Die Regterstoel van Christus | El-Roi
Opsomming: Elke ware gelowige het ‘n afspraak voor die regterstoel van Christus, waar genadeloon vir getroue diens toegeken sal word.
In Openbaring 4 en 5 is die 24 ouderlinge met die krone op hulle hoofde ‘n voorstelling van die verheerlikte kerk van Christus ná die wegraping. Hulle identifiseer hulleself bo enige twyfel wanneer hulle in aanbidding voor die Lam neerval en Hom as Verlosser bely:
“U is geslag en het ons vir God met u bloed gekoop uit elke stam en taal en volk en nasie” (Op. 5:9).
Hulle is die bloedgewaste kinders van die Here uit alle volke, en het deur die opstanding van die regverdiges hulle verheerlikte liggame ontvang. As lede van die liggaam van Christus sit hulle rondom die troon om saam met Hom die wêreld in die verdrukking te oordeel (1 Kor. 6:2).
Die simboliek wat hier gebruik word om die bruidsgemeente van die Here Jesus mee uit te beeld, is baie paslik. Ouderling is ‘n Nuwe Testamentiese amp en veronderstel nie alleen iemand wat deur die genadewerk van Christus verlos is nie, maar ook iemand wat die opdrag tot dissipelskap en arbeid in die oeslande van die Here ernstig opgeneem het.
Die getal 24 is ook betekenisvol. In 1 Kronieke 24 het koning Dawid 24 familiehoofde aangewys om die priesterlike dienswerk in die tempel te verrig. Elke groep sou in ‘n vaste siklus vir twee weke per jaar aan diens wees. Die 24 families het dus al die priesters ingesluit wat die Here gedien het. In 1 Petrus 2:9 word alle gelowiges in die Nuwe Testament beskryf as ‘n heilige priesterdom “om te verkondig die deugde van Hom wat ons uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig.” Die 24 ouderlinge sluit al die ‘priesters’ van die Here uit elke stam en taal en volk en nasie in.
Die 24 ouderlinge het almal krone op hul hoofde, wat daarop dui dat hulle by die regterstoel van Christus genadeloon ontvang het: “En rondom die troon was daar 24 trone, en op die trone het ek die 24 ouderlinge sien sit, bekleed met wit klere; en hulle het goue krone op hulle hoofde gehad” (Op. 4:4). Proff. Walvoord en Zuck (The Bible Knowledge Commentary, bl. 943) sê die volgende oor hierdie krone: “The crowns were similar to those given victors in Greek games (stephanos), in contrast with the crown of a sovereign ruler (diadema). The crowns seem to indicate that the leders had been judged and rewarded.”
Petrus sê die tyd is daar dat die oordeel in die huis van die Here moet begin (1 Pet. 4:17). Dit verwys na die oordeel oor die werke van gelowiges. Dit is waarom die Here Jesus sê: “Kyk, Ek kom gou, en my loon is by My, om elkeen te vergeld soos sy werk sal wees” (Op. 22:12). Wanneer die Here kom, kom Hy om sy diensknegte te beloon en die sondaars te straf: “U toorn het gekom en die tyd van die dode om geoordeel te word en om die loon te gee aan u diensknegte, die profete, en aan die heiliges en aan die wat u Naam vrees, klein en groot, en om die verderwers van die aarde te verderf” (Op. 11: 18).
Die goue krone wat die verheerlikte kerk sal kry, kom in werklikheid die Lam toe, daarom word dit voor sy voete neergelê:
“[toe] val die 24 ouderlinge neer voor Hom wat op die troon sit, en aanbid Hom wat tot in alle ewigheid lewe, en werp hulle krone voor die troon en sê: U is waardig, o Here, om te ontvang die heerlikheid en die eer en die krag…” (Op. 4: 10-11).
Alleen Hy is waardig om die eer te kry vir dit wat sy getroue diensknegte op aarde bereik het. Dit is deur die instaatstellende krag van die Heilige Gees dat hulle vir die Here Jesus kon werk. Nogtans vra dit veel toewyding, gehoorsaamheid en volharding van hulle kant af, maar die genademiddels om hulle taak op aarde te kan verrig, kom alles van die Here af.
Hoewel die regterstoel-oordeel van Christus nie pertinent in Openbaring bespreek word nie, word dit as ‘n gegewe aanvaar, en is dit baie duidelik dat dit nét ná die wegraping sal plaasvind. Aan die martelaarsgemeente van Smirna sê Jesus: “Wees getrou tot die dood toe, en Ek sal jou die kroon van die lewe gee” (Op. 2:10). Daar is dus ‘n spesifieke kroon wat hulle sal kry. Aan sy getroue getuies in afvallige Thiatire sê Hy: “Hou maar net vas wat julle het, totdat Ek kom. En aan hom wat oorwin en my werke tot die einde toe bewaar, sal Ek mag oor die nasies gee” (Op. 2:25-26). By sy wederkoms sal Hy hulle dus beloon.
Aan die getroues in die dooie Sardis gemeente beloof Hy: “Wie oorwin, sal beklee word met wit klere” (Op. 3:5). Aan sy geliefde diensknegte wat Hom te midde van groot armoede en probleme in Filadelfia dien, sê Hy: “Kyk, Ek kom gou! Hou vas wat jy het, sodat niemand jou kroon kan neem nie” (Op. 3:11). Hulle moet daarteen waak om terug te val. Deur hulle volharding tot aan die einde toe moet hulle waardig bly om krone te kan ontvang.
Oor hierdie gees van volharding op die pad van die Here het Johannes voor sy verbanning na Patmos aan die gemeentes geskryf:
Dit het toe al vir Johannes duidelik geword dat ernstige probleme en geestelike veragtering in Christelike gemeentes ingetree het. Die tweede geslag Christene was in die meeste gevalle nie meer op standaard nie. Baie van die oueres was nie oorwinnaars nie en het ook veragter in die genade (Heb. 12:15). In só ‘n toestand sal hulle hul genadeloon verbeur, daarom die duidelike vermaning: “Wees op julle hoede, dat ons nie verloor wat ons deur arbeid verkry het nie, maar ‘n volle loon ontvang (2Joh. 1:8).
Die kinders van die Here het onteenseglik ‘n groot verantwoordelikheid om vir Christus se skielike koms en ons verskyning voor sy regterstoel gereed te wees!
“Want ons moet almal voor die regterstoel van Christus verskyn, sodat elkeen kan ontvang wat hy deur die liggaam verrig het, volgens wat hy gedoen het, of dit goed is of kwaad” (2Kor. 5:10).
Die woord “kwaad” kan ook met “nutteloos” vertaal word. Daar gaan baie werke van mense wees wat op dié dag nutteloos gaan blyk te wees omdat dit geen ewigheidswaarde het nie. Die Here Jesus sê aan elke gemeente: “Ek ken jou werke…” Hy gaan elkeen volgens sy werke vergeld, of dit goed is of nutteloos.
Aan die Christene in Rome rig Paulus dieselfde boodskap:
“…ons sal almal voor die regterstoel van Christus gestel word… so sal elkeen van ons dan vir homself aan God rekenskap gee” (Rom. 14:10, 12).
Aan die Korinthiërs verduidelik Paulus in veel meer detail hoe die werke van gelowiges aan God se vuurproef onderwerp sal word. Hieruit blyk dit duidelik dat dit geloofswerke is wat ná bekering gedoen word omdat dit op die Rots, Jesus Christus, gebou word. Die werke van sommige Christene sal egter verwerplik wees omdat dit vleeslik is. In die lig hiervan toon Paulus aan dat ons as medewerkers van God ‘n besliste taak het om in sy koninkryk te verrig. Ons moet egter oppas hoe ons dit doen – nie in die krag van die vlees nie, maar in die krag van die Heilige Gees:
“Want ons is medewerkers van God; die akker van God, die gebou van God is julle. Volgens die genade van God wat aan my gegee is, het ek soos ‘n bekwame boumeester die fondament gelê, en ‘n ander bou daarop; maar elkeen moet oppas hoe hy daarop bou. Want niemand kan ‘n ander fondament lê as wat daar gelê is nie, dit is Jesus Christus. En as iemand op dié fondament bou goud, silwer, kosbare stene, hout, hooi, stoppels – elkeen se werk sal aan die lig kom, want die dag sal dit aanwys, omdat dit deur vuur openbaar gemaak word; en die vuur sal elkeen se werk op die proef stel, hoedanig dit is. As iemand se werk bly staan wat hy daarop gebou het, sal hy loon ontvang; as iemand se werk verbrand word, sal hy skade ly; alhoewel hy self gered sal word, maar soos deur vuur heen. Weet julle nie dat julle ‘n tempel van God is en die Gees van God in julle woon nie?” (1 Kor. 3:9-16).
‘n Paar sake is uit dié gedeelte baie duidelik:
Die fondament van bekering, wat die begin van ‘n nuwe lewe in Christus is, moet éérs in ons lewe gelê word voordat ons vir die Here kan begin werk.
Dit is nie vanselfsprekend dat ons altyd net aanvaarbare werke onder die leiding van die Heilige Gees sal doen nie, omdat ‘n Christen ook nuttelose dinge in die krag van die vlees kan doen (1Kor. 3:1-3). Dié werke is die hout, hooi en stoppels wat nie ewigheidswaarde het nie en vir God verwerplik is.
Aan diegene wat onaanvaarbare werke in die vlees doen, word die vraag gevra: “Weet julle nie dat die Gees van God in julle woon nie? Hulle moet hulle lewens aan die beheer van die Heilige Gees oorgee en in sy krag die Here begin dien. Dit is standaard Christenskap.
Die Here Jesus het in ‘n gelykenis in Lukas 19: 11-27 ook na die dag verwys wanneer sy diensknegte rekenskap van hulle lewens sal moet gee. Hy sê dat Hy aan elkeen van hulle ‘n pond gegee het wat op die instaatstellende krag van die Heilige Gees dui, m.a.w. ‘n godgegewe werksvermoë in sy koninkryk.
Wanneer Hy as Koning terugkom, sal Hy heel eerste sy diensknegte ontbied om loon toe te ken ooreenkomstig die arbeid wat hulle verrig het. Aan dié een wat met sy pond tien ponde wins verdien het, sal Hy sê: “Mooi so, goeie dienskneg; omdat jy in die minste getrou gewees het, moet jy gesag hê oor tien stede” (Luk. 19:17). ‘n Ander een kry gesag oor vyf stede, en die een wat sy pond begrawe het en met leë hande voor sy Heer verskyn, word sterk verwyt. Hy kry geen loon nie, alhoewel hy een van sy Heer se diensknegte was.
Die Here het voor sy regterstoel ‘n afspraak met diegene wat aan Hom behoort. Uit die aard van die saak gaan hulle nie op grond van die aanwesigheid of afwesigheid van geloof in hulle lewe beoordeel word nie. Hulle is almal uit genade gered, deur die geloof, en dit is ‘n gawe van God. Omdat hulle almal glo, is die grondslag van hulle beoordeling iets anders, nl. werke van geloof. Dit is die werke wat uit ‘n lewende geloof móét voortvloei. Jakobus sê:
“Want soos die liggaam sonder gees dood is, so is ook die geloof sonder die werke dood” (Jak. 2: 26).
Paulus stel dit in Efésiërs 2:8-9 duidelik dat ons deur geloof gered word, sonderwerke. Niemand kan dus sy saligheid verdien deur daarvoor te werk nie. Redding is ‘n genadegawe van God. Nadat ‘n persoon egter gered is en ‘n gelowige geword het, word dit van hom verwag om ‘n lewe van godsvrug en goeie werke te lei. In die teks net ná redding uit geloof sonder werke, sê Paulus:
“Want ons is sy maaksel, geskape in Christus Jesus tot goeie werke wat God voorberei het, sodat ons daarin kan wandel” (Ef. 2:10).
Ons is tot ‘n lewe van goeie werke geroep wat God vir ons voorberei het.
Ons moet vrugte dra wat by die bekering pas. As daar nie vrugte in ons lewe is nie, is dit ‘n duidelike bewys daarvan dat ons ‘n dooie geloof het. ‘n Loot wat vrug dra, word skoongemaak sodat dit meer vrug kan dra. Ons lewens moet gereinig en deur die Gees vervul word, sodat ons meer vrug kan dra. Die loot wat geen vrug dra nie, word afgekap. Hy voldoen nie aan sy roeping nie, en is soos die saadjies wat in die vlak grond of tussen die die dorings beland het (Matt. 13:3-23). Só ‘n persoon het nog nie grondig verander nie en moet homself eerlik voor die Here verootmoedig.
Uit hierdie agtergrond behoort dit duidelik te wees dat die Here ons nie gaan beloon vir dit wat ons vír Hom gedoen het nie, maar net vir dit wat Hy déúr ons gedoen het. Ons is werktuie in sy reddende regterhand. Wat ons doen, moet deur die krag van sy Heilige Gees wees. Ek moet nie my eie kop volg nie, maar die Here raadpleeg en ken in al my weë. As ek wil praat, moet ek deur Bybelstudie en gebed eers die boodskap by die Here kry, sodat ek kan sê: “So spreek die Here.”
My lewe moet ook rein en heilig wees, anders sal die Here my nie gebruik nie. Die Here gebruik nie vleeslike en wêreldsgesinde mense as sy medewerkers nie. As hulle nie na hulle eerste liefde terugkeer nie, neem Hy hulle kandelaar van hulle af weg, soos wat Hy dit ook van ‘n hele gemeente af kan wegneem wat Hom mishaag. Hy sal dan iemand anders kry om te gebruik.
Die Here sê dat Hy sy kinders se werke ken, en aan hulle genadeloon sal gee wanneer Hy weer kom. Kort nadat ons met die wegraping en die eerste opstanding ons verheerlikte liggame gekry het, sal ons ook by die regterstoel van Christus krone vir getroue diens kry. Ons moet onsself beywer om dié weke te doen wat vir die Here behaaglik is en waarvoor hy ook krone sal toeken. Dan weet ons dat ons lewe op aarde nie tevergeefs was nie, maar deur die krag van die Heilige Gees werke opgelewer het wat ewigheidswaarde het. Ons sal dan ook die stem van die Here hoor wat sê: “Mooi so, goeie en getroue dienskneg. Oor weinig was jy getrou, oor veel sal Ek jou aanstel. Gaan in in die vreugde van jou Heer.”
Daar is bepaalde reëls wat ons in die wedloop van die lewe moet eerbiedig indien ons oorwinnaars wil wees wat iets konkreets vir die saak van die Here bereik. Na analogie van atlete se toewyding het Paulus die volgende gesê:
“Weet julle nie dat die wat op die baan hardloop, wel almal hardloop, maar dat een die prys ontvang nie? Hardloop dan só dat julle dit sekerlik kan behaal. En elkeen wat aan ‘n wedstryd deelneem, onthou hom in alles – hulle nogal om ‘n verwelklike krans te ontvang, maar ons ‘n onverwelklike. Ek hardloop dan soos een wat nie onseker is nie; ek slaan met die vuis soos een wat nie in die lug slaan nie. Maar ek kasty my liggaam en maak dit diensbaar, dat ek nie miskien, terwyl ek vir ander gepreek het, self verwerplik sou wees nie” (1Kor. 9:24-27).
Die atlete sorg dat hulle gesond bly, hulle rook of drink nie en eet reg. In die wedloop van die lewe moet jy jouself ook van alle skadelike [sondige] gewoontes weerhou wat jou vordering kan vertraag: “…laat ons ook elke las aflê en die sonde wat ons so maklik omring, en met volharding die wedloop loop wat voor ons lê” (Heb. 12:1).
Toewyding van hierdie aard gaan met hartsreiniging en die vervulling met die Heilige Gees gepaard: “Terwyl ons dan hierdie beloftes het, geliefdes, laat ons ons van alle besoedeling van die vlees en die gees reinig, en laat ons die heiligmaking in die vrees van God volbring” (2Kor. 7:1). Dit vereis selfdissipline, daarom oefen ek myself in die godsaligheid (1Tim. 4:7) en kasty my liggaam om dit diensbaar te maak. Hiervoor sal ek ‘n onverwelklike kroon ontvang – nie, soos die atlete, net ‘n verwelklike lourierkrans en ‘n kort oomblik van glorie nie.
Daar is baie terreine in die koninkryk van die Here waarop ‘n Christen homself kan diensbaar maak. Behalwe diegene wat die woord fisies verkondig, is daar omvangryke ondersteuningsdienste nodig soos administrasie, finansiering, voorbidding, die voorsiening van hulpmiddels soos Bybels, Christelike leesstof, voertuie, kommunikasie-apparaat, ens. Elke persoon moet egter daarna streef om self ook die evangelie te verkondig, al is dit net deur persoonlike gesprekke of die verspreiding van boeke, Bybels en traktaatjies.
Die groot taak wat Christus aan sy dissipels opgedra het, is dié van wêreldevangelisasie. Toe Hy ná sy opstanding in die bovertrek aan die dissipels verskyn het, het Jesus gesê: “Vrede vir julle! Soos die Vader My gestuur het, stuur Ek julle ook” (Joh. 20:21). Later het Hy die opdrag aan hulle herhaal: “Gaan die hele wêreld in en verkondig die evangelie aan die ganse mensdom” (Mark. 16:15).
Maklik sou dit beslis nie wees om die boodskap van die Here Jesus se reddende genade in ‘n vyandige wêreld te verkondig nie, daarom het die Here die krag van die Heilige Gees aan sy kerk belowe: “Julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judéa en Samaria en tot aan die uiterste van die aarde” (Hand. 1:8).
Vir diegene wat ander mense na Christus toe lei, word die kroon van roem beloof. Paulus sê in sy brief aan die gemeente van Thessalonika: “Wie anders as julle is ons hoop of blydskap of kroon van roem in die teenwoordigheid van onse Here Jesus Christus by sy wederkoms?” (1 Thess. 2:19). So sal alle ander mense wat verlore siele na Jesus toe lei, ook die kroon van roem voor die regterstoel ontvang.
Die geestelike versorging en opbouing van die gemeente is ‘n baie belangrike aspek van Christelike dienswerk wat deur die Here self bepaal is. In Openbaring verwys Hy op ‘n buitengewone wyse na die sewe gemeentes en hulle predikante:
“Die verborgenheid van die sewe sterre wat jy in my regterhand gesien het, en die sewe goue kandelaars: die sewe sterre is die sewe engele van die sewe gemeentes, en die sewe kandelaars wat jy gesien het, is die sewe gemeentes” (Op. 1:20).
‘n Predikant moet soos ‘n helder skynende ster in die Here se regterhand wees. ‘n Ster (bedoelende ‘n planeet) het geen lig in homself nie, maar dit weerkaats die sonlig op aarde. So ook moet ‘n prediker ‘n afskynsel van die lig van die son van geregtigheid in ‘n donker wêreld wees. Hy is nie self die lig nie, maar hy getuig van die lig.
Verder word die predikant met ‘n engel vergelyk. “En van die engele sê Hy wel: Hy wat van sy boodskappers winde maak en van sy dienaars vuurvlamme” (Heb. 1:7). Die predikant is dus ‘n boodskapper wat met ‘n boodskap van God na die gemeente gestuur word; ook is hy ‘n dienaar van die gemeente én van God. Hy moet die gemeente bedien met die brood van die lewe, asook met die veelvuldige genadegawes van die Here.
Petrus sê dat die prediker ook ‘n herder is wat die kudde moet lei. Hy moet dit nie met murmurering doen nie, en ook nie met die oog op selfverryking nie. Hy moet nie ‘n harde en ongenaakbare meester wees nie, maar ‘n navolgenswaardige voorbeeld stel en waak oor hulle belange. As hy dit nougeset doen, sal die Here aan hom die kroon van heerlikheid gee:
Dit is duidelik dat predikers ‘n swaarder oordeel as ander mense sal ontvang as hulle nie hul werk doen soos wat die Here dit van sy geroepenes en gesante verwag nie. Dit behels onder meer dat hulle die volle raad van God moet verkondig, insluitende die boodskap van die wederkoms. Die Here sal ook ongeredde mense se bloed van hulle hande eis. Aan die ander kant sal hulle ryklik beloon word as hulle getroue herders was.
Weens die groot verval van die laaste dae het getroue en bekwame herders wat die woord van die waarheid reg sny, baie skaars geword. Die meerderheid sal ter wille van populariteit, en ook onder die beïnvloeding van hulle kollegas wat valse profete is, die weg van kompromie volg en ‘n maklike maar valse evangelie verkondig. Paulus het duidelik teen hulle gewaarsku:
“Daar sal ‘n tyd wees wanneer hulle die gesonde leer nie sal verdra nie, maar, omdat hulle in hul gehoor gestreel wil wees, vir hulle ‘n menigte leraars sal versamel volgens hulle eie begeerlikhede, en die oor sal afkeer van die waarheid en hulle sal wend tot fabels” (2 Tim. 4:3-4).
Maak seker dat u in u gemeente met die onvervalste melk van die Woord bedien word, en saam met u leraar met vrymoedigheid voor die regterstoel van Christus sal kan verskyn. As dit nie die geval is nie, moet u so gou as moontlik onder die vormgodsdienstiges uitgaan (2 Tim. 3:5).
Aan elkeen wat sy lewe ter wille van sy geloof aflê, word die kroon van die lewe beloof. Die Here sê vir die martelare:
“Wees getrou tot die dood toe, en Ek sal jou die kroon van die lewe gee” (Op. 2:10).
Deur die eeue heen was daar getroue diensknegte van die Here Jesus wat bereid was om ten koste van hulle veiligheid, hulle werk, hulle gesinne, en selfs hulle eie lewe, die vlam van geloof in ‘n vyandige wêreld omhoog te hou. Hulle het die volle implikasies van Christus se woorde besef toe Hy gesê het: “Kyk, Ek stuur julle soos lammers onder die wolwe” (Luk. 10:3). Ook het Hy gesê: “In die wêreld sal julle verdrukking hê” (Joh. 16:33).
Hoe ís Christene die afgelope byna 2000 jaar nie op verskillende maniere vervolg, verdryf, bespot, geïntimideer en in strafkampe gesit nie, terwyl miljoene die hoogste prys vir hulle geloof betaal het. Die Here sal hulle spesiaal beloon.
By die kategorie van martelare is ook ingesluit diegene wat ‘n swaar kruis van beproewing in hulle lewe moes dra. Volgens Jakobus 1:12 sal hulle ook beloon word as hulle getrou bly. Daar is baie mense wat gestrem is, of gestremde kinders het, wat siek of verlam is, wat onderdruk, misken of verwerp word, of wat dalk werkloos, arm, honger of sonder huisvesting is. Hulle word almal bemoedig om die geloof te behou en op hulle moeilike weg te volhard. Sommige van hulle kry uitkoms in hierdie lewe en ander nie. Die hoofsaak is dat hulle tot die einde toe getrou moet bly en wag op die volmaaktheid wat ons eendag in die hiernamaalse lewe sal hê (2 Kor. 4:16-18; Heb. 11:35).
Om die Here se koms lief te hê, vereis ‘n ingesteldheid op dinge met ewigheidswaarde. Jy moet skatte in die hemel bymekaarmaak waar mot of roes nie verniel en waar diewe nie inbreek en steel nie. As jy sê dat jy die Here Jesus se koms liefhet, dan sê jy dat Hy jou Koning is, dat jy by die vestiging en uitbreiding van sy koninkryk betrokke is, en dat jy uitsien na die dag wanneer Hy as Koning openbaar sal word.
Intussen is jy ‘n vreemdeling en ‘n bywoner op aarde omdat jou ewige tuiste nie hier is nie. Paulus het die goeie stryd van die geloof gestry terwyl hy die koninkryk van Christus in ‘n heidenwêreld gevestig het. Kort voordat hy weens sy geloof tereggestel is, het hy opnuut sy sterk verwagting vir die koms van Jesus en sy koninkryk van geregtigheid uitgespreek:
Wanneer die dag van die Here begin (“in dié dag…”) gaan Hy krone as genadeloon aan sy getroue diensknegte toeken. Terselfdertyd sal Hy sy toorn oor ‘n goddelose wêreld uitstort sodat die sondaars ook kan maai wat hulle gesaai het.
Aan dié wat aan die Here behoort, openbaar Hy homself in heerlikheid en maak ons deelgenote van sy heerlikheid. Dan sal ons almal verheerlikte liggame kry en as burgers van die hemelse koninkryk saam met Christus regeer:
Nadat die kinders van Here hulle verheerlikte liggame en krone gekry het, sal hulle rondom die troon van die Lam hulle plekke inneem om saam met Hom die aarde in geregtigheid te oordeel. Dan sal die sewe seëls van die boekrol van God se oordele in die hemel gebreek word, en sal die Antichris skielik as ‘n valse vredevors op die toneel verskyn. Omdat sy teëhouer dan weg is, sal hy homself met groot misleiding kan openbaar.
← Die Goeie Nuus van die Kruis
Die Ware God – bewyse en beloftes →