Israelmusthear - Engele
Home Books English Booklist Afrikaanse Boeke News Newsletters Nuusbriewe Monthly Studies 2014 Januarie Februarie Maart April Mei Junie Julie Augustus September Oktober November Desember 2015 Januarie Februarie Maart April Mei Junie Julie Augustus September Oktober November Desember 2016 Januarie_2016 Februarie_2016 Maart_2016 April_2016 Mei_2016 Junie_2016 Julie_2016 Augustus_2016 September_2016 Oktober_2016 November_2016 Desember_2016 2017 Januarie_2017 Februarie_2017 The Author Office Blog Contact Us Downloads Gedagtes 2015 Sermons Engele
Hits: 1823	E-Boek: Engele
Die Christelike Beskouing van Die Skepping en Die Heelal
Op sy beste is die koue onpersoonlike wetenskaplike beskouing van die heelal één van die heerskappy van die verstand oor die materie (“Mind over matter”), en op sy slegste stel hy dit voor as ‘n siellose masjien. In teenstelling hiermee is die Bybel se beskouing vol van lewende “persoonlikhede”. Dit erken dat daar ‘n Wet is wat die openbaring is van die Wil van ‘n Goddelike Skepper wat Wysheid, Liefde en Krag is, “Van wie elke geslag in die hemele en op die aarde sy naam ontvang” - (Efés. 3:15). Hierdie wesens in die hemele en op die aarde vorm ‘n familiekring met twee terreine van bestaan, as het ware, maar tog een in geheel. Dit is dus geen verrassing nie wanneer ons sien dat lede van hierdie familiekring die wette van die heelal “administreer” nie.
Dit sou voorwaar tragies wees indien ons onsself toelaat om tot so ‘n mate die slagoffers van die waarneming van ons sintuie, of so materialisties, te wees, dat ons sou weier om te glo in ‘n “orde van geesteswesens”, net omdat ons hulle nie kan voel of sien nie. Ons moet ons nie uit só ‘n groter lewe uitsluit nie.
a) Dit was die Engel (Grieks: Boodskapper) van die Here wat Egipte en die leërmagte van Assirië: 185,000 man met die dood getref het - (Jes. 37:36). b) ‘n Engel wat in die weg van ‘n koppige Bíleam gestaan het - (Num. 22:22-35). c) Dit was ‘n engel wat vir Elía versterk het - (1 Konings 19:5).
d) Met Daniël gespreek het - (Daniël 10). e) Engele het die “winde van die aarde vasgehou - (Openbaring 7). f) Engele het die laaste plae uitgestort - (Openbaring 16).
Dit is die sogenaamde wetenskap wat die heelal ontvolk en daarvan ‘n leë ruimte gemaak het. Die Apostel Paulus spreek van die owerhede en die magte in die lug (hemele) - (Efés. 6). God het die uitvoering van sy mag en wil oorgegee aan ontelbare “wesens” van baie groter mag en verstand as wat die mens nog ooit van gedroom het. Die gesigte van daardie ander wêreld, soos aan Eségiël en in Openbaring gegee, toon aan ons vorme van lewe wat heeltemal anders is as die waaraan ons gewoond is. Die mens is baie beslis nie die enigste bewoner van die heelal nie.
Ons word gedurig deur die bonatuurlike omring. Die Engel van die HERE trek ‘n laer rondom die wat Hom vrees, en red hulle uit - (Ps. 34:8). Psalm 103:20-21;
20 Loof die HERE, sy engele, kragtige helde wat sy woord volbring, in gehoorsaamheid aan die stem van sy woord! 21 Loof die HERE al sy leërskare, sy dienaars wat sy welbehae doen! Die Bybel gee vir ons ‘n paar merkwaardige voorbeelde van die “Leërskare van die HERE. Lees bv. 2 Konings 6 en 2 Konings 2:11 waar daar ‘n wa en perde van vuur gekom het en Elía fisies opgeneem het na die hemel. Die Christelike Beskouing Aangaande Die Mens
Die Bybel beskou nie die mens as die eindproduk van ‘n blindelingse evolusieproses nie, maar dat hy spesiaal geskape is in die beeld en gelykenis van God, met ‘n verstand, ‘n geheue, verbeeldingskrag en liefde - ‘n wese bestem om gemeenskap met God te beoefen, en om die status te hê, nie van ‘n skepsel nie, maar van ‘n seun. Hoe heerlik onbeperk is die moontlikhede van die mens tog nie! Lees gerus: 1 Kor. 3:21-23; 1 Kor. 6:2-3; Rom. 8:17; Efés. 1:19-23; Fil. 2:9-11. Waar sou die mens nie vandag al gestaan het as Adam nie gesondig het nie? As gevolg van die sonde is ons agter by die wesens van die ander wêrelde. Maar ons is verlos deur die kosbare Bloed van Jesus Christus, en daar wag ‘n heerlike toekoms vir die Verlostes. Die mens het verkies om die kant te kies van daardie ander gedeelte van die groot familie wat teen God gerebelleer het, naamlik Satan en sy skare van gevalle engele. Dit was jaloersheid op die hoë en heerlike roeping van die mens, wat die duiwel so hatig op hom maak. Maar deur die Kruis van Jesus Christus het God die mens versoen, en die weg vir hom oopgemaak tot vergifnis en wedergeboorte. Die mens kan homself nie red nie, maar hy moet God se voorsiening in Christus aanneem, en self positief kant kies teen die bose. So ‘n keuse sal elke mens se persoonlike en ewige bestemming vir hom bepaal. Dit word aan ons vertel dat engele begerig is om in hierdie hoë dinge in te sien - (1 Pet. 1:12). U sien hulle deel nie God se alwetendheid nie, en ook nie die mens se voorregte nie. Die mens sal eers sy volle erfenis in besit neem met die wederkoms van Christus. Dit sal die engele wees wat die onkruid en die koring van mekaar sal skei. Lees Matt. 13:40-43; Matt. 13:49-50; Matt. 24:29-31. Die ander lede van hierdie groot familie sal tog seker intens belangstel in die uiteindelike verlossing van die mens? Ons glo dat die nag ver gevorder is en dat dit al amper dag is, en die engele gaan ‘n baie uitstaande rol in hierdie op hande synde gebeurtenis speel. Die mens staar algehele uitwissing in die gesig. In alle groot krisisse van die mens is daar altyd intense belangstelling in daardie “ander wêreld”, daar waar die engele woon. Het die Here Jesus nie byvoorbeeld gesê dat daar groot blydskap onder die engele van die hemel is oor een siel wat hom bekeer nie? - (Sien Lukas 15:10). Engele het al baie keer hierdie aarde besoek, en doen dit seker nog. Lees Hebreërs 13:1-2;
Namate ons die einde van hierdie bedeling nader, moet ons verwag om ‘n groot toename in die bedrywigheid vanuit hierdie ander wêreld te sien. Moenie verbaas wees wanneer u weldra sal uitvind dat die verskynsel van “Vlieënde Pierings” in noue verband hiermee staan nie. (Ons behandel dit in ‘n afsonderlike artikel). Tekens in die hemele is alreeds aanduidings van daardie dag - (Luk. 21:11,25).
I. Engele Bestaan
(Indelings I tot VI volgens Dr. Torrey: - “What the Bible Teaches) (a) Die lering van Jesus Christus
Maar van daardie dag en dié uur weet niemand nie, ook nie die engele in die hemel of die Seun nie, maar net die Vader. Lees ook: Markus 8:38; Matt. 13:41; Matt. 26:53. Hierdie is genoeg Skrifgedeeltes, alhoewel daar nog meer is, om te bewys dat die Here Jesus aan die bestaan van engele geglo het. (b) Die lering van Paulus en ander apostels
2 Thessalonicense 1:7;
En aan julle wat verdruk word, verligting te gee saam met ons in die openbaring van die Here Jesus uit die hemel met sy magtige engele.
Laat niemand julle van jul prys beroof nie, al sou hy behae hê in nederigheid en verering van die engele - - - - - - - -”. Dit was juis een van die hoof beweegredes van hierdie Sendbrief aan die Kolossense om hierdie valse lering van die aanbidding van engele te verbied. Lees ook Efés. 1:21; Kolos. 1:16.
Die Apostel Johannes het in ‘n rangorde van engelewesens geglo: Joh. 1:52; Open. 12:7; Open. 22:8-9. Die Apostel Petrus: 1 Pet. 3:22; 2 Pet. 2:11. Lees ook: Judas v. 9; Lukas 22:43; Markus 8:38; Heb. 12:22.
Hierdie Skrifte en nog baie ander sal die eerlike Bybel student oortuig van die bestaan van engele.
II. Die Aard van Engele
1). Hulle is geskape Wesens
Want in Hom is alle dinge geskape wat in die hemele en op die aarde is, wat sienlik en onsienlik is, trone sowel as heerskappye en owerhede en magte - alle dinge is deur Hom en tot Hom geskape. Engele is nie die geeste van die ontslapenes nie - vgl. Hebreërs 12:22-23; 22 Maar julle het gekom by die berg Sion en die stad van die lewende God, die hemelse Jerusalem en tienduisende engele,
Nehemía 9:6; “U is alleen die HERE, ú het die hemel, die hoogste hemel en al sy leërskare, gemaak, - - - - - - - - - - ”. 2). Hulle is Geesteswesens
Hebreërs 1:14; Is hulle (v.13) nie almal dienende geeste wat vir diens uitgestuur word ter wille van die wat die saligheid sal beërwe nie? Lukas 9:26;
Want elkeen wat hom skaam vir My en my woorde, vir hom sal die Seun van die mens Hom skaam wanneer Hy kom in sy heerlikheid en dié van die Vader en van die heilige engele. Die engele is heerlike wesens. Lees ook: Matt. 28:2-3; Open. 10:1; Dan. 10:6.
Ons moet erken dat daar nog baie aangaande die engele is wat nog nie aan die mens geopenbaar is nie (soos met die meeste ander werkinge en skeppinge van God). Al wat ons weet is wat in die Bybel vir ons geskryf is, en dit wat God goedgedink het om aan die mens deur Sy Gees te openbaar. So weet ons aangaande die engele dat hulle basies geesteswesens is, maar ons weet ook dat hulle al dikwels aan die mens in sigbare vorm, en selfs as mense aan die mens verskyn het. Lees bv. Gén. 19; Rig. 2:1; Rig. 6:11-22; Matt. 1:20; Lukas 1:26; Joh. 20:12. Die engele is onsterflik en het dus nie nodig om hulleself voort te plant om sodoende hulself te laat voortbestaan nie. Dit is dan ook in hierdie sin dat ons Here Jesus na die engele wat nie trou nie verwys het toe Hy gepraat het van diegene wat aan die Opstanding deelneem. In die Opstanding is onsterflikheid, en dus is dit nie nodig om te trou om die geslag voort te plant nie. Die afleiding wat gewoonlik hieruit gemaak word, naamlik dat engele geslagloos is, is dus nie geregverdig nie. Inteendeel, waar engele ookal in die Bybel genoem word, is dit altyd in die manlike vorm. Ons sal nog heelwat hiervan verder aan sien wanneer ons by die gevalle engele kom, en sien die misbruik wat hulle hiervan gemaak het.
3). Engele is groter as die mens in krag en sterkte, en is magtige Wesens met groot krag
2 Petrus 2:11;
Terwyl die engele, hoewel groter in sterkte en krag, geen lasterlike oordeel teen hulle by die Here voorbring nie. (vgl. Ps. 8:5-6).
En aan julle wat verdruk word, verligting te gee saam met ons in die openbaring van die Here Jesus uit die hemel met sy magtige engele. Lees ook: Hand. 5:19; Hand. 12:7,23.
Loof die HERE, sy engele, kragtige helde wat sy woord volbring, in gehoorsaamheid aan die stem van sy woord! Een engel was magtig genoeg om Sodom en Gomorra te verwoes - (Gén. 19). 4). Engele is groot in kennis, maar nie alwetend nie
Maar van daardie dag en dié uur weet niemand nie, ook nie die engele in die hemel of die Seun nie, maar net die Vader. Vergelyk ook: Efés. 3:10-11; 1 Pet. 1:12.
5). Engele moet nie aanbid word nie
8 En dit is ek, Johannes, wat dit gesien en gehoor het; en toe ek dit gehoor en gesien het, het ek neergeval om te aanbid voor die voete van die engel wat my hierdie dinge getoon het. 9 Toe sê hy vir my: Moenie! want ek is ‘n mededienskneg van jou en van jou broeders, die profete, en van hulle wat die woorde van hierdie boek bewaar. Aanbid God.
Hierin vind ons dus ‘n baie duidelike punt van verskil tussen Jesus en die engele.
6). Daar is verskillende range van engele, maar hulle is almal aan Jesus Christus onderworpe
Judas v. 9;
Maar toe Mígael, die aartsengel, met die duiwel in woordestryd was oor die liggaam van Moses, het hy geen oordeel van lastering durf uitspreek nie, maar het gesê: Die Here bestraf jou! 1 Thessalonicense 4:16;
1 Petrus 3:22;
7). Alle engele van GOD word aangesê om Jesus die Seun van God te aanbid
8). Engele was al op verskillende kere deur mense gesien
1 Jakob het ook verder gereis, en die engele van God het hom ontmoet. 2 Toe hy hulle sien, sê Jakob: Dit is ‘n leër van God! En hy het die plek Mahanáim genoem.
In ons tyd was daar al verskillende persone wat getuig het dat hulle engele gesien het. Die mees uitstaande is seker die besoek van ‘n engel aan William Branham in 1945. Sy bediening daarna en die ander bedieninge wat daaruit voortgevloei het, is bewys van die egtheid van daardie besoek.
9). Engele eet
Dit dui op die manna wat God vir Israel in die woestyn laat eet het. Abraham het voedsel aan die drie engele (een van hulle was die HERE) voorgesit en hulle het geëet - (Gén. 18:8).
Weer sê ons dat daar baie is wat ons nog nie weet nie, en dit laat ‘n mens wonder of die hemel werklik so ‘n non-materiële suiwer geestesplek is as wat ons altyd gedink het.
10). Engele sal deur die gelowiges geoordeel word
1 Korinthiërs 6:3;
Weet julle nie dat ons engele sal oordeel nie, hoeveel te meer die alledaagse dinge? Dit beteken natuurlik dat in die Wederoprigting van alle dinge die engele onder die bevel van die verlostes sal staan. Ons is daar oortuig van dat dit juis nou al so kan wees indien ons besef wat ons erfenis is in Christus Jesus.
III. Die Aantal Engele
Daar is ontelbare skares van engele
Maar julle het gekom by die berg Sion en die stad van die lewende God, die hemelse Jerusalem en tienduisende van engele.
Lees ook: 2 Kon. 6:17; Matt. 26:53; Job 25:3. Vergelyk ook: 2 Kon. 6:17.
IV. Die Woonplek van Engele
Die huidige woonplek van die engele is die hemel
Matthéüs 22:30; Want in die opstanding trou hulle nie en word ook nie in die huwelik uitgegee nie, maar is soos engele van God in die hemel.
Lees ook: Luk. 2:13,15; Joh. 1:51.
V. Die Werk van Engele
1) Hulle werk ten behoewe van diegene wat die saligheid sal beërwe
13 En aan watter een van die engele het Hy ooit gesê: Sit aan my regterhand totdat Ek u vyande gemaak het ‘n voetbank van u voete? 14 Is hulle nie almal dienende geeste wat vir diens uitgestuur word ter wille van die wat die saligheid sal beërwe nie? Lees ook: 1 Kon. 19:5-8; Matt. 4:11; Luk. 22:43. Die engele sien dus om na die liggaamlike behoeftes van God se kinders.
11 Want Hy sal sy engele aangaande jou bevel gee om jou te bewaar op al jou weë. 12 Hulle sal jou op die hande dra, sodat jy jou voet teen geen klip stamp nie.
Die engele staan dus onder bevel van God om die een wat in die skuilplek van die Allerhoogste sit en die HERE sy toevlug en bergvesting maak (sien verband) op al sy weë te bewaar. Hulle sal hom teen ongelukke en skade beskerm. 2 Konings 6:15-17;
15 En toe die dienaar van die man van God vroeg opstaan en uitgaan, was daar ‘n leër met perde en strydwaens rondom die stad. En sy dienaar se vir hom: Ag, my heer, hoe sal ons maak? 16 Maar hy antwoord: Vrees nie; want die wat by ons is, is meer as die wat by hulle is. 17 En Elísa het gebid en gesê: HERE, open tog sy oë, dat hy kan sien. En die HERE het die oë van sy dienaar geopen, dat hy kon sien, en meteens was die berg vol perde en waens van vuur rondom Elísa. Lees ook: Matt. 26:53. Die engele beskerm God se diensknegte teen hulle vyande. Vergelyk ook Gén. 19:11; 2 Kon. 6:18.
God werk hoofsaaklik deur bykomstige en meewerkende faktore; baie wat God vir sy kinders doen laat Hy vir hulle deur hulle medemens doen, maar dit wat Hy nie deur die mens kan laat doen nie, weens laasgenoemde se swakheid, laat Hy deur engele doen. Daar word deur baie gedink, en dit nie sonder rede nie, dat elke kind van God ‘n engel aan hom toegesê het om hom te beskerm. Lees bv. Matt. 18:10.
Handelinge 5:19; Maar ‘n engel van die Here het in die nag die deure van die gevangenis oopgemaak en hulle uitgelei en gesê: Hand. 12:8-11; Dan. 6:22-23; - Die engele verlos die diensknegte van God van onheil en gevaar.
Hand. 27:23-24; - Die engele bemoedig die diensknegte van God in ontberinge en dreigende gevaar.
Luk. 1:11-13,19; - Die engele openbaar die voornemens van God aan sy diensknegte.
Matt. 2:13,19,20; Hand. 8:26; Hand. 10:3-6; - Die engele wys die diensknegte van God wat om te doen.
Luk. 16:22; - Die engele neem die diensknegte van God, wanneer hulle sterf, na ‘n plek van geluksaligheid.
Matt. 24:31; “Met die koms van die Seun van die mens” - En Hy sal sy engele uitstuur met harde trompetgeluid, en hulle sal sy uitverkorenes versamel uit die vier windstreke, van die een einde van die hemele af tot die ander einde daarvan.
2). God het die wet deur die beskikking van engele aan ons gegee
Lees: Heb. 2:2; Gal. 3:19; Hand. 7:53.
Die Wet het deur die beskikking van engele gekom; dit wil sê, dit skyn asof die engele teenwoordig was, en ‘n baie belangrike rol gespeel het, toe God die Wet aan Israel gegee het. Vergelyk Ps. 68:18; Deut. 33:2. Ons dink ook aan spesiale boodskappe en opdragte wat God aan engele gegee het om aan die mens oor te dra, soos bv. in die geval van Lot se vrou - (Gén. 19:17-26); Simson - (Rigters 13:5 met 16:19-22) en ander.
3). Hulle teenwoordigheid met die wederkoms van die Here Jesus Christus
Lees: Matt. 25:31-32; 2 Thess. 1:7-8.
Die engele sal saam met die Seun van die mens kom wanneer Hy kom om die nasies te oordeel en om wraak uit te oefen op die wat God nie ken nie en op die wat aan die evangelie van onse Here Jesus Christus nie gehoorsaam is nie.
4). Die uitvoerders van GOD se wraak teenoor die goddelose
Lees: Matt. 13:24-30,39-42,47-50. Aan die einde van hierdie bedeling sal die engele kom en uit die koninkryk van die Seun van die mens bymekaarmaak al die dinge wat struikeling veroorsaak, en hulle wat ongeregtigheid doen, en hulle in die vuuroond gooi. Hulle sal die goddelose afskei vanuit die midde van die regverdige, en hulle in die vuuroond gooi.
Die engele is die uitvoerders van die wraak van God teenoor die goddelose, sowel as van sy genade teenoor die regverdige. Dus ook in hierdie opsig is hulle nie besig om diens te verrig ter wille van diegene wat die saligheid gaan beërwe nie?
Die woord “aartsengel word tweekeer in die Skrif aangetref - eenkeer in verband met die Wederkoms van Christus en die Opstanding uit die dode - (1 Thess. 4:16) en eenkeer in verband met die woordestryd waarin Mígael met die duiwel betrokke was oor die liggaam van Moses (Judas v. 9). Die woord “aarts” (Eng. arch) beteken eenvoudig net “hoof”, en dit dui maar net daarop dat daar ‘n klas van wesens is wat hoër is as gewone engele. Mígael word in Daniël 10:21; Dan. 12:1 “die groot vors wat oor die kinders van jou volk (Israel) staan genoem. In Openbaring 12:7-9 word hy van gepraat as die aanvoerder van die engele van God wat teen die duiwel en sy engele sal veg en hulle sal neerwerp op die aarde. In Daniël 10:13 word hy “een van die vernaamste vorste van God genoem. As hy dan een van hulle is, dan moet daar meer hoof prinse of aartsengele wees. Gabriël is een volgens Dan. 8:16-19; Dan. 9:20-23; Dan. 10:8-11; Lukas 1:19,26. Lucifer was een van die hoof engele en het die opdrag gehad om oor die aarde te regeer, soos ons ‘n bietjie verder aan sal sien. In Kolossense 1:15-18 lees ons van trone, heerskappye, owerhede en magte in die hemele; daar moet dus baie hoof engele wees. Sommige van hulle het saam met die duiwel gerebelleer en is nou onder hom as heersers van die heidense (non-Israelitiese) koninkryke van hierdie wêreld - (Dan. 10:11-13; Luk. 4:5-6). Satan se engele (Die Gevalle Engele)
1) Hulle is aan Christus onderworpe - (1 Pet. 3:22); 2) Sondig en rebels - (Job 4:18; 2 Pet. 2:4; Judas v. 6-7; Open. 12:7-9); 3) Boos - (Psalm 78:49 - “evil angels” in Engels); 4) Gaan gestraf word - (Matt. 25:41; Jes. 24:21-23; Judas v. 6-7); 5) Sal teen Christus veg met Armagéddon - (Open. 12:7-9; 19:11-21; 20:1-3);
6) Georganiseer in owerhede en magte - (Efés. 1:21; 3:10; 6:10-17; Kol. 2:10,15; Open. 12: 7-12). 7) Hulle verlei mense (2 Kor. 11:14); 8) Weerstaan die kinders van God - (Rom. 8:38; Efés. 6:10-18); 9) Het oorspronklik saam met Lucifer geval - (Jes. 14:12-14; Eség. 28:11-17; Matt. 25:41; Open. 12:7-12); 10) En die hel is vir hulle berei - (Matt. 25:41).
Daar is twee soorte van gevalle engele
1) Die wat gebind en in die gevangenis is - (2 Pet. 2:4; Judas v. 6-7);
2) Die wat nog saam met Satan losgelaat is - (Open. 12:7-12; Efés. 6:10-17). Die rede waarom sommige van die engele nou gebind en in die gevangenis is, sal ons nou sien. “Die seuns van GOD” in Gén. 6:2,4 (Volgens “The Companion Bible”). Dit is alleenlik deur ‘n bepaalde skeppingsdaad van God dat enige geskape wese ‘n “seun van God” genoem kan word; want “wat uit die vlees gebore is, is vlees. God is Gees, en dit wat uit die Gees gebore is, is gees - (Joh. 3:6). So word Adam dus ‘n “seun van God” in Lukas 3:38 genoem. Diegene “in Christus” wat “die nuwe natuur het”, wat alleenlik kan plaasvind deur ‘n direkte skepping van God - (2 Kor. 5:17; Efés. 2:10);
Mag, en word ook “seuns van God” -(Joh. 1:13; Rom. 8:14-15; 1 Joh. 3:1) genoem.
Dit is waarom engele “seuns van God” genoem word, in elke ander plek waar die uitdrukking in die Ou Testament gebruik word. Job 1:6; Job 2:1; Job 38:7; Ps. 29:1; Ps.89:7; Dan. 3:25. Ons het geen volmag of reg om die uitdrukking in Génesis 6:2,4 op enige ander manier te verklaar nie. Bowendien vertaal die Septuagint (die oorspronklike Griekse vertaling van die Ou Testament) die term in Gén. 6:2 met die woord “engele”.
Engele word genoem “geeste” - (Heb. 1:7,14; Ps. 104:4), want geeste is deur God geskape.
Dat daar ‘n val van engele was, is seker uit Judas v. 6.
Die aard van hulle val word baie duidelik in dieselfde vers gegee. Hulle het hulle eie woning (oiketerion in Grieks) verlaat. Hierdie woord kom net elders in die Bybel in 2 Kor. 5:2 voor, waar dit in verband met die geestelike (of Opstandingsliggaam) gebruik word. (Ek beskou dit weer as die liggaam wat ons kry tussen die dood en die Opstanding; ‘n interim liggaam as het ware, waarin ons wag totdat ons eie liggaam weer uit die stof sal opstaan en met onverganklikheid beklee word. Hierdie interim liggaam is ‘n geestesliggaam soos die engele nou het - F.W.C.N.)
Die aard van hulle sonde word aangegee as “op dieselfde manier” as die wat Sodom en Gomorra later gepleeg het, Judas v. 7.
Die tyd van hulle val word aangegee dat dit plaasgevind het “in die dae van Noag” - (1 Pet. 3:20; 2 Pet. 2:7), alhoewel daar ‘n vorige val kon gewees het wat die einde van die “toenmalige wêreld” kon veroorsaak het - (Gén. 1:1-2; 2 Pet. 3:6).
Vir hierdie sonde word hulle vir “die oordeel in bewaring gehou”, - 2 Pet. 2:4, en is hulle in “die gevangenis”, - 1 Pet. 3:19.
Hulle nakomelinge (die voortspruitsels van hulle sondige daad), genoem Nephilim (vertaal “reuse”) was monsters van ongeregtigheid; en omdat hulle bonatuurlik was van aard en grootte, moes hulle verdelg word, soos ons verder aan sal sien. Dit was die een en enigste rede vir die Sondvloed.
Net Noag en sy familie het hulle afstamming suiwer gehou vanaf Adam af. (In Gén. 6:9 beteken die woord “geskiedenis” die stamboom, en “opregte man” sonder belemmering sover dit sy ras of afstamming betref. Alle vlees was besoedeld, behalwe Noag s’n. Let op die woord “tydgenote”, dit is belangrik). Al die ander het korrup geraak weens bloedvermenging en is dus as suiwer nakomelinge van Adam, vernietig. Die enigste redmiddel van die toestand was om hulle te vernietig (de facto), soos hulle alreeds vernietig was (de jure). (Die oorspronklike woord vir “verdelg” in Gén. 6:17 is dieselfde as die oorspronklike vir verdorwe in verse 11 en 12). Ons sal later verder hierop ingaan.
Hierdie uitbreking van die gevalle engele was Satan se eerste poging om die Koms van die Saad van die vrou, soos beloof in Gén. 3:15, te dwarsboom. Indien hy hierin kon slaag, sou Gods Woord gefaal het, en sy eie uiteindelike straf afgeweer gewees het.
Die moment toe dit bekend geword het dat die Saad van die vrou deur Abraham sou kom, moes daar weer ‘n verdere inval (irruption) gewees het, soos in Gén. 6:4 beskryf: “en ook daarna” (d.w.s na die dae van Noag, meer as 500jaar na die eerste inval). Die doel van die vyand was om Kanaän voor Abraham te beset, en sodoende die beset daarvan deur sy saad wat later sou kom volgens die belofte van God, te betwis. Want toe Abraham die land Kanaän binnegegaan het, lees ons in Gén. 12:6, “Die Kanaäniete was toe (dit is, alreeds) in die land”. (In ons reeks oor “Die Verlore Tien Stamme van Israel” wys ons hoe hierdie listige plan vandag op die vooraand van die Wederkoms van Christus seker die toppunt van sataniese sluheid bereik het in die ontstaan van die huidige sogenaamde Israeli Staat). In hierdie selfde hoofstuk - (Gén. 12:10-20) sien ons Satan se volgende poging om in te meng met Abraham se saad, en God se plan te dwarsboom dat dit “in Isak” sou wees. Hierdie poging was in Gén. 20:1-18 herhaal. Hierdie groot stryd (conflict) kan dwarsdeur die Bybel waargeneem word. Dit is van die grootste belang dat hierdie saak baie noukeurig in die Bybel bestudeer behoort te word. In elke geval sal ons sien dat die menslike instrument sy eie persoonlike rol gehad het om te speel, maar dat Satan daarin self ook sy eie groot mikpunt terselfdertyd in die oog gehad het. Dit is waarom God in elke geval moes ingryp om die groot gevaar af te weer waarvan sy diensknegte en volk totaal onbewus was. (Dit staan nou weer voor die deur, en die finale en grootste ingryping van alle tye sal die Wederkoms van Christus wees). Die volgende aanslae van die groot vyand staan duidelik uit:
1) Die uitwissing van die uitverkore familie deur middel van hongersnood, - Gén. 50:20.
2) Die uitwissing van die manlike geslag in Israel, Exod. 1:10,15,16, ens. Vergelyk Exod. 2:5; Heb. 11:23.
3) Die vernietiging van die hele nasie in Farao se agtervolging, Exodus 14.
4) Nadat Dawid se geslag uitgesoek was vir die Koningskap (2 Sam. 7) was dit die volgende waarop die aanslag toegespits was. Joram wat na Josafat koning geword het, het al sy broers met die swaard vermoor - (2 Kronieke 21:4) en sodoende die geslag van Dawid so uitgedun dat dit uiters kwesbaar geword het.
5) Die Arabiere het weer al sy kinders doodgemaak, behalwe Ahásia - (2 Kron. 21:16,17; 22:1).
6) Na die dood van Ahásia het Atália die hele koninklike geslag van die Huis van Juda omgebring - (2 Kronieke 22:10). Die baba seuntjie Joas alleen is gered; en, vir ses jaar lank, was die betroubaarheid van Gods Woord op die spel - (2 Kron. 23:3)
7) Koning Hiskía was kinderloos toe daar ‘n dubbele aanslag teen hom gemaak is deur die koning van Assirië en die dood - (Jes. 36:1; 38:1). Hy het homself op God se getrouheid beroep, en homself daarop gewerp - vgl. Ps. 136.
8) In ballingskap was dit Haman (‘n afstammeling van Esau volgens Ester 3:1; 8:3. (Sien ons reeks oor die “Tien Stamme” om te sien hoedat Satan in Esau deur die eeue heen tot aan die einde sou werk om God se Plan te verydel) wat gebruik sou word om die hele gedeelte van die nasie waarin die Koninklike Saad was, te vernietig - (Ester 3:6,12-13. vgl. hoofstuk 6:1)
9) Die sielevyand het Josef se vrees probeer uitbuit - (Matt. 1:18-20). Nieteenstaande die feit dat hy ‘n regverdige man was, en die Wet onderhou het, wou hy nie hê dat Maria dood gestenig moes word nie - (Deut. 24:1); dus het hy besluit om in die geheim van haar te skei. Maar God het tussenbeide getree: “Wees nie bevrees nie”.
10) Herodus het die jong Kindjie se lewe gesoek - (Matt. 2).
11) In die Versoeking in die wildernis was Satan se voorstel aan Jesus: “Werp Uself af” - (Matt. 4:6)
12) In Násaret was daar nog ‘n aanslag op sy lewe deur Hom van die krans af te probeer gooi - (Lukas 4:29).
13) Die twee storms op die Meer was ander pogings.
14) Uiteindelik was die Kruis bereik en die graf was verseël; die wagte was opgestel. Maar God het Hom uit die dode opgewek. En nou, soos nog ‘n Joas, is Hy gesete en wag nou verder - (Heb. 10:12,13), weggesteek in die Huis van God in die hoogte; en die lede van die “een liggaam” is daar saam met Hom verborge - (Kol. 3:1-3), soos nog ‘n ander Joseba; en hulle staan uit om van sy koms te getuig, soos ‘n ander Jójada - (2 Kron. 23:3).
Hierdie inval (Irruption) van die “gevalle engele” (seuns van GOD) was die eerste poging; en dit was teen die ganse menslike geslag gerig.
Met die roeping van Abraham, was hy en sy saad aangeval.
Toe Dawid as koning gekroon is, was sy koninklike saad weer die skyf.
En toe die “Saad van die vrou” in die volheid van tyd gekom het, het die storm in al sy woede op Hom losgebars.
In hierdie dae waarin ons nou leef, het ons by die Klimaks van die Eeue gekom. Die bose stroom wat soos ‘n kronkelende slang sy weg deur die millenniums deurgevleg het, het nog glad nie opgedroog nie. Mígael en sy engele moet nog die finale stryd stry teen die draak en sy engele - (Open. 12:7). Die nasate van hierdie gevalle engele en van Satan self staan aan die spits van die Antichris Magte wat hulself nou gereed maak vir die finale slag om die Christendom uit te wis. Hou u oë oop en u sal sien wie vir Christus onder die geledere van nasies is, en wie teen Hom. Pasop dat u nie mislei word nie. “Kyk, Ek het dit vir julle vooruit gesê” - (Matt. 24:25). Dit is die woorde van ons Here Jesus self.
Die Nephilim, of “Reuse van Génesis 6, ens.. (Volgens “Companion Bible”).
Die afstammelinge van die gevalle engele by die dogters van die mens, word in Génesis 6 “Nephilim”, wat die gevallenes (uit naphal, om te val) beteken, genoem. Wat die aard van hierdie wesens was, kan maar alleenlik uit die Skrif afgelei word. Hul was blykbaar baie groot van liggaamsbou, maar ook groot in goddeloosheid. Hulle was amper bomenslike, abnormale wesens, en hulle uitdelging was absoluut noodsaaklik vir die voortbestaan van die menslike ras, en vir die onfeilbaarheid van Gods Woord. (vgl. Gén. 3:15, en onthou dat Satan die hoof “Gevalle Engel” is - hiervan meer later).
Dit is die rede waarom die Sondvloed oor “die wêreld van goddelose mense gebring is” - (2 Pet. 2:5) soos deur Henog voorspel is - (Judas v. 14).
Maar ons lees van die “Nephilim” weer in: Númeri 13:33; Ons het daar ook die reuse (Nephilim) gesien, die kinders van Enak, van die reuse (Nephilim) afkomstig - - - - - - - -” . Maar dit kan met reg gevra word hoe dit dan moontlik kan wees, as hulle almal in die Sondvloed omgekom het? Ons vind die antwoord in Gén. 6:4, waar ons lees: In dié dae (dit is in die dae van Noag) was die reuse (Nephilim) op die aarde, en ook daarna, toe die seuns van God by die dogters van die mense ingegaan en dié vir hulle kinders gebaar het. Dit is die geweldiges (Heb. gibbor, die helde) uit die ou tyd, die manne van naam. (Let. manne van die naam, dit is wat ‘n naam verwerf het en bekend was vir hulle goddeloosheid).
Dus, “daarna”, dit is na die Vloed, was daar ‘n tweede inval deur hierdie gevalle engele, blykbaar kleiner in getal en meer beperk in omvang, want hulle was meestal tot die land Kanaän beperk, en hulle was in werklikheid bekend as “die nasies van Kanaän”. Dit was vir die uitroeiing van húlle, wat die swaard van Israel nodig was, soos die Vloed vir hulle voorgangers, voor hulle.
Die tydperk van hierdie inval was klaarblyklik net onmiddellik nadat dit bekend geword het dat die Saad deur Abraham sou kom; want toe hy uit Haran opgetrek het (Gén. 12:6) en die land Kanaän binnegaan het, word die belangrike feit gekonstateer: “Die Kanaäniete was toe (d.i. alreeds) in die land”. In Gén. 14:5, was hulle alreeds bekend as “Refaïete” en “Emiete” en het hulleself in Asterot-Karnaim en Kirjataim gevestig. In Gén. 15:18-21, word hulle saam met die nasies van Kanaän opgenoem: “Keniete en Kenissiete en Kadmoniete en Hetiete en Feresiete en Refaïete en Amoriete en Kanaäniete en Girgasiete en Jebusiete” - (Gén. 15:19-21; Vgl. Exod. 3:8,17; Exod. 23:23; Deut. 7; Deut. 20:17; Josua 12:8).
Hierdie nasies moes afgesny, uitgedryf en heeltemal vernietig word - (Deut. 20:17; Josua 3:10). Maar Israel het dit nie gedoen nie - (Josua 13:13; Josua 15:63; Josua 16:10; Josua 17:18; Rig. 1:19-20,28-36; Rig. 2:1-5; Rig. 3:1-7). Ons weet ook nie hoeveel na ander lande ontvlug en sodoende die algemene uitdelging vrygespring het nie. Indien dit besef kon word, sou baie van die probleme in verband met die Antropologie opgelos kon word.
Hulle is ook nog onder die volgende name bekend, naamlik die Enakiete, wat van Enak afstam wat ook van die “Nephilim” is - (Núm. 13:22) en Refaim was nog ‘n vername een onder hulle. Lees: Gén. 14:5; Gén. 15:20; 2 Sam. 5:18,22; 2 Sam. 23:13.
Uit Deut. 2:10-12,20-22, sien ons dat hulle ook Emiete, Samsummiete, Horiete, Awiete, ens. genoem was. As Refaïete was hulle baie goed bekend, en die naam kom dikwels voor (in die oorspronklike); maar ongelukkig, instede van dat hulle eienaam behou is word dit met verskillende ander woorde en name vertaal soos bv. “dooie mense”, “skimme” of “reuse”. Hierdie Refaïete sal geen opstanding hê nie. Die feit dat die Refaïete geen opstanding - (Jes. 26:14) sal hê nie, bewys die feit dat daar reuse was, en dat hulle nie gewone mense was nie. Alle gewone mense sal ‘n opstanding hê - (Joh. 5:28-29); dus, die reuse moet van ‘n ander klas wees as die gewone afstammelinge van Adam. Jesaja stel dit baie duidelik dat die skimme (die dooies volgens die “King James”, en die Refaïete volgens die oorspronklike Hebreeus) nou in die hel is, die doderyk - (Jes. 14:9). Salomo bevestig dit in Spreuke 2:18; Spreuke 9:18; Spreuke 21:16 waar die woord vir skimme, “Refaim” is in die Hebreeuse Bybel. Voorbeelde van hulle grootte en krag
Hulle was wesens van groot gestalte, sommige van hulle het selfs 6 vingers aan elke hand, en 6 tone aan elke voet gehad en het spiese gedra wat enigiets vanaf 10 tot 25 pond geweeg het - (2 Sam. 21:16-22; 1 Kron. 20:4-8). Goliat wat deur Dawid verslaan is, het ‘n pantser van skubbe gedra wat 196 pond geweeg het, en hy was omtrent 13 voet lank - (1 Sam. 17:4-6). Og, die koning van Basan, word vir ons in Deut. 3:11 beskryf; sy bed se lengte was omtrent dertien en ‘n half voet en die breedte ses voet. Geen wonder nie dat die verspieders wat deur Moses op bevel van God uitgestuur was om die land te gaan verken, hulleself morsdood geskrik het toe hulle die reuse gesien het. Lees Númeri 13:33.
Dit is heeltemal moontlik dat die Piramides van Egipte, die reuse stede van Basan en ander monumente van reuse konstruksie, ‘n onopgeloste geheim sal bly totdat dit aangeneem word dat hulle alleenlik gebou kon geword het met die reuse krag (en vernuf) van hierdie nakomelinge van gevalle engel vaders.
Hierdie openbaring wat ons het uit die Skrif, van die ontstaan van die reuse, gee vir ons ‘n duidelike beeld van wat die Griekse mitologie tevergeefs probeer om vir ons te gee. Die insig wat ons het is betroubaar, want dit is deur die Heilige Gees geïnspireer. Mitologie is maar die uitgroeisel van tradisies, herinneringe en legendes wat vir ons vertel van die dade van die bonatuurlike vaders en hulle nakomelinge van reuse; dit is maar die verdraaiing en vertroebeling wat noodwendig moes insluip in die oorvertelling van die werklike feite aangaande hierdie magtige wesens. Die feit dat hierdie reuse gedeeltelik van bonatuurlike oorsprong is, het dit doodnatuurlik vir die mense gemaak om hulle as gode te beskou. Dit was heelwaarskynlik die geweldiges uit die ou tyd, die manne van naam - (Sien Gén. 6:4).
Noag en sy Tydgenote
Met die uitsondering van Noag en sy huisgesin, het alle ander mense hulle wandel op die aarde verderwe - (Gén. 6:11-12); dit beteken dat die ganse menslike geslag op die aarde, met die uitsondering van Noag en sy huisgesin, ‘n vermenging van gevalle engele en mense geword het. Dit was net Noag en sy familie wat hulle geslagsregister suiwer gehou het van Adam af, en dit is die rede waarom hulle gered is deur die ark. Nou kan u verstaan waarom daar nie een ander persoon was wat na die prediking van Noag wou luister nie, almal het al ‘n vermenging met die nasate van die gevalle engele gehad.
Noag en sy familie was die enigstes wat aan die menslike ras weer ‘n nuwe skoon begin na die Vloed kon gee (en daar is aanduidings beide uit die Skrif en uit die ou Geskiedenis dat daar tog van die slegte saad kon deurgeglip het deur middel van die vroue van Noag se seuns).
Dit word van Noag gesê dat hy ‘n regverdige, opregte man onder sy tydgenote was - (Gén. 6:9). Die woord vir opreg in die Hebreeus is “tamin”, wat beteken sonder gebrek. Dit is die tegniese woord vir liggaamlike volmaaktheid, of ongeskondenheid, en nie morele regskapenheid nie. Dit is die woord wat gebruik word vir die offerdiere van die Ou Testament wat opreg en sonder enige liggaamsgebrek moes wees - :
Exod. 12:5; Exod. 29:1; Lev. 1:3; Lev. 3:1-6; Lev. 4:3,23-32; Lev. 5:15-18; Lev. 6:6; Lev. 9:2-3; Eség. 43:22-25; Eség. 45:18-23. Sien ook: Núm. 19:2; Núm. 28:3-11; Núm. 29:17,26. Vir opreg sien: Psalm 119:1. Die gebruik van hierdie woord in verband met Noag beteken dat hy en sy seuns die enigste opregte Adamiete was wat oorgebly het, en dit is as gevolg van hierdie suiwerheid (sonder enige bloedvermenging met die afstammelinge van die nakomelinge van die gevalle engele wat dus eerstens ‘n rassesuiwerheid was (afgesien van die seuns se posisie in persoonlike heiligmaking), dat hulle almal behoue gebly het in die ark. Noag en sy familie het dus behoue gebly omdat hulle alleen hulle stamboom “pedigree” suiwer gehou het, ten spyte van die heersende rassevertroebeling en bloedvermenging wat deur die gevalle engele teweeggebring is. In ons reeks Studies oor “Die Verlore Tien Stamme van Israel” wys ons daarop dat Satan vandag met presies dieselfde slim set besig is, en weer die suiwer saad van God se volk deur rassevermenging wil vertroebel; en dat God om presies dieselfde rede sal moet ingryp soos in die dae van Noag (maar hierdie keer met vuur) anders sal daar geen suiwer Israel oorbly vir die Here Jesus om oor te kom regeer nie; volgens die Skrif. Daarom het die Here Jesus ook gesê: Matthéüs 24:37-39;
37 En net soos die dae van Noag was, so sal ook die koms van die Seun van die mens wees. 38 Want net soos hulle was in die dae voor die sondvloed toe hulle geëet en gedrink het - - - - (dit beteken vraatsug geëet het, en buitensporig dronk geword het, soos dit ook weer vandag is), - - - getrou en in die huwelik uitgegee het - - - - (oor en weer sonder inagneming van die suiwerheid van ras; vrouens omgeruil, mekaar laat staan het en weer met ander getrou het - aldus sommige kommentators) - - - - tot op die dag dat Noag in die ark gegaan het, 39 en dit nie verstaan het - - - - (net soos die mense van vandag nie ‘n vae benul het van wat werklik aan die gang is nie) - - - - voordat die sondvloed gekom en almal weggevoer het nie, so sal ook die koms van die Seun van die mens wees. Die Slang van Génesis 3
- - - - en Openbaring 20:2;- - - - -
- - - - na die draak verwys as die “ou slang” wat die duiwel en Satan is (Satan beteken teëstander) dan is dit duidelik dat dit niemand anders as die duiwel self was wat die eerste mens Adam versoek het nie, en nie ‘n slang nie. Net soos die beeldspraak van “draak” moes dien om die wreedheid en skrikwekkendheid van die sielevyand uit te beeld, so moes die “slang” sy bedrieglikheid, aanloklikheid en verleidelikheid tipeer.
Die Hebreeus vir “slang” in Génesis 3:1;- - - - -
- - - - van die veld wat die HERE God gemaak het - - - - - - ”.
- - - - is “nachash” wat beteken om te blaas, fluister of mompel soos ‘n towenaar doen. Dit beteken ook in ‘n sekere sin om waar te sê of om te bekoor, met die bedoeling om te betower of te mesmeriseer, soos ‘n slang dikwels doen met sy slagoffer voordat hy hom vang. Dit het ook die betekenis van om te blink of te glinster soos brons of koper. Sommige Skrifgedeeltes vertel ons dat Satan ‘n uiters bekoorlike voorkoms het, en hierdie Hebreeuse woord sluit dan ook die betekenis in van “om te bekoor of te betower”. Vergelyk: Deuteronómium 18:10-14;
Netso word die woord “saraph” (meervoud, Serafs in Afrikaans) wat beteken om te brand of verhoog te wees, in: Númeri 21:8; - - - - Daarop sê die HERE aan Moses: Maak vir jou ‘n giftige slang en sit dit op ‘n paal; dan sal elkeen wat gebyt is en daarna kyk, lewe.
- - - as ‘n giftige slang vertaal (Engels “fiery serpent”);
en in die volgende vers 9; - - - -
- - - - - weer die woord “nachash” vir slang, terwyl in vers 6; - - - - Toe stuur die HERE giftige slange onder die volk wat die volk gebyt het; en baie mense uit Israel het gesterwe.
- - - - albei woorde vir “giftige slange” gebruik word. Hierdie selfde woord “saraph” (serafs in Afrikaans) word vir die hemelse wesens gebruik in: Jesaja 6:2,6; 2 Serafs het bo Hom gestaan; elkeen het ses vlerke gehad: met twee het hy sy aangesig bedek, en met twee het hy sy voete bedek, em met twee het hy gevlieg.
6 Maar een van die serafs het na my toe gevlieg met ‘n gloeiende kool in sy hand, wat hy met ‘n tang van die altaar af geneem het, Die woord “saraph” word dus gebruik vir beide die giftige (Engels “fiery”) slang en vir ‘n verhewe “hemelse wese”, net soos “nachash” ook gebruik word om beide ‘n slang en ‘n heerlike geesteswese aan te dui. Die “nachash”, of slang, wat vir Eva met sy listigheid bedrieg het - - - - . 2 Korinthiërs 11:3;
- - - - word in vers 14; - - - En geen wonder nie! Want die Satan self verander hom in ‘n engel van die lig.
- - - - - - as ‘n engel van die lig beskou. Het ons dus nie hierin ‘n duidelike aanduiding dat dit nie ‘n slang was nie, maar ‘n wese van heerlike voorkoms, heel moontlik ‘n engel aan wie Eva so ‘n groot eerbied betoon het dat sy aan hom selfs ‘n bomenslike kennis toegeskryf het, en dat hy ‘n wese van skynbaar verhewe orde was - (en nie ‘n laer orde as syself nie)? Bowendien word daar in die beskrywing van Satan as die “koning van Tirus” - - - -
- - - - baie duidelik daarop gesinspeel dat laasgenoemde wese van ‘n bonatuurlike orde moes wees wanneer hy ‘n “gérub” genoem word - (Eség. 28:14, 16).
Die woord “diere” in Gén. 3:1 beteken “lewende wesens” uit die woord “chay” in die oorspronklike, net soos die woord “zoa” in Open. 4, met “lewende wesens” vertaal word. Dit word dus van Satan gesê dat hy listiger was as al die ander lewende wesens wat die HERE God gemaak het. Maar al sou die woord “diere” behou word, dan sê dit nog nie dat of die slang of Satan ‘n “dier” was nie, maar, net dat hy listiger was as enige ander lewende wese. Ons kan onsself nie voorstel hoe Eva met ‘n slang in gesprek was nie, maar ons kan goed verstaan hoedat sy betowerd kon gewees het deur een wat skynbaar “‘n engel van die lig” (dit is ‘n verhewe engel) was, en wat hoër en bonatuurlike kennis gehad het. (Dit is merkwaardig dat die woord nachash oor die algemeen vertaal word as om te betower, te bekoor en te toor; of as een wat okkulte magte het en dit toepas). Lees: Gén. 30:27; Gén. 44:5, 15; Lev. 19:26; Deut. 18:10; 1 Kon. 20:33; 2 Kon. 17:17; 2 Kon. 21:6; 2 Kron. 33:6. Netso ook in Núm. 23:23; en Núm. 24:1.
Wanneer daar dus van Satan gepraat word as ‘n “slang”, dan is dit net by wyse van implikasie: dit beteken net so min ‘n slang as wanneer: “'Dan” so genoem word in - Gén. 49:17, of ‘n dier wanneer “Nero” ‘n “leeu” - (2 Tim. 4:17), en “Herodes” ‘n “jakkals” - (Lukas 13:32) genoem word, of wanneer “Juda” “ ‘n jong leeu” genoem word - (Gén. 49:9). Dit is dieselfde as wanneer die leerstelling van die Fariseërs “suurdeeg” genoem word - (Matt. 16:6). Dit wys maar net simbolies op die ware en werklike betekenis van dit wat bedoel word.
Wanneer dit in Génesis 3:15 gesê word: “jy sal hom in die hakskeen byt”, dan beteken dit ver meer as net die letterlike. Dit voorspel die aller plegtigste gebeurtenisse in verband met die dure prys wat die Saad van die vrou, naamlik Christus, sou betaal om Satan uiteindelik te oorwin en te vernietig, wat weer voorgestel word deur, “Hý sal jou die kop vermorsel” - (v. 15). Dit was juis deur die dood van Christus dat hy wat die mag oor die dood bekom het, self vernietig sou word; waardeur al sy planne en mag tot ‘n einde gebring sou word, en sy werke vernietig word.
Indien ‘n slang dan later aan ‘n nachash genoem was, was dit omdat hy ‘n betowerende mag oor ander diere uitgeoefen het, en as dit as wys beskou was, was dit omdat hy so goed kon wegkruip, en nie vanweë enige ingebore wysheid van sy eie nie. Dit was ook so genoem omdat sy naam verbind was met die van Satan (die ou slang) wat “Eva bedrieg het” - (2 Kor. 11:3, 14). Dit is tog verbasend hoe dit ooit veronderstel kon gewees het dat ‘n slang kon praat sonder spraakorgane, of hoedat Satan kon veronderstel wees om so ‘n groot wonderwerk te verrig. Dit sou ‘n groter wonderwerk wees as die wat deur God self verrig is toe Hy die bek van Bíleam se donkie geopen het om dit te laat praat.
Alles het gewentel om die waarheid van wat die HERE God gesê het. Nadat die Woord van God onder verdenking geplaas is in die gemoed van Eva, het dit haar in haar antwoord aan die Satan gelei om: 1) Die woord “vry” uit te laat - - - - Vergelyk Génesis 3:2, met Génesis 2:16; (Eva) - “van die vrugte van die bome in die tuin mag ons eet” / (HERE God) -”van al die bome van die tuin mag jy vry eet”
2) Om die woorde “en dit nie aanroer nie” by te voeg - - - - Vergelyk Génesis 3:3 met Génesis 2:17; (Eva) - “God het gesê: Julle mag daarvan nie eet nie en dit nie aanroer nie” / (HERE God) - “daarvan mag jy nie eet nie”
Dit bring ons nou by ‘n beter begrip van wat die HERE God bedoel het toe Hy gesê het: “En ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou, en tussen jou saad en haar saad” - (Gén. 3:15). Dit dui nie hier op die nakomelinge van ‘n slang nie, maar op die nakomelinge van Satan. Met ander woorde, net soos die gevalle engele ‘n nakomelingskap op die aarde onder die mense gehad het, so het Satan, die hoof gevalle engel, ook sy nakomelingskap op aarde gehad; en daar sou ‘n voortdurende vyandskap wees nie net tussen Satan en die vrou en haar saad nie, maar ook tussen Satan se saad en die vrou en haar saad. Omdat Satan die listigste van almal is en homself net so maklik kan kamoefleer (of wegsteek) soos die slang, sou beide hy en sy saad en hulle bose werke en invloed dwarsdeur die eeue dan ook nie so maklik raakgesien kon word nie.
In die volgende Skrifte lees ons ook van kinders van Bélial (wat staan vir die Bose) wat in die Afr. Bybel met die woorde deugniete, slegte manne, vertaal word: Deut. 13:13; Rig, 19:22; Rig. 20:13; 1 Sam. 1:16; 1 Sam. 2:12; 1 Sam. 10:27; 1 Sam. 25:17, 25; 1 Sam. 30:22; 2 Sam. 16:7; 2 Sam. 20:1; 2 Sam. 23:6; 1 Kor. 21:10; 1 Kor. 13:2. Hier sien ons dat selfs die seuns van Elí sulke deugniete, of seuns van Bélial was. Esau, wat uit dieselfde vader en moeder as Jakob gebore was, was van daardie ander saad, soveel so dat God gesê het, “Jakob het Ek liefgehad, maar Esau het Ek gehaat.” (Mal. 1:3; Rom. 9:13). Maar God het die sondaar lief, waar kom hierdie gesindheid dan vandaan? (Ons gaan verder hierop in, in ons Reeks oor “Die Verlore Tien Stamme van Israel”). Die verklaring lê sekerlik daarin dat hulle van die saad van Satan is, en dus soos die afstammelinge van die gevalle engele, hulle nie tot God kan bekeer nie, hulle is nie van sy skape nie - (lees Johannes 10).
Hier het die saad van die Slang (Satan) al sy eerste aanslag op die saad van die vrou gemaak. Maar Kain was ook die seun van Eva. Is dít dalk, waaruit die sonde ontstaan het, dat Eva deur hierdie skynende wese mislei was, net soos die seuns van God (die gevalle engele) gesien het dat die dogters van die mens mooi was, en by hulle ingegaan het? Génesis 6:4;