Die stryd is gewen voordat dit begin het
“So sê Hiskía: Vandag is ‘n dag van benoudheid en straf en lastering” - Jesaja 37:3 53-vertaling.
Dit is groot woorde wat Sánherib, die koning van Assirië, spreek as hy sê: “Luister nie na Hiskía nie; want so sê die koning van Assirië: Sluit met my vriendskap en trek uit na my toe en eet elkeen van sy wingerdstok en elkeen van sy vyeboom en drink elkeen die water van sy put, totdat ek kom en julle meeneem na ‘n land soos julle land, ‘n land van koring en mos, ‘n land van brood en wingerde. Laat Hiskía julle nie verlei nie deur te sê: Die HERE sal ons red! Het die gode van die nasies elkeen sy land gered uit die hand van die koning van Assirië?“ (Jes 36:16-18; 53-vertaling).
Aan die een kant wil Sánherib met mooi woorde die volk afvallig maak van die HERE en hul koning Hiskia. Aan die ander kant wil hy vrees by die volk van Juda inboesem. Dit sou 'n mens nie verbaas het as die meerderheid van die volk gesê het: “Kom ons aanvaar Sánherib se woord, want wat is die alternatief?” Is dit nie immers die tipe woorde wat ons vandag gebruik nie?
En luister ook na die godslasterlike woorde wat Sánherib daaraan toevoeg: “Wie is daar onder al die gode van hierdie lande wat hulle land gered het uit my hand, dat die HERE Jerusalem uit my hand sou red?” Natuurlik was Hiskia benoud en desperaat. Maar wat doen Hiskia? Hy reël nie 'n vergadering met Sánherib om 'n diplomatieke ooreenkoms te probeer bereik nie. Hy neem met sy hele hart sy toevlug tot God. Hy soek leiding by God. Dan laat die HERE deur die profeet Jesaja vir Hiskia weet: “So spreek die HERE: Vrees nie vir die woorde wat jy gehoor het, waarmee die dienaars van die koning van Assirië My gelaster het nie. Kyk, Ek sal ‘n gees in hom gee, dat hy ‘n gerug hoor en na sy land terugtrek; en Ek sal hom in sy land deur die swaard laat val.” (Jes 37:6-7).
Satan laat die kind van God nie sommer met rus nie. Hy sal telkens met sy aanvalle terugkom, soms in die vorm van soet klinkende woorde, soms deur vrees te veroorsaak, soos die woorde van Sánherib hierbo. Maar ons hoef nooit desperaat te word nie. Al wat ons moet doen is om nooit ons hoop op ons eie krag, óf op die krag van mense te plaas nie. Maar, soos Hiskia, moet ons met ons hele hart ons toevlug tot God neem. En terwyl ons dit doen, is Hy alreeds besig om ons stryd vir ons te wen. Die Satan wil hê dat ons na vleeslike wapens sal gryp en self ons eie stryd sal stry. Daarom sê Paulus: 'Moenie self wraak neem nie, geliefdes, maar laat dit oor aan die oordeel van God. Daar staan immers geskrywe: “Dit is mý reg om te straf; Ék sal vergeld,” sê die Here.' (Rom 12:19; 83-vertaling). Die stryd is God se stryd, daarom stry Hy vir ons wat gelowig in gebed na Hom gaan met ons oë gevestig op Jesus Christus.
Dis menslik om terug te wil slaan en te skel, maar dis goddelik om na God op te sien vir vergelding. Toe Hiskia hom tot God gewend het, was die oorwinning verseker. God het met Sánherib afgereken. Sy mag oor Juda was gebreek toe die engel van HERE 185,000 manskappe in die Assiriese laer laat sterf het (Jes 37:36). Hy het hom daarna na die tempel van sy god Nisrog gewend, waar hy deur twee van sy eie seuns vermoor is.