7 Junie 1942 - Inligting - 2022
Japannese troepe val die Aleoetiese eilande binne
Duitse troepe val Bir Hakeim aan
Op Sondag 7 Junie 1942 het die Amerikaanse handelskip SS Kushandelaar word deur die Japannese duikboot I-26, 35 myl suidwes van Cape Flattery naby die Straat van Juan de Fuca getorpedeer en gesink. Ses-en-vyftig oorlewendes van die vragskip van 3,286 ton word uiteindelik deur die vissersvaartuig gered Virginia ek en die Kanadese korvette HMCS Edmunston (K-106). Die SS Kushandelaar is die eerste Amerikaanse vaartuig wat die Imperial Japanese Navy tydens die Tweede Wêreldoorlog aan die kus van die staat Washington sink.
Die Japannese vaartuig I-26 was 'n 356 voet lange Junsen tipe B-duikboot wat in 1941 in Kobe, Japan, gebou is. Met 'n bemanning van 101 offisiere en mans was hulle die grootste en suksesvolste klas onderwaterbote van die Japannese vloot. Die duikbote, genaamd "I-bote", was vinnig, het 'n lang reikafstand en het selfs 'n klein opvoubare vlotvliegtuig ('n Yokosuka E14Y1 "Glen") wat deur perslucht-katapult vanaf die voordek gelanseer kon word, gedra. Die I-26 was een van nege Japannese B-klas duikbote wat gedurende 1941 en 1942 langs die Weskus van die Aleoetiese eilande na San Diego geloop het.
Die I-26 was verantwoordelik vir die sink van die SS Cynthia Olson, die eerste Amerikaanse handelsskip wat in die Tweede Wêreldoorlog deur 'n Japannese duikboot gesink is. Die SS Cynthia Olson, op pad van Tacoma, Washington, na Honolulu, Hawaii, is op 7 Desember 1941 getorpedeer, ongeveer 1 000 myl noordoos van Honolulu het al 35 bemanningslede verlore geraak.
Die SS Kushandelaar (voorheen die SS Punt Reyes) was 'n vragskip van 324 voet wat deur die Submarine Boat Company, Edison, New Jersey, in 1920 vir die Amerikaanse skeepsraad gebou is. Die SS Kushandelaar was sedert die begin van die Tweede Wêreldoorlog (1941-1945) by die Amerikaanse weermag.
Sedert die aanval op Pearl Harbor op 7 Desember 1941 is Japannese duikbote aan die kus van British Columbia en Oregon gesien en ten minste 15 Amerikaanse handelskepe is aangeval in die oostelike Stille Oseaan en langs die Weskus.
Op Sondag 7 Junie 1942 het die SS Kushandelaar was onderweg van Port Angeles na San Francisco met 1.250 ton koerantpapier. Nadat hy die Straat van Juan de Fuca verlaat het, het die skip, wat 'n nie-ontwykende koers bestuur het, suidwaarts gedraai. Uitkykpunte is voor en agter geplaas om na vyandelike duikbote te kyk, maar hulle het nie die I-26 raakgesien nie, wat dit sedert Neahbaai op periskopdiepte beskadig het.
Omstreeks 14:10. daar was 'n gewelddadige ontploffing binne-in die skip, wat luikdeksels afgewaai het, rolle koerantpapier van 2000 pond 50 voet die lug in gestuur het en die hoofmas en radioantenne omgeslaan het. Die torpedo het die skip aan die stuurboordkant in die agterstewe onder die luik nr. 4 getref. Die enjins stop onmiddellik en hou vol stoom. Die radio -operateur was onsuksesvol in sy poging om die radioantenne te herstel, maar het steeds SOS -noodboodskappe gestuur.
Kaptein Lyle G. Havens het die geweet Kushandelaar katastrofiese skade opgedoen het en die bevel gegee het om die skip te laat vaar. Ammoniakdampe wat uit die skip se verkoelingstelsel lek, het sommige van die bemanning oorkom toe hulle probeer om die reddingsbote te laat sak. Die stuurboord se reddingsboot is erg beskadig tydens die opskiet en was onbruikbaar. Die bemanning het die reddingsboot en twee groot kurkvlotte suksesvol gelanseer. Sommige van die mans is beseer tydens die ontploffing en het hulp nodig gehad om van die skip af te klim. Gelukkig was die see rustig en die bemanning het die skip sonder moeite ontruim. Eerste offisier E. W. Nystrom en ander bemanningslede in die reddingsboot het gerapporteer dat die toring van 'n duikboot 200 meter van die skip af sien, maar dit het nie opgeduik nie. Om 14:50 uur die SS Kushandelaar sak stadig, eers agteruit, in 93 vate water, terwyl die bemanning toekyk. Toe begin dit reën.
Kaptein Havens het die reddingsboot en vlotte met lyne laat vasry. Hy het toe al die beseerde mans na die reddingsboot oorgeplaas. Toe die aand nader kom, besluit kaptein Havens dat hul noodoproep nie ontvang moes word nie, en hy het die reddingsbootbeampte beveel om te begin roei na die kus met die vlotte agterna. Die weer het versleg en teen middernag het winde van 60 knope en swaar see veroorsaak dat die vlotte en reddingsboot geskei het. Die reddingsboot, wat nie by die vlotte kon kom nie, het voortgegaan om na die strand te gaan soek op soek na hulp. Die storm bedaar teen die oggend, en kaptein Havens het 'n seil op die reddingsboot laat ry om hul reis te bespoedig.
Omstreeks 16:00. op Maandag 8 Junie 1942 het die reddingsbootbemanning 'n vissersvaartuig op die horison gewaar en daarheen geroei. Hulle is uiteindelik gered deur die Virginia I, 'n heilbotskoener uit San Francisco en na die Naval Section Base in Neahbaai geneem. Kaptein Havens en eerste offisier Nystrom kon die vlootowerhede die geskatte posisie van die twee vlotte voorsien.
Die Amerikaanse kuswag het onmiddellik verskeie vliegtuie gestuur om na die oorlewendes van die kushandelaar te soek. Net voor dagbreek op Dinsdag, 9 Junie 1942, het bemanningslede gesien hoe Coast Guard Vliegtuie V-206 bo-oor sirkel en 'n oranje sein in die lug afvuur. Die vlieënier het die sein gewaar en die Kanadese korvet HMCS gerig Edmunston (K-106) na die reddingsplek. Teen daardie tyd was die oorlewendes, koud en nat, 40 uur lank op die vlotte.
Uit die bemanning van die Coast Trader van 56, wat nege offisiere, 28 mans en 19 gewapende wagte van die Amerikaanse weermag (dekskutters) ingesluit het, was daar een sterfte, Steven Chance, 'n 56-jarige kok, wat in die reddingsboot gesterf het as gevolg van blootstelling . Die bemanningslede wat aan beserings en blootstelling gely het, is in Port Angeles gehospitaliseer.
Die inwoners van die Weskus is deur 'n histerie na Pearl Harbor meegesleur en was bang dat 'n inval deur die Japannese op hande was. Op 28 Februarie 1942 het die Japannese duikboot I-17 'n oliepompstasie naby Santa Barbara, Kalifornië, gebombardeer. Op 3 Junie 1942 val Japannese vliegtuie op 'n vervoerder aan op Dutch Harbor, Alaska, gevolg deur die inval van die eilande Attu en Kiska op die Aleoetiese eilande op 7 Junie 1942. Die I-26, wat noordwaarts langs die kus van Vancouver patrolleer. Eiland in British Columbia, het op 20 Junie 1942 die vuurtoring en die RDF-installasie by Estevan Point naby Tofino beskut. Die volgende dag het die I-25 die Amerikaanse weermagbasis by Fort Stevens by die monding van die Columbia-rivier, net vyf myl wes van Astoria, Oregon, en op 9 September 1942 het die Siskiyou National Forest naby Brookings, Oregon, met 'n vuurbom gebombardeer met hul "Glen" -vliegtuie.
Dit was die eerste aanvalle op Noord -Amerikaanse bodem sedert die oorlog van 1812 en die regering, wat die publiek wanhopig probeer kalmeer, het die media streng beheer. Verslae van vyandelike duikbote op die Weskus is oor die algemeen onderdruk en 'oorsaak van ontploffing onbekend' is dikwels gegee as die rede waarom sommige van die skepe gesink het.
Dit was dus geen verrassing dat, ondanks bewyse van die teendeel, 'n Amerikaanse Navorsingsraad van die Navorsing bevind het dat die SS Kushandelaar "Is gesink deur 'n interne ontploffing en nie deur torpedo of myne nie." Die vloot se openbare inligtingsbeampte in Seattle is aangesê om die voorval in die pers af te skaal. Volgens die Coast Trader's beamptes, "Die gedagte dat 'n duikboot so naby die kus kan wees, was meer as wat hulle kon dink" (Die Seattle Times). Die amptelike verduideliking van 'n 'interne ontploffing' wat die Kushandelaar bly in die amptelike rekord van die vloot.
Toe die I-26 op 7 Julie 1942 na Yokosuka, Japan terugkeer, het kommandeur Minoru Yokota berig dat hy 'n handelsskip vaartuig op die datum en op die plek waar die Kushandelaar het gesink en ook berig dat hy Estavan Point afgedank het. Die I-26 is op 25 Oktober 1944 gesink deur die verwoester-begeleier USS Richard M. Rowell (DE-403) tydens die Slag van Leyte Golf.
USS Kushandelaar, ca. 1942
Met vergunning Die Seattle Times
Japannese duikboot I-26, ca. 1942
Met vergunning Die Seattle Times, 11 Julie 1965
Kushandelaar bemanning: Eerste offisier E. W. Nystrom (links), kaptein Lyle G. Havens (middel), weermagskutter Buford M. McElroy (sit, regs), Junie 1942
Met vergunning Seattle na-intelligensie, 10 Junie 1942
Kushandelaar bemanning, Junie 1942
Met vergunning Die Seattle Times, 10 Junie 1942
Estevan Point Light Station, naby Tofino, British Columbia, Kanada
Geallieerdes wen Slag van Midway
VS #2697g - Die VSA het die Yorktown en een vernietiger terwyl die Japannese vier vliegdekskepe en 'n swaar kruiser verloor het.
Op 7 Junie 1942 wen die Geallieerdes die Slag van Midway in die Stille Oseaan, wat die gety van die oorlog keer.
Kort na die aanval op Pearl Harbor in Desember 1941, het die Japannese begin om 'n plan op te stel om Amerika se vragmagte te vernietig. Toe hulle besef dat Pearl Harbor nou te goed verdedig is, het hulle hul visier noordwes op Midway Island, aan die einde van die Hawaiian Island -ketting, gerig.
VSA #1869 - Nimitz was hoof van die Stille Oseaan -gebiede tydens die geveg.
Alhoewel hulle oorheersing van die vloot oor die VSA gehad het en in wese in staat was om aan te val soos hulle wou, het die Doolittle Raids op Tokio en verskeie ander groot stede die Japannese maande vroeër sielkundig beskadig.
Die Japannese plan was om hul skepe oor die gebied te versprei, weggesteek vir Amerikaanse oog. Hulle het gehoop om Amerikaanse vliegdekskepe in 'n dodelike hinderlaag naby die Midway -atol te lok en die Amerikaanse teenwoordigheid in die Stille Oseaan uit te skakel. Met dit bereik, was admiraal Isoroku Yamamoto van plan om die klein eilande van die Atoll binne te val en 'n Japanse lugbasis daar te vestig. Die planne van Yamamoto is egter in die wiele gery toe die JN-25-kode van die keiserlike vloot geknak is en planne vir die aanval middel Mei ontdek is.
Behalwe om te weet waar en wanneer die aanval beplan is, het die Amerikaanse admiraal Chester Nimitz die gevegsorde geken. 'N Ander deel van die Japannese plan wat hulle weeg, was die feit dat die skepe te ver versprei was en nooit die skepe kon help wat in die geveg betrokke was nie.
Artikelnr.20008 - Raymond Spruance het Task Force 16 by Midway gelei.
In die verwagting dat die Japannese vier of vyf draers in die geveg sou stuur, beveel admiraal Nimitz elke beskikbare Amerikaanse vliegdek om na Midway te gaan. Teen 3 Junie 1942 het hy drie vragmotors en 'n totaal van 124 vliegtuie gereed en wag vir die geveg. Die Amerikaanse magte het om 12:30 hul eerste vliegtuie uitgestuur. op 3 Junie. Alhoewel hulle bomme op die Japannese skepe laat val het, kon hulle geen skade aangerig nie.
Die volgende oggend, 4 Junie 1942, stuur die Amerikaners weer vliegtuie uit, hierdie keer op 'n Japannese olietenkskip. Die Japanners het daarna teruggekap en die eiland self aangeval.
VS #2697g - Colorano Silk Cachet First Day Cover.
Amerikaanse torpedobomwerpers het toe Japannese vegters van hul skepe af weggetrek, sodat duikbomwerpers van die Onderneming en Yorktown om drie Japannese vaartuie uit te haal. Die vernietiging van die vierde Japannese skip later die middag het hul terugtog gedwing. Alhoewel hulle daarin geslaag het om die Yorktown voor verspreiding. Die laaste lugaanvalle van die geveg het op 6 Junie plaasgevind toe Douglas SBD Dauntless duikbomwerpers van die Hornet en Onderneming die Japannese swaarvaartuig gebombardeer en laat sink Mikuma. Amerikaanse magte het probeer om die Yorktown tot 7 Junie, maar toe dit onmoontlik geag is, het die pogings geëindig en die stryd ook.
Artikelnr. M12347 bevat seëls wat die Slag van Midway vereer.
Ondanks 'n drie-tot-een nadeel in skepe en vliegtuie, kon die VSA groot skade aan die Japannese vloot aangerig en sy terugtog dwing. Drie dae van intense gevegte en weerligaanvalle het gelei tot die ondergang van vier Japannese vlootdraers. Victory het die VSA toegelaat om Midway vir die res van die oorlog te beheer. Een historikus noem dit "die mees verstommende en beslissende slag in die geskiedenis van vlootoorlogvoering".
7 Junie 1942 The Alcan Highway
Die projek het op 7 Junie 'n nuwe gevoel van dringendheid gekry toe 'n Japanse mag van 1,140 beheer oor die eiland Attu neem, Charles Jones vermoor, 'n hamradiooperateur en weerverslaggewer uit Ohio, en sy vrou Etta saam met 45 Aleuts as gevangene neem.
Besprekings oor 'n pad na Alaska het reeds in 1865 begin, toe Western Union planne oorweeg het om 'n telegraafdraad van die Verenigde State na Siberië te installeer. Die konsep het toenemend begin toeneem met die vermeerdering van motors in die 1920's, maar die idee was moeilik vir die Kanadese owerhede. So 'n pad sal noodwendig deur hul gebied gaan, en die Kanadese regering het geglo dat die projek min gevolge sou hê, maar nie meer as 'n paar duisend mense in die Yukon baat nie.
In die dae na die verrassingsaanval op Pearl Harbor, val Guam en Wake Island op die keiserlike Japannese magte, wat dit duidelik maak dat dele van die Stille Oseaan -kus kwesbaar is.
Prioriteite het verander vir beide die Verenigde State en Kanada.
Die Alaska -gebied is veral blootgestel. Die Aleutian Island -ketting, wat slegs 750 kilometer van die naaste Japannese basis geleë was, het slegs 12 medium bommenwerpers, 20 agtervolgvliegtuie en minder as 22 000 troepe in die hele gebied, 'n gebied wat vier keer die grootte van Texas was.
Die weermag het die bou van die snelweg in Alaska in Februarie 1942 goedgekeur, en die projek het binne die week die seën van die kongres en president Roosevelt ontvang. Kanada het ingestem om die projek toe te laat, mits die Verenigde State die volle koste betaal, en die pad en ander fasiliteite aan die einde van die oorlog aan die Kanadese owerhede oorgedra word.
Die bouwerk het in Maart begin toe treine honderde konstruksietoerusting na Dawson Creek, die laaste stop op die Northern Alberta Railway, verskuif het. Aan die ander kant het 10.670 Amerikaanse troepe die lente in Alaska aangekom om te begin met wat hul offisiere 'die grootste en moeilikste taak sedert die Panamakanaal' genoem het.
Dawson Creek, 1942
Tussendeur lê daar meer as 1,500 myl onbepaalde, vyandige wildernis.
Die projek het op 7 Junie 'n nuwe dringendheid gekry toe 'n Japannese mag van 1 140 beheer oor die eiland Attu neem, Charles Jones, 'n hamradiooperateur en weerverslaggewer uit Ohio, vermoor en sy vrou Etta saam met 45 Aleuts as gevangene neem. Die feit dat die Alaskan-winter nie meer as 'n konstruksiewind van agt maande toegelaat het nie, was nog 'n belangrike faktor. Daardie tydperk was reeds goed op dreef.
Die konstruksie het aan beide kante en in die middel gelyktydig begin, met niks anders as die mees rudimentêre ingenieursketse nie. 'N Roete deur die Rocky Mountains moes nog geïdentifiseer word.
Radio's van die ouderdom werk nie regoor die Rockies nie, en die pos was wisselvallig. Die enigste passasiersdiens wat beskikbaar was, is bestuur deur die Yukon Southern -lugredery, 'n rit wat die plaaslike bevolking die 'Yukon Seldom' genoem het. Vir konstruksiebataljons by Dawson Creek, Delta Junction en Whitehorse was dit vinniger om met mekaar te gesels deur middel van militêre amptenare in Washington, DC.
Om mans na toegewysde plekke te verskuif, was een ding. Dit was heeltemal anders om 11 000 stukke swaar toerusting te vervoer, om niks te sê van die benodigdhede wat deur mens en masjien benodig word nie.
Tentpenne was nutteloos in die permafrost, terwyl die liggaamshitte van slapende soldate beteken dat hulle in die modder moet wakker word. Gedeeltelik ontdooide mere het beteken dat toevoervliegtuie nie ponton of ski's kon gebruik nie, aangesien swart vlieë daagliks deur die troepe gewemel het. Hongerbere het snags op kampe toegeslaan en kos gesoek.
Motore moes om die klok loop, want dit was onmoontlik om dit weer in die koue te begin. Ingenieurs waai tot by hul kiste en bou pontons oor vriesende mere, veg teen muskiete in die modder en die mos vol arktiese moeras. Grond wat duisende jare lank gevries was, is kaal geskraap en blootgestel aan sonlig, wat 'n dodelike laag modderige dryfsand veroorsaak het waarin stootskrapers in 'n stabiele pad lê.
In daardie Oktober het Refines Sims Jr. van Philadelphia, met die geheel-swart 97ste ingenieurs, 'n stootskraper 20 myl oos van die lyn Alaska-Yukon gery toe die bome voor hom op die grond neergeval het. Sims het sy masjien in trurat gestamp toe 'n tweede stootskraper te siene kom, bestuur deur Kennedy, Texas Private Alfred Jalufka. Noord het suid ontmoet, en die twee mans spring glimlaggend van hul masjiene af. Hulle seëvierende handdruk is deur 'n mede -soldaat gefotografeer en in koerante regoor die land gepubliseer, wat 'n onbedoelde eerste stap geword het om die Amerikaanse weermag af te skei.
'N Byeenkoms op Soldier's Summit op 21 November 1942 het die roete gevier, hoewel die' snelweg 'vir die meeste voertuie onbegaanbaar was tot 1943.
NPR het in die tagtigerjare 'n onderhoud gevoer oor hierdie verhaal, waarin 'n Inupiaq -ouderling sy herinneringe vertel. Hy het grootgeword in 'n wêreld soos dit honderde jare bestaan ​​het, sonder 'n idee van binnebrand. Hy het gepraat van die dag toe hy die eerste keer die geluid van 'n enjin hoor, en gaan kyk hoe 'n reuse -stootskraper oor die permafrost kom. Die stootskraper is deur 'n swart operateur, waarskynlik een van die 97ste Ingenieursbataljon se soldate, bestuur. Die opmerking van die ou man, so goed ek dit kan onthou, was 'n klassieke. 'Dit blyk', het hy gesê, 'dat die eerste wit persoon wat ek ooit gesien het, 'n swart man was'.
1982: Graceland word vir die eerste keer oopgemaak, amper vyf jaar na die dood van Elvis Presley.
1954 VSA Ford Edsel
1954: Ford Motor Company stig 'n stylspan om die projek te ontwerp vir die ontwerp van 'n heeltemal nuwe motor wat later die Edsel genoem sou word.
1977 Engeland Silver Jubilee
1977: Die koningin van Engeland "Koningin Elizabeth II" vier 25 jaar as die monarg en meer as een miljoen mense loop deur die strate van Londen om die koninklike familie te sien onderweg na St.
1923 VSA Tucker Bill
1923: Die Wisconsin -vergadering is die eerste staat wat absolute verbod teenstaan ​​wanneer die Tucker -wetsontwerp om die wet op droë handhawing van die staat te herroep.Wisconsin het in die twintigerjare van die grootste brouerye in die VSA gehad en is vandag nog steeds 'n belangrike sentrum vir bier.
1929 Vatikaanstad Lateraanse verdrag
1929: Vatikaanstad word 'n soewereine onafhanklike staat. Vatikaanstad is ongeveer 110 hektaar met 'n bevolking van ongeveer 800 en word beheer deur die biskop van Rome - die pous. Vatikaanstad bevat ook die grootste deel van die Sint -Pietersplein. Die Euro is die amptelike geldeenheid van die Vatikaanstad met munte uitgereik deur die Filateliese en Numismatiese Kantoor van die Vatikaanstaat met die beeld op die huidige pous op alle munte.
Gebore hierdie dag in die geskiedenis 7 Junie
Gebore: Prince Rogers Nelson, 7 Junie 1958, Minneapolis, Minnesota
Oorlede: 21 April 2016, Chanhassen, Minnesota
Bekend vir: Prince was 'n talentvolle multi-instrumentalis, sanger, liedjieskrywer, danser, regisseur, vervaardiger en akteur. Hy was bekend vir sy eklektiese musiekstyl en bevat elemente van alle soorte genres, insluitend funk, R&B, rock, pop, new wave, jazz, hip hop, soul en klassiek. Hy was ook bekend vir sy flambojante voorkoms en geheimsinnige androgyne persoonlikheid. Sy musiek word dikwels as eksperimenteel beskou en hy het verskeie treffers vir hom en ander kunstenaars geskryf. Sommige van sy bekendste liedjies sluit in 'Purple Rain', 'When Doves Cry', 'Kiss', 'Little Red Corvette', '1999' en 'Let's Go Crazy'.
1939 VSA King George
1939: Koning George VI word die eerste Britse monarg wat die Verenigde State besoek het toe hy en sy vrou, Elizabeth, New York en Washington, DC besoek het.
1942 Tweede Wêreldoorlog Slag van Midway
1942: Na 'n seestryd van drie dae vernietig die Verenigde State 'n groot aantal Japannese vlootskepe met die skade aan slegs een Amerikaanse skip The USS Yorktown. Die opperbevelhebber van die Amerikaanse Stille Oseaan-vloot, admiraal Chester Nimitz, het gesê dat twee vyandige vliegdekskepe tien Japannese oorlogskepe ook gesink of beskadig is.
1955 VSA Die vraag van $ 64,000
1955: "The $ 64,000 Question" begin die gewilde Amerikaanse televisieprogram wat die nommer een in 1955/1956 bereik het. Die deelnemer kies 'n kategorie om vrae te beantwoord, en stel dan vrae in die gekose kategorie. Elke vraag wat reg beantwoord is, verdubbel die hoeveelheid geld wat verdien is vanaf $ 1, en styg tot $ 64,000 na 17 korrekte antwoorde.
1965: Na die anti-geboortebeperkingswet wat in Connecticut aangeneem is, gaan die saak van Griswold v. Connecticut na die Hooggeregshof wat die wet teen geboortebeperking van die hand gewys het en dit nie konstitusioneel beskou nie.
1966 VSA Ronald Reagan
1966: Die voormalige akteur Ronald Reagan betree die politiek wanneer hy tot goewerneur van Kalifornië verkies word.
1972 VSA McGovern
1972: McGovern, wat die lente -voorverkiesings van die Demokratiese Party gevee het, was een van die vroegste en mees uitgesproke teenstanders van die Amerikaanse beleid in Viëtnam, en hy maak die einde van die Viëtnam -oorlog een van die belangrikste kwessies van die veldtog.
1977 Nederland gyselaars aangehou op trein in Assen
1977: Dit is nou die 16de dag wat gyselaars op 'n trein in Assen aangehou word deur terroriste wat die vrylating van gevangenes en 'n vlug uit die land eis; hulle hou ook vier onderwysers as gyselaars in 'n plaaslike skool vas.
1981 Irak Israel Bom Kernreaktor Bagdad
1981: Israeliese vliegtuie bombardeer en vernietig 'n Fransgeboude kernkragaanleg naby die hoofstad van Irak, Bagdad.
1992 Brasilië VN -konferensie oor omgewing en besoedeling
1992: Die Verenigde State veroorsaak 'n storm tydens die VN -konferensie oor omgewing en besoedeling omdat hulle alleen onder die verwesterde wêreld staan ​​deur te weier om die dokument te onderteken om koolstofdioksiedvrystellings te verminder. Die huidige Bush -administrasie glo dat aardverwarming nie 'n probleem is wat bewys kan word nie.
1998 VSA James Byrd Jr.
1998: James Byrd Jr., 'n 49-jarige Afro-Amerikaanse man, aanvaar 'n rit van drie dronk mans Shawn Allen Berry, Lawrence Russel Brewer en John William King. In plaas daarvan om hom huis toe te neem, slaan die drie mans hom agter 'n geriefswinkel aan, bind hom met 'n ketting aan hul bakkie en sleep en vermoor hom vir drie myl.
Gebore: Barones Francesca Thyssen-Bornemisza, 7 Junie 1958, Lausanne, Switserland
Bekend vir: Die vrou van Karl Thomas-Lothringen, wat keiser van Oostenryk sou gewees het. Hulle trou in 1993 en het drie kinders (Eleonor, Ferdinand en Gloria). Sy het in Switserland skoolgegaan en 'n rukkie by die kunskollege in Londen gegaan. Sy was bekend vir haar partytjies en kleredrag, en het in die Verenigde State sowel as Europa gewoon. Sy keer terug na Switserland om na haar pa se kunsversameling om te sien en versamel kontemporêre kuns toe hy sterf, en stig die Thyssen-Bornemisza Art Contemporary in Wene in 2002.
1998 Pakistanse bomaanval
1998: 'n Terreurbom wat op 'n volgepakte pendeltrein in Khairpur, Pakistan, geplant is, het minstens 23 dood en nog tientalle beseerdes gelaat.
2002 VSA Departement van Binnelandse Veiligheid
2002: Amerikaanse president George W. Bush kondig die nuwe departement van binnelandse veiligheid aan om Amerika teen terroriste -aanvalle te beskerm. 'N Enkele permanente departement met 'n allesoorheersende en dringende missie, wat die geboorteland van Amerika beveilig en die Amerikaanse volk beskerm.
2005 Verenigde State van Amerika kondig werkverlagings aan
2005: General Motors beplan om vyf-en-twintigduisend poste in die Verenigde State te beëindig. Die werkvermindering was daarop gemik om miljarde dollars te bespaar in 'n poging om die onderneming se finansiële aangeleenthede te stabiliseer. General Motors het voorheen planne aangekondig om twaalfduisend ander poste in sy Europese fabrieke te besnoei.
2007 Onluste van studente in China
2007: Honderde Chinese studente het onluste in die Henan -provinsie ondervind wat bots met die polisie. 'N Aantal universiteitstudente het die onluste plaasgevind na berigte dat 'n vrouestudent deur die stadsinspekteurs geslaan is omdat hulle na bewering 'n straatstalletjie sonder 'n lisensie opgerig het.
2007 VSA stamselnavorsing
2007: Die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers stem om beperkings op federale fondse vir stamselnavorsing te verlig. President George W. Bush het belowe om sy Veto vir die tweede keer te gebruik omdat hy meen stamselwetgewing oorskry 'n morele grens. Wetenskaplikes meen stamselnavorsing sal hulle eendag in staat stel om weefsel wat deur siektes of beserings geraak word, te herstel en dat die navorsing deurbrake kan bied in die behandeling van verswakkende siektes soos Alzheimer en Parkinson.
1950's Pryse, insluitend inflasiepryse vir huise, lone, ens.
Baby Boomers maak gesinne groot ná 20 jaar onrus (Groot Depressie en Tweede Wêreldoorlog) die hoogtepunt van die Baby Boomer Years
Sluit musiek, mode, pryse, nuus vir elke jaar, populêre kultuur, tegnologie en meer in.
Die weermag van Peru maak uitgangspunte vir Amazon
2009: Die Peruaanse weermag het aandklokreëls en kontrolepunte in die Amasone -streek ingestel nadat daar botsings tussen inheemse betogers en die polisie was. Die betogers was ontsteld oor die planne om na olie in die oerwoudgebied te boor en het polisiebeamptes as gyselaar geneem. Minstens dertig mense is dood as gevolg van die botsings, sowel beamptes as betogers.
2011 Amerikaanse kongreslid stuur onvanpaste foto's
2011: Anthony Weiner, 'n Amerikaanse kongreslid in die staat New York, het erken dat hy onvanpaste foto's en kommunikasie met vroue aanlyn gestuur het. Weiner het dit erken nadat hy per ongeluk 'n close-up foto van sy geklede geslagsdele op Twitter geplaas het toe hy dit as 'n privaat boodskap aan 'n vrou wou stuur. Weiner het om verskoning gevra en spyt en skaamte vir sy optrede tydens 'n televisie -nuuskonferensie aangedui. Weiner tree later in die maand uit sy pos.
2012 Japanse dok spoel aan die kus van Oregon
2012: 'n Groot dok wat deel was van 'n Japannese hawe, het aan die kus van Oregon in die Verenigde State uitgespoel nadat dit deur die Stille Oseaan gereis het. Die beskuldigdebank kom uit die hawe van Misawa en is tydens die aardbewing en tsoenami wat Japan getref het, uit die hawe geskeur. Die dok het negatief getoets vir bestraling, maar wetenskaplikes sê dat dit indringende mariene organismes dra.
2012 Denemarke keur huwelik van dieselfde geslag goed
2012: Die parlement in Denemarke het 'n wet wat dieselfde geslag toelaat, oorweldigend goedgekeur; die wet het ook troues van dieselfde geslag in die Deense Kerk dek. Die land was die eerste in die wêreld wat burgerlike vennootskappe in dieselfde geslag in 1989 erken het, maar het geen melding gemaak van die huwelik van dieselfde geslag nie.
2013 Noord -Korea maak weer hulplyn oop
2013: Noord -Korea het aangekondig dat dit die Rooi Kruis -hulplyn tussen hom en Suid -Korea heropen, 'n belangrike simbool van kommunikasie. Die lyn is vroeër in Maart 2013 gesluit.
Ons het elke jaar baie ure bestudeer om inligting oor lewenskoste te ondersoek en ek het hierdie bladsy geskep nadat ek 'n paar keer gevra is waarom ek nie die huidige pryse saam met ons lewenskoste -inligting vir elke jaar insluit nie, en ek dink dit is die maklikste manier om dit te maak die beskikbare inligting. sluit die gemiddelde koste van nuwe huis, gemiddelde lone, nuwe motorkoste, liter gas en 'n hamburgervleis van 1 lb, 1920 tot 2021 in
7 Desember 1942: Begin van 'n slagskip
Op die eerste herdenking van die aanval op Pearl Harbor, is USS New Jersey amptelik van stapel gestuur en haar loopbaan oor die volgende 50 jaar begin.
Vir meer inligting oor Battleship New Jersey Museum en Memorial se programme, gaan na:
Om die museum te ondersteun, gaan na:
Vandag: Chinese bomwerpers vuur op die Amerikaanse vliegdekskip in die Suid -Chinese See
Kan 'n Amerikaanse superwa die hele Japanse vloot van die Tweede Wêreldoorlog verslaan?
Hierdie video word geborg deur Skillshare, wat twee maande GRATIS toegang tot Skillshare Premium weggee. Meld u aan via hierdie skakel om u gratis proeftydperk te kry:
Hierdie video praat oor 'n fantastiese uitgangspunt. Gestel dat 'n hedendaagse Amerikaanse superkarrier -strydgroep betyds na die lente van 1942 geneem word, voor die Slag van Midway. Kan dit Hawaii beskerm? Of verskillende ander eilande in die Stille Oseaan? Kan dit die stryd terugneem na die Japannese? En verwoesting saai met hul vloot? Lees meer oor die grense van die hedendaagse tegnologie wat uit die gewone konteks geneem is, en hoeveel die tegnologie oortref.
Musiek deur Matija Malatestinic
As u ons wil ondersteun, word ons beskermheer!
Stel landpare voor wat u in toekomstige video's op ons webwerf wil sien:
U kan ook soek na ander Binkov-T-hemde of Binkov-handelsware via die winkel op ons webwerf,
Teken in op Binkov se kanaal vir meer video's!
Volg Binkov se nuus op Facebook!
Skrikwekkend: hoe die slagskip USS NEW JERSEY die Viëtnam-W4r beveg het
Die USS NEW JERSEY het baie skade aangerig en meer skulpe afgevuur as tydens sy diens in WW2. Tog kon selfs die toevoeging van slagskepe Washington die w4r nie wen nie.
Toe die w4r in Viëtnam sy crescendo bereik het, het die Amerikaanse vloot voorberei om weer een van die magtigste skepe wat ooit in die vloot gedien het, weer in diens te neem. USS New Jersey, 'n slagskip van die Iowa-klas, is heraktiveer om Amerikaanse en bondgenote wat in Suid-Viëtnam veg, te ondersteun. Die strydwa het bykans twintigduisend skulpe tydens sy diensplig afgevuur en vyandelike magte gebombardeer soos slegs 'n slagskip kan.
Die USS New Jersey was die tweede slagskip van die Iowa-klas wat ooit gebou is, en die derde van die laaste Amerikaanse vlootskip wat ooit gebou is. New Jersey was deel van die heroprustingsprogram van die vloot, aangesien die Verenigde State sy magte begin opbou het in reaksie op w4r in sowel Europa as die Stille Oseaan. Die bouwerk het op 16 September 1940 by die Philadelphia Naval Yard begin, en die skip is presies 'n jaar na Pearl Harbor op 7 Desember 1942 gelanseer. Sy is uiteindelik op 23 Mei 1943 in diens van die Amerikaanse vloot.
New Jersey is gebou volgens dieselfde spesifikasies as haar drie susterskepe: Iowa, Missouri en Wisconsin. (Twee ekstra skepe, Illinois en Kentucky, is bestel, maar nooit voltooi nie.) Elke slagskip was 860 voet lank, weeg 57 350 ton vol ammunisie en brandstof en word aangedryf deur vier General Electric -stoomturbines, wat 'n topsnelheid van 33 gee knope. Die slagskepe was gewapen met nege sestien duim gewere, twintig vyf duim dubbeldoel gewere, tagtig 40 millimeter lugafweergewere en nege en veertig 20 millimeter lugafweergewere.
Die slagskepe van die Ohio-klas is oorspronklik ontwerp om dit met ander slagskepe uit te haal, insluitend as-skepe soos die Duitse Bismarck en die Japannese supergevegskepe Yamato en Musashi. Die veranderende aard van oorlogvoering het die slagskepe egter oorgeplaas na die verskaffing van vlootskutsteun vir weermag- en mariene landings oor die Stille Oseaan en lugversorging vir lugvaartuie. Al vier het kortliks aksie in die Koreaanse W4r gesien, met Iowa, New Jersey en Wisconsin, wat almal weer geaktiveer is om swaar geweerskote te ondersteun. Die Koreaanse W4r het in 1953 geëindig en New Jersey is weer in 1957 buite werking gestel.
Al die inligting in hierdie video kom van:
► Miniatuur/video net ter illustrasie
► Verbind u tong met u brein voordat u kommentaar lewer!
► Hierdie video word gemaak volgens die beleid vir billike gebruik, ook hierdie materiaal is gemaak uit die publieke domein vir mense met gehoor- en siengestremdhede.
• Kyk na nog video's:
Spanning met China: Amerika wil nuwe missiele na Asië implementeer
US Navy Awards-kontrakaanpassing aan HII vir CVN-74 RCOH-beplanning
Stygende spanning in die Suid -Chinese See gooi skaduwee oor die ASEAN -beraad
Dit is hoe die Amerikaanse lugmag China sou beveg
Waarom het die Amerikaanse lugmag hierdie DOODLY -vegvliegtuig nodig?
#BATTLESHIP #mees kragtige skepe
DISCLAIMER: Inligting, feite of opinie in hierdie video word as bronne aangebied en weerspieël nie die sienings van Ultimate US Military nie, en Ultimate US Military is dus nie aanspreeklik of verantwoordelik daarvoor nie. Die bronne is verantwoordelik vir die akkuraatheid, volledigheid, geskiktheid en geldigheid van enige inligting in hierdie dokumentêr.
Titel 17, Amerikaanse kode (artikels 107-118 van die kopieregwet, Wet 1976):
Alle media in hierdie video word gebruik vir hersiening en kommentaar ingevolge billike gebruik.
Alle beeldmateriaal en beelde wat gebruik word, behoort aan hul onderskeie ondernemings.
Hierdie episode kyk na Typhoon Cobra, 'n storm wat die 7de vloot in Desember 1944 getref het.
Vir meer inligting oor die storm, gaan na:
Om hierdie kanaal en die museum te ondersteun, gaan na:
Dankie aan Axis & Allies vir die borg van vandag se hoe om te speel
Skakel in op die Axis & Allies -regstreekse stroom van Game the Game op 10 Oktober om 12:00 PM op of
Besoek ons ​​op
Teken in op Geek and Diversy:
Sluit aan by ons gemeenskap by:
16in vate: konstruksie en instandhouding
In hierdie episode beantwoord ons 'n paar kykervrae oor die 16 -in -kanonvate:
Hoe is hulle opgebou?
Hoe verander u die voering op die loop?
Vir meer inligting oor hierdie proses, gaan na:
Toring 1 (R/C/L)
#291 - Battery Lewis, Hartshorne Woods Park, Highlands, NJ
#293 - Philadelphia Navy Yard
#292 - Slagskip New Jersey
Toring 2 (R/C/L)
#276 - Yuma Army Test Range, AZ, wat gebruik word in HARP -toetse en hou die wêreldrekord vir die afvuur van 'n projektiel 110 myl die ruimte in
#278 - Te sien op die paradeveld by NSWC (Naval Surface Warfare Center) Dahlgren
#277 - In stoor by NSWC Dahlgren
Toring 3 (R/C/L)
#366 - Mahan Collection Foundation, Basking Ridge, NJ
#290 - Norfolk Naval Shipyard, te sien in hul trofeepark
#289 - In stoor by NSWC Dahlgren
Oorweeg dit om aan die museum te skenk:
USS New Jersey. Binne -in die belangrikste rewolwergeweer | Wêreld van oorlogskepe
Die slagskip van New Jersey is een van die hoogs versierde skepe in die Amerikaanse vloot. Na die Eerste Wêreldoorlog het tussen die VSA en Japan 'n ware kompetisie begin oor wie die sterkste vloot kon bou. En teen die einde van die dertigerjare het die VSA 'n slagskip ontwerp wat die beste in haar soort sou word. Stap aan boord van die USS New Jersey!
Hou die amptelike World of Warships -webwerf dop. U eerste hawe vir vrystellings van nuwe skepe!
Iran se militêre onderskep uitheemse UFO
Toe die Iraanse weermag 'n vreemde sweep op hul radars sien, het hulle vegvliegtuie gestuur om die vreemde sein te ondersoek, maar wat hulle ontdek het, was die skokkendste ooit! In vandag se wonderlike ware verhaal bring ons u die gekke ontmoeting wat Iraanse vlieëniers met werklike UFO's gehad het. Waarom sou UFO's deur Iran draai? Hierdie verhaal is heeltemal kranksinnig, en ons is seker dat vreemdelinge iets beplan, maar wat presies hulle plan is, sal ons moontlik nooit weet nie.
Kyk na my SCP Explained - Story & Animation -kanaal:
. SKRYF IN OP DIE INFOGRAFIESE SKOU ►
. MY SOSIALE BLADSYE
Alle video's is gebaseer op publiek beskikbare inligting, tensy anders vermeld.
Vandag: die VSA waarsku China met 'n missiel teen aggressiewe bewegings in die Suid -Chinese See
Pearl Harbor: wat het gebeur?
Dit was om 7:55 plaaslike tyd op 7 Desember 1941 dat Japannese vliegtuie 'n verrassende en verwoestende aanval op die Amerikaanse vlootbasis by Pearl Harbor in Hawaii geloods het.
Die bombardement van die Amerikaanse Stille Oseaan -vloot het die Verenigde State in die Tweede Wêreldoorlog laat beland.
Die volgende dag het president Roosevelt: aan die kongres gesê dat 7 Desember 1941 'n datum is wat in berugte sal leef.
Hy het gesê: Die Verenigde State van Amerika was skielik en beraadslaag ...
Wat is die belangrikste verhale vandag? Klik om te kyk:
euronews: die mees gekykte nuuskanaal in Europa
euronews is beskikbaar in 13 tale:
USS San Francisco keer terug na die VSA na 'n heldhaftige geveg - Desember 1942
USS San Francisco, 'n swaarvaartuig van New Orleans van 9950 ton, is gebou op Mare Island, Kalifornië. Sy is in Februarie 1934 in diens geneem en het 'n ondervlugvaart van Hawaii na Kanada na Panama onderneem voordat sy vroeg in 1935 by die Amerikaanse vloot aangesluit het. Vir die volgende vier jaar het sy in die oostelike Stille Oseaan opereer en vroeg in 1939 na die Karibiese Eilande gegaan om aan die vloot deel te neem. Probleem XX. Na afloop van die oefening het sy Cruiser Division Seven op 'n lang reis deur Suid -Amerika gelei en via die Panamakanaal na die Amerikaanse ooskus teruggekeer. Met die uitbreek van die Europese oorlog in September 1939 het San Francisco neutraliteitspatrollies in die Wes -Atlantiese Oseaan en die Karibiese Eilande gemaak.
San Francisco het vroeg in 1940 teruggekeer na die Stille Oseaan en begin met operasies vanuit Pearl Harbor, waar sy op 7 Desember 1941 ondergaan het toe Japan die Stille Oseaanvloot daar aangeval het. Alhoewel hul skip grootliks afgebreek is, het die bemanning van die kruiser aktief deelgeneem aan lugafweervuur ​​teen vyandelike vliegtuie.San Francisco was in die middel van die maand terug op see, toe sy deelneem aan die abortiewe ekspedisie om die Amerikaanse buitepos op Wake Island te verlig. Gedurende die eerste maande van 1942 het sy deelgeneem aan die versterking van die geallieerde posisies in die suidelike Stille Oseaan, 'n poging tot 'n aanval op Rabaul en 'n suksesvolle aanval op Japannese magte uit die noorde van Nieu -Guinee. In die inval van Augustus 1942 in Guadalcanal en Tulagi, het San Francisco saam met die Amerikaanse vliegdekskepe wat die landings ondersteun het. Sy het drie maande lank aktief gebly in die Guadalcanal-veldtog en was as vlagskip van die taakmag in die Slag van Cape Esperance op 11-12 Oktober en in die eerste dele van die Naval Battle of Guadalcanal op 12-13 November 1942. Tydens laasgenoemde aksie het sy is ernstig beskadig deur 'n neerstortende Japannese vliegtuig en deur geweervuur.
Na uitgebreide herstelwerk het San Francisco 'n konvooi na die suide van die Stille Oseaan begelei en daarna na die Aleoetiërs gegaan, waar sy middel 1943 deelgeneem het aan die herstel van Attu en Kiska. In Oktober het sy deelgeneem aan 'n aanval op die Wake-eiland wat deur die Japannese besit is en was gedurende die volgende twee maande deel van die magte wat die Gilbert-eilande verower het en op die Marshalls toegeslaan het. Sy het in 1944 besig gebly en deelgeneem aan die inval van Januarie-Februarie op die Marshall-eilande, aanvalle op die Japanse sentrale en suidelike Stille Oseaan-basisse in Februarie-April en die groot Marianas-veldtog in Junie en Julie. Laat in die jaar en vroeg in 1945, na 'n opknapping aan die weskus, begelei sy die taakmagte wat deur die hele westelike Stille Oseaan toeslaan, terwyl Amerikaanse amfibiese operasies die noordelike Filippyne en Iwo Jima in beslag neem. Van einde Maart 1945 tot Junie het sy aan die Ryukyus -veldtog deelgeneem.
Nadat die gevegte middel Augustus geëindig het, het San Francisco China en Korea bedryf. Sy het in Desember 1945 teruggekeer na die VSA en is in Februarie 1946 by die Philadelphia Navy Yard ontmantel. Na meer as 'n dekade in die Reserwe -vloot, is USS San Francisco in September 1959 verkoop vir skrapping.
Hierdie video is deel van The United Newsreel (1942 - 1946).
Die skrikwekkende fisika van die Tweede Wêreldoorlog se duikbom
Die daad van duikbom tydens die Tweede Wêreldoorlog was 'n doodsversoekende vaardigheid en senuwee. U het u vliegtuig neer gerig, vier myl bo die see, en stort teen 'n snelheid van tot 275 myl per uur.
Uit die vertoning: Slag van Midway
Bekendstelling van die USS Wisconsin by Philadelphia Navy Yard, 7 Desember 194. HD -beeldmateriaal
CriticalPast is 'n argief van historiese beeldmateriaal. Die vintage beeldmateriaal in hierdie video is vir navorsingsdoeleindes opgelaai en word in ongeredigeerde vorm aangebied. Sommige kykers kan sommige tonele of klank in hierdie argiefmateriaal ontstellend of ontstellend vind. CriticalPast stel hierdie media beskikbaar vir navorsers en dokumentariërs, en onderskryf of kondoneer geen gedrag of boodskap, geïmpliseer of eksplisiet, wat in hierdie video gesien of gehoor word nie.
Skakel om hierdie snit te bestel:
Historiese argiefmateriaal en vintage videogrepe in HD.
Bekendstelling van die USS Wisconsin (BB-64) by Philadelphia Navy Yard, 7 Desember 1943. Gedoop deur mev Walter S. Goodland
Die horing van die USS Wisconsin (BB-64) klink hard, terwyl mev. Walter S. Goodland, die vrou van die goewerneur van Wisconsin, 'n bottel Champaign suksesvol oor die boeg van die skip breek en dit begin op die paaie. Sy word bygestaan ​​deur admiraal M.F. Draemel, kommandant van die vlootwerf. Die skeepshoring klink steeds tydens die bekendstelling. Vlootpersoneel en toeskouers juig almal. Plek: Philadelphia, Pennsylvania. Datum: 7 Desember 1943.
Besoek ons ​​by
57.000+ historiese snitte van uitsendingskwaliteit vir onmiddellike aflaai.
Die CriticalPast -versameling, volledig gedigitaliseer en deursoekbaar, is een van die grootste versamelings van argiefmateriaal ter wêreld. Alle snitte is wêreldwyd, terselfdertyd, royalty-vry gelisensieer. CriticalPast bied 24 uur per dag onmiddellike aflaai van HD- en SD-meesters met volledige resolusie en tydsgekodeerde skerms met volledige resolusie aan om te voldoen aan die behoeftes van professionele nuus, TV, film en uitgewers wêreldwyd. Stilfoto's wat uit die vintage beeldmateriaal onttrek is, kan ook onmiddellik afgelaai word. CriticalPast is u bron vir beeldmateriaal van wêreldwye gebeure, mense en B-rol wat oor die 20ste eeu strek.
Slagskip USS Iowa gelanseer - 27 Augustus 1942
USS Iowa, hoofskip van 'n klas van 45 000 ton slagskepe, is by die New York Navy Yard, Brooklyn, New York, gebou. In Februarie 1943 het sy haar eerste diens in die Atlantiese Oseaan deurgebring en president Franklin D. Roosevelt na en van Casablanca, Marokko, vervoer in November 1943. Vroeg in Januarie 1944 het Iowa na die Stille Oseaan gestoom, waar sy aan die Marshalls -veldtog deelgeneem het. later in daardie maand en in Februarie. Sedertdien tot einde 1944 was sy aktief betrokke by aanvalle op Japannese fasiliteite en veldtogte om die Marianas, die Palaus en Leyte te vang, insluitend deelname aan die Battles of the Philippine Sea en Leyte Golf.
Na die opknapping vroeg in 1945 keer Iowa terug na die westelike Stille Oseaan vir die Okinawa -veldtog en die laaste operasies teen Japan. Sy was teenwoordig in Tokiobaai tydens die formele oorgawe van Japan op 2 September 1945. Sy het later in die maand na die Verenigde State teruggekeer en met die Stille Oseaan -vloot gewerk totdat sy in Maart 1949 uit diens gestel is.
Die Koreaanse oorlog het Iowa weer aktief in diens geneem. Sy is in Augustus 1951 weer in diens geneem en het in April-Oktober 1952 'n gevegsontplooiing in Koreaanse waters gedoen, waartydens sy as die sewende vloot van die sewende vloot gedien het. By sy terugkeer na die VSA is sy na die Atlantiese Vloot oorgeplaas. In die volgende paar jaar het Iowa verskeie Europese vaarte gemaak en was dit teenwoordig vir die International Naval Review in Hampton Roads, Virginia, in Junie 1957. Sy is in Februarie 1958 uit diens gestel.
Na twee en 'n half dekades in motbolle, is Iowa gemoderniseer onder die opbou van die verdediging van die 1980's en weer in gebruik geneem in April 1984. Sy het na die Europese waters gegaan in 1985, 1986 en 1987-88, met laasgenoemde vaart na die Indiese Oseaan en die Arabiese See. 'N Brand in haar tweede sestien-duim-vuurtoring het op 19 April 1989 47 bemanningslede gedood, maar Iowa kon nog in die middel van die jaar na Europa en die Middellandse See ontplooi. Toring twee bly onherstel toe sy vir die laaste keer in Oktober 1990 uit diens geneem word. USS Iowa is tans deel van die Reserwe -vloot.
berei hom voor om die slagskip, USS Wisconsin, op 7 Desember 1943 te begin, Ph. HD Stock Footage
CriticalPast is 'n argief van historiese beeldmateriaal. Die vintage beeldmateriaal in hierdie video is vir navorsingsdoeleindes opgelaai en word in ongeredigeerde vorm aangebied. Sommige kykers kan sommige tonele of klank in hierdie argiefmateriaal ontstellend of ontstellend vind. CriticalPast stel hierdie media beskikbaar vir navorsers en dokumentariërs, en onderskryf of keur geen gedrag of boodskap, geïmpliseer of eksplisiet, wat in hierdie video gesien of gehoor word, goed nie.
berei hom voor om die slagskip, USS Wisconsin (BB-64), op 7 Desember 1943, Philadelphia Naval Yard, Pennsylvania, te begin
Mev. Walter S. Goodland, die vrou van die goewerneur van Wisconsin, hou 'n bottel sjampanje in voorbereiding om die slagskip, USS Wisconsin (BB-64), te doop. Admiraal, M.F. Draemel, kommandant van die Navy Yard, adviseer haar hoe om die bottel te swaai en stap dan weg sodat goewerneur Goodland langs mev Goodland kan staan ​​vir foto's Ligging: Philadelphia Pennsylvania. Datum: 7 Desember 1943.
Die CriticalPast -versameling, volledig gedigitaliseer en deursoekbaar, is een van die grootste versamelings van argiefmateriaal ter wêreld. Alle snitte is wêreldwyd, terselfdertyd, royalty-vry gelisensieer. CriticalPast bied 24 uur per dag onmiddellike aflaai van HD- en SD-meesters met volledige resolusie en tydsgekodeerde skerms met volledige resolusie aan om te voldoen aan die behoeftes van uitsaai nuus-, TV-, film- en uitgewersprofessionele wêreldwyd. Stilfoto's wat uit die vintage beeldmateriaal onttrek is, kan ook onmiddellik afgelaai word. CriticalPast is u bron vir beeldmateriaal van wêreldwye gebeure, mense en B-rol wat oor die 20ste eeu strek.
Nuwe Amerikaanse slagskip van stapel gestuur
(6 Oktober 1941) Amerika se nuutste slagskip, die USS Massachusetts van 35 000 ton, word gelanseer.
Lees meer oor AP -argief:
U kan hierdie verhaal deur AP -argief lisensieer:
Bekendstelling van vliegdekskip Bunker Hill en slagskip New Jersey
(14 Januarie 1943) Die Amerikaners vier die 7de Desember deur vyf-en-twintig skepe te lanseer. Onder hulle die vliegdekskip Bunker Hill en die 45,000 ton slagskip New Jersey.
Nog 'n Amerikaanse slagskip van stapel gestuur
Item titel lui - Nog 'n Amerikaanse slagskip van stapel gestuur.
M/S gooi die Indiana af en daaroor. M/S van sekretaris van die vloot kolonel Frank Knox wat 'n toespraak oor die nuwe skip maak. Verskeie skote terwyl die stutte verwyder word. 'N Vrou slaan die bottel sjampanje teen die skip en dit gly oor die glybaan. M/S van die kant terwyl dit verby vaar. M/S van die skip in die water.
FILM -ID: 1135.28
'N VIDEO VAN BRITSE PATHÉ. ONTDEK ONS ONLINE KANAAL, BRITSE PATHÉ TV. Dit is vol wonderlike dokumente, fassinerende onderhoude en klassieke films.
VIR LISENSIERING VAN NAVRAE BESOEK
British Pathé verteenwoordig ook die historiese versameling van Reuters, wat meer as 136,000 items bevat van die nuusagentskappe Gaumont Graphic (1910-1932), Empire News Bulletin (1926-1930), British Paramount (1931-1957) en Gaumont British (1934- 1959), sowel as die inhoud van Visnews van 1957 tot einde 1984. Alle beeldmateriaal kan op die Britse Pathé -webwerf besigtig word.
Tug Jupiter besoek die Battleship New Jersey na 75 jaar
Die Battleship New Jersey is op 7 Desember 1942 gelanseer - die eenjarige herdenking van die aanval op Pearl Harbor. Toe die New Jersey gelanseer is, was Tug Jupiter die eerste sleepboot wat 'n lyn van die slagskip gekry het.
Tug Jupiter is in 1902 gebou, sodat sy reeds meer as vier dekades se diens gesien het toe sy deelgeneem het aan die bekendstelling van New Jersey.
Op 7 Desember 2017 het die nou 115-jarige Tug Jupiter die New Jersey herbesoek om die 75ste herdenking van die bekendstelling van die slagskip te vier.
Die USS New Jersey (BB-62) is van stapel gestuur op 7 Desember 1942. Dit is 'n skyfievertoningversameling foto's wat by die Battleship New Jersey Museum & Memorial in Camden, New Jersey, oorkant Philadelphia, Pennsylvania, geneem is.
Slagskip USS Wisconsin Herbegin
Seremonie om BB-64 terug te keer na aktiewe diens, 22 Oktober 1988, Pascagoula MS.
Opgeneem met JVC GR-C1-videokamera.
Bekendstelling van USS Wisconsin. Philadelphia Navy Yard, 7 Desember 1943. Beeldmateriaal van Gov. HD
Bekendstelling van USS Wisconsin (BB-64). Philadelphia Navy Yard, 7 Desember 1943. Goewerneur en mev Goodland van Wisconsin.
Admiraal, M.F. Draemel, kommandant van die Philadelphia Navy Yard, stel assistent -sekretaris van die vloot, Ralph, A. Bard voor, wat met 'n groot groep Navy Yard -personeel en besoekers en toeskouers praat. Die geleentheid is die bekendstelling van die tweede USS Wisconsin (BB-64) op 7 Desember 1943. Goewerneur van Wisconsin, Walter S. Goodland en sy vrou is teenwoordig. Mevrou Goodland is die amptelike borg. Plek: Philadelphia, Pennsylvania. Datum: 7 Desember 1943.
Die koningin lanseer die slagskip HMS Duke of York
GAUMONT BRITSE NUUSBRIEF (REUTERS)
Besoek om hierdie film te lisensieer
Die koningin loods tydens die Tweede Wêreldoorlog 'n nuwe slagskip van die Royal Navy, die HMS Duke of York
SLATE -INLIGTING: Nog 'n magtige oorlogskip vir Brittanje
CHURCHILL Winston Saam met koning en koningin by die bekendstelling van die nuwe slagskip H.M.S. Duke of York.
H.M.S. DUKE OF YORK. Queen with King en Mr. Churchill loods nuwe slagskip.
ELIZABETH Koningin van Engeland saam met King en mnr. Churchill loods nuwe slagskip H.M.S. Hertog van York.
GEORGE VI KONING VAN ENGELAND. Met Queen en Mr. Churchill by die bekendstelling van H.M.S. Hertog van York.
NAVAL (Brits). Queen vergesel van King en Mr. Churchill loods nuwe slagskip H.M.S. Hertog van York.
Koningin Elizabeth, die koninginmoeder se koninklike vloot - seremonieel
Koningin Elizabeth die Koningin Moeder, sir Winston Churchill, premier, begin, doop, toeskouers, skare, koning George VI, skip, Tweede Wêreldoorlog, Tweede Wêreldoorlog, oorlog, Tweede Wêreldoorlog
Agtergrond: Die koningin loods tydens die Tweede Wêreldoorlog 'n nuwe slagskip van die Royal Navy, die HMS Duke of York
FILM -ID: VLVA4Y7X1Q9LIHK48MUHG7SHJF2WG
Argief bestuur deur: British Pathé
Midway - Bombing the Japanese Fleet: McClusky (Luke Evans) lei 'n bomaanval op die Japannese vloot.
KOOP DIE FLIEK:
Kyk na die beste Midway -tonele en snitte:
Op 7 Desember 1941 loods Japannese magte 'n verwoestende aanval op Pearl Harbor, die Amerikaanse vlootbasis in Hawaii. Ses maande later begin die Slag van Midway op 4 Junie 1942, terwyl die Japannese vloot weer 'n staking teen Amerikaanse skepe in die Stille Oseaan beplan. Vir die volgende drie dae neem die Amerikaanse vloot en 'n groep dapper vegvlieëniers die vyand in een van die belangrikste en beslissende gevegte van die Tweede Wêreldoorlog.
TM & © Lionsgate Films (2019)
Met: Etsushi Toyokawa, Jun Kunimura, Luke Evans
Vervaardiger: Roland Emmerich
Draaiboekskrywer: Wes Tooke
► Vars nuwe snitte:
► Klassieke sleepwaens:
► Warm nuwe sleepwaens:
► Snitte uit films wat binnekort verskyn:
► Indie -flieksnitte:
► Geskrapte tonele:
Maak jou film obsessie:
► Teken in op MOVIECLIPS:
► Kyk na Movieclips ORIGINALS:
► Like ons op FACEBOOK:
► Volg ons op TWITTER:
► Volg ons op INSTAGRAM:
Die MOVIECLIPS -kanaal is die grootste versameling gelisensieerde filmknipsels op die internet. Hier vind u onvergeetlike oomblikke, tonele en reëls uit al u gunsteling films. Gemaak deur filmliefhebbers, vir filmliefhebbers.
Een leë sitplek aan boord van die Battleship New Jersery 4 April 2015 hersien
'N POW-MIA Nasionale Erediens-toewydingseremonie het op Saterdag 4 April om 10:00 op die slagskip plaasgevind om die jaarlikse Vietnam War Living History Day-geleentheid af te skop.
Die Battleship New Jersey (BB-62) is op 7 Desember 1942 deur die Philadelphia Naval Shipyard gelanseer.
Die Battleship New Jersey verdien die Navy Unit Commendation vir Vietnam -diens. Sy het nege gevegsterre ontvang vir die Tweede Wêreldoorlog vir die Koreaanse konflik en twee vir Viëtnam, en drie Campaign Stars vir diens buite Beiroet, Libanon en diens in die Persiese Golf, voor Operation Desert Storm. Met 'n totaal van negentien Battle and Campaign Stars, is New Jersey Amerika se mees versierde slagskip en oorlewende oorlogskip.
Een leë sitplek aan boord van die Battleship New Jersery 4 April 2015
Amerika se Tweede Wêreldoorlog stel nuwe oorlogskepe bekend
Spoel #: 1678 TC In: 014854 TC Uit: 015107
Hierdie snit is beskikbaar vir lisensiëring sonder tydkode en logo - Stuur 'n e -pos na [email protected] vir navrae oor die lisensie, of bel ons op (212) 620-3955 - Teken in op ons kanaal, aangesien ons voortdurend nuwe snitte byvoeg. Dankie!
Voorwerpe: oorlogskip, slagskiplansering, vliegdekskip, escort carrier, doop, aanrandingsbote, duikboot, vernietigers, destroyers escorts, cruisers, USS Essex, CV-9, USS Intrepid CV-11, USS Lexington, CV-16, USS Yorktown CV -10, USS Bunker Hill, CV-17, USS Belleau Wood, CVL-24, USS South Dakota, BB-57, USS Alabama, BB-60, USS Massachusetts, BB-59,
Onderwerpe: Tweede Wêreldoorlog, Tweede Wêreldoorlog, Tweede Wêreldoorlog,
Oliver: Begin 'n vliegtuig op see tydens die Tweede Wêreldoorlog
Oorspronklike slagskip NORTH CAROLINA bemanningslid en vlieënier Almon Oliver beskryf hoe 'n Kingfisher -vliegtuig tydens die Tweede Wêreldoorlog uit die skip gelanseer is
Vier 250 jaar by NNSY: The USS Alabama Launch, 16 Februarie 1942
Norfolk Naval Shipyard (NNSY) vier 250 jaar diens deur die 75ste herdenking van die bekendstelling van die vierde en laaste USS South Dakota-slagskip, USS Alabama (BB 60), op 16 Februarie 1942 te herdenk.
Video geredigeer deur Dave Pastoriza, NNSY -videograaf van Code 1170 Shipyard Audio Visual Production Office
Volg Norfolk Naval Shipyard op sosiale media
Op die 1 -jarige herdenking van hierdie kanaal wat elke week begin met die vervaardiging van 5 nuwe video's, vier ons 'n blik op 'n paar van ons gunsteling video's en kyk hoe ons dit reggekry het.
#10 Sou wat gesink Bismarck New Jersey laat sak het ?:
#9 Skiet 'n burgeroorlogskanon af:
#7 Hoe lank hou 'n museumskip?
#6 Binne -slagskip Massachusetts se ketel:
#5 Drydocking Slater:
#4 Die wegdoen van 'n OBA -houer:
#3 dinge wat die vloot nie van die Iowas hou nie:
#2 Projek Katie:
#1 Klim deur 'n 16 -in -kanonvat:
Om hierdie kanaal en Battleship New Jersey te ondersteun, gaan na:
Channel Dash Scharnhorst en Gneisenau bestuur die Britse blokkade - geanimeer
Operasie Cerberus - die Slagskepe Scharnhorst en Gneisenau probeer 'n verrassing op die Engelse Kanaal maak om terug te keer na Duitsland.
Prente verskaf deur Britain At War Magazine:
Alle beelde wat nie genoem word nie, is openbare domein
Spesiale dank aan my Patreons: John Smaha, Casual Observer, Escipio Sumski, Zac W, Chris Roybal, imfromthe808, Riley Matthews, Simon Herrmann, Robby Gottesman, Gil Ho
Amerikaanse vliegdekskepe Bellawood en Bunker Hill en die slagskip USS New Jersey is. HD -beeldmateriaal
Amerikaanse vliegdekskepe Bellawood en Bunker Hill en die slagskip USS New Jersey word in die Verenigde State gelanseer.
Bekendstelling van twee vliegdekskepe en 'n slagskip in die Verenigde State tydens die Tweede Wêreldoorlog. Mense het byeengekom by die bekendstelling van vliegdekskepe. Mense by 'n skeepswerf. Die vliegdekskip Bellawood word in water laat sak. By 'n ander werf word die vliegdekskip Bunker Hill gelanseer en in water laat sak. USS slagskip New Jersey op 'n skeepswerf. Mans neem foto's. Mense skarrel tydens die bekendstelling. Die slagskip word in water laat sak. USS New Jersey aan die gang op see. Twee bote aan die gang op die agtergrond. Plek: Verenigde State. Datum: 1942.
Lenin slagskip skep kruisvuur | World of Warships Legends PlayStation Xbox
Oorsig van die spel en bevelvoerder vir die Sowjet -Russiese slagskip Lenin in World of Warships Legends (WoWs Legends) beskikbaar op PlayStation en Xbox.
Ondersteun die kanaal:
Benaderings tot Pearl Harbor en USN Tactical Doctrine
Thomas Hone en Trent Hone by Pearl Harbor: 'n Historiese simposium ter herdenking van die 75ste bestaansjaar 7 Desember 2016
Die George Washington Universiteit Mount Vernon -kampus
Cantfil, Augustus: Tweede Wêreldoorlog -aerograaf
August Cantfil was 'n aerograaf in die Amerikaanse vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog en was deel van Task Force 7 tydens Typhoon Cobra.
Hy is in 2007 ondervra.
Die geskiedenis van die onderneming
Skepe met die naam Enterprise: Vir meer as 240 jaar dien hulle Amerika se vloot dapper.
Tydens die inaktiveringseremonie van 1 Desember 2012 van CVN-65, die agtste Amerikaanse vlootskip wat die naam Enterprise dra, het die destydse sekretaris van die vloot, Ray Mabus, aangekondig dat die nalatenskap van 'Big E' sou voortduur, met die amptelike naam van die derde Gerald R . Ford-klas draer, CVN-80, USS Enterprise. Aangesien die Vloot sy onmiddellike voorganger 3 Februarie 2017 formeel uit diens gestel het, is dit gepas om terug te kyk na elkeen van die magtige skepe wat die naam gekry het wie se grootheid verdien is deur die integriteit, aanspreeklikheid, inisiatief en taaiheid van die matrose wat hulle.
Terwyl ons sê sterk wind na CVN-65, en welkom in die nuwe era van CVN-80, die negende skip met die naam Enterprise, laat ons terugkyk op die ontstaan ​​van die nalatenskap. Kyk na my Awesome nuwe Sci Fi -winkel !! Stel u belang om hierdie kanaal te help groei? gaan hier:
Keats, LaVerne: US Army AirCorps
LaVerne Keats het van 1942 tot 1946 in die US Army Air Corps gedien in sowel Europa as die Stille Oseaan.
Om hierdie kanaal en Battleship New Jersey te ondersteun:
The Battle for the Coral Sea deur John B. Lundstrom
Skrywer John B. Lundstrom bespreek die Slag van die Koraalsee, 'n groot seestryd in die Stille Oseaan -teater tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Hierdie toespraak is opgeneem tydens die National WWII Museum International Conference on WWII: From Pearl Harbor to Guadalcanal, 7-9 Desember 2011.
Stoor die datum vir die volgende internasionale konferensie oor die Tweede Wêreldoorlog: 6-8 Desember 2012 in New Orleans, Louisiana.
Peter MacDonald, Navajo Code Talker
Peter MacDonald, die jongste van die nege oorblywende Navajo Code Talkers wat die Marines in die Tweede Wêreldoorlog gebruik het, het 'n anderhalf uur program aangebied oor hul rol in die oorlog. Op die ouderdom van 90 jaar toer MacDonald gereeld om fondse in te samel om 'n National Navajo Code Talker Museum en Veteransentrum te bou om die helde van die Tweede Wêreldoorlog in Window Rock, New Mexico, te vereer.
Tweede Wêreldoorlog in Australië | Ontploffing van Darwin
Orde van Slag - Geallieerd: [02:52]
Orde van Slag - Japan: [05:09]
Darwin Air Raids - The Convoy: [07:46]
Darwin Air Raids - Die bekendstelling: [11:27]
Darwin Air Raids - The Attack (First Wave): [16:20]
Darwin Air Raids - The Attack (Second Wave): [25:08]
Darwin Air Raids - The Attack (Third Wave): [27:37]
Die bombardement van Darwin was 'n geveg in die Stille Oseaan -oorlog tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit het plaasgevind op Darwin, Noord -Australië, op 19 Februarie 1942. Geallieerde vliegtuigvervangers kon Suidoos -Asië slegs per skip of deur 'n lugbrug bereik waarin Darwin 'n belangrike skakel was. Die Japannese het derhalwe opgetree om die Geallieerdes die gebruik van Darwin te ontken deur op 19 Februarie 1942 'n massiewe lugaanval op die hawe te loods. Sowat 190 vliegtuie van vier van Nagumo se draers en nog 54 landbomwerpers in Nederland, het deelgeneem aan die Raid.
In hierdie video vind u 'n geanimeerde kaart van die besonderhede van die inval van die Japanse ryk en die verdediging van die geallieerde. Die bombardement van Darwin word dikwels minder genoem in die geskiedenisboek en een van die vergete gevegte in Pacific Theather.
Jeremy Cox - Rising Sun, Falling Skies: Die rampspoedige Java -seeveldtog van die Tweede Wêreldoorlog
Bobby R. Alford - Darwin 1942: Die Japannese aanval op Australië
Tom Lewis - Carrier Attack Darwin 1942: Die volledige gids tot Australië se eie Pearl Harbor
Tom Womack - Die geallieerde verdediging van die Maleise versperring, 1941-1942
Peter Grose - 'n ongemaklike waarheid: die bombardement op Darwin, Februarie 1942
Die werking van die vloot in Nederlands -Indië en die Baai van Bengale - saamgestel deur die oorlogsgeskiedeniskantoor van die National Defense College of Japan
Videospelesoldate deur Twin Musicom is gelisensieer onder 'n Creative Commons Erkenningslisensie (
Deep Haze deur Kevin MacLeod is gelisensieer onder 'n Creative Commons Attribution -lisensie (
Outro -sjabloon gemaak deur Grabster - Youtube.com/GrabsterTV
Moenie vergeet om in te teken vir meer video's nie.
75ste herdenking van die Slag van Guadalcanal Online Learning Series Pt. 1
Sluit aan by Richard Frank, skrywer van Guadalcanal: The Definitive Account of the Landmark Battle, om die strategieë van die Japannese besetters en Amerikaanse indringers tydens die Slag van Guadalcanal te ondersoek. Op 7 Augustus het die Marines 75 jaar gelede die eerste keer op die eiland geland en die strandkop en vliegveld by Lunga Point, wat deur die besetende Amerikaanse magte herdoop is, beveilig. Na die eerste vaslegging sou Henderson Field spoedig die belangrikste punt word waar die Japannese veelvuldige aanvalle geloods het om hul vliegveld en beheer oor die eiland terug te kry. Ontleed die Slag van Edson's Ridge, gekenmerk deur hardnekkige gevegte deur die Amerikaanse mariniers om die vurige Japannese vegters uit balans te bring, wat verwoestende Japannese verliese veroorsaak.
Oorspronklik uitgesaai op 7 Augustus 2017 om 12:00 sentrale tyd
Die geskiedenis van die USS Hornet
USS Hornet (CV/CVA/CVS-12) is 'n vliegdekskip uit die Essex-klas wat tydens die Tweede Wêreldoorlog vir die Amerikaanse vloot gebou is. Sy het oorspronklik die naam USS Kearsarge gekry, maar is herdoop ter ere van die vorige USS Hornet (CV-8), wat in Oktober 1942 verlore geraak het, wat die agtste skip geword het wat die naam in die vloot gedra het. Die skip is in 1943 voltooi en het aan die Stille Oseaan -oorlog deelgeneem. Hornet het daarna aan Operation Magic Carpet deelgeneem en troepe na die VSA teruggekeer.
Hornet is ontmantel in 1970. Sy is uiteindelik aangewys as beide 'n National Historic Landmark en 'n California Historical Landmark, en sy het in 1998 vir die publiek oopgemaak as die USS Hornet Museum in Alameda, Kalifornië.
Frank Emond, Pearl Harbor Survivor
Frank Emond, gebore in Rhode Island, het hom in 1938 by die Amerikaanse vloot aangesluit op soek na nuwe geleenthede. In Desember 1941 was Frank 'n Franse horingspeler in die Amerikaanse vlootorkes aan boord van die slagskip USS Pennsylvania. Hy was daar op 7 Desember 1941 en was getuie van die Japannese aanval op Pearl Harbor. Terwyl die orkes oggendkleure speel, het Frank die eerste bom sien neersak en ontplof by 'n hangar op Ford Island. Tydens en na die aanval het hy gedien as draagbaar en het slagoffers na die veiligheid gebring om die spanne in staat te stel om die brande te bestry. Frank sou 30 jaar in die vloot bly, en hy kan nog steeds die beelde van daardie oggend sien wat by hom gebly het.
Lees meer oor die American Veterans Center:
Escape Velocity - 'n vinnige geskiedenis van ruimteverkenning
Vanaf die eerste vuurpyllanseer in 1926 tot Gagarin, Armstrong, Hubble, Curiosity en verder, maak 'n vinnige rit deur die 90 jaar menslike ruimteverkenning.
Musiek: Human Legacy, deur Ivan Torrent
Plakkaatkrediete: NASA/JE Wallace/Bill Ingalls/SpaceX/David Peterson
Meer inligting oor hierdie geleenthede:
Op 8 Desember 1941 val Japan Hongkong binne. Dit is die verhaal van hoe die Britse, Kanadese, Indiese en Chinese magte 18 dae lank 'n dapper stryd teen die oorweldigende vyandelike magte gevoer het.
Dit is 'n klankprogram. Besoek Mark Felton Productions vir video's:
Disclaimer: Alle opinies en kommentaar wat in die afdeling 'Kommentaar' uitgespreek word, weerspieël nie die menings van War Stories met Mark Felton nie. Alle menings en kommentaar moet bydra tot die dialoog. Oorlogsverhale met Mark Felton keur nie skriftelike aanvalle, beledigings, rassisme, seksisme, ekstremisme, geweld of andersins twyfelagtige opmerkings of materiaal in die afdeling 'Kommentaar' toe nie, en behou die reg voor om kommentaar wat hierdie reël oortree te skrap, of om enige plakkaat te blokkeer die kanaal.
Krediete: YouTube Creative Commons WikiCommons Google Commons Mark Felton Productions Oorlogsverhale met Mark Felton
Musiek: Pursuit gelisensieer aan iMovie deur Apple, Inc.
USS Bowfin Submarine/Museum Video Tour Pearl Harbor, Hawaii
USS Bowfin (SS/AGSS-287), 'n duikboot van die Balao-klas, was 'n boot van die Amerikaanse vloot wat vernoem is na die boogvis. Sedert 1981 is sy oop vir openbare toere in die USS Bowfin Submarine Museum and Park in Pearl Harbor, Hawaii, langs die USS Arizona Memorial Visitor Center.
Die duikboot word besit en bedryf deur die Pacific Fleet Submarine Memorial Association, en is nou deel van die USS Bowfin Submarine Museum & Park in Pearl Harbor, op die eiland Oahu, Hawaii. Besoekers kan deur die duikboot toer met 'n klankverhaal van die lewe in die vaartuig tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Die museum van die park bevat uitstallings en artefakte oor duikbote en die geskiedenis van die Amerikaanse duikbootdiens, insluitend gedetailleerde modelle, wapensisteme, foto's, skilderye, slagvlakke, werwing van plakkate en 'n gedenkteken ter ere van die 52 Amerikaanse duikbote en die meer as 3 500 duikbote wat verlore is tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Die ander uitstallings van die museum bevat 'n Kaiten-torpedo en 'n 40 mm-vierkantgeweer, saam met Poseidon C-3 en Regulus I-missiele. Die park is binne loopafstand van die besoekersentrum vir die USS Arizona Memorial en die Battleship Missouri Memorial geleë.
Portsmouth Navy Yard, Portsmouth, New Hampshire (eintlik geleë in Kittery, Maine)
7 Desember 1942, vandaar haar bynaam, The Pearl Harbor Avenger
Mev Jane Gawne, vrou van CAPT James Orville Gawne, USN
Oorspronklik 70 mans (7 beamptes en 63 aangewys), later toegeneem tot 80 mans (8 offisiere en 72 aangewys)
1.810 ton (duikafwerking) 2.415 ton (onder water)
311 voet 9 13/16 duim
27 voet 3 duim
15 voet 3 duim (duikafwerking)
►► GRATIS BOORD:
12 voet 5 duim @ boog (duikafwerking)
3 voet 11 duim @ agterkant (duikafwerking)
►► DRUKHULL MAXIMUM DIAMETER:
16 voet 3/8 duim
6 boog en 4 agterstewe (MK 39)
24 totaal (14 in herlaai-rakke)-MK 14-3A, MK 18, MK 23 en MK 27
Oorspronklik een 4 duim 50-kaliber (MK 12) en twee 20 mm (MK 5). Laastens,
een 25 duim-kaliber (MK 40), een 40 mm (MK 3) en een 20 mm (MK 10).
Vier General Motors model 16-278A diesel 16 silinder V-tipe, 2-siklus,
8 3/4 boor x 10 1/2 slag 1.600 BHP ontwikkel by 750 omw/min
(stbd. RH -rotasie, poort LH -rotasie).
Vier General Electric 1,100 kw 2,650 ampère/415 volt (aandrywingsklasse)
3.600 ampère/296 volt (battery laai gradering).
Vier General Electric 1,375 HP tweedraads, gelykstroom, vergoed verbinding/shunt,
reeks en kommuterende veldwindings.
Kombineer en verminder tipe/omkeer deur insette om te keer.
2 - 1,375 HP @ 1300 RPM insette
1 - 2 740 HP by 280 RPM -uitvoer
Twee 126-sel Exide tipe
20,25 knope oppervlakspoed 8,75 knope ondergedompelde snelheid
Twee vierblaaie, 8 voet in deursnee
Een gebalanseerde vaartbelynde tipe. Trein beperk 38 grade na bakboord en stuurboord.
Maksimum 54.000 liter normaal 116.000 liter
Die Slag van Midway, 1942
Veterane van die epiese stryd wat die loop van die Tweede Wêreldoorlog in die Stille Oseaan verander het, deel hul verhale.
Deelnemers sluit in die stryd om die Midway -veterane, kaptein John Crawford (USS Yorktown), John Hancock (USS Yorktown), Jack Holder (vlugingenieur by Midway) en Bill Norberg (USS Enterprise). Ook met George Walsh, historikus van die Slag van Midway en duikbomwerper tydens die Tweede Woordoorlog.
Slagskip | Klankartikel op Wikipedia
Dit is 'n klankweergawe van die Wikipedia -artikel:
00:03:32 1 Geskiedenis van slagskepe
00:03:42 1.1 Skepe van die lyn
00:06:01 1.2 Ysterklere
00:06:31 1.2.1 Ontplofbare skulpe
00:07:54 1.2.2 Yster harnas en konstruksie
00:09:55 1.3 Pre-dreadnought slagskip
00:14:32 1.4 Dreadnought -era
00:15:58 1.4.1 Oorsprong
00:21:00 1.4.2 Wapenwedloop
00:22:08 1.5 Eerste Wêreldoorlog
00:29:01 1.6 Tussenoorlogse tydperk
00:31:53 1.6.1 Styging van lugkrag
00:34:23 1.6.2 Oprusting
00:39:47 1.7 Tweede Wêreldoorlog
00:44:42 1.8 Koue Oorlog
00:51:00 1.9 Einde van die slagskip -era
00:54:04 2 Strategie en leer
00:54:14 2.1 Leer
00:56:52 2.2 Taktiek
00:59:24 2.3 Strategiese en diplomatieke impak
01:00:25 2.4 Waarde vir geld
01:02:05 3 Sien ook
Luister is 'n meer natuurlike manier van leer in vergelyking met lees. Geskrewe taal het eers omstreeks 3200 vC begin, maar spreektaal bestaan ​​lank gelede.
Leer deur te luister is 'n uitstekende manier om:
- verhoog verbeelding en begrip
- verbeter u luistervaardighede
- verbeter u eie gesproke aksent
- leer terwyl u aan die beweeg is
- verminder die spanning van die oë
Leer nou die groot hoeveelheid algemene kennis wat op Wikipedia beskikbaar is via klank (klankartikel). U kan selfs onbewustelik leer deur die klank te speel terwyl u slaap! As u van plan is om baie te luister, kan u 'n koptelefoon met beengeleiding gebruik, of 'n standaard luidspreker in plaas van 'n koptelefoon.
Luister op Google Assistant via Extra Audio:
Ander klankartikels op Wikipedia by:
Laai u eie Wikipedia -artikels op deur:
Ek kan niemand iets leer nie, ek kan hulle net laat dink.
'N Slagskip is 'n groot gepantserde oorlogskip met 'n hoofbattery wat uit groot kaliber gewere bestaan. Gedurende die laat 19de en vroeë 20ste eeu was die slagskip die sterkste tipe oorlogskip, en 'n vloot slagskepe is as lewensbelangrik beskou vir enige land wat die bevel oor die see wou behou.
Die term slagskip het in die laat 1880's formeel gebruik geword om 'n tipe ystergedrewe oorlogskip te beskryf, wat nou deur historici as vooraf-gevreesde slagskepe beskryf word. In 1906 het die ingebruikneming van HMS Dreadnought by die Royal Navy van die Verenigde Koninkryk 'n rewolusie in die ontwerp van 'n slagskip ingelui. Daaropvolgende slagskipontwerpe, beïnvloed deur HMS Dreadnought, word na verwys as dreadnoughts, hoewel die term uiteindelik verouderd geraak het, aangesien dit die enigste tipe slagskip in algemene gebruik geword het.
Slagskepe was 'n simbool van vlootoorheersing en nasionale mag, en dekades lank was die slagskip 'n belangrike faktor in diplomasie en militêre strategie. 'N Wêreldwye wapenwedloop in die konstruksie van 'n slagskip begin in die 1890's in Europa en bereik 'n hoogtepunt by die beslissende Slag van Tsushima in 1905, waarvan die uitkoms die ontwerp van HMS Dreadnought aansienlik beïnvloed het. Die bekendstelling van Dreadnought in 1906 het 'n nuwe vlootwapenwedloop begin. Drie groot vlootaksies tussen staalgevegskepe het plaasgevind: die langafstand-kanonne-tweegeveg in die Slag van die Geel See in 1904, die beslissende Slag van Tsushima in 1905, beide tydens die Russies-Japannese Oorlog en die onomwonde Slag van Jutland (1916 ) tydens die Eerste Wêreldoorlog. Jutland was die grootste vlootgeveg en die enigste grootskaalse botsing van dreadnoughts van die oorlog; dit was die laaste groot geveg in die vlootgeskiedenis wat hoofsaaklik deur slagskepe gevoer is. in die slagskipontwerp voortgesit.Sowel die geallieerde as as -magte het tydens die Tweede Wêreldoorlog slagskepe gebou, hoewel die toenemende belangrikheid van die vliegdekskip beteken het dat die slagskip 'n minder belangrike rol gespeel het as wat verwag is.
Die waarde van die slagskip is bevraagteken, selfs tydens hul bloeitydperk. Daar was min van die deurslaggewende vlootgevegte wat die voorstanders van die slagskip verwag het, en dit het gebruik gemaak om die groot hulpbronne wat bestee is aan die bou van slagvelde, te regverdig. Selfs ten spyte van hul groot vuurkrag en beskerming, was gevegskepe toenemend kwesbaar vir baie kleiner en relatief goedkoop wapens: aanvanklik die torpedo en die vlootmyn, en later vliegtuie en die geleide missiel. Die toenemende omvang van vlootverbintenisse het daartoe gelei dat die vliegdekskip die slagskip tydens die Tweede Wêreldoorlog as die voorste hoofskip vervang het, met die laaste slagskip wat gelanseer is, HMS Vanguard in 1944. Vier slagskepe is deur die Amerikaanse vloot behou tot aan die einde van die Koue Oorlog vir vuurondersteuningsdoeleindes en is laas tydens die Golfoorlog in 1991 in die geveg gebruik. Die laaste slagskepe is in die 2000's uit die US Naval Vessel Register geslaan.
Minecraft -badkuip: WW2 IJN Yamato | Yamato-klas slagskip-tutoriaal
HALLO DAMES EN HEREN! Welkom terug by nog 'n Minecraft -tutoriaal. Vandag bou ons die IJN Yamto Yamato-klas slagskip. Geniet die tutoriaal!
► Laag 1: (4:46)
► Laag 2: (9:36)
► Laag 3: (13:03)
► Laag 4: (16:36)
► Laag 5: (19:03)
► Laag 6: (24:13)
► Laag 7: (39:09)
► Laag 8: (46:47)
► Laag 9: (51:27)
► Laag 10: (56:05)
► Laag 11: (59:28)
► Laag 12: (1:01:22)
► Laag 13-17: (1:03:39)
► Outro: (1:12:45)
As u enige vrae het oor die tutoriaal, laat dit gerus in die kommentaar hieronder. Ek reageer en lees byna al my opmerkings.
Dit is al my ontwerpe. Ek vra dat u my krediet gee as u dit in u wêrelde gebruik. Dit kan wees om 'n teken op die konstruksie te plaas of bloot my naam te noem in 'n video of op sosiale media. Solank u dit doen, is u vry om my ontwerpe te gebruik.
LET WEL: hierdie konstruksie is in 'n 1: 5 -skaal. Dit beteken vyf keer kleiner as die grootte in vergelyking met die grootte van 'n Minecraft -speler.
SPEELSNITTE OM TE AFTEKEN:
►WW2 -tutoriale (gewildste):
► Tutoriale vir koue oorlog:
► Tutoriale vir moderne oorlogvoering:
► Sluit aan by die Discord Server:
SPESIALE DANKIE AAN MY PATREON -ONDERSTEUNERS:
► Ondersteun my op Patreon:
-Die groen pyltjie
TEKSTUUR EN SHADERS PAKKIES:
► Tekstuurpakket: Minecraft -standaardpakket
► Shaders Pack: Continuum 1.3
Ek besit nie die reg op enige van die gebruikte liedjies nie. Alle regte gaan uit aan hul gerespekteerde eienaars.
MUSIEK: Van MINECRAFT klankbaan
Dankie dat jy gekyk het! Hopelik het u my inhoud geniet en is u geïnteresseerd in die toekoms daarvan. As dit die geval is, teken in, hou daarvan, en laat my 'n opmerking. Ek lees dit altyd graag. :)
Geskiedenis 20 Junie 1942: Kanada word aangeval!
In Junie 1942 was die Tweede Wêreldoorlog nou ver gevorder vir Kanada, wat sedert sy aanvang in September 1939 in volle oorlog was.
Die VSA het intussen baie vinnig voorberei na die oorlogsverklaring teen Japan op 7 Desember 1941 na die verrassingsaanval op Pearl Harbor. Vroeg in Junie 1942 was die VSA sterk betrokke by die Stille Oseaan en het pas 'n groot geveg in Midway gevoer en 'n groot Japannese vloot groot verliese meegebring.
In die beginjare van die oorlog is die verouderde Stranraer-vliegtuie deur Kanada gebruik vir onder-duikbootpatrollies langs die Stille Oseaan-kus. (DND P: L9596)
Die Japannese vloot het terselfdertyd 'n kleiner vloot na Alaska gestuur waar hulle die Aleoetiese eilande Kiska en Attu gevang het in 'n poging om hul noordelike flank te beskerm. Kiska het slegs 'n klein weerstasie gehad en die indringermag het twee mense op die stasie doodgemaak en die sewe ander gevange geneem. Die eiland Attu het 45 inwoners van Aleoet gehad, saam met 'n weerman wat deur die Japannese vermoor is terwyl sy onderwyservrou saam met die Aleuts gevange geneem is.
In reaksie op die besetting van die eilande op 6 Junie het Amerikaanse en Kanadese magte herhaaldelike bombardemente van die Japannese garnisone geloods. Attu is in Mei 1943 oorval, en die Japannese het Kiska laat in Julie ontruim.
Die i-26 wat op 20 Junie 1942 'n Kanadese vuurtoring aangeval het, maar mis. (Imperial Japanese Navy-via combinedfleet.com)
Alhoewel die keiserlike Japannese vloot in Midway 'n ernstige knou gekry het, was die kommer baie groot oor die potensiaal vir Japannese inval of aanvalle langs die vasteland van die Stille Oseaan van beide die VSA en Kanada.
Ses Japannese soldate is in Mei gestuur vir verkenningsmissies na die Aleoetiërs en Alaska, wat volgens hulle sterk verdedig is. Twee van die subs gaan daarna suidwaarts na die Washington State -stasie om die skepe te treiter wat Kiska en Attu kan versterk. Op 7 Junie het sub I-26 die SS Coast Trader, 'n klein vragskip, gesink.
Later, op 19-20 Junie, het die I-25 die nuwe Kanadese vragskip SS Fort Camosun ernstig beskadig met 'n torpedo en dekgeweer. Die skip het oorleef, deels omdat 'n vrag laaghout dit gehelp het om aan die gang te bly. Alle bemanning is ook gered.
Intussen het die I-26 vroeg in die vroeë nag van 20 Junie tussen 21:30 en 22:00 ongeveer 3 km van die kus van die Estevan Point-vuurtoring op Vancouver Island verskyn.
Rooi ballon dui Estevan Point op Vancouver Island aan. (Google kaarte)
Die bemanning het met behulp van sy 5,5 in dekgeweer tussen 25 en 30 skulpe op die struktuur afgevuur. Die vuurtoringwag het die lig vinnig afgeskakel en aan die owerhede gestuur dat hy aangeval word.
Die Japannese was skynbaar nie baie goeie skutters nie, aangesien die skulpe almal die teiken misgeloop het en daar geen werklike skade aan die struktuur of die nabygeleë gehucht Hesquiat ontstaan ​​het nie.
Lugpatrollies is deurmekaar, maar toe twee afsonderlike eenhede in Victoria probeer reageer, het die eerste vliegtuig neergestort by die opstart (geen sterftes nie) wat die aanloopbaan 'n uur lank geblokkeer het en 'n anti-sub-aanval verhoed het.
Bolingbroke-bomwerpers naby Victoria in 1942. Kanadese weergawes van die Bristol Blenheim, dit sou duikbote op die Stille Oseaan bestry (Library and Archives Canada PA-140638)
Dit was die enigste aanval op Kanadese grond in die oorlog.
Maar vir al die geraas bly die gerugte dat dit 'n slenter van die regering was om die publiek te motiveer om verpligte militêre diens te aanvaar. Die verhaal lui dat die federale regering 'n Amerikaanse oorlogskip en 'n sub gekry het om die gebied op te skud om die aanvaarding van 'n dienspligwetsontwerp deur die parlement aan te moedig. As 'n mens hierdie bespiegeling sou glo, kan dit ook al die vermiste skote verduidelik.
'N CBC -dokumentêr is hieroor vervaardig, met ooggetuies wat duidelik verklaar dat afval uit 'n groot oppervlaktevat kom. Die verwarring dra by tot die feit dat die Japannese onderdekgeweer van die B-klas 140 mm was, terwyl die tipiese soortgelyke Amerikaanse vlootgewere 5-in en 6-in was. Daar is nie veel verskil aan die onopgeleide nie, maar die dop wat in 1973 op die strand gevind is, is deur die militêre ordonnansepersoneel van CFB Comox geïdentifiseer as die 140 mm-tipe wat deur die Japannese gebruik is.
Wat die opvolging betref. Die volgende aand het I-25 Fort Stevens in die VSA by die monding van die Columbia-rivier afgeskiet, ook met min skade.
Dit was ook nie die einde van die dreigement toe I-25 in September probeer het om 'n bosbrand in Oregon te begin met behulp van brandbomme nie, maar die klein brande is relatief vinnig geblus.
Die I-25 het in Oktober nog twee skepe gesink.
Die I-25 is in September 1943 van die New Hebrides-eilande af gesink deur 'n Amerikaanse skip. Die I-26 is vermoedelik in Oktober 1944 langs Leyte deur Amerikaanse skepe gesink.
Duitse saboteurlandings in Junie 1942
Kort nadat hy op 11 Desember 1941 oorlog teen die Verenigde State verklaar het, wou Adolf Hitler aan Amerikaners wys dat hulle nie veilig was binne hul grense nie, selfs so ver van die slagvelde van Europa af. Hy het 'n sabotasie -operasie teen teikens in Amerika beveel en Abwehr, die verdedigingsintelligensie -eenheid, het die pos gekry.
Dit was iets wat die Abwehr -mense al in ander lande van Europa gedoen het en waarvoor hulle baie geskik was. Hulle het 'n sabotasieskool naby Brandenburg bedryf om operateurs op te lei.
Die man wat die taak gekry het, was die 37-jarige Walter Kappe. Hy het die Verenigde State goed geken, aangesien hy 12 jaar daar gewoon het. Hy was ook 'n jarelange lid van die Nazi-party (amper nodig vir enige werklike loopbaan in die intelligensiedienste). Die operasie was bekend as Operation Pastorius, vernoem na 'n Duitse setlaar in Amerika.
Kappe het deur die lêers van die Ausland -instituut 12 mans gevind wat nodig was vir die werk. Dit instituut het die terugkeer van duisende Duitsers uit Amerika gereël. 4 mans val dadelik uit die groep, maar die ander 8 is in 2 groepe verdeel.
Die eerste groep is beman deur John Dasch (39) wat die span sou lei. Sy 3 lede was Ernest Peter Burger, Heinrich Heinck en Richard Quirin. Die twee mans wat laas genoem is, was albei masjiniste wat by Volkswagen gewerk het.
Die tweede span is gelei deur Edward Kerling (32). Sy 3 manne was Hermann Neubauer, Werner Thiel en Herbert Hapt, die jongste man in die agt -groep op 22.
Die saamgestelde groep mans het vroeg in April 1942 by die Abwehr -skool aangekom, waar hulle begin oefen het. Op 23 Mei het hulle hul opdragte gekry. Dasch en sy span sou die hidro -elektriese aanlegte by die Niagara -waterval, die fabrieke van die Aluminum Company of America in Illinois, Tennessee en New York, vernietig. 'N Kryolietaanleg in Philadelphia en die sluise aan die Ohio -rivier tussen Louisville en Pittsburgh sou ook gebombardeer word.
Kerling se span moet die Pennsylvania Railroad -stasie in Newark, die beroemde hoefysterbooggedeelte op die spoorlyn naby Altoona, plus ander belangrike spoorwegonderdele opblaas. Hulle sou ook die slot- en kanaalinstallasies in St. Louis en Cincinnati en die watertoevoerstelsel vir New York City aanval.
Beide spanne sou bomme plant in winkels in besit van Jode en in kleedkamers by groot passasierspoorstasies om vrees en paniek te versprei.
Kerling se span klim op die U-584 (Kptlt. Joachim Deecke) wat op 25 Mei 1942 onder leiding van Kptlt sy basis in Brest, Frankryk, verlaat het. Joachim Deecke. Die bestemming was 'n strand naby Jacksonville, Florida. Dasch en sy span vertrek die volgende dag aan boord van U-202 (Kptlt. Hans-Heinz Lindner) uit Brest, Frankryk, met die bestemming na die suidelike oewer van Long Island, naby East Hampton.
Beide spanne sou hul ammunisie -kratte op die strand begrawe, waarna hulle later bekom kon word en dan die binneland binnekom en vals identiteite opstel. Hulle was van plan om op 4 Julie in Cincinnati bymekaar te kom.
Elke groep het $ 50 000 ontvang om te betaal vir lewenskoste, reis en die verwagte omkoopgeld. Die mans het toe $ 9 000 gekry (waarvan 5 000 deur die spanleier gehou is). Dit was alles Amerikaanse geld en nie SS -vervalsings soos in ander gevalle in die oorlog nie. Beide spanne het 'n sakdoek gekry wat die name van kontakte en posdruppels in Amerika bevat wat in onsigbare ink geskryf is.
Elke span het vier waterdigte kratte, ongeveer twee keer so groot soos 'n skoenboks elk. Drie van hulle is gevul met plofstof, terwyl die vierde die lont, drade en suur bevat.
Soos beplan deur Abwehr, was dit slegs die eerste twee spanne van talle wat na Amerika gestuur is, toe Kappe volledig by sy manne sou aansluit en hul aktiwiteite sou lei.
Dasch se spanne was die eerste wat in Amerika geland het toe U-202, na 15 dae op see, bedags onder water en snags op die oppervlak jaag, op 12 Junie om 23:00 land. Dasch en sy manne was geklee as Duitse mariniers om vermy skiet as dit tydens die landing gevang word. Twee gewapende matrose uit die boot het die mans in 'n rubberboot aan wal gebring.
Terwyl die groep hul toerusting en uniforms begrawe het, het Dasch oor die volgende klein sandduin gegaan om die gebied te verken. Skielik gewaar hy 'n jong kuswag wat direk na hul omgewing stap. Om te keer dat die man die half begrawe bokse op die strand sien, stap Dasch na hom toe en beweer dat hulle gestrand is. Toe hy die aanbod om in die naaste kuswagstasie, net 'n half kilometer verder, te weier, weier, het die jong kuswagter agterdogtig geraak.
Dasch het geweet hul dekking is gewaai en hy het die jong man uitgevra oor sy gesinsstatus en hom dan omkoopgeld aangebied, en daarna die bedrag verhoog nadat die man die eerste aanbod van die hand gewys het.
Die jong kuswagter het egter nie stilgebly soos beplan nie, maar het dadelik aan sy toesighouers gesê, die geld ingegee en 'n paar van sy maats teruggebring na die strand waar hulle die U-202 in die mis sien sien het. Vroegoggend het die kuswag al die bokse van die strand gegrawe, in besit van alles wat die Duitsers gebring het, behalwe hul klere en geld, en die FBI is in kennis gestel.
Die FBI het 'n nuusblokkering opgelê en die grootste jagtog in sy geskiedenis geloods, maar hulle het niks gehad om mee te werk nie en die span het deur hul nette na New York gestap.
Nadat hulle klere gekoop en in twee pare verdeel het, het Dasch en Burger begin praat oor die operasie en die situasie in Duitsland, besef hulle dat hul planne dieselfde is om die operasie aan die Amerikaners oor te dra.
Die rede vir hierdie besluit is nie heeltemal duidelik nie, Dasch het waarskynlik geglo dat hul dekking reeds deur die kuswagter gewaai is en dit is die beste om saam te speel om teregstelling te vermy. Beide mans het daarop aangedring om anti-Nazi's te wees nadat hulle gevang is. Dasch sou ten minste die waarheid kon spreek toe hy verklaar dat hy van plan was om die missie te skrap vanaf die oomblik dat hy gewerf is. Burger het waarskynlik agtergekom dat as Dasch eers sy voorneme uitgespreek het dat dit die beste sou wees om saam te speel of om Dasch dood te maak. Burger was nie 'n moordenaar nie en het ingestem tot die plan van Dasch.
Op 15 Junie het Dasch en Burger hul planne beraam vir hul oorgawe. Dasch sou na Washington DC gaan en homself oorgegee het terwyl Burger vir Heinck en Quirin sou weghou.
Een ding wat Dasch bekommerd was, was dat Kappe in die Abwehr -skool beweer het dat die FBI deur die Gestapo gepenetreer is. Hy het die FBI in New York gebel en 'n boodskap gelaat dat hy oor 2 dae inligting vir Hoover sou hê. Daarna vertrek hy na Washington.
Dieselfde dag beland die tweede span, onder leiding van Edward Kerling, sonder probleme op Ponte Verda Beach, 25 myl suidoos van Jacksonville, Florida. Hulle begrawe hul toerusting en klim dan op hul treine, Kerling en Thiel, na Cincinnati en Haupt en Neubauer vir Chicago.
George Dasch het homself oorgegee nadat hy in Washington aangekom het, en nadat hy van kantoor na kantoor gestuur is, vind hy uiteindelik 'n man, agent Ladd, wat die verhaal gekoop het, hoewel Dasch $ 84,000 op sy lessenaar laat sak het. Hy is nie behandel as die held wat hy waarskynlik geglo het dat hy sou wees nie, maar is deur 'n ondervraging en debriefing van 13 uur ondergaan. Hy het onthul waar die ander lede gebly het en hulle is dadelik opgetel.
Die vang van die tweede span was 'n bietjie moeiliker, aangesien Dasch eers geweet het dat die spanne op 4 Julie in Cincinnati sou ontmoet.
Een vir een is die mans opgetel, Hermann Neubauer was die laaste een uit die tweede span wat gearresteer is.
Toe al die sewe mans gearresteer is, het die FBI Dasch amptelik gearresteer. Tot sy teleurstelling behandel hulle hom net as 'n skuldige. Hy wou in dieselfde kwartiere as die ander gehou word, sodat hulle nie sou weet dat hy hulle ingehandig het nie.
Roosevelt het beveel dat 'n militêre tribunaal die saak sou verhoor, die eerste keer dat so 'n tribunaal opgerig is sedert die sluipmoord op Abraham Lincoln.
Die verhoor duur die grootste deel van Julie en die vervolging het die doodstraf gevra, die standaard straf vir spioenasie tydens oorlog. Weens die samewerking van Dasch en Burger was dit moeilik om hulle ter dood te veroordeel. Burger het hard gewerk terwyl Dasch 30 jaar tronkstraf opgelê is. Die ander 6 lede van die spanne is op 8 Augustus 1942 in die Distinct Jail in Washington DC onder 'n elektrisiteit ontwrig.
Die FBI, uit vrees vir meer sulke landings, het die nodige voorsorgmaatreëls getref en 'n waarskuwing vir Walter Kappe en ander bekende mans van die Abwehr -sabotasieskool geplaas.
Dasch en Burger is in 1948 na byna 6 jaar gevangenisstraf na Duitsland gedeporteer. Dasch is in Duitsland belaster toe Burger hom die skuld vir die dood van hul 6 vennote gegee het. Dasch publiseer in 1959 'n boek ter verdediging en verdwyn dan uit die openbare lewe.
Vyf minute wat die geskiedenis verander het: Die Slag van Midway 1022-1027 uur 4 Junie 1942
Instruments of Death SBD Dauntless Dive Bombers at Midway
Ses maande na Pearl Harbor ontmoet die Amerikaanse vloot die keiserlike Japannese vloot in 'n geveg op die see en in die lugruim rondom Midway Island. Dit was 'n geveg tussen 'n vloot wat in die maande na Pearl Harbor niks anders as die oorwinning geweet het nie, wat oor die Stille Oseaan en die Indiese Oseane gevee het en die geallieerde vlootmagte wat hulle in die pad gestaan ​​het, vernietig het. HMS Prins van Wallis en HMS afstoot weg van Singapoer, 'n mag van Royal Navy -kruisers en die vliegdekskip HMS Hermes in die Indiese Oseaan, het die grootste deel van die Amerikaanse Asiatiese Vloot in die waters rondom die Filippyne en Nederlands -Oos -Indië uitgeloop op die Slag van die Javasee, waar die grootste deel van die Amerikaanse, Britse, Nederlandse en Australiese vlootmagte betrokke was. Op slegs een plek is 'n Japanse vloot -taakspan verhinder om sy doel te bereik, en dit was tydens die Slag van die Koraalsee, waar Taakmag 11 en Taakmag 17 op die draers gesentreer was USS Lexington en USS Yorktown het 'n Japannese invalsmag verhinder om Port Moresby die ligdraer te laat sink Shoho, beskadig die moderne vervoerder Shokaku en die luggroepe van die Japannese taakmag uitwis.
In Mei het die Amerikaanse vloot se kodebrekers die volgende stap van die keiserlike vloot ontdek, 'n aanval op Midway -eiland en die Aleoetiese eilande. Aangesien die besetting van Midway deur Japannese magte hulle 'n operasionele basis sou gee wat minder as 1000 myl van Pearl Harbor af was, het admiraal Chester Nimitz die grootste deel van sy vlootmag gepleeg, het die draers USS Enterprise CV-6, USS Yorktown CV-5 en USS Hornet CV- 8 en hul 8 begeleidende kruisers en 15 vernietigers, 'n totaal van 26 skepe met 233 vliegtuie het begin om Midway te verdedig, saam met 'n mag van 5 kruisers en 4 vernietigers om die Aleoetiërs te dek.Midway het 'n gemengde Marine-, Navy- en Army -luggroep van 115 vliegtuie, wat baie verouderde vliegtuie insluit, 32 PBY Catalina Flying Boats, waarvan die 83 vegvliegtuie, duikbomwerpers, torpedovliegtuie en Army Air Force -bomwerpers wat deur 'n magdom onervare vlieëniers bestuur is.
Die Japannese vlagskip Akagi
Die Japannese het 'n mag van 7 slagskepe gestuur, 7 draers, waaronder die elite First Carrier Striking Group, bestaande uit die Pearl Harbor -aanvallers Akagi, Kaga, Soryu en Hiryu en hul hoogs opgeleide en bestryde ervare luggroepe wat uit 273 vliegtuie bestaan, saam met 14 kruisers en 39 vernietigers wat opdrag was om Midway te neem en die Amerikaanse vloot te vernietig toe dit uitkom om te veg, sowel as 'n mag van 4 slagskepe, 12 vernietigers wat die skerm aan die Aleoetiese invalsmag wat vergesel was deur 2 draers 6 kruisers en 10 vernietigers. Die ander draers het nog 114 vliegtuie aangepak. 'N Faktor wat die Amerikaners gehelp het, was die afstand tussen die Japannese taakgroepe wat oor duisende vierkante kilometer van die Noordelike Stille Oseaan versprei was, waaruit hulle nie vinnig 'n ander groep kon bystaan ​​nie.
Met die voorkennis wat die kodebrekers verskaf het, het die Amerikaanse troepe haastig na 'n afsnyposisie noordoos van Midway ontwyk en die Japannese onderzeeër -verkenningslyn ontwyk, wat die Japannese bevelvoerder, admiraal Yamamoto, sou vermoed dat hulle sou vind toe hulle sou reageer op die Japannese aanval op Midway. Taakspan 16 met die onderneming en Hornet seil eers onder bevel van agteradmiraal Raymond A Spruance en taakgroep 17 onder admiraal Frank "Jack" Fletcher met die Yorktown wat wonderbaarlik in 'n gevegstoestand gebring is nadat hulle groot skade aan Coral Sea opgedoen het. Fletcher het op grond van senioriteit algehele bevel aangeneem en admiraal Nimitz het sy bevelvoerders opdrag gegee om die beginsel van berekende risiko toe te pas by die betrokkenheid van die Japannese, aangesien die verlies van die Amerikaanse draers die hele Stille Oseaan aan die genade van die Japannese vloot sou toevertrou.
Op 3 Junie het 'n PBY Catalina die Japannese invalsmag ontdek en Amerikaanse langafstandbomwerpers het aanvalle daarteen geloods wat geen skade veroorsaak het nie. Die oggend van die 4de het die Amerikaners hul soekpatrone aangepas en die Japannese het in die middel van Midway gekom en hul eerste aanval teen die eiland begin. In reaksie hierop het landgebaseerde vliegtuie van Midway die Japannese draagmag aangeval wat groot ongevalle opgedoen het en die Japannese taakspan nie beskadig het nie. Die taakgroepe van die American Carrier het hul stakingsgroepe na die Japannese vloot gelanseer en genoeg vliegtuie agtergelaat van die Combat Air Patrol en Anti-submarine patrol. Terwyl die Amerikaners na die Japannese vloot gevlieg het, was die Japanners verward. 'N Verkenningsverslag van 'n vliegtuig wat by die bekendstelling vertraag is, het Amerikaanse skepe ontdek, maar 'n draer het eers later in die patrollie geïdentifiseer. Dit was die Yorktown en TF 17. Die Japannese het probeer om hul aanvalsvliegtuie te herstel en voor te berei vir 'n tweede aanval op die eiland en daarna met die ontdekking van die draer die taak om grondaanvalle te laai ten gunste van lugtorpedo's en pantserboorbomme . Die hardwerkende Japannese bemanning het nie tyd gehad om die wapens wat uit die vliegtuig verwyder is, te stoor nie, maar teen 1020 het hulle die Japannese stakingsgroep gereed gehad om teen die Amerikaanse vragmotors te begin.
AM6-2 Zeros het die Amerikaanse Torpedo-bomwerpers verslaan
Terwyl die Japannese bemanning gewerk het, was die Japannese draers besig om aanvalle deur die Amerikaanse torpedobomwerper-eskader, VT-6 van Enterprise, VT-8 van Hornet en VT-3 van Yorktown af te weer. Die Japannese Combat Air Patrol het die stadige, omslagtige en onder gewapende TBD Devastators ingeslaan toe hulle laag gekom het om hul torpedo's te begin. Torpedo Agt van Hornet onder bevel van LCDR John C Waldron het die aanval hard gedruk, maar al 15 die Devastators is neergeskiet. Slegs die vliegtuig van Ensign George Gay kon sy torpedo lanseer voordat dit neergeskiet word en Gay sou die enigste oorlewende van die eskader wees.
Hopeloos verouderd 40 van 44 TBD Devastators het in aksie verlore gegaan
Torpedo 6 onder bevel van LCDR Eugene Lindsey het swaar ongevalle gely en 10 van 14 vliegtuie verloor, met Lindsey as een van die slagoffers. Die laaste groep verwoesters wat aangeval het, was Torpedo 3 onder bevel van LCDR Lem Massey uit die Yorktown. Hierdie vliegtuie is ook gedemineer en Massey is dood, maar hulle het die Japanese Combat Air Patrol afgetrek na die dek, wat die taakspan blootgestel het aan die Dive Bombers of the Enterprise en Yorktown.
TBD Devastator val Akagi aan
Daar was verwarring onder die Amerikaners oor die presiese ligging van die Japannese draers, die Bombing 8 en Scouting 8 van Hornet het die draers nie gevind nie en moes terugkom weens 'n gebrek aan brandstof met 'n aantal bomwerpers en hul vegvliegtuie moes sloot. in die oseaan en wag vir redding. Die Enterprise -groep onder LCDR Wade McClusky was brandstofloos toe die nasleep van 'n Japannese vernietiger opgemerk is. McClusky het dit na die Japanese Task Force gevolg. Die groep van die Yorktown onder LCDR Max Leslie het ongeveer dieselfde tyd aangekom. Die mense het die lug leeg van Japannese vliegtuie gevind. Aan boord van die Japannese skepe was daar 'n gevoel van opgewondenheid omdat elke opvolgende groep aanvallers neergeslaan en met hul eie vliegtuie gereed was om 'n noodlottige slag te gee vir die Amerikaanse vragmotor en gewonder het hoe groot hul oorwinning sou wees.
Teen 1020 begin die eerste nul van die Japannese aanvalsgroep langs die vliegdek van die vlagskip afrol Akagi, aanboord Kaga vliegtuie besig was om op te warm terwyl hulle op die Soryu. Die niksvermoedende Japanners is uiteindelik gewaarsku toe uitkykpunte 'helduikers' skree. Wade McClusky se vliegtuie het oor die Akagi en Kaga hulle duik om 1022 in. Daar was 'n bietjie verwarring toe die grootste deel van Scouting 6 by die aanval van Bombing 6 op die Kaga. Die onvoorbereide draer is getref deur vier bomme van 1000 pond wat op haar vliegdek en hangardek ontplof het en die ten volle aangevuurde en gewapende vliegtuie van haar stakingsgroep ontvlam het en die vuurwapen besaai was oor die hangardek. Groot brande en ontploffings het die skip verwoes en binne enkele minute het die trotse skip tot 'n helse hel gereduseer met brande wat onbeheerbaar gebrand het. Sy is in die steek gelaat en sou in 1925 sink deur 800 van haar bemanning saam te neem. LT Dick Best van Scouting 6 het van die aanval afgeskil Kaga en verskuif na die Japannese vlagskip Akagi. Aan boord Akagi was twee van die Japannese legendariese vlieëniers CDR Mitsuo Fuchida leier van en CDR Minoru Genda die argitek van die Pearl Harbor -aanval en die daaropvolgende reeks Japannese oorwinnings. Beide beamptes was op die sieklys en het uit die siekeboeg gekom om te kyk hoe die vloot aangeval word. Sien Kaga in vlamme uitgebars het hulle betower gestaan ​​tot Akagi's uitkykpunte skree die waarskuwing "helduikers" om 1026. Best se vliegtuie het met 'n dodelike presisie -landingstrook van hul bomme getref Akagi's vliegdek wat verwoesting onder die gelaaide vliegtuie veroorsaak en brande begin en sekondêre ontploffings aansteek wat die skip in 'n hekseketel verander het. Teen 1046 moes admiraal Nagumo en sy personeel die vlag na die kruiser verplaas Nagara as Akagi's bemanning het probeer om die vlamme onder beheer te bring. Hulle sou dit tot in die nag doen totdat niks meer gedoen kon word nie en het die skip teen 2000 laat vaar. Admiraal Yamamoto het haar beveel om weg te skiet en om 0500 op 5 Junie is die trots van die Japannese draermag ontwrig.
Verkenning 6 kry die Akagi
VB-3 onder LCDR Max Leslie van die Yorktown het die Soryu met 17 vliegtuie, waarvan slegs 13 bomme gehad het as gevolg van 'n elektroniese wapeningsfunksie op 4 van die vliegtuie, insluitend die eskaderleier Leslie. Ten spyte hiervan duik hulle op die Soryu teen 1025 slaan die skip met 3 en miskien soveel as 5 bomme. Soryu soos haar metgeselle in vlamme uitgebars het toe die gereed vliegtuig en die munisipaliteit om haar dek ontplof. Sy is beveel om teen 1055 laat vaar en sou in 1915 sink met 718 van haar bemanning saam.
Die oorblywende Japannese plat op die Hiryu het later die dag dieselfde lot bereik nadat hy in 'n epiese tweegeveg met die Yorktown wat haar vliegtuig erg beskadig het.
Dit was nogal wonderbaarlik wat in Midway in die vyf belangrikste minute gebeur het. Skrywers het boeke oor Midway getiteld Ongelooflike oorwinning en Wonderwerk by Midway en die titels weerspieël die essensie van die geveg. 'N Duidelik kleiner krag het 'n baie beter vloot verslaan wat ervaring, opleiding en toerusting betref, en toe dit blyk dat die Japannese vloot in 'n bestek van minder as 5 minute sou oorwin, sou dit wat na 'n sekere nederlaag gelyk het, een van die ongelooflikste en selfs wonderbaarlike oorwinnings in die geskiedenis van vlootoorlogvoering. In die 5 minute is die geskiedenis op 'n asemrowende manier verander. Terwyl die oorlog sou voortduur en die Japannese steeds die Amerikaanse vloot in die waters rondom Guadalcanal pynlike verliese en nederlae aanrig, het die gety omgedraai en die Japannese het die inisiatief in die Stille Oseaan verloor om dit nooit weer te herwin nie. Die Japannese regering het die nederlaag vir die Japannese mense verberg en in plaas daarvan 'n groot oorwinning aangekondig, terwyl die Amerikaanse regering nie die inligting kon publiseer wat daartoe gelei het dat die Amerikaanse vloot op die regte tyd op die regte plek kon wees en die keiserlike vloot kon verslaan nie.
As 'n mens kyk na die implikasies van die oorwinning, het dit 'n aantal dinge gedoen. Eers het dit die verloop van die oorlog in die Stille Oseaan verander en dit waarskynlik baie ingekort. Tweedens het dit die vliegdekskip en die taakmag vir vinnige vragmotors gevestig as die oorheersende mag in vlootoorlogvoering, wat volgens sommige nog steeds bestaan. Uiteindelik het die vyf minute 'n era van die Amerikaanse vloot se oorheersing op die oop see ingelui, wat ten minste nog nie geëindig het as die opvolgers van die Onderneming, Hornet en Yorktown die oseane van die wêreld en die afstammelinge van die dapper lugdiensgroepe verseker lug superioriteit bo slagvelde regoor die wêreld.
Vlieg in 'n byekorf: Fighting Three at Midway
Voordat ek Pearl Harbor verlaat, het ek baie kort aanduidings gekry dat ons 'n aanval verwag en dat daar duidelik 'n groot geveg in die middel van die Stille Oseaan sou plaasvind. Dit is omtrent al wat ek gesê het voordat ek aan boord van die Yorktown (CV-5) op 30 Mei. Die nag het die luggroep in die saal vergader waar bevelvoerder Murr Arnold, die lugoffisier, ons 'n volledige inligtingsessie gegee het oor alles wat hulle weet oor die opponerende Japannese magte en hul waarskynlike bedoelings. Ons het dus 'n dag nodig gehad om na te dink voordat ons in posisie was. Na hierdie inligtingsessie was dit duidelik dat 'n baie ernstige en deurslaggewende verbintenis aan die kom was. As ons hierdie een kon wen, kan ons die Japannese opmars stop.
Luitenant -bevelvoerder Maxwell Leslie, bevelvoerder van die YorktownSe duikbomwerper-eskader wat VB-3 en 'n deel van VS-5 gaan lei, en luitenantkommandant Lance "Lem" Massey, bevelvoerder van Torpedo Squadron (VT) –3, stel voor dat ons 'n konferensie hou. Ek het voorheen 'n bietjie met Lem gepraat en vir hom gesê ek dink die vegter moet saam met hom gaan in plaas van met die duikbomwerpers. Hy het gesê: 'Ek dink jy moet met die duikbomwerpers opstaan, want dit is waar die nulle gaan wees. Dit was waar hulle in die Coral Sea -geveg was. " Ons het geweet dat ons nie genoeg vegters sou hê om saam met elkeen te stuur nie.
Ek het 'n plan gehad om agt vliegtuie te neem omdat ek twee afdelings wou hê - dit was die basiese taktiese uiteensetting wat ons ontwikkel het - en ek kon nie glo dat iemand dit sou probeer opbreek nie. As u 'n aantal vliegtuie gaan stuur, moet dit deur vier deelbaar wees, anders het u twee vliegtuie sonder vleuelmanne gelaat.
Max Leslie het gesê dat hy gedink het ek moet saam met die torpedovliegtuie gaan. Ek het gesê: 'Hoe laat ek my besluit?' omdat hulle met Alphonse en Gaston besig was om die vegters aan die ander eskader te gee. 1 Ek het besluit dat, aangesien die torpedovliegtuie in die Coral Sea -geveg byna onbestrede ingekom het en die werk gedoen het om hierdie skepe te laat sink, hulle meer bekommerd sou wees oor hulle. Hulle sou baie bekommerd wees oor 'n torpedo -aanval, en hulle gaan probeer om dit uit te skakel. Ons het dus almal ooreengekom dat ek met VT-3 sou gaan.
Die torpedovliegtuie was ou brandweervalle wat so stadig was-die ou TBD's sou ongeveer 80 knope gaan, met die neus af na 110-ongemaklik en het geen tenks gehad nie. Hulle het beskerming meer nodig gehad as enigiemand anders, sodat dit ons besluit bepaal het.
Ek weet nie hoeveel mense die nag van die 3de Junie baie goed geslaap het nie.
Ek was baie bekommerd oor die vraag of die torpedovliegtuie sou kon inklim of nie, en ek het geweet dat as die Japannese saam was in 'n enkele formasie en 'n vegvliegtuig van al die draers sou hê, ons heel waarskynlik in die minderheid sou wees. Ons was ook baie bekommerd dat die Zero op elke manier beter as ons sou presteer. Ons het gevoel ons het een voordeel omdat ons beter kan skiet en beter gewere het. Maar as u nie kans kry om te skiet nie, maak beter gewere min saak. Ek het hieroor gedink en watter vlieëniers ek sou saamneem. Ek het die nag nie baie geslaap nie, maar ons was almal redelik optimisties omdat ons gevoel het dat ons taktiese verrassing sou kry. Ons het nie gedink dat die Japannese weet dat ons daar naby is nie, en dit was 'n goeie morele bouer as u dink dat u een van die basiese beginsels van oorlogvoering - verrassing - aan u kant sal hê.
Ek was 'n bietjie ontsteld dat ons in twee afsonderlike taakgroepe was, met die Yorktown die enigste vervoerder in een van hulle. Kaptein Elliott Buckmaster, bevelvoerder oor die Yorktown, of agteradmiraal Frank Jack Fletcher, taktiese bevelvoerder van al die draers en bevelvoerder van Task Force 17, neem ek toe die volgende oggend voor ons begin, besluit dat ons slegs ses vegters moet laat gaan. Ek het nie tyd gehad om daaroor te werk nie, maar ek het na Murr Arnold gegaan. Ek het gesê ek is ontsteld dat die Yorkton was geskei van die Onderneming (CV-6) en Hornet
(CV-8), maar was nie te bekommerd nie, want ek het gedink dat hulle naby mekaar sou bly, genoeg vir wedersydse verdedigingsondersteuning. Hy het gesê: 'En 'n ander ding: u moet u vliegtuie terugbring, want ek dink ons ​​het 'n geweldige geveg.'
Ek het 'n laaste inligtingsessie gehou en beklemtoon dat ek wou hê dat die formasie bymekaar moet bly, dat niemand 'n eensame wolf gaan wees nie, want eensame wolwe leef nie baie lank onder die omstandighede waarin ons gaan nie, en dit was die beste manier om te oorleef en die torpedovliegtuie te beskerm.
Ek moes die formasie dat ons oor die torpedovliegtuie gaan vlieg vinnig hersien, want ses is nie deelbaar met vier nie. Ek het vaandrig Robert A. M. "Ram" Dibb as my vleuelman saam met luitenant (junior graad) Brainard Macomber, van VF-42, as my ander seksieleier, en sy vleuelman was vaandrig Edgar Bassett, ook van VF-42. Dit het twee, die masjinis Tom Cheek en die vlag, Daniel Sheedy, agtergelaat. 2 Daarom het ek besluit dat ons hulle net agter die 12 torpedovliegtuie sal plaas, op 'n effens laer hoogte as wat ek sou vlieg, 1000 of 1500 voet bo die torpedovliegtuigformasie, wat 'n formasie in die vorm van 'n driehoek sou wees, 'n soort van 'n V van Vs. Dit is die manier waarop hulle na die teiken sou vlieg totdat hulle moes verdeel en versprei het om die torpedo -aanval te maak.
Ons moes S -draaie doen, om te vertraag, sodat ons nie van die TBD's weghardloop nie so stadig, en ons wou nie stilstaan ​​nie, sonder om te beweeg as iets ons tref voordat ons dit verwag. Ons vlieg ons standaard gevegsformasie wat ek ontwikkel het, met 'n seksieleier en slegs een vleuelman, in 'n gevegsafdeling van vier vliegtuie, twee tweevliegtuiggedeeltes. Ek het gelei. Ram Dibb was reg onder my vlerk, en Macomber het Bassett op sy vlerk.
Ek het die standaard voor die oorlog gemaak. Ek het aanbeveel, nadat ek hierdie weefbedryf ontwikkel het, dat al die eskaders dit as 'n standaard vegformasie aanvaar. Ek het 'n boodskap van bevelvoerder, Aircraft, Battle Force gekry, dat aangesien die tweevliegtuiggedeelte so 'n radikale verandering was, hy nie al die eskaders sou dwing om dit te doen nie, maar dat ek die bevoegdheid het om dit in my eskader te doen. Teen hierdie tyd was die idee eintlik besig om op te vang. VF-2 het dit gedoen, en sommige van die ander ook. Hulle het die derde vliegtuig weggegooi en twee-vliegtuiggedeeltes gevlieg, maar hulle het nie die weeftaktiek gevolg nie.
Die Hornet was nogal nuut in die Stille Oseaan, en ek het haar vlieëniers nog nie gesien nie, maar ek het probeer om dit te versprei. Luitenant -bevelvoerder James Flatley, uitvoerende beampte van die YorktownSe VF-42 by die Slag van die Koraalsee, en ek het dit bespreek-soms laat in die nag-en hy het my 'n rukkie gehelp. Hy het gesê: 'Ek dink die viervlak-afdeling is goed, maar ek dink dat ons nie almal dieselfde moet probeer nie. Waarom probeer ek nie ses vliegtuie in 'n formasie nie, en probeer u vier, dan sal ons sien watter een die beste is. " Later het hy twee boodskappe gestuur, 'n persoonlike boodskap aan my waarin gesê word dat die vier-vliegtuig-afdeling die enigste ding is wat sal werk, en "ek noem dit die Thach-weef, ter inligting." Ses vliegtuie werk nie. Die twee ekstra mense verdwaal. Hy het 'n amptelike boodskap gestuur waarin hy dit beskryf en sê dat hulle oortuig is dat dit die enigste manier is waarop ons vegters kan veg, veral teen superieure vyandelike vegters.
Ons het later as die vliegtuie van die Onderneming en Hornet. Hulle het 'n bietjie na 0700 begin en ons het eers omstreeks 0840 begin begin. Teen 0900 was ek in die lug. Dit was 'n pragtige dag. Daar was klein, opgeblase wolke van ongeveer 1 000 tot 1,500 voet wat soms 'n bietjie dikker word, en soms sou dit oopgaan en baie verspreid wees. Dit was so tot in die vyandformasie.
'N Vreemde ding het onderweg gebeur. Ons vlieg saam en ewe skielik, voor ons en effens aan die kant, gooi twee groot ontploffings water hoog op. Dit lyk asof daar niemand is nie, maar ek het gewonder of iemand nie per ongeluk 'n paar bomme laat val het nie. Dis presies hoe dit uitgedraai het. By die bewapening van die bomme - het die wapentoestel gewerk op 'n manier wat ook die bom losgelaat het. Max Leslie en drie ander in sy eskader het hulle s'n verloor.
So het ons ingegaan. Almal van ons was natuurlik baie opgewonde en weliswaar senuweeagtig. Ek dink die meeste ander mense het redelik gedoen wat ek gedoen het-het voortgegaan met my afmeldlys, en sodra ons in die lug was, het ek elke afdeling hul gewere laat toets sodat hulle gereed was en al die skakelaars aan was en nie op veiligheid nie, en ons het ingegaan.
Lem Massey het 'n klein koers verander na regs. Ons het op 'n rigting van ongeveer suidwes gestyg, en ek het gewonder hoekom hy dit gedoen het.As ek vorentoe kyk, kon ek skepe deur die wolke sien breek, en ek het gedink dit was dit. Ons het pas ongeveer tien kilometer van die buitenste skerm van hierdie groot mag begin nader kom, dit lyk asof dit oor die oseaan versprei is, en daar verskyn 'n paar gekleurde luguitbarstings in ons rigting, een rooi en nog 'n oranje, en dan nie meer nie. Ek het gewonder hoekom hulle op ons sou skiet omdat ons nie eers naby was nie. Ons is van die oppervlakskerm af gesien en hulle het die gevegspatrollie gewaarsku. 'N Kort tydjie, voor ons naby die lugvaartreeks kom, kom daar nulvegters op ons af. Ek het hulle probeer tel. Ons was altyd opgelei om dinge in 'n oogopslag te tel, en ek het gedink daar is 20.
Die eerste ding wat gebeur het, was dat Bassett se vliegtuig brand. Hy trek uit, en ek sien hom nie meer nie. Hy is dadelik neergeskiet, ek het nie die nul gesien wat hom gekry het nie. Ek was verbaas dat hulle soveel nulle op my ses vegters gesit het. Ek het verwag dat hulle eers vir die torpedovliegtuie sou gaan. Hulle moes geweet het dat ons nie die vinnige versnelling het om hulle te vang soos hulle vinnig en vinnig agteruit kom nie. Maar toe sien ek dat hulle 'n tweede groot groep het wat nou by ons verbystorm en in die arme torpedovliegtuie instroom.
Die posisie van Macomber was te naby aan my om 'n effektiewe weefwerk toe te laat, en ek het nie baie goeie skote op die nulle gekry nie. Ek het hom oor die radio gebel en gesê: 'Maak meer oop. Ongeveer dubbel jou huidige afstand en weef. " Geen erkenning nie. Sy radio moes dood gewees het. (Hy het sedertdien gesê dit is). Hoe ironies het hierdie situasie nie geword nie! Ek het amper 'n jaar daaraan bestee om te ontwikkel wat ek oortuig was die enigste manier om teen die nul te oorleef, en nou lyk dit of ons dit nie kon doen nie. Ek het heeltyd gewonder hoekom Macomber so naby was in plaas daarvan om te kan weef. Hy het natuurlik nooit die weefsel beoefen nie. Hy was een van die VF-42-vlieëniers tydens die Coral Sea-geveg en het toe met 'n paar nulle verstrengel geraak. Maar hy het by VF-3 aangemeld net voor ons vlieg om aan boord te kom Yorktown op pad na Midway.
Ek het aangeneem dat my eks, luitenant -kommandant Donald Lovelace, hulle ingelig het of vereis het dat hulle die Eskader Taktiese Leer. Ek besef skielik dat Don nie veel tyd het om iemand in te lig voordat hy sy kop afgekap het nie. 3 Ek het so hard probeer om die gruwelike ongeluk uit my gedagtes te vee dat ek vergeet het dat Don nie meer by ons is nie. Toe onthou ek dat ek tydens die inligtingsessie op die laaste minuut vir my vlug gesê het om bymekaar te bly. Macomber moes gedink het dat ek bedoel het dat hy 'n geslote formasie sou vlieg. Wat ek eintlik bedoel het, was dat ek geen eensaam-wolf-taktiek wou hê nie.
Te laat om hierdie misverstand nou reg te stel. Ek kon Cheek en Sheedy nie sien nie, en ek bel Ram Dibb, my vleuelman, en sê: "Maak asof jy 'n leier is en beweeg ver genoeg om te weef." Hy het gesê: "This is Scarlet Two, wilco." Sy stem klink asof hy opgewonde was om hierdie "promosie" reg te kry in die middel van 'n geveg.
Verskeie nulle het op 'n kop-aan-aanval aanval op die torpedovliegtuie gekom en Lem Massey se vliegtuig dadelik verbrand. Dit het net in vlamme ontplof. En, pragtig, het 'n ander groep langs die torpedovliegtuie gekom. Die lug was soos 'n byekorf, en ek was op daardie oomblik nie seker of iets sou werk nie. Dit het nie gelyk asof my weefsel werk nie, maar toe begin dit werk. Ek het 'n goeie skoot op twee van hulle gekry en dit verbrand, en een van hulle het na my wingman geslaan, na regs getrek en toe teruggekom. Ons het voortdurend geweef, en ek het 'n kopskoot op hom gekry, en net toe ek hierdie man sien aankom, het Ram gesê: 'Daar is 'n nul op my stert.' Die Zero was nie direk agteruit nie, meer as 45 grade, en het hom begin volg, wat my die eerste benadering gegee het.
Ek moes waarskynlik besluit het om onder hierdie nul in te duik, maar ek het my humeur verloor. Hy het my net 'n paar meter gemis met vlamme wat uit die onderkant van sy vliegtuig kom. Dit is soos om hoender te speel met twee motors op die snelweg, behalwe dat ons albei ook geskiet het. Dit was 'n bietjie dom. Ek het dit nie meer probeer nie.
Hulle het aanhou binnekom, en teen hierdie tyd was ons oor die skerm, en meer torpedovliegtuie val, maar so ook 'n paar nulle. Ons hou ten minste baie van hulle verloof. Ons kon die draers sien. Hulle stoom teen 'n baie hoë spoed en het vliegtuie gelanseer. Die torpedovliegtuie moes skeur om 'n effektiewe aanval te maak. Ons het gedink dit gaan redelik goed met hulle totdat hulle uitmekaar is. Dan was hulle natuurlik uiters kwesbaar, alleen, sonder wedersydse beskerming. Die nulle kom die een na die ander in, en soms gelyktydig van bo en van die kant af. Ons kon nie by die torpedovliegtuie bly nie, behalwe een of twee wat toevallig onder ons was.
Ek het telkens die aantal vliegtuie getel wat ek geweet het dat ek aan die brand gesteek het. U kan nie wag dat hulle spat nie, maar u kan sien of hulle regtig goed vlam en dat u iets behalwe rook sien. As dit ware rooi vlamme was, het jy geweet dat hy dit gehad het. Ek het hierdie klein knieblokkie gehad en sou elke keer as ek een skiet, afmerk wat ek geweet het weg was. Dit was nogal dwaas. Waarom het ek my pad gemerk as dit nie terugkom nie? Ek was toe heeltemal oortuig dat ons nie terugkom nie. Daar was nog soveel nulle, en hulle het reeds een van ons vegters gekry, en toe ek rondkyk, kon ek nie meer Cheek of Sheedy sien nie, so daar was net twee ander wat ek van my eie Macomber aan my linkerkant kon sien en Ram Dibb, en ek.
Pure logika sou almal oortuig dat ons met hul voortreflike prestasie en die aantal nulle wat hulle in die stryd werp, onmoontlik sou kon oorleef. 'Wel,' het ek gesê en met myself gepraat, 'ons sal baie van hulle saamneem as hulle ons almal gaan haal.' Ons het aanhou om hierdie weefsel te werk, en dit het gelyk asof dit beter en beter werk. Hoe lank dit geneem het, weet ek nie, maar sedertdien het ek nie die minste idee hoeveel nulle ek neergeskiet het nie. Ek kan net nie onthou nie, en ek dink nie dit maak te veel verskil nie. Dit wys net dat ek absoluut oortuig was dat niemand daar kon wegkom nie, dat ons nie terugkom nie, en ook nie een van die torpedovliegtuie nie.
Toe lyk dit asof die aanvalle 'n bietjie begin verslap. Ek het gebel en gesê: 'Hel, hulle hou nie so goed daarvan as vroeër nie. Hou bymekaar en ons kom nog huis toe. " Die torpedovliegtuie het ingegaan. Ek het drie of vier van hulle gesien wat inklim en aanval. Ek glo dat daar ten minste een torpedo -treffer gemaak is. Al die rekords, en die Japannese, en Sam Morison se boek het gesê dat geen torpedo's getref het nie. 4 Ek is nie seker dat die mense aan boord van 'n skip wat herhaaldelik getref word, werklik weet of hulle deur 'n torpedo of 'n bom getref is nie. Ek was aan boord van die Saratoga (CV-3) toe sy getorpedeer is en die Yorktown toe sy gebombardeer is en ek nie die verskil kon sien nie. Ek dink ek het ten minste een treffer gesien, maar dit het plaasgevind tydens of baie kort voordat die duikbomwerpers ingekom het.
Omdat ek redelik besig was, kon ek nie nou en dan 'n blik kry nie. Toe sien ek hierdie glinster in die son - dit lyk soos 'n pragtige silwer waterval - dit was die duikbomwerpers wat afkom. Ek kon hulle baie goed sien, want dit is ook die rigting wat die nulle was. Hulle was bo my, maar nader, nie naby die hoogte van die duikbomwerpers nie.
Ek het nog nooit so 'n uitstekende duikbom gesien nie. Dit het vir my gelyk soos byna elke bom wat getref is. Natuurlik was daar 'n paar byna ongelukke. Daar was geen wilde diere nie. Ontploffings het in die draers plaasgevind, en omtrent die tyd het die nulle verslap. Ons het twee torpedovliegtuie uitgebring en toe teruggegaan en 'n ander een opgetel wat ons gesien het, by hom en by hom bly, in die hoop dat die nulle hom nie heeltemal by hulself sou hê nie. Natuurlik is die TBD's moontlik erg getref en sommige van hulle was in die water en ons het dit nie gesien na die torpedo -aanval nie. Ek weet dat meer as twee aangeval is. Ons het binne 'n paar minute 'n bietjie vroeër as die duikbomwerpers ingekom en die meeste, indien nie almal, van die vyandelike gevegspatrollie getrek. Hulle was gereed en wag vir ons toe ons binne 30 minute na die VT-8 en VT-6 aanvalle kom.
Ek kon net drie draers sien. Ek het nog nooit 'n vierde een gesien nie. Een van hulle, waarskynlik óf die Soryu of die Kaga, brand met helder pienk en soms blou vlamme. Ek onthou dat ek na die hoogte van die vlamme gekyk het en opgemerk het dat dit omtrent die hoogte was dat die skip lank was - die lengte van die skip - net 'n soliede vlam wat opgaan en baie rook boonop. Ek het gesien hoe drie draers redelik woedend brand voordat ek vertrek, een torpedovliegtuig optel en vlieg terug na die Yorktown daarmee. Ek was 'n volle 20 minute oor die Japannese vloot.
Was die besluit om die torpedovliegtuie te bedek, die regte een? O ja. Hierdie torpedo -vlieëniers was al my baie goeie vriende, veral Lem Massey, en hy was verlore. Ek het nogal sleg gevoel daaroor, net hopeloos. Ek het gevoel dat ons nie genoeg gedoen het nie, dat as hulle geen treffers kry nie, die hele torpedovliegtuig 'n fout was. Maar u kon dit natuurlik nie nalaat om dit te stuur nie, en as u daaroor nadink, besef ek dat hierdie klassieke, gekoördineerde aanval wat ons jare lank beoefen het, met die torpedovliegtuie wat laag is en die duikbomwerpers hoog kom feitlik gelyktydig, dit is wat ons probeer doen het, hoewel dit gewoonlik beter is as die duikbomwerpers eerste slaan, dan kan die torpedovliegtuie beter inkom onder die verwarring van bomme wat bars.
Ek het besef dat hier die omgekeerde van die Coral Sea -geveg was, dat hierdie mense nie tevergeefs hul lewe gegee het nie; hulle het 'n wonderlike taak verrig om al die vyandelike gevegspatrollie aan te trek, al die beskerming wat die Japannese draers gehad het. verloof en is vasgehou. Ons het dus iets gedoen, en miskien baie meer as wat ons destyds gedink het. Ons het die vyand wat in die duikbomwerpers beland het, betrek en verhinder dat hulle baie treffers kry.
Die ses Yorktown Wilde katte was die enigste vegters wat gevegte oor die Japannese vloot gekry het - geen ander vegters nie. En VF-3 was die enigste vegvliegtuig in die Slag van Midway wat later 'n aansienlike luggeveg gehad het ter verdediging van ons draers.
Working the Weave
Miskien is die bekendste taktiek vir hondegevegte uit die Tweede Wêreldoorlog die 'Thach Weave'. Die maneuver, wat ontwikkel is deur luitenant John S. "Jimmie" Thach, het Grumman F4F Wildcat -vlieëniers gehelp om te oorleef teen baie vinniger, vinniger klim en stywer draai by Mitsubishi A6M Zeros in die vroeë dae van die oorlog. Die weef wat eers tydens die Slag van Midway in gebruik geneem is, is nie uit 'n geveg nie, maar uit 'n anonieme verslag gebore. Soos Thach onthou:
Ek het die 'weef' voor die oorlog, in die somer van 1941, op my kombuistafel in Coronado ontwikkel. Ek het gelees dat ek die gevegsverslae van die Coral Sea -stryd bestudeer het en dit reggekry het net voor die Slag van Midway. Dit is glad nie waar nie. Ons het dit al lank beoefen.
In die lente van 1941 ontvang ons 'n intelligensieverslag van groot betekenis uit China. Dit beskryf 'n nuwe Japanse vliegtuig, 'n vegvliegtuig, met prestasie wat baie beter was as alles wat ons gehad het. Dit het meer as 5.000 voet per minuut klim, 'n baie hoë spoed en kon in enige ander vliegtuig draai. Ek het gevoel dat ons die verslag 'n bietjie geloof moet gee, want elkeen wat dit geskryf het, het soos 'n vegvlieënier gepraat, asof hy weet waarvan hy praat.
As jy iemand het wat vinniger is as jy, moet jy hom op een of ander manier vasvang sodat hy nie sy superioriteit kan gebruik nie, wat dit ook al is. Ek het geglo ons het een voordeel: ons het goeie gewere en kan skiet en slaan. Ons moet iets doen om die teenstander te verlei om ons die belangrikste geleentheid te gee. Dit was die enigste kans wat ons gehad het. So het ek elke aand aan hierdie probleem gewerk. Ek gebruik 'n boks kombuistoue op die tafel en laat elkeen 'n vliegtuig voorstel. Ek sou elke aand tot ongeveer middernag hieraan werk.
Vir jare het die formasie waarmee ons gevlieg het, afdelings met drie vliegtuie, 'n leier en twee vleuelmanne, my ontstel. As jy gaan veg en radikale wendings doen, was dit 'n moeilike formasie. Dit was duidelik dat as ons iets skielik sou kon doen om 'n vyand te mislei, ons een van die vliegtuie moes weggooi en net 'n tweevlak-afdeling moes hê, wat ek gedoen het. Op daardie tydstip het almal drievliegtuiggedeeltes gevlieg, sowel in ons land as in Europa.
Thach het die basiese gevegseenheid in die vooruitsig gestel as 'n viervliegtuigafdeling wat uit twee gedeeltes met twee vliegtuie bestaan. Die regte paar kyk na die sterte van die linker gedeelte en omgekeerd. Met die twee afdelings wat wyd uitmekaar is, sal 'n vyandelike vliegtuig die een bo die ander moet kies. As die regtergedeelte sien dat sy genote aangeval word, breek dit 'n draai van 90 ° na die linkerkant. Daardie gedeelte, wat altyd regs kyk, sien die breuk en weet instinktief dat hulle aangeval word en breek onmiddellik na regs. Die vyand sou die linker gedeelte volg, maar word deur 'n regstreekse aanval deur die regterkant onderwerp.
Dus, die weefsel lyk asof dit die enigste ding is om te doen. Ek was baie opgewonde oor hierdie ontdekking en het dit aan die eskader voorgehou. Om die meerderwaardigheid van die nul te simuleer, het ek vir Butch O'Hare, een van die beste vlieëniers van die eskader, gesê om vier vliegtuie te neem en volle krag te gebruik, en ek sou vier neem en nooit die gas meer as halfpad ry nie. Dit het hom ten minste uitstekende prestasie gelewer. Miskien dubbel, miskien nie. Ek het vir Butch gesê: 'U val aan vanuit elke rigting wat u wil.'
Hy het allerhande aanvalle uitgevoer, 'n hele paar van oorhoofse en afkomende, op hierdie manier en dat.
Nadat ons geland het, het hy gesê: 'Skipper, dit het regtig gewerk. Dit werk regtig. Ek kon nie aanval nie, sonder om die neus van een van jou halfgasvliegtuie na my te kyk. U kry dus ten minste 'n skoot, alhoewel ek ook 'n kans gehad het, is dit ten minste nie eensydig nie. Die skielike wending, meestal, alhoewel ek geweet het wat jy gaan doen, het my altyd 'n bietjie verras. Toe ek vasbeslote was om die sneller te druk, het hy hiernatoe gegaan en ek het nie gedink hy sien my nie. "
Natuurlik het hy nie. Dit is die mooiste hiervan, en u het nie 'n radio nodig nie. Ons voel dus 'n bietjie beter oor die situasie. Nou het ons iets gehad om aan te werk, om te verhoed dat ons gedemoraliseer word.