Breinskade deur Tertius Fourie | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Asseblief ek wil dit nie sien nie. Ek wil nie die woorde hoor wat my siel soos ’n motgevrete marjonet oor ’n vlam heen en weer laat swaai nie. Ek kan nie na hulle twee se gesigte kyk nie – dit voel of die hitte op die sinkdak net al hoe erger word. Totdat my hart in my keel oopbars en die eter soos goedkoop koeldrank oor ’n warm teerpad stroom.
Die klou vou weer om my keel. Na weke se voorspoed is die naels weer in hulle volle morbiditeit geklee en die klou oorgetrek met die vel van ’n goedkoop slet. Asseblief, nie so hard nie. As jy my dan moet wurg, gee my net eers kans om my kop skoon te kry van al daardie kak. Ek hoor nou nog die statiese geraas wat denkbeeldige vensters deur slapende oë tot vlymskerp splinters verdoem.
Die ruiter voed sy siek asem deur my naelstring. My kop sak moeg op my bors neer. My hande is te dom om pyn te voel. Ek gee ’n paar stuiptrekkings en dan is alles stil…
Net soos die motor om die draai gaan, gaan hulle weer traak-my-nie-agtig uitklim en my seënwense onder hulle voete vertrap. Ek moet my bokpoot versteek. Hulle sal my hang. My brand. My vergiftig. My skiet. My verkrag. My molesteer. My in die veld los vir die roofvoëls.
Hoeveel goed word weggesteek? Gekrap. Gesny. Ontlont. Weer plofbaar gemaak. Hoeveel keer ontplof die karkas in my gesig en trek die bloed in sewe windrigtings om my gesig net weer te bevlek. Sodat ek neerval en sê: “Ek is skuldig. Skiet my teregstellingstyl deur die agterkop…”
van die beste beeldspraak, ooit, elke sin behou intens vergelyking, wat verskriklike surrealistiese prente in my verbeelding verf.
4 jaar 1 maand 2 dae 12 ure oud