Geometriese steensfere van Skotland: deel 2 - verduidelikings van platoniese vaste stowwe tot seksuele genesing - Inligting
Geometriese steensfere van Skotland: deel 2 - verduidelikings van platoniese vaste stowwe tot seksuele genesing
Die doel van hierdie gebiede, hoofsaaklik Skotsk van oorsprong, is onbekend, hoewel eenvoudige teorieë wissel van projektiele tot voorspellingsapparate en meer. Maar die gesofistikeerdheid van hul ontwerp en vervaardiging dui daarop dat daar 'n meer intelligente en wetenskaplike aard betrokke is. Hierdie deel neem ons op 'n meer komplekse verkenning van hul moontlike aard, van die skynbare basis in die Platoniese vaste stowwe tot die hipotese van seksuele genesingskrag.
[Lees deel 1]
'N Filosoof se dimensie
Met 'n oogmeter, Keith Critchlow, skrywer van Tyd staan ​​stil: nuwe lig op megalitiese wetenskap , het iets in die sfere gesien wat niemand voorheen raakgesien het nie: gesofistikeerde 3D-meetkundige vorms wat verbasend naby die Platoniese vaste stowwe lyk. Hy het al vyf Polyhedra en ingewikkelde kombinasies daarvan op 'n deurlopende manier gesien, wat suggereer dat die ontwerpers dit verstaan ​​en uitblink in 3D sferiese meetkunde. Critchlow skryf, " Wat ons het, is voorwerpe wat duidelik dui op 'n mate van wiskundige vermoë wat tot dusver deur 'n argeoloog of wiskundige historikus aan die Neolitiese mens ontken is ."
Figuur 9. 'n Klipblokkie-oktaeder
Al vyf platoniese vaste stowwe word voorgestel: oktaeder, ikosaëder, dodekaëder, tetraëder en kubus. Daar is ook 'n kubus-oktaeder (sien Figuur 9.), waar albei hierdie vaste stowwe in mekaar 'nes'. Plato het 'nes' opgemerk en is 'n integrale deel van die bestudering van die liberale kunste, en toon aan dat hulle met verskillende meetkunde eksperimenteer. Die Grieke het geleer dat hierdie vyf vaste stowwe die kernpatrone van fisiese skepping is. Vier van die vaste stowwe word beskou as die argetipe patrone agter die vier elemente (aarde, lug, vuur en water), terwyl die vyfde die patroon was agter die lewenskrag self, die 'eter'. Die feit dat baie van hulle presies dieselfde grootte het (met 'n verskil van 1 mm), dui ook daarop dat 'n standaard maateenheid gebruik is, baie soos Alexander Thom se Megalithic Yard, maar op 'n baie kleiner skaal. Baie van hulle was egter nie 'perfekte' Platoniese vaste stowwe nie, maar baie nabye benaderings wat duidelike variasies in die klipmesselaars se vaardighede toon. Hierdie variasie kan gesien word op hierdie drie sfere wat in die British Museum in Londen te sien is.
Geometriese steensfere van Skotland: deel 1 - meer as 'n projektiel - watter moontlike doel is dit 5 000 jaar gelede?
Wiskundige kodering in die Groot Piramide
Die stoomduif van Archytas-die vlieënde masjien van die oudheid
Figuur 10. Drie klipsfere vertoon in die British Museum, Londen
Voorpunt in meetkundige ontwerp?
Onlangs is 'n klipbol gevind by die Nes van Brodgar op die eiland Orkney, Skotland, 'n neolitiese nedersetting wat 2,5 hektaar beslaan tussen die Ring van Brodgar en die Stones of Stenness. Argeoloog van die Universiteit van York, professor Mark Edmonds, het gesê: " Die digtheid van die argeologie, die omvang van die geboue en die vaardigheid wat gebruik is om dit te bou, is eenvoudig fenomenaal . " Ander sfere is voorheen op Orkney gevind, maar hierdie nuwe ontdekking het my laat twyfel of hierdie nedersetting die eerste 'megalitiese universiteit' van die Britse Eilande is (dit is minstens 500 jaar ouer as Stonehenge). Is dit hier waar die megalitiese werf bedink is, waar die klipsfere vervaardig is, en 'n belangrike leersentrum in die antieke wêreld gedy het?
"Londen kan vandag die kulturele spilpunt van Brittanje wees, maar 5000 jaar gelede was Orkney die sentrum vir innovasie vir die Britse Eilande. Idees versprei vanaf hierdie plek. Die eerste gegroefde erdewerk, wat so kenmerkend van die era is, is byvoorbeeld hier gemaak, en die eerste hangers - klipringe met slote om dit - is op Orkney opgerig. Toe versprei die idees na die res van die Neolitiese Brittanje. Dit was destyds die lettertipe vir nuwe denke ."
Figuur 11. Steensfeer gevind op Orkney. (Fotokrediet: Orkney Argeology)
Die aantal knoppies op die voorwerpe wissel van 3 tot 160 - nogal 'n merkwaardige prestasie in ag genome hul grootte. " Almal toon waardering vir simmetrie in die ontwerp "Sê Alison Roberts, kurator by die museum. Sy het reg, want een voorbeeld is 14-kantig, wat ooreenstem met 'n vorm met twee teenoorgestelde seshoeke, elk omring deur ses vyfhoeke. Dr Alison Sheridan van die National Museums of Scotland bevraagteken egter die bewyse vir gevorderde meetkunde. Sy sê dat die interpretasie " hou nie hul argeologiese agtergrond in ag nie en verduidelik nie waarom so baie nie die nodige aantal knoppe het nie! Dit is 'n klassieke geval van mense wat in 'n toestand van onkunde by 'n interpretasie bly. 'N Groot skande as daar soveel bekend is oor laatneolitiese argeologie ."
Alexander Thom was dit nie met Sheridan eens nie: ' Die mees volmaakte bewys van die vermoë van die megalitiese mens om vaste meetkunde te verstaan ​​en te gebruik ... dit blyk dat hulle 'n perfekte beheersing van hul onderwerp gehad het . " ("The Metrology and Geometry of Megalithic Man, in Records in Stone: Papers in Memory of Alexander Thom (Thom & Thom 1986), geredigeer deur Clive Ruggles. P148-149). Thom se werk word nou ernstig opgeneem, en miskien moet hierdie meetkundige sfere ook wees.
'N Katalogus van die sfere
Keith Critchlow het na soveel van hierdie sfere gekyk as wat hy kon en die geometrieë in een verenigde stelsel saamgevoeg (sien figuur 11.) en tot die gevolgtrekking gekom dat dit ... " vir die studie, vergelyking en ontleding van sferies bepaalde meetstelsels ". Dit is opmerklik dat die finale analise 'n byna perfekte pasmaat was vir die omstrede 'Earth Grid' -hipoteses wat ek breedvoerig in my boek van 2008 behandel.
Pythagoras: een van die grootste gedagtes van sy tyd
Kan die vreemde prehistoriese gekerfde klipballe atome verteenwoordig?
Genesende energie van Stonehenge
Figuur 12. Unified system of geometries saamgestel deur Keith Critchlow
Oorsprongers van die 'Earth Grid' -teorie was Universiteitsprofessore Bethe Hagens en William Becker. Hulle was die eerste om die ooreenkoms te sien, nadat hulle die steensfere bestudeer het. Hulle beskryf hulle as " beplanning van modelle, nie net om die hemele in kaart te bring en kalendriese monumente te bou nie, maar is ook gebruik vir meteorologiese studie; om landkaarte te ontwikkel en te verfyn vir die voorspelling van groot lyne van telluriese energie; en, in samewerking met klipkringe, is dit gebruik om kaarte en kaarte vir wêreldwye reise op te stel, lank voor die voorkoms van die piramides ."
Dit is nogal 'n eis, maar die plek waar hulle gevind is, is 'n ongewone gebied op aarde. Noord -Skotland en die Orkney -eilande is op 'n breedtegraad waar dit ideaal is om die klein en groot maanstandpunte te sien wat oor 'n siklus van 18,6 jaar strek. Ek het die plesier gehad om dit vroeg in Junie 2006 in Callanais in die Buiten -Hebrides te sien - waar ek die maan oor die landskap sien rol het, eerder as om te sak of op te staan. Dit beweeg langs die bergreeks "The Sleeping Goddess" op die horison.
"Die studie van die hemele is immers 'n sferiese aktiwiteit, wat 'n begrip van sferiese koördinate benodig. As die Neolitiese inwoners van Skotland Maes Howe gebou het voordat die piramides deur antieke Egiptenare gebou is, waarom sou hulle dan nie die wette van driedimensionele koördinate bestudeer nie? Is dit nie meer as 'n toeval dat Plato sowel as Ptolemeus, Kepler en Al-Kindi hieraan kosmiese betekenis toegeskryf het nie (meetkundig) syfers ."
Die vroegste geskrewe bewyse van hierdie meetkunde gaan terug (of vorentoe) na die era van Pythagoras en Plato [427-347 vC]. Plato skryf in die Phaedo [110b]: " Die regte aarde, van bo gesien, lyk soos 'n bal gemaak van twaalf stukke leer, gevlek en in verskillende kleure gemerk ... ". In die Timaeus sê hy ook dat die Demiurge 'n twaalfkantige vorm as patroon vir die wêreld gebruik het. Albei hierdie beskrywings beskryf die aarde as 'n dodekaëder.
Miskien het die sfeerkerwers die aard van die sferiese meetkunde aangevoer. As u na atome, stuifmeel, virusse en ander mikroskopiese verskynsels kyk, verskyn hierdie meetkunde beslis. In die werk van Hans Jenny, en in sy simmatiese eksperimente, word druppels water op verskillende frekwensies gespeel en onwaarskynlike 3D -meetkundige patrone sou ontstaan. Hierdie beginsel kan toegepas word op enige ander sfeer, selfs planete en mane. As hulle dus atome en stuifmeel kon sien, waarom sou u dan nie die verborge geometrieë in ander hemelliggame sien nie? (sien my Earth Grids -boek vir voorbeelde van hierdie planetêre meetkunde).
Ek was nog altyd geïnteresseerd in die energieke eienskappe van gesteentes en kristalle, veral met betrekking tot megalitiese terreine. Soos vroeër opgemerk, is baie soorte gesteentes en selfs kwartsbolletjies ontdek. Waar hierdie balle gevind is " is ook die gebied van goeie grond wat vandag, sowel as in die oudheid, die grootste bevolking kan ondersteun "(Marshall). Waarom sou dit wees? Miskien was dit seremoniële voorwerpe wat in die gewaslande begrawe sou word en word dit beskou as vrugbaarheidsaanbiedings wat volgens hulle die seisoen se gewasse sou help. Maar is daar bewyse om hierdie hipotese te ondersteun?
Figuur 13. Twee klipsfere in Ierland gevind
In Ierland is nog twee interessante klipbolle ontdek (sien figuur 12.). Die een was " 'n bruin ystersteenbal, drie sentimeter in deursnee, en goed afgerond . " Die ander was graniet. Hierdie perfek sferiese klippe is gevind op die megalitiese plek van Loughcrew. Die een is paramagneties, die ander was diamagneties - opponerende kragte wat groei in sade kan stimuleer.
Michael Poynder, skrywer van Verlore wetenskap van die Steentydperk , het voorgestel dat die antieke megalietbouers gevorderde kennis het van magnetisme en telluriese aardenergestrome. Die monoliete het moontlik as 'n antenna opgetree, en die sfere is deur die landskap beweeg om die telluriese strome te herlei, en selfs die telluriese strome op te laai om gewasse effektief te laat groei, soos wetenskaplik bewys deur John Burke en die BLT -navorsingspan op honderde antieke terreine wêreldwyd . Soortgelyke toetse word wêreldwyd positief getoets, waar die plasing van 'gelaaide stene' die groeikoerse in gewasse verhoog (sien Steentydperk Boerdery deur Alana Moore, en Saad van kennis, klip van oorvloed deur John Burke). Die gebrek aan balle wat in grafte gevind word, kan aandui dat dit nie vir 'individue' was nie, en dat dit 'gelaat' is in die velde naby die klipkringe vir ander doeleindes.
Figuur 14. (Fotokrediet: Martin Morrison)
As hulle wel energieke eienskappe gehad het, kon hierdie sfere dan ook vir genesing gebruik gewees het? Hulle pas perfek in u hand, en druk op iemand se liggaam kan 'n kragtige genesende effek hê as die bal 'gelaai' is. Die vorms daarvan dui ook daarop dat dit ideaal sou wees om op stywe spiere te werk. Sou hierdie hipotese 'vyftig skakerings van grys' verder kon stoot, kon dit seksspeelgoed gewees het? Dit het moontlik ook 'n seremoniële voorstel gehad, en dit dan in gewaslande geplaas om hulle hierdie 'vrugbaarheid' -energie te gee, soos 'n offer aan die aardgodin, met die geometriese ontwerp wat verskillende aspekte van haar ware geometriese aard simboliseer.
Figuur 15. Steensfeer wat by Lochnagar ontdek is
Dit is interessant dat die spirale verwys na telluriese strome wat in soortgelyke konfigurasies beweeg, plus geometriese vorms in antieke tradisies, wat vermoedelik 'n uitwerking op die bewussyn het. Selfs moderne tegnologie is meestal gebaseer op die twee veranderlikes van 'vorm' en 'materiaal', waar verskillende vorms verskillende energieke effekte skep, net soos verskillende materiale verskillende bruikbare energiekwaliteite bied. Soos die geometriese tempels van die megalietbouers, was hul handtoestelle miskien net so kragtig as vandag, soos moderne handtoestelle. My slimfoon het kompas, GPS, Theodolite, magnetiese variasiedetektore en gee lig en klank af - maar sou byna nutteloos wees as 'n jagprojektiel. Hierdie sfere kon die magiese toestel van die Neolitiese elite gewees het, wat kennis wat daarin was, verberg het, 'n genesingsinstrument was en selfs die sukses van u gewasse verseker het.
Hierdie sfere veroorsaak beslis baie opspraak, spekulasie en debat, en daar is nog geen duidelike antwoorde nie. Watter teorie spreek jou die meeste aan?
WONDERWERKE VIR ALMAL
Ons word op skool geleer dat die vroegste fossiele van anatomies moderne mense ongeveer 200 000 jaar gelede dateer. Daar is egter baie bewyse dat hoogs gevorderde menslike beskawing tot 3 miljard jaar gelede gekom en gegaan het. Die wetenskaplike establishment het deurgaans onwetend ontslae geraak van die getuienis wat die bevindings dikwels wreed bespot of aan die kaak gestel het omdat dit nie voldoende nagevors of intelligent geïnterpreteer is nie en dit soms heeltemal vernietig het met die doel om die waarheid te verberg. Dit maak ons ​​huidige teorieë oor menslike evolusie heeltemal ongedaan.
Michael Cremo, skrywer en navorser van die moontlikheid dat anatomies moderne mense uit sy biografie miljoene, miskien miljarde jare terug kan dateer: 'Van die begin af was my lewe 'n geestelike soeke na liefde en waarheid. My pa was 'n Amerikaanse inligtingsbeampte vir die Amerikaanse lugmag, en sedertdien was my lewe 'n periode van verandering en reis. Ek het hoërskool by 'n Amerikaanse skool in Duitsland gegaan en my vakansies deur Europa gereis. Eens, in die lente van 1965, in 'n jeugkoshuis in Stockholm, het ek 'n paar kinders ontmoet wat na Indië was en terug was oor die land. Ek het besluit ek sal eendag dieselfde ding doen. Ek het ook baie geïnteresseerd geraak in die Oosterse filosofie, veral die Indiese esoteriese leerstellings. "" Nadat u die Bhagavad-gita, 'n geskenk van sommige Hare Krishna -mense tydens 'n Grateful Dead -konsert, het ek besluit dat ek myself in die joga van toewyding aan die geheimsinnige Here Krishna moet absorbeer. "
Hoe kan ons nie hierdie man liefhê nie? Ek kom uit die baai van San Francisco en veral gedurende die 60's en 70's was die Hare Krishnas oral (People's Park in Berkeley, rotskonserte, busterminale, ens.) Geklee in kleurvolle kledingstukke, vreugdevol trom, sing en dans kaalvoet met klokkies op hul enkels. Vir Michael het hulle blykbaar 'n indruk gemaak. Wat ek geleer het in Cremo se boek, "Human Devolution" van Hindoe -spiritualiteit en hoe hy dit onbeskaamd en betekenisvol inkorporeer, sowel as die buitengewone, mistieke of paranormale verskynsels saam met wetenskaplike navorsing en bevindings, was fassinerend.
"VERBODE ARGEOLOGIE" [914 pp], "HUMAN DEVOLUTION" [554 bl. Die een wat ek gelees het] en "DIE GESKIEDENIS VAN DIE MENSLIKE RAS" ('n verkorte weergawe van die eerste twee) is indrukwekkende en belangrikste werke. Maar, beklemtoon Cremo, "Human Devolution" en die verkorte weergawe is nie 'n plaasvervanger vir die volledige weergawe nie en sien self die groot hoeveelheid bewyse wat die idee weerspreek dat anatomies moderne mense die afgelope 6 miljoen jaar uit 'n aapagtige soort ontwikkel het. . Hy voeg by dat hierdie bewyse bevestig dat ons werklik 'n alternatief benodig vir die huidige teorie van menslike evolusie.
Hier is 'n paar voorbeelde uit sy boek "Human Devolution" wat sterk dui op anatomies moderne mense wat miljoene jare teruggaan:
'A Relic of Bygone Age', 'Scientific American' tydskrif (1852). 'N Ontploffing is gemaak in die rots in North Dorchester [Boston, Massachusetts], en 'n groot klipmassa wat 'n paar ton weeg en in alle rigtings versprei het, uitgegooi. Onder hulle is 'n metaalhouer in twee dele gevind. Deur hulle aanmekaar te sit, vorm 'n klokvormige vaartuig. Aan die kant was ses figure van 'n boeket, pragtig ingelegd met suiwer silwer, en rondom die onderste deel van die vaartuig 'n wingerdstok, of krans, ook ingelegd met silwer. Die vaartuig is 15 voet onder die oppervlak uit soliede klip geblaas. Die klip, wat nou die Roxbury -konglomeraat genoem word, is van die Prekambriese ouderdom, meer as 600 miljoen jaar oud.
(Winchell 1881 bl. 170) 'n Kopermuntstuk is in Yarmouth, Illinois, gevind uit 'n vervelige put op 'n diepte van 114 voet. Die Illinois State Geological Survey het beraam dat die ouderdom van die deposito's op daardie vlak tussen 200 000 en 400 000 jaar gelede was. Volgens standaard standpunte het mense in die 8ste eeu v.C. begin om muntstukke in Asië te gebruik, en daar word vermoed dat homo sapien sapiens (wat genoeg ontwikkel is om muntstukke te maak en te gebruik) meer as 100 000 jaar gelede geleef het.
In 1897 bevat "The Daily News" van Omaha Nebraska 'n artikel met die titel "Gesnyde klip begrawe in 'n myn". 'N Steenkoolmynboer op 130 voet diep in die Lehigh -myn in Webster City, Iowa, het 'n donkergrys klip van ongeveer 2 voet gevind. deur 4ft. en 4 duim diep. Oor die baie harde oppervlak is lyne in hoeke gesny/getrek wat perfekte driehoeke vorm en in die middel van elke driehoek is 'n gesig van 'n ou man. Die Lehigh -steenkool kom uit die Koolstof -tydperk (ongeveer 360 - 300 miljoen jaar gelede).
In Castenedolo, Italië, het 'n grondeienaar 'n paar bene in 'n opgrawing opgemerk. Professor Geuseppe Ragazzoni in die geologie het die bene herstel. Binnekort word die volle skelet van 'n anatomies moderne wyfie onthul. Die laag blou klei waarbinne die skelet herstel is, het sy eenvormigheid behou en het geen tekens van versteuring getoon nie (soos die geval sou wees as dit begrawe word). Dit lyk asof die skelet in 'n mariene modder neergelê is en nie later begrawe is nie - wat 'n mengsel van stowwe bo die skelet toon. Daar is ook ander bene wat daar vroeër ontdek is asof dit deur golwe geslinger is, maar die lae waar hulle gevestig het, was ook ongestoord. Moderne geoloë plaas die blou klei in die middel -Plioseen tydperk, wat hulle 'n ouderdom van ongeveer 3 - 4 miljoen jaar gee.
* Weereens sê Cremo dat daar baie, baie voorbeelde is in 'Verbode argeologie'.
Cremo is bejaard en het Parkinson se siekte, wat hom natuurlik nie keer nie, so wees traag oor sy toespraak. Sy onderhoude is nietemin baie fassinerend. Hy het baie ander gesprekke aanlyn by universiteite, wetenskaplike instellings en 'n Google -kampus:
Hieronder is 'n beeld van ongeveer 2,8 tot 3 miljard jaar ou Klerksdorp -sfere wat gevind is in 3 biljoen jaar oue pirofillietafsettings wat naby Ottosdal in Suid -Afrika ontgin is. Hulle bestaan ​​uit verskillende stowwe as wat in die pyrofillietafsettings voorkom. Volgens die ontledings bestaan ​​dit uit hematiet-, wollastoniet- of pirietmateriaal wat nie besonder hard of skaars is nie. Miskien is daar soveel as honderde gevind wat rotshonde gevind en baie geneem het. Ek het wel 'n rekord gevind van sommige wat in die 1980's ontdek is.
Waar kom die sfere vandaan?
Daar is twee teorieë wat hierdie sfere probeer verduidelik wat dikwels Klerksdorp -sfere genoem word (bloot omdat dit in die Klerksdorp -museum bewaar word):
1. Een teorie beweer dat die sfere 'n uitvloeisel van konkresie is - 'n natuurlike proses waarin massamateriaal mettertyd verhard word.
2. Die tweede teorie bepaal dat die sfere gemaak is deur intelligente prehistoriese wesens.
Die eerste teorie kom uit die studie van sommige van die sfere wat ellipties van vorm was, met die sentrale gedeelte met growwe rante. Die tweede teorie daarenteen neem die feit in ag dat sommige van die sfere so goed gebalanseerd is in verhouding en vorm en dat die sentrale groewe so perfek reguit is dat 'n natuurlike vorming heeltemal uitgesluit word, en slegs een moontlikheid agterlaat- hulle is met die hand gesny.
Van die Universiteit van Nebraska-Lincoln, sê die hoofwetenskaplike, dr. Karrie Weber, wat tans by mikrobesnavorsing betrokke is, dat die sfere gevorm is uit die byprodukte van die mikrobes wat 2,8 miljard jaar gelede geleef het.
Dave Corby, 'n geoloog, stel 'n teorie voor dat 'n meteoor -impak op aarde gesmelte sfere vrystel wat op die aarde versprei is. Hierdie sfere, volgens Corby, het uiteindelik gekondenseer om die hardskulpige bolle te vorm. Corby het egter later die sfere noukeurig ondersoek en gevind dat daar geen bewyse van meteoor -impak gevind is nie.
Die klip hierbo is gevind deur Semir Osmanagich, met die bynaam "Bosnian Indiana Jones"
Dit is 'n 60 ton klipbol wat in Bosnië aangetref word. Daar is kleiner (20 tot 35 ton bolle) in Costa Rica en Mexiko gevind. Soortgelyke sfere is op 20 verskillende plekke in Bosnië ontdek en bestaan ​​uit verskillende stowwe: graniet, sandsteen en stollingsgesteentes, en die een hierbo bestaan ​​uit 'n hoë ysterinhoud.
'N Ander hoofwetenskaplike, dr. Mandy Edwards van Manchester's School of Earth, Atmospheric and Environmental Sciences, beweer dat hierdie rotsvorming die gevolg is van die proses van konkresie waar gesteente gevorm word deur die natuurlike neerslagproses van minerale wat binne -in die sedimentruimtes gesementeer word. korrels.
Michael Cremo en ander wat meen dat die 2,8 miljard jaar ou Klerksdorp -sfere werke van intelligente prehistoriese beskawings was, sê dat hoofstroomwetenskaplikes werklik meer moet oopgaan en nuwe teorieë moet aanvaar wat eintlik dominante standpunte kan weerspreek.
Vierhonderd -en -twintig meetkundige steensfere is gevind in die omgewing van Neolitiese (die steentydperk - 12 000 tot 3 500 VC) klipkringe in Noord -Skotland. Buite Skotland is voorbeelde ook in Ierland en in Engeland gevind.
Die meeste Skotse sfere is ongeveer 7,6 cm in deursnee, met enkele voorbeelde 9 cm in deursnee en dateer uit 3200 vC tot 1500 vC. Een van die opvallendste aspekte van die sfere is die ingewikkelde meetkunde, waarvan baie blykbaar die vyf platoniese vaste stowwe toon, lank voordat Plato geleef het (ongeveer 424 - 347 vC).
Die sosiopolitieke belangrikheid van hierdie inligting en die relevansie daarvan vir spiritualiteit
Die meeste artikels wat fokus op aangeleenthede van sosiopolitieke belang, gaan nie oor onderwerpe soos reïnkarnasie, lewe na die dood of ander geestelike aangeleenthede nie. Maar ek, soos baie ander, skei hulle nie. Dit is die skeiding wat die kern van die probleem is, die probleem van die waarskynlikheid van menslike versuim om as 'n spesie verder te ontwikkel. Alhoewel ek nie glo dat dit 'n gegewe is dat ons spesie sal ophou bestaan ​​nie. Ek gaan eerder saam met die verligte Franse Jesuïet -priester Pierre Teilhard de Chardin [1881 – 1955] se filosofie, soos uitgedruk in sy briljante boek "THE FENOMENA OF MAN" dat probleme, veral die samelewing, 'n geleentheid is om geestesversteuring te verhoog kompleksiteit (intellektueel, kreatief en geestelik) van die individuele en kollektiewe menslike verstand wat ons evolusionêre ontwikkeling vergemaklik. De Chardin, wys daarop dat dit die menslike geestelike kompleksiteit is wat die menslike evolusie ver voor die diereryk plaas.
Alhoewel ek hier moet byvoeg dat daar ander hoogs intelligente spesies is, soos die potvis:
Sperwalvisse wat baie hard onder water klik, met 236 desibel, maak hulle die hardste dier op aarde. Hierdie kliks is 'n vorm van sonar, ekologiese ligging waarmee hulle alles in hul omgewing kan voorstel. Hulle is ook 'n gesofistikeerde taalvorm waarmee hulle oor honderde, selfs duisende kilometers, met ander walvisse kan kommunikeer. Hierdie kliks is ontleed en onthul tot 1,600 mikrokliek per sekonde, en dit kan baie ingewikkelde patrone van mikrokliek baie keer herhaal.
Spermwalvisse se brein is 6X groter as die brein van mense. Hul neocortex is ook 6X groter. Die neokorteks, die boonste lae van die linker- en regterhemisfere van die brein, wat soms na 'n grys stof verwys, beheer geestelike funksies op hoë vlak, insluitend sensoriese waarneming, generering van motoriese opdragte, ruimtelike redenering, taal en nog baie meer. Hulle het ook 3X meer spilneurone wat relatief groot breinselle is wat neuronale kommunikasie oor die relatief groot brein van mense, groot ape, olifante en walvisse (walvisse, orka's, dolfyne, bruinvisse) kan vergemaklik. Hierdie spilselle is ook betrokke by gevoelens van deernis, liefde, emosionele lyding en taal. Sperwalvisse het al 15 miljoen jaar lank hul brein gehad.
Wat leer ons uit die taal van walvisse? James Nestor/ TEDxMarin: https://www.youtube.com/ watch? V = JM77aTk1XyI
Onbeperkte, roekelose wetenskaplike en tegnologiese ontwikkelinge
Een van die grootste probleme waarmee ons te kampe het, is grootliks die gevolg van onbeperkte wetenskaplike en tegnologiese ontwikkelinge. Die buitengewoon ryk en buite beheer ontwikkelaars en misbruikers van chemiese en tegnologiese produkte (veral sommige, nie almal nie, militêre, korporatiewe en politieke leiers) het oorgegaan in hubristiese en geestelik ontbinde sosiopate, dus gevaarlike persone. Hulle, tesame met die baie gewone individue wat net so utilitaristies en meganisties ingesteld geraak het (empatie of gevoelens, want ook hulle word verontagsaam), wat óf gretig is om te volg, sowel as die gevoelende, sorgsame individue wat verstaanbaar bang is om nie om te vrees dat jy agterbly, dakloos en verarm of fisies vernietig word.
Hierdie gevaarlike leiers beweer, en glo selfs, dat hulle gemotiveer word deur politieke, sosiale en kulturele toestande wêreldwyd te bevorder en te verbeter - ''n Nuwe wêreldorde', volgens George HW Bush, met hulle aan die bopunt van almal en alles . Hulle beskou die mensdom heel moontlik die beste as 'n insekkolonie, en implementeer nou 'n wêreldorde wat op so 'n model gebaseer is. Soos Pierre Teilhard de Chardin sê, alhoewel ons insekte kan bewonder vir hul vinnige bewegings, presisie en, in sommige gevalle, perfek geordende sosiale strukture, is hulle vasgevang in hul evolusie.
Daedalus en Icharus
In die Griekse mitologie het Daedalus daarin geslaag om twee stelle vlerke vir hom en sy seun, Icharus, te maak wat gemaak is van vere wat met was vasgeplak is. Hy het Icarus geleer hoe om te vlieg en het hom gewaarsku om nie te hoog te vlieg nie, wat die was laat smelt. Saam vlieg hulle uit die toring na vryheid. Icarus vergeet gou sy pa se waarskuwings en begin al hoe hoër vlieg totdat die was onder die skroeiende son begin smelt en hy sterf.
"Die klaaglied vir Icharus" deur H.J. Draper 1898
Ruimtetyd vanuit 'n hoë en groot uitgestrekheid
Europese ontdekkingsreisigers (Cortez et al.) Het die nuwe wêreld in die 15de eeu ontdek en met hul gewere, kieme en staal die inheemse mense in die hele Amerikas vernietig, grootliks gemotiveer deur krag en wins. Tans regverdig baie hierdie en ander wêreldwye bloedbad en beweer dat dit 'n noodsaaklike euwel is - natuurlike seleksie, oorlewing van die sterkstes. Ek stem nie saam nie en glo dat dit juis as gevolg van hierdie Darwinistiese regverdiging is waarom ons spesies, maar weereens oor miljarde jare evolusionêre geleenthede ontwikkel, ons intellektueel en tegnologies ontwikkel, maar tog geestelik gearresteer (die onsigbare, nie -fisiese uitstraling) wat almal verbind met ALMAL). Dus, miskien oor miljarde jare, wat herhaaldelik nie verder gaan as die belangrike tye wanneer ons mense gekonfronteer word met ons skynbaar onvermydelike, amper nie totale vernietiging.
In die konteks van kosmiese wye ruimtetyd (of selfs selfs, en daar is 'n verby) gebeurtenisse wat oor honderde, duisende of selfs miljoene jare plaasvind, is slegs 'n oogwink. Of, uit die groot perspektief van die ewige ALLES wat omvat, is alle gebeure en dinge nog steeds teenwoordig en kenbaar. Probeer u voorstel dat u persepsie so omvangryk, so groot, so allesomvattend is (binne, dus een met) dat 'n deel van of in die ruimtetyd, die hede en die toekoms onmiddellik vir u bekend sou wees.
Weereens, en streng materialisties denkend, sou die hele planeet, die melkweg, die hele waarneembare heelal selfs vanuit 'n groot perspektief wees soos om 'n stad vanuit 'n baie hoë uitkykpunt te sien en net 'n kol op die landskap te wees. Maar, vanweë die allesomvattende aspek van hierdie uitgestrekte allesomvattende perspektief, is al die inligting in die kolletjie binne die waarnemer (nie op 'n afstand nie) en kan dit dus in 'n oogwink vir die waarnemer begryp word, net soos 'n mens se ledemate is onmiddellik begryplik. As 'n gegewe gebied van die ruimtetydmatriks, by gebrek aan 'n beter woord, en al die dinge daarin relatief gekontrakteer deur en binne, omvat, die uitgebreide bewussyn van die waarnemer, dan is al die gebeure oor daardie ruimte en tyd, oor honderde, miljoene jare of meer, ook relatief, nie letterlik nie, by die waarnemer gekontrakteer. As 'n mens se persepsie omvat die ruimtelike gebied van 'n volk, dan word al die gebeure met verloop van tyd binne die volk gevolglik deur die bewussyn omvat, dus kenbaar.
Meer plaaslik gesproke, maar tog vanuit 'n sterk uitgebreide perspektief, sou 'n mens honderd jaar se aktiwiteite in 'n Amerikaanse stad binne enkele sekondes kon sien, of kon fokus op 'n stadsplein op 'n bepaalde tydstip gedurende die eeu . 'N Miljoen jaar van al die veranderings en aktiwiteite op aarde (spesies, geologies, atmosferies), of dwarsdeur die sonnestelsel, sou die sterrestelsel, ensovoorts, as 'n konsekwent korter tydperk beskou word al hoe meer omvattende bewussyn. Dit is nie soos die historikus, geoloog, antropoloog of kosmoloë, ens., 'N deeglike ontleding van die verlede, of 'n rekenaarprogrammeerder se algoritme voorspellings oor die toekoms nie. Dit is die werklike toestand van die nie -fisiese, geestelike, volkome vrye toestand van wees, van bewussyn. Jou Hoër Self.
Ter verduideliking, waarom gebeurtenisse oor tyd saamtrek namate die persepsie toeneem en die waargenome ruimte of gebied dus verminder? Ruimte en tyd, ruimtetyd, is dieselfde. Die een bestaan ​​net as gevolg van die ander wat slegs bestaan ​​as gevolg van die ander. Om 'n eenvoudige analogie te gee, lyk dit soos twee kante van dieselfde munt.
Om alles bewustelik (persoon, plek of ding, hoe groot of klein ookal) volledig te omvat as een binne, soos verenig met 'n mens se eie bewussyn, is wat liefde is. Ruimtetyd, die ruimte en tyd tussen, wat skynbaar 'n bewussyn van die middelpunt van sy belang skei, is op sigself 'n gemoedstoestand wat net 'n oomblik duur, soos 'n verbygaande gedagte. Ruimtetyd is in die ewigheid betekenisloos, waar almal vir altyd teenwoordig is, naby en so dierbaar – die koninkryk van God, so te sê.
Plato se grot
Plato's "ALLEGORIE VAN DIE GROT" begin met 'n toneel waarin 'n groep gevangenes beskryf word wat hul hele lewe lank vasgeketting aan die muur van 'n verduisterde grot gelewe het.
Elke dag het hierdie mense wat in die grot opgesluit was, gekyk na die tweedimensionele skaduwees wat op 'n muur voor hulle geprojekteer is. Vir hulle was hierdie skaduwees werklik en het hulle hul hele lewe gevorm. Entirely fixated on these shadows they were unaware of the radiance illuminating an o pening in the cave, leading to their freedom, right behind them. Then one of the prisoners looks around, sees the illuminated opening, leaves the cave and ventures outside into the light. For the first time in his life, he can see the "true" forms and shapes of reality beyond the shadows he thought were real.
Kyk die video: Površina paralelograma
Copyright © salvadoryoscar.com | Geometriese steensfere van Skotland: deel 2 - verduidelikings van platoniese vaste stowwe tot seksuele genesing...