Want om vir ’n uur lank elke woord, byklank en beweging te moet onthou, terwyl jy nie ’n voet op die verhoog verkeerd sit nie verg beslis ’n bonatuurlike vermoë . . . om nie eens te praat van ’n bonatuurlike fiksheidsvlak nie.
En met Gertjie Besselsen van die groep Mr. Cat & the Jackal wat nie net ’n karakter in die produksie speel nie, maar ook byklanke met sy elektriese kitaar en verskeie ander instrumente verskaf, is hierdie drie manne so gesinchroniseer soos ’n goed geoliede masjien.
As jy al ooit gewonder het hoe ’n strokiesprent in die regte lewe lyk, sal Bal-Oog en Brommel jou met 100% akkuraatheid wys.
Dit is moeilik om te beskryf hoe presies hulle dit regkry. Daar is ’n klein vierkant op die verhoog waarin al die aksie afspeel. Bal-Oog, Brommel, Boltjie die brakkie en meer karakters as wat jy op jou vingers kan tel, hardloop, duik, skiet, skaats en baljaar in hierdie klein ruimte asof dit so groot is soos die Kaap.
Met ’n koppie Frisco en met Speurwerk vir Dommies onder die arm gaan Bal-Oog en Brommel op ’n soektog na die moordenaar van die kêrel van Anja. Anja is die appel van Bal-Oog se oog. En as jy wil saamgaan op hierdie avontuur is jy meer as welkom, solank jy met die vinnige pas van hierdie twee ratse flinkdinkers kan byhou.
Ek gaan maak my oudste seuntjie wakker, dra hom buitentoe en sê: “Kyk, liefie, kyk die maan. Dis die enigste keer in ons lewe dat ons so ’n lang verduistering sal sien.”
Daar in die donker wonder ek wat die mense van duisende jare gelede gedink het toe húlle gekyk het hoe ’n skadu die maan insluk; wat geflits het deur die gedagtes van die mens wat eerste gedink het: Sê nou ’n mens kan eendag op die maan stap? En ek dink: Om te dink ons hét.
Die volgende dag wys ek vir my seuntjies my vae foto’s van die dowwe bruin maan en speel vir hulle Moon River.
En onder nog ’n wolklose hemel word dit aand terwyl ons soek na die maan, en die aarde bly draai, en draai, en draai.