Krag vir Vandag » 2011 » October
Saterdag 4 Desember – Padkos
Die Here is `n veilige skuilplek vir almal …in tye van moeilikheid…Here, almal wat vir U ken, vertrou op U want U sal die wat U aanbid nooit in die steek laat nie. (Spr.18:10-11). – Dit is werklik God wat ons vrygemaak het. Ons sal op Hom vertrou en nie bang wees nie. Hy is ons krag en ons verdediger en Hy het ons vrygemaak (Jes.12:2). – Ek is vandag `n ou man, maar ek het nooit in my lewe gesien dat die Here iemand wat aan Hom gehoorsaam is in die steek laat of dat so iemand se kinders kos hoef te bedel nie (Ps.37:25). Daar is geen ander God wat met U vergelyk kan word nie, want U vergewe die sonde van u volk wat oorgebly het. U bly nie vir altyd kwaad nie, en U wil graag u getroue liefde aan ons bewys. U sal ons weer jammer kry en ons sondes on­der u voete vertrap en hulle diep in die see gooi (Miga 7:18). – Sonder iets wat ons van ons kant af verdien het, het Hy dit vir ons verniet ge­gee, want sy Seun wat Hy so lief­het , het dit moontlik gemaak. Dit is deur die bloed van sy Seun dat God ons verlos en ons alles vergewe wat ons teen Hom gedoen het (Ef.1:6).
Posted by Manie on Oct 30th 2011 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 4 November – Minder oor Jesus
VRYDAG MINDER OOR JESUS
Posted by Manie on Oct 30th 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 3 November – Die Regte Manier
DONDERDAG DIE REGTE MANIER
Lees Eksodus 23:1-9 Lewende Bybel.
"As jy 'n weggeloopte bees of donkie teëkom wat behoort aan iemand wat jou vyand is, bring dit terug na hom toe" (4)
In 'n Europese dorp was daar twee haarkappers: 'n Italianer en 'n Rus. Met genoeg klandisie in die dorp het hul-le mekaar nie heftig geopponeer nie. Een week was daar skielik 'n groot toename in Tony Sachetti se besigheid. Hy hoor toe dat die Rus siek is en sy haarkapperswinkel sal vir die res van die week toe wees. Die Sateragaand het To-ny weer tot laat gewerk om almal, sy eie kliënte en dié van die Rus, se hare gesny te kry. Die Sondag trek Tony sy beste klere aan, neem die geld wat hy bowe en behalwe sy gewone ure gemaak het en besoek sy opponent. "Bietjie kontant vir jou, Ivan," en daarmee gooi hy banknote en muntstukke in die verbaasde Rus se hande. "Jou kliënte se geld wat by my beland het. Word gou gesond!" Daarmee groet hy en vertrek. Daarna het Tony en Ivan hul haarkap-perwinkels steeds apart bedryf, maar hulle was vriende en het mekaar gehelp waar hulle kon.
Dit is die lewensgedrag wat die Here Jesus ons kom leer het. Van die Ou Testament af, deur tot in die Nuwe Testament, is dit die lewenspatroon wat die Here by ons soek. "…doen goed aan die mense deur wie julle gehaat word …behandel ander mense soos julle self behandel wil word…gee, en vir julle sal gegee word:'n goeie maat, ingestamp, geskud en propvol, sal hulle in julle hande gee. Met die maat waarmee jul-le meet, sal ook vir julle gemeet word" (Luk.6:27,31,38). "Spoor hulle aan om goed te doen,om ryk te wees in goeie dade, vryge-wig en mededeelsaam" ( Tim.6:18).
"Here, vandag wil ek u goedheid aan ander oordra."
WOENSDAG 2 November – Gaan my nie Verby
WOENSDAG GAAN MY NIE VERBY
Lees Lukas 18:35-43
"Hulle vertel hom toe: 'Jesus van Nasaret gaan hier verby'"(37).
Fanny Crosby, wat baie liedere geskryf het wat selfs nou nog gesing word, was blind. Sy het 'n brandende liefde vir die Here gehad. Sy sou na enige plek toe gaan om ander van Jesus te vertel. Eendag het 'n evangeniskape-laan haar op sy besoek aan 'n tronk saamgeneem. Sy het met die gevangenes oor Christus gepraat: "Hy sal in jou hart kom en jou lewe nuut maak as jy hom om genade en vergifnis sal vra." Terwyl sy praat het 'n ou gevangene, wat al baie jare in die tronk was begin uitroep: "O, Here, gaan my nie verby nie. Wees my, 'n sondaar, genadig. Ag, gaan nie by my verby nie." Sy ernstige smeking het Fanny diep in haar hart getref. Toe sy by haar huis kom, gaan sy dadelik na haar kamer toe en sy skryf die lied wat nou nog ons harte raak:
Gaan my nie verby, o Heiland, Gaan my nie verby!
Wyl U ander seën, Heiland, seën nou ook my!
Op u soenbloed pleit ek, Heiland, Wees my hulp en steun!
Wees my Voorspraak en my Midd'laar, Hoor my, o Gods Seun!
Jesus, Heiland, wees my nou naby,
"Here, vandag pleit ek ook: 'Gaan my nie verby nie."
DINSDAG 1 November – Die Smeerberig
DINSDAG DIE SMEERBERIG
Lees Psalm 35:19-28
"Hulle rek hulle monde teen my oop…maar U het gesien dit is nie so nie…Tree tog vir my in my God" (21,22,23).
'n Koerant het misleidende en lasterlike berigte oor 'n man geplaas. Hy het by die regsgeleerde, dr. Edward Everette, regs-advies ingewin. Dr. Everette het geduldig na die man se klagtes geluister en hom die volgende raad gegee. "Moet niks doen nie. Die helfte van die mense wat die koerant koop, het die berig nie gesien nie. Die helfte van die mense wat die berig gesien het, het dit nie gelees nie. Die helfte van die mense wat dit gelees het, het dit nie verstaan nie.Die helfte van die mense wat die be-rig verstaan het, ken jou en glo dit nie. Die helfte van die mense wat die berig glo se opinie is nie vir jou belangrik nie."
Wat belangriker is as ander mense se opinie van 'n mens, is wat 'n mens van jouself weet. Nog belangriker as ons eie opinie oor onsself, is wat God van ons weet. "Die hart is bedriegliker as enigiets anders… wie kan hom verstaan? Ek, die Here deur-grond en toets hart en verstand" (Jer.17:9,10). Belangrikste is of ons omgee wat God van ons weet. Dit was Dawid se pleitgebed tot God, dat Hy aan hom (Dawid) sal bekendmaak wat Hy van sy dienskneg weet en wat die Here van hom dink: "Deurgrond my, o God, deurgrond my hart, ondersoek my…kyk of ek nie op die verkeerde pad is nie…"(Ps.139:23). Besorgdheid oor God se beoordeling van ons lewe, hou ons geestelike lewe gesond.
"Here, vandag wil ek in u lig staan sodat U my kan beoordeel."
Maandag 31 Oktober – Plek in die Optog
MAANDAG PLEK IN DIE OPTOG
Lees Openbaring 7:9-17
"…'n groot menigte…wat niemand kon tel nie…van elke nasie…hulle het hulle klere gewas en wit gemaak in die bloed van die Lam…" (9,14).
Die bekende prediker, C. H. Spurgeon, vertel van 'n man wat in 'n tyd van bekommernis oor sy plek in die He-re se koninkryk gedroom het hy staan by die poort van die hemelstad. Hy aanskou 'n feesvierende skare wat by die hemelpoort ingaan en singende deur die hemelskare ver-welkom word. 'n Engel lig hom in: "Dit is die profete." Die man skud sy kop. "Ek tel nie onder hulle nie." Kort daarna kom nog 'n jubelende optog verby, wat dieselfde verwelkoming ontvang. "Dit is die apostels", sê die engel. "Ek is nie een van hulle nie," sug die man. Nie lank nie of nog skare kom singende verby. "Dit is martelare wat vir hulle geloof gefolter is." "Ag, ek is nie werd om tussen hulle te wees nie!," roep die man hartseer uit. Die volgen-de optog bestaan uit manne en vroue wat met vrug die evangelie op sendingvelde, in vreemde lande en in wêreld-stede verkondig het. Die man bedek sy gesig met sy hande en kreun: "Ek hoort nie onder hulle nie!" Toe kom 'n skare verby; groter as enige van die voriges, met groter blydskap en helderder sang. Die vaandeldraer heel voor is die moordenaar vir wie Jesus aan die kruis gesê het: "Van-dag sal jy saam met My in die paradys wees." Agter hom loop die sondares vir wie die Here Jesus gesê het: "Jou sondes is vergewe" Dan loop Saggeus, vir wie die Heiland gesê het: "Vandag het daar redding vir hierdie huis ge-kom…want die Seun van die mens het gekom om te soek te red wat verlore is." En langs is hom die vrou van Sama-ria, vir wie Jesus gesê het: "…wie van die water gedrink het wat Ek hom sal gee, sal in alle ewigheid nooit dors kry nie." Sy word gevolg deur die sipier van Filippi met sy hele gesin, vir wie Paulus het: "Glo in die Here Jesus en jy sal gered word, jy en jou huisgesin.". 'n Ontelbare skare manne, vroue en kinders, volg vreugdevol op hulle hake. Die man wonder watter ontvangs húlle in die hemel gaan kry. Van agter die hemelmure gaan nou 'n gejuig op wat alles oortref en meng met die optog se eie jubelende lied: "Ons redding kom van ons God wat op die troon sit en van die Lam". Die engel sê met 'n blye glimlag: "Dit is die groot sondaars, wat deur groot genade gered is!" "Dank, aan God!" roep die man uit. "Ek kan saam met húlle ingaan!" Op daardie oomblik word hy wakker.
"Here, vandag loof ek U dat ek ook só u hemel kan binnegaan."
SATERDAG 29 OKTOBER – PADKOS
Waarom is ek dan nou neerslagtig en bekom­merd? Ek moet my verwagting op God stel… (Ps.42:6). – Vertrou op die Here vir ewig want, Hy die Here, is 'n vaste rots (Jes.26:3,4). – Laat jou bekommernis aan die Here oor en Hy sal vir jou sorg (Ps.55:23). Want as mense ly en swaarkry verag Hy hulle nie en draai nie van hulle af weg nie. As iemand uit nood na Hom roep, hoor Hy (Ps.22:25). Moenie verskrik wees of bang word nie (Joh.14:27). Moenie bekommerd wees oor wat julle sal eet of drink om aan die lewe te bly nie of oor die klere wat julle sal aantrek nie. 'n Mens se lewe is tog belangriker as die kos wat jy eet, en jou liggaam is belangriker as die klere wat jy aantrek. Kyk hoe leef die voëls…julle Vader in die hemel sorg dat hulle kos kry. Julle is tog baie meer werd as die voëls (Mat.6:25,26).
Posted by Manie on Oct 23rd 2011 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 28 OKTOBER – DEUR GOD GESTUUR
VRYDAG DEUR GOD GESTUUR
Lees Psalm 18:1-7
"In my nood roep ek na die Here, ja, ek roep om hulp na my God. In sy paleis hoor Hy my geroep…en hy luister na my" (7)
Die naamlose skrywer van die volgende insident sê daar­oor: "'n Hooglandherder op my oom se plaas by Arridilly staan in vir die waarheid van hierdie storie wat hy vir my vertel het."
'n Weduwee wat alleen teen die hang van 'n bult, ver van ander huise af, gewoon het, het die belofte in Psalm 146 haar lewenskuiling gemaak: "Die Here het die hemel en die aarde gemaak…Hy bly vir altyd ge­trou, Hy laat reg geskied aan verdruktes en gee brood aan die hongeres…en help weeskinders en wedu­wees…" Een winter het haar beperkte kos­voor­raad laag gedaal, want weens die voortdurende ongure weer kon sy nie uitgaan om te gaan werk en inkomste verdien nie. Toe breek die dag aan dat sy die laaste handvol meel uit die meelblik skep. Sy het gaan slaap met die voorneme om die volgende dag plan te maak om kos in die hande te kry. Die oggend het onder 'n sneeustorm aangebreek. Die pad op na haar huisie toe was toegesneeu. Dit was buite die kwessie om met haar tenger liggaam die geweld van die storm te trot­seer. In haar huis was nou geen kos nie. Sy besluit om weer haar toevlug tot haar troue Vriend in al haar nood te neem. Sy het die pappot met water gevul en op die vuur gesit, sout inge­gooi en die deksel opgesit. Op haar Skotse manier het sy vir haarself gesê: "Noo, I'll jist gang ben and ask t' Lord for t' meal." Sy het na haar slaapkamer toe gegaan en met danksegging en lof haar behoefte aan die Here bekend ge­maak. Sy het net 'n rukkie gebid toe 'n harde geklop aan die deur haar gebed onderbreek. Weer praat sy op Skotse manier met haarself: "No an, Lord, Thou canst no hae sent the answer sae soon." Die geklop hou aan en sy gaan maak die deur oop. In die deur staan die mollige dogter van 'n ewe stewige buur­man. Die dogter gooi 'n sak meel op die grond neer en voeg met breë Skot­se aksent by: "Father sent ye that. Whatever pos­sessed him I dint know, but all morning he has been dinning into me about that sack o' meal and I must fetch it to ye!" Met traan­gevulde oë gooi die vrou haar hande in die lug en roep uit: "He's aye the same, Jeanie! Mony a long year hae I trusted Hom and I ne'er found Hom fail; and He's nae failed me noo. Sae I was jist asking the Lord to send the meal when I heard ye knock'n at the door."
"Here, ek kom vandag my dringende nood aan U vertel"
Posted by Manie on Oct 23rd 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 27 OKTOBER – DIE VERMISTE DAG
DONDERDAG DIE VERMISTE DAG
Lees Jesaja 40: 21 – 26
"God het sy troon bokant die hemelkoepel…Hy span die hemel oop soos 'n tentdoek" (22).
In een van The Evening Star se uitgawes wat in 1970 in Spencer, Indiana, V.S.A., verskyn het, skryf dr. Harold Hill van die Curtis Engine Com­pa­ny in Baltimore, Maryland – 'n konsultant van die ruim­teprogram – soos volg: "Ruimte­vaar­ders en we­tenskaplikes het in Greenbelt, Ma­ryland, saam­ge­kom om die ligging van die son, maan en pla­nete in die ruimte na te gaan en te pro­beer vasstel wat hulle posisie oor duisend jaar sal wees. Hulle moet dit doen om te verseker dat 'n sateliet nie op­gestuur word en dan, voor dit uitge­brand is, in die jare vorentoe in sy wentelbaan met een of ander hemelliggaam bots nie." Die reke­naar­op­me­tings het op en neer met die eeue be­weeg en toe skielik tot stilstand gekom. 'n Rooi waar­­sku­wings­lig het aan­gegaan en aangedui daar skort iets met die inligting wat ingevoer is. Die re­ke­naar is on­der­soek, maar met die instrument was daar geen fout nie. "Wat is fout?" is gevra. Die ant­woord was: "'n Dag ontbreek in die ruimte se ver­stre­ke tyd." Die we­tenskaplikes het kopgekrap. Een van die assi­stente kug en sê: "Toe ek in die Son­dagskool was, het ons uit die Bybel geleer dat die son 'n dag lank stilgestaan het." 'n Bybel is ge­haal en die teks is opgesoek: Josua10:12,13: "…Josua (het) die Here om hulp gevra. Ten aanhore van Israel het hy gesê: Son, staan stil in Gibeon, en maan, staan stil in Ajalonlaagte! Die son het stil gestaan, die maan het nie geroer nie totdat Israel sy vyande verslaan het." Die reke­naar is ingestel vir nagenoeg die tydperk wat Jo­sua opgetree het en die reke­naar­in­lig­ting het ge­klop: die son het 23 uur en 20 minute lank stil­ge­staan. Toe let iemand op dat die Bybel ook sê (v.13): "Die son was… byna 'n volle dag nie haas­tig om onder te gaan nie." Hoe nou ge­maak? In die rekenaarbe­reke­ning ontbreek steeds die 40 mi­nute van 'n volle dag. "En as die weten­skap­likes in ruimtebe­rekening nie van 40 mi­nute kan re­ken­skap gee nie," het dr. Harold Hill geskryf, "gaan iemand in duisend jaar se tyd in die moei­likheid wees!" Toe onthou die assistent nog iets uit sy Son­dagskooldae. In koning Hiskia se re­ge­rings­tyd het God die skaduwee op die sonwyser 10 gra­de laat teruggaan. 2 Konings 20:9-11: '…die Here het die skaduwee wat reeds teen die trap van Agas afgesak het, tien trappe laat terugskuif." Die re­ke­naar is weer ingestel en die gegewens is korrek be­vind. Dit het aan 40 minute gelykgestaan. Dr. Harold Hill het sy artikel afgesluit met: "Die vermiste dag is gevind en so in die ruimtelogboek ingeskryf."
Ons aanbid en dien 'n God wat die onmeetlike skep­ping in die holte van sy hand vashou. "As ek u hemel aan­skou, die werk van u vingers, die maan en die ster­re waaraan U 'n plek gegee het, wat is die mens dan dat U aan hom dink, die mensekind dat U na hom omsien?" (Ps.8:4,5). Hierdie grote God. Hy ken ons, let op ons, sorg vir ons het ons lief. Vir ons het Hy 'n groot prys betaal om ons vir Hom te red.
"Here, vandag kyk ek op en aanskou u grote skepping en ek loof U."
WOENSDAG 26 OKTOBER – LEWE IN DIE SAAD
WOENSDAG LEWE IN DIE SAAD
Lees Johannes 12: 20 – 33
"As 'n koringkorrel nie in die grond val en sterwe nie, bly hy net een; maar as hy sterwe, bring hy 'n groot oes in" (4)
In die Encyclopaedia Britannica word van 'n merk­waar­­dige eksperiment vertel wat by Wolverhampton, Enge­­land, gedoen is. Een koringkorrel is geplant, wat ver­skillende halms met are opgelewer het. Die ko­ring­kor­rels wat van hierdie een koringplant geoes is, is al­mal getel en weer geplant. Amper 'n akkertjie ko­ring het toe opgekom. Die proses is herhaal. Na twee jaar is nagenoeg 32 500 koringkorrels geoes. Almal afkomstig van die een koringkorrel wat oorspronklik geplant is.
'n Morawiese sendeling, George Smith, het na 'n Afri­kagebied toe gegaan om sendingwerk te doen. Hy het net 'n kort rukkie kon bly, want deur die sa­me­wer­king van vyandelike elemente, soos bv. toor­dok­ters, moes hy sy sendinggebied ver­laat. Hy het net een bekeerling gehad: 'n middel­ja­rige en armoedige vrou. Hy het hom in sy nuwe om­ge­wing aan alles ontrek en voort­du­rend gebid vir die uit­breiding van die evangelie in daardie Afri­ka­streek waar hy wou werk en, soos hy ge­dink het, gefaal het. Hy is in sy eensame kamer, in ge­beds­posisie, dood ge­vind. Met die honderd­jarige herdenking van die Morawiese Sendingge­noot­­skap het 'n groep sen­­de­linge by die streek waar die man sendingwerk probeer doen het, uitge­kom. Hulle het daar 'n bejaarde vrou aangetref: George Smit se enigste bekeerling. Sy het vir hul­le die verslete Bybel gegee wat hy agtergelaat het. 'n Sterk Christengemeente van 13 000 men­se het in die gebied gewoon. Almal vrug van die ge­tuie­nis van daardie een bekeerling wat George Smith agtergelaat het. Haar voort­gaan­de getuie­nis vir die Here, die gedurige lees van die Bybel en, ek glo, ook sy volhardende voorbidding vir hul­le, het so 'n oes opgelewer. "…die woord wat uit my mond kom…sal nie onverrigter sake na My toe terugkeer nie, maar dit sal doen wat Ek gedoen wil hê en tot stand bring waarvoor Ek dit uitgestuur het" (Jes.55:11).
God het in elke saad die lewenskrag volgens sy soort geplaas. Saad wat in 'n houer op 'n rak ge­stoor word, kan nie daar­die krag vrystel nie. Die eis is: in die grond val, ster­we, groei en vrug­dra. God se Woord is saad – Je­sus het die ge­ly­ke­nis van die saaier vertel en gesê: "Die saad is die woord van God." – Die woord wat verswyg word, bly alleen. Die woord wat uitgestuur word, dra vrug. Die koring­korrels wat so oorvloedig 'n oes kan voortbring, is ook mense, die diens­kneg­te van die Here, wat hulle­self, soms met opoffering, beskikbaar stel om gebruik te word. In die bekeerde mens is 'n godskrag, die inwonende Heilige Gees, wat uit die aanbieding van die be­keer­de mens se lewe en getuienis, krag, ta­len­te, besittings, die wonder van bekering ook in ander kan laat ontkiem.