Klap vir oulaas hande vir ds. Izak
JY LEES NOU Klap vir oulaas hande vir ds. Izak
Ek bring hulde aan ds. Izak de Villiers namens die gewone man/vrou op straat wat nooit die voorreg gehad het om hierdie merkwaardige man persoonlik te kon ontmoet nie.
Ds. Izak het op die lewens van baie mense 'n groot impak gemaak. Soos een vriendin met trane in haar oë tereg opgemerk het: Hy het die hemel vir ons 'n bietjie nader gebring.
My brief is ons huldeblyk vanuit die mooi Kaap om vir oulaas vir hom hande te klap.
My eerste kennismaking met ds. Izak was deur sy digbundel Manna oor die duine, 'n geskenk van 'n pastoriemoder aan my. Daarna, op 18 Mei 1977, 'n jaar voor my man se dood, verskyn daar 'n artikel deur hom in SARIE: "... maar so nie – wanneer God in sy alwysheid soms nie ons gebede beantwoord soos ons verlang nie". Hiervan het ek oor jare afskrifte gemaak en aan baie mense uitgedeel wat trauma ervaar het, want ek het ondervind genesing kom deur betrokke te raak in ander se lyding.
Die kroon van sy werk vir my was sy enigste dagboek – In die teenwoordigheid van God – wat 'n paar jaar gelede verskyn het, met onder meer aanhalings van verskeie digters. "As die Bybel 'n fees is, is hierdie digters 'n bietjie konfetti" (uit die Voorwoord). Met die lees daarvan het ek die hoofgedagtes met potlood onderstreep, vanjaar vir die derde keer. Die 9 Julie-inskrywings gaan oor Elia. Hy beskryf hom as die oerverteenwoordiger van al die profete in die Bybel – 'n bywoner uit Gilead wat min aan aardse goed gehad het, maar tog ook alles, want hy het God gehad. Hier volg 'n verkorte weergawe daarvan:
"Hy was 'n reguit man met 'n reguit pad, iemand uit wie God geskyn het, ten spyte van sy momemtele knorrighede en depressie. Teilhard de Chardin het geskryf dat Jesus Christus 'deurskynend skyn' deur sommige mense tot versterking van ander se geloof. Sulke mense tref die mensdom soos 'n magtige brander wat oor 'n seemuur spat, soos die krag van die suidoostewind in Kaapstad wat die rook uit die stad verdryf. In ons wêreld van beton en TV is hulle skaars, maar hulle is daar."
Met die herlees van bogenoemde, het die gedagte plotseling by my opgekom dat ds. Izak hiermee inderwaarheid onwetend eintlik 'n getuigskrif van homself gegee het!
Ja, ds. Izak, jy het beslis nie met leë hande jou Heer ontmoet nie, maar het seker nooit werklik besef hoeveel duisende siele jy deur jou skryfwerk na Jesus gelei het nie. Heer, gee hom 'n spesiale drukkie van ons almal. Jy is nie dood nie, want jy sal bly voortleef in ons almal se harte wat jy aangeraak het.