Waarom gaan huis nie beteken mislukking nie - Reisverhale - 2020
"Jy gaan huis toe?" Ek het haar gevra terwyl ons in die koshuis se gemeenskaplike kamer gesit het.
"Ja, ek mis my kêrel en familie regtig. Hierdie langtermyn-reissaak is net nie vir my nie. Ek het my reis kort geknip en sal binne 'n paar weke huis toe gaan. "
"Wow!" Het ek geantwoord. "Wel, dit is belangrik om te doen wat jou gelukkig maak. Op reis het jy ten minste iets geleer oor wat jy doen en nie hou nie. Dis 'n oorwinning. "
En daarmee het ons voortgegaan met die gesprek.
Sy het, soos baie ander wat ek op die pad ontmoet het, teruggekeer, nie in nederlaag nie, maar oorwinning, inhoud in die wete dat hulle meer oor hulself ontdek het.
Toe ek begin het met my reise, het 'n miljoen en een vrese en slegste scenario's deur my gedagtes gegaan. Wat as ek dit nie kan doen nie? Wat as ek nie vriende kan vind nie? Wat as ek so verlore raak, kan ek my pad nie terug kry nie? Wat as ek siek raak? Wat as ek uit geld loop?
Wat as, wat as, wat as!
Danksy die baie e-posse wat ek kry, weet ek dat die gedagtes ook deur ander mense se gedagtes gaan.
Baie van diegene wat "hou van" hou mense van die pad af. Ons kan so verlam word deur ons vrees vir mislukking dat ons vergeet dat al die vrese nie saak maak nie, ongeag wat gebeur, kan ons altyd tuis kom.
Dit is reg om te sê, "Jy weet wat? Ek mis my huis, ek mis my vriende, ek haat koshuise, en dit blyk my idee van reis behels om van een luukse oord na die volgende te beweeg. '
Die belangrikste ding is dat jy probeer het en jy geleer het.
Ek het geen idee gehad dat langtermyn reis vir my sou werk nie. My oorspronklike reis was net vir 'n jaar, en ek kon besluit het om drie maande in die huis te kom.
Maar hier is ek sewe jaar later nog steeds verlief op reis. Ek sou nooit geweet het of ek my vrese nie negeer en probeer het nie.
Ons kan gee om te vrees, die "wat as", en die bekommernis, en bly veilig by die huis. Of jy kan die deur uitsteek en probeer.
Wie gee om as jy besluit om jou reis kort te sny? Wie gee om as jy dink "hierdie lewe is nie vir my nie?" Jy reis vir jouself. Jy doen dit vir jou.
Toe ek verlede jaar besluit het dat dit ná sowat ses jaar amper konstant aan die gang was, was dit tyd om te vestig en wortels te skep, baie mense het my per e-pos gestuur en hartseer uitgespreek wat ek opgee het.
Maar tye - en mense - verander. Ek het niks te bewys deur te bly reis as my begeertes elders lê nie. Reis is 'n persoonlike ervaring en aan die einde van die dag, hoe jy daaroor voel, is die enigste ding wat saak maak. Ek glo steeds die lewe op die pad is wonderlik - maar soms wil ek die pad 'n rukkie af wegstap en voor my televisie sit en 'n fliek kyk.
So as jy dink oor reis, maar bekommerd is, kan jy dit nie 'n volle jaar regoor die wêreld maak nie of dat jy dalk nie die vaardighede het om te reis nie, sê ek vir jou: Wie gee om? Jy kan altyd huis toe gaan as jy wil.
So wat as jy dit nie kan maak nie? Wat as ander dit dink? Ek sê dit maak nie saak nie.
Omdat terugkeer huis nie 'n mislukking is nie.
Reis leer ons van onsself en maak ons ​​beter mense. Om te besluit om huis toe te kom beteken eenvoudig dat reis jou iets oor jouself geleer het, wat jy nie anders sou weet nie - die uitgebreide reis is nie vir jou nie.