Mense, of sommige, voor ek weer beskuldig word dat ek veralgemeen, is snaaks. Dalk is dit nie die regte woord nie, eerder ongemanierd of net eenvoudig, traak-my-nie-agtig. Dat daar groot bekommernis in Suid-Afrika, oor die situasie is, is baie duidelik. Baie wat navraag doen, maar dít is ook ´n veralgemening, boere, wat in die rigting, navraag doen. Professionele en goed gekwalifiseerde mense, gaan maar net na daardie plekke, waar die taal nie ´n probleem is nie en waar hulle weet daar is aanvraag, vir hulle dienste. Vir die boere, is dit glad nie so maklik nie. Die nodige kapitaal, dit is wat die boer, wat wil skuif, benodig.
Taamlik gereeld, daag daar navrae, in my vonkposbus, op. Elkeen s´n anders. Elkeen, met sy eie versoeke vir sekere inligting. ´n Magdom van vrae. Pryse van grond? Beskikbaarheid? Lewenskoste? Ekonomiese eenhede? Infrastruktuur? Skole? Medies? Lewenskoste? Noem maar op! Vir elkeen, word daar gepoog, om dit so getrou, met die inligting, tot my beskikking, te antwoord. Geniet dit nogal, om dit te doen, ook so gou moontlik, nadat die versoek vir die inligting, gerig is, die informasie te verskaf. Gee bietjie raad en verwys na ander mense en instansies, wat behulpsaam kan wees. Ongelukkig, is dit, waar die hele proses, eindig.
Geen, maar geen erkenning van ontvangs nie. Wonder ek soms, of daar iewers in die kuberruim, nie ook stakings aan die gang is, wat verhoed dat die pos by hul bestemmings kom nie. Dalk, wanneer die mense die prys van grond hoor, word daar besef, dat dit nie so maklik is nie. Lyk, asof daar ´n gedagte is/was, dat grond, nog baie goedkoop, hier is.
Ongelukkig, dieselfde, met mense, wat hier opdaag of opgedaag het. Vroeër, dit was nou voor die kommunikasie, so gerieflik was, dalk ´n taxi voor die hek. ´n Heel onbekende, wat uitklim, die taxi staan ´n rukkie en ´n figuur, kom nader, vra, is jy die Suid-Afrikaner? Bevestig. Die taxi word gewuif, jy kan maar ry. Die buurman, wat verby kom en net ´n persoon aflaai. Vandat kommunikasie makliker geword het, oproepe van wildvreemdes. Kan ons ´n draai maak, of ons is daar of daar, hoe nou. Gee instruksies, maak so of so, dan kry ons jou daar. Daaraan steur sommige, hulle glad nie, verander die skedule na hartelus, sonder om ons in kennis te stel. Dit vind ek ongeskik.
Dalk is daar soms ook iewers in die kuberruim, ´n staking, wat maak dat die briewe nie daar aankom nie, so ook nie erkennings in hierdie rigting nie. Na, heelwat tyd, ek praat nie eens van koste nie, nie eers ´n dankie of ´n poging, om ons op hoogte te hou van bewegings en besluite in hulle toekoms nie.
´n Klippie, wat lankal die voet geirriteer het en ek nog altyd van weggeskram het, om te gaan sit en hom uit die skoen te haal. Dalk, is ek maar net te liggeraak en moet ek my nie aan al die dinge steur nie en maar net voortgaan. Ek laai maar ´n paar, vir my, mooi foto´s, saam af.
5 thoughts on “Mense”
Augustus 19, 2016 om 9:40 vm
Party mense is net plein ongeskik, onopgevoed en ondankbaar. Dis pragtige fotos; veral die wolkemassa is ‘n wenner.
Augustus 19, 2016 om 9:52 vm
‘n Dankie is eintlik so maklik. Hoekom is dit dan so moeilik?
Augustus 19, 2016 om 10:38 vm
Danie,dis iets waaroor ek en my man lankal kla.Ons gaan uit ons pad om mense te help,maar nie eers ‘n dankie nie.Ons weet nou al wie dié mense is en hulle beurt is nou verby.Dis sommer selfsugtig en ongeskik.
Jou foto’s beur my op…die wolke is fantasties!
Augustus 19, 2016 om 2:55 nm
Jong, dis ‘n universele probleem. Dis omdat mense los geraak het. Los van familie, los van die naaste los van die Natuur.. Sommer net los en soekende….. en vol vrees.
Augustus 19, 2016 om 6:40 nm
Dit sal nie in jou aard wees om op te hou help nie. Net een uit tien geneesde melaatses het dankie gesê…