Watter vegspeletjies skuil regtig in die kinderjare - Waardes - 2021
Sommige meisies, maar hoofsaaklik seuns, speel soms of gereeld gevegte. Dit is 'n speletjie wat ouers in gelyke mate haat en vrees.
Hierdie gevegsimulasiespeletjies word soms ouer en sommige huil uiteindelik. Wat moet ons rol wees? Moet ons die stryd stop of speel baklei in die kinderjare 'n positiewe rol? Ons sal agterkom dat kenners hierdie ruwe speletjies as goed vir kinders beskou.
My kinders baklei gewoonlik nie veel nie, maar die afgelope tyd hou hulle van gevegte. Hulle is soos welpies wat oor mekaar rol (wat drie is), superstrydgeluide maak, dreigende frases gooi en denkbeeldige houe lewer. Hierdie vegspeletjies eindig egter gewoonlik met een wat beseer is Ek is geneig om die geïmproviseerde "oorlog" te stop as dit in daardie berg van arms en bene gaan van lag tot trane binne enkele sekondes.
Dit is 'n speletjie wat seuns sedert antieke tye gespeel het: swaardspeletjies, cowboys en Indiërs, die fort bestorm, middeleeuse ridders of ruimteoorloë. Maar, Wat steek hierdie rowwe speletjies weg?
Daar is veelvuldige studies oor spel in die kinderjare en byna almal vat dit saam dat dit noodsaaklik is vir die fisieke en geestelike ontwikkeling van die fisiese en geestelike kind, vir die aanleer van vaardighede of vir die verhouding met hul eweknieë, maar dit laat my wonder as iets die moeite werd is, of beter, as speelkuns in die kinderjare ook positief is ten spyte van die implisiete negatiewe woord: baklei.
As hulle gevegte speel, oefen kinders simboliese spel, doen hulle wat hulle in die regte lewe sien, of dit nou in televisiereekse, videospeletjies, strokiesprente of ander kinders is. En simboliese spel hou baie voordele in vir kinders, as hulle veg veg, leer hulle:
- Hulle leer waar die voorraad perke.
- Hulle ken die taal van die liggaam en gesigsuitdrukkings.
- Hulle verkry onderhandelings vaardighede.
- Help hulle om hul vrese uit te spreek.
- Hulle leer om hulself te beheer en om te weet hoe ver hulle kan gaan: as u hulle goed waarneem, sal hulle baie keer weet hoe ver hulle kan gaan en hulle is gewoonlik besig om hulself te reguleer en te beheer sodat die situasie nie oorloop nie.
- Hulle verwerf taalvaardighede om 'n teenstander te oortuig om te stop.
- Hulle ontwikkel empatie omdat hulle leer dat wat hulle pla, hulle nie aan ander moet doen nie.
- Kinders leer om deur hierdie tipe speletjies te verkeer.
U kan, soos ek, dink dat daar in die groot wêreld van die spel baie ander is wat voordeliger en minder gevaarlik is as dit, nie waar nie? Beslis ja, maar die navorsing oor dobbelary wat deur die deskundige en pionier in hierdie tipe studies, Stuart Brown, uitgevoer is, bevestig dat hy na die studie van die kinder- en sielkundige profiel van honderde misdadigers bestudeer het: die gebrek aan vryspel in die kinderjare, spesifiek rowwe spel.
Ander stemme wys op dieselfde, Joe Frost, professor aan die Universiteit van Texas en kundig in spelomgewings, bevestig dat rowwe spel bied 'n noodsaaklike basis vir die ontwikkeling van sosiale vaardighede in die kinderjare.
Net so het Anthony Pellegrini van die Universiteit van Minnesotta 'n artikel gepubliseer waarin gesê word dat hoe meer luidrugtige seuns op laerskool was, hoe beter het hulle behaal op sosiale probleemoplossingstoetse.
Alhoewel kinders sekere vaardighede met hierdie vegspeletjies aanleer, is hulle nog steeds kinders, en soms kan die stryd van 'n speletjie na iets ernstigs wees. Dit kan met skrape, snye, kneusplekke of swaar stampe beland.
Hulle speel immers om te veg, vuiste, elmboë, skoppe, byte te gooi ... Soms hoe jonger die kinders is, hoe minder hulle hulself beheer, en hoe ouer hulle is, hoe moeiliker kan hulle raak as hulle onverskillig is. Daarom, Wat moet ons houding teenoor hierdie vegspel wees?
Ek dink die eerste ding om te doen is om te bepaal tot watter mate dit 'n simboliese speletjie is waarin hulle pret het en wanneer kom aggressie of aggressiwiteit ter sprake, in welke geval ons dit onmiddellik moet stop. As iemand gekneus word, moet ons beoordeel of daar 'n bedoeling was om seer te maak, of dat daar geen werklike bedoeling was om seer te maak nie.
Nadat u dit geweet het, soos ek, wonder u miskien dat u kinders doen wat hulle die beste doen: speel, solank die speletjie nie aan volwassenes oorgedra word nie.
U kan meer artikels lees soos Watter vegspeletjies steek regtig weg in die kinderjare, in die kategorie Speletjies op werf.