“Ek glo aan die eerlike benadering en dat iemand dit op die regte wyse aan sy of haar eggenoot moet bekend maak as hy of sy ontrou was,” het Janet Winterbourne, ’n huweliks- en verhoudingsberader van Kaapstad, gesê.
Die impak van ontrouheid in ’n verhouding of huwelik het dié week opnuut onder die vergrootglas gekom nadat kuberkrakers gedreig het om al die inligting van lede van die webwerf AshleyMadison bekend te maak.
Teen druktyd is berig dat die besonderhede, onder meer fantasieë, van ’n inwoner van Massachusetts, bekend gemaak is as ’n voorbeeld van die inligting waartoe die krakers toegang verkry het.
Dié gewilde webwerf is gemik op getroudes op soek na ’n skelmpie en het na bewering nagenoeg 37 miljoen kliënte wêreldwyd.
Volgens Winterbourne is dit beter om die belydenis self aan jou eggenoot te maak, eerder as dat hy of sy dit op ’n ander plek uitvind.
“Jy moet die regte omgewing skep en die gesprek tussen jou en jou maat moet in ’n private plek gevoer word. Jy moet verduidelik dat jy iets belangriks wil bely en dat dit nie iets is waarop jy trots is nie,” het Winterbourne verduidelik.
“Jy moet jouself afvra wat die rede vir die belydenis is, wat die moontlike gevolge kan wees, en watter ander mense, soos kinders, familie en vriende, daardeur beïnvloed gaan word.”
As die ontrouheid baie lank gelede gebeur het, of as dit ’n sinlose eenmalige geval was, moet die ontroue party mooi nadink of ’n belydenis die verhouding gelukkiger sal maak.
Boerneef, ons ander groot volksdigter, staan skielik op uit die ­dode, onder meer in Breytenbach se Die na-dood en Johann de Lange se ’n Hunkering se grein.
Dis verse gevul met nostalgie, verlange en pyn; oor ’n wêreld wat vir ewig verby is. De Lange skryf tereg in die blakerteks dat sowel die taal- as die emosionele register wyd is. Kortom, dit is nie die soort gedig wat ’n jongeling sal kan skryf oor sy jeug nie. Fourie is 77, wat hom ’n ou debutant maak en die oudste in Afrikaans. Maar sy ouderdom is net tersaaklik wat die ­terugkykaksie betref.
Gebore en getoë in Philippolis, gee hy vir ons sy “hardnekkige knapsekêrels” digterlik weer. Pound se gedig aktiveer die dood van mense in die Eerste Wêreldoorlog en sy kennis van die Japannese digvorms (soos die haikoe), word ’n wrang-ironiese kommentaar op die oorlog.
By Van Wyk Louw is die skunnige eweneens aanwesig. Kyk hoe laai Fourie ’n varkblom met seksuele innuendo. Die reeks “los kraletjies” is ’n hoogtepunt in hierdie bundel met sy speelse aanslag:
Die “kartetsies son” in hierdie gedigte dra jy saam met jou met groot plesier. Die gedigte is dikwels klein dramas met ’n poelpetaanjol (dit verwys na die tarentaal).
Bekende akteurs word aangespreek en die digter-literator ­Merwe Scholtz, wat op sy dag besinnende essays oor Van Wyk Louw geskryf het. “Gebed”, ’n pynlike lykdig, word aan Chris Louw opgedra.
Die uitgewer Naledi het hier ’n belangrike bundel gepubliseer en hiermee ou woorde aan die vergetelheid ontruk.
Joan Hambidge is ’n professor in Afrikaans en kreatiewe skryfwerk aan die Universiteit van Kaapstad.
Voeg die wyn en aftreksel by en kook tot die sous begin verdik terwyl jy af en toe roer om enige verbruinde stukkies los te skraap.