Ek is bang om die eerste dag universiteit toe te gaan - Nuttige wenke - 2021
Studlans blog oor studlance!
Ek is 19 jaar oud .. Ek het 'n probleem waarmee ek nie self kan klaarkom nie - sosiale fobie. As gevolg hiervan het ek probleme met studie, is ek altyd laat en mis ek net ...
Ek probeer myself dwing om te gaan, maar toe ek by die regte metrostasie aankom waar die kollege geleë is, begin ek onmiddellik onbeheerbare vrees hê, my hart klop, my hart word oor die algemeen siek. Dit kom waarskynlik terug van die skool af, maar dit was nie so uitgesproke nie, en sommige onderwysers het gehelp met die verkryging (ek het eers die naam van my toestand bepaal, ek het dit nie voorheen aangedui nie, ek het dit nie as 'n probleem beskou nie). Ek het aanvanklik op universiteit goed gevoel, maar ek het met niemand bevriend geraak nie (ek het net nie met my belangstellings saamgestem nie), ek het nie met die klasonderwyser en meester saamgekom nie - en toe begin dit alles. Ek verstaan ​​met my verstand dat niks vreesliks gebeur nie, maar ek kan dit nie beheer nie. Nou is ek in my derde jaar. Die eerste twee het van hartseer gespeen, maar in September het die afgryse begin. Ek gaan selde universiteit toe. Dit is eng om direk tot trane te gaan. Sit gedurig op hospitaalsertifikate. As gevolg van die ewige passe op die universiteit, skarrel en rus hulle tuis by ma. Nou kan ek nie aan die slaap raak nie, môre op een paar die krediet vir chemie, wat ek nie weet nie en nog nooit sedert September was nie. Ek kan nie daarheen gaan nie; as ek kom, sal daar misbruik van alle onderwysers wees, dreigemente van uitsetting, en as ek nie gaan nie, sal ek met my ma stry. Ek wil regtig nie met haar rusie maak nie, sy is die persoon wat die naaste is, maar as dit kom by studie en my slaag, sweer sy baie, en my tong draai nie om te sê dat ek bang is om universiteit toe te gaan nie, dat ek sleg voel. Hoe om met ma te praat ?! Hoe kan ek haar die rede vir my weglatings vertel? Ek kan nie soggens skool toe gaan nie. Ek is al bang vir trane.
P. S. Die probleem gaan nie net oor onderwysinstellings nie, maar ook op oorvol plekke waar hulle aan my kan aandag gee, ek voel ook ongemak en vrees, maar in 'n minder uitgesproke vorm.
Welkom! Kan ek u naam uitvind?
Volgens die beskrywing van u situasie kan daar nie onomwonde gesê word dat u sosiofobie het nie.
Wanneer het u toestand vererger? Waaraan dink jy het (verswakking) verband gehou? U is klaar met skool.
U skryf dat u uself moet dwing om universiteit toe te gaan. Wil u die beroep waarvoor u studeer, kry?
U skryf dat u nie belange met sekere mense gedeel het nie. Dit blyk dat u ander belange het, en daar is miskien ander mense met wie u met belange kan saamstem?
Wat is u belangstellings?
Dit blyk dat u in staat is om te kommunikeer, maar nie wil doen wat u nie wil nie, nie konflik wil voer nie, met mense met ander belangstellings wil kommunikeer. Dit is heeltemal normaal, selfs een van die ander volg.
U skryf dat u toestand "deur sommige onderwysers gehelp is met die verkryging."
Wat bedoel jy presies? Is daar spesifieke situasies wat u in gedagte het?
Sover ek verstaan, is jou belangrikste vraag: Hoe om met ma te praat?
Wat wil jy aan jou ma oordra?
U is 'n volwassene en is in staat om onafhanklik besluite te neem rakende u toekoms. Wat wil u hê in hierdie situasie?
hallo Hierdie toestand het vanaf die middel van die 8ste klas begin tasbaar versteur, toe voorbereidings begin het vir die finale vertaaleksamen (van 8 tot 9 in basiese vakke). Daar was twee onderwysers by die skool (in Russies en in chemie) wat dit as hul plig beskou het om tydens elk van hul lesse vrot op my te versprei. Aanvanklik was die situasies wat hul verhouding gedien het, nie. Maar ek het vokaal op skool gestudeer, het na die klasse oorgebly, op alle konserte opgetree. Dit het begin met die vernedering, die veroordeling "jy kan niks anders leer nie. Jy kan net werk en jy kan nie werk nie." As 'n skoolkonsert naby was of ek voorberei het vir die kompetisie, het hulle probeer om my seer te maak, my te verneder en klasmaats in die klas te vermaak ..
Na dit alles, begin ek onwillekeurig laat wees vir die skool ('n Russiese les was dikwels die eerste, dan kon daar ander wees, en dan literatuur by dieselfde onderwyser). En soms was chemie die eerste les. Selfs toe ek die lesse betyds probeer haal, het ek nie daarin geslaag nie, iets was in die pad (ek het begin siek voel, my bloeddruk en temperatuur het toegeneem, my bene het afgegaan ..) Toe ek laat was, kon ek na die tweede les kom maar altyd êrens met hierdie onderwysers ontmoet, het hulle my uitgeskel en probeer om ander te hoor "wat gekom het, gaan slaap", ens.
My immuniteit het verswak, ek het baie gereeld en lank begin siek word (ARVI het voortgegaan sonder temperatuur, en as dit opgaan, dan nie hoër as 37,5 nie). Permanente navrae het ook 'n rede vir vernedering geword. Toe die voorbereiding vir die GIA in die negende klas begin het, het die gedoe konstant geword, veral van die chemie-onderwyseres, wat absoluut niks met die GIA en my sertifikaat te doen gehad het nie (sy is hieroor vertel, maar het haar net meer geterg). Deur trane en verslete senuwees het ek nog steeds die eerste keer met die GIA geslaag (amper vyf in Russies, en ek het groot probleme met wiskunde. Ek het dit slegs 8 punte geslaag, met 6 minimum punte).
Ek het van die skool gegradueer en begin kollege toe gaan as 'n deeglike kok (ek wil nie kok wees nie, maar ek is 'n gebaksjef, maar daar is geen gebakskolleges in Moskou nie). Ontvang, begin studeer. Aanvanklik was alles goed, ek het daarvan gehou, maar daar was min angs toe ek skoolgegaan het, maar dit het gelyk of ek nie regtig gepla het nie. Maar ek het nie met die groep vriende gemaak nie (ek wil net nie met hulle praat nie, hulle het hul gunsteling tydverdrywe om te rook, drink, bespreek wie met wie en wanneer, en byna alle spraak is onwelvoeglik.) Ek het nie slegte gewoontes nie, en hul onderwerpe vir gesprek Ek stel nie belang nie. (As ek met iemand kommunikeer, dan met ouer mense, is ek gemakliker om met my ma se vriende te kommunikeer, byvoorbeeld. En my belangstellings is: teater, film, koor, diere ..)
Op universiteit was ek net op my eie, het ek op geen manier daarop gefokus nie. Net met hulle gekommunikeer oor studiesake. Toe begin klasmaats bekommerd wees dat ek nie rook nie en glad nie sweer nie. Hulle het die aandag hierop gevestig en my begin vloek .. Ek het hulle begin vererg, openlik gesê: "Che, heilige, wat?" En toe word ek een van die groep waarvan die klasonderwyser nie hou nie, sy begin my glad nie verneder nie, sy was ook bekommerd oor die feit dat ek nie met iemand gekommunikeer het nie, en het gevra: "Met wie het jy nie kontak gehad nie? Moenie gaan rook nie. 'Almal, jy gaan glad nie pouses nie. Waarom hou jy nie van jou klasmaats nie?' (dit is presies wat sy woord vir woord gesê het). Daarna het klasmaats my gereeld probeer beledig, met my spot en hande in die klas gemaak. Sien dit, mooi glimlag ..
Ek het dus van die eerste kursus afgestudeer. Die klasonderwyser van die tweede jaar af lei nie meer ons groep nie, net die meester het oorgebly (ek het ook nie met hom oor die weg gekom nie, hy het hom gedra soos 'n ses klasonderwyseres, altyd aan haar toegestaan). Ek het gedink dat alles vanaf die tweede jaar sal uitwerk, maar ek het voortgegaan om gereeld siek te word, te laat was en voortdurend siek geword. As gevolg hiervan het probleme met studies begin, baie slaag en sterte in vakke. Ek het skaars my tweede jaar voltooi, en in die derde (finale) plek het dit nog erger geword. Sedert September is die staat op universiteit verskriklik, amper paniekbevange. Selfs tuis raak dit sleg, en op die pad raak dit sleg en eng. Soveel situasies in my kop op een slag .. Wat sal gebeur as ek op universiteit kom, as ek die onderwysers, die administrasie ontmoet.
In November het hulle my al na die onderwysersraad geroep weens passe, hulle het gedreig om te verdryf, daar was ongeveer 20 mense (almal onderwysers, meesters. Selfs diegene wat ek nie ken nie). En so sit hulle almal in die klas by hul lessenaars, die direkteur skakel my en hulle begin my eenstemmig aanmeld. Eers het ek gaan staan ​​en geluister, my hart klop vreeslik, my kop draai .. Ek staan, staan, en toe begin die trane stort. En hulle het alles voortgesit .. Die toestand van paniek kon nie kalmeer nie. Ongeveer drie of vier minute het sy so gestaan ​​.. Toe laat hulle my gaan en ek snik in die toilet, ek kan nie tot my reg kom nie.
Daarna is ek skaars 'n week weg vir lesse, en toe begin hopelose navrae. Ek kan myself nie dwing om universiteit toe te gaan nie.
Hoe gaan ek, so ek voel onweerstaanbare vrees wat grens aan paniek. Ek verstaan ​​dat dit baie dom is, dat ek nog meer probleme verdien, maar ek kan niks met myself doen nie.
Dit alles sedert die 8ste klas pla nie net op skool nie - net op stampvol plekke: metro, winkelsentrum, kliniek, supermark, bus. Oral is dit ongemaklik as mense in die omgewing is, die gevoel dat almal kyk, sy bene in die pad is, dit ongemaklik raak. Uittrek is oor die algemeen 'n probleem vir my, in die kollege in die eetkamer of in die winkelsentrum, kan ek glad nie eet as daar vreemdelinge is nie, veral as iemand kyk.
En daar is glad nie vriende nie, ook nie 'n enkele reg nie. Daar is sommige mense met wie ek min of meer kan kommunikeer, maar ook nie baie gemaklik nie.
Alles is vererger na die onderwysersraad in die kollege. Nou weet ek nie wat om daarmee te doen nie.
Mag ek u naam ken?
U het verstaanbare redes vir u vrees, waarvan u self bewus is, en dit is baie goed. Die oorsaak van u probleme is reeds die begin van hul oplossing.
Soos ek dit verstaan, is u in u finale jaar, en daar is in werklikheid nog 'n paar maande oor om hierdie instelling te voltooi en sal u vry wees daarvan. Reg?
Sover ek verstaan, wil u nog steeds u opleiding voltooi en wil u dit nie laat val nie, gegewe dat twee jaar reeds 'uitgeput' is, of hoe?
Dit het vir my paradoksaal gelyk dat u vertraging die waarskynlikheid van onaangename gevolge verhoog, maar tog is u altyd laat.
Angstig mense probeer gewoonlik op elke moontlike manier om situasies te vermy waar stres vir hulle moontlik is. En jy het die teendeel.
Waarom dink jy so? Straf u uself?
Beskryf die palet van u gevoelens wat u ervaar? Vrees vir 'n openbare "berisping", watter gevoelens pla jou nog?
Watter maniere uit hierdie situasie het u oorweeg?
My naam is Kristina.
Ja, ek wil regtig graag van die kollege studeer. Ek weet nie eens hoekom ek laat is nie, een het gedink dat ek moet studeer en dit word vir my fisies sleg (hoofpyn, naarheid, handskud, innerlike kouekoors.) Daarom raak ek afgelei en verloor die verloop van tyd. As ek baie vroeër wakker word, begin ek vooraf inpak, dan voel ek nog erger en is ek nog laat.
Nou het ek baie slaags (met en sonder verwysings), en oor vakke soos chemie, 'n Engelse individuele projek (hierdie vak word deur die regisseur geleer), sosiale studies - was ek nog nooit sedert die begin van die skooljaar nie. Ek het probleme in al die bogenoemde vakke, ek ken hulle nie (net op een of ander manier in die sosiale wetenskap nie), hulle word glad nie aan my gegee nie.
Die vrees vir sulke 'berispings', die vrees om iets verkeerd te doen en skande (as ek byvoorbeeld net gaan, ek is bang om te struikel), die vrees vir kontak met klasmaats (alles word kouer binne, die hartklop versnel as ek net in die omgewing is, selfs al kommunikeer ek nie), is kommerwekkend.
'N Ander probleem is dat ek nie met vreemdelinge oor die telefoon kan praat nie (as ek byvoorbeeld van 'n onbekende nommer skakel, is ek meestal nie geskik nie, of as ek self êrens moet skakel, kom ons sê die ure se werksure, ens. dit is moeilik om te doen, dit is droog in die mond, die hart klop weer ..). Dit is selfs woede by die meester, want hy lok die administrasie en onderwysers uit, en hy staan ​​en kyk hoe ek verneder word, indien nie vir hom nie, sou ek die probleme van geleidelik kon oplos. Daar sou geen probleme wees nie. En ook belediging, ek verstaan ​​nie wie en wat nie, maar dit is baie beledigend dat alles so is.
Dit is jammer dat dit alles by my begin het. En ek weet nie hoe om dit te hanteer nie, skakel my sielkundige (of psigoterapeut) vir hulp, op die oomblik die enigste opsie, maar finansiële geleenthede laat my nie toe om dit persoonlik te doen nie, van die internet af
Ontmoet u kamermaat. U moet matig vriendelik en bedagsaam wees, maar nie te veel om nie 'n voetmat te word nie. As u nie van iets hou nie, moenie bang wees om die vraag hardop te stel nie, maar sorg dat u dit op 'n sagte manier uitdruk. Dit is meer produktief om sinne te gebruik wat u persoonlike mening uitspreek, byvoorbeeld: 'Ek kan nie slaap met harde musiek nie. Kon u na middernag u koptelefoon aantrek? "
Stel die basiese reëls op. Dit is beter om dadelik saam te stem oor wat nie by u pas nie, en waarmee u kan saamstem. Dit sal help om moontlike konflikte in die toekoms op te los. Let op die volgende punte as u die reëls bespreek:
Musiek en geraas. As u van verskillende style hou, reël dit sodat almal op hul beurt na hul gunsteling musiek kan luister of kan toestem tot koptelefoon. Installeer indien nodig tyd van stilte en harde tyd . 'N Voorbeeld. Die een kamermaat hou daarvan om Disney-liedjies te sing, en die ander een kan dit nie verdra nie. Stem saam hoe laat die eerste sy gunsteling liedjies kan sny en saam sing. Die tweede buurman in hierdie tyd kan oordopies gebruik wat die eerste rustig kon sing sonder om op naalde te voel.
Besoekers. Kan u dink dat die platoniese liefde van 'n kamermaat van tyd tot tyd by u slaap? En as liefde nie platonies is nie? Stel reëls vir nagbesoekers op voor hoe die werklike situasie ontstaan. Dit sal onaangename verheldering van die verhouding op die mees onverbeterlike oomblik vermy, wanneer iemand se selfbeeld noodwendig sal ly. U kan vooraf saamstem oor 'n spesiale klop aan die deur of voorlopige SMS-boodskappe, sodat daar geen verrassing vir u is nie.
Party. Stem saam oor wat by u pas en wat nie. Miskien is 'n paar vriende voldoende om met 'n bier te gesels, of wil u elke naweek 'n volledige feesmaal hou, of is u glad nie tevrede met enige stowwe nie. Dit is nodig om aan beide kante 'n kompromie te beywer. Dit is nie regverdig om die sosiale kontak van 'n kamermaat op sy grondgebied te beperk nie, maar om dronk partytjies te verduur wat jou irriteer, is ook nie regverdig nie.
Hou u kamer skoon! Almal het hul eie sienings oor netheid, maar ignoreer nie mekaar se vereistes nie, anders sal 'n onaangename reuk in die kamer verskyn.
Hou u besittings dop. Dinge kan in die waskamer of 'n gedeelde yskas verdwyn. Baie hang af van die status van die kollege en die ligging daarvan. In sommige opvoedkundige instellings het 'n skootrekenaar 'n oog en 'n oog nodig, en dit is ook beter om 'n fietsslot te gebruik. Vra ander studente hoe ernstig u veiligheid moet neem.
Moenie bang wees om hulp te vra nie. In die meeste koshuise is daar 'n direkteur en personeel, wie se posisie verplig is om inwoners in verskillende sake te help. Ideaal gesproke moet hulle daarna strewe om u tuis te laat voel. As u probleme met u kamermaat nie kan oplos nie, raadpleeg u plaaslike owerheid.
Vind uit wat toegelaat word. Sommige koshuise gebruik verbod, ander laat mense van die teenoorgestelde geslag nie toe nie, en sommige het ernstige beperkings op die gebruik van vuur. Wees versigtig.
Die meeste slaapsale het 'n gedeelde stortkamer. Moenie u badpantoffels vergeet nie! Sommige siektes word deur voetkontak oorgedra. Wie weet buitendien wat daar aan die gang was?
hallo Ek is 15 jaar oud en het op universiteit gegaan. Daar was geen probleme op skool met die skool nie, ook nie met klasmaats of met onderwysers nie. Ek klim nie 'n woord in my sak nie. Maar ek is bang om universiteit toe te gaan. Ek is 'n bietjie bang vir die veranderinge. Wat as ek nie vriende met iemand daar maak nie? Ma en Pa kan my gerusstel dat as ek nie van iets hou nie, ek kan teruggaan skool toe. En ek wil regtig universiteit toe gaan. Maar hoe nader die eerste dag van studie, hoe slegter is dit vir my. Wat om te doen
Dit is die menslike aard om bang te wees in onbekende situasies. Dink net daaraan dat al die ouens wat na hierdie kollege gaan, ook bang is, net almal in 'n ander mate, almal het hul eie vrees. As alles goed was op skool en met u studies, en in verhoudinge met klasmaats en onderwysers, kan u aanvaar dat alles ook op universiteit sal uitwerk. Soos ek dit verstaan, is u meestal bekommerd oor die vind van vriende op universiteit. Dit is regtig baie belangrik. As u die eerste keer ontmoet, speel u houding 'n belangrike rol: waarvoor berei u u voor - om vriendelik en vriendelik te kyk na 'n persoon met wie u bly sal wees, of u berei u al voor dat u nie interessante mense in die kollege sal ontmoet nie en in die algemeen sal u van iemand om te verdedig. Soos ek uit u woorde verstaan ​​het, weet u hoe u uself moet verdedig - 'u sal nie 'n woordjie in u sak kry nie', sodat u nie toelaat dat u beledig word nie. Uiteindelik is u ouers reg. As dit nie in u universiteit werk nie, kan u altyd teruggaan skool toe. Omdat u nou 'n paar idees het oor hoe 'n universiteit lyk, kan dit in werklikheid anders wees. In elk geval kan u alles eers verstaan ​​en waardeer as u begin studeer.
Paryugina Oksana Vladimirovna, sielkundige Ivanovo
Goeie antwoord 4 Slegte antwoord 1
Goeie tyd, Maria. U angs is baie duidelik. Ons is almal baie bekommerd as ons iets in die lewe gaan verander of ons op onbekende plekke sal bevind. Dit is vir ons baie belangrik hoe ons ontvang sal word, watter indruk ons ​​op mense sal maak. Hoe dit ook al sy, enige verandering is 'n sprong na die onbekende. U sal almal soortgelyke ervarings op universiteit ervaar. И, конечно, не известно, удастся ли Вам найти близких друзей. Но если Вам, Мария, так важно учиться именно в этом колледже, Вам обязательно удастся найти друзей по интересам. С уважением.
Здравствуйте, Мария! Ваша тревога абсолютно естественна. Elke keer as daar wesenlike veranderinge in ons lewens is, is ons geneig om bekommerd te wees. Miskien het u ook bekommerd geraak toe u na die kleuterskool skoolgegaan het.
Maria, die feit dat u geen probleme met die skool gehad het nie, ook nie met klasmaats of met onderwysers op skool nie, is 'n goeie teken. Volgens u is u 'n gesellige persoon. Dit is dus baie waarskynlik dat alles in u kollege veilig sal wees.
Dit is net dat mense geneig is tot onsekerheid. Toe u gewoonlik op 1 September skool toe gaan, het u dieselfde klasmaats, met dieselfde onderwysers ontmoet, en slegs die skoolkurrikulum was nuut. En nou is daar baie nuwe dinge - tegniese skool self, klasmaats, onderwysers. Dit is terselfdertyd opwindend en interessant.
Ek onthou toe ek op universiteit gegaan het; ek was ook bekommerd oor dieselfde kwessies: sal ek vriende maak, of ek met waardigheid kan studeer. Alles het op die beste manier uitgewerk, en ek onthou die studentejare met plesier.
Mary, iemand is bang. Verder is dit belangrik om hierdie vrees in te gaan, nie om dit te vermy nie, en dan te oorkom word ons sterker en meer selfversekerd. Ek wens u opreg 'n goeie aanpassing in die kollege toe. Die uwe Svetlana Gorbashova.
Gorbashova Svetlana Vasilievna, sielkundige Ivanovo
Goeie antwoord 5 Slegte antwoord 0
Ek is 16 jaar oud, en hierdie jaar gaan ek in 'n tegniese skool studeer. In hierdie tegniese skool is die meerderheid studente seuns, en in my groep is 5-6 meisies, ek ingesluit, van die sterkte. (slegs 30 mense) Ek is bang vir nuwe mense, probleme wat daarmee gepaard gaan, en nog meer die span, waar daar byna net seuns is. Op een of ander manier wil ek nie 'n uitgeworpene wees nie, maar om die eerste stappe te neem, is baie eng. miskien omdat ek nie weet wat om met hulle te praat nie.
Ek weet dat dit leë vrees kan wees, maar op die oomblik laat hierdie gedagte my nie 'n oomblik laat gaan nie.
Al die probleme kom uit my kinderjare, en as gevolg hiervan, behandel ek mense noukeurig en verwag 'n vuil truuk of bespotting. En daarom het ek opgehou om mense oop te maak, ek het verlede jaar gestudeer, met net 3 mense gekommunikeer en op drie maniere geleer. alhoewel die eksamens (GIA) afgelê is, het almal vier wedstryde geslaag. Ek wil met ander kommunikeer, nuwe dinge by hulle leer, kommunikeer, maar ek is bang. Ek kan nie ontspan nie, in myself vertrou. want in die kinderjare was ek die teiken van afknouery deur die klas, en dit het my oorgedra in 'n "volwasse" lewe, wat my nie toegelaat het om te leef soos ek wil nie.
Ek sal baie graag live stories wil hoor, hoe het jy mense leer ken? was dit eng? Vertel ons asb.
Ek wil inskryf by 'n kunsskool om my op die een of ander manier af te lei van die tegniese skool, en ek wil graag leer hoe om te teken. Ek dink dat dit my sal help om vry te wees, ek kan vriende, kennisse vind.
Vertel my wat u daaraan dink en hoe u kan voortleef.
Almal wat vooraf reageer, is baie dankbaar.
Kenmerke van die opvoedkundige proses, of waarom 'n universiteit nie 'n skool is nie
Onthou, student, die belangrikste ding wat 'n universiteit van die skool onderskei: jou diploma is jou probleem. Ja, ons weet dat hulle in skole oral drievoudig trek vir hominiede wat nie eers die vlak van erektus bereik het nie. Omdat onderwysers, skoolhoofde en skoolhoofde eerstens klink oor die prestasie van die skool, en tweedens, is daar buit vir elke skaap uit die skoolkudde. Dit is nie tevergeefs dat die sekondêre skool die "setlaar" en die "koraal" genoem word nie, waarin tieners by die weermag gehou word, sodat hulle nie in die strate rondloop nie. Is u gewoond daaraan om deur die ore getrek te word? Vergeet daarvan.
Universiteite verdryf beide erectus, Neanderthals en selfs 'n paar onder-evolueerde Cro-Magnons. Omdat die ouderdom jou al in die leër laat saamsmelt! Of stuur om goedere op die winkelrakke uit te lê. Boonop smelt die sterkste stroom afgetrekte samesmeltings na die eerste semester saam in die riool.
Universiteitsonderwysers is diep pers, of u nou na die diploma kruip. Niemand sal agter u aan loop met die versoek om uiteindelik die punteleer te slaag nie. En ouers sal nie na die dekaanskantoor ontbied word nie.
Zarubi op die neus: die universiteit is nie 'n skool nie! Jy het 'n volwassene geword!
Maar u moet besoek. Die hipotese dat ''n student 'n volwassene is wat onafhanklik die persoonlike leerproses beheer, is ongelukkig nie die praktyk nie. Die praktyk toon dat die meeste studente ouer as skoolkinders bly. En as u nie die bywoning van lesings en seminare deur hierdie jongmense beheer nie, sal hakke van 'nerds' in die gehoor sit. Die meeste onderwysers beoefen dit dus, ongeag hoe teenstrydig die beginsel is om diegene wat aan die beginsels van universiteitsopleiding teenwoordig is, te toets.
As u die lesing onderneem, kan u by die 'swart lys' van die onderwyser ingaan, wat besonders aandag aan die eksamen behels. Sommige onderwysers vereis dat u selfs die opsommings van verkondigde lesings moet toon.
In 99% van die gevalle sal 'n waaragtige seminare, kollokwiums, praktiese, laboratorium- en beheermaatreëls moet uitwerk.
Ontdek onmiddellik wat nodig is vir toelating tot die sessie. Sommige toetse en eksamens word slegs toegelaat as 'n opstel, verslag, opstel en kontrole geskryf word. Dit is nie so sleg nie; die "afvalpapier" kan in November - Desember by die stoeterye bestel word. Erger nog, as die universiteit 'n puntestelsel het vir toelating tot die sessie. Punte moet vanaf September afgehaal word.
Sit die handboek ... wel, êrens op die agterste rak. Hoop nie dat die handboek u sal help om voor te berei op die eksamen nie. Dit is nog 'n belangrike verskil van die skool. Die handboek is 'n hulpmiddel, en die belangrikste bronne van kennis aan die universiteit is lesings en literatuur, waarmee u voorberei vir seminare. Dit is natuurlik nie nodig om die handboek heeltemal weg te gooi nie - as basis, as basis, sal dit perfek werk. Onthou net dat die handboeke wat aan u gegee word, meestal verouderd is. U moet nuwe in die biblioteek soek, aanlyn koop of aflaai (indien moontlik). En daar is ook onderwysers wat in hul lesings spesifiek eksamens aflê. Daar is egter ook diegene wat lesings gee volgens die handboek - dit is makliker daarmee.
Maak gereed om self met literatuur te werk. As u dink dat die doel van 'n universiteit is om u kennis te vul, dan word u diep verkeerd geag. Die doel van die universiteit is om u te leer hoe u selfstandig inligting kan ontvang, om selfopvoedingsvaardighede te gee, en verkieslik om u wetenskaplike denke te vorm. Die handboek bied 'n basis, lesings struktureer die materiaal en help om dit in u kop uit te sorteer, en dit dryf 'n onafhanklike soeke na materiaal onder artikels en monografieë.
U kan sommige van die materiale op die internet vind (danksy die digitalisering!), Maar baie het nog nie die Wêreldwye Web betree nie. Daarom moet u na 'n universiteit, streeks- of gespesialiseerde biblioteek gaan, uittreksels en fotokopieë maak. Horror horror? Niks, sê dan dankie dat jy jou geleer het om op jou eie te leer. In die inligtingsera word kennis vinnig vinnig verouder. 'N Professionele persoon moet studeer en leer om in aanvraag te bly, en daarvoor moet u die vaardighede van selfopvoeding hê.
Een manier om die tempo van veroudering van feite te meet, is om na die verwysingsindeks van wetenskaplike artikels te kyk. As die publikasie nie aangehaal word nie, beteken dit waarskynlik dat dit irrelevant of verouderd is. As gevolg van die bestudering van publikasies in die tydskrifte oor Physical Review, wat verskillende terreine van die fisiese wetenskap verteenwoordig, het dit geblyk dat die helfte van die publikasies na tien jaar gemiddeld nie meer aangehaal word nie, en, byvoorbeeld, in kernfisika. Die halfleeftyd van 'n boek (in die sin van aanhalings) is ongeveer 13 jaar in fisika, 9,4 jaar in ekonomie, 9,1 jaar in wiskunde en ongeveer 7 jaar in geskiedenis en sielkunde.
Ontdek wat seminare, colloquiums, opstelle, abstrakte, toetse, studente en ander geheimsinnige vullis is. Megatons van onbekende of heeltemal onbekende woorde val op 'n jongman, waar nuwe metodes om kennis te toets, weggesteek word. Ja, broeder, dit is nie soos op skool nie. Begin met al hierdie dinge reg vanaf September.
Sluit aan by 'n nuwe ritme van leer. Lesse van 40 minute en lang pouses is iets van die verlede. Nou moet jy in pare sit, en 'n pouse is net genoeg om van die gehoor na die gehoor te hardloop (dit is beter om tydens die "vensters" na die eetkamer te gaan). Aan die ander kant is daar voordele: miskien het die skedule dae waarop u op die tweede of selfs die derde paar kan wees. Waardeer die "venster": in plaas van net dom te struikel en wag vir die volgende paartjie, gaan na die biblioteek of die eetkamer.
Onthou dat die weke bo en onder is. Nog 'n innovasie. Voer die data in in die apparaat wat u saamneem. Nog steeds deurmekaar? Om na die skedule te gaan, is die maklikste manier om uit te vind watter week dit is.
Vind uit wanneer die sessie begin, hoe die "sterte" afgelewer word, en ook (vir elke brandweerman) die reëls vir die toestaan ​​van akademiese verlof. En vind dit alles uit nie in Desember nie, maar so gou as moontlik.
Moenie vergeet dat u uit die universiteit kan vlieg weens die oortreding van dissipline nie. Die lewe van 'n student is baie vryer as die van 'n student, maar die dekaan sal nie die oog hou vir sommige verwerpings nie. En as dit by die administrasie kom, verstaan ​​jy dit self. Die rede vir die uitsondering kan 'n buitengewone geweld in die koshuis wees (byvoorbeeld om 'n yskas by die venster uit te gooi), die oortreding van die wetgewing en selfs 'n té aktiewe politieke aktiwiteit (byvoorbeeld 'n enkele paneel voor die administratiewe gebou wat die bedanking van die rektor eis). As hulle nie direk betaal nie, sal dit voorwaardes skep waaronder dit baie problematies sal wees om 'n sessie te slaag. Hou jouself dus in beheer.
Probeer verstaan ​​dat u reeds 'n volwassene is en dat u verantwoordelik is vir die uitslae van u studies aan die universiteit. Onthou, niemand sal jou agtervolg met herinneringe aan lesings en seminare nie. Daar sal ook nie ouers geroep word wat vra: "Waar is u kind siek of spring?" Word onafhanklik.
Werk aan die rekord. Ten minste gee die eerste twee sessies alles van jou beste. Dan sal dit makliker wees: hoe beter u beeld, hoe meer lojaal is u onderwysers vir u. En omgekeerd: op die drieling en 'sterte' word die onderwysers benadeel. Oor die algemeen, werk vir die student, dan werk dit vir u.
Jou kop swel van raad, jongman? Wag, dit is net die begin. As u nog nie gebreek het nie, lees die aanbevelings wat u sal help om die sessie deur te voer en dit te oorleef.
Wenke vir varswater vir opleidingswater
Leer om voordeel te trek uit selfs vervelige lesings. Om dit te kan doen, moet u 1) leer om te luister (en te hoor), 2) om te fokus. Nuttige vaardighede wat u in die lewe benodig.
Bemeester die vaardighede van nabootsing van belangstelling. Dit is in die geval dat die onderwyser 'n dier is, en sy lesings is regtig dom en sinneloos. Maar moenie hierdie vaardigheid misbruik nie, anders sal u loopbaan in die toekoms afneem op die kantoor van die praktyk (imitasie van gewelddadige aktiwiteite). Gebruik vaardigheid in uitsonderlike gevalle.
Leer om aantekeninge te maak. U hoef nie woordeliks lesings woordeliks te lees nie. Kies die belangrikste ding, ontwikkel u eie, verstaanbaar vir die breinstelsel van afkortings en konvensionele tekens. Inspekteer logies, struktureel.
Gebruik die blokfluit en ander toestelle verstandig. Moenie 100% op die prestasies van die beskawing vertrou nie. Eerstens is dit 'n taak om 'n lesing van 'n stemopnemer te ontsyfer. Stel jou voor: jy het 'n lesing gehou en moet nog steeds dieselfde tyd spandeer om die rekord te dekodeer! Is dit redelik? Opname op die blokfluit is slegs geskik vir gehore (mense wat die beste in inligting luister). Tweedens hou onderwysers regtig nie van studente wat die blokfluit aanskakel en met 'n afwesige voorkoms bly sit nie.
Wat tablette, skootrekenaars en netbooks betref, kan dit baie help, veral in die biblioteek. Maar moenie vergeet dat die opname met 'n pen die prosesse van memorisering in die brein aktiveer nie. Onthou die onderwysers wat handgeskrewe aantekeninge moet neem.
Voorraad op gewone notaboeke, penne, veelkleurige merkers. Dra 'n ekstra handvatsel saam. Gebruik gekleurde merkers om die belangrikste ding uit te lig, om die rekords te struktureer.
Gaan na die eerste biblioteek vir handboeke. Ja, handboeke aan die universiteit is nie die belangrikste ding nie, maar dit is nog steeds nodig. In die meeste universiteite is handboeke nie voldoende vir almal nie. Veral nuut.
Vind uit waar die biblioteke en leeskamers wat u benodig, geleë is. Teken in en leer hoe om met die katalogus te werk. Ongelukkig het die internet tot dusver nie al die materiaal wat u benodig nie.
Skryf die skedule neer, onthou die ligging van die geboue en klaskamers. Jy kan net agter jou groep aanstap, maar dit is beter om onafhanklik te wees. Dit is ook die moeite werd om die openingstye van biblioteke, gimnasiums, laboratoriums en ander plekke wat u besoek, op te neem.
Versamel inligting oor onderwysers en neem hul individuele kenmerke in ag. Skryf en onthou die naam van die onderwysers - hierdie keer! Leer hulle persoonlik twee ken. Daar is niks domder as om 'n onderwyser op 'n eksamen te leer ken nie. Lees meer oor die aard en gewoontes van almal (ouer studente sal help). Ontdek wie hou verband met die bywoning van lesings, wie het watter vereistes tydens seminare, toetse, eksamens.
Kies 'n wetenskaponderwyser. 'N Korrekte studieleier help nie net om vraestelle te skryf en bring u na 'n diploma nie, maar beskerm u ook voor die departement en selfs voor die kantoor van die dekaan. Ons raai 'n eerstejaarstudent aan om 'n artikel te lees oor die regte keuse van 'n studieleier en tien soorte homo-opgeleide studente.
Lees oor die beginsels van tydsbestuur. Leer om tyd toe te ken sodat dit voldoende is vir besoek aan die universiteit, onafhanklike voorbereiding en rus.
Verdeel items in belangrik en onbelangrik. Profiel - belangrik, begrawe u kop daarin. Leer alle vorme van nie-kernvakke op so 'n manier dat u krediet kry - dit is genoeg. Dit maak nie sin om na die analoog van skoolveiligheid te bestudeer ten koste van 'n gespesialiseerde vak nie.
Probeer om "masjiene" tot die maksimum te kry. As u 'n toets of eksamen "outomaties" aflê vir aktiewe opleidingsaktiwiteite gedurende die semester, sal u u van die moeite voor die eksamen red. Sommige onderwysers het ook 'semiautomatiese toestelle', wat ook goed is: u kan een van die twee vrae op die eksamen kies.
Moenie op die Kamchatka-skiereiland sit nie. Dit is 'n plek vir diegene wat hul eie ding wil doen, nie wil studeer nie. Baie onderwysers behandel Kamchatka met vooroordeel (veral as hulle die gekerm van bierbottels hoor wat per ongeluk aan iemand se voet geslaan word). Boonop is dit in Kamchatka gewoonlik moeilik om te hoor wat die onderwyser sê. Dit is beter om lesings op te neem wat op die eerste banke sit of in die middel van die gehoor.
Die middel is miskien die gemaklikste plek. Dit is normaal hoorbaar, en in welke geval - jy kan 'n bietjie rommel kry. Die eerste lessenaars word geliefd deur uitstekende studente, dit stel u in staat om visuele kontak met die onderwyser te bewerkstellig, asook om harde werk en belangstelling te toon.
Vra gerus vrae aan die onderwyser. As iets nie duidelik is nie, vra dit met vrymoedigheid. Onderwysers hou van aktiewe studente. Maar moenie dit oordoen nie, 'n nabootsing van belangstelling sal u beeld van 'n sluip skep. Of nog erger - die beeld van 'n sluwe sluip.
Lesings is nutteloos, dit maak nie sin om u krag daarop te mors nie. As die onderwyser opdragte sien, sit dit in die middel en simuleer werk. Tensy hierdie dier natuurlik nie nodig het om aantekeninge van sy blizzard te verstrek nie.
As 'n onderwyser nonsens is en niemand sy lesings skryf nie, moet u dit beter neerskryf. Hoekom? Want dan kan jy hulle vye by enigeen kry! Onthou dat die nonsenshoudende houding van die onderwyser oor die besoeke en aantekeninge van sy lesings tot 'n strawwe eksamen kan verander. Onverskilligheid is vir sommige onderwysers selektief: hulle glo dat die student nie gedwing hoef te word om te studeer nie, dit is sy persoonlike onderneming om te studeer of nie te studeer nie. Die eksamen bevat al die i's ...
Aktiveer tydens seminare! Dit is 'n direkte pad na die "masjien." Of ten minste die vermindering van die risiko van mynbou voor die sessie.
Is u bang om met 'n gehoor te praat? Paradoksale raad: praat so gereeld as moontlik. Die vaardigheid om in die openbaar te praat, is nuttig in die lewe (om nie te praat van die feit dat dit makliker sal wees om te gaan nie).
As die onderwyser die onderwerpe van die verslae aan almal versprei het, probeer om die uwe so gou as moontlik te lees. Andersins is daar miskien nie genoeg tyd nie, en óf die "masjiengeweer" sal gedek word, óf u moet die verslag direk na die toets of eksamen bring, of u sal na 'n onderwyser soek om die vrugte van sy werk buite skoolure voor te stel.
Praktiese laboratoriumbeheer moet betyds uitgevoer word. Moenie hulle oorslaan nie, moenie mini-sterte stoor nie. Ons sal in elk geval moet oorhandig. Geleidelik is dit makliker as om 'n stapel oefeninge uit te sorteer voor die sessie self.
Begin so gou as moontlik met kursusse en opstelle skryf. As u dit by studlansers gaan bestel, moet u ook nie uitstel nie. Waarom - word breedvoerig in die artikel verduidelik "Hoe om 'n kursuswerk van 'n student te bestel om 'n uitstekende resultaat te kry."
Lees voordat u die bestelde of afgelaaide werk oorhandig! Moenie die onderwyser 'n rede gee om u gratis te vang nie.
As u klasmaats met 'n stootskraper ry, moet u nie met hulle gelyk wees nie. U wil nie by die 20% van die loafers beland wat in die eerste sessie sal vlieg nie?
Waarom is 'n eerstejaar sosiale, kulturele en wetenskaplike aktiwiteit?
Sosiale aktiwiteit is nie net interessant nie, maar ook nuttig. Aktiwiteit in sosiale en kulturele projekte verhoog die kans om 'n beurs te bekom.
As u 'n voorliefde vir wetenskaplike aktiwiteit het, moet u uself nie weerhou nie. Neem deel aan universiteits- en internasionale konferensies, skryf in vir die studentewetenskaplike samelewing. Dit is nuttig vir gradering en maak die weg oop vir gegradueerde skool. En dan aan heerlike toelaes.
Internasionale uitruil, buitelandse konferensies en deelname aan internasionale studenteprojekte - die kans om gratis in die buiteland te besoek. Leer tale en wees meer aktief!
As die fakulteit Olimpiades hou, vasvrae, kompetisies - neem deel. Призом могут быть автоматы по всем предметам в зачётке, именная стипендия, разовое денежное поощрение… В общем, всякие ништяки плюс уважение преподавателей.
Участие в молодёжных политических проектах тоже полезно. Именно с этого может начаться твой путь в политику – если, конечно, тебе это интересно. Но учти, что не вся политика полезна для студента. Ongelukkig kan politieke opposisie in ons land lei tot die uitsetting van die universiteit. Kies dus projekte wat deur die universiteit goedgekeur is.
As u 'n gebore administrateur is, word 'n hoofman of 'n finorg, of nog beter, maak 'n loopbaan in die vakbondkomitee. Die pad is nie vir almal nie, maar as dit joune is, gaan daarvoor. 'N Gevoel van krag en geld wat Nishtyaki aangeheg het.
Vir 'n student met 'n joernalistieke, joernalistieke aar is dit sinvol om in die eerste jaar na die redaksie van 'n studentekoerant te gaan. U kan 'n alternatiewe blog, 'n webwerf self of saam met eendersdenkende mense begin, of die uitreiking van 'n fakulteitskoerant reël. Wees net voldoende - u hoef nie eens alles wat u oor "Denisov se idioot" en "Kubareva se teef" dink, op u persoonlike blog te gooi nie. Hulle weet ook hoe om te lees.
Neem deel aan amateuroptredes. In die eerste plek is skits en KVN lekker! Tweedens, as u aansoek doen om 'n nominale beurs, sal hierdie aktiwiteit ook getel word. Derdens kan waardevolle kreatiewe personeel op toegewings van die dekaanskantoor staatmaak vir probleme met die sessie. Maar binne redelike perke, natuurlik.
Kunstenaars, digters, skrywers en ander baie kreatiewe persoonlikhede, dit is sinvol om aan kompetisies deel te neem, in te skryf in studenteprofielgemeenskappe. Soms word die werk van studente deur universiteitskoerante gepubliseer. Wel, op die internet vir self-aanbieding in die algemeen. Hierdie talente is baie in aanvraag by die voorbereiding van allerlei geleenthede.
Slim mans en vroue moet by die ChGK-span aansluit. As u dit nie neem nie, skep dan u eie span en skeur u teenstanders in versnipperinge!
Neem deel aan sportkompetisies. Vlugbal-, basketbal- en selfs skaaktoernooie is nie net 'n manier van selfverwesenliking nie, maar ook 'n kans om 'n "outomatiese masjien" in liggaamlike opvoeding te kry. Kontantinsentiewe is moontlik. In die VSA word selfs baie dom atlete so waardeer deur kolleges en universiteite dat hulle sessies deurloop, selfs met volledige breinatrofie. Ons toegewings is nie so chic nie, maar u kan ook daarop staatmaak.
Dink aan die toekoms. U moet van die eerste jaar af nadink oor hoe u u loopbaan na die gradeplegtigheid sal opbou. Sal u in u spesialiteit werk? Gaan jy na 'n rooi diploma? Stel u belang in die nagraadse skool? Benodig u 'n vreemde taal vir u loopbaan? Gaan u na 'n beroep werk soek terwyl u aan 'n universiteit studeer? Hoe duideliker u planne is, hoe groter is die kans dat u 'n presiese kennis sal hê van waar u gaan werk, en moontlik selfs met aanbiedinge van werkgewers.
Sluit aan by die span. Moenie arrogant wees nie, moenie konflik uitlok uit die eerste dae aan die universiteit nie. Moenie bang wees vir klasmaats nie - hulle is ook bang
Gedra dit met waardigheid. Moenie voor die "sterkes" kruip nie, moenie die "ses" word nie. Moenie bang wees om 'n uitgeworpene te wees as u nie met die dominante groep op die baan saamstem nie. Kyk vir eendersdenkende mense. Wees jouself.
Moenie intrige wees nie, vermy stralende mikrogroepe. Dit sal baie probleme vermy.
Ruil kontak met klasmaats uit. In welke geval u sal weet wie om skype te skakel, te skryf of aan te klop om die skedule of opdrag vir die seminaar uit te klaar.
As u wil oorslaan, neem 'n blaaskans met die hoofman. 'N Goeie verhouding met die ouderling sal die aantal N-kentekens teenoor u van in die besoeklogboek verminder. Sjokolade reël.
Kontakte met senior studente is baie nuttig. Senior kamerade help met aantekeninge en materiaal, praat oor die aard van onderwysers.
Maak vriende met diegene wat in 'n koshuis woon. In die eerste plek het hulle pret. Tweedens is daar altyd aantekeninge in die koshuis. Het enige iemand.
Maak nuttige vriende. Dit kan studentebestuurders wees wat sal help om akademiese werk te skryf of personeel van mediese instellings wat die nodige sertifikaat kan uitskryf. Dit is nie 'n feit dat hierdie kennisse handig te pas kom nie, maar in 'n force majeure-situasie sal u weet wie u moet wend.
Skep 'n ondersteuningsgemeenskap met medestudente. Saam is dit makliker om vir seminare voor te berei (elkeen berei sy deel voor en dan materiaal uitruil). Ter voorbereiding op toetse en eksamens sal vriende hul kennis toets (tydens verifikasie sal hulle 'n intellektuele bonus aan albei kante kry). En dit is goedkoper om spore of antwoorde op toetse, oefeninge in Latyn of die Engelse chipper van die studente te bestel.
Sif vrylaers en bloedsuiers. Wedersyds voordelige hulp is goed, arrogansie is sleg. Help u vriende, maar nie tot nadeel van uself nie. Onthou: die wat gelukkig is, gaan aan met dié een. Terwyl u gratis opstelle aan vrylaaiers skryf, kry iemand daarvoor betaal.
Probeer om kontakte van die studieleier en ander onderwysers te kry. Miskien moet u hulle kontak. Maar moenie die onderwysers oorstroom met boodskappe nie, moenie mense kry nie. Dit is kontakte in geval van nood. U kan egter kontak maak met 'n voldoende wetenskaplike wetenskaplike in die proses om 'n kwartaalvraestel te skryf. Baie onderwysers het oorgeskakel na Skype-konsultasies.
Ontmoet die kurator van die kursus, neem kontak met die dekaanskantoor. Kan ook nuttig wees.
Moenie verlief raak op kontak met onderwysers nie Hierdie advies is hoofsaaklik gerig op die regverdige geslag. Om 'n onderwyser lief te hê is 'n bekende sielkundige verskynsel. Gevaarlike ding!