Paz Castelló. Onderhoud met die skrywer van Nie een van ons sal medelye hê nie Huidige literatuur
Mariola Diaz-Cano Arevalo | | Onderhoude, skrywers, Novela, Verskeie
Fotografie: webwerf van Paz Castelló.
Paz Castello, 'n skrywer van Alicante met 'n lang loopbaan in die wêreld van kommunikasie, bied 'n nuwe titel aan Nie een van ons sal medelye hê nie. Hy het in 2013 begin publiseer met Die dood van 9. Ander titels was My naam staan ​​op 'n toiletdeur, Agtien maande en 'n dag y Die sleutel 104. Die baie dankie die tyd wat u hiervoor aan my gewy het onderhoud waar hy ons vertel van daardie nuwe roman en nog baie meer.
Paz Castelló - Onderhoud
LETTERKUNDE HUID: Jou nuutste roman is Nie een van ons sal medelye hê nie. Wat vertel u ons daarin?
VREDE CASTELLO: En Nie een van ons sal medelye hê nie (Uitgawes B) verhaal die verhaal van Camila en Nora, wat aanvanklik blyk te wees twee baie verskillende vroue volgens ouderdom en lewensbelangrike omstandighede, maar gou word ontdek dat hulle iets gemeen het: om twee Hulle is gebruik deur die manne van hul verlede en nou is hulle nie bang om hulle te konfronteer nie, die besluite neem wat hul lewens beïnvloed. Camila is 'n volwasse vrou wat besluit om van haar man te skei. Dit maak dat hy 'n verdagte voordelige egskeidingsooreenkoms vir haar bereik.
Terwyl sy die verborge bedoelings van haar gewese maat ondersoek, ontmoet sy Nora, 'n jong student, twintig jaar jonger as sy, wat jare lank 'n verskriklike geheim bewaar en wraak neem na Alicante. Tussen Camila en Nora ontstaan ​​'n baie spesiale verhouding met skakerings van thriller, maar met 'n sensualiteit na die oppervlak. Is 'n verhaal van susterskap en vroulike bemagtiging, met 'n vrag misterie en baie kragtige intriges.
AL: Kan u teruggaan na die geheue van die eerste boek wat u gelees het?
PC: Ek dink ek onthou die titel Goue stories. Ek kon jou nie die skrywer vertel nie. Dit was een versameling verhale ietwat moralisties maar baie van die tyd. My pa het dit vir my op 'n vlooimark gekoop. Hy was baie lief vir oudhede. Dit was in die vroeë sewentigerjare en toe was dit 'n ou boek. Ek onthou hy het my ook gekoop Moby Dick, maar ek het dit later gelees.
AL: En die eerste verhaal wat jy geskryf het?
PC: Die eerste ding wat ek geskryf het, was gedigte. Ek het van kleins af begin lees glorie sterk en ek was mal daaroor. Ek dink op een of ander manier het ek haar probeer naboots.
PC: Toe ek twaalf was, het ek gelees Oostewind, westewind, van Pearl S. Buck. Dit het my baie gekenmerk, want deur 'n boek en op so 'n vroeë ouderdom het ek 'n ander kultuur ontdek, 'n ander manier van dink en die wêreld verstaan. Die tradisionele Chinese kultuur teenoor die Westerse mentaliteit wat die roman uitbeeld, was vir my baie skokkend. Veral die rol van vroue in verskillende samelewings.
AL: Daardie gunsteling skrywer? U kan meer as een en altyd wees.
PC: Ek gaan bybly Agatha Christie, vir die genre wat sy geskryf het en vir die feit dat sy 'n baanbrekerswerk en baie ikoniese vrou. Natuurlik is daar ontelbare outeurs wat my fassineer, maar aangesien dit noemenswaardig sou wees vir baie ander, het ek die groot dame van misterie agtergelaat.
PC: Dit is baie moeilik om te kies, maar dit kom byvoorbeeld by u op, Die klein prins. As kind sou ek dit graag wou hê. Dit was iets soos 'n denkbeeldige vriend. Ook die Alicia deur Lewis Carroll. Maar die Lys sou wees eindelose.
PC: Slegs twee: stilte en gemaklike klere. Van daar begin die reis.
PC: Ek moet skryf by die huis. Ek weet nie hoe om elders te fokus nie. Daar is diegene wat in biblioteke of selfs koffiewinkels skryf. Ek het alleenheid en rustigheid nodig. Vir my is dit 'n soort transstatus waarvoor ek absolute konsentrasie nodig het.
PC: My gunsteling is thriller maar ek het alles gelees. Wat ek vra, is dat dit 'n goeie verhaal moet wees en dat dit goed vertel word. Ek is ook 'n leser van gedigte en teater.
PC: The Last of the Trilogy Blas Ruiz-Grau, Jy sal nie sterf nie. Ek is eindig n verhaal. Ander binnelandse noir met 'n baie warm sosiale kwessie. Tot dusver kan ek tel.
AL: Hoe dink jy is die publikasietoneel? Te veel boeke, te veel skrywers?
PC: Dit is 'n baie moeilike en harde wêreld. Te mededingend en kortstondig waar die wette van bemarking soms kragtiger is as die literêre. Ek probeer wegkom van daardie energie wat soms die sektor omring en fokus op die maak van goeie literatuur. Ek is 'n skrywer, dit is my werk. Al die ander is buite my beheer.
Ek dink daar was nog altyd mense wat skryf, net dat die internet ons meer sigbaar gemaak het. Uiteindelik kom dit altyd voor 'n mate van balans tussen vraag en aanbod, soos in enige ander sektor. Dit beteken nie dat dit billik is en dat kollaterale skade nie plaasvind nie.
PC: Persoonlik was hierdie krisis verrykend. Gelukkig het die gesondheid ons gerespekteer. Ek probeer altyd om die positiewe uit moeilike situasies te haal. Aan die einde van die dag is dit die manier waarop ons dinge moet omdraai. Ek dink egter nie dat ek dit in die boeke wat ek skryf, gebruik nie. Ek is van mening dat dit neem tyd en afstand vir die agtergrond van wat ons geleer het om ons te kreatief te internaliseer en te help. Ek pas dit meer toe op 'n persoonlike vlak. Ek bedank elke dag vir al die goeie wat die lewe my bied. Ek waardeer die klein dingetjies meer.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Verskeie » Paz Castelló. Onderhoud met die skrywer van Nie een van ons sal medelye hê nie