Indonesiese Independence Geskiedenis -
Indonesiese Independence Geskiedenis
Vryheidsdag van Indonesië is 'n multi-dag dat afdrukke wanneer Indonesië Onafhanklike uit Nederland aangekondig. Vandag is gelaai met merriments en feeste. Ongeag die manier waarop Indonesië uitgespreek sy outonomie van die Nederlandse regering op Augustus 17, 1945, Dit was egter eers 2005 dat die Nederlandse erken hierdie datum as die amptelike datum vir vryheid Indonesië se. Reëlings vir die Independence Day begin roete voor die tyd voor merriments begin. Daar is beautifications al gedrapeer deur die stad met die President se koninklike woning strukture verryk in rooi en wit. Byeenkomste van individue meesterbrein netwerk administrasie oefeninge waar woonbuurte is opgeruim. Omgewing affiliasies fasiliteer uitsonderlike oefeninge vir die jeug en selfs werwing vir borgskap vir pryse vir die hele gesin. Die algemene bevolking is wat nodig is om kraan seine op hul huis vir 'n spesifieke tydperk. Die president op daardie stadium is geneig om die land op die vooraand van Independence Day. Daar is 'n ton van herinneringe op nabygeleë TV-kanale te toon die stryd vir vryheid.
Op Independence Day, feesvieringe begin met 'n banier ophef funksie by koninklike woning van die president se. Dit is verbind deur Hoërskool adjudante het oor die hele nasie oor wat 'n helder show en die oop kan waardeer verskillende pret oefeninge en uitdagings. Op die Sondag na Independence Day, die administrasie het 'n konvooi van loop groepe. Buitestanders word uitgenooi deur die meeste Indonesiese individue en kan 'n belang in die ondersteuning van kinders te neem' uitoefen of subsidieer verskillende soorte oefeninge. op Augustus 17, 2012, Indonesië geprys sy 67ste herdenking. Hierdie geleentheid gesien verskillende dorpe, dorpe en stedelike gemeenskappe gereed vir dit wat gestalte die grootste fees van Independence Day dat Indonesië nog ooit waargeneem.
Daar word aanvaar dat selfs Indonesiërs in verskillende lande nie slaag up hierdie belangrike dag van feesviering. 'N Spesiale ding oor die fees van die dag in Indonesië is dat alle dienste is gerig op dieselfde tyd in al locales, van skole om amptelike regering werkplekke, insluitende die funksie deur die president en deur verskeie byeenkomste te gaan, owerhede, gewapende mag, veterane, en individue uit algemene samelewing.
Die fees van Independence Day is van buitengewone sentraliteit tot die algemene bevolking en geskiedenis van Indonesië. Dit is 'n geweldige geleentheid vir die algemene bevolking van Indonesië wat na die bevestiging van Indonesië as 'n vry land van buite beginsel. Dit was die dag dat die Indonesiese vaandel is bekend gemaak. Die banier is noodsaaklik vir die nasie en sy inboorlinge met sy rooi skadu te demonstreer moed en wit grond. Die banier is gevlieg met die beste respek en mees ekstreme verband as 'n aanduiding van entoesiasme en 'n egte patriotisme. Outonomie dag is nie net aan wal gedoen nog addisioneel op die see en in die lug aan te toon dat die land, oseaan, en houding van die Nasie nooit weer 'n plek met die pionier reël het nog 'n plek met Indonesië en sy inboorlinge.
Geleentheid Dag van Indonesië is 'n multi-dag dat gravures wanneer Indonesië onafhanklik van Nederland verklaar. Vandag is gestapel met goeie tye en merriments. Despite how that Indonesia articulated its self-sufficiency from the Dutch Government on August 17, 1945, Dit was egter eers 2005 dat die Nederlandse erken hierdie datum as die amptelike datum vir die geleentheid Indonesië se.
Kursusse van aksie vir die Independence Day begin loop vroeg voor goeie tye begin. Daar is beautifications al gehang deur die stad met die President se koninklike lewende reëling strukture versterk in rooi en wit. Sosiale sake van mense genie organiseer organisasie praktyke waar woonbuurte is skoongemaak. Omgewing affiliasies aan te moedig ongewoon aktiwiteite vir die tieners en selfs versoek vir borgskap vir pryse vir die kinders. The all-inclusive community is required to crane flag on their home for a particular period. Die president toe hou 'n ogie oor die nasie op die vooraand van Independence Day. Daar is 'n groot hoeveelheid van die erkenning van aangrensende TV-kanale uitstal die stryd vir die geleentheid.
Op Independence Day, merriments begin met 'n vlag opheffing kapasiteit by die president se imperiale lewende reëling. Dit is saam met opsionele skool adjudante ondersoek die land oor te toon 'n briljante vertoning en die oop kan waardeer diverse pret aktiwiteite en probleme. Op die Sondag na Independence Day, die organisasie het 'n konvooi van wandel byeenkomste. Paria word verwelkom deur die meeste Indonesiese mense en kan entoesiasme neem deur die ondersteuning van kinders se aktiwiteite of borg verskillende tipes aktiwiteite. op Augustus 17, 2012, Indonesië toegejuig sy 67ste herdenking. Hierdie gebeurtenis het verskeie dorpe, dorpe en stedelike netwerke te berei vir wat lyk soos die beste viering van Independence Day dat Indonesië nog ooit gekyk.
Daar word erken dat selfs Indonesiërs in verskillende nasies nie agterlaat hierdie kritieke dag van viering. 'N Unieke aspek van die viering van hierdie dag in Indonesië is dat alle leiers gelyktydig gemik in al die streke, van skole om amptelike regering werksomgewings, insluitende die kapasiteit onder toesig van die president en deur verskillende byeenkomste te gaan, kenners, uitrustings krag, veterane, en mense van algemene samelewing.
Die viering van Independence Day is van uitsonderlike sentraliteit tot die algehele publiek en geskiedenis van Indonesië. Dit is 'n kolossale gebeurtenis vir die all-inclusive gemeenskap van Indonesië dui die verklaring van Indonesië as 'n gratis nasie van buite reël. Dit was die dag dat die Indonesiese wimpel onthul. Die standaard is noodsaaklik om die land en sy inwoners met sy rooi verdoesel wat sterkte en wit ideale. Die wimpel is gevlieg met die beste verband en mees verregaande beskou as 'n teken van energie en ware nasionalisme. Selfbestuur dag is nie net gestrand gedoen nog verder op die see en in die lug om te wys dat die land, see, en houding van die Nasie nooit weer 'n plek met die pionier reël nog 'n plek met Indonesië en sy inwoners.
Sunrise van die Mensdom
Versteende oorleef van Homo erectus en sy apparate, prominent bekend as die "Java Man" gevind in die argeologiese terrein van Sangiran in Sentraal-Java, stel die Indonesiese argipel was op daardie stadium besit word deur "die vroeë mens" in elk geval sedert 1.5 miljoen jaar voor. As die laaste tyd, die fossiel van Homo floresiensis of bynaam as 'hobbit man' gevind in Liang Bua, Flores Island en verder aanvaar om een ​​van die stamvaders van hedendaagse mense wees.
Tyd van die konings en Sultans
Chinese verhale agterkom dat uitruiling tussen Indië, China en die eilande in wat vandag die Indonesiese argipel was op daardie stadium bloeiende sedert die skoolhoof eeu nC. Die grond-breaking oseaniese koninkryk van Srivijaya in die suide van Sumatra wat oor die Sumatra oseane en die Straat van Malakka van die sewende na die dertiende eeu geheers het was die middelste vir Boeddhisme leer en bekend vir sy rykdom. In die agtste negende eeu, die sailendra dinastie van die Mataram koninkryk in Sentraal-Java vergader die hemelse Boeddhistiese Borobudur heiligdom in Sentraal-Java en deur die ontwikkeling van die Hindoe-tempel Prambanan nagestreef.
Van 1294 tot die vyftiende eeu het die ongelooflike Majapahit Koninkryk in Oos-Java gehou susereiniteit oor 'n groot stuk van hierdie argipel. Intussen tyd, klein en groot sultanates floreer met talle eilande van die argipel, van Sumatra om Java en Bali, om Borneo, Sulawesi, Ternate, en die Molukke, veral na aanleiding van die landing van Islam in die dertiende eeu.
Die koloniale era
Na aanleiding van die landing van Marco Polo in Sumatra, progressiewe biesies van die Europeërs-die Portugese, Spaans, Nederlandse en Britse gekyk na die geur ruil by sy bronne wat in die Molukke of Maluku-eilande van Indonesië heers begin in die sestiende eeu. in 1596 die primêre Nederlandse skepe verseker by die oewers van West Java. Dwarsdeur die volgende drie eeue, die Nederlandse stap vir stap gekoloniseer hierdie argipel totdat dit uiteindelik bekend as die Nederlandse Oos-Indië.
Die opkoms van Indonesië en die Verklaring van Onafhanklikheid
die opstand teen die misbruik van koloniseerders kort voor lank ontwikkel dwarsdeur die nasie. Die Indonesiese jeug, in hul jeug belofte van 1928 saam belowe om te bou "een Land, een Nasie, en een taal: Indonesië", betaal min respek van ras, godsdiens, taal of etniese grondslag in die domein op daardie stadium bekend as die Nederlandse Oos-Indië.
Uiteindelik, op 17 Augustus 1945, na die uitwissing van die Japannese in die Tweede Wêreldoorlog, die Indonesiese individue uitgespreek hul onafhanklikheid deur middel van hul pioniers Soek Arno en Hatta. geleentheid, Hoe dit ook al mag, was nie effektief toegegee. Eenvoudig volgende 'n geruime tyd van bloeding sukkel het die Nederlandse regering eindelik opbrengs, gesag wis Indonesië se Independence in 1950.
Indonesiese patriotisme en ontwikkelings ondersteun outonomie van Nederlandse ekspansionisme, byvoorbeeld, Budi Utomo, die Indonesiese Nasionale Party (PNI), SI, en die Indonesiese Kommunistiese Party (PKI), vinnig ontwikkel in die primêre deel van die twintigste eeu. Budi Utomo, SI, en ander, na metodes van samewerking gesoek deur die aansluiting by die Nederlandse begin Volksraad ("Mense se Raad") met die verwagting dat Indonesië sal word toegegee selfregering. Ander pluk 'n nie-nuttige metode, versoek die geleentheid van self-regering van die Nederlandse standaard. Die merkwaardigste van hierdie pioniers was Sukarno en Mohammad Hatta, twee adjudante en patriot pioniers wat deur die leersaam aanklagte van die Nederlandse Etiese Beleid het baat.
Japan se drie en 'n half jaar van die Tweede Wêreldoorlog beheer van Indonesië was om 'n belangrike faktor in die komende revolusie wees. Onder Duitse besetting self, Nederland het min kapasiteit om sy toestand te beskerm teen die Japannese gewapende mag, en binne net twee maande, die Japanese het die Nederlandse Oos-Indië betrokke. in Java, en tot 'n mindere mate in Sumatra (twee oorweldigende eilande Indonesië se), die Japannese verspreiding en ondersteun patriot gevoelens. Maar vir Japanese politieke gunstige posisie in teenstelling met liefdadigheid hulp van Indonesiese vryheid, Hulle het ook nuwe Indonesiese inrigtings, insluitende nabygeleë woonbuurt verenigings, en getoë politieke pioniers soos Sukarno. Net so as geheel en al vir die komende Revolusie, die Japannese gekneus en verdring nogal 'n bietjie van wat die Nederlandse finansieel het vervaardig, amptelik, en polities.
Met die Japannese op die rand van die verlies van die oorlog, die Nederlandse probeer om hul krag in Indonesië te herstel en melding gemaak van die Japannese gewapende mag "beskerm vrede" in Indonesië. die Japannese, in elk geval, was aangenaam om te help Indonesiese patriotte beplan vir selfregering. op September 7, 1944, met die oorlog aan die gang ernstig vir die Japannese, Eerste Minister Koiso gewaarborg vryheid vir Indonesië, hoewel geen datum is gestig. Hierdie verklaring is beskou as regverdiging vir duidelike samewerking Sukarno se met die Japannese.
Onder druk van radikale en verpolitiseer Pemuda ("jeug") byeenkomste, Sukarno en Hatta uitgesaai Indonesiese vryheid, Augustus 17, 1945, twee dae ná die Japannese keiser se moed opgee in die Stille Oseaan. Die volgende dag, die Nasionale Komitee Sentrale Indonesiese (UITKNIPSEL) aangekondig Sukarno President en Hatta vise-president.
Geluk van transformasie
Dit was die middel van September voor updates op die bevestiging van vryheid uitbrei na die eksterne eilande, en talle Indonesiërs 'n lang pad uit die hoofstad Jakarta nie vertrou dit. Soos die nuus versprei, gebruiklike Indonesiërs voel 'n gevoel van geleentheid wat die meeste gery om hulself te sien as genie Republikeine, en die geluk van onrus skoongemaak oor die hele land. In die weke ná die Japannese opgee, beheer leemtes bestaan, beide van binne en buite Indonesië, maak 'n lug van kwesbaarheid, yet besides one of chance. Buite krag beweeg het; dit sal 'n lang tyd wees voor Geallieerdes gesluit Indonesië en die Nederlandse was uitermate verswakte deur die oorlog in Europa. die Japannese, dan weer, moes deur die voorwaardes van die gee tot beide hul arms uiteengesit en kyk na versoek; 'n teenstrydigheid dat sommige vereffen deur wapens aan Japannese voorbereide Indonesiërs.
Talle Pemuda by die meester se Republiek stryd byeenkomste (liggaam stryd). Die meeste opgelei was beamptes van die Japannese-vormige egter ontbind Giyugun (PETA) en Heiho byeenkomste. Talle byeenkomste was dwars as gevolg van beide die voorwaardes van hul reëling en wat hulle gesien het as progressiewe siel. In die skoolhoof weke, Japannese troepe gereeld trek terug van stedelike gebiede te ontduik showdowns. Teen September 1945, beheer van beduidende fondament inrigtings, insluitend spoorweg-stasies en kabel motors in grootste stedelike gebiede Java se, was oorgeneem deur die Republikeinse Pemuda geneem wat ervaar minimale Japannese opposisie. Om die Revolusie boodskap te versprei, Pemuda stel om hul eie radiostasies en koerante, en spuitverf aangekondig dat die patriot veronderstelling. Op die meeste eilande, stryd adviserende groepe en burgerlike weermag is opgestel. Republikeinse vraestelle en dagboeke was normaal in Jakarta, Yogyakarta, en Surakarta, wat die ouderdom van joernaliste bekend as angkatan aangemoedig 45 ("ouderdom van 45") 'n aansienlike klomp wie aanvaar hul werk kan 'n stukkie van die Revolusie wees.
Republikeinse pioniers poging om te gaan met die hoofstroom gevoel; sommige nodig entoesiastiese uitrustings stryd; ander 'n progressief bedoel metode. 'N Paar koppe, byvoorbeeld, Tan Malaka die radikale, versprei die moontlikheid dit was 'n progressiewe stryd om bestuur te word en gewen deur die Indonesiese Pemuda. Sukarno en Hatta, Interessant, was progressief gretig op die reël uit 'n administratiewe en instellings om vryheid te bewerkstellig deur middel van takt. Monsteragtige brandende kampioen Revolusie shows plaasgevind in enorme stedelike gemeenskappe, insluitend een aangedryf deur Tan Malaka in Jakarta, met meer as 200,000 individue, wat Sukarno en Hatta, erg barbaarsheid, effektief beheer word.
Teen September 1945, 'n groot aantal van jouself uitgesaai Pemuda, who were prepared to bite the dust for "100 percent opportunity," were getting eager. It was normal for ethnic "out-gatherings"— Dutch internees, Eurasian, Ambonese, and Chinese—and anybody viewed as a government agent, to be subject terrorizing, capturing, theft, and now and again murder, even composed slaughters. Such assaults would proceed somewhat for the course of the Revolution. As the degree of brutality expanded the nation over, the Sukarno and Hatta drove the Republican government in Jakarta asked quietly. Hoe dit ook al mag, Pemuda, for equipped battle, considered the to be the authority as vacillating and selling out the Revolution, which regularly prompted struggle among Indonesians.