Die oorsake van die Engelse burgeroorlog - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die Engelse burgeroorlog het baie oorsake, maar die persoonlikheid van Charles I moet as een van die belangrikste redes gereken word. Min mense kon voorspel het dat die burgeroorlog, wat in 1642 begin het, sou eindig met die openbare teregstelling van Charles. Sy bekendste teenstander in hierdie oorlog was Oliver Cromwell - een van die mans wat die doodsbevel van Charles onderteken het.
Geen koning is ooit in Engeland tereggestel nie en die teregstelling van Charles is nie met vreugde begroet nie. Hoe het die Engelse burgeroorlog uitgebreek?
Soos met baie oorloë, is daar lang- en korttermynoorsake.
Die status van die monargie het begin daal onder die regering van Jakobus I. Hy was bekend as die "wysste dwaas in die Christendom". James was 'n vaste gelowige in die 'goddelike reg van konings'. Dit was die oortuiging dat God iemand 'n koning gemaak het, en omdat God nie verkeerd kon wees nie, en dat niemand deur hom aangestel sou word om 'n volk te regeer nie. James verwag dat die parlement sal doen soos hy wil; hy het nie verwag dat dit met enige van sy besluite sou redeneer nie.
Die parlement het egter een groot voordeel bo James gehad - hulle het geld gehad, en hy het voortdurend kort daaraan gebly. Die parlement en James bots Persoonlike pligte. Dit was 'n bron van James se inkomste, maar die parlement het aan hom gesê dat hy dit nie sonder hul toestemming kon invorder nie. In 1611 het James die parlement geskors en dit het nog tien jaar vergader. James het sy vriende gebruik om die land te bestuur en hulle is met titels beloon. Dit het die lede van die Parlement wat baie van mening was dat hulle die reg het om die land te bestuur, groot aanstoot gegee.
In 1621 het James die parlement herroep om die toekomstige huwelik van sy seun, Charles, met 'n Spaanse prinses te bespreek. Die parlement was woedend. As so 'n huwelik sou plaasvind, sou die kinders daaruit as Katolieke grootgemaak word? Spanje was nog steeds nie 'n vriendelike nasie vir Engeland nie en baie onthou nog 1588 en die Spaanse Armada. Die huwelik het nooit plaasgevind nie, maar die beskadigde verhouding tussen koning en die parlement is nooit reggestel teen die dood van James in 1625 nie.
Charles het 'n baie ander persoonlikheid in vergelyking met James. Charles was arrogant, verwaand en 'n sterk gelowige in die goddelike regte van konings. Hy het gesien hoe die verhouding tussen sy vader en die parlement beskadig is, en is van mening dat die parlement heeltemal verkeerd was. Hy het dit moeilik gevind om te glo dat 'n koning verkeerd kan wees. Sy verwaandheid en arrogansie sou uiteindelik lei tot sy teregstelling.
Van 1625 tot 1629 het Charles met die parlement gestry oor die meeste kwessies, maar geld en godsdiens was die algemeenste oorsake van argumente.
In 1629 het Charles sy pa gekopieer. Hy het geweier om die parlement te laat vergader. Parlementslede het by Westminster aangekom om vas te stel dat die deure met groot kettings en hangmure gesluit is. Hulle is elf jaar lank uitgesluit - 'n periode wat hulle die elf jaar tirannie genoem het.
Charles het beslis deur die Court of Star Chamber te gebruik. Om geld vir die koning in te samel, het die hof diegene wat daarvoor gebring is, swaar beboet. Ryk mans is oorreed om titels te koop. As hulle weier om dit te doen, word hulle dieselfde bedrag geld beboet wat dit in elk geval vir 'n titel sou kos!
In 1635 beveel Charles dat almal in die land skeepsgeld moes betaal. Dit was histories 'n belasting wat kusdorpe en -dorpies betaal het om die onderhoud van die vloot te betaal. Die logika was dat die kusgebiede die meeste voordeel getrek het uit die beskerming van die vloot. Charles het besluit dat almal in die koninkryk voordeel trek uit die beskerming van die vloot en dat almal moet betaal.
In een opsig was Charles korrek, maar dit was die verhouding tussen hom en die magtige manne van die koninkryk, dat hierdie saak 'n groot argument tussen beide kante veroorsaak het. Een van die magtiger mans in die land was John Hampden. Hy was lid van die parlement. Hy het geweier om die nuwe belasting te betaal, aangesien die parlement nie daartoe ingestem het nie. Op die oomblik het die parlement ook nie gesit nie, want Charles het die LP's uitgesluit. Hampden is tereggestel en skuldig bevind. Hy het egter 'n held geword vir die opstaan ​​van die koning. Daar is geen aantekeninge van enige skeepsgeld wat uitgebrei is in die gebiede waarheen Charles dit wou uitbrei nie.
Charles het ook met die Skotte gebots. Hy het beveel dat hulle 'n nuwe gebedsboek vir hul eredienste moet gebruik. Dit het die Skotte so kwaad gemaak dat hulle in 1639 Engeland binnegeval het. Aangesien Charles nie genoeg geld gehad het om teen die Skotte te veg nie, moes hy die parlement in 1640 herroep, omdat hulle net die nodige geld gehad het om 'n oorlog te beveg en die nodige gesag om ekstra geld in te samel geld.
In ruil vir die geld en as 'n bewys van hul mag, het die parlement 'n beroep gedoen op die uitvoering van "Black Tom Tyrant" - die graaf van Strafford, een van die topadviseurs van Charles. Na 'n verhoor is Strafford in 1641 tereggestel. Die parlement het ook geëis dat Charles ontslae moet raak van die Court of Star Chamber.
Teen 1642 het die verhouding tussen die parlement en Charles baie sleg geword. Charles moes doen soos die parlement wou, want hulle het die vermoë gehad om die geld wat Charles benodig, in te samel. As 'n vaste gelowige in die 'goddelike reg van konings', was so 'n verhouding egter vir Charles onaanvaarbaar.
In 1642 is hy saam met 300 soldate na die parlement om sy vyf grootste kritici in hegtenis te neem. Iemand na aan die koning het die parlement reeds laat weet dat hierdie mans op die punt was om gearresteer te word en dat hulle reeds na die veiligheid van die stad Londen gevlug het waar hulle maklik vir die koning kon wegkruip. Charles het egter sy regte kant getoon. Parlementslede het die mense verteenwoordig. Hier het Charles probeer om vyf parlementslede in hegtenis te neem bloot omdat hulle hom durf kritiseer het. As Charles bereid was om vyf parlementslede in hegtenis te neem, hoeveel is dan nie veilig nie? Selfs Charles het besef dat dinge tussen hom en die parlement verbrokkel het. Slegs ses dae nadat hy die vyf parlementslede probeer arresteer het, het Charles na Londen vertrek om na Oxford te gaan om 'n leër op te rig om die parlement te beveg vir die beheer van Engeland. 'N Burgeroorlog kon nie vermy word nie.
Charles I is in 1600 in Fife, Skotland, gebore. Charles was die tweede seun van James I. Sy ouer broer, Henry, is in 1612 oorlede. Soos ...
Tydlyn vir oorsake van die Engelse Burgeroorlog
Die oorsake van die Engelse Burgeroorlog het 'n aantal jare gedek. Die bewind van Charles I het 'n merkbare agteruitgang in die verhouding gesien ...