Die interweb is die perfekte plek om te verdwaal. Dit het sekerlik alles begin by Yoko Ono→ collage poetry→ Twaikus→Miniatuur gedigte→ Gwarlingo→Mary Ruefle→William Burroughs →Tristan Tzara→ TS Eliot se Waste Land, wat blykbaar gedeeltelik bestaan uit aanhalings uit die Bybel, Bram Stoker, Ovid en die Brihadaranyaka Upanishad, Shakespeare, Whitman ens. 28En Absalom het sy dienaars bevel gegee en gesê: Let tog op, net soos Amnon se hart vrolik is van die wyn en ek vir julle sê: Slaan Amnon dood! dan moet julle hom doodmaak. Die gedagte van skryf as liggaamlikheid en sensualiteit in die eerste afdeling word hier deur middel van die Ondaatje-motto (uit die poëtiese einde van Almásy se verhaal in The English Patient) aan die tema van die dood geskakel: “I wish for all this to be marked / on my body when I am dead. / I believe in such cartography …” Die betrokke aanhaling handel oor geestelike ontbering, oor die onvermoë om God te hoor en die gevolglike koerslose bestaan. 'n Mens ontkom nie aan die gevolgtrekking dat die abstrakte outeur hier sy eie hoofkarakter (dus homself) in gedagte het nie (Vosloo en Van Rensburg 1020, 1033).