Die appelvariëteit Robin (ook bekend as Malinka en Suislepskoe) behoort tot die groep antieke variëteite van somerryping, maar dit hou ook 'n aansienlike aantal bykomende voordele in. Wat presies die moeite werd is om te weet oor die reëls vir die verbouing van sulke appelbome en watter gewas om op te vertrou as hulle gekweek word - lees verder.
Die presiese geskiedenis van die oorsprong van die Malinovka-variëteit is vandag onbekend, maar die meeste navorsers is dit eens oor die verspreiding daarvan uit die Baltiese lande, in die gebied waar hierdie appelbome reeds in die 18de eeu ontdek is (in 1845 is een van die plante naby die Suslep-landgoed gevind). Onder ander weergawes van moontlike oorsprong is Franse wortels en 'n verband met saailinge van die Persiese appelboom.
Kyk na die somer appelvariëteite:
Malinovka-appelbome word deesdae wydverspreid in verskillende lande versprei - die Baltiese state, Oekraïne, Wit-Rusland. In die Russiese Federasie word saailinge van bome in die tuine van die Midde-strook, in die Novgorod-, Bryansk-, Pskov- en Smolensk-streek geplant.
Appelbome van hierdie variëteit word gekenmerk deur gemiddelde groei en ontwikkelingstempo, daarom groei hulle nie meer as drie of vyf meter nie (die presiese hoogte hang af van die streek waar dit groei). Crohn - sferies, met donker en opgewekte takke. Al die lote is dik en matig fleurig, met medium afgeronde blare van donkergroen kleur.
Die oppervlak van die plaatplate is glansend, met 'n effense rimpeling en matige openheid. 'N Serratvormige gekartelde takkie is duidelik sigbaar aan die rand van die blare, en 'n kort blomblad is aan hul basis sigbaar, wat die blare stewig vashou en nie toelaat dat hulle met ligte bewe beweeg nie.
Het jy geweet? Die saad van een appel bevat daagliks jodium, wat nodig is vir die normale werking van die skildklier.
Die blom van die appelboom, Robin, kom in die derde dekade van Mei voor, wanneer 'n groot aantal wit-pienk bloeiwyses op die plant voorkom. Die vrugtigheid van die appelboom is gemeng, aangesien vrugte gevestig kan word op die ringwurm en op die vrugtakke.
Appels van die Robin-variëteit is van medium grootte (soms minder as gemiddeld) en weeg 80–160 g. Hul vorm is nie altyd duidelik rond nie, en die groottes verskil nie in eenvormigheid nie, maar die kleur van alle vrugte is dieselfde: in die eerste stadium van rypwording is dit meer groenerig, kry 'n bietjie later 'n strooi-geel kleur, en elke appel is duidelik sigbaar met 'n bedekte, soliede kleur wat gevorm word van streepagtige helderrooi strepe op 'n pienk agtergrond.
Die skil van die vrugte is dun, blink, met 'n effense wasagtige bedekking, en onder dit is sigbare onderhuidse groenerige kolle. Die pulp is sneeuwit van kleur, met 'n effense pienk tint net onder die vel. Die struktuur is sag en sappig, met 'n aangename soet-suur vleis en fyn korrels. Saadkamers - medium grootte, plat in die vorm en donkerbruin van kleur.
Die voetstukke is effens aan die kante vasgedruk en is gewoonlik medium van grootte. Die produktiwiteit van die Robin-variëteit is op 'n gemiddelde vlak, en hoewel appelbome al 3-4 jaar ná vrugte op 'n dwergwortelwortel vrugte dra, kan selfs onder gunstige groeitoestande hoogstens 50-80 kg appels van een boom verkry word.
Hoe om saailinge te kies?
Vir plant op die werf is jong saailinge van 1-2 jaar oud ideaal, wat beter is om te koop by betroubare verkopers of in toepaslike kwekerye wat in dieselfde klimaat geleë is as die saailinge wat in die toekoms verbou word.By die ondersoek van 'n spesifieke monster, moet daar veral op die wortelstelsel gekyk word: alle wortels moet elasties, voldoende klam en ongeveer 15–20 cm lank wees.
Soos die ondergrondse deel, behoort die stam en takke van 'n jong plant nie skade of tekens van die ontwikkeling van siektes te hê nie, anders sal die aanpassingsvermoë daarvan op die nuwe plek twyfel.
Die plantproses van die appelboom Robin begin met die keuse van optimale terme vir die prosedure, die organisering van 'n geskikte plantkuil en die voorbereiding van die aangekoopte saaiboer.
Beide die lente en die herfs is ewe geskik om die beskrewe appelboom te plant, en die keuse van 'n spesifieke periode sal afhang van die tipe saailing en die eienskappe van die substraat in die geselekteerde gebied. In die middelste streke word die winterplanting (in die middel of einde Oktober) as 'n beter oplossing beskou, aangesien die jong appelboom, ná suksesvolle oorwintering, vinniger wortel skiet en aktief groei. Voor te berei vir die aanplant van 'n appelboom, maar hierdie opsie is meer geskik vir plante met 'n geslote wortelstelsel, terwyl plantjies in die einde van Maart of begin April 'n meer geskikte oplossing is vir saailinge met 'n oop risoom. Die framboosvariëteit op dwergwortelstokke sal ook beter voel tydens die lente-aanplanting, maar die grond moet goed bemes wees met organiese en komplekse minerale kunsmisstowwe.
Belangrik! As u in die herfs plant, is dit die moeite werd om die moontlikheid van vroeë ryp te oorweeg wat kenmerkend is van 'n bepaalde gewasstreek. As soortgelyke gevalle al voorgekom het, is die sperdatum vir die aanplant van appelsaailinge einde September.
Vir die aanplant van die geselekteerde saaiboerdery, is 'n goed beligte area weg van hoë strukture die beste geskik. Dit is goed as hierdie gebied aan die suidekant geleë is en gesluit is van die koue windstroke van die noordewind. Die grondtipe wat verkies word, is leem- of chernozem-substrate, aanvullend verryk met organiese en minerale stowwe. Bestuiwingsplante moet binne 'n radius van 500 m van die geplant robinsaailinge geleë wees.
Die voorbereiding van die plantputte vir appelbome begin ongeveer 2-3 weke voor die beoogde plant. Gedurende hierdie tyd sal die grond in die gat goed sak en sodoende die boom voldoende steun gee. Die diepte moet gemiddeld 70-80 cm wees, en die deursnee kan tot een meter bereik, met inagneming van die grootte van die wortelstelsel. Aan die onderkant van die gat word 'n geskikte dreineringslaag gekneusde klip, gruis, sand, takkies of stokke gelê, en al word daar 'n voedingsmengsel van kompos, humus, kalksteen en houtas gegiet. Daarbenewens, met inagneming van die eienaardighede van die samestelling van die grond, kan daar kalk of kalksteen bygevoeg word, wat sal bydra tot die vermindering van die suurheid van die grond (tipies vir veenagtige gebiede).
Superfosfaat kunsmis is 'n goeie aanvulling op leemgrond en gedolomiteerde kalk wat die aarde met magnesium op sanderige grond verryk. Terloops, as hulle gate op sanderige gronde organiseer, neem hul groottes toe met 5-10 cm.
Die plan om saailinge te plant
Malinovka-bome word in groepe geplant, wat ten minste 4-5 m vryruimte tussen aangrensende plante oorlaat.
Die landingproses maak voorsiening vir die implementering van standaardaksies:
Eerstens word die voorbereide saailing (dit kan behandel word met 'n oplossing van kaliumpermanganaat of enige insekdodende preparaat) in die middel van die gat geplaas, maar sodat die jong boom se nek 2-3 cm bokant die grondoppervlak bly.
Daarna moet u 'n houtstok dryf vir beter ondersteuning, en dan die risoom met grond vul, en elkeen van sy lae effens kompakteer.
Behoorlike plant van appelbome: 1 - om 'n saailing in 'n sloot te lê; 2 - 'n saailing wat begrawe is vir die winter, en aan die einde van die proses sal dit slegs 'n besproeiingsgat langs die rand van die stamkring vorm en die saailing goed bevochtig deur 2 emmers water daaronder te giet. Benewens die aksies wat geneem word, kan die stamkring met 'n laag laag turf van vyf sentimeter gemeng word, wat net sal bydra tot die behoud van die vog op lang termyn en die ontkieming van onkruide sal voorkom.
Die versorging van 'n jong appelboom van die Robin-variëteit bestaan ​​uit verskillende basiese maatreëls, veral gereelde topbedekking, tydige snoei van lote en bewerking in die nabye stam.
In die eerste paar jaar nadat hulle saailinge op die stuk grond geplant het, word hulle volgens hierdie skema bemes:
Tydens blom (vanaf April tot middel Mei) is dit raadsaam om stikstofbevattende verbindings te gebruik, aangesien dit hierdie stof is wat die normale ontwikkeling van knoppe en knoppe positief beïnvloed. 'N Voorbeeld van so 'n kunsmis is ammoniumnitraat (20 g per emmer water) of kaliumsulfaat (hoogstens 5 g per 5 l vloeistof). Albei middels word slegs volgens die wortelmetode in die grond ingevoer, en vloeistof in die grond gegooi tydens losmaking.
1-2 weke later na die vorige kunsmis, word die grond verryk - met hoendermis of mis per 5 kg stof per 10 liter water. Boonop is dit nuttig om superfosfaat (1 g per 1 liter water) te gebruik, en boonop ysterbevattende verbindings.
Tydens die vorming van vrug eierstokke (rondom Junie), kan u beide wortel- en blaaroppassings uitvoer. In die eerste geval word 'n nitrofoska-mengsel gebruik (50 g per emmer water), en in die tweede geval word 1 g natriumhumaat gebruik vir 'n soortgelyke hoeveelheid vloeistof. Onder elke boom moet u 5 liter van die voltooide werkoplossing giet. Vir blaaroppervlaktes is die ideale oplossing om die kroon met 'n ureumoplossing te spuit - 50 g per 1 liter water.
In die derde verbouingsjaar word die appelboom bemes, en Robin word slegs een keer per jaar, vroeg in die lente, uitgevoer, en addisionele grondbemesting is slegs nodig op grond wat uitgeput is.
Die versorging van die grond in die amper-stam sirkel behels dat dit 'n paar dae na die volgende natmaak losgemaak word, onkruid verwyder word en dit met 'n laag deklaag bedek word, waarvan die rol goed is vir saagsels of turf.
Hierdie maatreëls is veral belangrik vir jong plante wat, vir normale groei en ontwikkeling, voldoende lugvloei na die wortelstelsel en goeie sonlig benodig, wat deur hoogs groeiende onkruide voorkom kan word.
Formatiewe en sanitêre snoei is belangrike komponente in die versorging van die appelboom van die Robin-variëteit. Die snoeiprosedure word twee keer per seisoen uitgevoer: in die lente en herfs, verwyder elke keer die beskadigde of onbehoorlike groeiende takke wat die normale vorming van die kroon belemmer. Aan die einde van die herfs (in November) word alle siek en beskadigde takke uit die appelboom verwyder, terwyl droë lote en monsters bedek met vlekke of gekreukelde vel gesny word. Sanitêre snoei: vir een snoei kan u nie meer as 1/3 van alle lote verwyder nie, maar as die kroon van die appelboom te dik is, moet die dunner prosedure in verskillende stadiums verdeel word, met 'n onderbreking van ses maande. Terselfdertyd word 'n nuwe hoofspits gekies wat die naaste aan die hoofstam is (slegs een hoofvertakking word op een slag verwyder). Volgende jaar, aan die einde van Februarie, moet vertikale dik stawe (tops) uitgesny word, wat slegs een op elke ontwikkelde tak agterlaat.
Belangrik! U moet die takke tot by die basis sny en nie stompe agterlaat nie. Snyplekke word met tuinvariëteite behandel, wat verrotting of plaagskade sal voorkom.
Die res word reguit van die stam af gebuig en met draad of garing vasgemaak. In die herfs van dieselfde jaar moet die oorblywende deel van die ou takke verwyder word en die toppe van die skietlote 'n bietjie sny om die groei van die jong appelboom te beperk. Die derde fase van die vorming van die saailinge word in die lente van die tweede kwartaal bewerk, wanneer massiewe toppe wat nie verlede jaar gebuig is nie, van die plant verwyder word. Formatiewe snoei Die laaste herfs snoei verskil nie van die standaard sanitêre prosedure nie en behels die sny van droë, siek en gebreekte takke.In die toekoms, oor die volgende paar jaar, met die koms van die lente, moet u ¼ van die lote van die vorige jaar afsny, en in die herfs sanitêre snoei uitvoer, oortollige droë en onbruikbare lote uitsny, ongeag die stadium van hul ontwikkeling.
Beskerming teen verkoue en knaagdiere
Beskerming teen ryp in die middelste baan is veral net nodig vir jong plante, aangesien volwasse appelbome goed kan vaar met minuswaardes tot –20 ° C. In die noordelike streke van die Russiese Federasie is dit nie moontlik om sonder behoorlike skuiling te werk nie, want reeds vroeg in Desember is 'n ernstige bevriesing van lote moontlik. Die eenvoudigste weergawe van 'n beskermende skuiling is 'n laag spar takke, vasgemaak aan 'n boomstomp of aan die basis van die plant gelê.
Sodra die eerste sneeu val, word dit in 'n natuurlike skuiling begrawe, waardeur dit bykomende beskerming teen die koue dra. In streke met baie erge winters, is kunsmatige materiaal in die vorm van spandexwond aan die stam van 'n appelboom 'n meer suksesvolle skuilingopsie. U kan ook 'n fyn maasnetwerk gebruik om knaagdiere te voorkom. Om laasgenoemde te ruik, word soms ruikende stowwe gebruik, insluitend infeksie van swartwortels.
Malinovka-appelbome word nie gereeld aangetref as ander wat deur siektes en plae geraak word nie, maar byna al die tuiniers ondervind ten minste een van die volgende probleme:
Scab Is die algemeenste oorsaak van die groei van appelbome. Die siekte beïnvloed nie net die blaarplate van die plant nie, maar ook die vrugte, waarvan die opbrengs ly. Die doeltreffendste manier om die siekte te bekamp, ​​is om die kroon met 'n ureumoplossing te spuit.
Poeieragtige skimmel - 'n Ewe bekende siekte wat, sonder behoorlike behandeling, vinnig al die blare van die appelboom sal vernietig. In die stryd daarteen word gewoonlik 'n oplossing van kolloïdale swael gebruik.
Vrugtevrot - word gekenmerk deur groot appelbeskadiging, waardeur die meeste van hulle val. Om die massa-verspreiding van patogene te voorkom, moet alle vrugte wat deur die vrot geraak word, vroegtydig vernietig word.
Cytosporosis - 'n Swamagtige oorsaak waarvan die behandeling gemik is op die bekamping van die patogeen. Vir die behandeling en voorkoming van tuiniers gebruik 'n oplossing van kopersulfaat of die middel "HOM".
Die tuinier het dikwels te make met plae van die appelboom, waarvan die algemeenste groen plantluise, blaarmotte, appelmotte en appelbloeisels voorkom. Spesiale insekdodende middels help die tuinier: 'Aktara', 'Iskra' of 'Confidor' word as die gewildste beskou.
Het jy geweet? Appelsade bevat die giftige stof sianied, maar vir ernstige vergiftiging moet u ten minste 200 stuks op een slag eet, wat onrealisties is wanneer dit gedoseer word.
Die belangrikste voorkomende maatreëls om die ontwikkeling van siektes en plae te voorkom, sluit in die nakoming van reëlings vir wisselbou en alle landboutegniese vereistes vir die groei van appelbome, gevolglik die reaksie op die geringste skending van die voorkoms van bome of vrugte.
As u 'n hoë appelboom van die Robin-soort verbou of sy dekoratiewe vorm kweek, is dit die moeite werd om 'n paar algemene aanbevelings te volg:
hou altyd die tydsberekening van die aanplant van 'n appelboom streng in die noordelike streke voorkeur aan die lente-uitvoering van die prosedure;
grawe nooit 'n wortelnek in die grond as 'n appelboom geplant word nie, anders kan die saailing heeltemal verrot;
let op die besproeiingstempo (3-5 keer per seisoen), en vergeet nie om op weerstoestande te fokus nie;
monitor die groei van die kroon, probeer om verdikking en beskadigde takke betyds te verwyder, en voorkom dat die siekte verder versprei;
Moenie die appelbome in die herfs met mis mis nie, anders kan die knoppe van jong lote voortydig ontwikkel as gevolg van die invloed van stikstof wat op die wortels kom, wat selfs tydens die eerste ryp kan vries.
Oor die algemeen is daar niks gekompliseerd in die verbouing van die appelboom Robin nie, maar om die maksimum opbrengs te verkry, is dit baie belangrik om aan al die vereistes vir die aanplant van saailinge van die gewas te voldoen en hulle in die geselekteerde gebied verder te versorg. As u al die moeite gedoen het, kan u selfs in die noordelike streke binnekort die eerste vrugte-oes verwag, waarvandaan dit soms na die sentrale streke van die Russiese Federasie gebring word.