(2016 09 18 1e) Jy moet liefhê en leef as mens van die dag Rom 13 v8tot14 ♪
Posted on September 18, 2016 September 26, 2016 by Johan
Skuld laat ‘n mens wakker skrik – papnat van die sweet. Dit gebeur met die boer as die droogte sy derde agtereenvolgende oes laat misluk; met die man wat sy werk verloor het; met die ouer wat nie weet hoe gaan hy sy kind se verhoogde klasgelde betaal kry nie; …
Uit praktiese ervaring kan ons saam met die apostel stem: Julle moet niemand iets verskuldig wees nie … (Rom 13:8). Die oudstes onder ons sal sê: “Ek het dit my lewe lank gedoen.” Die wat ietwat jonger is, sal ‘n woord byvoeg: behalwe – “behalwe vaste eiendom”. Vandag se pryse maak dat niemand meer ‘n voertuig anders kan koop nie, as op skuld. Ons teks het ook ‘n behalwe in: Julle moet niemand iets verskuldig wees nie, behalwe om mekaar lief te hê (Rom 13:8). Daar is skuld wat elke kind van die Here moet aangaan: jy skuld jou medegelowige dit om hom / haar lief te hê. In watter mate aanvaar jy hierdie liefdeskuld op jou persoonlike rekening?
Wie die liefdeskuld aanvaar, is nie daarmee by sy finale bestemming as gelowige nie. Ons is nog op pad daarheen. Langs daardie pad moet ek en jy by tye kies tussen dag en nag. Ons tema: Jy moet liefhê en leef as mens van die dag. Ons let agtereenvolgens op ons groot (1) skuld, (2) motivering en (3) verantwoordelikheid.
Ons groot skuld
Die vorige paragraaf sluit af met die opdrag: Gee dus aan almal wat hulle toekom … (Rom 12:7). Belastings en aksyns, sowel as ontsag en eer word pertinent genoem. Hierop volg ons teks: Julle moet niemand iets verskuldig wees nie, behalwe om mekaar lief te hê (Rom 13:8). Soos reeds in die inleiding gesê: Skuld wat elke kind van die Here moet aangaan, is liefde vir medegelowiges, maar dan ook liefde vir mense buite die kring van die geloof. Hierdie opdrag word herhaal met ‘n aanhaling uit Lev 19:18 (ook deur Jesus aangehaal as die groot gebod): Jy moet jou naaste liefhê soos jouself” (Rom 13:9e). Iets word herhaal omdat dit belangrik is. Ook wat die Here herhaal, is belangrik. Die Here verwag van ons: ons moenie net oor die liefde te praat nie. Ons moet aanvaar: ek skuld mense liefde.
Elk van die twee opdragte om ons medemens lief te hê, word opgevolg met ‘n rede. Kyk ‘n mens mooi, sien jy twee redes wat ietwat anders klink, maar tog dieselfde ding sê: Wie sy medemens liefhet, voer die hele wet van God uit (Rom 13:8) en Daarom is die liefde die vervulling van die wet (Rom 13:10, ‘53). Die twee redes se sleutelwoord is in elke geval: vervulling / volmaking / volle uitvoering. As jy wil doen wat die Here God van jou verwag, sal jy ander liefhê.
Aanvaar dan: my skuld aan ander mense om hulle lief te hê, is skuld wat ek nooit sal kan afbetaal nie. Nooit breek daar ‘n oomblik aan waarop ek sal kan sê nie: “nou het ek genoeg liefde aan ander betoon.” Liefdeskuld bly lewenslank op my persoonlike rekening staan.
Ons groot motivering
En dit alles is nodig omdat julle weet hoe laat dit al is. Die uur is reeds daar dat julle uit die slaap moet wakker word, want die tyd van ons finale verlossing is nou nader as toe ons tot die geloof gekom het (Rom 13:11). Onder die leiding van die Heilige Gees skryf die apostel dat drie dinge ons moet motiveer om erns te maak met die opdrag om ander lief te hê:
Julle weet hoe laat dit al is (‘83) / ons ken die tydsomstandighede (‘53, Rom 13:11a). Daarmee sê die apostel vir die gelowiges in Rome – en ook vir ons – ons leef in die eindtyd. Die eindtyd is die tyd vanaf Jesus se hemelvaart tot by sy wederkoms. In hierdie tydperk moet ons onthou: Jesus kom weer. Vir sy koms moet ons gereed wees. Ons maak daarvoor gereed deur mekaar en ander lief te hê.
Die uur is reeds daar dat julle uit die slaap moet wakker word (Rom 13:11m). Die apostel doen hier wat die nagwag in daardie tyd gedoen het en wat ‘n ma vandag nog doen. Sy maak ons wakker met die woorde: “Dit is opstaantyd! Kom nou!” Wanneer ma dit vir my sê, weet ek daar is nou nie meer kans om so ‘n bietjie op die ander sy te draai en nog ‘n kort stukkie slaap in te kry nie. Slaaptyd is verby. Staan op! Dis tyd om regtig lief te hê.
… die tyd van ons finale verlossing is nou nader as toe ons tot die geloof gekom het (Rom 13:11e). Hiermee praat die apostel oor die verlossing wat volle werklikheid sal word wanneer Christus weer kom. Die tydstip van Christus is soveel nader as toer hulle – en ook ons – tot geloof gekom het. Dit maak nie sin om ons lewe in te rig om te pas by die leefwyse eie aan die wêreld wat God nie ken nie. Saam met die gelowiges in Rome het ons tans soveel groter rede om ons lewe in te rig volgens die jongste dag wat vir ons voorlê. Daarom:
Ons groot verantwoordelikheid
Die nag is byna verby; dit is amper dag. Laat ons dan ophou met die werke van die duisternis; laat ons die wapens van die lig opneem (Rom 13:12). Hier sluit die apostel aan by die gedagte van opstaantyd omdat die nag sy einde nader. Daar is sekere goed by in die nag tuishoort en ander weer in die dag. Opstaantyd moet ons ophou met die nag se dinge en dit wat by die dag pas, begin doen. Hier is enersyds ‘n negatiewe kant en andersyds ‘n positiewe.
Die negatiewe – dit waarmee ons moet ophou
Wanneer ‘n mens wil kwaad doen, gaan jy eenkant toe Jy kies doelbewus ‘n donker hoekie uit. Ons word hier opgeroep: hou op om die donker, eenkant plekkies op te soek. Laat ons dan ophou met die werke van die duisternis (Rom 13:12m). Hoe nader ons daaraan kom dat die jongste dag breek en Christus op die wolke verskyn, hoe meer moet ons die goed wat by die nag pas, laat staan.
Daar moet geen drinkery en uitspattigheid, geen ontug en onsedelikheid, geen rusie en jaloesie wees nie (Rom 13:13). Die gelowiges in Rome het hierdie goed baie goed geken. Hulle het in hulle lewe voor hulle tot geloof gekom het, saam met ander partytjie gehou. Mans en vroue het hulle nie gesteur aan hulle eie en ander se huweliksband nie. Die partytjies het geëindig in gevegte en jaloesie. Dit was die naglewe in die stad Rome. Gelowiges was mense van die dag. Die naglewe van Rome was iets waaraan hulle nie meer moes deelneem nie.
Hoe lyk die naglewe in ons omgewing? As jy weet dat die dag van Christus se wederkoms al hoe nader kom, is dit gepas dat jy saam doen wat almal in ons tyd doen? Pas dit wat jy op die internet doen by iemand wat leef in die wete dat die dag van Christus se wederkoms naby is?
Nee, julle moet … nie voortdurend daarop uit wees om julle sondige begeertes te bevredig nie (Rom 13:14e). Ons ou sondige natuur word hier teenoor Christus gestel. Ons ou sondige natuur wil ons so ver moontlik van Jesus Christus af kry. Dit wil enige gedagte aan Christus se wederkoms uitwis. Ons moet glad nie daarmee rekening hou nie.
Alles wat verkeerd is, alles wat ons weg van Christus neem, alles wat enige gedagte aan Christus se wederkoms wil wegneem, moet ons uittrek soos vieslike vuil klere. Dit het geen plek in ons lewe nie. Ons mag nie toelaat dat dit ons verder besoedel nie.
Die positiewe wat ons moet nakom
Die nag is byna verby; dit is amper dag … laat ons die wapens van die lig opneem. Ons moet welvoeglik lewe soos dit in die daglig hoort (Rom 13:12, 13). Mense neem wapens op wanneer hulle gaan veg. In die Bybel is die groot stryd tussen goed en kwaad. Die dag is simbool van die goeie en die nag van die slegte. Ons moet die wapens van die lig opneem in die stryd waarin ons betrokke is. Elders hoor ons dieselfde oproep: Trek die volle wapenrusting aan wat God julle gee, sodat julle op julle pos kan bly ondanks die listige aanslae van die duiwel. Ons stryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen elke mag en gesag, teen elke gees wat heers oor hierdie sondige wêreld, teen elke bose gees in die lug (Ef 6:11, 12).
As gelowiges is ons daartoe geroepe om welvoeglik lewe. My en jou leefwyse moet die toets van die daglig kan deurstaan. Is jy gereed dat die volle lig van die dag van Christus se wederkoms val op dit wat jy eenkant, in die donker, doen? Hierop moet ek en jy met ons hele hart sê: “Ja!” Om te kan sê “Ja”, is dit nodig dat ons die leiding van die Heilige Gees in ons lewe soek en dit ook voluit volg.
As Christen moet ek nie net uittrek wat ons gedagtes van Christus se wederkoms wil wegneem nie. Ons moet ook aantrek: Beklee julle met Jesus Christus (Rom 13:14a). Hy het alles gedoen om ons uit ons sonde te verlos. Ons geloof is gebou op Jesus Christus en sy verdienste. Ons moet elke keer onsself opnuut in die geloof sien as deel van Christus.
Wanneer ons onsself in die geloof sien as dat ons Christus aangetrek het, dat ons deel het aan sy verlossingswerk, is ons nie bang dat Hy weer kom nie. Dan sien ons daarna uit.
Ons leef in die eindtyd. Ons weet dat Christus weer kom. Hierdie geloofswete moet ons lewe prakties beïnvloed.
Ons moet een skuld op ons lewensrekening aanvaar: om mekaar as gelowiges en ook ander mense lief te hê. Aanvaar jy hierdie skuld persoonlik? Leef jy in liefde?
Ons moet alles wat deel is van die nag van sonde en opstand teen God laat vaar; dit uittrek en van ons af weggooi soos wat ‘n mens met vieslike vuil klere maak.
Positief moet ons Christus aantrek. Ons moet glo dat Hy met sy kruisdood die losprys vir ons sonde betaal het. Ons moet voluit leef as verlostes – tot eer van ons Verlosser.
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: 2016-09-18-jy-moet-liefhe-en-leef-as-mens-van-die-dag-rom-13-v8-tot-14
CategoriesGesindheid, Leefwyse as Christen, Preke, Romeine
Previous PostPrevious (2016 09 11 2e) Die Huwelk en trou – wat God wil Gen 2 v18 en 24 ♪
Next PostNext (2016 09 18 2e) Die Here, ons, ons eie en ander se goed Spr 20 v23 ♪