Sy debuteer einde 2014 met die digbundel Leiboom en in 2015 behaal dié bundel die kortlys vir die Ingrid Jonkerprys. In 2018 is haar gedig getiteld Almanak een van die drie wenners in Litnet se Tyd- Skryfkompetisie. Die gynocritics streef dus daarna om ‘n eg vroulike teoretiese raamwerk vir die studie van literatuur deur vroue daar te stel, juis deur erkenning te gee aan die feit dat vroulike literatuur tot stand kom binne die unieke ervaringsfeer wat deur ‘n vroulike perspektief moontlik gemaak word. Aspekte soos die geskiedenis, temas, genres en talige kenmerke van literatuur deur vroue is dus die belangrikste ondersoeksterreine vir navorsers wat die gynocritics as vertrekpunt gebruik. Daar het ek o.a. geluister na die betoog van ‘n jongerige Franse filosoof (sy naam ontgaan my nou) verbonde aan die Sorbonne filiaal wat nou na daardie stadstaat ‘oorgeplant’ is. Kannemeyer (1996:21) onderskryf die opvatting van T.S. Eliot wat in ‘n opstel uit de Veertigerjare, “What is minor poetry?”, onder andere beweer het dat ‘n “minor poet” slegs onthou sal word vir ‘n handvol verse.