ToekomsVenster: Hy maak ’n pad in die woenstynFoto: pixabay.com ”Kyk, Ek gaan iets nuuts doen, dit staan op die punt om te gebeur, julle kan dit al sien kom; Ek maak in die woestyn ŉ pad, Ek laat in die droë wêreld riviere ontspring.” – Jesaja 43:19 (AFR83) Die Woord van die Here is merkwaardig, betekenisvol, vertroostend, bemoedigend, opbouend, positief, inspirerend, fassinerend… so kan ŉ mens aangaan. Dit laat my wonder waarom ons so min tyd in die Woord spandeer? Dit egter daar gelaat, ons aandag is vandag by die aangehaalde vers oor die Here wat iets nuut gaan doen. Nuut en oud is twee metafore wat dikwels in die Bybel gebruik word. Soms eksplisiet en soms ingebed in die sub-teks. Die Bybel is in twee dele verdeel, die Ou en Nuwe Testament. Dit beteken nie dat die een die ander vervang of dat die een nou van minder waarde is nie. Die oue staan in die teken van belofte en die nuwe getuig van die vervulling. Wat beloof is, het waar geword, het gematerialiseer. God se Woord is betroubaar en geen enkele belofte bly in die lug hang nie. Daar is sprake van ŉ ou en ŉ nuwe verbond, selfs ŉ nuwe liefdesopdrag. “Soos jouself” word “soos Ek julle liefgehad het”. Die Nuwe Testament lui die tydvak van radikale geloof in. Wat geïmpliseer is, het nou werklikheid geword. “Die ou dinge is verby”, sê die Bybel, “alles het nuut geword”. “Die Here sê: ‘Moenie vassteek by die verlede nie. Moenie net dink aan die dinge wat verby is nie’.” – Jesaja 43:18 (DB) “Die glans van die ou era is niks in vergelyking met hierdie nuwe tyd nie.” – 2 Korintiërs 3:10 (DB) “Los julle ou manier van lewe. Soos ŉ mens vuil klere uittrek, moet julle julle ou geaardheid uittrek, want dit is vol sonde en wil net verkeerde dinge doen. Die einde van daardie pad loop op verwoesting uit.” – Efesiërs 4:22 (DB) “Nou weet ek dat wanneer iemand aan Christus behoort, hy ŉ splinternuwe mens is; ŉ nuwe skepping in die kleine. Al die ou sondige dinge is dan iets van die verlede. Dan is die nuwe lewe hier!” – 2 Korintiërs 5:17 (DB) Die woestyn-metafoor in die teks, is betekenisvol. Woestyn staan vir dit wat droog en dood geraak het. Daar kom woestyntye in elkeen van ons lewens. Dinge kwyn in die woestyn. Min dinge oorleef in die woestyn, tog was die woestyn-ervaring van Israel ŉ besondere tyd in hul lewens; ŉ era waarna hulle telkens terug verlang het. Dit was ŉ tyd van volkome vertrou op die Here, van totaal en al aangewese wees op Hom vir sy voorsiening. “Vir 40 jaar het ek julle deur die woestyn gelei. Het julle nie agtergekom dat julle skoene nie uitgetrap raak en julle klere nie stukkend gaan nie?” – Deuteronomium 29:5 (DB) Hier aan die begin van ŉ nuwe jaar beloof die Here dat ons woestyn-tye in waterryke fonteine verander sal word. Dink maar aan die wonderbaarlike wyse waarop die Here telkens water voorsien het tydens die volk se woestyn-omswerwinge. Die teks nooi ons uit om met verwagting te leef, om na nuutheid te verlang. Die teks daag ons uit om kamp op te breek, die pad verder saam met die Gees aan te durf. Ja, die teks nooi ons uit om met verwagting te leef, nie tevrede te wees met die status quo nie, maar die volgende tree te gee en die toekoms tegemoet te gaan. Dis eers wanneer ons die laaste asem uitgeblaas het dat ons nie meer nodig het om te leer, te ervaar en te groei nie. Almal wat hier lees en of luister het vanoggend opgestaan, haal asem en leef steeds. Is jy op reis of lank reeds volledig uitgepak? God het meer in gedagte.