Olifantvoël: kenmerke, habitat, gedrag en meer | Netwerk Meteorologie
Duitse Portillo | 16/11/2021 10:00 | wetenskap
El olifant voël o Aepyornis staan ​​uit onder die grootste en sterkste voëls ter wêreld, met 'n gewig van tot 500 kg (vyf keer die volstruis) en 'n hoogte van twee tot drie en 'n half meter. Woon in die oerwoude van Madagaskar. Dit het eienskappe soortgelyk aan dié van moderne volstruise, maar genetiese monsters wat in fossieleiers versamel is, verbind dit met kiwi. Daar is geen spesifieke data oor wanneer dit uitgesterf het nie, maar daar word geglo dat die aankoms van mense op die eiland moontlik die verdwyning daarvan sowat 2.300 XNUMX jaar gelede beïnvloed het. Sy naam kom van die oorspronklike vertaling van "vouron patra", wat letterlik voël of olifantvoël beteken.
In hierdie artikel gaan ons jou alles vertel wat jy moet weet oor die olifantvoël, wat sy eienskappe en nuuskierigheid is.
1 Evolusie en geskiedenis van die olifantvoël
3 Habitat en gedrag van die olifantvoël
4 Sommige nuuskierighede
Evolusie en geskiedenis van die olifantvoël
Daar word beraam dat olifantvoëls 80 miljoen jaar gelede ontwikkel het en enorme groottes bereik het as gevolg van die groot eilande, dit is 'n evolusionêre proses, wanneer hulle op eilande of gebiede ver van hul oorspronklike habitat af vestig, sal hul proporsie toeneem.
Toe Westerlinge omstreeks die XNUMXde eeu in Madagaskar aangekom het, was hulle verbaas om plaaslike inwoners te hoor praat oor reuse-oerwoud-woonvoëls. Min mense het hulle geglo tot in die middel van die negentiende eeu, toe drie eiers en bene wat aan hierdie monster behoort, na Paria geneem is.
Die bene wat in verskillende tydperke gevind is, dateer uit die XNUMXste en XNUMXde eeue. 1000 jaar oue eierdoppe is ook ontdek, en hierdie bevindings het daartoe gelei dat kenners hul bestaan ​​by mense veronderstel. Die datum van uitsterwing bly egter 'n raaisel. Sommige mense dink dit het dalk in die XNUMXde eeu gebeur.
Die skedel en nek van olifantvoëls is baie soortgelyk aan dié van volstruise, maar onlangse studies het getoon dat hierdie voëls geen voorvaderlike verwantskap het nie. Sy gewig en grootte maak dit die tweede hoogste voël in die geskiedenis, net oortref deur die ook uitgestorwe Moas van Nieu-Seeland.
Hierdie voël het groot, kragtige bene en groot, kragtige kloue. Dit beweeg stadig omdat dit nie 'n groot spoed hoef te bereik nie, want dit het geen natuurlike vyande totdat mense aankom nie.
Dit kan nie vlieg nie, maar het groot, onontwikkelde vlerke. Hulle vere is dik en spits, baie soortgelyk aan dié van die emoe. Sy snawel is soos 'n bors gevorm. Die eier van 'n olifantvoël kan 'n deursnee van een meter en een bereik hoogte van 33 sentimeter, en die riooluitlaat kan tot 9 liter bereik. As dit met 'n hoendereier vergelyk word, sal dit ongeveer 200 eenhede neem om een ​​hiervan te vul. Een olifantvoëleier kan 120 mense voed.
Habitat en gedrag van die olifantvoël
Daar word gesê dat die olifantvoël vir meer as 60.000 XNUMX jaar in die oop woude van Madagaskar gewoon het, maar die laaste aangetekende waarneming het in die eiland se moerasagtige woud plaasgevind. Hulle is plantetende voëls. Hulle voed op plante en vrugte van die eiland Madagaskar, sowel as 'n groot aantal blare en takke. Daar word teoretiseer om die vrugte van Arecaaceae-plante in jou dieet in te sluit.
Daar is verskillende teorieë oor die oorsaak van die uitsterwing van hierdie voël, maar almal stem saam dat mense dit doodgemaak het. Die voël het die eiland lank regeer. Dit is sonder twyfel een van die grootste diere in die hele plek. Dit het geen natuurlike vyande of roofdiere wat groot genoeg is om dit te jag nie.
Die eerste teorie sê dat die uitsterwing sowat 2.000 XNUMX jaar gelede plaasgevind het, en die verskyning van mense op die eiland het die aankoms van die eerste roofdier gemerk wat die voëls kon hanteer. Weens hul enorme grootte het die setlaars hulle glo vermoor omdat hulle 'n bron van voedsel vir die bevolking was. Desondanks is die teorie van mening dat die eiland se eerste setlaars nie verantwoordelik was vir die uiteindelike verdwyning nie, aangesien rekords aandui dat baie van hulle oorleef het.
Maar soos die Arabiere die kus van Madagaskar bereik het, het die situasie vererger, want nie net is hulle gejag nie, maar hulle het hul neste vernietig om eiers te steel. Hiermee het hulle die voortplanting van voëls verhoed. Die deurslaggewende faktor in die uitwissing was ontbossing vir die landbou en sodoende hul huise vernietig.
Uiteindelik, as gevolg van voortgesette ontbossing van hul neshabitat, het hierdie diere uiteindelik in die 34de eeu uitgesterf. Op een of ander manier dring sommige mense daarop aan om alles te vernietig. Nou is net fossielbene en eiers van olifantvoëls gevind. Sommige van laasgenoemde het 'n omtrek van meer as een meter en 'n deursnee van meer as 160 cm. Om jou 'n idee te gee, is die volume daarvan ongeveer XNUMX keer dié van 'n eier.
Die legende vertel dat toe Marco Polo deur Madagaskar gegaan het, het hy gerugte gehoor van 'n groot voël, wat aanleiding gegee het tot die legende van die Roc-voël. Hierdie groot voëls woon in die berge en is deur baie skrywers in hul werke aangehaal. Die groot arend het groot krag.
Die olifantvoël se eier is die grootste wat nog aangeteken is, selfs groter as dié van 'n dinosourus. In 2015 word 'n olifantvoëleier vir ongeveer 70.000 400 euro opgeveil. Sy ouderdom is XNUMX jaar.
Baie wetenskaplikes het bevraagteken of die olifantvoël gekloon kan word. Aangesien die mens die rol van God speel, het hy eerstens die luukse om ander skepsels te laat uitsterf sonder om die gevolge daarvan op te weeg. Probeer hulle dan weer opwek. Die gevolge is steeds moeilik om te bereken.
Dit is deur die DNS-profiel van 'n uitgestorwe dier te vind dat dit kan "opwek." Hoe word dit bewerkstellig? Deur die kloningsproses, 'n "surrogaatmoeder" van 'n ander spesie van dieselfde familie word gebruik. Vir olifantvoëls kan volstruise gebruik word. Moet dus nie verbaas wees as jy in die nabye toekoms die plekke kan besoek wat Steven Spielberg vir sy Jurassic Park voorgestel het dat daar niks is om te beny nie. In die geval van olifantvoëls, kom ons hoop dat hulle voortgaan om hul ou eetgewoontes te handhaaf.