My man wil nie erken hy het ’n drankprobleem nie. Hy drink net sekere tye van die week, maar dan sommer ’n bottel op ’n slag – en die moeilikheid begin. Hy skel my uit as ’n slegte vrou en ma. As hy nugter is, gee hy drank die skuld. Dis nooit sý skuld nie. Die hele huis word ontwrig. As hy nie drink nie, gaan dit goed. Maar ek is moeg vir telkens vergewe. Ek oorweeg dit om te skei, maar ter wille van die kinders bly ek.
ANTWOORD: Daar is goed en sleg in elke huisgesin. Maar hoe verder die twee pole uitmekaar beweeg, hoe meer disfunksioneel word só ’n gesin – goeie mense, maar wat al hoe meer magteloos en onseker word. Jy is nie gelukkig binne die verhouding nie, maar wil ook nie loop nie. Ek dink jou gesin het disfunksioneel geword.
Die probleem is dat ’n mens daaraan gewoond raak om so te lewe – selfs afhanklik daarvan raak. Jou situasie sal nie vanself verbeter nie. Jy moet professionele hulp soek, sodat jy gehelp kan word om die regte besluite te neem. En dis ’n proses, want jy val gedurig in die gat om jou eie besluite te bevraagteken.
Jy het hulp nodig, om eerstens van een ding seker te wees: Dat jy geliefd is. Dis ten diepste ’n spirituele ervaring. Jy moet aandag gee aan dié ervarings en persepsies uit jou kinderjare wat maak dat jy jouself bevraagteken – en sulke gedrag van jou man teenoor jou toelaat.
Wat kan jy doen om jou man se oë oop te maak? Jy moet sy gemaksone skud, sodat hy by ’n kliniek of AA kan aanklop. Die ideaal is dat jy aan hom verduidelik dat jy en die kinders nie langer in dié omstandighede kan leef nie – en dat julle van tafel en bed skei. Maar dit gaan moed van jou verg! Onthou: As ’n mens ’n stap doen wat helend vir jou psige is, bevorder jy ook die groei en heling van dié naaste aan jou.
ANTWOORD: Dit moet baie moeilik vir jou en die kinders wees. Dis beslis ook nadelig vir hulle om te sien hoe pa op ma skel – met alkohol as “verskoning”. En dan raak dit al hoe moeiliker vir jou om hom maar weer te vergewe en liefdevol op te tree.
VRAAG: Ons jaarlikse seevakansie lê voor en my man het hoë verwagtinge – hy sien dit as ’n soort wittebrood. Vakansies wakker sy seksuele aptyt aan. Dit demp myne. Want ek sal weer heeldag handdoeke moet uitskud, kos maak, regstaan vir hom, die kinders en sy ouers. Wie is dan nog lus vir bedkaperjolle? Wat my betref, kan ons net so wel by die huis bly. Want my verpligtinge word nie minder nie.
ANTWOORD: Vakansies kan ’n moeilike tyd vir gesinne wees – en ’n potensieel negatiewe uitwerking op ’n paartjie se sekslewe hê. Dis veral so as familielede, soos sy ouers, betrokke is. Ek kan verstaan hoekom jy nie eens aan seks wil dink nie. Dit klink ook asof jy opstandig voel omdat almal met vakansie is, net nie jy nie. Seks is dalk nie die probleem nie. Jy voel dalk jy word as vanselfsprekend aanvaar, of daar is ander probleme.
Dis dalk tyd dat jy openlik met jou man gesels, hom laat verstaan hoe jy oor die komende vakansie voel sodat julle eenstemmigheid daaroor kan bereik. Seks is nie ’n Olimpiese sport nie en het dus nie ’n telkaart nodig nie. Gebruik eerder die geleenthede tydens die vakansie om weer gehaltetyd saam met jou man deur te bring. Gaan stap langs die see en hou hande vas. Onthou: Jou grootste seksorgaan sit tussen jou ore – jou brein. Dis só ’n negatiewe benadering as jou houding al klaar is: “O, nee, tog nie weer seks nie.” Sien jou skoonouers as ’n plesier eerder as ’n las, want hulle kan die kinders een aand oppas terwyl julle soos ’n jong paartjie gaan rinkink.