AFRIKAANSE OPSOMMING: In hierdie studie word daar ’n vergelykende ondersoek na twee Engelse vertalings van China se eerste roman, Sanguo yanyi, onderneem. Daar word eerstens gefokus op ’n beskrywing van die faktore wat die produksie van elk van die vertalings beïnvloed en daarna word die benaderings en strategieë geïdentifiseer wat deur die twee vertalers gebruik is. Die primêre doel van die studie is om ’n beter begrip van literêre vertaling tussen twee beduidend verskillende tale te verkry deur die faktore wat ’n rol in die betrokke vertaalprosesse speel op ’n objektiewe wyse te beskryf en te ondersoek. As sekondêre doelstelling word die twee vertalings binne die raamwerk van die funksionalistiese benadering tot vertaling geëvalueer. Daar word naamlik ondersoek watter een van die vertalings die beste slaag in die doel om aan Suid-Afrikaanse studente ’n dieper insig in en groter waardering vir sekere aspekte van die Chinese kultuur te verskaf ten einde hulle studie van die Chinese taal aan te vul. Die belangrikste teorieë en modelle wat gebruik word, is deskriptiewe vertaalstudie (DTS), wat as navorsingsrigting binne vertaling hoofsaaklik deur Gideon Toury in die tagtigerjare gevestig is, en funksionalisme, wat ook in die tagtigerjare deur Vermeer en Reiss ontwikkel is en later deur Nord uitgebrei is. DTS fokus op pragmatiese aspekte soos sosiale, kulturele en kommunikatiewe praktyke eerder as bloot op linguistiese eenhede, en die besluitnemingsprosesse en vertaalnorme van die twee vertalers van Sanguo yanyi word binne hierdie raamwerk ondersoek. Drie verteenwoordigende hoofstukke van die bronteks en hulle vertalings word as die fokus van die ondersoek gebruik. Verder kom ’n bespreking van die vertaalprosesse in die geheel aan bod – vanaf die vertalers se aanvanklike beplanning en agente wat as patronate van die projek optree tot die resepsie en invloed van die doeltekste in die Engelssprekende wêreld. Binne die funksionalisme bepaal die funksie van die doelteks binne die doelkultuur watter aspekte van die bronteks na die doelteks oorgedra word. Vanuit hierdie teoretiese benadering word die bevindinge rakende die vertaalstrategieë en –prosesse in die vertalings van Sanguo yanyi gebruik om uiteindelik te bepaal in watter mate die vertalers daarin slaag om die herinnering aan kultuurhistoriese kwessies in China in die doeltekste behoue te laat bly en die tekste terselfdertyd vir Westerse (Suid-Afrikaanse) studente toeganklik te maak.