Wat is, hoe en wanneer vorm die seebriesie | Netwerk meteorologie
U het sekerlik die seebries op u vel opgemerk en u het gewonder hoe dit gevorm word en waarom dit is. Die aarde en die water word voortdurend warm en verkoel, gegewe die verskille in temperature wat tussen dag en nag voorkom. As die lug aan die oppervlak gedurende die dag selfs meer as normaal opwarm, vorm opwaartse lugstrome wat die seebries vorm.
Wil u meer oor die seebriesie weet?
1 Hoe word dit gevorm?
2 Wanneer word hulle gevorm?
3 Eienskappe van die seebries
4 Eilande en moesons
5 Die terrale
Hoe word dit gevorm?
Die seebries staan ​​bekend as virazón. As gevolg van die verskille in temperatuur tussen dag en nag, verhit die oppervlak siklies. Dit veroorsaak dat die oppervlak van die aarde, wanneer dit meer as normaal opwarm, en dit voor die oppervlak van die see, Genereer warm, stygende lugstrome.
As warm lug opkom, omdat dit warmer is as die oppervlak van die see, laat dit 'n lae druk gaping. Die lug styg al hoe hoër as dit warm word en die kouer lug naby die seeoppervlak verlaat 'n plek met hoë druk, wat wil die ruimte wat die lug wat opgekom het, beset. Daarom is die lugmassa met die hoogste druk oor die oseaan geneig om oor die onderste druksone naby die land te beweeg.
Dit laat die lug vanaf die seeoppervlak die kus binnedring en koeler is dit gewoonlik aangenamer in die somer, maar kouer in die winter.
Wanneer word hulle gevorm?
Seebries vorm te eniger tyd. Dit is net nodig dat die son die oppervlak verhit tot 'n temperatuur hoër as die lug rondom die seeoppervlak. Die dae met minder wind in die algemeen, daar kan meer seebriesie wees, aangesien die aardoppervlak meer opwarm.
Die lekkerste briesies word in die lente en somer gevorm, danksy die feit dat die son die oppervlak van die grond meer warm maak en dat die water nog koud is vanaf die winter. Tot seetemperature verhoog as gevolg van die akklimatiseringseffek, sal die seebries meer aaneenlopend wees.
Die krag van die wind wat deur die seebries opgewek word, hang af van die temperatuurkontras. Hoe groter die verskil tussen die temperatuur van beide oppervlaktes, hoe hoër die windspoed, aangesien daar meer lug is wat die laedrukgaping wil vervang wat deur die opkoms van die warmer lug gelaat word.
Eienskappe van die seebries
Die seebries waai loodreg na die kus en kan bereik 20 myl see toe. Aangesien 'n sterk kontras tussen die land en die seeoppervlakte nodig is, word die maksimum krag van die seebries na die middaguur bereik wanneer die son die sterkste verhit. Windspoed hang ook af van die orografie van die terrein. Alhoewel dit oor die algemeen ligte en aangename winde is, is die die wind kan tot 25 knope bereik.
Soms vorm die konveksie wat bo die temperatuur van die aarde voorkom en die sterk vogtigheid wat deur die omringende lug vanaf die see gebring word, vertikaal ontwikkelende wolke (genoem cumulonimbus) wat aanleiding kan gee tot situasies van atmosferiese onstabiliteit en wat sterk elektriese storms met groot reënval in 'n kort tydjie. Dit is die oorsprong van 'n paar bekende somerstorms: die wat binne net 20 minute 'n waterspoel agterlaat wat ernstige skade kan veroorsaak.
Eilande en moesons
Die eilande het ook die effek van 'n seebries langs die hele kus. Gewoonlik bereik hulle ook 'n hoogtepunt na die middaguur. Dit veroorsaak dat al die geskikste plekke om bote te anker windaf is en moeiliker is om een ​​te vind waar die seebries nie waai of swakker is nie.
Met dieselfde effek wat die seebries aanleiding gee, word van die moesons gevorm. Hierdie effek van die besetting van die kouer lug in die laedruksone wat deur die stygende warm lug gelaat word, het op groter skaal toegeneem, maak die wind kragtiger en vorm baie digter en gevaarliker vertikaal ontwikkelende wolke. Hierdie wolke laat oorvloedige reënval soos dit is moesons in gebiede naby die Himalajas.
In die somer word die lugmassas van Suidoos-Asië warm en styg dit, wat 'n gebied met lae druk op die aardoppervlak laat. Hierdie gebied word vervang deur kouer lug vanaf die see-oppervlak wat koeler uit die Indiese Oseaan kom. Wanneer hierdie lug met die warmer gebied in aanraking kom, bereik dit die hoë berggebied en begin dit op te klim totdat dit hoër gebiede bereik en afkoel, wat aanleiding gee tot baie swaar reënval.
Ons noem die terral omdat dit verband hou met die seebries, hoewel die situasie en effek daarvan heeltemal teenoorgestelde is. Gedurende die nag koel die oppervlak van die aarde af, want die son oefen geen effek uit nie. Die seeoppervlak bespaar egter die hitte wat deur die dag deur sonlig opgeneem word, beter. Hierdie situasie laat die wind in die teenoorgestelde rigting waai, dit wil sê van die land na die see. Dit kom voor omdat die temperatuur van die lug naby die seeoppervlak hoër is as die van die landoppervlak en 'n gebied met 'n laer atmosferiese druk genereer. Daarom wil die koudste lug op die aardoppervlak hierdie gebied onder lae druk bedek en genereer 'n seebries in die rigting land-see.
Wanneer die koudste lug van die land die warmer lug van die see af ontmoet, word dit gevorm wat bekend staan ​​as terral. 'N Warmer wind wat na die see waai.