Genres | ARTMO | Die kunsnetwerk | Connecting The Art World
U gewete | Vorden Art
2017 | Denemarke
Spirit Cloud | Xiaojing Yan | 2016 | Kanada
In die beeldende kunste beskryf en kategoriseer genres die styl hoe die onderwerp van 'n kunswerk uitgebeeld of gevorm word.
Die term "Genre" is egter 'n definisie vir styl en nie "Medium" (materiale) wat gebruik word nie.
Daarom kan selfs die medium beeldhouwerke, en nie net skilderye nie, abstrakte, figuurlike, konkrete kuns, ensovoorts van die genre wees.
Aangesien sommige genres 'n oorvleuelende eienskap met ander genres het, is dit redelik om 'n enkele kunswerk met meer as een genre te beskryf.
Sommige genres moet egter nie saam met een kunswerk gekies word nie, want dit sou mekaar weerspreek.
Enkele voorbeelde vir veelvuldige genres wat vir een kunswerk gekies is, kan die volgende wees:
Abstrakte en Abstrakte Ekspressionisme
Realisme en Figuurlik
Enkele voorbeelde vir genres wat nie gekies moet word om een ​​kunswerk te kategoriseer nie, omdat dit teenstrydig sou wees ...
Abstrak en Figuurlik
Abstrak en Kubisme
Abstrak en Konseptueel
Surrealisme en Realisme
Fantasties en Figuurlik
'n Paar voorbeelde vir alleenstaande genres wat nie saam met ander genre gekategoriseer mag word nie
Abstrakte Ekpressionisme is 'n kunsbeweging wat in die laat XNUMX's en tydens die XNUMX's in Amerikaanse skilderkuns plaasgevind het, veral in New York.
Abstrakte ekspressioniste wou abstrakte kunswerke skep, wat ook emosioneel en ekspressief was.
Spontane, outomatiese en onderbewuste skeppings was fundamentele eienskappe wat geïnspireer is deur die surrealiste wat voorafgegaan het.
Abstrakte kuns gebruik 'n visuele taal van vorm, kleur en lyne.
'n Komposisie wat kan bestaan ​​met 'n mate van onafhanklikheid van visuele verwysings in die wêreld.
Vorms, kleure, toon, en gebare merke is gebruik, terwyl letterlike uitbeelding van die sigbare wêreld vermy word.
Abstrakte kuns, nie-figuurlike kuns, nie-objektiewe kuns en nie-voorstellende kuns is losweg verwante terme.
Dit is soortgelyk, maar miskien nie met dieselfde betekenis nie.
Abstraksie dui op 'n afwyking van die werklikheid in die uitbeelding van beeldspraak in kuns.
Hierdie afwyking van akkurate voorstelling kan gering, gedeeltelik of volledig wees. Abstraksie bestaan ​​langs 'n kontinuum.
Selfs van kuns wat vir die hoogste graad van waarskynlikheid mik kan gesê word dat abstrak is, ten minste teoreties, want perfekte voorstelling is waarskynlik buitensporig ontwykend.
'n Abstrakte kunswerk kan ook nie as figuurlik gekategoriseer word nie, aangesien dit teenstrydig sou wees.
Kalligrafie is 'n visuele kuns wat verband hou met skryf.
Dit is die ontwerp en uitvoering van letters met 'n breë-tip instrument, kwas of ander skryfinstrument.
'N Hedendaagse kalligrafiese praktyk kan gedefinieer word as die kuns om vorms aan tekens op 'n ekspressiewe, harmonieuse en bekwame manier te gee.
Moderne kalligrafie wissel van funksionele inskripsies en ontwerpe tot kunswerke waar die letters al dan nie leesbaar is nie. Klassieke kalligrafie verskil van tipografie en nie-klassieke hand-lettering, hoewel 'n kalligraaf beide kan oefen.
Kalligrafie floreer steeds in die vorm van trou uitnodigings en uitnodigings vir geleenthede, lettertipe-ontwerp en tipografie, oorspronklike logo met die hand-letters, godsdienstige kuns, aankondigings, grafiese ontwerp en opdrag vir kalligrafiese kuns, inskrywings van klipgedeeltes en gedenkdokumente.
Dit word ook gebruik vir rekwisiete en bewegende beelde vir film en televisie, en ook vir getuigskrifte, geboortesertifikate, kaarte en ander geskrewe werke.
Fontein | 1917 | Marcel Duchamp
Stene | 1976 | Carl Andre
Konseptuele kuns gebruik dikwels voorwerpe in die wêreld wat bymekaargemaak is in 'n installasie of beeldhouwerk.
Waar die idee en konsep van die werk van groter belang is as die objek en estetiese bekommernisse. Konseptuele kuns kan byna enige iets wees of na enige iets lyk
Dit is omdat 'n konseptuele kunstenaar, in teenstelling met 'n skilder of beeldhouer wat wil nadink oor die beste manier om hul idee uit te druk deur verf, beeldmateriaal en -tegnieke te gebruik, 'n konseptuele kunstenaar gebruik watter materiale of vorme ook al die geskikste is om hul idee oor te dra - dit kan enige iets wees van 'n opvoering tot 'n geskrewe beskrywing.
Alhoewel daar nie een styl of vorm deur konseptuele kunstenaars gebruik word nie, het daar uit die laat 1960's sekere neigings na vore gekom.
Alhoewel baie kunstenaars 'n 'konsep' in hul gedagtes het voordat hulle begin skep, maar dit maak dit nie 'n kunswerk 'n "konseptuele" werk nie.
Die finale kunswerke self moet erken word as 'n konsep van een of ander aard. Die mees voor die hand liggende kenmerk is die gebruik van elemente en items wat gewoonlik nie gebruik word om 'n kunswerk te skep nie.
Die vyf wêrelde of onnodige transformasie | Reinhard Zich
2016 | Oostenryk
Max Bill | Kontinuïteit | 1986
Betonkuns was 'n kunsbeweging met 'n sterk klem op meetkundige abstraksie.
Die term is eers deur Theo van Doesburg geformuleer en is daarna in XNUMX deur hom gebruik om die verskil tussen sy visie op kuns en dié van ander abstrakte kunstenaars van die tyd te definieer.
Proun Vrashchenia deur El Lissitzky, 1919
Konstruktivisme was 'n artistieke en argitektoniese filosofie wat in Rusland begin het in XNUMX deur Vladimir Tatlin.
Dit was 'n verwerping van die idee van outonome kuns. Hy wou kuns 'konstrueer'.
Die beweging was ten gunste van kuns as praktyk vir sosiale doeleindes.
Konstruktivisme het 'n groot invloed gehad op die moderne kunsbewegings van die XNUMXste eeu, wat 'n groot invloed op die neigings in die Bauhaus en De Stijl gehad het. Die invloed daarvan was wydverspreid, met groot uitwerking op argitektuur, beeldhouwerk, grafiese ontwerp, industriële ontwerp, teater, film, dans, mode en tot 'n sekere mate musiek.
Pablo Picasso | 1910 | Meisie met 'n mandolien
Kubisme is 'n vroeë XNUMXe-eeuse kunsbeweging, onder leiding van onder andere Pablo Picasso en Georges Braque, onder ander belangrike figure.
Die basis van Kubisme was om radikale, gefragmenteerde en abstrakte voorstellings van onderwerpe te skep deur kubieke en geometriese buitelyne te gebruik.
Julian Trevelyan | Die harde realiteite van die Britse lewe gedokumenteer tydens die Depressie in
Dokumentêre kuns hou verband met werk wat fokus op regte wêreldkwessies en word dikwels geassosieer met fotografie en film.
Voorheen geassosieer met die idee van objektiwiteit, stimuleer die postmodernisme egter 'n groter bewustheid van die subjektiewe aard van kuns en werk wat dikwels as 'dokumentêr' beskou word.
'Dokumentêr' het dus 'n term geword met breër en losser interpretasies.
Edvard Munch | Die skree | 1893
El Greco | Uitsig oor Toledo
Met die ekspressionisme word die werklikheid verdraai om 'n meer subjektiewe uitdrukking van die kunstenaar se gevoelens, emosies en idees oor te dra.
Ekspressioniste het probeer om kuns met egtheid te versterk en te reageer teen die Impressionisme en die meer getroue weergawes van die natuur.
Ekspressionisme word sterk geassosieer met moderne Duitse en Oostenrykse kuns, wat dikwels ook Duits-ekspressionisme genoem word.
Die seun en die trolle | John Bauer | 1915
Fantastiese kuns word nie streng geassosieer met 'n spesifieke historiese tyd of beweging nie.
Fantastiese kuns bevat nie-realistiese, mistieke, mitiese en folkloriese onderwerpe of tonele.
Die term is nou verwant aan onlangse kuns van die XNUMXth.
Ein Meerhafen ('A Seaport'), 'n figuurlike landskap deur die Oostenrykse kunstenaar Johann Anton Eismann (1604–1698), wat geboue, mense, skepe en ander kenmerke uitbeeld wat individueel onderskei kan word; in kontras met.
Sittende figuur | Daniel Arsham | 2012
Figuurlik word gebruik om kuns te beskryf wat sterk verwys na die regte wêreld en in die besonder die menslike figuur.
Die term het meer gewild geword nadat die gewildheid van abstrakte kuns gegroei het om kunstenaars wat verwysings na die regte wêreld in hul werke behou het, te beskryf.
Daarom is dit per definisie representatief.
Word verkeerdelik gebruik om kunswerke as figuurlik te kategoriseer net omdat daar 'n 'figuur' is.
Dit alleen maak dit nie 'n figuurlike kunswerk nie. Die kunswerk moet die onderwerp in byna fotografiese presisie vertoon.
Dit tel vir elke medium, dit wil sê of dit 'n skildery of 'n beeld is.
Aangesien figuurlike in skrille kontras met abstrak is, kan 'n kunswerk ook nie as abstrak en figuurlik gekategoriseer word nie, aangesien dit teenstrydig sou wees.
Rockwell se eerste verkenningskalender | 1925
Illustrasie deur Jessie Willcox Smith
'n Illustrasie is 'n versiering, interpretasie of visuele verklaring van 'n teks, konsep of proses, ontwerp vir integrasie in gepubliseerde media, soos plakkate, strooibiljette, tydskrifte, boeke, onderrigmateriaal, animasies, videospeletjies en films.
Illustrasie as kuns:
Vandag, deels deur die groei van grafiese roman- en videospeletjie-industrieë, sowel as die toenemende gebruik van illustrasies in tydskrifte en ander publikasies, word illustrasies nou 'n gewaardeerde kunsvorm wat 'n wêreldmark kan aangaan.
Claude Monet | hefboom alleen | 1872
Impressionisme was 'n kunsbeweging wat in die laat XNUMXde eeu in Frankryk ontwikkel het.
Vinnige en afgedopte borselwerk is gebruik om die kortstondige eienskappe van lig en kleur oor te dra.
Kunstenaars het buite die ateljee geskilder vir groter bewustheid van die veranderende aard van tonele.
Kunstenaars wat met Impressionisme verband hou:
Alexander Kanoldt | Stillewe II | 1922
Giorgio de Chirico | Liefdeslied | 1914
Magiese Realisme beskryf 'n oorwegend realistiese kunswerk waar magiese of bonatuurlike elemente geïmplementeer is.
Uitgevind deur die Duitse fotograaf, kunshistorikus en kunskritikus Franz Roh in XNUMX.
Tony Smith | Gratis rit | 1962
Yves Klein | IKB 191 | 1962 | Monochroom skildery
Minimalistiese kunstenaars beoog om buite verteenwoordiging, assosiasie en metaforiese gevolgtrekkings te veroordeel.
Geplaas in die XNUMX's in die VSA, het hulle die idee voorgestaan ​​dat die kern van die werk die werk self is en nie 'n verband met 'n ander ding nie.
Minimalisme word gekenmerk deur die klem op medium en vorm.
Roy Lichtenstein | Verdrinkende meisie | 1963
Popkuns word dikwels gesien as 'n kunsbeweging.
Het in die middel- tot laat-1950's in Brittanje en die Verenigde State ontstaan.
Die beweging bied 'n uitdaging aan tradisies van beeldende kuns deur beelde uit die populêre en massakultuur, soos advertensies, strokiesboeke en alledaagse kulturele voorwerpe, in te sluit.
Een van die doelstellings daarvan is om beelde van die populêre (in teenstelling met die elitistiese) kultuur in kuns te gebruik, met die klem op die banale of kitschagtige elemente van enige kultuur, meestal deur die gebruik van ironie.
Dit word ook geassosieer met die kunstenaars se gebruik van meganiese reproduksie- of weergawetegnieke. In popkuns word materiaal soms visueel uit die bekende konteks verwyder, geïsoleer of gekombineer met onverwante materiaal.
As gevolg van die gebruik van voorwerpe en beelde wat gevind is, is dit soortgelyk aan Dada.
Popkuns en minimalisme word beskou as kunsbewegings wat die postmoderne kuns voorafgaan, of is van die vroegste voorbeelde van die postmoderne kuns self.
Popkuns neem dikwels beelde wat tans in advertensies gebruik word aan.
Produk etikettering en logo's verskyn prominent in die beelde wat deur popkunstenaars gekies is, gesien in die etikette van Campbell's Soup Cans, deur Andy Warhol.
Selfs die etikettering aan die buitekant van 'n vragkas wat voedselitems vir kleinhandel bevat, is as onderwerp in popkuns gebruik, soos aangetoon deur Warhol se Campbell's Tomato Juice Box, 1964.
Realisme is in teenstelling met verbeeldingryke interpretasies.
Die oorsprong van realisme is in en om die middel van die negentiende eeu.
Dit word gekenmerk deur 'n naturalistiese manier van skilder en 'n begeerte om 'n akkurate, gedetailleerde en fotografiese voorstelling van 'n onderwerp te skep.
Die olifant-celebes | Max Ernst | 1921
Surrealistiese werke bevat die element van verrassing, onverwagse samestellings en "non sequitur".
Anti-rasioneel en in teenstelling met figuurlike surrealistiese kuns het nie-reële elemente, so dit is in die sin van die woord nie realisties nie.
Antonio Del Prete | Napels | Italië
Kunsmedia is 'n term wat gereeld verwys na die materiaal wat 'n kunstenaar, komponis of ontwerper gebruik om 'n kunswerk te skep.
Dit kan egter ook gebruik word om te verwys na 'n kombinasie van materiale wat gebruik word om die kunswerk te skep.
2013 | VSA
Collage beskryf sowel die tegniek as die resulterende kunswerk waarin stukke papier, foto's, materiaal en ander efemera gerangskik is en op 'n ondersteunende oppervlak geplak word.
Verskeie voorbeelde van toegepaste kunste deur die geskiedenis.
Ontwerp in toegepaste kuns is al die kunste wat ontwerp en versiering toepas op alledaagse en in wese praktiese voorwerpe om dit esteties aangenaam te maak.
Die term word onderskei met die beeldende kunste, wat die voorwerpe produseer sonder praktiese gebruik, waarvan die enigste doel is om mooi te wees of om die intellek op een of ander manier te stimuleer.
In die praktyk oorvleuel die twee dikwels. Toegepaste kuns oorvleuel grotendeels met dekoratiewe kunste, en die moderne maak van toegepaste kuns word gewoonlik ontwerp genoem. In die toegepaste kunste is die term egter die geval ontwerp moet slegs gebruik word vir XNUMXD-voorwerpe en nie vir XNUMXD nie (skilderye, ens.).
Ontwerp soos in die algemene definisie (nie in toegepaste kuns nie) is 'n plan of spesifikasie vir die konstruksie van 'n voorwerp of stelsel of vir die implementering van 'n aktiwiteit of proses.
teamLab Grensloos | Tokio | Japan
Digitale kuns is 'n term wat gebruik word om kuns te beskryf wat met behulp van digitale tegnologie gemaak of aangebied word.
Madame Palmyre met haar hond | Henri de Toulouse-Lautrec | 1897
Tekeninge word geskep deur verskillende instrumente te gebruik om papier of 'n ander tweedimensionele medium te merk. Instrumente sluit grafietpotlode, pen en ink, gekleurde potlode, kryte, houtskool, kryt, verskillende soorte uitveërs, merkers en stylusse in.
'N Tekeninstrument laat 'n klein hoeveelheid materiaal op die oppervlak los en laat 'n sigbare merk. Die algemeenste ondersteuning vir tekenwerk is papier, hoewel ander materiale, soos karton, hout, plastiek, leer, doek en karton, wel gebruik kan word.
Tekening is een van die oudste vorme van menslike uitdrukking binne die beeldende kunste. Dit gaan oor die algemeen oor die nasien van lyne en toonareas op papier / ander materiaal, waar die akkurate voorstelling van die visuele wêreld op 'n plat oppervlak uitgedruk word. Tradisionele tekeninge was monochroom, of het ten minste min kleur gehad, terwyl moderne kleurpotloodtekeninge 'n grens tussen tekening en skilderkuns kan benader of oorsteek.
In die Westerse terminologie word tekening onderskei van skilderkuns, selfs al word soortgelyke media dikwels in albei take gebruik. Droë media, wat gewoonlik met tekenwerk geassosieer word, soos kryt, kan in pastelskilderye gebruik word. Tekening kan met 'n vloeibare medium gedoen word, met borsels of penne toegedien word. Soortgelyke draers kan ook albei dien: Skildery behels meestal die toepassing van vloeibare verf op voorbereide doek of panele, maar soms word 'n ondertrek eers op dieselfde steun getrek.
Antonio Del Prete | Italië | 2017 | Olieverf op doek met toepassings soos pêrels en Swarovski-kristalle.
Gemengde media beskryf kunswerke wat bestaan ​​uit 'n kombinasie van verskillende media of materiale.
Wat is die verskil tussen gemengde media en multimedia-kunswerke?
Alhoewel albei terme kunswerke beskryf wat met 'n verskeidenheid materiale vervaardig word, word multi-media meestal gebruik om 'n kunswerk te definieer wat 'n kombinasie van elektroniese media, soos video, film, klank en rekenaars, insluit.
Liu Dao | 2018 | Sjina
Multimedia-kuns is 'n innoverende vakgebied wat 'n groot verskeidenheid kunsvorme wil verenig.
Dit word kreatief bereik deur 'n verskeidenheid artistieke insigte en kunswerke soos film, letterkunde, uitvoering, musiek en klank, drama, visuele kuns of ontwerp te kombineer.
Eduardo Kac | Installasie "Genesis" | 1999
Nuwe mediakuns verwys na kunswerke wat met nuwe mediategnologieë geskep is, insluitend
kuns as biotegnoloog
Nuwe mediakuns behels dikwels interaksie tussen kunstenaar en waarnemer of tussen waarnemers en die kunswerk wat daarop reageer.
Verf is die gebruik van die aanwending van verf, pigment, kleur of ander medium op 'n soliede oppervlak (ondersteuningsbasis).
Die medium word gereeld met 'n kwas op die basis aangebring, maar ander werktuie, soos messe, sponse en lugborsels, kan gebruik word.
Die finale werk word ook 'n skildery genoem.
Skilderkuns is 'n belangrike vorm in die visuele kunste, en bring elemente in soos teken, gebaar (soos in gebaarskildering), komposisie, vertelling (soos in narratiewe kuns), of abstraksie (soos in abstrakte kuns).
Skilderye kan naturalisties en representatief wees (soos in 'n stillewe- of landskapskildery), fotografies, abstrak, narratief, simbolisties (soos in simbolistiese kuns), emosioneel (soos in ekspressionisme), of polities van aard (soos in artivisme).
Saam | Yenny Cocq | 2018 | VSA
Beeldhouwerk is die tak van die visuele kunste wat in drie dimensies werk.
Dit is een van die plastiese kunste.
Duursame beeldhouwerk het oorspronklik gebruik gemaak van kerfwerk en vormwerk in klip, metaal, keramiek, hout en ander materiale, maar sedert die modernisme was daar 'n byna volledige vryheid van materiale en proses.
Wolksel | Xiaojing Yan | 2014 | Kanada
Visuele Kunste word in periodes in die volgende volgorde ingedeel:
Antieke Klassieke Kuns
Hierdie terme word dikwels misbruik, aangesien dit nie die styl (genre) waarin 'n kunswerk geskep word, beskryf nie.
Alhoewel sekere genres in sekere tydperke die gunsteling styl was. Desondanks is hierdie terme gewoonlik 'n definisie van "wanneer" nie "hoe" nie.
Kunshistorici ondersoek werk binne die konteks van sy tyd. Dit kan egter gereeld gesien word dat die definisies van die periode mekaar oorvleuel, afhangende van die kunshistorikus of museum wat hul beskrywing vind. Alhoewel historici dikwels die motiverings en imperatiewe van die skepper in ag neem; met inagneming van die begeertes en vooroordele van sy beskermhere en borge; met 'n vergelykende analise van temas en benaderings van die kollegas en onderwysers van die skepper; en met inagneming van ikonografie en simboliek.
Kortom, hierdie benadering ondersoek die kunswerk binne die konteks van die wêreld waarin dit geskep is.
Ongeag die oorvleuelende definisies, die begrippe Hedendaagse, Moderne ensovoorts, beskryf egter aanvanklik 'n spesifieke tydsperiode.
Jeff Koons | Ballonhond | 1994-2000
Gekategoriseer as Hedendaags is 'n aanduiding dat die kuns in die hede geskep is.
'Teenwoordig' in hierdie konteks definieer kuns wat van 1946 tot vandag toe geproduseer is.
Elke kunswerk, ongeag die styl, tegniek of genre wat deur 'n lewende kunstenaar geskep word, is standaard kontemporêr. Daarom is dit letterlik onmoontlik vir 'n lewende kunstenaar om 'n "moderne" kunswerk te skep.
Die definisie van wat kontemporêr is, is natuurlik altyd aan die beweeg, veranker in die hede met 'n begindatum wat vorentoe beweeg, en die werke wat die kontemporêre kunsvereniging in 1910 gekoop het, kon nie meer as kontemporêr beskryf word nie.
Sommige definieer kontemporêre kuns as kuns wat binne "ons leeftyd" geproduseer word, en erken dat lewens en lewensduur verskil. Daar is egter 'n erkenning dat hierdie generiese definisie onderhewig is aan gespesialiseerde beperkings.
Die klassifikasie van "kontemporêre kuns" as 'n spesiale soort kuns, eerder as 'n algemene byvoeglike frase, gaan terug na die begin van die Modernisme in die Engelssprekende wêreld. In Londen is die Contemporary Art Society in 1910 gestig deur die kritikus Roger Fry en andere as 'n private vereniging om kunswerke te koop om in openbare museums te plaas. 'N Aantal ander instellings wat die term gebruik, is in die 1930's gestig, soos in 1938, die Contemporary Art Society of Adelaide, Australië, en 'n toenemende getal na 1945.
Baie, soos die Instituut vir Kontemporêre Kuns, het Boston hul name verander in dié van 'Moderne kuns' in hierdie periode, aangesien Modernisme gedefinieer is as 'n historiese kunsbeweging, en baie 'moderne' kuns opgehou het om 'kontemporêr' te wees.
Kontemporêr definieer geen spesifieke genre soos Abstrak, Realisme, Popkuns, ens. nie
Vincent van Gogh | 1889, Mei 1890
Country Road in Provence snags
Paul Cézanne | Die groot baders
Moderne kuns omvat kunswerke wat gedurende die tydperk vervaardig is en ongeveer strek vanaf
1860 tot 1945.
Die term word gewoonlik geassosieer met kuns waarin die tradisies van die verlede in 'n gees van eksperimentering opsy gegooi is.
Moderne kunstenaars het geëksperimenteer met nuwe maniere om te sien en met vars idees oor die aard van materiale en funksies van kuns.
Die neiging weg van die vertelling, wat kenmerkend was vir die tradisionele kuns, tot abstraksie is kenmerkend van baie moderne kuns. Meer onlangse artistieke produksie word dikwels kontemporêre kuns of postmoderne kuns genoem.
Moderne kuns begin met die erfenis van skilders soos Vincent van Gogh, Paul Cézanne, Paul Gauguin, Georges Seurat en Henri de Toulouse-Lautrec wat almal noodsaaklik was vir die ontwikkeling van moderne kuns. Aan die begin van die 20de eeu het Henri Matisse en verskeie ander jong kunstenaars, waaronder die pre-kubiste Georges Braque, André Derain, Raoul Dufy, Jean Metzinger en Maurice de Vlaminck die kunswêreld in Parys 'n rewolusie gebring met 'wilde', veelkleurige, ekspressiewe landskappe. en figuurskilderye wat die kritici Fauvism genoem het. Matisse se twee weergawes van The Dance was 'n belangrike punt in sy loopbaan en in die ontwikkeling van moderne skilderkuns. Dit weerspieël Matisse se aanhoudende fassinasie met primitiewe kuns: die intense warm kleur van die figure teen die koel blougroen agtergrond en die ritmiese opeenvolging van die dansende naaktheid dra die gevoelens van emosionele bevryding en hedonisme oor.
Daarom kan 'n lewende kunstenaar sy kunswerke gewoonlik nie as Modern beskou nie, aangesien hierdie periode verwys na kunstenaars wat reeds oorlede is.
U gewete | Vorden Art | 2017 | Denemarke
Abstrakte Ekpressionisme is 'n kunsbeweging wat in die laat 1940's en tydens die 1950's in Amerikaanse skilderkuns plaasgevind het, veral in New York.
Wassily Kandinsky | Eerste abstrakte waterverf | 1910
Waar die idee en konsep van die werk van groter belang is as die objek en estetiese bekommernisse.
Die vyf wêrelde of onnodige transformasie
Reinhard Zich | 2016 | Oostenryk
Die term is eers deur Theo van Doesburg geformuleer en is daarna in 1930 deur hom gebruik om die verskil tussen sy visie op kuns en dié van ander abstrakte kunstenaars van die tyd te definieer.
Kubisme is 'n vroeë 20e-eeuse kunsbeweging, onder leiding van onder andere Pablo Picasso en Georges Braque, onder ander belangrike figure.
Julian Trevelyan | Die harde realiteite van die Britse lewe tydens die Depressie in die 1930's is gedokumenteer
Die term is nou verwant aan onlangse kuns van die 20th.
Dit alleen maak dit nie 'n figuurlike kunswerk nie.
Die kunswerk moet die onderwerp in byna fotografiese presisie vertoon.
Sittende glasfiguur | Daniel Arsham | 2012
Impressionisme was 'n kunsbeweging wat in die laat 19de eeu in Frankryk ontwikkel het.
Uitgevind deur die Duitse fotograaf, kunshistorikus en kunskritikus Franz Roh in 1925.
Geplaas in die 1960's in die VSA, het hulle die idee voorgestaan ​​dat die kern van die werk die werk self is en nie 'n verband met 'n ander ding nie.
Museum vir Moderne Kuns | New York
Die Cheddar-kaasdoek | Andy Warhol
Campbell's sopblikkies | 1962
Blue Spray Harvest | Graham Honaker II | 2013 | VSA
Newskool ASCII Screenshot met die woorde “Closed Society II”
Kunshistorici ondersoek werk binne die konteks van sy tyd.
Dit kan egter gereeld gesien word dat die definisies van die periode mekaar oorvleuel, afhangende van die kunshistorikus of museum wat hul beskrywing vind.
Alhoewel historici dikwels die motiverings en imperatiewe van die skepper in ag neem; met inagneming van die begeertes en vooroordele van sy beskermhere en borge; met 'n vergelykende analise van temas en benaderings van die kollegas en onderwysers van die skepper; en met inagneming van ikonografie en simboliek.
Jeff Koons | Ballonhond (geel) | 1994-2000
Vincent van Gogh | Country Road in Provence snags
1889, Mei 1890 | Kröller-Müller Museum
Moderne kuns begin met die erfenis van skilders soos Vincent van Gogh, Paul Cézanne, Paul Gauguin, Georges Seurat en Henri de Toulouse-Lautrec wat almal noodsaaklik was vir die ontwikkeling van moderne kuns.
Aan die begin van die 20de eeu het Henri Matisse en verskeie ander jong kunstenaars, waaronder die pre-kubiste Georges Braque, André Derain, Raoul Dufy, Jean Metzinger en Maurice de Vlaminck die kunswêreld in Parys 'n rewolusie gebring met 'wilde', veelkleurige, ekspressiewe landskappe. en figuurskilderye wat die kritici Fauvism genoem het.
Matisse se twee weergawes van The Dance was 'n belangrike punt in sy loopbaan en in die ontwikkeling van moderne skilderkuns. Dit weerspieël Matisse se aanhoudende fassinasie met primitiewe kuns: die intense warm kleur van die figure teen die koel blougroen agtergrond en die ritmiese opeenvolging van die dansende naaktheid dra die gevoelens van emosionele bevryding en hedonisme oor.
Paul Cézanne | Die groot baders | 1898-1905
MoMa | Die Museum vir Moderne Kuns
Murcian Metalmorphosis | Ontplofde Skedel | Antonio Del Prete
Fynere Kunste Kleur Werkstroom Joel Tjintjelaar
Weerspieël Raw Realities: World Press Photo 2020 Winners
Waterverfkrygers: Skilderye wat die stryd teen COVID-19 uitbeeld
Hype-siklus | Slim saak
REKURSIE | Maxim Zhestkov
Teen Grey Tristesse