Die Groot Vyf | SARIE
Die Groot Vyf	deur Marita van der Vyver
Elke diertjie het sy plesiertjie – en sy eie manier om sy plesier te vier. Maar vier sal dit gevier word. Dís skynbaar die wet as dit by die Groot Vyf kom. Selfs inkennige siele wat g'n moeite gedoen het om enige van die ander kroonjare te gedenk nie steek gelate kerse aan om vyftig te vier.
Binnekort is dit ook my beurt. Ek weet nog nie hoe ek dit gaan vier nie, maar die blote feit dat soveel geliefdes reeds die diep waters van vyftig binnegevaar het – sonder enige opvallende tekens van trauma – maak dit makliker vir my. Amper soos wanneer jy in 'n kano op 'n witwaterrivier moet roei. Jy hou die kano voor jou dop om te sien hoe dit gedoen word (of nie gedoen word nie) en dan volg jy met 'n klein bietjie meer vertroue.
Net laas week klets ek met 'n Amerikaanse "ekspatriaat", dieselfde oesjaar as ek, wat pas 'n romanse met 'n veel jonger Fransman oorleef het. Onvoorstelbaar, bieg sy, dat só iets haar in haar tuisstaat Colorado sou oorkom. Amerikaanse mans sien eenvoudig nie vroue ráák wat ouer as hulle is nie – behalwe as die vrou danksy plastiese chirurgie soos Angelina Jolie lyk. Van hul 35ste verjaardag af gebeur 'n eienaardige ding met vroue in Amerika, getuig sy uit eie ervaring. Onbekende mans begin dwarsdeur hulle kyk. Asof hulle van glas gemaak is.
Ek moes verduidelik dat baie Europese mans hulle nie blind staar teen boude, borste en 'n gladde vel nie. Hulle beskou eerder die algehele prentjie – jou haarstyl, hoe jou hande versorg is, watse skoene jy dra – en as hulle hou van wat hulle sien, wys hulle dit vir jou. Ongeag hoe oud jy is.