Wie is die grootste gevaar vir blootstelling aan plaagdoders en hoe kan u u kinders veilig hou? Een kenner het antwoorde.
Studies toon dat blootstelling aan plaagdoders - spesifiek diegene wat chlorpyrifos bevat wat die senuweestelsel van 'n insek aanval - 'n kind se skade kan berokken fisiese en geestelike ontwikkeling.
Die nasionale sentrums vir siektebeheer en -voorkoming se nasionale gesondheids- en voedingsondersoek-opname het chorporpio's opgespoor in 96% van kinders wat landwyd bemonster is, met die ouderdom van 6 tot 11 met hoër konsentrasies as volwassenes.
Nancy Fiedler, 'n professor aan die Rutgers University School of Public Health en adjunkdirekteur van die Instituut vir Omgewings- en Beroepsgesondheidswetenskappe, wat bestudeer hoe blootstelling aan plaagdoders fetusse in elke trimester van swangerskap beïnvloed, sê dit is onbekend presies wanneer kinders die kwesbaarste is. , maar sê daar is geen twyfel dat die meeste kinders - selfs diegene wat buite landbougebiede woon waar plaagdoders gespuit word - die risiko loop nie.
Hier verduidelik Fiedler, wat die gevolge van neurotoksisante, insluitend plaagdoders, op breinfunksie en ontwikkeling van die mens ondersoek, hoe kinders blootgestel word en wat ouers kan doen om hulle veilig te hou:
Wie is die grootste risiko vir blootstelling aan chlorpyrifos?
Die breinontwikkeling van 'n kind is deur die vroeë kinderjare die kwesbaarste in baarmoeder. Sulke jong kinders het nie dieselfde vermoë om chemikalieë as volwassenes te ontgift nie. As 'n swanger moeder die chemikalie inneem of inasem, kan dit deur die plasenta gaan en die fetus beïnvloed. Dit is veral kommerwekkend vir swanger vroue wat in die landbou werk, en vir kinders wat blootgestel word aan die chemiese residue op spuitkos, soos vrugte en groente, en in drinkwater.
Hoe kan blootstelling ontwikkeling beïnvloed?
Studies het getoon dat babas wat voor geboorte aan chlorpyrifos blootgestel is, die risiko loop vir ontwikkelingstoestande, insluitend lae geboortegewig, laer geestelike en motoriese ontwikkeling, en laer intelligensie. Daar is ook in studies getoon dat die risiko's vir hiperaktiwiteitsversteuring onder aandaggebrek en outisme. Boonop duur hierdie risiko's tot in die middelkinderjare, wat lei tot 'n laer algemene kognitiewe vermoë.
Blootstellings aan chlorpyrifos sowel as ander organofosfaat plaagdoders is groter in lande met lae en middelinkomste, soos Thailand, waar ons tans 'n geboortekohortstudie doen. Hierdie studie sal help om groter spesifisiteit te gee oor potensiële vensters van kwesbaarheid tydens swangerskap en die impak op neuro-ontwikkeling. Vroeë meting van die neurale integriteit van die baba by geboorte en die boustene van aandag en geheue in die kinderjare sal help bepaal hoe plaagdoders die baan van neuro-ontwikkelingsvaardighede wat nodig is vir prestasies in die skool en daarna, kan beïnvloed.
Hoe kan ouers hul blootstelling aan plaagdoders verminder?
Dit is nie veilig vir nie swanger vroue om te werk waar plaagdoders gespuit word. Gesinne wie se woonstelle en huise gespuit is, kan begin deur die gebouebestuurder te vra oor die onderneming wat hy gebruik, hoe dit gelisensieer is en watter produkte bespuit word.
Alhoewel maatskappye sê dat u 'n paar uur na die aansoek weer by u huis kan inkom, is daar goeie bewyse dat die chemikalieë nog steeds aanwesig is. Dit is die beste om, indien moontlik, ten minste 'n dag te wag voordat u terugkeer huis toe. Gesinne met jong kinders moet items wat hulle aanraak of in hul mond sit, verwyder of verwyder, veral opgestopte diere wat dae lank deur die chemikalie bedek kan word. Tapyte, wat ook chemikalieë kan versamel, moet verwyder word indien moontlik.
Ouers moet alle produkte, ook dié met skil wat u nie eet nie, deeglik was deur dit in water te week en daarna te skrop.
Was ook u hande nadat u vrugte met dik velle soos lemoene en piesangs aangeraak het, sodat u nie die gewaste produkte besmet na die skil nie.