'N Kindlose koninklike paartjie het uiteindelik 'n baba. Hulle gooi 'n groot fees en nooi almal wat hulle ken, insluitend sewe feetjies wat aangemeld is om goeie geskenke te gee. Hulle vergeet heeltemal van die agtste, ouer, prikkelbare fee wat almal aanvaar het, is dood omdat sy die afgelope vyftig jaar ingeskakel is.
Die ou fee, lewendig en skop, ten spyte van die party, ineenstort. Sy ruk en raves om nie haar eie goue etentafel soos al die ander feetjies te hê nie. In 'n fiksheid van verskriklike maniere en gevoelens seergemaak, steek sy 'n spel op die baba, veroordeel haar om haar hand op 'n spil te steek en dood te gaan.
Die jongste fee proputeer die vloek en sê die prikkende prinses sal in plaas daarvan al honderd jaar aan die slaap raak. Die koning beveel onmiddellik die verwydering van al die spildele van die koninkryk af. Tog voel niemand soos dans nie, en die partytjie breek vroeg op.
Die lewe spoel gewoonlik oor die volgende sestien of so jare. Op 'n dag ontdek die prinses 'n ou vrou wat in die kasteel op 'n draaiwiel in 'n garretjie werk. Die prinses vra om te probeer.
Natuurlik steek sy haar hand. Kits sluimer. Die jongste fee gee ook die res van die hof aan om te slaap. 'N Groot bos spring dadelik om die kasteel om hulle te beskerm.
Flits vorentoe honderd jaar. 'N Jong prins sien kasteelspiere wat bo die bos uitkyk. Hy sny deur die onderborsel, ontdek die slaapprinses in die kasteel. Sy ontwaak, kyk na die prins en verklaar dat hy die afgelope honderd jaar die man is waarvan sy gedroom het. Hy kan nie help om te sien dat sy uitgestal is in 'n soort van Total Vintage Collection nie en dat haar hofmusici ewe lank op die goue oldies-uur bly. Tog praat hulle vir ure, verlief raak en gaan trou op die plek.
Maar die prins bring nie Sleeping Beauty terug huis toe om die mense te ontmoet nie. Hy verberg sy huwelik van sy ouers en spandeer die volgende twee jaar heen en weer tussen die twee kastele. Hy lieg oor sy aktiwiteite, soos sommige hoërskoolse geselskap wat net alkohol ontdek het.
Wanneer sy pa sterf, bring die prins uiteindelik Sleeping Beauty - en die twee kinders wat hulle nou gehad het - huis toe om sy ma te ontmoet. Dan gaan hy na die oorlog toe en laat die ma in beheer wees.
Mamma wat halfpad is, besluit om Sleeping Beauty en die kinders te eet. Die kok verberg die gesin, en dien eerder die mooiste boswêreldse wesens. Wanneer Mamma die skakelaar ontdek, besluit sy om almal in 'n groot pot gesnapte vipers te gooi en hulle almal vir aandete te soteer.
Net toe kom die prins terug. Vasgevang in die daad om sy gesin te probeer braai (en die beste kook wat hulle in jare gehad het), mors Ma haarself in die pot in plaas daarvan. Slaapskoonheid en die prins leef gelukkig, deur sielkundig skaars, ooit.
Hierdie weergawe van "Sleeping Beauty", kompleet met die ogre-moeder, is deur Charles Perrault aangeteken. Die Sleeping Beauty-verhaal word geglo dat dit dateer terug tot in die veertiende eeu.
Die koning en die koningin sê hulle het gedink die bose fee was dood omdat hulle nie in vyftig jaar van haar gehoor het nie. Maar die telefoon (of draer duif of vlootvoetige boodskapper seun) werk beide maniere. Hulle het geweet sy het nie sosiale vaardigheid gehad nie; hulle kon haar gebel het. Deur net die hipper in te sluit, meer aangename feetjies in hul lewens, laat hulle 'n moeilike verhouding in die ongeluk plaas.
Deur die koning het geen spaar gespaar om slaapskoon te red nie. Hy het 'n herroeping op houtspindels uitgehaal, honderde houtkarweiers uit die werk gesit en die plaaslike tekstielhandel verwoes. Hy het geleer dat geen ouer sy kind vir altyd kan verberg nie.
Alhoewel Sleeping Beauty al honderd jaar buite die omloop was, was sy nie bang om 'n verhouding na te streef sodra sy wakker geword het nie. Trouens, haar klere was verouderd, sy het nie een van die nuutste opnames-kunstenaars geken nie, en sy was heeltemal onbewus van die politieke probleme wat die koninkryk in die gesig staar. Maar sy en die prins het nog steeds genoeg gevind om oor te praat en genoeg gemeenskaplike grond om verlief te raak.
Alhoewel hy 'n man en pa was, het die prins soos 'n kind opgetree en sy vrou van sy ouers weggesteek en sy ma, in plaas van sy gade, gesag gegee oor sy koninkryk. Sy onvolwassenheid en misplaasde prioriteite het hom dadelik sy vrou en kinders verloor - en het uiteindelik veroorsaak dat hy sy ma verloor.
Slaap skoonheid verhouding reëls
Bereik uit na familielede - selfs die irriterende mense. Sny kommunikasie vervreem nie net diegene wat jou naaste bondgenote moet wees nie, maar ook afstand van belangrike dele van jouself.
Jou ouers of vriende kan jou nie van jou eie lewenservarings beskerm nie, alhoewel hulle sal probeer. Moenie jouself kritiseer dat jy nie van ander se foute leer nie.
Dit lyk asof jy al een honderd jaar lank was, maar dit beteken nie dat jy ewig vir ewig sal wees nie.
Wees dapper om die dating wêreld weer aan te bied, maak nie saak hoe lank jy weg was nie. Noodsaaklike maniere om met ander te koppel verander nie.
Neem verantwoordelikheid om jou ouers in jou nuwe verhouding in te sluit deur nuwe rolle vir hulle te vind. Maak jou eggenoot jou prioriteit, maar moenie hom teen jou familie terg nie.
Moenie liefde ophou nie, selfs al lyk dit asof jy al honderd jaar lank alleen is. Die tyd wat dit neem, is nie 'n refleksie op jou waarde of appèl nie.
Hy wag nie te lank nie
Wie wag vir iets goeds.
- Koningin Christina van Swede
Aan prins Karl Gustav,
In die sewentiende eeu
Gelukkig ooit na
deur Wendy Parys.
© 2001. Herdruk met toestemming van die uitgewer, HarperResource, 'n afdruk van HarperCollins Publishers.
Wendy Parys het met 'n BA in die letterkunde en kreatiewe skryfkuns van die Honneursprogram aan die Universiteit van Houston gegradueer. Voor skryf Gelukkig ooit na, het sy mede-outeur Woorde vir die troue. Sy is ook geskryf oor verhoudings, liefde, huwelik en wittebrood vir 'n verskeidenheid publikasies, insluitende Glamour, Self, Bruide, Moderne Bruid en Fiksheid. Sy het ook gewerk as TV-verslaggewer en produsent en koerantverslaggewer en redakteur.