Hulle het die nag deurgebring in die voorste sitplekke en het oor baie dinge gesels (hulle sien mekaar maar sowat elke vyf jaar). Olifante was deur die nag om die watergat maar hulle kon nie hul hande voor hul oë sien in die nagdonkerte nie en die selfoonliggies was te lig in die broek.
Die twee was toe meer positief oor die penarie, en het maar in die skuiling gaan sit en na die voëls en bome gekyk. Chris wou teen die tyd ń vuur maak en rookseine die lug instuur, maar ouens wat nie rook nie het dikwels nie vuurhoutjies by hulle nie en die Prado se sigaretaansteker benodig ń motorbattery wat krag lewer.
Op die plek waar God die wind geskep het, oor die die riviersonderend: Klop my deurmekaar gedagtes van skaamte en hartseer, soos hitte golwe oor ‘n middagson karoo pad. Ek’t […]
Agter dik gerookte oë en die vervaagde lyne van drank, hoop ek liewer vir jou: skynbeelde van ‘n salvia trip, sodat die “wees” van jou liggaam glip. Sodat jy werklik […]
Ek sien hoe jy deur die slag-velde loop, hoe elke gras voor jou buig. Nes toe ons in die strate van kaapstad baljaar het, toe die hoeke van oe jou […]