ŉ Ode aan oom Volla van WorcesterFoto: Pixabay, j_nnesk_sser Die mense van die dorp het hom oom Volla genoem. Agtien jaar lank het hy in sy wit 1965-Volla langs die kerkplein in Worcester gebly. Vanjaar het hy 72 jaar oud geword – hy was nooit getroud nie en het ook nie kinders gehad nie. Praat jy egter oor twee dekades se “alleenjare”, keer die dorpsmense vinnig: Alleen was hy gewis nie. Soggens sou oom Volla douvoordag na die Wimpy stap: dáár het op sý sitplek gaan sit en elke oggend dieselfde ontbyt geniet – eiers, roosterbrood, gebraaide spek en sterk koffie. Daarna sou hy na die munisipale kantoor loop om te gaan bad. Hy was skoon en netjies, só sê almal. Later die dag, élke dag, het hy koffie by een van die dorp se prokureurs gaan drink. Hulle sou oor ditjies en datjies praat voor hy later weer in die pad geval het. Sondae was hy in die kerk – hy het nóóit ŉ diens misgeloop nie. Nou is oom Volla dood. Skielik oorlede. Onlangs het die burgemeester van die dorp nog haar toeter vir hom geblaas toe sy op pad kantoor toe was en mense in die verbygaan het ook ŉ vinnige geselsie aangeknoop. Hy was geliefd op die dorp, so deel van die dorp soos die paaie wat in en uit hom beweeg. Daar was egter een kenmerkende verskil: Oom Volla het nooit uit die dorp beweeg nie. Hy was befaamd vir sy gewoontetjies, en jy sou hom op enige tydstip kon opspoor omdat hy byna daagliks ŉ roetine gevolg het. Maar Donderdag het hy sy roetine verbreek – sonder enige waarskuwing aan die mense van die dorp – toe hy skielik onder narkose in die hospitaal oorlede is. Stories was volop oor hom in die dorp. Elkeen het sy of haar stertjie bygelas – baie het gesê hy was van sy vrou en kinders vervreem; ŉ man wat waansinnig geraak het en nou ŉ kluisenaarsbestaan op die kerkplein gevoer het. Hy en sy Volla – een van sy enigste besittings. Dis alles wolhaarstories, vertel Quinton Manuel van Worcester FM waar hy die stasiebestuurder is. Manuel was een van ŉ saai groepie mense wat ŉ eerlike blik op oom Volla se lewe kon kry terwyl hy in gesprek met sy boetie was. Hy was glo baie geheg aan sy ma. Ná sy in 1998 oorlede is, het hy na Worcester verhuis. Vóór dit het hulle op Robertson gebly. Oom Volla het twee sussies en ŉ boetie, maar omdat hulle hul eie gesinne het en ook al in daardie stadium op ŉ gevorderde ouderdom was, kon hulle nie vir hom sorg toe hy Worcester toe verhuis het ná sy ma se afsterwe nie. Hy wóú ook nie by hulle bly nie, hy was immers nooit ŉ man wat volgens ander se reëls kon leef nie. Die familie het hom daarna in ŉ ouetehuis gesit, maar dáár kon hy nie aanpas nie. So gou as wat die son soggens opgekom het, het hy in sy Volla gaan sit. Dan sou hy die hele dag in sy motor verwyl voor hy weer na sy kamer teruggekeer het. Kort daarna het hy self van die ouetehuis weggery, en van daar het hy in sy motor op die kerkplein gewoon. Daar was nooit kwade gevoelens tussen hom en sy familie nie. Diegene wat hul eie stories opgemaak het, was oortuig daarvan dat hy ŉ armlastige sukkelbestaan gevoer het. Dít, meen Manuel, is ver van die waarheid verwyder. Oom Volla was ŉ welaf man. Vroeër vanjaar het ŉ vrou na hom toe geloop om vir hom toebroodjies te vat. Hulle gesprek het haar so geboei dat sy hom vir ete na haar huis genooi het. ŉ Paar dae en nagte is verby toe hy op ŉ aand met sy wit Volla voor haar huis stop. Sy het vergeet om inkopies te doen, en het vir hom toebroodjies met grondboontjiebotter gegee. Hy is nie gepla oor wat hy eet nie, het hy gesê. Toe hulle groet, het hy elkeen se hand gevat en vir hulle gebid. Daarna het hy R3 000 vir hulle gegee – dié geld was om “hulle te seën”. Dié wat weet, weet dat die oom nooit ŉ tekort aan geld gehad het nie; om in die motor te woon was bloot net wat hy wou hê. Vandag staan die Volla by die prokureurs se kantoor in die dorp. Dié motor, veel meer as ŉ ryding, is in oom Volla se boedel – ŉ boedel wat hy onlangs, ná koffie saam met sy prokureursvriend, opgestel en afgehandel het. Dít, en alles andersins op sy naam. Die dorpsmense sal nie weer vir oom Volla wuif wanneer hulle langs die kerkplein verbyry nie. Hy sal nie weer eiers, roosterbrood, gebraaide spek en sterk koffie in die Wimpy bestel nie en die burgemeester sal nie weer vir hom toeter blaas wanneer sy soggens verby hom ry nie. Maar Manuel sê die dorpsmense moet dalk sy motor koop en as monument by die plein oprig. Só sal oom Volla vir altyd onthou word. Oom Volla (gebore Gielie Kriel) word op Vrydag 25 November om 15:00 vanuit die Lede in Christus Brandwacht-gemeente in Worcester-Wes begrawe. Almal is welkom.