Met die vrylating van Nelson Mandela in 1990 het ’n nuwe demokratiese bestel aangebreek wat gekenmerk is deur “honeymoon literature”, of “the literature of celebration”, om die kritikus, Stephane Serge Ibinga aan te haal. ’n Belangrike tema van post-apartheid-poësie is dié van nasiebou, asook die herevaluering van identiteite in die verlede op pad na die ideaal om op outentieke wyse uitdrukking aan die Self te gee. ’n Inklusiewe Suid-Afrikaanse digtersgemeenskap waarbinne ons diversiteite verenig kan word, was uiteindelik in die vooruitsig: ’n gemeenskap waarin die wonde van die verlede, maar ook die ongelykhede in die hede kollektief aangespreek sou word. Waarom beklee die diepste grond van al die bestaan en lewe Hom met `n omhulsel van die duidelikste sterflikheid?! Vir my is dit egter belangriker, om deur alle mense gelief as gevrees te word! - Watter mening huldig jy daaroor of enige iemand anders?” Onder aanvoering van Generaals P. Joubert, C.J. Meyer, O.J.E. Erasmus en J.H.M. Kock lei die Republikeinse