Pad na ekstremistiese chaos? Die Libiese Politieke Dialoogforum: hoe om mislukking en nuwe eskalasie te vermy? - EU verslaggewer
Pad na ekstremistiese chaos? Die Libiese Politieke Dialoogforum: hoe om mislukking en nuwe eskalasie te vermy?
Die Libiese Politieke Dialoogforum (LPDF) is op 9 November in Tunisië van stapel gestuur. Dit word georganiseer deur die VN-ondersteuningsmissie in Libië (UNSMIL) onder leiding van die Amerikaanse diplomaat Stephanie Williams. Die taak van die Forum, sowel as alle internasionale gebeure die afgelope jare oor Libië, is om die burgeroorlog te beëindig, die eenheid in die land en die struktuur van die staatsmag te herstel. Daarbenewens moet die LPDF 'n nuwe regering en 'n nuwe premier kies wat waarskynlik die VN-erkende regering van nasionale akkoord (GNA) in Tripoli sal vervang (op die foto is die leier van die GNA, Fayez al-Sarraj). Dit tussentydse regering sal optree totdat nuwe verkiesings oor ses maande gehou word en die permanente regering van Libië goedgekeur word.Die algemene doelwit van die LPDF is om konsensus te bewerkstellig oor 'n verenigde bestuursraamwerk en reëlings wat daartoe sal lei dat nasionale verkiesings binne die kortste moontlike tydperk gehou word, 'het die VN-missie in 'n verklaring gesê.
Die Italiaanse joernalis en spesialis in Libië, Alessandro Sansoni, het op die nuuswebwerf "Il Talebano", wat naby aan 'n Lega-geaffilieerde dinkskrum staan, sy kommer uitgespreek oor die uitslag van die forum.
Volgens Sansoni is hierdie inisiatief in wese gedoem om te misluk. Die probleem lê in die basiese benadering van die organiseerders. UNSMIL probeer Libiërs kant-en-klaar oplossings oplê in plaas daarvan om hulle toe te laat om hul eie lot te bepaal.
Daar is 75 deelnemers, wat almal deur UNSMIL goedgekeur is, wat hoofsaaklik Stephanie Williams beteken. Die voormalige Amerikaanse aanklag vir d´Affaires in Libië kon dus kandidate waarvan sy nie gehou het nie, afsny. Wie is die 75 mense, vra ook die Italiaanse Libiëkenner? 13 aangestel deur die Huis van Verteenwoordigers, wat die Khalifa Haftar ondersteun, en nog 13 deur die The High Council of State (GNA). Maar Stephanie Williams het 49 mense gekies. Dit is verteenwoordigers van die sogenaamde 'burgerlike samelewing', insluitend bloggers en joernaliste. Hulle het nie werklike politieke invloed in Libië nie. Aan die ander kant gee hulle UNSMIL (of eerder Williams en die Verenigde State) 'n kontrolepakket van stemme, waardeur gemaklike Washington-besluite deur hulle geneem kan word.
UNSMIL kan ook enigeen van die verkiesingsproses verwyder, selfs al kry hulle die nodige ondersteuning, deur te verklaar dat hulle nie sielkundig gebalanseerd is nie of nie by die regte vaardighede pas nie. Laastens, as die proses om ministers, premier en lede van die presidensiële raad te stop, sal UNSMIL self bepaal wie die betwiste posisie inneem.
Op 10 November het 112 adjunkte van die Huis van Verteenwoordigers van Libië 'n gesamentlike verklaring afgelê waarin hulle verklaar dat hulle nie die keusemeganisme van die deelnemers aan die dialoog goedkeur nie. Wat veral besorg is, is die deelname van mense wat nie die Libiese volk of bestaande politieke magte verteenwoordig nie en wat aangestel is as 'in omseil' van die geselekteerde afvaardigings van die Huis van Afgevaardigdes en die Hoë Staatsraad.
Daarbenewens het lede van die Libiese parlement benadruk dat UNSMIL die funksies moet uitvoer wat tydens die oprigting daarvan gedefinieer is, nie deur die Grondwetlike verklaring te verander of die magte van die Huis van Verteenwoordigers te oortree nie.
Op 9 November het die Tunesiese advokaat Wafa Al-Hazami El-Shazly gesê dat 'buitelandse intelligensie hierdie dialoog beheer en voer, nie agter 'n gordyn nie, maar met onbeskoftheid.
Teen hierdie agtergrond is daar nie 'n ooreenkoms onder die deelnemers aan die The Libyan Political Dialogue Forum oor wie sleutelposisies in die nuwe regering van Libië sal inneem nie.
Libië 24 berig dat die kandidatelys vir die pos as voorsitter van die presidentsraad tientalle name bevat, waaronder die voorsitter van die huis van verteenwoordigers (Tobruk), Aguila Saleh en minister van binnelandse sake van die GNA Fathi Bashagha.
Libiese en buitelandse media noem ook die huidige hoof van die GNA Fayez Sarraj en ondervoorsitter van die presidentsraad van Libië Ahmed Maiteeq onder persone wat moontlik in die sleutelposisies kan bly.
Libiese politici beweer egter dat die meningsverskille op die Libiese politieke forum nog nie eens 'n finale kandidatelys vir die posisies van lede van die regering en die Presidentsraad van Libië moontlik maak nie.
Die LPDF mag nie tot 'n kompromie lei nie, maar die prosedure wat deur Stephanie Williams ontwikkel is, maak dit moontlik om dit te verklaar en de-facto eensydig 'n nuwe regering aan te stel, wat as 'erken deur die VN' beskou sal word. In hierdie verband sal die name van die hoof van die Presidentsraad en die premier waarskynlik binne die volgende tien dae bekend gemaak word.
Hierdie vooruitsig wek self twyfel dat die voorste binnelandse politieke spelers saamstem met die oplegging van die nuwe leierskap van Libië deur die VN. Enigiemand wat de facto deur die VN en buitelanders aangestel is, sal buite die egte van die meeste Libiërs buite-egtelik wees.
Daarbenewens bestaan ​​die gevaar dat radikale in sleutelposisies kom. Die Hoogste Raad van Sheikhs en Notables van Libië het reeds kommer uitgespreek dat die 45 deelnemers aan die Forum vir Politieke Dialoog verbonde is aan die radiale organisasie 'Muslim Brotherhood'.
'N Kandidaat van die' Moslem-broederskap ', soos Khaled al-Mishri, hoof van die Hoë Staatsraad, as die nuwe regeringshoof of lid van die Presidentsraad, sal nie in die ooste van Libië aanvaar word nie.
Fathi Bashagha, die huidige minister van binnelandse sake, is nog meer bedenklik. Hy word beskuldig van marteling en oorlogsmisdade, met bande met die 'Moslem-broederskap' en radikale Salafiste. Die RADA-groep, wat 'n Salafistiese interpretasie van die Sharia in Tripoli oplê, hou 'n onwettige Mitiga-gevangenis in en is betrokke by mensehandel - sy direkte ondergeskiktes.
Terselfdertyd gedra Bashaga hom, soos sy teenstanders in Tripoli sê, nie soos 'n minister van binnelandse sake nie, maar soos 'n eerste minister. Dit word ook bevestig deur sy voortdurende besoeke in die buiteland.
Onlangs het die sogenaamde "Tripoli Protection Force "- 'n groep Tripoli-milisies verbonde aan die Presidentsraad van Libië en Fayez Sarraj j verklaar dat" Fathi Bashaga, minister van binnelandse sake, werk asof hy die regeringshoof of minister van buitelandse sake is. Hy trek van land tot land en gebruik sy amptelike posisie om 'n 'nuwe pos' te kry.
Bashaga verberg nie sy magsambisies nie. Hy het 'n vriendelike verhouding met Stephanie Williams, en hy het 'n beroep gedoen op 'n Amerikaanse basis in Libië, wat duidelik op Amerikaanse steun vertrou.
Selfs as Khalifa Haftar die skietstilstandooreenkomste implementeer en nie weer 'n offensief in Tripoli loods in die geval dat Bashagha aan bewind kom in 'n oorgangsregering nie, is daar 'n sterk moontlikheid van konflik in die weste van Libië.
Verhoudings in Tripoli is nou baie gespanne en die aanstelling van Bashagha sal lei tot 'n toename in interne konflik. Botsings tussen die ministerie van binnelandse sake in Tripoli en groepe buite hul beheer (The Tripoli Beskermingsmag) of selfs tussen die eenhede van die ministerie van binnelandse sake is waarskynlik. As gevolg hiervan sal daar 'n nuwe militêre eskalasie plaasvind. Daar is reeds demonstrasies in Tripoli van milisies wat ontevrede is met die Libiese Politieke Dialoogforum
Want die Italiaanse spesialis is duidelik: die enigste manier om die werklike, nie verklarende, politieke dialoog in Libië te bewaar en die grond voor te berei vir die verkiesing en aanstelling van 'n permanente Libiese regering, is om die voorskrif van een kant te laat vaar (in hierdie geval VS), die oplegging van 'n pro-Amerikaanse kandidaat (wat waarskynlik Fathi Bashagha sal wees, nie gehou word deur Oos-Libië en Tripoli-milisies nie).
Beide Libiërs en buitelandse akteurs is geïnteresseerd in die stop van Amerikaanse magsoorname, eerstens Italië, waarvoor die belangrikste is om stabiliteit in Libië te bewerkstellig.
Vir Libië is dit optimaal dat die posisies van die regeringshoof agter 'n kompromis-syfer bly tot die verkiesing. Dit kan Fayez Sarraj of Ahmed Maiteeq wees - ook 'n gerespekteerde, neutrale lid van die GNA. Dan kan die land 'n moeilike oorgangstydperk oorkom en uiteindelik 'n permanente regering kies wat alle Libiërs verteenwoordig.
Verwante onderwerpe:Amerikaanse diplomaat Stephanie WilliamsLibiëLibiese forum vir politieke dialoog