'N Studie deur wetenskaplikes in Antarktika Rusland
'N Studie van Antarktika - geskiedenis, wat die rampant menslike begeerte vir kennis van die wêreld, die storie oor die krag van die gees en die bereidwilligheid om risiko's te neem. Ses vastelande, teoreties, na die suide van Australië, en die Amerikas vir eeue opgewonde die navorsers en kartograwe. Maar die geskiedenis van Antarktiese navorsing begin net in 1819 met 'n wêreldtoer Russiese ontdekkingsreisigers Bellingshausen en Lazaref. Dit was toe dat die begin van die ontwikkeling van 'n groot ys ruimte, wat nog steeds tot vandag toe was.
Van die vroegste tye
Byna tweeduisend jaar na die tyd toe daar oop en die eerste studies van Antarktika, het die ou geograwe reeds gepraat oor sy bestaan. Dan was die massa algemene aannames oor wat 'n ver land uitmaak. Die naam "Antarktika" verskyn in hierdie tydperk. Vir die eerste keer dat dit gebeur in Martina Tirskogo in die tweede eeu nC. Een van die skrywers van die hipotese oor die onbekende kontinent was Velikiy Aristotel, dit word aanvaar dat die aarde is simmetries, wat beteken dat vir Afrika is 'n ander kontinent.
Legendes ontstaan later. Op sommige kaarte wat toegeskryf kan word aan die Middeleeue, duidelik sigbaar beeld van die "Suid-Land" is, dikwels afsonderlik geleë of wat verband hou met Amerika. In 1929 een van hulle is gevind. Admiraal Piri Reis kaart, gedateer 1513 jaar, vermoedelik 'n baie gedetailleerde en akkurate uitbeelding van die kuslyn van Antarktika bevat. Waar die skepper het die inligting vir jou kaart, bly steeds 'n raaisel.
al hoe nader
Ouderdom van Discovery is nie gekenmerk deur die ontdekking van die sesde kontinent. Navorsing Europese seevaarders net vernou die sirkel van soektogte. Het dit duidelik geword dat die Suid-Amerikaanse vasteland "nie aangeheg" om enige onbekende land. In 1773, Dzheyms Kuk die eerste keer in die geskiedenis oor die Arktiese Sirkel en gevind verskeie Antarktiese eilande, maar in die geval en was beperk. Een van die grootste gebeurtenisse in geografie plaasgevind ná sowat 50 jaar nadat dit.
Opening en eerste studies van Antarktika is gelei deur Faddeya Faddeevicha Bellinsgauzena en met die direkte deelname Mihaila Petrovicha Lazareva. In 1819, die Kronstadt ekspedisie van twee skepe het na die Suidpool, "Vrede" en "Oos". Die eerste is veilig vasgemaak en Lazaref toegerus vir vaar in die moeilikste omstandighede. Die tweede is geskep deur Britse ingenieurs en in baie opsigte verloor "Vrede." Aan die einde van die reis was hy die oorsaak van die vroeë terugkeer van die ekspedisie: die skip gekom in 'n haglike toestand.
Skepe die see op 4 Julie en 2 November tot bereik Rio de Janeiro. Na aanleiding van die opset, hulle afgerond die eiland Suid-Georgië en die Suidelike Sandwich aarde toe gekom. Dit is geïdentifiseer as 'n argipel en herdoop tot die Suid-Sandwich Eilande. Onder hulle is drie nuwe eilande ontdek: Leskov, Zavadovskiy en Thorson.
'N Studie van Antarktika Bellingshausen en Lazaref
Die opening plaasgevind het 16 (27 New Style) in Januarie 1820. Die skepe genader om die ses vastelande in die gebied vandag bekend as die ysbank Bellingshausen by Princess Martha Coast. Voor die aanvang van die Arktiese winter, wanneer veel erger weerstoestande, die ekspedisie 'n paar keer genader om die vasteland. Die naaste aan die vasteland skepe was 5 en 6 (17 en 18) van Februarie.
'N Studie van Antarktika Bellingshausen en Lazaref voortgegaan na die aankoms van die somer. As gevolg hiervan, navigasie op die kaart 'n paar nuwe voorwerpe is toegepas: Peter ek eiland met bergagtige, deels ys-vrye land van Alexander I; Drie Brothers Eilande, vandag bekend as Esplanda en O'Brien; Island Admiraal Rozhnova (vandag - Gibbs), die eiland Mikhailova (Kornuels), die eiland van Admiral Mordvinova (Elifent), die eiland van vise-admiraal Shishkov (Clarence).
Die eerste studie van Antarktika voltooi 24 Julie 1821, toe die twee skepe teruggekeer na Kronstadt.
Matrose onder die bevel van Bellingshausen en Lazaref tydens sy studies rondgeloop Antarktika. Hulle gekarteer 'n totaal van 29 eilande, asook, natuurlik, die vasteland. Daarbenewens ingesamel hulle eie is aan die inligting van die vorige eeu. In die besonder, die Bellingshausen het bevind dat sout water vries op dieselfde manier as vars, in teenstelling met die aannames van wetenskaplikes van die tyd. Die enigste verskil - vereis 'n laer temperatuur. Etnografiese en natuurwetenskap versameling, aangekom met matrose in Rusland, nou gehou by die Universiteit van Kazan. Om te oorskat die belangrikheid van die ekspedisie is nie moontlik nie, maar die geskiedenis van eksplorasie en ontdekking van Antarktika daaruit het net begin.
Elke ekspedisie na die vasteland was sekere feat. Die moeilike omstandighede van die woestyn van ys gelaat min kans vir mense swak voorbereide of ongeorganiseerd. Die eerste studie van Antarktika wetenskaplikes was besonder moeilik omdat hul lede dikwels kan nie dink tot aan die einde wat op hulle wag.
Dit was die geval van die ekspedisie Carsten Borchgrevink Egeberga. Sy span het die eerste gedokumenteerde landing op die kus van Antarktika in 1899. Die belangrikste ding wat die ekspedisie bereik - hierdie winter. Het dit duidelik geword dat oorlewing is moontlik indien daar 'n goed toegeruste toevlug in die moeilike omstandighede van die ysige woestyn tydens die polêre nag. Daar is egter die plek wat gekies is vir die winter so swak, en die tuisspan terug op volle sterkte.
Aan die begin van die vorige eeu, was die Suidpool bereik. Eerste bereik hom 'n Noorse ekspedisie gelei deur Roald Amundsen in 1911. Kort ná haar span bereik die Suidpool Robert Scott, wat op die manier gesterf terug. Maar die meeste grootskaalse ontwikkeling van ys woestyn begin met 'n 1956 studie van Antarktika het 'n nuwe karakter verkry - nou is dit is gedoen op 'n kommersiële basis.
In die middel van die vorige eeu, die studie van Antarktika, baie lande wat geteiken is. As gevolg hiervan, in 1957-1958. Twaalf lande het hul energie gegooi om die ontwikkeling van 'n ysige woestyn. Hierdie tyd, is aangekondig deur die Internasionale Geofisiese Jaar. Geskiedenis van Antarktika navorsing waarskynlik nie weet as produktiewe periodes.
Daar is bevind dat die ys "asemhaling" van die sesde vasteland en is weg deur lugstrome oor die verre noorde gedra. Hierdie inligting het dit moontlik gemaak om meer akkuraat te voorspel die weer op aarde. Tydens die ondersoek is 'n baie aandag aan hoeksteen wat baie oor die struktuur van ons planeet kan vertel gebaar. Dit is geoes en die groot hoeveelheid data op sulke gebeurtenisse as borealis, magnetiese storms en kosmiese strale.
Russiese wetenskaplikes bestudeer Antarktiese
Natuurlik, in wetenskaplike aktiwiteit in daardie jare 'n groot rol die Sowjetunie gespeel. In die hart van die vasteland 'n paar stasies is gebaseer op hom gereeld aan navorsingsgroepe. Selfs tydens die voorbereiding van die Sowjet-Antarktiese Ekspedisie (SAE) is gemaak vir die Internasionale Geofisiese Jaar. Die doel daarvan was om die prosesse wat in die vasteland atmosfeer, en die impak daarvan op die sirkulasie van lugmassas studeer, teken geologiese eienskappe van die terrein, en sy fisiese en geografiese beskrywing, identifikasie van patrone te beweeg Arktiese waters. Die eerste ekspedisie geland op die ys in Januarie 1956. En op 13 Februarie, stasie "Vrede" is geopen.
As gevolg van die Sowjet-polêre ontdekkingsreisigers aansienlik verminder aantal wit kolle op die kaart van die sesde kontinent. Dit is ontdek meer as driehonderd van geografiese kenmerke soos eilande, baaie, dale en rante. Ons uitgevoer seismiese opnames. Hulle het gehelp om vas te stel wat Antarktika - nie 'n groep van eilande in die tyd verwag, en die vasteland. Die mees waardevolle inligting word dikwels waargeneem as gevolg van die werk van navorsers ten volle benut, terwyl die moeilikste ekspedisies die binneland.
Tydens die mees aktiewe navorsing in Antarktika bedryf agt stasies wat in die winter en somer. Gedurende die pool nag op die vasteland het 180 mense. Sedert die begin van die somer, is die getal van die ekspedisie toegeneem tot 450 deelnemers.
Na die ineenstorting van eksplorasie van Antarktika se die Sowjet-Unie het nie gestop. In die plek van die SAE gekom Russiese Antarktiese Ekspedisie. Met die verbetering van tegnologie moontlik 'n meer gedetailleerde studie van die sesde vasteland gemaak. Navorsing in Antarktika deur wetenskaplikes van Rusland word in verskeie maniere gedoen: die definisie van klimaatstoestande, geofisiese en ander kenmerke van die vasteland, die effekte van atmosferiese verskynsels van weerstoestande in ander dele van die wêreld, die versameling en ontleding van data op menslike vrag van pool stasies op die omgewing.
Sedert 1959, toe "Die Antarktiese Verdrag" onderteken is, die ysige kontinent het 'n plek van internasionale samewerking, vry van militêre aktiwiteit geword. Die ontwikkeling van die sesde kontinent is uitgevoer deur verskeie lande uitgevoer. Antarktiese navorsing in ons tyd - 'n voorbeeld van samewerking ter wille van wetenskaplike vooruitgang. Dikwels Russiese ekspedisies het internasionale samestelling.
Feitlik niemand verslag van onlangse studies van Antarktika is nog nie voltooi sonder om 'n nogal interessant voorwerp gevind word onder die ys. Sy bestaan word voorspel AP Kapitsa en I. Zotikov na die IGJ op die basis van die data op daardie tydstip. Dit varswatermeer Ooste geleë naby die homoniem stasies onder ys laag dikte van 4 km. Die opening van die ondersoek gelei deur die Russiese wetenskaplikes in Antarktika. Dit gebeur amptelik in 1996, maar dit was in die laat 50s was besig om op die studie van die meer volgens Kapitsa en Zotikova.
Discovery opgewonde die wetenskaplike wêreld. Sulke ondergletserse meer is heeltemal geïsoleerd van kontak met die aarde se oppervlak, en oor miljoene jare. Teoreties is dit genoeg vars water met 'n hoë konsentrasie van suurstof kan wees habitat organismes, wetenskaplikes nog onbekend. 'N Gunstige faktor vir die ontwikkeling van die lewe is beide 'n voldoende hoë temperatuur van die meer - tot + 10 º aan die onderkant. Op die grens wat die reservoir oppervlak skei, en ys koeler - al -3º. So meer diepte geskat op 1200 m.
Die waarskynlikheid van opsporing van onbekende fauna en flora het gelei tot die besluit om die ys te boor in die streek van die Ooste.
Boor van ys in die reservoir area begin in 1989. Tien jaar later is dit gestop op 'n afstand van ongeveer 120 m van die dam. Die rede hiervoor is die vrees van buitelandse navorsers deeltjies ekosisteem besoedeling van die oppervlak, wat lei tot 'n unieke gemeenskap van organismes beïnvloed kan word. Die Russiese wetenskaplikes het hierdie siening deel nie. Dit was gou ontwikkel en getoets 'n nuwe, meer omgewingsvriendelike toerusting en in 2006 hervat die boorproses.
Die oppervlak van die dam is behaal 5 Februarie 2012. Watermonsters is gestuur vir ontleding. Die studie resultate van verskeie gepubliseer in Julie 2013 In monsters monsters gevind meer as drie en 'n half duisende unieke DNA volgordes, 1623 waarvan is gekorreleer met 'n spesifieke genus of spesie: 94% - bakterieë, 6% - eukariote (hoofsaaklik swamme), en meer twee rye behoort aan die Argeïese. Daar is tekens dat dit kan aanvaar word dat daar groter organismes in die poel. Deel van die gevind bakterieë is parasiete van vis, want dalk in die loop van verdere navorsing en vind hulle.
'N Aantal geleerdes verwys na resultate eerder skepties, verduidelik so 'n verskeidenheid van rye van modder, sneeu-bruin. Daarbenewens is dit waarskynlik dat die meeste van die organismes, wat kan behoort aan die DNA gevind, is lank reeds verlore. In elk geval, die Antarktiese navorsing wetenskaplikes van Rusland en verskeie ander lande in die streek is nog steeds.
Groete uit die verlede en kyk na die toekoms
Belangstelling in Lake Vostok is te danke aan insluitende die moontlikheid om die ekosisteem, soortgelyk aan dié wat bestaan het op aarde baie jare gelede, tydens die Laat Proterosoïkum bestudeer. Dan op ons planeet wat ons het mekaar 'n paar globale vergletsering verander, elke blywende vir tot tien miljoen jaar.
Daarbenewens het die studie van Antarktika in die Lake District, die proses van boor putte, versameling, analise en interpretasie van die resultate kan nuttig in die toekomstige ontwikkeling van die gas reus Jupiter mane, Europa en Callisto wees. Vermoedelik is daar soortgelyke meer met sy ingemaakte ekosisteem onder die oppervlak. As die hipotese is bevestig, kan die "inwoners" onder-ys mere in Europa en Callisto wees die eerste organismes gevind buite ons planeet.
Die geskiedenis van eksplorasie en ontdekking van Antarktika word goed geïllustreer deur die konstante menslike begeerte om hul eie kennis uit te brei. Die studie van die sesde vasteland, asook die Internasionale Ruimtestasie - 'n voorbeeld van vreedsame samewerking met 'n aantal state vir wetenskaplike doeleindes. Die ysige kontinent is egter in geen haas om hul geheime te openbaar. Moeilike omstandighede vereis konstante volmaaktheid van tegnologie, wetenskaplike toerusting, en dikwels van die menslike gees en liggaam tot die uiterste beproef. Die ontoeganklikheid van die sesde kontinent vir die meeste, die bestaan van die indrukwekkende aantal leemtes in kennis daaroor skep in 'n verskeidenheid van legendes oor Antarktika. Nuuskierig kan maklik vind inligting oor die uithoeke van die Nazi's, UFOs en roofsugtige gloeiende balle, om mense dood te maak. As 'n saak van die feit, alles is net weet die ontdekkingsreisigers. Aanhangers van wetenskaplike weergawes kan veilig hoop dat binnekort sal ons bietjie meer weet oor Antarktika, en dan daal effens die bedrag van mistiek omhul die vasteland.