Na aanleiding van my vorige inskrywing oor die Valentyn wat ek wil vergeet gaan ek verder vertel oor die mense wat langs ons gebly het, meer eintlik die mense langs wie ons gebly het.
Ek was baie lief vir die oom en tannie. Die oom was altyd besig om dinge te verduidelik. Ek het alles ingedrink. Omdat hy ‘n oud skoolhoof was kon hy nie anders as om altyd iets te wys of te vertel nie. Ek het meestal in die middag by hom ‘n draaitjie gemaak as ek sien het hy was buite doenig. Hy het onder andere ‘n interessante stoorkamertjie gehad. So nou en dan kon ek saam met hom daar ingaan. Die mure was vol rakke met boeke. Mense, as jy praat van boeke dan moes jy dit sien om te kan glo.Dit was soos n eie biblioteek. Oom Gernie, het vir my van die boeke geleen om te lees. Hy het baie van geskiedenis gehou en boeke oor die ontdekkingsreise gehad. Dit was maklike leesbare boeke vir my as elf-jarige. Columbus se ontdekking van Amerika was my beste boek. Ek kon myself inleef in hoe dit moes gewees het op die skip. Die lang reis en dan die skielike sien van land.
Jaaaaaaa ek onthou nou nie al die detail nie, maar ek onthou hulle en die vakansies op die plaas baie goed.
KOmaan suster laat jou gedagtes bietjie gaan. Ek is seker daar is baie dinge wat jy beleef het wat mooi stories kan maak. Probeer tog net!
Nee wat ek ken my beperkings … dit het die handboeke my duidelik laat besef. Ek het ‘n goeie oordeel oor dit wat werk en ‘n goeie oog vir prente, ek kan nogal logies soek maar skryf is regtig nie op die lys nie
Ag baie dankie eks bly ek het darem ook iets geweet wat nie almal weet nie. Ek sien nog die prentjie voor my hoe die oom beduie om die stokkies te ent.
Ek het altyd gewonder oor die stokkiesdraaigesegde…dankie vir die uitleg. Wonderlike verhaal uit jou jeug, Ineke.