Die koronapandemie en die maatreëls wat getref moes word om dit te bestry, is sekerlik besig om die grootste menslike tragedie sedert die Tweede Wêreldoorlog te veroorsaak.
Die ongekende ekonomiese gevolge gaan na verwagting baie langer as die pandemie duur. Die noodsaaklike maatreëls om die verspreiding van die virus te strem, het die krisis verder verdiep en vererger. Die Internasionale Arbeidsorganisasie bereken dat globale werkloosheid gaan verdubbel, en dat bykans 200 miljoen mense hul werk kan verloor. Dit gaan die lewens en lewensmiddele van byna ’n miljard afhanklikes en ander mense op die een of ander wyse raak. Die krisis gaan egter nóg wyer uitkring as gevolg van die kettingreaksie wat die inperking van sowat 3 miljard mense wêreldwyd meebring. In Suid-Afrika word verwag dat meer as ’n miljoen poste in die slag kan bly, wat minstens 5 miljoen mense se lewens kan raak.
Miljoene besighede word wêreldwyd hard deur die krisis getref, met die gepaardgaande rimpeleffek op mense, belastinginkomste, en die vermoë van state om noodsaaklike dienste soos gesondheidsorg en onderwys te lewer. Daarby ly honderde miljoene jongmense se onderwys en opleiding onder die inperkings, en meer as ’n miljard mense kan in armoede en ellende gedompel word. Die gesaghebbende ekonomiese blad, Bloomberg, berig dat die meer as $8 triljoen wat regerings toegewys het om die krisis te beveg, steeds nie genoeg sal wees nie.
Die krisis is nog nie verby nie, maar dit word reeds aanvaar dat die Covid-19-pandemie die Tweede Wêreldoorlog as die belangrikste verwysingspunt in die moderne era gaan vervang.
Hy het ’n swart swaan in sy opspraakwekkende boek van 2007, The Black Swan: The Impact of the Highly Improbable, beskryf as ’n rare, hoogs onwaarskynlike en onvoorspelbare “uitskieter” van ’n gebeurtenis wat skielik ’n geweldige impak het. Taleb het destyds al ernstig teen die gevaar van ’n globale pandemie gewaarsku: “Ek sien ’n risiko van ’n dodelike virus wat vinnig oor die hele planeet versprei namate mense meer oor die wêreld reis”.
Dit is tragies dat daar meer gepraat as gedoen is oor hierdie en talle ander waarskuwings. Taleb het onlangs ergerlik teruggekap teen die bestempeling van die pandemie as ’n swart swaan, en korona as ’n voorspelbare en voorkombare “wit swaan” beskryf. Hy sê dat geen regerings ’n verskoning het vir hul onvoorbereidheid op die virus en sy vinnige verspreiding nie. Regerings was, volgens Taleb, te suinig om voorkomend sente te spandeer, en daarom moet hulle nou triljoene uitgee.
Dit bly dus onverklaarbaar dat die wêreld so onverhoeds betrap is. Dit het meegebring dat daar Middeleeuse noodplanne soos die inperking van hele lande en stede gemaak moes word om die krisis te probeer afweer. Selfs die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) was onvoorbereid: hulle hoof het ’n week nadat China ’n noodtoestand verklaar het, steeds met die Chinese regering saamgestem dat die virus nie tussen mense oorgedra kan word nie, en dat dit nie ’n internasionale gesondheidskrisis was nie.
Die ergste is dat niksvermoedende bevolkings nou die spit moet afbyt vir die onbegryplike en selfs roekelose nalatigheid van hul owerhede, deur die verlies van baie se lewe en nog meer se lewensmiddele. Dit was regerings se taak om die waarskynlikheid van ’n dodelike globale pandemie te voorsien, waar moontlik te voorkom, en daarvoor te beplan om bevolkings te beskerm. Die ironie is dat die meeste staatsleiers boonop vir hul nalatigheid “beloon” word met groter steun van ’n dankbare bevolking – die helde in die krisis waarvoor hulle medeverantwoordelik is!
’n Wêreldwye pandemie was nie eens op die WEF se radarskerms nie. Hulle was meer bekommerd oor die klimaat as oor die mensdom se lewe.
In Suid-Afrika is die regering ewe onverhoeds gevang. Hulle het boonop die openbare gesondheidsorgstelsel vir meer as ’n dekade so beroerd bestuur, dat dit nie ’n toename van siekes kan hanteer nie. Daarby is die land al net voor die krisis tot rommelstatus afgradeer as gevolg van die ANC-regering se swak landsbestuur. Die bevolking moet nou toekyk hoe meer as ’n miljoen landgenote hul werk verloor en talle meer hul lewensmiddele kwyt is.
Boonop blyk dit nou dat die regering se aanvanklike aannames oor die hoeveelheid mense wat deur die pandemie besmet kon word, verkeerd was. Dit word ook duidelik dat die verlenging van die strawwe inperkingsmaatreëls die krisis verder verleng en vererger en in ’n ekonomiese ramp omskep.
Die Suid-Afrikaanse bevolking gaan nog lank ly onder die pandemie, die regering se onvoorbereidheid daarop, die owerhede se swak bestuur van die ekonomie, die treurige toestand van die openbare gesondheidsorg, en die ekonomiese krisis wat drasties vererger is deur die lang en onbepaalde inperking se drakoniese regulasies, en die onbekostigbare maatreëls van die regering om die gevolge van die krisis te verlig.