Sad Movies - Onwerklik blog
Ek het 'n soortgelyke morbiede fassinasie met natuurlike rampe. Ek bedoel nie die menslike trauma wat veroorsaak word deur die gebeure soos tsoenami's en aardbewings te bagatelliseren, maar ek kan nie help om te kyk na die flieks en dokumentêre oor en oor. Vulkane is my gunsteling al. Besoek 'n lewendige een is een van die dinge wat op my lys van dinge om te doen voor ek sterf. As dit is 'n baie aktiewe vulkaan, Ek dink dit sal hê om die laaste ding wat op die lys wees. Ek dink in my geval, die bekoring gaan verder as die veiligheid wat verband hou met films; Ek vermoed ek wil eintlik die regte ding om te sien, en nie omgee nie 'n bietjie van fisiese skade. Die enigste nadeel wat ek kan sien, is dat die werklike ervaring dalk nie so goed soos die movies. Ek bedoel, sê ek is in 'n tsoenami. Ek sê vir myself, Modern, Ek kry 'n ware een te sien. Maar dan, Ek kan getref deur 'n paal of 'n plank of 'n ander puin in die eerste vyf sekondes en raak uitgeslaan koue. Wat is die punt in skop die emmer in 'n natuurlike ramp as jy nie selfs die show te sien?
Ek wonder of hierdie soort bekoring strek tot mense wat horror movies hou. Sou hulle regtig wil wees in 'n spookhuis met Freddie Crugers en ander Kappers hardloop amok? Of sien creepy meisies kruip uit hul televisiestelle? Gelukkig, Ek is nie 'n horror movie buff, en ek het nie om uit te vind.
Vorige PosSeksisme? Wat seksisme?Volgende PosInstant Water Heater