Ons is soos gras - Oosterlig
Iemand het eenkeer vir my gesê: “Roedolf, jy het net één lewe: laat dit tél!” Die bedoeling van die persoon was goed en positief. Die klein stukkie asem wat ons besit aan hierdie kant van die graf is so raar en kosbaar dat ons nie kan waag om dit te mors nie. Dit het ‘n blywende impak op my lewe gemaak. Met Joost van der Westhuizen se afsterwe ‘n paar dae gelede, het ek weer diep onder die indruk gekom van hierdie waarheid. Dit voel vir my nog soos gister toe Joost as Springbok op die veld uitgedraf het as die jong, intelligente en dinamiese skrumskakel wat die wêreld aan die praat gehad het. Dit voel soos die ander dag toe hy ‘n paar jaar later, tot almal se skok, gediagnoseer is met die motor-neuronsiekte. Nou leef hy slegs voort in ons geheue en ons gedagtenis. Die kortstandigheid waarmee ons Joost se lewe kon dophou en inspirasie daaruit kon put, word gedurig deur ouer mense ge-ego wanneer hulle vir ons maan om ons tyd reg te gebruik. “Die tyd vlieg so vinnig verby…” of “Dit voel nog soos gister toe…” sal hulle dikwels hulle vertellings begin.
Ons moet hierdie lewe met wysheid leef. Ons moet die dae tel. Ons moet versigtig wees wanneer ons leef. Ons hoef nie angstig of depressief te wees nie. Die Here hou ons mos in sy hand. Hy hou ons mos in stand selfs tot anderkant die graf. Maar ons moet ons tyd reg gebruik want aan hierdie kant van die graf is tyd heel moontlik die kosbaarste komoditeit.
Dus – nog ‘n stukkie wysheid van ‘n ander goeie vriend: