J.P. Radio Raska: Board of Directors - Bloomberg
SnapshotPeople OverviewBoard MembersCommittees	J.P. Radio Raska INSIDERS ON Board Members
Most Connected People on the J.P. Radio Raska BoardNameRelationshipsThere is no data available. Ligging van die Verenigde Koninkryk binne die Europese Unie.
Brief van Theresa May wat Artikel 50 van die Lissabon-verdrag in werking stel.
Brexit is 'n sogenaamde kofferwoord wat uit die samevoeging van British en exit gevorm is om na die Verenigde Koninkryk se onttrekking uit die Europese Unie en die politieke proses, wat daaraan verbonde is, te verwys. Na aanleiding van 'n referendum, wat op 23 Junie 2016 gehou is en waarin 51,9 persent van die uitgebragte stemme ten gunste van 'n onttrekking was, het die Britse eerste minister Theresa May op 29 Maart 2017 met 'n formele brief, wat aan die president van die Europese Raad, Donald Tusk, gerig is, Artikel 50 van die Verdrag oor die Europese Unie (dikwels Lissabon-verdrag genoem) in werking gestel. Dié artikel reël die onderhandelingsproses tussen die Europese Unie en 'n lidstaat wat hom uit dié organisasie wil onttrek en maak voorsiening vir 'n onderhandelingstydperk van twee jaar.
Volgens die Oxford Dictionary, wat Brexit as trefwoord in die derde uitgawe van sy gesaghebbende aanlyn-woordeboek lys, is die term vir die eerste keer op 15 Mei 2012 deur Peter Wilding in blog-bydrae vir EurActiv gebruik. Vyf maande later het dit in 'n artikel van die invloedryke Amerikaanse dagblad Christian Science Monitor voorgekom.
Die Verenigde Koninkryk het oorspronklik in 1973 by die Europese Ekonomiese Gemeenskap (EEG), die voorloper van die Europese Unie, aangesluit. Sy lidmaatskap in dié organisasie is in 1975 in 'n referendum met 67 persent van die uitgebragte stemme bevestig. Historiese meningspeilings, wat tussen 1973 en 2015 gepubliseer is, het getoon dat 'n meerderheid van Britse kiesers in dié tydperk nog ten gunste van 'n voortgesette lidmaatskap van die EEG, die Europese Gemeenskap of die Europese Unie was.
In die 1970's en 1980's het enkele lede van die Britse Arbeidersparty en van vakbonde hulle ten gunste van 'n onttrekking uit die EEG uitgespreek. Vanaf die 1990's was dit hoofsaaklik sommige konserwatiewe politici asook lede van die nuutgestigte UK Independence Party (UKIP) wat krities teenoor die VK se EU-lidmaatskap gestaan het.
1 Lidstaat met "opt-outs" (uitsonderings)
2 Buitelandse handel: Afnemende belangrikheid van EU vir die Britse ekonomie
Lidstaat met "opt-outs" (uitsonderings)[wysig | wysig bron]
Die Verenigde Koninkryk se toetreding tot die EEG in 1973 is uitsluitlik deur ekonomiese oorwegings bepaal. So was die land nooit bereid om sy nasionale soewereiniteit ten gunste van toenemende politieke integrasie aan enige sentrale EU-liggame op te offer nie. In ooreenstemming met hierdie beleid was die land ná onderhandelinge met die EU geregtig op uitsonderings ten opsigte van drie belangrike beleidsterreine:
Die Verenigde Koninkryk was permanent nie betrokke by die derde fase van die EU se ekonomiese en monetêre unie nie. Weens die negatiewe ervarings gedurende die Eurokrisis het alle groot politieke partye die toetreding tot die Eurosone summier verwerp. David Cameron het as eerste minister 'n ooreenkoms met die EU bereik waarvolgens daar in die Eurosone nie teen Britse ondernemings gediskrimineer moes word nie.
Die tweede groot uitsondering was die sogenaamde Schengensone (waarbinne nasionale grense tussen EU-lidstate feitlik geen rol meer speel nie) en die EU se binnelandse en justisiebeleid. Danksy Londen se weiering om Britse binnegrense te open, is die land in mindere mate deur die vlugtelinge-krisis geraak. Die EU se ooreenkoms met Turkye om vlugtelinge regstreeks in EU-lidstate toe te laat (en eweredig tussen hulle te verdeel) is in die Verenigde Koninkryk nie in werking gebring nie. Ten opsigte van die EU se binnelandse en justisiebeleid het die Verenigde Koninkryk die reg gehad om self te bepaal watter wette oorgeneem sou word. So het die land maatreëls aanvaar om misdaad en terrorisme op EU-vlak te bestry, maar geen gemenskaplike EU-standaarde (soos op die gebied van asielreg) nie. Die EU se Charta van basiese regte was eweneens nie verpligtend vir die Verenigde Koninkryk nie.
Die laaste groot uitsondering is kort voor die referendum oor die Britse EU-lidmaatskap in 2016 aan Londen toegestaan. Die Verenigde Koninkryk het eksplisiet enige deelname aan verdere politieke integrasie van EU-lidstate in die afsienbare toekoms uitgesluit.
Buitelandse handel: Afnemende belangrikheid van EU vir die Britse ekonomie[wysig | wysig bron]
Die VK se konsep van vrye markte en handel met goedere én dienste, wat sterk verskil van Duitsland en Frankryk se tradisionele handelsbeleid, maak van die land, net soos die gemeenskaplike taal en kultuur, 'n moontlike kandidaat vir toetreding tot die Noord-Amerikaanse Vryehandelsone (NAFTA) - 'n voorstel wat al jare voor die Brexit-referendum deur sommige analiste gemaak is en deel van die post-referendum-debat geword het. Handel met die VSA verteenwoordig sowat 'n kwart van alle Britse uitvoere en 'n vyfde van die VK se invoere.
Die toekoms van NAFTA is nogtans onseker nadat die Amerikaanse president Donald Trump op nuwe onderhandelinge met Meksiko en Kanada aangedring en bilaterale ooreenkomste in vooruitsig gestel het. Die Verenigde State is daarnaas, soos ontleders verskeie kere opgemerk het, nóg vir verdedigings- nóg vir ekonomiese doeleindes enigsins aangewese op samewerking met die Verenigde Koninkryk nie. Met sy uittreding uit die Europese Unie sal die Verenigde Koninkryk nie meer in staat wees om gemeenskaplike standpunte te verdedig nie. Grootskaalse beleggings van Amerikaanse ondernemings in die Verenigde Koninkryk, wat gemaak is om van hier markte in die hele Europese Unie te bedien, sal as gevolg van Brexit eweneens herwaardeer moet word.
Terwyl oorsese handelsvennote soos Indië, Nieu-Seeland en Kanada reeds ingestem het om so gou moontlik handelsooreenomste met die VK te onderteken, bly die insluiting van dienste in sodanige ooreenkomste van fundamentele belang vir die Britse ekonomie. Ontevredenheid met die EU het onder meer uit die feit voortgespruit dat bestaande strukture handel met goedere bevoordeel, waaruit lande soos Duitsland en Frankryk groter voordeel kan trek as die VK met sy sterk diensgebaseerde ekonomie. Sedert sy toetreding tot die Europese Gemeenskap in 1973 het die land 'n handelstekort met ander lidstate ondervind wat steeds verder gegroei het omdat verwerkte goedere makliker na ander lidlande uitgevoer kan word as dienste.
Handel met die EU en res van die wêreld - Britse uitvoere in 2015
EU-lande £225 miljard 44
Nie-EU-lande £288 miljard 56
Totaal £512 miljard 100
Handel met die EU en res van die wêreld - Britse invoere in 2015
EU-lande £291 miljard 53 - £68 miljard
Nie-EU-lande £257 miljard 47 + £31 miljard
Totaal £548 miljard 100 - £37 miljard
Bron: House of Commons Library Briefing Paper Number 06091, 13 June 2016: In brief: UK-EU economic relations. By Dominic Webb and Matthew Keep
↑ The Guardian, 29 Maart 2017: Brexit will have consequences for UK, says Theresa May as article 50 triggered. Besoek op 29 Maart 2017
↑ euractiv.com: Oxford English Dictionary: The man who coined ‘Brexit’ first appeared on EurActiv blog. Besoek op 10 Januarie 2017
↑ www.bpb.de: Großbritanniens Rolle innerhalb und außerhalb der EU. Besoek op 21 Januarie 2019
↑ foreignpolicy.com: Let Britain join NAFTA. Besoek op 24 Januarie 2018
↑ www.bloomberg.com, 27 Januarie 2017: Think About the U.K. in Nafta. Really. Besoek op 24 Januarie 2018
↑ politico.com, 10 Junie 2018: Kudlow: Trump won't quit NAFTA, but new deal uncertain. Besoek op 10 Junie 2018
The Guardian, 28 Maart 2017: Brexit heartlands: pro-leave Havering – a photo essay
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Brexit&oldid=1896187"
Politiek van die Verenigde Koninkryk
Die bladsy is laas op 22 Januarie 2019 om 12:15 bygewerk.