‘Rassisme’ ’n stok om wit mense mee te slaanKallie Kriel die uitvoerende hoof van AfriForum. Argieffoto. Dit is in almal in Suid-Afrika, asook toekomstige geslagte, se belang dat wedersydse erkenning en respek bevorder moet word tussen die onderskeie gemeenskappe in Suid-Afrika. Pogings om rassistiese uitsprake en optredes uit te roei – indien dit ewewigtig aangepak word – sou steun ontvang van die meerderheid mense in die land. Die wyse waarop die “stryd teen rassisme” egter tans deur die regering, die Menseregtekommissie, linkse aktiviste en sommige media-instellings gevoer word, veroorsaak baie meer rassespanning en polarisasie in ons samelewing as wat dit tot vreedsame naasbestaan bydra. Die “stryd teen rassisme” in Suid-Afrika het in der waarheid ontaard in ŉ stok wat misbruik word om wit mense mee by te kom. Die openbare diskoers rakende rassisme word deur dubbele standaarde oorheers. Hiervolgens word die rassistiese optrede van selfs ŉ onbekende wit mens met groot ywer hard en aanhoudend aan die groot klok gehang om ŉ valse beeld te skep van hoe rassisties wit mense nou eintlik is. Daarenteen word weinig verontwaardiging uitgespreek wanneer selfs prominente swart mense hulle aan blatante rassisme skuldig maak. Sommige rasbehepte aktiviste voer dit selfs verder deur aan te voer dat swart mense nie rassisties kan wees nie. Daar is baie meer voorbeelde van hierdie dubbele standaarde as wat hier genoem kan word. Dit is wel nodig om ten minste ŉ paar voorbeelde te noem. Die bekendste geval is waarskynlik dié van ŉ voorheen totaal onbekende Penny Sparrow wat die onaanvaarbare uitspraak gemaak het om swart mense met bobbejane te vergelyk. Haar dwase uitspraak het die hoofnuus van byna elke media-instelling geword – dermate dat sy ŉ huishoudelike naam geword het en as simbool dien van hoe rassisties wit mense is. Die Menseregtekommissie en ander rolspelers het dadelik ingespring en Sparrow is uiteindelik in die gelykheidshof skuldig bevind en swaar beboet. Daarenteen het ŉ swart onderwyser van Limpopo, Tlou Molele, onlangs wit mense op sosiale media in gekruide rassistiese taal beledig en onder meer geskryf dat wit mense se bestaan die gevolg van ŉ genetiese afwyking is. Afgesien van enkele media-instellings wat dit vermeld het, het die res dit geïgnoreer. Nadat die Menseregtekommissie uiteindelik op aandrang van onder meer AfriForum na die saak gekyk het, is Molele liggies oor die vingers getik. Die feit dat die meeste mense vir wie jy vra, bewus sal wees van wie Penny Sparrow is, maar jou vreemd sal aankyk as jy hulle vra wie Tlou Molele is, dien as bevestiging van hierdie dubbele standaarde in die nuusdekking oor rassisme. Die konstitusionele hof het pas beslis dat die Suid-Afrikaanse Inkomstediens geregverdig was om Jacobus Kruger af te dank nadat hy die k-woord geuiter het. Dit ten spyte daarvan dat die bevinding ná Kruger se dissiplinêre verhoor was dat hy ŉ waarskuwing moes ontvang en 10 dae se salaris verloor. Rassisme vereis volgens die hof afdanking. Tog het die Gautengse staatsamptenaar, Velaphi Khumalo, veel ligter daarvan afgekom nadat hy geskryf het dat wit mense uitgemoor moet word soos wat Hitler die Jode uitgemoor het. Khumalo is bloot deur sy werkgewer, die Gautengse regering, met ŉ waarskuwing oor die vingers getik. Wit studente loop ook op kampusse onder hierdie dubbele standaarde deur. Dink maar aan die twee Afrikaner-studente by Kovsies wat summier deur prof. Jonathan Jansen geskors is nadat valse bewerings van rassisme teen hulle gemaak is. Jansen het geweier om hulle kant van die saak te hoor. Toe die hof en die Menseregtekommissie die twee studente maande later onskuldig bevind het, was hulle studiejaar reeds daarmee heen. Nog meer vergesog is hoe twee wit vrouestudente by Stellenbosch deur die universiteitsowerhede geboelie is oor hulle dit gedurf waag het om hulle gesigte pers te verf. In teenstelling hiermee het die Universiteit van Pretoria steeds nie vir Luvuyo Menziwa as student geskors nadat hy vroeër vanjaar op die sosiale media geskryf het dat hy wit mense met ŉ bazoeka wil skiet nie. Daar is talle ander gevalle op kampusse waar swart studente anti-Afrikaanse en anti-wit-uitsprake gemaak het sonder dat ŉ haan daarna gekraai het. Die onrusbarendste geval van anti-Afrikaner-rassisme is die uitspraak van pres. Jacob Zuma dat al die land se probleme begin het met die aankoms van Jan van Riebeeck. Hierdeur is Afrikaners, as nageslag van die aankomeling uit Europa, gebrandmerk as moeilikheidmakers wat geen positiewe bydrae gelewer het nie. Nodeloos om te sê was die Menseregtekommissie en linkse aktiviste se stilswye oor Zuma se rassisme oorverdowend. Zuma is natuurlik nie die enigste senior politieke leier wat anti-Afrikaner-uitsprake maak nie. Min. Lulu Xingwana het byvoorbeeld met verwysing na die Oscar Pistorius-saak haar aan erge rasse-stereotipering skuldig gemaak deur te sê dat Afrikanermans geweldsneigings het en vroue onderdruk. Ook nodeloos om te sê, is Xingwana nie gekruisig soos wat die geval met regter Mabel Jansen was toe sy swart mans se gedrag teenoor vroue gestereotipeer het nie. Binne hierdie konteks van dubbele standaarde rakende rassisme, behoort daar groot kommer by wit mense te heers dat die nuwe Wetsontwerp op die Voorkoming en Bestryding van Haatmisdade en Haatspraak net ŉ nóg groter stok is wat die regering soek om wit mense mee te slaan. Veral noudat die Nasionale Vervolgingsgesag (NVG) met die bekookte klagtes teen min. Pravin Gordhan duidelik getoon het dat hulle polities gedienstig is aan Zuma en sy bondgenote, is dit hoogs waarskynlik dat die NVG ook nie sal huiwer om selektiewe vervolging toe te pas om gedienstig te wees aan die Zuma-regering se pogings om wit mense as die enigste “sondebokke” uit te sonder nie. Dit is een van die redes waarom AfriForum die wetsontwerp teenstaan. Dit is belangrik dat wit mense kennis neem van hierdie dubbele standaarde rakende rassisme en alles moontlik doen om dit teen te werk. Een van die beste maniere om dit teen te werk, is natuurlik dat individuele wit mense met hulle optrede sal wys dat die beskuldiging dat wit mense rassisties is, nie waar is nie. Om alle mense se waardigheid te respekteer is nie net die regte ding om te doen nie, maar sal ook voorkom dat daar skietgoed gegee word aan diegene wat daarop uit is om wit mense by te kom. Wit mense moet ook nie toelaat dat valse beskuldigings van rassisme hulle onderkry en sensor nie. Die strategie om wit mense wat ŉ geldige standpunt inneem of ŉ beswaar opper, die swye te probeer oplê deur hulle van rassisme te beskuldig, raak nou afgesaag. Ek is self al tydens debatsgeleenthede wanneer die opponerende party nie ŉ antwoord het nie, as ŉ rassis afgemaak. Aangesien ek weet dat dit nie waar is nie, is dit deesdae vir my soos water wat van ŉ eend se rug af loop. Om die dubbele standaarde oor rassisme te help pak, het AfriForum besluit om voortaan ŉ nog groter fokus daarop te plaas om toe te sien dat anti-wit-rassisme dieselfde openbare aandag kry as anti-swart-rassisme en dat die selektiewe uitdeel van strafmaatreëls beveg word. Slegs wanneer rassisme deur wit én swart oor dieselfde kam geskeer word, kan ons wesenlike vordering maak om ŉ samelewing te bou waar wedersydse erkenning en respek aan die orde van die dag is.