kinders wat disrespekvol optree | die lewe na 40
kinders wat disrespekvol optree
October 26, 2016 October 26, 2016 / Andorize
Ek het nooit besef in watter posisie ek myself geplaas het in terme van die vervreemding, en in terme van respek nie, totdat ek in my verwarring begryp het dat enige mens – kinders spesifiek – op een of ander tyd in hulle lewe rebels raak. Ons ken mos daardie rebelse strepe… vloek, skree, stry, vloermoere gooi….
Maar disrespek gaan nie net oor 'n kind wat op jou skree of die deur in jou gesig toeklap nie. Dit gaan nie net oor 'n kind wat ongehoorsaam is of sy of haar oë rol as jy iets sê nie. Disrespek – spesifiek in die geval van vervreemde ouers – is ook wanneer 'n kind jou ignoreer, en lelike goed van jou agter jou rug sê, en leuens oor jou versprei, en weier om kontak met jou te hê….
'n Rebelse kind het van nature 'n sterk persoonlikheid. Hy of sy gaan grense tot die uiterste toets. Gesag en outoriteit weerstaan. Baklei om beheer te kry, of die oorhand, oor 'n situasie. Rebellie is sulke kinders se middelnaam. Hulle weet hoe om situasies emosioneel te manupileer en dit kan vir hulle ouers ongelooflik uitdagend en uitputtend wees. Ek weet waarvan ek praat, ek was ook een.
Gelukkig is dit ook waar dat God ons gemaak het, wie en wat ons is. Ons kinders ook. Hy is lief vir hulle, en Hy het ons nie clueless gelos om die uitdagings van ouerskap in die gesig te staar nie. Sy Woord leer ons:
Leer 'n jongmens om die regte pad te kies, en wanneer hy eendag oud is, sal hy nie daarvan afwyk nie (Spreuke 22:6)
Ek is dankbaar vir die geleentheid dat ek my kinders van kleins af kon leer uit God se Woord; dat hulle altyd 'n begeerte na Sy wil gehad het. As 'n rebel moes ek op die harde manier leer dat dit wat jou in die lewe motiveer, op die ou end jou lewe gaan oorheers. Ek is nie in beheer nie, God is. En ek moes eenvoudig leer om dinge op God se manier te doen. Nie dat ek enigsins super-gelowig of Christelik is nie, maar ek hoop van harte dat my kinders ook sal terugkeer na die fondament wat vir hulle gelê is.
Spreuke 20:20 sê –
As jy jou vader en moeder vervloek, is jou lewe daarmee heen en bly net die pikdonker oor.
'n Kind wat dislojaal teenoor 'n ouer raak, raak in verskillende grade "boos". Dit begin met die veragting van 'n ouer; ongehoorsaamheid; woede-uitbarstings…. en kan naderhand uitloop op 'n vermetelheid en goddeloosheid – tot so 'n mate dat hy of sy 'n ouer vloek (of vervloek); die vuil en smalende taalgebruik; om diegene wat instrumente in sy of haar opbrengs was, sleg te behandel of slegte dinge toe te wens. Dit sluit haatspraak in, en dit is 'n uittarting van God en sy Woord – wat oneerbiedigheid teenoor 'n ouer as 'n erge misdaad beskou.
Levitikus 20:9 sê:
O, die haatbriewe wat my tienerdogter kort voordat sy weg is, teen haar kamermuur geplak het vir my om te lees, was hartverskeurend! Of die telefoonoproepe en smse wat gemik is daarop om jou af te kraak en te verneder…. 'n mens kan nie verwoord wat dit aan jou doen nie. Maar wat vir my nog meer hartseer is, is die besef dat ons kinders wat ons verag en slegsê en weggooi soos vrot kos, se lewens op die ou einde misrabellik gaan wees. Net die pikdonker bly oor. Al hulle trots en eer sal tot stof wees. Hulle sal sonder ware vrede en gemoedsrus leef; hul lampe uitgeblus. Dis nie wat ek of enige ander ouer ons vervreemde kinders toewens nie, dit is wat die Skrif sê hulle lot gaan wees.
Hoe dieper ek in die onderwerp delf, hoe meer van 'n wake-up call raak dit vir my. Dit sê vir my ek het nodig om meer in beheer te wees van die situasie, en om perke te begin stel. Dit sê vir my dat ek nie nodig het om my kinders se disrespekvolle gesindheid teenoor my maar geliefd te aanvaar net om 'n valse vrede te bewaar, of in die vae hoop dat hulle my weer sal teruglaat in hulle lewens omdat ek maar die minste is en toelaat dat hulle my nie met respek behandel nie.
'n Baie wyse persoon het geskryf:
You cannot force a person to show you respect, but you can refuse to be disrespected. Don't let anyone disrespect you. Don't settle for anything other than respect. Never give people permission to disrespect you.
Ek glo dis vir kinders wat hulself wil gaan "individualiseer" en afsny van hul ouers in die proses, tog in 'n mate pynlik. Hulle weet nie reg hoe om die situasie te hanteer nie, hulle is in elk geval nog nie volwasse genoeg om so 'n situasie te hanteer nie, dus raak hulle onbeskof en disrespekvol. Dit is nie aanvaarbaar nie.
Persoonlik het ek net besluit om die streep te trek, hier en nou.
As my kinders vir my wil kwaad wees, my wil haat, en ignoreer, dan moet hulle. As hulle nie kontak met my wil hê nie, dan hoef hulle nie. Ek is verby die punt waar ek alles wat hulle doen en sê, persoonlik vat. Nie net hulle nie, mense oor die algemeen. Die manier hoe ander mense jou behandel, gaan in werklikheid oor hulle karakter en integriteit. Dit gaan nie oor jou nie.
Ek gaan nie meer betrokke raak in 'n magstryd met hulle pa en sy vrou nie. Ook nie oor wie van my en hulle die skuldigste is en wie die seerste gekry het nie. Hulle optrede huidiglik teenoor nie net my nie, maar ook hulle ouma en oupa, hulle ou skoolvriende, hulle familie, is verkeerd. Ongetwyfeld. Punt. Einde. Klaar. Dis nie debatteerbaar nie.
As ek nog nooit geleer het om die regte ding te doen nie, dan is dit nou. Baie ouers gaan nie met my saamstem nie, en dis okei. Ek soek nie 'n gehoor of aanhangers nie, ek doen wat ek in my hart voel reg is. Dit help nie ons kies ons kinders se kante selfs al is hulle verkeerd nie. Hulle leer absoluut niks daaruit nie. Ons ook nie. Hoe langer ons toelaat dat ons kinders ons disrespekvol behandel, hoe duideliker kry hulle die boodskap: Ek word toegelaat om my ma of pa disrespekvol te behandel, so ek hoef eintlik vir niemand respek te hê nie.