AFRIKAANSE OPSOMMING : Onderwys word as een van die belangrikste sleutels tot die ontwikkeling van ’n land gesien. Leiers wêreldwyd gaan akkoord met hierdie opvatting en dit is waarom nasies oor tyd verskeie onderwyshervormings ondergaan het. Die jaar 1994 was van besondere historiese belang vir die burgers van Malawi, aangesien dit die jaar was wat gratis primêre onderwys ingestel is. Dit was ’n gevolg van Malawi se deelname aan die internasionale Jomtien-konferensie in 1990. Na aanleiding van die internasionale koalisie van 1990 en sedertdien het Malawi ’n lid van ’n aantal internasionale koalisies, gerig op die aanpak van ontwikkelingsagendas soos die Millenniumontwikkelingsdoelwitte (MDG’s) en die meer onlangse Volhoubare Ontwikkelingsdoelwitte (SDG’s), geword. Vanweë sodanige koalisies kon die land sy beleid aanpas en verfyn. Die doel van hierdie studie is om die doeltreffendheid van die Malawi- primêre onderwysbeleid te evalueer, gegewe die aansienlike aantal jare wat verloop het sedert die instelling van die beleid oor gratis primêre onderwys in Malawi, ten einde te bepaal in watter mate dit oor tyd uitvoering aan die SDG’s vir onderwysbeleid gegee het. ’n Longitudinale benadering is gevolg om die doeltreffendheid van die beleid sedert die instelling daarvan in 1994 te evalueer. Die studie begin met ’n oorsig oor die idee van ontwikkeling en hoe dit oor tyd ontvou het. Vervolgens word ’n verband aan die hand van ’n literatuuroorsig aangedui met onderwys se rol as ontwikkelingsmiddel. Verskeie internasionaal erkende onderwysaanwysers, wat die basis vir die meting van onderwyssukses vorm, word bespreek en verder verfyn vir die doeleindes van hierdie navorsing. Die studie ondersoek geselekteerde inset-, proses- en resultaataanwysers in die onderwysstelsel as ’n wyse om die vordering met die bereiking van die onderwysbeleid en die ontwikkelingsresultate oor die implementeringstydperk van die gratis primêre onderwysbeleid te hersien. Die studie is beperk tot die sekondêre data wat in die openbare domein beskikbaar is, hoofsaaklik van UNESCO en die Wêreldbank. Die resultate wys dat die beleid tot ’n mate werk, alhoewel uitdagings bestaan wat betref die befondsing en suksesvolle implementering daarvan. Gegrond op sodanige bevindings is die hoofaanbevelings in die verhadeling daarop gemik om die implementeringsproses te verbeter.