Dis die geheime geboortemerk. Dis die een wat ons nooit des te nimmer vir mekaar sal wys as ons kaal voor mekaar staan nie! Die narratiewe aspek by laasgenoemde soort vers is juis ontsporend, misleidend, oëverblindery, vol gate, vol inversies, hiatusse, ellipse, ensovoorts. Die vasstaande aspek word verplaas na (byvoorbeeld) die sintaksis. 1 Vir die musiekleier; op die wysie van: "Die hert van die dageraad." ‘n Psalm van Dawid. Die probleem met hierdie teoretiese perspektief vir ons doeleindes is dat die dominante kompleks (naamlik voorwetenskaplike denke) oënskynlik nie soseer in stand gehou word deur byvoorbeeld ekonomiese mag nie. Of onderskat ek die geldmag agter dinge soos kwaksalwery en hondefluistery? Ek het dus besluit om weer van die ouer gekanoniseerde (en manlike) gedigte uit die eerste helfte van die twintigste eeu te lees, om te probeer agterkom of hierdie soort berusting in ’n goddelike plan miskien ’n algemene tema is, in teenstelling met die ontnugtering van byvoorbeeld Fischer. Totius het eerste in my gedagtes opgekom, aangesien hy immers bekend is as die “religieuse digter” van die Eerste Geslag.