Image deur MargreetKeijzer
Om op te som, ons staan ​​by 'n kruispad. Daar is die ouwêreldse perspektief van feodalisme - heerskappy deur 'n koning in 'n kahoot met 'n godsdienstige oligargie. Na aanleiding van hierdie perspektief beland dit in 'n diktatuur wat deur 'n plutokrasie en oligargie ondersteun word.
Daarenteen is daar die wêreldbeskouing van wetenskaplike materialisme gebaseer op meganistiese ou wetenskap — heerskappy deur meritokrate. Dit beland in die sosialisme.
En dan is daar die kwantum-wêreldbeskouing gebaseer op die nuwe fisika - 'n herlewing van demokrasie wat eindig met gelykheid en deelname. Op watter manier, watter wêreldbeskouing is daar in ons toekoms?
Kom ons praat eers korttermyn
Sedert Ronald Reagan beweeg ons na 'n antidemokratiese politieke stelsel; die keuse was tussen feodalistiese elitisme en elitisme gelei deur wetenskaplike materialisme. Die Republikeinse voorsitters is geneig om ons al hoe meer na 'n feodalistiese outokrasie te neem. Daarteenoor het wetenskaplike materialisme die Demokratiese regerings oorheers, en hierdie regerings het ons beweeg na meritokrasie en sosialisme. Slegs die derde integrerende wêreldbeeld beloof om demokrasie te red as geskiedenis 'n riglyn is.
Vanuit 'n antropologiese oogpunt is ons steeds in die stadium van die rasionele verstand wat hiërargie bevoordeel. In elke kultuur waarna u vandag kyk, is daar hiërargieë. Mense wat op die hoogste vlak is, probeer natuurlik om hierdie hiërargieë te handhaaf. En gewone mense wat aan die onderpunt is, selfs in lande van welvaart, kan nie die verfyning van konsep-materialistiese valse sofistiese denke deelneem of uitdaag om 'n meganistiese waardelose wêreldbeeld te handhaaf nie. Hulle hou eerder aan hul ou godsdienste. Hulle sien geen ander alternatief as om die ou hiërargie van plutokrasie te aanvaar nie.
Eenheidsbewussyn teenoor hiërargieë
Die kwantum-wêreldbeskouing maak dit maklik om te verstaan ​​waarom. Die eenheidsbewussyn en die maniere om dit te kweek - betekenis, gevoel en doelgerigte argetipes - is alles moontlik. Al is 'n mens bewus van die kwantum-wêreldbeskouing, het jy in 'n demokrasie die reg om te kies om nie daarheen te gaan nie, nie om persoonlike groei en potensiaal te betree nie, veral as daar geen maklike pad daarheen is nie.
Die intellektuele imperialiste van Amerikaanse hoëronderwysinstellings gebruik die reg om die kwantumbeskouing van die hand te wys, alhoewel die houding teenwetenskaplik is. Dit is vir Trump-ondersteuners baie duidelik dat hoër onderwys onder wetenskaplike materialisme die menslike toestand nie verhoog nie, behalwe miskien finansieel. Dit lei byvoorbeeld beslis nie tot beter geestelike higiëne nie.
In die Verenigde State het gewone mense ook hul eie hiërargie: byvoorbeeld wit teenoor swart, 'Amerikaans' teenoor Latino. Op hul beurt probeer hulle om hierdie hiërargieë te handhaaf. Wanneer 'n leier soos Trump beloof om wit meerderwaardigheid bo swart mense en Latino's te handhaaf, kry hy stemme. In Indië, wanneer 'n politieke party beloof om hiërargieë van arm Hindoes bo Moslems te handhaaf, kry hy stemme.
Onthou die toneel aan die etenstafel van die film Saturday Night Fever? 'Almal aanvaar so lank dat hy of sy iemand anders het om op te stort."
Plutokrasie teenoor meritokrasie
Republikeine het hier die oorhand; hulle het die steun van groot geld en 'n duidelike meerderheid van die wit mans en die vroue in hul besit. Maar die Republikeine kan nie onbepaald voortgaan om ryk mense belastingtoegewings te gee nie. Die ryk / arm welvaartgaping kan net tot dusver vergroot word; wanneer dit 'n drempel bereik, kom mense in opstand (soos in die Franse Revolusie).
Op die oomblik, in die VSA, veg die Demokrate deels terug met die steun van die gestorte, swartes, Latino's en onafhanklike vroue. Die ander deel van hul ondersteuning kom van jong, wetenskaplik ingestelde, hoër opgeleide kiesers wat deur wetenskaplike materialisme bedrieg is om 'n plesiergerigte leefstyl na te streef wat binne die perke van die menslike toestand bly in die hoop om deel te wees van die elite-meritokrasie. Hoër onderwys met wetenskaplike materialisme is geneig om 'n hiërargie te produseer - 'n meritokrasie - byna net so boos soos plutokrasie.
Hier is 'n werklike gevaar, 'n kruispad binne kruispad. Uiteindelik produseer wetenskaplike materialisme 'n samelewing van inligtingverslaafdes en plesierverslaafdes, of soos neurowetenskaplikes dit stel, 'n samelewing van filosofiese zombies — zombies met ervaring, maar sonder oorsaaklike voorreg. Dit was beslis bemoedigend tydens die 2016 verkiesingsiklus toe Bernie Sanders se idealisme soveel jongmense gelok het. Maar wanneer jongmense filosofiese zombies word, kan Demokrate nie op hul steun staatmaak nie omdat hulle maklik entoesiasme en momentum verloor en apaties raak soos regte zombies. Hulle kom nie uit om te stem nie.
Weereens op 'n kruispad
Soos ek gesê het, staan ​​ons weer hier by 'n kruispad. Die idealisme van die jong en opgeleide wat ons in die middeltermyn van 2018 ervaar het, is bemoedigend. Die week na die verkiesing word ek wakker met 'n verheffende droom. In die droom het ek na 'n konferensie gegaan om 'n referaat oor die omgewing, ekstern en intern, oor vlak en diep ekologie te lewer, en sommige vriende het my probeer ontmoedig. Maar die droom het geëindig met die feit dat ek uitbundig vir hulle gesê het: 'Studente is terug in Amerika (tot idealisme).'
As die wêreldbeskouing van die wetenskaplike materialisme na die kwantumwêreldbeskouing in die hoëronderwysakademie verander, sal die studentepopulasie weer eens deur idealisme gedwing word, en vinnig, sal hulle betekenis, gevoel en doel vind en ruimte maak vir demokrasie.
Driehonderd jaar gelede het wetenskaplikes die hiërargie van die kerk uitgedaag deur 'n nuwe vorm van onderwys in te stel - dogma-vrye liberale onderwys. Die antwoord op die probleem hoe om van die meritokratiese hiërargie ontslae te raak, is vandag dieselfde: liberale onderwys gebaseer op die kwantum-wêreldbeskouing.
Van transaksie tot transformasie
Kwantumonderrig is dogma-vry. Dit verg innerlike kreatiwiteit meer as uiterlike gesofistikeerdheid, en dit is nie net aan konseptuele intelligensie gekoppel nie. Mense van emosie en intuïsie kry hul kans. Onderwys word weer eenvoudig, noodwendig ongekunsteld om ruimte te maak vir die hart, intuïsie en wysheid. In plaas daarvan om te leer hoe om te debatteer: 'Waarom liefde?' mense leer om lief te hê deur hul hart oop te maak. Mense verander hul maniere van transaksie na transformasie.
Oor die algemeen is die konseptueel ongekunstelde mense van Trump-oesjaar so omdat hulle relatief nuwe siele is (dink reïnkarnasie). Dit is tevergeefs om gratis kollege-opleiding aan hulle te belowe. Natuurlik is dit tevergeefs, maar nie op kort termyn nie, om hulle te beloof om werk van ouds te vervaardig. Uiteindelik sal daardie poste plek maak vir robotte, maar tot dan kan Trump 'n held vir hierdie mense word deur sy belofte goed te maak (selfs net simbolies).
Wetenskaplike materialiste belowe 'n oënskynlik beter langtermynbeeld. Begin met 'n groeiende meritokrasie. Laat tegnologie gesofistikeerde robotte maak om alle roetine-take te verrig. Bied wydverspreide tegniese opleiding aan om ontheemde vervaardigingswerkers in staat te stel om nuwer, meer nuttige (maar relatief lae betalende) funksies te vervul, maar met 'n mate van groei. Aangesien hierdie nuwe rolle uiteindelik ook deur toenemend gesofistikeerde tegnologie oorgeneem word, sal mense steeds ontheemd word sonder die nodige toegang tot hoër vlakke van opleiding om werksekerheid en mobiliteit te verseker.
Soos die skrywer Daniel Pinchbeck tereg opmerk: 'Dit is onduidelik wat mense in daardie steriele toekomstige staat bedoel is, as hulle eers aanhangsels van 'n foutloos gerekenariseerde byekorfgees geword het.'
Voldoen aan hoër behoeftes
Laat ons maar eerlik wees. Sodra mense se oorlewingsbehoeftes bevredig is, moet hulle in hoër behoeftes voorsien. Die fout is om soos 'n materialis te dink: The net hoër behoefte is geestelik, konseptueel.
'Nee', sê die kwantum-wêreldbeskouing en ons eie ervaring. Groter behoeftes moet met 'n minimale konseptualisering in ons gevoelens en intuïsies voorsien. Om aan hoër behoeftes te voldoen, maak ons ​​gelukkig.
Die alternatief is om plesier na die dwelmkultuur na te streef; getuig van die opiate-epidemie vandag. In 'n Dilbert-spotprent sê Ted: 'Ek het 'n tradisionele siel gehad, maar ek het dit opgegradeer. Nou laat ek die groot sosiale media-ondernemings my oortuigings en optrede beheer deur middel van hul dopamienafleweringstelsels. " En wanneer Dilbert sê: "Dit klink na 'n leë lewe," antwoord Ted, "Julle oudtyds met u erfenis is snaaks."
Kwantumpolitiek en samewerkende konsensusbou
As demokrate en liberale wil terugkeer om te wen, is daar net een manier. Ja, rekenarisering en meganisasie is hier om te bly, daar is geen twyfel oor nie. Maar mense moet maniere kry om geluk na te streef en moet ook besig gehou word. Dit is die maklikste om hulle besig te hou deur hul strewe na geluk deur te stuur via die subtiele produksieverbruik-ekonomie - die argetipiese manier.
Kwantumpolitiek en ekonomie eerste; die argetipes van krag en oorvloed is die aantreklike argetipes om vir betreklik nuwe siele te verken; kwantumonderwys daarna, sonder opvoeding val die eerste twee argetipiese verkennings; kwantumgesondheid en die argetipe van heelheid derde.
Intussen werk mense alleen aan die argetipes van liefde, goedheid en die self. Uiteindelik sal die res van die argetipes - geregtigheid, skoonheid, ens. In die slag bly, en dit is wanneer rassisme, seksisme, elitisme, ens. Uit ons samelewing verwyder sal word.
Die kwantumpolitiek sal hierdie belangrike maatskaplike veranderinge teen alle weerstand inbou, maar met samewerkende konsensusbou, nie met die verdelende politiek wat vandag werk nie. Demokrate sal entoesiasties wees as gevolg van hul humanistiese waardetradisie. Tradisionele Republikeine sal entoesiasties wees omdat konserwatiewe waardes - minder regering en vrye mark - basiese waardes in die nuwe wêreldbeskouing is. Geleidelik sal die doel van kwantumpolitiek volg, inklusiwiteit en deelnemende demokrasie.
Trump se beleid sal nie net vir Trump werk nie, maar ook vir ander Republikeine, maar nie vir 'n onbepaalde tyd nie. Wanneer robotte regtig alle roetine-take oorneem, moet ook nie-tradisionele Republikeine nuwe antwoorde soek op die vraag: "Wat sal mense doen?" Kan hulle die horlosie regtig terugstel na feodale tye, na die tyd van baronne en serwe?
Demokrate kan 'n groot voordeel bo Republikeine verdien as hulle kies vir 'n wêreldbeeldverandering in plaas van later. Moenie wag vir volledige robotisering as dit te laat kan wees nie. Selfs Steven Hawking - 'n stoere materialis - was bang vir 'n robotoorname. Al wat nodig is, is 'n paar misleide programmeerders.
Die evolusionêre beweging van bewussyn
Ek het die evolusionêre bewussynsbeweging genoem wat op lang skaal voortgegaan het: van fisiese verstand tot lewensbelangrike verstand tot rasionele verstand tot intuïtiewe verstand. As ons politieke partye die weg van wêreldbeskouing na die kwantum-wêreldbeskouing kies, kan hulle ons weer op koers kry vir die bewuste evolusie van die rasionele na die intuïtiewe verstand.
Om die Republikeine en hul plutokraat-ondersteuners herhaaldelik die kans te gee om hul verdelende speletjies van clannishness en tribalism te speel, is te gevaarlik. Die bewind van Trump het ons duidelik gewys hoe kwesbaar die Amerikaanse demokrasie is vir 'n diktatoriale oorname.
Hier is 'n beskrywing van ons gepolariseerde Amerika - rooi en blou - van Dave Barry in die vorm van 'n retoriese vraag:
As Amerikaners moet ons onsself afvra: Is ons regtig so anders? Moet ons diegene wat nie met ons saamstem stereotipeer nie? Glo ons regtig dat alle rooistaatsbewoners onkundig rassistiese fascistiese knokkelsleep-NASCAR-geobsedeerde neef is wat trou met die eet van tabak sap wat drup van gewere wat godsdienstige fanatiese rooibekkies liefhê? -besturende Frankryk-liefdevolle linkse kommunistiese latte-suigende tofu-tjommende holistiese-wacko neurotiese veganistiese weenie-pervers? - Dave Barry, The Baltimore Sun: Dit is tyd dat die rooi en blou state 'n kulturele uitruilprogram begin en die genesing begin.
Ja, ons het regtig so verskillend geword, as ons nie in gedrag dink nie. En die pad terug gaan moeilik wees. Gelukkig is die bewussyn aan die kant van demokrasie, waardes en inklusiwiteit.
Rekenaarwetenskaplikes dink dat die politiek sal eindig wanneer mense vrygestel word van werk. Hulle verstaan ​​nie dat ons menslikheid bestaan ​​uit die strewe na nuwe moontlikhede nie, aangesien ons geleidelik ons ​​masjienneigings oorkom. Op die oomblik beteken dit 'n verkenning van argetipiese ideale. Ons moet duidelik wees, die mensdom het demokrasie nodig om argetipes massaal na te streef.
Ons moet veerkragtig wees. Demokratiese ideale neem lank om te vervul. Met sin en doel om ons te lei, met die bewussyn om ons te ondersteun, kan ons egter niks anders as optimisties wees nie. Om dominee Martin Luther King aan te haal: "Ons sal oorwin."
© 2020 deur Amit Goswami. Alle regte voorbehou.
Kwantumpolitiek: die redding van demokrasie
deur Amit Goswami, PhD
Ons demokrasie is gegrond op die ideaal om al sy burgers gelyke toegang te gee tot die menslike potensiaal van lewe, vryheid en geluk. Vandag, in Trump se Amerika, is ons nog lank nie daardie ideaal nie. Hierdie boek bespreek sowel die korttermynprobleem van politiek, naamlik erosie van waardes, elitisme en wêreldbeskouingpolarisasie, as natuurlik Trumpisme en die langtermynprobleem van hoe om politiek 'n ware wetenskap te maak om 'n regverdige samelewing te maak. Kwantumpolitiek gebruik die nuwe wetenskap en demonstreer dat demokrasie die enigste wetenskaplike manier is om 'n nasie te regeer. Die sleutel is om menslike waardes en kreatiwiteit in die prentjie te bring en die verkenning van mag met die verkenning van liefde te kombineer. Op hierdie manier kan ons die waardes in ons samelewing met elke mens integreer.
Amit Goswami is 'n afgetrede professor in fisika. Hy is 'n rewolusionêr onder 'n groeiende groep afvallige wetenskaplikes wat die afgelope jare die domein van die geestelike gewaag het in 'n poging om die skynbaar onverklaarbare bevindinge van nuuskierige eksperimente te interpreteer en om intuïsies oor die bestaan ​​van 'n geestelike dimensie van lewe. Dr. Goswami, 'n produktiewe skrywer, onderwyser en visionêr, het in die flieks verskyn Wat die Bleep weet ons !?, Dalai Lama Renaissance, sowel as die bekroonde dokumentêr, Die kwantumaktivis. . Hy is die skrywer van talle boeke, veral: Die selfbewuste heelal, die fisika van die siel, die kwantumdokter, God is nie dood nie, kwantum kreatiwiteit, kwantum spiritualiteit en die alles antwoordboek. Hy was te sien in die film What the Bleep Do We Know!?, En die dokumentêre films Dalai Lama Renaissance en The Quantum Activist. Amit is 'n geestelike praktisyn en noem homself 'n kwantumaktivis op soek na heelheid. Vir meer inligting, besoek www.amitgoswami.org