Wat ek wens ek sou geweet het oor postpartum depressie (PPD) - Inligting - 2022
U kan PPD nie voorkom nie, maar u kan stappe doen om u oorgang na moederskap te vergemaklik en die ondersteuning en behandeling te kry wat u benodig as PPD wel staak. Hier is wat ons ander ma's aanbeveel.
Hantering van spanning en trauma
'Ek het stres vrygestel deur gereeld te journal, veral as ek nie snags kon slaap nie.'
'Ek het angs probeer bekamp deur die dinge wat my pla, aktief reg te stel. Ek het langlysies gemaak en soveel moontlik bekommernisse gekrap.'
'Ek en my man stap baie saam, om te ontspan en oor die baba te gesels. Ons het ook swangerskap- en ouerskaptydskrifte hardop vir mekaar gelees terwyl een van ons aandete gemaak het. Dit het ons gehelp om op die swangerskap te fokus, eerder as op ons finansiële bekommernisse. . "
"Ek wou soveel moontlik met die onlangse verliese in my lewe te make het voordat die baba opgedaag het. Ek glo dat die vinnigste manier deur 'n probleem is, nie rondom dit nie, so ek het baie oor die verliese gepraat en myself laat huil as ek hartseer gevoel. Dit klink teenstrydig, maar ek het ook baie komedies gekyk. Dit was lekker om te lag en 'n blaaskans van my wêreld te neem. '
"Toe ek swanger geraak het met my seun, het ek die afgelope tien maande vier miskrame gehad, so ek was uiters angstig dat ek hom ook sou verloor. My dokters het my laat inkom vir ultraklank of om die fetale Doppler te gebruik wanneer ek wou. Ek het selfs my eie Doppler in die hospitaal gehuur. (Toe my gesonde babaseuntjie gebore is, het ek 'n ander soort 'baby blues' gehad: ek het twee weke lank gehuil van verligting!) "
'' N Teleurstellende geboorte-ervaring kan tot depressie lei. As u voel dat u baba gebore is, help dit regtig om met ander daaroor te praat. '
'Ek het 'n intense angs gehad tydens swangerskap, want my tweeling deel die plasenta en dit hou my in gevaar vir 'n tweeling-tot-tweeling-sindroom, wat meestal noodlottig is vir die babas. Nadat ek baie daaroor gelees het op die internet (en myself regtig bekom het) bekommerd) besluit ek om nie meer te lees nie. In plaas daarvan het ek daarop gefokus om gesond te eet en so stresvry as moontlik te bly. '
"Ek het 'n baie rowwe kind gehad, wat 'n risikofaktor vir PPD is. Ek het myself probeer herinner dat die soort ouer wat ek gaan word nie bepaal word deur die soort ouers wat ek gehad het nie. Ek kan 'n beter ouer as gevolg van wat ek deurgemaak het. '
'Ons was besig om ons huis op te knap, en ek onthou duidelik dat ek in die kamer gesit het wat die badkamer moes word en huil omdat ek nie 'n huis vir my baba sou hê nie.' N Vriendin wat 'n paar weke na my huis was, het haar hele kwekery gehad. opgestel: kinderbed, tafeltafel, muurpapier - die hele werk. En ek het nie eens gips teen die mure gehad nie! Maar ek het myself daaraan herinner dat, solank die baba warm en gesond was en baie knuffels het, niks anders saak maak nie. "
Ondersteuning kry deur vennote, familie en vriende
"My PPD ná my eerste kind was verskriklik. Daarom het ek tydens hierdie swangerskap seker gemaak dat my vriende en familie weet dat ek weer depressief sou wees. Hulle het my gereeld gebel en besoek, en my ma het ook 'n hulpverlener gehuur om twee keer per week hulp te verleen. . "
"Ons het na 'n ander toestand verhuis toe my dogter 9 weke oud was. Om myself te help om te gaan, het ek my ma en suster elke dag gebel en mense aangemoedig om te besoek. Ek het ook by 'n webwerf genaamd Matching Moms aangesluit en 'n paar plaaslike moeders ontmoet met babas rondom die dieselfde ouderdom as my dogter. '
'As jy depressief is, wil jy jouself van die wêreld isoleer, maar dit is die slegste ding wat jy kan doen. My reddende genade was 'n buurman wat my PPD herken het (sy het dit self gehad) en my gereeld gebel en uitgehaal. Ek het nooit lus gehad om te kuier nie, maar dit het my altyd beter laat voel. '
"Daar is baie drama en konflik in my gesin, en my rol was nog altyd die van vredemaker. Toe ek swanger raak, het ek my familie gevra om hul bes te doen om my uit die middel van die dinge te hou."
"Om my ma 'n paar aande per week by my huis deur te bring om nagdiens te verrig, was enorm. Daardie paar nagte van ononderbroke slaap het my soveel beter laat voel."
'Ek en my man het vroeg in die swangerskap oor PPD gepraat, en ek het hom gevra om ekstra aandag te gee aan my eet-, slaap-, kuier- en higiëne-gewoontes in die maande na die geboorte, om seker te maak dat ek nie depressief is nie. het die druk op my ook verlig sodra die baba aangekom het deur doeke te vervang, die baba te skommel, haar na my toe te bring vir voeding, ensovoorts. '
'Moenie met iemand verbind wat stres op jou plaas nie, selfs nie as hulle familie is nie (jy kan dit later insluit as jy beter voel). "
"Dit kan moeilik wees om met jou maat oor depressie te praat uit vrees dat hy beoordeel, verkeerd verstaan ​​of ongeldig word, maar as hy ondersteunend is, kan dit 'n ondervinding wees. As u vermoed dat u maat aanvanklik nie ondersteunend is nie, vra 'n gesondheidsorgverskaffer om eers met hom te praat. '
"Hou in gedagte dat u belangrike ander u baie goed ken. As hy vir u sê dat hy bekommerd is oor u bui, luister dan na hom. Hy is miskien reg. Soms besef u nie wanneer u te veel blues het nie."
"Medikasie en praatterapie was die sleutel tot my herstel, maar joga en Reiki-klasse het ook gehelp - hulle het my geleer hoe om te ontspan."
"My oorspronklike ob-gyn het my koue kalkoen van depressie verwyder toe ek swanger geraak het, en my lewe was twee maande lank hel. Maar ek het verander na 'n hoërisiko-ob-gyn en het met die pediaters gepraat wat ek verwag het om te gebruik, en Met hul leiding het ek depressie-medikasie gedurende die swangerskap en na die geboorte geneem. Dit het my toegelaat om my dogter ten volle te geniet nadat sy gebore is. '
'' N noue verhouding met u ob-gyn is belangrik. As u nie gemaklik voel om met u dokter te praat nie, maak 'n skakel of praat met 'n ander professionele persoon in die kantoor, soos 'n verpleegkundige of laktasiekonsultant. "
'Ek was op die voorgrond met my dokter oor my geskiedenis van depressie, en sy het my twee weke na die geboorte 'n ondersoek na die geboorte gegee, in plaas daarvan om my ses weke te laat wag.'
'Ek dink die aanvullings van Tom Cruise kan help. Ek het probeer om 'n multivitamien, 'n B-kompleks vitamien en visolie te neem voordat ek antidepressante begin het. Ek het uiteindelik nie medikasie nodig gehad nie, omdat ek soveel beter gevoel het. "
"Die 'depressie' -deel van postpartum-depressie is misleidend. PPD kan ook gevoelens van woede, frustrasie of angs insluit, skynbaar sonder oorsaak. Wees baie openlik met u dokter oor al u gevoelens."
"Neem ten minste 'n bietjie tyd om te herlaai: 'n ontspannende bad, 'n middagslapie of selfs 'n telefoonoproep na 'n goeie vriend kan baie nuttig wees. En elke dag 'n bietjie oefening doen, soos om met jou baba te stap of te oefen na 'n video na die geboorte - dit is soos om 'n ekstra antidepressant te neem sonder enige newe-effekte. '
"Maak die sosiale verwagtinge ten minste die eerste paar weke nadat die baba opgedaag het, af. Slaap as die baba slaap in plaas daarvan om take te verrig - laat die huis rommel word of huur 'n slavin as u dit kan bekostig. Ek dink die gebrek aan slaap was die nommer. een bydraer tot my PPD. Nommer twee het probeer om 'n goeie gasvrou te wees vir al die besoekers. Noudat ek my derde baba is, beduie ek na die yskas van my stoel af as 'n gas 'n drankie wil hê. '
"Ek het PPD gehad ná my eerste baba. Tydens my tweede swangerskap het ek 'n lys gemaak van maniere om myself te versorg sodra die baba aangekom het, soos om te oefen (ek het hierdie baba in die kwekery gesit - iets wat ek nooit sou gehad het nie die eerste keer gedoen), ten minste een keer per maand 'n afspraak vir die datums geskeduleer en grimering aan te trek vir geen ander rede as om myself goed te laat voel nie. '
'Toe ek so gefrustreerd geraak het met my seun dat ek gedink het ek gaan dit verloor, sal ek hom in die krip neersit, die deur agter my toemaak, na 'n ander kamer gaan en die deur toemaak. Dan sal ek klassieke musiek aanskakel - iets wat my ontspan - en daar bly, solank as wat ek nodig het om te kalmeer. Dan sal ek teruggaan na hom en weer van voor af probeer om uit te vind wat hy nodig het. baba alleen in die krip, hy is veilig (en waarskynlik baie beter daaraan toe as hy by jou was as jy genoeg gehad het). Net omdat jy nou 'n ma is, beteken dit nie dat jy nie meer saak maak nie. '
"U hoef nie bekommerd te wees oor werk terwyl u met PPD werk nie. As u werkplek nie ondersteunend is nie, kontak HR en vra 'n korttermyn ongeskiktheidsverlof (of selfs 'n langtermynperiode) terwyl u herstel."
Die skaamte verloor
'Ek het drie jaar probeer om swanger te raak, so ek het gedink dat ek geen PPD kan kry nie. Dit het my lank geneem om dit te erken toe ek dit gedoen het. My beste raad is om daaroor te praat. So baie vroue ly daar buite in stilte omdat hulle verleë is. '
'PPD kan iemand beïnvloed. Ek het nooit gedink dat ek dit sou kry nie, want ek is 'n baie optimistiese persoon met 'n sterk geloof, maar ek het dit wel gedoen.'
'Moenie skaam of swak voel as u medikasie neem nie. Behandeling van depressie verskil nie van die behandeling van diabetes nie. Beide behels die regstelling van iets wat u liggaam nie reg doen nie. As u behandeling kry, sal u nie die enigste een wees nie. wie baat daarby - ook jou baba en ander familielede. '
"Ek sien dat soveel mense onrealistiese verwagtinge van moederskap versterk. Lewering en vroeë ouerskap is moeilik vir almal, en u is nie 'n mislukking as u 'n gesukkel vind en nie baie lonend is nie. Die 'heerlikheid' is klein en neem 'n lang tyd om te besef, en dit is okay. "
Kyk die video: Zwangerschapsweek 36: Angst voor de Bevalling? u0026 Postnatale depressie - (Julie 2022).