'N Kind suig haar duim vir selfgemak. 'N Volwassene raak verskeie vingers aan sy voorkop of leun 'n wang in haar gebalde vuis as reaksie op kognitiewe spanning. Ons kruis ons arms of plaas ons hande op ons heupe wanneer ons veiligheid en aarding soek. Niemand van ons word eksplisiet geleer om hierdie houdings as 'n hanteringsmeganisme te gebruik nie, maar as die behoefte ontstaan, val ons terug op hulle sonder bewuste inspanning.
Waar kom hierdie aangebore fisieke woordeskat vandaan? Binne die genesende praktyk van die kuns van Jin Shin, is dit bekend dat hierdie liggaamsposisies gebiede stimuleer waarteen die energie in die liggaam geneig is om te versamel en te stop.
Instinktiewe wysheid vir selfgenesing
Westerse logika sê vir ons dat kleuters hul duime suig om self te streel, wat die gevoel van gemak wat hulle by die moeder se bors voed kry, slim herhaal. As Jin Shin-beoefenaars sien dat 'n kleuter haar duim suig, sien ons iets meer as 'n blote vervanging; ons sien 'n kind wat haar spysvertering instinktief harmoniseer en haar maag en milt-energie balanseer. 'N Volwassene kan dieselfde resultaat bereik deur eenvoudig aan die duim vas te hou.
Ek kan onthou dat ek 'n afskrif van die New York Times op die hoogtepunt van die finansiële krisis, en daar op die voorblad was 'n foto van 'n paar Wall Street-handelaars wat hul koppe vashou of aan hul wange raak, almal onbewus daarvan dat hulle Jin Shin-gebiede vashou wat help om geestelike spanning te kalmeer. Of neem een ​​van my gunsteling toerisme-aantreklikhede op 'n stampvol metro van New York - dié van ruiters wat die buitekant van hul polse vashou, 'n eervolle manier om die senuweestelsel te kalmeer.
Hierdie en ander houdings verteenwoordig slegs enkele voorbeelde van ons aangebore, instinktiewe wysheid vir selfgenesing by die werk. Die moderne Japannese praktyk van Jin Shin brei uit op hierdie aangebore wysheid, met behulp van sagte aanraking om die energieke blokke wat fisiese en emosionele pyn en siektes veroorsaak, te verwyder.
Soos akupressuur, kan die kuns van Jin Shin deur 'n opgeleide praktisyn toegedien word, of dit kan self toegepas word. Waarom doen jy dit self? Binne hierdie praktyk is selfversorging nie net 'n goedkoop kortpad na die regte ding nie. Selfsorg is eintlik 'n kernbeginsel van die kuns van Jin Shin — en dit was van kardinale belang vir die ontwikkeling van die tegniek.
The Beginnings of the Art of Jin Shin
In antieke Oosterse kulture het kennis van die energieke weë van die liggaam vroeër van geslag tot geslag oorgedra onder genesers wat hul vakkundigheid deur vakleerlingskappe geleer het. Volgens die oudste Japannese rekords was genesingspraktyke gebaseer op hierdie kragtige en grootliks onsigbare weë in gebruik nog voor die dae van Moses en Gautama Boeddha. Tog is hierdie genesende wysheid uiteindelik verlore, begrawe onder die sekerhede van die moderne medisyne, selfs op sommige plekke verbied.
Twaalf honderd jaar later het die nuuskierigheid oor die antieke modaliteite begin toeneem. Een van die individue wat onder hul betowering geval het, was 'n man met die naam Jiro Murai.
Gebore in 1886 aan die suidelike rand van Japan, kom Jiro Murai uit 'n familie wat beman is deur 'n lang reeks mediese kundiges. As die tweede seun het hy miskien meer vryheid as sy ouer broer toegelaat, 'n dinamiek wat die wilde streep van die seun ongemerk laat blom het. Op die ouderdom van ses-en-twintig was Murai naby die dood, en sy liggaam was gespanne deur 'n onbekwame lewenstyl, waarin hy sy perke ondersoek (wat hy ook later in sy Jin Shin-navorsing gedoen het).
Alhoewel beskikbare rekords nie 'n naam vir Murai se toestand aandui nie, was sy afname sterk, en die voorspelling was erg. Ondanks die legioene van dokters in sy wentelbaan, kon niemand in sy gesin hom help nie. Dus is hy volgens sy wense op 'n draagbaar na die bergkajuit van sy gesin vervoer, waar hy sy familielede aangesê het om hom binne agt dae weer na te gaan.
In die akute stadiums van sy geheimsinnige siekte kom dit voor Murai dat die Boeddha verligting bereik het na 'n week van Zen sit en vas. In die vraag of 'n Zen-praktyk gebruik kan word om siektes te oorkom, het Murai besluit om homself deur 'n regime wat deur die Boeddha-pad geïnspireer is, te plaas. Terwyl hy mediteer, voer hy verskillende 'modders' uit, terwyl die antieke vingerposisies gesê word om die beweging van kosmiese energie deur die liggaam te stimuleer.
Hy val in en uit sy bewussyn, sy liggaam vries koud en pols dan met 'n vurige hitte. Na 'n paar dae ervaar hy 'n groot gevoel van kalmte. Op die sewende dag staan ​​Murai en kon weer loop. Sy familielede was verbaas en verheug dat hy alleen en met goeie gesondheid uit die bergkajuit terugkeer.
Hierdie gebeure was transformatief vir Murai, wat uiteindelik sy energie na 'n konkrete doelwit gekanaliseer het - navorsing gedoen het wat met die mudras begin het en uitgewerk is tot 'n uitgebreide studie van sy eie maak. Hy bestudeer antieke Chinese, Griekse en Indiese tekste, sowel as die Judeo-Christelike Bybel, op soek na verbande tussen hulle.
Hy het lyke voor die verassing ondersoek en slaghuise besoek om die koppe beeste aan te skaf en dit op die perseel te ondersoek om die sirkulasie van liggaamsvloeistowwe te bestudeer. Intussen het hy sy eie eksperimente voortgesit, en enkele weke lank 'n enkele soort kos geëet om te sien hoe dit die energievloei in sy liggaam beïnvloed.
Deur hierdie opsetlike oefening het Murai begin bewus geword van verborge kragte, en die natuurlike beweging van energie in die liggaam word tasbaar.
Uiteindelik het hy sy insigte begin vertaal in 'n stelsel wat op ander gebruik kon word. Murai het kliënte gehad in die boonste gebiede van die Japannese samelewing sowel as in die nederigste hoeke. Nadat hy die broer van die Japanse keiser Hirohito genees het, kry hy toegang tot die argiewe van die keiserlike paleis en die Ise-heiligdom, die hoogste tempel in Shinto, die tradisionele godsdiens van Japan.
In hierdie tyd kon Murai hom verdiep in 'n studie van die Kojiki - die Record of Ancient Matters, die beroemde versameling Japanse mites en historiese rekords wat dateer uit die jaar AD 712. Al hierdie primêre bronne, van die ervaring wat hy in die berge tot die ou wysheid van die Kojiki gehad het, het geleer tot die kuns en praktyk wat hy 'Jin Shin Jyutsu' genoem het.
Na aanleiding van sy eksperimente, is die ontwikkelende tegniek uiteindelik deur twee studente van Murai's in aanmerking geneem: Mary Burmeister, 'n Japannese-Amerikaanse vrou wat die praktyk na die Verenigde State en na Europa gebring het na 'n radikale genesingservaring van haar eie, en Haruki Kato, wat in Japan geoefen het.
Toe Murai in 1961 oorlede is, het Kato en Burmeister sy nalatenskap geword, die 'geskenk' wat Jiro Murai aan hulle gegee het. Haruki Kato het 'n kliniek in Japan geopen, terwyl Mary Burmeister gehelp het om die woord van Jin Shin Jyutsu te versprei, en voortgegaan om haar begrip van die kuns te verdiep deur navorsing wat uitgeloop het op die skryf van verskeie boeke.
Die betekenis van Jin Shin
'Die kuns van die skepper deur die deernisvolle persoon', is een van verskeie vertalings van die praktyk oorspronklik 'Jin Shin Jyutsu' genoem. Dit is 'n bietjie mondvol, en daarom verkies ons by Jin Shin Institute die 'Art of Jin Shin'. 'Die woorde wat Jiro Murai gekies het en deur Mary Burmeister geïnterpreteer is om die genesingsmodaliteit te beskryf, dui egter op verskillende waarhede oor Jin Shin.
Die volledige naam is gebaseer op Chinese karakters, elk met veelvuldige betekenisse. Vir die doeleindes van Jin Shin Jyutsu vertaal ons dit soos volg:
Eerstens noem ons Jin Shin 'n 'kuns' (jyutsu) eerder as 'n tegniek. Hoekom? Omdat die doeltreffendheid daarvan voortspruit uit bekwame skepping eerder as meganiese toepassing. Ons beskou elke kliënt as anders, elk geval uniek, en gevolglik neem die praktisyn 'n vloeiende, persoonlike benadering tot behandeling.
Daar word na die praktisyn verwys as 'n "deernisvolle persoon" (jin), 'n frase wat aanvanklik 'n bietjie geheimsinnig kan lyk. Murai en Burmeister verkies om die behoefte aan deernis te beklemtoon, waardeur 'n vaartuig van liefdevolle kreatiewe ooitjies kan beweeg, in teenstelling met wetenskaplike kundigheid, om die eenvoud van die tegniek te onderstreep en die idee dat die genesende energie slegs deur die praktisyn beweeg en uitstraal. van 'n hoër bron — die "skepper" (shin). Die woord is deur Murai gekies om die uiteindelike genesingsbron te beskryf, wat moderne praktisyns geneig is om te karakteriseer as 'n universele, lewegewende energie.
Is Jin Shin reg vir my?
Is Jin Shin geskik vir u spesifieke kwaal? Die antwoord is 'n klinkende ja. Jin Shin kan 'n wye verskeidenheid kwale verlig, van hoofpyn, moegheid en slapeloosheid tot spysverteringsstoornisse, depressie, rugpyn en artritis. Dit kan ook ondersteuning bied vir individue wat meer ernstige toestande ervaar; studies het bewys dat die kuns van Jin Shin effektief is in die bestuur van die newe-effekte van kankerbehandelings en die regulering van bloeddruk by slagoffers, en ek het al baie ervarings gehad met die gebruik van Jin Shin as 'n vorm van aanvullende medisyne in hierdie verband.
'N Onthoulikste geval was 'n vyftien-jarige seun, Ray, wat chemoterapie ontvang het vir 'n kankeragtige kiemsel-gewas. Sy ma het kontak gekry in die hoop dat alternatiewe behandeling hom met die newe-effekte kan help.
Toe Ray in my oefenruimte instap met 'n bofbalpet wat sy kopvel bedek, was sy gesig in die moeë uitdrukking van iemand wat lyding as sy onvermydelike lot gesien het. Toe ek na die polse van sy pols luister, kon ek voel dat die chemoterapie deur sy stelsel woed.
Ek het aan Ray en sy ma eenvoudige selfhelpstrome gewerk om daagliks te oefen, terwyl ek twee spesifieke reekse uitwerk wat ontwerp is om naarheid en moegheid te verminder. Dit sou sy immuunstelsel en endokriene stelsels ondersteun en help om sy bloedtellings in orde te hou, terwyl 'n paar ekstra areas gebruik kon word vir naarheid.
Na daaglikse sessies van selfversorging met sy ma (wat nog geen vorige ervaring met Jin Shin gehad het nie), het hy die volgende week teruggekom om my energiek te voel, met die glimlag van sy gesig. Sy ma het my egter vertel dat sy bekommerd was oor sy lae bloedplaatjie-telling. 'N Afname in die aanbod sal die bloedvermoë van sy bloed belemmer - en verhoed dat hy die daaropvolgende week sy finale ronde geskeduleerde chemoterapiebehandelings ondergaan.
Nadat ek weer na sy pulse geluister het, was ek van plan om op die samestelling van die bloed te konsentreer. Nadat ons klaar was, het ek Ray gevra of hy die volgende dag sou oorweeg om terug te keer, sodat ons sy liggaam soveel moontlik opbou sodat hy sy laaste ronde chemo kon ontvang. Die volgende dag gee ek hom weer 'n sessie en wys sy ma hoe om 'n vloei te doen wat sou help met sy telling van rooibloedselle en haar opdrag gee om een ​​of twee keer elke dag aan hom te werk.
Die volgende dag was sy bloedtelling weer normaal en hy het die kans gekry om sy chemoterapiebehandeling te ontvang.
Van woede en hoofpyn, tot seer knieë en lae bloedseltelling
Hoe kan ons beweer dat ons so 'n wye net werp deur simptome te werk wat wissel van oormatige woede, herhalende hoofpyn, seer knieë tot lae bloedseltellings? Binne 'n Jin Shin-raamwerk is 'n diagnose (of 'etiket') van die siekte die resultaat van 'n ophoping van maande 'of selfs jare' wat 'n opgehoopte energie werd is. Daardie verstoppings of disharmonieë kan veroorsaak word deur interne houdings en emosies, sowel as dieet, werkgewoontes of oorerflike vatbaarheid, en dit kan ook veroorsaak word deur ongelukke of omgewingsstressors.
Ongeag die aard en oorsprong daarvan, ons beskou simptome as 'n nuttige waarskuwing, wat deur liggame honger is na 'n verandering in die energieke patroon, en dat ons die oorsaak van die projek ondersoek en verstaan, sodat die simptoom verdwyn en nie weer in die gesig verskyn nie. 'n ander vorm.
Jin Shin in 'n kliniese omgewing
Namate die kuns van Jin Shin meer gevestig geraak het buite Japan, het verskeie hospitale en klinieke begin eksperimenteer met die gebruik van die protokolle in hul pynbestuursprogramme. In die Morristown Memorial Hospital in New Jersey, het 'n program wat deur my mentor, Philomena Dooley, gestig is, Jin Shin suksesvol gebruik om angs, fisieke ongemak en pyn by pasiënte met die hartoorplanting te vergemaklik.
In New York by die NewYork-Presbyterian / Columbia University Medical Center het ek Jin Shin-werkswinkels aan verpleegkundiges geleer, en gewys hoe om 'n wysvinger vas te hou om die pasiënt se vrese te kalmeer, of om hul hande om die enkel van 'n pasiënt te plaas om vry te laat 'n dosis van die liggaam se eie natuurlike pynstillers.
Verpleegkundiges leer om selfversorging te gebruik om hul eie pyn en pyne of moegheid te bestuur tydens lang, spanningsvolle verskuiwings wat grotendeels op hul voete spandeer word. Die program bied hulle ook die geleentheid om Jin Shin met die familielede van pasiënte te deel, sodat hul geliefdes meer voel gemaklik en bemagtig om hulp te verleen indien nodig. In die Markey Cancer Centre in die Verenigde Koninkryk, waar Jin Shin aan alle pasiënte aangebied word, het 'n 2012-studie 'n aansienlike verbetering getoon in pasiënte se ervaring van naarheid, pyn en stres.
Niks hiervan is verbasend vir diegene van ons wat die transformerende krag van Jin Shin van naby gesien het nie; tog is die gebruik van Jin Shin as 'n vorm van alternatiewe medisyne in meer tradisionele mediese kontekste 'n aanloklike nuus vir sowel praktisyns as pasiënte.
Alexis Brink is die president van die Jin Shin-instituut in New York en is sedert 1991 'n beoefenaar van die kuns van Jin Shin. Sy is 'n gelisensieerde masseerterapeut en intergeloof predikant en het jare lank selfhelpklasse en werkswinkels in NYC sowel as in verskillende lande aangebied. Sy het Jin Shin in hospitale aan verpleegkundiges en onderwysers en hul studente in die openbare skoolstelsel geleer. TheJin Shin Institute onder leiding van Alexis bied 'n omvattende kurrikulum aan die nuwe geslag praktisyns en onderwysers aan. Besoek JinShinInstitute.com vir meer inligting.
Video / onderhoud: Deepak Chopra in gesprek met Alexis Brink
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Genesingsdissiplines > Die krag van selfversorging met die kuns van Jin Shin