Isaac Newton - Inligting - 2022
Isaac Newton (1642-1727) is een van die bekendste mense in die geskiedenis van die mensdom. Hierdie fisikus, wiskundige, sterrekundige en werktuigkundige is een van die stigterslede van klassieke fisika. Dit was Newton wat die wet van universele gravitasie geformuleer het; sy wette vorm die basis van moderne meganika. Die wetenskaplike was betrokke by die opkoms van differensiële en integrale berekening, hy het die teorie van kleur geskep, die grondslag van fisiese optika gelê.
Byna 300 jaar het verloop sedert sy dood, maar hy verskyn meer as 'n mite as 'n regte persoon. 'N Half-goddelike wetenskaplike genie was 'n waansinnige alchemis, 'n donker eensame denker het geblyk 'n passievolle godsdienstige fanatikus te wees. Mites bevat gewoonlik 'n waarheid, maar hoeveel is daar in Newton se geval? Hier is die gewildste gerugte oor die beroemde wetenskaplike wat met behulp van dokumente gedebuteer is.
Newton was 'n fanatieke gelowige. Dit is bekend dat Newton gereeld kerk toe is. Maar nadat hy aan die Trinity College gestudeer het, het hy nooit 'n predikant geword nie. Maar vir die gegradueerdes van hierdie instelling het so 'n stap logies gelyk. Talle teologiese behandelings van Newton gee 'n begrip van waarom hy dit gedoen het. Newton het geglo dat die leer van die Drie-eenheid, waarin die Vader, Seun en Heilige Gees van die begin af gelyke status gehad het, die gevolg was van eeue van Christelike wanvoorstelling van die begrip. Daarom is hierdie dogma verkeerd. Die interessantste is dat die bekendste gegradueerde van die Trinity College anti-trinitaries was.
Newton was te ernstig en het nooit gelag nie. Die wetenskaplike het regtig beroemd geword vir sy erns, maar daar is minstens twee gevalle waar hy gelag het. Een keer was die geleentheid 'n grap van 'n student wat die volume Euclid's Elements op meetkunde geneem het. Die student vra waar die pret van Isaac is. Die tweede keer dat Newton gelag het terwyl hy sy teorie bespreek het dat komete onvermydelik in die sterre neerstort waarheen hulle wentel. Newton het opgemerk dat dit nie net op ander sterre van toepassing is nie, maar ook vir die son. En sy gelag was gerig aan die gespreksgenoot, John Conduit, wat glo dat die teorie niks met ons te doen gehad het nie.
Newton was nie 'n alchemis nie; hy het in die regte wetenskap belanggestel. In werklikheid is een tiende van die ongeveer tien miljoen woorde wat deur die wetenskaplike opgeteken is, spesifiek aan alchemie gewy. Daar is min oorspronklike persoonlike behandelings oor hierdie onderwerp in die argief. Maar Newton het ander skrywers en hul werk in detail ontleed. Die argiewe bevat baie eksemplare van die werke van alchemiste, resepte, verslae van eksperimente. Hierdie materiaal het baie van die biograwe van die wetenskaplike verbaas. Hulle was verwonderd oor hoe 'n kragtige gedagte, besig met die bestudering van die materiële wêreld, 'n sensus van veragtelike, voor die hand liggende charlatanwerke kan daal. En as sommige biograwe dit probeer opskerp, noem ander Newton met trots "die laaste towenaar" en nie die eerste wetenskaplike nie.
Newton het nie komete as belangrik vir die lewe beskou nie. In die derde boek van sy "Elements" het die wetenskaplike geskryf dat die seldsame damp in die sterte van komete na die aarde draai onder die invloed van swaartekrag. Hier is dit nodig om die see en vloeistowwe te bewaar. Heel waarskynlik is dit komete wat verantwoordelik is vir die 'gees' wat die onsigbare en bruikbare deel van ons lug uitmaak. Dit is hoe die lewe op aarde gehandhaaf word.
Newton was 'n selfgeleerde genie wat al sy ontdekkings met die hand gemaak het. Volgens hierdie mite het Newton, in 1665-1667, gewag op die plaag by sy huis in Woolsthorpe, sy grootste ontdekkings op die gebied van fisika, optika en wiskunde alleen. Een van die belangrikste skatte wat wetenskaplikes in Newton se werk gevind het, is 'n bewys van sy wetenskaplike genie en die metodes om ontdekkings te ontdek. Die intellek van die wetenskaplike was besonders in vergelyking met sy ander tydgenote. Dit is waar dat die 23-jarige Newton tydens sy universiteitsonderbreking wat deur die plaag veroorsaak is, 'n verbysterende deurbraak kon maak in die berekening en in die teorieë van swaartekrag en lig. Die bewyse vir hierdie ontdekkings is in die notaboeke wat die wetenskaplike gehou het. Maar daar is dieselfde dagboeke van studentejare. Dit wys dat Newton baie gelees het, die werke van vooraanstaande wiskundiges en natuurwetenskaplikes geskryf het en dit ontleed het. Baie van die daaropvolgende ontdekkings van Newton is dit aan sy voorgangers verskuldig.
Newton het nie numerologie gestudeer nie. Vir die wetenskaplike was die Bybel veral van belang, nie net as die belangrikste godsdienstige teks nie, maar ook as 'n versameling raaisels. Hy het hulle met behulp van numerologie probeer identifiseer. In een van sy teologiese verhandelinge verklaar Newton dat die pous die Antichris is. Hierdie stelling is gebaseer op die verskyning in die Skrif van die getal van die dier, 666. In 'n ander werk skryf Newton oor die betekenis van die getal "7", wat prominent in Openbaring staan.
Newton het slegte handskrif gehad, soos alle genie. Die wetenskaplike se handskrif is duidelik en maklik om te lees. Maar dwarsdeur Newton se lewe het die spelling verander. In die jeug was die handskrif effens hoekig, terwyl dit op ouderdom meer oop en afgerond geraak het. Dit het vir navorsing moeiliker geword om nie die woorde wat deur die wetenskaplike geskryf is te ontsyfer nie, maar om sy projekte, gevul met geskrapte en aangevulde fragmente, te verstaan. Die geleerde het baie baie netjiese dokumente agtergelaat, veral werke oor die geskiedenis van die kerk. Van die note was so skoon dat navorsers op Newton se skryfstyl verlief geraak het.
Newton het 'n ander mening as die kerk oor die skepping van die aarde gehad. Newton het geglo dat die aarde binne sewe dae geskep is. Maar hy het geglo dat die duur van een revolusie van die planeet destyds baie stadiger was as nou. Die dag het dus langer geduur.
Danksy 'n appel wat van 'n boom af op hom geval het, ontdek Newton die wet van universele gravitasie. Ek moet sê dat Newton self die voorkoms van hierdie mite gehad het. In 'n poging om sy nalatenskap aan die einde van sy lewe te sementeer, vertel die wetenskaplike verskeie mense, waaronder Voltaire en vriend William Stuckley, hierdie verhaal. Na bewering, terwyl Newton gewag het op die plaagepidemie in Woolsthorpe in 1665-1667, het Newton na appels val. Maar die wetenskaplike het nooit gesê dat die fetus hom op die kop geslaan het nie. In hierdie tyd het die wetenskaplike met twee idees vorendag gekom: appels val direk op die grond, sonder ombuiging, en dat die swaartekrag van die aarde bokant die atmosfeer strek. Maar hierdie idees was nie genoeg om die wet van universele gravitasie te vorm nie. Dit is uiteindelik eers in 1685 gevorm toe Edmund Halley Newton gevra het om die kragte wat vir die planeet se elliptiese wentelbaan verantwoordelik is, te bereken.
Newton was 'n maagd. Dit is moeilik om te redeneer. Die mite self het ontstaan ​​danksy Voltaire, wat dit gehoor het van die dokter van die wetenskaplike, Richard Mead. Voor sy dood het Newton self aan Tom gesê dat hy nog nooit met 'n vrou geslaap het nie. In sy Philosophical Letters het die Fransman opgemerk dat Newton nooit voor passie geswig het nie, nie algemene menslike swakhede ervaar het nie en ook geen verhouding met vroue gehad het nie. Gedurende sy leeftyd het Newton sy vroomheid verklaar en sy vriend Locke bestraf omdat hy hom na liefdespeletjies probeer sleep. Die wetenskaplike het 'n passievolle artikel geskryf oor hoe ander godvrugtiges hul wellus probeer tem.
Newton het net een keer in die parlement gepraat, en selfs dan met 'n grap. In 1689-1690 en 1791-1792 het Newton in die parlement gesit. Daar is 'n grap dat hy net een keer daar gepraat het, en selfs dan, met die versoek om die venster van die konsep af te sluit. In werklikheid het die wetenskaplike sy politieke verantwoordelikhede ernstig opgeneem, sowel as alles wat hy onderneem het.
Daar was twee gate in die deur van Newton. Volgens die legende is die wetenskaplike 'n groter gat vir 'n groter kat, en 'n kleiner vir die ander. Sodat hulle vryelik die huis kon binnegaan. In werklikheid het Newton geen katte of ander diere in sy huis gehad nie.
Newton het die enigste portret van Hooke wat deur die Royal Society gehou is, vernietig. Die verhouding tussen die twee vooraanstaande wetenskaplikes was gespanne. Maar hierdie mite oor die gemanifesteerde vyandigheid word deur niks ondersteun nie. Hooke se biograwe is in die algemeen van mening dat daar geen portrette van hom bestaan ​​het nie. In die dae was dit 'n duur plesier om so 'n foto te bestel en Hooke het voortdurend nie geld gehad nie. Die enigste ding wat kan getuig van die bestaan ​​van die skildery is die vermelding van die Duitse wetenskaplike Zachary von Uffenbach, wat die Royal Society in 1710 besoek het. Hy sien 'n portret van 'n sekere haak. Gegewe die swak beheersing van Engels, kan aanvaar word dat dit 'n portret is van Theodor Haack, 'n ander lid van die samelewing. En hierdie prentjie het regtig bestaan ​​en selfs tot vandag toe oorleef. Die feit dat Hooke se skilderye nooit bestaan ​​het nie, word ook bewys deur die feit dat daar geen portret van die wetenskaplike is in die postuumversameling van sy werke, soos in alle ander werke nie.
Newton was 'n astroloog. Met inagneming van die veelsydige belangstellings van Newton, sou dit logies wees om sy passie vir astrologie aan te neem. Geen rekords oor hierdie onderwerp is gevind nie. As daar belangstelling bestaan, het hierdie pseudowetenskap Newton vinnig teleurgestel.
Newton was 'n Vrymesselaar. Die feit van die onverwagte aanstelling van die wetenskaplike in die pos van rentmeester van die Munt het dit moontlik gemaak om oor sy hoë beskermhere te dink. Daar is egter geen bewys dat Newton 'n lid van die Masonic-lodge of ander geheime verenigings was nie.