Die opkoms van bergklim - Verskeie
Die opkoms van bergklim
Titel: Hemelvaart van die Matterhorn.
Skrywer: DORE Gustave (1832 - 1883)
Skeppingsdatum : 1865
Datum getoon: 14 Julie 1865
Afmetings: Hoogte 79,5 - Breedte 59,5
Tegniek en ander aanduidings: Gouache, Indiese inkwas, pen
Prentverwysing: 00-031250 / RF29946
Hemelvaart van die Matterhorn.
Die tweede groot afspraak in bergklim
Die uitvinding van bergklim dateer uit die einde van die 18de eeue eeu. Hierdie sportpraktyk is die van die eerste "toeriste", hierdie ryk Engelse wat Europa deur die land ontdek het Groot toer van 'n aantal historiese, kulturele of artistieke terreine. Daar bly egter mitiese pieke terwyl die XIXe eeu vooruitgang. Die opkoms, nege en sewentig jaar later, is die werk van 'n ervare Europese span wat bestaan ​​uit Engels, Switsers en Frans.
Die Engelsman Edward Whymper is een van die legendariese pioniers in die ontstaan ​​van bergklim. Laasgenoemde voorspel die huidige atlete wat die beklimmings volg: die vorige week het hy Mont Blanc in vier en 'n half uur geklim. Na 'n uur pouse vertrek die touweparty weer, en dit is tydens die afdaling by die noordrif dat die tragedie plaasvind: Douglas Robert Hadow, tweede agter Croz, neem 'n valse stap en lei die eerste van die touparty, Hudson en Douglas in die afgrond vir 'n val van 1 200 meter. Beide Taugwalder en Whymper word gered omdat die tou onder die gewig van die vier mans gewyk het.
'N Triomf gelaai met haglike tekens
Gedurende sy betreklik kort bestaan ​​het Gustave Doré (1833-1883) 'n hartstogtelike liefde vir die berge ontdek. Hy was 'n entoesiastiese bergklimmer en skets bergagtige landskappe tydens sy staptogte in Spanje, Skotland en die Alpe. Hy besoek Switserland meer as twaalf keer tussen 1853 en 1881. Terwyl hy aan die einde van 1865 in Zermatt vertoef, lewer hy twee gepaardgaande werke: Die hemelvaart van die Matterhorn en La catastrophe du Mont Cervin; die sondeval. Die eerste tekening, een van die min met 'n hoekpunt, is in pen, Indiese inkwas en gouache gedoen. Dit verteenwoordig die bereiking van die top vroegmiddag van 14 Julie. Die kunstenaar is hier in die narratiewe interpretasie meer as in 'n presiese topografiese beskrywing.
Die sewe mans, hoe klein ook al, tot die grootte van insekte, seëvier oor die formidabele gigantisme van die berg. Hierdie werk is georganiseer volgens 'n piramidale konstruksie waarvan die kruin van die Matterhorn die grootste deel uitmaak. Dit bestaan ​​uit baie donker vlakke wat mekaar volg totdat die piramidion deur die tou bereik word. Aan die linkerkant gaan die kronkelrige krans uit na 'n gapende leemte. Op die agtergrond is 'n onderste massief met sy gletsers en sneeuvelde. Die lug, bewolk en ontsteld, die kontraste van die lig, herinner aan die hardheid van die opkoms, die onderdrukkende bedreiging van die natuur in die gesig van menslike waagmoed. Hierdie sinistere tema word onderaan die skildery geïllustreer deur grootskaalse en onheilspellende roofvoëls, wat deur die uitbarsting van klimmers uit hul gebiede verdryf word.
Die sewe gesoute bergbewoners, net aan die bokant, silhoeët, lig hierdie lang geboë stokke wat dan die ysasse is, na die lug op. Die hoof van die partytjie is entoesiasties terwyl die laaste nog die laaste meter klim. In teenstelling met die ontstellende karakter van die geheel, onthul die menslike element, selfs in 'n baie klein dimensie, die euforie, die gejuig van mans wat oor die vyandige element seëvier.
Die verowering van nuwe ruimtes, die burgerlike praktyk en gewilde gier na nuusitems
Tot die XVIIIe eeu, beteken die verhouding van Europeërs tot die natuur dat sekere gebiede as woestyne, afstootlike ruimtes beskou word. Onvoldoende landbou-opbrengste lei tot die maksimum uitbreiding van bewerkte grond. Die berge self is bedek met velde solank die jaarlikse sneeubedekking en helling dit toelaat. In die somer neem die inwoners die pas om inkopies te doen of aan feeste in die naburige valleie deel te neem. Niemand het dan die moeite gedoen om die rante en kruine van die ruwe massiewe te bereik nie.
Die ingrypende ekonomiese en sosiale omwentelinge wat die industriële era veroorsaak het, lei tot nuwe gedrag. Hulle verskyn die eerste keer in die Britse burgery, die eerste begunstigde van hierdie rewolusie wat dit gelei het en wat ook die smaak beïnvloed vir wilde ruimtes wat uit romantiese gevoelens gebore is. Die bekoring wat die krag van die elemente op Doré uitoefen, maak hom een ​​van die verteenwoordigers van hierdie sensitiwiteit.
Soos die 'nietige gebiede', die kus, beskryf deur Alain Corbin, word hierdie 'boonste gebiede' bietjie vir bietjie gereis deur toeriste, stappers en bergklimmers, wat hul toevlug tot ervare mans neem. Die beweging word van stapel gestuur. Zermatt het vinnig een van die 'brandpunte' van bergklim geword. Na die top van hul vasteland het die Europeërs en meer spesifiek die Angelsakse al die berge van die wêreld verower.
As die alpinistiese verowering die werk van 'n ekonomiese en sosiale elite is, is dit egter nie vertroulik nie. Die tweede helfte van die XIXe eeu verskyn die populêre media met die daling in die prys van koerante en die vordering wat gemaak is met die verspreiding van inligting. Met Engeland aan die voorpunt van hierdie ontwikkelinge, as 'n land wat nog voorlê in die ekonomiese, sosiale en kulturele prosesse wat verband hou met die industriële era, is dit logieserwys die Tye dat Whymper die eksklusiwiteit van sy verhaal behou. Sy verslag verskyn op 8 Desember 1865 en gaan regoor die wêreld, opgeneem deur baie gewilde koerante met 'n groot oplaag waarvan die leserspubliek verheug is oor hierdie verhaal van triomf en rampspoed. Dit vind plaas onder die bekendste nuusitems van hierdie tyd.
Claire-Éliane ENGEL, Geskiedenis van bergklim, vanaf sy oorsprong tot vandag, Parys, Éd. "Ek dien", 1950. William HAUPTMAN, Sublieme Switserland gesien deur reisende skilders, 1770-1914, Lugano-Milaan, Thyssen-Bornemisza-Ed-stigting. Electa, 1991. Paul VEYNE, "Alpinisme, 'n uitvinding van die bourgeoisie, in L'Histoire n ° 11, 1979.