'N Monstar is 'n troeteldier droom eter wat in Kingdom Hearts Union χ verskyn.
Monstars is klein aapagtige droometers wat in 'n basiese verskeidenheid pienk voorkom. Monstars is bedek met bont van kop tot tone, behalwe hul gesigte, onderboud en pootjies; Met wit pels wat sy mane en die punt van sy stert uitmaak. Hierdie wit pels is versier met 'n oorvloed sterre, waarvoor hulle hul naamgenoot verdien, langs 'n groot ster op hul voorkop.
Die artikel oor Monstar in die Amerikaanse Kingdom Hearts Wiki
Ontsluit van "https://kingdomhearts.fandom.com/af/wiki/Monstar?oldid=9783" Get PDF Diamant uit Afrika (Afrikaans Edition)
PDF Diamant uit Afrika (Afrikaans Edition)
Free download. Book file PDF easily for everyone and every device. You can download and read online Diamant uit Afrika (Afrikaans Edition) file PDF Book only if you are registered here. And also you can download or read online all Book PDF file that related with Diamant uit Afrika (Afrikaans Edition) book. Happy reading Diamant uit Afrika (Afrikaans Edition) Bookeveryone. Download file Free Book PDF Diamant uit Afrika (Afrikaans Edition) at Complete PDF Library. This Book have some digital formats such us :paperbook, ebook, kindle, epub, fb2 and another formats. Here is The CompletePDF Book Library. It's free to register here to get Book file PDF Diamant uit Afrika (Afrikaans Edition) Pocket Guide.
Waar is die gewilde verhale wat vroue in verhoudings eie aan ons tyd uitbeeld? Of het dinge al verbeter? Met Susan Booyens aan die stuur. En die Flossie-ontmoeting tydens sy weermagjare wat hom laat kuns swot het. Pepe gesels met mede-rocker en kunstenaar Andries Bezuidenhout oor hoe die skeefste planne dikwels tot die beste idees lei, soos uitgebeeld in sy lewensverhaal, Growing Greatness. Luisteraars landwyd deel hulle ervaringe van die vreemde toeval wat ons lewens soms so onverklaarbaar aanraak, wat weer eens bewys: Feit is vreemder as fiksie.
Amore gesels met kollega Izak du Plessis oor die beste stories. Resepte of enkele bestanddele word verweef met soms komiese vertellings. Kom beleef sy boek op die verhoog. Ena Jansen, skrywer van Soos familie, kyk na raakpunte tussen die twee boeke. Die opdrag? Die enigste verskil is al die gebeure wat hier beskryf word, is waar.
Julian Rademeyer voer die onderhoud en wys 'n video van die modus operandi vooraf. Aangebied deur Jacana Media Wat maak jy as 'n slap, swart kar een middag voor jou piepklein restaurant stilhou, twee fris manne in sonbrille klim uit, gevolg deur die vrou van die Amerikaanse president?
Wie het eerste Afrikaans gepraat?
Out of the blue 'Afrikaans' takes over Mzansi timeline!
Draconian Fire Of Light;
Kalaharikraton - Wikipedia.
Hoe het die Khoi en Portugese met mekaar handel gedryf? Watter rol het slawe gespeel in die ontstaan van Afrikaans, die Kalahari, die townships? Christo van Rensburg se Van Afrikaans gepraat ondersoek hierdie vrae. Haar nuwe pos by die Buro vir Voortgesette Onderrig verwar en verwonder haar.
Die drie gesels met Bibi Slippers oor lag en skryf. Skool se Theo Kemp gesels met Kabous Meiring oor sy tweede roman. Alles is op ons slimfoon beskikbaar om meer connected te wees. Waarom is daar dan meer eensame, depressiewe mense, wanfunksionele gesinne en slegter verhoudings as ooit tevore? Wanneer gaan Fish sy branderplank in die motorhuis los en Nicci die klomp in die Khayelitsha-polisiestasie onder hulle jis skop? Hy en Nic de Jager probeer mekaar met woorde troef. Die liefde van sy lewe is die pragtige Dinka, met haar goue papierkroon, maar sy is die duurgekoopte eiendom van Mnr.
Ingrid Winterbach gesels met Zakes oor hierdie treffende storie van historiese ongeregtigheid en die transformerende krag van liefde en die kreatiewe gees. Dit was die inspirasie vir haar soms baie snaakse blog, en hoekom sy, toe haar hare begin uitval het, dit sommer afgeskeer het tydens 'n vrolike pruikpartytjie. Kom hoor hoe vertel sy vir Shireen Crotz van die borsprostese wat op 'n dag sy eie pad begin loop het, en ander klein 'verrassings' in haar boek Kanker-schmanker — Hoe een dapper vrou vir die groot K tong uitgesteek het.
In die 30 jaar sedert die tragiese verdwyning van ses jong skoolmeisies en die dramatiese skietdood van die land se berugste paartjie, hang onbeantwoorde vrae steeds in die lug. Joernalis Pieter van Zyl bespreek sy navorsing, waarvoor hy eksklusiewe toegang tot Huisgenoot se uitgebreide argief gehad het, met die sielkundige Rosa Bredekamp. Maar tye het verander. Ons het nou die oorkantste oewer bereik. Die landskappe het indringend verander. Dit plaas enorme druk op tradisionele godsdiensbeskouings van God en die lewe.
Platteland -redakteurs Peter van Noord en Johan van Zyl gesels met kosredakteur Aletta Lintveldt en vertel hoe om met 90 resepte stadiger te leef Sy vertel meer omtrent haar jongste boek, Bruistablette vir die lewe , maar ook die geen-nonsiesheldinne in haar liefdesroman S elma en Louise. Daarna kom VIA se tweelingsussies, Fatima Sydow en Gadija Sydow Noordien, met hulle nuwe kookboek, Kaaps, kerrie en koesisters aan die beurt met lekker huiskosresepte en familiestaaltjies waarna gaste hulle aan smulhappies uit die sussies se kombuis met tee kan verlekker. Kuier -redakteur Kay Karriem speel gasvrou.
Kom luister na die skreeusnaakse staaltjies van 'n harige ou in die skoonheidsbedryf wanneer Ian The Soul Of Sorbet met Irna van Zyl bespreek tydens 'n sake- brunch by Lanzerac. Taal: Engels. Kamfer, die eerste vroulike en eerste swart wenner van die Jan Rabie Marjorie Wallace-beurs in haar lesing aan die einde van haar beurstermyn. Ek het vir jare my plek op die plaas gesoek en toe eendag besef ek en die koeipaal is dieselfde. Baie van ons hier is die afstammelinge van een van die oudste groep mense op die planeet, maar hierdie geskiedenis is geskryf in sand. Kerneels Breytenbach vra haar uit.
Stilte en aardsheid. Christine Barkhuizen-le Roux vra haar uit oor haar liefde vir kortkuns. Aangebied deur Jonathan Ball-Uitgewers Weg! Onderwyl 'n worsie of twee buite oor die kole braai stry sy met Weg! Rudie van Rensburg Medusa , Jo Nel Die hond wat ophou blaf het en Beyers de Vos Wrok vertel op watter spore daardie brokkies inligting hulle gelei het. Frederik de Jager vra die vrae. In word die toekoms van rock Die welkome nuwe roman van die skrywer van Roepman.
Hierin het sy teenoor Franz Marx gespeel, wat roerend gesing het, wel in die stem van ene Lance Liebenberg, wat later beroemd as Lance James sou word en saam met Min as een van die gewildste Afrikaanse sangpare ooit. Ses van elke groep vertel waar hulle as skrywers vandaan kom, en hoe dit lyk vanwaar hulle nou sit.
Wat meer kan jy vra? Albert Grundlingh lei die gesprek. Hans gesels met Charl-Johan Lingenfelder, op wie se storie die opspraakwekkende fliek, Kanarie , gegrond is. Nou neem hulle gaste op 'n ewe vermaaklike en sensuele kosreis deur Kaaps, kerrie en koesisters, en vertel van die formidabele vroue wat die kombuise van hulle kleintyd regeer het. Met haar Olga Kirsch — 'n lewe in gedigte het Egonne Roth 'n aar raakgeboor.
Dit was die inspirasie vir haar soms baie snaakse blog, en hoekom sy, toe haar hare begin uitval, dit sommer afgeskeer het tydens 'n vrolike pruikpartytjie. Kom hoor hoe vertel sy vir SARIE se Marguerite van Wyk van die borsprostese wat op 'n dag sy eie pad begin loop het, en ander klein 'verrassings' in haar boek Kanker-schmanker — Hoe een dapper vrou vir die groot K tong uitgesteek het. Boetie is verwilderd en verwaarloos, altyd besig met kattekwaad.
Sy vriendskap met Siena laat hom egter sy selfwaarde besef. Die skilpad se laaste traan is bekroonde skrywer Carol Campbell se derde boek oor die Karoo. Soos haar vorige werk fokus sy sterk op sosiale realisme, maar vir die eerste keer is hier ook magiese realisme, so eie aan die mense oor wie sy skryf. Glas wyn ingesluit.
Lee-Ann van Rooi en Paul du Toit vra Chase Rhys die novelle Kinnes en Marina Albertyn die drama Melk en vleis onderskeidelik uit oor die oorspronklike dramas waarin hulle as akteurs asem geblaas het, en wil weet wat dit verg om vlees en bloed op papier te skep. Met elke insident, elke veldslag en elke gesprek tree sy verder weg van die konvensies wat haar stom gehou het.
En hoekom nie? Maar dis die verstommende ware verhaal van Karoline, wat as die aangenome Sara Jayne King in Engeland grootgeword het. Sy vertel vir Ruda Landman van die vreemde omstandighede van haar aanneming en hoe dit voel om jou eie doodsertifikaat vas te hou. Hoe kon sy haar so misgis het?
En waar was Louise, haar hartsvriendin van 40 jaar? Rudie van Rensburg vra Jaco uit. Hier, om meer te vertel, is die redakteurs van die projek se Afrikaanse en Engelse afdelings onderskeidelik, Daniel Hugo en Douglas Reid Skinner, en die jong Afrikaanse wenner uit die Vrystaat, Lynthia Julius. Douglas en Lynthia lees ook voor. Die bekende en bekroonde jeugboekskrywer Carina Diedericks-Hugo bespreek haar misdaadbuiging, Karaktermoord , met Suzanne Paxton.
Tussen-in bied hy 'n proetjie van sy gunstelingsmake. Kry wenke om vrye teuels aan jou begeertes te gee en al die tegniese inligting om jou eie sjokolade-ekspedisies aan te pak. Doodmenslik handel oor religieuse ontnugtering, geklee in vele vorme. Die titel verwys enersyds na die eenvoudige kwaliteite van die alledaagse mens, en andersyds die fisiese en geestelike dood wat as goue draad deur die gedigte loop.
Tussen Coetsee en Mandela begin wedersydse respek ontwikkel en mettertyd bestuur die gevangene selfs sy eie vrylatingsproses — alles hoogs geheim. Willie Esterhuyse, self ten nouste betrokke by geheime onderhandelinge tussen die ANC en NP-regering, vertel saam met sy medeskrywer, Gerhard van Niekerk, die verhaal van Coetsee en Mandela, waarsonder die oorgang nie moontlik sou gewees het nie.
Martie Meiring lei die gesprek. Hulle lees hulle splinternuwe verse langs projeksies van die kunswerke op die verhoog. Sy is versot op skryf, veral op skryf oor vroue en dan die moderne vrou. Waar is die roman waar die hoofkarakter weier om die perfekte supervrou te wees en haar loopbaan bo kinders en kombuis kies, wil sy onder meer by Martie Meiring en Malene Breytenbach weet.
Saterdag 9 Maart. E-pos Netwerkboekredakteur Jo Prins tot en met 14 Februarie by jprins Jean se reis vanuit die kerk se binnekring sluit die verhale in van sowel gelowiges as ongelowiges. Hy bespreek dit met Johannes de Villiers. Een manier is om aan geloofwaardige karakters te werk. Wie weet Alle kunsmateriaal word verskaf. Sophia Kapp is die sameroeper, wat saam met skrywer Elsa Winckler, 'n uitgewer en boekbemarker jou sal help.
Middagete en glas sjampanje met Joanna ingesluit. Bring eie skryfbehoeftes. Watter drukker? Hoeveel gaan dit kos? Hierdie praktiese slypskool gee jou al die nodig werktuie sodat jy slim besluite kan neem en slaggate vermy. Wilken Calitz deel sy eie ervaring en boonop ontvang jy 'n nuttige handleiding.
Bring eie skryfmateriaal. Van knie-hoogte af het sy ouma hom geleer. Deesdae deurkruis hy die land op soek na einste sulke kos-oumas, wat hy glo die beste bewaarders is van ons unieke koskultuur. John Hunt is deesdae ook as skrywer en dramaturg bekend, maar dis sy grafiese liefdestaak, The Art Of the Idea , wat 'n dekade gelede 'n beroering veroorsaak het.
Jackie Nagtegaal vra haar uit. Maar Frank kon nie dit maak oorsee nie, en word op die ou end sy kerk se opsigter.
Afrikaanse mode begint op www.jansenholland.com
Hy was kwaad, skaam en het gevoel God laat hom in die steek. Maar hy moes leer dat God nie in ons diens is nie en dat die lewe oor Hom gaan, nie oor ons eie sukses nie. Sy gesels met top-boekresensent Jean Meiring. Gerrie Nel, wat in Januarie die Nasionale Vervolgingsgesag verlaat het om 'n nuwe loopbaan te begin as privaat aanklaer, gesels oor die vele vertakkings van korrupsie eie aan die era van staatskaping, die impak van die Zondo-kommissie, en wat nodig is om die land reg te ruk tydens 'n driegangmiddagete.
Within this system of complex business relationships between unknown Angolan or Congolese companies run by political and military elite, the problem of conflict diamonds cannot be solved, because conflict diamonds naturally follow the exact same routes that other illicit diamonds follow. Illegale diamanten zijn maar illegaal als ze worden aangekocht door een tussenpersoon of een exporteur die niet over een licentie beschikt.
Als ze door een exporteur met een licentie worden aangekocht, zijn ze legaal. Dit geldt dus ook voor conflictdiamanten. De controle in Afrika is niet afdoende om te kunnen stellen dat in regeringsgebied in Angola of Congo geen conflictdiamanten worden verhandeld. Illicit diamonds are only illicit if they are bought by an unlicensed middleman or an unlicensed exporter. If they are bought by a licensed exporter, then they are legitimate diamonds and so conflict diamonds will naturally always follow that same course.
I don't see that controls in Africa are nearly sufficient to claim that no conflict diamonds are moving out through government territory in Angola or in the Congo. Cela vaut aussi pour les diamants de la guerre. Misschien is dit juist, misschien niet. Misschien komt de dreiging van de rebellen de Angolese regering goed uit omdat ze haar in staat stelt echte democratische hervormingen en transparantie voor onbepaalde tijd uit te stellen.
Maybe that's true and maybe it isn't. Maybe the Angolan government is quite happy to have a rebel threat that will indefinitely postpone genuine democratic transformation and transparency. Bij de Angolese en de Congolese regeringen, die van om het even welke bron diamanten kopen, spelen dus tegenstrijdige belangen. In die context worden diamanten "geofficialiseerd" of wettig gemaakt, lang voor ze Afrika verlaten.
Het Kimberley-proces, dat zich vooral richt op de importlanden in Europa en het Midden-Oosten, slaat de bal dan ook een beetje mis. So we have a system of competing interests within the Angolan government and within the Congolese government that are buying diamonds from whichever source they can. Within that context conflict diamonds are "officialised" or legalised long before they ever leave Africa.
So the Kimberley Process, by focusing more on the importing countries in Europe and the Middle East, has somehow missed the point. Ik verontschuldig me dat deze uiteenzetting geen strak schema volgde en ik hoop dat er veel vragen zijn zodat ik kan ingaan op punten die ik nog niet heb behandeld.
I apologise that this presentation did not follow a clearer theme and hope that there will be a lot of questions so I can somehow answer issues that I was not able to cover. Ik citeer een paar punten die ik verscheidene keren heb gehoord: het is in Congo heel moeilijk te weten wie "goed" is en wie "slecht", we weten niet goed wat conflictdiamanten eigenlijk zijn en waar ze vandaan komen.
Intussen heeft de heer Dietrich toch een omschrijving van conflictdiamanten gegeven. Conflictdiamanten zijn die diamanten die aan de rebellen worden verkocht. Die interpretatie is veel ruimer en volgens mij beter dan de zeer beperkte omschrijving in het laatste Kimberleyrapport van enkele maanden geleden. Daar worden conflictdiamanten omschreven als "diamanten die onder het VN-embargo vallen".
Al de rest valt onder de regels van de Wereldhandelsorganisatie, die toch niet bepaald ethische parameters hanteert. Il s'agit des diamants vendus aux rebelles. In Congo weten we niet wie de "goeden" en de "slechten" zijn. Er bestaat daar het MIBA-systeem en we horen vaak dat Congo geen bloeddiamanten of conflictdiamanten produceert, maar het systeem blijkt niet waterdicht te zijn. In dit volkomen legale systeem worden de hoge kwaliteitsproducten via de directeur-generaal op de reguliere markt verkocht, maar welke garanties hebben we dat de heffingen in de Congolese staatskas terechtkomen en worden gebruikt voor de heropbouw van het land?
Als dat niet het geval is, dan is het hele systeem ethisch illegaal, en ik gebruik beide woorden zeer bewust. We moeten de Hoge Raad voor Diamant dan ook vragen of het niet zijn verantwoordelijkheid is ervoor te zorgen dat deze handel onder andere voorwaarden verloopt dan nu, want nu is het duidelijk vrijhandel.
Zuid-Afrika geeft de namen van de licentiehouders niet vrij en daardoor kunnen we de exportcijfers niet kennen. Mijn vraag aan wetenschappers en NGO's is dan ook of het na al die jaren van onderzoek niet mogelijk is een overzicht te krijgen van de licenties en exportcijfers. We moeten kunnen terugvallen op experts die al jarenlang onderzoek doen en deze cijfers en licenties samenbrengen.
Mijn concrete vraag is dan ook wat de effectiviteit van het Kimberleyproces is. Ik heb daar zo mijn twijfels bij. De voorzitter. Het probleem met diamanten is dat wanneer men zijn zakken ermee vult en ongemerkt de douanes kan passeren - en dat is echt niet zo moeilijk - men een rijk man is. Ik heb begrepen dat wat we ook doen, het onmogelijk is statistieken, als ze er al zijn, juist te interpreteren en dat de heer Dietrich ervoor pleit de lokale compagnies aan te pakken.
In een internationale context zal dat echter heel moeilijk of onmogelijk zijn en ik zoek dan ook naar een haalbare opdracht voor onze commissie. Diamanten worden betaald met militair materiaal en wapens en ik stel dan ook voor ze te betalen met andere producten, zoals gezondheidszorg of landbouwmachines. Op die manier wordt - zoals de heer Peleman het uitdrukte - de oorlog duurder en de vrede goedkoper. Jan Remans VLD. Ce sera toutefois difficile ou impossible dans un contexte international. Betalen met andere middelen lijkt mij een zeer idealistische benadering.
Niet de kleine man die de diamanten wint, verkoopt ze op de internationale markt, wel de "comptoirs". Het zijn de tussenpersonen die niet alleen het grote geld verdienen, maar ook de verkoopplaats kunnen kiezen waar de diamanten het minst verdenking opwekken. In Angola brachten de belastingen op diamanten 66 miljoen US dollar op in Dat is niets in vergelijking met de petroleumexport.
Congo rekent op de uitvoer van diamant om vreemde valuta te verwerven, maar dit brengt geen inkomsten mee voor de regering.
De eerste staat op de rand van het failliet en de andere is nog maar net begonnen met de productie. Het is onmogelijk de productiekosten van MIBA te achterhalen, noch te weten wie de diamanten steelt die het produceert, noch hoeveel van de winst door de regering afgeroomd wordt. Al het geld van de operatoren gaat dus eerst naar MIBA. MIBA heeft echter zelfs niet voldoende geld om zijn werkingskosten te betalen en het machinepark is verouderd.
De beste overheidsconcessies werden door Laurent Kabila aan Sengamines gegeven. In Angola, the total taxes from diamonds was 66 million US dollars in This is nothing compared to their petrol exports. The Congo relies on diamond exports to generate foreign currency, but this does not translate into government revenue. Angola relies mostly on formal mining production from the industrial sector to boost state revenue from diamond exports. Conversely, the Congo's industrial production is only comprised of MIBA and Sengamines, with the former close to collapse and the latter only commencing production.
MIBA's financial problems result from government predation and corruption. It is impossible to know MIBA's operating costs, who is stealing diamonds that it produces, or even how much of its profits must be paid to the government. Now, MIBA does not even have enough money to cover its operating costs and its machinery is outdated, with the parastatal's best concessions awarded to Sengamines by Laurent Kabila. L'Angola compte sur la production officielle pour le secteur industriel pour assurer ses revenus.
De artisanale export brengt slechts 15 miljoen dollar rechtstreekse inkomsten op. Dan ontstaat immers een wisselwerking tussen de diamanten die worden uitgevoerd en US-dollars die het land binnenkomen. The artisanal exports only generate 15 million dollars in direct revenue. What is important though, is that if diamond exports go through official circuits, this boosts the national currency, because as diamonds are exported, then there is a sort of two way flow of diamonds going out and US dollars coming.
Als deze landen hun uitvoerrechten verlagen, kunnen ze de totale buitenlandse inkomsten die via hun centrale bank transiteren verhogen, waardoor de nationale munt wordt ondersteund en de inflatie wordt beperkt. Zo houdt de diamant de Congolese economie drijvende.
De informele economie is blijkbaar zo belangrijk dat een groot gedeelte van Kinshasa niet meer zou bestaan zonder diamanten. Sommigen vragen zich af hoe de bevolking nog kan bestaan, hoe ze nog kleren aan het lijf kan hebben in een land met een dergelijk klein nationaal inkomen. De informele economie is echter zo levendig dat ze in de behoeften kan voorzien. We weten niet hoeveel geld er werkelijk in Congo of Angola blijft. Van een diamant die in een New-Yorkse straat verkocht wordt voor We hebben daar geen gegevens over.
VIEW Image Library.
De informatie komt van buitenlandse handelaars, en die zeggen altijd dat ze niets verdienen, hoewel ze dat uiteraard wel doen. If these countries lower their export duties, they can increase the amount of foreign revenue that is moving through their central bank, which in turn props up the local currency, thereby reducing inflation. That is how diamonds keep the Congolese national economy afloat. Obviously, the informal economy is so significant that, without diamonds, much of Kinshasa would cease to exist. One wonders how people still exist, how they still have clothes on their backs, in a country with such a small national budget.
Of course, the informal economy in the Congo is so vibrant that they can be maintained by it. We do not know what the real amount of money that stays in the Congo or Angola would be. If one has a 10, dollar diamond sold on the street in New York, maybe a 1, dollars stays with the miners, maybe another 1, stays with the middleman. These issues are impossible to tell. The information comes from foreign dealers, and they always say they make no money although, of course, they do.
Lorsqu'un diamant est vendu Nous n'en savons rien. We weten niet goed hoeveel geld bij de Congolezen blijft. Zij behoren echter tot de allerarmsten, al kunnen sommigen onder hen fortuin kunnen maken. It is hard to tell how much money stays with the Congolese. But then the miners are amongst the poorest people you have ever seen in your life, although some miners can make a fortune.
De Beers had in zijn millenniumcollectie een belangrijke steen, de millenniumster. Dat is een ovaalvormige diamant die onbetaalbaar wordt geacht. Hij zou in de vroege jaren negentig in Congo gekocht zijn. Toen was er geen oorlog, maar de oorlogen die in begonnen zijn, hebben veel te maken met decennialange uitbuiting door de regering en buitenlandse bedrijven.
Het zou interessant zijn te weten voor welke prijs deze onschatbare diamant in Congo gekocht is. One interesting case study is the Millennium Star that De Beers had in their millennium collection. It is an oval shaped, internally and externally forced diamond considered to be priceless. It was reported to be bought in the early s in the Congo. There was no war then, but the wars that commenced in have much to do with decades of exploitation by the government and foreign companies. It would be interesting to see at which price that inestimable diamond was purchased in the Congo. Ik heb mijn eigen mening over wie goed en wie slecht is.
Zuiver objectief bekeken vraag ik mij af waarom Charles Taylor moet worden gestraft, terwijl Rwanda en Uganda niet worden gestraft, hoewel zij rebellen steunen in Oost-Congo. Amerikanen en Britten zijn gesteld op de Rwandezen en de Ugandezen. Ze zien het regime van Khartoum niet zitten, maar wel de rebellen in Zuid-Soedan die door de Ugandezen worden gefinancierd of geholpen.
Er worden tegen geen enkele rebellengroep in Congo sancties getroffen, gewoon omdat een VN-wapenstilstandsverdrag ze allemaal een gelijke status heeft verleend. Vermoedelijk hebben ze alle evenveel recht om diamanten te ontginnen. The next issue is: "How do we define conflict diamonds? In a completely objective approach I would wonder why Charles Taylor would be sanctioned while Rwanda and Uganda are not, despite supporting rebels in Eastern Congo.
The Americans and the British like the Rwandans and the Ugandans. They do not like the Khartoum regime. They do like the rebels that the Ugandans finance or assist in Southern Sudan. There are no sanctions against any of the rebel groups in the Congo, simply because a UN cease-fire has accorded equal status to all of them.
Presumably they are all equally allowed to mine diamonds. Sommige NGO's beweren dat president Mugabe een slecht persoon is. Wat hij met diamanten in Congo doet, zou, volgens hun definitie, onder de noemer conflictdiamanten moeten vallen. Volgens het Kimberley-proces verhandelt Zimbabwe nochtans geen conflictdiamant.
Er zijn immers geen sancties van de Veiligheidsraad tegen het regime van Mugabe. What he is doing with diamonds in the Congo should, by their definition, fall under the rubric of conflict diamonds, although the Kimberly process does not consider Zimbabwe to deal in conflict diamonds because there are no Security Council sanctions against the Mugabe regime.
Wij hebben conflictdiamanten nooit gedefinieerd als diamanten die afkomstig zijn van regeringen. Als we zeggen dat het Zimbabwaanse regime conflictdiamanten verhandelt, dan geldt dat ook voor het regime in Windhoek, want zij hebben ook een mijn in Congo. Komen conflictdiamanten alleen uit landen die te maken hebben met een intern conflict of die betrokken zijn bij conflicten in een ander land? Moeten we de definitie van conflictdiamanten dan beperken tot die diamanten die afkomstig zijn van rebellen tegen wie de Veiligheidsraad sancties heeft uitgesproken?
Dat kan een foutieve opvatting zijn. Sancties van de Veiligheidsraad zijn immers politiek getint, zoals we kunnen vaststellen met betrekking tot Rwanda en Uganda. We, collectively, have never defined conflict diamonds as coming from governments. If we assume that the Zimbabwe regime is dealing in conflict diamonds, then so would the Windhoek regime, simply because they also have a mine in the Congo. But then we like Sam Nuyoma, but we do not like Robert Mugabe. What about India, Israel and Russia? They all have some type of military activity going on, whether or not it is with Palestinians, or in Kashmir or in Chechnya.
Would conflict diamonds only come from countries that have an internal conflict or are deployed in another country? Should we reduce the definition to: "Conflict diamonds only come from rebels who have security counsel sanctions imposed on them. This may be a mistake since Security Counsel sanctions are politicised as we see with the case of Rwanda and Uganda. Er is een verschil tussen de regimes in Kigali, Kampala en Monrovia. Zelfs als we weten wie de "slechten" zijn, hebben we er nog geen idee van hoeveel diamanten ze controleren. Zij die wapens bezitten, dringen binnen in de informele economie, militariseren ze en vormen ze om tot een oorlogseconomie, wat de AFDL van Kabila van tot deed wanneer ze van de Kivuprovincie naar Kinshasa verhuisde en wat de rebellen in Oost-Congo sinds hebben gedaan.
Een informele economie wordt overgenomen en wordt omgevormd tot een oorlogseconomie en plots worden diamanten geproduceerd. Sommigen zijn in het bezit van wapens, lijven de burgers die al tientallen jaren in dat gebied wonen, in en laten hen dat werk doen. There is a difference between the regimes in Kigali, Kampala and Monrovia.
Even if we can figure out who are the bad people, we do not know how many diamonds they control. Naturally, the people with weapons move into an informal economy, militarise it and turn it into a war economy, like what happened when Kabila's AFDL moved from the Kivu provinces into Kinshasa from to and as the rebels in eastern Congo have done since You take over an informal economy, you turn it into a war economy and suddenly you are producing diamonds. People have guns, conscript civilians to do that and those civilians have usually been living in that area for decades.
Het is veel gemakkelijker om individuele ondernemingen op te sporen dan altijd werd aangenomen. In het Belgisch Staatsblad vindt men alle mogelijke gegevens over tal van bedrijven die nochtans nooit in het oog springen. De Kompass-gids van de Hoge Raad voor Diamant is geen volledige lijst van ondernemingen die een vergunning hebben om in diamanten te handelen. It is much easier to go after individual companies than has been assumed.
By looking through the Belgian State Monitor, one can find everything one wants to know about a lot of these companies that never appear on the radar screens. The High Diamont Councils Kompass guide is not a comprehensive list of all companies licensed to deal in diamonds. Er zijn enkele belangrijke Libanese netwerken die samen of apart opereren in de Antwerpse diamanthandel. Onlangs schreef ik een kort artikel waarin ik dertien ondernemingen die gerund worden door Libanezen met mekaar in verband breng.
Sommige ervan kopen diamant in Centraal-Afrika. De bewijzen daarvoor vond ik in gegevens over de ondernemingen in het Belgisch Staatsblad, alsook in familiebanden, die voor buitenstaanders moeilijk te begrijpen zijn. There are some substantial Lebanese networks that operate together or separately in the Antwerp diamond trade. I recently wrote a short article linking 13 companies that are run by Lebanese, some of whom have diamond buying operations in central Africa.
Company records in the State Monitor provide much evidence of these connections, as do family links which are difficult to understand for those outside the Lebanese community. In het artikel van Doug Farah is Hezbollah een sleutelwoord. Misschien kunnen sommige Libanezen in Congo met de Hezbollah in verband worden gebracht. We kunnen aannemen dat het mogelijk is dat een Libanees, die in Libanon nog familie heeft wonen, door radicale groepen, die als een maffia te werk gaan, gedwongen wordt om beschermingsgeld te betalen.
Daarom is het moeilijk op absolute wijze te stellen dat Libanezen in Congo banden hebben met Hezbollah. In the piece written by Doug Farah, Hezbollah is a key word. Maybe some of these Lebanese in Congo are linked to Hezbollah. One can assume that any Lebanese who still has family in Lebanon may be forced to pay protection fees to radical groups that act as mafia syndicates. Conclusively linking Lebanese in the Congo to Hezbollah remains difficult for this reason. C'est pourquoi il est difficile de savoir avec certitude si les Libanais du Congo ont des liens avec le Hezbollah.
Nog moeilijker is het om deze personen aan Al Qaeda te koppelen, vooral omdat de zichtbare kopers van diamant in Afrika niet weten van wie de verborgen financier zijn geld krijgt. Diamanten zijn alleszins een uitstekend middel om geld gemakkelijk, snel en tegen een stabiele prijs wit te wassen.
We mogen echter niet vergeten dat het niet gemakkelijk is om in de diamantwereld binnen te dringen. Niemand in deze zaal kan zomaar een partij diamanten gaan kopen en er geld mee verdienen. Diamanthandel is niet voor novicen. Dat is de reden waarom Rwandezen en Ugandezen niet direct bij die handel betrokken zijn. Zij geven licenties aan Libanese of andere buitenlandse dealers, zoals Zimbabwanen, die er trouwens weinig geld mee verdienen. Proving a connection to Al Qaida is even more difficult, especially since the visible diamond buyers in Africa may not know where their hidden financier receives his money from.
Certainly, diamonds form a substantial method of laundering money very easily, very quickly and at a stable price. But it is very difficult to get involved in the diamond trade. None of us in this room could go buy a parcel of diamonds and make any money. Diamond trading is not for novices.
That is why the Rwandans and the Ugandans are not directly involved in the diamond trade: they license Lebanese dealers or other foreign dealers as the Zimbabweans. We saw the Zimbabweans make very little money out of diamonds. Le commerce du diamant n'est pas fait pour les novices. Ik kan mij niet voorstellen dat Al Qaeda erg bedreven is in de handel in diamant, tenzij misschien in het innen van beschermingsgelden. Het analyseren van de betrokkenheid van Al Qaeda als winstbejag kan verkeerd zijn. Terroristische organisaties kunnen, veeleer dan met diamanten winst proberen te maken, enkel de lakse handelsregelingen gebruiken om drugsgeld of andere illegale inkomsten wit te wassen.
I can not imagine that Al Qaida agents would be terribly good in dealing in diamonds, unless they could take protection fees from somebody. Of course, analysing the involvement of Al Qaida's motivation for profit may be flawed. Everybody in the diamond trade tries to profit, as I said earlier, but people laundering money will often buy diamonds at a loss to quickly move and hide their finances. Rather than terrorist organisations attempting to profit from diamonds, they may only use the trade's lax regulations to launder drug money, or other forms of wealth accumulated by illicit means.
Wie is de sleutelfiguur in deze affaire rond Kabila en via welk kanaal passeren de diamanten? Via welke maatschappij? Kunt u ook meer details geven over het MIBA-systeem? Who is the key man in this matter around Kabila and through which channel are diamonds travelling? Which company? Can you give us also more details about the MIBA system? Ik heb het onderzoek naar deze zaken altijd uitgesteld in de hoop dat de VN er werk van zou maken.
Er doen geruchten de ronde die ik graag zou checken, maar namen en de banden die ik ken bekend maken, vind ik te riskant. I have always delayed researching those matters in the futile hope that the UN panels would. There are rumours, and I would be glad to figure them out, but in terms of names, I would rather not publicly divulge the links I do know. It is a little risky. Het Zimbabwaanse systeem is ongelofelijk ingewikkeld.
De oprichters van Minerals Business Company zouden banden hebben met Zimbabwaanse militairen. Als men Zimbabwaanse generaals in Kinshasa ziet, weet men uiteraard niet of ze er diamanten komen verhandelen. Misschien verhandelen ze op wettige wijze, misschien niet. The Zimbabwean system is an incredibly complex system. People who established the Mineral Business Company are supposedly linked to the Zimbabwean military, one is a general.
You see Zimbabwean generals in Kinshasa, but you don't know if they are dealing in diamonds. Perhaps they are dealing illicitly and perhaps not. Wat de formele belangen betreft, weten we niet wat er is gebeurd, zelfs niet met Sengamines. De Cosleg - een joint venture tussen de Zimbabwanen en de Congolezen - veranderde op de ene of de andere manier in Sengamines. Het is niet duidelijk welke belangen er nog worden vertegenwoordigd. We weten niet of de Zimbabwaanse regering of het leger iets te maken hebben met de mijnontginning in de Senga Senga-concessie.
De uitbaters van de Oryx-mijn verklaren uitdrukkelijk dat dat niet het geval is, maar in feite weten we het niet. In terms of formal interest, even with Sengamines, we don't know what happened. The Cosleg - a joint venture between the Zimbabweans and the Congolese - somehow transformed into Sengamines and there is not a firm understanding of which interests are represented still. When looking at mining or mining prospecting in the Senga Senga concession, you don't know if there are any Zimbabwean government or military interests behind.
The Oryx mine operators say no emphatically, but we don't know for sure. Ik had gehoopt dat de VN deze beweringen zou onderzoeken. Ik kan me niet herinneren hierover iets te hebben gelezen in het VN-verslag van november. Momenteel is de MIBA-productie laag omdat er enkel wordt gewerkt in minderwaardige aders. De te ontginnen diamantvoorraad van MIBA raakt uitgeput en de maatschappij zal haar activiteit niet kunnen voortzetten.
Op dit ogenblik kunnen enkel lage-kwaliteitaders worden ontgonnen. Zodra Sabena zijn activiteiten stopzette, werden ze van Kinshasa via Harare naar hier gebracht omdat dit de enige luchtverbinding is. De regering van Brazzaville heeft niet graag dat de MIBA-productie over haar grondgebied wordt vervoerd, daarom gaat ze via Zimbabwe. I don't remember reading about this in the UN report that was released in November. MIBA production is low now, because they are only working tailings that are low grade. MIBA is running out of diamonds to mine and will not be able to continue its operations in the future.
Under the present structure MIBA would not be able to mine that anyway due to the parastatal's lack of finances. MIBA is currently only capable of mining low grade tailings. Those diamonds come from Kinshasa to Belgium. Once Sabena had stopped, they have been taken from Kinshasa to Harare and then here because that is the only airline. The Brazzaville government does not like it when you bring the MIBA production through, so it goes out through Zimbabwe. Les diamants vont de Kinshasa en Belgique. Le gouvernement de Brazzaville n'aime pas que la MIBA transporte des diamants sur son territoire, c'est pourquoi ils transitent par le Zimbabwe.
Op welke manier gaat het geld terug? And how is the money going back? Comment l'argent revient-il? In principe gaat het zo: iemand gaat naar Congo met, laat ons zeggen, een miljoen dollar en koopt diamanten bij een bedrijf dat in orde is met zijn exportlicentie. Hij exporteert de diamanten officieel en smokkelt misschien enkele diamanten die hij kocht op de zwarte markt.
De diamanten komen hier in het land aan, ze worden verkocht en de opbrengst wordt teruggestuurd naar Congo om nog meer diamanten te kopen. Als men weet dat er zowat tien comptoirs zijn die ongeveer veertig handelaars vertegenwoordigen, dan weet men dat er een constante stroom is van diamanten die Congo verlaat en van geld dat teruggaat. De mensen op het terrein in Kinshasa kopen diamanten van een tussenpersoon, sturen ze vervolgens naar hun geldschieter in ons land, die hen opnieuw meer geld opstuurt.
Basically, somebody goes to the Congo with say a million dollars and buys diamonds through a licensed export company. He officially exports the diamonds, and maybe smuggles out some that he bought on the black market. The diamonds arrive here, they are sold and there is more money sent back to Congo to fund the purchase of more diamonds.
If you consider that there are about ten comptoirs which represent about forty different businesses here, then there is a constant flow of diamonds going out of the Congo and money coming back. The people on the ground in Kinshasa buy diamonds from a middleman, then send the diamonds to their paymaster here, who then sends more money.
De VN heeft de naam van het bedrijf genoemd dat diamanten van Sengamines koopt. Dat bedrijf is niet erg bekend in de diamantwereld. Het is er even slecht gesteld als in Zuid-Afrika. The UN did mention the name of the company that was buying the Sengamines diamonds. But that company is not very well known in diamond circles.
Diamonds controlled by the Zimbabweans could also be filtering through Namibia or South Africa. Namibia by the way is a pretty dirty country when it comes to the movement of conflict diamonds or other illicit diamonds which is not what we are lead to believe. It is just as bad as South Africa. C'est une entreprise peu connue dans le monde du diamant. La situation y est tout aussi sombre qu'en Afrique du Sud.
Mijnheer Dietrich zegt dus iets helemaal anders. Hier zit misschien wel iets in. Zolang er geen internationale ethische code is die voor iedereen op dezelfde wijze wordt toegepast, komen we er nooit uit. Dietrich affirme donc le contraire. Wapens worden gekocht met het geld uit de diamanthandel dat onrechtstreeks bijdraagt tot de bestrijding van de armoede. Mochten we de armoede met andere middelen te lijf gaan, dan wordt de sluikse handel in diamanten nog minder belangrijk. De heer Marcel Colla SP. Enerzijds zijn er de lokale overheden en handelaars in de Afrikaanse landen.
Marcel Colla SP. Er zullen altijd wel personen proberen om langs de zijlijn van het wettelijke of deontologisch aanvaardbare te lopen. Bestaan er voor een diamantair die correct wil handelen sluitende mogelijkheden om te controleren of hij inderdaad een correcte diamant koopt? Dat is wat De Beers en Canada doen. De Beers profileert zich als de eerste producent van schone diamanten. De Beers koopt geen diamanten meer uit oorlogsgebieden in Afrika, noch op de open markt. Dit viel samen met hun wens om belangrijke voorraden van diamant te verkopen om zo de prijs van hun aandelen op te drijven.
That is what De Beers and Canada are doing. De Beers is marketing itself as the primary producer of clean diamonds. De Beers has withdrawn from buying diamonds in war zones in Africa and has withdrawn from buying on the open market. This coincided with their desire to sell off their significant stockpile of diamonds in order to increase their stock share price for the shareholders.
C'est ce que font la De Beers et le Canada. La De Beers se profile comme le principal fournisseur de diamants propres. Er is een verschil met de petroleumindustrie. Als er problemen zijn met Shell in Nigeria, is het eenvoudig om Shell te boycotten. Diamanten komen bijvoorbeeld uit een mijn in Angola, waar de fundamentele rechten van de werknemers werden geschonden of de rivieren werd vervuild. Er is geen band tussen de mijn en de detailverkoop.
This is not like petroleum. Shell has problems in Nigeria, so you boycott Shell and that is easy. Diamonds come from one mine say in Angola, and they have disregarded the human rights of their employees or polluted the river system.
Those diamonds arrive in Antwerp, for example, they are sorted through many different types of categories, and are then sold to many different companies and those companies polish them. You don't have the link between a mine and a retail outlet. Daar is sprake van geweest bij Tiffany's in New York, dat diamanten kocht van Canada, maar ik weet niet precies wat de status daarvan is. Wie moet geviseerd worden? We weten zelfs niet wat de wettige mijnen in Congo, de Centraal-Afrikaanse Republiek en Angola produceren.
Ze doen een aangifte maar verkopen de beste diamanten wellicht via het illegale circuit. Het is dus zeer moeilijk om een systeem van schone diamanten op te bouwen omdat alle diamanten uiteindelijk door elkaar worden gehaald. De moeilijkheid is dat ze hun diamanten niet kunnen verkopen tenzij onder een merknaam. De diamanthandel is afhankelijk van het vrij verkeer van diamanten. Het samenbrengen en weer onderverdelen van grote loten maakt de zaak niet gemakkelijk.
There has been talk about this with Tiffany's in New York for buying diamonds from the Canadians. I don't know what the status of that is. Who do you target? Even from legitimate mines in Congo, the Central African Republic and Angola, we don't know what they produce. They declare one thing, but they are probably taking the nicest diamonds out illegally.
It is hard to develop something around the clean diamond industry because ultimately all the diamonds are mixed together. They cannot sell their own diamonds unless they brand them. The diamond trade depends on the free movement of diamonds. The mixing and remixing and amalgamation of larger parcels and the splitting of parcels make things difficult.
Qui faut-il viser? Le fait de rassembler des lots importants pour les redistribuer ensuite ne facilite pas les choses. Wat het VN-rapport over Congo betreft, was het voor ons allen niet erg duidelijk wat ze precies onderzocht hebben. Als men er de twee Congo-rapporten op naleest, wordt daarin heel weinig over diamanten gesproken. Niettemin worden conflictdiamanten in verband gebracht met resoluties van de VN-veiligheidsraad en rebellen en dan wordt gezegd dat het IDI-monopolie en het ASCorp-monopolie conflictdiamanten vertegenwoordigen.
Het was dus, om het zacht uit te drukken, een interessant rapport. One other issue that I had forgotten to mention about the UN report on the Congo: we were all a bit confused as to what they were looking at. If you go through the two Congo reports, you see that there is not much mention of diamonds anywhere and yet they do define conflict diamonds as pertaining to Security Council resolutions and rebels but then they say that the IDI and the ASCorp monopolies represent conflict diamonds.
It was an interesting report, to say the least. Ik ben een leek inzake diamant, maar ik vraag mij af of het technisch mogelijk is om kwaliteitsdiamanten met een laser te certificeren zodat de herkomst ervan te allen tijde kan worden gecontroleerd. U moet het ook eens vragen aan de mensen van de Hoge Raad voor Diamant, maar ik denk dat het financieel mogelijk zou zijn om de betere diamanten te certificeren.
De vraag is dan wat er met de diamanten van mindere kwaliteit gebeurt, die vaak in India worden geslepen, of wanneer meerdere kleine diamanten in een juweel worden verwerkt. Samen met de uitbreiding van de diamanthandel groeit de totale productie en die groei overtreft de vraag. Op een bepaald ogenblik zullen de winstmarges voor alle betrokkenen in de diamantindustrie dus kleiner worden.
In de toekomst, en die is wellicht niet zo ver af, zullen fusies tussen mijnbedrijven en verkoopsondernemingen zich opdringen. Dan zullen we in staat zijn om voor een bepaalde verkoopsonderneming ook de mijn op te sporen. Dan kan op de mijnbedrijven voldoende druk worden uitgeoefend. You'll have to ask the people from the Hoge Raad voor Diamant, but it would indeed be financially possible to certify the better quality diamonds. But then the question is what happens to the poor quality diamonds which are often polished in India, or when one has a number of small diamonds set in jewellery.
As we see the diamond trade progressing, there is an increase in the global production and that increase is outstripping demand. At some point, the profit margin will become smaller for all people in the diamond industry. Mining companies and retail companies will have to join together.
This will happen some time in the future and maybe the not so distant future. Then we can follow a retail company all the way back to its mine. Then we could apply adequate pressure on the mining companies. On pourra alors exercer une pression suffisante sur les mines. De diamanthandel en de wapenhandel vallen gedeeltelijk samen, maar het is niet zo dat UNITA wapens koopt en de wapenhandelaars betaalt met diamanten. Het gaat niet altijd om dezelfde persoon. The diamond trade and the arms trade overlap, but at the same time UNITA does not acquire arms by trading diamonds to the arms dealers.
It's not always the same person. We zijn getuige geweest van een interessante evolutie in de VN-Angola-panels. Nu is het opvolgingsmechanisme er zich evenwel van bewust geworden dat UNITA over een aanzienlijk netwerk van bankrekeningen beschikt en de mogelijkheid heeft om diamanten te verkopen, geld op een bankrekening te deponeren en daarmee wapens aan te kopen, misschien wel via een andere persoon. This was an interesting evolution in the UN Angola panels. But now the Monitoring Mechanism has realised that UNITA has a substantial banking network and ability to sell diamonds, get money into a bank and then buy arms, maybe through a completely different person.
Sal, Sal, The Ice Cream Pal
The Silver Bullet Affair: A Loveswept Classic Romance Matilda se reëlings vir Northern Holdings se Afrika-ekspedisie is haarfyn uitgewerk. Angola is immers nie meer gevaarlik nie en niks kan sekerlik verkeerd loop.