Moet jy jou eetversteuring eksterniseer?
Wie is 'Ed' in elk geval?
Uitwisseling van die eetversteuring is 'n terapeutiese tegniek wat in die boek Life Without Ed , deur Jenni Schaefer en Thom Rutledge, gewild is. In haar herstel, wat in die boek opgesom word, het Jenni Schaefer die eetversteuring as "Ed", 'n beledigende kêrel, gepersonifiseer. Soos Jenni op haar webwerf verduidelik: "Deur haar eetversteuring as 'n unieke persoonlikheid afsonderlik van haarself te onderskei, kon sy vir eendag met Ed op breek." In die boek beskryf sy en Thom (haar terapeut) die verskillende oefeninge wat sy gebruik het, insluitende die terugkeer na die eetversteuring en die skepping van 'n "egskeidingsbesluit." In 'n tweedekat Akademie vir Eetversteurings (AED) oor die onderwerp, het Jenni Schaefer getuig: "Ed kan sê wat hy wil.
Om in herstel te wees, moes ek besluit om hom te ontmoedig en hom te gehoorsaam. "
Die strategie self, wat na verwys word as die "eksternisering" van die eetversteuring, kom voort uit vertellingsterapie. 'N sentrale beginsel van vertelterapie is dat die persoon nie die probleem is nie - eerder is die probleem die probleem . Die persoon is in 'n verhouding met die probleem. Deur eksternalisering word die probleem beskou as iets wat die persoon raak eerder as om deel van die persoon te wees.
Gesinsgebaseerde behandeling (FBT), 'n bewysgebaseerde behandeling vir adolessente eetversteurings, leen die proses om die eetversteuring uit narratiewe terapie te eksterniseer. In FBT werk klinici om die adolessent te skei van die eetversteuring. In oorleg met die familie gebruik hulle 'n metafoor om 'n prentjie van 'n eksterne krag te verf wat die jongeling binnegeval het en hul brein gekaap het. Dit is algemeen om 'n naam te gee aan die siekte soos "die monster" of "Voldemort" en moedig ouers aan om te verenig om hul tiener te help om die eetstoornis te beveg.
Vir baie pasiënte en familielede is die siekte van eksternalisering sinvol omdat die individu 'n "ander persoon" word onder die invloed van die eetversteuring. Die eksternalisering reframes die situasie: eerder as om te sê dat die pasiënt hul eetvermoë wil beperk, sê ons dat die eetversteuring 'n vreemdelingskrag is wat hulle laat doen.
Alhoewel eksternalisering gewild geword het, kan navorsing nie definitief beantwoord of dit 'n nuttige tegniek is nie. Ons het bewyse oor die doeltreffendheid van FBT, waarvan eksternalisering 'n sleutelkomponent is, maar FBT bevat soveel elemente wat FBT vir alles wat ons weet, sonder dit kan werk. Ons benodig ontmanteling studies (studies wat kyk na elke individuele komponent van 'n volledige behandeling) om die bydrae van eksternalisering tot die algehele behandelingsuitkoms te bepaal; Dit is 'n laer-navorsingsprioriteit.
Potensiële voordele van die eksternalisering van die eetversteuring:
Dit bied 'n doeltreffende en eenvoudige metafoor, "Die eetversteuring is in besit van jou / jou tiener."
Dit kan nuttig wees om pasiënte te skei van simptome wat egosintonies is (wat nie vir hulle lastig is nie).
Dit kan help om die pasiënt te mobiliseer om terug te veg teen die eetversteuring deur dit as afsonderlik en uitheemse van hulself te beskou.
Dit kan help om gesinne en versorgers hul woede in die rigting van die eetversteuring te bewerkstellig en, as gevolg hiervan, behou empatie vir die lyer.
Dit kan almal op dieselfde span veg teen 'n gemeenskaplike vyand (die eetversteuring).
Dit kan help om die pasiënt aanspreeklik te wees vir sy of haar eie herstel deur te leer om nie met Ed gehoor te wees nie.
Potensiële nadele van die eksternalisering van die eetversteuring:
Sommige professionele mense is bekommerd dat:
Om die eetversteuring sy eie persoon te gee, gee die eetstoornis te veel krag.
Dit kan 'n pasiënt toelaat om die eetversteuring te blameer en nie verantwoordelikheid vir hul herstel te neem nie.
Uitwisseling kan die digotome denke en hulpeloosheid van die pasiënt versterk.
Hierdie raamwerk kan lyk asof die "ware self" idealiseer en die pasiënt van alle verantwoordelikheid onthef.
Hou nie van die idee om die eetversteuring te skei nie, want dit voel soos 'n deel van hulle.
Vind hierdie tegniek ontslag of ongeldigmaking van hul ervaring.
Wees kwaad wanneer hul familielede die eetversteuring eksternaliseer.
Aangesien baie van die eienskappe van pasiënte met eetversteurings eintlik persoonlikheidseienskappe is wat nie in hulleself problematies is nie, is daar 'n risiko om die pasiënt per ongeluk te demonstreer
Sommige mense vind eksternalisering - wat eintlik net 'n metafoor is - ook (weens 'n gebrek aan 'n beter woord) "cutesy" en word as gevolg daarvan afgeskakel.
So, moet jy dit doen?
Klinici en familielede wat eksternalisering wil gebruik, sal baat vind by die moontlike risiko's en voordele van die gebruik van hierdie strategie. As jy 'n persoon in herstel is en hierdie metafoor vir jou sin maak, kan jy meer oor die tegniek leer deur Life Without Ed te lees . As jy 'n familielid is van 'n persoon in herstel en / of 'n ouer wat FBT doen, kan dit ook nuttig wees om dit te oorweeg as 'n strategie om oor die eetversteuring met jou geliefde te praat. Lewe sonder Ed is ook goeie lees vir ouers en selfs 'n paar adolessente in herstel. 'N Oefening gebaseer op hierdie tegniek kan ook hier gevind word .
As jy 'n persoon in herstel ondersteun en hy of sy nie daarvan hou om oor die eetversteuring as 'n eksterne krag te praat nie, kan jy dit nog vir jou eie begrip gebruik, terwyl jy dit min of meer voor jou geliefde praat.
Soortgelyke, maar alternatiewe strategieë om te eksterniseer, sluit die volgende in. Jy kan na die pasiënt luister en hulle woorde gebruik om na die eetversteuring te verwys. 'N Alternatiewe strategie wat gebruik word deur eetversteuringskenner Carolyn Costin, MA, MED, MFT, is om die pasiënt te dink as om twee aspekte van hul eie self, 'n "gesonde self" en 'n "eetversteuring self" te hê. navorser Kelly Vitousek, PHD is om die metafoor heeltemal te laat vaar en verduidelik hierdie gedrag aan die pasiënt as simptome van hongersnood . Enige van hierdie alternatiewe kan ook vir 'n pasiënt sy of haar eie ambivalensie oor herstel uitlig.
Ten slotte, dit is belangrik om te beklemtoon dat, ongeag die manier waarop 'n eetversteuring ingeskakel is, gedragsverandering noodsaaklik is vir herstel. Baie van die simptome en gevare van 'n eetversteuring kan verband hou met voedingstekorte en hierdie simptome word dikwels verbeter met behoorlike voeding en normalisering van eetgedrag . Mediese toesig word gewoonlik aanbeveel om herstel te herstel van 'n eetversteuring.
Akademie vir Eetversteurings tweetchat opsomming (2014)
Nasionale Eetversteuringsvereniging Google Hangout (18 Februarie 2014)
Ramey, Heather H., Tarulli, Donato, Fritters, Jan C., en Fis, Lianne (2009). 'N Opeenvolgende analise van eksternering in narratiewe terapie met kinders. Kontemporêre Gesinsterapie .
Schaefer, J. & Rutledge, T. (2004). Lewe sonder Ed: Hoe een vrou verklaar onafhanklikheid van haar eetversteuring en hoe jy kan.
Vitousek, Kelly (2005). Werkswinkel uiteensetting: Pasiënte uit die "Anorexiese Self" vervreem: Eksterne en verwante strategieë, Sewende Internasionale Konferensie oor Eetversteurings Londen, 6 April 2005