Die Boesmans het Du Toit vreeslik gepla en bitterheid veroorsaak deur voortdurend sy vee te steel. Dikwels het hy en sy bure die rowers agternagesit. Die manne was gewoonlik in twee klompe verdeel en het dan die klowe ingesteek. Wie eerste by die groot bos kom, moes gewoonlik 'n trompetter blaas. Die plek het later bekend geword as Trompettersbos. Omdat die Du Toits die eerste was wat Du Toitskloof deurgegaan het, het dit later diÃ© naam gekry. Terwyl die mense op die plaas op 'n dag besig was, het 'n klein Boesmantjie daar aangestap gekom. Die Boesmans was baie bevrees vir die witmense, maar die een was deur honger gedryf om kos te kom soek. By nader ondersoek is bevind dat pokkies in die kraal van die Boesmans uitgebreek het en dat almal behalwe die kind daaraan oorlede is. Die gesin het die Boesmantjie gevang, mak gemaak en in hul diens gebruik.
Soos sy broer Guillaume het hy 'n belangrike rol in die gemeenskap gespeel. Hy was 'n sterk opponent van goewerneur W. A. van der Stel. Hy was ook 'n heemraad vir Stellenbosch en Drakenstein. Met sy boerdery het dit blykbaar heel voorspoedig gegaan, want hy was uiteindelik die eienaar van drie phase, De Kleine Bos, Zoetendal in Wagenmakersvahlei (Wellington) en Limiet Rivier aangrensend aan Zoetendal. Hy was een van die suksesvolste graan- en wingerdboere aan die Kaap. Hyis in Oktober 1731 oorlede.
Sowel Guillaume as Francois is gevolglik gelas om voor die geregshof te verskyn in verband met die ondertekening van die klagbrief, maar hulle het geweier om aan die versoek te voldoen en het saam met sewe ander burgers na die Vier-en-twintig Riviere gevlug. In hul afwesigheid is die vonnis uitgespreek, nl. dat hulle vir 5 jaar na Mauritius verban word. Elkeen is ook 'n boete opgelÃª en verbiedom ooit weer 'n militÃªre o politieke pos te beklee. Die Goewerneur het alles in sy vermoÃ« gedoen om die manne terug te kry, maar tevergeefs. Guillaume en Francois het, na dit blyk, vriende gehad onder die dienaars van die Goewerneur endiÃ© het die Du Toits in 'n brief wat hulle aan die manne geskryf het, aangeraai om nie terug te keer nie.
Broer van die stamvader Francois du Toit. Met net 3 dogters laat hy nie 'n verdere du Toit nageslag nie. Hy het openlik die klagskrif na Batavia teen Willem Adriaan van der Stel geteken, en dit selfs voor die goewerneur in die Kasteel verdedig deur te sÃª dat sy gewete en meegevoel vir die samelewing hom daartoe gedwing het, en nie eiegewin nie. Adam Tas skryf hiervan "t'Was te wenschen datter wat veel sulken patriotten waren."
Hy word in Maart 1708 in sy huis deur ses soldate wat twee deure afskop gevang - hy moes siek uit die bed opstaan en met hulle saam na die Kasteel waar hy "gevange geset binne 't Kasteel op de punt Orange". Hy word verban na Mauritius toe, maar voor hulle hom kon stuur word Van der Stel self verban uit die Kaap. Hy bly tot en met sy dood in 1710 saam met Sara op sy plaas "Aan't Pad" (Cloetesdal) net buite Stellenbosch.