Wat my so pla is dat nou nog steeds, in volledig ander politieke tye, daar nog steeds iets van die fatwa te bespeur is in die algemene onkunde oor Uys en sy werk in Afrikaans-literêre kringe. ‘n Doodswye wat juis steeds die jonger geslag onbewus laat van sy groot betekenis as geniale digter-sanger, talekenner en pionier in vertaling. Inherent aan taal is nie slegs objektiewe betekenis nie, maar taal is ook een van die sterkste draers van kultuur, soos hierbo aangedui. Deur wat binne ŉ kultuur algemeen gelees word, word waardestelsels as natuurlik, universeel en tydloos geïmpliseer en word ŉ samelewing se denkraamwerke getransformeer na (byvoorbeeld) die Europese model van dink en in-die-wêreld-wees deur middel van verwysings, aannames en kennis wat in die literatuur ingebed is (Ashcroft, Post-Colonial Transformations, p.37). Sy sê hieroor: “[As] wiskunde wel die poësie van die heelal is, word dit deur my inderdaad gevoel voordat dit verstaan word, à la T.S. Eliot!”