Net vandag het ek skielik besef dat ek al so baie oor my ma geskryf het, maar feitlik nooit melding maak van my pa nie. Dalk is die rede daarvoor dat hy alreeds so lank terug oorlede is en ook dat ek so nòu saam met my ma geleef het vir die grootste deel van die 28 jaar wat hy reeds weg is.
My pa was ‘n wewenaar met ses dogters en 40 jaar oud toe hy en en my ma getroud is. Sy was 23. By my ma het hy drie seuns gehad. Ek was die sewende dogter en die jongste van sy tien kinders. Hy was reeds 50 jaar oud toe ek gebore is.
My pa het steil swart hare gehad wat hy kort laat sny en agteroor gekam het, so lank as wat ek hom geken het. Ek en my oudste boetie het sy reguit hare geërf, regte perdesterte, maar myne was blond en Boetie s’n was swart, soos pa s’n.
Pa was ‘n baie netjiese man. Hy het gewoonlik in die aand geskeer, omdat hy so ‘n harde baard gehad het. Ma het altyd gekla dat sy baard haar gesigvel stukkend skuur. Sondagoggende voordat ons kerk toe gegaan het, moes hy dan weer skeer, want vroegdag het sy pikswart baard reeds begin deurslaan. Gedurende die week het dit nie saak gemaak nie, want as argitek-bouer het hy die grootste deel van sy dae buite deurgebring.
Hy het altyd net twee pakke klere besit wat hy winter en somer gedra het en hy het nooit die nodigheid daarvan ingesien om nuwe pakke te laat maak terwyl die oues nog goed gelyk het nie. Ma moes altyd ingryp as hy te ver agter geraak het met die modes. Ek het in my tienerjare eenkeer vir maande lank gekla omdat sy broekspype so wyd is dat hy die “sypaadjies skoonvee” elke keer as hy deur die dorp loop. Ek is besrispe om nie snipperig te wees nie, maar kort daarna het hy tog twee nuwe pakke laat maak.
Pa was ‘n sterk man, sy hande het vir niks verkeerd gestaan nie en hy was fiks vir sy ouderdom. Toe ek tien jaar oud was, was hy reeds 60 en dit is die ouderdom waarop ek onthou dat hy nog elke dag harde handearbeid verrig het. Hy het daarin geglo om saam met sy werksmense te werk.