheid aan rykdom.
Daniel Mandell, professor in geskiedenis, Truman State University
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Die stryd teen ongelykheid is so oud soos Amerika self