Goeie week, maar vrae hang oor nasiebou | Netwerk24
Deur Barnard Beukman 01 Junie 2019 00:00
Pres. Cyril Ramaphosa het verseker sy beste politieke week agter die rug sedert hy sy voorganger, Jacob Zuma, by die Uniegebou uitgeskop het. Van ‘n indrukwekkende inhuldiging tot die onbetwiste wenner in die ANC-faksielosgemale met die aanstelling van sy kabinet.
Die kabinet is die afgelope dae reeds oorontleed, maar om saam te vat: hy het sy drie hoofdoelwitte van effektiewe regering, ekonomiese groei in ’n beleggingsvriendelike klimaat en vasskop teen korrupsie en staatskaping met sy kabinet versterk. Daar is ’n sterk kombuiskabinet binne die kabinet wat sy doelwitte ondersteun in die sleutelposte.
Daar is egter ook ’n vierde hoofdoelwit wat hy gereeld opper in die gees van sy onderneming dat gaan poog om nie net die ANC se president te wees nie, maar almal s’n. Dit is sy groot beklemtoning van nasiebou en versoening.
Hoe hy dit gaan doen met twee aktiewe aanvallers van die rasselyn in die land - Nathi Mthethwa en Panyaza Lesufi - in sleutelrolle vir versoening, is ’n teenstrydigheid en groot raaisel.
Mthethwa, minister van sport, kuns en kultuur, weet self net so goed soos almal dat hy meer uit genade as verdienste daar is. Hy is een van die plakkaatgesigte wat uit die Zuma-kamp nodig is om te wys almal is in die kabinet verteenwoordig. En is ver geplaas van kritieke sleutelrolle.
Maar vir versoening, nasiebou en eenheid is daar geen beter plek as juis die nuwe saamgevoegte portefeulje nie, veral sport. Nelson Mandela verwys. (In kunskringe is daar wel kommer oor die samevoeging.) Daarom sal Mthethwa, wat onlangs die teregstelling van die MK-soldaat Solomon Mahlangu deur die apartheidsregering voor Jan van Riebeeck se deur gelê het, fyn dopgehou word. Veral om te sien of hy nie die plakkaatgesig van ’n teenstrydige dubbelpratery deur die Ramaphosa-era word nie.
En net as mens dink dat die ANC nie nog verder kan verbaas nie, is Des Van Rooyen toe skielik onttroon as die land se “naweekminister” van finansies met die korste termyn ooit. Sy kameraad Panzaya Lesufi spog nou met die titel as Gauteng se een-enkele-dag-finansies-LUR.
Met die nuwe status van “terug op openbare aandrang” kan mens net voorstel hoe arrogant hy nou gaan wees. Maar ook sy onlangse uitlatings oor die sinloosheid van Afrikaans as onderrigtaal op skool is in direkte teenstelling met wat Ramaphosa tot nou daaroor gesê het.
Sy blatante oneerlikheid oor die mislukking met begrote skoolbouteikens deur die ANC word verdoesel met ’n beeldpoetsery van ongekende skaal.
Op ‘n manier vergestalt die omstredenheid rondom Lesufi nog die “Suid-Afrika van twee nasies - een wit, een swart.”
In die swart gemeenskap is hy ’n uiters gewilde ikoon. En word hy gesien as die suksesvolle drywer van beter dienslewering. Daarom het die ANC - alhoewel daar ongetwyfeld woelinge agter die skerms was - beslis grondvlak onstuimigheid aangevoel oor sy aanvanklike skuif uit onderwys.
Alhoewel ’n opportunis, het hy werkywer waarby min van sy kollegas kan byhou en behaal bepaalde resultate waar dit ‘n groot verskil kan maak. Beeld het hom ook krediet gegee vir sy sinvolle ondersteuning by die Driehoekskoolramp.
Maar wat nou? Nog ’n termyn van afbrekende verdeeldheid in skoolonderwys? Of is dit moontlik tyd dat daar wyse ingryping kom vir ’n nuwe begin deur alle rolspelers? Is dit moontlik?
Meer oor: Vrae