Die heelal beskou as 'n kosmiese rekenaar (met bewussyn?) - Willie Booyens
Die heelal beskou as ‘n kosmiese rekenaar (met bewussyn?)
Deur Willie Booyens op 1 Januarie 2016
Kundiges verstom met kundige afleidings rondom die werking van die natuur. Dink net aan die verwondering met die ontstaan van die Periodieke Tabel in 1869. Om te dink dat deur fyn waarneming en afleidings 'n 'grafiek' van elemente gemaak kon word waardeur voorspellings gemaak kon word van die bestaan van onontdekte elemente en hul karakteristieke.
In die begin van die 20e eeu het die siening begin posvat dat die natuur akkuraat beskryf kan word met wiskundige beskrywings. Gedurende die laat 20e eeu (sommer nog nou die dag) het kundiges begin om aspekte van die natuur te skep met wiskundige formulerings en dan eksperimenteel dit te bewys. 'n Soort vertroue het ontstaan wat versterk is met die ontwikkeling van rekenaars en rekenaar-berekenings.
So het ook die vertroue begin posvat dat die natuur se fisiese prosesse wel deeglik as berekenbaar / "computable" beskou kan word. Dit beteken dat die natuurwette se werking tipies die van 'n rekenaar se algoritmes naboots (of is dit dalk anders om) waar 'n inset lei tot 'n uitset. Tommaso Toffoli stel dit as volg: "In a sense, nature has been continually computing the 'next state' of the universe for billions of years; all we have to do – and, actually, all we can do – is 'hitch a ride' on this huge ongoing computation."
Wolfram stel dit so: "The computer program is a medium in which the algorithms can be expressed and applied. Physical objects [...] can be represented as numbers and symbols in a computer, and a program can be written to manipulate them according to the algorithms ... It thereby allows the consequences of the laws to be deduced ... New aspects of natural phenomena have been made accessible to investigation. A new paradigm has been born."
Die nuwe (ook eintlik nie meer so nuut nie) paradigma is gebore. "Thanks to rapid advances in computer science and information theory, the new paradigm heralded by Wolfram in 1984 has burgeoned into a new field of physics called "digital physics," studying the technological and theoretical applications, implications and foundations of the thoroughgoing computability of nature." – Peter Sas.
Talle kundiges staan ietwat skepties teenoor sekere aansprake gemaak vanuit die nuwe veld genaamd digitale fisika. Die rede daarvoor is dat, geneem tot sy volle konsekwensie, lei hierdie paradigma mens tot in die midde van 'n asemrowende filosofiese konsep, 'n konsep wat 'n misterie ontbloot naamlik die van 'n kosmiese rekenaar waarvan die programmering, so word gepostuleer, buite die materiële werklikheid bestaan. Hierdie konsep sluit op 'n manier aan by die misterie van God-heid.
Dit kom dan daarop neer dat die wetenskap en religie op 'n manier aansluiting vind. Hoewel talle kundiges skepties staan, is dit tog die moeite werd om kennis te neem en die aanhangers van die nuwe paradigma se oortuiging in ag te neem in die vorming van 'n wêreldbeeld.
So, hoekom is proponente van hierdie paradigma so hardnekkig oortuig ten spyte van die nie-wetenskaplikheid van aspekte van die nuwe paradigma?
"Our awakening to the true power of computation rests on two suspicions. The first is that computation can describe all things. To date, computer scientists have been able to encapsulate every logical argument, scientific equation, and literary work that we know about into the basic notation of computation. Now, with the advent of digital signal processing, we can capture video, music, and art in the same form. Even emotion is not immune. Researchers Cynthia Breazeal at MIT and Charles Guerin and Albert Mehrabian in Quebec have built Kismet and EMIR (Emotional Model for Intelligent Response), two systems that exhibit primitive feelings.
Sas vra die vraag: "[W]hat then is the 'cosmic computer' underlying the universe, what is the hardware or platform on which the computations run? Moreover, who or what is responsible for the program obeyed by those computations, i.e. for the algorithms expressed in the laws of nature? Why these algorithms and not others?"
"Do we have any non-computational sources of knowledge? And do they tell us anything about the computing platform underlying the computations involved in physical processes?"
Fredkin, een van die pioniers op hierdie gebied, omarm die misterie en spreek in kwasi-teologies taal die siening uit van 'n "the 'Other' as the ultimate source of the computations that produce our universe. The Other could be another universe, another dimension, another something. It's just not in our universe..."
Dit is moeilike sake om 'n konsepsuele greep op te kry, net soos, op 'n manier, verwante vrae rondom religieuse transendente aspekte, asook aspekte van die natuur bv. konsepte rondom die ontstaan van tyd-ruimte.
Natuurkundiges kan redelik ongemaklik raak met sekere gevolgtrekkings soos bv. die moontlike bestaan van buite-die-natuur "stuff." So ook die hoogs aangeskrewe David Deutsch.
Deutsch staan skepties juis weens die probleem van die onmoontlikheid van verkryging van kennis van die veronderstelde kosmiese rekenaar: "If the laws of physics as we see them are just aspects of some universal computer program, then by definition we would be prevented from finding out anything about the hardware of that computer. That is the very nature of computing: the power of computing comes from the fact that the computer is a universal machine. If we're just a program, the program cannot obtain information about the machine on which it is running. So there would be an underlying physics responsible for this computer, and we would never be able to find out what that physics is."
Maar in Deutsch se boek Fabric of Reality merk hy tog op dat as die konsekwensies van digitale fisika waar is dan: "In the end, the whole of space and its contents will be the computer. The universe will in the end consist, literally, of intelligent thought processes."
Danny Hillis, in sy boek, The Pattern on the Stone verduidelik die formidabele aard van komputasie: "It has an almost mystical character because it seems to have some deep relationship to the underlying order of the universe. Exactly what that relationship is, we cannot say. At least for now."
Daar bleik dus 'n gewaarwording te bestaan by sommige ingeligtes dat onder die oppervlak van die materiële wêreld dit tog nie so ongeloofwaardig is om tot gevolgtrekking te kom, soos John Wheeler dit stel: "At the bottom – at a very deep bottom, in most instances – we share an immaterial source."
Vir die huidige geslag bestaan daar veel misterie. Maar net een daarvan is die bespiegeling van 'n non-materiële bron. En as daardie non-materiële bron bleik bewussyn te hê sal dit 'n ontsaglike opskudding veroorsaak. Maar die kennis hiervan is seker deel van die opwinding bedoel vir die volgende geslag.