Begrafnisetiket: Dinge wat jy nooit moet sê nie
Begrafnisetiket: Dinge wat jy nooit by 'n begrafnis moet sê nie
Die dood is 'n onaangename en onwelkome onvermydelikheid van die lewe, en sy teenwoordigheid laat ons ongemaklik voel soos min ander kan. Selfs die mees gesproke van mense sukkel om te praat met iemand wat die verlies van 'n geliefde treur. In die hoop om gerusstellendes te vertroos, trek mense dikwels na die clichés en ander strawwe uitdrukkings wat maklik in gedagte kom om 'n ongemaklike stilte te vermy.
Ongelukkig, terwyl dit goed bedoel is, is baie van die dikwels gehoor uitdrukkings wat by begrafnisse gebruik word, wakker en in kondoleerbriewe verkeerd en eerlik, onsensitief. Hier is vyf algemene uitdrukkings wat jy nooit by 'n begrafnis of gedenkdiens moet sê aan iemand wat die dood van 'n geliefde bedroef nie.
"Ek weet hoe jy voel"
Nee, jy doen nie.
Selfs al het jy ook die ontydige dood van jou 16-jarige dogter, wat ook Anne genoem word, ervaar in 'n vreeslike dronkryongeluk wat op dieselfde snelweg plaasgevind het, net 22 dae nadat sy ook ontvang het. haar lisensie, terwyl hy ook 'n lugblauwe voertuig bestuur en op dieselfde tyd van die nag ... - al is die situasie eerlik soortgelyk, weet jy nog steeds nie hoe iemand anders voel om sy of haar kind te verloor nie .
Soos ons persoonlikhede, is die manier waarop elkeen van ons reageer en reageer op hartseer uniek. Om te verklaar dat jy weet hoe iemand anders voel, is neerhalend.
'N Beter benadering : As jy die dood van iemand naby beleef het en die behoefte het om dit te verwys, doen dit in die vorm van 'n oop vraag of opmerking. Byvoorbeeld, jy kan sê: "Toe my dogter dood is, het ek myself skuld gegee om haar die motor die aand te gebruik. As jy so voel, weet asseblief dat ek hier is om enige tyd te praat wat jy nodig het."
En as jy nie weet hoe iemand wat 'n dood treur, voel, is dit regtig goed om eenvoudig te sê: 'Ek weet nie wat om te sê nie, maar weet dat ek jammer is.' (Vermy net om te sê: "Ek is jammer vir jou verlies." Hierdie frase is trite en ringe hol aan diegene wat rou.)
"Hy is nou in 'n beter plek."
Enigeen wat hierdie frase uitdruk, het duidelik nooit met die ewige verlies van iemand naby die dood gesterf nie. 'N Moeder wat die toekoms sonder haar kind in die gesig staar, 'n wewenaar wat die eerste keer terugkeer na die leë huis wat hy al dekades met sy vrou gedeel het, het enigiemand sukkel om te verstaan ​​hoekom 'n motoris met vorige dronkry-oortredings steeds die nag was. Oorlewendes (en die meeste ander wat 'n dood rou) dink dat die beste plek vir hul oorledene geliefdes reg is aan hulle kant en onder die lewendes.
As jy glo dat die beter plek die hemel is, suggereer dit dat hy of sy op die een of ander manier gelukkig moet wees oor die verlies en dat die huil en die angs oor die situasie uit die weg staan. (En selfs as die rou in die lewe na die dood glo, is die verlies van iemand wat liefgehad het, dikwels uitdagings van geloof. Onthou, die wyke apostel Petrus het Jesus nog drie keer, volgens die Bybel, ontken.)
'N Beter benadering : Enigeen wat in die droefheid van die hartseer gevang word, stry om te aanvaar hoekom 'n geliefde nie op een plek is nie - onder die lewendes . Daarom is daar eenvoudig geen rede vir jou om voor te stel dat hy of sy op enige ander plek is nie. In plaas daarvan, deel jou gunsteling geheue van die oorledene, indien van toepassing, wat kan help om ander warm herinneringe oor sy of haar lewe te herroep.
"Moenie huil nie" of "Jy moet sterk wees"
Kommentaar oor hoe iemand reageer of 'n moeilike situasie hanteer, is neerhalend en dien geen ander doel as om skuldgevoelens en / of wrok te skep nie. Oor die algemeen ervaar mense verskillende soortgelyke stadiums of fases van verdriet ná 'n aansienlike verlies, maar wanneer en hoe iemand sy of haar hartseerreaksie uitstal, is dit uniek.
Om 'n rou te vertel, moet hy of sy nie natuurlik gevoelens uitdruk nie, kan bydra tot 'n abnormale of ingewikkelde hartseerreaksie omdat die individu nie die gevoelens wat verband hou met 'n verlies tot die dood kan verwerk en uiteindelik aanvaar nie.
'N Beter benadering : Skakel jou kognitiewe funksie tydelik uit en laat jouself toe om emosioneel te reageer. Woorde is nou onbelangrik; waardeer en onthou sal 'n hand hou met albei van u, die lang drukkie, die gevoel van u hand op 'n skouer of trane wat gedeel word.
"Sy lyk so natuurlik"
Het jy al ooit na 'n lewende persoon gekyk en so iets gesê? Natuurlik nie, want iemand wat natuurlik in die lewe lyk, lyk net goed, natuurlik . Met ander woorde, ons voel nie die behoefte om daarop kommentaar te lewer nie. Om hierdie kommentaar te lewer wanneer jy kyk na 'n dooie mens in 'n kis lê, beklemtoon egter net dat hy of sy nie in die lewe is nie.
Daarbenewens is een van die mees algemene vreesbegraafplase vir beroepsbeamptes, dat 'n gesin sal dink dat 'n gebalanseerde en kosmetiese geliefde nie natuurlik lyk nie, dws die manier waarop hy of sy gedoen het terwyl hy geleef het. Dus, om die eerste te wees wat kommentaar lewer op die voorkoms van die oorledene, is nooit verstandig nie, omdat jy eenvoudig nie weet wat 'n onmiddellike familielid of naby geliefde dink nie.
'N Beter benadering : Uiteraard, as 'n rouklaar u uitdruklik vra, "lyk hy nie wonderlik nie?" dan moet jy gou saamstem. Kort daarna vermy enige kommentaar oor die voorkoms van die oorledene in 'n gebalanseerde / kosmetiese situasie, soos 'n wakker of besoek. In plaas daarvan, deel 'n gelukkige geheue wat jy voel vasvat / dra iets spesiaals oor die persoon wat gesterf het.
"Laat my weet as ek kan help"
Om iemand te seer as gevolg van 'n dood - en reeds verstandelik uitgeput deur die menigte besluite wat hy of sy in die afgelope paar dae moes maak - dat jy wil hê dat hy of sy nog 'n besluit moet neem, is ongevoelig en lastig. Meer as waarskynlik, het die individu weinig aandag gegee aan die noodsaaklikheid en verantwoordelikhede van sy of haar "normale" lewe sedert die dood plaasgevind het. Om hierdie vraag te stel, plaas hulle bloot op die plek om jou minder hulpeloos te laat voel.
'N Beter benadering : As jy die griever op 'n sekere tyd wil help, moet jy net sê dat jy hom of haar volgende week sal bel wanneer dinge 'n bietjie afgehandel het. Teen dié tyd sal die begrafnis en begrafnisdienste nie net gesluit word nie, maar ook buitegebougaste sal waarskynlik ook huis toe gaan.
En as jy bel, moet jy steeds 'n spesifieke voorstel of twee aanbied in plaas daarvan om dit aan die beroofde individu te gee. Jy kan aanbied om die gras te sny, die ry te skop of om 'n ander basiese buitekern te doen. Om die huis skoon te maak, die wasgoed te maak of enige kruideniersware op te tel, kan beslis ook nuttig wees. Miskien sal die meeste waardeer word om 'n maaltyd oor te bring en net tyd te spandeer, as die individu voel soos om te praat, of om stil metgesel te voorsien.