Taaroa - Wikipedia
God van opper-, skeppergod
Taaroa of Taʻaroa is die oppergod van die mitologie van Frans-Polinesië. Terwyl die spelling met die ʻeta gebruiklik is, word dit dikwels in die praktyk weggelaat, veral in ander tale.
In die begin was daar net Taaroa, die skepper van alles, insluitende homself. Hy het alleen gewag in sy dop, wat soos 'n eier in die leë niks gedryf het voor die tyd toe die lug, aarde, maan, son en sterre gevorm is. Hy was verveeld en daarom het hy die dop gebreek en uitgeklim, maar alles was stil en donker om hom.
Hy het toe die dop in stukke gebreek en daaruit die rotse en sand gemaak, asook die fondament van die hele wêreld, Tumu-Nui. Uit sy ruggraat het hy die berge geskep; met sy trane die oseane, mere en riviere gevul; uit sy vinger- en toonnaels het hy die skubbe van die visse en skilpaaie gemaak; uit sy vere die bome en struike; met sy bloed het hy die reënboog ingekleur.
Taaroa het toe kunstenaars geroep wat met hul mandjies gevul met To'i gekom het om Tane, die eerste god, te maak. Daarna het Ru, Hina, Maui en honderde ander gevolg. Tane het die lug met sterre versier en die son in die lug gehang om die dag te verlig en die maan om die nag te verlig. Taaroa het toe besluit om sy werk klaar te maak en die mens geskape.
Hy het die wêreld in sewe vlakke ingedeel. Op die heel onderste vlak het die mens gewoon en hulle het vinnig vermeerder. Die mens het die ruimte om hom met allerhande diere en plante gedeel, en kort daarna het hy ingeperk gevoel en sy domein uitgebrei deur 'n gat in sy vlak te maak om hoër op te beweeg. So het hy die een ná die ander vlak gevul totdat al sewe vol was.
Op dié manier het die mens die hele aarde gevul, maar hulle behoort steeds aan Taaroa, die meester van almal.