Bybelskool » WEEK 3: 1 Samuel 16 – die Here kyk na die innerlike
Drie dinge val my op in die gedeelte:
Dat die verandering van koningskap met die Gees te make het. Met die salwing van Dawid is dit die Gees wat van die dag af kragtig in hom werk, en juis die Gees wat Saul verlaat en deur ‘n bose gees vervang word, interessant genoeg ook deur die Here gestuur; Alles hang van die Here af.
Dat Dawid se verkiesing eers lank hierna tot sy werklike koningskap lei, waar hy erken word deur die hele volk; dis iets soortgelyks as wat met Samuel gebeur het, sy roeping kom eers 20 jaar na die ark geroof is tot volle ontplooiing. Verandering neem soms lank, maar daarop moet met geduld en gehoorsaamheid gewag word, totdat die Here dit laat gebeur.
Mense kyk na uiterlike dinge: voorkoms, lengte, dapperheid, welsprekendheid (let op hoe selfs Dawid beskryf word in vers 18) – God kyk na die innerlike. Selfs Samuel het nodig dat die Here hom begelei om die verskil te kan raaksien om daarvolgens op te tree. Die Here se keuses moet die deurslag gee, en nie ons eie insigte nie.
Nov 11, 2009 at 06:44 | #
Met betrekking tot “die Gees van die Here” : Het begrip van die Gees as PERSOON hier al bestaan?
Nov 11, 2009 at 07:15 | #
Die kort antwoord, Nee.
Die langer antwoord:
Die term ruach (Gees) het verskillende betekenisse in die OT:
1) WIND – 'n onsigbare, misterieuse en magtige krag wat baie keer destruktief is (Gen 8:1; Eks 10:13; Num 11:31; 1 Kon 18:45; Spreuke 25:23; Jer 10:13; Hos 13:15; Jona 4:8);
2) ASEM of GEES – dieselfde krag op kleiner skaal in die lewe en vitaliteit van 'n mens wat in 'n rigting beweeg kan word (Gen 6:17; Ps 31:5; Pred 3:19; Jer 10:14; Eseg 11:5);
3) GODDELIKE KRAG – waar 'n krag van buite mense self van hulle besit geneem het, soos in die charismatiese leiers en profete gesien kan word (Num 24:2; Rigt 3:10; 6:34; 11:29; 13:25; 14:6, 19; 15:14-15; 1 Sam 10:6,10; 11:6; 19:20, 23-24).
Soms is daar 'n oorvleueling van hierdie drie betekenisse, soos in Esegiël se bekende visioen van die vallei met die droë beendere (Eseg 37:9), waar ruach eintlik in al drie betekenisse vertaal sou kon word.
Hierdie vloeibaarheid van betekenis het beteken dat daar in die OT nie 'n waterdigte skeiding tussen die Goddelike ruach en die menslike ruach getref is nie (Gen 2:7 – vgl ook nog Joh 3:8, 20:22). Die idee bly egter voortbestaan dat die ruach die menslike dimensie is waar die Goddelik ervaar word (Rom 8:16).
Daar is selfs nie 'n waterdigte onderskeid getref tussen 'n ruach van God wat boos sowel as goed kon wees nie (Rigt 9:23; 1 Sam 16:14-16; 1 Kon 22:19-23).
Dit is eers in die Joodse tussen-testamentêre geskrifte en in die NT evangelies en Handelinge wat die onderskeid begin maak is, en die konsep van die pneuma (ruach) as 4) PERSOON, en meer spesifiek die Heilige Gees, na vore tree.
Wat wel interessant is, is dat selfs met dié ontwikkeling, ruach 'n eksistensiële term bly. Soos James Dunn hieroor skryf: “At its heart was the experience of a mysterious, awesome power (as) manifestations of divine energy.” (Michael Welker [ed] 2006 Towards the Spirit of Christ: The emergence of the distinctive features of Christian Pneumatology. The Work of the Spirit. Eerdmans).