Openbaring Ontsluit - 19 ("Die Vrug van die 144 000 se Arbeid") 
In Openb.4-5, het Johannes ’n boekrol gesien wat met sewe seëls verseël was – hierdie boekrol verteenwoordig die nuwe verbond. Niemand was waardig genoeg om hierdie seëls te breek nie, totdat die Lam van God gekom het en die seëls begin breek het. Met die breek van elke seël, sien ons die ontvouing en voortgang van die Joodse Oorlog, asook die redes daarvoor. Die eerste vier seëls verteenwoordig verowering, oorlog, hongersnood en pes: die volgorde wat gevolg sou word tydens die Joodse Oorlog (Matt.23:29-36 ~ “Ellende wag vir julle, skrifgeleerdes en Fariseërs, huigelaars! Julle hou die grafte van die profete in stand en versier die gedenktekens van die vromes, ﻿30﻿ en julle sê: ‘As ons in die dae van ons voorvaders gelewe het, sou ons nie medepligtig gewees het aan die vergieting van die bloed van die profete nie.’ ﻿31﻿ Op dié manier erken julle self dat julle nakomelinge is van die moordenaars van die profete. ﻿32﻿ Gaan maar aan, maak klaar wat julle voorvaders begin het! ﻿33﻿ “Julle slange, addergeslag! Hoe sal julle ontkom aan die straf in die hel? 34﻿ Luister dus goed! Ek stuur profete, wyse manne en leraars na julle toe. Julle sal party van hulle doodmaak en kruisig, en party in julle sinagoges gesel en hulle van die een dorp na die ander vervolg. ﻿35﻿ So sal julle verantwoordelik wees vir die bloed van al die vromes wat op die aarde uitgestort is, van die bloed van die onskuldige Abel af tot by die bloed van Sagaria seun van Berekja, vir wie julle tussen die tempel en die altaar vermoor het. ﻿36﻿ Dit verseker Ek julle: Die straf vir al hierdie dinge sal op die mense van vandag neerkom”). Die sesde seël het God se finale oordeel oor Judaïsme ontketen. Soos reeds gesien, is die taalgebruik van die sesde seël, destruktief van aard, en dit verteenwoordig die verwydering van die ou verbond en die verplasing met die nuwe verbond. Dit is presies wat gebeur het met die vernietiging van die Tempel, want toe kon die ou verbond met sy offer rituele, nie meer in stand gehou word nie. Dit toon dus dat die nuwe verbond ten volle geïmplementeer is.
Ons het in ons vorige studie gesien dat die 144 000 die Kerk van die Here Jesus in Jerusalem verteenwoordig en dat dit hulle is wat die val van Jerusalem ontglip het, sodat nie een van die gelowiges in Jerusalem gesterf het nie (Matt.24:15-16 ~ Wanneer julle ooreenkomstig die woord van die profeet Daniël die ding wat ’n gruwel is vir God en wat verwoesting aanrig, in die heilige plek sien staan-wie dit lees, moet dit goed begryp- ﻿16﻿ dan moet dié wat in Judea is, die berge in vlug). Hierdie opdrag van die Here Jesus klink vreemd, want gewoonlik het die Israeliete, wanneer vyandige troepe die land binnegeval het, na die veiligheid van die stadsmure van Jerusalem gevlug, maar Jesus gee die teenoorgestelde opdrag aan Sy kinders – Vlug die berge in! Die verwoesting van Jerusalem was ’n gegewe en die gelowiges weet dit (Jesus profeteer dit tog) en in hierdie geval was die logiese wel om uit die stad te vlug en historici vertel vir ons dat dit presies is wat gebeur het.
Johannes het gesien hoe dat vier engele, die oordeel van God teruggehou het, totdat die gelowiges veilig in Pella was. Ons het ook gesê, dat dit nie belangrik is om te weet of hierdie getal van 144 000 letterlik of figuurlik is nie, wat wel belangrik is, is dat die gelowiges gespaar is van die uiteindelike oordeel oor Jerusalem.
In die vorige perikoop (7:1-8) het ons dan die beseëling van die “Oorblyfsel” (“Remnant”) gesien, maar hier in Openb.7:9-17 gaan ons na die sukses van die “Oorblyfsel” kyk.
· Openb.7:9-10 ~ Hierna het ek ’n groot menigte gesien wat niemand kon tel nie. Hulle was van elke nasie, stam, volk en taal en het voor die troon en voor die Lam gestaan. Hulle het wit klere aangehad, en daar was palmtakke in hulle hande. ﻿10﻿ Hulle het hard uitgeroep: “Ons redding kom van ons God, wat op die troon sit, en van die Lam!”
Ons sal weldra sien waarom God die “Oorblyfsel” gered het. Hulle het ’n taak gehad om te verrig! Natuurlik sê ons nie hierdeur dat God hulle nie ook lief gehad het nie – natuurlik het Hy hulle lief gehad, maar dit was nie die hoofrede waarom Hy hulle gespaar het nie. Hulle het ’n taak op hande gehad: Hulle moes die Evangelie na elke nasie, volk, stam en taal neem (7:9) – dit dan is die hooftema van Openb.7:9-17, want Johannes sien ’n ontelbare hoeveelheid heiliges voor die troon van God staan. Hierdie is dan ’n profesie van die Evangelieboodskap wat oor die wêreld sou versprei ná die val van Jerusalem. Ons sien die gevolge van hierdie profesie vandag nog, want mense word steeds by die kerk gevoeg.
Hierdie ontelbare hoeveelheid, of ’n groot menigte, wat Johannes sien mag miskien vreemd en amper misterieus voorkom, maar ons sal weldra sien wie hulle is, namate ons aangaan met die ontvouing van die visioen.
Daar is ten minte drie dinge wat Johannes sien:
· ’n Vermeerdering;
· ’n Verskeidenheid;
· ’n Transformasie.
· Voorheen het Johannes 144 000 gesien – ’n definitiewe getal, maar nou sien ’n hy onnoembare getal. Die resultaat dus van die 144 000 se werk, is ’n uiteindelike onnoembare getal (waarvan ek en jy deel is!) – Daar is vermeerdering in die getal van die Kerk van die Here Jesus!
· Tweedens het Johannes ’n verskeidenheid gesien – Hulle was van elke nasie, stam, volk en taal. Die visie van die 144 000 was baie “Hebreeus”, want diegene wat gered is, was op daardie stadium almal Jode, maar nou lyk die prentjie totaal anders – nou is dit universeel. Johannes gebruik omtrent elke denkbare beeld of uitdrukking om die verskeidenheid van die “nuwe Kerk” te verbeeld – Hy beskryf die multi-etnisiteit van hierdie groep, deur gebruik te maak van ’n Griekse woord "polus”, wat die meeste van die tyd in Openbaring as byvoeglike naamwoord gebruik word, wanneer daar na die stamme van Israel verwys word – soos wat daar dus ’n groot verskeidenheid onder die twaalf stamme van Israel was, so is daar ’n groot verskeidenheid van mense in die Kerk van die Here Jesus Christus.
· Derdens sien Johannes ’n transformasie (verandering). Johannes sien weereens ’n “baie Joodse” prentjie. Die verwysing na Christus as “die Lam”, is Joods, want die lam as ’n offerdier was intens verbind met die Joodse godsdiens. Die wit klere kan ons herinner aan die geregtigheid wat deur Christus toegereken word aan die gelowiges, maar wanneer ons dit so sien, wyk ons af van die eg Joodse prent wat Johannes vir ons hier skilder. Die wit klere moet dus eerder deurgetrek word na die priesterskap van die ou verbond. Ons moet onthou dat die priestersamp slegs beskore was vir Israeliete en nog meer spesifiek, vir die Leviete. Wanneer ’n man beweer het dat hy ’n Leviet was en dat hy opgeneem wil word as priester, was hy onderwerp aan ’n baie deeglike ondersoek – o.a. is daar 123 vrae aan hom gevra ten einde vas te stel of hy vlekkeloos was, wat sy karakter betref. Indien hy nie die toets geslaag het nie, het hy ’n swart mantel ontvang, maar indien hy geslaag het, het hy ’n wit mantel ontvang.
Die palmtakke dra ook ’n Joodse tema. Hierdie woord “palmtakke” word net op een ander plek in die Nuwe Testament gebruik en wel in Joh.12:23 waar Jesus se intog in Jerusalem beskryf word. Ons met ook daarop let dat die mense wat die palmtakke in Joh.12 gewuif het, almal Jode was. Hierdie Jode was vol verwagting, nl. dat verlossing deur hul Messias, vir hulle op hande was.
Die punt wat ek wil maak, is dat alles in hierdie vers na die Jode verwys. Hoewel God se plan van die begin af was dat Hy ’n multikulturele kerk wou saamstel, was dit hoofsaaklik die Jode wat die seën onder die ou verbond ontvang het. Die Meeste Jode het egter hul rug op God gedraai en daarom stel Hy ’n nuwe verbond saam en wys Openbaring hier vir ons, dat Jood en heiden nou deel word van die nuwe verbond. God se redding is dus nie meer net vir Israel nie, maar vir alle volke, daarom dat Openb.1:6 sê dat ons almal priester van God is en 1Pet.2:9 sê ~ Julle, daarenteen, is ’n uitverkore volk, ’n koninklike priesterdom, ’n nasie wat vir God afgesonder is, die eiendomsvolk van God, die volk wat die verlossingsdade moet verkondig van Hom wat julle uit die duisternis geroep het na sy wonderbare lig. Johannes (en ons) sien dus dat die Kerk (beide Jood en heiden) getransformeer word tot die ware Israel (Gal.6:16).
Johannes het egter nie net iets gesien nie (die menigte mense) – hy het ook iets gehoor ~ Ons redding kom van ons God, wat op die troon sit, en van die Lam! Ook hierdie frase herinner aan die uitroep wat opgegaan het met Jesus se triomftog in Jerusalem in Joh.12:13 ~ Hulle het palmtakke gevat en Hom tegemoet gegaan en uitgeroep: “Prys Hom! Loof Hom wat in die Naam van die Here kom!” en: “Die Koning van Israel!” Dit herinner verder ook aan Ps.118:25-19.
· Openb.7:11-12 ~ Al die engele het rondom die troon, die ouderlinge en die vier lewende wesens gestaan. Hulle het toe voor die troon gekniel met hulle gesigte na die grond toe en het God aanbid ﻿12﻿ en gesê: “Amen! Die lof en die heerlikheid, die wysheid, die dank en die eer, die mag en die sterkte behoort aan ons God tot in alle ewigheid. Amen!” Ons moet baie mooi kyk wat hier gebeur – konteks dus. Ons sien in v.10 dat dit die gelowiges is wat uitroep, ...ons redding kom van ons God, wat op die troon sit, en van die Lam, waarop die engele neerkniel en bevestigend antwoord op dit wat die gelowiges uitroep – daarom dat hulle sê Amen. Dit was nie die ouderlinge en die vier lewende wesens wat dit uitgeroep het nie, maar die engele – kyk weer mooi na die vers: Al die engele het rondom die troon, die ouderlinge en die vier lewende wesens gestaan – die troon en die ouderlinge en die vier lewende wesens word hier genoem, net om aan te dui rondom wat en wie die engele gestaan het, voor hulle (die engele) gekniel en bevestigend in ’n loflied beaam dat die lof en die heerlikheid aan God behoort. Die beeld wat Johannes dus hier sien, is die gelowiges wat ’n lofsang tot God bring vir hul redding en wat deur die engele beaam word met hul eie doksologie (lofsang). Hierdie gebeure is ’n sterk herinnering aan Luk.15:10 ~ Net so is daar blydskap onder die engele van God oor een sondaar wat hom bekeer. Waarvoor dank en loof die engele God? Hulle dank Hom vir genade (God se reddingsgenade) – iets wat hulle nog nooit ervaar of ooit sal ervaar nie. Hulle besef egter dat genade iets wonderbaarliks moet wees, want toe hulle hoor hoe die gelowiges God prys vir reddingsgenade, is hulle so verwonderd daaroor dat hulle op hul gesigte val en God in ’n sewevoudige loflied besing! As die engele verwonderd staan oor God se genade – hoeveel te meer nie ons nie!
· Openb.7:13-14 ~ Een van die ouderlinge vra toe vir my: “Hierdie mense met die wit klere aan, wie is hulle en waar kom hulle vandaan?” ﻿14﻿ “Ek weet nie, Meneer,” sê ek vir hom, “maar ú weet.” Hy sê toe vir my: “Dit is dié wat uit die groot verdrukking kom. Hulle het hulle klere gewas en dit wit gemaak in die bloed van die Lam. Johannes staan verwonderd oor die gesig wat hy sien, waarop een van die ouderlinge na hom kom en sy onuitgespreekte vraag vir hom vra en waarop Johannes vir hom sê ~ Ek weet nie, Meneer, “maar ú weet. Johannes sê hierdeur vir die ouderling dat hy graag by die ouderlinge sou wou weet wie die mense is wat hy sien. En dan antwoord die ouderling hom deur vir hom te sê, dat dit die mense is wat deur die groot verdrukking gekom het. Hierdie uitdrukking word slegs op twee ander plekke in die Nuwe Testament gebruik, nl. Matt.24:21 ~ ...want in daardie tyd sal daar so ’n groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af nie was nie en ook nie weer sal wees nie, asook in Openb.2:22 (O.A.V.) ~ Kyk, Ek werp haar neer op ’n siekbed, en die wat met haar owerspel bedryf, in ’n groot verdrukking, as hulle hul nie van hul werke bekeer nie.
· Hierdie uitdrukking ... dié wat uit die groot verdrukking kom..., kan óf daarop dui dat hierdie mense met die wit klere, geleef het gedurende die verdrukking en dat hulle vervolg was – daarom die uitdrukking ... Hulle het hulle klere gewas en dit wit gemaak in die bloed van die Lam.... Of dit kan beteken, dat dit die gevolg van die verdrukking is. M.a.w., hulle het, óf gelewe tydens die verdrukking, óf hulle was die vrug van die bediening van diegene wat die vervolging deurstaan het.
Die eerste moontlikheid is die meer gewilde standpunt, hoewel daar geen Skrifgronde daarvoor is nie en ons het al gesien dat daar ook geen wegraping voor die Pre-Millennialistiese wegraping gaan wees nie [sien Openbaring Ontsluit – 14 (Die Millennium)]. Die tweede opsie is dus die meer aanvaarbare opsie, nl. dat die ontelbare menigte, die vrug is van die 144 000 wat deur die verdrukking (aanvanklike vervolging en daarna die val van Jerusalem) gekom het. Hulle was verantwoordelik vir duisende bekerings en hulle bekeerlinge vir duisende en daardie duisende vir duisende der duisende. Die 144 000 is dus dié wat deur die Jerusalemse verdrukking (±67-70 n.C.) gegaan het en die ontelbare menigtes is diegene wat daarna deur verdrukking en lyding tydens hulle Christelike lewe sou gaan – 2Tes.1:5-6 ~ Dit alles is ’n bewys van die regverdige oordeel van God, naamlik dat Hy julle geskik geag het vir sy koninkryk, waarvoor julle nou ook ly. ﻿6﻿ God is tog regverdig: die mense onder wie julle nou so ly, sal Hy as straf ook laat ly, asook 2Tim.3:12 ~ Almal wat in Christus Jesus toegewy aan God wil lewe, sal ook vervolg word. Alle gelowiges (die 144 000, asook deur die eeue daarna) gaan deur tye van verdrukking, maar sal staande bly, want ...hulle klere (is) gewas en dit (is) wit gemaak in die bloed van die Lam.
’n Belangrike vraag wat ons moet vra, is: Vind hierdie tweede verklaring enige ondersteuning vanuit die Olyfberggesprek van Jesus? Die antwoord is ’n onomwonde, “ja!” – Matt.24:15-31 ~ Wanneer julle ooreenkomstig die woord van die profeet Daniël die ding wat ’n gruwel is vir God en wat verwoesting aanrig, in die heilige plek sien staan-wie dit lees, moet dit goed begryp- ﻿16﻿ dan moet dié wat in Judea is, die berge in vlug. ﻿17﻿ Die man wat op die dakstoep sit, moet nie ingaan om sy goed uit die huis te gryp nie, ﻿18﻿ en die man wat op die land is, moet nie omdraai om sy klere te gaan haal nie. ﻿19﻿ “Dit sal bitter swaar gaan met die vrouens wat in daardie tyd swanger is en met dié wat nog klein kindertjies het. ﻿20﻿ Bid dat julle nie in die winter of op ’n sabbatdag hoef te vlug nie, ﻿21﻿ want in daardie tyd sal daar so ’n groot verdrukking wees soos daar van die begin van die wêreld af nie was nie en ook nie weer sal wees nie. ﻿22﻿ En as dit nie was dat God daardie tyd ingekort het nie, sou geen mens dit oorleef nie; maar ter wille van die uitverkorenes sal God daardie tyd inkort. ﻿23﻿ “As iemand in daardie tyd vir julle sê: ‘Kyk, hier is die Christus!’ of: ‘Kyk, daar is Hy!’ moet julle dit nie glo nie. ﻿24﻿ Daar sal vals christusse en vals profete na vore kom, en hulle sal groot tekens en wonderwerke doen om, as dit moontlik was, selfs die uitverkorenes te mislei. ﻿25﻿ Kyk, Ek het dit vir julle vooruit gesê. ﻿26﻿ En as die mense vir julle sê: ‘Kyk, Hy is in die woestyn!’ moet julle nie daarheen gaan nie; of as hulle sê: ‘Hy is in die slaapkamer!’ moet julle dit nie glo nie. ﻿27﻿ Die koms van die Seun van die mens sal wees soos ’n weerligstraal wat in die ooste uitslaan en die hele lugruim tot in die weste verlig. ﻿28﻿ “Waar die aas ook al lê, daar sal die aasvoëls bymekaarkom.” ﻿29﻿ “Kort na die verdrukking van daardie tyd sal die son verduister word, en die maan sal nie skyn nie; die sterre sal uit die ruimte val, en die kragte van die hemelruim sal ontwrig word. ﻿30﻿ Dan sal die teken van die Seun van die mens in die hemelruim verskyn, en al die volke van die aarde sal verslae wees. Hulle sal die Seun van die mens op die wolke van die hemel sien kom met groot krag en majesteit. ﻿31﻿ Die groot trompet sal weerklink, en Hy sal sy engele uitstuur om sy uitverkorenes bymekaar te maak uit die vier windstreke, van elke uithoek van die aarde af.” Ons moet hierdie gedeelte deeglik bekyk, want hier het ons te doen met ’n profesie van Jesus wat 5 fases of tydperke beskryf – vv.15-22; 23-26; 27-28; 29-30 en v.31.
· Eerstens dan vv.15-22: Hierdie profesie van Jesus begin met ’n waarskuwing dat die gelowiges uit Jerusalem moet vlug wanneer die Romeinse soldate die stad omsingel. Hierdie gedeelte staan dan ook in parallel met Openb.7:1-8, waar ons gesien het dat die 144 000, geseël en beskerm word teen God se oordeel.
· Vv.23-26: Die Here waarsku voorts, dat daar tydens die besetting van Jerusalem, vals profete na vore gaan kom wat belowe dat God die inwoners gaan bevry. Aangesien die Here Jesus reeds die verwoesting van Jerusalem profeteer het, moes hierdie vals profete nie geglo word nie.
· Die ongelowige Jode het geglo dat die Messias Sy gesag sou uitoefen, deur die volk te bevry van die politieke onderdrukking onder die Romeine. Jesus sê egter dat Hy Sy majesteit sal bevestig oor hulle wat Hom gekruisig het, deur die verwoesting van Jerusalem – dit is wat bedoel word met vv.27-28. Die val van Jerusalem sal ’n gebeurtenis wees wat regoor die wêreld weerklank sou vind – net soos wat weerlig deur die hemelruim gesien kan word, net so sou die nuus van die val van Jerusalem oor die wêreld heen versprei.
· Matt.24:29-30 profeteer die val van Jerusalem, asook die val van die Tempel. Weer kry ons dekonstruksionistiese taal hier en hierdie gedeelte van die profesie handel oor die verwydering van die ou verbond wat verplaas gaan word met ’n nuwe verbond. Die verwoesting van die stad en die tempel sou dan ook die bewys wees dat Christus die Here is. Hierdie gebeure sal die teken van die Seun van die mens in die hemelruim wees, want dit is presies die oordeel wat Hy belowe het oor die wie Hom sou kruisig. Al was Hy nederig en sagmoedig op aarde, sou Hy nou in majesteit en heerlikheid en groot mag kom om die “heilige stad” te kom verwoes.
· Die parallelle gedeelte vir v.31, vind ons in Openb.7:13-14. Na die verwoesting van Jerusalem en die Tempel sal die “engele” gestuur word om die uitverkorenes van God van oor die wêreld heen, bymekaar te maak. Die woord “engele” hier, is “boodskappers” (aggeloõ = aggelos) en dit word op verskeie plekke in die Nuwe Testament so vertaal en beteken dus nie noodwendig hemelwesens nie (sien konteks van die volgende teksverse) – bv.: Mark.1:1-2 ~ Die evangelie van Jesus Christus, die Seun van God, begin só: ﻿2﻿ In die boek van die profeet Jesaja staan daar geskrywe: “Kyk, Ek stuur my boodskapper voor jou uit. Hy sal die pad vir jou regmaak (sien ook: Matt.11:10; Luk.7:24, 27; 9:52; 2Kor.12:7; Jak.2:25). Ons kan dus hier sê dat die Here Sy boodskappers sal stuur om Sy uitverkorenes van regoor die wêreld byeen te bring. Wie dan is hierdie boodskappers? Na die val van Jerusalem het die 144 000 uitgegaan en die Evangelie van Jesus Christus wyd en syd verkondig – die Goeie Nuus is “uitgetrompetter” en so het dit van geslag tot geslag voort gegaan, totdat ons hier aan die suidpunt van die aardbol, ook die Goeie Nuus ontvang het.
Ons kan dalk dink dat die Joodse gelowiges depressief kon wees na die val van Jerusalem, want dit kon vir hulle die einde geskilder het, maar Jesus het hulle bemoedig en die versekering gegee dat dit nié die einde is nie. Inteendeel, dit is slegs die begin, want nou vir reeds 1 940 jaar gaan die “engele” voort om die groot trompet (te laat) weerklink, en (Christus se) uitverkorenes bymekaar te maak uit die vier windstreke, van elke uithoek van die aarde af.”
Die chronologie van Openb.6:1-7:17, is presies dieselfde as die Olyfberggesprek in Matt.24 – eers die seël van oordeel; dan die verseëling en beskerming van die 144 000 en dan die verspreiding van die Evangelie na al vier die hoeke van die aarde. As gevolg van die Groot Verdrukking wat die 144 000 in Jerusalem verduur het, kon die Evangelie oor die wêreld heen versprei en vandag is daar ’n groot menigte wat niemand kon tel, voor die troon van God.
Die beswaar teen hierdie beeld is dat ons tog ommers hier te doen het met ’n hemelse situasie, want hoe kan ons wat nog lewe, nou in die hemel rondom God se troon staan? Die antwoord is eenvoudig: Ef.2:6 ~ Ja, in Christus Jesus het Hy ons saam met Hom opgewek uit die dood en ons saam met Hom ’n plek in die hemel gegee . Die O.A.V. vertaal dit pragtig en korrek ~ ...uit genade is julle gered - 6﻿ en saam opgewek en saam laat sit in die hemele in Christus Jesus (sien ook Ef.1:3, 20; 3:10). Die Woord is baie duidelik daaroor, dat ons as gelowiges reeds op hierdie oomblik saam met Christus in die hemel sit! Ons as gelowiges in 2010, sit nou rééds saam met daardie oorspronklike 144 000 in die hemel!
· Openb.7:15-17 ~ Daarom is hulle voor die troon van God en dien hulle Hom dag en nag in sy tempel; en Hy wat op die troon sit, sal by hulle bly. ﻿16﻿ Hulle sal nie meer honger en nie meer dors kry nie; die son sal hulle nie brand nie en ’n hittegloed ook nie, ﻿17﻿ want die Lam wat in die middel van die troon is, sal hulle herder wees en hulle na die fonteine met die water van die lewe lei; en God sal al die trane van hulle oë afdroog. Nie net is hierdie 144 000 vir ons geïdentifiseer nie, maar ook die diens wat hulle verrig. Net in kort: Die woord “dien” in hierdie verse kom van die Grieks, "latreuo" waar die woord liturgie vandaan kom en dit verwys na kerklike en/of seremoniële gebruike. Dit is dieselfde woord wat gebruik is vir die priesterlike diens in die tempel. Dit is dus duidelik dat die kerk (gelowiges) voortgaan om Christus dag en nag in sy tempel te dien – Hou 1Kor.3:16 in gedagte ~ Weet julle nie dat julle die tempel van God is en dat die Gees van God in julle woon nie? Soos wat die priesterlike diens onder die ou verbond gereserveer was vir die familie van Aaron, is alle gelowiges vandag priesters en dien ons Christus onder Sy nuwe verbond.
Johannes gaan voort en sê dat sekuriteit aan die menigte belowe word. En hier word spesifiek twee sake belowe:
- ’n Plek van beskerming en versorging: Die uitdrukking, “Hy sal by hulle bly”, beteken ook “om te Tabernakel”, of om “’n romp oor te gooi”. ’n Wonderlike voorbeeld van hierdie waarheid is die verhaal van Rut. En dan spesifiek Rut 3:9 (O.A.V.) ~ Ek is Rut, u dienares; brei dan u vleuel oor u dienares uit, want u is die losser. Die N.I.V. vertaal dit nog mooier ~ Spread the corner of your garment over me, since you are a kinsman-redeemer. Deur Boas te vra om sy vleuel oor haar uit te brei, het o.a. geïmpliseer dat hy volle verantwoordelikheid vir haar moet neem – wat hy ook gedoen het. Net so beloof Christus beskerming aan gelowiges van vandag – niks kan met ons gebeur buite God se soewereine wil nie – ons is veilig onder God se vleuels.
- ’n Belofte van Herderskap: Nie net word die menigte beskerm nie, maar hulle geniet ook Sy herderskap en versorging – sien v.16-17. Ja, dit is so dat God as Herder, ’n eg Joodse uitdrukking onder die ou verbond was, maar ons as gelowiges kan ook vandag met oortuiging en van harte die woorde van Ps.23 sing. God se versorging is dus nie meer, nét vir die Jode beskore nie, maar vir almal onder die nuwe verbond. Nie net word ons deur Hom versorg nie, maar Hy openbaar ook Sy wil aan ons – Hy lei ons dus. Hy vertroos ons egter ook (Fil.2:1; 2Tes.2:16). Hy is voorwaar ’n Herder vir ons.
Wat beteken al hierdie dinge in Openb.7:9-17 vir ons vandag? Ons is deel van die vrug van die eerste 144 000 verseëldes se arbeid en daarom is ons deel van die vrug Openb.14:1-5 se 144 000 – ons is ook eerstelinge soos dié waarvan Jakobus in 1:18 praat. Ons is deel van daardie groep eerstelinge wat onder God se vleuels beskerming vind en deur Hom “geherder” word. Ons is deel van die vrug op die 144 000 se arbeid en daarom mag, kan en moet ons ook die Blye Boodskap van Jesus versprei na al die uithoeke van die aarde. Ons is deel van die Evangelie wat oorwin en wat red; ons is deel van die Evangelie wat steeds voortstu in hierdie wêreld en God se uitverkorenes byeen bring onder Sy vlerke – mag ons deel wees van hierdie arbeiderkorps wat die oes inbring.
Die vroeë kerk het nie veel besit nie en hulle was in getalle nie veel nie – net “144 000”, maar hulle het die mees kragtige ding op aarde denkbaar besit: geloof in die Lam van God wat op die troon sit. Indien ons deel in hulle onwrikbare geloof, sal ons selfs nog ’n groter oes sien inkom, want ons is veel, veel meer as die 144 000 van destyds – ons is deel van ’n ontelbare menigte. Mag God ons elkeen tot Sy eer en heerlikheid gebruik in die uitvoering van Sy Groot Opdrag!
 Bybelstudiereeks aangebied deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) Sondagaand 14 Maart 2010
Openbaring Ontsluit - 18 (Die Identiteit van die 144 000) 
Hoofstuk 7 stel ons bekend aan ’n baie interessante, maar baie belangrike groep mense, nl. die “144 000”. Net voor ons na ’n vers-vir-vers ontleding gaan kyk, wil ek net wéér meld, dat Openbaring ’n uitgebreide weergawe van die Olyfberggesprek van die Here Jesus is – daardie gesprek wat in Matt 24, Mark.13 en Luk.21 neergepen is. Openbaring, het ons ook gesien, is gegee om die kerk van die eerste eeu voor te berei op ’n aardskuddende gebeurtenis wat nog in hul geslag sou plaasvind, nl. die verwoesting van die Tempel, Jerusalem en Judaïsme, asook die verstrooiing van die oorblywende Jode.
As gevolg hiervan is hierdie boek gevul met, wat die “ooms met die dikbrille” noem, “dekonstruksionistiese taal” (bv.: die sterre wat nie lig gee nie; die son wat bloedrooi word en die maan wat swart word, ens. - “decreation language”). Hierdie taalgebruik word juis gebruik om aan te toon dat God van plan is om die “oue” met die “nuwe” te vervang. Die skrywer van die Hebreërbrief lewer iets van ’n kommentaar hierop wanneer hy in 12:22-27 sê, dat die aarde en die hemel geskud gaan word sodat die ou verbond verwyder kan word en die nuwe verbond gevestig kan word. Ons het ook gesien dat die Ou Verbond vernietig is met die verwoesting van die Tempel in Jerusalem in 70 n.C., toe 1.1 miljoen Jode oor ’n tydperk van 42 maande uitgedelg is. Soos iemand dit op ’n keer pragtig gestel het: The Revelation then, is the “curtain call” for Jerusalem. Judaism and the Old Covenant.”
Nog ’n aspek waaraan ek graag kortliks wil aandag skenk, is die vraag of dit regtig saak maak hoe ons Openbaring interpreteer? Eerstens is Openbaring deel van God se Woord en daarom is dit van die uiterste belang dat ons Openbaring korrek sal interpreteer. God het juis bedoel dat Openbaring op ’n bepaalde wyse geïnterpreteer moet word en daarom kan en mag ons nie ongeërg daarmee omgaan nie. Tweedens het ons eskatologie (die leer oor die laaste dinge), ’n diepgaande effek op ons lewens- en wêreldbeskouing en ons hantering van geskiedenis. Ek is vas van die oortuiging dat die interpretasie vanuit ’n Post-Millennialistiese oogpunt, die behoorlike en korrekte benadering is
· Openb.7:1-3 ~ Daarna het ek vier engele by die vier hoeke van die aarde sien staan. Hulle het die vier winde van die aarde vasgehou, sodat daar geen wind op die land en op die see en teen enige boom sou waai nie. ﻿2﻿ Ek het ook ’n ander engel van die ooste af sien kom met die seël van die lewende God. Hy het met ’n harde stem geroep na die vier engele aan wie mag gegee is om die land en die see te tref, ﻿3﻿ en het vir hulle gesê: “Moenie die land en die see en die bome tref nie. Ons moet eers die dienaars van ons God op hulle voorkoppe merk met die seël.” In Openbaring 6 het ons van die eerste ses seëls gelees wat oopgebreek is en ’n mens sou verwag dat ons nou hier in hoofstuk 7 sou lees van die volgende seël – dit gebeur egter nie en het ons te doen met ’n onderbreking en sal ons eers weer in hoofstuk 8 na die volgende seël kyk wat gebreek word.
Ons het aan die einde van hoofstuk 6 gelees van die ongelowiges wat uitgeroep het ~ Die groot dag waarop Hulle die oordeel sal voltrek, het aangebreek, en wie sal staande kan bly? (6:17). Die ou verbond het ons gesien, moet verwyder word en die vraag ontstaan nou: Wie gaan staande bly?
Johannes sien vier engele by die vier hoeke van die aarde staan (v.1). Baie mense vertolk die aarde, as die hele planeet; andere weer vertolk dit as die land Palestina en soos voorheen reeds aangedui, moet ons altyd na die konteks kyk ten einde vas te stel watter vertolking die korrekte is.
Ons sien dat hierdie vier engele die vier winde van die aarde vashou. Om dit te verklaar moet ons Skrif-met-Skrif vergelyk en daarvoor moet ons eerste na die Ou Testament gaan kyk (omdat Openbaring die meeste na die O.T. verwys). Wind in die O.T. verwys oor die algemeen na God se oordeel. Bv.: Jer.13:24 ~ Ek sal julle verstrooi soos kaf wat verbywaai in die woestynwind. Nahum 1:3 ~ Die Here is lankmoedig, maar sy krag is groot: Hy laat geen skuldige ongestraf nie. Hy kom in rukwind en storm, wolke is die stof onder sy voete (sien ook Jer.51:1-3; 4:12-14; 22:22; Eseg.1:4; 13:11-16; Sag.7:14).
Dit is duidelik dat die winde van Openb.7, winde van oordeel is en ons sien dit in die woorde, sodat daar geen wind op die land en op die see en teen enige boom sou waai nie. God se oordeel word dus terug gehou, sodat “die bome” nie beskadig sou word nie. Hoogs waarskynlik is hierdie vier winde dieselfde as die vier perderuiters van Openb.6, maar hulle kan nie losgelaat word nie, want die dienaars van God (moet eers) op hulle voorkoppe gemerk word met die seël (7:3). Wat hierdie beseëling of bekragtiging ook al mag wees, dit moet eers plaasvind voor die oordeel kan plaasvind. Hierdie verposing vind plaas, omdat ’n ander engel (wat) van die ooste af (ge-)kom het met die seël van die lewende God, dit gekeer het (v.2). Hy keer die ander engele om God se oordele los te laat, ten einde ander engele die geleentheid te gee om eers hulle werk klaar te maak. Opdrag is dus gegee dat daar geoordeel moet word, maar dit word eers terug gehou tot op ’n latere stadium.
Hierdie oordeel word terug gehou totdat die dienaars van God op hulle voorkoppe (ge)merk (is) met die seël (v.3). Om behoorlik te verstaan wat met hierdie beseëling bedoel word, moet ons verstaan wie die 144 000 (“die land, see en bome” – 7:1) is waarvan vers 4 van hoofstuk 7 praat.
In die antieke tye is iemand of iets beseël, of het dit ’n seël ontvang, ten einde aan te toon dat daardie persoon of artikel opsy gesit is. Hierdie beseëling het verskillende vorme aangeneem, maar dit het aan die einde van die proses, definitiewe eienaarskap aangedui en dit het ook aangedui dat die persoon of artikel onder die beskerming van die eienaar verkeer het. Wanneer ons dan kyk na 7:3, sien ons dat die beseëling deur God (of dan Sy engele in hierdie geval) gedoen word, wat dus daarop dui dat die persone wat hierdie seël ontvang, aan God behoort en derhalwe onder Sy beskerming verkeer. Ons lees ook in Ef.1:13 van hierdie beseëling waar Paulus die volgende sê ~ Deur Christus het ook julle deel geword van die volk van God toe julle die waarheid wat aan julle verkondig is, die evangelie van julle verlossing, gehoor en tot geloof gekom het. In Christus het die Heilige Gees wat deur God belowe is, julle as die eiendom van God beseël. Daar is ook baie duidelike Ou Testamentiese voorbeelde hiervan – dink bv. aan Gen.4 waar Kain vir Abel vermoor het – hy word deur God veroordeel. Kain is bang dat iemand hom dalk gaan teregstel vir die moord wat hy geplaag het. God maak dit egter duidelik dat Hy dit nie sal toelaat nie ~ Maar die Here sê vir hom: Nee! Wie vir Kain vermoor, sal sewe maal gestraf word.” Toe gee die Here vir Kain ’n teken sodat niemand wat hom raakloop, hom sou doodmaak nie (Gen.4:15 – sien ook Eseg.9:1-11).
Die vraag is: Was die teken of merk wat Kain ontvang het, ’n sigbare merk? Uiteraard kan ons nie met sekerheid sê nie, maar God het nogtans, op een of ander wyse, dit baie duidelik gemaak aan almal dat hulle nie hul hand teen Kain mog lig nie. Die punt met die teken is dat Kain onder die beskerming van God verkeer het en diegene wat sou poog om hom te dood is deur God se almagtige ingrepe verhoed om dit te doen. Dieselfde gebeur in Openb.7 – of die merk sigbaar gaan wees of nie, is nie duidelik nie, alhoewel ek glo dit nie ’n sigbare teken sal wees nie (sien “Die Identiteit van die Dier” – Openbaring ontsluit, nr. 15), en net soos die geval met Kain, sal ook die “Openb.7 persone”, onder God se beskerming staan.
Ons kry ’n soortgelyke situasie in Eseg.9:1-11, waar koning Nebukadneser die inwoners van Jerusalem gedood en uitgeroei het – behalwe, diegene wat beskerm is deur ’n merk op hul voorkoppe.
Die merk in Openb.7 is derhalwe ’n teken van lojaliteit van God en beskerming deur God. Ons het reeds vantevore gesien dat geen gelowige werklik ’n teken op hul voorkoppe het nie. Ons weet dat gelowiges ’n seël ontvang. Ons het netnou na Ef.1:13 verwys waar dit duidelik blyk dat gelowiges so ’n merk of seël ontvang. Ons sien dit ook in 2Kor.1:22; Ef.4:30 en ook 2Tim.2:19.
Met dit in gedagte, is dit dus duidelik dat die 144 000 (wie hulle ook al presies is), gelowiges moet wees, aangesien slegs gelowiges deur God beseël word. Ons kry tog in verse 4-8, ’n aanduiding van wie hierdie 144 000 gelowiges presies is.
· Openb.7:4-8 ~ Ek het die getal gehoor van dié wat gemerk is: daar was honderd vier en veertig duisend. Hulle was uit elke stam van die volk Israel: ﻿5﻿ uit die stam van Juda is daar twaalf duisend gemerk, uit die stam Ruben twaalf duisend, uit die stam Gad twaalf duisend, ﻿6﻿ uit die stam Aser twaalf duisend, uit die stam Naftali twaalf duisend, uit die stam Manasse twaalf duisend, ﻿7﻿ uit die stam Simeon twaalf duisend, uit die stam Levi twaalf duisend, uit die stam Issaskar twaalf duisend, ﻿8﻿ uit die stam Sebulon twaalf duisend, uit die stam Josef twaalf duisend, en uit die stam Benjamin is daar twaalf duisend gemerk. Johannes vertel vir ons presies hoeveel mense die seël gaan ontvang en hy verdeel hulle ook presies.
Die eerste leidraad wat ons ontvang oor die identiteit van hierdie 144 000, vind ons in die tydskaal van Openbaring.
Daar bestaan geen twyfel oor die feit dat die eerste eeuse gelowiges die vervulling van die profesie van Openbaring, reeds in hulle tyd verwag het (Openb.1:1-3; 2:5, 16; 3:11; 22:6, 7, 10, 12, 20). Ons het ook reeds gesien dat “binnekort” nie 2 000 jaar beteken nie – Wie hierdie 144 000 dan ook al is, dit moes eerste eeuse gelowiges gewees het.
Die tweede leidraad vind ons in die identifikasie van hierdie 144 000. Hulle word geïdentifiseer as gelowiges vanuit al 12 stamme van Israel. Ons kan dus aanvaar dat hierdie Joodse gelowiges was. Wanneer ons na Skrifgedeeltes soos Rom.2:28-29 en 9:6 kyk, weet ons dat daar ware Jode en vals Jode is – 9:6 ~ Immers, nie almal wat van Israel afstam, is werklik Israel nie. ’n Ware Jood, is ’n Jood wat Jesus Christus as Messias omhels het; ’n vals Jood is ’n Jood wat Christus as Messias verwerp, ongeag sy afkoms (stamboom – Rom.9:7 ~ ...nie almal wat nakomelinge van Abraham is, is werklik kinders van Abraham nie). Daar is baie kommentators wat sê dat die 144 000, deur alle volke verteenwoordig word, maar die uitspel van die verskillende stamme van Israel is net té duidelik hier in hoofstuk 7.
Hier word baie uitdruklik gepraat van 12 000 uit elke stam (x12 stamme = 144 000). Die vraag is nou, of ons hierdie getal letterlik moet neem? Om dit te beantwoord, kan ons begin deur te sê dat ons weet dat daar talle getalle in Openbaring genoem word en ons het ook al teen hierdie vasgestel het dat ons dit nie letterlik kan neem nie, maar dat ons dit simbolies moet sien. Daar word bv. in Openb.1:7 na die Heilige Gees verwys as die sewe Geeste voor (God) se troon. Dit is nie onmoontlik dat God presies 12 000 gelowiges uit elke stam kon red nie, maar dit is hoogs onwaarskynlik dat dit so ’n presiese getal sou wees. Die simboliese aard van getalle in Openbaring laat ’n mens dus eerder voel dat ook hierdie getal simbolies van aard is. Die getal 12, is ’n baie betekenisvolle getal vir Israel en die getal 1 000 word dikwels in die Skrif op simboliese wyse gebruik. As ons bv. na Ps.50:10 kyk, kan ons vir onsself die vraag afvra, of God dan die vee op net ’n 1 000 heuwels besit en iemand anders die ander? Natuurlik nie – Asaf gebruik die getal 1 000 juis om aan te dui dat God die vee op al die heuwels besit. Dieselfde geld vir Salomo wat nie een regverdige onder ’n duisend man kon vind nie – bedoelende dat hy nie ’n enkele regverdige man op die ganse aarde kon vind nie. Die getal 1 000 word dus gebruik om ’n groot hoeveelheid, of ’n kwantitatiewe geheel aan te dui.
Die getal 144 000 is dus hoogs waarskynlik nie ’n letterlike getal nie (natuurlik is dit nie onmoontlik vir God om dit presies so uitwerk en te beskik nie).
Voor ons dan bepaal wie hierdie gelowiges presies was, moet ons net vir ’n wyle ook kyk na die stamme wat Johannes hier noem. Dit is baie interessant om te sien dat die stamme van Dan en Efraim nie hier genoem word nie (die ander is Juda, Ruben, Gad, Aser, Naftali, Manasse, Simeon, Dan, Issaskar, Sebulon, Efraim en Benjamin), hulle is vervang met die stam van Levi, wat nie ’n amptelike stam van Israel was nie, asook Josef, Eerstens kan ons sê dat Josef maar net ’n ander naam was vir Efraim, want Josef se stamme was verdeel in twee, nl. Efraim en Manasse. Manasse is egter vermeld en die enigste ander stam van Josef wat oorbly is dié van Efraim en hulle is reeds genoem. Dan is egter heeltemal weggelaat. Wat het dan van Dan geword? Ons kan waarskynlik nie met sekerheid sê nie, maar verskeie aanduidings word vir ons in die Ou Testament gegee. In Deut.19:14-20 het God ’n baie streng waarskuwing gerig tot Sy volk, nl. dat diegene wat hulleself oorgee aan afgodery, uitgewis en uitgesluit sou word uit die hemel. Ons sien dan ook dat die stam van Dan keer op keer betrokke was by afgodery (bv. Rigters 17-18) en is hul waarskynlik as gevolg hiervan, uitgesluit.
Dit laat ons egter nog steeds met ’n onbeantwoorde vraag: Wie is hierdie 144 000? Wel, aangesien Openbaring ’n uitbreiding van die Olyfberggesprek is, moet ons dalk daar gaan soek na ’n antwoord. Kom ons kyk na Luk.21:17-24 ~ En julle sal ter wille van my Naam deur almal gehaat word, maar ﻿18﻿ daar sal selfs nie eens ’n haar van julle kop af val nie. ﻿19﻿ Deur julle volharding moet julle julleself red.” ﻿20﻿ “Wanneer julle sien dat Jerusalem deur leërs omsingel word, moet julle weet dat sy verwoesting naby is. ﻿21﻿ Dan moet dié wat in Judea is, die berge in vlug, en dié wat in die stad is, daaruit padgee, en dié wat op die plase is, nie na die stad toe gaan nie, ﻿22﻿ want in daardie dae voltrek God sy straf. Alles wat geskrywe staan, word dan bewaarheid. ﻿23﻿ “Dit sal bitter swaar gaan met die vrouens wat in daardie tyd swanger is en met dié wat nog klein kindertjies het, want daar sal groot nood in die land heers, en God sal hierdie volk straf. ﻿24﻿ “Sommige sal deur die swaard val en ander as krygsgevangenes na al die nasies toe weggevoer word. Jerusalem sal deur die heidennasies vertrap word totdat ook hulle tyd verby is.” Matteus se parallel word aangetref in Matt.24:15-22, waar die Here verwys na die Romeinse magte as ’n gruwel vir God (v.15). Wie sal die woorde van die Here hier gehoorsaam? Wie sal vlug voor die Romeinse weermag? Die Joodse gelowiges natuurlik en dit is hierdie Joodse gelowiges – die kerk in Jerusalem, wat die seël van God op hul voorhoofde ontvang het ten einde die val van Jerusalem vry te spring en gespaar te word – en hulle was verteenwoordigend van al die stamme van Israel, met die waarskynlike uitsondering van Dan, soos gesien het.
Ons sien in Openb.11:8 dat Jerusalem ook Sodom en Egipte genoem word ~ Hulle lyke sal in die hoofstraat van die groot stad lê waar hulle Here ook gekruisig is. Die stad word sinnebeeldig Sodom en Egipte genoem (“sinnebeeldig” = “geestelik”). In Eks.12 het diegene wie bloed aan hul deurkosyne geverf het, die oordeel vrygespring wat God oor Egipte uitgestort het. Hulle was “beseël” vir verlossing. En nou sien ons hier in Openbaring dat Jerusalem, Egipte is. Israel gaan omkom onder die oordele van God en net die gelowige Jode – hulle wie onder die bloed van die Lam, Jesus Christus is, gaan hierdie oordeel vryspring, net soos wat Israel die oordeel in Egipte vrygespring het en Lot die oordeel in Sodom. Die regverdigverklaardes word dus nie saam met die ongelowiges uitgedelg nie. Of hierdie 144 000 dus ’n letterlike of figuurlike getal is, is nie die punt nie – die punt is, dat God Sy “beseëldes” bevry en verlos van die oordeel wat oor Jerusalem sou losbreek.
Die kruks van hierdie hele saak, is dat Jesus se profesie oor Jerusalem tot vervulling gekom het. Hy hét gesê dat Hy Jerusalem sou verwoes in Sy geslag en dat Sy kinders gespaar sou word.
Op Pinksterdag word Petrus en diegene wat geglo het , gedoop met die Heilige Gees en begin hulle in tale praat, waarop die omstanders hulle spot en sê dat hulle dronk is. Petrus verseker hulle dat dit nie die geval is nie en hy sê toe voorts ~ Nee, hier gebeur wat God deur die profeet Joël gesê het: ﻿17﻿ Só sal dit in die laaste dae wees, sê God: Ek sal my Gees uitstort op alle mense: julle seuns en julle dogters sal as profete optree; julle jongmense sal gesigte sien; julle oumense sal drome droom. ﻿18﻿ Ja, op my dienaars en my dienaresse sal Ek in daardie dae my Gees uitstort, en hulle sal as profete optree. ﻿19﻿ Ek sal tekens bo in die lug en wonders onder op die aarde gee: bloed en vuur en rookwolke. ﻿20﻿ Die son sal pikdonker word en die maan bloedrooi voordat die groot en glorieryke dag van die Here kom. ﻿21﻿ So sal dit dan wees: elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word. ... Met nog baie ander woorde het Petrus getuig en hulle aangespoor: “Laat julle red tussen hierdie ontaarde mense uit” (Hand.2:16-21, 40).
Ook Petrus het onteenseglik op Pinksterdag, toe die Heilige Gees uitgestort is, gepraat oor die verwoesting van Jerusalem en die Tempel, maar ook die belofte dat die gelowiges gespaar sou word ~ ... elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word. Slegs diegene wat Jesus Christus aanroep en in Hom glo sou die val van Jerusalem vryspring en Openbaring verwys na hulle as die 144 000.
Wat moet ons as 21ste eeuse gelowiges uit hierdie hele saak t.o.v. die 144 000 leer – wat beteken dit vir ons? Is dit bloot maar net ’n interessante stuk geskiedenis?
· Eerstens moet ons leer en weet dat hierdie verskriklike dinge wat geprofeteer is, nie deurgetrek kan word na ons tyd, of selfs na die toekoms nie. Sou ons dit van toepassing maak op ons tyd, of die toekoms, is ons besig om Christus in oneer te bring (en dit is ’n geweldige sonde), want dan sê ons dat Sy profesie nie in vervulling gegaan het in Sy geslag soos Hy gesê het nie. Ons sê m.a.w. dan, dat Christus verkeerd was – dat Hy gelieg het! Hy het nié gelieg nie – Israel ís gedurende die 1ste eeu gestraf – selfs die wêreld se geskiedenisboeke rapporteer dit en argeologiese opgrawings bevestig dit.
· Tweedens sien ons dat die Woord van God betroubaar is en wat meer is, dat ons dit kan verstaan. Indien ons toelaat dat Skrif, Skrif verklaar, word alles duidelik.
· Derdens moet ons aandag skenk aan die hele kwessie van die geo-politiese Israel. Ek het die afgelope week te doen gehad met ’n Afrikaanssprekende man uit die Kaap wat aan ’n gemeente met die naam van "The Lighthouse Church in Kuwait” behoort en wat (volgens hom) ’n sterk saak daarvoor uitmaak dat God ’n plan met die Kerk van Jesus Christus het, maar ’n afsonderlike plan vir Israel. Punt is net, dat God nie twee planne het nie, want ook die Jode het Jesus Christus as Messias nodig – daaroor is die ganse Woord tog klinkklaar helder en duidelik – redding is slegs en alleen moontlik deur Jesus Christus. Daar was en is nie twee planne vir verlossing in die Woord beskryf nie – een vir die heidene en een vir die Jode nie. Nee, net een plan vir ALMAL.
Ek glo wel dat daar nog baie Jode tot bekering gaan kom, want as ons kyk na o.a. Rom.11, is God beslis nie klaar met die Jode nie, maar nêrens leer die Woord dat Jerusalem eendag die setel van die wêreldregering gaan wees en dat Jerusalem die tuiste van Christus se fisiese troon op aarde gaan wees nie. Daar gaan nie (en ons het dit reeds gesien – Openbaring Ontsluit # 14) ’n millennium wees waar alles net om Israel gaan sentreer nie (ons hoef dus nie skielik nou Hebreeus begin leer soos sommige groepe hier in die Vaaldriehoek en op ander plakke nie – maar net nog ’n nuwe “craze”!). Die Joodse volk het dus nie ’n land nodig nie, maar die Lam!
· In die vierde plek leer ons dat ons te alle tye op die Woord kan vertrou. Wat die Woord sê, gebeur altyd en is altyd die waarheid en ons leer in die Woord dat God omsien na Sy kinders en hulle versorg en beskerm en red.
· Vyfdens kan ons leer dat ons as gelowiges, te alle tye dapper en onbeskroomd (“bold”) moet optree en leer om God op Sy Woord te neem en om op Hom te vertrou. Ons moet leer om ons “staan te staan”. Dink aan die gelowiges in Jerusalem: Hulle het geweet dat die stad in hulle tyd verwoes gaan word, maar steeds vlug hulle nie by die aanhoor van Jesus se woorde nie – enersyds het hulle waarskynlik nog gebly om die Blye Boodskap aan hulle verlore volksgenote (die Jode) te proklameer, maar aan die anderkant het hulle heel waarskynlik geweet dat God hulle betyds sou red uit Jerusalem – Hy het dit tog immers op die Olyfberg gesê – Dus, waarom dinge vooruitloop en vlug? Hulle neem God op Sy Woord en hulle wag totdat Hý die volgende stap neem – daarom dat hulle voortgaan met hulle dag tot dag verantwoordelikhede en hulle staan te staan teen hulle vervolgers. Ons leer hier dat ons voortdurend moet staan op die Waarheid en nie ’n “aks” daarvan afwyk nie.
· In die sesde plek leer ons dat God altyd genoegsame en billike waarskuwings gee t.o.v. Sy oordele – God se oordele het eers 34 jaar na Jesus se profesie op Jerusalem geval. En gedurende hierdie 34 jaar het Hy voortdurend boodskappers gestuur om hulle te waarsku en redding aangebied deur oproepe tot sondebelydenis en
bekering tot hulle te rig. Ook ons ontvang deur die Woord en die verkondiging van die Woord, voortdurend waarskuwings, maar terselfdertyd aanbiedinge van redding en vergifnis, deur Jesus Christus. Die ongelowige Jode het in Jerusalem gewag op hulle Messias om te kom – en hulle is uitgedelg, omdat hulle deur hul eie ongehoorsaamheid verwoes is – en jy?
· Laastens sien ons dat God ernstig is oor Sy verbond en die nakoming van verbondsluitinge. Dit was omdat die Jode die verbond verbreek het en volhard het in hul verbreking van die verbond, dat God hulle uiteindelik verwerp en uitgedelg het. Wat van jy en ek? Hoe hanteer ons verbondsluitinge waarby ons betrokke is? Hoe hanteer ons, ons huweliksverbond; hoe gaan ons om met die verbond wat ons met God gemaak het t.o.v. soveel ander sake – jy weet wat dit is. Indien ons ooreenkomste wat ons met God en voor God aangaan, nie ernstig opneem, of ons nie bekeer van ’n afwyking daarvan nie, sal God dit nie ongestraf laat nie. As ons nie ons ooreenkomste ernstig opneem nie, neem ons Jesus Christus nie ernstig op nie. Jy sê dalk vir my dat jy net weet van een verbond – jou huweliksverbondsluiting. My vraag bly enersyds – kom jy dit Bybels na? Het jy nie dalk al beloftes gemaak t.o.v. jou kinders nie; t.o.v. Stiltetyd; t.o.v. jou diensbaarheid aan die gemeente; t.o.v. gesamentlike gebed in die gemeente; t.o.v. jou finansiële bydraes aan die kerk; t.o.v. jou lojaliteit aan jou werkgewer; t.o.v. jou gesindheid teenoor jou werk, ens., ens. God is ernstig oor verbondsluitinge! Hy het Sy ou verbondsmense verwyder, want hulle het hulle nie gesteur aan die verbond met hulle Vader nie – gaan lees gerus Paulus se waarskuwing in 1Kor.10:1-12 in hierdie verband.
 Bybelstudiereeks aangebied deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) Sondagaand 07 Maart 2010
Posted by Vaaldriehoek Baptistegemeente at 11:08 AM
Die Brief aan die Efesiërs – 17 (Wees Vervuld met die Heiloge Gees) 
Ef.5:15-21 ~ Wees baie versigtig hoe julle lewe: nie soos onverstandige mense nie, maar soos verstandiges. ﻿16﻿ Maak die beste gebruik van elke geleentheid, want ons lewe in ’n goddelose tyd. ﻿17﻿ Moet daarom nie onverstandig optree nie, maar probeer te wete kom wat die Here wil dat julle moet doen. ﻿18﻿ Moet julle nie aan drank te buite gaan nie; daarmee gaan losbandigheid gepaard. Nee, laat die Gees julle vervul, ﻿19﻿ en sing onder mekaar psalms, lofgesange en ander geestelike liedere; sing met julle hele hart tot eer van die Here. ﻿20﻿ Dank God die Vader altyd oor alles in die Naam van ons Here Jesus Christus. 21Wees uit eerbied vir Christus aan mekaar onderdanig.
In hierdie gedeelte wat ons so pas gelees het, roep Paulus ons op om in wysheid op te tree en die meeste van elke oomblik en elke geleentheid te maak. Die O.A.V. praat van “om die tyd uit te koop”. In die Grieks dui die betekenis van hierdie uitdrukking op iemand wat na die mark gaan en álles koop. Die N.A.V. is egter weer ’n beter vertaling, wanneer dit sê dat ons die beste gebruik moet maak van elke geleentheid, want dit is presies wat die Grieks ook sê. Ons moet dus in wysheid omgaan met die tyd wat ons tot ons beskikking het.
3. KOOP DIE TYD UIT:
Vers 15 is gebaseer op twee aannames, nl. dat gelowiges wys is en tweedens is hul wysheid, praktiese wysheid, want hierdie wysheid leer hulle hoe om op te tree in die lewe. Paulus leer ons dus dat ons lewenswandel nie geskoei moet word op ’n wêreldse lees nie, maar waardig aan God se roeping (4:1) en in liefde (5:1) soos kinders wat in die lig wandel (5:8) en op grond hiervan sê Paulus vir ons in v.15, dat ons baie versigtig moet wees oor hoe ons lewe. In die Griekse teks begin vers 15 met die woord “daarom” – waarom “daarom”? Vers 15 verwys terug na vers 14b ~ ...Word wakker, jy wat slaap, en staan op uit die dood; en Christus sal jou lewe verlig. Dit verwys selfs nog verder terug en wel na v.1 ~ Omdat julle kinders van God is en Hy julle liefhet, moet julle sy voorbeeld volg. Wat Paulus dus hier sê, is dat ons eens dood was in ons sonde en toe het ons “wakker” geword in Christus en van toe af is ons Sy kinders en omdat ons Sy kinders is, moet ons Sy voorbeeld navolg en dit het tot gevolg dat ons in wysheid moet wandel, want as ons nie in wysheid wandel nie, kan ons soos die wêreld begin optree en volg ons nie meer Christus se voorbeeld na nie.
Wanneer ons sondig en in Satan se web verstrengel raak, is dit omdat ons onwys optree en leef – dan tree ons weer op soos voor ons wedergeboorte. Paulus sê in Titus 3:3 ~ Vroeër was ons ook onverstandig, ongehoorsaam, op die verkeerde pad, verslaaf aan allerlei begeertes en singenot; ons het ons lewe in kwaadwilligheid en jaloesie deurgebring; ons was haatlik en het mekaar gehaat. Hierdie tipe lewe waarvan Paulus hier praat is die lewe wat sonder God se wysheid geleef word. Ons moet dus alles in ons vermoë doen om elke sekonde van die dag te benut ten einde tot eer van God te leef.
In vers 17 sê Paulus egter ook dat wyse mense die wil van God onderskei – hy sê ~ Moet daarom nie onverstandig optree nie, maar probeer te wete kom wat die Here wil dat julle moet doen. As gelowiges wat wys is en wys optree, moet en kan ons God se wil ook vasstel. Eerstens is daar God se algemene wil en tweedens kry ons God se toegespitste wil, of spesifieke wil. God se algemene wil vind ons opgeteken in Sy Woord en dit bied aan ons direkte riglyne vir ons geestelike lewe – hierdie riglyne is dieselfde vir elke gelowige en het o.a. te doen met ons heiligmaking. God se spesifieke wil het egter te doen met elke individuele gelowige se lewe (bv. watter werk ek moet ek neem ens.) en dit verskil van gelowige tot gelowige. Ons sal egter nie God se spesifieke wil in Sy Woord vind nie – sulke besluite moet geneem word, nadat daar deeglik daaroor gedink en gebid is en dit gemeet is aan die algemene wil van God soos geopenbaar in Sy Woord.
4. TWEE OPDRAGTE:
Verse 18 tot 21 lei nou ’n baie interessante gedeelte in, want ons het hier te doen met twee opdragte en vier teenwoordige deelwoorde wat vir ons sê, hóé hierdie opdragte uitgevoer moet word.
Wat die opdragte aan betref: Ons vind die eerste in v.18a, waar daar o.a. staan ~ ﻿ Moet julle nie aan drank te buite gaan nie. Die tweede opdrag vind ons in v.18b, nl. dat ons met die Gees vervul moet word. Paulus het reeds in 1:13 vir ons gesê, dat ons deur ...die Heilige Gees wat deur God belowe is, as die eiendom van God beseël is. En in 4:30 sê hy, dat ons nie die Heilige Gees moet bedroef nie.
Die vervulling met die Heilige Gees is ’n baie belangrike onderwerp en is iets waaroor die Gereformeerdes aan die eenkant en die Pinkster- en Charismatiese groepe aan die anderkant nie saamstem nie.
Paulus tref ’n baie eienaardige vergelyking hier, wanneer hy sê dat ons nie dronk moet word van wyn nie, maar vervul moet word met die Heilige Gees. Hierdie is egter ’n baie goeie vergelyking. Ons moet egter net besef dat dit nie hier in die eerste plek gaan oor die gebruik of selfs misbruik van alkohol nie, maar dit gaan daaroor dat Paulus vir ons iets wil sê t.o.v. die Heilige Gees en wat hy sê, is dat wanneer iemand dronk is, hy onder die invloed van alkohol is en dit is presies wat Paulus bedoel wanneer hy sê dat ons eerder vervul moet wees met die Heilige Gees, want dan is ons onder die invloed van die Heilige Gees se krag. Dit is egter net hier waar die ooreenkoms of vergelyking met wyn eindig.
5. VERVULLING MET DIE GEES:
Wat beteken dit dan om onder die invloed van die Heilige Gees op te tree, of om vervul te wees met die Gees?
· ’n Geesvervulde mens lewe ’n beheersde lewe – ’n geordende lewe – nie soos gekke nie, maar soos wyse mense. ’n Oormaat alkohol word gekarakteriseer deur ’n gebrek en selfs verlies aan begrip en insig; dit lei tot onverfyndheid en ’n verlies aan oordeel en ’n verlies aan balans. Presies die teenoorgestelde is egter waar van ’n Geesvervulde persoon – hy is vol van die Here se wysheid en goeie oordeel; hy tree beskaafd en beheers op en daar is balans in sy lewe teenwoordig.
· ’n Geesvervulde lewe is ’n produktiewe lewe. ’n Geesvervulde persoon is presies die teenoorgestelde van die Verlore Seun wat sy dae onproduktief deur gebring het, deur saam met die varke te leef. Dit is presies wat ’n oormaat alkohol ook doen – dit lei tot onproduktiwiteit. Hy lê leeg en hy mors sy tyd. Daarteenoor lei ’n Geesvervulde persoon ’n lewe wat gekenmerk word deur tyd wat uitgekoop en ten volle benut word. Dit is ’n lewe wat bewaar en opbou. Dit is ’n lewe wat waarde toevoeg. Dit haal alles wat goed is uit homself tot eer van God en tot diensbaarheid van andere.
· ’n Geesvervulde lewe is ’n stimulerende lewe – dit gee aan die gelowige ’n nuwe lewe en ’n positiewe uitkyk op die lewe self. ’n Geesvervulde lewe lei altyd tot iets nuuts – iets groters – iets beters.
· ’n Geesvervulde lewe is ’n vreugdevolle lewe. Paulus sê, moenie jou vergryp aan drank ten einde vreugde te probeer vind nie. Nee, wees eerder vervuld met die Heilige Gees en jou vreugde sal alle perke oorskry. En wanneer ons swaarkry en vervolging ervaar, sal ’n Geesvervulde persoon dit in vreugde dra en daardeur werk.
Ons glo dat alle gelowiges die Heilige Gees as gawe ontvang tydens wedergeboorte en daarom mag sommige van u moontlik vra: Maar hoe is dit dan moontlik dat ’n gelowige voortdurend gevul moet word met die Heilige Gees, want dit is tog wat ons Skrifgedeelte vanoggend vir ons sê?
Eerstens moet ons besef dat daar ’n verskil is tussen die doping met die Heilige Gees en die vervulling met die Heilige Gees. Waarom sê ek dit? Omdat Paulus in sy brief aan die Efesiërs praat met gelowiges wat rééds deur die Heilige Gees as eiendom van God beseël is (Ef.1:13). Die Efesiërs is reeds beseël deur die Heilige Gees en as hy nou vir hulle sê dat hulle gevul moet word met die Heilige Gees, kan dit tog nie dieselfde ding wees nie.
Die doping met die Heilige Gees, of die beseëling deur die Heilige Gees, is ’n definitiewe en konkrete ervaring en gebeurtenis en het te doen met die vraag of iemand wederbaar is of nie. M.a.w. die doel met die doping met die Gees, is primêr om ons wedergeboorte vas te maak – om dit te beseël, maar ook om onbeskaamd en met vrymoedigheid en met krag, die Evangelie met andere te kan deel – dít was die onmiddellike gevolg van die doping met die Heilige Gees van die gelowiges in Hand.2.
Ons moet daarop let dat die gebruik van die sinsnede, “vul met die Heilige Gees” in beide Hand.2:4 en Ef.5:18b gebruik word en dit is jammer, want die twee woorde het in hierdie twee teksverse nié dieselfde betekenis nie – beide Afrikaanse vertalings is dus nie goeie vertalings nie. Hand.2:4 lees as volg ~ Almal is met die Heilige Gees vervul.... In Ef.5:18 staan daar ~ ... laat die Gees julle vervul. Wanneer ons na die Grieks gaan kyk sien ons dat die werkwoord “vervul” in Hand.2:4, "pletho" is, wat dui op ’n eenmalige gebeurtenis by wedergeboorte – Doping met die Heilige Gees dus. Terwyl die werkwoord “vervul” in Ef.5:18b, "pleroo" is, wat nié dieselfde is as “Doop met die Heilige Gees” nie, maar dui op ’n situasie wat meermalig kan plaasvind en dit sal ek nou verduidelik. Om gedoop te wees met Gees impliseer dat ek ook gevul is met die Gees, maar om gevul te wees met die Gees, beteken nie noodwendig om gedoop te wees met die Gees nie. Om gedoop te wees met die Gees is dus ’n eenmalige gebeurtenis en wat voortduur totdat die Here Jesus “ons kom haal” – dit is die beseëling van ons wedergeboorte.
Om gevul te wees met die Heilige Gees kan ook permanent van aard wees, maar dit kan ook by herhaling geskenk word en verskillende soorte vervulling met die Gees kan ook voorkom – kom ek verduidelik:
· Eerstens kan iemand gevul word met die Heilige Gees ten einde hom toe te rus om ’n bepaalde taak te verrig. Ons vind so ’n voorbeeld in Eks.31:1-5 ~ Die Here het vir Moses gesê: ﻿2﻿ “Kyk, Ek het vir Besaleël uitgekies. Hy is ’n seun van Uri, seun van Gur uit die stam Juda. ﻿3﻿ Ek het hom toegerus met my Gees sodat hy met vaardigheid, insig en verstand enige werk kan doen: ﻿4﻿ ontwerpe maak en dit in goud, silwer en brons uitwerk, ﻿5﻿ edelstene verwerk en monteer, en houtwerk doen. Hy sal enige werk kan doen. Besaleël is dus toegerus om ’n taak in opdrag van God uit te voer en daarom is hy gevul met die Heilige Gees en ontvang hy die nodige aanleg, bedrewenheid, kunstigheid, ens. om die opdrag uit te voer. Nog so ’n voorbeeld is Johannes die Doper, waar ons lees dat hy reeds van voor sy geboorte af, gevul was met die Heilige Gees (Luk.1:15) en Sagaria – pa van Johannes die Doper, was ook vervul met die Heilige Gees, sodat hy kon profeteer (Luk.1:4). Daar is uiteraard nog talle ander voorbeelde uit beide die Ou-, sowel as die Nuwe Testament.
· Die tweede voorbeeld vind plaas ten einde iemand toe te rus en bekwaam te maak, sodat sy daaglikse wandel, in die krag en o.l.v. die Heilige Gees se krag kan geskied. In Hand.13:10-11 lees ons van Paulus wat gevul is met die Heilige Gees ten einde hom toe te rus met krag om ’n towenaar teen te staan en die uiteinde hiervan was dat Paulus vir hom gesê het ~ Duiwelskind! Deurtrapte skelm en bedrieër! Vyand van alles wat reg is! Sal jy ophou om in die pad van die Here te staan! ﻿11﻿ Die Here gaan jou nou straf. Jy sal blind word en die son ’n tyd lank nie sien nie.” Onmiddellik het alles vir hom vaag en donker geword, en hy het rondgetas na iemand om hom aan die hand te lei.
· Derdens sien ons dat gelowiges gevul word om heilige lewens te lei – ons toestand / aard is dus een van heiligheid – of nie. Ons is nie altyd ewe heilig nie. Toe die Apostels, diakens gekies het, het hulle sewe manne gekies, waaronder Stefanus, ’n man wat vol van die Heilige Gees was, tesame met ander gelowige manne, wat impliseer dat hy meer gevul was met die Heilige Gees as die ander – Hand.6:5 ~ ...en hulle het Stefanus gekies, ’n man met ’n vaste geloof en vol van die Heilige Gees, en verder Filippus, Progorus, Nikanor, Timon, Parmenas, en Nikolaus wat van Antiogië afkomstig was en vantevore uit die heidendom tot die Jodedom oorgegaan het. Hier was duidelik ’n man wat baie meer Geesvervuld was – dit was deel van sy karakter – deel van sy aard.
Dit is dan van hierdie lg. voorbeeld waarvan Paulus hier in Ef.5:18 praat, wanneer hy vir ons sê dat ons eerder vervul moet word met die Heilige Gees – ons moet werk daaraan en ons moet bid daarvoor. Ons as gelowiges wat gedoop is moet die Heilige Gees, se karakter en ons totale menswees moet getuig van die vervulling met die Heilige Gees. Ons lewe moet dus deurspek wees met die Vrug van die Gees, nl. liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelikheid, goedhartigheid, getrouheid, ﻿23﻿ nederigheid en selfbeheersing (Gal.5:22-23).
6. VIER HEILSAME EFFEKTE:
In verse 19 tot en met 21 noem Paulus vir ons vier heilsame effekte om gevul te wees met die Heilige Gees.
· Gemeenskap van die Heiliges - Vers 19a ~ ...sing onder mekaar psalms, lofgesange en ander geestelike liedere.
Wanneer gelowiges gevul is met die Heilige Gees, soek hulle mekaar se geselskap op en doen hulle dit op so ’n wyse waar God geloof, geprys en geëer word deur geestelike liedere. Wanneer ons dus byeen is, moet ons veel, veel meer maak van ons sang. Ons moet met oorgawe en in opregtheid sing; ons moet tot eer van God sing, maar ons moet ook vir mekaar sing. Wat lg. betref, is Ps.95 ’n baie goeie voorbeeld van ’n lied waar die gelowiges na mekaar gekyk het en die lied vir mekaar gesing het. In hierdie Psalm het die gelowiges vir mekaar opgeroep om tot eer van God te sing. Hulle het deur die sing van hierdie lied ook vir mekaar gesê hoe God geloof en geprys moet word, maar dit is ook ’n waarskuwing aan mekaar, oor die gevolge indien ons God nié loof en prys en aanbid nie.
· ’n Tweede heilsame effek daarvan om met die Gees vervul te wees, is Aanbidding – Vers 19b ~ ...sing met julle hele hart tot eer van die Here. Hier in vers 19 is die opdrag nou nie meer om vir mekaar te sing nie, maar tot God. Die uitdrukking, met julle hele hart, kan ook vertaal word met, “in julle harte”, soos in Kol.3:16 ~ Die boodskap van Christus moet in sy volle rykdom in julle bly. Leer en onderrig mekaar met alle wysheid. Met dankbaarheid in julle harte moet julle psalms, lofgesange en ander geestelike liedere tot eer van God sing. Die klem val dus hier, eerder op die opregtheid van jou lofprysing en aanbidding. Dit gaan dus nie in die eerste plek oor hoe jy sing nie (en of jy enigsins kán sing nie), maar wat in jou hart aangaan as jy God eer – jou gesindheid moet dus een van aanbidding wees. Aanbidding, moet ek egter onmiddellik byvoeg, is nie altyd net stoere, ernstige aanbidding en in hierdie geval sang nie, maar dit kan ook ’n vreugdevolle en selfs uitbundige gesing wees – Geesvervulde gelowiges se harte loop tog immers oor van vreugde en dankbaarheid vir wat God vir hulle gedoen het.
· Derdens sien ons in vers 20 dat Dankbaarheid nog ’n effek daarvan is om gevul te wees met die Heilige Gees ~ Dank God die Vader altyd oor alles in die Naam van ons Here Jesus Christus. Dit is nie vreemd aan Paulus om gelowiges op te roep tot dankbaarheid nie, want Paulus het gereeld daaroor geskryf, juis omdat die Israeliete ’n volk was wat altyd ontevrede was en gekla het oor alles en ’n ontevrede gesindheid kan nie geassosieer word met ’n Geesvervulde gelowige nie. Gaan kyk maar net wat elke keer met die volk Israel gebeur het as hulle so gemurmureer het – As voorbeeld kan ons maar net kyk na Num.14:27-29 ~ Hoe lank sal hierdie bose vergadering aanhou dat hulle teen My murmureer? Ek het die murmureringe van die kinders van Israel gehoor waarmee hulle teen My bly murmureer. ﻿28﻿ Sê vir hulle: So waar as Ek leef, spreek die HERE, waarlik, soos julle voor my ore gespreek het, so sal Ek aan julle doen. ﻿29﻿ Julle lyke sal in hierdie woestyn lê, naamlik al julle geteldes, volgens julle volle getal, van twintig jaar oud en daarbo, julle wat teen My gemurmureer het.
Ons moet ook daarop let dat die woorde in vers 20, nl. altyd en alles, nie letterlik geneem kan word nie – ons kan tog nie altyd dankbaar wees oor álles nie. Hierdie is iets wat ’n mens gereeld onder sommige gelowiges hoor. ’n Gelowige vrou kan tog nie die Here heeltyd loof en prys oor haar ongelowige man se buite-egtelike verhouding nie. Of, ons kan die Here tog nie voortdurend dank vir, bv. die boosheid in hierdie wêreld nie. Hoe moet ons dit dan sien? Ons dankbaarheid moet gefokus wees op God en nie “alles” wat die slegte insluit nie – ja, ook vir die goeie alledaagse, maar primêr moet ons dankbaarheid gaan oor “alles” wat God uit genade aan ons skenk en vir ons doen. Wat die slegte aan betref, moet ons gesindheid dié van Rom.8:28 wees ~ Ons weet dat God alles ten goede laat meewerk vir dié wat Hom liefhet, dié wat volgens sy besluit geroep is. Dáárvoor moet ons bid – dat God die slegte sal verander na die goeie, of dat die slegte ten goede sal uitwerk – soos wat Hy besluit! Wanneer ons so bid, dank ons God vir wie HY is – dit is nie om Hom te dank vir die slegte nie.
Wanneer ons as Geesvervuldes dan God voortdurend dank vir alles, moet ons dit binne die onmiddellike konteks sien, nl.: ...in die Naam van ons Here Jesus Christus. Ons dankbaarheid moet dus voortdurend in ooreenstemming wees met God se liefdevolle Vaderhart en moet ons dank aan Hom bring in die Naam van Jesus Christus.
· Laastens sê Paulus vir ons dat gelowiges wat Geesvervuld is, hulle moet Onderwerp – Vers 21 ~ Wees uit eerbied vir Christus aan mekaar onderdanig. Ons moet besef dat die Heilige Gees ’n nederige Gees is en elkeen wat met Hom gevul is, sal dieselfde nederige, sagsinnige en vriendelike geaardheid openbaar.
Ons het nie hier te doen met ’n bepaalde tegniek wat aangeleer moet word, of ’n aangeplakte en vals-vrome onderdanigheid nie. Nee, gelowiges wat waarlik gevul is met die Heilige Gees vind dit nie moeilik om aan mekaar te onderwerp nie.
Ten slotte wil ek net weer terugkeer na v.18b wat sê dat ons moet toelaat dat die Gees ons sal vul:
· Eerstens is hierdie opdrag in die bevelsvorm. Ons moet dus toesien en werk maak daarvan dat ons vervul sal wees met die Gees. Om vervul te wees met die Gees is dus nie ’n opsie nie, maar ’n verpligting.
· Tweedens is hierdie opdrag in die meervoudsvorm geskryf. Dit is dus gerig tot al die gelowiges – hierdie seën, nl. om vervul te wees met die Gees is dus nie net vir sekere gelowiges bestem nie (bv. sendelinge). Nee, dit is vir alle gelowiges!
· Derdens het ons, soos reeds gesê, hier te doen met ’n bevel wat in passiewe vorm geskryf is – dit beteken dus dat ons ’n omkeer in ons lewe moet maak en doen wat Kol.3:16 vir ons sê ~ Laat die woord van Christus ryklik in julle woon in alle wysheid. Ons kan nie die Woord van God en die Gees van mekaar skei nie – Om die Woord te gehoorsaam en ons aan die Gees te onderwerp en met Hom vervul te word, is dus identies dieselfde “ding”.
· Laastens is hierdie opdrag in die teenwoordige tyd geskryf. Ons kry in die Grieks twee soorte imperatiewe of opdragte, nl. die aoristusvorm wat op ’n eenmalige aksie dui – as voorbeeld kan ons Jesus se opdrag in Kana noem, toe Hy by die huwelik, die water in wyn verander het. Toe Hy gesê het dat hulle die kruike vol water moes maak, was dit ’n eenmalige opdrag – doen dit en dan is dit klaar. Imperatiewe word egter ook in die teenwoordige tyd geskryf, wat beteken dat die opdrag aanhoudend is – voortdurend – sonder ophou.
Wanneer Paulus dan sê dat ons gevul moet wees met die Heilige Gees, sê hy vir ons dat ons dit voortdurend moet doen – aanhoudend – sonder ophou. Ons is eens en vir altyd geseël deur die Heilige Gees (aoristusvorm), maar ons moet voortdurend gevul word met die Heilige Gees (teenwoordige tyd).
Paulus sê vir ons in 2Kor.6:2b ~ Kyk, nou is dit die regte tyd, nou is dit die dag van redding. As ons die tyd dus wil uitkoop, moet ons dit nóú doen, want môre kan dalk te laat wees. As ons gevul wil word met die Heilige Gees, dan moet ons dit nóú doen.
Die Goeie Nuus is: Jesus Christus het vir ons die voorbeeld gestel en Hy is daar om ons te help om voortdurend gevul te wees met die Heilige Gees – Ek is tot alles in staat deur Christus wat my krag gee (O.A.V. - Fil.4:13).
Laat ons in wysheid optree en dieselfde sê as wat Jonathan Edwards gesê het, toe hy 20 jaar oud was: Resolved, never to loseoone moment of time, but to improve it in the most profitable way I possibly can.
 Boodskap gebring deur Kobus van der Walt te ANTIPAS Gemeente (Vereeniging) – Sondagoggend 07 Maart 2010
Posted by Vaaldriehoek Baptistegemeente at 10:55 AM