Wanneer Wisconsin-goewerneur Scott Walker sit pen op papier Amerika se 25th regs na werk staat te skep verlede maand, het dit duidelik geword dat die "arbeid vraag" is weereens knaag aan psige van die nasie. Doen unies bring waarde aan ons ekonomie of is dit net struikelblokke te groei?
Walker en ander wat die aangeleentheid gelei het om die unies se mag te verwurg, regverdig hul optrede deur te sê vakbonde skep arbeidsmark-ondoeltreffendhede en vetbondbase. Tog ignoreer hulle die belangrike rol wat hulle kan speel om ongelykhede te bekamp, ​​lone op te hef, nuwe opleidingsprogramme te implementeer en ons ekonomie te herbou.
Ook verlore in die woede in Madison, Wisconsin - en byna oral werk vind hulle onder aanranding - is die onderskatte, maar ewe beduidende bydraes wat georganiseerde werkplek maak aan die veerkragtigheid van ons maatskappye en die gehalte van ons regeringsdienste.
Om die storm wat deur Walker opgewek word, te weerspieël, moet georganiseerde arbeid sy unieke vermoë beklemtoon om hefboomvlootkrag te benut om vennootskappe met werkgewers en regerings te bou. Saam het hulle suksesvol uitgerolde deelnemende werkplekstrukture wat verbeter het hoe hul organisasies bestuur word. As hulle nie hierdie pogings uitbrei nie, sal arbeid voortgaan om grond te verloor aan reg-tot-werk wette en ander pogings om die vakbonde te verstamp.
Die afsterwe van Amerikaanse arbeid sal nie net die einde beteken van hulpbronne om ons ekonomie te help herbou en ongelykhede te verminder nie, maar ook die kapasiteit vir bestuur om die diepgaande kennis van frontlinkspersoneel te vestig. Dit is 'n vennootskap wat tot welvaart vir beide werkers en hul werkgewers gelei het.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog, die legendariese United Auto Workers-leier Walter Reuther het geweet die waarde van werkerdeelname in bestuursbesluite. Reuther wou die motorvervaardigers outomatiese plante omskep, sodat hulle vliegtuie en weermagwaens kon vervaardig om te help met die oorlogspoging. Maar bestuurders by die Big Three-motormaatskappye - Ford, General Motors en Chrysler - was aanvanklik onwillig om die UAW 'n sitplek by die tafel te gee. Reuther het volgehou totdat die maatskappye die wysheid van sy idees gesien het. Rekord winste en lone gevolg.
Nog 'n voorbeeld behels Irv Bluestone, hoofonderhandelaar vir die UAW by GM in die 1970s. hy bepleit onvermoeibaar om die kwaliteit van die werklewe te verbeter en gehelp om geleenthede te skep sodat monteerreekswerkers kan help om die motors wat hulle uitrol, te verbeter deur saam met bestuur te werk om maniere te vind om 'n bekostigbare, bekostigbare motor te produseer.
In die 1980's was die UAW van cruciaal belang in die ontwikkeling van die GM-Toyota Kalifornië-gesamentlike onderneming, bekend as New United Motors Manufacturing (NUMMI). Dit het Japannese werkspanne, uitgebreide opleiding en gesamentlike arbeidsbestuursvennootskappe ingespan om produktiwiteit en kwaliteit ver bo gevestigde GM plante.
Dit het gelei tot die historiese arbeidsbestuursvennootskap wat die Saturnus-aanleg in Tennessee gebou en gehardloop het, wat aanleiding gegee het tot 'n motor wat meegeding het met die destydse dominante Honda-akkoord. Dit het ook werkers 'n stem gegee in besluitneming, van die uitleg van die winkelvloer en die keuse van produksietoerusting tot die keuse van handelaars en verskaffers.
Terwyl NUMMI en Saturnus uiteindelik gesluit is, die slagoffers van die finansiële krisis 2008 en bestuursintelligensie, het die lesse wat in motors geleer is, elders versprei. By swaar georganiseerde Southwest Airlines, byvoorbeeld, word arbeid gereeld met bestuur oor hoëvlak strategiese besluite geraadpleeg, 'n struktuur wat werknemers gehelp het om die na-September 11-afswaai uit te roei met nul losgelaat.
Vooruit dink CEOs
In plaas van om hul werknemers te veg, het voornemende bestuurders en openbare bestuurders met vakbonde saamgewerk om groei te verbeter, kwaliteit te verbeter, nuwe produkte te ontwikkel, werknemers te heroplei en, in die geval van die lugredery, veiliger gemaak. Maatskappye soos Saturnus, Xerox, en Levi Strauss, sowel as mediese sentrums soos Montifiore Mediese Sentrum en Kaiser Permanente het hierdie hoëpadstrategie gekies.
Werkgewers en vakbonde weet hoe om saam te werk, maar is dikwels gekonfronteer deur korttermyn-bestuurders wat uitsluitlik toegespits is op die aandeelprys en rigiede werkreëls soos senioriteitsvoorsienings, bevorderingsregte en werkklassifikasies wat werkersagentskap geweier het en dat voetsoolvlak idees geïmplementeer word. .
In die openbare sektor, waar vakbonde relatief sterk bly, het leiers lank verby gekyk as kollektiewe bedinging en griewehantering en het dit gehelp om die koste radikaal te verminder en gemeenskapsdienste te verbeter. In die onderwys, byvoorbeeld, leer Rutgers Saul Rubinstein en John McCarthy het getoon dat vennootskappe tussen onderwysersvakbonde, administrateurs en klaskamerinstrukteurs 'n belangrike voorspeller van studenteprestasie is, na beheer oor armoede en skooltipe.
By die ABC Unified School District, suidoos van Los Angeles, wat bestaan ​​uit 21,000-studente in 30-skole, Die skrywers het gevind dat 'n vennootskap met die ABC Federasie van Onderwysers verbeter die prestasie van leerlinge. Die distrik behaal konsekwent bo die staat gemiddeld op die Kalifornië Akademiese Prestasie indeks, ten spyte van 'n hoë persentasie van lae-inkomste gesinne en Engelstalige leerders.
Die betrokkenheid van rang- en lêeronderwysers in gebiede wat voorheen die bewaring van administrateurs en skoolrade gehad het, tik die eindelose fontein van kennis wat hulle net besit.
Miskien is een van die beste voorbeelde van 'n langtermynwerkerbetrokkenheid in die nie-winsgewende gesondheidsorgsektor, waar die Dienswerkers Internasionale Unie (SEIU) en Kaiser Permanente aggressief het die koördinasie en gehalte van pasiëntsorg verbeter terwyl die opperste mediese koste aangepak is wat die teiken van president Barack Obama se bekostigbare sorgwet was.
Die arbeidsbestuursvennootskap by Kaiser Permanente het eenheidspanne geskep om die pasiënt tevredenheid te verbeter en prosesse te versterk om sorg te koördineer en 'n omvattende elektroniese mediese rekordstelsel te implementeer. Sommige noemenswaardige resultate sluit in die vermindering van onnodige hospitaalopnames en toetse.
Ander vennootskappe vir gesondheidsorg-arbeidsbestuur in Los Angeles, New York, Pittsburgh en Seattle het infeksies, pasiëntvalle, hertoelatings en onnodige koste verminder.
Arbeid moet sy Toolkit verbreed
Tog, hierdie, en baie ander pogings, vlieg dikwels onder die radar. En vennootskappe kan dikwels verkeerd gaan - bestuurders en vakbonde wat eenvoudig hervormings instel sonder om krag te gee aan werkers-geleide spanne, sal misluk. Die korttermyn "winste" van Scott Walker - verminderde lone en die uitskakeling van sinvolle kollektiewe bedinging - word illusories en selfvernietigend, aangesien regerings- en korporatiewe leiers besef dat hulle hul belangrikste bate gespeel het: werkersvaardighede en kennis.
In die aangesig van meedoënlose aanvalle van kort termyn wins soekers, arbeid nodig het om sy toolkit verbreed om konkrete maniere van die bevordering van maatskappye en die verbetering van openbare dienste te vind. Dit moet kommunikeer om lede dat hulle meer as net 'n versekering agent. En bestuurders moet ophou luister na Walker en dink hard oor hoe om vakbonde te omhels as belangrike vennote in die sukses van hul maatskappy.
Band-Aid oplossings vir vervaardigde fiskale krisisse soos slashing lone of erosie vakbond sekuriteit klousules is nie volhoubaar nie. In plaas daarvan om arbeidsreg te ontken, moet die politieke klas oorweeg wat verkry kan word deur vennootskap met arbeid om dienste te verbeter in die lig van kostedruk en internasionale mededinging.
Daar is nou toenemende bewyse gesamentlike arbeid-bestuur vennootskappe werk kan 'n verskil maak aan ons ekonomie te verbeter deur gebruik te maak werkers om 'n stem in die oplossing van probleme om die kwaliteit van sorg en dienste te verbeter, terwyl op dieselfde tyd afval en onnodige koste te verminder het. Maar dit kan net gebeur indien beide kante bly verbind tot die proses. Die komende jaar sal 'n toets wees, nie net van metaal die arbeidsbeweging se nie, maar van die verbintenis van politici en uitvoerende hoofde om die beste belange Amerika se.
Peter Lazes het gestig en is tans die direkteur van programme vir ekonomiese oorgange, strategiese beplanningsprogramme vir unies en die Transformasieprojek vir Gesondheidsorg by die Cornell Universiteit se Industriële en Arbeidsverhoudinge. Hierdie instellings bied vakbonde en bestuur aan met konsultasie, opleiding en navorsing om strategiese werker deelname programme en nuwe werkstelsels te implementeer
Andrew Crook is 'n meester van produksie en arbeidsverhoudinge kandidaat, konsentreer in kollektiewe verteenwoordiging. Voordat hy verhuis na die Verenigde State van Amerika, het hy vyf jaar as senior joernalis by Crikey.com.au, Australië se voorste onafhanklike nuus webwerf. Hy was voorheen gedek finansies en markte vir Besigheid Spectator. Voor dit het hy gewerk het vir drie jaar as 'n beleid beampte vir die Victoriaanse staat regering, ná verdien 'n BA hoofvakke in Politieke Wetenskap, van die Universiteit van Melbourne.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Unies speel 'n positiewe rol in die maak van maatskappye meer mededingend