Sabinet | Hibriditeit en outentisiteit as kulturele merkers in Nico Carstens se musiek
oa Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe - Hibriditeit en outentisiteit as kulturele merkers in Nico Carstens se musiek
Author Susanna Louw1 , Nicol Viljoen1 and Martina Viljoen1
Source : Litnet Akademies : &apos;n Joernaal vir die Geesteswetenskappe, Natuurwetenskappe, Regte en Godsdienswetenskappe, Volume 15 Number 3, Dec 2018, p. 456 - 501
Keyword(s) : Afrikaans light music, Afrikaner culture, Betowering, Boeremusiek idioms, Boeremusiekidiome, Hasie, Hibriditeit, Hybridity, Istanbul, Ligte Afrikaanse musiek, Nico Carstens, Piano accordion, Populêre Suid-Afrikaanse musiek, Skokiaan, South African popular music, Trekklavier, Volkseie, Volksvreemde, Volksvriendelike, Warm patat and Zambezi
Persistent Link : https://hdl.handle.net/10520/EJC-142ef42634 En wetenskaplikes sê sonder klimaatsverandering, sou globale seevlakke met minder as die helfte van die waargenome 20-eeuse toename gestyg het en dalk selfs geval het.
In plaas daarvan, globale vlak see het met sowat 14 sentimeter, of 5.5 duim van 1900 om 2000. Dit is 'n aansienlike toename, veral vir kwesbare, laagliggende kusgebiede.
"Die styging in die 20-eeuse was buitengewoon in die konteks van die laaste drie millennia, en die opkoms oor die afgelope twee dekades was nog vinniger," sê Robert Kopp, die hoofskrywer en 'n medeprofessor aan die Rutgers Universiteit.
Die studie, gepubliseer in die Verrigtinge van die Nasionale Akademie van Wetenskappe, Gebruik om 'n nuwe statistiese benadering ontwikkel oor die afgelope twee en 'n half jaar deur Kopp, sy doktorale genote Carling Hay en Eric Morrow, en Jerry Mitrovica, 'n professor by Harvard Universiteit.
"Geen plaaslike rekord maatreëls globale seevlak," sê Kopp. "Elke maat meet seevlak op 'n bepaalde plek, waar dit gepak word deur 'n verskeidenheid prosesse wat veroorsaak dat dit van die globale gemiddelde verskil. Die statistiese uitdaging is om die globale sein uit te trek. Dit is wat ons statistiese benadering ons toelaat om te doen. "
Die studie het veral bevind dat die globale seevlak met ongeveer 8 sentimeter van 3 tot 1000 gedaal het, toe die planeet afgekoel het deur ongeveer 1400 grade Celsius [0.2 grade Fahrenheit].
"Dit is opvallend dat ons kyk na hierdie seevlak verandering wat verband hou met hierdie geringe globale verkoeling," sê Kopp. In vergelyking met die globale gemiddelde temperatuur vandag is oor 1 grade Celsius [1.8 grade Celsius] hoër as wat dit was in die laat 19th eeu.
24 plekke regoor die wêreld
'N Statistiese analise kan net so goed wees as die data waarop dit opgebou is. Vir hierdie studie het 'n span onder leiding van Andrew Kemp, 'n assistent professor aan die Tufts Universiteit, en Benjamin Horton, 'n professor in Rutgers, 'n nuwe databasis saamgestel van geologiese seevlak aanwysers van moerasse, koraal atolle en argeologiese terreine wat die laaste 3,000 jaar.
Die databasis bevat rekords van 24 plekke regoor die wêreld. Baie van die rekords het gekom uit die veldwerk van Kemp, Horton, of spanlede Roland Gehrels van die Universiteit van York en Jeffrey Donnelly van die Woods Hole Oceanographic Institution. Die analise het ook 66 gety-gauge-rekords van die laaste 300-jare getik.
"Scenario's van toekomstige styging afhang van ons begrip van die reaksie van seevlak tot klimaatsverandering," sê Horton. "Akkurate skattings van seevlak variasie in die afgelope 3,000 jaar bied 'n konteks vir sodanige projeksies."
"As geoloë kan ons rekonstrueer hoe seevlak verander op 'n spesifieke terrein, en vordering in die laaste 10-jare het ons toegelaat om dit met meer detail en resolusie te doen," sê Kemp. "Om bymekaar te kom en hierdie rekonstruksies te standaardiseer, het ons 'n kans gegee om te kyk na wat hulle gemeen het en waar hulle verskil het. Albei kan ons vertel van die oorsake van die verlede, die hede en die toekomstige seevlakverandering."
Kopp se medewerkers Klaus Bittermann en Stefan Rahmstorf by die Potsdam Instituut vir Klimaatsimpaknavorsing in Duitsland het die studie se wêreldwye heropbou op seevlak gebruik om te bereken hoe temperature verband hou met die tempo van seevlakverandering.
1 tot 4 voete in die 21ste eeu
Op grond van hierdie verhouding, die studie het bevind dat, sonder aardverwarming, 20th-eeuse globale seevlak verandering sal heel waarskynlik het tussen 'n afname van 3 sentimeter [1.2 duim] en 'n styging van 7 sentimeter [2.8 duim] was.
'N metgesel verslag bevind dat, sonder see-vlak styg veroorsaak deur klimaatsverandering, meer as die helfte van die 8,000 kus oorlas vloede waargeneem by bestudeer Amerikaanse meter webwerwe gety sedert 1950 sou nie plaasgevind het. Die klimaat Sentraal verslag, onder leiding van Benjamin Strauss en coauthored deur Kopp, Bitter, en William Sweet van NOAA, is ook vandag gepubliseer.
Die Kopp-geleerde studie het ook bevind dat dit baie waarskynlik is dat die wêreld seevlak deur 1.7 tot 4.3-voete in die 21ste eeu sal styg as die wêreld steeds sterk op fossielbrandstowwe staatmaak. Uitfasering van fossielbrandstowwe sal die waarskynlike styging tussen 0.8 en 2.0-voete verminder.
Die National Science Foundation, die Nasionale Oseaniese en Atmosferiese Administrasie, die New Jersey See Grant Consortium, die Strategic Environmental Research and Development Group, die Verenigde Koninkryk op Nasionale Omgewingsbestuur Research Council, die Royal Society, en Harvard Universiteit befonds die navorsing.