Hier was die Trump-veldtog se Drie Enablers
Donald Trump het onberekenbare skade aan Amerika gedoen, wat die nasie afhang van die vertroue en sosiale samehorigheid.
Maar hy kon dit nie bereik het sonder drie stelle enablers nie. Hulle moet ook aanspreeklik gehou word.
Die eerste is die Republikeinse Party.
Vir jare het die GOP die xenofobie, rassisme, feitevrye bewerings gekoester, en onverskilligheid vir die demokratiese instellings wat Trump aangevoer het.
Republikeinse vreesmongering oor immigrante het Trump voorspel. Dit het Marco Rubio verplig om sy immigrasie wetgewing te laat vaar en in 2012 het Mitt Romney op 'n belaglike wyse "selfdeportasie" aanbeveel.
Ben Carson het tydens hierdie jaar se Republikeinse primaries uitgespreek dat geen Moslem president van die Verenigde State sou wees nie, en Jeb Bush en Ted Cruz het voorgestel dat Siriese vlugtelinge in Christene en Moslems verdeel word, met slegs die voormalige toegelate toegang.
Trump se rassisme is ook niks nuuts nie. Republikeine het lank reeds die wedrenkaart gespeel. Hulle het die Demokrate gevat met swart "welvaartse koninginne" en is sag op swart misdaad (onthou "Willie Horton").
Trump se minagting van feite word ook voorafgegaan deur 'n lang Republikeinse tradisie. Dit ontken byvoorbeeld dat koolstofvrystellings klimaatsverandering veroorsaak, en belastingverlagings verhoog begrotingstekorte.
En Trump se dreigemente om nie gebonde te wees aan die uitslag van die verkiesing is in ooreenstemming met die GOP se aanhoudende dreigemente om die regering af te sluit oor beleidsoorwegings nie, en dikwels herhaalde oproepe vir die nietigverklaring van besluite van die Hooggeregshof.
Die tweede stel Trump Enablers is die media.
"Trump is waarskynlik die eerste bona fide media-geskep presidensiële genomineerde," het 'n studie deur Harvard se Shorenstein Sentrum oor Media, Politiek en Openbare Beleid gesluit.
Teen mid Maart, 2016, die New York Times berig dat Trump amper $ 1.9 miljard van gratis aandag van media van alle soorte ontvang het - meer as twee keer wat Hillary Clinton ontvang het en ses keer dié van Ted Cruz, Trump se naaste Republikeinse mededinger.
Die verduideliking hiervoor is maklik. Trump was reeds 'n media-persoonlikheid, en sy wreedheid het 'n gehoor gegenereer - wat op sy beurt groot winste vir die media geskep het.
Media-rubriekskrywer Jim Rutenberg berig CNN president Jeff Zucker gushing oor die tromp-geïnduceerde graderings. "Hierdie getalle is mal - mal." CBS president en uitvoerende hoof, Leslie Moonves gesê, "Dit mag dalk nie vir Amerika goed wees nie, maar dis goed vir CBS. Die geld gaan in en dit is pret. '
Nie net het die media oor Tump gebly nie, maar dit het ook nie sy bewerings, beleidsvoorstelle en biografie onderworpe aan die ondersoek wat normale kandidate ontvang nie.
Fox News, in die besonder, het Trump se versterker geword - en Fox se gasheer Sean Hannity, Trump se daaglikse on-air surrogate.
Trump het ook sy eie onophoudelike tweets gebruik as 'n direkte, ongefilterde, ongemerkte roete in die gedagtes van miljoene kiesers. Die term "media" kom van "bemiddel" tussen die nuus en die publiek. Trump het die bemiddelaars verwyder.
Die derde stel Trump Enablers is aan die stuur van die Demokratiese Party.
Demokrate het een keer die werkersklas verteenwoordig. Maar oor die afgelope drie dekades is die party oorgeneem deur die Washington-gebaseerde fondsinsamelaars, bundelaars, ontleders en stembusse, wat eerder gefokus het op die verhoging van groot geld van korporatiewe en Wall Street-uitvoerende beamptes, en om stemme van boonste middelklas huishoudings in " swaai "voorstede.
Terwyl die Republikeine die wedrenkaart gespeel het om die werkersklas te kry om die Demokratiese Party te laat vaar, het die Demokrate gelyktydig die werkersklas verlaat - die weg vir Trump gesuiwer.
Demokrate het die Wit Huis vir sestien van die afgelope vier en twintig jaar beset, en vir vier van daardie jare het die beheer oor albei huise van die kongres. Maar in daardie tyd het hulle versuim om die afname in werkersklas lone en werkgeleenthede om te keer.
Beide Bill Clinton en Barack Obama het vurig gedryf vir vrye handelsooreenkomste sonder om miljoene blouboordwerkers te voorsien wat hul werk verloor het. Dit beteken om nuwes te kry wat ten minste betaal het.
Hulle het gestaan ​​as korporasies gehamer vakbonde, die ruggraat van die wit werkersklas - versuim om arbeidswette te hervorm om sinvolle boetes op maatskappye te stel wat hulle oortree, of om werknemers te help om vakbonde met 'n eenvoudige op-of-af-stem te vorm.
Gevolglik het die lidmaatskap van die unie gesink 22 persent van alle werkers toe Bill Clinton is verkies tot president tot minder as 12 persent vandag, en die werkersklas verloor bedinging hefboom om 'n belang in winste die ekonomie te kry.
Beide Clinton en Obama het ook toegelaat dat die handhawing van die handhawing van die handhawing van monetairheid - met die gevolg dat groot korporasies ver gegroei het groter, en groot nywerhede meer gekonsentreer.
Die onverskillende gevolg was om politieke en ekonomiese mag te verskuif na groot maatskappye en die rykes, en om die werkersklas te skag. Dit het 'n opening vir demagogie geskep, in die vorm van Trump.
Donald Trump het Amerika vergiftig, maar hy het dit nie alleen gedoen nie. Hy het hulp van opportuniste in die GOP, die media en die Demokratiese Party gehad.
Die relevante vraag is nou: Wat het die enablers geleer?
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > verkiesings > Hier was die Trump-veldtog se Drie Enablers
Is vonkelwater goed vir jou of sleg vir jou?
Hoe gemeenskappe rassisme, haat en ekstremisme met onderwys kan bestry