Die maak van blinde oproepe is 'n mors van tydCurrently selected
die-maak-van-blinde-oproepe-is-n-mors-van-tyd Die maak van blinde oproepe is 'n mors van tyd
Die soeke na nuwe kliënte en 'n toename in verkope is 'n werklikheid vir enige kommersiële besigheid. Daar is talle verskillende maniere waarop nuwe kliënte vir 'n besigheid gewerf kan word. Die maak van blinde oproepe was en is steeds deel van die verkoopstrategie van die meeste besighede. Maar is hierdie praktyk die moeite werd?
Die maak van blinde oproepe kan om die volgende redes as 'n mors van tyd beskou word:
Die kliënt word ongevraagd en onverwags gekontak (e-pos, telefoonoproep, verkoopsbesoek).
Kliënte wat nie in die teikenmark van die besigheid val nie, word gekontak – 'n mors van geld en energie.
Dit vernietig die 'status' van die verkoopspersoon as die 'besigheidsgelyke' van die kliënt.
Waardevolle tyd gaan verlore omdat die sukseskoers baie laag is (minder as 1 tot 5% in die meeste gevalle).
Dit plaas die verkoopspersoon op die agtervoet, aangesien die kliënt in die meeste gevalle ongemaklik met die ongevraagde kontak sal wees.
Die volmaakte verkoopscenario: Wanneer 'n kliënt ons produk/diens nodig het en ons op daardie oomblik met 'n oplossing teenwoordig is.
Die volgende kliëntwerwingspraktyke is as meer produktief as blinde oproepe bewys:
As besigheidseienaar moet jy eerstens die nisteikenmark, wat mees waarskynlik jou produk of diens sal koop, identifiseer.
Die tweede stap is die ontwikkeling van 'n bemarkingsmengsel van elemente wat mekaar komplementeer en uiteindelik na 'n gerigte oproep tot aksie lei.
Die bemarkingsmengsel kan een of meer van die volgende elemente insluit, na gelang van die toegewese bemarkingsbegroting:
Radio-advertensie(s) – oproep tot aksie op telefoonnommer, e-pos, of webtuiste gerig
Advertering – oproep tot aksie op telefoonnommer, e-pos, of webtuiste gerig
Openbare betrekkinge – vestig jou as 'n kennishulpbron en oplossing vir spesifieke kliëntebehoefte(s) – gewoonlik word 'n oproep tot aksie nie toegelaat nie, maar jy sal as die outeur van die inhoud erken word, wat dit na jou handelsmerk en besigheidsnaam sal teruglei.
Kliëntgeleenthede – vestig jou as 'n kennishulpbron en oplossing vir spesifieke kliëntebehoefte(s) – oproep tot aksie kan op jou, telefoonnommer, e-pos, of webtuiste gerig word.
Webtuiste – die basiese elemente wat op enige webtuiste ingesluit moet word, is:
Wat ons doen en wie ons is.
Hoe ons jou behoefte as kliënt kan oplos.
Waar jy my/ons in die hande kan kry.
Google AdWords – bie op woorde en frases wat kliëntebehoeftes aanspreek en navrae na die kontaknommer of e-pos van die besigheid verwys.
Veldtogblaaie – ontwikkel 'n enkelwebblad (agterop jou webtuiste gehuisves en nie deel van die sigbare navigasie nie) wat 'n enkele kliëntebehoefte aanspreek en jou oplossing daarvoor uiteensit. Die oproep tot aksie is op die telefoonnommer en e-posadres van die besigheid gerig.
e-Posveldtogte – werk met voorafgekeurde en geteikende datastelle wat aan "POPI" vereistes voldoen (d.w.s. die kliënte het toestemming verleen om gekontak te word). Die fokus is op 'n kliëntebehoefte en hoe jy dit kan oplos.
LinkedIn – hergebruik die artikels wat jy vir die openbare betrekkingetoepassing geskryf het en plaas dit op jou besigheid se LinkedIn-blad.
Blog – dieselfde inhoud wat vir LinkedIn gebruik is, kan ook hier gepubliseer word. Die onderliggende aanname is dat mense van verskillende media- en kommunikasieplatforms gebruik maak om ingelig te bly.
Die onderliggende filosofie is om werwingspraktyke toe te pas wat tot (a) kwalifiserende kliënte en (b) oplosbare behoeftes, sal lei.
Stof tot nadenke – Die definisies van "Koop" en "Verkoop" deur Frank J. Rumbauskas Jr. (Amerikaanse skrywer, besigheidsman en satirikus).
Koop: Die handeling waartydens jy vrywillig iets wat jy wil of moet hê, met geld bekom. Die koper verlaat die transaksie gewoonlik met 'n gevoel van tevredenheid en blydskap.
Verkoop: Die poging om iemand te oortuig dat hulle jou produk of diens wil of moet hê, ten spyte van die feit dat hulle dalk nie wil of moet nie. Die koper verlaat gewoonlik die transaksie met 'n sterk gevoel van "kopersberou".