May 2018 – Mamma-luv
Ek kry vanoggend die stukkie op whatsapp en dit is so besonders. Mag dit vir iemand anders ook iets beteken xxx
Amen en koebaai…
Ek weet nie van jou nie, maar ek het twee soorte bid in my lewe: die een is sommer die gewone praat met God, geliefdes voor Sy voete lê, Hom aanbid vir Sy liefde en sorg, en dan opstaan en die dag voluit aanpak… En dan is daar die amen en koebaai bid. Daardie oggende wat jou bid nie woorde wil kry nie, en sommer net rou emosie is: verlang wat te veel word, vrees vir dinge wat wag, hartseer oor dinge wat gebeur het. En as mens so voor die Here ‘voel’, wil mens nie amen sê nie. Want amen voel partydae soos koebaai, so al asof jy en God julle eie koers gaan inslaan, tot die volgende gebed natuurlik. Op sulke dae klou jy wanhopig aan die Here vas, weet jy met kinderlike geloof dat die Here jou nie mag los nie. Nie op daardie oomblik nie. Nooit nie.
Iemand het eendag gesê dat mens soms moet bid, en ander kere net moet toelaat dat die Here jou liefhê… Op amen en koebaai dae, mag jy maar net stil by Hom sit en Hom vra om vir jou lief te wees. Op amen en koebaai dae, mag jy jou oë toemaak en in jou gedagtes voel hoe die Here jou styf vashou. Op amen en koebaai dae mag jy maar jou kop teen Sy bors laat sak, en jou huile huil. Op amen en koebaai dae maak dit nie saak of jy amen sê nie, want die Een wat jou naam in Sy handpalm geskryf het, het gesê: “Moenie bang wees nie (nie vir die hartseer van verlang na n geliefde nie, nie vir die spoke van die verlede of die uitdagings wat voorlê nie), want Ek is by jou. Altyd.”
May 29, 2018 Andorize	amen, Bid, geloof	2 Comments
Liefste tannie Andorize
Ek sê die volgende met ‘n swaar en dankbare hart.
Ek het gister oggend wakker geword en besef dat dit die 5de vieringsdaggie is van n persoon se lewe, wie ek herken, maar sekerlik nie meer ken nie. Ek het dit probeer verswelg, maar kon dit net eenvoudig nie reg kry nie. My hart breek, in duisende fyn stukkies, om te dink hoe tannie deur die dag gevoel het en selfs om te dink aan watter hartseer denke en onthou weer in tannie se gedagtes afspeel.
Ek haal voorwaar my hoed vir tannie af. Ek weet nie hoe tannie dit doen nie, bo dit alles leef tannie nog ‘n godgewende lewe met die goedheid en die seer. Dis waar, dat die wondere wat God aan ons beskryf werklik alle monsters uit ons harte dryf. Ek bid nog vir tannie, al die pad.
And I trust deeply that your sorrows will not last, and that happiness will always be found somewhere in every situation no matter how hard it is for us to find that happiness… I trust as proverbs 3:5 says “TRUST in the Lord”.
Groete aan my liewe Tannie Andorize.
May 24, 2018 Andorize	Bid, briefie, Leandri	2 Comments
Al is die ketel tot by sy nek in kookwater, sing hy steeds! Leef jou lewe, sing, en doen die moontlike. God sal die onmoontlike doen.
Elke dag – nie net sommige dae nie – maar elke dag laat ons toe dat vrese en beperkings en tekortkominge ons beheer. Ons bou rondom ons hierdie kraalmure waarbinne ons elke dag leef. En ons bly net tussen of agter hierdie mure met ‘n mentaliteit van “Ek kan nie”. As ons net kan besef dat daar lewe anderkant die mure ook is!! Ons hoef dit nie te sien nie, ons kan dit net weet; dat wanneer ons ons vertroue in die Here plaas, buite ons vermoë en begrip en krag en verstand; dít is wanneer geloof in werking tree. En wat is geloof anders dan as “‘n vaste vertroue op die dinge wat ons hoop, ‘n bewys van die dinge wat ons nie sien nie”.
Die lewe draai nie altyd uit soos ons dit wil hê nie. Myne het beslis nie. Dit het sy optes en aftes en draaie en kinkels. En dis juis hierin waar die water begin kook en die ketel begin sing. En hoe warmer die water raak, hoe harder sing hy. En hy hou nooit op met sing totdat die hitte minder raak en die water koeler raak nie.
Mag ons van iets so eenvoudig soos hierdie ketel leer; van Dawid en sy musiekleiers op snaarinstrumente, dat wanneer onheil dreig en gevare ons omring; wanneer dinge onseker is; wanneer mense ons verlaat of ons slegsê; wanneer die werk te veel raak; wanneer die kursus te moeilik raak; wanneer die huis te klein raak; en die bankrekening leeg raak…. “Nogtans sal ek jubel in die Here”.
(Heb 11:1; Hab 3:18)
May 16, 2018 Andorize	geloof, Sing, vertrou	12 Comments
Die mammas en oumas wat ek ken en wat ek so op my pad leer ken het almal een ding in gemeen: hulle lewe voluit en hulle demonstreer onvoorwaardelike, onselfsugtige liefde. It’s a God-thing.
My ma was altyd daar vir my op my lewenspad. Haar liefde en gebede het my altyd terug gebring huistoe wanneer ek die pad byster geraak het. Terug na ons Hemelse Vader toe. Haar kinders en haar kleinkinders is haar alles, en sy sal haar alles gee vir ons.
Ma, ek weet die pad wat jy gestap het was nie altyd maklik nie, maar Ma is vandag sterker ten spyte van daarvan. Deur voorspoed en teëspoed het Ma die persoon gebly wat haarself misken het ter wille van ons. Niks was ooit te swaar of te moeilik of te duur of te veel of te min nie. Uit niks het Ma alles gegee en gedoen. Met min het Ma ons deurgedra.
Geniet hierdie dag en elke dag, lief vir Ma ❤
Dankie vir elke mamma en ouma wat so baie vir julle gesinne doen. Julle is super spesiaal!
May 13, 2018 Andorize	Moedersdag	4 Comments
Van hierbo uit die ge-propelleerde vliegtuigie uit, is dinge duidelik.
Alles wat God gevorm het, kronkel. Dit vou oop, met grasie en genade. Berge en riviere, landskappe en wolkpatrone. Lewe en orde, met kuns gekroon.
Alles wat Mens gemaak het, is reguit. Paaie en kragdrade. Grenslyne. Hard ge-ets, asof om die stempel van mens-in-beheer af te druk.
Dalk is dit hoekom ons sukkel om liefde te verstaan. Ons wil reguit lyne trek. Grense afkamp. Die pad van punt A na punt B uitkaart.
Terwyl liefde eintlik ook maar net wil kronkel. Om soos ‘n bergstroom sy stilseker pad te vind.
May 6, 2018 Andorize	1 Comment