Lief vir gedigte Lermontov - 'n enkele oomblik van kreatiwiteit van die skrywer. Sy pyn, vreugde, lag en trane.
Die tema van die liefde raak feitlik alle Russiese digters. Sommige van hulle is lewenslange gesing 'n veelsydige gevoel in sy werke. Een van hierdie digters sluit Mikhail Lermontov - dit iets besonders vir hom die tema van die liefde verhoudings was.
Lief vir gedigte Lermontov - is, bo alles, sy gedigte opgedra aan die verhouding tussen man en vrou. Sy werke is byna altyd vergesel deur 'n refrein: ". Ek is lief vir, liefde" Natuurlik, die basis van lirieke Lermontov was sy beroemde elegie "Dood," waarin hy geskryf het die beroemde lyn: "Niemand kan jou lief te hê soos ek doen, so vurig en so eerlik." Die digter nie moeg van die herhaling van die sagtheid en ywer van sy gevoelens.
Bekende geleerde Lermontov, V. Soloviev, let op na die feit dat die liefde gedigte van Lermontov "liefde is nie gemeet in die huidige, terwyl dit" besmet die siel "en gee lewe."
Lyding het 'n gemeenskaplike staat vir Lermontov, as 'n man, hy was sensitief. As 'n idealis, so dikwels teleurgesteld. Dit alles word weerspieël in sy werk. Mislei hulle hoop, aspirasies uitgeput, stort hy in die wêreld van die poësie, die wêreld van drome en slaap. Sy gaan in hul drome, vind in werklikheid hul ideale, in ander magiese wêrelde terwyl die oorblywende getrou aan homself, wil nie self uit te ruil.
Lief vir gedigte Lermontov, sy gedigte, "deurdring" in sodanige kategorieë soos: "veroordeel tot ewigheid" en "gevonnis", wat die lyn bevestig: ". Jou beeld is altyd oral, ek saam met hom skuldig bevind" En kan nie sonder menslike probleme en swaarkry "oorwin" is 'n wonderlike gevoel. In die begrip van liefde die digter se alles is iets uiters belangrik en van onskatbare waarde, verskyn met die aankoms van 'n persoon in hierdie wêreld. Lermontov beklemtoon in sy werke wat lief is nie onderhewig aan enige meting stelsel.
Lief vir gedigte Lermontov - 'n belydenis, innerlike monoloog, weerspieël sy soeke en geestelike ervarings. eensaamheid die digter se onderdruk. Na sy aftrede in jouself, in jou innerlike wêreld, verpersoonlik hy hulle gedagtes in gedigte, in sy kuns, wat 'n nuwe bladsy literêre Russiese open.
Liefde vir Lermontov is suiwer aardse in die natuur, ten spyte van die oorvloed en verskeidenheid van haar definisies uitgevind. In hierdie aardse digter assosieer met iets groot, dit is daar, op Lermontov goedkeuring, tot die maksimum mate moontlik om alle fasette van sy eie "ego", al die vaardighede en menslike talente te ontwikkel. Dit beteken egter nie liefhet nie 'n soort van "versperring" in die verhouding tussen die wêreld en die mens geword, maar eerder verenig hulle. Lermontov mening, liefde "deurdring" alle terreine van die menslike bestaan, en "blote sterflike" is eenvoudig nêrens op dit nie ontsnap nie, kan nie ontsnap van dit.
As jy egter meer oor die tema van die liefde leer, is dit onmoontlik om nie te let op die feit dat die digter homself vroeg genoeg om die brutaliteit van erken sosiale verhoudings, wat dikwels die privaatheid regte verower. Dit is om hierdie rede, die jong en talentvolle digter, 'n konflik gou met verteenwoordigers van die publiek. Liefdesgedigte Lermontov later "geverf" in skakerings van heldhaftigheid en tragedie, het sy 'n spesifieke vorm van persepsie van die bestaande sosio-politieke stelsel in die land.