Anybull sal nie spek hê nie - Hoofafdeling - 2022
Anybull sal nie spek hê nie
Na die bevalling lyk die stryd met die broei soms soms onmoontlik. Die geskiedenis van ons lesers bewys dat daar geen hoop is nie.
In Mei 2005 was ek in 'n piekvorm, wat in my geval 57 kilo tot my hoogte van 166 sentimeter beteken het. Ek is hartseer om te sê dat ek redelik naby aan 30 was. Hierdie maand, en dit is die tyd toe my man by 'n edele partytjie opgetel is - sê Heni Juhszsz-Váczi.
Die baba kan kom
Ons verhouding het goed begin, maar laag Urbian liefde hy het een geword. En toe kom daar weeksdae, het ek minder sport gedoen, maar ek het meer gekook. Dit het teen die einde van die jaar 'n ekstra 5 kilogram opgelewer. Dit het my 'n bietjie gepla, maar Ek was lui beweeg. My broek is nog steeds aan, en soos ons weet, beteken 'n hak van 8 duim 5 kilo optiese afstem. Ek het dit dus spyt gekry. In die lente was ons al daar vхlegйnyemmeldat die kind kan kom. Ek het gou swanger geraak, ek kan vroeër sê as wat beplan is. Ongelukkig was dit egter die verkeerde plek vir die baba, die swangerskap goed. Ek is in 'n skok, lewensgevaarlik, hospitaal toe. Diegene wat gely het, is geestelik en liggaamlik ontneem. En laat ek nog weke lank van sport vergeet, selfs in 'n mindere styl, maar ek was hartseer oor die sjokolade en sьti. Vir die somer het ek 'n ekstra tien kilo aangehou en my ou broek vergeet. Maar die gewig op die een of ander manier was toe nog nie op die agenda nie. Ek het net daarop gefokus egйszsйges vlieg, en word weer beloon. Desondanks het die toets in November weer positief geword, en toe kom die bekende pyn eendag. Die diagnуzis: weer met ekstra swangerskap, hierdie keer aan die ander kant. Nou was ek fisies minder gemaklik met die probleem, want ek het die probleem betyds opgemerk, maar dit was baie sielkundig gebreek.
Ek het in maande gewerk dat ons slegs 'n baba kon kry op 'n kunsmatige aand met 'n kol opgestel. Nadat ons die vleisprogram as die amptelike lewensverhouding gekies het, het ons besluit om die troue wat beplan word vir die komende somer te bring. Dit was op sy beurt 'n goeie rede om die tien te gooi, wat nie moeilik was nie, behalwe vir geestelike genesing. En dan, op ons tweede beurt, ontmoet ons die eerste beьltetйs. Voor ek laai, tydens en daarna, het ek oorgeskakel na 'n baie koel modus. Dit is ook 'n voorvereiste, aangesien u 'n bietjie lewe moet belê om te kan bly. Toe ons na die bloedvergieting gaan om uit te vind of die invoeging suksesvol was, was ons seker suksesvol, omdat ek al voor hierdie tyd so swanger geword het. Maar ongelukkig was ons teleurgesteld. Ek maak weer oop na die sjokolade en die koekie. Die uitgesoekte katjies hou egter nou nie tien nie. Die kol is egter voort. Ek het die verskoning gehad om nie sport te kon doen nie, maar ek het geen rede gehad om bromponie te eet nie. Die volgende twee en 'n half jaar in totaal Ek het dit nie gelaai nie en gedurende hierdie tyd het 'n baie ernstige jojou-effek ontstaan ​​wat buite my beheer was. Ten spyte van die hormoonbehandeling, as gevolg van die oorvloed chemikalieë wat by my geïnfiltreer was, het die takkies slegs twee weke na inplanting opgekom om te verseker dat hulle kalm is. En tussen die aanplantings het ek nie probeer dieet nie, sodat ek nie die volgende poging sou betreur nie. Ongelukkig is ons herlaaibare plant tragйdiбval vйgzхdцtt. Alhoewel dit suksesvol was en ek het 'n positiewe bloedtoetsuitslag gehad, en ons kon na twee weke sien dat ons twee babas verwag, maar as gevolg van 'n bloedtoets in die volgende week, daar is drie. En een van hulle is op die verkeerde plek ... in my maag vas, hierdie buitengewone swangerskap is baie skaars tipe. Ek was in week 10 toe ons hulle verloor het.
Op, meer probleme
Toe ek om verskoning vra, het ek gesê dit is 'n rukkie genoeg. Ek wou myself, my lewe, my doelwitte regmaak. Dit was genoeg dat die laaste drie jaar van my lewe net gebore is Ek wil 'n ma wees. Nou is ek 'n vrou, 'n superheld, 'n liefdevolle en werkende vrou. Ek het daardie jaar 'n baie ernstige ontsmettingsmiddel geneem en gereinig, en my lewenstyl verander. En op 85 pond was ek 67. My kêrel was weer trots op my, en hy het nooit 'n oomblik vergeet om my lief te hê en te respekteer nie, en ek het net geklap. Ons voel dus dat dit tyd is vir die volgende eksperiment. Ongelukkig het dit weer misluk, maar nou Ek het nie laat gaan nie.
Dan is daar 'n fantastiese vakansie wat ons huis toe gekom het om te bespreek, dat ons 'n laaste keer sal probeer, en as ons misluk, sal ons nooit meer sê nie, maar ons sal die jare mis. Ek was toe dertig jaar vergeefs, en ek het my vrese al vir my ouderdom laat vaar. En toe, op die eerste dag van November, stop die sewende aanplanting. Twee weke later huil ek a pozitнv toets in my hand.
Ongelukkig my swangerskap rйmes Dit was. Daar is bloed gevorm wat groei, wat die baba bedreig. Dit was 'n wedloop teen tyd om te sien wie beter geword het, my seuntjie of die fok wat hom kon breek. Ek was baie ernstig bedreig deur swangerskap, die eerste veertien weke van swangerskap in 'n tuin lê Ek het daarna 'n bietjie tyd by die huis gaan lê. Dit het gelei tot 'n mate van vertroue waarop ek nie staatgemaak het nie. Ek was 67 kilo toe ek na die positiewe toets wou gaan, en 100 toe my seun gebore is. Toe ons by die huis kom en genoeg gewig gehad het om myself in balans te kry, het ek gedink ek is 94 (!) Kilogram. Baie mense sê dit tydens laktasie die konyne smelt, maar nie. Drie maande later was ek 98. Ek het tydens die borsvoeding aandag gegee, maar ek het gereeld oortyd gespeel. Ek het gesukkel, ek kon my baba net tot 'n maand oud borsvoed. Na die tyd kom 'n dieet en sport. Op elfjarige ouderdom kon ek 10 kilogram ontslae raak. Maar ek het altyd die spieël, my klere, gehaat, gehuisves en by mense gewees. Ek wil baie graag saam met die kind gaan kuier en altyd so bly. Hy was elf maande oud toe hy deur die eerste siekte getref is, terwyl die bokant van die lug allerhande ontstekings inasem. Ek was so uitgeput dat ek my seun sien swaarkry dat ek amper skaars geëet het. In 'n week het ek 4 kilogram gevang. En toe besef ek dat my tyd nou eers aangebreek het! Ek het gevoel dat dit die punt was toe ek ontslae geraak het van al die hormone wat ek geneem het, opgeklaar het. En die wonder het gekom.
Weereens in piekvorm
Ek het al die ekstra kilo's uitgegooi fйl йv hieronder. Dit wil sê, ek is 60 kilogram terug, maar ek sê dat ek die klere wat ek in Mei 2005 gedra het, kan dra. En wat was die geheim? Ek dink dit is nooit 'n geheim nie. U het 'n testament! Ek het besluit ek gaan 'n geile ma word, en dit is waaroor ek gesweef het. Ek het geweet dat ek die wilskrag het, want as ek dit nie gedoen het nie, sou ek nie 'n seun hê nie, moes ek net kyk na die punt waar dit werk. Natuurlik het ek my basiese reëls neergelê: ooit minder koolwaterstowwewat ek twee keer per week heeltemal omseil en sport het. Miskien anders, het ek gesukkel en draf. Vandag is ek op 'n plek waar baie vroue in die veertigerjare sê dat as ek 'n goeie aandete eet, ek myself twee of drie dae moet terughou. Om my nie van alle dinge te ontneem en saam met my gesin te eet nie, moet ek veg en vrylaat. Ek eet en los gedurende die week, maar let op die weeksaand. Wat nie moeilik is nie, want my seun gee nie om watter kos, watter bestanddele en waar ek dit van die tafel haal nie. Nou werk dit.