Internasionale Studente - Nuttige wenke - Briewe
Wenke vir die skryf van ’n Fulbright-aanbevelingsbrief
Die volgende artikel deur prof. Joe Schall verskaf nuttige wenke ten opsigte van die skryf van geslaagde aansoekbriewe spesifiek vir die Fulbright-navorsingsbeurse. Hierdie wenke behoort egter ook nuttig te wees vir ander toepassings.
Die skryf van ’n aanbevelingsbrief ten opsigte van die Fulbright-navorsingsbeurs
Die kriteria wat in ag geneem moet word in ’n Fulbright-navorsingsbeursaanbevelingsbrief is onder andere:
sterk kennisvlak en potensiaal vir toekomstige groei in die gekose veld;
die vermoë om navorsing te onderneem en om analities te dink en te skryf;
emosionele stabiliteit, volwassenheid, motivering en doelgerigtheid;
toepaslike taalvoorbereiding en die vermoë om aan te pas by ’n ander kulturele omgewing;
’n voorgestelde projek wat haalbaar is en wat verdienste het.
Die beste Fulbright-aanbevelingsbriewe skets die student se agtergrond in verband met die voorgestelde projek, en die skryfstyl daarvan is energiek en eg. Onder die aanbevelingsbriewe uit vorige jare was daar een geslaagde brief wat ’n student se vermoë uitgelig het as iemand wat hom onderskei het as ’n besprekingsleier om op die hoogte te bly met aktuele gebeure in die Midde-Ooste en om die studente in ’n agtuur-klas te motiveer. ’n Ander brief het terloops gemeld dat die Federale Lugvaartadministrasie belangstelling getoon het in ’n student se navorsing, terwyl nog 'n brief vlugtig kommentaar gelewer het op die soort visie wat ’n student se spesifieke studieplan gebied het met betrekking tot die landbou en ekonomie van die gasheerland. Dan het een brief geëindig met die eenvoudige maar egte verklaring: “Sy behoort ’n diplomaat te word.” Sulke persoonlike, oorwoë, uitdruklike getuienisse weerspieël vertroudheid met en oorvloedige vertroue in die student.
Swak Fulbright- aanbevelingsbriewe is geneig om so generies te wees dat hulle van toepassing sou kon wees op byna enige student se agtergrond, en swak briewe uit vorige jare het geen poging aangewend om ’n student se vermoë en karakter te laat pas by die voorgestelde studieplan of die tipe program nie. Sommige briefskrywers het die student se akademiese uitmuntendheid noukeurig beskryf, maar het geen kommentaar gelewer benewens dit wat maklik afgelei sou kon word uit ’n oorsig van die student se geskrewe kopie nie. Dit is noodsaaklik dat ’n ondersteuningsbrief die soort besonderhede moet vermeld wat slegs van toepassing is op die individu wat aanbeveel word, en dat die aanbeveler spesifiek kommentaar lewer op die student se studieplan.
Uiteindelik, ongeag die versoek dat kommentaar gelewer word op terreine soos ’n student se taalvermoë en die hulpbronne wat oorsee beskikbaar is, moet die skrywer nie verplig voel om buite sy/haar ervaring te beweeg in enige kommentaar van sy/haar kant nie. Die skrywer mag byvoorbeeld niks weet van die student se taalvermoë of die beskikbaarheid van hulpbronne in die gasheerland nie. In so ’n geval moet vertrou word dat die student se aansoek as geheel vir die komitee voldoende sal wees, en dat ’n stamelende, onseker poging op ’n terrein buite die skrywer se kennisgebied slegs skade kan doen. Enige poging om te gryp na besonderhede sal waarskynlik opmerkbaar wees.
Die gedeelte hierbo is aangepas uit Joe Schall se Writing Recommendation Letters: A Faculty Handbook, met die outeur se toestemming. Die tweede uitgawe van hierdie handboek het beskikbaar geraak op 1 Oktober 2004 by Outernet Publishing http/www.outernetpublishing.com/writing.htm
Vrae en gedetailleerde inligtingsversoeke kan gerig word aan Joe Schall (schall@ems.psu.edu).
Voorbeelde van aanbevelingsbriewe: