Heimwee | kobus2015
“en Ek sal julle rus gee” -Mat 11:28 →
Posted on Mei 1, 2017	by kobes53
Een oggend baie vroeg was ek oppad na Oudtshoorn vir ‘n vergadering. Dit was nou “many moons ago”.Die pad is maar lank en vervelig en dus het ek besluit om my seun saam te vat….vir geselskap, maar ook vir die bou aan die pa-seun band. Deesdae praat hulle van “bonding”
Nou…, oor wat gesels jy met ‘n seun van 5 jaar oud ? Ditjies en datjies en visvang stories. Soos die son oor die kim begin loer en sy strale gooi daar teen die Langeberge ,en ets die berge so duidelik af teen die grou oggendlig in die verte, kom daar by my plotseling die gedagte op wat Koning Dawid so mooi saamgevat het in Psalm 121: Ek slaan my oe op na die berge, waar sal my hulp vandaan kom? My hulp kom van die Here wat hemel en aarde gemaak het…..En daar begin my sedeprekie of lewensles wat ek my seun wou leer, gesig en spiere kry!!
as God vir my is, wie kan teen my wees
met my God loop ek ‘n bende storm
roep My in die dae van jou benoudheid
in my elende roep ek na die Here en Hy hoor my(Ps 34:7)
my naam is in Sy hand ingegraveer
nie hoogte, nie lengte, nie diepte kan my skei van Sy Liefde
Ek het jou by die naam geroep en jy is Myne
Ek wonder of my seun ooit daardie paar minute oppad Oudtshoorn-toe kan onthou? Ek onthou dit soos gister. As ek my oe toemaak, dan sien ek duidelik die asemrowende mooi berg-prentjie. Ja, ek het hom so stukkie van my lewensgeskiedenis vertel. So knetseltjie van die Here se genade wat so mildelik uitgestort is oor my lewenspad.
Ja waarlik, Hy moet baie lief wees vir my, want niks het ek verdien nie….net genade op genade!! En as ek so by die berge daar doer in die verte verby ry, dan onthou ek my seun se saamry!