Resensie van "Country of My Skull" deur Antjie Krog - Resensies - 2020
Land van my skedel "deur Antjie Krog
As u die moderne Suid-Afrika wil verstaan, moet u die politiek van die vorige eeu verstaan. Daar is geen beter plek om te begin as met die Waarheids-en-versoeningskommissie (WVK) nie. Antjie Krog se meesterwerk plaas u in die gedagtes van onderdrukte swart vryheidsvegters en verskanste wit Afrikaner.
Die blare is vol van die mense, en hul stryd om dekades van apartheid te bewerkstellig. Die oorweldigende behoefte aan begrip en vrylating, of afsluiting soos Amerikaanse sielkundiges dit stel, spreek boekdele dwarsdeur die welsprekende skrywe in hierdie boek.
As u een boek oor die moderne Suid-Afrika gaan koop, maak dit dan hierdie.
The Anguish of Country of My Skull
Wanneer oudpresident De Klerk die growwe skending van menseregte van die apartheidsera op die "slegte oordeel, teësinnigheid of nalatigheid van individuele polisiemanne" blameer, word Antjie Krog bo die woorde geheg. Later, wanneer sy die krag het, vang sy die gevoel van kwaad aan met die gedeelte hieronder:
"En skielik is dit asof 'n ondertoon my uithaal ... uit ... en uit. En agter my sink die land van my skedel soos 'n laken in die donker - en ek hoor 'n dun liedjie, hoewe, gasse, koors en verwoesting wat onder water gegis en gesis het. Ek krimp en stekel. Teen. Teen my bloed en die erfenis daarvan. Sal ek dit vir ewig wees - hulle herken soos ek elke dag in my neusgange doen? Ja. En wat ons gedoen het, sal nooit ongedaan gemaak word nie. Dit maak nie saak wat ons doen nie. Wat De Klerk doen. Tot die derde en vierde geslag. "
'N Rekord van aktuele sake
Daar is 'n standaardprobleem in die geskiedenis, en dit is van interpretasie. As daar na bronnemateriaal uit die verlede gekyk word, is dit onvermydelik dat die moderne moraliteit en konsensus opinie en begrip sal kleur. Die onlangse kudde boeke waarin beroemde karakters in Afrika se verlede blootgestel word as rassiste of homoseksuele persone (of albei), is 'n uitstekende voorbeeld. Land van my skedel is 'n voorbeeld vir almal wat die huidige sake vir die toekoms wil aanteken. Dit is 'n boek wat nie net primêre bronnemateriaal van die Waarheids- en Versoeningskommissie van Suid-Afrika gee nie, maar ook insig gee in die denke en sedes van die betrokkenes. U KAN hierdie mense beoordeel op grond van wat op hierdie bladsye voorkom, hulle innerlike siele word blootgestel vir almal om te sien.
Krog het die passiewe, starre uitdrukkings van verweerder en slagoffer sowel as 'n lys oorgegaan en 'n kant van Suid-Afrika blootgestel wat nie inherent tot die buitestaander beskikbaar is nie. In hierdie boek word uiteengesit hoe die apartheidsregime so lank kan duur, dit gee rede tot die konsep van waarheid en versoening, en dit wys dat daar hoop vir Suid-Afrika se toekoms is. Die boek begin met 'n beskrywing van hoe die Kommissie tot stand gekom het, met die onvermydelike politieke gekibbel- en naelbyt-drama van konstitusionele kliphangers - veral die oproep om die tydperk wat die ondersoek dek, sowel as die sperdatum vir amnestie-aansoeke te verleng. .
Krog vertel dat menseregte geskend is, onder meer swart en wit aansoekers vir amnestie onder kruisverhoor, en beskryf die komplikasies in die vraag na herstel en rehabilitasie. Dit verteenwoordig drie verskillende komitees binne die Kommissie.
Parallelle word getrek tussen die voortdurende benoudheid van diegene wat die skending van menseregte herinner en die empatiese lyding van die kommissarisse en verslaggewers. Niemand het ongedeerd ontsnap nie, hetsy deur die agteruitgang van die gesinslewe of deur ernstige fisieke ellende. Die aartsbiskop Desmond Tutu se kanker word deur baie mense gesien as 'n fisieke manifestasie van verskrikkings wat hy wreedaardig ervaar het.
Kritiek op Antjie Krog
Krog word deur regse faksies onder die Afrikanergemeenskap gekritiseer vir haar verslaggewing oor die WVK - dit word vir haar opgesom deur 'n opmerking van die leier van die Nasionale Party:
'U het die ANC se pogings om die Afrikaner die blaam te plaas, vasgeval, en ek is jammer. Ek sal nie die skuld gee vir mense wat soos barbare opgetree het nie, wat die parameters van hul pligte geïgnoreer het. Hulle is misdadigers. en dit moet gestraf word. '
Sy is verbaas dat sy identifiseer met die blankes wat om amnestie aansoek gedoen het, en wat daarin geslaag het om hul eie "vrees en skaamte en skuld" uit te spreek. Dit is nie 'n maklike proses vir hulle nie, soos gesê word:
'Die norme waaraan u gewoond is, is nie meer van toepassing nie, en u alleen word nou versoek om u optrede binne 'n totaal ander raamwerk te verduidelik. Dit is dus ook met die ... aansoekers. Hulle word nie meer deur 'n Afrikanerkultuur gebuffer nie. "
Spesifieke gevalle wat behandel is, sluit in die gruwels wat deur die Vlakplaas uitgevoer is, die sterftespan van die Apartheidsregime (hoewel dit eintlik die naam van die plaas is waar hulle gebaseer is), die oorsprong van die halssnoere in Queenstown, en Winnie Madikizela-Mandela se betrokkenheid by die ontvoering en moorde gepleeg deur die Mandela United Football Club.
Krog noem dat die adjunkpresident, Thabo Mbeki, dit duidelik gemaak het dat:
"Versoening sal slegs moontlik wees as blankes sê: Apartheid was boos en ons was daarvoor verantwoordelik. Weerstaan ​​dit is geregverdig - selfs al is daar buitensporigheid binne hierdie raamwerk ... as hierdie erkenning nie opduik nie, is versoening nie op die agenda nie."
Ongelukkig het dit uitgebrei tot die gevoel dat die ANC nie nodig gehad het om sy optrede gedurende die apartheidsjare te verklaar nie, en dat hulle óf nie om amnestie hoef aansoek te doen nie, of dat hulle amnestie op die massa moet kry. Aartsbiskop Tutu sluit weer aan dat hy sal bedank voordat dit sal gebeur.
Die ANC veroorsaak verdere konsternasie deur 'n blanko amnestie vir sy meer prominente lede te eis: dit sal onbehoorlik wees dat huidige regeringsministers blootgestel word aan 'n openbare ondersoek na hul verlede. Groot koedoes word dus toegeken aan diegene wat aansoek doen om individuele amnestie, veral die eerste wat dit doen: Ronnie Kasrils en Joe Modise. Ten spyte van die ANC se wense, kom besonderhede tydens getuienis deur sowel slagoffers as oortreders van die menseregteskendings wat in ANC-kampe in buurlande Mosambiek en Zambië uitgevoer is, na vore.
Krog is selde besig met die internasionale betekenis van die WVK, behalwe vir die klaarblyklike aantrekkingskrag vir lede van die wêreld se pers. Sy onthou die verbasing van een Amerikaanse professor:
'Daar was al sewentien vorige Waarheidskommissies in die wêreld, en politici het aan niemand van hulle deelgeneem nie. Hoe op aarde het jy dit gedoen?'
Die koms van verteenwoordigers van die verskillende politieke partye na die Kommissie plaas egter 'n nuwe skuif op die verrigtinge.
"Verby is die duur gekoopte taal. Ons het oor maande besef wat 'n geweldige prys van pyn elke persoon moet betaal net om sy eie verhaal by die Waarheidskommissie uit te strooi. Elke woord word uit die hart uitgehaal, elke lettergreep vibreer lewenslank van verdriet. Dit is weg. Nou is dit die uur van diegene wat in die parlement afskrum. Die vertoning van tonge bevry in retoriek - die handtekening van mag. Die ou en nuwe skuimmeesters in die ore. "
Dit wil voorkom asof niemand van die politici verwag om die waarheid te vertel nie, selfs al kom hulle voor 'n Waarheidskommissie!
Uiteindelik gaan die Kommissie nie oor die aantekening van bewyse en die verdeling van skuld nie, maar dit was om die slagoffers en oortreders toe te laat om hul verhaal te vertel; om familielede en vriende uiteindelik die geleentheid te gee om te bedroef en om die land te sluit.
Antjie Krog, (Antjie uitgespreek soos 'n hankie minder, en Krog soos 'n Skotse loch) is op 23 Oktober 1952 in Kroonstad, Vrystaat, Suid-Afrika gebore. Sy word goed beskou as 'n Afrikaanse digter en joernalis; haar poësie is in verskillende Europese tale vertaal en het plaaslike en internasionale pryse gewen. In die laat negentigerjare het sy onder haar getroude naam Antjie Samuel berig oor die Waarheids-en-versoeningskommissie vir die SAUK-radio en die koerant Mail and Guardian. Ondanks die ontstellende effek van die verhoor van ontelbare verhale van geweld en geweld, het Krog 'n gesinslewe met haar man John Samuel en haar vier kinders gehad.