Sleutels van die Hemel, pallium, pouslike klere, haan, man onderstebo gekruisig, gevestig as 'n apostel met 'n boekrol, Ikonografies is hy uitgebeeld met 'n ruie wit baard en wit hare.
Petrus het 'n belangrike rol gespeel as verkondiger van die Evangelie. Na 'n visioen in Joppe (Jaffa) het hy hom na die huis van die Romeinse hoofman Cornelius in Cesarea laat bring sodat hy die Evangelie daar kon verkondig. Hierna het die eintlike sendingwerk begin. Op bevel van koning Herodus is Petrus in Jerusalem gevange geneem, maar hy is volgens die Bybel op wonderbaarlike wyse deur Goddelike ingryping bevry.
Hy het daarna na 'n onbekende bestemming vertrek, maar dit is bekend dat hy in Antiochië gewerk het, in Korinthe en Babilon was en ook weer die kerkvergadering in Jerusalem, die sogenaamde Apostelraad (49 n.C.), bygewoon het.
Petrus word onafskeidelik verbind aan die vraagstuk van die primaat (oppergesag) van die pous en sy bevoegdheid oor die hele Rooms Katolieke Kerk. Petrus word die rots genoem waarop die Kerk gebou moet word (Matt. 16). Die vraag is of hierdie woorde net vir Petrus bedoel was en of dit ook geld vir die pous, wat as die opvolger van Petrus gesien word.
Aangesien daar aanvaar word dat Petrus by sy dood biskop van Rome was, word die biskoppe van Rome as die opvolgers van Petrus beskou. Hierop word die primaat gegrond. Die primaat behels die hoogste wetgewende gesag, die hoogste geregtelike mag en die hoogste gesag ten opsigte van leer in die Rooms-Katolieke Kerk.
Die oppergesag van die pous is op die raad van Florence (1439) amptelik bevestig en op die eerste Vatikaanse raad is hierdie leer verder versterk deur die proklamering van die dogma van die pous se onfeilbaarheid.