Haastige mense hardloop altyd iewers heen en hier en nou is nooit so belangrik soos waarheen hulle oppad is nie. Hulle hardloop tot daar nie meer hardloop in hulle oor is nie. Lyk of hulle probeer opmaak vir verlore tyd, maar die een ding wat hulle begeer- GENOEG TYD – bly hulle ontwyk.
Ai my pa, ek was so bitter klein toe ek begin bid het vir n pa en as kind was die gewag lank. As ek nou so sit en terug dink besef ek die Liewe Heer het elke gebed verhoor en op Sy perfekte tyd het Hy vir my, my eie pa gestuur.
Ek weet nie of ek my verbeel nie, maar soos ek ouer word proe ek ook die liefde in die kos en die suurstof in n vars gemaakte koppie koffie..
Ek sal onthou om so te leef dat ek tevrede kan wees met die een wat na my terug staar in die spieel. En dat pappa gese het… Meeste van die tyd is die lewe vol moeilike vrae, maar as ons eers die moeilike vrae gevra het, is die antwoorde gewoontlik maklik.
Ek gaan verlang, ek verlang al klaar. Ek soek pappa in oomblikke, spasies, gapings en krake. In die klein dingetjies wat net pappa sou verstaan.