Eetbare en eetbare olies, vals en giftige dubbels, foto's en verskille, simptome van vergiftiging * Ander
Olie sampioene is algemene sampioene wat by enige sampioenplukker bekend is.. Hulle het 'n goeie smaak en voedingswaarde wat nie minder as porcini-sampioene is nie. Meesteresse skat botter omdat hulle feitlik enige kulinêre behandeling kan ondergaan. Maar voordat u na die bos gaan soek vir sampioene, moet u meer inligting daaroor uitvind, sodat die "woudgeskenke" nie 'n wesenlike skade aan die gesondheid kan veroorsaak nie, maar net die oorvloed en smaak daarvan.
Maslata (lat. Suillus) - die algemene naam vir sampioene, geklassifiseer volgens die klassifikasie van die geslag van tepels van die familie Olierige orde Polevye. Hulle kom wydverspreid voor in die uitgestrekte dele van Eurasië, bewoon Noord-Amerika, en sommige spesies het wortel geskiet in Afrika en Australië.
Die skoenlappers is so genoem weens die klewerige slymvlies wat die oppervlak van die dop bedek. Sampioene is glad wanneer dit aangeraak word en asof dit bo-op gesmeer word met 'n olierige vloeistof. Vir die grootste deel is hulle nie groot nie, die deursnee van die dop wissel van 5 tot 10 cm. In die hoogte bereik die sampioen gemiddeld 6-10 cm.
As die vrugteliggame van die sampioene nog vorm, het die hoede meestal 'n konvekse, keëlvormige of halfsirkelvormige vorm, en verander dan na vlei. Hul kleure is uiteenlopend, afhangende van die spesie, grond, beligting en wissel van geel kleure tot donkerbruin. Die olierige film is maklik om te verwyder.
Die pulp het 'n witterige of gelerige kleur. Die struktuur is dig, maar terselfdertyd sag. In sekere soorte olie kan dit die kleur op die snit verander - rooi of blou word.Die spoordraende laag (of gimenofor) word gekenmerk deur 'n buisvormige struktuur en word maklik skoongemaak. Buise in jong monsters is liggeel, by ouer volwassenes - donkerder. Die porieë van die buise is klein. Geel spoorpoeier.
Die been is silindries, soms klubvormig. Die hoogte is anders, van 4 tot 10 cm. Dikwels is dit lig, witterig van kleur, donkerder onder, en kan ook gelerig wees. Soms stem die bene se kleur ooreen met die kleur van die hoed. Baie soorte olies word gekenmerk deur die teenwoordigheid van die sogenaamde private bedekking, wat die hoed en been verbind. Met die groei van die swam breek dit, en vorm 'n kenmerkende ring aan die stam, en daar kan stukkies van die film aan die kante van die dop agterbly.
Skoenlappers is mycorrhizale swamme (simbioniete) en skep mycorrhiza met boomwortels. Hulle verkies dikwels naaldbome: denne, spar, lariks. Sommige spesies het egter eike of berkies gekies. Sommige olieplante groei onder hul eie soorte bome, ander kan onder verskillende naaldbome groei.
Hierdie sampioene word hoofsaaklik op helder plekke aangetref: in die ontruimings van naaldwoude, langs die rand daarvan, in jong aanplantings van dennebome en spar en in die oopgemaakte gebiede. Die sampioen plukker bereik sy grootste ontwikkeling in 14-15 jaar; hy hou van sanderige gronde met 'n mengsel van kalksteen. Olie-sampioene word van die vroeë somer tot die middel van die herfs aangetref. Hulle hou van hitte, hulle hou op groei wanneer die grond vries. Reënweer is ook baie gemaklik vir hulle.
Die negatiewe punte sluit in:
die sampioen word binne 'n kort tydjie oud;
skoenlappers blyk dikwels beskadig te word deur wurms, sowel as ou sampioene as jong groei.
Tipes eetbare olies
In die natuur is daar baie soorte olies. Oorweeg die bekendste daarvan.
Die botteragtige is normaal. Groei meestal in dennewoude of woude gemeng met die teenwoordigheid van denne. Dit is moontlik om onder 'n laag naalde te vind. Dit is onpretensieus vir die lig. Verkies sanderige grond. 'N Hoed met 'n deursnee van 5-12 cm., Het verskillende bruin skakerings: van vuilgeel tot sjokolade.Die silindriese been is kort. Met verloop van tyd vorm 'n ring daarop. Vrugte is gewoonlik olier van die middel van die somer tot die eerste ryp. Baie vatbaar vir plae.
Die olie is korrelig. Dit groei op helder plekke van denneplantasies. Verkies grot en kalkgronde. Die hoed kan 10 cm bereik en die kleur wissel van geelbruin tot rooibruin. In nat weer laat die buise druppels wit vloeistof vry, wat 'n korrel op die been vorm. Die ring ontbreek. Die kleur van die pulp tydens die sny verander nie. Graanolie groei in klein groepies in die somer- en herfsseisoen.
Oiler Bellini. Die habitat is naaldbos, meestal aktief dennebos. Verkies die holte in die grond. Ryp ryp aan die einde van die somer en herfs, en sampioene groei veral aktief na reën. Die hoed is 8-12 cm in deursnee, room of ligbruin van kleur, donkerder in die middel. Soos dit groei, draai die rande effens na binne. Op die been is daar rooi en bruin plate, dit het nie 'n ring nie, klewerig aan die aanraking.
Die botteragtige is wit. Dit groei in denne en sederbos. Die hoed se deursnee is 5-12 cm en is geverf in 'n liggeel kleur. Die been word 3-8 cm lank en daar is geen ring aan nie. Met verloop van tyd bedek met klein bruin kolle. Dit word stampvol vanaf die begin van die somer tot die middel van die herfs. Ryp sampioene verrot vinnig, so dit is beter om hulle jonk te pluk.
Lerkolier. Soos die naam aandui, kom dit in die natuur meestal voor by die wortels van die lariks. Larch oleifera word van Julie tot September gevind. Die hoed het 'n deursnee van 3 tot 15 cm en word van geel en goudbruin tot bruinerig. As u die skil verwyder, bly dele van die pulp daarby. Die been is dik, silindervormig of klubvormig, versier met 'n suurlemoengeel ring. Op die buisvormige laag is daar groot geel porieë wat verdonker as dit gedruk word. Die kleur van die pulp op die snit verander nie.
Olievisse word baie waardeer: dit is smaaklik en gemaklik om te versamel, omdat hulle in die algemeen in hope groei. Dit bestaan ​​uit 90% water, maar die res van die samestelling is proteïene, koolhidrate, minerale.
Die olies bevat ook sulke nuttige stowwe:
kalsium- en fosforsoute;
spoorelemente soos koper, jodium, sink, mangaan;
'n groot hoeveelheid vitamien B en PP;
aminosure naby dierlike proteïene;
natuurlike antibiotika en immunostimulante.
Die grootste hoeveelheid voedingstowwe en voordelige elemente word in jong sampioene aangetref. Die skoenlappers is redelik kalorieë (19,3 kcal per 100 g), want dit kan geëet word deur diegene wat gewig wil verloor. Die spysverteringstelsel absorbeer maklik proteïene olierig.
Het jy geweet?Die olie bevat 'n spesifieke stof fenieletielamien, waardeur iemand verlief kan voel. Allergene is ook teenwoordig.
Hierdie sampioene het 'n gunstige uitwerking op sommige prosesse in die liggaam en help om individuele siektes te beveg.
danksy antibiotiese stowwe, inhibeer patogene;
stimuleer die immuunstelsel;
die harsagtige stowwe wat die hoed bedek help in die bestryding van jig, en verwyder ook uriensuur;
'n positiewe invloed op die skildklier het, normaliseer hormonale vlakke;
verhoog die hemoglobienvlak;
'n positiewe uitwerking op die werking van die sentrale senuweestelsel hê;
behoorlik voorbereide tinktuur van sampioene gee 'n pynstillende werking;
aktiewe bestanddele kan help om lewerselle te herstel;
dra by tot die voorkoming van kardiovaskulêre siektes, afwykings van die muskuloskeletale stelsel, kankergewasse;
tot 'n mate verhoog die krag.
Maar ondanks die groot aantal nuttige eienskappe, kan die gebruik van olie enkele nadele inhou.Sampioene bevat chitien, wat voordelig is vir 'n persoon met 'n gesonde spysverteringstelsel.Vir mense met spysverterings in die spysverteringskanaal is dit egter baie swaar voedsel, en u moet dit beperk. Met verergering van maagsere, gastritis, lewersiekte of nierversaking, is dit beter om nie sampioene te eet nie. Ook is sampioene teenaangedui by klein kinders.
Belangrik! Olievisse het ook nie 'n goeie bewaring nie, en dit moet dus onmiddellik verwerk word nadat hulle versamel is. As hulle kook, word hulle fyn gekap. Hittebehandeling, kookkuns is nodig, veral vir die bene.
Daarbenewens het die olierige film olierige die vermoë om bestraling en skadelike stowwe uit die omgewing op te neem. By jong sampioene is dit nie so gevaarlik nie, maar by volwassenes moet dit verwyder word, en skoenlappers het dus voordeliger eienskappe as skadelike. Maar om die beste voordeel te trek, moet u by die eenvoudige reëls hou.
Video: Nuttige eienskappe van olie
Die eetbare verdubbel olierig
Die meeste soorte botter is eetbare sampioene, maar onder hulle is voorwaardelik eetbare, dit wil sê dié wat noodwendig aan hittebehandeling onderwerp moet word. Hulle is nie dodelik giftig nie, maar hulle het 'n onaangename smaak, 'n muwwe reuk, 'n strenger struktuur en kan 'n versteuring van die spysverteringskanaal veroorsaak, selde chroniese patologieë van die urinêre stelsel.
As ten minste een so 'n sampioen in die gereg beland, is dit ongeskik vir verbruik. Beginnersampioenplukkers kan eetbare botter met dubbele maklik verwar, wat nie raadsaam is nie.
Wat is die tekens om dit te onderskei:
Valse sampioene het dikwels 'n pers kleur, die binnekant is geverf in 'n helder geel kleur.
'N Eetbare sampioen het 'n grysagtige film en 'n plaatkop onder, sowel as 'n plaatbodem, en 'n eetbare sampioen het 'n wit film en 'n buisvormige, poreuse struktuur van 'n hoed en bene. Onder die sampioene met 'n sponsagtige struktuur is daar net een uiters gevaarlik - Satanies, maar dit is heeltemal anders as botter.
Op die plek van die sny lyk die valse sampioen geel, en die ring aan sy been of romp is wit, soms ligpers van kleur, en is geneig om vinnig uit te droog en te hang (in 'n regte botteragtige kleur is die ring pers).
Die sampioen plukkers verkies nie geelbruin olies te versamel nie, waarvan die vleis 'n blou kleur op die snit kry. Hulle is nie giftig nie, maar nie eetbaar nie.
Eetbare, nie-giftig is die volgende oleagiene: Siberies, merkwaardig en peper, waarin daar geen ring is nie. By die snit verander hulle van kleur, hulle word onderskei deur 'n donkerder hoed en 'n rooi sponsagtige laag. Met breek verander die vlees vinnig van kleur.
Moenie sampioene saam met die botterkleur verpulp nie.
Giftige sampioene het 'n los struktuur en verkrummel, eetbare sampioene is dig.
Dit is beter om sampioene met skoon hoede in te neem, want giftige blare wat aan die hoed vasgeplak is, laat spore.
Spruiten spar lyk soos 'n olie, die sampioen is nie giftig nie, maar ongewild. Sy het slymbedekte plate onder haar hoed. As jy mokruha in 'n basmandjie sit, sal dit die oorblywende sampioene in 'n lila kleur verf.
Die gevaarlikste dubbele is die panter vlieg agaries. Die oppervlak is klam, besaai met wit plate. Die kleure van die hoed is grys of bruinerig. Die sampioen is lamellaar, die pulp het 'n onaangename reuk.
Dit is moeilik om botter met giftige kruike te verwar. Die gevaarlikste ligte tertjie het 'n breë hoed met 'n deursnee van 12 cm, groen of wit, bedek met 'n wit film. In jong monsters kan wit vlerkagtige vratte op die oppervlak daarvan versprei word. Die been is dun, met 'n wit ring, en beweeg aan die basis in 'n Volvo - 'n digte koppievorm. Rooikruk is nie 'n dubbele botter nie, dit is soortgelyk aan ander soorte sampioene, byvoorbeeld russula, sommige sampioene, rooiwyn en so meer.
Simptome en noodhulp vir vergiftiging met vals olies
Oorsake van vergiftiging met olies en hul vals eweknieë:
Die gebruik van voorwaardelike eetbare vals sampioene, veral met onbehoorlike gaarmaakmetodes, is nie voldoende hittebehandeling nie.
Die skoenlappers word op die verkeerde plek versamel: naby snelweë, industriële fasiliteite, stortingsterreine, omdat hulle al die skadelike omgewingsstowwe aktief opneem.
Dit is gevaarlik om sampioene by twyfelagtige verkopers te koop.
Die gebruik van 'n produk wat deur wurms en hul larwes bederf word.
Oortreding van die reëls vir hittebehandeling van olies tydens die bewaring daarvan kan die groei van Clostridia-bakterieë veroorsaak wat buitengewoon gevaarlike gifstowwe produseer (veral patogene mikroörganismes kom gereeld in blikke met bewaring met sampioene wat sleg van gronddeeltjies gewas is). Die olierige struktuur van die dop dra by tot die ontwikkeling van bakterieë, daarom moet olie met verantwoordelike en groot sorg benader word.
Sommige mense het 'n tekort aan trehalase, dit wil sê daar is geen ensieme wat sampioenkos kan verteer nie.
Dit is verbode om sampioene by die dieet van kinders jonger as 6-7 jaar in te sluit. Swanger vroue, verpleegmoeders, bejaardes met 'n verswakte immuunstelsel is ook beter daaraan toe om nie hul gesondheid in gevaar te stel nie.
Die eerste tekens van vergiftiging kan enkele ure nadat u sampioene geëet is, verskyn. Tussen hulle:
swakheid, slaperigheid, lusteloosheid;
kouekoors, verhoogde sweet;
los en gereelde ontlasting;
bleekheid van die vel, sianose naby die mond;
drukstoot (van hoog na laag).
By vergiftiging met ingemaakte sampioene kan die volgende simptome voorkom:
wanfunksies in die kardiovaskulêre stelsel;
Die erns van vergiftiging is in direkte verhouding met die hoeveelheid geëet en die individuele eienskappe van die liggaam. U hoef nie tyd te mors en 'n ambulans dringend te skakel nie.
Noodhulp voor die aankoms van dokters:
Spoel die maag met 'n swak oplossing van soda en kaliumpermanganaat. Om dit te kan doen, moet die slagoffer soveel vloeistof as moontlik drink (3-5 glase) en kunsmatige braking veroorsaak deur vingers op die wortel van die tong te druk. Herhaal die prosedure totdat die braaksel skoon is.
Neem adsorbens. Die goedkoopste onder hulle is geaktiveerde koolstof. Dit moet met baie water geneem word. As u baie water drink, word dit ook ontwater.
U kan 'n warm verhittingsblad aan die bene en maag van die pasiënt heg.
Sampioene, veral bottervis, is 'n smaaklike en gesonde produk. Maar in hul verbruik moet 'n mens nie gulsig en vermetel wees nie. Dit is nodig om die beskrywings van eetbare en giftige sampioene te bestudeer, om te weet wat die verskille is, aangesien vergiftiging gereeld voorkom en selfs ervare sampioenplukkers 'n fout kan maak. Versigtigheid sal u gesondheid behou, en die bos-oes sal die alledaagse tafel diversifiseer en u met smaak verbly.
Kyk die video: DIY - Zelf 3 soorten slijm maken - silly putty maken bijv met maïzena en crèmespoeling! Nederlands (Oktober 2020).