Gifstowwe by honde - Gesondheid Lees Meer
Hoof Gesondheid Gifstowwe by honde
Menslike dwelm toksisiteit by honde kan baie ernstig wees, selfs dodelik wees.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Silvia Conde op 09 Junie 2020.
Laaste opdatering: 09 Junie 2020
As daar iets is wat ons nooit vir 'n voog gaan aanbeveel nie, is dit dat hulle hul hond selfmedikasie gee, want in geval van vermoede of bewyse van 'n gesondheidsprobleem, is die enigste opsie om na 'n spesialis te gaan. Menslike dwelm toksisiteit by honde kan baie ernstig wees, en uiteindelik baie duurder as 'n besoek aan die veearts.
Alhoewel mense ook soogdiere is en ons liggaam op dieselfde manier werk, is honde en mense verskillend, en die newe -effekte wat 'n geneesmiddel kan veroorsaak, verskil baie van een spesie tot 'n ander.
Anti-inflammatoriese toksisiteit by honde
Ibuprofen, aspirien en parasetamol is die medisyne wat ons meestal tuis kan vind. Dit dien om die effek van ligte tot matige pyn te verminder. Parasetamol is ook koorswerend, dit wil sê dit verminder koors.
Ons neem dit gewoonlik as ons ligte patologie, hoofpyn, spierpyn of griep het. Hierdie tipe nie-voorskrifmedisyne is die middels wat ons die meeste misbruik.
As gevolg van hul herhalende gebruik en die gemak om dit byderhand te hê, is dit maklik om te dink dat hierdie middels vir daaglikse gebruik by mense die oplossing is vir 'n soort pyn by troeteldiere. Nietemin, die gebruik daarvan is baie gevaarlik by diere, en in hierdie spesifieke geval het dit dodelike gevolge vir honde.
Menslike middels oorskry dodelike dosis by honde
Die terapeutiese hoeveelheid parasetamol wat 'n hond kan neem, is baie laag (15 mg / kg) in vergelyking met mense, en die dodelike dosis (150 mg / kg) is ook laag, aangesien die tablette vir mense in eenhede van 500 mg tot 1 g produk, ver bo die dodelike dosis by honde.
Dit beteken dat as ons 'n hond van ongeveer tien kilogram een ​​van hierdie pille gee, ons sou die dodelike dosis meer as vyf keer oorskry het. Die dier sal waarskynlik sterf sonder noodhulp.
Hoe werk dwelms in die liggaam??
Die spoed waarteen die eerste simptome verskyn, hang af van hoe lank dit neem voordat die medisyne deur die bloedstroom na die teikenorgaan sirkuleer. Gewoonlik sirkuleer die middel in die bloed totdat dit in die lewer gemetaboliseer word en in die niere gefiltreer word. Die tyd wat hierdie organe neem om dit te metaboliseer, hang onder meer af van ander faktore, produk konsentrasie.
Die spoed van dwelmmetabolisme is nie by alle honde dieselfde nie. In sommige gevalle is die metabolisme so vinnig dat dit voorkom dat giftige bloedvlakke bereik word. In ander gevalle kan dit egter baie stadig wees, sodat laer of normale dosisse giftige effekte kan veroorsaak.
Die farmakologiese interaksies van ander middels waarmee die dier behandel kan word, die genetika daarvan, of as dit 'n tipe siekte het, is die belangrikste faktore wat die spoed van geneesmiddelmetabolisme beïnvloed.
Watter simptome veroorsaak dwelmvergiftiging??
Enkele algemene simptome wat veroorsaak word deur toksisiteit by honde, is:
Anoreksie of gebrek aan eetlus
Geelsug. Die vel en slymvliese kry 'n geel kleur as gevolg van die lewerfunksie.
Swelling van die bene
Kneusplekke. Dit gebeur ook met aspirien.
Temperatuur styg. Tipiese simptoom van aspirien gebruik.
Sianose. Dele van die dier se liggaam word blou as gevolg van 'n gebrek aan suurstof in die bloed.
Kort van asem of kortasem. NSAIDs is middels wat weefseloksigenasie voorkom deur aan bloedproteïene te bind.
Dood as gevolg van lewer- en nierversaking
NSAIDs beskadig ook die spysverteringskanaal, aangesien dit prostanglandiene belemmer, molekules wat verantwoordelik is vir die beskerming van die ingewande deur slym te produseer wat die oppervlak daarvan smeer en die afskeiding van maagsuur verminder.
Benewens die gevolge van die toksisiteit van hierdie middels by honde, kan die oorspronklike probleem wat die hond gehad het, vererger word deur die gebruik van die middel, maak veeartsenykundige diagnose moeilik. Om al hierdie redes is die enigste lewensvatbare opsie vir enige patologie van die troeteldier om so gou as moontlik na 'n gespesialiseerde sentrum te gaan.