Die Viking-slawehandel - Artikels - 2022
Deur Clare Downham
Geskiedenis Ierland, Vol. 17: 3 (Mei / Junie 2009)
Inleiding: Die gewildheid van die 'Sea Stallion of Glendalough' as ​​media-item en besoekersaantrekkingskrag dui op 'n redelik gewilde persepsie van vikings in Ierland se verlede. Hulle kan beskou word as waaieragtige avonturiers, vakmanne en handelaars wat 'n Middeleeuse weergawe van die 'Celtic Tiger'-ekonomie bekendgestel het. Hierdie sienings floreer saam met 'n ouer siening van Vikings as bloeddorstige heidene, hel gebuig oor plundering en vernietiging.
Die beoefening van slawerny deur vikings in Ierland kan insgelyks op twee maniere geïnterpreteer word; dit was 'n handel wat reeds goed gevestig was in die Middeleeuse Ierland en Brittanje waarin Skandinawiese entrepreneurs geen slegter rol gespeel het nie, of daar kan aangevoer word dat daar iets opvallend afskuwelik was aan die omvang en aard van die verkryging en verkoop van die Vikings van menslike vrag. Ons het 'n groot hoeveelheid bewyse vir Viking-slawerny in Ierland wat in hierdie debat gebring kan word.
Slawerny was 'n kenmerk van die Ierse samelewing lank voordat die vikings aangekom het. St Patrick is die eerste keer as gevangene na Ierland gebring, en slawe wat oor die Ierse See inval, word getuig (in beide rigtings) in die tyd toe die Romeinse mag in Brittanje ineengestort het. Daar is egter geen bewyse van grootskaalse slaafaanvalle in Ierland in die eeu voor die eerste aanvalle van die Vikings nie. Slawe is nietemin op ander maniere verkry; as krygsgevangenes, of in plaas van skuld wat nie betaal kon word nie. Daarbenewens het ouers hul kinders soms verkoop as slaapplek as 'n desperate maatreël tydens tye van hongersnood.
Toe vikings die kus van Ierland kom aanval, was mense saam met kerklike metaalwerk en beeste draagbare goedere wat in skepe vervoer kon word. 'The Annals of Ulster' neem op in die jaar 821 dat 'n klopjag op Howth (Co. Dublin) toegeslaan is en ''n groot buit vroue is weggevoer'. Viking-leiers het ook besef dat hulle 'n vinnige en groot wins kon behaal deur gevangenes met hoë status terug te gee na hul gemeenskappe of gesinne. Van die 830's af is beslag gelê op 'n aantal hoë profielfigure (gewoonlik konings of biskoppe) wat later vrygelaat is (vermoedelik teen betaling) of wat 'op die skepe' van die Vikings doodgemaak is - miskien omdat gyselaarsonderhandelinge misluk het of omdat die gevangenes gekies het 'n stryd te voer.
'N Merkwaardige weergawe van 'n individu se bemoeienis deur die vikings kan gevind word in die' Life of Saint Findan '. Hierdie verslag is geskryf sedert die laat negende eeu. Dit vertel hoe Findan ('n man van adellike stamme uit Leinster) gestuur is om sy suster, wat deur die Vikings geneem is, los te koop. Dinge het sleg gegaan en Findan is self gevange geneem, hoewel sommige van die Vikings aangevoer het dat dit verkeerd was om op onderhandelaars beslag te lê, en hy is gou bevry. Desondanks is Findan by 'n ander geleentheid deur die Vikings geneem en na die Orkney-eilande gebring waar hy uiteindelik ontsnap en na die vasteland beweeg. 'N Merkwaardige kenmerk van die verslag is dat Findan se tweede gevangenskap deur 'n Ierse samesweerder aangehelp is. Politieke alliansies tussen vikings en Iere word in die annale van die 840's opgeteken. In die tiende en elfde eeu hoor ons van Ierse konings wat gevangenes versamel as die buit van die oorlog, vermoedelik, sodat hulle ook voordeel kan trek uit die ontluikende slawemarkte wat in die belangrikste hawens van Ierland gevestig is.
Sien ook:Vikings het 'n klopjag gedoen op kloosters om die vraag na hofdienaars in die ooste te voorsien