Wat ma's moet weet oor aandaggebrek-hiperaktiwiteitsteuring
JY LEES NOU Wat ma's moet weet oor aandaggebrek-hiperaktiwiteitsteuring
'n Bekommerde ma in ons SuperMa-gemeenskap het onlangs opgemerk dat aandaggebrek-hiperaktiwiteitsteuring (AGHS) 'n gonswoord onder moderne ma's geword het. Sy het begin meen dat baie ma's die term begin gebruik het om oproerige kinders te klassifiseer, en het self gaan navorsing doen oor die steuring en behandeling daarvan. Hier is wat sy geleer het.
Wat is AGHS?
Die term verwys na 'n baie spesifieke gedragsteuring en moet nie gebruik word om 'n kind te beskryf wat slegs vol energie is of maklik fokus verloor nie. Aandaggebrek-hiperaktiwiteitsteuring is 'n algemene gedragsteuring en raak sowat 'n tiende van die wêreldbevolking. Al is daar nie 'n vasgestelde rede nie, is seuns tot drie keer so geneig as meisies om aan die steuring te ly. Kinders met AGHS tree gewoonlik op sonder om te dink, sukkel om te konsentreer en is hiperaktief (onder ander simptome).
Waarop moet ma's bedag wees?
Die bogenoemde tekens beskryf dalk die meeste kinders, maar daar is 'n paar baie belangrike verskille tussen 'n kind met baie energie en 'n kind met AGHS. Die belangrikste ding om in gedagte te hou, is dat 'n diagnose van AGHS slegs by kinders van skoolgaande ouderdom gemaak kan word. Trouens, die gemiddelde ouderdom vir diagnose is 6,2 jaar. Die steuring is nie net in die kinderjare teenwoordig nie.
AGHS (voorheen bekend as aandagafleibaarheid) word in drie subgroep verdeel. Dit is belangrik om die subgroepe te verstaan en hoe simptome tussen die groepe verskil.
Onoplettende soort: Diékind sukkel om te fokus en aanwysings te volg; hulle kan ook nie take voltooi nie. Volgens die opvoedkundige sielkundige dr. W.C. Griffith word kinders met dié soort simptome gereeld misgekyk omdat hulle nie ontwrigtend is nie. Maar dié simptome kan ernstige gevolge hê, soos kinders wat sukkel by die skool en moeilik saam met ander kinders speel.
Hiperaktief-impulsiewe soort: Dié kind is rusteloos en impulsief, en woel gedurig. Ander simptome sluit in hulle onderbreek ander en praat op ongeleë tye. Kinders met dié soort simptome is meer geneig om seer te kry omdat hulle so impulsief optree.
Gekombineerde soort: Hierdie soort kombineer die simptome van die ander twee subgroepe, en kom net so baie voor en is ewe oorheersend. Hierdie vorm van AGHS is by verre die algemeenste.
Daar is 'n paar dinge waaroor jy seker moet wees as jy vermoed jou kind het AGHS:
Daar moet 'n besliste verskil wees in die gedrag van jou kind vergeleke met dit wat jy in ander kinders van dieselfde ouderdom sien en normaal ag.
Die simptome wat jou bekommer, moet voorkom in meer as een gebied van jou kind se lewe (byvoorbeeld by die huis en skool, en tydens speeltyd).
Die simptome moet konstant oor 'n lang tydperk voorkom.
Wat jy kan doen as jy vermoed jou kind het AGHS
Volgens dr. Griffith moet ouers 'n opvoedkundige sielkundige of hul kind se onderwyser spreek. 'n Volledige psigo-opvoedkundige assessering, insluitend 'n vraelys waarin die onderwyser jou kind se konsentrasievlakke beskryf, moet gedoen word.
Maar opvoedkundige sielkundiges kan nie medikasie voorskryf nie; dit kan net deur 'n algemene praktisyn, pediater of ander mediese spesialis gedoen word. Dr. Griffith raai aan dat jou kind ná hul diagnose na 'n neuroloog verwys word. " 'n Neuroloog gaan 'n elektro-ensefalogram (EEG) neem, wat elektriese impulse van senuwees na die brein opneem. Hulle kan dan medikasie voorskryf nadat die resultate van die EEG en psigo-opvoedkundige assessering bestudeer is."
Bronne: Dr W. C. Griffith, D.Ed. (Opvoedkundige Sielkunde); M.Ed. (Begeleiding & Berading); B.Ed. (Hons); B.A. (Ed & Psig); H.O.D. (Skoolvoorligting); chp.edu, help4adhad.org, m.kidshealth.org, medicalnewstoday.com