Heliskiing met SEABA in Haines, Alaska - Interessant
Heliskiing met SEABA in Haines, Alaska
Heliskiing in Alaska kan net so gevaarlik wees soos dit skouspelagtig is, maar met die regte gids is dit iets wat elke skiër / ruiter op hul lys moet plaas.
ALASKA bied baie verskillende bestemmings en uitrustings aan vir helikopterreise. Ek het met Southeast Alaska Backcountry Adventures (SEABA) uit Haines gevlieg. Geleë ongeveer 90 myl noordwes van Juneau, word Haines beskou as een van die opkomende bestemmings vir groot berg-vrye skyfies en ry. Die stad van 2000 mense kan slegs per vliegtuig of veerboot bereik word, en is aan die voet van beide die Chilkat- en Fairweather-bergreekse geleë, wat saam 'n van die onverskrokke ski-terreine ter wêreld vorm. Vir adrenalien-junkies het Haines alles wat u kan hanteer, maar dit kan gevaarlik wees en dit is belangrik om saam met die beste gidse beskikbaar te wees. SEABA het tydens my besoek aan my bewys dat veiligheid hul eerste prioriteit is en dat hulle selfs die uitdagendste terrein kan ski, 'n veilige ervaring vir enige motorfietsryer.
Die goeie oomblik
Die enigste nadeel van die helikopter is dat die weer moet saamwerk sodat die voël kan vlieg. Nadat ons drie dae van laedrukstelsels gewag het met reën en sneeu, het ons wakker geword tot hierdie perfekte dag en met ons gids na die helikopter op die Haines-lughawe gehaas. Dit was my eerste blik op hierdie berge en ek was amper vyf dae in AK.
Heliskiing is 'n baie ratintensiewe sportsoort. Benewens ski-toerusting, is daar van elke motorfietsryer 'n klimtang nodig (aangesien cravasses 'n gevaar op die gletserige terrein is) en volledige lawine-toerusting (rugsak, baken, sonde en skopgraaf). Ek het nie 'n harnas gebring nie, maar SEABA het my die toerusting voorsien wat ek mis. Hulle het almal op 'n skaal geplaas voor die opstyg, sodat die vlieënier weet hoeveel gewig hy mee vlieg - ek het die skale met al my toerusting tot 230 pond gekantel.
Ek het die plesier gehad om met drie baie ervare agterry-ruiters van Durango, CO, te vlieg en te ry. Backcountry-ritte van enige aard is 'n spansport en dit is van kritieke belang dat almal vertrou op almal. John, Mike en Greg was baie lekker om mee te wees en het my toue gewys op my eerste heli-ervaring.
Die belangrikste ding wat u in die landgoed in Alaska het, is 'n ervare gids, en ons was almal bly dat ons met Tom gepaar is. Na meer as 'n dekade leiding, is Tom 'n ninja van sneeuwetenskap en 'n dier van 'n skiër. Hy is ook 'n baie oulike ou en het die soort lag wat net kan behoort aan iemand wat 'n bestaan ​​het.
Gegewe die sneeustoestande, wat die SEABA-gidse na verwagting potensieel hoog sou wees vir lawinegevaar, het Tom ons met 'n matige steil loop begin en versigtig in die veld uitgegaan om na te gaan hoe dit gaan lyk.
In die eerste vyf minute van skiën het Tom, wat ons groep lei, 'n goeie lawine begin. Hy was veral besorg omdat hy nog 80 voet bo die kroon was toe die skuif breek. Hierdie spesifieke lawine het ander glybane onderweg in die vallei veroorsaak, wat op sy beurt die baan veilig gemaak het om te ski.
Veilig aan die onderkant van die baan, naby die heli-landingpunt, word Tom hier gesien om aan te teken waar die skyfie was en hoe dit gebreek het. Die besonderhede van elke lawine word opgeteken sodat die SEABA-gidse die sneeusak kan dokumenteer en die veranderende toestande kan monitor.
Teen die middel van die dag sien Tom 'n klein landingsone waarop hy ons wil sit. Ons ninja heli-vlieënier, Steve, kon die heli bestendig hou terwyl ons uitgaan en Tom het die rat afgelaai. Om op daardie rant gelaat te word - en 'n groter landingsgebied uit te grawe vir die heli om in toekomstige lopies te sit - was een van die opwindendste ervarings van die dag.
Tom het vroeg in die sorge-toestande erken en herhaal dat sneeuveiligheid ons grootste prioriteit vir die dag was.
Onder in elke 3500+ vertikale voetloop sou ons bome se bome binnegedring in die skadu van die pieke bo ons.
Alaska het 'n manier om jou regtig klein te laat voel.
Die sneeu was ongelooflik, maar selfs teen die matige hange het ons een skiër afgeval om die gevare van die lawine te versag.
Kommunikasie tussen ruiters is van kritieke belang. Elkeen van ons het 'n radio gehad waardeur Tom die span gerig het. Aangesien hy eerste sou ondertrek en dit moeilik was om opkomende funksies of onveilige sneeu te sien, sou Tom ons deur die radio stuur terwyl ons ry. Dit was baie nuttig. Ek het nie 'n radio gehad nie, maar weer eens het SEABA my die regte toerusting voorsien om veilig te bly.
Toegerus met 'n Avalung-stelsel
Elkeen van ons was toegerus met 'n Avalung-stelsel, maar uiteindelik was dit die kundigheid van Tom en die SEABA-personeel wat ons uit die pad van gevaar gehou het.
Neem aantekeninge oor onstabiliteit
Steve kon die heli afbring op hierdie sagte heuwel agter op die gletser. Tom het weer hier gesien en kennis geneem van die onstabiliteit in sneeustoestande wat ons veilig deurgemaak het.
Eenvoudig gestel: om daar in een van Mother Nature se groot katedrale te wees, laat jou lewendig voel.
Aan die einde van die dag het ons een van die beste ski-dae van ons lewens gekry. Ons het die veilige einde aan Tom en die ongelooflike personeel by SEABA verskuldig.
Tom het hier gesien hoe hy die ander gidse inlig oor al die lawines wat ons teëgekom het. Die personeel van SEABA het verkies om vroeg na die lughawe terug te keer en te wag vir nog 'n dag om die sneeustoestande te laat verbeter.