Die behoeftes van die individu - sosiale, sielkundige, geestelike - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Persoonlikheidsbehoeftes (behoefte) is die sogenaamde bron van persoonlike aktiwiteit, want dit is die behoeftes van iemand wat sy motivering is om dinge op 'n sekere manier te doen en dwing hom om in die regte rigting te beweeg. So nodig of nodig is so 'n persoonlike toestand waarin die afhanklikheid van die vakke op sekere situasies of bestaansvoorwaardes opgespoor word.
Persoonlike aktiwiteite manifesteer slegs in die proses om sy behoeftes te bevredig, wat gevorm word tydens die opvoeding van die individu, om hom bekend te maak met die openbare kultuur. In sy primêre biologiese manifestasie is die behoefte geen ander as 'n sekere toestand van die organisme, wat sy objektiewe behoefte aan iets uitdruk nie. Die stelsel van individuele behoeftes hang dus direk af van die individu se lewenstyl, die interaksie tussen die omgewing en die sfeer van die gebruik daarvan. Uit die posisie van neurofisiologie behels die vorming van 'n dominante, d.w.z. voorkoms van opwinding van spesiale breinselle, gekenmerk deur weerstand en die regulering van die vereiste gedragsaksies.
Tipes individuele behoeftes
Menslike behoeftes is baie uiteenlopend en vandag is daar baie van hul klassifikasies. In die huidige sielkunde is daar egter twee hoofklassifikasies van tipes behoeftes. In die eerste klassifikasie word behoeftes (behoeftes) verdeel in materiaal (biologies), geestelik (ideaal) en sosiale.
Realisering van materiële of biologiese behoeftes word geassosieer met die individu-spesie-bestaan ​​van die individu. Dit sluit in die behoefte aan kos, slaap, klere, sekuriteit, huis, intieme begeertes. dit wil sê behoefte (behoefte), wat te wyte is aan biologiese behoefte.
Geestelike of ideale behoeftes word uitgedruk in die kennis van die wêreld wat omring, die betekenis van die bestaan, selfverwesenliking en selfbeeld.
Die begeerte van 'n individu om aan 'n sosiale groep te behoort, sowel as die behoefte aan menslike erkenning, leierskap, oorheersing, selfbevestiging en liefde van ander in liefde en respek, word weerspieël in sosiale behoeftes. Al hierdie behoeftes word verdeel in belangrike tipes aktiwiteite:
werk, werk - die behoefte aan kennis, skepping en skepping;
ontwikkeling - die behoefte aan opleiding, selfverwesenliking;
sosiale omgang - geestelike en morele behoeftes.
Die behoeftes of behoeftes wat hierbo beskryf word, het 'n sosiale oriëntasie, daarom word hulle sosiogeen of sosiaal genoem.
In 'n ander vorm van klassifikasie word alle behoeftes in twee tipes verdeel: behoefte of behoefte aan groei (ontwikkeling) en bewaring.
Die behoefte aan bewaring kombineer hierdie behoeftes (behoeftes) - fisiologies: slaap, intieme begeertes, honger, ens. Dit is die basiese behoeftes van die individu. Sonder hul bevrediging kan die individu eenvoudig nie oorleef nie. Verder, die behoefte aan sekuriteit en bewaring; oorvloed - die volle bevrediging van natuurlike behoeftes; materiële behoeftes en biologiese.
Die behoefte aan groei kombineer die volgende: die begeerte na liefde en respek; selfverwesenliking; selfbeeld; kennis, insluitend die betekenis van die lewe; behoeftes vir sensuele (emosionele) kontak; sosiale en geestelike (ideale) behoeftes. Bogenoemde klassifikasies stel ons in staat om meer beduidende behoeftes van die praktiese gedrag van die vak te identifiseer.
AH Maslow het die konsep van 'n sistematiese benadering tot die studie van die sielkunde van die persoonlikheid van die vakke, gebaseer op die model van die behoeftes van die individu in die vorm van 'n piramide, voorgestel. Die hiërargie van individuele behoeftes vir A.Kh. Maslow is die gedrag van die individu, direk afhanklik van die bevrediging van enige behoeftes. Dit beteken dat die behoeftes wat bo-aan die hiërargie is (realisering van doelwitte, selfontwikkeling) die gedrag van die individu lei tot die mate waarin sy behoeftes bereik word, wat onderaan die piramide (dors, honger, intieme begeertes, ens.) Is.
Onderskei ook tussen potensiële (nie-opgedateerde) behoeftes en aktualiseer. Die vernaamste enjin van persoonlike aktiwiteit is 'n interne konflik (teenstrydigheid) tussen interne lewensvoorwaardes en eksternes.
Alle vorme van persoonlikheidsbehoeftes wat op die boonste vlakke van die hiërargie is, het verskillende vlakke van erns in verskillende mense, maar sonder die samelewing kan niemand bestaan ​​nie. 'N Vak kan slegs 'n volwaardige persoon word wanneer hy sy behoefte aan selfaktualisering bevredig.
Sosiale behoeftes van die individu
Dit is 'n spesiale soort menslike behoefte. Dit behels dat alles nodig is vir die bestaan ​​en funksionering van die individu, enige sosiale groep, die samelewing as geheel. Dit is 'n interne motiverende faktor van aktiwiteit.
Maatskaplike behoeftes is die behoefte aan mense vir werk, sosiale aktiwiteit, kultuur, geestelike lewe. Die behoeftes wat deur die samelewing geskep word, is daardie behoeftes wat die basis van die sosiale lewe is. Sonder die motiverende faktore om die behoeftes te bevredig, is produksie en vooruitgang in die algemeen onmoontlik.
Ook maatskaplike behoeftes sluit in die behoeftes wat verband hou met die begeerte om 'n gesin te vorm, by verskillende sosiale groepe, groepe betrokke te raak, met verskillende sfere van produksie (nie-produksie) aktiwiteite, die bestaan ​​van die samelewing as geheel. Die omstandighede, omgewingsfaktore wat 'n individu omring in die proses van sy lewensaktiwiteit, dra nie net by tot die opkoms van behoeftes nie, maar skep ook geleenthede om hulle te ontmoet. In die menslike lewe en die hiërargie van behoeftes speel sosiale behoeftes een van die bepalende rolle. Die bestaan ​​van 'n individu in die samelewing en deur hom is die sentrale gebied van manifestasie van die essensie van die mens, die hoofvoorwaarde vir die verwesenliking van alle ander behoeftes - biologies en geestelik.
Hulle klassifiseer maatskaplike behoeftes volgens drie kriteria: die behoeftes van ander, hul behoeftes, gesamentlike behoeftes.
Die behoeftes van ander (behoeftes vir ander) is behoeftes wat die generiese basis van die individu uitdruk. Dit behels die behoefte om te kommunikeer om die swakes te beskerm. Altruïsme is een van die uitgedrukte behoeftes vir ander, die behoefte om iemand se belange vir ander te offer. Altruïsme word slegs deur die oorwinning oor egoïsme gerealiseer. Dit is, die behoefte vir jouself moet verander word in 'n behoefte vir ander. "
Hul behoefte (behoefte aan hulself) word uitgedruk in selfbevestiging in die samelewing, selfverwesenliking, selfidentifisering, die behoefte om hul plek in die samelewing en die kollektiewe, die begeerte van mag te aanvaar. Sulke behoeftes is dus sosiale, wat nie sonder die behoeftes van ander kan bestaan ​​nie. ". Slegs deur iets vir ander te doen, is dit moontlik om jou begeertes te vervul. Neem enige posisie in die samelewing, dws Om erkenning vir jouself te verkry, is baie makliker om te doen sonder om die belange en aansprake van ander lede van die samelewing te beïnvloed. Die mees effektiewe manier om hul egoïstiese begeertes te verwesenlik, sal so 'n pad wees, in die beweging waarby 'n deel van vergoeding bestaan ​​om die eise van ander mense te bevredig, diegene wat dieselfde rol of dieselfde plek kan eis, maar met 'n kleiner ding tevrede kan wees.
Gesamentlike behoeftes (benodig "saam met ander") - druk die motiverende krag van baie mense op dieselfde tyd of die samelewing as geheel uit. Byvoorbeeld, die behoefte aan sekuriteit, in vryheid, in die wêreld, die verandering van die bestaande politieke stelsel, ens.
Die belangrikste voorwaarde vir die belangrike aktiwiteit van organismes is die teenwoordigheid van hul aktiwiteit. By diere word aktiwiteit in instinkte gemanifesteer. Maar menslike gedrag is baie meer ingewikkeld en word bepaal deur die teenwoordigheid van twee faktore: regulatoriese en aansporing, d.w.z. motiewe en behoeftes.
Die motiewe en die stelsel van individuele behoeftes het hul hoofkenmerke. As 'n behoefte 'n behoefte is (tekort), 'n behoefte aan iets en 'n behoefte om iets wat in oorvloed is, uit te skakel, dan is die motief 'n pusher. dit wil sê behoefte skep 'n toestand van aktiwiteit, en die motief gee dit rigting, stoot aktiwiteit in die vereiste rigting. Nodigheid of behoefte, in die eerste plek, word deur 'n persoon gevoel as 'n spanningstoestand binne, of gemanifesteer as denke, drome. Dit moedig die individu aan om die onderwerp van nood te soek, maar gee nie 'n rigting van die aktiwiteit vir sy bevrediging nie.
Die motief is op sy beurt die motiverende rede vir die bereiking van die verlangde of, in teenstelling daarmee, om dit te vermy, om 'n aktiwiteit uit te voer of nie. Motiewe kan gepaard gaan met positiewe of negatiewe emosies. Voldoende behoeftes lei altyd tot die verwydering van spanning, die behoefte verdwyn, maar na 'n rukkie kan dit weer ontstaan. Die motiewe is die teenoorgestelde. Die doel en die motief self val nie saam nie. Omdat die doelwit - dit is waar of waar die persoon aspirasie ervaar, en die motief is die rede waarvoor hy streef.
Die doel kan vir jouself gestel word na aanleiding van verskillende motiewe. Maar dit is ook moontlik dat die motief na die teiken verskuif word. Dit beteken om die motief van aktiwiteit direk in 'n motief te omskep. Byvoorbeeld, 'n student leer eers lesse, want ouers word gedwing, maar dan word die belangstelling wakker en begin hy om ter wille van sy studies te leer. dit wil sê Dit blyk dat die motief 'n interne sielkundige motiveerder van gedrag of optrede is, wat stabiliteit het en die individu aanmoedig om die aktiwiteit uit te voer, en dit sinvol te maak. En die behoefte is die innerlike toestand van die behoeftebehoefte, wat die afhanklikheid van die mens of diere onder bepaalde lewensvoorwaardes uitdruk.
Behoeftes en belange van die individu
Met die kategorie behoefte is onlosmaaklik gekoppel en die kategorie van belangstelling. Die basis van die opkoms van belange is altyd nodig. Rente is 'n uitdrukking van 'n geteikende houding van 'n individu aan enige soort van sy behoeftes.
'N Persoon se belangstelling is nie so spesifiek gerig op die onderwerp van nood nie, maar eerder op sulke sosiale faktore wat die onderwerp meer toeganklik maak, hoofsaaklik die verskillende voordele van beskawing (materiaal of geestelike) wat die bevrediging van sulke behoeftes verseker. Belangstellings word ook bepaal deur die spesifieke posisie van mense in die samelewing, die posisie van sosiale groepe en is kragtige aansporings vir enige aktiwiteit.
Belange kan ook geklassifiseer word afhangende van die fokus of op die draer van hierdie belange. Die eerste groep sluit sosiale, geestelike en politieke belange in. Tot die tweede - die belange van die samelewing in die algemeen, groep- en individuele belange.
Belangstellings van die persoon spreek sy oriëntasie uit, wat in baie opsigte sy pad en karakter van enige aktiwiteit bepaal.
Oor die algemeen kan die manifestasie van belang die ware oorsaak van sosiale en persoonlike optrede, gebeure, wat direk agter die impulse staan ​​- die motiewe van individue wat deelneem aan hierdie baie aksies genoem word. Rente is objektief en objektief, sosiale, bewuste, realiseerbaar.
Objektiewe effektiewe en optimale manier om die behoeftes te voorsien, word objektiewe belangstelling genoem. So 'n belang van 'n objektiewe aard hang nie af van die bewussyn van die individu nie.
Objektief effektiewe en optimale manier om die behoeftes in 'n openbare ruimte te ontmoet, word 'n objektiewe sosiale belang genoem. Byvoorbeeld, daar is baie stalletjies en winkels op die mark, en daar is beslis 'n optimale pad na die beste en goedkoopste produk. Dit sal die manifestasie van 'n objektiewe sosiale belang wees. Daar is baie maniere om verskeie aankope te doen, maar onder hulle sal daar beslis een objektiewe optimale vir 'n bepaalde situasie wees.
Verteenwoordigings van die onderwerp van aktiwiteite oor hoe om hulle behoeftes nog beter te bevredig, word 'n bewuste belangstelling genoem. Sulke rente kan saamval met die doel of effens anders, en kan 'n heeltemal teenoorgestelde rigting hê. Die onmiddellike oorsaak van byna alle optrede van die vakke is presies die belang van 'n bewuste aard. Sulke belangstelling is gebaseer op die persoonlike ervaring van 'n persoon. Die pad wat 'n persoon volg om aan die behoeftes van die individu te voldoen, word gerealiseerde belangstelling genoem. Dit kan heeltemal saamval met die belang van 'n bewuste karakter en weerspreek dit heeltemal.
Daar is nog 'n soort belangstelling - dit is 'n kommoditeit. So 'n verskeidenheid is beide 'n manier om behoeftes te voorsien, en 'n manier om dit te ontmoet. Die produk kan die beste manier wees om aan die behoeftes te voldoen en mag dit so lyk.
Geestelike behoeftes van die individu
Die geestelike behoeftes van die individu is 'n gerigte strewe na selfverwesenliking, uitgedruk deur kreatiwiteit of deur ander aktiwiteite.
Daar is 3 aspekte van die term geestelike behoeftes van die individu:
Die eerste aspek is die begeerte om die resultate van geestelike prestasie te bemeester. Dit sluit in die inleiding tot kuns, kultuur, wetenskap.
Die tweede aspek is in die vorms van uitdrukking van behoeftes vir materiële orde en sosiale verhoudings in die huidige samelewing.
Die derde aspek is die harmoniese ontwikkeling van die individu.
Enige geestelike behoeftes word verteenwoordig deur die innerlike motiewe van 'n persoon tot sy geestelike manifestasie, kreatiwiteit, skepping, skepping van geestelike waardes en hul verbruik, tot geestelike kommunikasie (kommunikasie). Hulle is te wyte aan die innerlike wêreld van die individu, die begeerte om in jouself te gaan, fokus op wat nie met sosiale en fisiologiese behoeftes verband hou nie. Hierdie behoeftes moedig mense aan om aan kuns, godsdiens en kultuur deel te neem, nie om hul fisiologiese en sosiale behoeftes te bevredig nie, maar om die betekenis van die bestaan ​​te verstaan. Hul onderskeidende kenmerk is onverzadiging. Aangesien die meer interne behoeftes voldoen word, hoe meer intens en veerkragtig word dit.
Daar is geen beperking op die progressiewe groei van geestelike behoeftes nie. Die beperking van sulke groei en ontwikkeling kan slegs die hoeveelheid geestelike rykdom wat vroeër deur die mensdom opgehoop is, die krag van die individu se begeertes om deel te neem in hul werk en sy vermoëns. Die hoofkenmerke wat geestelike behoeftes van materiaal onderskei:
behoeftes van 'n geestelike aard ontstaan ​​in die bewussyn van die individu;
Die behoeftes van 'n geestelike aard is noodsaaklik, en die vlak van vryheid in die keuse van die maniere om sulke behoeftes te bevredig, is veel hoër as die van materiële mense.
Die bevrediging van die meeste geestelike behoeftes is hoofsaaklik te wyte aan die hoeveelheid vrye tyd;
In sulke behoeftes word die verband tussen die voorwerp van nood en die onderwerp gekenmerk deur 'n sekere mate van onselfsugtigheid;
die proses om die behoeftes van 'n geestelike aard te ontmoet het geen grense nie.
Volgens hul inhoud is geestelike behoeftes objektief. Hulle word bepaal deur 'n stel lewensomstandighede van individue en toon die objektiewe behoefte aan 'n geestelike studie van die sosiale en natuurlike wêreld wat hulle omring.
Yu. Sharov het 'n gedetailleerde indeling van geestelike behoeftes beklemtoon: die behoefte aan arbeidsaktiwiteit; die behoefte aan kommunikasie; estetiese en morele behoeftes; wetenskaplike en opvoedkundige behoeftes; die behoefte aan rehabilitasie; behoefte aan militêre diens. Een van die belangrikste geestelike behoeftes van die individu is kognisie. Die toekoms van enige samelewing hang af van die geestelike fondament wat van die moderne jeug ontwikkel sal word.
Sielkundige behoeftes van die individu
Die sielkundige behoeftes van die individu - dit is behoeftes wat nie tot liggaamlike behoeftes beperk word nie, maar nie die vlak van geestelike mense bereik nie. Hierdie behoeftes sluit gewoonlik die behoefte aan affiliasie, kommunikasie, ens. In.
Die behoefte aan kommunikasie by kinders is nie 'n aangebore behoefte nie. Dit word gevorm deur die aktiwiteit van omliggende volwassenes. Begin gewoonlik aktief met die ouderdom van twee maande. Tieners het die oortuiging dat hul behoefte aan kommunikasie hulle die geleentheid bied om volwassenes aktief te gebruik. Vir volwassenes is die gebrek aan bevrediging van die behoefte aan kommunikasie nadelig. Hulle word gedompel in negatiewe emosies. Die behoefte aan aanvaarding is in die begeerte dat die individu deur 'n groep persone of die samelewing as geheel deur 'n ander persoon aanvaar moet word. So 'n behoefte stoot 'n persoon dikwels tot 'n skending van algemeen aanvaarde norme en kan tot 'n sosiale gedrag lei.
Onder die sielkundige behoeftes onderskei die basiese behoeftes van die individu. Dit is sulke behoeftes, die ontevredenheid van watter jong kinders nie volle ontwikkeling kan kry nie. Hulle blyk te stop in hul ontwikkeling en word meer vatbaar vir sekere siektes as hul eweknieë, wat sulke behoeftes het. Byvoorbeeld, as 'n baba gereeld voer, maar groei sonder behoorlike kommunikasie met ouers, kan die ontwikkeling daarvan vertraag word.
Базовые потребности личности взрослых людей психологического характера подразделяются на 4 группы: автономия - нужда в самостоятельности, независимости; нужда в компетентности; надобность в значимых для индивида межличностных взаимоотношениях; потребность являться членом социальной группы, чувствовать себя любимым. Dit sluit ook 'n gevoel van selfwaarde in, en die behoefte aan erkenning deur ander. In gevalle van ontevredenheid met basiese fisiologiese behoeftes, ly die liggaamlike gesondheid van die individu, en in gevalle van ontevredenheid met basiese sielkundige behoeftes ly die gees (sielkundige gesondheid).
Motivering en behoeftes van die individu
Die motiveringsprosesse van die individu het in hulself die rigting om te bereik of omgekeerd hul doelwitte te vermy, sekere aktiwiteite uit te voer of nie. Sulke prosesse word vergesel deur verskeie emosies, beide positief en negatief, byvoorbeeld, vreugde, vrees. Ook tydens hierdie prosesse verskyn sommige psigo-fisiologiese stres. Dit beteken dat motiveringsprosesse gepaard gaan met 'n toestand van opwinding of agitasie, en daar kan ook 'n gevoel van agteruitgang of sterkte wees.
Aan die een kant word die regulering van verstandelike prosesse wat die rigting van die aktiwiteit en die hoeveelheid energie wat nodig is om hierdie aktiwiteit uit te voer, motivering genoem. Aan die ander kant is motivering nog steeds 'n bepaalde stel motiewe, wat rigting gee aan die aktiwiteit en die innerlike proses van induksie self. Die motiveringsproses verduidelik direk die keuse tussen verskillende opsies van aksies, maar wat ewe aantreklike doelwitte het. Dit is die motivering wat die volharding en deursettingsvermoë waarmee die individu die gestelde doelwitte bereik, oorheers die struikelblokke.
'N Logiese verduideliking van die oorsake van aksies of gedrag word motivering genoem. Motivering kan verskil van werklike motiewe of bewustelik toegepas word om hulle te vermom.
Motivering is nou gekoppel aan die behoeftes en vereistes van die individu, want dit kom voor wanneer begeertes (behoeftes) of gebrek aan iets ontstaan. Motivering is die eerste fase van die fisiese en geestelike aktiwiteit van die individu. dit wil sê Dit verteenwoordig 'n soort motivering vir die uitvoering van aksies deur 'n sekere motief of die proses om die redes vir 'n bepaalde aktiwiteit te kies.
Dit moet altyd in gedagte gehou word dat heeltemal verskillende redes agterna heeltemal gelyk kan wees, met die eerste oogopslag, aksies of aksies van die vak, hulle motivering kan heel anders wees.
Motivering is ekstern (ekstrinsiek) of intern (intrinsiek). Die eerste is nie verwant aan die inhoud van 'n spesifieke aktiwiteit nie, maar as gevolg van eksterne toestande rakende die vak. Die tweede is direk verwant aan die inhoud van die aktiwiteitsproses. Onderskei ook tussen negatiewe en positiewe motivering. Motivering, wat gebaseer is op positiewe boodskappe, word positief genoem. En die motivering, waarvan die basis negatiewe boodskappe is, word onderskeidelik negatief genoem. Byvoorbeeld, 'n positiewe motivering sal wees: "As ek myself optree, sal ek roomys koop, negatief - as ek myself gedra het, dan sal ek nie gestraf word nie."
Motivering kan individueel wees, d.w.s. strewe om die konstantheid van die interne omgewing van sy liggaam te handhaaf. Byvoorbeeld, vermyding van pyn, dors, begeerte om optimale temperatuur, honger, ens. Te handhaaf. Dit kan ook 'n groep wees. Dit sluit in die versorging van kinders, die soek na en die keuse van 'n plek in die sosiale hiërargie, ens. Die kognitiewe motiveringsprosesse sluit in verskeie speel- en navorsingsaktiwiteite.
Basiese behoeftes van die individu
Die basiese (vooraanstaande) behoeftes van die individu se behoeftes kan nie net in die inhoud verskil nie, maar ook op die vlak van sosiale kondisionering. Ongeag van geslag of ouderdom, sowel as sosiale affiliasie, het enige persoon basiese behoeftes. A. Maslow het hulle meer in detail beskryf in sy werk. Hy het 'n teorie voorgestel gebaseer op die beginsel van 'n hiërargiese struktuur (Maslow se "Hiërargie van die Individuele Behoeftes"). dit wil sê Sommige van die behoeftes van die individu is primêr in verhouding tot ander. Byvoorbeeld, as 'n persoon dors of honger is, sal hy nie besonder bekommerd wees oor of sy buurman respekteer of nie. Gebrek aan behoefte Maslow het die tekort- of tekortbehoeftes genoem. dit wil sê In die afwesigheid van voedsel (behoefte) sal 'n persoon op enige manier streef om so 'n tekort op enige moontlike manier vir hom te vul.
Basiese behoeftes word in 6 groepe verdeel:
1. Dit sluit hoofsaaklik fisiese behoefte in, wat die behoefte aan kos, drink, lug, slaap insluit. Dit sluit ook die behoefte van die individu in intieme kommunikasie met onderwerpe van die teenoorgestelde geslag (intieme verhoudings) in.
2. Die behoefte aan lof, vertroue, liefde, ens. Word emosionele behoeftes genoem.
3. Die behoefte aan vriendskap, respek in 'n span of ander sosiale groep word 'n sosiale behoefte genoem.
4. Die behoefte om antwoorde op die vrae te kry, om nuuskierigheid te bevredig, word intellektuele behoeftes genoem.
5. Geloof in goddelike krag of bloot die behoefte om te glo word geestelike behoefte genoem. Sulke behoeftes help mense om vrede te vind, om probleme te ondervind, ens.
6. Die behoefte aan selfuitdrukking deur kreatiwiteit word kreatiewe behoefte (e) genoem.
Al die persoonlike behoeftes wat gelys is, is deel van elke persoon. Die bevrediging van alle basiese behoeftes, begeertes, behoeftes van 'n persoon dra by tot sy gesondheid en positiewe houding in alle aksies. Al die basiese behoeftes het noodwendig 'n siklus van prosesse, fokus en intensiteit. Alle behoeftes in die prosesse van hul tevredenheid word vasgestel. Aanvanklik verdwyn die tevrede basiese behoefte tydelik (verdwyn) om sodoende met nog groter intensiteit na vore te kom.
Behoeftes wat swaker is maar herhaaldelik ontmoet word, word geleidelik meer volhoubaar. Daar is 'n definitiewe patroon in die vaslegging van behoeftes - hoe meer divers die middele is wat gebruik word om die behoeftes op te los, hoe sterker word hulle vasgestel. In hierdie geval word die basiese beginsels van gedragsaktiwiteite gemaak.
Behoefte bepaal die hele adaptiewe meganisme van die psige. Die voorwerpe van die werklikheid word weerspieël as waarskynlike hindernisse of toestande vir bevredigende behoeftes. Daarom is enige basiese behoefte toegerus met eienaardige effektore en detectoren. Die opkoms van basiese behoeftes en hul aktualisering lei die psige om die onderskeie doelwitte te bepaal.
Copyright 2019 \ none \ Persoonlikheidsbehoeftes