Terwyl die stryd vir die behoud en instandhouding van Afrikaanse onderrig in hoër onderwys al in 2000/’01 in felheid begin toegeneem het met kenners soos emeritus-professor F.I.J van Rensburg wat toe al na die “kritieke situasie van Afrikaans aan histories Afrikaanse universiteite (HAU’s)” verwys het, lyk dit of ’n uiteindelike ramp onafwendbaar is as ’n politieke oplossing nie gevind word nie.
In voorleggings wat akademici verlede week by ’n konferensie van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns gemaak het waar vir die soveelste keer oor die uitdagings van Afrikaans as universiteitstaal gepraat is, was dit duidelik dat Afrikaans sedert 2005 steeds die kreeftegang gaan.
Hy het ook gewys op ander uitdagings vir Afrikaans as hoëronderwys-taal soos die vermindering in Afrikaanse skole weens die kortsigtigheid van ouers wat Engels as die taal van aspirasie sien.
Haar aanbeveling om Afrikaans se glybaan te bestuur, is konstruktiewe beskerming, ’n “naasmekaarbestaan-model” vir tale en ’n verwerping om pro-Afrikaans met etniese enklaves gelyk te stel.
Prof. Leon de Stadler, direkteur by die US-taalsentrum, het in sy voorlegging gesê taalbeleid en taalbeplanning gaan in die eerste plek oor die belange van mense en nie oor tale nie.
Flip Buys, voorsitter van die Solidariteit Beweging, het gesê die vraag is nie of daar plek vir Afrikaans as universiteitstaal is nie. Hy het gesê heelparty instellings het nog ruimte vir Afrikaans as akademiese taal en Afrikaanssprekendes. Dit sal egter by sommige instellings langer as by ander voortduur, maar dit is moontlik dat Afrikaans oor 15 jaar nie meer as ’n onderrigtaal beskikbaar sal wees nie.