Redding – 2vis
Huis / Redding
Die kort antwoord is deur die genade van God, maar daar is meer om dit, natuurlik, insluitende Jesus' opoffering, ons geloof, en ons aksies.
Daar is 'n voortdurende dispuut oor of 'n mens kan wees red deur geloof alleen of as geloof moet vergesel word van werke. In 'n sekere sin, die bespreking wentel om die vraag of dit moontlik is om geloof te hê sonder om dit (in dade wat 'n liefde vir God en ander weerspieël).
Die Kerk leer:
"Ons regverdiging is afkomstig van die genade van God. Genade is ten gunste, die vrye en onverdiende hulp wat God vir ons gee om te reageer op sy oproep om kinders van God te word, aangenome seuns, deelgenote van die Goddelike natuur en van die ewige lewe"
–Van die Kategismus van die Katolieke Kerk 1996; met verwysing na John 1:12-18; 17:3; Paulus se Brief aan die Romeine 8:14-17; en Petrus se tweede Brief, 1:3-4.
Christene glo in die noodsaaklikheid van God se genade tot redding, maar daar is verskillende idees oor wat dit beteken.
Katolieke glo dat God se genade is doeltreffend. Dit maak nie net bedek oor ons sondigheid, Maar so waar verander ons en maak ons ​​heilig.
Daarbenewens, Katolieke glo dat deur die aanvaarding van die gawe van God se genade, Ons is geroep om saam te werk met dit. So, kan ons 'n aktiewe rol in ons redding-maar 'n rol heeltemal afhanklik van God se genade speel; Ons kan onsself nie red.
Katolieke glo ook dat redding is nie 'n eenmalige gebeurtenis, maar eerder 'n proses wat gewoonlik ontvou in die loop van 'n mens se leeftyd.
Om te verstaan ​​hoekom ons nodig het om gered te word, ons nodig het om die wortel van ons gevalle natuur te verstaan, maw, erfsonde.
Erfsonde verwys na die sonde van Adam en Eva en hulle eet van die verbode vrug. 'N Mens kan dit sien as 'n sonde van trots–die begeerte om nie die Skepper te dien, maar om soos Hy, Sy gelyke wees (sien die Boek van Genesis, 3:5).
Die skuld en die gevolge van die sonde van Adam en Eva was oorgedra aan die ganse mensdom (sien Genesis 3:16-19). Soos Saint Paul geskryf, "Sonde in die wêreld gekom deur 'n man en die dood deur die sonde en so die dood tot alle mense, want almal het gesondig." (sien sy Brief aan die Romeine 5:12, en sy Eerste Brief aan die Korintiërs, 15:21-23).
Man wat op 'n tyd die begunstigde wat deur God geskape, bevind homself gedoem om te ly in skande, geheel en al nie in staat is die herstel van die vriendskap met sy Maker wat geskei was deur ongehoorsaamheid. (Ja, God het 'n lang geheue.)
verlossing (via kruisiging en opstanding)
Maar, in Sy oneindige genade God belowe om Sy eie Seun in die vorm van 'n man stuur om sy verlore kinders los–om te sterf vir hulle sondes (sien Genesis 3:15). Soos Saint John geskryf, "Want so lief het God die wêreld gehad, dat Hy sy enigste Seun wat in Hom glo nie verlore mag gaan nie maar die ewige lewe. Vir God het die Seun in die wêreld, nie om die wêreld te veroordeel nie, maar dat die wêreld gered kan word deur Hom." (Sien die Evangelie van Johannes 3:16-17, en John se Eerste Brief 4:9-10.)
op sy beurt, die Seun van God, Hy wat albei ten volle God en ten volle mens was, sou vrylik bied Homself as 'n offer aan God, reg te stel uittarting man se verhouding met 'n daad van volmaakte gehoorsaamheid as Paulus noem in sy Briewe aan die Romeine 5:15, Kolossense (1:19-20), en Hebreërs 2:9.
Om doeltreffend te wees die Inkarnasie nodig real te wees; so, die Seun wat nodig is om werklik te neem op die menslike natuur, om Emmanuel geword, "God met ons" (sien Matthew 1:23, John 1:14, en John se Eerste Brief, 4:2-3). Het hy net raak die skyn van 'n man, soos sommige gehandhaaf, Sy offer ter wille van ons sou real gewees, maw, Hy sou nie gewees het iets verloor, maar as 'n mens, Hy het sy lewe.
So, Jesus' kruisiging en dood te vorm die paradoks van alle paradokse. Sy dood was die dood van die Skepper van Lewe, die dood van God.1 (Vir meer inligting oor die kruisiging, besoek wat bladsy.)
Omdat kruisiging was gereserveer vir die mees gruwelike misdadigers, die gedagte van aanbidding iemand wat op hierdie wyse gesterf het sou belaglik om baie van sy tydgenote lyk. "Ons verkondig Christus wat gekruisig," verklaar Saint Paul in sy eerste brief aan die Korintiërs (1:23), "'n struikelblok vir die Jode en dwaasheid vir die Grieke."
Maar, Christene die Kruis is 'n teken van victory- die oorwinning van geregtigheid oor die sonde en van die lewe oor die dood (sien Evangelie van Lukas, 9:23; Saint Paul's Eerste Brief aan die Korintiërs, 1:18; en sy Briewe aan die Galasiërs, 6:14; Kolossense, 1:24; en Hebreërs, 13:13).2
nota, te, dat die kruisiging was geprofeteer en vooruitsig in die bladsye van die Ou Testament, waar die profeet Jesaja geskryf, "Nogtans het Hy ons krankhede op Hom geneem, en óns smarte; maar óns het Hom gehou, deur God geslaan, en verdruk. Maar Hy is ter wille van ons oortredinge, Hy was gekneus wille van ons ongeregtighede; op hom was die straf wat vir ons gered, en deur sy wonde het daar vir ons genesing " (sien Jesaja, 53:4-5 en 52:14 en Psalms, 22:14-18). In werklikheid, Jesus haal die 22nd Psalm van die Kruis, voordrag van die opening lyn, "My God, my God, waarom het U My verlaat?"in Matthew 27:46. Die Psalm se 18ste vers, "Hulle verdeel my klere onder mekaar, en vir my klere lot gewerp,"Ooreenstem direk na die gebeure van die kruisiging en is aangehaal in die Evangelie van Johannes 19:23-24. Exodus 12:46 en Sagaria 12:10 word verwys na sowel (sien John 19:36-37).]
Ons sien die offer van Christus afgebeeld in die beeld van Isak trudging saam pligsgetrou met die hout van sy offer op sy rug (sien Genesis 22:6; sien ook Saint Clement van Alexandrië, Die Instrukteur van Kinders 1:5:23:1). verdienstelike Christus se dood is sowel gesimboliseer in die koperslang gemonteer op 'n paal, wat die Here vir Moses gesê om mode sodat diegene gebyt deur slange kan dit bekyk en leef (sien die Boek van Numeri, 21:8-9, en John 3:14-15).
Toon Sy totale heers oor die dood, Christus Jesus het uit die graf op die derde dag. Net soos sy dood is 'n bewys van sy menslikheid, Sy opstanding is 'n bewys van sy goddelikheid (sien Matthew, 12:38 en 27:62 en John 2:19, onder andere.).
Sy sterwende is ons verlossing; sy Rising, ons versekering ons te opstaan (sien Paulus se Brief aan die Romeine 8:11; sy Tweede Brief aan die Korintiërs, 5:15; en Peter se Eerste Brief, 1:3-4). As Saint Paul skryf in sy Eerste Brief aan die Korintiërs 15:14, "As Christus nie dan geopper is ons prediking vergeefs en jou geloof is tevergeefs."
Christenskap se eerste ooggetuies aan die Opgestane Christus was vroue, veral Saint Mary Magdalene (sien Mattheus 28:1, byvoorbeeld). Dat die aanvanklike getuienis van die opstanding, fundamentele waarheid die Faith se, toevertrou aan vroue is hoogs betekenisvol. Op daardie stadium, die getuienis van vroue gedra bietjie gewig (Luke 24:10-11), Dit spreek vanself dat die opstanding was 'n versinsel, dan is dit sou gewees het gebou word sodat Jesus die eerste keer verskyn om 'n man, miskien om Saint Peter of een van die Apostels-aan iemand, dit is, wie se getuienis het die meeste gewig in plaas van die minste.
Die voordele van Christus se redding dood is van toepassing op slegs die mens deur die genade van God (sien Paulus se brief aan die Romeine, 3:24), maar hoe is dit verlossing ontvang?
Dit maak sin dat die gevalle mens–ons–nie in staat is om hom in daardie toestand te benader. , Hy moet eers bemagtig ons met die gawe van geloof, wat dan toelaat dat ons Hom dien (sien Johannes se eerste brief, 4:19).
In daardie sin, redding, is God se geskenk aan die mens as dit onmoontlik sou wees om meriete of verdien dit op ons eie; sien die Evangelie van Johannes 6:44, of Paulus se eerste brief aan die Korintiërs,12:3, of sy brief aan Filemon, 2:13.
Geroep is deur Hom, en die wete dat ons nie volmaak of altyd optree in ooreenstemming met hom, ons moet reageer met bekering, of realisering van ons foute, en die reiniging daad van die doop. Soos Saint Petrus skryf gesê, "Bekeer, en gedoop word elkeen van julle in die naam van Jesus Christus vir die vergifnis van jou sondes en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang. " (Sien die Handelinge van die Apostels, 2:38, en Mark 16:16).
So, Die doop is nie net 'n simboliese daad, maar 'n sakrament wat heilig genade dra, maak ons ​​werklik regverdig (per eerste brief van Petrus, 3:21). Die Bybel leer duidelik moet ons wees "wedergebore" deur waterdoop na die hemel ingaan; sien die Evangelie van Johannes 3:5, Paulus se brief aan Titus, 3:5; en die Handelinge van die Apostels, 8:37.
Na sy gereinig is in die doop, dit is wat nodig is vir 'n om te volhard in 'n toestand van heiligheid, vir "wie volhard tot die einde, sal gered word" (sien Mattheus, 10:22). So, geloof moet ten volle in die lewe wees en word uitgedruk deur werke van liefde, vir "geloof op sigself, as dit geen werke, is dood." (Sien die brief van St James, 2:17, en Paulus se brief aan die Galasiërs, 5:6.) Die Here openbaar dat by die laaste oordeel heil sal toegestaan ​​of geweier op grond van 'n mens se behandeling van die armes, die minste van sy broers (sien Mattheus, 25:34 en 7:21-24 en 19:16-21; John 14:15; en eerste brief van Johannes, 3:21 en 5:1-3). Saint James skryf, "Jy sien dat die mens geregverdig word uit die werke en nie deur geloof alleen" (James, 2:24; klem bygevoeg deur ons).
Dade praat harder as woorde, maar ...
Die Skrif leer verder dat die goeie wat ons doen op aarde sal beloon word in die Hemel. Aan diegene vervolg word ter wille van Hom Jesus verklaar "Verbly en verheug jou, vir julle loon is groot in die hemel "in Mattheus 5:12, en "Pasop vir die beoefening van jou vroomheid voor die mense om gesien te word deur hulle, want dan sal jy geen beloning van julle Vader wat in die hemele het" in Mattheus 6:1; sien Mattheus, 5:46 en 6:19-20; Saint Paulus se briewe aan die Korintiërs (5:10) en Hebreërs (6:10); eerste brief van Petrus (4:8) en die Boek van Openbaring, 14:13.
Weer, Dit is belangrik om te onthou dat die meriete wat ons ontvang kom nie uit die geskiedenis in en van hulself, maar van die Wet van Christus se redding dood op Golgota. Soos Jesus gesê, "Ek is die wingerdstok, jy is die takke. Hy wat in My bly, en Ek in hom, dit is hy wat hy dra veel vrug, want sonder My kan julle niks doen nie. "Sien Johannes se Evangelie, 15:5, en Paulus se brief aan die Phillipians, 4:13.
hierdie (baie) Katolieke interpretasie van die Skrif en die algemene begrip van redding is geverifieer deur die vroeë Christelike historiese geskrifte. Byvoorbeeld, Saint Justin die Martelaar verduidelik in oor 150 NC, byvoorbeeld, "Elke mens sal die ewige straf of beloning wat sy optrede verdien ontvang" (Eerste Apologie 12). Origen het in oor 230, "Elkeen wat sterf in sy sondes, selfs al is hy voorgee om te glo in Christus, nie werklik glo in Hom; en selfs al is dit wat sonder werke bestaan ​​geloof genoem word, so 'n geloof is dood op sigself, soos ons lees in die brief dra die naam van James (2:17)" (Kommentaar op Johannes 19:6).
Deur geloof alleen? Nie heeltemaal nie.
Sommige probeer om te wys dat geloof alleen is genoeg vir redding deur verwysing brief Saint Paul's aan die Efesiërs, 2:8-9: "Want uit genade is julle gered, deur die geloof; en dit is nie jou eie toedoen, dit is die gawe van God-nie as gevolg van werke, sodat niemand mag roem nie. "Maar, wat sin moet lees in konteks.
Paulus veroordeel die gees agter die werke meer as die werke self, teregwys Joodse Christene vir vermoed sal hulle eenvoudig gered word op grond van hul nakoming van die wet. Hierdie soort van wettiese denke stel 'n streng kneg-meester verhouding met God, asof een hom kan nader op die Oordeelsdag en betaling eis vir dienste gelewer, vermindering van verlossing aan 'n soort van geestelike sake transaksie! Om hierdie soort van denke Paulus bestry, "Vir die besnydenis tel vir niks en onbesnedene, maar hou die gebooie van God,"Wat duidelik te kenne dat aksies. Sien Paulus se eerste brief aan die Korintiërs, 7:19, en sy briewe aan die Romeine, 13:8-10, en Galasiërs, 5:6 en 6:15.
Volgens Paul, 'n mens se geloof is om uit te leef deur werke van liefde, "Geloof wat deur die liefde" (per Galasiërs, 5:6). Dat Paulus geglo goeie werke is noodsaaklik vir redding is duidelik in die vers onmiddellik na Efesiërs 2:9, wat bepaal, "Ons is sy maaksel, geskape in Christus Jesus tot goeie werke, wat God voorberei het,, sodat ons daarin kan wandel. "
Verder, In sy brief aan die Romeine, hy het geskryf, "Want Hy sal vergeld aan elkeen volgens sy werke: aan diegene wat deur volharding in goeie werke te soek heerlikheid, eer en onverganklikheid, Hy sal die ewige lewe te gee; maar vir diegene wat eiesinnig en aan die waarheid nie gehoorsaam te wees, maar gehoorsaam boosheid, daar sal die toorn en die grimmigheid wees. … Dit is nie die hoorders van die wet wat regverdig voor God, maar die daders van die wet wat geregverdig sal word nie " (sien verse 2:6-9, 13).
Paulus noem die volgelinge van Christus bo die status van blote dienaars om te styg en word aangenome kinders van God (sien Romeine, 8:14); aan Hom gehoorsaam te wees nie uit verpligting of vrees, maar uit liefde.3 Die Christene werke uit te voer, dan, is nie dié van werknemers swaar kry vir 'n loon, maar van kinders liefdevol neig om sake van hulle vader. Om nalaat om goed te doen, dus, is om te misluk om God lief te hê.
Dink dit op hierdie manier: God is liefdadigheid, so om God lief te hê en op te tree as hy sou behels liefdadigheid aan ander. So, Die twee "grootste" gebooie–lief vir God en jou naaste liefhê–wedersyds mekaar ondersteun.
'Geloof alleen' in die Bybel?
Ironies, al, soos ons hierbo aangehaal, die een plek waar die frase "geloof alleen" verskyn in die Skrif is in die Brief van Jakobus, wat bepaal, "Jy sien dat die mens geregverdig word uit die werke en nie deur geloof alleen " (2:24, klem bygevoeg), wat, natuurlik, is presies die teenoorgestelde dat sommige wil hê dat julle glo.
Geen wonder dat sommige het probeer om die Saint James verwyder' Brief van die Bybel om hul vermoedens oor verlossing ondersteun.
Wanneer Paulus genoem dat geloof is belangrik, Hy het dit gedoen om te beklemtoon dat waarnemende reg is nie genoeg. Dit moet gedoen word om die regte redes. James beklemtoon die behoefte om te volhard in die liefde. Hul leringe is nie onderling uitsluitend; hulle is aanvullend.
Dit is nie moontlik om die geloof sonder werke skei as werke is die voltooiing van die geloof (sien James, 2:22). In werklikheid, St. James, (2:17), geloof sonder die werke is nutteloos. Ons sou argumenteer, betekenisloos en leeg.
In som, deur Sy dood, Jesus het tevredenheid met God; Hy betaal die volle prys van die mens se verlossing. Die Here verdien oneindig meer meriete as nodig sou wees om elke mens wat ooit geleef het te red of ooit sal lewe; en niks meer is nodig. En tog terselfdertyd God nooi man om deel te neem in Sy werk van verlossing (sien Paulus se brief aan die Kolossense, 1:24, en eerste brief van Johannes, 3:16), net soos 'n menslike vader sy kind kan vra om hom by te staan ​​in sy werk, selfs al het hy die werk beter en meer doeltreffend kan doen op sy eie.
God wil hê dat ons om deel te neem in sy werk, nie uit nood, maar uit liefde en die begeerte om waardigheid skenk aan ons sodat ons meer as diere. Om te sê dat goeie werke is wat nodig is vir redding is nie om Christus se offer verkleineer, maar om dit aan te wend. Op dié manier, dit is nie deur ons eie meriete dat ons geroep is om, dra uit, en voltooi goeie werke, maar dit is deur die erkenning dat dit deur middel van die pogings en wat Christus gewen vir ons aan die Kruis.
"Hy wat die aarde opgeskort is opgeskort,"Skryf Saint Melito van Sardis in oor 170 NC; "Hy wat die hemele vasgestel is vaste; Hy wat alle dinge vasgemaak is vasgemaak aan die hout; die Meester is woedend; God is vermoor " (Paschalis Homilie). ↩
Saint Justin die Martelaar (d. soos. 165) waargeneem hoe die vorm van die Kruis, "Die grootste simbool van (Christus se) mag en gesag,"Is universeel weerspieël regdeur die menslike wêreld, in die maste van skepe, in ploeë en gereedskap, en selfs in die menslike figuur self (Eerste Apologie 55). Die vroeë Christene gereeld gemaak die vrome gebaar bekend as die teken van die Kruis, wat vandag volhard as een van die mees onderskeidende punte van die Christelike geloof. Die Bybelse presedent vir die teken van die Kruis is gevind in gedeeltes wat te doen het met die getroue ontvangs van 'n beskermende merk op hulle voorhoof, soos Ezekiel (9:4) in die Ou Testament en die Boek van Openbaring (7:3 en 9:4) in die Nuwe Testament. Die ondersteuning vir die teken van die Kruis was sterk en universele vanaf 'n vroeë datum (sien Tertullianus Die Crown 3:4; My Vrou 5:8; Saint Cyprianus van Carthago, getuienisse 2:22; Lactantius, Die Goddelike Institute 4:26; Saint Athanasius, Verhandeling oor die menswording van die Woord 47:2; Jerome, brief 130:9, et al.). ↩
Pous Clemens XI (1713) geskryf, "God beloon niks anders as liefde; vir liefdadigheid alleen eer God." ↩