Verergering - wat dit veroorsaak, veroorsaak en soorte verergerings - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
struikelblok - Dit is 'n oordrywing deur die onderwerp van die beskryfde erns van simptome wat eintlik teenwoordig of subjektief is. Verergering kan bewustelik deterministiese aktiwiteit opneem of 'n onderbewuste aard van voorkoms hê. Die oorsake van verergering van die pynlike simptome kan bepaal word, beide deur die ware teenwoordigheid van die siekte, en deur die persoonlikheid en motivering van die persoon.
Verergerde gedrag word oorweeg wanneer 'n persoon bydra tot die verswakking van hul eie gesondheid of vertraag die siekteperiode (aktiewe vorm, wanneer die dokter se aanbevelings nie nagekom word nie, selfbesering is moontlik) of oordryf die bestaande simptome (passiewe vorm wanneer die aantal klagtes toeneem). 'N Patologiese simulasie word nie net deur die versterking van die simptome van die bestaande siekte gemanifesteer nie, maar ook deur die effek van die behandeling wat verskaf word, te verminder, wat nie met die objektiewe aanwysers van verbetering ooreenstem nie. Hierdie toestand word toegeskryf aan geestesversteuring, vereis gepaste kliniese diagnose en psigoterapie. In teenstelling met bewuste simulasie, kan verergering 'n simptoom of kenmerk van die mate van progressie van psigopatologie wees.
Die oorsake van die verergering van die bestaande simptome is verstandelike afwykings of abnormaliteite wat hipochondriese en histeroïde-aksentasie vergesel, sowel as inherent in bejaardes, met beduidende veranderinge in die psige. Ook kan hierdie gedrag as gevolg van chroniese sielkundige trauma ontwikkel word (ander herinner aan die gebrek, oorversorging) en het 'n neurotiese aard. Die moeilikheid om hierdie wanorde te diagnoseer, lê in sy aanvanklike en oppervlakkige ooreenkoms met simulasie. Die simulasie is egter altyd selfdiensmotivering, terwyl verergerde optrede 'n onbewuste manifestasie van die verborge begeertes van die individu is en bydra tot die ontvangs van aandag of sorg.
Tydens die stigting van die egtheid van geestesstatus en forensiese psigiatriese ondersoek word dokters en ondersoekers gekonfronteer met sulke verskynsels soos simulasie en verergering. Om verdere aksies te bepaal, koördineer en aan te pas, sowel as om die lot van die onderwerp te bepaal, is dit baie belangrik om een ​​van die ander te onderskei. So, simulasie is 'n doelbewuste, bewuste, dikwels beplande gedragsgedrag wat daarop gemik is om doelbewuste simptome en manifestasies van geestelike of somatiese afwykings na te boots, waarvan die doel dikwels geregtelike straf voorkom.
Aktivering van verergerde gedrag kan waargeneem word, beide tydens die ondersoek en by kritieke oomblikke van besluite oor die verdere lot van diegene wat reeds skuldig bevind is. Meer dikwels gebruik die simulasie simulasiegedrag met 'n beskrywing van anamnese aanduidings as om die pynlike simptome direk uit te werk. Die bepaling van die waarheid van die prentjie van die voorgelegde klagtes word verminder tot 'n kliniese ondersoek, waarneming van die vak en sielkundige ondersoek.
Simulasie en verergering is verskillende prosesse, hoewel simulasie teen die agtergrond van die teenwoordigheid van patologiese afwykings van die psigiatriese register verergering is.
Soorte verergering. Dit gebeur onbewustelik (inherent aan 'n siek persoon), doelbewus (om voordele of die nodige uitkoms van gebeure te verkry) en patologies (in die geestesongesteldheid). Die onderbewussyn het die begeerte van 'n persoon om simpatie en ondersteuning te ontvang. Dit word dikwels aangetref by pasiënte met 'n histeriese, hipochondriese en psigopatiese aksentuasie pakhuis, angstig-verdagte individue wat die parameters van hul gesondheid oormatig monitor en enige siekte word onmiddellik op die rang van 'n ernstige, pynlike sensasie oorgedra.
Die redes vir die verergering van die voorgestelde mense is om die mediese literatuur te lees en siektetoestande aan te dui, in die sorgelose verklaring van die dokter of enige verteenwoordiger van die mediese personeel.
Doelbewuste verergering word deur wins gemotiveer. Dit word verdeel in aktief (wanneer die pasiënt self herstel of selfstandig vererger) en passief (oordrywing van simptome, klagtes oor ander verskynsels wat nie kenmerkend van die siekte is nie). Wanneer die simptome van die siekte doelbewus oordryf word, is verergerde gedrag 'n misdryf indien dit vir onwettige doeleindes gebruik word (versekeringsbetalings, vrystelling van die weermag, ens.).
Wanneer dit nodig is om die feit van verergering te bepaal, fokus die dokter of die balju primêr op die objektiewe data van die pasiënt se ondersoek, op die verkryging van die nodige toetse, en nie op sy subjektiewe beskrywings van sy welsyn nie.
Patologiese verswakking word oorweeg in die perspektief van verergering van geestesversteurings.
Verergering van geestesversteurings
Patologiese verergering impliseer 'n oordrywing van die simptome van die manifestasie van somatiese en psigo-emosionele kwale in geestesongestelde mense. Dit is baie algemeen in forensiese psigiatriese aktiwiteite, wat voorkom in die vorm van doelbewuste klagtes van simptome wat voorheen inherent was en die siekte gekenmerk het, maar word tans geknip.
Psigiatriese verergering word verdeel in drie hoof tipes manifestasie: meta-verergering, superverergering en dissimulasie. By meta-gravure wil 'n persoon doelbewus die mees akute fase van die siekte (depressie, opwekkingstimulasie) verleng.
Oorplanting behels klagtes van simptome, wat uitgesluit word in geval van 'n werklik gediagnoseerde siekte (intellektuele en geestelike afwykings in skisofrenie).
Dissimulasie is die verberging van die siekte of sy manifestasies, wat veroorsaak word deur die siekte en die eienskappe van die kursus (met die verergering van skisofrenie en psigotiese toestande, kan die persoon nie sy eie toestand beoordeel nie, en die motiewe wat deur die siekte bepaal word vereis dat alle simptome weggesteek word)
Patologiese verergering dra simptome wat bewaar word in die geheue van eintlike bestaande of oorblywende manifestasies van geestesversteurings. Die meeste voorkom wanneer geestesiektes op organiese aard berus (hoofbeserings, vaskulêre en oorerflike siektes, met oligofrenie). Die mees algemene is oordrywing van intellektuele inkonsekwentheid, probleme in die gemeenskaplike sfeer, hoofpyn, oriëntasieverlies in die samelewing en depressiewe manifestasies.
Verergering word 'n gewone vorm van gedragspatrone wanneer die eerste verswarende gedrag gelei het tot 'n suksesvolle oplossing van die situasie of as 'n standaardreaksie van 'n veranderde persoonlikheid in kritieke situasies. So 'n reaksie meganisme is vasgestel en kan in die toekoms die diepte en erns van geestelike skade weerspieël (dus, met 'n afname in die intellektuele-gemeenskaplike sfeer, begin die verswarende gedrag meer groteske en belaglik lyk).
Die vorm en graad van verergering is 'n manier om die erns van geestesversteurings, die graad en spoed van progressie van die siekte te assesseer. Hoe meer primitief, grofder en meer absurd die manifestasies van verergering, hoe groter is die mate van geestesversteuring.
Versterkingsterapie sluit in geneesmiddelterapie vir die onderliggende siekte en psigoterapie. Die hoofdoel van psigoterapie sal wees om verborge motiewe, menslike behoeftes te soek en na die bewussynsgebied te bring, en in die daaropvolgende stadiums te soek na verskillende maatskaplik aanvaarbare, toepaslike en toepaslike maniere om die gedetecteerde versoeke te bereik.