ToekomsVenster: Bid en doen(Foto: Juanita Badenhorst) “Luister tog, my God! Hoor ons tog! Sien tog ons verlatenheid raak, en dié van die stad waaroor u Naam uitgeroep is. Ons pleit by U om ontferming, nie omdat ons regverdig is nie, maar op grond van u groot barmhartigheid.” – Daniël 9:18 (AFR83) Ek lees onlangs ŉ artikel wat die vraag vra waarom mense dit ongemaklik vind om aan protesaksies, soos dié waarin ons gewoond geraak het in Suid-Afrika, deel te neem. Wanneer ek die optoggangers gadeslaan sien ek bitter min mense daar wat deel van “ons verwysingsraamwerk” vorm. Of protesaksies inderdaad die gewenste uitwerking het, is ŉ saak wat ek nie hier wil debatteer nie. Daar is ook ander vorme van protes. Die sosiale media, briewe na koerante, debatte wat gevoer word en ander vorme van interaksie waarvan ek oortuig is daar sommer baie plaasvind, is eweneens ŉ vorm van protes. Ek wil vandag egter verwys na die sterkste protesaksie, die sterkste protesinstrument wat Christene het en jou uitnooi om met mening en oortuiging daarvan gebruik te maak. Ek verwys uiteraard na gebed. Wanneer ŉ mens die Bybel lees, sien jy hoe die mense hulle harte voor God uitgestort het. Sonder vrees vir verwerping het hulle hul ongemak met die status quo verwoord en in afhanklikheid voor die troon van genade kom staan. Die Psalms is die een boek waar mense met stukkende harte met God oor hulle gebrokenheid praat en vra dat Hy namens hulle sal optree. Ek is van die oortuiging dat die een en die ander nodig is en meriete het, maar as ŉ mens dan moet kies, kies vir ŉ lewe van intersessie en gebed. Herinner jouself aan die talle beloftes wat daar in die Woord is en hoe dit betrekking het op jou lewe as individu, maar ook op die lewens van mense wat ŉ spasie met jou deel. Wanneer ons egter van ons knieë af opstaan, is die gedagte tog dat ons op ŉ pro-aktiewe wyse sal bly meewerk sodat die dinge wat verkeerd is verander kan word. Wie weet, volgende keer wanneer daar ŉ protesaksie, waarmee jy kan identifiseer, van stapel gestuur word, daag jy dalk ook op. Suid-Afrika is ons gesamentlike verantwoordelikheid en tensy ons ons stem laat hoor, kan die land deur ons vingers glip. Dit is hier waar die Koninkryk van God gestalte moet kry. Dis harde werk. Dis die werk van geloof en van gelowiges. Derhalwe, bid en doen, doen en bid.