Posted by Paul Joubert on Friday, October 9, 2015 Under: Afrikaans: Gedigte
sit op die patios, om die oë en mond groefies
van die sout see en die harde aarde. Hulle praat en lag
min, kyk die toeriste se kamera skugter
aan, rook en lees koerant, dink bedaard en verwag
die dood rustig en onbevrees en nugter.
Dit wat oorbly, berggehuggies bo seë met bote, aarde
met weivelde en herders en skape onder die geel sonlig
is van 'n voldane blywende waarde
en as blote werklikheid heilig eenvoudig.
© T.T Cloete
Next post: Na Twee Jaar
Previous post: Hoe Jesus vir...