Kinders vd Koninkryk se IDENTITEIT
Identiteit word deur baie dinge beskryf, maar veral deur
(1) "kultuur" en
(2) "uit watter geslag iemand gebore is".
Om die presiese identiteit van "geestelike kinders" te verstaan kan ons o.a. stilstaan by die term "vlees en been", wat nie net verwys na die LIGGAAM (vleis, vel, naaktheid ens.) nie maar ook na "BENE" (Rig. 9:2; 2 Sam. 19:12)(Eva is bv. uit Adam geneem - uit een van sy bene gevorm)(Gen. 2:21,22); en is dus meer 'n genetiese beskrywing (Gen. 2:23; 29:14; 2 Sam. 5:1 ens.) as wat bv. bloed is... (want "BLOED" beskryf gewoonlik SIEL/LEWE - Gen. 2:7; 9:4; Lev. 17:11,14; Deut. 12:23 ens.)(https://warechristene.blogspot.com/2018/10/vlees-en-been-vlees-of-liggaam-en-bloed.html).
Alle mense is uit vlees gebore (Joh. 3:6) en is na regte (almal) "VLEES EN BEEN" van mekaar omdat hulle kinders is van Adam (genoem "die natuurlike mens") - dit gaan dus veral oor die saad waaruit iemand gebore is. Die term "vlees en bene" word bv. meer gebruik t.o.v. FAMILIE en spesifieke geslagslyne - m.a.w., "die gebore uit dieselfde geslag" (Gen. 2:23; 29:14; 2 Sam. 5:1; 19:12,13; 1 Kron. 11:1 )(Gen 29:14 "Toe sê Laban vir hom: Waarlik, jy is my been en my vlees...");
-en word terloops nie net t.o.v. LETTERLIKE geslagslyne gebruik nie, maar ook van FIGUURLIKE geslagslyne! - bv., Christene is lede van Christus se liggaam - is van Sy VLEES EN VAN SY BENE...(Ef. 5:30). Hierdie gaan oor die SAAD waaruit iemand gebore is. Christene is bv. wel as natuurlike mense gebore, maar word "weer gebore" uit die Saad van God (wederbaar deur water en deur die Heilige Gees); daarom word hulle nie meer "natuurlike mense" genoem nie, maar is nou "geestelike mense" (is nou vlees en been, "familie" van Jesus Christus! - natuurlik figuurlik bedoel, maar is ook letterlik deel van Sy figuurlike liggaam, die Christelike kerk). Om deel te wees van Sy vlees en been is soos om uit Sy geslag gebore te wees (verwysend na nie net die vlees nie, maar ook die saad). Jesus Christus het geen letterlike kinders gebore uit Sy vlees toe Hy op aarde was nie - hierdie spreek van kinders figuurlik gesproke. Die geestelike mens is gebore uit Sy Gees (Joh. 3:6; Matt. 1:18; 1 Joh. 3:9...) - m.a.w., gebore uit onverganklike saad (1 Pet. 1:23)(1 Joh. 3:9; 1 Pet. 1:23; Gal. 3:16,19)(terwyl die natuurlike mens gebore is uit verganklike saad...). Daarom is elke weergeborene (die wat gebore is uit God) onverganklik (het die ewige lewe). Geestelike mense is soos "kinders van Jesus Christus", familie van Hom, is van Sy vlees en bene, gebore uit Sy onverganklike saad.
"KINDERS VD KONINKRYK" SE IDENTITEIT WORD NIE NET BESKRYF
- (1) DEUR DIE CHRISTELIKE KULTUUR (m.a.w. die kultuur waarin hulle weer-gebore word)(wette, wysheid, kennis...- optrede en die manier hoe hulle dink, "sien" en doen) NIE, maar
- (2) veral deur die SAAD WAARUIT HULLE (weer) GEBORE IS (nl. figuurlik gebore uit die onverganklike saad van Jesus Christus deur Sy Heilige Gees - geslagslyn Abraham, Isak, Jakob...Jesus Christus...geestelike kinders van Jesus Christus, en deel van Sy Liggaam, die Christelike kerk)(van Sy vlees en bene...).
Wedergeboorte verander die natuurlike mens se innerlike en maak van hom 'n nuwe mens ('n geestelike mens) - dus figuurlik gebore uit die onverganklike saad van God (deur die Heilige Gees), en Hy skryf Sy wette op hulle harte (Hebr. 10:16...)(Hy gee vir hulle Sy kultuur). Elke mens se hart is 'n bewys van die saad waaruit hy gebore is (Matt. 15:18; Hebr. 4:12; Jak. 1:26; 1 Joh. 3:19,20; Matt. 22:37..ens.); hetsy 'n "kind van Adam" (die natuurlike mens), of 'n "kind van Christus Jesus" (die geestelike mens). Daarom, as iemand nie die Gees van God het nie, dan behoort hy nie aan Hom nie! (Rom. 8:9). Deur die Heilige Gees dra hulle die "VRUG vd Heilige Gees" en verkry besonderse karaktertrekke en gawes soos die Gees aan hulle toebedeel, en leer die kultuur aan van die familie waarin hulle nou grootword - (vgl. met tema van "geestelike groei" -babas, kinders, jongmanne, vaders... - groei tot volwassenheid - 1 Joh. 2.).
Geplaas deur Hestie Myburgh om 14:19 Geen opmerkings nie:
Die Innerlike mens
Ons sorg daagsliks vir die uiterlike mens (kos, klere, werk, omgang, rus, ens.) maar wat van die innerlike mens? Die mens is nie net letterlik van aard nie, maar ook figuurlik en bestaan uit
LIGGAAM, SIEL en GEES, maar is ook tweeledig van aard nl.:
- letterlik "DIE UITERLIKE MENS" (2 Kor. 4:16; 5:12 ) en
- figuurlik "die INNERLIKE MENS" (Rom. 7:22; 2 Kor. 4:16; Ef. 3:16; 1 Pet. 3:3,4; 1 Sam. 16:17).
Ons kan die liggaam, siel en gees (vd mens) vgl. met grond (liggaam) waarin saad (siel) geplant word, en wat lig (gees/asem) nodig het om te groei en te lewe - en sonder kos en water sal dit doodgaan!, maar hierdie verwys nie net na die uiterlike (die mens "letterlik" bedoel) nie, maar ook na die innerlike (die mens "figuurlik" bedoel). Die SIEL van die mens is bv. nie net letterlik van aard (wat verwys na die letterlike hart, lewe in die bloed, organe, sintuie ens.) nie, maar is ook figuurlik van aard (bv. "hart" figuurlik bedoel - wil, emosies, denke ens., en verwys na "ou" of "nuwe" hart; en die innerlike kan ook sien en praat en hoor ens.). Op dieselfde wyse is die GEES vd mens nie net letterlik die "asem" (asem of gees waarsonder niemand kan lewe) nie, maar is ook figuurlik (het bv. of die gees vd wereld - die "natuurlike mens"; of het die Gees van God - die "geestelike mens"). Net so is die LIGGAAM nie net letterlik van aard (bv. vlees, vleis, bene, familie, werke, rus ens.) nie, maar verwys ook figuurlik na vlees, familie, werke, ens. (bv., figuurlik "vlees" verwys na, "nuwe mens" OF "ou mens" / figuurlik "werke" verwys na = "werke vd vlees" OF "werke vd geloof"...).
Hoedanig lyk jou innerlike? Die natuurlike mens se innerlike lyk anders as die geestelike mens se innerlike, want die geestelike mens se innerlike is vernuwe (weer gebore) en as gevolg daarvan kan hy geestelike kos verteer en verwerk, want hy "lewe"! (https://warechristene.blogspot.com/2018/10/natuurlike-mens-geestelike-mens.html). Ons kan dit miskien as volg verduidelik dat as jy kos en water in 'n dooie liggaam sou plaas, dit dit nie kan nie verwerk nie... - op dieselfde wyse kan die natuurlike mens nie geestelike kos verwerk nie omdat sy innerlike soos 'n dooie gesien kan word - hy het die "gees vd wereld" en kan slegs die wereldse dinge verstaan - sy innerlike het m.a.w. nie die asem van die Heilige Gees wat nodig is om te kan "lewe" nie (net soos wat die uiterlike ook nie kan lewe sonder asem nie). Daarom kan sy innerlike soos 'n "dooie" gesien word wat nie geestelike kos en water kan verwerk nie... En wanneer die natuurlike mens sy innerlike voed met dit wat geen lewe voortbring nie (wereldse wysheid, 'n dors na eie wil, vertroue in afgode, werke vd vlees, mensgemaakte wette...ens.) sal dit in plaas van lewe steeds die dood voortbring (bv. "werke tot die dood"). Nie alle soorte kos en water en oefeninge is tot voordeel vd mens, of eens nuttig nie! (2 Tim. 2:14; 1 Tim. 4:18 ens.). Ons moet verstaan dat ons vyand, "die dood", nie net ons letterlik (ons uiterlike) verwoes nie, maar ook ons "figuurlik" (die innerlike mens) sal deur die (tweede) dood gaan; -tensy iemand se innerlike vernuwe is! ("lewendig" gemaak is deur die Heilige Gees, en dit aan die lewe gehou word). Die geestelike mens se innerlike is verlig en lewendig (deur die asem vd Heilige Gees) en is instaat om geestelike voedsel te verteer en te verwerk...; dus nuttige voedsel en voedsel wat tot voordeel strek vd mens. Die geestelike mens het ook "lewe in die bloed van Christus", en soos bloed letterlik deur die liggaam pomp en nodig is sodat organe en sintuie in die liggaam kan werk, net so "werk" die geestelike mens se sintuie en organe - hy kan m.a.w. die geestelike dinge verstaan want hy "sien" en "hoor"...
Ons is nie gemaak om van (letterlike) brood alleen te lewe nie... (Deut. 8:3), want ons is nie net letterlik nie maar ook figuurlik van aard! Net soos die letterlike liggaam nie kan lewe sonder asem nie, en kos en water nodig het om aan die lewe te bly, net so kan die innerlike nie lewe sonder die asem vd Heilige Gees nie, en het geestelike kos en water nodig om aan die lewe te bly. In die Skrif het "voedsel en water" bv. ook figuurlik 'n betekenis en verwys nie net na die woorde van God nie, maar ook na Hom as Woord... - Jesus Christus is self die brood vd lewe, en die Here en Sy Gees is soos 'n fontein van water... (Jer. 17:13; Joh. 6:33,48 ens.). As iemand nie in Jesus Christus glo nie, sal sy innerlike nie die (regte) voedsel en water kry wat dit nodig het om vir ewig te lewe nie - in so 'n geval kry hy nie die Brood en Water (nl. die Here Jesus Christus en Sy Gees) wat hom kan laat lewe en aan die lewe hou nie! Elke mens het asem nodig om te kan lewe, maar dit geld nie net vir die uiterlike mens nie, maar ook vir die innerlike.
Die natuurlike mens het nodig om deur Jesus Christus gewas te word en het nodig om homself diensbaar te stel aan die Here Jesus voor hy die Gees kan ontvang of in staat kan wees om vrug te dra tot ewige lewe (Rom. 6:22). Sonder geloof in Jesus Christus en geloof in Sy woorde (m.a.w., sonder Brood vir die innerlike...), en sonder die ontvang vd Heilige Gees (sonder asem en water vir die innerlike)(wat terloops deur Jesus Christus gegee word), kan niemand LEWE nie! (Joh 6:35 - "En Jesus sê vir hulle: Ek is die brood van die lewe; wie na My toe kom, sal nooit honger kry nie; en wie in My glo, sal nooit dors kry nie"). Die wat nie in Jesus Christus glo nie (die wat nie die Brood kry nie) en nie die Heilige Gees ontvang (nie die Asem en Water kry) nie, se innerlike kan nie LEWE nie en kan ook nie in die lewe gehou word nie. Hulle innerlike se uiteinde is die "tweede dood".
Die "natuurlike mens" het dus vir Jesus Christus nodig om te kan lewe. Maar net so het die "geestelike mens" wie se innerlike alreeds lewe (Tit. 3:5; Ef. 5:26) nodig om aan die lewe te bly... Die geestelike mens LEWE wel deur die asem van die Heilige Gees maar sal sonder geestelike brood en water sterwe as hy dit nie kry nie! Die geestelike mens het nodig om in die Here te bly (Joh. 15:5) en vas te hou aan die geloof (Hebr. 6:18; Openb. 3:11), want net soos in die geval wat die uiterlike mens nie kan aanhou lewe sonder letterlike brood en water nie, net so kan die geestelike mens ook nie aan die lewe bly as hy nie geestelike "brood en water" kry nie... Die uiterlike mens het kos en water nodig, oefening, en nodig om gewas te word... - op dieselfde wyse het die innerlike dit ook nodig. Dit is die woorde van die Here en om Sy wil te doen en die dors na Sy Gees wat tot voordeel strek vd innerlike mens, sodat die innerlike gewas word soos ons daagliks die uiterlike mens bad (Hebr. 10:22...), en gevoed word soos ons daagliks die uiterlike voed (1 Tim. 4:6...), en die innerlike mens se dors geles word soos die uiterlike ook daagliks water drink (Joh. 4:14...), en oefening kry soos die uiterlike ook daagliks oefening kry (1 Tim. 4:8; Rom. 14:17 ens.). Dit dan ook die rede waarom dit so belangrik is vir die geestelike mens om van tyd tot tyd te "VAS "... (Matt. 4:4; Matt. 17:21; 9:16,17).
Ons moet dus onderskei tussen die natuurlike mens en die geestelike mens. Wanneer die natuurlike mens se uiterlike mens doodgaan wag hy op die oordeel vd "tweede dood" want sy innerlike het nie die lig en voedsel en water gekry wat dit nodig het om aan die lewe te bly (sodat hy kon groei en vrug dra tot ewige lewe) nie. Die geestelike mens word egter gevoed deur dit wat lewe voortbring!...., en sal daarom nie onder die oordeel vd tweede dood val nie, en het ook die belofte van opstanding vd uiterlike mens! - maar sy innerlike het ook daagliks asem nodig (gees) en nodig om te bad en gevoed te word sodat hy "aan die lewe bly" (liggaam) en kan "groei" (boom) en vrug dra tot ewige lewe... Geestelike mense het nodig om hulle innerlike te voed en bad en oefen, sodat hulle "aan die lewe bly" en die asem vd Gees nie van hulle weggeneem word nie... (1Th 5:23 - "En mag Hy, die God van die vrede, julle volkome heilig maak, en mag julle gees en siel en liggaam geheel en al onberispelik bewaar word by die wederkoms van onse Here Jesus Christus!")
Geplaas deur Hestie Myburgh om 18:35 Geen opmerkings nie:
"Lig" nodig om lewende wese te wees
Die mens kan vergelyk word met 'n:
saad / plant in
lig (energie) wat hom in die lewe hou.
Die mens bestaan uit LIGGAAM (grond), SIEL (saad/plant/boom), en GEES (lig).
Of anders gestel, die mens bestaan uit:
- LIGGAAM (menslike wese / vleis/bene),
- SIEL (lewe in bloed / lewende wese / hart), en
- GEES (asem / gees wat in binneste gevorm word).
Gen. 2:7 leer vir ons dat die manier hoe iemand 'n LEWENDE SIEL word is wanneer die Here asem in sy neus inblaas ("asem in neus" / "asem vd lewe")("lewensasem"-Job 27:3). Hierdie "gees" of ASEM wat God gee is soos LIG vir die liggaam. In Biologie leer ons dat "lig" plante se enigste bron van krag is - die rede hiervoor is omdat dit lig nodig het om kos te kan produseer... Die mens is, net soos plante, ook afhanklik van LIG (asem/gees) om te kan lewe! Die mens kan wel nie sonder kos en water lewe nie, ja, maar sonder ASEM ("lig") kan kos nie in die liggaam verwerk word tot 'n bron van energie nie! As jy kos en water in 'n dooie liggaam plaas kan dit geen energie produseer nie want die liggaam kan nie die kos omsit in energie nie (die liggaam "werk" dan nie meer nie). Slegs wanneer iemand nog in die lewe is (m.a.w. wanneer hy nog ASEM het) kan kos en water in sy liggaam dien as 'n bron van energie, want die liggaam LEWE EN kan dit verwerk. Die "asem" wat God gee is dus die bewegende rede waarom iemand in die lewe is want sonder hierdie asem kan sy liggaam nie funksioneer nie (m.a.w., "kan hy nie 'n lewende siel wees op aarde nie")(Job 34:14,15 "As Hy op Homself ag sou gee, sy Gees en sy asem na Hom sou terugtrek, dan sou alle vlees tesame die asem uitblaas en die mens sou tot stof terugkeer"). Net soos plante het die mens dus LIG (asem/gees) nodig om te kan lewe - sonder asem kan die siel nie groei nie en kan dit nie vrug dra nie. Hierdie is natuurlik nie net letterlik bedoel nie, maar ook figuurlik.
Ons is ten eerste uit GROND gemaak (en keer dus terug na stof wanneer ons doodgaan)(Ps. 90:3; 104:29; Pred. 3:20). In verskeie skrifte word die mens ook voorgestel soos 'n PLANT of BOOM of SAAD... wat in die wêreld geplant of gesaai word; maar sonder LIG (altans sonder die "asem" wat God gee) kan geen menslike wese as 'n siel lewe nie! -daarom gaan die mens dood wanneer hy sy laaste asem uitblaas (Job 34:15)(Mark. 15:37,39). M.a.w., wanneer sy uiterlike nie lig het nie, gaan hy dood (Hand. 17:25; Job 11:20; 34:14,15; Luk. 23:46...)(m.a.w. bloed stop, organe en sintuie stop ens.). Wanneer iemand sterwe kom die liggaam dus tot stilstand - en is soos ("dooie") grond wat tot geen nut is en waarin niks kan groei nie. Die asem gaan dan op boontoe, terug na God wat dit gegee het, en die mens hou op om as lewende wese te lewe op aarde (ook genoem die "siel verlaat hom"), en die liggaam keer terug na stof (waaruit dit gemaak is)... Hierdie verwys natuurlik meer na die UITERLIKE MENS, nie die INNERLIKE nie. Die "menslike wese" is nie net uiterlik (letterlik) van aard nie maar ook innerlik (figuurlik) van aard, want wanneer hy 'n lewende siel word word daar 'n gees in sy binneste geformeer (Sag. 12:1; Job 32:18...)(en na die dood is hy dus soos " 'n gees sonder vlees en bene")(vgl. met tema "gees afgestorwene")... Op dieselfde wyse wat die UITERLIKE MENS asem (lig) nodig het om te kan lewe, so het die INNERLIKE ook asem (lig) nodig om te kan lewe! Sonder die asem vd Heilige Gees kan niemand lewe nie.
Ons moet dus onderskei tussen die natuurlike en die geestelike mens. Wanneer die" NATUURLIKE MENS" sterf wag hy op die "tweede dood" (m.a.w. die oordeel vd hel), maar wanneer die "GEESTELIKE MENS" (in wie die Heilige Gees is) sterf, wag hy op die opstanding! (en sal nie onder die oordeel vd hel val nie), want sy innerlike LEWE! (hy het "asem" / "lig", en is instaat om geestelike voedsel en water te verwerk wat vir hom vrug kan dra tot ewige lewe). In geval vd geestelike mens gaan sy UITERLIKE liggaam wel tot niet wanneer hy sterwe (en keer terug na stof en daar kan niks in sy grond groei nie - m.a.w. die uiterlike siel/bloed, organe en sintuie ens. kom tot stilstand, en die uiterlike asem gaan uit), maar wat sy INNERLIKE aanbetref LEWE hy! Sy innerlike liggaam is dus vrugbare (goeie) grond waarin sy innerlike siel kan lewe (sy lewe is in die bloed van Christus - vgl met die tema van "siel") en die Gees van God hou sy innerlike aan die lewe, soos lig nodig is vir 'n plant...- en omdat hy figuurlik gesproke lewe (lig het), is hy instaat om (as gelowige boom) te groei en vrug te dra tot ewige lewe...
Wat die natuurlike mens egter aanbetref wanneer hy doodgaan, sterwe nie net sy uiterlike nie maar ook sy innerlike wag op die tweede dood omdat sy innerlike grond van geen nut is nie ("ou liggaam"), en sy innerlike siel geen lewe het nie (want hy glo nie in Jesus Christus nie en het dus nie lewe in Sy bloed nie), en hy het nie die Heilige Gees wat om as lewende wese aan die lewe kan hou nie.
Wat die INNERLIKE MENS aanbetref, het dit ook ASEM nodig om te kan LEWE (net soos die uiterlike mens). Die natuurlike mens se innerlike is anders as die innerlike vd geestelike mens. Die "GEESTELIKE MENS" het die ASEM van die Heilige Gees en het daarom LEWE in Jesus Christus, want sonder die Heilige Gees wat deur Jesus Christus gegee word vir die wat in Hom glo, is daar geen LIG in die innerlike mens nie! Jesus Christus is die waaragtige LIG wat elke mens kan verlig! (Joh. 1:9; Hebr. 6:4).
Die "natuurlike mens" se innerlike is nie verlig nie - daarom wag hulle nie net op "die dood" (eerste dood) nie, maar ook op die tweede dood (poel van vuur/oordeel vd hel).
Maar die "VERLIGTES" (die wat in Jesus Christus glo - Hebr. 6:4; 10:32)(die "geestelike mens") wag wel op die dood maar sal nie onder die oordeel van die tweede val nie, want hulle innerlike word in bewaring gehou omdat hulle "lewe". Hulle INNERLIKE is m.a.w. verlig! (lewe deur die Gees)(hulle het die "asem" waardeur hulle siele aan die lewe gehou word, en het nie net die belofte van opstanding vd liggaam nie, maar ook die belofte dat hulle nie onder die oordeel van die tweede dood sal val nie). Hulle is soos mense wat "weer gebore" is. Op dieselfde manier wat die natuurlike mens 'n lewende wese word deur die asem wat God gee, so word die geestelike mens 'n NUWE MENS deur die asem van Sy Gees.
Die INNERLIKE (liggaam, siel en gees - figuurlik gesproke) van die natuurlike mens lyk anders as die INNERLIKE van die geestelike mens, want die geestelike mens se INNERLIKE is vernuwe! Dit is maklik om te onderskei tussen die NATUURLIKE en die GEESTELIKE MENS, want die natuurlike mens verstaan nie die geestelike dinge nie - dit is vir hom dwaasheid omdat hy die gees van die wêreld het (1 Kor. 2:12-14). Daarom maak hy staat op "menslike wysheid" (die wysheid van die wêreld) - hulle praat "uit die wêreld, en die wêreld luister na hulle" (1 Joh. 4:5). Maar die wat uit God is "sien" en beoordeel alles geestelik (1 Kor. 2:14)... Geestelike mense se wysheid kom van die Here. Hierdie is 'n TEKEN van wie die Gees van God het en wie nie. Geestelike mense se "waarheid" is dit wat God sê dit is (nie wat mense besluit dit is nie) en hulle weet "wat is waarheid" omdat hulle die Gees van God het. Niemand weet wat in 'n ander mens is nie behalwe die gees vd mens (wat in hom is) - op dieselfde wyse weet die mens nie wat in God is nie, behalwe die Gees van God! (1 Kor. 2:11). As iemand dus nou die Gees van God in hom het, dan weet hy "wat in God is"... Natuurlike mense het nie die Gees van God nie, so hulle weet nie "wat in God is" nie (en kan dus nie geestelik dinge beoordeel nie). "Geestelike mense" (die mense na wie verwys word in die Skrif as die wat wel die Gees van God het) weet wat is in God want hulle het Sy Gees! Daarom "sien" en "verstaan" hulle, en beoordeel dinge op 'n geestelike manier (1 Kor. 2:12,13).
Geplaas deur Hestie Myburgh om 16:51 Geen opmerkings nie:
Saterdag 20 Oktober 2018
Kan en moet daar eenheid wees tussen verskillende Christelik kerk denominasies?
Die vele denominasies van die Christelike kerk is baiemaal die eerste punt wat deur die teëparty gelig word wanneer die evangelie gedeel word met mense van ander gelowe. Hierdie verskillende Christelike denominasies is vir ander gelowe 'n teken van "oneenheid" en hulle hou dit maklik voor as 'n rede waarom hulle niks te doen wil hê met Christenskap nie. Wie wil enige iets te doen hê met 'n groep waar die mense vd groep nie eens saamstem oor wat hulle presies glo nie? Hierdie toestand is beslis nie ideaal vir 'n groep wat beweer dat hulle die ware evangelie verkondig nie...
Inderdaad is die verskillende denominasies 'n teken van oneenheid, maar sou jy aan hulle verduidelik dat alle Christelike kerke Jesus Christus in gemeen het, en dat die oorsaak van hierdie denominasies is óf omdat mense wegbeweeg van die waarheid óf omdat hulle terugbeweeg daarnatoe, dan het dit al vele male tot gevolg gehad dat so iemand se tëenstand teen die Christelike kerk verdwyn want dit wys immers dat Christene nie enige iets glo wat vir hulle vertel word nie! Dit beweeg daardie persoon om ook self te beoordeel of dit wat hy glo wel die waarheid is.
"Kerk" het veral te doen met "wat is waarheid" - wat is dit wat verkondig word vir waarheid?, of wat is dit wat gesien word as "waarheid"? Die rede vir soveel verskillende demoninasies van Christelike kerk gaan beslis daaroor dat elke kerk se "waarheid" verskil (m.a.w. dit wat hulle sien "as waarheid"). Oor die algemeen is die basiese beginsels dieselfde, maar daar is tog wesenlike verskille op sekere eerste beginsels van prediking (wat natuurlik nie eens veronderstel is om so te wees nie). Die geskiedenis van die kerk is veral interessant omdat dit 'n skets is van waar die Christelike kerk van waarheid afgedwaal het en/of vasgehou het of teruggekeer het na waarheid. Daar is vandag seker nie een Christelike kerk wat die volle waarheid verkondig nie - elke kerk het leerstellings waarin die waarheid verdraai word of waar daar afgedwaal is van die waarheid. "Wat die WAARHEID is" is egter inderdaad belangrik! Dit word natuurlik van elke Christen verwag om nie net die waarheid te soek nie maar dit ook te beskerm en daaraan vas te hou -en as dit verskillende denominasies tot gevolg het, laat dit dan liewer so wees as wat mense 'n blinde leier volg en a.g.v. daarvan ook in die sloot val. Inteendeel, God het geen probleem met klein groepe as dit hulle eerder beskerm nie! - Hy het immers die mensdom se taal verwar (hulle verskillende tale gegee) met die doel om 'n groot afval te stop... (Gen. 11). Om daardie rede is dit m.a.w. beter vir die mensdom om in verskillende kulture ingedeel te wees. Die Christelike kerk kan op dieselfde wyse dit miskien as 'n genade sien dat hulle huidiglik in klein groepe opgedeel is want dit was/is nodig. Die wêreld verstaan dit nie, want hulle kyk vas in die oneenheid i.p.v. om te verstaan dat eenheid 'n val tot gevolg het as daardie eenheid nie op die waarheid gegrond is nie. Ander gelowe se mense het miskien eenheid in hulle sieninge maar sal elkeen saam met die res van hulle mense verlore wees as hulle nie die waarheid leer ken nie - so, wat het hulle sogenaamde eenheid vir hulle beteken? Wanneer die hele wêreld in eenheid agter die Antichris aangaan, sal hulle ook "soos een" val! Eenheid beteken niks as dit nie op waarheid gebou is nie...
Dit is net reg dat lidmate opstaan vir die waarheid wanneer ander lidmate of leiers dit verdraai! As deel van God se priesterdom (1 Pet. 2:5,9) is hierdie deel van elke Christen se plig! - m.a.w. om o.a. "die kennis te bewaar" (Mal. 2:7; 2 Kron. 17:8,9; 30:22; Esra 7:10). DIE WAARHEID IS BELANGRIK. Ons moet versigtig wees vir leermeesters wat skape probeer stilmaak wanneer hulle die waarheid wil beskerm of daaraan vashou. Christene mag en moet opstaan vir die waarheid! -en as die gevolg daarvan ongelukkig tot 'n ander denominasie lei, dan is dit beter as wat skape blinde leiers volg en hulle saam in die sloot val... (Matt. 15:14; 23:16,24).
Die geskiedenis van die (Christelike) kerk oor die eeue is belangrik omdat dit vir ons die toestand vd kerk oor die eeue beskryf. Die eerste 100 jaar het bv. heelwat anders daarna uitgesien as die volgende eeue daarna. Wat veral baie aandag geniet het in die eerste 100 jaar vd Christelike kerk is die soeke na "wat is waarheid" en die opdrag om daaraan vas te hou. Ons sou natuurlik graag wou terugkeer na hoe dit was in die eerste kerke; alhoewel ons moet verstaan dat daar alreeds in daardie dae groepe was wat die waarheid probeer verdraai het. In vele skrifte word Christene gewaarsku teen hierdie valse leermeesters en aangemoedig om eerder die waarheid te soek en DAARAAN VAS TE HOU. Selfs in die boek van Openb. (in die briewe aan die 7 gemeentes) sien ons hoe belangrik Jesus Christus dit ag dat Sy skape "vashou" en nie afwyk vd waarheid nie, en Hy hulle selfs kwalik neem wanneer hulle valse leerstellings toelaat en sondes probeer regverdig deur ander leerstellings! (Openb. 2:20...).
Vandag is daar sommige Christene wat glo dat die manier om die wêreld te wen is om soos die wêreld te word... (baie teenstrydig met wat die Skrif leer). Hulle is eerder besig om wêreldse wysheid te verkondig as wat hulle die waarheid verkondig. Selfs die waarheid oor wat is sonde en wat nie, word verdraai. Dit hoort nie so by Christene nie! Christene kan nie glo wat hulle wil nie maar is veronderstel om te glo wat die Here besluit "is waarheid". Ons moet verstaan dat baie leerstellings wat vandag voorgehou word as "revolutionêr" eerder wegbeweeg van die waarheid as wat dit aan die waarheid vashou. Waar 'n kerk begin nalaat om die waarheid te verkondig of ophou om daarna te soek en nalaat om daaraan vas te hou, is hulle nie besig om hulle bediening te vervul nie! So 'n tipe "revolusie" kan lei tot vreeslike afvalligheid waar daar nie eenheid is op "wat is waarheid" nie, bv. waar die leiers die waarheid verdraai en weier om hulle te bekeer daarvan. In so 'n geval is dit beter om te verdeel as om soos een groot groep in die sloot te val... Baie wat hulleself vandag Christene noem stem nie eens saam met Christus se leringe nie! - net soos wat gebeur het in die eerste eeue van Christelike kerk (vgl. dit bv. met die gnostiese leringe...).
Jesus Christus het vir ons die waarheid gebring en die wat nie vashou aan Sy leringe nie (die wat m.a.w nie daarin glo nie), glo nie in Hom nie! Hulle noem hulleself Christene, maar as hulle nie in Sy woorde (waarheid) glo en gehoorsaam is aan Sy Gees nie, dan glo hulle nie werklik in Hom nie.
Die eerste Christene het Christus se leringe en die waarheid wat Hy gebring het baie ernstig opgeneem, en het heelwat tyd spandeer om Sy leringe te verstaan en die Skrifte te ondersoek... Hoeveel tyd spandeer ons regtig met die Here, met Sy se leringe en om by Hom die waarheid te soek? Waarmee is ons regtig besig? Is ons besig om te "glo wat ons wil"?, of besig om Sy wil te soek? Eeue van "revolusie" in die kerk was belangrik omdat dit juis gebeur het a.g.v. die "soeke na waarheid", en alhoewel dit nie ideaal is dat daar soveel denominasies is nie is dit belangrik sodat die waarheid verkondig kan word (net soos wat verskillende tale in die wêreld die mensdom in groepe opdeel sodat hulle nie almal soos een "val" nie). Oor die eeue was daar manne van God wat opgestaan het vir Sy waarheid, en was selfs bereid om hulle lewens daarvoor te verloor - en as gevolg daarvan word die waarheid vandag nog gepreek!
Natuurlik is dit belangrik dat ons steeds opstaan vir die waarheid (net soos hierdie manne gedoen het). Ons moenie vir een oomblik dink dat die Here tevrede is daarmee wanneer ons valse profete en leermeesters in die kerk toelaat nie (Openb. 2:20...). Waar daar valse of verdraaide leerstellings TOEGELAAT word kan dit vreeslike gevolge hê vir daardie kerk.
Ons moet ook nie "ter wille van vrede" die wat die waarheid verkondig, stilmaak nie. Eenheid tussen Christelike kerke is inderdaad iets wat na gereik moet word, maar nie eenheid in verskille (soos om die waarheid te onderdruk) nie, maar eenheid in die waarheid (die waarheid moet gesoek en bewaar word). Die is die enigste manier waarop daar regtig eenheid tussen Christelike kerke kan kom. In die eerste kerke was Christene nie toegelaat om "elkeen te glo wat hulle wil" (soos vandag die geval is nie), maar eerder was hulle aangemoedig om die WAARHEID te soek en te bewaar: -(Ef. 4:11-15 - "En Hy het gegee sommige as apostels, ander as profete, ander as evangeliste, ander as herders en leraars, om die heiliges toe te rus vir hulle dienswerk, tot opbouing van die liggaam van Christus, totdat ons almal kom tot die eenheid van die geloof en van die kennis van die Seun van God, tot ‘n volwasse man, tot die mate van die volle grootte van Christus; sodat ons nie meer kinders sou wees nie wat soos golwe geslinger en heen en weer gedryf word deur elke wind van lering, deur die bedrieëry van die mense, deur sluheid om listiglik tot dwaling te bring; maar, terwyl ons in liefde die waarheid betrag, in alles sou opgroei in Hom wat die Hoof is, naamlik Christus"). As ons nie "eenheid in waarheid" soek nie, sal daar nooit eenheid wees nie! In die geval waar hierdie element ontbreek, is verskillende denominasies dus beter sodat die waarheid bewaar en steeds verkondig kan word. Christene kan nie regtig "glo wat hulle wil nie" - hulle "waarheid" is veronderstel om te wees wat die Here besluit "is waarheid". As lidmate of 'n kerk se leiers wetend is of tot kennis kom, maar steeds kies om vas te hou aan "wat hulle self eerder wil glo" (m.a.w. te glo wat in stryd is met die waarheid en 'n vals of verdraaide waarheid verkondig) dan is hulle besig om opsetlik in opstand te kom teen die waarheid - en nie net dit nie, maar verander in valse profete of valse leermeesters wat mense lei om eerder in hulle te glo as in die waarheid.
Eenheid word dus nie verkry deur die waarheid op te gee of te onderdruk nie, en sonder die waarheid is geen "eenheid" waarlik eenheid nie! Verskeie Christelike kerke volg 'n verkeerde vb. vandag wanneer hulle waarheid probeer vasstel deur "raadsbesluite" - asof hulle nog nie die waarheid ken nie?, en asof mense besluit wat is waarheid en wat nie!? Ons moet natuurlik ook onderskei tussen die wetendes en onwetendes, maar moet almal begeer om wetend te word! - nie wetend deur 'n spesifieke leermeester of 'n spesifieke kerk se leerstellings nie, maar wetend van die WAARHEID... En daarom nie vir ons leermeesters versamel wat ons in die gehoor streel of wat by die wêreld inpas nie, maar leermeesters wat gehoorsaam is aan die Heilige Gees en die waarheid soek en verkondig, sodat ons tot volwassenheid kan groei en nie rondgeslinger word deur allerhande leringe nie...
Geplaas deur Hestie Myburgh om 20:04 Geen opmerkings nie:
Verdrukking in die vlees
Die woord "Verdrukking" verwys nie net na groot tye van verdrukking waar mense wreed behandel word, gedreig word met die dood en uit hulle woonplek verjaag word nie, maar is iets wat baie mense daagliks beleef. As iemand in gebrek is of honger het, ly hy verdrukking. As hy bo sy kragte swaar het, ly hy verdrukking. As hy beroof of besteel word, of daar bedrog teen hom gepleeg word, ly hy verdrukking. 'n Kind of 'n ou mens vir wie daar nie gesorg word nie, ly verdrukking. As iemand soos 'n slaaf behandel word en die persoon sy lewe verbitter deur swaar werk, en/of hy sleg behandel word, ly hy verdrukking... "Verdrukkinge" kom somtyds deur vyande (Ps. 42:9; 43:2; 44:24), somtyds deur haters (Ps. 55:11; Matt. 24:9,21,29), maar ongelukkig somtyds, deur valse broeders! (2 Kor. 11:26; Gal. 2:4)(die wat in eiewysheid die waarheid verdraai)(Fil. 1:16; Hand. 21:27,28); of deur die vleeslikes wat uit jaloesie twis en tweedrag saai (1 Kor. 3:3; Tit 3:9; 2 Tim. 2:23; 1 Tim. 6:4; 2 Kor. 12:20); of die ongehoorsames wat in die pad staan vd regverdiges (Rom. 15:31; Hand. 23:12; 24:1-5)...
Elkeen sal eendag geoordeel word op sy dade en woorde, want BARMHARTIGHEID was nog altyd 'n saak van erns vir die Here. In die O.T. is daar verskeie voorbeelde waar God Sy volk geoordeel het wanneer (1) hulle ander verdruk, maar ook (2) wanneer hulle nie gesorg het vir die verdruktes nie! Daar was o.a. wette in plek om te verseker dat die armes nie verdruk word nie bv., die behoeftiges moes dieselfde dag hulle loon kry, en wanneer daar geoes is was daar vd oes agtergelaat vir hulle. Selfs wanneer iemand 'n gerf vergeet het op die land mag hy nie omgedraai het om dit te gaan haal nie sodat dit vir die vreemdeling, wees en weduwees kon wees (Deut. 24:14-22). Kinders vd Here word geoordeel as hulle nie omsien na die armes, wese en weduwees nie... (Ps. 12:5; Ecc. 5:8; Ps. 94:6); of onbarmhartig is teenoor die regverdiges en die behoeftiges (Amos 2:6,7; 4:1); of wanneer hulle die profete vd Here stilmaak, of die wat afgesonder is vir diens aan die Here, bedrieg (Amos 2:12)... Die rykes was ook geoordeel (Amos 6) wanneer hulle nalaat om goed te doen.
Skirftuurlik beteken "om barmhartig te wees" o.a. "om op die armes se versoek ag te gee", "die weduwee in verdrukking te help" (Job 31:16), "brood te deel met die wese", "klere te gee vir die behoeftiges" (Job 31:17-22), ...ens. In die eerste Christelike gemeentes is daar baie klem gelê op hierdie dinge - selfs voedsel en alles wat hulle besit het was verdeel onder mekaar volgens wat elkeen nodig gehad het (Hand. 2:44-47), en nie een het gesê dat iets van sy besittings sy eie was nie, maar hulle het alles in gemeenskap gehad (Hand. 4:32). Heelwat ander versoeke is aan die gemeentes gemaak t.o.v. barmhartigheid, o.a. was daar van kinders en kleinkinders verwag om eerbied te betoon aan hulle ouers en aan hulle vergelding te doen, bv. die weduwees te versorg" - en dit was terloops eerste die plig van kinders, daarna die plig vd die kerk (as daar nie kinders was wat kon sorg nie)...(1 Tim. 5:4;Hand. 6:1-3). Daar is ook van die rykes verwag om ryk te wees in goeie werke, vrygewig en mededeelsaam (1 Tim. 6:17,18). Lidmate is bemoedig om eerder vergenoeg te wees wanneer hulle voedsel en klere het, en om nie te begeer om ryk te word nie want so het baie afgedwaal vd geloof (1 Tim. 6:8-10) - natuurlik nie bedoel dat dit 'n sonde is om op te gaar of ryk te word nie, maar dit gaan oor die konteks waarin dit geskied; bv. in die verkeerde konteks is dit wel verkeerd om op te gaar! Waar "opgaar" of "ryk word" geskied met die doel van barmhartigheid, bv. waar iemand dit doen "met die doel om hom oor die armes te ontferm", of vir behoefte (opgaar), of bv. waar daar "vir die kinders vir nood opgegaar word"... (Spr. 28:8; Gen. 41:33-36; 2 Kor. 12:14), is dit nie verkeerd nie. Waar dit egter iemand se doel is om homself te verryk, en die lewe vir hom gaan oor wat hy bymekaarmaak en hy verstik word deur die genietinge en sorge vd lewe (bv. gelykenis ryk man- Luk. 12; of 3de groep in gelykenis vd saaier; ens.), is sy hart verkeerd en is hy besig om dit (geld, besittings, ens.) wat die Here aan hom toevertrou verkeerd te gebruik (hy soek m.a.w. wereldse rykdom, nie rykdom in die Here nie). Ons begeerte moet liewer wees om ons lewens te verloor en ryk te word in die Here as om ons lewens te wen en ryk te word in besittings en geld.
Christus het ook in sy leringe getoon hoe belangrik barmhartigheid is en het selfs geleer dat wanneer iemand 'n feesmaal hou, hy liewer "armes" moet nooi as vriende!, of die nooi wat nie vir hulleself kan sorg nie bv. miskien 'n blinde of kreupele (Luk. 14:12-14). "Barmharthigheid" sal die bepalende faktor wees waarop die skape eendag van die bokke geskei sal word (Matt. 25). Uit Jesus se woorde in Luk. 16 kan ons leer dat niks aan onsself behoort nie! - die enigste manier hoe God vir jou jou eie gaan gee, is as jy bewys dat jy getrou was in dit wat Hy nou aan jou toevertrou... (Luk 16:11)(https://warechristenedagstukkies.blogspot.com/2017/08/wat-doen-jy-met-die-besittings-wat-die.html). In Luk. 12:33 het Jesus die volgende beveel: "Verkoop julle besittings en gee aalmoese; maak vir julle beurse wat nie oud word nie...". En Hy't verder verduidelik dat deur dit te doen iemand 'n skat in die hemel verkry. M.a.w., om barmhartigheid te bewys kan jou ryk maak!, want die manier om ryk word in die Here, is nie deur om te ontvang nie, maar deur "te gee" (jou lewe aflê). Die wat nou laaste is, sal eendag eerste wees... en die wat nou hulle lewe verloor, sal dit eendag wen... (http://warechristene.blogspot.co.nz/2017/09/wat-dit-beteken-om-ryk-te-wees-in-god.html).
------------------------------------------------------------------------------------------------------------ In Jak. 1:27 word iemand se godsdiens vgl. met 'n "rein en onbesmette" godsdiens sou hy seker maak dat hy nie die barmhartigheid nalaat nie... In die betrokke skrif (en in konteks) verwys dit hier na die omsien van die wees en weduwees wat verdrukking ly... Barmhartigheid begin by jou eie huis (1 Tim. 5:8). Die eerste kerke was gedurig ingelig oor die belangrikheid van om vir jou huisgesin, familie (sowel geestelike familie en naaste) te sorg. Natuurlik behoort die Christen ook aan 'n Christelike familie, die "liggaam van Christus", maar elke Christen is eerstens verantwoordelik is vir sy eie familie (1 Tim. 3:5) - dan vir die geestelike familie (- en dan ook vir die naaste). Ons is veronderstel om te deel wat ons het of kan gee (al is ons self arm)(Spr. 28:3). Barmhartigheid het min te doen met rykdom en gaan nie oor "hoeveel" iemand gee nie, maar gaan oor hoe iemand dit aanwend wat die Here aan hom toevertrou (Mark. 12:41-44) - hetsy besittings, geld, krag, werke...of wat ookal. Alles behoort aan die Here. Die manier hoe ons nou werk met dit wat die Here aan ons toevertrou sal bepaal wat ons eendag erf. Wat nodig is is bereidwilligheid, want elkeen gee volgens wat hy besit - die Here verwag nie van ons om te gee "wat ons nie besit nie"! - m.a.w., daar word nie van ons verwag om onsself in skuld sit met die doel om iemand wat in verdrukking verkeer te help (en sodoende ons eie verdrukking veroorsaak) nie (2 Kor. 8:12-14). Elkeen moet gee soos wat hy hom in sy hart voorneem, nie met droefheid of uit dwang nie, maar met 'n blymoedige hart... (2 Kor. 9:7).
Die wat die woord bedien ly baiemaal verdrukking, en word somtyds stilgemaak, sleg behandel, ly honger, of selfs met die dood gedreig ... Die dissispels moes ook deur baie sulke verdrukkinge gaan - o.a. het Paulus melding gemaak van hoe hy 5 maal met houe geslaan is, 3 maal met stokke, een maal gestenig, 3 maal skipbreuk gely (en het 'n nag en dag op die diepwater deurgebring)(2 Kor. 11:24-26). Hy het dikwels slapelose nagte gehad terwyl hy honger en dors was (dikwels sonder ete), en sonder bedekking (koud)(v.27). Hy was in gevare op vele plekke, nl. riviere, in die stad, in die woestyn, op see... asook in gevaar onder mense van sy eie volk, rowers, heidene, en valse broeders (v.26)... Ja, en Paulus was inderdaad 'n kind van God, is gewederbaar, het genade ontvang...!, maar die rede waarom hy hierdie verdrukkinge in die vlees verdruur het is omdat hy 'n slaaf was vir Christus. Die feit dat Paulus genade vd Here ontvang het, beteken nie dat die Here hom gaan beskerm van verdrukking (soos sommige vandag leer) nie, want enige iemand wat DIEN ervaar 'n tipe van "verdrukking in die vlees" omdat hy soos 'n "slaaf" is van die een vir wie hy dien (en moet dus besorg wees om daardie persoon te dien)(1 Kor. 7:28; 2 Tim. 2:4). Om 'n kind vd Here te wees, vrywaar jou nie van verdrukking nie; inteendeel, as iemand RYK wil WORD IN DIE HERE, moet hy bereid wees om sy lewe vir die Here af te lê (- dit is immers deels wat dit beteken "om ryk te word in die Here"!). Die een wat "dien" moet bereid wees om verdrukking te ly ter wille van sy heer se besittings, kinders, woord, naam ens., sodat wanneer die vyand opdaag hy dit wat aan sy heer behoort, kan beskerm (asof dit sy eie is)!
Die "getroue" dienskneg/slaaf word gekenmerk deur sy regverdigheid en gehoorsaamheid. Hy is bv. regverdig in hoe hy dit wat sy heer aan hom toevertrou, gebruik (bv. "is barmhartig")- en is gehoorsaam en doen alles wat sy heer hom beveel om te doen. Hierdie is ware kwaliteite van die een wat "DIEN". Dus, natuurlik ervaar die slaaf verdrukking in die vlees... - want hy "dien"! (want die slaaf dien die een deur wie hy OORWIN is - 2Pe 2:19). Christene verduur verdrukking in die vlees omdat hulle slawe is vir Christus - omdat hulle Hom DIEN (1 Kor. 7:20-23). (2Ti 2:3 - "Ly dan verdrukking soos ‘n goeie krygsman van Jesus Christus"). Hulle beskerm hulle Heer se besittings, Sy kinders, Sy woord, Sy Naam (en is dus bereid om te ly ter wille van hulle Heer), maar is ook regverdig in die gebruik van dit (geld, besittings, werke, krag ens.) wat Hy aan hulle toevertrou.
Die getroue slaaf se definisie van geseëndheid is anders as die van die ontroue slaaf, want die getroue slaaf is vergenoeg met wat hy het en kry. Hy weet goed dat alles eintlik aan sy heer behoort (nie aan homself nie). Die ontroue slaaf is egter selfsugtig en het nie dieselfde respek vir sy heer se besittings, kinders, woord en naam nie, en wil liewer "heer" wees as "dienaar". Hy is nie bereid om verdrukking in die vlees te ervaar ter wille van sy heer of iemand anders nie, want hy dink net aan homself. Die manier hoe die ontroue slaaf geseëndheid, geluk en rykdom beskryf is heelwat anders as die een wat dien, want vir die ontroue slaaf gaan dit oor "beter wees, meer kry, eer, status, voorspoed, geliefd"... Die ontroue slaaf se doel is om homself te verryk in plaas van om ryk te word by sy heer (bv. wil liewer sy lewe wen i.p.v. verloor). L.w. dat dit HIERDIE DINGE is soos wêreldse voorspoed, of "om eerste en beste te wees, of om meer te hê as ander", wat gewoonlik veroorsaak dat mense onbarmhartig is en ander verdruk! (bv. roof, verkleineer, verarm, inloop, onregverdig behandel). Dit is die dinge "wat by mense hoog geag word" wat gewoonlik verdrukking veroorsaak (en is terloops 'n gruwel voor God)(Luk. 16:15). Dit is duidelik dat die rede waarom die ontroue slaaf ongehoorsaam is en verkeerd werk met dit wat aan hom toevertrou word, is omdat hy verkeerd "sien en dink". Hy het nodig om hom te BEKEER van hierdie manier van "sien" (Openb. 3:18)(hy moet hom bekeer van sy eiewysheid, trots, hoogmoedigheid, verwaandheid, opgeblasenheid)...
Geplaas deur Hestie Myburgh om 16:46 Geen opmerkings nie:
Etikette: barmhartig wees, barmhartigheid, dien, getroue slaaf, lewe verloor, ly verdrukking, onbarmhartiges, ontroue slaaf, ryk word in die Here, verdrukking in die vlees
Donderdag 19 Julie 2018
Onderskei tussen wat is HEILIG en wat nie
Die woord "HEILIG" word veral gebruik in geval waar iets/iemand afgesonder word (soos vir 'n spesifieke doel) https://warechristene.blogspot.com/2016/06/heilig-1.html. Alhoewel "om skoon te wees" in meeste opsigte 'n voorwaarde is voordat iemand of iets geHEILIG kan word, of in sekere gevalle in wese wel daarna kan verwys, is dit nie altyd die geval nie. Daar is bv. gevalle waar mense "geheilig" word maar nie skoon/rein is nie!, bv. die ongelowige wat met 'n gelowige getroud is... Ons moet dus gaan kyk na die betekenis van die woord "heilig" in verskillende kontekste.
In hierdie dagstukkie kyk ons veral na die konteks van "heilig" as "afgesonder".
-Christene is bv. afgesonder (geheilig) om 'n volk en priesters te wees vir God - en sal deel hê aan die eerste opstanding, en die wat deel in hierdie opstanding is "geheilig" (afgesonder) vir die ewige lewe! (Openb. 20:6)(1 Thess. 5:23; Ef. 1:4).
- Jesus Christus is "geheilig" (afgesonder) as ewige hoëpriester, en het Homself afgesonder (is geheilig) vir Sy kinders, sodat hulle ook in die waarheid GEHEILIG kan wees (m.a.w., "ons is afgesonder vir die WAARHEID")(Joh. 17:17-19). In hierdie vb.e sien ons dus dat die woord "heilig" veral verwys na hoe Jesus en Sy kinders AFGESONDER is, en "waarvoor" afgesonder. Ons hoef bv. nie 'n aardse priester meer op te soek om vir ons in te tree en 'n offer vir ons sonde te bring nie, want die Vader het Sy Seun afgesonder (Hy is geheilig) vir hierdie taak (het Homself vir ons geoffer en tree heeltyd vir ons in). Jesus Christus het Sy volk deur Sy eie bloed GEHEILIG (hulle skoongewas en afgesonder...)(Hebr. 13:11,12; Kol. 1:22; Ef. 5:26,27). Net soos Hyself afgesonder (geheilig) is in spesifieke dinge, het hy ons ook afgesonder ("heilig soos Hy heilig is")(Hebr. 2:11; Rom. 11:16; Jud 1:1; Joh. 10:36; 17; Luk. 10:3; 20:13)...
Die Naam van Jesus Christus is vir elke Christen HEILIG want Sy Naam is afgesonder ("geheilig") as die enigste Naam deur wie iemand die ewige lewe kan verkry; en Sy Naam is afgesonder as die Naam (die Een) op wie ons hoop en vertrou, en na wie ons luister... Wanneer iemand Jesus Christus se naam "heilig", dan beteken dit dat so 'n persoon kies om Jesus se Naam af te sonder (as die Naam op wie hy hoop en vertrou en na wie hy luister). Maar as iemand afgode aanbid, dan is Jesus Christus se Naam nie vir hom afgesonder nie. Sou 'n Christen op so 'n manier geestelik hoereer (ook afgode aanbid en nie Jesus se Naam heilig nie), dan is hy besig om die Naam van die Here te ONTHEILIG (m.a.w. die Here se Naam is nie meer vir hom afgesonder as die enigste Naam nie)(http://warechristenedagstukkies.blogspot.com/2016/09/laat-u-naam-geheilig-word.html).
Ons moet onderskei tussen wat is heilig en wat nie (Lev. 10:10). Bv., in die O.T. was die Hebreeuse volk spesifiek GEHEILIG (afgesonder onder die nasies vd aarde) as die "volk van God", maar in die N.T. word enige iemand uit enige volk, taal of nasie wat GLO in Jesus Christus, GEHEILIG (afgesonder) as deel van God se volk. Iemand kan bv. nie "glo wat hy wil" en steeds verwag om deel te wees van die heiliges nie. In die O.T. was die heiliges die kinders van Abraham, Isak, Jakob... In die N.T. is die heiliges "die Christene" (die wat GLO IN JESUS CHRISTUS - nie "glo wat hulle wil nie"!)(en hulle word "geestelik kinders van Abraham"). Spesieke voorwaardes of reëls geld vir wanneer iemand "geheilig" word, en in hierdie geval is geloof in Jesus Christus (geloof in die ewige hoëpriester) die voorwaarde!
In die O.T. was die wet van Moses "geheilig" (afgesonder) vir die volk van God; in die N.T. het Hy Sy Gees (die HEILIGE Gees) afgesonder vir Sy volk (en die Gees skryf Sy wette op hulle harte)(Rom. 8:2; 7:2-4). Alle dinge word nie gesien as "heilig" nie. Wanneer die Skrif verwys na wat is "heilig", gaan dit veral oor wat die Here sien as heilig of "as heilig" verklaar. Hy besluit wat is HEILIG (wat wil Hy afsonder) en wat nie (dit is nie ons wat daaroor besluit nie). In die N.T. is die tempelgebou bv. nie geheilig (afgesonder) as die plek waar God teenwoordig is en met die mens ontmoet (soos in die O.T.) nie, maar die Christen se liggaam word hiervoor "geheilig" (liggaam is die tempel vd Heilige Gees). Dit beteken natuurlik nie dat die Here nie 'n gebou meer kan gebruik om daar met mense te ontmoet nie; en inteendeel word 'n kerkgebou deur Christene "geheilig" (afgesonder) vir die doel van byeenkomste, en Christene word ook in geheel gesien as 'n "liggaam" (wat bymekaarkom), en dus die Gees in hulle (die gebou se) midde... Maar die Here is nie teenwoordig in enige "kerk"gebou nie! 'n Afgodstempel is bv. afgesonder (in daardie opsig deur daardie mense "geheilig") vir afgodsaanbidding, maar dit is nie vir die Christen heilig nie, en God is nie daar teenwoordig nie omdat die wat daar aanbid nie die Gees van God het nie! Dit wat vir mense "heilig" is, is nie noodwendig HEILIG nie - bv., somtyds word daar na hierdie afgodstempels verwys as "heilig", maar dan omdat die mens dit sien as "heilig" - nie iets wat deur God as heilig verklaar is nie! Dit is dus slegs 'n gebou waar Christene bymekaarkom (in wie die Heilige Gees is) wat gesien kan word as "heilig" (omdat hulle daar bymekaarkom)(https://warechristene.blogspot.com/2012/12/die-tempel-van-god.html).
Ons verstaan nie altyd hoe Christene "heiliges" genoem kan word nie want Christene is nie altyd rein nie, maar die woord "heilig" verwys nie noodwendig na die of dit wat rein is nie, maar verwys ook na "wat is afgesonder", en "waarvoor" iets of iemand afgesonder is. Ons het reeds bo gekyk na waarin Christene geheilig is (m.a.w. waarvoor hulle afgesonder is, bv. vir die waarheid, vir Christus, ens.) en verstaan dus hoe hulle "heiliges" genoem kan word in sekere skrifte (Kol. 3:12; 1:26; Fil. 1:1; 4:21,22; Ef. 3:8,18; 4:12 ens.). Wat ook belangrik is om in gedagte te hou wanneer ons praat oor heiligheid, is watter invloed die feit dat ons geheilig is, op ons lewens het!
- As iemand afgesonder is vir die waarheid, kan hy bv. nie glo wat hy wil nie, maar moet glo in die Here se woord en die waarheid wat Jesus Christus gebring het. Vir 'n Christen is 'n "ander evangelie" of "valse leerstellings" onrein, en die wat daarop ag gee kan daardeur besoedel word.
- As iemand afgesonder is vir die Here Jesus, kan hy nie doen wat hy wil nie, maar moet dan gehoorsaam wees aan die Here Jesus Christus. Dit word m.a.w. van Christene (as afgesonderdes) verwag om hulle eie lewenswandel te "heilig" (om dit vir die Here af te sonder), want hulle lewens behoort nie aan hulleself nie! Christene is nie veronderstel om hulle lewens in te rig volgens die begeerlikhede wat tevore in hulle onwetendheid bestaan het nie (1 Pet. 1:14), maar moet hulle "HEILIG gedra" WANT HULLE IS die "HEILIGES" (1 Thess. 2:10; 1 Pet. 1:15,16; 2 Tim. 2:19,21).
- As iemand afgesonder is om die Heilige Gees te ontvang (kom m.a.w. dan "onder die genade"), mag hy nie in eiewysheid meer optree nie, maar moet die Here raadpleeg, en gehoorsaam wees aan die Gees van waarheid, want as "afgesonderde" is hy nou "onder die Gees, nie onder die wet nie". Christene moet verstaan dat om "onder die Here se genade te wees" juis daaroor gaan dat hulle AFGESONDER IS vir Hom (is GEHEILIG) - hulle het die ou mens afgelê en kan dus nie meer soos die ou mens leef nie, maar leef nou vir die Here (Rom. 6:1-15).
Iets wat onrein is, moet vermy word deur die een wat afgesonder is, want as hy dit nie doen nie kan hy daardeur onrein word... Hierdie feit is nie net 'n O.T. feit nie maar is steeds van toepassing in die N.T. (2Kor. 6:17,18...) - as afgesonderdes moet ons weet wat is vir ons rein, en wat nie! - ons moet weet watter voedsels vir ons heilig is, watter wette, seremonies ens. Hier moet ons onderskei tussen wat is heilig (rein) en wat is onheilig (onrein), want iets wat in die O.T. onrein was is nie noodwendig in die nuwe ook onrein nie; alhoewel dit nooit gesê kan word van "sondes" nie. Baie kerke val in hierdie strik vandag, waar hulle nie onderskei tussen WETTE en SONDE nie. Wette kan anders vervul word in verskillende bedelings, maar nie "sonde" nie! Sonde bly altyd verkeerd en kan nie in die O.T. verkeerd gewees het en in die nuwe ewe skielik reg nie. Geen Christelike kerk het die mag om "sonde" rein te verklaar nie. Om te lieg is bv. 'n sonde en sal en mag nooit rein verklaar word in enige bedeling nie; maar wette soos watter diere gesien is as onrein diere in die O.T. is iets anders... Natuurlik moet daar ook onderskei word tussen MENSGEMAAKTE WETTE en GOD SE WETTE, maar wat ons moet verstaan van God se wette is dat Hy die Een is wat besluit watter wette GEHEILIG (afgesonder) word in watter bedeling of testament. Hierdie wette word nie altyd dieselfde hanteer in verskillende bedelings nie, want dit gaan oor wat God rein maak. Die eerste mense op aarde mag bv. nie vleis geëet het nie (dit was nie vir hulle geheilig nie)(Gen. 1:29), maar vanaf Gen. 9 is hulle toegelaat om vleis te eet (geheilig, alhoewel net sekere diere). Hier kan ons sien dat "wat God rein maak", mag ons nie onheilig ag nie (Hand. 10:15; 11:9). Dit is m.a.w. verkeerd om Christene onder 'n wet te plaas waarin hulle verbied word om vleis te eet (want God het dit rein gemaak en ons mag dit dan nie onheilig ag nie); alhoewel elkeen die reg het om te besluit of hy vleis wil eet of nie, en natuurlik moet ons mekaar hierin respekteer (http://warechristenedagstukkies.blogspot.com/2016/11/die-eet-van-rein-en-onrein-diere.html)...
Baiemaal oordeel ons verkeerd omdat ons nie weet wat is rein en wat is onrein nie. In die O.T. is ook heelwat dinge gesien as onrein vir die volk van God, maar wat presies in die N.T. is vir die Christen onrein? Ons moet weet watter dinge dit is wat nie toelaatbaar is nie, want die Christen is GEHEILIG (afgesonder) vir die Here en kan nie doen wat hy wil nie. In 2 Kor. 6:14 word Christene bv. verbied om in dieselfde juk te trek met ongelowiges (in die sin van "ongeregtigheid", "die eet van afgodsoffers" ens.)(2 Tim. 2:18,19). Sekere maniere van "bou" is ook ONREIN vir die Christen (1 Kor. 3), bv. "sonde teen liggaam"; "vleeslike wysheid"; "valse leerstellings of leerstellings wat iemand in die gehoor streel-bv. begeerte na fabels en leuens i.p.v. begeerte na die waarheid, ens.)(2 Tim. 4:3,4; 2 Pet. 2:18; 2 Pet. 3:3; Jud 1:16,18). Alle sondes is vir die Christen onrein en moet bely word (en moet hom daarvan bekeer), bv.egbreuk, hoerery, moord, diewery, boosheid, bedrog, losbandigheid, lastering, hoogmoed, dwaasheid, haat broeder, kwaadspreek ens. Vele "begeertes" en "gedagtes" wat in die Skrif genoem word is ook "onrein" vir die Christen, bv. slegte gedagtes, hebsug, afguns en jaloesie, naywerig, begeerte na onwettige vleeslike gemeenskap, naaste se goed begeer, begeerte na geld, slegte dinge begeer, begeerlikhede vd jonkheid, ens. (Mar 7:20-23; Jak. 1:14,15; Jak. 4; 2 Tim. 2:16-23; Ps. 119:19).
MAAR ander begeertes is wel vir die Christen REIN ! - soos 'n "verlange na die Here se woord, Sy koninkryk, Sy dinge"; "hoop op toekomstige opstanding"; begeerte na 'n "amp met die doel om ander gelowiges te dien"; begeerte na "vleeslike gemeenskap spesifiek in die huwelik"; begeerte na "alledaagse behoeftes" en so aan...(https://warechristene.blogspot.com/2017/10/begeer.html). Die Here maak die reëls, nie ons nie, en as geheiligdes moet ons WEET wat is vir ons rein en wat nie. In meeste gevalle is voedsel (hetsy gesien as rein of onrein diere in die O.T.) wat met danksegging ontvang word, vir ons REIN wanneer dit "geheilig word deur die gebed"(1 Tim. 4:4,5; Mark. 6:18,19; Hand. 11:9; Rom. 14:14...). Maar daar is ook bepaalde ander rëels rondom voedsel, soos in die eet van afgodsoffers; ons mag nie bloed eet nie, ens...
Geplaas deur Hestie Myburgh om 19:10 Geen opmerkings nie:
Etikette: afgesonder, Christene, Christene geheilig, geheilig in waarheid, geheilig. ontheilig, Heilig, Heilige Gees, Jesus geheilig, onder genade, onrein, rein, wette
Geplaas deur Hestie Myburgh om 18:46 Geen opmerkings nie: