GESIN | DIE BEDIENING WAT 'N VERSKIL MAAK IN MENSE SE LEWENS
WAT IS VOLGENS DIE BYBEL 'N WARE GESIN
Die gesin het basies dieselfde doel as die gemeente (met sy wyke). Dit gaan om dieselfde sorg, net meer intensief en in nouer konteks. Die vader en moeder vorm saam `n verlengarm vir die gemeentelike sorg. Ouers moet kanaal wees vir die sorg wat God aan hulle wil gee.
Kinders is aan u gegee om lief te hê, te beskerm. God het dit goedgedink, nodig geag dat `n kindjie nege maande voor geboorte reeds in die moederskoot die gesinskonteks betree. Die gesin is dus `n reeds bekende omgewing na geboorte, waar die vader, veral die moeder en dan ook die ander kinders bekende figure is. Dus behoort `n baba dan tuis en ontspanne te wees, sonder stres, en alle beskikbare energie vir groei en ontwikkeling te kan aanwend.
Hulle moet ervaar dat hulle opgemerk word, raakgesien word en begelei word op die lewensweg. Die ouers moet vir hulle `n veilige hawe ("den") skep waar hulle tot rus kan kom. Soos wat u behoeftes opmerk moet u daarop antwoord. U moet raaksien wanneer hulle bedruk of belas is. Hulle moet ook ontspan tuis, hulle moet nie daar ook aan prestasiedruk onderwerp word en wedywer om aanvaarding nie. Die ouerpaar se verantwoordelikheid is dus om `n stabiele, liefdevolle, rustige groei- en leefruimte vir die kinders te skep.
Hulle moet begelei word in die blootstelling aan die toenemende lewenseise, ook in die proses van aanleer en ontwikkel van lewensvaardighede, soos om te kan werk en daarvan te hou. Spr. 10:4 sê: "Hy word arm wat met `n trae hand werk, maar die hand van die vlytiges maak ryk." Spr. 12:24: "Die hand van die vlytiges sal heers, maar traagheid lei tot dwangarbeid." En vers 27b: "vlyt is `n kosbare skat vir `n mens." Hulle moet ook geleer word hoe om die aanslae en die druk van die lewe te hanteer in teenwoordigheid van die Here. Die klem val egter op toerusting (nie prestasie nie) vir die lewe met sy toenemende verantwoordelikhede. U sorg moet nooit deur hulle ervaar word as beloning op prestasie nie, maar ongeag prestasie. U verskaf die ondersteuningsbasis tot prestasie, nie die terrein waar presteer word nie.
Onder die ouer se begeleidende sorg moet elkeen ervaar dat hy/sy mens is met `n eie unieke waarde, beide vir God en hulle ouers. Dit sal effektief verhinder dat hulle minderwaardig voel. Hulle moet dus leer om nie minder van hulself te dink, maar ook nie meer van hulself te dink as wat hy/sy werklik is nie. Hulle behoort onder u leiding vanuit Christus as gebalanseerde mense die lewe te betree. So ontwikkel hulle `n gesonde menswaardigheid.
Hulle moet respek vir ander aanleer en vriendelikheid, die grondslag vir goeie maniere. Ook dissipline aanleer, dit vorm hulle basis vir `n produktiewe en sinvolle bestaan uiteindelik.
Die gesin is van vroeg af die plek waar God sy versoening wil openbaar. Met die paasfees, wat spreek van die volk se verlossing uit Egipte, sowel as van die verlossing in Christus, is daar 'n lam per gesin voorgeskryf (Exodus 12:3). Dat die Here Jesus belang het by kindersiele blyk duidelik uit Mat. 18:6 en Mark. 9:36. Kyk na die woorde van hierdie twee versies: "Maar elkeen wat een van hierdie kleintjies wat in My glo, laat struikel, dit is vir hom beter dat 'n meulsteen om sy nek gehang word en hy wegsink in die dieptes van die see." "En Hy neem 'n kindjie en laat hom in hul midde staan en slaan sy arms om hom en sê vir hulle: Elkeen wat een van sulke kindertjies ontvang, ontvang My. En elkeen wat My ontvang, ontvang nie My nie, maar Hom wat My gestuur het.
Maar kom ons kyk na `n paar aspekte in hierdie konteks van geestelike vorming.
Geloofsoordrag en -vorming
Ps. 78:1-8 sê vir ons dat die werke van God moet so oorgedra word aan ons kinders, dat elke volgende geslag die Here kan ken en in Hom kan glo. Hierdie is die belangrikste deel van die toerusting, dog daardie aspek wat dikwels die minste aandag in opvoeding geniet. Dit is van die uiterste belang dat 'n kind in die ouerhuis 'n verhouding met Jesus betree en daardie verhouding ontwikkel. Dit is die taak van die ouers vanuit die opdrag van die Here. Jesus wil jou kind red. Daar is geen beter terrein vir die redding van 'n siel as die huisgesin nie.
Hoe vroeër hoe beter. Dit is by verre die beste dat die kind so vroeg as moontlik gered word, voor die stadium van meer rasioneel intellektuele denke. In stede van twyfel vrae op hierdie stadium, kan dit benut word tot meerdere kennis van Jesus. Volgens Luk. 18:15-17 blyk dit dat die intellek vir sommiges 'n struikelblok kan wees by redding. "…elkeen wat die koninkryk van God nie soos 'n kindjie ontvang nie, sal daar nooit ingaan nie." Die Here Jesus het gesê dat 'n mens soos 'n kindjie moet word om saligmakend te glo. Die Heilige Gees is by magte om in 'n baie klein kindjie te werk en te lei tot 'n persoonlike ontmoeting en verhouding met Jesus.
Dit is daarom belangrik dat die teenwoordigheid van Jesus in die huis beoefen word. 'n Gesonde gesinslewe is grootliks die vrug van 'n gesonde verhouding met Jesus. Die ouers se lewe voor die kinders is `n voorbeeldles rakende die verhouding met God, met mekaar, in die gemeente onderling en in die wêreld. Let ook op Jes. 2:5 "Kom huis van Jakob, laat ons wandel in die lig van die Here".
Ongelukkig is baie ouers so in hul beroeps- en sosiale lewe opgeneem en meegesleur dat daar nie tyd vir die kinders is nie. Talle mense het net nie meer tyd in hul sekulêre lewe om vir kinders in te ruim nie. Talle moeders moet noodgedwonge werk en die kinders aan ander se genade of aan hulleself oorlaat. hulle word verwaarloos, lê hulle op straat waar hul `n prooi word van wrede wolwe en kwaaddoeners. Hulle moet baiemaal met geld tevrede wees in plaas van die aandag van die ouers.
Kinders word ook al minder. Die enkele kinders is dikwels dan meer van `n oorlas as `n vreugde. Talle word in ons dag selfs in die gesinsopset mishandel en misbruik! U sal balans tussen werk en huisgesin moet skep en perspektief op waardes – moenie u lewe omswoeg vir dit wat nie saamgaan hemel toe nie. Ons lewenstaak is nie om geld te maak nie, maar o.a. eerder om kinders uit die hand van die Here ontvang, groot te maak vir die Here.
Begelei die kind in 'n lewe van geloof.
In die eerste plek in geloofservaring. Kinders se probleem is nie 'n gebrek aan geloof nie, maar 'n gebrek aan ervaring. Die ouer het daarom die taak om die kind te begelei tot die ervaring van die liefde van Jesus in die alledaagse lewe, om dit raak te sien en te aanvaar. Geloof lei altyd tot ervaring. Geloof in die Nuwe Testament is nie 'n soeke na tekens nie, maar word in teendeel gevolg deur tekens. Mark.16:17 sê dat vir die wat geglo het, sal hierdie tekens volg. Sonder bevestigende ervarings, raak geloof koud, dood, formeel, wetties.
Vervolgens in gebede van geloof. Kinders moet gelei word tot gebede van geloof wat ook spesifieke antwoorde verwag. Moet nie terugdeins om die geloof-toetsende waters van gebed te betree nie. Geloof is nie 'n hoë bergvesting waarin 'n mens konflikte en lewensprobleme ontvlug nie. Dit is inteendeel juis die instrument waardeur dit beveg en oorwin word. Gebed neem ons nie weg uit die lewensterrein uit nie, maar dit bring God in ons lewenservaring in. Geloof word slegs gebou deur ontmoetings met Jesus.
Bereken en gehoorsaam Hom op alle lewensterreine. Lei hulle in toewyding aan die Heer. (`n Algemene Godsbewussyn). `n Liefde vir die Woord van God en stil word voor Hom in gebed is belangrik. Hulle moet `n lewe van gemeenskap met God ontwikkel. Hulle moet ook die gewoonte van persoonlike stiltetye met God ontwikkel.
Waak oor u kinders wat God aan u sorg toevertrou het. In Jes. 8:18 lees ons die volgende woorde: "Hier is ek en die kinders wat die Here my gegee het." Jesus het ook gesê dat Hy gewaak het oor die wat die Vader aan Hom gegee het en dat Hy nie een van hulle verloor het nie. (Joh. 17:12).
Naas elke individu se persoonlike stiltetye met die Here, is daar drie sake waarin leiding en voorbeeld in die gesin nodig is. Eerstens is dit van groot belang dat daar 'n vasgestelde tyd vir huisgodsdiens sal wees. Dit is tyd wat eenkant gesit word vir 'n eksklusiewe afspraak van die gesin met Hom as Heer. Dit open die deur vir sy toetrede tot die gesinsituasie. Hier praat ons nie oor Hom nie, maar met Hom. Hier word in sy teenwoordigheid vergader, word daar uitgereik na sy genade, geluister na sy Woord. Hier onderwerp ons onsself aan sy wil.
Die bywoning van onderlinge byeenkomstes, naamlik die Erediens, Sondagskool en Jeug is net so belangrik (Heb. 10:25). Die gesin behoort die aanbiddingsgeleenthede in die gemeente getrou by te woon. Kinders moet van jongs af leer dat godsdiens nie 'n saak vir vrouens en kinders is nie. Baie leer juis so 'n verkeerde begrip wanneer die ma die kinders Sondagskool toe karwei, terwyl die ouers selde die oggenddiens bywoon en feitlik nooit die ander kerklike verrigtinge nie. Die vader van die huis behoort sterk leiding te verskaf in die godsdiens beoefening en dit te versterk deur sy ywerige en toegewyde voorbeeld. Dit is belangrik dat dit `n blymoedige saak sal wees wat met vreugde en blydskap gepaardgaan. (Ps, 122:1 en Ps. 84). Dit moet nooit lyk of daar enigsins 'n "óf" in hierdie opsig bestaan nie. Dit is die hartaar van 'n mens se godsdiens beoefening.
Nog 'n belangrike saak is die Kerkkonferensies. In Ex. 23:14 het die Here sy volk beveel om drie maal in die jaar vir Hom 'n fees te hou in Jerusalem (vgl. ook Ex. 34:23-4). Naas die voorsiening van die Leviete in al hulle stede om hulle van konstante Woord-onderrig te verseker, het God dit nodig geag om hulle ook periodiek op nasionale vlak saam te roep. Dit het die plaaslike struktuur ondersteun en versterk. Dit het hulle ook in hul breë verband as volk van God saamgesnoer. Ek wil tog ook klem lê op eie kerk konferensies, naamlik `n blootstelling aan die eie tradisie. Dit is hier waar hulle in breër verband aan dieselfde waardes en lering blootgestel word. Dit is ook veral hier waar hulle lojaliteit aan en `n liefde vir die eie kerklike tradisie gaan aanleer. Vgl. II Tim. 3:14-5.
Ouers wat moeite doen om as gesin soveel moontlik konferensies by te woon, pluk gewoonlik die heerlike vrugte daarvan. Dit is tyd wat uiters voordelig vir die toekoms belê word.
Die Woord leer ons dat die tiende aan die Here behoort (Lev. 27:30) en dat ons die Here moet vereer uit die eerstelinge van al ons inkomste, dan sal ons skure vol word en ons parskuipe oorloop van mos (Spr. 3:9-10). Daarom behoort dit in elke Christen gesin beleid te wees dat die eerste tiende aan God gegee word en nie die laaste nie. As die Here laaste op die begroting kom, is daar gewoonlik nie 'n laaste tiende vir Hom oor nie. Deur die eerste tiende van alle inkomste aan Hom te gee, koppel 'n mens jou en jou gesin se materiële bestemming aan God. Volgens Mal.3:10 is dit 'n belegging in die geloof, veiliger as goud. Hoewel dit nie noodwendig rykdom belowe nie, beloof dit wel voorsiening. Dit is verder 'n uitnodiging om vrees sowel as hebsug opsy te sit.
Hy wil ons graag ook op materiële gebied seën, daarom moet ons nie vrees nie, maar op Hom vertrou. Dit verskaf 'n sekuriteit wat in Hom geanker is en wat nie oornag waardeloos raak of verdwyn nie. Om aan Hom die eerste deel te gee, leer ons ook die beginsel dat dit saliger is om te gee as om te ontvang en verder besweer dit die hebsug, daardie begeerte om al wat voorkom in te palm, dikwels ten koste van 'n ander. Dit leer ook op `n baie praktiese manier betroubaarheid. Die tiende beginsel vestig die besef dat alle geld wat in my hande kom nie myne is nie en dat dit nie wanbestee mag word nie.
Wanneer ons hierdie twee sake aan Hom verbind het en ons ons hierin aan Hom toevertrou het, dan het ons grootliks die fondament gelê vir sy Heerskap in die gesin.
Reeds in die kinderjare behoort `n koninkryksperspektief en `n las vir siele ontwikkel te word. Stel kinders bekend aan sendelinge, sending- en evangelisasieprojekte. In elke evangeliese gemeente behoort daar sending-geleenthede en besoeke van sendelinge gereël te word ter wille van blootstelling. Die wit oeslande moet binne hul sigveld gebring word en betree word. Kinders moet daarin deel.
Priesterskap van die ouers
Die eerste terrein waar die Nuwe Testamentiese algemene priesterskap beoefen word, is in die gesin. Priesterskap het 'n tweeledige bediening, naamlik om namens God voor mense te staan en om namens mense voor God te staan.
In hierdie opsig is die ouers se verantwoordelikheid hoofsaaklik om voorbidding te doen, asook om voor die aangesig van die Here te wandel. Ouers het die voorreg van persoonlike begeleiding in gesinskonteks in die baie belangrike saak van voorbidding. U het die taak om voor God te buig vir hulle en saam met hulle voor God te buig. In u voorbidding vir hulle sal u dit by tye nodig vind om in die gebed op te tree teen die satan wat vurig begeer om u kinders soos koring te sif. Augustinus se moeder, Monica, het vir hom bly bid totdat sy harde hart versmelt het. Soms mag dit nodig wees om in die naam van die Here, op grond van sy beloftes, stand in te neem teen die magte van die duisternis wat hulle wil verswelg en hulle terug te eis of op te eis vir die koninkryk. 'n Christen-ouer wat kinders in die Naam van die Here ontvang en vir die Here grootmaak, kan nie toekyk dat die duiwel die werk van God ondermyn of dwarsboom nie.
Kinders moet egter ook met hierdie weg van voorbidding bekend raak. U moet hulle vertroud maak met die weg na die genadetroon van God, in alle omstandighede. God se oor is geneig tot enige hulpgeroep, op die wat Hom wil vertrou en sy hulp soek, ook vir ander. Hulle moet leer om ook ter wille van ander voor God se genadetroon te verskyn.
Voor die gesin
Voorbeeld: Volgens Deut. 6:5 en 6 moet die ouer die Here liefhê met sy hele hart, hele siel en met al sy krag, terwyl sy Woord in die hart moet wees. Sy hele wese en lewenswandel moet spreek van 'n innerlike toegewydheid aan God. Uit vers 8 kan ons aflei dat dit in ons handelinge sigbaar moet wees dat ons volgens sy Woord lewe. Verder moet ons gedagtes daardeur oorheers word. Volgens vers 9 moet dit op ons deurposte en ons poorte sigbaar wees dat die Here daar teenwoordig is. Kinders in die gesin moet sien dat God belangrik genoeg is dat die ouer tyd in gebed aan Hom afstaan. As Hy 'n natuurlike deel van die ouer se lewe uitmaak, sal dit natuurlik wees om oor Hom in die gesin te praat. Dit moet een groot voorbeeldles wees van `n lewe in vertroue op God.
Deur woord: Deut. 6:7 sê egter ook vir ons dat hierdie dinge ook doelgerig onderrig moet word in die huisgesin. Die Woord moet by die kinders ingeskerp word, die ouer moet daaroor spreek as hy gaan lê en as hy opstaan, tuis sowel as op pad. Die Woord moet die wel en wee van die gesinslewe deurvleg. Dit moet die natuurlike verwysingspunt vir elke gesinshandeling en alle -besluite wees. Indien ons huise vol is van sy teenwoordigheid, dan sal die kinders Hom leer liefkry op dieselfde onbevange manier as die ouers.
Die Gesin as Getuie vir Jesus
Om 'n getuie te wees is belangriker as om te praat. Ons leef in 'n tyd van woord-inflasie. Die oorweldigende advertensie veldtogte maak dat mense 'n skans om hulle opbou teen woorde.
As ons waarlik leef soos Hy dit wil, dan sal ons lewende getuies wees. Hy maak ons sy getuies wanneer Hy geleentheid vind om ons te maak na sy beeld. God kan soveel bereik wanneer 'n gesin vir en voor Hom lewe. Wanneer ons lewens getuig, sal ons woorde ook ingang in harte vind.
Dit is `n hewige stryd
Dit is geen wonder dat die gesin onder soveel aanslae ly nie. Dit wil soms voorkom asof die gesin in ons dag soos 'n dobberende bootjie op 'n stormagtige oseaan is, wat dreig om te vergaan onder die woeste aanslae en golwe. Mense neig soms om te dink dat Jesus slaap en nie omgee dat gesinne vergaan nie, soos die dissipels in die storm op die see gedink het. Miskien het baie van ons ook nodig dat Hy vir ons vra: "Waarom is julle bang? Het julle dan geen geloof nie?" (vgl. Mark. 4:38-40).
In die geloof kan ons vasstaan en op Hom vertrou wat gesê het dat Hy met ons is, al die dae, tot aan die voleinding van die wêreld (Mat. 28:18). Dit is 'n geloofstaak. Die resultate volg nie onmiddellik nie en daar is baie teenstand. Tog moet ons besef en glo dat God in beheer is. Dan sal ons krag en sterkte vind. Daniël het dikwels in krisis omstandighede kon sê: "Daar is 'n God in die hemel!". Laat ons dit nooit vergeet nie en ons onderwerp onder sy kragtige hand. Dít is hoe die duiwel oorwin word. Ons moet nugter en waaksaam wees om nie in die strikke van die satan in te loop nie (vgl. I Pet. 5:6-8). Hy sal ons graag laat dink dat alles verlore is en dat selfs God nie meer kan help nie.
Werp daarom die bekommernisse op Hom! Omdat Hy in beheer ís, kan ons dit doen. Hy sorg en ons sal kan getuig daarvan indien ons op Hom vertrou. As ons nie glo nie, sal ons nie bevestig word nie (Jes. 7:9). Moffat het dit so vertaal: "Hold God in doubt, you'll never hold out." Dit is egter nie die maklikste weg nie, ons kan verseker weet dat die duiwel hewige aanslae sal loods. Dit is egter die beste weg vir tyd en vir ewigheid.
Ouerskap is nie vir lafaards nie. Wees bereid om die stryd aan te durf. I Pet. 5:8-10 sê: "Wees nugter en waaksaam, want julle teëstander, die duiwel, loop rond soos 'n brullende leeu en soek wie hy kan verslind. Hom moet julle teëstaan, standvastig in die geloof, omdat julle weet dat dieselfde leiding opgelê word aan julle broederskap wat in die wêreld is. En mag die God van alle genade self, wat ons geroep het tot sy ewige heerlikheid in Christus Jesus, nadat ons 'n kort tyd gely het, julle volmaak, bevestig, versterk en grondves!"
Die beste manier om weerstand te bied, is om onder sy kragtige hand te leef. Die Christelike gesinslewe is in wese om onder 'n mag te leef wat groter is as jyself. Verder is ons lewe en hoop gevestig op die blye wederkoms van daardie Een van wie ons lewe en woorde getuig. Hy wat weer kom, woon reeds die midde van die christengesin. Mag ons eendag voor Hom staan met Jes. 8:18 op ons lippe: "Hier is ek en die kinders wat die Here my gegee het ….."