Verder Geluister: Paasfees ~ Sondag 31 Maart 2013 ~ Joh 20:1-18
Written by Admin on March 25, 2013 . Posted in Preekstudies, Verder geluister
Paasfees ~ Sondag 31 Maart 2013 ~ Joh 20:1-18
Dit kan hartseer wees oor die dood van Jesus, dit kan skok wees oor die feit dat Sy liggaam nie in die graf is nie, dit kan ontsteltenis wees oor die moontlikheid dat Sy liggaam gesteel is, maar Maria herken Hom nie. Sy misgis haar en dink Hy is die tuinier. Sy kyk, maar sien nie. Moontlik ook nog omdat sy 'n dooie liggaam verwag en nie 'n Lewende nie. Haar "prentjie" het die werklikheid gekleur om dit vir haar verstaanbaar, bevatlik te maak.
Wie ore het om te hoor laat hulle hoor en wie oë het om te sien laat hulle sien. Christus het opgestaan!
Tog, hoe moeilik is dit nie vir ons moderne wetenskaplike mense nie. "Seeing is believing" en ons was nie daar nie. So al wat ons raaksien is dooie liggame en geweld en aardverwarming en vooroordeel en veroordeling en tuiniers en tuiniers en tuiniers.
Die opstanding is 'n geloofswaarheid. 'n Belydenis in en 'n afhanklikheidsverklaring aan 'n Drie-enige-God. Dit is om jou sekerhede wat bewys en geboek kan word, weg te gee vir 'n lewende verhouding met die Lewende God sodat jy nie die tuinier vir Jesus aansien nie, maar in elke tuinier Jesus raaksien.
Om te glo in die opstanding van Jesus is om ook te breek met al die wetmatighede wat ons so kan vashou. Nie net die van tyd en ewigheid nie maar ook die wet-matig-hede van wettisisme en rassisme en seksisme en kapitalisme wat ons ons aanmatig en wat ons in die "graf" hou. Dit laat ons opstaan uit die mag van geld, aansien, posisie en uit die roem van Griek, Jood, slaaf, man, vrou en uit die verleiding van die eie-ek.
In Sy opstanding bied Jesus ons 'n nuwe lewe, 'n nuwe kyk na die lewe en na mekaar en na die werklikheid in sy volle omvang. Dan sien ek Sy sorg en liefde in die hond wat in die pad langs sy maat gaan lê wat deur 'n motor getref is. En in die pa-voëltjie wat die wurm na die ma-voëltjie bring wat dit eers verpulp voordat sy dit in die bekkie van die kuiken voer. En in die son wat in die oggend opkom en lig maak wat die donker verdryf. En mense wat mekaar help om 'n afgebrande hut weer op te bou. En ouers wat hulle kinders troos. En kinders wat hul ouers eer. En mense wat mekaar vergewe. En 'n gemeente wat instandhouding verruil vir gestuurdheid. En ou muwwe reuke van 'n toe graf wat verdring word deur die vars lug van 'n oop graf.
Dan besef ek dat God se liefde en genade op geen beter manier gewys kan word nie, as dat Hy die dood vir die lewe geruil het nie. Ook my dood en my doodsheid.
(Kyk ook na die verhale in Stories vir die lewe, saamgestel deur Piet Naude. Die Rabbi se geskenk, p 100 en Wanneer is dit dag, p 103.)
Preekriglyn in Argief – 1: https://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/03/Johannes%2020_1-18.doc
Preekriglyn in Argief – 2: https://www.communitas.co.za/leesrooster/nt/43-Johannes/Johannes%2020_1-18.htm
Seisoen van Luister Powerpoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/718_24acce9f11dcff77e2b959fa08ba8de8
Verder Geluister; Joh 18:1–19:42 Goeie Vrydag 29 Maart 2013
Goeie Vrydag ~ 29 Maart 2013 ~ Joh 18:1–19:42
Die afgelope naweek het die Wes-Kaap se Stormers duidelik 80 minute rugby teen die Brumbies gespeel, en só die wedstryd oortuigend gewen. As ondersteuners het ons al baie keer gekla dat hulle juis nie al hul wedstryde voluit speel nie en is die kritiek dat hulle dikwels net 40 minute speel. Goeie Vrydag is die eerste helfte van die hoofwedstryd – die Paasnaweek-wedstryd, waarvan Paassondag die tweede helfte uitmaak. Christus Jesus word gekruisig om die verlossingswerk (ons van sonde te verlos), te inisieer en Hy sterf op Goeie Vrydag, maar staan dan juis die derde dag uit die dood uit op om die verlossingswerk te voltooi. Sonder die opstanding is die wedstryd nie afgehandel, het die kruis nie betekenis nie en word ons enersyds geroep om te glo in Jesus as die Seun van God en andersyds om onsself voluit diensbaar in sy Koninkryk te stel. Dit is soos Adrio König op Kruis en Dwars verlede Sondagaand oor die opstanding sê: "al relevansie van die opstanding vir ons vandag is dat die evangelie waar is."
Wat die kruisdood ons wil leer is om die volle wedstryd van verlossing te speel – bedoelende ons moet ons ten volle toewy aan die verlossingsverhaal. Ons word geroep om enduit ons deelname aan die verlossing wat Jesus kom bewerk het, op te neem. Christenskap kan nie halfhartig aangepak word nie en ons getuienis kan nie deeltyds uitgedra word nie. Ons moet in die voorbeeld van Jesus wat enduit gegaan het, volg.
Die kruisdood van Jesus moet in ons hele lewe, ten spyte van ons besige programme, voluit tot uitdrukking kom. Jesus se kruisdood bevestig dat ons nie pyn en lyding in ons getuienislewering kan vermy of omseil nie, of net sekere tye van toepassing kan maak nie.
Veral in ons moreelvervalle en geweldgeteisterde samelewing kan ons nie bekostig om Vrydag-christene of Saterdag-christene te wees nie, nee ons moet volle Paasfees-christene wees, ons moet elkedag-christene wees, ons moet kontekstuele en praktiese Christene wees, Maandag-tot-Maandag-christene wees. Dit kan ons wees juis omdat ons weet Sondag kom, die opstandig-sondag kom, die leë graf kom, die oorwinningsdag kom.
Dit beteken dat ons in ons eie persoonlike lewe dié dinge moet kruisig wat ons geloofslewe in vertwyfeling bring, moet ons dié dinge kruisig wat die geloofwaardigheid van ons Christenskap onder verdenking plaas, moet ons afsterf van die dinge wat mense aanstoot gee tot die opneem van die kruis van Jesus en hulle verhinder om volle oorgawe aan die man aan die kruis te maak.
Die Duitse teoloog, Bonhoeffer, herinner ons in sy boek 'The Cost of Discipleship' dat "when Christ calls us, He calls us to die." Vir my beteken dit ek moet die volle wedstryd van Christenskap speel, ek moet tot die einde volhard – alles gee. Ek moet bereid wees om die prys daarvoor te betaal, naamlik opoffering, oorgawe, volle vertroue, hoop op die opstanding en die vooruitsig van die ewige lewe.
Kruisiging bring wel die realiteit van pyn, lyding, God-verlatenheid en selfs dood aan die orde, maar hou ook die realiteit van hoop, van oorwinning en opstanding in ons visier. Daarom kan ons moed skep om die lewensiklus van Christenskap heelhartig op te neem, dit onder moeilike omstandighede van eensaamheid, verworpenheid, geweld, korrupsie, armoede en noem maar op, te vergestalt – juis omdat Christus nie net verneder was nie, maar verhoog was; nie net uitgelewer was nie, maar herenig was; nie net gekruisig is nie, maar ook opgestaan het; nie net dood was nie, maar lewend gemaak is. Dit behels die volle wedstryd van Christenskap en kan ons dit enduit speel wanneer Christus, Here van ons lewe en ons sterwe word en ons daardeur in staat gestel word om ook ons deelname enduit by te dra. Moenie tou opgooi nie. Moenie 'n slagoffer word van mismoedigheid, neerslagtigheid en wanhopigheid nie, want 'Vrydag' gaan verby en 'Sondag', dié Sondag van die Opstanding, Paassondag, die Sondag van hoop en lewe, die Sondag van Oorwinning kom, ja die Sondag van die Here se verskyning kom. Amen.
Seisoen van Luister powerpoint: http://www.seisoenvanluister.co.za/produkte/powerpoint-en-word/kerkjaar-volgorde/kerkjaar-2012-13/files-download/715_ad73f9b30ffdad6d68e037136b7264fe
Verder Geluister: Fil 2:5-11
Written by Admin on March 19, 2013 . Posted in Preekstudies, Verder geluister
24 Maart 2013 ~ Sesde Sondag in Lydenstyd – Palmsondag ~ Fil 2:5-11
Die bekeerde gevangene is steeds in 'n proses van rehabilitasie, vertel hoe bang hy op 'n stadium in die tronk was dat sy mede-gevangenes hom liggaamlike leed sou aandoen. Sy groot behoefte was om iemand te hê wat vir hom sal "uitkyk". Hy hoor toe van Here, maar dit is nie vir hom goed genoeg nie, want sy angs was te groot om op iemand te vertrou wat hy nie kan sien nie. Hy wil iemand hê wat hy kan sien.
Dit laat my ook dink aan jare gelede toe 'n persoon wat haar man aan die dood afgestaan het in haar seer en eensaamheid gesê het dat sy weet die Here is altyd by haar en dat Hy haar nooit sal vergeet of verlaat nie, maar dat sy na haar eggenoot verlang … iemand met 'n lyf.
Die student wat vir die terminaal siek pasiënt sê: "onthou die Here is altyd by jou en Hy hou jou vas". Maar as hy dan daar wegstap dink, " so what", want daar lê die pasiënt nog steeds hygend, sterwend alleen.
Die wonderlike teologiese waarheid is dat God toe wel 'n lyf gekry het. Dat Hy in die vorm, gestalte, lyf van 'n mens 'tussen ons' kom woon het, Jesus van Nasaret. Die Here vereenselwig Hom so met ons en ons nood dat Hy Sy goddelike alomteenwoordigheid opskort, "on hold" plaas.
So bemoei die Almagtige Hom met die gevangene en vertroos Hy die pasiënt .
Die praktiese waarheid hiervan is dat mede-gevangenes, vriende, verpleegkundiges, beraders, familie, gelowiges, mense met lywe die tussen ruimte vul sodat God se mensheid gestalte kry. Dit vra natuurlik van ons om ons 'onsheid', die eie-ek, in navolging van Christus ook op te skort. Ook nederig genoeg te wees om die persoonlike voordeel of aansien of klop-op-die-skouer of standpunt of posisie wat ek dalk uit die situasie kan kry, af te gee. Om 'n ware dissipel (vs lidmaat) van Christus te wees. Soos die spreekwoord sê: "to put your money where your mouth is".
Daar is die (bekende?) verhaal van die man wat die brug oor die kanaal moet laat sak sodat die trein daaroor kan ry. Op 'n kritieke oomblik beland sy kind tussen die ratte wat die brug laat sak en het die man die verskriklike keuse om of sy kind te red of die honderde wat in die aankomende trein is. Sy keuse om sy eie kind te offer, ruk my elke keer as ek die storie hoor. Ek het immers self kinders en kleinkinders.
Hoekom word ek nie elke keer geruk as ek Fil 2 lees nie?! Het ek dit te gewoond geraak. Is dit dalk net te groot om waar te wees? Is daar so veel godestories en fabels dat mens dit van 'n god kan verwag? Is ek dalk nie bang genoeg, alleen genoeg, verwonderd genoeg, nederig genoeg nie?
Gaan Goeie Vrydag net maar verby gaan as 29 Maart 2013?
Riglyne in Argief:
Seisoen van Luistr Powerpoint: https://communitas.co.za/wp-content/uploads/2013/03/Filippense2_5-11.jpg