Is die stemlokaal 'n struikelblok? AP Foto / John Minchillo
Regoor die wêreld is burgers van baie demokrasieë bekommerd dat hul regerings doen nie wat die mense wil hê nie.
As kiesers verteenwoordigers kies om aan demokrasie deel te neem, hoop hulle dat hulle mense kies wat sal verstaan ​​en daarop reageer. Amerikaanse verteenwoordigers het gemiddeld meer as 700,000 kiesers elk, wat hierdie taak meer en meer ontwykend maak, selfs met die beste voornemens. Minder as 40% Amerikaners is tevrede met hul federale regering.
oor Europa, Suid-Amerika, die Midde-Ooste en China, het maatskaplike bewegings 'n beter regering geëis - maar het min werklike en blywende resultate gekry, selfs in daardie plekke waar regerings was uitgedwing.
In my werk as 'n vergelykende politieke wetenskaplike In demokrasie, burgerskap en ras het ek in die verlede en hede demokratiese innovasies ondersoek. In my nuwe boek, “Die krisis van liberale demokrasie en die pad vorentoe: Alternatiewe vir politieke verteenwoordiging en kapitalisme. 'Ek ondersoek die idee dat die probleem eintlik demokratiese verkiesings self kan wees.
My navorsing toon dat 'n ander benadering - wat die burgers lukraak kies om beurte te neem - die belofte bied om sukkelende demokrasieë te versterk. Dit kan hulle meer reageer op die behoeftes en voorkeure van die burger, en minder kwesbaar vir manipulasie van buite.
Die Bouleterion van Athene, waar die willekeurig gekose lede van die Raad van 500 vergader het. Jerónimo Roure Pérez / Wikimedia Commons, CC BY-SA
Demokrasie het as selfregering begin, waar gemiddelde burgers beurte gemaak het met die bestuur van openbare sake. In antieke Athene het die demokrasie ure van openbare diens en aktiewe deelname geëis. Die Openbare Vergadering, oop vir alle 40,000 volwasse manlike burgers, het 40 keer per jaar vergader om wette te bespreek.
Maar selfs met so 'n klein samelewing, moes die een of ander mag aan kleiner groepe gedelegeer word. Die uitvoerende tak en die howe elk bestaan ​​uit 500 lede wat daagliks vergader het. Hierdie liggame bestaan ​​uit burgers wat ewekansig gekies is.
Meer onlangse demokratiese samelewings, veral dié wat deur die Amerikaanse model geïnspireer is, is bevoordeel regeer deur hooggeplaaste elite. In Federalistiese vraestel No. 63, Het James Madison bepleit dat gemiddelde mense van politieke mag uitgesluit word, ten gunste van verkose verteenwoordigers, wat volgens hom wyser sou wees.
Madison en medestigter Alexander Hamilton was bang dat die skare regeer dat hulle teen die direkte verkiesing van senatore en presidente. Indirekte metodes, met behulp van staatswetgewers en die Kieskollege, deel geword van die Amerikaanse grondwet. In 1913 het die 17th Wysiging verander hoe senatore verkies word, maar die Kieskollege bly.
Met verloop van tyd het Amerikaners dit aanvaar regeer deur elite. Hulle het hul privaat lewe ingetrek en gesorg vir persoonlike en professionele sake, openbare sake aan ander oorlaat. Baie wetenskaplikes het gelei hoe hierdie groot oninteressering in die politiek gelei het manipulasie van die openbare mening en massiewe mishandeling deur ekonomiese elite en korporatiewe belangegroepe.
Gelukkig kan sommige oplossings gevind word in 2,500 jaar van demokratiese ervarings.
'N Kongreslid skakel - is daar 'n skenker, 'n lobbyis of 'n kieser aan die ander kant van die lyn? AP Foto / J. Scott Apple White
Kry jarelange amptenare uit die pad
Lange dienende verkose amptenare kan kennis, mag en hefboomfinansiering bo ander konsolideer. Lede van die Kongres is gevra om meer tyd te spandeer met donateurs en lobbyiste en geld insamel vir herverkiesing en hulle politieke party dan met hul kiesers. Die selfbelangstellende fokus op herverkiesing lei hulle af om die publiek met al hul energie te dien.
Die Romeinse Republiek het mense in hul lewens meer as een keer meer as een keer in die openbare amp beklee. Nadat hul termyn verby was, moes elke persoon in die openbaar rekenskap gee van hul optrede terwyl hy in die amp was. Dit is ver van die standaard Amerikaanse politieke pad van klein plaaslike kantore deur middel van staatswetgewers tot die Kongres en verder.
In dorpe in Vermont vergader inwoners elke jaar om oor plaaslike aangeleenthede te gesels. AP Photo / Lisa Rathke
Betrek almal moontlik plaaslik
Vir plaaslike aangeleenthede kan burgers direk aan plaaslike besluite deelneem. In Vermont is die eerste Dinsdag van Maart Gemeentevergaderingsdag, 'n openbare vakansiedag waartydens inwoners by die stadsale vergader om 'n kwessie te bespreek en te bespreek.
In sommige Switserse kantons vergader dorpsmense een keer per jaar, in wat genoem word Landsgemeinden, om openbare amptenare te kies en die begroting te bespreek.
Vir meer as 30 jaar het gemeenskappe regoor die wêreld gemiddelde burgers betrek by besluite oor hoe om openbare geld te spandeer in 'n proses genaamd 'deelnemende begroting', wat openbare vergaderings en die deelname van buurtverenigings behels. Soveel as 7,000 dorpe en stede ken ten minste sommige van hul geld op hierdie manier toe.
Die Governance Lab, gebaseer aan die Universiteit van New York, het 'n skare-aankoop na stede geneem om kreatiewe oplossings vir sommige van hul mees dringende probleme te vind in 'n proses wat die beste as 'skare-probleemoplossing' genoem word. Eerder as om probleme aan 'n handjievol burokrate en kundiges oor te laat, is die hele inwoners van 'n gemeenskap kan deelneem deur idees te dink en die werkbare moontlikhede te kies.
Digitale tegnologie maak dit vir groter groepe mense makliker om hulself in te lig oor en deel te neem aan potensiële oplossings vir openbare probleme. In die Poolse hawestad van Gdanskburgers kon byvoorbeeld help om maniere te kies om die skade wat deur oorstromings veroorsaak word, te verminder.
Kies verteenwoordigers lukraak
Pluk willekeurig name uit. Nuwe Afrika / Shutterstock.com
In groter groepe, soos nasionale en internasionale bestuur, dink ek dat dit die moeite werd is om terug te keer na die Atheense metode om verteenwoordigers te kies: deur ewekansige keuring, eerder as deur verkiesing.
Soos in antieke tye, dit ook laat gemiddelde mense toe om aan die regering deel te neem terselfdertyd verminder veldtog en verminder die invloed van spesiale belangelobbyiste en finansiële skenkers.
'N Variasie op hierdie idee, wat die Amerikaanse wetenskaplike James Fishkin, Stanford genoem het, “doelbewuste stembus, Betrek willekeurig gekeurde burgers wat kundige inligting ontvang en gelei word in hul besprekings deur fasiliteerders. Gedurende die negentigerjare het hierdie metode daartoe gelei dat agt energie-ondernemings in Texas die gevorderdste gebruik het windenergiebeleid van die land.
In 2016 het Ierland 'n groep van 99 burgers willekeurig gekies, plus 'n nasionale hooggeregshofregter as voorsitter. Hulle taak was om die land te bestudeer en daaroor verslag te doen sleutelkwessies wat die land in die gesig staar, insluitend aborsie, 'n verouderde bevolking en klimaatsverandering.
Oorweeg dit om hul kiesstelsels te hervorm, het Nederland en Mongolië, sowel as die Kanadese provinsies Brits-Columbië en Ontario, almal het burgers willekeurig gekies om die kwessies te bespreek, in plaas daarvan om verkiesings te hou.
Al hierdie dinge lei my tot die gevolgtrekking dat die publiek die beste politieke besluite neem wat nie deur professionele politici geneem word nie. Inteendeel, gemiddelde burgers, wat lukraak gekies word en die tyd, nodige inligting en ruimte gegee word om na mekaar te luister en te debatteer, is eerder geskik om hierdie besluite te neem terwyl hulle terselfdertyd praktiese ervaring oor die politiek opdoen en wydverspreide politieke vervreemding beveg.
Daarbenewens belemmer die ewekansige keuse van wetgewers wat byeenkom wanneer dit nodig is, die opkoms van 'n politieke klas vakmanne en ondermyn dit dat iemand nodig het om 'n pos te voer. Persoonlike welvaart en veldtogbydraes sou nie relevant wees nie. Mediamanipulasie sou nutteloos wees, aangesien niemand vooraf weet wie gekies sal word nie, sodat niemand hul eie meriete kan adverteer of teenstanders kan aanval nie.
'N Stelsel waarin elke burger 'n goeie stem het, vry van spesiale belange en verkeerde inligting? Dit klink vir my soos regte demokrasie.
Bernd Reiter, professor in politieke wetenskap, Universiteit van Suid-Florida
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > verkiesings > Is die stemming die probleem met demokrasie?