Om ná 'n leeftyd se harde werk jou droom te verwesenlik en 'n aftree-huisie by die see aan te skaf waar jy en vroulief jul goue jare rustig kan slyt, is menige hardwerkende mens se droom. As daardie droom en droomhuis egter kort nadat jy ingetrek het, in duisende stukke verkrummel soos die fondasie skuif, raak dit 'n nagmerrie wat min mense hulself kan indink.
En tot vandag toe het geen owerheid 'n hand uitgereik en hulle tegemoet gekom vir dié onmenslike onreg nie. Die feit dat die grond waarop die dorpsontwikkeling gebou is, destyds as 'n stortingsterrein en steengroef gedien het en as "onbewoonbaar" en "nie geskik vir residensiële ontwikkeling" gedokumenteer is, speel glo geen rol nie. Die grondverskuiwings is glo 'n "Act of God", 'n onvoorsienbare natuurramp, 'n natuurfrats, ens . . . ?
Wie het destyds die goedkeuring vir die ontwikkeling gegee - ondanks 'n waarskuwing dat dit ongeskik vir residensiële behuising is? Watter toetse is uitgevoer om die stabiliteit van die grond langs 'n steengroef en stortingsterrein te toets? Hoe kan van enige voornemende huiskoper in 'n "goedgekeurde spog-dorpsontwikkeling" verwag word om só 'n verlies te dra as die partye wat die ontwikkeling "goedgekeur" het, skielik geen skuld of aanspreeklikheid aanvaar nie?
Een van die huiseienaars, Tony Vis, op die plek waar sy spoghuis met 'n praguitsig oor die see eens gepryk het.
In dié dokument waarsku die stadsbeplanner die munisipaliteit oor ’n ou steengroef op die grond waarop
Rapport is ook in besit van ’n brief van die departement van sport en kultuursake wat 19 jaar gelede opnames oor die plantegroei op die grond gedoen het. Hierin word die munisipaliteit gewaarsku dat ’n omgewingskonsultant nooit aangestel is om assessering oor die grond te doen nie.
Patrick Beales, ’n geotegniese ingenieur, sê die verskuiwings onder die grond gebeur tot 18 m diep, wat dit onmoontlik maak om die oppervlak weer te stabiliseer. Die grond skuif elke dag steeds etlike millimeter.
DJ Goosen het sy aftreehuis laat bou en beweer sy gesondheid ly nou weens stres omdat hy al sy spaargeld aan die huis bestee het.
Die stuk grond was eens as die plaas Vyf Brakke Fonteinen bekend, maar die munisipaliteit wou nie sê wie die grond destyds besit het nie.