Dit is eers enkele minute later dat daar opgemerk was dat die boom langs die werkwinkel aan die brand was. ‘n Weerligstraal het die boom op die boonste stam getref en sy weg grondwaarts gevind. Met die afbeweeg is die boom se bas oor ‘n breë oppervlakte afgeslaan. Die skerwe het oor die grasperk gesaai gelê. Die boom, ‘n baie ou “mak sering” se stam is na al die jare al hol van binne. Die weerlikstraal het in hierdie holte die boom aan die brand geslaan. Te eienaardig om die vlamme by die gewese knoets te sien uitkom.
Ek het later verneem dat sewe beeste asook ‘n person op ‘n fiets enkele kilometers van ons af deur die weerlig gedood is.
Die indruk wat ons kry is dalk seermaak, sou 'n mens egter dieper in die natuur se werking gaan kyk is die redes eenvoudig. Die seringboom was al oud met 'n verrotte stam, sou die hand van die mens nie daar was nie sou hy uitgebrand het, in sy plek sou daar egter nuwe bome kan groei.
In die Vrystaat is veldbrande dikwels die gevolg van donderstorms, veral in die lente, die redes is vir my as veeboer voor die hand liggend. Ek het 'n kamp waar daar vir die afgelope 7 jaar min of geen vee in was nie, die diversieteit van plantegroei het in hierdie kamp drasties verander verlede jaar het 'n gedeelte afgebrand agv. 'n wegholbrand, wat egter opvallend is, is dat daar binne een seisoen 'n balans in die plantegroei is, die kamp was oortrek met jong doringbome, wat dit vir die vee moeilik gemaak het om daar te wei, nou is dit weer oorwegend gras, die natuur het die dorings gesnoei.
Borsluise is ook baie aktief hierdie tyd van die jaar, 'n veldbrand wis groot getalle van hulle uit, wat weer die diere waarop die borsluis teer bevoordeel.
Ek sterf in elk geval liewer 'n dood deur weerlig, as om wreed deur 'n barbaar met 'n panga doodgekap te word.
Droogtes het ook ‘n belangrike funksie te vervul. Dit behou die getalle balans vir beskikbare weiding. Weerligstrale verskaf tydens baie onweer op sy beurt noodsaaklike stikstif wat gevorm word deur die hitte van die straal. Nitriete word gevorm wat die gras weer van stikstof voorsien.
Vloede “was” weer skoon. ‘n Goeie voorbeeld is te vind in die Kruger wildtuin. Enkele jare gelede het tydens swaar neerslae die Sabierivier sy walle ver oorstroom en die plantgroei aan die oewers vir etlike kilometers vernietig. Vandag het die natuur herstel en is die “skade” van destyds nie meer opvallend nie. Waar digte woude vroeër was vind ons dat die bome weer opkom maar dat gras welig langs die rivier groei en deur die diere benut word.
Van die dinge wat gebeur is oënskynlik verwoestend en selfs wreed. Tog word die balans gehandhaaf en wanneer ‘n mens na die natuur se goeie hoedanighede begin oplet, sien jy die hand van God daarin. Diere gooi nie hul “babas” weg nie. Hulle mishandel nie hul kleingoed nie, dié word eerder in die kudde opgeneem en beskerm. Die plantegroei bied beskerming aan die diere. Dit bied 'n "rustigheid" aan die mens. Geen wonder so baie stedeling gaan ontspan in die natuur nie.
Ook moes ek in April 2009 die vraag vra: Waarom? My oudste seun is in die fleur van sy lewe in sy slaap oorlede. Die antwoord het ek in sy skrywe gekry wat ek geplaas het. Net God weet die daarom. Daarom aanvaar ek dit so. Daarom is dit nie nodig vir my om daaroor te redeneer nie.
Die volgende uittreksel uit 'n berig dui aan dat 'n mens nie eens veilig is in 'n groot tent nie. Die effek van 'n weerligstraal blyk duidelik uit die berig.