Heuning :: ondankbaarheid
Dankie Jesus! Het jy dit al gesê? Iemand sê eendag: die slegste dag vir 'n ateïs is as hy dankbaar voel, maar daar is niemand om voor dankie te sê nie. Wanneer ons dink aan Jesus se kruisdood, is ons dankbaar vir wat Hy vir ons gedoen het, en ons sê: dankie! Ons dink daaraan dat ons nie meer sal sterf vir ons sondes nie, en ons sê: dankie! Ons glo dat Jesus in beheer is, en ons sê: dankie! En dan kom die daaglikse dingetjies wat die Here vir ons doen, en ons sê: dankie! Dan kom die wonderwerke... groot wonderwerke, en ons sê: dankie! ... en dan gaan ons voort en vergeet wat die Here gedoen het. Môre bekommer ons weer; môre maak ons weer ons eie planne. Soms doen die Here iets gróóts in ons lewe, ons getuig van 'n bonatuurlike wonderwerk, ons is bly dat daar 'n lewende God is, ons sê dankie, en getuig van verhoë af van hierdie wonderwerk en God se grootheid, en dan .... môre twyfel ons weer. Wanneer moeilikheid kom (dalk kleiner as ons vorige probleme) vergeet ons van die groot dinge wat God gedoen het, en ons vergeet van "dankie" ... soos hierdie ouens van wie ons hier lees:
Baie dankbaar – maar nie vir baie lank nie. Jy sien, hierdie 9 ouens se geloof was wat ons noem tydelike geloof, of dalk spaarwiel geloof, geloof wat vir Jesus misbruik het. Ek dink ons almal was al in hierdie misbruik-skoene, veral as jy kinders/tieners het. Hierdie ouens was deeglik bewus van Jesus se mag en wonderwerke. Hulle het verseker geglo in Jesus. Toe Jesus sê: gaan wys julle vir die priesters, het hulle dadelik geloop; hulle het gesond geword, en nege hou aan loop. Net een draai terug na die Bron van hulle genesing. Net een is bly genoeg dat hy genees is. Is hierdie 1 uit 10 verhouding dalk vandag van ons ook waar? Ek hoor nou die dag van 'n persoon wat glad nie in die Here glo nie, want, sê sy: die Here het nog nooit iets vir haar gedoen nie...... wat van die suurstof wat jy elke dag gratis inasem?
Goeie gesondheid is iets waaraan baie mense "ly". Maar ons vergeet van dankbaarheid solank daar goeie gesondheid is. Kyk hoe ironies hierdie hele situasie is. Ons sê nie sommer dankie as dit goed gaan en ons gesondheid goed is nie. Wanneer ons egter hierdie goeie gesondheid verloor, is ons vinnig om by die Here te pleit vir genesing. Dan kom die genesing, en ons sê so 'n vinnig dankie (of glad nie)... en dan vergeet ons maar weer.
In vers 12 lees ons: "... maar hulle bly op 'n afstand staan en roep hard: Jesus, Here, ontferm U oor ons". Ek dink nie die Here wil hê ons moet op 'n afstand staan en uitroep vir gunsies nie. Ek dink Hy soek ons by Sy voete, in 'n intieme verhouding. Verseker nie vir spaarwiel geloof nie, maar 'n naby vriendskap. Ek dink die Here hoor nogal gereeld dankies vir die bonatuurlike, maar selde vir die alledaagse wonderwerke, soos asemhaal, soos om iets te ete te hê, soos liefde van vriende, soos gemak by die huis, 'n motor, ondersteuningstelsels, ens.