Hierdie hoofstuk sou vir die gehoor soveel meer ironies gewees het omdat hulle leef in 'n omgewing waar hulle as klein groep teenoor 'n magtige ryk te staan gekom het. Maar wat vir hulle na 'n oormag lyk ("Wie is soos die dier, wie kan teen hom oorlog voer", roep die wêreldbewoners uit in Op 13:4), is, vanuit 'n hemelse perspektief, gedoem tot ondergang en vernietiging. Die karakterisering is besonder dig wanneer dit in die lig van die boek as geheel gelees word: vroeër vra die heiliges na vergelding (Op 6:10) en moet hulle wag tot die getal van martelare vol word (Op 6:11). Nou kan hulle die oordeel van God vier. Hulle rou, trane en pyn is verby. Hulle word getransformeer van slagoffers tot oorwinnaars, selfs regters. Die bose is uiteindelik ontmasker en oorwin. Maier (2002:179) skryf