Lelani | Rachelle Du Bois
Sy sien Leon se lyf, die spiere oor sy rug duidelik onder die dun materiaal van sy hemp, as hy vooroor reik na die goed voor hom op die grond en asof hy voel sy kyk vir hom, kyk hy op. Haar asem is skielik weg en sy voel hoe haar hart swaar slae slaan as sy blou oë hare gevange hou. Hy staan op en vir lang oomblikke kyk hulle woordeloos na mekaar. Hy laat die goed stadig uit sy hande val en stap na haar toe, in haar wese in en as hy stil voor haar kom staan, weet sy nie meer waar sy eindig en waar hy begin nie. Sy oë is intens en donker.
“Ek bou vir jou ŉ brug, Lelani,” kom dit sag, voor hy af buk om haar los te maak; die toue val weg van haar af en sy is vry. Sy weet wat hy vir haar sê. Sy kyk woordeloos na hom en hy staan nog so naby haar, asof hy onwillig is om die oomblik te laat gaan. Haar hart staan stil oor sy nabyheid; sy oë is op haar en sy voel sy asem vlindersag teen haar mond. Sy sluit haar oë, tegelyk verskrik en verruk oor haar verlange na sy nabyheid en toe sy later haar oë lig, sien sy dat hy met sy rug na haar toe staan, sy hande deur sy hare trek en oor sy gesig vryf.
“Sal julle Saterdagaand by ons kom eet, Lelani? Jy en Chris?” Sy kyk na Chris en sy sien dat hy hulle dophou, maar hy draai vinnig weg toe hy sien sy kyk vir hom. Sy kyk terug na Leon en sy kry haar stem terug, vreemd hees.
“Dankie, Leon, ons sal graag kom. Kan… kan ek iets saambring?”
Hy draai terug na haar toe en skud sy kop. “Net vir jou,” sê hy sag, “en Chris kan homself bring,” glimlag hy effens. Hy stap terug na Chris toe waar hy vir hom wag met ŉ simpel grinnik op sy gesig, maar Leon kyk hom net stil aan sonder om iets te sê.
Lelani sukkel om tot verhaal te kom. Sy is diep geroer deur dit wat tussen hulle gebeur het, maar as sy dit ŉ naam moet gee, kan sy nie. Sy is verwonderd en sonder woorde.
Die eerste roering in haar hart het begin en toe hy weer omdraai en na haar kyk, bestaan daar meteens vir haar niks anders as net hy nie.
Hy is ŉ man, Lelani, ŉ man, waarsku haar verstand, maar haar hart fluister ŉ ander, sagter boodskap.
This entry was posted on August 19, 2014, in Uncategorized and tagged Afrikaanse liefdesgedigte, Afrikaanse Liefdesverhale, betowering, e-boek, hartstog, liefde, passie, Rachele du Bois, romanse. Bookmark the permalink.	Leave a comment
← Dit roep na my
Hoe het jy begin skryf? →