AFRIKAANSE OPSOMMING: Die hulpbronbeperkte skeduleringsprobleem (HBSP) behels die skedulering van 'n aantal aktiwiteite oor verloop van tyd, waar elke aktiwiteit 'n eenheid van 'n sekere hulpbron per tydeenheid verbruik. Vir 'n haalbare oplossing om te bestaan, moet die totale hulpbron verbruik per tydeenheid hoogstens die beskikbare hulpbronne wees. Die volgorde waarin aktiwiteite geskeduleer kan word, word verder deur 'n voorrang-grafiek bepaal. Die punte van hierdie gerigte grafiek verteenwoordig die verskillende aktiwiteite en elke boog dui op 'n voorrang verhouding. Modelformulerings vir verskeie variasies op die HBSP kan in die literatuur gevind word, asook 'n verskeidenheid oplosmetodes. Van die mees gewilde doelfunksies behels die minimering van die totale projekduur, die minimering van 'n traagheids-strafkoste, en die maksimering van die netto teenswoordige waarde. Die ontwikkeling van praktiese rekenaartegnologie in die laat 1950s het beteken dat verskeie bedryfsprobleme nou ook deur middel van rekenaaralgoritmes opgelos kan word. Dit het egter gou duidelik geword dat sekere tipes probleme inherent moeilik is en dat dit in sommige gevalle selfsonmoontlik is om hierdie probleme op te los. Tot op hede bestaan daar selfs skeduleringsprobleme wat nie meer as 60 aktiwiteite het nie, en wat nie optimaal binne 'n redelike tydsverloop opgelos kan word nie, selfs al word daar van die nuutste rekenaartegnologie en algoritmes gebruik gemaak. In hierdie proefskrif word die uitdagings van ondergrondse mynboubeplanning aangespreek deur gebruik te maak van HBSP modelle en algoritmes. Ondergrondse mynboubeplanning behels die skedulering van mynboubedrywighede op s o 'n wyse dat die mees ekonomiese waarde daaruit geput kan word. Dit moet gedoen word in aggenome sekere vereistes ten opsigte van hulpbronbeperkings, asook beperkings wat daar gestel word deur die siese infrastruktuur van die myn. Van spesi eke belang is die uitbreiding van bestaande HBSP modelle om mynbou-spesi eke vereistes aan te spreek. 'n Voorbeeld hiervan is die modellering van toelaatbare vertragingstyd, vir wanneer groot masjinerie in 'n gemeganiseerde mynbou omgewing van een punt na 'n ander vervoer moet word. Besonderhede van reeds bestaande HBSP modelle word in hierdie proefskrif voorgehou. Empiriese toetse word gebruik om die toepaslikheid van hulpbron vloei-gebaseerde formulerings vir die oplos van die mynbouskeduleringsprobleem te staaf. Aanpassings word vir die hulpbron vloeigebaseerde formulering voorgestel om sodoende die maksimering van die netto huidige waarde te akkommodeer. Verskeie herformulerings word voorgestel as gevolg van die noemenswaardige berekeningskompleksiteit van die ondergrondse mynbouskeduleringsprobleem. Verder word 'n Benders ontbindingsbenadering beskryf wat in staat is om die berekeningstyd van oplossings vir groot probleemgevalle te verminder. Resultate wat in hierdie proefskrif gerapporteer word, is gebaseer op beide lukraak-gegenereerde data en data wat afkomstig is van 'n Suid-Afrikaanse ondergrondse myn. Die bevindings van hierdie studie is dat die model wat die beste vaar, gebruik maak van 'n hulpbron vloei-gebaseerde formulering, in samewerking met 'n formuleringsbenadering wat 'n verminderde aantal veranderlikes en beperkings tot gevolg het. Die resultate vir die Benders ontbindingsbenadering wys daarop dat die metode skaalbaar is vir probleemgevalle met 'n groot aantal aktiwiteite en hulpbronne. Dit is 'n belangrike bydrae in die konteks van mynbou, veral in ag geneem dat 'n groot aantal hulpbronne in die oplossing van ondergrondse mynbouskeduleringsprobleme beskou moet word.