God verwag nie van my meer as wat Hy my in staat stel om te doen nie. Dit is natuurlik nie ‘n verskoning vir my om my sonde goed te praat of tevrede te wees met die tweede beste in my toewyding aan die Here nie. Maar dit sê vir my net dat Jesus tevrede is met my, en dat Hy net van my vra wat Hy in die eerste plek gegee het. Dit is ‘n groot troos en aansporing om Hom met alles wat in my is, te dien. Waar hoofstuk 6 begin het met die waarskuwing teen skynheiligheid, begin hoofstuk 7 met die waarskuwing teen oordeel. Daarmee word eintlik veroordeling bedoel, soos dit blyk uit vers vyf waar die verkeerde tipe oordeel juis aan skynheiligheid verbind word. Dit beteken dat die feit dat ’n mens oordeel nie as sodanig die probleem is nie, maar dat jy skynheilig kan oordeel. Dan raak dit veroordeling.