Hou jy van clematis? Plant die prinse! * Oor plante
Hou jy van clematis? Plant die prinse!
Dit is moeilik om 'n teler te vind wat nie die skoonheid van clematis bewonder nie en nie die blom in die tuin wil plant nie. Baie word egter gestuit deur die probleme wat verband hou met die verbouing van hierdie nie die maklikste oes nie. Kenmerke van snoei, die behoefte aan skuiling, verraderlike swamsiektes wat oornag 'n volwasse blombos kan vernietig. Al hierdie vrae verdwyn heeltemal wanneer die naaste familielid van clematis gekweek word - 'n beskeie tuinprins. Natuurlik het hierdie rankplant 'n effens ander voorkoms - nie so plegtig en edel soos clematis self nie - maar sodra u 'n blomende prins lewendig sien, is dit moeilik om nie op hom verlief te raak nie.
Die skoonheid van hierdie blom is heeltemal anders - sag, beskeie en geheimsinnig. Tans kom vorste nog steeds nie baie voor in tuine nie, maar hulle verdien meer en meer aandag. Uiteindelik is dit baie makliker om te groei, en hulle sal die tuin nie minder nie as die konings van tuinstokke - clematis, versier.
Verskille tussen prins en clematis
Prinsesse plant en versorg
Vorste in die ontwerp van die tuin
Die verhouding met die prins en clematis is nie in twyfel nie. In die eerste plek behoort albei plante tot dieselfde Lyutikov-familie en het in baie opsigte 'n soortgelyke voorkoms - 'n liana-vormige stam, komplekse blare, groot en helder kelkblare wat die blom vorm.
Die botaniese naam van die prins Atragene (Atragene), en sommige geleerdes beskou die prins as 'n subgenus van clematis. Telers wat by hierdie standpunt hou, stel nuwe prinsvariëteite bekend onder die naam "clematis." Daarom word prinse dikwels onder hierdie naam te koop aangebied, en die Latynse naam 'Atragene' word dikwels tussen hakies aangedui.
Spesialiste wat die prins nie as 'n deel van die genus "clematis" beskou nie, beskou hierdie plant as 'n onafhanklike spesie. Hoe dit ook al sy, die prins en die clematis het 'n aantal belangrike verskille. Kom ons probeer dit uitvind.
Die aanwesigheid van die bloeiwyses van prinse en clematis is die teenwoordigheid van groot helderkleurige kelkblare, wat dikwels nie met blare gekorrigeer word nie. Boonop is die werklike blomblaartjies heeltemal afwesig en bestaan ​​die blom uit talle meeldrade omring deur skutblare en staminodynia. Clematis blomme is in die meeste gevalle wyd oop, soos skottels, en hul grootte in deursnee wissel van 5 tot 20 sentimeter.
Inteendeel, die blom van die prins het die vorm van 'n hangende klokkie (terryvorms lyk ook vaagweg soos 'n krisantemum of nimfaeum). Bloemblaaie word omraam deur 'n koppie met elegante dun, puntige blomblare in verskillende kleure. In grootte is die blom van die prins baie kleiner as dié van clematis - 3-12 sentimeter.
Clematis en prinse klim op danksy krullerige blomblare wat maklik om die dun stutpale toegedraai word wat op pad is na hul groei. Albei plante het 'n ingewikkelde soort blaarblad; hul gekerfde blare is meestal drievoudig of dubbel drievoudig.
Die belangrikste verskil tussen clematis en prins van mekaar in verhouding tot blare, is dat die prinsblare 'n getande rand en 'n puntige vorm het, terwyl die rande van clematis-blaarblaaie meestal glad is en oor die algemeen meer gerond lyk. Dit is waar, hierdie verskil is slegs waar in vergelyking met die prins met bastervariëteitsklematis, aangesien spesiesklematis (Tangut, druif, ens.) Blare soos prinsblare kan hê.
Soos u weet, word variëteitklematis volgens die blomtyd in twee soorte verdeel: blom op die lote van verlede jaar (twee keer blom: die eerste golf rondom Junie, die tweede in Augustus) en blom op die lote van jong groei (blom in Junie-Julie). Die prinse blom baie vroeg - laat April - begin Mei (sommige variëteite - in die vroeë somer). Prinses kan soms blom aan die einde van die somer herhaal, maar dit sal nie so volop wees nie.
Verhouding tot die lig
Soos die meeste wingerde, verkies clematis dat hul 'bene' in die skaduwee is, en dat hul 'kop' in die son is. Dus sal die wortels van die plant, onder die grasdak van korter bure, beskerm word teen oorverhitting en vinnige droging, en blare en bloeiwyses sal genoeg sonlig kry om te groei en te ontwikkel.
In vergelyking met clematis, is die prins meer skadu-verdraagsaam en blyk 'n ideale wingerdstok te wees vir vertikale tuinmaak van skaduryke uithoeke van die tuin. In die son verdwyn vorste vinnig, hul bloeiwyses brand uit en lyk ligter. En jong plante wat op 'n sonnige plek geplant word, kan selfs sterf.
Aanhangers van clematis is sekerlik deeglik bewus van die verraderlike swamsiekte wat clematis wilt genoem word. Aan die begin van die vorige eeu het hierdie ongeneeslike siekte die plant van clematis in Europese tuine byna heeltemal vernietig. Die aanvang van die siekte manifesteer skielik, meestal gedurende die periode van aktiewe blom van die bos. In die eerste plek verdwyn die toppe van jong lote naby clematis, waarna blare en blomme. Die plant is ook bedek met individuele donker kolle of blare en die stingels is heeltemal swart.
Tans is daar geen doeltreffende behandeling teen hierdie plaag nie, en telers werk aan teelvariëteite wat bestand is teen verwelking, waarvan sommige reeds te koop is.
Wat die prinse betref, word hulle meestal nie deur die verwelking beïnvloed nie, met die uitsondering van baie seldsame gevalle. In die reël, met 'n suksesvolle keuse van 'n landingsplek en behoorlike versorging, kan siektes en plae prinses omseil.
Die behoefte aan skuilname hang grootliks af van die verskeidenheid. In die meeste gevalle vertoon clematis wat tot die tweede groep snoei (terry, grootblom, ens.) Behoort, minder winter gehardheid en moet hulle versigtig wees vir die winter. Onder die clematis van die derde snoeigroep (Vititsela, Jacquman, ens.) Is daar albei meer en minder winterharde eksemplare. In die meeste gevalle, op handelsmerkverpakking of in katalogusse, dui die vervaardiger die minimum temperature aan wat 'n spesifieke variëteit in die winter kan verdra.
Wat die prinse betref, die meeste van hul spesies en variëteite is baie winterharde, en sonder enige skuiling verdra hulle ryp van –30 grade en onder. In sommige variëteite van groot kroonblare-prinse kan die winterhardheid egter effens verminder word. Daarom is dit beter om die inligting oor die variëteit in detail te bestudeer wanneer u variëteite van Westerse seleksie koop.
In die meeste gevalle is die lugdeel van clematis nie bestand teen vriestemperature nie, en sterf dit geheel of gedeeltelik in die winter, en word die groei van die plant hervat deur lote van die wortels te vervang. In hierdie verband word verskillende hoofgroepe clematis onderskei: die tweede - die stingels word gedeeltelik bewaar, daarom word hulle gesnoei. En die derde - die stingels oorwinter nie, wingerde word in die herfs heeltemal afgesny.
Maar die eerste groep snoei (hoef nie gesnoei te word nie), bevat spesies clematis en die prinse self. As gevolg van die winterhardheid van die vorste, word hul gelignifiseerde lote goed bewaar in die winter en hoef hulle nie spesiale snoei te hê nie, met die uitsondering van sanitêre vorm en vorming.
As gevolg van die hoë winterhardheid en die afwesigheid van 'n verpligte snoei aan die begin van die seisoen, word vorste vinniger wakker en word hulle bedek met blare en jong lote wat ontwikkel uit die sinusse van die stingels van verlede jaar. As clematis net na die winter die luggedeelte opbou, is hierdie bekoorlike rankplante al heeltemal blaaragtig en begin dit knoppies vorm.
In die natuur word wilde soorte vorste in byna al die bergagtige streke van Eurasië aangetref - van die Alpe tot die Kaukasus en die Himalajas. Hieruit volg dat prinse bergplante is wat goed op droë, klipperige grond ontwikkel. Daarom word aanbeveel om 'n droë plek te kies sonder stagnasie van water om hierdie wingerde te plant. Dit is beter om dreinering te reël op swaar, klam gronde in 'n plantkuil.
Aangesien prinse op die slegte gronde in die natuur groei, het hierdie plante 'n veeleisende vrugbaarheidsgraad en hoef hulle nie bykomende kunsmis by die plantgat te voeg wanneer hulle op matig vrugbare tuingrond geplant word nie. Die meganiese samestelling van die grond moet los, lig en deurlaatbaar wees. In verhouding tot die grondreaksie verkies die liana 'n effens alkaliese of neutrale substraat.
Vorste kan op 'n oop, sonnige plek groei en blom, maar in hierdie geval sal hul blare en blomme kleiner wees, en die blare verbrand. Boonop is die algemene blomtyd op sonnige plekke korter as in gedeeltelike skaduwee, hoewel wingerde vroeër blom. Daarom is dit beter vir prinse om skaduwee of gedeeltelike skaduwee plekke te kies. Dit is ook belangrik dat die aanplantings geleë is op plekke wat beskerm word teen sterk wind, anders kan broos stingels en blomme aan windstoot ly.
Die meeste soorte en basters van vorste is winterharde genoeg en behoort tot 3 (tot -40 ° С) of 4 sones (tot -34 ° С) en hulle het geen skuiling nodig vir die winter nie. Dit is ook onmoontlik om die stingels in die herfs te sny, want in die lente begin die blom op verlede jaar se stingels. Indien nodig, word sanitêre of vormende snoei uitgevoer na die voltooiing van die eerste blomgolf.
Om die wingerdstokke gereeld nat te maak, is dit eers nodig in die eerste jaar na plant, en hul lang, diep wortels kan water uit die diep lae van die grond haal. Volwasse vorste word slegs tydens 'n droogte natgemaak. Hierdie plante kan sonder ekstra bemesting, maar om groter blomme te verkry, kan hulle tydens ontkieming met ingewikkelde kunsmis bemes word.
Prinsesse is ideaal as vertikale komponent van skadu-blombeddings. In hierdie geval kan wingerdstokke gebruik word om 'n agtergrond te skep, aangesien hulle elke heining perfek masker, en hul gekerfde groen blare is 'n uitstekende agtergrond vir ander plante.
Aangesien die vorste goed reageer op die skadu van die wortelsone, kan dit aan die voet van die wingerde skadu-verdraagsame meerjariges met groot blare (leërskare, waasers, buzulnik, wierook, ens.) Geplaas word.
Die vorste is nie minder goed om die boomstamme van ou bome en slakke te versier nie. Soms word die wingerdstok as 'n grondbedekking gekweek, in welke geval dit veral effektief sal wees as die blomstingels van die keermure af val. Prinses word ook gereeld gebruik om die noordelike muur van 'n huis te versier of om 'n skuur en ander buitegeboue vir hul oë te verberg.