Die geval van Eben Etzebeth is op ’n vreemde manier verbind met ’n kwessie wat al hoe sterker in die Brexit-saak na vore tree, en ook met die nasleep van die ou landsvlag se haatspraaksaak, waar die uitspraak self die oë laat rek.
Streng gesproke is Vrydag as nuusdag nie te onderskei van ander weeksdae nie, maar dit gebeur dikwels dat werklike nuuswaardige gebeure effe afplat, en dit kan ’n nuuskommentaarskrywer soos die uwe dan aan sy bas agterkom wanneer onderwerpe gesoek word vir nuuskommentaar.
Nog ’n vername Suid-Afrikaanse item is, soos Beeld dit in sy hoofartikel stel, die tydbom van die middestad wat aandag verdien. Dit is ’n diepsnydende probleem wat nie gister ontstaan het nie, en skynbaar voorkom kon gewees het as betyds opgetree is. Dat die metropolisie geen inligting van die polisie se intelligensie-afdeling gekry het nie, en dus onbewus van die komende uitbarsting was, is ’n ernstige aanklag teen die polisiebestuur.
Premier Boris Johnson van Brittanje se besluit om die Britse parlement tydelik in reses te laat gaan en die koningin en haar raadgewers se goedkeuring daarvoor gekry het, begin al meer kleintjies met skerp tande kry. Sy opponente beskuldig hom van die dwarsboming van die demokrasie. Daar het egter ook in eie geledere ’n klein gaatjie in die damwal ontstaan, en in hierdie geval is nog geen duidelike Hans Brinker op die toneel wat sy vinger in die dyk se gaatjie kon steek en keer dat die gaatjie groter word en die wal breek nie. Oorsee is dit groot nuus dat die leier van die Skotse Tories, Ruth Davidson, uit hierdie amp bedank het. Davidson, ’n jong, gay enkelma, was grootliks daarvoor verantwoordelik dat die Skotte tydens die referendum oor onafhanklikheid van Brittanje nee gestem het. Met die Brexit-referendum het sy haar formeel by die Tories se pro-Brexit-standpunt geskaar, maar die meerderheid Skotte, soos die Walliesers en Noord-Iere, het teen Brexit gestem. Om tussen die lyne te lees onthul egter ’n storie dat Johnson se Brexit-planne nie goeie aanklank by Davidson vind nie, en haar bedanking meer handel oor die feit dat sy formeel voorgee dat sy meer aandag aan haar kind wil gee, en dat sy konflik oor Brexit ervaar.
In die Skotse geval waarna hierbo verwys is, speel ras nie ’n rol nie. Al wil premier Johnson die intensiteit nog nie insien nie, of in die openbaar laat blyk dat hy insigte, en nog minder simpatie het, met minderheidsienings nie. Nie alleen is die Skotte en ander Keltiese minderhede “andersdenkend” oor Brexit nie; dit het implikasies wat duidelik onderskat word.
Onlangs het die Tories se meerderheid in die Britse parlement tot ’n skrale een afgeneem toe ŉ vakature in Wallis in ’n tussenverkiesing afgestaan is. Drie anti-Brexit-partye het saamgestaan en die Tory-kandidaat verslaan. Een van die partye wat saamgestaan het, was die Walliese Plaid Cymru, ’n Walliese nasionalistiese party.
Hy is ‘n alombekende figuur in die rugby wêreld so hy moet weet om hom te gedra op die veld en vanaf die veld .hy moet boet as hy skuldig is .punt