Wat is edelstene optiese verskynsels? Optiese illusies in klippe
Edelstene optiese verskynsels
Edelstenen optiese verskynsels kom uit die manier waarop lig in wisselwerking met die kristallyne struktuur van 'n edelsteen. Hierdie interaksie of inmenging kan in die vorm van ligverspreiding, refleksie, breking, diffraksie, absorpsie of transmissie wees.
Adularescence is 'n blou skynverskynsel wat weerspieël op die oorblyfsel-kabochon-oppervlak van Moonstone. Die verskynsel van glans kom uit die wisselwerking van lig met laag klein "albiet" kristalle in maanstene. Die dikte van die laag van hierdie klein kristalle bepaal die kwaliteit van blou glans. Dunner die laag, beter die blou flits. Dit kom gewoonlik voor as 'n billowe lig effek. Maansteen is orthoclase veldspars, 'n ander naam is seleniet. Romeine noem dit Astrion.
Gem cutters kies dikwels cabochon vorms, wanneer klippe van lae gehalte is. In sulke juwele en klippe wanneer die lig op die cabochon-oppervlak val en ster-agtige strale maak, word die verskynsel asterisme genoem. Daar is normaalweg 4-straal- en 6-straalsterreine. Dit gebeur wanneer die oriëntasie van die naald soos insluiting of sy binne die kristal op meer as een as is.
Uit die Franse naam "Chat" beteken kat. Chatoyancy verwys na 'n verskynsel wat verband hou met die opening en sluit van die kat se oog. Ons kan in die chrysoberyl-kat se oogmetjie met groot duidelikheid waarneem. Cat eye gems het 'n enkele skerp band, soms twee of drie bande, wat oor die koepelvormige kaap-oppervlak loop. Kat se oog edelstene in cabochon vorm is gesny hoogtepunt chatoyancy. Die reguit naalde van die kristalstruktuur van die klip is loodreg op die verskynsels. Wanneer die lig daarop val, kan die skerp band gesien word. In die beste gevalle skei die chatoyant Chrysoberyl-katteoog die oppervlak visueel in twee helftes. Ons kan 'n melk- en heuning-effek sien wanneer die klip onder die lig beweeg.
Iridescence staan ​​ook bekend as goniochromism, 'n verskynsel waar die oppervlak van 'n materiaal verskeie kleure vertoon as die vertoningshoek verander. Dit kan maklik sigbaar wees in die nek van 'n duif, seepbelle, vlerke van 'n skoenlapper, pêrelmoer, ens. Die onreëlmatigheid van oppervlak en groot interstisiële ruimtes laat lig om te slaag en reflekteer uit verskeie oppervlaktes (diffraksie) wat die veelkleurige visuele effek. Gekombineer met interferensie, is die resultaat dramaties. Natuurlike pêrels vertoon iridescence wat baie verskil van sy liggaams kleur. Tahitian pêrels vertoon groot iridescence.
Speel van kleur
Die wonderlike juweel genoem opaal vertoon 'n pragtige kleur. Die vuuropale van Lightening Ridge, Australië (wat verskuiwende kolle van ligtelike spektrale kleure teen swart vertoon) is bekend vir hierdie verskynsel. Terwyl hierdie kleurspel 'n soort iridescensie is, noem amper al die edelsteenhandelaars dit verkeerd "vuur". Vuur is 'n gemologiese term, Dis die verspreiding van die lig in edelstene. Dit is tipies sigbaar in 'n diamant. Dit is 'n eenvoudige verspreiding van lig. In die geval van opale is dit nie dispersie nie en daarom is dit verkeerd om die woord "vuur" te gebruik.
Die beste voorbeeld van kleurverandering is alexandriet. Hierdie juwele en klippe lyk baie anders in gloeilampe in vergelyking met natuurlike daglig. Dit is hoofsaaklik te wyte aan die juweliersware chemiese samestelling sowel as sterk selektiewe absorpsie. Die alexandriet verskyn groen in daglig en verskyn ook rooi in gloeilamp. Sapphire, ook toermalyn, alexandriet en ander klippe kan ook 'n kleurverandering wys.
Labradorescence is 'n soort iridescence, maar is hoogs rigtinggewend as gevolg van kristalbemanning. Ons kan dit in labradoriet edelsteen vind.