Vertrou politiek? - OPSIE NUUS
Helmut Melzer 8. Oktober 2021, 13: 18 913 views
Politieke skandale, beïnvloedde regbank, onverantwoordelike media, verwaarloosde volhoubaarheid - die lys van griewe is lank. En het daartoe gelei dat vertroue in staatsondersteunende instellings steeds daal.
Ken u die beginsel van vertroue in padverkeer? Dit sê presies dat u basies kan staatmaak op die regte gedrag van ander padgebruikers. Maar wat as een van die belangrikste instellings maatskappy kan nie meer vertrou word nie?
Selfs voor Corona is daar 'n krisis van vertroue
Vertroue beskryf die subjektiewe oortuiging van die korrektheid, die waarheid van optrede, insigte en stellings of die eerlikheid van persone. Op 'n stadium werk niks sonder vertroue nie.
Die korona -pandemie toon aan: Oostenrykers is nie net verdeeld oor die kwessie van korona -inenting nie, selfs al was daar uiterste polarisasie oor politiekvrae. Ses jaar gelede het slegs 16 persent van die EU -burgers (Oostenryk: 26, opname van die EU -kommissie) steeds hul vertroue in politieke partye geplaas. Intussen is die APA- en OGM -vertrouensindeks in 2021 op die laagste punt in die vertrouenskrisis: Onder die betroubaarste politici is die federale president Alexander Van der Bellen bo met 'n swak 43 persent, gevolg deur Kurz (20 persent) en Alma Zadic (16 persent). 'N Nie-verteenwoordigende opname onder Option-lesers oor binnelandse instellings toon ook 'n enorme wantroue teenoor politici in die algemeen (86 persent), die regering (71 persent), die media (77 persent) en die sakewêreld (79 persent). Maar opnames moet met omsigtigheid behandel word, veral in tye van Corona.
Geluk en progressiwiteit
Tog is dinge anders in ander lande, soos Denemarke: Meer as een uit elke twee (55,7 persent) vertrou hul regering. Vir baie jare was die Dene ook boaan die VN se World Happiness Report en die Indeks vir maatskaplike vooruitgang. Christian Bjornskov van die Universiteit van Aarhus verduidelik hoekom: "Denemarke en Noorweë is die lande waar die grootste vertroue in ander mense bestaan." Presies: In albei lande het 70 persent van die ondervraagdes gesê dat die meeste mense vertrou kan word Die res van die wêreld is slegs 30 persent.
Daar kan twee hoofredes hiervoor wees: die 'Jante -gedragskode' speel beslis 'n rol, wat beskeidenheid en selfbeheersing as maksimum vereis. Om te sê dat jy meer kan doen of beter kan wees as iemand anders, word in Denemarke verontagsaam. En tweedens verduidelik Bjornskov: "Vertroue is iets wat jy van geboorte af leer, 'n kulturele tradisie." Wette word duidelik geformuleer en gevolg, die administrasie werk goed en deursigtig, korrupsie is skaars. Daar word aanvaar dat almal korrek optree.
Vanuit 'n Oostenrykse oogpunt lyk dit asof dit 'n paradys is. As u egter van die reeds genoemde indekse glo, vaar Oostenryk gemiddeld nie so sleg nie - selfs al is die onderliggende waardes deels 'n paar jaar gelede. Is ons 'n alpiene volk vol wantroue?
'Ons leef in 'n tyd waarin vertroue die waardevolste van alle geldeenhede is. Die burgerlike samelewing toon deurgaans meer vertroue as regerings, sakeverteenwoordigers en die media, "het Ingrid Srinath, voormalige sekretaris -generaal van die wêreldwye alliansie vir burgerlike deelname, gesê CIVICUS. Internasionale organisasies neem hierdie feit toenemend in ag. Die World Economic Forum skryf byvoorbeeld in sy verslag oor die toekoms van die burgerlike samelewing: "Die belangrikheid en invloed van die burgerlike samelewing neem toe en moet bevorder word om vertroue te herstel. [...] Die burgerlike samelewing moet nie meer as 'n "derde sektor" beskou word nie, maar as die gom wat die openbare en private sfere bymekaar hou ".
In sy aanbeveling het die Ministeriekomitee van die Raad van Europa ook erkenning gegee aan "die wesenlike bydrae van nie-regeringsorganisasies tot die ontwikkeling en implementering van demokrasie en menseregte, veral deur openbare bewustheid, deelname aan die openbare lewe te bevorder en deursigtigheid te verseker en aanspreeklikheid by openbare owerhede ". Die hooggeplaaste Europese adviesgroep BEPA ken ook 'n sleutelrol toe aan die deelname van die burgerlike samelewing vir die toekoms van Europa: 'Dit gaan nie meer oor konsultasie of bespreking met burgers en die burgerlike samelewing nie. Vandag gaan dit daaroor om burgers die reg te gee om EU -besluite te vorm, om hulle die geleentheid te gee om die politiek en die staat aanspreeklik te hou, "lui 'n verslag oor die rol van die burgerlike samelewing.
Daar is die afgelope paar jaar 'n paar stappe in die rigting van deursigtigheid geneem. Ons leef al lank in 'n wêreld waar daar amper niks verborge bly nie. Die vraag bly egter of deursigtigheid werklik vertroue skep. Daar is enkele aanduidings dat dit aanvanklik agterdog wek. Toby Mendel, besturende direkteur van die sentrum vir reg en demokrasie, verduidelik dit soos volg: "Enersyds openbaar deursigtigheid toenemend inligting oor openbare griewe, wat aanvanklik agterdog by die bevolking wek. Aan die ander kant impliseer goeie (deursigtigheid) wetgewing nie outomaties 'n deursigtige politieke kultuur en praktyk nie ".
Politici het lankal gereageer: Die kuns om niks te sê word verder gekweek, politieke besluite word buite die (deursigtige) politieke liggame geneem.
In werklikheid word daar nou talle stemme uitgereik om te waarsku teen die ongewenste newe-effekte van die deursigtigheidsmantra's. Die politieke wetenskaplike Ivan Krastev, permanente medewerker aan die Institute for the Sciences of Humanity (IMF) in Wene, praat selfs van 'n "deursigtigheidsmanie" en wys daarop dat "om mense met inligting te stort, 'n beproefde manier is om hulle in onkunde te hou". Hy sien ook die gevaar dat "die toediening van groot hoeveelhede inligting in die openbare debat hulle net meer betrokke sal maak en die fokus van die burgers se morele bevoegdheid na hul kundigheid op een of die ander beleidsterrein sal verskuif".
Uit die oogpunt van die filosofieprofessor Byung-Chul Han kan deursigtigheid en vertroue nie met mekaar versoen word nie, want 'vertroue is slegs moontlik in 'n toestand tussen kennis en nie-kennis. Vertroue beteken om 'n positiewe verhouding met mekaar op te bou, ondanks dat u mekaar nie ken nie. [...] Waar deursigtigheid heers, is daar geen ruimte vir vertroue nie. In plaas van 'deursigtigheid skep vertroue', sou dit eintlik beteken: 'Deursigtigheid skep vertroue' ".
Wantroue as die kern van demokrasie
Vir Vladimir Gligorov, filosoof en ekonoom aan die Wenen Instituut vir Internasionale Ekonomiese Studies (wiiw), is demokrasieë in wese gegrond op wantroue: 'Autocracies or aristocracies are based on trust - in the uselessness of the king, or the noble character of the aristocrats. Die historiese uitspraak is egter van so aard dat hierdie trust misbruik is. En dit is hoe die stelsel van tydelike, verkose regerings ontstaan ​​het, wat ons demokrasie noem. '
Miskien moet ons in hierdie konteks 'n basiese beginsel van ons demokrasie onthou: die van 'kontrole en saldo'. Die wedersydse beheer van staatsgrondwetlike organe aan die een kant en die burgers teenoor hul regering aan die ander kant-byvoorbeeld deur die moontlikheid om hulle uit te stem. Sonder hierdie demokratiese beginsel, wat van die oudheid tot die Verligting in die Westerse grondwette gekom het, kan die skeiding van magte nie funksioneer nie. Lewende wantroue is dus niks vreemd aan demokrasie nie, maar 'n seël van kwaliteit. Maar demokrasie wil ook verder ontwikkel word. En 'n gebrek aan vertroue moet gevolge hê.