Leer om met ons innerlike oor te luister
In volwassenheid sien ons dikwels verantwoordelikheid as iets vreesaanjaend. Hoekom moet ons die grond grawe wanneer die weer onaangenaam is? Ons sien aktiwiteite slegs as verpligtinge, en ons stamp teen ons lot. Maar daar is 'n vreugde om in harmonie met die regte tyd te werk. Wanneer ons dinge net by die regte geleentheid doen en daardie pogings later vrug dra, is die bevrediging geweldig. - Deng Ming-Dao - 365 Tao Daaglikse Meditasies
As jy grootgeword het in 'n huis waar jy verwaarloos is of voortdurend aan die einde van 'n wen-verloor situasie, sal jy probeer om reaksie en verantwoordelikheid in jouself te bou, terwyl jy dit in jou huishouding probeer handhaaf - - Nie 'n maklike taak op enige manier nie, maar een wat jy kan hanteer.
Kies om Responsief te wees
Jy kan die keuse maak om jou gesin dinamiese na gesondheid en spiritualiteit te verander. Dit hang van jou af. Sien dit uit as 'n geweldige uitdaging en geleentheid, as 'n ander belangrike aspek van die pad van ouerskap, as jy kies om dit so te sien.
Die fondament wat jy nou lê, al word jy soms teruggegee, sal eers in die toekoms sterker word. En dink net: Teen die tyd dat jy oupa is, sal dit alles natuurlik vir jou kom, sodat jy jou kinders selfs meer kan help en die fondamente van jou kleinkinders in hierdie beginsels sal vanselfsprekend deur hulle aanvaar word.
As jy hierdie aarde verlaat, sal dit wees met die wete dat jy deur jou stryd geslagte van ongesonde, onbeskaamde maniere van wese verander het en al die mense wat binne die invloedskring van jou kinders, jou kleinkinders en toekoms kom, beïnvloed het. nageslag. Dit is nogal 'n nalatenskap.
Die sleutel luister
Die sleutelsteen leer hoe om te luister. Soos Steven Covey sê, "Soek eers om te verstaan, dan om dit te verstaan." Dit is moeilik as jy, soos baie van ons, nie groot geword het met 'n model vir effektiewe luister nie. Meeste van die tyd wag baie van ons net vir die ander persoon om te praat sodat ons kan sê wat op ons eie gedagtes is. Die ander persoon doen dieselfde, so gesprekke kan onbevredigend wees, en hulle kan in argumente eskaleer omdat niemand luister nie.
Luister behels al jou sintuie, fisies en geestelik. Dit beteken dat jy by die ander persoon met jou hele wese bywoon, en reageer op wat sy regtig en nuuskierig sê. Om gehoor te voel, het mense sagte kontak nodig (nie blink of staar nie). Skakel die televisie of ander afleidings af; Miskien gaan in 'n kamer waar net die twee van julle kan praat. Gee noukeurig aandag aan die ander persoon se aanwysings - of dit jou eggenoot, 'n vriend, ouer, werknemer of kind is. Let op hul liggaamstaal; neergeslaan oë of senuwee gebare of 'n houding van verdediging dui dikwels op skaamte, woede of wantroue. Moenie van kinders verwag om jou oogkontak te ontmoet nie; dit is te beledig met krag vir hulle, en dikwels moet hulle wegkyk. Ek onthou al te goed die ouerkant van die vyftigerjare en sestigerjare: "Kyk na my as ek met jou praat!" Dit is eers gesê toe die ouer lesgegee of geskree het by die kind, het die oogkontak natuurlik verband gehou met vrees, ontwapening en skaamte.
Ontspan en vertraag. Dit is goed as die persoon wat met jou praat, kwaad of benoud is - dit beteken nie dat jy ook so moet voel nie. Wanneer jy bemagtig word, wil jy verstaan ​​hoe hulle voel en hoekom, selfs as jy of jou woorde of dade die bron van hul nood kan wees.
Dit geld nie net vir moeilike situasies nie. Leidrade sal jou vertel die persoon wil regtig gehoor word. Miskien het hulle 'n goeie prestasie of goeie nuus gehad om te deel. Tog is die behoefte om geluister te word, diep, en dit is een van die grootste gawes wat jy aan 'n ander persoon kan gee.
Leer om te luister, behels ook om te leer hoe om terug te voed wat jy hoor. Die verkeerde manier om dit te doen is deur presies te skeur wat die persoon sê. Almal weet wanneer 'n "tegniek" op hulle gebruik word, en byna almal weerstaan ​​dit. Jou doel is om werklik te verstaan ​​wat daardie persoon jou vertel, so jy sê dinge soos, "So, dit klink soos wat jy sê is ..." en voltooi die sin in jou eie woorde. Hulle mag sê, "Nee! Glad nie ..." en probeer om hulself duidelik te maak.
Een van die ergste dinge wat jy kan doen, is om op die verdediging te gaan en reg te stel of te argumenteer. Jy kan om verskoning vra vir nie begrip of misverstand en verseker die persoon wat jy regtig van hulle standpunt wil verstaan ​​en daarom probeer jy terug te herhaal wat jy dink jy hoor. As jy leer hoe om dit te doen, sal jy vind dat jy 'n reuse stap geneem het om 'n beter ouer te word, en 'n meer bemagtigde, gegronde persoon.
Luister ook jou antwoord op wat jy hoor. Meeste van die tyd wil jy jou oordele en opinies uit jou antwoorde hou, tensy hulle gevra word - en selfs dan, bemoedig hulle met: "Dit mag dalk nie vir jou wees nie, maar ..." of, "Dis net my oordeel uit die bokant van my kop, maar ek dink ... "Die meeste van die tyd wil jy reageer deur dinge soos:
* Dit moes pynlik gewees het.
* "Wow. Dit moet regtig moeilik wees om uit te vind."
* "Ek kan sien hoe opgewonde jy daaroor is! Wat 'n geleentheid!"
U kan ook vrae vra om vrae te stel. Dit vertel die persoon wat jy regtig gehoor het wat hulle gesê het en is werklik geïnteresseerd in hul denkproses.
As jy ontdek dat die persoon se behoefte is om iets te kommunikeer wat jy gedoen het of gesê het wat hulle een of ander manier seermaak, moet jy jou verdedigings ontspan en loslaat. Indien nodig, maak in gedagte dat dit iemand anders is waaroor hulle praat, sodat jy regtig daar kan wees, om hul pyn te hoor en van hul standpunt te verstaan ​​wat gebeur het.
As jy die "skuldige" is, moet jou reaksie meer wees as om net empaties te hê met hoe hulle voel. As jy dit doen, sal hulle weggedoen word, of hulle voel verdedig of erger. Jy moet diep in jouself gaan om werklik te verstaan ​​dat jy doelbewus of nie, jy het gebroke vertroue met hierdie persoon, en hulle het 'n ware, oog-tot-oog verskoning nodig. Daarbenewens moet jy vra wat jy kan doen om vergoeding te maak. En drukkies doen nie seermaak nie.
Dit maak nie saak as jy glo hulle is reg of verkeerd nie. As iemand seergemaak word deur wat jy sê of doen, is dit 'n feit, en om hierdie beginsel te oefen, moet jy jou berou uitdruk oor die feit dat hulle seergemaak het. As jy moet verduidelik hoekom jy gesê het of gedoen het wat jy gedoen het, hoe die seer was onbedoeld of 'n misverstand, red dit later, of wanneer jy seker is, het die ander persoon gehoor en verstaan, en hulle is seker jy is baie jammer dat hulle hulle seergemaak het. Begin met iets soos, "Ek probeer nie om jou te verskoon of regverdig nie, maar ek is nog baie jammer. Maar ek wil seker maak dat jy verstaan ​​waar ek vandaan kom toe ek dit gedoen het."
Indien nodig, vra die persoon om terug te voed na wat hulle hoor, sodat jy seker is dat hulle nie weer seergemaak word nie. As die eindresultaat van jou luistersessie nie herenig word nie, met almal beter voel, met niks wat in die lug hang nie, moet jy weer teruggaan, en probeer weer. Dit neem tyd, veral as jy hulle nie gemodelleer het nie, om die uiterlike vaardighede te ontwikkel wat jou aangebore, innerlike sensitiwiteit teenoor ander toon.
Reageer vs Reageer
Die oomblik tussen stimulus en reaksie is die waardevolle oomblik wanneer vertroue gebou of gebreek word. Ons moet onsself oplei om in daardie oomblik te breek, reflekteer en reageer eerder as om te reageer op wat gedoen of gesê word. Soms beteken dit dat ons 'n tyd nodig moet hê vir onsself, om kalm te wees, te ontspan, en ons antwoord bewustelik te kies, eerder as om te reageer soos ons wil hê by 'n bysteek of slangbyt.
Chungliang Al Huang sê: "Een beginsel in die praktyk van Tai Chi is dat u energie natuurlik sal herstel, tensy u onderbreek." Hierdie beginsel, miskien meer as al die ander, vereis dat ons volwassenes moet wees, om ons doelbewus te herprobeer om op 'n diep denkende, empatiese manier aan die mense rondom ons te reageer - selfs al lyk ons ​​die enigste "gegroei -op "teenwoordig in 'n kamer vol volwassenes.
Die groot sielkundige Carl Rogers het gesê dat die ware kommunikator die ander in staat stel om gevoelens te verken en te volwasse. Hy was die eerste wat die kerntoestande wat nodig is vir 'n positiewe, helpende verhouding, beskryf. Dit sluit in onvoorwaardelike positiewe beskouing (respek), egtheid en empatie (ware begrip, vanuit die ander persoon se oogpunt).
Respek beteken dat jy die ander persoon aanvaar soos sy is en jy gee om hoe sy voel. Sy hoef nie te verander om jou respek te verdien nie.
Genuiniteit beteken dat jy as 'n ware, outentieke persoon kom, nie 'n "rol" nie. Jy is regverdig en opreg. Jy laat mense weet wie jy is en waarvoor jy staan ​​op maniere wat vriendelik en medelydend is, eerder as veroordelend of argumentatief.
Empatie is die vermoë om te voel wat ander voel en om ander se ervarings as geldig te aanvaar. Jy kan 'n empatiese persoon met jou gevoelens vertrou. 'N Empatiese persoon oordeel nie hoe jy voel nie, vertel jou hoe jy voel of moet voel, jou analiseer of skinder aan ander oor jou gevoelens wat vertroulik gesê word.
As volwassenes het ons die keuse om te beweeg van kinderlike vreugde, wonder en pret tot volwasse redenering, sensitiwiteit, en die vermoë om grense te stel. Om volledig te reageer, sluit in om maklik te leer en natuurlik tussen hierdie pole te beweeg - van ons eie wil, nie omdat buitemagte dit in ons veroorsaak nie.
Om reageer te wees, is meer as die vermoë om sensitief op jou omgewing te reageer. Dit is die vermoë om verantwoordelikheid vir jou lewe te neem, om te onthou om omstandighede en ander mense te blameer vir alles wat in jou lewe gebeur. Dit is ook 'n volwasse beginsel om te oefen, want dit blyk dikwels dat omstandighede en ander mense verantwoordelik is vir baie van wat met jou gebeur. Maar jy is ook verantwoordelik. Die uitdaging is om verantwoordelikheid vir jou deel te neem in wat ook al gebeur, en om die deel van jou te sien wat moet verander sodat die externale kan verander.
As jy in die kinderjare baie skande ondervind het, kan hierdie beginsel moeilik wees om te bemeester. Daar kan onbewuste prosesse aan die gang kom wat jy nie eers verstaan ​​nie, help om probleme vir jou te skep - steeds die verantwoordelikheid vir hulle vierkantig op jou eie skouers is die eerste stap. Die skoonheid daarvan is dat jy ook die dinge wat jy nie verantwoordelik is vir diegene wat is, vrylaat nie. Ons is nie verantwoordelik vir die woorde en optrede van ons ouers nie. Tog kan ons ons ouers net so lank skuld as ons ons humeur nie kan beheer nie. Op een of ander tyd moet ons die verantwoordelikheid neem om te leer hoe om dit te doen, en dan dit aan ons kinders te leer as dit nie aan ons geleer is nie. Dieselfde beginsel geld in baie ander areas van die lewe, fisies, emosioneel en geestelik.
Laat gaan van rolle
Een keer toe my kind vier was, was hy filosofies in die bad - iets oor die bad het sy geestelike natuur uitgebring - en hy het my gevra: "Mamma, weet jy jy het 'n binne-oor?"
"Ja ..." Ek het gedink miskien het hy geleer van die struktuur van die oor van 'n boek of van Sesame Street.
"Waar is dit?" het hy gevra. Die manier waarop hy my op die oog gebring het en die korrekte antwoord verwag het, het my aan my geestelike onderwyser herinner. Ek het stil gesê: "In jou kop?"
Hy het met groot medelye en wysheid na my gekyk, en 'n bietjie vermaak, net soos my onderwyser sou hê.
"Nee, dom, dis in jou hart."
Hy het soos 'n ander vierjarige met sy rubber-ducky gespeel terwyl ek in sprakeloos wonder in die ou wysheid van my grootste onderwyser was.
Om na ons kinders uit ons harte te luister, moet ons op die oomblik van ons ouers en mentorrolle loslaat en net een luister na die behoeftes, opinies of wysheid van 'n ander. Soms is die grootste reaksie respekvolle stilte, of om die kind terugvoering te gee, soos: "Soms is jy so wys, dit blaas my net weg."
Herdruk met toestemming (© 1999) van die uitgewer,
Nuwe Wêreldbiblioteek, Novato, Kalifornië, VSA 94949.
Die pad van Ouerskap: Twaalf beginsels om jou reis te lei
deur Vimala McClure.
Die definisie van "familie" - om nie familiestrukture en waardes te noem nie - verander met blitsspoed. Volwassenes soek nuwe betekenis om hulle te lei in hul rol as ouers. Hierdie boek bied 12-beginsels gebaseer op t'ai chi om die ervaring bevredigend en verhelderend te maak.
Vimala McClure, internasionaal bekende skrywer van Die Tao van Moeders en Babasmassage: 'n Handboek vir liefdevolle ouers, was 'n ywerige student van oosterse wysheid oor haar volwasse lewe. Sy het meer as agt en twintig jaar joga en meditasie bestudeer, beoefen en geleer. Vir meer as 'n dekade het sy die filosofie van Taoïsme en die vechtkuns waarop dit gebaseer is, T'ai Chi bestudeer. Sy is die stigter van die Int'l Assn. vir babasmassage.