Ek is soms so bly oor die helder en openlike skandes en sondes van die groot reformatore uit die 16e eeu, want dit maak dit in die eerste plek onmoontlik om hulle in my hart blinker te vryf as wat hulle was. Sondaars gered uit genade alleen – simul iustus et peccator. Laat die eer vir wat deur hulle tot stand gekom het onaangeraak reguit na die hemel gekaats word. Johannes Calvyn en sy betrokkenheid by die uiteindelike terregstelling van die anti-trinitariese terroris-ketter van sy tyd – Michael Servetus, op die brandstapel, en Martin Luther met sy gif-spuwende skerper-as-lemme boek, wat gemik was teen die judaïserende Jode van sy tyd “Teen die Jode en hulle leuens”. In 2017 maak dit van Calvyn ’n moordenaar volgens sommige, en van Luther ’n anti-semiet! Dan’t ons nog nie eens gepraat oor “Calvyn se” predestinasieleer nie!
In ons eie land (en eintlik nie meer nie want sy woon nou in Frankryk) was die skryfster Marita van der Vyver ook ’n gunsteling teenstander van enige iets wat sy as Calvinisties beskou. Ek onthou in een onderhoud jare gelede het sy veral enige “skuldgevoel” met die Calvinisme geassosieer. Iets wat sy graag probeer afsterwe.
“Al is ek sleg, ja al is ek ’n sondaar, vergewe die Here my nogtans al my sonde kragtens die bloed van Jesus Christus wat vir my gevloei het op die kruis.”
Hy vergewe ons nie omdat ons wedergebore is nie, maar omdat die bloed van Jesus Christus vir ons gestort is. Vergewe Hy dan alle mense? Nee, net daardie sondaars wat met ’n ware geloof die Here Jesus Christus omhels, word gered. En waar kry die sondaar dan geloof vandaan? Dit is die Heilige Gees wat dit in ons harte werk deur die verkondiging van die heilige evangelie.