Die Crystal Palace was 'n gietyster- en plaatglasstruktuur , wat oorspronklik in Hyde Park , Londen , gebou is om die Groot Tentoonstelling in 1851 te huisves . Die tentoonstelling het van 1 Mei tot 15 Oktober 1851 plaasgevind, en meer as 14 000 uitstallers van regoor die wêreld het bymekaargekom. in sy 990.000 vierkante voet (92.000 m 2 ) uitstalruimte om voorbeelde van tegnologie wat in die Industriële Revolusie ontwikkel is, te vertoon . Die Great Exhibition-gebou is ontwerp deur Joseph Paxton en was 564 m lank, met 'n binnehoogte van 39 m.  Die oprigting self was 'n voorstelling van die moderne argitektuuren moderne nywerheid wat met die Industriële Revolusie ontwikkel het , en die struktuur was drie keer so groot soos die St Paul's Cathedral . 
Die Crystal Palace in Sydenham (1854)
51 ° 25′21 ″ N 0 ° 04′32 ″ W / 51,4226 ° N 0,0756 ° W / 51.4226; -0,0756Koördinate : 51 ° 25′21 ″ N 0 ° 04′32 ″ W / 51,4226 ° N 0,0756 ° W / 51.4226; -0,0756
£ 2 miljoen (1851)
(£ 280 miljoen in 2019)
Die bekendstelling van die plaatglasmetode in 1832 deur Chance Brothers in Brittanje het die produksie van groot velle goedkoop, maar sterk glas moontlik gemaak, en die gebruik daarvan in die Crystal Palace het 'n struktuur geskep met die grootste oppervlakte glas wat nog ooit in 'n gebou gesien is. Dit het besoekers verstom met sy duidelike mure en plafonne wat nie binneligte nodig het nie.
Daar is gesuggereer dat die naam van die gebou die resultaat is van 'n stuk wat deur die dramaturg Douglas Jerrold geskryf is , wat in Julie 1850 in die satiriese tydskrif Punch oor die komende Groot Tentoonstelling geskryf het en verwys na 'n 'paleis van baie kristal'. 
Na die tentoonstelling is die paleis na 'n gebied in Suid-Londen, bekend as Penge Common, verskuif . Dit is herbou aan die bokant van Penge Peak, langs Sydenham Hill , 'n gegoede voorstad van groot villas. Dit het daar gestaan ​​vanaf Junie 1854 tot sy vernietiging in November 1936. Die nabygeleë woongebied is na die landmerk hernoem tot Crystal Palace . Dit sluit in die Crystal Palace Park wat die terrein omring, die tuiste van die Crystal Palace Nasionale Sportsentrum , wat voorheen 'n sokkerstadion was wat die FA Cup-eindstryd aangebied het tussen 1895 en 1914. Crystal Palace FC is in 1905 op die terrein gestig, en die span het in hul vroeë jare op die finale eindstryd van die beker gespeel. Die park bevat steeds die Crystal Palace-dinosourusse van Benjamin Waterhouse Hawkins wat dateer uit 1854.
Oorspronklike Hyde Park-gebou
Die dwarsgevel van die oorspronklike Crystal Palace
Die Crystal Palace in Hyde Park vir die Grand International Exhibition van 1851
Die enorme, modulêre struktuur , yster, hout en glas  , is oorspronklik in Hyde Park in Londen opgerig om die Groot Tentoonstelling van 1851 te huisves , wat die produkte van baie lande regoor die wêreld ten toon gestel het. 
Die kommissie wat verantwoordelik is vir die oprigting van die Groot Tentoonstelling is in Januarie 1850 gestig en daar is aan die begin besluit dat die hele projek deur openbare inskrywing gefinansier sou word. 'N Uitvoerende boukomitee is vinnig saamgestel om toesig te hou oor die ontwerp en konstruksie van die tentoonstellingsgebou, bestaande uit bekwame ingenieurs Isambard Kingdom Brunel en Robert Stephenson , die bekende argitekte Charles Barry en Thomas Leverton Donaldson , die hertog van Buccleuch en die graaf van Ellesmere , en die voorsitter van William Cubitt . Teen 15 Maart 1850 was hulle gereed om voorleggings uit te nooi wat aan verskeie sleutelspesifikasies moes voldoen: die gebou moes tydelik, eenvoudig, goedkoop en ekonomies gebou word binne die kort tydjie voor die opening van die tentoonstelling. was reeds geskeduleer vir 1 Mei 1851. 
Die komitee het binne drie weke ongeveer 245 inskrywings ontvang, waaronder 38 internasionale voorleggings van Australië, Nederland, België, Hannover, Switserland, Brunswick, Hamburg en Frankryk. Twee ontwerpe, beide in yster en glas, is vir lof uitgesonder - een deur Richard Turner , mede-ontwerper van die Palm House in Kew, en die ander deur die Franse argitek Hector Horeau , maar ondanks die groot aantal voorleggings het die komitee het hulle almal verwerp. Turner was woedend oor die verwerping en het die kommissarisse glo maande daarna agteruitgegaan en vergoeding gevra, maar teen ongeveer £ 300,000 was sy ontwerp (soos die van Horeau) te duur.  As laaste uitweg het die komitee met 'n eie bystandsontwerp vorendag gekom vir 'n baksteengebou in die rondbogenstil deur Donaldson, met 'n plaatysterkoepel ontwerp deur Tunnel,  maar dit is wyd gekritiseer en bespot toe dit is in die koerante gepubliseer.  Die werf vir die uitstalling is nog nie bevestig nie, maar die komitee se ellende is nog nie bevestig nie. Die voorkeurterrein was in Hyde Park , aangrensend aan Princes Gate naby Penningtonweg, maar ander terreine wat oorweeg is, sluit in Wormwood Scrubs , Battersea Park , die Isle of Dogs , Victoria Park en Regent's Park . Teenstanders van die plan het hard gewoeker teen die gebruik van Hyde Park (en hulle is sterk deur The Times ondersteun ). Die mees uitgesproke kritikus was aartskonserwatiewe kolonel Charles de Laet Waldo Sibthorp ; hy het die uitstalling aan die kaak gestel as 'een van die grootste humbugs, bedrog en absurditeite wat nog ooit geken is',  en sy toewydende opposisie teen sowel die tentoonstelling as die bou daarvan het voortgegaan selfs nadat dit gesluit is.
Joseph Paxton se eerste skets vir die Great Exhibition Building, ongeveer 1850, pen en ink op vlekpapier; Victoria en Albert Museum
Op hierdie stadium het die bekende tuinier Joseph Paxton in die projek belanggestel, en met die entoesiastiese steun van kommissielid Henry Cole het hy besluit om sy eie ontwerp in te dien. Op hierdie tydstip was Paxton veral bekend vir sy gevierde loopbaan as die tuinier vir die hertog van Devonshire in Chatsworth House . Teen 1850 het Paxton 'n vooraanstaande figuur in die Britse tuinbou geword en het hy ook 'n groot naam as vryskut-tuinontwerper verdien; sy werke het die baanbrekende openbare tuine in Birkenhead Park ingesluit, wat die ontwerp van Central Park in New York regstreeks beïnvloed het . Op Chatsworth het hy uitgebreid geëksperimenteer met die konstruksie van kweekhuise, en hy het baie nuwe tegnieke ontwikkel vir modulêre konstruksie, met kombinasies van glasplate van standaardgrootte, gelamineerde hout en voorafvervaardigde gietyster. Die 'Great Stove' (of serre) in Chatsworth (gebou in 1836) was die eerste belangrike toepassing van sy rant-en-voor-dakontwerp, en was destyds die grootste glasgebou ter wêreld en beslaan ongeveer 28.000 vierkante voet ( 2 600 m 2 ). 
'N Dekade later het Paxton gebruik gemaak van die beskikbaarheid van die nuwe gegote plaatglas en sy tegnieke verder ontwikkel met die Chatsworth Lily House, wat 'n plat dak-weergawe van die rand-en-voor-beglazing bevat, en 'n gordynmuurstelsel wat dit moontlik gemaak het. die hang van vertikale glasbaaie aan vryliggerige balke.  Die Lily House is spesifiek gebou om die reusagtige Victoria amazonica- waterlelie te huisves wat eers onlangs deur Europese plantkundiges ontdek is; die eerste eksemplaar wat Engeland bereik het, is oorspronklik in Kew Gardens gehou , maar dit het nie goed gevaar nie. Paxton se reputasie as tuinier was teen daardie tyd so hoog dat hy genooi is om die lelie na Chatsworth te neem; dit floreer onder sy sorg, en in 1849 het hy 'n sensasie in die tuinwêreld veroorsaak toe hy daarin slaag om die eerste amazonica- blomme wat in Engeland gekweek is, te produseer (sy dogter Alice is vir die koerante geteken, staan ​​op een van die blare). Die lelie en sy huis het direk gelei tot Paxton se ontwerp vir die Crystal Palace en hy noem later die groot, geribde swaaiende blare as 'n belangrike inspirasie. 
Paxton het sy ontmoeting met Henry Cole op 9 Junie 1850 verlaat met entoesiasme. Hy is dadelik na Hyde Park, waar hy die webwerf 'bewandel' wat bestem was vir die uitstalling. Twee dae later, op 11 Junie, terwyl hy 'n raadsvergadering van die Midland Railway bygewoon het, het Paxton sy oorspronklike konseptekening gemaak, wat hy op 'n vel pienk vlekpapier geteken het . Hierdie rowwe skets (nou in die Victoria and Albert Museum ) bevat al die basiese kenmerke van die voltooide gebou, en dit is 'n teken van die vindingrykheid en ywerigheid van Paxton dat gedetailleerde planne, berekeninge en kostes binne minder as twee weke gereed was om in te dien.
Die projek was 'n groot waagstuk vir Paxton, maar die omstandighede was in sy guns: hy het 'n uitstekende reputasie gehad as tuinontwerper en -bouer, hy was vol vertroue dat sy ontwerp perfek geskik was vir die opdrag, en die kommissie was nou onder enorme druk om kies 'n ontwerp en laat dit bou; die uitstalling is nou minder as 'n jaar weg. In die geval het die ontwerp van Paxton aan al die vereistes voldoen en dit oortref, en dit was baie vinniger en goedkoper om te bou as enige ander soort bouvorm. Inderdaad, sy voorlegging is begroot teen 'n opvallende lae £ 85,800; ter vergelyking was dit ongeveer 2+1 ⁄ 2 keer meer as die Great Stove in Chatsworth , maar dit was slegs 28 persent van die beraamde koste van Turner se ontwerp, en dit belowe 'n gebou wat met 'n voetspoor van meer as 770,000 vierkante voet (18 hektaar; 7,2 ha) , sou ongeveer 25 keer die grondoppervlakte van sy stamvader beslaan.
Die kommissie was beïndruk met die lae bod vir die konstruksiekontrak wat die ingenieursfirma Fox, Henderson en Co ingedien het , en het die skema aanvaar en uiteindelik sy steun aan Paxton se ontwerp in Julie 1850 gegee. Hy was verheug, maar het nou minder as agt maande gehad om sy planne afhandel, die onderdele vervaardig en die gebou betyds oprig vir die opening van die tentoonstelling, wat op 1 Mei 1851 geskeduleer was. Paxton kon die grootste glasstruktuur wat daar nog gemaak is, in minder as 'n jaar van nuuts af ontwerp en bou, en voltooi dit volgens skedule en volgens die begroting. Hy was selfs in staat om die ontwerp te verander kort voordat die bouwerk begin het, en 'n hoë, gewelfde dwarsdoorsnit in die middel van die gebou, 90 grade, by die hoofgalery voeg, waaronder hy in staat was om verskeie groot aalbome veilig om te sluit. anders moes dit afgekap word - en sodoende ook 'n kontroversiële kwessie opgelos wat 'n belangrike knelpunt vir die vokale anti-tentoonstellingsportaal was.
Gedeeltelike aansigte voor (links) en agter (regs) van die Crystal Palace
Paxton se modulêre, hiërargiese ontwerp weerspieël sy praktiese glans as ontwerper en probleemoplosser. Dit bevat baie deurbrake, bied praktiese voordele wat geen konvensionele gebou kan ewenaar nie en bowenal die gees van die Britse innovasie en industriële mag wat die Groot Tentoonstelling bedoel het, vergestalt.
Die geometrie van die Crystal Palace was 'n klassieke voorbeeld van die konsep van vorm na aanleiding van die beperkings van die vervaardiger: die vorm en grootte van die hele gebou was direk gebaseer op die grootte van die glasvensters wat deur die verskaffer, Chance Brothers van Smethwick, gemaak is. Dit was die grootste wat destyds beskikbaar was, 25 cm breed en 120 cm lank. Aangesien die hele gebou so groot was, het dit beteken dat byna die hele buitenste oppervlak geglasuur kon word met miljoene identiese ruite, wat die produksiekoste sowel as die tyd wat nodig was om dit te installeer, drasties sou verlaag.
Die oorspronklike Hyde Park-gebou was in wese 'n uitgestrekte reghoekige saal met plat dak. 'N Groot oop galery het oor die hoofas geloop, met vlerke aan weerskante. Die hoofuitstallingsruimte was twee verdiepings hoog, met die boonste verdieping vanaf die grens. Die grootste deel van die gebou het 'n dak met plat profiel, behalwe die sentrale dwarsbalk, wat bedek was deur 'n 22 m (22 voet) gewelfde dak wat 51 m hoog aan die bokant van die boog gestaan ​​het. . Beide die platprofielgedeeltes en die geboë dwarsdak is volgens die sleutelelement van Paxton se ontwerp gebou: sy gepatenteerde dakstelsel vir rante en voor, wat die eerste keer in Chatsworth gebruik is. Die basiese dak-eenheid het in wese die vorm aanneem van 'n lang driehoekige prisma, wat dit beide baie lig en sterk gemaak het en dat dit met die minimum hoeveelheid materiaal gebou kon word.
Paxton het die afmetings van hierdie prisma gestel deur die lengte van enkele glasvensters (120 cm) as die skuinssy van 'n reghoekige driehoek te gebruik en sodoende 'n driehoek met 'n lengte-tot-hoogte-verhouding van 2,5: 1 te skep. waarvan die basis (aangrensende sy) 1,2 meter lank was. Deur hierdie driehoek te weerspieël, verkry hy die gewels van 2,4 meter (2,4 m) wat die vertikale vlakke aan weerskante van die prisma gevorm het, wat elk 7,3 meter lank was. Met hierdie reëling kon Paxton die hele dakoppervlak verglas met identiese ruite wat nie geknip hoef te word nie. Paxton het drie van hierdie dak-eenhede van 2,4 m by 24 m langs mekaar geplaas, horisontaal ondersteun deur 'n rooster van gietysterbalke, wat op dun gietysterpilare omhoog gehou is. Die resulterende kubus, met 'n vloeroppervlakte van 7,3 m en 24 voet, vorm die basiese struktuurmodule van die gebou.
Deur hierdie modules in 'n rooster te vermenigvuldig, kan die struktuur feitlik onbepaald uitgebrei word. In sy oorspronklike vorm het die grondvlak van die Crystal Palace (in plan) 563 m by 456 voet (139 m) gemeet, wat gelykstaande is aan 'n rooster van 77 modules lank met 19 modules breed.  Omdat elke module selfonderhoudend was, kon Paxton modules in sommige gebiede uitlaat en groter vierkantige of reghoekige ruimtes in die gebou skep om groter uitstallings te akkommodeer. Op die onderste vlak is hierdie groter ruimtes bedek deur die vloer hierbo en op die boonste vlak deur langer dakbedekkings, maar die afmetings van hierdie groter ruimtes was altyd veelvoude van die basiese 7,3 m (24 voet) met 24 voet (7,3) m) rooster-eenheid. Die modules was ook sterk genoeg om vertikaal te stapel, sodat Paxton 'n boonste verdieping kon byvoeg wat die hoeveelheid beskikbare tentoonstellingsruimte byna verdubbel het. Paxton het ook langer traliedragers gebruik om 'n duidelike spanwydte te skep vir die dak van die enorme sentrale galery, wat 22 meter breed en 550 meter lank was.
Plan van die Crystal Palace
Paxton se dakstelsel bevat sy elegante oplossing vir die dreinering van die gebou se groot dakarea. Soos die Chatsworth Lily House (maar in teenstelling met die latere inkarnasie in Sydenham), het die grootste deel van die dak van die oorspronklike Hyde Park-struktuur 'n horisontale profiel gehad, so swaar reën hou 'n ernstige gevaar in. Omdat gewone gegote glas bros is en lae treksterkte het, was daar die risiko dat die gewig van die oortollige ophoping van water op die dak die ruite kon laat verpletter, wat glasskerwe op die beskermers laat stort het en die waardevolle uitstallings daaronder sou verwoes. en die struktuur verswak. Paxton se rif-en-voor-dak is egter ontwerp om water baie effektief af te werp. Reën het van die skuins glasdakvensters afgehardloop in U-vormige gietysterkanale wat oor die lengte van elke dakgedeelte aan die onderkant van die 'voor' geloop het. Hierdie kanale was vernuftig multifunksioneel. Tydens die bouwerk het hulle die rails gedien wat die trollies waarop die glaswerk gesit het, ondersteun en gelei het terwyl hulle die dakwerk aangebring het. Nadat die kanale voltooi is, het dit beide die balke wat die dakgedeeltes ondersteun, sowel as die geute opgetree - 'n gepatenteerde ontwerp wat nou algemeen bekend staan ​​as 'n 'Paxton-geut'. Hierdie geute het die reënwater na die punte van elke voor gelei, waar dit in die groter hoofgeute geloop het, wat reghoekig met die kleiner geute langs die bokant van die hoof horisontale dakdraers geplaas is. Hierdie hoofgeute is aan beide kante gedreineer in die gietysterpilare, wat ook 'n vernuftige dubbele funksie gehad het: elkeen is met 'n hol kern gegiet, wat dit laat verdubbel het as 'n verborge afvoerpyp wat die stormwater in die dreine onder afgedra het. die gebou.
Een van die min kwessies wat Paxton nie heeltemal kon oplos nie, was lekkasies - daar is gevind dat reën op meer as duisend plekke in die groot gebou lek. Die lekkasies is met stopverf verseël, maar die relatief swak gehalte van die destydse seëlmiddelmateriaal het daartoe gelei dat die probleem nooit heeltemal oorkom is nie.
Om 'n gemaklike temperatuur in so 'n groot glasgebou te handhaaf, was nog 'n groot uitdaging, want die Groot Tentoonstelling het dekades voor die instelling van elektrisiteit en lugversorging plaasgevind. Kweekhuise vertrou op die feit dat hulle hitte van die son ophoop en weerhou, maar sulke hitte-opbou sou 'n groot probleem vir die uitstalling gewees het, en dit sou vererger word deur die hitte wat deur duisende mense wat in die gebou sou wees, geproduseer word. op enige gegewe tydstip. Paxton het dit met twee slim strategieë opgelos. Die een was om buitekant doekskermdoeke aan te bring wat oor die dakrante gestrek is. Dit het verskeie funksies gedien: hulle het die hitte-oordrag verminder, die lig wat in die gebou kom, gemodereer en versag en as 'n primitiewe verdampingsverkoelingstelsel opgetree toe water daarop toegespuit is. Die ander deel van die oplossing was Paxton se vernuftige ventilasiestelsel. Elk van die modules wat die buitemure van die gebou gevorm het, was toegerus met 'n voorafvervaardigde stel lamelle wat oopgemaak en toegemaak kon word met behulp van 'n ratmeganisme, wat warm, verouderde lug kon laat ontsnap. Die vloer bestaan ​​uit borde van 22 sentimeter (8,7 duim) breed, wat ongeveer 1 sentimeter (0,39 sentimeter) van mekaar geskei is; tesame met die lamelle vorm dit 'n effektiewe passiewe lugversorgingstelsel. As gevolg van die drukverskil, het die warm lug wat uit die lamelle ontsnap, 'n konstante lugvloei genereer wat koeler lug deur die gapings in die vloer opgetrek het. Die vloer het ook 'n dubbele funksie: die gapings tussen die planke het opgetree as 'n traliewerk waarmee stof en klein stukkies vullis kon val of deur die grond daaronder gevoer kon word, waar dit daagliks deur 'n span skoonmaakseuns versamel is. Paxton het ook masjiene ontwerp om die vloere aan die einde van elke dag te vee, maar in die praktyk is gevind dat die agterste rompe van die vroulike besoekers die werk perfek gedoen het. 
Danksy die aansienlike skaalbesparings wat Paxton kon benut, was die vervaardiging en montering van die bouonderdele buitengewoon vinnig en goedkoop. Elke module was identies, volledig vooraf vervaardig, selfonderhoudend en vinnig en maklik om op te rig. Al die onderdele kon in groot getalle in massaproduksie vervaardig word, en baie onderdele het verskeie funksies gedien, wat die aantal benodigde onderdele en hul totale koste verder verminder. Vanweë die relatief lae gewig, het die Crystal Palace absoluut geen swaar murasie benodig vir die ondersteuning van mure of fondamente nie, en die relatiewe ligte betonvoet waarop dit gestaan ​​het, kon in die grond gelaat word sodra die gebou verwyder is (dit bly vandag net onder die oppervlak van die terrein). Die modules kon opgerig word so vinnig as wat die onderdele die terrein kon bereik - inderdaad, sommige afdelings staan ​​binne agtien uur nadat hulle die fabriek verlaat het - en aangesien elke eenheid selfonderhoudend was, kon werkers 'n groot deel van die gebou bymekaarmaak. -gedeelte, sonder om te wag totdat ander dele klaar is.
Binnehuis van die Crystal Palace
Fox, Henderson en kie het die perseel in Julie 1850 in besit geneem en houtopgange opgerig wat gebou is met die hout wat later die vloerplanke van die voltooide gebou geword het. Meer as 5 000 navigasies het tydens die bouwerk aan die gebou gewerk, met tot 2000 op die terrein op 'n slag tydens die piekfase.  Meer as 1 000 ysterkolomme het 2224 traliedragers en 30 myl geute ondersteun, wat altesaam 4 000 ton yster bevat. 
Eerstens is stokke in die grond gedryf om die posisies vir die gietyster-kolomme ongeveer af te merk; hierdie punte is dan presies bepaal deur teodolietmetings . Daarna is die betonfondamente gegiet en die basisplate vir die kolomme daarin geplaas. Nadat die fondamente aangebring is, het die oprigting van die modules vinnig verloop. Verbindingshakies is voor die oprigting aan die bokant van elke kolom vasgemaak, en dit is dan in posisie gehys. Die projek het plaasgevind voor die ontwikkeling van aangedrewe hyskrane; die verhoging van die kolomme is handmatig gedoen met behulp van skuifbene (of skêr), 'n eenvoudige hyskraanmeganisme. Dit het bestaan ​​uit twee sterk pale wat aan die onderkant 'n paar meter van mekaar gesit is en dan aan die bokant vasgespan is om 'n driehoek te vorm; dit is gestabiliseer en vertikaal gehou deur ou toue wat aan die toppunt vasgemaak is, styf gestrek en vasgemaak aan stokke wat 'n ent verder in die grond gedryf is. Met behulp van katrolle en toue wat aan die toppunt van die skeersel gehang is, het die navies die kolomme, balke en ander dele op hul plek gehys.
Sodra twee aangrensende kolomme opgerig is, is 'n balk tussen hulle opgehys en op die verbindings vasgebout. Die kolomme is in teenoorgestelde pare opgerig, daarna is nog twee draers verbind om 'n selfondersteunende vierkant te vorm - dit was die basiese raamwerk van elke module. Die skêr sou dan geskuif word en 'n aangrensende baai gebou word. Nadat 'n redelike aantal baaie voltooi is, is die kolomme vir die boonste verdieping aangebring (langer skuifpote is hiervoor gebruik, maar die bewerking was in wese dieselfde as vir die grondvloer). Nadat die struktuur op die grondvloer voltooi is, het die finale verdieping van die boonste verdieping vinnig gevolg.
Vir die beglazing het Paxton groter weergawes gebruik van masjiene wat hy oorspronklik vir die Great Stove in Chatsworth ontwerp het, met die installering van produksielynstelsels op die perseel , aangedryf deur stoomenjins, wat die bouonderdele geklee en afgewerk het. Dit sluit in 'n masjien wat die houtvensters se tralies meganies gegroef het, en 'n verfmasjien wat die onderdele outomaties in verf gedoop het en dan deur 'n reeks roterende borsels gelei het om die oorskot te verwyder.
'N Boom in die Crystal Palace
Die laaste hoofkomponente wat aangebring is, was die sestien halfsirkelvormige ribbes van die gewelfde transept, wat ook die enigste belangrike struktuurdele van hout was. Dit is as agt pare in posisie opgestel, en almal is binne 'n week reggestel. Danksy die eenvoud van die ontwerp van Paxton en die gesamentlike doeltreffendheid van die boukontrakteur en hul verskaffers, is die hele struktuur buitengewoon vinnig saamgestel - die span van 80 glaswerkers kon binne 'n week meer as 18 000 ruitglasplate regmaak [ en ] die gebou was binne vyf maande voltooi en gereed om uitstallings te ontvang. 
Na voltooiing bied die Crystal Palace 'n ongeëwenaarde ruimte vir uitstallings, want dit was in wese 'n selfonderhoudende dop wat op dun ysterkolomme gestaan ​​het, sonder enige interne struktuurmure. Omdat dit byna geheel en al met glas bedek was, het dit gedurende die dag ook geen kunsmatige beligting nodig gehad nie, wat die lopende koste van die uitstalling verminder het.
Volgrootte iepbome wat in die park groei, is in die sentrale uitstallingsaal naby die 8 meter hoë Crystal Fountain toegemaak. Dit het egter 'n probleem veroorsaak met die feit dat mossies 'n oorlas het, en skietery was nie ter sprake in 'n glasgebou nie. Koningin Victoria noem hierdie probleem aan die hertog van Wellington , wat die oplossing, " Sparrowhawks , Mevrou" aangebied het.
Paxton is wêreldwyd geprys vir sy prestasie, en is deur koningin Victoria tot ridder geslaan as erkenning vir sy werk. Die projek is ontwerp deur Sir William Cubitt ; Paxton se konstruksievennoot was die ysterwerk-aannemer Sir Charles Fox se Fox en Henderson, wie se regisseur Charles Fox ook tot ridder geslaan is vir sy bydrae. Die glasfabriek Chance Brothers in Smethwick het die 900.000 vierkante voet (84.000 m 2 ) glas voorsien . Dit was die enigste glaswerk wat so 'n groot bestelling kon uitvoer; dit moes arbeid uit Frankryk inbring om die bestelling betyds na te kom. Die finale afmetings was 563 m lank en 139 m breed. Die gebou was 135 voet (41 m) hoog, met 772784 vierkante voet (71,794.0 m 2 ) op alleen die grondvloer. 
Die Groot Tentoonstelling van 1851
Koningin Victoria open die Groot Tentoonstelling in The Crystal Palace in Hyde Park, Londen, in 1851
Anaglifiese beeld gemaak van 'n stereoskopiese daguerreotipe van die Crystal Palace in 1851
Die Groot Tentoonstelling is op 1 Mei 1851 deur koningin Victoria geopen . Dit was die eerste van die wêreld se Fair uitstallings van kultuur en bedryf. Daar was ongeveer 100 000 voorwerpe, wat meer as tien kilometer vertoon is, deur meer as 15 000 bydraers.  Brittanje het die helfte van die vertoonruimte binne beset met uitstallings uit die land van herkoms en die Ryk. Frankryk was die grootste buitelandse bydraer. Die uitstallings is in vier hoofkategorieë gegroepeer - grondstowwe, masjinerie, vervaardigers en beeldende kunste. Die uitstallings wissel van die Koh-i-Noor- diamant, Sevres-porselein en musiekorrels tot 'n massiewe hidrouliese pers en 'n brandweerwa. Daar was ook 'n 27 meter lange Crystal Fountain.
In die eerste week was die pryse £ 1; hulle is dan vir die volgende drie weke tot vyf sjielings verminder, 'n prys wat steeds die toegang tot middelklas- en aristokratiese besoekers effektief beperk het. Die werkersklasse het uiteindelik op Maandag 26 Mei na die uitstalling gekom toe die pryse op weeksdae tot een sjieling verlaag is (hoewel die prys twee sjielings en ses pennies op Vrydae was, en steeds vyf sjielings op Saterdae).  Meer as ses miljoen toelatings is by die tolhekke getel, hoewel die hoeveelheid herhalende / terugkerende besoekers nie bekend is nie. Die geleentheid het 'n oorskot van £ 186,000 (gelykstaande aan £ 20,520,000) gemaak,   geld wat gebruik is om die Victoria and Albert Museum, die Science Museum en die Natural History Museum in South Kensington te stig .
Die Crystal Palace het die eerste groot installasie van openbare toilette gehad ,  die Retiring Rooms , waarin die sanitêre ingenieur George Jennings sy "Monkey Closet" -spoelkamer geïnstalleer het  (aanvanklik net vir mans, maar later ook vir vroue).  Tydens die uitstalling het 827 280 besoekers elk een sent betaal om dit te gebruik. Daar word dikwels gesuggereer dat die eufemisme ' 'n pennie bestee' 'sy oorsprong by die tentoonstelling   het, maar die frase dateer waarskynlik uit die 1890's toe openbare toilette, toegerus met pennemuntbedrewe slotte, eers deur Britse plaaslike owerhede.   
Die Groot Tentoonstelling is op 11 Oktober 1851 gesluit.
1851-medalje The Crystal Palace in Londen deur Allen & Moore, voorkant
1851-medalje The Crystal Palace in Londen deur Allen & Moore, omgekeer
Die paleis by Sydenham Hill
Hervestiging en herontwerp
Die lewe van die Groot Tentoonstelling was beperk tot ses maande, waarna daar oor die toekoms van die paleisgebou besluit moes word.  Tegen die wense van parlementêre opponente het 'n konsortium van agt sakemanne, waaronder Samuel Laing en Leo Schuster , wat albei raadslede van die London, Brighton and South Coast Railway (LB & SCR) was , 'n geskikte beheermaatskappy gestig en voorgestel dat die gebou afgehaal en na 'n eiendom genaamd Penge Place verskuif, wat van Penge Common aan die bokant van Sydenham Hill uitgesny is . 
Die Crystal Palace na sy verhuising na Sydenham Hill in 1854.
Die heropbou van die gebou het in 1852 op Sydenham Hill begin. Die nuwe gebou, hoewel die meeste konstruksiedele van die Hyde Park-gebou opgeneem is, was so heeltemal anders dat dit behoorlik as 'n heel ander struktuur beskou is - 'n ' Beaux-arts'. vorm in glas en metaal. Die hoofgalery is herontwerp en met 'n nuwe gewelfdak bedek, die sentrale dwarskrans is aansienlik vergroot en nog hoër gemaak, en twee nuwe dwarskringe is aan weerskante van die hoofgalery bygevoeg. Dit is so aangepas en vergroot dat dit verder strek as die grens van Penge Place, wat ook die grens tussen Surrey en Kent was . Die heropbou is vir die nageslag opgeneem deur Philip Henry Delamotte , en sy foto's is wyd versprei in sy gepubliseerde werke. Die Crystal Palace Company het ook Negretti en Zambra opdrag gegee om stereografieë van die binnekant en die terrein van die nuwe gebou te vervaardig. 
Binne twee jaar die herboude Palace gebou voltooi is, en op 10 Junie 1854 Queen Victoria weer opgevoer 'n opening seremonie , in die teenwoordigheid van 40.000 gaste. 
Verskeie plekke beweer dat dit die gebied is waarheen die gebou verskuif is. Die straatadres van die Crystal Palace was Sydenham (SE26) na 1917, maar die werklike gebou en die parke was in Penge. By die oprigting was die meeste van die geboue in die graafskap Surrey , net soos die meeste gronde, maar in 1899 is die grens van die land verskuif, wat die hele perseel oorgedra het na Penge Urban District in Kent. Die webwerf is nou binne die Crystal Palace-afdeling van die Londense stadsdeel Bromley .
'N Plan van 1857 van die terrein van The Crystal Palace
Twee treinstasies is geopen om die permanente uitstalling te bedien:
Crystal Palace High Level : ontwikkel deur die LCDR , dit was 'n indrukwekkende gebou ontwerp deur Edward Barry , waarvandaan 'n metro direk na die ingang gelei het
Crystal Palace Lae vlak : ontwikkel deur Laing en Schuster se LB & SCR, dit is net aan Anerleyweg geleë.
Die Laevlakstasie word nog steeds as Crystal Palace gebruik , terwyl die enigste oorblyfsels van die Hoogvlakstasie die metro onder die Parade is met sy Italiaanse mosaïekafdak , 'n Graad II * gebou .
Die South Gate word bedien deur die Penge West-treinstasie . Hierdie stasie was 'n geruime tyd op 'n atmosferiese spoorweg . Dit word dikwels verwar met 'n pneumatiese passasierspoorweg van 550 meter wat in 1864 in die Crystal Palace, wat bekend was as die Crystal Palace-pneumatiese spoorweg, uitgestal is .
Händel-fees in die Crystal Palace, 1887-1889
Tientalle kundiges soos Matthew Digby Wyatt en Owen Jones is aangestel om 'n reeks howe te skep wat 'n verhaal gee oor die kunsgeskiedenis. Onder hierdie was die Middeleeuse hof van Augustus Pugin van die Groot Tentoonstelling, asook howe wat die Egiptiese , Alhambra , Romeinse , Renaissance , Pompeiaanse en Griekse kuns en vele ander illustreer .  Gedurende die jaar van heropening is 18 handboeke deur Bradbury & Evans in die Crystal Palace-biblioteek gepubliseer as riglyne vir die nuwe installasies. Baie hiervan is geskryf deur spesialiste wat betrokke was by die skep en samestelling van die nuwe uitstallings. Die gids van die Egiptiese hof in 1854, wat in die brand in 1866 vernietig is [ verduideliking nodig ] , het dus die titel gehad: 'Die Egiptiese hof in die Crystal Palace. Beskryf deur Owen Jones, argitek, en Joseph Bonomi, beeldhouer '. Dit wat 'n beskrywing van die dinosourusse bevat, het die titel gehad: 'Geologie en inwoners van die antieke wêreld. Beskryf deur Richard Owen, FRS. Die diere wat deur BWHawkins, FGS, gebou is. In die sentrale transept was die Grand Orchestra van 4000 stukke gebou rondom die Groot Orrel van 4500 pype. Daar was 'n konsertsaal met meer as 4 000 sitplekke wat jare lank suksesvolle Handelfeeste aangebied het.  Die uitvoeringsruimtes het konserte, uitstallings en openbare vermaak aangebied.  Baie bekende mense het die paleis veral gedurende sy vroeë jare besoek, waaronder Emma Darwin , die vrou van Charles Darwin wat in haar dagboek op 10 Junie 1854 'Opening Crystal Pal' opgemerk het. 
Festival of Empire 1911 met die Kanadese gebou op die voorgrond
Die Centre Transept of the Crystal Palace het ook eens 'n sirkus gehuisves en was die toneel van waaghalsige prestasies deur dade soos die koordloper Charles Blondin . Deur die jare het baie wêreldleiers spesiale feeste besoek en toegeken, met uitgebreide gepubliseerde programme. Dit vir Garibaldi het die titel gehad "General Garibaldi's Italian Reception and Concert Saturday 16 April 1864"; en dit vir die sjah : "Crystal Palace. Grand Fête ter ere van sy majesteit The Shah of Persia KG. Saterdag 6 Julie" (1889). Van die begin af is algemene programme gedruk, eers vir die somerseisoen, en daarna daagliks. So het die Shakespeare Tercentenary Festival en 'n kursus van die ontwerpster Christopher Dress vir die somer van 1864 ( program vir die elfde seisoen, wat op 1 Mei 1864 begin ) ingesluit . Die daaglikse "Program vir Maandag 6 Oktober (1873)" het 'n oesuitstalling van vrugte en die Australasiese versameling, gevorm deur HE Pain, van materiale uit Tasmanië, Nieu-Kaledonië, Salomonseilande, Australië en Nieu-Seeland; en 'n groot militêre wedstryd is ook aangebied. Baie van hierdie publikasies is gedruk deur Dickens en Evans, dit is Charles Dickens jr., Dickens se seun wat saam met sy skoonpa Frederick Evans werk. Nog 'n kenmerk van die vroeë programmering was kersfees-pantomimes, met gepubliseerde librettos, soos Harry Lemon se 'Dick Whittington and His Wonderful Cat'. Crystal Palace Christmas 1869–70 '(Londen 1869).
In 1868 is die wêreld se eerste lugvaartuitstalling in die Crystal Palace gehou. In 1871 is die wêreld se eerste katskou , wat deur Harrison Weir gereël is , daar gehou. Ander skoue, soos hondeskoue , duiweskoue, heuning, blommeskoue, sowel as die eerste nasionale motorskou is ook in die paleis gehou.  Die wedstryd wat later die wêreld se eerste bandy- wedstryd genoem is, is in 1875 in die Paleis gehou; destyds is die spel 'hokkie op die ys' genoem.  Die nuwe webwerf was ook die plek van een van Charles Spurgeon se preke, sonder versterking, voor 'n skare van 23.654 mense op 7 Oktober 1857. 
RNVR by die Crystal Palace, 1917. Skildery deur John Lavery
'N Kleurvolle beskrywing van 'n besoek aan die Crystal Palace verskyn in John Davidson se gedig "The Crystal Palace", gepubliseer in 1909.
In 1909 het Robert Baden-Powell die eerste keer die belangstelling van meisies in verkenning opgemerk toe hy 'n Boy Scout-byeenkoms in Crystal Palace bygewoon het . Hierdie waarneming het later gelei tot die vorming van Girl Guides, destyds Girl Scouts .  
'N BL 18-duim Mk I-vlootgeweer en sy skulpe word voorberei vir uitstalling in die Imperial War Museum en die Groot Victory Exhibition , 1920
In 1911 is die Fees van die Ryk by die gebou gehou ter viering van die kroning van George V en koningin Mary . Groot paviljoene is vir en deur die Dominions gebou; dit vir byvoorbeeld Kanada het die parlement in Ottawa herhaal. 'N Goeie rekord van die fees word verskaf deur die fotogravure plate in die verkoopskatalogus wat kort daarna deur Knight, Frank en Rutley en Horne & Co gepubliseer is "The Crystal Palace Sydenham Op Dinsdag 28 November op 'n veiling verkoop" (Londen, 1911)
Tydens die Eerste Wêreldoorlog is dit gebruik as 'n opleidingsinstelling vir die vloot, onder die naam HMS Victory VI , informeel bekend as HMS Crystal Palace . Meer as 125,000 man van die Royal Naval Division , Royal Naval Volunteer Reserve en Royal Naval Air Service is opgelei vir oorlog by Victory VI . 
Teen die einde van die Eerste Oorlogse Wêreldoorlog is die Crystal Palace weer geopen as die plek van die eerste Imperial War Museum ; in 1920 is hierdie belangrike inisiatief volledig van stapel gestuur met 'n program as die 'Imperial War Museum and Great Victory Exhibition Crystal Palace' (uitgegee deur Photocrom ). 'N Paar jaar later verhuis die Imperial War Museum na South Kensington, en daarna in die dertigerjare na die huidige terrein Geraldine Mary Harmsworth Park, voorheen Bedlam . 
Tussen 15 en 20 Oktober 1934 is die Pageant of Labor in die Crystal Palace gehou. 
'N 1853-model van 'n Iguanodon ; die mees herkenbare van die Crystal Palace-dinosourusse
Die ontwikkeling van grond en tuine van die park het aansienlik meer gekos as die herboude Crystal Palace. Edward Milner het die Italiaanse tuin en fonteine, die Groot doolhof en die Engelse landskaptuin ontwerp. Raffaele Monti is aangestel om 'n groot deel van die uiterlike beeldhouwerke te ontwerp en te bou rondom die fonteine ​​en die urne, tazzas en vase.  Die beeldhouer Benjamin Waterhouse Hawkins het die opdrag gekry om 33 lewensgrootte modelle te maak van die (toe) pas ontdekte dinosourusse en ander uitgestorwe diere in die park. Die paleis en sy park is die plek vir vele skoue, konserte en uitstallings, asook sportbyeenkomste ná die oprigting van verskillende sportgronde op die terrein. Die FA Cup-eindstryd is hier gehou tussen 1895 en 1914. Op die nuwe terrein was ook verskillende geboue wat opvoedkundige instellings gehuisves het, soos die Crystal Palace School of Art, Science and Literature , sowel as ingenieurskole.
Die Crystal Palace met een van die watertorings, gesien vanaf Anerley c. 1910
Joseph Paxton was in die eerste plek 'n tuinier, en sy uitleg van tuine, fonteine , terrasse en watervalle het geen twyfel gelaat oor sy vermoë nie. Een ding waarmee hy wel 'n probleem gehad het, was watertoevoer. Dit was sy entoesiasme dat duisende liter water nodig was om die magdom fonteine ​​en watervalle in die park te voed: die twee hoofstrale was 76 meter hoog. Watertorings is behoorlik gebou, maar die gewig water in die verhoogde tenks het veroorsaak dat hulle in duie gestort het. Isambard Kingdom Brunel is geraadpleeg en het planne beraam vir twee magtige watertorings, een aan die noordekant van die gebou en een in die suide. Elkeen het 'n geweldige hoeveelheid water ondersteun wat uit drie reservoirs versamel is, aan beide kante van en in die middel van die park. Die groot fonteine ​​en die watervalle is weer oopgemaak in die teenwoordigheid van die koningin, wat nat geword het toe 'n windvlaag die sproeinewel oor die koninklike wa gesleep het.
Terwyl die oorspronklike paleis £ 150,000 gekos het (gelykstaande aan £ 16,5 miljoen in 2019),  het die verhuising na Sydenham £ 1,300,000 gekos - (£ 133 miljoen in 2019),  wat die maatskappy belas het met 'n skuld wat hy nooit terugbetaal het nie, [ 44] deels omdat toegangsgeld onderdruk was deur die onvermoë om Sondagbesoekers in die vroeë jare te voorsien: baie mense het elke dag gewerk, behalwe Sondag,  toe die paleis gesluit is.  Die Lord's Day Observance Society het geoordeel dat mense nie aangemoedig moet word om Sondag by die Paleis te werk nie, en dat as hulle mense wil besoek, hulle werkgewers hulle tydens die werksweek vrye tyd moet gee. Die paleis was egter uiteindelik teen 1860 op Sondae oop en daar is opgeteken dat 40 000 besoekers op 'n Sondag in Mei 1861 gekom het. 
Skuldbrief van die Crystal Palace Company, uitgereik op 7 Mei 1908
Teen die 1890's het die paleis se gewildheid en toestand van herstel versleg; die voorkoms van stalletjies en hutte het dit 'n meer gewilde trekpleister gemaak. 
In die jare na die Fees van die Ryk het die gebou verval, omdat die groot skuld- en onderhoudskoste onvolhoubaar geword het, en in 1911 is bankrotskap verklaar.  In 1911 het die graaf van Plymouth dit vir £ 230,000 gekoop (gelykstaande aan £ 23,595,369 in 2019) om dit van die ontwikkelaars te red met die verstandhouding dat 'n fonds wat deur die Lord Mayor of London ingesamel is, hom sou vergoed. Die burgemeester het in 1913 aangekondig dat £ 90,000 nog benodig word, benewens die geld wat reeds deur plaaslike owerhede ingesamel is. Die Times het appèl aangeteken en die bedrag is binne 13 dae verhoog; £ 30,000 is deur 'n onbekende persoon bygedra. Camberwell Borough Council het geweier om by te dra en die Penge Urban District Council het hul bydrae van £ 20,000 tot £ 5,000 verminder. Die graaf van Plymouth het die gevolglike tekort opgemaak, ongeveer £ 30,000 minder as die bedrag wat hy oorspronklik betaal het. 
In die 1920's is 'n kuratorium saamgestel onder leiding van die bestuurder Sir Henry Buckland. Daar word gesê dat hy 'n vaste, maar regverdige man was, wat 'n groot liefde vir die Crystal Palace gehad het,  en binnekort die verslegtende gebou wou herstel. Die restourasie het nie net besoekers teruggebring nie, maar ook dat die paleis weer 'n klein wins begin maak het.  Buckland en sy personeel het ook gewerk aan die verbetering van die fonteine ​​en tuine,  insluitend die uitstalling van vuurwerke van Donderdagaand deur Brocks .
Vernietiging deur vuur
Crystal Palace aan die brand, 1936
Op die aand van 30 November 1936 stap Buckland met sy hond naby die paleis, met sy dogter Crystal, wat na die paleis vernoem is, toe hulle 'n rooi gloed van binne sien.  Binne, het hy bevind dat twee van sy werknemers te veg 'n klein kantoor vuur wat ná 'n ontploffing in die vroue se begin kleedkamer .    Toe hulle besef dat dit 'n ernstige brand was, het hulle die brandweer van Penge gebel. Al het 89 brandweerwaens en meer as 400 brandweermanne daar aangekom, kon hulle dit nie blus nie.  Binne enkele ure is die paleis vernietig: die gloed was sigbaar in agt provinsies .  Die vuur versprei die nag vinnig in die sterk wind, deels weens die droë ou houtvloere en die groot hoeveelheid vlambare materiale in die gebou.   Buckland het gesê: "Oor 'n paar uur het ons die einde van die Crystal Palace gesien. Tog sal dit nie net in die herinneringe aan Engelse mense bestaan ​​nie, maar ook in die hele wêreld". 100 000 mense het na Sydenham Hill gekom om die brand te aanskou, onder wie Winston Churchill , wat gesê het: 'Dit is die einde van 'n era'. 
Net soos in 1866, toe die noordelike transept afgebrand het, was die gebou nie voldoende verseker om die koste van die herbou (ten minste twee miljoen pond) te dek nie. 
Die Suid-toring en die grootste deel van die laer vlak van die paleis was gebruik vir toetse deur televisie pionier John Logie Baird vir sy meganiese televisie eksperimente, en die grootste deel van sy werk is vernietig in die brand.   Na verneem word het Baird self vermoed dat die brand 'n doelbewuste sabotasie was teen sy werk aan die ontwikkeling van televisie, maar die ware oorsaak is nog onbekend. 
Die laaste sanger wat daar voor die brand opgetree het, was die Australiese ballade-contralto Essie Ackland . 
Aangesien die abdisiekrisis sy eindpunt bereik het, is die vernietiging van die gebou algemeen gesien as simbolies vir die einde van die kort en kontroversiële regering van koning Edward VIII .
Sedert die brand
Die Crystal Palace enkele dae na die nag van 30 November 1936; totaal vernietig
Al wat na die brand in 1936 gelaat is, was die twee watertorings. Die suidelike toring regs van die Crystal Palace-ingang is kort ná die brand afgehaal, omdat die skade wat dit aangerig het, die integriteit daarvan ondermyn het en dit 'n groot risiko vir huise in die omgewing inhou. Thos. W. Ward Bpk ., Sheffield, het die Crystal Palace afgebreek. 
Crystal Palace-terrein: oorblyfsels van die boonste terras, 1993
Die noordelike toring is in 1941 met plofstof gesloop.   Geen rede is gegee vir die verwydering daarvan nie; daar was gerugte dat dit 'n baken vir Duitse vliegtuie in die Tweede Wêreldoorlog moes verwyder, en Luftwaffe- bommenwerpers het in werklikheid hul weg na Sentraal-Londen genavigeer deur die rivier die Teems te volg. Die Crystal Palace-terrein is ook gebruik as 'n vervaardigingsbasis vir vliegtuigradarskerms en ander hoëtegnologiese toerusting van destyds. Dit het 'n geheim gebly tot ver na die oorlog.
Na die vernietiging van die paleis het die High Level-takstasie in onbruik geraak en is dit uiteindelik in 1954 gesluit.
Na die oorlog is die terrein vir 'n aantal doeleindes gebruik. Tussen 1927 en 1972 was die motorrenbaan van Crystal Palace in die park geleë, ondersteun deur die Greater London Council , maar die geraas was ongewild onder inwoners in die omgewing, en die spoedure is vinnig onder 'n hooggeregshofuitspraak gereguleer.  Die Crystal Palace-uitsaaistasie is in die middel van die vyftigerjare op die voormalige Aquarium-terrein gebou en dien steeds as een van die belangrikste televisietransmissiemaste in Londen.
In die noordelike hoek van die park is die Crystal Palace Bowl , 'n natuurlike amfiteater waar grootskaalse somer-konserte op die lug sedert die 1960's gehou word. Dit wissel van klassieke en orkesmusiek tot rock, pop, blues en reggae. Soos Pink Floyd, Bob Marley, Elton John, Eric Clapton en die Beach Boys het almal tydens die bloeitydperk die Bowl gespeel. Die verhoog is in 1997 herbou met 'n bekroonde permanente struktuur ontwerp deur Ian Ritchie .,  wat genomineer is vir die gesogte RIBA Stirling-prys .
The Bowl is al etlike jare onaktief as musieklokaal en die verhoog het verval, maar vanaf Maart 2020 werk London Borough of Bromley Council saam met 'n plaaslike aksiegroep om kreatiewe en gemeenskapsgerigte sakevoorstelle te vind om die gekoesterde konsertplatform weer te aktiveer ". 
Oor die jare heen het talle voorstelle vir die voormalige paleis van die paleis nie tot stand gekom nie.
Die planne van die Londense ontwikkelingsagentskap om £ 67,5 miljoen te spandeer om die terrein op te knap, insluitend nuwe huise en 'n plaaslike sportsentrum, is goedgekeur ná openbare ondersoek in Desember 2010. Voordat die goedkeuring aangekondig is, het die LDA die bestuur van die park onttrek en die befondsing van die projek.
Op 27 Julie 2013 het die Chinese maatskappy ZhongRong Holdings vroeë gesprekke gevoer met die Londense stadsdeel Bromley en die burgemeester van Londen , Boris Johnson , om die Crystal Palace aan die noordekant van die park te herbou.  Die ontwikkelaar se sestien maande eksklusiewe ooreenkoms met die Bromley-raad om sy planne te ontwikkel, is egter gekanselleer toe dit in Februarie 2015 verstryk het.  
Alexandra Palace , 'n soortgelyke uitstallingsaal wat in die Victoriaanse tyd bestaan.
New York Crystal Palace , direk geïnspireer deur The Crystal Palace; gebou vir die tentoonstelling van die nywerheid van alle nasies , New York in 1853 en in 1858 deur 'n brand vernietig.
Die Glaspalast , geskoei op The Crystal Palace; in 1854 in München gebou vir die eerste algemene Duitse industriële tentoonstelling en in 1931 deur 'n brand vernietig.
Crystal Palace (Montreal) , geïnspireer deur The Crystal Palace; gebou vir die Montreal Industriële Tentoonstelling in 1860, verplaas in 1878 en in 1896 deur 'n brand vernietig.
The Garden Palace , 'n herwerking van The Crystal Palace; in 1879 in Sydney gebou om die Sydney International Exhibition te huisves en in 1882 deur 'n brand vernietig.
Kristalpaleis van Retiro Park in Madrid , geïnspireer deur die Londense Crystal Palace.
Antwerp Trade Fair , die progressiewe koepel wat in 1853 deur Charles Marcellis gebou is, is geïnspireer deur The Crystal Palace.
Infomart , 'n gebou wat in 1985 in Dallas, Texas, geopen is, is geskoei op die Crystal Palace.
Aberdeen Pavilion , 'n Victoriaanse ontwerpte uitstallingsaal in Ottawa, geïnspireer deur die Crystal Palace.
Lys van vernietigde erfenis
Lys van gesloopte geboue en strukture in Londen
^ "Die Crystal Palace van Hyde Park" . Gegearchiveer vanaf die oorspronklike op 12 Maart 2012 . Besoek op 4 April 2008 .
^ James Harrison, red. (1996). "Imperial Britain". Children's Encyclopedia of British History . Londen: Kingfisher-publikasies. bl. 131. ISBN 0-7534-0299-8.
^ Die Punch- uitgawe van 13 Julie 1850 het 'n bydrae gelewer deur Douglas Jerrold, geskryf as mevrou Amelia Mouser, wat verwys het na 'n paleis van baie kristal . Michael Slater (2002). Douglas Jerrold . Londen: Duckworth. bl. 243. ISBN 0-7156-2824-0. In werklikheid word die term "Crystal Palace" self sewe keer in dieselfde uitgawe van Punch gebruik (bladsye iii. Iv, 154, 183 (twee keer), 214 (twee keer) en 224. Dit blyk egter duidelik dat die term reeds in gebruik en het nie veel verduideliking nodig gehad nie. Ander bronne verwys na die Punch- uitgawe van 2 November 1850 wat die "Crystal Palace" -naam aan die ontwerp toeken deur Terry Strieter (1999). Negentiende-eeuse Europese kuns: 'n aktuele woordeboek . Westport, CT: Greenwood Press. bl. 50 . ISBN 0-313-29898-X. (En "Crystal Palace" . BBC . Besoek op 21 November 2007 . Die term 'Crystal Palace' is die eerste keer deur Punch op die Paxton-gebou toegepas in die uitgawe van 2 November 1850 .) Punch was oorspronklik aan die kant van The Times teen die voorstel van die uitstallingskomitee vir 'n vaste baksteenstruktuur, maar het die Crystal Palace dwarsdeur 1851 sterk (byvoorbeeld in "Pons uitgawe 502" . Op 20 April 2006 vanaf die oorspronklike argief . die artikel "Reise in the Interior of the Crystal Palace" van Februarie 1851 ingesluit). Volgens vroeër is enige naam verlore "Alles2 Crystal Palace- uitstallingsgebouontwerp # 251" . 2003. . Die gebruik deur mev. Mouser is opgetel deur 'n verwysing in The Leader , nr. 17, 20 Julie 1850 (p. 1): "In meer as een land merk ons ​​aktiewe voorbereidings op die stuur van lewelose verteenwoordigers van handel en nywerheid om hul woning in die kristalpaleis wat mnr. Paxton gaan bou vir die uitstalling van 1851, op te neem. . " Bron: British Periodicals-databasis of die negentiende-eeuse reeksuitgawes, geargiveer op 17 April 2009 by die Wayback Machine
^ Hermione Hobhouse (2002). Die Crystal Palace en die groot tentoonstelling van die nywerheidswerke van alle nasies . Londen: Athlone. bl. 34. ISBN 0-485-11575-1. Dit was hoofsaaklik 'n modulêre gebou van yster, hout en glas, gebou van komponente wat herwinbaar was. Die voorafvervaardigde dele is in die yster- en saagfabrieke van die vervaardiger vervaardig (bladsy 36).
^ a b c "Die groot tentoonstelling van 1851" . Duke Magazine . November 2006. Argief van die oorspronklike op 7 September 2007 . Besoek op 30 Julie 2007 .
^ Henry-Russell Hitchcock (1977). Argitektuur: Negentiende en twintigste eeu . Harmondsworth: Penguin Books. bl. 184 . ISBN 0-14-056115-3.
^ Kate Colquhoun, ' n ding in vermomming: die visioenêre lewe van Joseph Paxton (HarperCollins, 2004)
^ "Die komitee ontwerp vir 'n struktuur om die Groot Tentoonstelling te huisves" . www.victorianweb.org .
^ a b Jeremy Walker. "Geskiedenis van die Crystal Palace (deel 1)" . Crystal Palace-stigting.
^ "Ingenieurstydlyne - Chatsworth Conservatory en Lily House, terrein van" . Ingenieurswese-timelines.com . Op 4 Maart 2016 vanaf die oorspronklike argief .
^ Jennifer Davit, "Victoria: The Reigning Queen of Waterlilies", Virtual Herbarium, word op 4 Maart 2016 by die Wayback Machine geargiveer
^ "Paxton and the Great Stove", Argitektuurgeskiedenis , Vol. 4, (1961), pp. 77–92
^ "water" . www2.iath.virginia.edu .
^ a b c "Skets vir die Crystal Palace" . www.bl.uk .
^ Vir die hoogste syfer van 2 000 werkers per dag, sien: Hermione Hobhouse. (2002). Die Crystal Palace en die Groot Tentoonstelling . Londen: Athlone. bl. 34. ISBN 0-485-11575-1. en die Universiteit van Virginia "Modellering van die Crystal Palace" . 2001. projek: " The Crystal Palace Animation Exterior and Interior" . Besoek op 20 November 2007 .
^ Hunt, Lynn, Thomas R. Martin en Barbara H. Rosenwein, The Making of the West: Peoples and Cultures . Boston / New York: Bedford / St. Martin's, 2009. P 685.
^ a b "Die groot uitstalling" . Die Britse biblioteek .
^ Uitstalling, Groot (1 Januarie 1852). ... Verslag van die kommissarisse vir die tentoonstelling van 1851 . Spicer.
^ a b c UK- prysindeksinflasiesyfers is gebaseer op data van Clark, Gregory (2017). "Die jaarlikse RPI en gemiddelde verdienste vir Brittanje, 1209 tot hede (nuwe reeks)" . Meetwaardig . Besoek op 2 Februarie 2020 .
^ Hart-Davis, Adam (3 Oktober 2005). "25. Waar kom" spandeer 'n sent "vandaan?" . Waarom spring 'n bal? 101 vrae wat u nooit aan gedink het nie . Vuurvliegboeke. bl. 59 . ISBN 978-1-55407-113-5.
^ Lennox, Doug (2 September 2008). "Waarheen gaan 'n Engelsman as hy 'n sent gaan spandeer"? . Nou weet u die groot boek met antwoorde . 2 . Dundurn. bl. 242 . ISBN 978-1-55002-871-3.
^ Gierigheid, Clara (Augustus 2003). "Die opkoms van moderne openbare toilette". Inklusiewe stedelike ontwerp: openbare toilette (eerste uitg.). Universiteit van British Columbia Press . bl. 42. ISBN 978-0-7506-5385-5. Daar is blykbaar aanvanklik nie voorsiening gemaak vir openbare voorsiening vir vroue nie, net vir mans, en 'n vergadering van die RSA (Royal Society of Arts), die organiserende liggaam van die [1851 Great Exhibition], is haastig byeengeroep om meer te voorsien
^ Hart-Davis, Adam (28 Februarie 2007). Thunder, flush en Thomas Crapper: 'n ensyklopedie . Trafalgar Square. ISBN 978-1-57076-081-5. OCLC 37934946 . openbare toilette vir mans en vroue
^ Benidickson, Jamie (28 Februarie 2007). "The Water Closet Revolution". Die kultuur van spoel: 'n sosiale en wetlike geskiedenis van riool . Universiteit van British Columbia Press. bl. 90. ISBN 978-0-7748-1291-7. Ongeveer 14 persent van die ses miljoen besoekers aan die tentoonstelling het bereidwilligheid getoon om 'n sent uit te gee vir sulke geriewe
^ Lee, Jackson (1 Januarie 2014). "Hoofstuk sewe: die openbare gemak". Vuil ou Londen: die Victoriaanse stryd teen vuilheid . Yale University Press . bl. 164–165. ISBN 978-0300192056. OCLC 900610723 .
^ Cresswell, Julia (1 Januarie 2010). Oxford-woordeboek van woordoorsprong . Oxford University Press . bl. 316–317. ISBN 9780199547937. OCLC 823687465 .
^ "The Great Exhibition Toilet Myths" . Yale University Press . Oktober 2014 . Besoek op 5 Mei 2017 .
^ "Crystal Palace-geskiedenis Hyde Park verlaat Oktober 1851" . Op 27 September 2011 vanaf die oorspronklike argief .
^ "ULAN volledige rekord vertoon (Getty Research)" . www.getty.edu . Besoek op 14 Maart 2021 .
^ Gurney, Peter (1 November 2015). Wanting and Having: Populêre politiek en liberale verbruikerswese in Engeland, 1830-70 . Manchester University Press . bl. 222. ISBN 978-1-5261-0181-5. Besoek op 2 Desember 2017 .
^ a b "Die herbou in Sydenham, 1852-1854" . Crystal Palace-stigting .
^ "Weereens oop, 1854" . Die Crystal Palace-stigting .
^ "Die groot tentoonstelling in die Crystal Palace" . Die Victoriaanse stasie . Op 14 April 2017 vanaf die oorspronklike argief .
^ "Svenska Bandyförbundet, bandyhistoria 1875–1919" . Iof1.idrottonline.se. 1 Februarie 2013. Argief van die oorspronklike op 19 Oktober 2013 . Besoek op 9 April 2014 .
^ "Die prins van predikers" Live! Gearchiveer 5 Maart 2016 by die Wayback Machine op charlesspurgeon.net (Dave Richards evangeliese webwerf)
^ "Baden-Powell en die Crystal Palace-tydren" . Baden-Powell-fotogalery . Pinetree web. 1997. Gearchiveer vanaf die oorspronklike op 2 Februarie 2007 . Besoek op 22 Januarie 2007 .
^ "Geskiedenis van die Girl Scouts Movement" . Girl Scouts van die Filippyne. 1997 . Besoek op 22 Januarie 2007 .
^ a b "Crystal Palace History - The Crystal Palace Foundation" . www.crystalpalacefoundation.org.uk .
^ a b Catford, N. "Disused Stations: Crystal Palace High Level & Upper Norwood Station" . disused-stations.org.uk . Besoek op 17 Junie 2010 .
^ Amptelike boek en program van die kompetisie van arbeid , 1934
^ "Crystal Palace-geskiedenis Die gebou 1852–1854" . Op 30 November 2007 uit die oorspronklike argief . Besoek op 21 November 2007 . Hierdie bedrae is in opeenvolgende jare en weerspieël deels die uitbreiding van vyf verhale wat in Sydenham gemaak is. Die koste van £ 150,000 vir die Hyde Park Crystal Palace sluit die (herbruikbare) materiaalkoste in, sodat die mate waarin die gerekonstrueerde paleis (onverwags) hoër konstruksiekoste gehad het, selfs groter is as wat die vergelyking van totale impliseer.
^ "Gedenkteken van die National Sunday League op die Sondagopening van die British Museum" . Gearchiveer uit die oorspronklike op 19 Oktober 2015. werkende mans en hul gesinne [...] het lang ure en die hele dag Saterdag gewerk. Baie kon nie 'n dag se onbetaalde verlof bekostig om na die Museum te kom nie.
^ Die Groot Tentoonstelling was altyd op Sondag gesluit, sien: "Crystal Palace - Op 'n warm somersdag Feite en syfers " . Geen Sondagopening is toegelaat nie, geen alkohol, rook en honde nie . Die Crystal Palace in Sydenham het die waarneming voortgesit en slegs op Sondae vir aandeelhouers geopen : "Crystal Palace Geskiedenis weer oop " . Gearchiveer vanaf die oorspronklike op 30 November 2007. Nie die gebou of die terrein was op Sondae oop nie
^ Piggott, Jan (2 Februarie 2004). Palace of the People: The Crystal Palace in Sydenham 1854–1936 . Hurst & Co Publishers Ltd. bl. 57–59. ISBN 978-1850657279.
^ Holland, G. (24 Julie 2004). "Crystal Palace: 'n geskiedenis" . BBC.
^ "Earl of Plymouth's Genrosity" . Die Cambria Daily Leader . 17 April 1888 . Besoek op 15 Januarie 2021 .
^ a b The Norwood Society (26 Februarie 2008). "The Norwood Review" . Die Norwood-vereniging. Op 14 Mei 2011 vanaf die oorspronklike argief . Besoek op 17 Oktober 2010 .
^  [ permanente dooie skakel ]
^ a b c Londen (21 Desember 1936). "London's Biggest Fire ..." Life : 34. Die Crystal Palace sal nooit herbou word nie
^ Harrison, M. (2010). "Ramp tref" . Die Crystal Palace-stigting. Gearchiveer vanaf die oorspronklike op 18 Januarie 2012. Die eerste brandweer-oproep is ontvang deur die brandweerstasie van Penge om 19:59, die eerste brandweerwa om 08:03. Teen die oggend van Dinsdag 1 Desember was die gebou nie meer nie
^ http://www.20thcenturylondon.org.uk/server.php?show=conlnformationRecord.16 [ permanente dooie skakel ]
^ "Crystal Palace On Fire, 1936" . Gearchiveer uit die oorspronklike op 27 Oktober 2003. Die oorsaak van die brand wat die Crystal Palace vernietig het, is onbekend, hoewel 'n elektriese fout weens ou bedrading vermoed word.
^ a b "Britse Paramount News: Crystal Palace Fire" . nuusfilm aanlyn. 30 Oktober 1936. Argief van die oorspronklike op 11 Mei 2013. Film van die brand wat die Crystal Palace heeltemal vernietig het.
^ White, R .; Yorath, J. (2004). "Die Crystal Palace - ondergang" . Die wit lêers - argitektuur . Gegearchiveer vanaf die oorspronklike op 28 Julie 2011 . Besoek op 15 Junie 2010 . (Aanhalings uit Yorath se oorspronklike Radio Times- artikel.)
^ Elen, Richard G (5 April 2003). "Baird se onafhanklike televisie" . Transdiffusion Broadcasting System. Gearchiveer vanaf die oorspronklike op 8 Junie 2008 . Besoek op 29 Mei 2008 .
^ Herbert, Ray (Julie 1998). "Crystal Palace Television Studios" . Klanklandskappe . Groningen, Nederland: Universiteit van Groningen . 1 (4). ISSN 1567-7745 . Besoek op 29 Mei 2008 .
^ "HUWELIK en loopbaan is nie tot geluk nie" . 6 Maart 1937. p. 32 - via Trove.
^ "Ontmanteling deur Thos. W. Ward Ltd., Sheffield en Londen | Wêreldtentoonstelling Tesourie" . digitale.lib.umd.edu . Besoek op 23 Augustus 2019 .
^ "Oorlog se ergste aanval" . Tyd . 28 April 1941 . Besoek op 29 Mei 2008 .
^ Pescod, David FRS (10 Februarie 2005). "Korrespondensie" (PDF) . Die Linnean . Londen: Linnean Society of London . 21 (2): 36. Gearchiveer uit die oorspronklike (PDF) op 30 Julie 2007 . Besoek op 29 Mei 2008 .
^ "Crystal Palace-konsertplatform" . Ian Ritchie Argitekte . Gearchiveer vanaf die oorspronklike op 29 Maart 2020 . Besoek op 30 Maart 2020 .
^ "Gearchiveerde kopie" . Gearchiveer vanaf die oorspronklike op 29 Maart 2020 . Besoek op 30 Maart 2020 . CS1 maint: geargiveerde kopie as titel ( skakel )
^ "Planne vir Crystal Palace-replika" . BBC News . 27 Julie 2013 . Besoek op 27 Julie 2013 .
^ Mann, Wil. "Verbreek: £ 500 miljoen herbou plan van Crystal Palace" . Nuwe siviele ingenieur . Besoek op 25 Maart 2015 .
Braga, Ariane Varela. "Owen Jones en die Oosterse perspektief." in The Myth of the Orient: Architecture and Ornament in the Age of Orientalism (2016): 149-65 aanlyn .
Braga, Ariane Varela. 'Hoe om die Alhambra te besoek en tuis te wees vir tyd vir tee: Owen Jones se Alhambra-hof in die Crystal Palace van Sydenham.' in ' n modieuse styl: Carl von Diebitsch und das maurische Revival (2017) pp: 71-84 aanlyn .
Briggs, Asa. The Crystal Palace and the Men of 1851 "in Briggs, Victorian People (1955) aanlyn
Colquhoun, Kate. 'N Ding in vermomming: die visioenêre lewe van Joseph Paxton (vierde landgoed, 2003) ISBN 0-00-714353-2
Chadwick, George F Werke van Sir Joseph Paxton (Architectural Press, 1961) ISBN 0-85139-721-2
Dickinson's Comprehensive Pictures of the Great Exhibition of 1851 , Dickinson Brothers, Londen, 1854.
Knadler, Stephen. "Tuis in die Crystal Palace: Afro-Amerikaanse transnasionalisme en die estetika van verteenwoordigende demokrasie." ESQ: A Journal of the American Renaissance 56.4 (2011): 328–362. aanlyn
Leith, Ian. Delamotte se Crystal Palace (Londen, 2005)
MacDermott, Edward. Routledge's Guide to the Crystal Palace and Park in Sydenham (1854) aanlyn
McKean, John. Crystal Palace: Joseph Paxton en Charles Fox (Londen, Phaidon Press, 1994)
McKean, John, "The Invisible Column of The Crystal Palace" in La Colonne - nouvelle histoire de la construction , red. Roberto Gargiani , Lausanne (Suisse), 2008 ISBN 978-2-88074-714-5
McKinney, Kayla Kreuger. "Crystal Fragments: Museum Methods by the Great Exhibition of 1851, in London Labor and the London Poor en in 1851." Die Victoriaanse 5.1 (2017) aanlyn .
Miao, Yinan en Sara Stevens. "Die invloed van Victoriaanse imperialisme op die Crystal Palace en die South Kensington Museum: 'n vergelykende analise." (2017). aanlyn
Moser, Stephanie. Oudheid ontwerp: Owen Jones, Antieke Egipte en die Crystal Palace (Yale University Press, 2012).
Nichols, Kate en Sarah Victoria Turner. "'Wat word van die Crystal Palace?' The Crystal Palace na 1851." in Na 1851 (Manchester University Press, 2017) aanlyn .
Piggott, Palace of the People , Jan. (Londen, 2004)
Phillips, Samuel. Gids vir die Crystal Palace en park (1854) aanlyn
Schoenefeldt, Henrik. "Aanpassing van kweekhuise vir menslike gebruik: omgewingseksperimentering in Paxton se ontwerpe vir die groot tentoonstellingsgebou in 1851 en die Crystal Palace, Sydenham." Argitektuurgeskiedenis (2011): 233–273. aanlyn
Schoenefeldt, Henrik. "Die skep van die regte interne klimaat vir die Crystal Palace." Verrigtinge van die Instituut vir Siviele Ingenieurs-Ingenieursgeskiedenis en Erfenis 165 # 3 (2012): 197-207 aanlyn .
Siegel, Jona. "Vertoningstyd: kuns, afsku en die terugkeer van die Crystal Palace." Die Yearbook of English Studies (2010): 33-60 aanlyn .
Zaffuto, Grazia. "'Visuele opvoeding' as die alternatiewe manier van leer in die Crystal Palace, Sydenham." Victorian Network 5.1 (2013): 9-27 aanlyn .
Amptelike webwerf van die Crystal Palace Foundation
Die Crystal Palace op ArchDaily
Historiese beelde van Crystal Palace, wat dateer uit die 1850's . Geneem deur Philip Delamotte, maar nou gehou deur die English Heritage Archive .