Da Vinci Kind – "The noblest pleasure is the joy of understanding." Leonardo da Vinci
September 20, 2015 | Da Vinci Kind
GESKRYF DEUR LIZELLE RADEMEYER
Iemand vra my die ander dag of ek dink tuisonderwys maak kinders slimmer? Dis nie die eerste vreemde vraag wat ek al gekry het nie. En gewoonlik sit dit my aan die dink.
Ek sou nie omgee as tuisonderwys my kinders slimmer maak nie. In al die jare van op lees oor die voor- en nadele van tuisonderwys het ek egter nog op niks af gekom wat daarop dui nie. Ja, daar is tonne navorsing in Amerika en elders wat wys dat die kinders beter doen in gestandaardiseerde toetse as hul skool eweknie. Selfs dat hul beter doen met buite die boks probleem oplossing. Maar beteken dit hulle is slimmer? Nie noodwendig nie.
Wat ek wel dink is dat daar minder druk en stres is. Alhoewel kort termyn stres, af en toe, ons beter kan laat presteer, is lang termyn stres baie nadelig vir enige mens. Nie net vir geheue en probleem oplossing nie, maar vir ons algemene gesondheid. Mens funksioneer bloot net beter as die druk nie konstant hoog is nie.
Hoekom sal dit enigsins anders vir kinders wees? Ek wonder net of mense dikwels besef onder watter druk jong kinders van selfs 6 of 7 deesdae amper konstant is. Miskien is dit makliker om dit raak te sien, terwyl ons self in die kalm poel, die gejaag gadeslaan. Is mens immers nie dikwels so vasgevang in jou eie situasie of gejaag, dat jy die voor die hand liggende heel mis kyk nie?
As ek terug dink aan my eie eerste paar jaar op skool was dit 'n heerlike avontuur. Ek onthou die baie speel en maats. Ek onthou al die oulike dinge wat ons geskep het. Die samehorigheid gevoel van sport dae waar almal punte vir hul span gekry het en niemand eers geweet het wat 'n medalje is nie! Van skool konserte waar ALMAL 'n rol gespeel het.
Die eerste toets wat ek onthou was in standerd 2 (graad 4). Ek onthou ook die wrewel wat ek oor die ding gevoel het. Dis eers in hoërskool wat ek die konstante druk aan my lyf begin voel het. Dis ironies dat hoërskool meer stresvol was as enige iets daarna. Selfs universiteit en al die uitdagings van volwasse lewe wat daarop gevolg het.
Tye het drasties verander. Nou stap kinders in die skool in en binne die eerste week of 2 begin die toetse. Eksamens begin ook sommer al in graad 1 (ja, dit word nie dit genoem nie. Dis "net" 'n toets reeks. Maar maak dit saak wat jy dit noem?! Die stres oor wat jy moet leer, wat jou punte is en of jy "goed genoeg" is, bly presies dieselfde). Die druk op die outjie wat spook om deur te kom is net soveel soos die op die een wat konstant probeer goed doen.
Dis 'n gejaag van een aktiwiteit na die volgende. En oral is daar druk en 'n gemeet teen ander. Dis seldsame aktiwiteite waar kinders net iets kan doen vir die lekker en hulle nie 'n eksamen of kompetisie iewers moet doen nie.
Ek luister hoe 7-jariges spesiale vergunning moet kry om later aan distriksproewe vir gimnastiek deel te neem, omdat hul 'n netbal wedstryd het wat bots met dit. Want sien, mis hul die een wedstryd, verloor hulle hul plek in die span. Besef mense die kinders is NET 7?! Hulle is nie besig om 'n loopbaan van sport te maak nie. Hulle is net besig om te speel en te ontwikkel.
Daar kan baie gesê word van die individuele aandag wat kinders tuis kry. Maar ek vermoed dis die heelwat stadiger pas en aansienlik minder druk wat net so 'n groot bydrae lewer tot die kinders se besondere ontwikkeling en latere prestasies. Hulle kan leer en ontwikkel teen hul eie pas. Hul grootste kompetisie is hulself.
Dit hou egter ook 'n waarskuwing in vir ons wat tuisonderwys doen. Ons moet waak daarteen om nie die druk en stres te laat terug sluip in ons huise in nie. Dit kan vir ons en ons kinders rustige lae stres jare wees. Of ons kan onsself en hulle jaag en druk, om nie af te steek teen ander nie, en net die probleme van die skoolstelsel dupliseer.
Lomi – Learning, Playing, Crafting
September 16, 2015 | Da Vinci Kind
Dit was gister ons eerste dag van Mikhail se "Rou Kos Uitdaging" en natuurlik was oggend koffie 'n taboe! Ek het my koffie vervang met 'n lekker koppie kookwater waarin ek lemoen en suurlemoen skyfies ingesny het, en ek moet bieg dat dit verfrissend anders was! Mikhail het rooibos tee met suurlemoen in gedrink, want melk en suiker is nou taboe!
Hierdie dieёt is eksklusief groente, vrugte en sade, en alle diere produkte word uitgesny. Natuurlik word alles ook rou geniet.
Vir ontbyt het ons het 'n oulike resep gekry aanlyn vir 'n verfrissende groente smoothie, maar ongelukkig het ons groentetuin nie alles gehad nie. So besluit ek en Mikhail toe om sommer ons eie resep te gebruik.
12 Spinasie Blare
12 Baba Koolblare
'n Halwe suurlemoen, geskil
'n Halwe koppie mineral water
'n Halwe koppie ys
Was alle groente en vrugte baie goed. Verwyder die pitte van die appel, maar los die skil aan. Sny dan die bestandele op sodat dit makliker meng.
Plaas al die bestandele in jou smoothie masjien en meng goed, tot alle bestandele opgekerf is en 'n heerlike dik smoothie is.
Ons albei het half skepties gestaan en kyk na ons groente smoothie, maar na die eerste sluk kon ons nie genoeg kry nie. Dit was so verfrissend, en die appel het 'n natuurlike soetigheid aan die smoothie gegee. Dit was vullend, en dit was wonderlik om te sien hoe Mikhail groente inkry sonder om een keer te kla daaroor.
Na ontbyt het ons in die tuin gaan bid, en ons oefeninge gedoen.
Ons het sommer reg deur die dag aan vrugte gepeusel, en redelik baie geёet.
Vir aand ete het ek vir ons 'n reenboogslaai gemaak met neute in.
Ons het albei soveel meer energie gehad, en Mikhail se konsentrasie was beter as ander dae. Die wonderlikste van alles was toe hy sommer binne 'n paar minute aan die slaap raak. Mikhail lei aan Insomnia en ek kon nie glo hoe vining hy aan die slaap geraak het nie.
My kind het nie een keer gekla oor die kos nie, en hy het meer geёet as gewoonlik. Ek kan nie wag om te sien hoe hierdie nuwe leefstyl ons stryd met etenstyd verander nie, maar dalk is dit nie net etenstyd wat gaan verbeter nie. Ek het 'n vermoede dat ons nog baie ander vrugte gaan pluk!
MIKHAIL DAAG MY UIT: 'N DERTIG DAE ROU DIEËT
September 15, 2015 | Da Vinci Kind
Die grootste uitdaging in ons huis is om seker te maak dat Mikhail 'n gebalanseerde dieёt volg. Los jy hom, sal hy vir 'n maand lank net Weet Bix eet. Hy is sensories sensitief, en waar jy ook al navors word jy aangemoedig om jou Asperger kind stelselmatig bloot te stel aan nuwe kossoorte en teksture.
Daar is niks wat 'n ma so kan platslaan as die wete dat jy misluk in jou pogings om jou kind te help nie. Uit moedeloosheid het ek gisteraand by hom gaan sit, nadat hy weer 'n vol bord kos kombuis toe gedra het, en besluit om hierdie keer net te luister, eerder as om hom te forseer om te eet.
"Mamma, ek kan nie diere eet nie. Liewe Jesus het hulle gemaak. Ek hou nie daarvan om aan hulle vleis te kou nie. Ek hou van vrugte, groente, en sade."
Soos enige ander TO ondersoek, het ons begin navors oor vegetariese diёte, en so ontdek ek toe die "Fully Raw" leefstyl. Mikhail het dadelik aanklank gevind. "Dis my kos, mamma!" Die vreugde en verligting in sy stem het my hart so aangeraak. My kind is "Vegan". Terwyl ek nog so sit en wonder hoe ek dit gemis het, hoor ek hom sê: "Vir nege jaar moes ek julle kos eet. Nou is dit julle beurt om my kos te probeer."
Daar daag Mikhail my uit om vir 'n maand lank saam met hom sy pad te stap. Nie net om rou kos te eet nie, maar ook om te oefen, te mediteer, en vir 'n maand lank in die oomblik teenwoordig te wees. Vir dertig dae gaan ons hierdie onderwerp navors, leef en beleef. Ons gaan 'n dagboek hou, dokumenteer, en alles met julle deel!
Ek moet sê ek is bang. Ek het groot geword met boerekos, en net die gedagte aan 'n rou dieёt laat my sommer klaar hongerdrange kry! Maar hier gaan ons! Vir dertig dae gaan ek en my kind rou kosse eet, en wie weet? Miskien verloor ek sommer hierdie ekstra paar kilogram wat op my heupe vassit!
So, as julle lus is om deur ons venster te loer en ons staptog te deel, volg ons webjoernaal! Ons gaan ons resepte deel, ons emosies, en sommer die hele kaboedel!