Mittlider Tuinbeginsels * Oor plante
Miskien is een van die moeilikste beroepe arbeid op grond. Veral as u van plan is om 'n ordentlike oes te kry, moet u letterlik in die beddens langer as ses maande in die beddens gaan woon en hard werk. Natuurlik word die werk van tuiniers en tuiniers baie vergemaklik deur tuintoerusting, maar die metode wat deur die groentekweker en deeltydse dokter Jacob Mittlider voorgestel word, word as 'n ietwat ander metode beskou - die "Mittlider tuinmaak" -metode.
Wat is die Mittlider-tuinmaak?
Opsies in Mittlider-grondbewerking
Voor- en nadele van die Mittlider-tuinboumetode
Hierdie metode is ver van nuuts af; die mense van ons land het dit vir die eerste keer leer ken as intekenare op verskillende tydskrifte en koerante, waar hierdie metode aktief en deeglik gedek is. Nadat hulle die kern van die metode gelees het, het baie mense hulle op die webwerf probeer eksperimenteer. Dit het nie vir almal gewerk nie, en toe word 'n Russiese boek gepubliseer onder die outeurskap van T. Ugarova, waarin hierdie metode letterlik spesifiek vir Russiese realiteite aangepas is, maar dit bly steeds die Mittlider-tuinmaakmetode.
Mittlider self het sy metode geposisioneer as die doeltreffendste grondbewerkingstegnologie, wat soveel groenteproduksie op 1,5 - 2 honderd vierkante meter kon laat groei dat 'n volwaardige gesin van vier of selfs vyf mense die hele jaar sou kon volstaan.
Die interessantste in hierdie metode was dat die gehalte van die grond aanvanklik glad nie in ag geneem is nie, dit wil sê, dit is glad nie in ag geneem nie, en daarom het die kwaliteit van die grond nie 'n deurslaggewende betekenis vir die oes gehad nie.
Volgens Mittlider self is dit toelaatbaar om groente letterlik op 'leë' grond te kweek, met 'n ry-spasie wat met onkruid toegegroei is, is die grond swak en heeltemal vry van vrugbaarheid.
Die basiese beginsels van tuinmaak volgens Mittlider:
Die eerste is fraksionele toediening van minerale bemesting, Tweedens, gekompakteerde landings op baie nou rantederdens noodwendig breë ryafstandvierde, die gebruik van twee kunsmisverbindingsen uiteraard noukeurige nakoming van hierdie beginsels as die vyfde komponent van sukses.
Die eerste kunsmismengsel moet volgens hierdie metode saamgestel word uit agt gram boorsuur en 'n kilogram gips (geskik vir alkaliese grond). Vir suurgrond moet gips vervang word met kalk-kanon of, selfs beter, met dolomietmeel.
Die tweede samestelling moet berei word uit 'n basis wat uit elf dele stikstof, ses dele fosfor, elf dele kalium en 'n aantal aanvullende komponente moet bestaan. Bykomende komponente sluit 450 g magnesiumsulfaat, tien gram boorsuur en vyftien gram ammoniummolibdataat in. Dit alles moet deeglik gemeng en by die basis (in kunsmisstowwe) gevoeg word, waarvan die massa gelyk moet wees aan drie kilogram.
Mittlayder laat die gebruik van twee opsies vir voeding toe - droog en oplosbaar. Met droë kunsmis word hulle bloot rondom die plante versprei, as die afstand tussen 30 en 50 cm, en as dit minder as 30 is, dan tussen die rye is. As hulle opgeloste kunsmis maak, mors hulle eenvoudig die hele tuin en probeer om nie op die plante te kom nie. Gewoonlik is dit nodig op 'n bed van nege meter om 600 gram van die tweede mengsel op te los, volgens die Mittlider, presies 66 liter water.
Benewens die voorgestelde kunsmismengsels, is daar ook twee opsies om die grond te bewerk - die verbouing van groente in oop, natuurlike grond en die volgende metode - in die bedkassies, wat met 'n spesiale mengsel gevul moet word.
1. Smal beddens
Dit maak voorsiening vir die verbouing van plante in smal beddings wat direk op die opgegrawe grond geleë is. Die breedte van hierdie beddens mag nie meer as 45 sentimeter wees nie, maar die lengte kan absoluut enige wees en beperk slegs deur die grootte van u werf, die vorm van die landskap en meer.
Verder verskil alle aanplantings op sulke taamlike smal beddings van tradisionele aanplantings van groentegewasse tydens verdikking. Daar word voorsien dat groentegewasse die nodige hoeveelheid lig en voldoende vog sou ontvang juis as gevolg van die breë ryafstand. Terloops, die breedte van die ryafstand volgens die Mittlider moet gelyk wees aan minstens 75 sentimeter, selfs groter waardes is toegelaat, maar nie minder nie.
'N Mens kry die indruk dat dit presies op die breedte van die ryafstand is dat die hele sukses van hierdie metode gesluit word: as die ry-spasiëring verminder, sal die plante onmiddellik nie genoeg lig en vog hê nie, want die plante sal onvermydelik op smal beddings groei, gebaseer op 'n kompakte plantpatroon, en mekaar begin skaduwee. vriend en kompeteer om hierdie twee belangrike komponente (lig en vog).
Dit is duidelik dat hierdie metode waarskynlik ontwikkel is vir eienaars van klein erwe, en dit pas baie goed by hulle. Dit wil voorkom asof alles eenvoudig is, maar daar is nuanses wat bykomend tot wye gange en smal beddens opgemerk moet word.
Byvoorbeeld, dieselfde beddens moet van noord na suid gerig wees en nooit van plek na plek oorgedra word nie. U kan ook van die gangetjies vergeet, u moet dit nie eers grawe nie, maar die onkruid onkruid is nie skoon nie, maar die kragtigste moet in elk geval uitgewis word.
Maar wat van die uitputting van die grond, die ophoping van plae, siektes, vra u? Om al hierdie probleme tegelyk op te los, beveel Mittlider aan dat ons die rotasie gebruik wat ons almal ken.
Die beddens is voorberei vir plant, en begin met die kleedwerk (na grawe). Op 'n standaardbed wat tien meter lank en 45 sentimeter breed is, word 'n kilogram van die eerste mengsel en 'n halwe kilogram mengsel nommer twee bygevoeg (hierbo getoon). Vervolgens word die saad van die gewasse wat u benodig, gesaai, en 'n week nadat die eerste saailinge op die grondoppervlak verskyn, word weer met die tweede mengsel aangetrek, maar ongeveer 220 gram word reeds op die bed geneem. Die mengsel word presies in die middel van die bed tussen plante uitgevoer en probeer om nie daarop te val nie. Vervolgens word die grond natgemaak en kunsmis word in die grond opgeneem, en dan gaan die voedsel na die wortels.
In net een seisoen kan die aantal topbedekkings, afhangend van die gewas wat op so 'n bed gekweek word, wissel van drie tot agt, terwyl natuurlik die toestand van plante in ag geneem word - as hulle goed groei, kan die aantal topversierings verminder word.
Gewasse soos radyse, ertjies, tafelbietjies en boontjies kan byvoorbeeld slegs drie keer per seisoen gevoer word, en nagskermgewasse (aartappels, tamaties, ens.), Asook komkommers en pampoene moet sewe of agt keer per seisoen gevoer word.
Oor die plant van groente: op so 'n bed word hulle in twee rye gesaai, dit kan parallel en in 'n kontrolepatroon gedoen word as die plante groot is (kool, aartappels en ander).
Die afstand tussen die plante wissel baie. Laat tussen die courgette en pampoen ongeveer 'n halwe meter, tussen kool en blaarslaai ongeveer 35 sentimeter, tussen komkommers - 17-18 cm, tussen soetrissies, tamaties en eiervrug, moet u 30-35 sentimeter, 25 cm - tussen aartappelplante, 5 cm - tussen uie en knoffel en soveel tussen beet. Gewasse soos radyse, blaarslaai, daikon, wortels, radyse en rape word op 'n lintmetode (3-4 cm) geplant.
Die volgende opsie wat Mittlider voorgestel het, was om groente in 'n substraat te kweek, en in kratte wat as beddens dien. Bokse-beddens kan van alles gebou word, dit kan planke, laaghout wees. Sulke bedkaste het nie 'n bodem nodig nie; dit moet 45, 120 of 150 sentimeter breed en ongeveer twintig sentimeter diep wees. So 'n raamwerk kan geplaas word waar u verkies, maar natuurlik nie in die skadu nie en ook nie in die moeras nie, en vul dit met 'n spesiaal voorbereide mengsel.
Die mengsel word berei uit twee, maksimum drie komponente, dit is saagsels (enige hardehout), mos (sphagnum) en 'n keuse van perliet, riviersand, strooi (fyn gekap), neutedop (gekap ook baie fyn) en sonneblomdop.
As ons dit alles in 'n persentasieverhouding vertaal, kry ons die volgende prentjie: ongeveer 20% is sand (perliet of iets anders om van te kies) en 40% vir die ander twee komponente (saagsels en mos). Hierdie samestelling, wat slegs voorwaardelik grond genoem kan word, word eens en vir altyd in die boks geplaas, dit wil sê, dit verander nie meer nie, en gebruik ook geen addisionele grond nie.
Voordat u saad in sulke bokse saai, moet u die beddings bemes. 4,5 kilogram van die eerste mengsel en 2,5 kilogram van die tweede mengsel (die samestelling hiervan word hierbo beskryf) word op die kleinste houer van 9x1x0,2 meter neergelê, eweredig versprei oor die hele gebied, waarna dit in oorvloed natgemaak word. Verder word alles wat in die bokse is baie versigtig gemeng, letterlik tot 'n homogene massa, weer gelykgemaak en natgemaak (met 'n paar emmers water). Maak dan groewe vir saai saad dwarsdeur die boks, met die afstande tussen die groewe en plante hierbo aangedui vir oop beddens.
Dit bly oor om die sade tot ongeveer een en 'n half sentimeter diep te vul, bedek dit weer met dieselfde samestelling en water (een en 'n halwe emmer water). Die volgende dag, direk volgens die saad wat gesaai is, maak hulle die tweede bo-kleedwerk in die hoeveelheid 600 g, in terme van die lengte van die bed van nege meter, waarvoor ons bereken.
Verdere voeding volg elke tien dae na mekaar, met dieselfde afmetings.
Ten slotte, 'n paar woorde oor die voor- en nadele van hierdie metode, verkry van tuiniers wat hierdie metode van bewerking getoets het.
Eerstens oor die nadele
Byna almal is bang vir die oorvloed kunsmisstowwe, en dit is miskien die grootste minus.
Die tweede minuut is, volgens tuiniers, die behoefte aan 'n groot hoeveelheid vog, en dit is ekstra koste en handearbeid en finansieel (u sal vir water moet betaal).
Die derde minus het ook betrekking op kunsmisstowwe, maar finansieel, dit wil sê hoeveel sal die komkommers kos as u 'n baie groot hoeveelheid kunsmis gebruik?
Die tuiniers beweer dat die Mittlider-metode baie deurdagte is en dit fisiese arbeid vergemaklik, veral as die persoon nie meer jonk is nie, of hy eenvoudig nie genoeg tyd het nie, en u groente uit u tuin wil hê.
'N Pluspunt is die toepaslike verdeling van die plot, die heeltemal normale afstand tussen plante, wat die grond aansienlik kan bespaar en terselfdertyd die opbrengs van 'n eenheid grond tot 40 kilogram kan verhoog, afhangende van die oppervlakte van die plot.
Die tuiniers hou van breë gangetjies tussen die beddens, die feit dat die beddens nie elke keer op 'n nuwe plek gedoen moet word nie, en dat dit nie nodig is om die gangetjies te versorg nie.
Danksy die smal beddings, kan gewasse vroeër uitgevoer word deur 'n klein boogkweekhuis te bou, en ook hier sal 'n groot afstand help.
Wat die beddens, bokse betref, is daar 'n paar pluspunte - op ondergrondse grond is dit amper die enigste manier om ten minste 'n soort oes te kry.
In die algemeen, as u die bekendstelling van 'n beduidende hoeveelheid kunsmis, wat deur Mittlinder aanbeveel word, uitsluit, praat die metode van groente verbouing slegs op 'n positiewe manier.