Damesstaking vir gelykheid op 26 Augustus 1970 - Lewe - 2022
Staking van vroue vir gelykheid
Die Women's Strike for Equality was 'n landswye betoging vir vroueregte wat op 26 Augustus 1970 gehou is, die 50ste herdenking van die stemreg vir vroue. Dit is beskryf deur tyd tydskrif as "die eerste groot demonstrasie van die Women's Liberation-beweging." Die leierskap noem die voorwerp van die saamtrekke "die onafgehandelde onderneming van gelykheid."
Georganiseer deur NOU
Die Women's Strike for Equality is gereël deur die National Organization for Women (NOW) en die destydse president Betty Friedan. Op 'n NOU-konferensie in Maart 1970 het Betty Friedan 'n beroep gedoen op die staking vir gelykheid en gevra dat vroue 'n dag lank ophou werk om aandag te gee aan die algemene probleem van ongelyke betaling vir vrouewerk. Sy was daarna die leier van die National Women's Strike Coalition om die betoging te reël, wat onder andere slagspreuke onder andere "Don't Iron While the Strike is Hot!" Gebruik het.
Vyftig jaar nadat vroue die stemreg in die Verenigde State gekry het, het feministe weer 'n politieke boodskap aan hul regering oorgedra en gelykheid en meer politieke mag geëis. Die Wysiging van Gelyke Regte word in die Kongres bespreek, en die betogende vroue het politici gewaarsku om aandag te gee of te waag om hul setels in die volgende verkiesing te verloor.
Die Women's Strike for Equality het verskillende vorme aangerig in meer as negentig stede in die Verenigde State. Hier is 'n paar voorbeelde:
New York, die tuiste van radikale feministiese groepe soos New York Radical Women en Redstockings, het die grootste protes gehad. Tienduisende het langs Vyfdelaan afgestap; ander het by die Statue of Liberty gedemonstreer en die voorraadbewys in Wall Street gestop.
New York het 'n proklamasie uitgereik waarin die gelykheidsdag verklaar word.
In Los Angeles was daar 'n kleiner protesoptog, met 'n getal van die honderde, insluitend vroue wat voorgehou het om vroueregte te hou.
In Washington D.C. het vroue op Connecticutlaan met 'n banier opgetree wat lui 'We Demand Equality' en gloei vir die Wysiging van Gelyke Regte. Petisies met meer as 1500 name is aan die meerderheidsleier van die Senaat en die leier van die minderheidsvloer voorgelê.
Detroit vroue wat by die Detroit Free Press mans uit een van hul toilette geskop en geprotesteer dat mans twee badkamers het terwyl vroue een gehad het.
Vroue wat vir 'n koerant in New Orleans gewerk het, het foto's van die bruidegom in plaas van die bruide in aankondigings aangekondig.
Internasionale solidariteit: Franse vroue het in Parys opgetree, en Nederlandse vroue het in die Amerikaanse ambassade in Amsterdam opgetree.
Sommige mense het die betogers anti-vroulik of selfs kommunisties genoem. Die Women's Strike for Equality maak die voorblad van nasionale koerante soos The New York Times, Los Angeles Times, en Chicago Tribune. Dit is ook gedek deur die drie uitsaaienetwerke, ABC, CBS en NBC, wat in 1970 die hoogtepunt van die uitgebreide televisie-nuusdekking was.
Die Women's Strike for Equality word gereeld onthou as die eerste groot protes van die Women's Liberation-beweging, selfs al was daar ander protesoptredes deur feministe, waarvan sommige ook aandag in die media gekry het. Die Women's Strike for Equality was destyds die grootste protes vir vroueregte.
Die volgende jaar het die Kongres 'n resolusie aanvaar wat op 26 Augustus vrouedag vir die gelykheid van vroue verklaar. Bella Abzug is geïnspireer deur die Women's Strike for Equality om die wetsontwerp wat die vakansie bevorder, bekend te stel.
Tekens van die Times
Sommige artikels uit dieNew York Timesvanaf die tyd van die demonstrasies illustreer sommige van die konteks van die Women's Strike for Equality.
DieNew York Timesverskyn 'n artikel 'n paar dae voor die 26 Augustus-byeenkomste en herdenking met die titel "Bevryding gister: Die wortels van die feministiese beweging." Onder 'n foto van suffragettes wat langs Vyfdelaan marsjeer, vra die koerant ook die vraag: 'Vyftig jaar gelede het hulle die stemming gewen.
Het hulle die oorwinning weggegooi? 'Die artikel wys op sowel die vroeëre as die destydse huidige feministiese bewegings, wat gewortel is in werk vir burgerregte, vrede en radikale politiek, en het opgemerk dat die vrouebeweging albei kere gewortel was in die erkenning dat albei swart was mense en vroue is as tweedeklasburgers behandel.
In 'n artikel oor die dag van die optog, diekeerhet opgemerk dat "Tradisionele groepe verkies om vrouereg te ignoreer." 'Die probleem vir groepe soos die dogters van die Amerikaanse rewolusie, die Women's Christian Temperance Union, die League of Women Voters, The Junior League en die Young Women's Christian Association is watter houding jy moet inneem teenoor die militante bevrydingsbeweging vir vroue.'
Die artikel bevat aanhalings oor 'belaglike uitstallers' en ''n groep wilde lesbiërs'. In die artikel word mev. Saul Schary sic van die National Council of Women aangehaal: "Daar is geen diskriminasie teen vroue soos wat hulle sê nie. Vroue is net selfbeperkend. Dit is in hul aard en hulle moet dit nie op die samelewing of mans blameer nie. . "
In die soort paternalistiese verkleinering van die feministiese beweging en vroue wat feminisme gekritiseer het, is die volgende dag in dieNew York Timeshet opgemerk dat Betty Friedan 20 minute laat was vir haar verskyning by die Women's Strike for Equality: "Leading Feminist Puts Hairdo Before Strike." die artikel het ook opgemerk wat sy gedra het en waar sy dit gekoop het, en dat hy haar hare in die Vidal Sassoon Salon in Madisonlaan laat doen het.
Sy is aangehaal en gesê: "Ek wil nie hê dat mense moet dink dat vrouens se Lib-meisies nie omgee vir hoe hulle lyk nie. Ons moet probeer om so mooi as moontlik te wees. Dit is goed vir ons selfbeeld en dit is goeie politiek." In die artikel word opgemerk dat "Die oorgrote meerderheid vroue wat ondervra is, die tradisionele konsep van vrou as 'n moeder en 'n tuisteskepper ten sterkste onderskryf, wat hierdie aktiwiteite soms kan aanvul met 'n loopbaan of met vrywilligerswerk."
In nog 'n artikel, dieNew York Timeshet twee vrouevennote in Wall Street-ondernemings gevra wat hulle dink van 'picketing, veroordeling van mans en bra-branders'? Muriel F. Siebert, voorsitter van Muriel F. Siebert & Co., het geantwoord: "Ek hou van mans en ek hou van brassieres." Sy is ook aangehaal en gesê: 'Daar is geen rede om universiteit toe te gaan, te trou en dan op te hou dink nie. Mense moet kan doen wat hulle kan doen, en daar is geen rede waarom 'n vrou dieselfde werk as 'n man moet doen nie. minder betaal. "