Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 4 Julie 2004 (oggend)
Lofpsalm 68:2, 13
Skriflesing: Exodus 15:1-21 en Openbaring 15:1-8.
Teks: Eksodus 15:2
En ek het gesien iets soos ’n see van glas, gemeng met vuur. En die oorwinnaars oor die dier en oor sy beeld en oor sy teken, oor die getal van sy naam, het ek by die see van glas sien staan, met siters van God.
Die lied van die see!
Vir die Christelike kerk is hierdie lied wat die Israeliete daar langs die Rooi See gesing het en die verloste volk wat daar langs die Rooi See gestaan het die profesie van die triomfsang van die oorwinnaars oor die Satan en die antichris wanneer Jesus Christus weer kom.
Daar staan die verlostes by die ingang na die ewige lewe. Saam sing hulle (ons) die lied van Moses en van die Lam. So gaan ons singend die ewige lewe by God in.
Vir iemand wat nie deur die Heilige Gees gelei word om te verstaan wat hier gebeur nie, lyk die deurtog deur die Rooi See maar soos ’n stukkie oergeskiedenis wat gebeur het. Die Here openbaar egter vir die wat kan verstaan dat Hy ’n voorspel in hierdie gebeurtenis ingebou het van die eindoordeel.
Hy gaan uitverkore mense verlos van ’n vuil en seer wêreld.
Dieselfde oomblik wanneer Hy hulle verlos, verdelg Hy hierdie wêreldmagte dat daar nie ’n geluid van hulle agterbly nie.
Die Here maak ook die wêreld en sy tyd vir ewig toe, sodat sy verlostes ook nie weer met hierdie pad kan terugdraai in die wêreld in nie – soos die waters terugvloei en ondeurloopbaar daar lê soos wat dit altyd vantevore was.
Wat maak gelowiges hiermee? Skerper gestel: Wat maak óns hiermee? Die antwoord is: Sien wat God in jou lewe doen en bewys dadelik jou dankbaarheid: Juig! Jubel! Loof God!
Moses se lied het twee dele. Altwee besing die genade en die heerlikheid van God.
Die eerste gedeelte van die lied (v. 2-12) besing die almag en die genade van die Here soos wat Hy dit geopenbaar het in sy regering oor alle volke. Dit is belangrik om te let op die klem: Die Here regeer oor alle volke sodat Hy sy volk kan red. Daarom word in hierdie gedeelte die genade van die Here besing in die seeslag oor Farao se leër en strydwaens.
Luister weer na die lied:
Die HERE is my krag en my psalm, en Hy het my tot heil geword (v. 2).
Die HERE is ’n krygsman; HERE is sy naam (v. 3).
Hy het Farao se strydwaens en sy leërmag in die see gewerp. En sy beste vegsmanne het in die Skelfsee gesink. Die watervloede het hulle oordek. Hulle het in die kolke gesink soos ’n klip (v. 4, 5, 10).
o HERE, u regterhand is verheerlik deur krag. U regterhand, o HERE, verpletter die vyand (v. 6).
En in u grote hoogheid werp U diegene neer wat teen U opstaan. U stuur u toorngloed uit: dit verteer hulle soos ’n stoppel (v. 7).
In die tweede gedeelte van die lied word die genade van die Here oor sy volk besing omdat die Here met sy volk op pad is na ’n einddoel toe, naamlik die ewige lewe. Dit is hierdie gedeelte van die lied wat in Openbaring 15 vervul word.
U het deur u guns die volk gelei wat U verlos het; U het hulle deur u krag na u heilige woning gevoer (v. 13).
Verskrikking en vrees het op hulle geval; deur die grootheid van u arm was hulle stom soos ’n klip, terwyl u volk deurtrek, HERE, terwyl die volk deurtrek wat U verwerf het (v. 16).
U bring hulle in en plant hulle op die bergland van u erfenis, die plek, o HERE, wat U as vaste woonplek vir U berei het, die heiligdom wat u hande gestig het, o Here! (v. 17).
Die HERE sal regeer vir ewig en altoos (v. 18).
Kom ons vergelyk hierdie gebeurtenis met Openbaring 15. Johannes het sewe engele gesien wat die sewe laaste plae oor die aarde moet laat kom.
Hierdie plae toon die einde van die tyd en van ons aardse geskiedenis aan – maar ook die einde van God se straf, want God se straf oor almal wat Hom gehaat het en geweier het om Hom as God te aanbid, is dan ontledig.
Wanneer die sewe plae oor die aarde uitgevoer is, het die grimmigheid van God ook afgeloop. Dit stem ooreen met die vernietiging van Farao en sy leërs.
Voordat die sewe plae en al hulle moeilikheid kom, openbaar die Here eers iets anders aan Johannes. Hy sien ’n gesig van al die verlostes.
Dit skep ’n bepaalde klimaat, naamlik dat al is daar watter woeste en swaar stryd in hierdie lewe, ons moenie dat dit ons onderkry nie, want die Here se genade wag voor: dit word nooit en deur niks van ons af weggevat nie.
Die verskyning van die verlostes sluit aan by die uittoggeskiedenis toe Moses met die Israeliete deur die Rooi See gegaan het. Soos wat hulle op die kritieke oomblik by die Rooi See gestaan het en oor die see getuur het met die dreiging van Farao se leër agter hulle – so staan die uitverkorenes in die eindoomblik langs die see van glas.
Altwee die groepe staan by die afsluiting van ’n ou bedeling en die begin van ’n nuwe bedeling.
Altwee die groepe – die Israeliete en die verlostes van die hiernamaals – het ’n paralelle verlossingsdaad ervaar.
Altwee staan by ’n see: die Israeliete by die Skelfsee en die verlostes by ’n see van glas.
Altwee die groepe sing die lied van Moses.
Die mense by die Skelfsee en die mense van die hiernamaals is almal oorwinnaars, want nie een van die twee groepe is deur die oordeel van die Here vernietig nie.
Die Here sê net meer dinge van die verlostes wat by die see van glas staan.
Hy wys daarop dat Hulle die dier en sy beeld en sy teken oorwin het.
Net soos die Israeliete het hulle ook nie self oorwin nie, daarvan is die see van glas juis die beeld: God het hulle laat oorwin deur sy redding.
Sy redding is die bloed van die Here Jesus Christus – dit is wat die see van glas vir ons beteken.
Die see van glas beeld die regverdige oordeel van God in Jesus Christus uit. God se oordeel het twee kante:
Die een is verlossing vir sy volk en die ander een is vernietiging van sy vyande.
God se redding en sy straf blink uit in die regverdigheid daarvan. Die “gemeng met vuur” toon die geregtigheid van God in sy oordeel aan.
En ek het gesien iets soos ’n see van glas, gemeng met vuur. En die oorwinnaars oor die dier en oor sy beeld en oor sy teken, oor die getal van sy naam, het ek by die see van glas sien staan, met siters van God (Openbaring 15:2).
Dit is asof Johannes met twee stelle oë kyk:
Met die een stel oë sien hy oordeel: Die ongelowiges wat met die oordeel getref word, sien ’n see van vuur. Die Here het deur die see van glas sy straf uitgeoefen oor die goddelose wêreld en dit moedeloos en finaal tot ondergang gebring.
Met die ander stel oë sien hy genade: die verlostes sien die oordeel van God soos ’n see van glas.
Hierdie verloste mense is onder andere die wat gely het onder die vervolging deur die antichris (13:15-17 en 14:11). Hierdie mense het ’n baie besondere eienskap – hulle het almal voortdurend weerstand gebied teen die duiwel. Die Here openbaar in ’n volledige beskrywing van hoe wyd die duiwel mense aanval:
Hierdie mense moes weerstand bied teen die dier: hulle moes oorwin teen allerhande ideologiese magte.
Hulle moes heers oor sy beeld: hulle moes heers oor afgodsdienste dat dit hulle nie pak en saamsleep nie.
Hulle moes heers oor sy teken. Dit beteken dat hulle hulle nie met hom moes vereenselwig nie. Daar is baie maniere waarop hierdie aanslag kom:
Tekens wat gedra en gegee word
Standpunte waarin mense ingedwing word
Dit kan selfs ooreenkomste wees waarin jy by jou werk ingedwing word wat tot oneer van God mag wees.
Hierdie verlostes het so suiwer geglo dat hulle oor al hierdie dinge kon heers en nie daardeur ingesluk word nie.
Hiermee beskryf die Here ons pad en die tipe lewe van ons tyd. Ons moet oorwinnend daardeur, want die Here het nie tyd vir mense wat saamlopers en deelnemers is met dinge wat by die duiwel en sy aanhangers tuishoort nie.
Kom ons gaan weer terug na die volk toe wat langs die Rooi See gestaan en sing het. Let veral op na die tema: “Ek wil sing tot eer van die Here, want Hy is hoog verhewe.” Ons moet dieselfde ingesteldheid hê.
Eers word die verhewenheid van die Here geprys. Die majesteit van God is verhewe bo alle magsvertoon van mense en volke en weermagte. Hy het dit bewys deur met die grootste gemak die Egiptenare met strydwaens en perde in die see te verdrink soos lood op die bodem.
Met presies dieselfde daad red en help God sy volk met onmeetbare krag.
In hierdie oordeelsdaad van God kom daar ’n baie naby en persoonlike band tussen Hom en sy volk uit:
God is naby – reddend naby.
Meters van die dood en angs af laat Hy sy mense lewe en juig!
Dit is wat dit beteken waar Moses sing:
Die Here is my krag en my psalm
Hy het my tot heil geword
Hy is my God
Hom sal ek roem;
die God van my vader,
Hom sal ek verhef.
Verder het Moses en die volk van God se oordeel gesing.
Hulle het gesing dat die hoogheid van die Here almal wat teen Hom opstaan, vernietig. Moses het gesing dat die toorngloed van die Here hierdie opstandelinge soos ’n stoppel verteer (v.7).
Maar Moses het ook gesing van God se genade. Om die waarheid te sê het hy in sy lied iets gesing van wat baie duidelik die uitverkorenes en hulle ingaan in die hemel by die wederkoms in ons gedagte laat inskuif. Luister net weer na vers 13:
U het deur U guns die volk gelei wat U verlos het;
U het hulle deur U krag na U heilige woning gevoer.
In Openbaring 15 sien ons die vervulling: die volk staan verlos by God en die deurgang na sy koninkryk toe. Ons sien onsself. Net soos Israel sing ons die lied van Moses – ’n lied van God se oorwinning waarin ons oorwinning toegevou word.
Die volk langs die Skelfsee se middelaar was Moses wat vir hulle ’n lied geskryf het.
Ons (die skare langs die see van glas) sing alle eer aan die Here toe omdat Hy ons verlos het deur die bloed van ons Middelaar Jesus Christus.
Die Rooi See was in die openbaring (geskiedenis) simbolies dat die bloed van Jesus Christus vir ons ’n deurtog gaan gee wat baie groter en baie heerliker is as die een waar ’n slawevolk deurgetrek het en ’n heersersvolk verdrink is.
Daarom moet ons sing omdat God ons oor die duiwel en sy werke laat oorwin. Ons moet ons verwondering en verbasing en blydskap net so uit ons lied laat uitstraal soos wat die Israeliete dit gedoen het en die verlostes langs die see van glas dit doen.
Tog is daar iets wat nie verbygegaan het nie, en ook nie sal verbygaan nie, en wat in hierdie oomblik van ons bestaan waar is:
Dit is dat ons God in volkome eenheid met mekaar moet besing en aanbid as die God en Koning van die Heiliges.
Hy is vir ons ’n God van genade.
Ons God betoon Hom in die eindoordeel as die Allerhoogste en die Een met die hoogste krag en majesteit.
So moet ons Hom met ons sang bely en jubelend inwag.
Ons gemeente moet wees soos wat Israel daar langs die Rooi See was.
Ons verwagting moet dieselfde wees, naamlik dat ons God wil lofsing en aanbid.
Soos wat Mirjam die volk saamgebind het sodat die kerk in sy lof verenig, so moet die kerk vandag ook saamgebind in sy eenheid sing:
Groot en wonderlik is u werke,
Here God, Almagtige;
Want U alleen is heilig;
want al die nasies sal kom en voor U aanbid,
omdat u regverdige dade openbaar geword het (Openb. 15:3,4).
Datum: 4 Julie 2004 (oggend)