Slagoffer van Bostonmarathon-bomaanval trou met man wat haar lewe red
JY LEES NOU Slagoffer van Bostonmarathon-bomaanval trou met man wat haar lewe red
Talle romantiese stories het al bo-op die Empire State-gebou in New York afgespeel. Onthou Sleepless in Seattle.
[caption id="attachment_157167" align="alignnone" width="600"] Foto's: Facebook[/caption]
Maar die liefdesverhaal van die voormalige langafstand-atleet, Roseann Sdoia (48), en die brandweerman Mike Materia (37), wat in Oktober of November gaan trou, is ekstra spesiaal – dit spruit uit chaos en pyn.
Hulle het Woensdag die 103 verdiepings van die 443 m hoë gebou uitgehardloop. Sy met ’n prostese aan haar regterbeen. Dit was om geld vir die Challenged Athletes Foundation in te samel.
Hulle is sedert 15 April 2013 bymekaar. Hulle het mekaar vir die eerste keer ontmoet toe sy haar regterbeen in die Bostonmarathon-bomaanval verloor.
“Hy het my op my slegste dag gesien,” meen Roseann. Sy onthou sy het ná die tweede slag agtergekom haar regterbeen is vermink.
“Mense het by my verbygehardloop en ek onthou ek het gedink niemand gaan stop en my help nie. Ek gaan daar op die toneel sterf. My kop het so gedawer weens die ontploffing en ek het probeer om hulp roep, maar dit was soos daardie krete in jou drome waar geen klank uitkom nie.”
Toe, “vanuit nêrens”, sien sy ’n ou wat soos ’n kollege-student lyk. Dit was Mike. “Ek het haar probeer kalmeer, maar ook myself,” vertel Mike. Hy het saam met haar in ’n polisievoertuig na die Massachusetts General Hospital gery.
“Ek het gevra of ek doodgaan. Hy het my getroos en gesê ek sal oukei wees; dat dit net ’n vleiswond is,” onthou Roseann. Hy was by toe hulle haar in die teater instoot.
’n Paar dae later het hy kom kuier. Hy het so ’n goeie indruk op Roseann se ma gewek, dat sy Kupido gespeel en hulle aangemoedig het om meer van mekaar te sien.
“Ek was seker nie die gaafste mens met hom reg aan die begin nie. Ek was in pyn. Maar ons lag nou daaroor en gee die morfien die skuld,” sê sy.
In die weke daarna het hul vriendskap ál hegter geword. “Ek het geweet ek begin spesiale gevoelens vir hom koester omdat hy so vriendelik en besorg was,” sê sy. “En hy het ’n ongelooflike glimlag.”
Hul eerste afspraak was in Junie 2013. ’n Maand later het hulle die Amerikaanse Onafhanklikheidsdag (Fourth of July) op die eiland Nantucket gevier. En in Desember het hy die jawoord gevra by ’n uitkykpunt oor die eiland se walvismuseum. Hy het haar destyds gehelp om haar prostese uit te kies, maar die keuse van ’n verloofring was net syne.
Hul hond, Sal, het ’n gegraveerde plaatjie aan sy halsband gedra wat gelees het: “Mike wants to know . . . If you’ll marry him.” Hulle beplan om teen die einde van die jaar te trou. In Maart word ’n boek, Perfect Strangers, uitgereik oor hul lewe en twee ander mense se lewe wat mekaar op daardie dag in April 2013 gevind het.
Soos Roseann dit stel: “Ek voel dat – in ’n sekere sin – sommige goed met ’n doel gebeur.”