Japannese mitologie - Inligting
Die skeppingsverhaal van Japan geïllustreer met Japanese kuns. Die geboorte van die gode Izanagi, Izamani, Amaterasu, Tsukuyomi en Takehaya Susanoo, en waarom die keiser goddelik is.
Ondersteun Little Art Talks op Patreon:
Beelde: Wikipedia Commons, Public Domain, billike gebruik
Royalty-vrye musiek: Pangea deur Kevin MacLeod (incompetech.com)
Welkom by Little Art Talks! Ek is so bly dat jy hierdie video gevind het. Ek maak gratis opvoedkundige video's oor kunsgeskiedenis, want daar is soveel wonderlike dinge om te sien! Kom ons praat daaroor! As jy van hierdie video gehou het, like, comment, deel en teken in. :) Sien jou binnekort!
Die mitologie van Japan het 'n lang geskiedenis wat meer as 2 000 jaar oud is. Dit het deel geword van twee groot godsdienstige tradisies: Shinto, an inheems godsdiens en Boeddhisme, wat in Indië ontwikkel het en uit China en Korea na Japan gekom het.
Japanse mitologie bevat 'n groot aantal gode, godinne en geeste. Die meeste verhale handel oor die skepping van die wêreld, die stigting van die eilande van Japan en die aktiwiteite van gode, mense, diere, geeste en magiese wesens. Sommige mites beskryf karakters en gebeure wat verband hou met spesifieke plekke in Japan. Ander is gevestig op legendariese plekke, soos die hemel of die onderwêreld.
In Japannese folklore word kitsune of jakkalse uitgebeeld as intelligent en met magiese vermoëns. Eers is gedink dat jakkalse boodskappers van die kami (goddelike wese) Inari. Daar word geglo dat jakkalse menslike vorm kan aanneem, gewoonlik die vorm van 'n pragtige vrou. Hulle word egter uitgebeeld as slim bedrieërs eerder as bose monsters. Die jakkals met nege sterte is 'n herhalende tema in die popkultuur, soos gesien in die Pokémon en Naruto reeks sowel as die kritiek-bekroonde Okami video speletjie. Die idee van jakkalse met nege sterte kom uit China, waar hulle vermoedelik 'n teken was.
Kuchisake-onna is 'n taamlik ontstellende legende rondom 'n skynbaar gewone vrou wat 'n chirurgiese masker dra, asof dit ander wil beskerm teen verkoue. Sy verskyn voor diegene wat snags alleen loop, gewoonlik kinders, en vra: 'Is ek mooi?' As jy nee antwoord, word jy doodgemaak met die skêr wat Kuchisake-onna dra. As u ja antwoord, trek sy haar masker af om haar groteske grynslag te openbaar, 'n mond wat van oor tot oor gesny is. 'Hoe gaan dit nou?' Sal sy vra dat sy jou sal doodmaak as jy nee sê, en jy sal dieselfde glimlag kry as jy ja sê. Gerugte lui dat 'n paar antwoorde Kuchisake-onna lank genoeg sal verwar sodat u kan ontsnap: 'U is gemiddeld' of 'Meh, so-so'. Volgens die mite was Kuchisake-onna 'n vrou wat deur haar man ontsier is toe hy agterkom dat sy bedrieg. Nadat hy haar mond wreed gesny het, het hy haar gevra: 'Wie sal nou dink jy is mooi?' Dit is 'n gewilde stedelike legende in Japan en verskyn in tientalle films, manga en anime.
11 Japannese mitologiese wesens en hul verhale wat u sal laat wegkruip
Elke kultuur het sy eie beroemde verhale wat met die verloop van tyd deel word van die kultuur. As ons na die wêreldgeskiedenis kyk, het daar in verskillende dele van die wêreld baie verskillende beskawings geleef, en hulle het almal hul eie spookstories gehad. Sommige het geskiedenis geword met die verloop van jare, terwyl ander nog steeds bekend is en deel geword het van die spesifieke kultuur van die streek. Tot ons verbasing spook die verhale nog steeds asof alles gister gebeur het.
Die Japannese kultuur is redelik oud en ryk. Dit dateer uit 1000 vC toe die Yayoi -mense hulle in die Japanse streek gevestig het. Aangesien hierdie kultuur redelik oud is, het dit 'n groot geskiedenis van tradisies, feeste en mitiese verhale. Daar is talle volksverhale oor spoke en verskillende mitiese wesens in die Japannese kultuur wat selfs vandag 'n integrale deel van hul lewenstyl en tradisies is. Hulle word gereeld gesien in hul films, boeke, dekor en amper oral in Japan. Hier het ons die mees meesleurende verhale en illustrasies van die Japannese mitologiese wesens versamel wat u heeltemal sal ontstel. Rol af om te lees.
Nyoijizai is 'n Japannese spook wat op jou rug krap op plekke wat jeuk en wat jy nie kan bereik nie. Die naam beteken letterlik gratis personeel en 8221 en presies soos u wil.
Hierdie Japannese spook is nie so gevaarlik nie, maar dit is beslis baie grillerig. Mokumokuren word in die koerant van die skuifdeure van 'n huis gebore as dit verkeerd hanteer word. Daar word gate in die papier gevorm met oë wat daaruit skiet en alles wat in daardie huis gebeur, sien.
Dit is nog 'n nie so gevaarlike, maar beslis grillerige en skreeusnaakse monster in die Japannese mitologie. Hierdie gees word Betobeto-San genoem. Dit dra hout sandale en loop snags agter reisigers agter, en maak 'n geluid wat uit sy skoene kom. Dit benadeel niemand nie, maar maak mense beslis bang. Om van hierdie wesens ontslae te raak, moet u opsy staan ​​en na u sê Betobeto-san ".
shichinin misaki vertaal na 𔄟-persoon misaki ", terwyl misaki 'n spookagtige bestaan ​​beteken. shichinin misaki is niks anders as 'n groep van 7 mense wat gesterf het as gevolg van ongelukke of verdrinking in die see nie. Hierdie spoke verskyn gewoonlik in gebiede waar daar 'n see of rivier is. As 'n persoon shichinin misaki sien, word die persoon besmet deur 'n hoë koors en gaan hy dood. As dit gebeur, rus een van die bestaande shichinin misaki -geeste in vrede, en die persoon wat pas gesterf het omdat hy hulle gesien het, word deel van hul groep. Dit is die rede waarom shichinin misaki altyd in 'n groep van 7 mense bly, en dit neem ook nie toe of verminder nie.
Daar word gesê dat Futakuchi Onna die vrou met twee bekke en 'n normale mond soos almal op die gesig het en 'n tweede mond agter haar kop onder haar hare. Alhoewel daar baie verhale is oor die tweemondige vrou in die Japannese kultuur, is die twee gewildste dat die tweede mond op 'n vrou se kop verskyn om haar te dwing om meer te eet. Die ander een is dat as 'n vrou haar stiefkind vermoor deur dit te verhonger, die gees van die kind wraak neem deur die vrou te besit en 'n tweede mond te vorm.
Imori is die gees van krygers wat na die dood in geitjies verander het. Hierdie gekko's spook op die plekke waar die krygers dood is. Hulle val mense wat die plek besoek, aan en maak hulle bang.
Nekomata is 'n mitiese wese wat verantwoordelik is vir die veroorsaak van groot afleiding met vuurballe. Daar word ook gesê dat hulle beheer het oor die lyke van mense wat hul nekromantiese magte gebruik. Hierdie magte beheer die liggame soos 'n marionet, en hulle gebruik hierdie mag om afpersing en heerskappy oor mense.
Keukegen lyk miskien pragtig, maar dit is niks anders as geluk vir mense om hulle nie. Dit is 'n klein gees wat mense siek maak en siektes na hulle bring. Hulle is skaam van aard, daarom vermy hulle om naby mense te woon.
Bake-kujira is 'n groot skelet van 'n walvis wat op 'n reënerige nag in die see verskyn en vissers of iemand wat hulle in die omgewing sien, skrik. As iemand 'n Bak-kujira sien, is die persoon ernstig vervloek en ly die hele dorp aan hongersnood, pes, brand of enige ander ramp.
Gashadokuro is 'n groot skelet, 15 keer groter as die hoogte van 'n normale mens. Hulle word gevorm uit die bene van die dooie mense wat óf weens hongersnood gesterf het óf in 'n geveg gedood is en nooit begrawe is nie. Hierdie enorme geraamtes dwaal om middernag deur die strate en vang die reisiger wat alleen loop en byt hul kop af om hul stromende bloed te drink.
Kamikiri is klein spoke wat deur oop vensters en deur die huis binnekom sonder om geraas te maak. Hulle het 'n skeermesagtige hand en 'n snawel wat soos 'n skêr lyk. Snags sluip hulle stilweg na hul slagoffers en sny hulle hare.
Dit is redelik beenverfrissende verhale. Laat weet ons in die kommentaar hieronder as u ooit 'n grusame en eng verhaal gehoor het. Ons hoor graag van julle.
Die tonggesnyde mossie
Toe die ou man uit die heuwels by die huis kom en agterkom dat die voël gevlieg het, vra hy wat daarvan geword het, en die ou vrou antwoord dat sy sy tong gesny en laat gaan het, want dit het haar styselpasta gesteel. Die ou man, wat hierdie wrede verhaal hoor, was erg bedroef en het by homself gedink: "Helaas! Waar kan my voël heen wees? Arme ding! Arme klein tonggesnyde mossie! Waar is u huis nou?" en hy dwaal ver en wyd, soekend na sy troeteldier en huil: "Meneer Mus! Meneer Mus! Waar woon jy?"
Op 'n dag, aan die voet van 'n sekere berg, val die ou met die verlore voël in, en toe hulle mekaar gelukwens met hul wedersydse veiligheid, het die mossie die ou na sy huis gelei en hom aan sy vrou voorgestel en kuikens, allerhande lekkernye voor hom gestel en hom gasvry vermaak.
"Neem asseblief deel aan ons nederige prys," sê die mossie. Arm soos dit is, u is baie welkom. "
"Wat 'n beleefde mossie!" antwoord die ou man, wat lank as die mossie se gas gebly het, en daagliks koninklik gesmul is. Uiteindelik sê die ou man dat hy moet afskeid neem en terugkeer huis toe, en die voël, wat hom twee rietmandjies aanbied, smeek hom om dit as 'n afskeidsgeskenk saam te neem. Een van die mandjies was swaar, en die ander was lig, so die ou man, wat sê dat hy, terwyl hy jare lank swak was, net die ligte sou aanneem, dit op sy skouers sou neem en wegstap huis toe, terwyl die mossfamilie moedeloos sou bly by die afskeid van hom af.
Toe die ou man by die huis kom, het die dame baie kwaad geword en hom begin skel en gesê: 'Wel, en bid, waar was u al so 'n dag? "
"O!" antwoord hy: "Ek het die mossies besoek, en toe ek daar wegkom, het hulle my hierdie rietmandjie as 'n afskeidsgeskenk gegee." Toe maak hulle die mandjie oop om te sien wat daarin is, en kyk, dit was vol goud en silwer en kosbare dinge. Toe die ou vrou, wat net so gulsig was as sy kruis, al die rykdom voor haar sien, verander sy haar skelstam en kon sy haar nie van blydskap inhou nie.
"Ek sal die mossies ook gaan aanroep," sê sy, "en 'n geskenk kry." Sy vra toe vir die ou man die pad na die mossies se huis en vertrek op pad.
Na sy leiding, ontmoet sy eindelik die tonggesnyde mossie en roep uit: "Goed ontmoet! Goed ontmoet, meneer Mus! Ek het uitgesien na die plesier om u te sien." Daarom het sy probeer om die mossie te vlei en te smoor deur sagte toesprake.
Die voël kon nie anders as om die vrou na sy huis te nooi nie, maar dit het geen moeite gedoen om haar te vier nie, en het niks gesê oor 'n afskeidsgeskenk nie. Sy moes egter nie afgeskrik word nie, en daarom het sy iets gevra om saam met haar weg te neem ter herinnering aan haar besoek. Die mossie lewer gevolglik twee mandjies, soos voorheen, en die gulsige ou vrou, wat die swaarste van die twee kies, dra dit saam met haar. Maar toe sy die mandjie oopmaak om te sien wat daar binne is, spring allerhande hobgoblins en elwe daaruit en begin haar pynig.
Maar die ou man het 'n seun aangeneem, en sy gesin het ryk en voorspoedig geword. Wat 'n gelukkige ou!
Japanse mites word oorgedra deur mondelinge tradisie, deur literêre bronne (insluitend tradisionele kuns) en deur argeologiese bronne. Vir 'n groot deel van die geskiedenis van Japan was gemeenskappe meestal geïsoleer, waardeur plaaslike legendes en mites kon groei rondom unieke kenmerke van die geografiese ligging waar die mense wat die verhale vertel het, gewoon het.
Die Kojiki en die Nihon Shoki, voltooi in onderskeidelik 712 en 720 nC, het die twee mees verwysde en oudste bronne van die Japannese mitologie en voorgeskiedenis. Onder die Yamato -staat, wat in die agtste eeu geskryf is, het die twee versamelings betrekking op die kosmogonie en mitiese oorsprong van die Japannese argipel, sy mense en die keiserlike familie. Dit is gebaseer op die rekords van die Kojiki en Nihon Shoki dat die keiserlike familie aanspraak maak op direkte afkoms van die songodin Amaterasu en haar kleinseun Ninigi.
Keiser Temmu het die hulp van Hiyeda no Are ingeroep, wat die geskiedenis van Japan wou onthou, soos dit opgeteken is in twee versamelings wat volgens historici voor die Kojiki en Nihongi bestaan ​​het. Onder die bewind van keiserin Gemmio is Hideya no Are se herinnering aan die geskiedenis van die Japannese argipel en die mitologiese oorsprong daarvan aangeteken, ondanks die dood van keiser Temmu voordat dit voltooi is. As gevolg van die Hideya no Are 's -rekening, is die Kojiki uiteindelik voltooi, getranskribeer in Chinese karakters, tydens keiserin Gensho's tyd as soewerein. Die Yamato -staat het ook geproduseer fudoki en Man 'yōshū, nog twee van die oudste tekste wat nog oorleef het wat verband hou met die historiese en mitiese oorsprong van die mense, kultuur en die keiserlike familie van Japan.
Motoori Norinaga, 'n Japannese geleerde uit die Edo-periode, interpreteer Kojiki en sy kommentaar, aantekeninge en die gebruik van alternatiewe bronne om sy interpretasies aan te vul, word vandag deur geleerdes bestudeer vanweë hul invloed op die huidige begrip van Japannese mites.
Argeoloë wat die geskiedenis van die Japannese argipel bestudeer, skei die prehistoriese geskiedenis in drie tydperke op grond van eienskappe van die ontdekkings wat met elke era verband hou. Die Jōmun -tydperk is die eerste gevalle van pottebakkery wat op die argipel gevind is, gevolg deur die Yayoi -periode en die Kofun -periode. Die Yayoi -distrik in Tokio, Japan, is die naamgenoot van die Yayoi -periode omdat argeoloë pottebakkery ontdek het wat verband hou met die tydperk daar.
Kontak met die Chinese beskawing in die laaste deel van die Yayoi -periode het 'n groot invloed op die kultuur van die Japanse argipel gehad, soos blyk uit die ontdekking van artefakte wat argeoloë assosieer met verskillende kulturele strome uit China, Korea en Noordoos -Asië. Uiteindelik is artefakte uit die Kofun -periode, wat wissel van 250 tot 600 nC, die argeologiese bronne van wat historici weet oor die Yamato -koninkryk - dieselfde Yamato -staat wat verantwoordelik was vir die twee mees prominente literêre bronne van die Japannese mite, die Kojiki en Nihon Shoki .
Die Japannese mitologie bestaan ​​uit 'n versameling verhale en oortuigings wat op die Japannese eilande ontstaan ​​het. Hierdie verhale, saamgestel uit mondelinge tradisies, bied verduidelikings oor die gode, gebruike, gebruike, tradisies en geskiedenis van die Japannese volk en hul land.
Die meeste Japannese mites is versamel in die Kojiki en die Nihon Shoki, rekords wat die oorsprong van die monarg en die heersende klas uiteensit. Die idee was natuurlik om hul gesag oor die mense te versterk en hul reg om te regeer regverdig.
Die Japannese panteon is vol dinamiese, komplekse en unieke karakters soos Amaterasu, Susanoo, Inari, Izanagi en Izanami. Hulle verhale is 'n mengsel van tragedie, triomf, afgryse, lewe en dood, en toon perfek die moreel dubbelsinnige aard van die gode in die sjintoïsme.
Ontdek ons ​​uitgebreide gidse wat die verhale dek van die gode, godinne, yokai en wesens wat hierdie fassinerende mitologie uitmaak.
8. Kogitsunemaru (小 狐 丸)
Die "Small Fox "-lem is 'n mitiese swaard wat vermoedelik deur Sanjou Munechika (三 条 宗 近) gesmee is tydens die Heian-periode vir keiser Go-Ichij ō (後 一 g x5929 皇).
Ongelukkig is die huidige ligging van die lem laas in besit van die Kujou -familie. Daar word ook gesê dat Sanjou nie die swaard alleen gesmee het nie; hy is bygestaan ​​deur 'n kinderavatar van Inari (稲 荷), die Shinto God van voedsel.
Opmerklik, Inari was die beskermgod van keiser Go-Ichij ō. Die vermeende betrokkenheid van die voedselgod, wat altyd as 'n goddelike jakkals uitgebeeld word, het gelei tot die eienaardige naam van die wapen.
Deur Jason Weiser | 2021-02-10T09: 34: 14-05: 00 8 Maart 2016 | Kategorieë: Podcast | Tags: sprokies, Japannese folklore |
Hierdie week: twee volksverhale uit Japan. Die een handel oor 'n nederige, gelukkige klipkapper wat 'n kranksinnige, bitter klipkapper word. Die ander gaan oor, verrassing -verbasing, bonatuurlike voorvalle by 'n Boeddhistiese tempel in 'n afgeleë bergstreek. Die skepsel van die week is. of is. die blou manne van die Minch. Hulle is blou, mans, en baie, [. ]
Shinto en ander Japannese mites
Shinto is gebaseer op die aanbidding van kamis, soos dit in die streek bekend is, of geeste van die natuur of hoër bestaansvlakke. Hierdie konsep bevat enige bonatuurlike krag, voorouers en mense wat mettertyd die kwalifikasie van gode verwerf het, selfs 'n paar ideale of waardes wat 'n abstrakte mag simboliseer.
Die Japannese, as direkte afstammelinge van die kami, het die verantwoordelikheid om in harmonie met die gode te leef om deur hulle beskerm en geseën te word. Die Japannese bied ook 'n aanbod om hul probleme en kwale op te los.
Die Japannese mites is gebaseer op die Kojiki en die Nihonshoki, die twee oudste boeke wat onderskeidelik oor die geskiedenis van Japan bewaar word.
Die Kojiki vertel die skepping van die heelal en die wêreld deur die kami. Dit bevat ook verskeie mites, legendes en vertel die voorkoms van die eerste keisers, figure wat die Japannese van groot belang het, aangesien hulle afstammelinge van die kami is.
Trouens, die Japannese woord vir "keiser" is tenn ō, wat vertaal beteken "hemelse soewerein."
Dit is op hierdie punt dat daar geen lyn is wat onderskei wat 'n mite en wat geskiedenis is nie, sodat beide dikwels uiters met mekaar verbind is. Die boek bevat ook 'n paar liedjies wat geskryf is in 'n soort Chinese gemeng met Japannees, wat die belangrikheid van die een beskawing op die ander toon.