Jamestown - Inligting
Engeland was redelik traag om vestigings in Noord -Amerika te begin, wat klein in die skaduwee van die uitgestrekte Spaanse Ryk gestaan ​​het. Verskeie haltpogings is gedurende die 1500's aangewend, veral die van sir Humphrey Gilbert en sir Walter Raleigh. Geen skikkings het ontstaan ​​as gevolg van die vroeë ondernemings nie en die groot belangstelling in kolonisasie het eers begin opbou na die nederlaag van die Spaanse Armada in 1588. Die vernedering van die Spaanse mag aan die Atlantiese Oseaan het Engelse beleggers en avonturiers 'n nuwe vertroue gebring.
In 1606 verdeel koning James I Virginia* tussen twee groepe mededingende Engelse handelaars. Hulle handves het hul voorneme verkondig om die Christendom te versprei, maar in werklikheid was die lok van goud en silwer die belangrikste motivering.
Die Virginia Company of Plymouth het regte verleen aan die noordelike deel van Virginia tussen 38º en 45º noordelike breedtegraad. Hierdie groep het 'n swak poging aangewend tot 'n nedersetting aan die Kennebec -rivier in wat later Maine sou word, maar die klein kolonie het slegs 'n paar maande geduur.
Die Virginia Company of London was egter beter voorbereid op sy regte op die lande tussen 34º en 40º noordelike breedtegraad, die suidelike deel van Virginia. Die feit dat die geoktrooieerde gebiede mekaar oorvleuel, het 'n spesiale premie op spoed geplaas. Onder die bevel van kaptein Christopher Newport het die Londense groep drie skepe gestuur, die Godspoed, die Ontdekking en die Susan Constant. Die skepe het in Desember 1606 vertrek en in Mei van die daaropvolgende jaar in Chesapeakebaai aangekom en 144 onbereide setlaars na die Nuwe Wêreld gebring.
'N Terrein is gekies op 'n skiereiland wat in 'n rivier gestroom het. Versigtig het die leierskap die stad sowel as die rivier genoem na hul weldoener, James I. Minder versigtig het hulle 'n laagliggende gebied gekies wat geneig was tot hoë humiditeit en baie muskiete. Die geïsoleerde ligging bied egter 'n maklik verdedigde posisie in die geval van 'n Indiese aanval.
Jamestown se vroeë geskiedenis het gewissel tussen byna ramp en flou sukses. Die belangrikste probleem was dat die kolonie soldate, vakmanne en boere nodig gehad het, maar in plaas daarvan grootliks bevolk is deur selfbelangrike here wat nie gewoond was aan hande-arbeid nie. Energie is vermors in die soeke na goud en silwer, toe versigtigheid gewasaanplanting vereis het.
Die gevolge van sulke optrede was ernstig. Meer as 'n derde van die koloniste sterf gedurende die winter van 1607-08, nadat hulle ten prooi geval het aan malaria, tifus, skeurbuik en dysenterie. Die gesondheidskrisis is vererger deur bittere leiergevegte in die krimpende gemeenskap.
In 1608 het kaptein John Smith, 'n soldaat, sy wil op die koloniste afgedwing en pogings suksesvol georganiseer om gewasse te plant en behoorlike wonings te bou. Ongelukkig vir alle betrokkenes het Smith in 1609 na Engeland teruggekeer vir mediese behandeling. In sy afwesigheid het die kolonie teruggekeer na baie van sy voormalige ongelukkige gewoontes.
Intussen het veranderinge in Engeland plaasgevind wat die setlaars van Jamestown sou beïnvloed. Die London Company is herorganiseer en staan ​​bekend as die Virginia Company. 'N Nuwe goewerneur, Lord De La Warr, is gestuur om nuwe pogings te implementeer om die klein nedersetting te bevolk. Die onderneming het die regmatige stelsel bekendgestel, 'n reeks aansporings vir grondtoelae wat ontwerp is om koloniste na Virginia te lok.
Die verwagte toestroming van nuwe intrekkers in 1609 het nooit gerealiseer nie. Een skip het op see verlore gegaan, en 'n ander een is maande lank vertraag nadat hy gestrand het. Siektes en 'n tekort aan voedsel begroet diegene wat die reis kon voltooi. Die brose stabiliteit wat Smith gedurende die vorige jaar gesmee het, het verdamp en is vervang deur die tragiese hongertyd van 1609-10.
Inheemse leier Powhatan, die vader van Pocahontas, het heerskappy gevoer oor 'n los konfederasie van stamme uit sy dorp Werowocomoco, noord van Jamestown aan die Yorkrivier. Die verhouding tussen die inboorlinge en die setlaars het gewissel tussen vrede en oorlog, maar 'n potensieel dodelike slag is deur die Indiane in 'n verrassingsaanval in 1622 gelewer.
Slegs die lang vertraagde aankoms van goewerneur De La Warr het die volledige ontruiming van Jamestown gestuit. Die latere ontwikkeling van 'n kontantgewas, tabak, sou 'n broodnodige ekonomiese basis vir die kolonie begin bied.
Jamestown se winsprobleme het die leierskap in Londen beïnvloed om sy reëls te liberaliseer. Inwoners van Virginia is onder meer toegelaat om grond te besit en 'n verteenwoordigende regering te geniet. Die Huis van Burgesses het vir die eerste keer in 1619 vergader. Sy ietwat beperkte rol was om saam met die goewerneur en die raad te werk om wette vir die kolonie te vorm.
Die toestande is verder verbeter deur die versending van 'n bootvrag vroue wat bestem was om vroue vir die setlaars te wees. Die invoer en verkoop van die eerste Afrikaanse slawe het ook die werklas verlig.
Ten spyte van hierdie verbeterings, was die kolonie nie 'n finansiële sukses nie. Die Virginia Company verklaar bankrotskap in 1622. Twee jaar later neem die Kroon die volle beheer oor die nedersetting, wat Virginia die eerste van die koninklike kolonies maak.
*'N Term was toe van toepassing op 'n groot deel van die ooste van Noord -Amerika.
Jamestown, 'n plek met baie begin
Loop in die trappe van kaptein John Smith en Pocahontas waar 'n suksesvolle Engelse kolonisasie van Noord -Amerika begin het. Ondanks vroeë stryd om te oorleef, het die nedersetting van 1607 ontwikkel tot 'n welvarende kolonie. Namate die kolonie uitgebrei het, is die Virginia -Indiane uit hul vaderland gestoot. In 1619 is die aankoms van Afrikane aangeteken, wat die oorsprong van slawerny in die Engelse Noord -Amerika was.
Die eerste wetgewende vergadering
Die eerste handves van die Virginia Company, onderteken deur koning James I op 10 April 1606, het die eerste sade van ons grondwetlike waardes geplant.
Afro -Amerikaners in Jamestown
Die eerste gedokumenteerde aankoms van Afrikane na die kolonie Virginia is in 1619 deur John Rolfe opgeteken.
Die kolonie was 'n private onderneming, gefinansier en georganiseer deur die Virginia Company of London. King James I het 'n handves aan 'n groep beleggers toegestaan ​​vir die stigting van die maatskappy op 10 April 1606. Gedurende hierdie era was "Virginia" die Engelse naam vir die hele Ooskus van Noord -Amerika noord van Florida. Die handves het die maatskappy die reg gegee om hulself te vestig, van ongeveer die huidige Noord-Carolina tot die staat New York. Die maatskappy se plan was om beleggers te beloon deur goud en silwer deposito's op te spoor en 'n rivierroete na die Stille Oseaan te vind vir handel met die Ooste.
'N Kontingent van ongeveer 105 koloniste het einde Desember 1606 in drie skepe vertrek uit Engeland - die Susan Constant, die Godspoed, en die Ontdekking—Onder bevel van Christopher Newport. Hulle bereik Chesapeake Bay op 26 April 1607. Kort daarna kom die kapteins van die drie skepe bymekaar om 'n boks oop te maak met die name van lede van die kolonie se beheerraad: Newport Bartholomew Gosnold, een van die inisieerders agter die skerms van die Virginia Maatskappy Edward-Maria Wingfield, 'n groot belegger John Ratcliffe George Kendall John Martin en kaptein John Smith, 'n voormalige huursoldaat wat in Nederland en Hongarye geveg het. Wingfield word die eerste president van die kolonie. Smith is daarvan beskuldig dat hy 'n muitery beplan het tydens die seereis en is eers weke later, op 10 Junie, tot die raad toegelaat.
Na 'n tydperk van gesoek na 'n nedersetting, het die koloniste in die nag van 13 Mei die skepe vasgemeer van 'n skiereiland (nou 'n eiland) in die Jamesrivier en dit op 14 Mei begin aflaai. Die moerasagtige omgewing en humiditeit daarvan sou bewys Dit was ongesond, maar die terrein het verskeie duidelike voordele gehad toe die leiers van die kolonie dit gekies het: skepe kon in diep water daar naby kom om dit maklik te laai en af ​​te laai, dit was onbewoon en dit is slegs deur 'n nou land, wat dit makliker maak om te verdedig. Die nedersetting, vernoem na James I, was tydens sy bestaan ​​onder meer bekend as James Forte, James Towne en James Cittie.
Vreemde vroeë jare
Die stigting van Jamestown het die seën van die Engelse koning James I, en die nedersetting en James River is ter ere van hom genoem. Die skikking is egter deur die Virginia Company gefinansier en bestuur. Hierdie onderneming is op sy beurt gefinansier deur private beleggers, wat verwag het dat die koloniste 'n waardevolle handelsware sou ontdek, of 'n pad na Oos -Asië, wat die onderneming winsgewend sou maak en 'n opbrengs op hul belegging sou bied.
Die beleggers in Londen het gehoop dat sommige van die Roanoke -koloniste (of hul afstammelinge) nog lewe, en met kennis wat hulle oor die gebied opgedoen het, die koloniste van Jamestown na minerale en 'n deurgang na Oos -Asië kan lei, het Kupperman opgemerk.
Volgens Jerome Bridges, 'n parkwagter en historiese Jamestowne-toergids, het die onderneming ongelukkig besluit om sy nedersetting te bou op ''n moerasagtige eiland wat deur siektes geteister word, sonder 'n bron van vars water'. Bridges, wat ongeveer 94 kilometer bo die James -rivier van die Atlantiese kus geleë was, is gekies omdat die setlaars bevele van hul beleggers gehad het om geen grond in te neem wat deur die inheemse bevolking beset is nie.
Toe die Engelse in Mei 1607 daar aankom, is hulle in drie groepe verdeel: een groep was om vestings en 'n stoorkamer te bou en dan 'n paar eenvoudige huise, die tweede groep om gewasse te plant en die derde party om minerale te ondersoek en 'n deur na Oos Asië.
Dit het nie lank geneem voordat die koloniste in die moeilikheid beland het nie. Binne 'n paar weke het 'n mag van honderde Powhatan -Indiane die nedersetting aangeval. Die koloniste het nog nie eens die geleentheid gehad om hul muskiete uit te pak nie, en het dus staatgemaak op vlootskote van die skepe wat nog aan die kus was om die aanvallers af te weer.
In die volgende paar weke het die setlaars hul werk toegespits op die bou van 'n fort, 'n driehoekige palissade met drie skanse, of verhoogde platforms, vir kanonne.
Kort voor lank het die koloniste begin sterf. Volgens die 104 mans en seuns wat geland het, was daar nog net 38 teen Januarie 1608, volgens Historic Jamestowne. Navorsing deur die geologiestudent Doug Rowland aan die College of William and Mary en kollegas het aan die lig gebring dat die drinkwater van die koloniste sout was en arseen bevat. Daarbenewens het kos opraak, hongersnood aangebreek en 'n besonder harde winter saam met droogte het die ellende van die koloniste vererger.
"Ons manne is vernietig met wrede siektes soos swellings, vloedgasse [ook genoem dysenterie], brandende koors en oorloë, en sommige het skielik vertrek, maar meestal het hulle aan hongersnood gesterf," skryf George Percy, een van die oorlewendes , in 'n verslag oor die kolonie. 'Daar was nooit Engelse in so 'n ellende in 'n vreemde land as ons in hierdie nuwe ontdekte Virginia nie.'
In die eerste jaar is die lyke in ongemerkte grafte begrawe om te voorkom dat die inboorlinge agterkom dat soveel van die setlaars gesterf het, volgens Bridges. Onlangse opgrawings deur 'n span onder leiding van William Kelso, direkteur van argeologie vir Jamestown Herontdekking by Historic Jamestowne, het 29 grafskagte naby die westelike palissade muur binne die fort onthul. Die span meen dat hierdie grafte waarskynlik baie van die koloniste bevat wat in 1607 gesterf het.
Twee van die opgegrawe grafskagte bevat twee lyke. Volgens die Historic Jamestowne -webwerf het die koloniste waarskynlik dubbele begrafnisse gebruik omdat soveel mans binne 'n kort tydjie gesterf het. Twintig individue sterf alleen in Augustus 1607, en veelvuldige begrafnisse het energie en tyd bespaar.
Volgens die historiese Jamestowne het 'n seuntjie van ongeveer 14 jaar in die ander opgegrawe skag gelê. 'N Klein pylpunt is langs die seuntjie se regterbeen gevind, wat daarop dui dat hy geskiet is kort voor hy begrawe is. Dit is moontlik die jong seun wat deur Percy aangeteken is tydens die geveg met Powhatan -Indiane gedurende die eerste maand van die nedersetting.
William Kelso, wat opgrawings by Jamestown rig, het aan WordsSideKick.com gesê dat die argeologiese span hoop om die res van die grafte op te grawe en die lyke te identifiseer. 'Ons ken hul name, en nou weet ons waar hulle begrawe is,' het hy gesê. 'Ons sal hulle probeer identifiseer met behulp van forensiese ondersoeke.'
The English Establish a Foothold in Jamestown, 1606-1610
Op 20 Desember 1606 vaar skepe van die London Company uit Engeland om 'n kolonie in Virginia te vestig. Die toekomstige koloniste het in April 1607 in Chesapeakebaai aangekom. Aan boord was 105 man, waaronder 40 soldate, 35 'menere' en verskillende ambagsmanne en arbeiders.
Die Kompanjie het Kaptein Newport, die bevelvoerder van die skepe, opdrag gegee om 'n plek te vind vir 'n kolonie wat veilig was teen Spaanse ontdekking en aanval, maar wat ook maklike toegang tot die see het. Hy vaar dus teen 'n rivier (wat die Engelse die James genoem het) en vyftig kilometer van die monding het 'n laagliggende, moerasagtige skiereiland gevind wat skynbaar aan alle spesifikasies voldoen. Daar het hulle vasgestel wat hulle James towne genoem het.
Aanvanklik het dit gelyk asof dinge goed gaan. Die koloniste het 'n stuk grond opgeruim en 'n palissade opgerig ter beskerming. Binne die palissade het hulle klein, taamlik onbeskofte wonings gebou. Die koloniste het ook 'n bietjie grond begin skoonmaak vir die aanplant van gewasse. Intussen het die inwonende konfederasie van stamme onder leiding van Powhatan blykbaar verander van aanvanklike vyandigheid na vriendskap en gasvryheid. Met die aanbod van kos en vriendskap het die Engelse minder aandag begin skenk aan die aanplant van gewasse en meer aan die verkenning van die streek vir vinnige rykdom.
Ten spyte van die vroeë belofte van sukses, was daar reeds gevaartekens. Gedurende die somer en herfs het baie koloniste begin siek word en sterf. Ons weet deels dat siekte en die dood veroorsaak is deur Jamestown op 'n baie moerasagtige, ongesonde plek te sit. Boonop het baie koloniste tifus en disenterie (wat mense destyds 'die bloedige vloed' genoem het) saamgebring, wat 'n epidemie geword het omdat die koloniste nie basiese higiëne verstaan ​​het nie. Die watertoevoer in Jamestown is verder besmet deur menslike afval en seewater.
Boonop het dit teen die herfs duidelik geword dat die koloniste nie genoeg kos gehad het om hulle deur die winter te kry nie. Daar is nie genoeg grond skoongemaak nie en daar is nie genoeg gewasse geplant en geoes nie. 'N Deel van die probleem hier was dat die' menere 'weerstaan ​​het om net soos arbeiders te werk. Gelukkig vir die koloniste het Powhatan vriendelik gebly en die Engelse kos voorsien. Teen die tyd dat die "eerste voorraad" van meer setlaars en voorsienings vroeg in 1608 aangekom het, het slegs 35 van die aanvanklike koloniste oorleef.
Alhoewel die bewyse skeef in sy guns is, is daar min twyfel dat kaptein John Smith Jamestown gered het. Hy organiseer die koloniste en dwing hulle om produktief te werk. Hy was ook in staat om met die inboorlinge handel te dryf vir voedsel as hulle huiwerig was om handel te dryf; hy het geneem wat hy nodig gehad het en die betrekkinge met die inboorlinge versuur. Alhoewel Smith spoedig na Engeland teruggekeer het, het sy en ander koloniste se verslae aan die London Company daartoe gelei dat die liggaam sommige van sy metodes verander het. Dit het in wese Smith se diktatoriale regime gekodifiseer deur die koloniale goewerneur veel groter gesag te verleen.
Vir addisionele dokumente wat verband hou met hierdie onderwerp, stel ons voor dat u fokus op die versameling wat die belangrikste is vir vroeë Jamestown, The Capital and the Bay. Binne die versameling is twee belangrike bronne: Kaptein John Smith se Algemene Historie van Virginia en die vier bundels wat in die middel van die 19de eeu deur Peter Force geredigeer is. Beide hierdie bronne is deursoekbaar in die volledige teks via The Capital and the Bay.
Jamestown, NC, vernoem ter ere van James Mendenhall en gestig in 1816, was die vroegste voortgesette nedersetting in die Piemonte -streek. Meer onlangs het argeoloë bewyse gevind van menslike bewonings in die omgewing wat duisende jare gelede dateer.
'N Ryk en gevarieerde geskiedenis is die basis vir Jamestown vandag, wat trots is op die beskerming en verbetering van ons natuurlike, kulturele en historiese hulpbronne wat almal kan geniet.
Eerste bekende inwoners: The Keyauwee
Reeds in 1701 woon die Keyauwee -Indiane in 'n dorp in hierdie streek. Hulle het die milde klimaat, oorvloedige natuurlike hulpbronne en die vrugbare jagvelde langs die Deep- en Uwharrie -riviere geniet.
Daar word geglo dat die Keyauwee teen die 1760's suidwaarts na die grens tussen die twee Carolinas verhuis het, waar hulle waarskynlik deur die Catawba -stam opgeneem is, as deel van 'n los konfederasie van 20 of meer stamme.
'N Kwaker -nedersetting
Teen die laat 1700's het Europese setlaars na Jamestown gekom. Baie was Quaker -gesinne wat uit Pennsylvania na die gebied verhuis het op soek na produktiewe landbougrond. Onder die oorspronklike setlaars was James Mendenhall, wat 'n plaas naby die huidige Jamestown in 1762 gestig het. Hoewel Mendenhall in 1775 na Georgia verhuis het, het sy seun George gebly en teen 1816 het hy die dorp Jamestown gestig ter ere van sy vader.
Die Mendenhall -familie, wat die eerste slyp- en houtmeulens in die omgewing besit en bedryf het, besit ook 'n groot deel van die oorspronklike grond van die stad. Vandag is High Point City Lake geleë waar die oorspronklike plaashuis en grond geleë was.
In 1781, tydens die Revolusionêre Oorlog, het die Britse generaal Cornwallis se leër naby die nedersetting kamp opgeslaan en voorraad van plaaslike plase en meulens beveel voor hy met Nathaniel Greene se troepe by New Garden aangegaan het.
19e -eeuse Jamestown
Teen 1800 was Jamestown 'n bedrywige nedersetting van 150 inwoners met sy eie poskantoor, herberg en Free Mason's lodge. Ongeveer dieselfde tyd is goud naby Jamestown ontdek, en verskeie myne het baat gevind totdat die goue stormloop in Kalifornië die plaaslike pogings gesluit het.
In 1811 het James Mendenhall se seun Richard, 'n plaaslike leerlooier, die historiese opstal op die Mendenhall Plantation gebou, 'n hoogtepunt van enige toer deur Jamestown vandag.
Benewens die boerdery en verwante bedrywe, was Jamestown ook die tuiste van 'n geweerfabriek wat 'n stewige en akkurate snuit-laaipistool vervaardig het, bekend as die 'Jamestown Rifle', die steunpilaar van die Jamestown-industrie gedurende die laaste helfte van die negentiende eeu en 'n vandag baie gewaardeerde versamelstuk onder geweerliefhebbers
Tydens die Burgeroorlog het Jamestown's Quakers, wat oorlog en geweld gekant het, probeer om neutraal te bly. Die Konfederasie eis egter dat diegene wat skoene, uniforms of wapens kon maak, voortgaan om dit te doen of swaar belasting te betaal. Rekords dui ook aan dat die konfederale president Jefferson Davis en sy gevolg deur Jamestown gegaan het tydens die haastige terugtog na die suide nadat die burgeroorlog geëindig het.
Jamestown was ook 'n bekende stop langs die Underground Railroad, wat vlugtende slawe gehelp het om vryheid in die noorde te bereik. Volgens plaaslike historiese verslae het baie Quaker -huise in hierdie gebied 'n valdeur na die kelder gehad om slawe te help ontsnap. Volgens rekords het die families Mendenhall en Beard verder bygedra tot die hulp van emansipasie.
Die spoorlyn, wat in 1856 gebou is, sny Jamestown deur en bied steeds 'n noodsaaklike skakel vir vrag en sommige passasiers tussen die hawestede na die Ooste en binnelandse bestemmings.
20ste eeu Jamestown
Teen April 1947 verleen die Noord -Carolina Algemene Vergadering Jamestown -inlywing. 'N Paar maande na inlywing het Jamestown soneringsdistrikte aangeneem en begin met die bou van 'n munisipale water- en rioolstelsel.
T. C. Ragsdale Senior was die eerste burgemeester van die stad, en Charles P. Turner was die eerste stadsbestuurder. Meer as 60 jaar later is Jamestown trots om slegs deur sy vierde stadsbestuurder en sy vyfde burgemeester bestuur te word, 'n bewys van die stabiliteit van die gemeenskap.
In die 1950's, met 'n bevolking van ongeveer 750, spog die stad met verbeterings soos straatbeligting, water- en riooldiens en 'n brandweer.
Gedurende die 1960's het Jamestown vinnig gegroei. Verskeie woonbuurte het ontstaan ​​uit ou landbougrond. 'N ABC -raad is gevorm en 'n drankwinkel is gebou, wat 'n goeie belegging was, wat die stad in staat gestel het om skuld vir water- en rioollyne af te betaal, asook die bou van die stadsaal in 1967 en die Jamestown Park and Golf Kursus in 1974.
Onderwys: die hoeksteen van Jamestown
In ooreenstemming met die Quaker -waardes en namate die stad voorspoedig was, het onderwys 'n hoeksteen van Jamestown geword.
Jamestown was die tuiste van verskeie skole, waaronder 'n Quaker -kinderskool, 'n kweekskool vir jong vroue, 'n regskool en die eerste mediese skool in North Carolina, wat aanvanklik bymekaar gekom het in die huis van dr. Madison Lindsay.
Die "Old School", wat in 1915 gebou is, is 'n edele neoklassieke middelpunt van Main Street, en is nou die openbare biblioteek van Jamestown, omring deur 'n nuut toegevoegde Common, 'n lewendige bymekaarkomplek.
Aan die oostekant van Jamestown is die Guilford Technical Community College, oorspronklik gebruik as 'n tuberkulose-sanatorium totdat die bevolkings na die Tweede Wêreldoorlog nuwe skoolgeriewe benodig het.
Vandag het Jamestown, wat steeds bekend is vir sy opvoedkundige vaardighede, twee laerskole, een middelbare skool en een hoërskool.
Landmerke in Jamestown: stap met geskiedenis
Of u Jamestown huis toe noem, dit oorweeg om te verhuis of 'n draai maak, Jamestown het baie getroue gerestoureerde historiese bakens, ideaal vir 'n ontspannende en aangename toer. Klik hier om 'n kaart van die historiese merkers te sien.
Die fokuspunt van Jamestown is die "Old School", nou die Jamestown Public Library, geleë in West Main Street.
Die Madison-Lindsay-huis, wat in 1817 gebou is, was die tuiste van 'n reeks mediese skole. Die oorspronklike huis was geleë in die suidweste van wetenskaplike en federale (hoof) strate en is nou op die terrein van die Mendenhall -tuiste.
As u na die Mendenhall Homeplace, wat in West Main Street geleë is, toer, moet u besienswaardighede wat u moet sien, insluitend die wa met 'n vals bodem en 'n unieke hoektrap.
Die Oakdale Cotton Mill, wat ná die Burgeroorlog begin werk het, is een van twee National Register Historic Districts in Jamestown en is die oudste katoenmeul wat deurlopend in die Verenigde State bedryf word. Op die perseel is die Oakdale School House, 'n eenvertrek-skoolhuis wat in 1912 of 1913 deur katoenmeulbeamptes gebou is.
Oakdale United Methodist Church het in 1878 op die terrein van die Oakdale Cotton Mill begin as 'n tak van Jamestown Methodist. Die kerk, wat vandag nog dienste hou, is in 1915 gebou met opdaterings in 1943.
Dr Shubal Gardner Coffin open die stad se tweede mediese skool in 1840. In 1855 bou hy 'n indrukwekkende en ongewone Griekse herlewingshuis. Met sy-en-kant-sylyn en ooswaarts van die ou middestad naby die nuwe treinspore, het hy sy huis gekies om die verbeterde toegang tot vervoer te geniet.
Die William Reece -huis is tussen 1834 en 1844 gebou deur die plaaslike konstabel met dieselfde naam. Die huis was die geboorteplek van Joseph Reece, stigter van die Greensboro News & amp Record tuiste van J. Harper Johnson, Jamestown se burgemeester van 1881 en die woning van FL Bevan, bekende honde -afrigter vir beroemde beskermhere soos JP Morgan, Jay Gould en Pierre Lorillard.
Potter House, gebou in 1819, was oorspronklik Henry Humphries se saal- en tuigwinkel totdat Isaac Potter die eenvertrek-hut met sy eie winkel gekry het, wat hy tot 1826 bedryf het. eeu, het die huis gedien as die plaaslike Amerikaanse tweesennigheidshoofkwartier.
Die Ragsdale-familie, wat bekend is vir hul bydraes tot die ontwikkeling en skoonheid van die huidige Jamestown, het Magnolia Farm gebel, ook in East Main Street, vir geslagte lank. (Geen merker nie)
In East Main Street is die spoorwegoorgang 'n ware doek van graffiti -kuns, 'n gemeenskapstradisie, geskep deur mededingende skole Southwest Guilford en Ragsdale High. (Geen merker nie)
Met meer as 3,300 inwoners wat binne 'n afstand van ongeveer 3 vierkante kilometer woon, spog Jamestown met sjarme in 'n klein dorpie, net 'n paar minute van die bruisende Triad -streek af.
Jamestown se verbintenis tot goed beplande kwaliteitontwikkeling vind 'n balans tussen die behoud van gemeenskapskarakter en erfenis en die aantrek van 'n verskeidenheid werkgeleenthede en besighede.
Ons gemeenskap is trots op ons verbintenis om ons gekoesterde natuurlike, kulturele en historiese hulpbronne te bewaar en om ons burgers te voorsien van kwaliteit openbare dienste en infrastruktuur.
Gebiede rondom Jamestown
Wood's Crossing: Wes van Jamestown op snelweë 120/108/49 herdenk 'n gedenkplaat by Bell Mooneyweg die goue ontdekking by Wood's Crossing, 'n entjie verder. Goue ontdekking in 1848.
Stent: U kan uit Jamestown op Jacksonvilleweg ry en die gehucht Stent soek. Dit is die gebied van "Poverty Hill" in Bret Harte se verhale. Die Jumper Mine is hier geleë, bekend vir sy unieke goud. Die uitsig op die kwartsberg en golwende heuwels na die berge kan van hier af gesien word.
Stevens Bar Bridge: Net voordat u oor die brug by die Don Pedro -meer begin, herdenk die gedenkplaat Stevens Bar wat in 1849 gestig is.
Snelweg 120/49 noordwaarts: Op die uitkykpunt is daar 'n gedenkplaat ter herdenking van die stad Jacksonville van 1849, gestig deur kolonel A. M. Jackson, wat nou onder die waters van die Don Pedro -meer gedompel is. Die Don Pedro-dam naby La Grange aan die Tuolumne-rivier skep 'n kuslyn van 160 myl wanneer die meer vol is.
Chinese kamp: Omstreeks 1849 het 'n groep Engelse baie Chinese mynwerkers op hierdie plek in diens geneem wat as Chinese kamp bekend gestaan ​​het. Die eerste Tong -oorlog in die staat, 'n besige dorpie met goudmynbou en verhooglyne, is ongeveer drie kilometer ver naby die Krimhuis tussen die Sam Yap en Yan Woo Tong gevoer. Periodegeboue staan ​​nog steeds, soos die 1854 -klip- en baksteengebou wat later jare as poskantoor gebruik is. Oorkant die snelweg is die klein St. Francis Xavier Katolieke Kerk, gebou in 1855. In die omgewing is Red Hills, bekend vir sy besondere fauna en flora.
Montezuma: Die tuiste van prominente mynwerkers, Solomon Miller en Peter Aurand, is vernoem na 'Montezuma's Tent'. Hierdie kortstondige mynkamp bereik 'n hoogtepunt na 1852, toe 'n sloot en 'n vloot water langs die voet van Tafelberg gebring het. Montezuma was, soos baie mynkampe, die toneel van geweld as gevolg van die belasting op buitelandse mynwerkers in 1850. 'N Eensame gedenkplaat langs snelweg 49 tussen Chinese kamp en snelweg 108 is die enigste fisiese herinnering dat Montezuma -stad op 'n tyd vol fortuinsoekers was.
Jamestown - Geskiedenis
OPMERKING: as u geweet het, verwant was aan of 'n bemanningslid was van een van die werklike Jamestowns, wil ons dit graag weet! Kontak een van die onderstaande webmeesters met u verhale en foto's wat u wil skenk. Ons sou geëerd wees om dit te plaas.
OORLOG VAN OORLOG
Die eerste Jamestown was 'n oorlogsoorlog wat in 1844 deur die Navy Yard, Gosport, VA, geloods is. Sy verlaat Hampton Roads op 25 Junie 1845 en was die vlagskip van Commodore Charles W Skinner. Commodore Skinner was in bevel van die Amerikaanse vlootvaartuie wat aan die westelike kus van Afrika opereer om die slawehandel te onderdruk. Die sloep het na die VSA teruggekeer en in Boston op 6 Augustus 1846 oorgedra. Terwyl dit in Boston vasgemeer is, het die Verenigde State die nuus gekry oor die tweede agtereenvolgende jaar dat roes die aartappeloes in Ierland verwoes het. Die Jamestown en die Masedonië is in Maart 1847 gebruik om kos na Ierland te vervoer.
Daarna was sy die vlagskip van Commodore W. C. Bolton wat weer aan die weskus van Afrika werksaam was. In 1848 is sy na die Mediterreense eskader oorgeplaas om Amerikaners te beskerm tydens die epidemie van revolusies wat Europa in die kiem gesit het. In 1851 word sy by die Brasiliaanse eskader aangestel en keer terug na Philadelphia in Mei 1854. Toe vaar die Jamestown vir die derde keer as die vlagskip van die Afrikaanse eskader in 1855 tot 1857.
Met die uitbreek van die burgeroorlog het die Jamestown deel geword van die Atlantic Blockading Squadron. Terwyl sy saam met die eskader 'n rekord van uitstaande doeltreffendheid opgestel het. In Oktober 1862 vertrek die Jamestown na die Stille Oseaan, waar sy die Amerikaanse handel teen konfederale privaatmense beskerm het, tot in September 1865. Na die einde van die oorlog het sy as winkels en hospitaalskip in Panama gedien totdat 'n koors aan boord uitgebreek het. Op 2 April 1867 is sy noord beveel om die koors te help verlig en by die Noord -Stille Oseaan -eskader aan te sluit. Terwyl die skip deel was van hierdie eenheid, het sy die Amerikaanse vlag oor Sitka, Alaska, op 18 Oktober 1867 gehys, maar Alaska is pas van Rusland aangekoop.
Die volgende drie jaar het die Jamestown die Stille Oseaan van die weskus van Noord- en Suid -Amerika af gevier. Sy vaar ook so ver wes as Tahiti, Fidji en die Hawaiiaanse eilande. In Februarie 1882 word sy as 'n vakleerlingskip opgeknap en via die Kaapse Horn na die Atlantiese kus gegaan. Sy vaar oor die Atlantiese Oseaan tot in September 1892, toe die skip na die tesourie -afdeling oorgeplaas is. Die Jamestown het gedien as 'n mariene hospitaalskip vir kwarantyndoeleindes in die Hampton Roads -hawe. 'N Brand het haar op 3 Januarie 1913 vernietig nadat sy na die Vlootafdeling terugbesorg is.
Jamestown 2, oorspronklik 'n passasiersstoomboot, is in 1853 in New York NY gebou en is in 1861 in Richmond, VA, in beslag geneem vir die Commonwealth of Virginia Navy. Sy het die volgende Julie in opdrag van die Konfederale Vloot gekry, die naam van Thomas Jefferson, maar daar word steeds algemeen na hom verwys as Jamestown.
Brigestine, Jamestown is ontwerp en gebou deur die bekende William H. Webb vir die New York en Old Dominion Line as 'n suster van Yorktown (v. Patrick Henry).
By luitenant JN Barney, CSN, was sy aktief werksaam tot aan die einde van haar loopbaan in Mei 1862. Haar diens is beklemtoon deur die Slag van Hampton Roads op 8-9 Maart 1862, waartydens sy CSS Virginia gehelp het om die USS aan te val. Die kongres en USS Cumberland het tydens die geveg tussen die Monitor en Virginia (Merrimack) bygestaan ​​en die konfederate kongres spesiale dank aan die offisiere en bemanning van Jamestown vir hul 'dapper optrede en houding' in die geveg.
Ongeveer vier weke later, op 11 April 1862, seil Jamestown, Virginia en vyf ander Konfederale skepe vanaf Norfolk na Hampton Roads ten aanskoue van die Unie -eskader daar. Toe dit duidelik word dat die Federale nie gaan aanval nie, het Jamestown, bedek deur Virginia en die ander, ingetrek, drie handelskepe gevang en deur CSS Raliegh gehelp om hulle na Norfolk te sleep. Later die maand is Jamestown uit Norfolk gestuur om saam te werk met generaal -majoor Magruder CSA, in die James River, en vroeg in Mei is sy gebruik om weermag siek en gewond na Richmond te vervoer.
Op die nag van 5 Mei het CSS Jamestown en CSS Patrick Henry na Norfolk gegaan en die volgende aand teruggekeer met CSS Richmond, CSS Hampton en bootwagens, terwyl hulle by beide geleenthede die Federale battery by Newport News verbygesteek het. A second attempt to return to Norfolk met failure.
c. attempt to decompile or reverse engineer any software contained on Railtown 1897 State Historic Park's web site