Ons ontwikkel leiers akademies in Afrikaans wat streef na ’n lewe van klassieke Christelike skoonheid, harmonie en wysheid saam met ander.
Ons Christelike geloof is ’n geloof wat ou en nuwe dinge te voorskyn bring. Die AP Akademie wil in sy styl en inhoud aan hierdie realiteit kleur gee. Ons is antiek-nuut. Dit beteken in die huidige klimaat dat daar ’n baie groter oor vir ons boodskap is. Die oes is inderdaad groot. Waar is die arbeiders wat opgwonde is om soos Isak die putte van sy vader Abraham oop te grawe?
Die Afrikaanse Protestantse Akademie het van meet af aan ook die putte van ’n ander Abraham oopgegrawe. Hy is deur sommige “Abraham die geweldige” genoem, maar is meer bekend as dr. Abraham Kuyper. As iemand in koorsoomblikke die APA wou tipeer as die Afrikaanse Protestantse Kuypers, sou baie mense waarskynlik instemmend die kop knik in ’n dit-spreek-vanself ritme. Tog is dit net ’n deel van die waarheid.
By die kruin van Skrifgetroue besinning was daar in die jare 1850-1950 ook langs die geniale Kuyper die uitnemend geleerde prof. Herman Bavinck. By hierdie kruin adem ’n mens ’n lewensbreë besinning. Die Here Jesus Christus is Koning oor alle lewensterreine. Die ganse werklikheid, die ganse lewe op aarde, strek tot sy eer en heerlikheid: individu, gesin, kerk, volk, politiek, landbou, ekonomie, regswese, medisyne, opvoeding, onderwys, noem maar op. Daar bestaan eenvoudig nie ’n duimbreedte van die lewe wat nie onder die gesag van Jesus Christus as Koning buig nie. Christelike filosofie en -vakwetenskap kry as gevolg daarvan beslag en dit gaan oor meer as Christene wat teologie, filosofie en vakwetenskap beoefen. Met so ’n benadering ontstaan daar mettertyd instellings op reformerende grondslag waarvan ons akademie ook ’n uitvloeisel is.
Die AP Akademie wil hierdie ou putte weer oopgrawe. By hierdie putte leer jy terugkyk tot by die antieke, terwyl jy jou besig hou met ’n kraakvars toekoms. Jou identiteit raak as’t ware antiek-nuut. Krag vir die uitdagings vandag is verbind aan die putte van die verlede waar daar nuwe water geskep word. So werk lewende tradisie: Nuwe water word by ou putte gevind. Veral Augustinus van die vroeë kerk, Calvyn ten tye van die Reformasie en die Dordtse vaders van die tyd net na die Reformasie, het antiek-nuwe geesdrif verleen op weg na hierdie kruin van Skrifgetroue besinning. Wie hier skep, moet egter kennis neem van ander wat ook kom skep. Ons kan nie sektaries raak nie. Ons leer ook om breër te kyk as net jou eie en om nie in isolasie te leef en te werk nie. Daar is ook andere in Switserland, Frankryk, Duitsland, Engeland, Skotland en die VSA wat by hierdie putte skep. Hulle sien dinge raak wat ons gemis het en ons mag weer die gunsie terugkaats. So werk ’n lewende tradisie: Die water bring verrassende lewe ver buite jou bekende bakens.
Iewers het mense aan hierdie erfenis begin wegkap. Binne die modernistiese klimaat wat heeltemal te beïndruk was met die vermoë van die rede, het Skrifkritiek gebarste reënbakke voor die kerk kom neersit wat die lewende water nie kon hou nie. Ná 1975 maak die organiese Skrifbeskouing plek vir ’n sg. “relasionele” waarheidsbegrip. Skrifkritiek word mode. Alle terreine word nie meer met ’n geïnspireerde Woord gekonfronteer nie. Teologiese en kulturele liberalisme gee die toon aan in die vakuum wat nie meer met God se wet en evangelie gekonfronteer word nie. ’n Liberaal-demokratiese lewensbeskouing, mens-gesentreerde prediking en kerklike lewe word die alternatief van die tydsgees. Uiteindelik hou die Kuyper- Bavinck kerke op met bestaan in Nederland.
As ’n mens bloot kon terugkeer na die akademiese werke van byvoorbeeld Kuyper, Bavinck en hulle geesgenote, dan was die AP Akademie se taak maklik. Tyd stap egter aan. Hulle het koers gehou in die ná-Verligtingsera. Dit was vóór die dae van die Eerste Wêreldoorlog. Die huidige tydsgees staan bekend as Postmodernisme. Dit is ná die Tweede Wêreldoorlog en die Koue Oorlog. Kolonies is iets van die verlede. Daar is organisasies soos die Verenigde Nasies en die Europese Unie. Vliegtuie en ruimtetuie bestaan. Die mense swerf nou met die rekenaar op die internet en kommunikeer d.m.v. skype, twitter, en sellulêre tegnologie. Toestande in Suid-Afrika lyk drasties anders. Al het jy dieselfde beginsels, word daar nuwe toepassings vir vandag gevra. Die vraag is nou: Wie stimuleer ons vandag om die evangelie antiek-vars te verkondig?
Die Teologie het deur die eeue heen die pas aangegee vir ‘n Christelike lewens- en wêreldbeskouing. Waar die Teologie die spoor van die Bybel verlaat het, het die ander vakwetenskappe normaalweg gevolg. Om dié rede is die Teologie vir die AP Akademie koersgewend vir ons totale wetenskaplike benadering.
In die manier waarop ons die wêreld rondom ons mooi maak, die aarde kultiveer en die wetenskap beoefen, getuig ons in werklikheid iets van ons beskouing oor God.
Die afgelope paar jaar is dikwels oor die Christelike lewensbeskouing gedink en wat dit prakties vir ons behels. Die Here leer die mens van die begin af om onderskeid te tref tussen die heidense en Bybelse maniere van kyk na die lewe op die gebiede van die kunste, kultuur en wetenskap.
Ons slagspreuk, “Ou spore – nuwe weë”, verwoord ons roeping om ’n klassiek-Christelike tradisie binne ons eie, sowel as ander gemeenskappe te bevorder. Dit het die Senaat aangespoor tot ’n bepaalde identiteit vir ons Akademie, waar ons strewe om nuut te dink oor die aanbied van huidige geakkrediteerde studierigtings. Die APA het van die begin af programme aangebied wat hul vertrekpunt in die ideaal van Christelike tersiêre onderwys het. Hierdie ideaal word tans aan die hand van klassiek-Christelike vertrekpunte stewig uitgebou. Die doel is om studente deur middel van uitnemende onderrig, volhoubaar toe te rus vir hulle roeping in die samelewing, selfs vir dit wat nog onbekend is. Hoe doen ons dit? Kom besoek ons om meer hieroor uit te vind! Die APA bedien studente met ’n leeromgewing waar die student binne ’n Christelike etos in Afrikaans as moedertaal kan studeer, maar uiteindelik gaan dit oor baie meer – hulle word voorgestel aan ’n leefwyse en ’n wêreld van skoonheid, harmonie en wysheid. Die dosente verbonde aan die APA streef na uitnemende vakkundigheid, wat die onderskeie dissiplines begrond in ’n baie spesifieke Christelike raamwerk. Hierin word hulle gemotiveer deur ’n liefde en passie vir hul roeping. Op hierdie weg is dit ons ideaal om ’n wêreldbeskoulike enjin vir ons samelewing te wees. Terselfdertyd wil ons deur persoonlike aandag, studente kweek wat met wysheid wandel waar hulle ook al mag gaan.
Die bevordering van ’n klassiek-Christelike tradisie in die Suid-Afrikaanse samelewing met sy verskillende gemeenskappe.