Van die belangrikste probleme met aardgas word ondervind wanneer die bron onder die see lê. Dit moet dan met duur en kwesbare pypleidings na die industriële gebiede vervoer word. Noorweë het byvoorbeeld goeie bronne in sy konsessiegebied in die Noordsee raak geboor, maar kan dit nie ontgin nie. Tussen die bron en die kus van Noorweë lê so 'n breë trog dat dit nie met 'n pypleiding oorbrug kan word nie. Die meeste verbruikers in Brittanje ontvang nou aardgas deur 'n verspreidingsnetwerk wat direk deur 'n ondersese pypleiding verbind is met produksieplatforms in die Noordsee. Maar selfs vandag nog word hierdie kosbare brandstof deur oliemaatskappye weggebrand, omdat dit kommersieel nie so winsgewend blyk te wees as ru-olie nie.
Steenkoolgas, wat vroeër 'n groot persentasie van die huishoudelike gasvoorraad uitgemaak het, is deur die distillasie van steenkool vervaardig. Daar is vandag meer effektiewe metodes om steenkool en olie in die skoner en doeltreffender vervangingsaardgas om te skakel.
'n Moontlike oplossing is om waterstof te vervaardig. Hoewel waterstof nie as natuurlike brandstof voorkom nie, kan vervaardigde waterstof die energie van kragsentrales in 'n geskikte vorm vir praktiese gebruik opberg.