November | 2015 | Bo-Karoo
Posted on November 26, 2015 by Leonette Smit
Frans demonstreer vir ons hoe hy ‘n hele skaap ontbeen. Die blaaie, wat los is, word afgesny om later enige yltes mee op te vul. Dan word die skaap vanaf die agterbene ontbeen, al teen die ruggraat af, om die ribbes en dan word die hele stuk vleis teen die nek af losgemaak van die gebeente. Binne 20 minute het hy m.b.v. ‘n skerp slagtersmes, gravitasiekrag en ‘n ekstra paar hande die hele skaap ontbeen.
Daardie vag vleis word vir 2 dae gemarineer en dan opgerol. Die rol word heel, of in dele, genet – ‘n rekbare vleisnet word oor ‘n koffieblik (wat weerskante oopgesny is) getrek soos ‘n sykous. Dan word die hele rol deur die koffieblik getrek om die vleis in die net te kry en die net word weerskante van die vleisrol toegebind. So gebruik hulle glo die skaap vir ‘n spitbraai om nadese maklik opgesny en bedien te kan word.
Leonette kom wys my, toe hulle hier gekuier het, ‘n hele sprinkaan wat gerieflik deur ‘n laksman op ‘n doringdraadspit vasgehaak is. Wie se spens is in die veld? Nie eens die miere kan hom daar afsteel nie.
By Rina groei ‘n Queen Victoria garingboom. Een maal in sy/haar leeftyd blom hierdie plant met ‘n allemintige lang blomsteel. Al om die spit wentel die blomknoppies opwaarts, opwaarts. Hy hou aan groei en groei tot in die der doerte. Hou dan skielik op met groei en dan maak die blomme van onder af oop met prominente meeldrade al om die blomspit. Daarna vrek die plant. Einde.
My vinnige week Wellington toe om ‘n stukkende tand te laat herstel, bereik die spits met ‘n kuier saam met vriendinne in Stellenbosch. Ons vriendskappe strek al oor die dertig jaar. Anli, Petro, Dalina, Lizette, Mariëtte. Saam kinders grootgemaak en saam baie dinge belewe.
Hoogtespits is my dag saam met Elza. Sy vat verlof en ons spandeer die dag in Franschoek. Sy is gebore toe ek presies so oud was soos wat sy vandag word. Ons vier dit dubbel – ontbyt by Sacred Ground en wynproe by La Motte.
Die maan se groei het ook weer gisteraand sy spits bereik. Volmaan oor die Wellingtonse berge is immer ‘n belewenis. Môre-aand sien ek hom DV weer oor die dorre vlaktes van Vanwyksvlei opkom …
So word die vleis behendig losgesny van die karkas
In een stuk kom die vag vleis mooi van die karkas af
Deur ‘n oop blik gedruk en binne-in die netkous
Laksmankos op die spit
Die Queen Victoria garingboom se eenmalige blomsteel
Van onder af begin die Queen Victoria se blommetjies oopgaan
Elza is vandag presies die helfde van my ouderdom
Die volmaan blom oor Wellington se berge
Posted on November 19, 2015 by Leonette Smit
Die VGK hou basaar. Om elfuur, die bestemde tyd wat die basaar geopen gaan word, is ons daar. Maar nee, Antie Baby Reën word eers vanoggend begrawe. Meeste mense is eers nog by die begraafplaas besig . Hulle sal ons bel sodra almal gereed is en die basaar kan begin.
Daar loop ‘n storie dat Antie Baby se pa en die boer by wie hy toentertyd gewerk het, stry gekry het. Die boer het glo van haar pa ontslae geraak deur hom van ‘n krans af te stoot. Nou hier in hierdie vlaktes is nie veel berge nie, so mens weet nie waar hierdie storie se oorsprong lê nie. Maar daar word vertel dat daar destyds glo nooit iets gekom het van hierdie gerugte nie.
‘n Uur later kry ons die oproep; ons kan maar kom, die basaar gaan geopen word. Ons kom daar aan met ons tupperbakke want vroër die oggend het ons gesien hoe lekker word daar buitekant gebraai en hoe pak hulle poedings uit in die kerksaal. Vrolik en gesellig onder die bome sit die krukkelys – hulle wat met hulle rolstoele en krukke nie meer by die tafels kan help nie, maar goed kan onthou van die dae toe hulle ook so ywerig meegehelp het met bak en regstaan. Hulle is die’s wat ook sommer hulle ete met die nagereg begin.
Die heerlikste tuisgemaakte KFC en chips word ons middagete. Afgerond met rasegte basaarpoeding.
In die kerk – aangrensend tot die saal – hang die allermooiste misiestelling volgens die akroniem van VANWYKSVLEI – Vernuwing en Aanbidding is Noodsaaklik om Waarlik Ywerig Kerk te kan wees en Saam te werk. Vetroue op God, Liefde en Eensgesindheid Inspireer ons.
Sondag bid ons saam met die land vir reën. Volgens die kenners is ons nagte nog te koel vir reën. Die dag- en nagtemperature moet blykbaar met minder as 10˚ verskil, dán gaan dit reën. Maar ons bid vir reën regoor ons land en nie net hier by ons nie – ons weet die Kalahari se mense kry swaar. Dáár het dit die afgelope 2 jaar nie reën geval soos dit moes nie. En ons weet die damme regoor die land se watervlakke lê gevaarlik laag. Ons bid in solidariteit met ons hele land se mense. Ons wag. Elna laat weet van sagte reën in die Bosveld. Bauer laat weet van 22mm in Pretoria. Leonette sê hulle het in Rustenburg ook reeds ‘n bui gehad. Berigte van reën kom van orals in. Hier by ons waai die wind steeds verkeerd – hy moet uit die noorde kom. Die kaktusse blom nog nie. Ons wag steeds.
Dié aand woon ons die plaaslike APK se kerssangdiens by. Feestelik pryk al die tafels met liggies en kersies en blou en silwer versiersels. ‘n Powerpoint aanbieding (waaraan ure en ure spandeer moes word) sinchroniseer al die liedere en voorlesings. Daarna die magdom eetgoed. Daar is beslis vanaand ‘n paar vroue met baie seer voete.
Die Kerkraad vergader ter plaatse. ‘n Beroep moet uitgebring word vir ‘n nuwe predikant. Die eerwaarde kerkraad vind dit goed om die agbare aflosdominee te beroep.
Hiervoor, liewe vriende en familie, sal julle saam met ons moet bid…