PressReader - SA Jagter Hunter: 2019-01-01 - KERSBOODSKAP
SA Jag­ters se nu­we Pre­si­dent aan die woord...
So kom ons aan die ein­de van nog ’n jaar – ’n taam­li­ke “deur­me­kaar jaar”. ’n Jaar waar­in die kon­sti­tu­si­o­ne­le hof ’n iet­wat kon­tro­ver­si­ë­le uit­spraak teen die SAJWV ge­le­wer het, ’n jaar vol hof­aan­soe­ke deur ver­skeie in­stan­sies teen die Mi­nis­ter van die SAPD en kie. Dit was ook ’n jaar waar­ty­dens brand­stof­pry­se dras­ties ge­styg het en lands­bur­gers moes ver­neem dat grond­ont­ei­e­ning son­der ver­goe­ding be­slis ’n moont­lik­heid ge­word het in Suid-Afrika. Boon­op is vuur­wa­pen­li­sen­sies oor die laaste maand of so som­mer luk­raak af­ge­keur... Al­les ge­noeg om e­ni­ge mens ne­ga­tief te stem!
Tog was daar ook ligpunte ge­du­ren­de die af­ge­lo­pe jaar en dit is waar­voor ons dank­baar moet wees. On­ge­ag die kny­pen­de e­ko­no­mie­se toe­stan­de was die Hun­tEx-uit­stal­ling in Gau­teng ’n groot suk­ses met der­dui­sen­de jag­ters en vuur­wa­pen­en­toe­si­as­te wat (met ’n meng­sel van ’n ge­wil­lig­heid om te koop en ’n kre­diet­kaart wat nie kan wag om ge­bruik te word nie) die “no­di­ge, re­le­van­te” aan­ko­pe ge­doen het. Daar was ook dui­sen­de van ons le­de wat aan die SAJWV se ver­skil­len­de skiet­dis­si­pli­nes deel­ge­neem het. (Niks bring die ge­moed gou­er in die reg­te stem­ming as die reuk van kruit wat brand nie.)
Ver­der het dui­sen­de van ons le­de suk­ses­vol­le jag­tog­te on­der­neem, iets wat dees­dae by­kans net in Suid-Afrika moont­lik is en wat der­hal­we ’n groot voor­reg is! Voorts is ons ge­se­ënd met ’n uit­ste­ken­de per­so­neel­korps by Iny­a­thi­park (hoof­kan­toor) wat uit hul pad gaan om le­de na die bes­te van hul ver­moë te dien en so­doen­de puik diens te le­wer.
Dan is daar ook my kol­le­gas op die Raad, die Tak­be­stu­re en Streek­ko­ör­di­neer­ders wat on­baat­sug­ti­ge diens le­wer, iets wat baie mak­lik on­ge­siens ver­by­gaan! Baie dan­kie aan elk­een van jul­le, as­ook al­le le­de vir hul bran­den­de pas­sie en be­geer­te om die SAJWV ’n ef­fek­tie­we en funk­si­o­ne­le or­ga­ni­sa­sie te maak. En laas­tens ook ’n groot dan­kie aan el­ke borg en per­soon wat by­ge­dra het tot ons ver­skeie suk­ses­vol­le fonds­in­sa­me­lings­pro­jek­te en an­der i­ni­si­a­tie­we.
Wat hou die toe­koms vir ons as in­di-
vi­due in? Waar­heen is ons skip van dro­me op pad? Dit laat my aan die Ti­ta­nic dink, dié skip van dro­me, the un­sin­ka­ble. Tog, op 12 A­pril 1912 sink dié on­sink­ba­re Ti­ta­nic bin­ne et­li­ke ure en neem meer as 1400 le­wens saam na ’n y­si­ge wa­ter­graf. Ty­dens hier­die vrees­be­van­ge ure het die be­man­ning en pas­sa­siers be­sef dat daar heel­te­mal te min red­dings­bo­te was. Die ry­kes en ge­sie­ne men­se het der­hal­we ge­sorg dat hul­le eerste plek op die red­dings­boot­jies kry, dis tog mos maar hoe die hi­ë­rar­gie in die sa­me­le­wing werk. La­ter het die kap­tein af­ge­kon­dig dat daar net nog en­ke­le plek­ke oor is en dat slegs vrou­ens met ba­ba­tjies op die oor­bly­wen­de red­dings­boot­jies toe­ge­laat sou word. ’n Vrou son­der ’n kind het ook die af­kon­di­ging ge­hoor en be­sef dat dit haar doods­von­nis was. Met dié het ’n man met ’n ba­ba­tjie in sy arms by haar vas­ge­steek. Skie­lik het haar si­tu­a­sie ver­an­der toe die man sy kind in haar arms druk en sê: “Dit is jou­ne... hard­loop en kry vir jou plek op die red­dings­boot!” So­doen­de is haar le­we ge­red.
Wat is jou groot­ste Kers­ge­skenk? ’n Mooi ge­skenk, ’n lek­ker ete, ’n ont­span­ne dag, of dalk iets an­ders? Elk­een van ons weet dat ons le­wens­reis ie­wers, net soos die Ti­ta­nic, gaan sink, want nie­mand se le­we is “un­sin­ka­ble” nie. Ons weet ook dat nie elk­een van ons in hier­die le­we die red­dings­boot van Je­sus gaan haal nie. Met Kers­fees kom sit God eg­ter op­nuut weer sy kind in jou arms en sê: “Dit is jou­ne, hard­loop en kry vir jou plek op My red­dings­boot! Moe­nie wag tot dit te laat is nie, daar is tans nog plek op dié red­dings­boot.
Die mees­te men­se wat hul le­wens in die Ti­ta­nic-ramp ver­loor het, het nie ver­drink nie, maar ver­kluim. Wie wil nou in die le­we se ys­koue wa­ter rond­dob­ber as Je­sus reeds vir jou ’n plek op Sy on­sink­ba­re red­dings­boot voor­be­rei het? Maak se­ker dat elk­een Dié Kind in sy/haar arms het wat vir jou ’n plek op die e­wi­ge red­dings­boot sal ver­se­ker! Dit is waar­oor Kers­fees gaan, om die ge­boor­te van Dié Kind te her­denk.
KERSTYD EN SEËNWENSE
Kom ons vier die na­de­ren­de Kers­fees met die reg­te ge­sind­heid. Kom ons sluit dan ook hier­die jaar af met lief­de, waar­de­ring vir me­kaar en son­der e­ni­ge twis. Vat han­de en be­weeg 2019 saam in. Ek weet dis ’n jaar wat nog vreemd en leeg is, maar ons is die ou­teurs van ons eie le­wens en ons be­paal ons eie denk­rig­tings en in­ge­steld­heid.
Deur die ko­men­de jaar po­si­tief te be­na­der, is die ge­veg­te, wat dit ook al mag wees, half­pad ge­wen. Daar staan im­mers ge­skry­we in Spreu­ke 15:15: “Dit gaan al­tyd sleg met ’n be­druk­te mens; die le­we van ’n bly­moe­di­ge mens is ’n fees”.
’n Po­si­tie­we in­ge­steld­heid is eer­stens ’n keu­se en t­wee­dens sal dit ’n op­ge­ruim­de ge­moed tot ge­volg hê wat meest­al op suk­ses uit­loop! Moe­nie 2019 met ’n negatiewe ge­sind­heid in­gaan nie, dis ’n keu­se wat elk­een van ons het.
Mag ie­der en elk van jul­le ’n vreug­de­vol­le, ge­se­ën­de Kers­fees saam met jul ge­lief­des be­leef en mag jul vu­re hoog brand in die nu­we jaar. Voor­spoe­di­ge 2019 aan al my me­de­jag­ters!