Walvishaai: eienskappe, dieet en habitat - diere Lees Meer
Hoof diere Walvishaai: eienskappe, dieet en habitat
Walvishaai: eienskappe, dieet en habitat
Die walvishaai se neus is plat, plat en afgerond; Dit het 'n groot mond wat 'n meter en 'n half wyd kan bereik en wat oopmaak om water te pomp en sodoende homself te voed
Geskryf en geverifieer deur die honde -afrigter Laura Huelin op 14 Januarie 2018.
Ten spyte van sy naam, die walvishaai hou nie verband met die blouwalvis of die moordwalvisse nie. Dit is bloot 'n haai, die grootste van sy familie. Hierdie groot vis is onmiskenbaar, hoewel moeilik om te vind; daarom moedig ons u aan om dit hier te ontdek.
Die walvishaai is 'n soort haai, hoewel dit baie verskil van die haaie waaraan ons gewoonlik dink, soos die wit haai. Wat die grootte betref, is dit die grootste: die grootste monster wat gevind is, was 12 meter lank en weeg 21 ton.
Sommige matrose beweer dat hulle baie groter walvishaaie gevind het, selfs 17 meter lank, maar dit word vermoedelik oordrewe en daar is geen wetenskaplike bewys dat dit bestaan ​​nie.
Die neus van die walvishaai is plat, plat en afgerond. Dit het 'n groot mond wat anderhalf meter breed kan word en wat oopmaak om water te pomp en sodoende homself te voed. Binne -in die mond het dit verskeie rye tande, maar dit word nie gebruik om te jag of te eet nie; eintlik is hulle redelik klein.
Die mees kenmerkende fisiese eienskap is sy kleur. Dit is 'n donker grys, wat geleidelik afbreek na die wit van die maag. Hierdie tipe haai dit is bedek met horisontale en stippellyne, wat herinner aan 'n skaakbord. Elke 'tekening' is uniek en tipies van 'n monster, en bioloë gebruik dit om diere te herken.
Dit het twee pare dorsale en borsvinne; op die stert het hulle 'n groot agtervin waarmee dit gedryf word om te swem. Nietemin, dit is nie 'n rats vis nie en beweeg teen 'n baie lae spoed in vergelyking met ander diere van sy grootte.
Die walvishaai is 'n algemeen eensame dier. Dit is selde dat hierdie haaie in groepe woon, ondanks die feit dat daar in gebiede met baie kos drie of vier kan wees wat dieselfde ruimte deel.
Min is bekend oor die gewoontes en gedrag van hierdie dier, aangesien dit ontwykend en diskreet is. Die klein bevolking en die enorme habitat wat dit bewoon, maak ontmoetings en monitering vir wetenskaplikes moeilik.
Die walvishaai word dikwels as voorbeeld gebruik om die mites oor die aggressiwiteit van haaie teenoor mense te verdryf. Dit is nie net gemaklik nie, maar daar is ook duikers wat sê dat hulle speels is en toelaat dat hulle gestreel word.
Die walvishaai voed passief, dit wil sê, dit jag nie. Sy voedingsmetode bestaan ​​uit maak sy groot mond oop en inneem alles wat daardeur ingaan.
Daar is ander haaie, soos die haai, wat vorder om voedsel in hul bekke in te voer; tog staan ​​hierdie vis stil. In plaas daarvan, pomp die water in die mond en filter dit deur sy groot kieue. Dit kan tot 6000 liter per uur filter: wat nie deur die kieue kom nie, is die voedsel.
Sy dieet is gevarieerd en hang af van die gebied waarin hy op daardie tydstip is, maar gewoonlik hul mees voedsel is krill, bekend as fitoplankton, en alge. Maar aangesien dit nie 'n selektiewe dier is nie, kan die dieet ook bestaan ​​uit skaaldiere, inkvisse of klein vissies soos sardientjies of makriel.
Al die tande wat in die mond is, word nie gebruik om te jag nie, maar om al hierdie kosse te kan verteer. Walvishaaie is nie aggressiewe of gevaarlike diere nie.
Hierdie tipe haai verkies dus om in warm water te woon kom selde van die trope af. Daar word gesê dat hulle tussen die meridiane op 30 grade, noord en suid, woon.
Dit is algemeen dat monsters op die Yucatan -skiereiland, op die eilande van Honduras, gevind word, in die Galapagoseilande, die Filippyne, Thailand, Wes -Australië
Hy hou beslis van die trope.
By sommige geleenthede is dit egter baie verder noord gesien, soos aan die oewer van New York; of baie verder suid, in Suid -Afrika. Hulle is veronderstel om trekdiere te wees, maar daar is nog nie genoeg oor hulle bekend nie om te weet wanneer of waarheen hulle migreer.
Die hoogste konsentrasie walvishaaie kom tussen Januarie en Mei in die Filippyne voor. As gevolg van die weersomstandighede van die plek, is daar 'n groot hoeveelheid kos, en daarom stroom hierdie visse na die oewer.
Dit is onmoontlik om 'n walvishaai met 'n ander dier te verwar: die vlekke op sy vel is uniek in die diereryk, en hoewel dit nog lank nie die grootste dier is nie, is dit die grootste vis. Nietemin, dit is heeltemal onskadelik vir mense en ander diere.