Panenteïsme kan óf 'n persoonlike Goddelike wese impliseer óf 'n onpersoonlike Goddelike mag. Vir Plotinus, Fichte, Tillich, Ruether en Watts is God die oorsprong, die absolute oorsaak, bron en krag in 'n verhouding met die mens, maar nie in 'n persoonlike sin nie. Daarenteen is God vir Schelling, Teilhard, Buber, Hartshorne en Moltmann die persoonlike God wat in 'n intieme verhouding met die mens staan (Cooper 2006:22).
Is die wêreld 'in' God vanweë die vrymag (vrye keuse) van God of vanweê die noodwendigheid van sy natuur? Sou God sonder die wêreld kon bestaan? As God relasioneel ('n God van liefde) is, sou Hy God kon wees sonder ('n wêreld) om lief te hê? Hartshorne reken dat God se natuur 'n wêreld noodsaak, maar die meeste panenteïste handhaaf dat God sonder 'n wêreld ook sou kon bestaan (Cooper 2006:22).