Wat Middeleeuse Europa met sy tieners gedoen het - Artikels - 2021
Deur William Kremer
Inleiding: Vandag is daar dikwels die opvatting dat Asiatiese kinders hul ouers swaar kry. Maar 'n paar honderd jaar gelede het Noord-Europa 'n besonder harde lyn ingeneem en kinders weggestuur om in iemand anders se huis te gaan woon en werk. Nie verrassend nie, het die kinders nie altyd daarvan gehou nie.
Rondom 1500 is 'n assistent van die Venesiese ambassadeur in Engeland getref deur die vreemde houding teenoor ouerskap wat hy op sy reise teëgekom het.
Hy het aan sy meesters in Venesië geskryf dat die Engelse hul kinders "tot op die ouderdom van sewe of nege jaar" by die huis hou, maar dan 'hulle' mans, sowel as vrouens, na harde diens in die huise van ander mense gebring het. hulle gewoonlik vir nog sewe of nege jaar ". Die ongelukkige kinders is weggestuur ongeag hul klas, "want elkeen, hoe ryk hy ook al mag wees, stuur sy kinders weg na ander se huise, terwyl hy in ruil daarvoor diegene van vreemdelinge ontvang".
Hy het gesê dat dit vir die kinders se beswil was - maar hy vermoed dat die Engelse verkies om ander mense se kinders in die huishouding te hê omdat hulle hulle minder kon voed en harder kon werk.
Sy opmerkings skyn 'n lig op 'n stelsel van kinderopvoeding wat gedurende die Middeleeuse en vroeë moderne tydperk regoor Noord-Europa bedryf is. Baie ouers van alle klasse het hul kinders van die huis af weggestuur om as diensknegte of vakleerlinge te werk - slegs 'n klein minderheid het die kerk of universiteit toe gegaan. Hulle was egter nie so jonk soos die Venesiese skrywer voorstel nie. Volgens Barbara Hanawalt aan die Ohio State University het die aristokrasie wel op sewejarige ouderdom soms hul nageslag gestuur, maar die meeste ouers het hulle omstreeks 14 vaarwel toegeroep.