Korporatiewe maatskaplike verantwoordelikheid - Verantwoordelike ekonomie? - OPSIE NUUS
'Korporatiewe sosiale verantwoordelikheid' is die sleutelterm vir 'n etiese ekonomiese toekoms. Maar toekomstige verloorders hou met al hul mag aan verouderde sakepraktyke vas. Mag die bewuste verbruiker besluit.
Korporatiewe sosiale verantwoordelikheid - Verantwoordelike ekonomie
Sonja Bettel 10. Februarie 2020, 6: 30 10.4k views
"Intussen het CSR deel geword van die ondernemingsfilosofie van baie ondernemings en het hulle ook mediumgrootte ondernemings bereik."
Die genoteerde energievoorsieningsonderneming RWE AG ontgin steenkool in die Rhenish-lignietmyngebied om elektrisiteit daaruit te genereer. Mynbou word uitgevoer op groot gebiede in die oopgroefmyn, wat diepliggende maanlandskappe agterlaat. RWE word gekritiseer omdat hy verantwoordelik is vir die verlaging van die grondwater en vir skade aan die berge. Gemeentes en die natuur is deur die opgrawing vernietig.
RWE en veg vir die Hambach-bos
Die een tussen Keulen en Aken Hambacher Forst moet in September 2018 gesny word. Die bos, wat twee vierkante kilometer groot is, is 'n oorblyfsel van die oorspronklik 40 vierkante kilometer burgerlike woud wat sedert 1978 vir die Hambach-oopgroefmyn skoongemaak is. Nou is die laaste oorblyfsel van die woud aan die wortel, waarteen aktiviste ses jaar lank betoog het deur boomhuise te bou en in die bos te woon. Op 1 Augustus 2018 het RWE Power 'n aansoek by die regulerende owerhede en die polisie ingedien om "die Hambacher Forst, wat deur RWE besit word," skoon te maak van onwettige besettings en gebruike ". RWE het die nakoming van die skoonmaak met verantwoordelikheid teenoor die werknemers en die veiligheid van die elektrisiteitsvoorsiening geregverdig.
Op 6 Oktober het die Hooggeregshof in Münster 'n voorlopige rommelstop in die Hambacher-bos beveel en voldoen dus aan die federale regering se voorstel vir die omgewing en natuurbewaring in Duitsland. Die BUND het aangevoer dat die woud deur bedreigde vlermuise bewoon word en daarom as 'n Europese bewaringsgebied van die FFH beskerm moet word.
Die stryd om die Hambacher-woud gaan nie net oor bome en bedreigde vlermuise nie. Die belangrikste vraag is of dit, weens klimaatsverandering en die vinnige verlies aan natuur en biodiversiteit, steeds verantwoordelik is om ligniet in die oopgroefmyn te myn en elektrisiteit daaruit te genereer. Steenkool gee aansienlik meer koolstofdioksied vry as olie of aardgas per kilowatt uur elektrisiteit opgewek en lewer dus 'n onevenredige bydrae tot klimaatsverandering. RWE se CO2-uitstoot in 2013 was meer as 163 miljoen ton, wat die groep die grootste emitter van CO2 in Europa maak. Die verbranding van steenkool gee ook swaeldioksied, swaar metale, radioaktiewe stowwe en fyn stof vry.
Van die middel 1970's het RWE ook op kernenergie staatgemaak en die federale staat Hesse en die Duitse federale regering gedagvaar teen skadevergoeding ná die besluit om in 2011 uit te faseer. Waarom het RWE nie lank gelede bruinkool verlaat en oorgegaan na hernubare energie nie? 'N Woordvoerder van RWE skryf aan ons:' Dit is nie moontlik om terselfdertyd uit kernenergie en steenkoolgebaseerde elektrisiteit te kom nie. Om hierdie rede is die gebruik van steenkool om elektrisiteit op te wek 'n noodsaaklikheid vir die energie-industrie, wat herhaaldelik deur 'n breë politieke meerderheid bevestig is. 'Teen 2030 verminder RWE kweekhuisgasvrystellings met tot 50 persent in vergelyking met 2015. Die transaksie tussen RWE en E.ON het RWE die derde grootste produsent van hernubare energie in Europa gemaak. En die oop put? Die RWE-woordvoerder het gesê dat meer as 22.000 8.000 hektaar reeds in die Rheinische Revier verbou is, waarvan XNUMX XNUMX hektaar bos is.
Openbare kritiek weens 'n gebrek aan korporatiewe verantwoordelikheid is hoofsaaklik op internasionale groepe gerig. Is dit omdat hierdie ondernemings sigbaarder is as kleiner ondernemings? Dat hulle as dreigende reuse beskou word? Of omdat hulle nie bekommerd hoef te wees oor die openbare mening as gevolg van hul ekonomiese mag nie? Dit sou baie anders wees.
Peter Kromminga, besturende direkteur van CSR-netwerk UPJ gebaseer in Berlyn, sien amper geen verskille tussen groot en mediumgrootte ondernemings met betrekking tot korporatiewe verantwoordelikheid nie, tegniese term CSR (Corporate Social Responsibility): 'CSR het intussen deel geword van die korporatiewe filosofie van baie ondernemings en het ook klein en mediumgrootte ondernemings bereik, nie net dié nie grotes. "By kleiner ondernemings is die waarde van die eienaars 'n belangrike faktor vir die verbintenis. "Openbare druk is toenemend 'n belangrike faktor vir groter ondernemings, maar regulasies speel ook 'n rol, soos die vereistes vir CSR-verslagdoening vir genoteerde maatskappye in die Europese Unie."
Nestlé en die beleggersfaktor
Die voedselreus Nestlé met sy hoofkwartier in Switserland, wat beweer dat hy baie vir die samelewing doen, maar steeds sterk gekritiseer word. Nestlé is daarvan beskuldig dat hy reënwoud vernietig het vir die onttrekking van palmolie, die ontginning van waterbronne, dieretoetse of babakos van swak gehalte.
"Ons is daarvan oortuig dat ons op lang termyn slegs suksesvol sal wees as ons terselfdertyd meer waarde vir ons aandeelhouers en vir die samelewing skep. Hierdie benadering tot die skepping van gedeelde waarde vorm alles wat ons doen en dit stel ons in staat om die korporatiewe sin te implementeer: die verbetering van die lewensgehalte en 'n bydrae tot 'n gesonder toekoms, "skryf Nestlé in die 2017-verslag oor sy sosiale verantwoordelikheid. Voorbeelde hiervan is: Meer as 1000 nuwe voedingsryke produkte wat gelanseer is, 57 persent van die volume van die twaalf belangrikste kategorieë grondstowwe en papier wat op verantwoordelike wyse verkry is, 431.000 boere opgelei, vermindering van kweekhuisgasvrystellings, afval en waterverbruik, en ongeveer 'n kwart van die elektrisiteit kom van hernubare bronne ,
Nestlé streef ook daarna om plastiekafval te verminder deur oor te skakel na hervulbare of herwinbare verpakking, beter inligting oor die korrekte verwydering en die ontwikkeling van stelsels vir die versameling, sorteer en herwinning van verpakkings. Alle verpakking moet teen 2025 herbruikbaar of herwinbaar wees. In teorie, kan jy redeneer, is dit al. Dit is egter 'n feit dat die leefstyl van vandag, waarin voedsel en drank vinnig en onderweg verbruik word, 'n enorme hoeveelheid afval lewer. 'N Drank in 'n PET-bottel of aluminiumblik word binne 'n paar minute gedrink, 'n burger, pastareg of snack sal binnekort verteer word. Die oorblywende is verpakking, wat dikwels êrens in die landskap beland.
Die groot besoedelaars
Greenpeace en ander omgewingsorganisasies het die afgelope paar maande in 42 lande wêreldwyd gewerk plastiek afval in stede, parke en strande versamel en die 187.000 XNUMX stukke volgens handelsnaam gesorteer. Die meerderheid van die plastiek kom van Coca-Cola, PepsiCo en Nestlé, gevolg deur Danone en Mondelez - die ondernemings wat die voedselmark oorheers.
Dit lyk veral absurd dat waardevolle minerale water in plastiekbottels gevul en regoor die wêreld vervoer word. 'N Groot bottelaanleg in Nestlé is in die tradisionele kuuroord Vittel in die Franse Vogezen geleë. Sedert die laat 1960's het Nestlé 'n waterwater daar en mag een miljoen kubieke meter per jaar onttrek word. 'N Plaaslike kaasfabriek pomp 600.000 kubieke meter per jaar uit. Sedert die negentigerjare het die grondwatervlak egter met ongeveer 1990 sentimeter per jaar gedaal. In 'n onderhoud vir ARD het Jean-Francois Fleck, president van die omgewingsvereniging VNE, Nestlé daarvan beskuldig dat hy nie water beskerm het nie, maar dat hy dit uitgebuit het. Die plaaslike burgersinisiatief "Eau 30" protesteer teen die ontginning van hul water en het 'n "poort na die woestyn" opgestel aan die buitewyke van strooibale.
Nou moet 'n lyn gebou word vir 20 miljoen euro, wat oortollige water vanaf 'n buur gemeenskap na Vittel bring. Die burgemeester van Vittel het aan ARD gesê Nestlé kan nie verhinder word om water te trek nie, omdat 20.000 XNUMX poste direk en indirek van waterbottel afhanklik sou wees.
Die Nestlé-maatskappy berig dat die watertoevoer nie baie bedreig word nie en dat dit die ekstraksie vrywillig verminder het tot 750.000 kubieke meter per jaar omdat dit self belangstel in die volhoubaarheid van die bron. Regskenners moet nou besluit of die bedryf kan voortgaan om soveel water as voorheen te gebruik, of die permitte eens wettig was en of die ontginning van grondwater versoenbaar is met die EU-kaderrichtlijn vir water.
Dit is ook baie anders
In werklikheid beweer baie ondernemings dat hulle volhoubaar en verantwoordelik sou optree. Dit is egter dikwels vir verbruikers moeilik om te bepaal of hul inligting korrek is en of u dit kan glo of nie. Die sogenaamde "groen wasgoed" is ook die onderwerp van Werner Boot se nuwe film "The Green Lie", waarin die skrywer Kathrin Hartmann verduidelik oor "groen leuens" van ondernemings, byvoorbeeld oor palmolie. Nestlé, byvoorbeeld, sê dat hulle al hoe meer oorskakel na 'volhoubare' geproduseerde palmolie. Omgewingsbewustes meen dat daar geen volhoubare palmolie is nie, ten minste nie op industriële skaal nie.
'Daar is baie dinge wat ek nie eerlik vind oor hoe mense daar uitloop nie. Ons wil 'n oplossing wees. '
Johannes Gutmann, Sonpoort
Margarien sonder palmolie
Die maatskappy sonnentor van Sprögnitz in Neder-Oostenryk, het daarom alternatiewe vir hul koekies gesoek en gevind: Die klein onderneming Naschwerk in die Waldviertel het sy eie margarien ontwikkel om in staat te wees om veganiese koeke sonder palmolie vir Sonnentor te bak.
Johannes Gutmann, stigter en besturende direkteur van Sonnentor, het 30 jaar gelede organies begin en kruie op die boeremark verkoop. 400 werknemers en 300 kontrakboere vervaardig tans ongeveer 900 produkte in sy familieonderneming - van speserye en tee tot lekkers. Sonnentor is toegewyd aan organiese en volhoubaarheid, billike werksomstandighede en billike handel en is 'n pionier in die gemeenskaplike goeie ekonomie. Gutmann sê hy tree volgens die beginsel op: wie beweeg, beweeg ander. Gutmann: 'Daar is baie dinge wat ek nie dink eerlik is oor hoe mense daar werk nie. Ons wil 'n oplossing wees. 'Solank hy nie gulsige beleggers inwin nie, kan hy op hierdie manier optree en ook bewustelik groei. Dit is ook 'n goeie resep teen persoonlike uitbranding.
Chocolatier en organiese boer Josef Zotter van Riegersburg in Stiermark sien dinge op dieselfde manier. In 1987 het die opgeleide sjef en kelner saam met sy vrou Ulrike 'n gebak in Graz gestig, ongewone koekskeppings geskep en handgemaakte sjokolade ontwikkel. In 1996 moes hy om bankrotskap aansoek doen, en drie jaar later het hy homself weer as sjokoladevervaardiger uitgevind. Vir sy organiese sjokolades koop hy nou kakaobone direk by boere in Latyns-Amerika teen billike pryse en het hy al baie pryse ontvang vir sy hoë gehalte en altyd nuwe idees. Zotter het tans 210 werknemers, en sy twee volwasse kinders werk ook vir die onderneming. "Ons is 'n heeltemal normale familieonderneming, wat 'n sogenaamde familie-grondwet het, waarvolgens ons optree," sê hy. Die deurslaggewende faktor vir sy daaropvolgende korporatiewe verantwoordelikheid was waarskynlik sy bankrotskap, hy ontleed retrospektief: ''n Bankrotskap lei tot twee moontlike gevolge: óf pas u aan by die voorwaardes van alle ekonomiese wette, óf u doen ten volle omdat u niks meer kan verloor nie. , Die meeste pas by die beginsels van 'n markekonomie aan. Ek wou dit nie hê nie. '
"Deur chemiese produkte te noem, het ons sommige kliënte moontlik kwaad gemaak, maar ons het ook nuwe kliënte gewen."
Tuinbedryf het na buite gedraai
Wat opvallend is by sulke ondernemings, is dat hulle ook risiko's neem vir hul oortuigings. Die maatskappy bellaflora Gebaseer in Leonding in Opper-Oostenryk, byvoorbeeld, is plantchemie in 2013 uit sy tuinsentrums verbied, die reeks is in 2014 na natuurlike kunsmis oorgeskakel en die gebruik van turf is sedert 2015 verminder. Werksgeleenthede vir mense met spesiale behoeftes, sonkrag uit ons eie produksie en ekonomiese gebruik van water en afval is amper vanselfsprekend. So 'n verbintenis is natuurlik riskant, sê Isabella Hollerer, wat verantwoordelik is vir volhoubare ontwikkeling by Bellaflora: "Deur die lys van die chemiese produkte het ons moontlik sommige kliënte kwaad gemaak, maar ook nuwe kliënte gewen." Die werknemers moes egter eers opgelei word en wees entoesiasties oor die volhoubare pad. Enige verandering in gewoontes is moeilik, maar nou is almal trots daarop, sê die volhoubaarheidsbeampte. 'N Alternatiewe ekonomie staan ​​daarvoor.