Anaxagoras - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Anaxagoras (c. 500 - 428 B.C.E.) was 'n pre-Sokratiese Griekse filosoof. Anaxagoras het die oorsprong van die kosmos bedink as die bestaande, ongedifferensieerde kontinuum van alle materiële elemente van die kosmos. Hierdie elemente het aanvanklik in potensiaal bestaan ​​en is geleidelik in die ontwikkelingsproses onderskei. Hy het die ontwikkelingsproses as 'n natuurlike en meganiese proses uiteengesit, wat gemeenskaplik is aan die natuurfilosofie van pre-Socratics. Anders as ander pre-Sokratiese filosowe, het Anaxagoras egter die idee van Nous, 'n gedagte of rede, as die gewer van orde, doel en teleologiese verhoudings tussen dinge in die kosmos bekendgestel. Die Nous het egter net as die gewer van die aanvanklike argitektuur van die wêreld gebly en het geen ander rol gespeel nie. In sy dialoog het Plato die opgewondenheid van Socrates oor hierdie innoverende insig en teleurstelling oor die beperkte rol daarvan beskryf. Beide Plato en Aristoteles het die gebrek aan etiese elemente in sy konsep van Nous gekritiseer.
Anaxagoras het Ioniese filosofie na Athene gebring en wetenskaplike verklarings van natuurverskynsels gegee. Sy weergawe van die son nie as 'n god nie, maar as 'n brandende klip het 'n twis ontlok. Hy is tereggestel op die aanklag van onbeholpenheid. Anaxagoras het na Lampsacus, 'n Milesiese kolonie, gevlug voordat hy gevonnis is en daar gesterf en gerespekteer en geëer is.
Anaxagoras is in Clazomenae in Klein-Asië gebore. In die vroeë manlikheid (c. 464-462 B.C.E.) is hy na Athene, wat vinnig die middelpunt van die Griekse kultuur geword het, en hy het dertig jaar gebly. Pericles het geleer om hom lief te hê en te bewonder, en die digter Euripides het 'n entoesiasme vir wetenskap en mensdom verkry.
Anaxagoras het filosofie en die gees van wetenskaplike ondersoek van Ionia na Athene gebring. Sy waarneming van die hemelliggame het daartoe gelei dat hy nuwe teorieë van universele orde gevorm het, en hom in botsing gebring het met die volksgeloof. Hy het probeer om 'n wetenskaplike weergawe te gee van verduistering, meteore, reënboë en die son, wat hy beskryf het as 'n massa brandende metaal, groter as die Peloponnesus; die hemelliggame was massas klippe wat van die aarde geskeur is en deur vinnige rotasie aan die brand gesteek is.
Anaxagoras is deur die politieke opponente van sy vriend Pericles gearresteer op 'n aanklag van die stryd met die gevestigde godsdienstige oortuigings, en dit het die welsprekendheid van Pericles vereis om sy vrylating te bevry. Desondanks is hy gedwing om uit Athene na Lampsacus in Ionia (434-433 B.C.E.) te gaan, waar hy ongeveer 428 B.C.E. Die burgers van Lampsacus het na bewering 'n altaar vir Mind and Truth in sy geheue opgerig en het die herdenking van sy dood jare daarna opgemerk.
Anaxagoras het 'n filosofiese boek geskryf, maar slegs fragmente van die eerste deel daarvan het oorleef deur die bewaring van Simplicius van Cilicië (sesde eeu C.E.).
Materiële oorsprong van die kosmos
Anaxagoras het gepoog om twee teenstrydige bestaansverslae wat deur Heraclitus en Parmenides aangebied is, op te los. Heraclitus het bestaan ​​as 'n konstante vloei of 'n voortdurende veranderingsproses en Parmenides as selfonderhoudende, veranderlike. Empedokles het die probleem probeer oplos deur vier permanente elemente (vuur, lug, water en aarde) te plaas, waar veranderinge en diversiteit verklaar is as die kombinasie en ontbinding van vier permanente elemente.
Anaxagoras het die uiteindelike elemente bedink nie as 'n afsonderlike entiteit nie, maar as een kontinuum. Met behulp van 'n konseptuele instrument van potensialiteit en aktualiteit in rudimentêre vorm, het Anaxagoras die kontinuum bedink as 'n homogene entiteit wat alle elemente van die kosmos in 'n potensiële vorm bevat. Hy noem die elemente 'sade' (sperma). Die oorsprong van die kosmos was die bestaande totaliteit van 'saad'.
Hierdie “sade” is permanent, onverganklik en onveranderlik. Hulle is oneindig in getal en bestaan ​​in elke deel van die kosmos: 'In alles is daar 'n gedeelte van alles' (fragment 11). Wanneer een van die 'sade' oorheersend word, openbaar 'n ding sy besondere kenmerke en word die homogene kontinuum in verskillende vorme gedifferensieer. Anaxagoras het hierdie idee aangebied om vrae te beantwoord soos: 'Hoe kan hare kom van nie-hare en vlees van nie-vlees?' (Fragment 4) Die idee van potensialiteit en aktualiteit bestaan ​​in 'n implisiete vorm in Anaxagoras, wat later volledig ontwikkel deur Aristoteles.
Nous (verstand of gees) as die gewer van die orde van die kosmos
Die totale “sade” was die materiële oorsprong van die kosmos. Anaxagoras het Nous, mind of rede, wat selfbestaande permanente bestaan ​​was, bekendgestel, onafhanklik van die materiële oorsprong van die kosmos; 'n wese wat orde, doel en teleologiese verhoudings aan alle wesens in die kosmos gegee het.
En wat hulle ook al sou wees, en wat ook al bestaan, wat nie nou is nie, en alles wat nou bestaan ​​en wat ook al sal bestaan ​​- alles is deur Mind gereël, soos ook die rewolusie nou gevolg deur die sterre, die son en maan, en die Air en Aether wat van mekaar geskei is. (Fragment 12)
Nous was 'n argitek van die kosmos en die eerste verhuiser van die kosmiese bewegings wat die bestaande homogene materiële oorsprong gediversifiseer het. Die rol van Nous was egter tot die kosmogoniese beginpunt beperk, en Anaxagoras het die ontwikkeling van kosmos volgens natuurlike beginsels verklaar.
Anaxagoras het voortgegaan om die stadiums in die proses van oorspronklike kontinuum tot huidige reëlings te bespreek. Die verdeling in koue mis en warm eter het eers die spel van verwarring gebreek. Eersgenoemde het met toenemende koue water, aarde en klippe laat ontstaan. Die saadjies van die lewe wat in die lug voortduur, is met die reën neergedra en plantegroei geproduseer. Diere, insluitend mense, kom uit die warm en klam klei. As hierdie dinge so is, moet die getuienis van die sintuie in ag geneem word. Dit wil voorkom asof ons dinge ontstaan ​​en daaruit gaan; maar besinning vertel ons dat sterfgevalle en groei slegs 'n nuwe samevoeging beteken (sugkrisis) en ontwrigting (diakrisis). Dus het Anaxagoras die sintuie wantrouig en voorkeur gegee aan die gevolgtrekkings van besinning. Hy het volgehou dat daar swartheid sowel as witheid in die sneeu moet wees; hoe anders kan dit in donker water verander word?
Anaxagoras is 'n keerpunt in die geskiedenis van die filosofie. By hom is daar bespiegelings vanaf die kolonies van Griekeland om hulle in Athene te vestig. Met die uitspraak van die orde wat uit die rede voortspruit, het hy die teorie dat die natuur die werk van ontwerp is, alhoewel dit blykbaar nie eksplisiet gestel is nie, voorgestel. Deur die teorie van 'n klein deel van die dinge en sy klem op meganiese prosesse in die vorming van orde, het hy ook die weg gebaan vir atoomteorie.
Die konsepsie van denke wat beweging in die wêreld veroorsaak het, het van hom oorgedra na Aristoteles, wat 'n voorsteller voorgehou het.
Diels, H. en W. Kranz, eds. Die Fragmente der Vorsocratiker. Berlyn: Weidmannsche Verlagsbuchhandlung, 1960.
Freeman, K., ed. Ancilla aan die pre-Sokratiese filosowe. Cambridge: Harvard University Press, 1983.
Kirk, G.S., J. E. Raven, en M. Schofield. Die Presokratiese Filosowe, 2de uitg. Cambridge: Cambridge University Press, 1983.
Hicks, R. D. Diogenes Laertius, lewens van vooraanstaande filosowe, 2 vol. Loeb Klassieke Biblioteek, 1925.
Allen, R.E., en David J. Furley, red. Studies in Presokratiese Filosofie, vol. 2. Atlantic Highlands, NJ: Humanities Press, 1975.
Barnes, Jonathan. Die Presokratiese Filosowe, vol. 1. London: Routledge, 1979.
Guthrie, W.K.C. 'N Geskiedenis van die Griekse filosofie, 6 vol. Cambridge: Cambridge University Press, 1986.
Mourelatos, Alexander P.D., red. The Presocratics: 'n versameling van kritiese opstelle. Garden City, NJ: Doubleday, 1974.
Schofield, Malcolm. 'N Opstel oor Anaxagoras. Cambridge: Cambridge University Press, 1980.
Alle skakels is op 19 Maart 2016 opgespoor.
Anaxagoras van Clazomenae, Skool vir Wiskunde en Statistiek, Universiteit van St. Andrews, Skotland.
Anaxagoras Die internet-ensiklopedie van filosofie.
Anaxagoras: Fragmente en kommentaar, die historiese tekste-projek van Hannover
Copyright 2020 \ Aanlyn tydskrif ek wil alles weet \ Anaxagoras