Hashimoto se tiroïeditis: wat dit is en hoe om dit te behandel | Nood Live
By Cristiano Antonino	 laaste opgedateer op Augustus 20, 2021
Wat is die meganismes wat Hashimoto se tiroïeditis veroorsaak? Dit is 'n outo -immuun siekte wat selfs tydens swangerskap behandel kan word
'Dokter, ek het skildklier, die Japannese'. Baie endokrinoloë het hierdie frase in die kliniek gehoor.
'N Mens kan glimlag as die woorde van die pasiënt nie kommer uitspreek oor 'n siekte met so 'n eksotiese naam nie en wat 'n orgaan aantas wat so belangrik geag word.
Ons praat van Hashimoto se tiroïeditis, 'n outo -immuun siekte wat baie algemeen in die bevolking voorkom, soveel dat ongeveer 1 uit 20 mense daaraan ly, met 'n duidelike voorkoms in die vroulike geslag (ongeveer 9 uit 10 gevalle).
Wat is Hashimoto se tiroïeditis?
Hashimoto se tiroïeditis is 'n chroniese ontsteking van die tiroïedklier, 'n klein vlindervormige klier aan die voorkant van die nek, veroorsaak deur die persoon se eie immuunstelsel.
Dit is dus 'n outo -immuun siekte, waarin die immuunstelsel abnormaal reageer deur gesonde weefsels in die liggaam aan te val en te vernietig, in hierdie geval die skildklier, wat dit verkeerdelik as vreemd herken.
Dit kom gereeld voor saam met ander outo -immuun siektes, byvoorbeeld:
Wat gebeur met die skildklier
Skildklierweefsel bestaan ​​uit follikels, klein sakkies wat kolloïed bevat, 'n gomagtige stof waaruit tiroïedselle die werklike skildklierhormone onttrek, naamlik T4 en, in mindere mate, T3.
Onder die mikroskoop lyk hierdie weefsel soos die keistene in die strate van ons middeleeuse dorpe: gevarieerd en harmonieus.
In die geval van tiroïeditis, aan die ander kant, sien 'n mens baie limfosiete, die witbloedselle, klein selle wat almal identies is en in kompakte blokke gerangskik is, wat die skildklierfollikels infiltreer, dit vernietig en die struktuur en funksie van die klier verwoes.
Faktore wat Hashimoto se tiroïeditis bevorder
Soos dikwels die geval is met hierdie tipe siekte, bestaan ​​daar ook 'n sterk familiegeskiedenis.
Dit is nie ongewoon dat ouers, grootouers en broers en susters geraak word nie.
'N Ander faktor wat tot die siekte bydra, is 'n gebrek aan jodium, 'n noodsaaklike element vir die behoorlike werking van die tiroïedklier.
In geografiese gebiede met 'n lae jodiuminname kom hierdie tipe tiroïeditis meer gereeld voor.
Maar paradoksaal genoeg, 'gaan die spesialis voort', selfs 'n oormaat bevoordeel die siekte, soos in die geval van:
hoë verbruik van seewier
neem medisyne soos Amiodarone ('n anti -aritmiese middel).
Laastens kom Hashimoto se tiroïeditis veral gereeld voor by mense met Downsindroom en by jong vroue, veral met die voorkoms van:
afname in bui;
Wie maak die diagnose
Dit is dikwels die geval dat die eerste teken van siekte voorkom
in algemene praktisyns se operasies;
spesialiste wat hoofsaaklik vroulike pasiënte behandel, soos ginekoloë;
deur spesialiste wat outo -immuun siektes behandel, soos rumatoloë en allergiste.
Dit word ook toenemend algemeen dat tiroïeditis gediagnoseer word na algemene kliniese ondersoekpakkette.
Die endokrinoloog, 'n spesialis in die behandeling van tiroïedsiektes, word gewoonlik geraadpleeg vir kliniese evaluering en definitiewe diagnose.
Toetse om Hashimoto se tiroïeditis op te spoor
Die tiroïeditis van Hashimoto kan poliklinies gediagnoseer word deur die spesialis, wat eers die nek ondersoek.
In die meeste gevalle, in die geval van die siekte, verskyn die skildklier
toegeneem in grootte
met 'n ongelyke konsekwentheid;
onreëlmatig om aan te raak.
Later, as dit nog nie uitgevoer is nie, kan die spesialis toetse versoek om die TSH te kontroleer, die hormoon wat die skildklierfunksie aandui.
Meting van 'anti-skildklier'-teenliggaampies
Boonop word die waardes van anti-thyroglobulin (AbTG) en anti-thyroidoperoxidase (AbTPO) teenliggaampies gemeet, die sogenaamde "anti-skildklier" teenliggaampies wat abnormaal deur die immuunstelsel geproduseer word en verantwoordelik is vir die aanvang van die siekte.
Hulle is dikwels tientalle kere hoër as die maksimum normale limiet.
'N Ultraklankondersoek van die tiroïedklier kan ook nodig wees vir die diagnose. Dit toon gewoonlik 'n ontsteekte en hoogs vaskulêre klier.
Die teenwoordigheid van werklike skildklierknoppies, aan die ander kant, moet nie gekoppel word aan tiroïeditis nie.
Die hipotireose van Hashimoto
Die aanvang van die siekte, in die vroeë stadiums, lei nie tot 'n wanfunksie van die skildklier nie.
TSH waardes is oor die algemeen normaal.
Dit is eers wanneer die klier duidelik deur inflammasie beskadig word, dat die vrye skildklierhormone, T4 en T3, begin afneem.
Dit is op hierdie punt dat die geskiedenis van tiroïeditis verweef is met die van hipotireose, 'n siekte waarin die skildklier onvoldoende hormone produseer.
Tot op datum is daar geen werklike spesifieke behandeling vir Hashimoto se tiroïeditis nie.
Aangesien die siekte in die meeste gevalle hipotireose tot gevolg het, behels die behandeling die neem van tiroïedhormoon (levothyroxine), wat gereeld permanent geneem word.
Afhangende van die behoeftes van die individu, het dit geen newe -effekte nie, aangesien dit in die regte dosisse geneem word, aangesien dit soortgelyk is aan die natuurlike tiroïedhormoon.
Terapeutiese monitering, wat gewoonlik een keer per jaar uitgevoer moet word, is ook nuttig om die vordering van die siekte onder beheer te hou.
Hashimoto se tiroïeditis en swangerskap
Ten slotte moet veral aandag gegee word aan vroue wat aan tiroïeditis ly en moeders wil word, aangesien hulle dikwels bang is dat hulle nie swangerskap kan hanteer nie en dat die siekte die gesondheid van die kind kan benadeel.
Daar moet op hierdie stadium gesê word dat hierdie siekte op sigself nie 'n kontraindikasie is nie.
Baie pasiënte wat met tiroïeditis gediagnoseer word, het 'n normale of minimaal verswakte skildklierfunksie, en as dit asimptomaties is, benodig dit gewoonlik nie behandeling nie.
Dit is egter noodsaaklik dat vroue wat probeer om kinders te kry, gereeld gemonitor word, aangesien die toestand mettertyd tot hipotireose kan ontwikkel.
Om swangerskap veilig te kan verloop, moet die tiroïedfunksietoetse normaalweg wees, beide tydens en sonder hormoonterapie.
In die loop van die swangerskap is dit ook noodsaaklik dat ondersoeke meer gereeld voorkom, veral in die eerste trimester, wanneer die embrio nog nie sy eie skildklier ontwikkel het nie.
Ten slotte is dit noodsaaklik om vroue met Hashimoto se skildklierontsteking wat probeer om 'n baba te kry, gerus te stel oor die moontlikheid dat hul siekte ook hul ongebore kind se skildklier kan beskadig.
Met gereelde ondersoeke voor en tydens swangerskap en gepaste behandeling, is dit moontlik om die risiko van hierdie komplikasies te beperk.