Een dag het ‘n oupa vir sy kleinkinders die verhaal van hoe hy na Amerika gekom het, vertel. Hy het hulle van die treine en die skip wat hom van sy huis in Oos-Europa gebring het, vertel. Hy het vertel hoe hy saam met ander immigrante by Ellis Eiland geprosseseer moes word en hoe hy na ‘n kafeteria gegaan het om iets te kry om te eet. Hy het by ‘n leë tafel gaan sit en lank gewag vir iemand om sy bestelling te kom neem, maar niemand het nie.
Uiteindelik het ‘n vrou met ‘n skinkbord kos oorkant hom gaan sit en verduidelik hoe ‘n kafeteria werk. ‘Jy begin by hierdie punt,’ het sy gesê en na ‘n stapel skinkborde gewys. ‘Dan gaan jy by die lyn kos af en kies wat jy wil hê. By die ander punt sal hulle vir jou sê hoeveel dit sal kos.’
Die oupa het vir ‘n ruk daaroor gepeins en toe vir sy kleinkinders gesê: ‘Ek het gou geleer hoe alles in hierdie land werk. Die lewe hier is ‘n kafeteria. Jy kan enigiets kry wat jy wil hê – selfs groot sukses – as jy bereid is om die prys te betaal. Jy sal egter nooit kry wat jy wil hê as jy vir iemand wag om dit vir jou te bring nie. Jy moet opstaan en dit self gaan kry.’
‘1) Vermy geselskap waar dit nie winsgewend of noodsaaklik is nie, maar wanneer jy jou in so ‘n gesprek bevind, praat min en praat laaste.
Die waarheid is dat mense soms minder onthou hoe meer jy praat. Hulle is meer geneig om jou woorde te onthou as hulle voel dat jy genoeg omgee om na hulle gedagtes en bekommernisse te luister. Die Bybel sê: ‘Daar is vreugde daarin om die regte antwoord te hê; wat is beter as die regte woord op die regte tyd?’