HG100 liefdesverhaal: Wintersjaal vir 'n somermeisie
JY LEES NOU HG100 liefdesverhaal: Wintersjaal vir 'n somermeisie
Marietjie Groenewald gaan skuil teen die suidooswind in 'n vintage winkel vol antieksjiek koopgoed. Die roomkleurige sjaal met sy onvoltooide skulpiesrand trek dadelik haar oog.
"Waarmee help ek?" vra die lang, skraal man wat nader staan. "Ietsie warms dalk?" Hy kyk ondersoekend na die langbeenmeisie met die wolmus styf oor haar kop.
"Ek dog dis somer in die Kaap!" Sy lig die sjaal op. "Hoekom is hier skulpies aan? En hoekom net so 'n paar?"
"Als hier het 'n storie. Ek het die sjaal in 'n ou bruidskis gekry. Ek het dit op 'n veiling gekoop."
"Ek's mal oor stories!"
"Ek ook!" Hy wys sy moet hom volg. In 'n stoorkamer lig hy die etiket aan die bruidskishandvatsel: Johanna Jordaan, Tabitha Hospies, Houtbaai.
Sy glimlag halfhartig en rinkel haar karsleutels. "Kom jy saam?"
By die hospies groet die ontvangsdame, Merle, hom op sy naam. Paul, en sê: "Ek verlang darem vreeslik na jou ma."
Merle wys na die sjaal en sê: "Johanna is reeds by haar Maker. Haar oorlede man was mos 'n visser. Elke week het hy 'n skulpie gebring. Dan knoop sy dit vas aan 'n fraaiing. So het die skulpies gewys hoe lank sy hier was en hoeveel tyd sy oor het. Dit was haar kalender. Sy is toe gouer weg as wat hulle gedink het."
Hulle groet en stap gesels-gesels strand toe. Daar is soveel raakpunte tussen hulle. Boeke, films en kos, hulle smaak is dieselfde. Sy wonder of mens jou hart binne 'n paar ure op 'n vreemdeling kan verloor?
Toe hulle op die sand sit, skuif haar mussie af en val op die sand. "Daar was toe 'n storie." Sy vryf oor haar kaal kop.