ULTRAKLANK VIR UTERIENE MYOMA - GINEKOLOGIE - 2019
Die dwelm Decamevit: instruksies vir gebruik, samestelling, resensies, analoga
Ek wil nie hê nie! Ek sal nie! Moenie! Ek self! krisis van drie jaar: tekens van krisis en hoe om dit te oorkom
Buik hoes in 'n kind, hoe om te behandel
Estradiol in IVF: standaarde in die tabel en eienskappe
Wat beteken die vroulike naam Agnieszka
Oefeninge vir die maag na bevalling
Vir watter doel word Duphaston voorgeskryf vir uteriene toon, reëls vir die neem
Oorsig van effektiewe salf vir sproei by vroue
Sit vir borsvoeding: top 8 vorm foto en video
Spontane aborsie: oorsake, simptome en terapie
Perthes-siekte (osteochondropatie van die heupgewrig) by kinders: oorsake en simptome van die siekte, behandelingsbeginsels
Diepte van die vagina: wat is die afmetings van die vagina, klitoris en labia?
Wat om te doen as die kind nie die bors vat nie, psige en huil
Hoe ultraklank kan help in die ondersoek van uteriene fibroids
Ultraklank diagnose is tans baie insiggewende metode. Hierdie navorsingsmetode word wyd in verskeie velde gebruik. Siektes van die voortplantingstelsel by vroue is geen uitsondering nie. Dit word hoofsaaklik gebruik om siektes te diagnoseer en te bevestig. Soos bekend oor tyd, is die siekte slegs vorderend en daar is 'n toename in patologiese foci. Hierdie feit bevestig dat ultraklankondersoek van die klein bekken in die geval van baarmoeder-mioma dit moontlik sal maak om die lokalisering te identifiseer en die grootte van myoma te bepaal.
Nadat die dokter hierdie metode van navorsing voorskryf, het 'n vrou 'n aantal vrae. Hoe kan ultraklank met baarmoedermoma? 'N Belangrike vraag is wanneer dit beter is om ultraklank vir uteriene myoma te doen?
Uteriene fibroids kan met hierdie metode van ondersoek gevisualiseer word as gevolg van die feit dat die ultraklank sensor 'n sensor gebruik wat 'n ultrasoniese golf oordra. So 'n golf word weerspieël op verskillende intensiteite, afhangende van watter stof dit weerspieël. In die meeste gevalle, baarmoeder fibroids op ultraklank het 'n hoër graad van echogeniciteit.
Transabdominale navorsingsmetode word uitgevoer met behulp van 'n sensor wat op die anterior abdominale wand geleë is. Met hierdie metode kry die dokter 'n beeld van nie net die orgaan van belang nie, maar ook 'n volledige oorsig van die pelviese organe. Hierdie voordeel stel u in staat om die mate van skade en effekte op buurorgane te bepaal. En dit is ook moontlik om die toestand van die liggaam van die uterus te sien, bepaal die nommer en grootte van die nodus. Hierdie navorsingsmetode is nie-indringend, heeltemal pynloos en vereis nie spesiale opleiding nie. Maar vir meer akkurate visualisering voor die prosedure is om die blaas te vul.
Met behulp van die transabdominale metode word miomondes bepaal om nie meer as 1,5 sentimeter groot te wees nie.
Maar ten spyte van al die voordele, is die metode nie altyd insiggewend nie. Dit is omdat die deurgang van ultraklankgolwe vetweefsel op die abdominale wand voorkom en dit bied 'n probleem om 'n prentjie van die orgaan te verskaf. Ook, 'n transabdominale sensor het 'n laer golffrekwensie as 'n transvaginale sensor. Daarom word in die meeste gevalle transvaginale ondersoek uitgevoer.
Transvaginale ultraklank is ook gebaseer op die werking van ultraklankgolwe wat uit organe weerspieël word. Die sensor is 'n spesiale vorm wat direk in die vagina geplaas word. Hierdie diagnostiese metode is mees insiggewend vir ginekologiese siektes. In die geval waar transvaginale ultraklank 'n baarmoedermoma het, kan u die grootte en ligging van die myoma node, sowel as die struktuur daarvan, gelyktydig bepaal. Aansienlike inligting inhoud wanneer die vaginale sensor gebruik word, word geregverdig deur die feit dat die golwe die minste struikelblokke oorwin.
En tog, wanneer om ultraklank vir uteriene myoma te doen.
Die mees insiggewende tydperk vir ultraklankondersoek vir die teenwoordigheid van uteriene fibroïede is die eerste fase van die menstruele siklus. Die gevolg van die ultraklankondersoek van baarmoederfibroïede hang af van watter dag van die siklus die studie uitgevoer is. In die eerste fase word die endometrium van die baarmoeder dun en maak dit moontlik om die myoma node, insluitende die klein grootte, te bepaal. Dit val op die 5-7 dag van die menstruele siklus. Indien die baarmoeder fibroïede vermoed word, moet 'n beplande ultraklankondersoek in die laaste fase van die siklus uitgevoer word. Omdat die endometrium in hierdie fase verdik en gevolglik is die uteriene fibroid goed gevisualiseer. Wanneer dit in hierdie tydperk beter is om ultraklank te doen. In die laaste fase is die mees insiggewende dag die tydperk vanaf 18-24 dae na die menstruele siklus.
As uteriene fibroïede gevind word in 'n vrou wat 'n swangerskap beplan, kan 'n ultraklankdiagnose uitgevoer word met behulp van 'n driedimensionele en vier-dimensionele formaat. Hierdie studie kan alle aanduiders van myoma node (tipe, struktuur, lokalisering, grootte), sy topografiese ligging, evalueer. Al hierdie data maak dit moontlik om die moontlikheid van swangerskap te voorspel of om die taktiek van behandeling te bepaal. 3D- en 4D-diagnostiek kan die verloop van die operasie meer akkuraat bepaal, indien nodig.
Doppler sonografie is nog 'n metode van ultraklank diagnose. Met behulp van die sensor word bloedtoevoer na die organe waargeneem. Insluitende die uterus. Danksy hierdie navorsingsmetode kan mens die vaatularisering van die myoma node beoordeel, wat die aard van die vorming bepaal. Met 'n groot aantal vaartuie eet die nodus goed en groei dit vinnig. Die vinnige groei van die nodus dui op 'n moontlike maligniteit van die neoplasma.
Daar is nog 'n kombinasie van ultraklank diagnose. Hierdie soort navorsing word selde uitgevoer, aangesien daar eerder 'n transvaginale en transabdominale studie is. Die metode van histerografie word gebruik in die geval wanneer dit nodig is om die buitelyne van die myoma gasheer te visualiseer. Bepaal die teenwoordigheid van proliferasie van die nidus in gesonde weefsel. Ook met die bekendstelling van 'n kontrasmiddel, in die vorm van 'n spesiale oplossing, word die eenvormigheid van die myoma node bepaal. As gevolg hiervan word sy benigne of kwaadaardige groei bepaal.
In die geval waar baarmoeder fibroids bevestig word. Ultraklank, wanneer om te doen.
Die frekwensie van die studie hang af van die stadium van ontwikkeling van die siekte sowel as die plek van lokalisering. Dit is ook belangrik om die kliniese manifestasies te oorweeg. In elk geval is dit nodig om die ontwikkeling van die myoma node te beheer totdat die behandelingstaktiek bepaal word.
Voorbereiding vir ultraklank
Na 'n voordiagnose van baarmoeder-fibroïede moet dit bevestig word. Die mees akkurate verifikasie metode is ultraklank. Danksy hierdie diagnostiese metode kan die behandelende geneesheer die aantal mitomatiese nodusse, hul grootte en lokalisering akkuraat bepaal. Dit maak dit moontlik om die taktiek van behandeling en verdere voorspelling korrek te bepaal. Pasiënte het 'n vraag: hoe om voor te berei vir 'n ultraklank van die baarmoeder met myoma?
Daar is drie metodes wat gebruik word in die diagnose van hierdie siekte. Die eerste hiervan is 'n transabdominale studie wat deur die abdominale wand uitgevoer word. 'N Transvaginale ondersoek, wat uitgevoer word deur 'n sensor wat in die vagina geplaas word, word ook gebruik. En die mees insiggewende sal 'n ultraklankskandering wees of, soos dit ook genoem word, ultrasonografie. Tydens hierdie diagnostiese metode word die sensor direk in die baarmoederholte geplaas, terwyl dit gaar is met sout.
Trouens, voorbereiding vir ultraklankondersoek van die baarmoeder met myoma het geen probleme nie en vereis nie buitehulp nie. In die eerste plek moet daarop gelet word dat die beste tyd vir ultraklankdiagnostiek die eerste fase van die menstruele siklus is, aangesien die endometrium dunner is gedurende hierdie tydperk. Hierdie fase val op die 5-7 dag van die menstruele siklus. Hiermee kan u die lokalisering van myoma node akkuraat bepaal. In die geval van die ontwikkeling van 'n submukusnodus, is dit beter om aan die einde van die siklus 'n studie te doen, wanneer die endometrium dikker word, ongeveer 18-25 dae na die menstruele siklus.
In die meeste gevalle word 'n transvaginale diagnostiese ultraklank van uteriene fibroïdes uitgevoer. Hoe om dit voor te berei? Hierdie soort navorsing word uitgevoer met 'n leë blaas, dus dit moet leeggemaak word voordat dit uitgevoer word. ook wanneer ultraklankskandering uitgevoer moet word met 'n leë blaas. Sulke metodes in sommige pasiënte veroorsaak geringe pyn. In hierdie verband, voor die prosedure, voorskryf die dokter kalmerende middels. Maar die transabdominale ondersoek word uitgevoer met 'n volle blaas.
Die gevolgtrekking van ultraklankdiagnose word gemaak op grond van wat sonografiese tekens van fibroïede verkry is. Wat is dit? Die prentjie verkry as gevolg van refleksie van ultrasoniese golwe uit die weefsels van interne organe. Daarom weerspieël digter weefsels sterker, terwyl los en veranderde weefsels deur middel van ultraklank deur hulle oorgedra word en minder reflekteer.
Echo aanduidings van baarmoeder fibroids, wat is dit en hoe lyk dit op die skerm van 'n ultraklankmasjien? 'N Kenmerkende beeld in baarmoedermoma is die definisie van neoplasmas in die myometrium, wat op sy beurt lyk soos gedeeltes van medium en verminderde echogeniteit. Weens die teenwoordigheid van onderwys, kan die bene van die baarmoeder vervorm word. Die echogeniteit van die vang hang direk af van watter weefsel daarin heers. Dus, hoë echogeniteit sal kenmerkend wees van miomatiese nodusse wat gevorm word deur bindweefsel. Echografiese manifestasies van nodusse hang ook af van hoe goed dit met bloedvate voorsien word. In die geval dat die proses van degeneratiewe verandering in die myomatiese nodus begin het. Byvoorbeeld, as daar 'n holte in die knoop is, sal dit lyk soos 'n anecho-echo patroon van baarmoeder fibroids tydens 'n ultraklank ondersoek. Wat is dit en hoekom so? Anechogenicity, kenmerk die teenwoordigheid van 'n webwerf met vloeistof, wat weer swak ultraklank weerspieël en in swart vertoon word. Opsomming, dit is opmerklik dat mens die teenwoordigheid van baarmoeder fibroïede met sulke tekens kan vermoed: Die struktuur van die myometrium is digter as die struktuur van miomatiese nodusse, wat foci van verminderde echogeniteit word. Die teenwoordigheid van die siekte word aangedui deur die volgende simptome:
ongelyke kontoer van die baarmoeder en sy ongelyke toename,
vermindering van echogeniciteit met afwisseling van hipo- en hyperecho-streke van die myometriumstruktuur,
gelewer hiperecho-vorming van 'n afgeronde vorm.
Vroue wat met baarmoeder fibroïdes gediagnoseer word, stel belang in om soveel moontlik inligting oor hul siekte te ontvang. Hulle is geïnteresseerd in die simptome en tekens van baarmoeder fibroid siekte. Foto's Uzi verkry as gevolg van hul diagnostiese toetse, probeer om te vergelyk met die foto-webwerwe. Maar moenie vergeet dat die foto's op die internet nie betroubare inligtingsbronne is nie. Alhoewel die foto in sommige gevalle die kenmerkende tekens van baarmoederfibrose kan weerspieël. Op hulle kan jy sien waar mitomatiese knope geleë kan wees. Ook in die foto kan jy redelik goed sien watter groottes die nodusse is. In die foto van vroue met baarmoedermoma is 'n toename in die buik duidelik sigbaar, wat daarop dui dat die baarmoeder groot is as gevolg van die gevorderde siekte.
Op die oomblik kan jy, met behulp van die nuutste tegnologie en moderne toerusting, wat die beeld op die skerm vertoon, sien hoe die baarmoeder fibroids na ultraklank kyk. Foto's van die prosedure wat uitgedruk is en met u gestoor word. Die ultraklankfoto's sal die struktuur, grootte en ligging van myoma node duidelik toon. Die teenwoordigheid van 'n foto van baarmoedermoma laat verdere visuele vergelyking toe tydens die behandelingsproses.
Wanneer om 'n ultraklank vir uteriene myoma te doen
Ultraklank van die baarmoeder word voorgeskryf vir die volgende indikasies:
elke ses maande - vir voorkomende doeleindes,
as 'n vrou 'n swangerskap beplan en jy moet 'n algemene prentjie van die toestand van die aanhangsels kry,
postpartum periode (ten einde patologieë te uitsluit, dikwels "aanval" vroue na bevalling),
Om die ouderdom van menopouse te bereik (as myoma teenwoordig is, kan dit afneem en verdwyn uit sig, en later transformeer in baarmoeder sarkom).
puberteit van 'n tienermeisie (om vas te stel of daar aanvanklike abnormaliteite is - en dit is moontlik as gevolg van swak ekologie, verhoogde stresfaktor, 'n aantal genetiese abnormaliteite),
aborsie of miskraam uitgestel
oormatige duur van menstruasie (oor 8-10 dae),
siklus mislukkings (insluitend te kort breek tussen maandelikse tydperke),
koliekpyne in die onderbuik en in die sy,
spotting in die tussenposes tussen menstruasie van verskillende siklusse.
Ook 'n ultraklankskandering van die baarmoeder word drie keer vir swanger vroue (op die 12de, 23ste en 30ste weke) getoon.
Hoe is die prosedure
Ultraklank van uteriene fibroids is nie net die visuele kant van dinge nie. Van groot belang is die genetiese eienskappe van 'n vrou, haar sekslewe, die ervaring van die verlede (probleme en probleme met die baarmoeder).
Myoma tree verraderlik op: aanvanklik manifesteer dit glad nie (volgens statistiek, in 85 gevalle uit honderd). En selfs in ernstige stadiums, wanneer die enigste uitweg chirurgie sal wees. En dit is op sy beurt gevaarlik vroulike onvrugbaarheid na die operasie.
Tydens die prosedure moet die spesialis aandag gee aan die volgende punte:
ongelyke kontoer van die baarmoeder,
die teenwoordigheid in die holte of spierlaag van afgeronde strukture,
rangskikking van myoma nodusse.
Die dokter moet verduidelik en die vrou betroubare inligting gee:
oor die begin en die aard van menstruasie,
of vroue in die verlede aborsies gehad het (en so ja, in watter hoeveelheid, enige inligting oor die gevolge),
oor die aantal geboortes, wat was die komplikasies tydens kraam,
Is daar enige inligting oor myoma van ander vroue in die familie?
Verwagtende inligting word van die vrou verwag. Die pasiënt self is hierin geïnteresseerd, aangesien dit volgens die resultate van die ondersoek makliker sal wees om die optimale behandeling voor te skryf.
Ultrasonografie van die baarmoeder
die skandeerder werk deur die maag,
daar is geen penetrasie in die vaginale holte nie,
Terselfdertyd word nie net die baarmoeder ondersoek nie, maar ook die byvoegsels (eierstokke),
Vir beter seinpermeeerbaarheid word 'n spesiale gel gebruik (toegepas op die onderbuik en op die sensor wat ultraklank uitstraal).
die sein van die apparaat is meer sensitief,
die resultaat is meer akkuraat
bekkenorgane (behalwe die baarmoeder) word ook ondersoek,
'n klein sensor binnedring die vaginale holte.
Beide variante van die prosedure is heeltemal pynloos. Moderne toerusting kan:
Om die aard van bloedvloei binne die fibroïede in detail te bestudeer,
akkuraat bepaal die ligging van die tumor, die grootte daarvan,
kry 'n objektiewe prentjie.
Op grond van die resultate van die ultraklank word daar besluit geneem oor verdere maatreëls. Die taak is om die degenerasie van 'n goedaardige tumor (wat fibroid) voorkom, te voorkom. In die meeste gevalle word pasiënte toegeken aan histologiese ondersoeke (histeroskopie) van fibroid nodusse.
histeroskopie - Metode van minimaal indringende ondersoek van die uterus met 'n histeroskoop, gevolg deur diagnostiese en chirurgiese manipulasies.
Hysteroskopie maak dit moontlik om intrauteriene patologieë op te spoor en uit te skakel, om vreemde liggame te verwyder, om 'n biopsie van weefsels te neem om endometriale poliepe te verwyder. Tydens die ondersoek is chirurgiese prosedures beskikbaar om die baarmoederoorsake van onvrugbaarheid te elimineer - endometriale poliepe, submukose miomatiese nodusse, endometriale hipertipastiese foci, intrauteriene synechia en septum.
Dit is ook moontlik om heranalisasie van die fallopiese buise en evaluering van hul slymvliese tot by die fimbriale gedeelte.
Terwyl die vrou in reproduktiewe ouderdom is, is haar menstruele siklus die basis van die belangrikste fisiologiese verskynsel:
een keer 'n siklus ontwikkel 'n borrel wat 'n eiersel bevat (hierdie borrel word die dominante follikel genoem),
uteriene mukosa verdik,
Dit produseer spesiale stowwe om die ontwikkeling van die fetus aan die begin van 'n moontlike swangerskap te ondersteun (wat een keer per maand van die program geprogrammeer word).
Wanneer baarmoedermoma, moet ultraklank slegs in die eerste fase van die menstruele siklus gedoen word. Gedurende hierdie tydperk word die dikte van die endometrium (die binneste slymvlies van die baarmoeder) die kleinste. Dit is, as 'n vrou enige patologie (seëls) het, sal hulle makliker wees om te sien as op die agtergrond van 'n verdikte endometrium.
As die ondersoek in die tweede fase uitgevoer word, sal die endometrium 'n gevoude digte weefsel wees - daarin sal klein nodules heeltemal verlore wees en sal ontsnap uit die oogpunt van selfs die mees sensitiewe ultraklankapparatuur.
Data van ultraklank:
Ten einde die toestand van die baarmoederspierdikte na te spoor, word eweknie in die meeste gevalle op 5-7 dae van die menstruele siklus uitgevoer (dit word getel vanaf die eerste dag, soos die menstruasieperiodes begin het). Die optimale tyd is 3-5 dae, maar in elk geval nie later nie as 7-10 dae,
Om die dinamiek van follikelveroudering en eierstokwerk te evalueer word soms ultraklank drie keer deur die hele menstruele siklus uitgevoer (ongeveer 8 tot 10, 14 tot 16 en 22 tot 24 dae van die siklus) .
Vroue met 'n onstabiele siklus van dae van ondersoek kan veel meer wees. Elke situasie is individueel.
Moontlike foute in die diagnose
Ongelukkig is geen diagnostiese metode nie foutief nie. Die volgende faktore kan lei tot 'n foutiewe interpretasie van die ultraklank resultate:
lae kwalifikasie van die dokter-diagnostikus (onvermoë om die gescande beeld behoorlik te interpreteer),
versuim om te voldoen aan die optimale tydsberekening van die ultraklank.
Daar is gevalle waar myoma vir uterusprop of omgekeerd geneem word.
Verskille tussen Polyp en Myoma
gevorm in die spier van die baarmoeder (dit is, bestaan ​​uit spierweefsel). Dit groei binne-in die baarmoedermuur,
In die vroeë stadiums is hulle baie klein, maar tydens die ontwikkeling bereik hulle soms reuse-groottes - met 'n appel of selfs 'n waatlemoen,
Daar is 'n groot kans op transformasie van 'n benigne kwaadaardige tumor.
ontwikkel op die endometrium (dit is, bestaan ​​uit die slymvlies van die uterus). Die poliep groei op die mure van die fallopiese buise of baarmoeder. In vorm - hierdie opvoeding op 'n goed gemerkte dun been,
Poliepe verander hul grootte, soms ontbind (dit is verdwyn sonder 'n spoor),
Poliepe in deursnee wissel gewoonlik van 4 tot 5 mm (bereik selde 12-15 cm),
Poliepe dra nie kanker risiko's nie.
Wat is hierdie patologie
Uteriene fibroïdes word beskou as 'n hormoon afhanklike siekte. Dit is 'n oormaat van estrogeen en veroorsaak die voorkoms van 'n tumor.
Meestal benodig die vorming van myoma node verskeie nadelige eksterne en interne faktore:
infeksie en inflammasie van die genitale kanaal,
moeilike of te laat geboorte,
besering aan die slymvlies van die voortplantingsorgaan.
Genetiese predisposisie is ook van groot belang vir die ontwikkeling van onderwys.
Lees hieroor oor die oorsake van uteriene fibroïdes.
Uteriene fibroids is visueel 'n afgeronde tumor wat bestaan ​​uit lukraak verweefde weefselvesels en gevorm uit 'n enkele patologiese sel. Node kan verskillende groottes hê, van enkele millimeter tot indrukwekkende volumes, om een ​​of meer te wees.
Neoplasmas word ook geklassifiseer deur lokalisering en struktuur. In sommige gevalle kan die nodus fibroïdes 'n sogenaamde "been" hê.
Gewoonlik die voorkoms, ontwikkeling en groei van fibroïede asimptomaties in 80% van vroue - 'n Vrou leer per ongeluk byvoorbeeld die teenwoordigheid van haar patologiese proses, na die volgende ultraklank. En as die pasiënt sekere veranderinge in die liggaam voel, verduidelik hulle dit dikwels om ander redes.
Tog het baarmoeder fibroïede, selfs aan die begin van hul ontwikkeling, sekere die simptomebyvoorbeeld:
menorrhagia (swaar menstruasie), wat lei tot bloedarmoede en bloedarmoede. In sommige gevalle moet 'n vrou selfs dokters help - soveel menstruasie slaag. Dit is te wyte aan die feit dat die spiere van die baarmoeder wat deur die gewas geraak word sleg verminder word,
bloeding tussen menstruasie word ook algemeen - die bloed van die baarmoederhuid self,
pynlike sensasies onderbuik en selfs in die lumbale streek. Soms ontstaan ​​erge skielike skielik skielik. Met die maandelikse aard van die pyn verander ook - hulle trek lank. Krampyn tydens menstruasie dui op diep ontkieming van die tumor in die baarmoedervoering. Daar is gereelde gevalle van skerp pyn in 'n vrou tydens omgang,
vrou voel dikwels swaarkry in die buik, sy het natuurlike urinering en hardlywigheid aangetas,
anemiewat ontwikkel op die agtergrond van nogal swaar bloeding, word nie net vergesel deur hoofpyn, swakheid en onnatuurlike pleister nie - die kardiovaskulêre stelsel word versteur, die bloeddruk verhoog dikwels,
In die baarmoedermoma is 'n gereelde simptoom onvrugbaarheid of miskraam van die kom-swangerskap.
Saam met die groeiende tumor word die groei van die maag self waargeneem, aangesien die benigne neoplasma in grootte toeneem.
Hoe om op te spoor
Dikwels kan so 'n diagnose deur 'n ginekoloog gemaak word tydens 'n roetine-ondersoek. Myoma word opgemerk deur 'n vergrote baarmoeder en sy oneweredige oppervlak.
Om die diagnose te bevestig, benodig die ginekoloog bykomende metodes. diagnoseer en ontleed:
bloedtoets vir hemoglobien,
histerosektoskopie (kontras X-straal),
MRI van die pelviese organe,
laparoskopie van die fibroid self,
transvaginale of transabdominale ultraklank.
Ultraklank (ultraklank) met baarmoedermoma is miskien die mees volledige diagnostiese metode wat dit nie net toelaat om die feit van die teenwoordigheid van 'n tumor te openbaar nie, maar ook om die lokalisering daarvan (byvoorbeeld op die voorste wand van die baarmoeder) en die ontwikkelingsgraad uit te vind.
Ultraklank is gebaseer op die eienskappe van ultrasoniese golwe wat oneweredig weerspieël word van verskillende weefsels, wat op die skerm vertoon word en het verskeie voordele:
spoed en hoë akkuraatheid van die diagnose,
Geen operasie nodig nie.
Ten einde baarmoedermoma op te spoor, word twee ultraklankmetodes dikwels gebruik:
transvaginal. Met hierdie metode word 'n spesiale toestel gebruik - die sensor, wat direk in die vrou se vagina geplaas word. Voordat jy die toestel gebruik, word 'n gewone kondoom daarop aangebring en ryklik gesmeerd met 'n spesiale gel. Sodanige taktiek van die studie stel jou in staat om die waarde van die baarmoeder self en sy serviks, die ligging van die nodale neoplasmas en hul struktuur akkuraat te bepaal. Dikwels is die transvaginale ultraklank nie nodig om die blaas vooraf te vul nie (wat nodig is vir die helderheid van die studie) en word gebruik in die teenwoordigheid van 'n submukøse tumor,
transabdomialny. Met hierdie metode kan jy die baarmoeder deur die peritoneum verken. Vir die beste resultate moet die ondersoek op 'n oorlopende blaas uitgevoer word. Voor ultraklank word 'n spesiale gel op die maag van die pasiënt toegedien - om die sensor te gly. Met hierdie metode kan jy die hele baarmoederholte en die toestand daarvan goed ondersoek, sowel as om nie net die plek van die tumor te bepaal nie, maar ook die grootte daarvan.
Daar is nog 'n metode - ultraklank skandering. So 'n studie word selde gebruik en word uitgevoer deur 'n spesiale toestel in die baarmoederholte deur die vagina in te voer. Dus, 'n kontrasmiddel (furatsilien of natriumchloried), wat bydra tot groter geleidingsvermoë van ultrasoniese golwe, word in die baarmoeder ingespuit.
Alhoewel hierdie navorsingsmetode minder gereeld gebruik word as die vorige, is dit met sy hulp dat mens nie net die fibroid knoop self kan sien nie, maar ook die veranderinge in die baarmoeder.
Om 'n ultraklank van die baarmoeder te doen en kies die metode van navorsing, moet slegs 'n dokter.
Sulke ultraklank diagnose is nodig in gevalle van gereelde en swaar menstruasie, met pynlike sensasies in die bekken gebied van onseker oorsprong, sowel as in die teenwoordigheid van asikliese bloeding.
Is die gewas sigbaar op die ultraklank?
'N Foto is amper altyd aan die einde van die ultraklankstudie gekoppel. So, hoe lyk baarmoederfibroïede op ultraklank?
Die foto toon duidelik hierdie gewasse in die voortplantingsorgaan. Nodulêre neoplasmas van mitomatiese karakter in die ultraklank beeld lyk soos bultjies van 'n afgeronde vorm in die holte of slymvlies van die baarmoeder.
In die studie kan jy hul grootte bepaal, maar dit is nie moontlik in alle gevalle nie, en hang dikwels af van die ligging van die tumor.
Afhangende van die tipe veranderinge in die baarmoeder, kan u herken watter tipe fibroïede aanheg, byvoorbeeld:
Met submukuse myoma is die baarmoeder vergroot, en die knoop self is redelik beperk,
In 'n onderliggende tumor word die buitelyne van die geslagsorgaan vervorm, en die fibroid neem 'n afgeronde vorm,
tydens die vorming, direk in die miometrium, bly die uteriene holte onveranderd, en daar kan verskeie nodale neoplasmas wees, maar
Met veelvuldige formasies word die baarmoederhuid slypvlek, oneweredig.
Al hierdie veranderinge, wat inherent is aan die ontwikkeling van die patologiese proses, is duidelik sigbaar met ultraklank en is 'n betroubare bron vir die bepaling van die tipe fibroïede, die mate van ontwikkeling en die keuse van behandelingsmetode.
Wanneer om ultraklankdiagnostiek te doen
Maak dit saak wanneer en op watter dag van die menstruele siklus om 'n ultraklank te doen?
As baarmoedermurg vermoed word en die eerste keer wat dit gediagnoseer word, moet 'n ultraklankskandering op enige dag van die siklus uitgevoer word, selfs tydens menstruasie.
Die vorming van 'n nie baie groot grootte is egter nie sigbaar tydens die studie nie, veral as dit in die dikte van die endometrium gelokaliseer word. Daarom is dit nog beter om ultraklank in fase 1 van die menstruele siklus te doen.
Met 'n bevestigde diagnose word ultrasound sistematies gedoen, maar op sekere dae van die siklus. Dit is te danke aan die feit dat die baarmoeder fibroids hul vorm verander as gevolg van veranderinge in die baarmoeder self, wat in een of ander stadium van menstruasie voorkom. Byvoorbeeld, na die ovulasie, kan die liggaam van 'n tumor baie groter lyk as wat dit eintlik is.
Dit is as gevolg van die swelling van weefsels wat veroorsaak word deur die werking van die hormoon progesteroon, wat verantwoordelik is vir die ryping van vroulike eiers.
Die frekwensie van die nodige ultraklank vir myoma - een keer elke 3-6 maande.
Alhoewel die nodale vorming selde verander in 'n kanker, is dit nodig om dit voortdurend te monitor - dit laat jou toe om die progressie van die siekte op tyd te sien. Daarbenewens bied ultraklank die vermoë om te beheer en die doeltreffendheid van behandeling.
Die foto hieronder toon die ultraklank van submukous fibroids.
Vandag is ultraklank een van die mees betroubare en toeganklike diagnostiese metodes, wat patologie vroegtydig identifiseer en die dinamika van die behandeling waarneem.
Dit is 'n pynlose, vinnige, absoluut veilige en akkurate studie wat vir pasiënte van enige ouderdom uitgevoer word.
Die metode van die uitvoer van 'n ultraklank ondersoek om die diagnose van baarmoeder fibroids te verduidelik word deur die dokter gekies. Hy kan ook op verskillende maniere 'n opname doen, indien die uitslae twyfelagtig is.
Die belangrikste metode wat gebruik word om uteriene fibroïdes op te spoor, is ultraklank. Ultraklank word in baie areas van medisyne gebruik, insluitende genikologie, wat jou toelaat om baie verskillende siektes te diagnoseer: inflammatoriese siektes, gewasse, siste, misvormings, ektopiese swangerskap, ens.
Daar is drie tipes ultraklankdiagnostiek van uteriene fibroïdes:
Die eerste metode word transabdominale genoem. Dit word uitgevoer deur middel van ultraklankdiagnose deur die anterior abdominale wand.
Die tweede metode is transvaginale. Om hierdie metode uit te voer, moet u 'n spesiale ultraklank sensor in die vagina plaas.
Die derde metode word uitgevoer deur 'n spesiale oplossing in die baarmoeder in te voer en word ultraklankskandering genoem.
Die keuse van die metode moet slegs deur die dokter bepaal word.
Myomatiese knope kan in verskillende dele van die uterus geleë wees. Dikwels word hulle in die spierlaag gelokaliseer, waar hulle een van die mees algemene simptome ontlok - bloeding. As die nodus in die serviks geleë is, sal dit inmeng met bevalling (daarom is dit baie belangrik om 'n ultraklank van die baarmoeder vir swanger vroue te voer). Daar is nog 'n belangrike detail - die dikte van die basis van die fibroids. Hoe dunner die basis ("been"), hoe hoër is die kans op sy torsie. Ultraklankondersoek sal help om die ligging en die tumor self te bepaal, en die nuutste toestelle bepaal die bloedsirkulasie in die neoplasma.
Uteriene fibroids op ultraklank is 'n duidelike afgeronde opvoeding, wat geskei is van die omliggende gesonde weefsel. Node het 'n gelaagde struktuur en pseudokapsel. Die graad van echogeniteit, d.w.z. die sigbaarheid van die gewas op ultraklank hang af van die samestelling van die weefsels in die tumor. Hoe hoër die verhouding bindweefsel, hoe minder geleidend die tumor. As daar gebiede met verminderde geleiding in die knoop self is, dui dit op die teenwoordigheid van nekrose (sterf) of die vorming van sistisse. Nekrose kan 'n draai in die bene van die tumor aandui. Om die eienskappe van groei en ligging van letsels te bepaal, kan die dokter die verdere ontwikkeling van die patologie voorspel.
Met baarmoedermoma is ultraklank net nodig, maar in die geval van swak klankgeleiding kan MRI vir detail gebruik word.
Met ultraklankdiagnostiek is dit moontlik om die aantal nodusse, hul deursnee en lokalisering te skat, wat die taktiek van die behandeling van die pasiënt fundamenteel kan beïnvloed. Benewens tumore bepaal ultraklank die toestand van die baarmoeder. Bepaal deur die liggaam en nek.
Dikwels is daar 'n behoefte om verskille tussen baarmoedermoma en ander patologieë op te spoor. Die mees algemene siektes wat baarmoeder-myoma moet differensieer, is:
Die siekte waarmee die baarmoedermoma dikwels verwar word, is sarkom. Baarmoedersarkom is 'n kwaadaardige gewas van die baarmoeder. Net so met miom word dit gevorm van endometriale spierweefsel of stroma. Die belangrikste onderskeidende kenmerk wat die gevaar van hierdie siekte bepaal, is die differensiasie van selle. Hierdie aanwyser, wat bepaal word deur histologiese analise, is die verskil tussen goedaardige gewasse en kwaadaardige gewasse. Met ultraklank, kan jy ook sarkome vermoed, omdat die selle waarvan dit bestaan ​​verskil in klankgeleiding van fibroïede. Gevolglik, met sarkoom, is die prognose vir die kursus en herstel van die pasiënt veel erger.
'N belangrike metode van differensiasie van alle ander siektes van fibroids is ultraklank. As gevolg van sy eienskappe, kan dit die toestand van die weefsels, veral die endometrium, bepaal. Maar ons moet nie vergeet van die moontlike situasies wanneer verskeie siektes gekombineer word en lei tot 'n onduidelike kliniese prentjie waarin ultraklank die vinnigste metode is om die presiese diagnose te bepaal.
Dit is feitlik onmoontlik om mioma met swangerskap te verwar met 'n ultraklank, ten minste omdat die pasiënt eers deur 'n ginekoloog ondersoek sal word, en alle ander tekens van swangerskap sal nagaan.
Behandeling hang af van die resultate van die navorsing. Soms is dit genoeg om medikasie te neem en mioma mag aansienlik verdwyn of afneem. In gevalle waar die gewas groot is, kan jy nie sonder operasie doen nie. Die mate van intervensie hang af van die plek van groei en die eienskappe van fibroïede, want die operasie kan beide radikale (wanneer die baarmoeder verwyder word) en orgaanbehoud.
As baarmoederfibromoom in 'n swanger vrou bespeur word, benodig sy spesiale sorg en waarneming. Hoe groter die tumor, hoe moeiliker en gevaarliker vir die fetus, sal bevalling wees. Soms kan baie groot mate van fibroïede die intrauteriene ontwikkeling van die kind beïnvloed, wat lei tot verskeie abnormaliteite. Om sulke gevolge te vermy, moet swanger vroue met verloop van tyd gemonitor word met 'n ultraklankskandering.
Vroue is dikwels bekommerd oor die gevolge van 'n ultraklank en die risiko van komplikasies. Wanneer u ultraklank op die pasiënt uitvoer, raak geen strale nie, soos wanneer X-strale. Daarbenewens word die ultraklank metode wyd gebruik in ginekologie, as gevolg van sy spoed en akkuraatheid in die betroubaarheid van die data wat verkry is. Die duur van die studie duur gemiddeld ongeveer 15-20 minute en alles word dadelik in die protokol aangeteken. Die resultate van die studie moet slegs deur 'n dokter geëvalueer word. Baie pasiënte met baarmoedermoma moet gereeld deur middel van ultraklank ondersoek word.
Vandag, as gevolg van goeie opleiding van spesialiste en hoë prestasie in diagnostiek deur middel van ultraklank, kan die risiko van 'n ernstige kursus waarin die orgaan nie gehandhaaf kan word nie, verminder word, maar dit moet nie vergeet word dat tydige behandeling en diagnose die sleutel tot suksesvolle behandeling is nie.
Hoekom diagnostiese akkuraatheid belangrik is
Simptome van poliepe en fibroïede is baie soortgelyk:
Poliepe en fibroïdes is ongeveer dieselfde
albei kan vaginale bloeding in die postmenopousale tydperk veroorsaak,
beide beïnvloed voortplantingskapasiteit.
Ware, groot fibroïdes veroorsaak ook gereelde drang om te urineer (dit is natuurlik, aangesien druk op die blaas voorkom) - en poliepe (sien hierbo) met hul klein groottes maak glad nie hulself nie.
Om foute in diagnose te voorkom, moet u gereeld ondersoek word. Baie vroue is nalatig oor hul gesondheid. Maar vir voorkomende doeleindes is dit nodig om ten minste een keer 'n ultraklank van die baarmoeder en bylaes te ondergaan. As die geringste seël gevind word - dan sal die dokter 'n herhaalde prosedure voorskryf. Hulle sal die dinamika wys, die aard van die formasies bepaal (poliep of fibroïede).
Ultraklank skandering akkuraatheid
Ultraklankondersoek van die baarmoeder waarborg nie 'n 100% uitslag van die eerste keer nie. Dit moet verstaan ​​word dat enige gewas 'n nie-ideale vorm het. Tweedimensionele projeksie, veral een keer, waarborg nie absolute akkuraatheid nie.
Dit is byvoorbeeld, as vandag die ultraklankskandering dimensies van 26 mm getoon het en in die volgende siklus is 29 mm nie 'n rede om 'n finale gevolgtrekking te maak oor die onbelemmerde groei van die onderwys nie. Gegewe die metingsfout, benodig jy:
As 'n minimum, moet jy verskeie kere ondersoek en die veelvoudige beelde deeglik bestudeer (verkry deur skandering),
ten minste 1-2 keer protium MRI (driedimensionele beeld toon die vorm van fibroïede in verskillende projeksies).
Die koste van ondersoek op MRI-toerusting is verskeie kere hoër. Daarom word hulle toegewys slegs in gevalle waar daar 'n ontstellende rede is om die uitslag van ultraklankskandering te verduidelik.
State wat aanduidings is vir die uitvoer van 'n ultraklankondersoek van die baarmoeder
Reeds tydens 'n tweetalige ondersoek van 'n vrou in 'n ginekologiese stoel, kan 'n ginekoloog 'n diagnose voorstel, maar om die ginekologiese status en verdere diagnose te verduidelik, word 'n vrou verwys na 'n ultraklank van die baarmoeder met byvoegsels.
Wanneer jy ginekologiese ultraklank moet ondergaan:
• Mislukking van die menstruele siklus.
• Isolasie van bloed van die baarmoeder tussen menstruele periodes.
• Behoeftes kontraktulasie in die postpartum periode te beheer.
• Vir die doel van dinamiese waarneming van ginekologiese siektes: baarmoeder fibroïede, endometriose, siste, ens.
• Pynlike menstruasie.
• Ondersoek na miskraam.
• Disfunksionele uteriene bloeding in menopouse.
• Pyn tydens omgang.
Uit die aangeduide indikasies sien ons dat 'n ultraklankskandering van die baarmoeder voorgeskryf word, nie net vir bevestigde siektes nie, maar ook vir die doel van voorkoming.
Wat is die tipes ginekologiese ultraklank
Afhangende van die doelwitte, sal die dokter een van die volgende tipes ultraklankondersoek van die uterus aanbeveel:
In hierdie studie word toegang tot die vrou se vagina ingestel, 'n spesiale sensor wat 'n besteebare kondoom dra vir endoskopiese manipulasie.
Die prosedure is pynloos, nie meer pynlik as 'n ondersoek op die spieëls in die ginekologiese stoel nie.
As die pasiënt sensitief is vir pyn, kan jy 'n spesiale narkose gel gebruik.
Transvaginale ultraklank van die baarmoeder is 'n hoogs insiggewende prosedure, aangesien visualisering in hierdie geval beter is.
Transrectale ultraklank van die baarmoeder
Pas toe op meisies wat nie seksueel leef nie. Genoeg insiggewende metode.
Die sensor het 'n kleiner grootte, word in die rektum ingevoer.
Transabdominale ultraklank van die baarmoeder
Gebruik as 'n siftingstoets. Toegang is deur die anterior abdominale wand.
Ultraklank van die baarmoeder met 'n sonde
Die metode word selde gebruik. Visualisering word uitgevoer met behulp van 'n spesiale sonde wat in die baarmoeder geplaas word. Dit word gebruik wanneer alle ander metodes van ultraklankdiagnostiek nie in moeilike gevalle insiggewend was nie.
Tydens hierdie tipe studie is iatrogene skade moontlik.
Sonogisterografie verwys na indringende diagnostiese metodes, aangesien spesiale stowwe in die uterus ingespuit word: 'n kontras of isotoniese oplossing. Na die vulling word 'n sensor in die vagina geplaas, en 'n diagnostiese ondersoek vind plaas, d.w.s. transvaginale ultraklankstudie.
Ons sal in detail ondersoek hoe om voor te berei vir ultraklank van die baarmoeder.
Op watter dag van die siklus om 'n ultraklank van die baarmoeder te doen
Daar is sekere reëls om 'n betroubare prentjie van vroue se gesondheid te kry.
Ultraklankondersoek moet uitgevoer word op 3-5 dae na die einde van die menstruele vloei. Dit word verklaar deurdat al die gewasse aan die begin van die siklus weens die eienskappe van die endometrium goed gevisualiseer word.
Alhoewel alle studies volgens die diskresie van die behandelende dokter uitgevoer word. Daar is toestande waarin hulle 7, 15, 23 dae 'n reeks ginekologiese ultraklank in die dinamika vir 1 siklus maak.
Interpretasie van ultraklank resultate
Ultraklankondersoek evalueer die volgende parameters:
In die meeste vroue is die baarmoeder effens gekantel, die posterior afwyking is nie 'n patologie nie, maar dit kan die bevrugting en die natuurlike proses van bevalling bemoeilik.
Lengte 7 cm, breedte 6 cm, anteroposterior 4.2 cm. As die grootte kleiner is, kan daar onderontwikkeling wees, 'n toename - swangerskap, onkologiese prosesse.
• Die mure van die liggaam is gewoonlik homogene, heterogene foci - die onkologiese proses, poliep, en endometriose word nie uitgesluit nie.
• Struktuur en dikte hang af van die menstruele siklus
Ongeveer 4 dae - die herstelperiode.
Van 5 tot 15 dae - 'n toename in die dikte van die endometrium het die bloedtoevoer verhoog. Slymlaag tot 15 mm.
Vanaf 15 dae - die tweede helfte van die siklus, die verdere groei van die endometrium. Voordat menstruasie 20 mm kan bereik.
• As swangerskap plaasvind, verhoog die vaskulêre ontkieming van die endometrium, massiewe ontwikkeling, die baarmoeder berei om die fetus te voed en te dra.
Lengte - tot 4 cm.
Anteroposterior grootte - 3 cm.
Diameter tot 3 mm, indien die parameter verhoog word, kan dit 'n inflammatoriese proses, kanker, endometriose, ens. Aandui.
Wanneer ultrasound ondersoek van die baarmoeder, is dit belangrik om die postoperatiewe ruimte te evalueer, naamlik die hoeveelheid vloeistof. 'N klein hoeveelheid vrye vloeistof word slegs toegelaat na die ovulasieproses, in die middel van die siklus. In ander tye kan dit wees as gevolg van inflammasie of ander patologiese prosesse.
Die baarmoederbuise in 'n gesonde vrou word nie gevisualiseer nie, met die uitsondering van akute inflammatoriese prosesse en swangerskap.
Wanneer ultraklank tydens swangerskap bepaal die tydsberekening, plek van die ovum, patologiese toestande (gemiste aborsie, sistiese skid, ektopiese swangerskap). Daar is sekere tydperke wanneer die fetus op soek is na die teenwoordigheid van misvormings.
Wat is die verskillende patologieë op ultraklank van die baarmoeder
Polip in die uterus - fokale hiperplasie van die endometrium in die vorm van gewasse, as 'n reël, goedaardige genese. Op ultraklank lyk 'n baarmoederpoel soos 'n afgeronde onderrig met ewe kontoer, sonder om die vorm van die baarmoeder te vervorm. Dit kan enkel wees, maar daar is ook verskeie formasies. Polip groei in die lumen van die liggaam. Het geen spesifieke kliniese manifestasies nie. Wanneer besmet word, verskyn 'n inflammatoriese kliniek.
redes: hormonale veranderinge en agtergrond inflammatoriese siektes.
lokalisering: servikale kanaal.
Die gevaar lê in die moontlikheid van kwaadaardigheid. Behandelingstaktiek - chirurgiese verwydering. In die meeste gevalle is dit 'n ewekansige bevinding.
Vir diagnose word soms gebruik om die bloedtoevoer na die patologiese fokus vas te stel. Dit word die beste visualiseer na toediening van die kontrasmiddel met verdere transvaginale ondersoek.
Patologiese groei van die endometrium buite die baarmoeder op die agtergrond van hormonale afwykings.
Endometriose foci op ultraklank is gelokaliseer in die eierstokke, in die derm van die baarmoeder, buise, peritoneum, meer verre organe.
Kliniese weefselgroei ondergaan veranderinge volgens die menstruele siklus. Die geaffekteerde orgaan word vergroot, bloedige ontlading verskyn.
kliniek is direk afhanklik van lokalisering. Endometriose is dikwels die oorsaak van onvrugbaarheid, die vorming van sistisse.
behandeling konserwatief en chirurgies, afhangende van die ligging, ouderdom van die pasiënt en die aggressiwiteit van die proses.
Adenomyose word soms interne endometriose genoem. Patologie word gekenmerk deur penetrasie in die spierlaag van die endometrium.
Kliniese manifestasies: uitgespreek pyn sindroom, verhoogde pyn tydens menstruasie, swaar menstruele vloei, pyn tydens omgang.
behandeling - konserwatiewe hormoonterapie, in die ergste gevalle, is chirurgie moontlik.
redes: hormonale afwykings en genetiese aanleg.
Die siekte is gunstiger in terme van prognose as endometriose. Op ultraklank is die baarmoeder vergroot, patologiese letsels in die spierlaag.
Kanker van die baarmoeder op ultraklank lyk soos infiltratiewe vorming, die groottes is veranderlik, die kontoere is vaag. Sirkulasie is verbeter. In die latere stadiums is ontkieming van die tumor buite die orgaan moontlik. Differensiële diagnose word uitgevoer met miom-, poliep- en endometriale hipertipastiese prosesse.
Servikale erosie op ultraklank
Baie pasiënte is bekommerd oor die vraag, is dit sigbaar of nie met ultraklank diagnose van servikale erosie?
Erosie is 'n weefselafwyking van 'n goedaardige aard. Daar is baie redes: van hormonale afwykings, beserings, 'n groot aantal seksuele vennote aan inflammatoriese prosesse. Erosie van die serviks word by die gewone ondersoek op 'n ginekologiese stoel geplaas, ultraklank erosie is nie insiggewend nie. In die algemeen word ultraklankondersoeke van die serviks uitgevoer om patologieë soos endometriose van die serviks en serviks poliep uit te sluit of te bevestig.
Buik van die baarmoeder - 'n tumor met duidelike, gladde kontoere, gevul met vloeistof.
Die aard van onderwys is goed. Kom voor as gevolg van blokkasie van die uitskeidingskanaal van die servikale klier of teen die agtergrond van endometriose.
Die meeste baarmoederblare het nie kliniese manifestasies nie en is 'n toevallige bevinding op 'n ultraklankskandering wat vir 'n heeltemal ander rede toegewys word. Die behandeling is in werking met 'n groot siste, aangesien daar 'n kans is op wedergeboorte. In alle ander gevalle word die waarneming in die dinamika en konserwatiewe terapie getoon.
Baarmoedermoma is 'n goedaardige tumor wat ontstaan ​​uit die spierlaag van die baarmoeder.
Uteriene fibroids kyk na ultraklank as 'n hipo-okeformasie met 'n ewe kontoer, die helderheid van die kontoer is veranderlik. In myoma het nodusse soms sisties of versamelings van soute aangetref.
Die oorsaak van patologie: verhoogde vlakke van estrogeen (vroulike geslagshormone) in die bloed. 'N Sekere rol in die ontwikkeling van fibroïede word toegeskryf aan beserings en meganiese skade aan die baarmoeder tydens manipulasies, chirurgiese behandeling, aborsies, installering van die IUD, ens.
Dikwels word die patologie gediagnoseer met 'n ginekologiese ondersoek op die spieëls, en bevestig deur die aanstelling van 'n ultraklank met myoma.
Differensiële diagnostiek word uitgevoer met baarmoederkanker. Vir hierdie doel word 'n toets vir tumor merkers uitgevoer, bloed word ondersoek vir hormonale agtergrond. Indien nodig word 'n aantal instrumentele metodes van ondersoek aangestel: MRI, histeroskopie, X-straal, ens.
Behandeling van klein fibroïdes, tot 2 cm, konserwatief, as fibroid die lewenskwaliteit beïnvloed, is chirurgiese behandeling moontlik.
Hoe dikwels doen ultraklank wanneer die diagnose reeds gevestig is
Ultraklank met mioma word meer dikwels as voorkomende studies uitgevoer, ten minste elke ses maande. As die dokter bepaal dat die knope in die baarmoeder geneig is tot vinnige groei, kan die aantal eksamens verhoog word. Verder kan meer ultraklank nodig wees om die voorgeskrewe behandeling te beheer om te bepaal hoe terapie die grootte van die tumor beïnvloed.
Die finale besluit oor die behoefte en die aantal ultraklankondersoeke word deur die behandelende geneesheer gemaak. Terselfdertyd moet die vrou die aanbevelings streng volg, sodat die behandeling van baarmoederbalsemwerke so effektief moontlik is.
Berei voor vir navorsing
Om te weet hoe om voor te berei vir 'n ultraklank met myoma (of vermoede daarvan), moet jy vooraf vooraf weet hoe die studie uitgevoer gaan word.
Ultraklank deur die anterior abdominale wand (transabdominale metode) sal meer effektief wees as die pasiënt se blaas vol is, so 'n halfuur voordat die beplande studie aanbeveel word om 'n halwe liter gewone water te drink.
As 'n ultraklankstransducer direk in die vagina (transvaginale metode) ingevoeg word, moet die pasiënt haar blaas voor die prosedure leegmaak.
Ook, dokters beveel aan die vooraand van die prosedure om produkte te laat vaar wat lei tot verhoogde gasvorming in die spysverteringskanaal, wat insluit:
Groente wat growwe vesel bevat.
Gisbrood en soet gebak.
Suiwelprodukte en melk.
'N Groot hoeveelheid dermgas maak dit moeilik om die baarmoeder vir 'n ultraklank te ondersoek en kan met die diagnose inmeng. Om sulke voorvalle te vermy, word dit aanbeveel om die derms in die oggend op die dag van die prosedure (selfstandig of dmv dwelms) te le. 10-12 uur voor die studie enige van die middels wat Smeltu, Espumizan, geaktiveerde koolstof bevat, verminder.
Die metode van navorsing van uteriene fibroids op ultraklank word deur die behandelende geneesheer gekies, met inagneming van alle moontlike faktore en die doel van die prosedure. Byvoorbeeld, klein nodusse word baie beter gesien met die transvaginale metode, en swanger vroue op 'n langtermyn toon normale (transabdominale) ultraklank.
T rans abdominale
Eksterne metode van ultraklankondersoek, waar die dokter die maag van die pasiënt smeer met 'n spesiale gel, en dan dit met 'n ultraklank sensor.
Die mees algemene en minste ongemaklike manier om die toename in die grootte van die baarmoeder te bepaal, die lokalisering van die tumor en die benaderde grootte daarvan.
T is swan-vaginale
Vir hierdie prosedure word 'n dunner en langer sensor gebruik, wat direk in die pasiënt se vagina geplaas word.
Die metode word wyd gebruik om baarmoederfibroïede van klein grootte te bestudeer. Dit laat jou ook die grootte van die liggaam self, sy nek, bepaal om inligting oor die struktuur van die weefsel van fibroïede te verkry.
Die prosedure van transvaginale ultraklank kan vir sommige pasiënte 'n bietjie pynlik wees, aangesien dit geassosieer word met die insluiting van die sensor binne die geslagsorgane. Om onaangename sensasies te vermy, moet 'n vrou soveel as moontlik ontspan en 'n diagnostikus vertrou, veral aangesien die prosedure self gewoonlik nie meer as 5 minute duur nie.
Dit is belangrik! Voordat die sensor ingevoeg word, word 'n kondoom daarop aangebring, wat dan met gels gesmeer word. As jy allergies is vir latex, moenie vergeet om jou dokter daaroor te vertel nie.
H hysterografie (echoSGG, sonografie, echografie)
Een van die mees akkurate ultraklankondersoeke waarvoor sout-, glukose- of furatsilienoplossing eers in die baarmoeder ingespuit word, en dan is die ultraklankskandering self gedoen.
Die teenwoordigheid van 'n kontrasmiddel in die liggaam help om die toestand van die uterus self te bepaal, om die moontlike vervorming as gevolg van tumorgroei, die presiese lokalisering (ligging) van die nodusse, te bepaal.
Dit lyk soos fibroids op ultraklank
Myomatiese knope tydens ultraklank word omskryf as ronde, soms oval, neoplasmas met 'n gelaagde struktuur, duidelik beperk van ander weefsels van die uterus. Ekkoprints in die baarmoedermoma kan baie wissel, afhangende van die ligging en tipe goedaardige tumor:
Die intramurale knoop in die baarmoederwand verander amper nie die vorm van die orgaan nie, aangesien dit diep in die myometrium (spierlaag) groei. Beduidende inhoud van gladdespiervezels in die gewas skep 'n uniforme, hipo-oke (lae digtheid) prent tydens ultraklankondersoek.
Die submukous (groeiende in die baarmoeder) knooppunt word ook gekenmerk deur homogeniteit en word gedefinieer as 'n ovale hipo-oke massa.
Subserous (groeiende in die rigting van die peritoneum) mitomatiese knoop sal die buitenste kontoer van die baarmoeder duidelik heuwel kan maak, en vir groot groottes verander selfs sy ligging relatief tot ander organe.
Soms het die dokter onsekerheid oor die korrektheid van die diagnose, en hy kan 'n deeglike ondersoek bestel.
Soms kan die finale gevolgtrekking oor die aard van die gewas eers gemaak word nadat 'n biopsie geneem is - die weefsel van die beweerde fibroid word vir analise geneem. Maar gewoonlik is die diagnose van hierdie soort goedaardige gewasse nie moeilik nie, selfs met standaard ginekologiese ultraklank.
Op watter dag van die menstruele siklus doen ultraklank?
Die skenking van die mamma sal die pasiënt na die prosedure verwys, ongeag die dag of fase van die maandelikse siklus, want die enigste doel van die ultraklank is om die aanvanklike diagnose te bevestig of te ontken. Soms word navorsing selfs tydens menstruasie uitgevoer - byvoorbeeld in die geval van abnormale bloeding, wat op sigself 'n simptoom kan wees vir die ontwikkeling van fibroïede.
Wanneer die diagnose reeds gevestig is, kan die ginekoloog die geskikste dae aanbeveel wanneer dit beter is om 'n ultraklank te doen.
As 'n reël, dit is die eerste 7-10 dae van die menstruele siklus, aangesien die dikte van die endometrium (die binneste slymvlies van die baarmoeder) op hierdie stadium onbeduidend is en die baarmoedermoma baie goed gesien word.
'N Moontlike uitsondering is submukusknoppies, in die teenwoordigheid waarvan 'n dik laag van die endometrium aansienlik by die diagnose help, dus word ultrasound nader aan die einde van die menstruele siklus voorgeskryf, van 18 tot 24 dae.
M ooma tydens swangerskap en ultraklank
Myoma is 'n hormoon-afhanklike neoplasma wat ernstige probleme vir 'n vrou kan veroorsaak terwyl sy vir 'n kind wag.
Veral gevaarlik is die plek van die plasenta in die gebied van myoma nodusse - hulle kan die bloedtoevoer na die fetus ontwrig, die ontwikkeling van plasenta-insuffisiënt veroorsaak en selfs tot miskraam lei. Soms in die loop van die swangerskap begin fibroïede onder die invloed van hormone vinnig groei, wat voorkom dat die ongebore kind normaal ontwikkel.
Nog 'n belangrike punt wat met behulp van ultraklank opgelos word, is die wyse van aflewering. As die fibroid groot of in die serviks is, kan dit voorkom dat die baba natuurlik gebore word, sodat die verwagte ma 'n keisersnee voorgeskryf word.
Waarskuwing! Die groei van fibroïdes hang af van die hormonale agtergrond van die vrou, dus teen die einde van swangerskap, wanneer die vlak van progesteroon in die liggaam afneem, kan die ontwikkeling van die tumor ook stop. Dus, in die vroeë stadiums, is 'n toename in fibroïdes in grootte nie 'n rede vir paniek nie, maar vir die versigtige waarneming.
Om sulke probleme te vermy, kan die aantal ultraklankstudies tydens swangerskap toeneem, wat die geringste tekens van probleme moontlik maak en tydige maatreëls tref. As die verwagtende moeder geen klagtes toon nie, groei die maag nie, en die plek daarvan beïnvloed nie die ontwikkeling van die fetus nie, dan word ultraklank gewoonlik soos gewoonlik uitgevoer - nie meer as tydens 'n gesonde swangerskap nie.
Soos enige ander gewas, kan miom soms suksesvol "gemasker" word, sodat dokters nie dadelik die korrekte diagnose kan maak nie.
Kongenitale patologieë van die ontwikkeling van die baarmoeder of gereelde geboorte kan lei tot 'n toename in die orgaan - soms is hierdie toestand verkeerd vir die ontwikkeling van fibroïede.
Momatomatiese knope kan verwar word met verwikkelde are van die baarmoeder, poliepe van die binneste laag.
Soms word ovariale gewasse of tumore van die baarmoeder as miomas beskou.
Daar is dikwels gevalle waar ultraklank foute toon in die bepaling van die ware grootte van die fibroids of die aantal nodusse.
Чтобы избежать подобных неточностей, необходимо точно знать, на какой день цикла делать УЗИ, тщательно подготовиться к обследованию и выбрать хорошего доктора, работающего на современном аппарате УЗИ. 'N Ervare dokter voorskryf op sy beurt 'n aantal ander eksamens om die diagnose te verduidelik, indien nodig.
Ultraklank diagnose van fibroids word aktief in moderne medisyne gebruik, dit help om 'n redelik volledige prentjie van die siekte te kry en vind 'n effektiewe behandeling. 'N veilige en byna pynlose studie het feitlik geen kontraindikasies nie, daarom word dit aanbeveel vir pasiënte op enige ouderdom en met enige geskiedenis.
Die belangrikste ding vir die suksesvolle behandeling van baarmoeder fibroids is om 'n ultraklankskandering betyds te ondergaan om enige komplikasies te ondergaan en om die behandelende geneesheer in staat te stel om die voorgeskrewe behandeling reg te stel indien nodig.