Europese kolonisasie van die Amerikas - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Europese kolonisering van die Amerikas was die proses waardeur Europese setlaars die streke van Noord-, Sentraal-, Suid -Amerika en die eilande van die Karibiese Eilande bevolk het. Dit word ook erken as die direkte oorsaak dat die kulture van die verskillende inheemse mense in die streke vervang en dikwels uitgeroei word.
Die kolonisasieproses het redelik vinnig ontwikkel tussen 1492-1620, terwyl ander in ongeveer c. 1620 - c. 1720, en nog ander daarna tot in die vroeë 20ste eeu. Namate meer Europeërs aangekom het, was meer grond deur hulle nodig, wat die inheemse Amerikaners geleidelik op voorbehoude gedwing het namate die immigrante hul nedersettings vergroot.
Die eerste Europese gemeenskap in Noord -Amerika is gestig c. 980 - c. 1030 deur die Noorse Viking Leif Erikson (omstreeks 970 - ongeveer 980) in Newfoundland op die terrein wat vandag bekend staan ​​as L'Anse aux Meadows. Hierdie skikking was egter tydelik, en die Noorse het na 'n bietjie meer as 'n jaar teruggegaan na Groenland, en dit het geen verdere ekspedisies na die plek geïnspireer nie. Alhoewel daar Noorse artefakte langs die ooskus van Noord -Amerika gevind is - wat verdere verkennings voorstel - is dit nie bewys as 'n bewys van 'n wydverspreide Noorse teenwoordigheid in die Amerikas nie.
Europese kolonisasie van die streek word dus genoem deur Christopher Columbus (l. 1451-1506) wie se reise na Wes-Indië, Sentraal- en Suid-Amerika en ander eilande van die Karibiese Eilande tussen 1492-1504 die sogenaamde New World bekend gestel het Europese belange. Columbus het nie probeer om die Amerikas te ontdek nie, maar was op soek na 'n nuwe seevaart na Asië na die sluiting van die handelsroetes oor die land (bekend as die Silk Road) deur die Ottomaanse Ryk in 1453; 'n geleentheid wat die sogenaamde Age of Discovery geloods het. Columbus, wat na Spanje vaar, het die weg gebaan vir Spaanse koloniste om hulle te vestig in die streek wat hy verken het, wat later tot die Spaanse verowering van Sentraal- en Suid -Amerika gedurende die 16de eeu sou lei.
Die streek van die hedendaagse Brasilië is in 1500 deur Portugal opgeëis deur die Portugese aristokraat en seevaarder Pedro Álvares Cabral (l. 1468-omstreeks 1520), terwyl dele van die huidige Kanada vir Frankryk geëis is nadat dit deur die Florentynse seeman en ontdekkingsreisiger Giovanni da Verrazzano (l. 1485-1528, wat die hele oostelike kus van Noord-Amerika in kaart gebring het) in 1524, wat gelei het tot die vestiging van die kolonie Nieu-Frankryk in 1534.
Die Nederlandse Republiek van Nederland het die kolonie Nieu-Nederland in Noord-Amerika (die huidige deelstaat Connecticut, Delaware, New Jersey, New York en omstreke) in Noord-Amerika gestig, en Swede het hul eie, New Sweden, gestig , in 'n deel van die hedendaagse Delaware teen 1638. Ander lande soos Rusland, Duitsland en Skotland het ook probeer om hulself in die Nuwe Wêreld te vestig sonder sukses.
Onder die belangrikste plante wat die inheemse mense aan die koloniste van Noord -Amerika bekend gestel het, was tabak.
Die rykdom wat Spanje uit hul kolonies verkry het en die verslawing en verkoop van inheemse mense het Engeland aangemoedig om hul eie teenwoordigheid in die Nuwe Wêreld te vestig. Die eerste twee kolonies - Popham en Roanoke Colony - het misluk, maar die derde, Jamestown, wat in 1607 in Virginia gestig is, het daarin geslaag. Die kolonie Plymouth het gevolg, gestig in 1620 in Massachusetts en daarna is die basiese streke van Europese beheer in die Amerikas, ondanks periodieke konflikte, tot die Franse en Indiese oorlog (1754-1763) tot stand gebring, wat gelei het tot beduidende hervorming en Engels beheer van die hele oostelike kus van die hedendaagse Verenigde State.
Die kolonisasie word erken as die aanvang van die Columbian Exchange, 'n hedendaagse term wat in 1972 deur die historikus Alfred W. Crosby, jr. van die Universiteit van Texas in Austin, met verwysing na die kruiskulturele oordrag van diere, gewasse, siektes, tegnologie, kulturele waardes en menslike bevolkings tussen Amerika, Wes-Afrika en Europa.
Onder die belangrikste plante wat die inheemse bevolking aan die koloniste van Noord-Amerika voorgestel het, was tabak, wat, omdat dit arbeidsintensief was en aansienlike bewerkbare grond nodig gehad het, vyandelikhede tussen die Europeërs en inboorlinge tot gevolg gehad het namate meer en meer grond ingeneem is, ontbossing as grond skoongemaak is, en die institusionalisering van slawerny deur c. 1640, wat reeds deur die Spanjaarde in Sentraal- en Suid -Amerika gestig is as deel van die feodale encomienda stelsel van dwangarbeid.
Die geskiedenis van die verowering en kolonisering van die Amerikas is later deur die oorwinnaars geskryf, wat hul pogings in 'n edel lig werp in die belang van verkenning, beskawing en bekering van die inheemse bevolking tot die Christendom. In die moderne era is hierdie vertelling uitgedaag en inisiatiewe voorgestel om die kulturele verliese en menseregteskendings van die inheemse Amerikaners en Wes -Afrikaners deur die Europese koloniseerders te erken, maar tot dusver het daar niks beduidends gekom nie.
Columbus, Portugal en die Spaanse verowering
Die handel tussen Europa en Asië het sedert 130 vC plaasgevind toe die Han -dinastie van China (202 vC - 220 nC) die roetes oopgemaak het wat in die moderne tyd as die sypad bekend gestaan ​​het. Alhoewel daar deur die jare twis was oor hierdie roetes, en verskillende monargieë of stamme hulle geheel of gedeeltelik beheer geneem het, het hulle oop gebly en het goedere heen en weer daarheen gereis tot die val van die Bisantynse Ryk na die Ottomane in 1453 ; daarna het die Ottomaanse Ryk die Sypad na die Weste gesluit.
Europeërs het egter gewoond geraak aan die items uit Asië, en daarom het hulle na ander roetes na die Ooste begin soek. Columbus het geglo dat hy 'n nuwe deurgang kon vind deur weswaarts te vaar en het befondsing ontvang vir sy ekspedisie deur Ferdinand II en Isabella I van Spanje, op sy eerste reis in 1492. Columbus beland in die Bahamas, en glo die eerste eiland wat hy vir Spanje beweer het. deel uitmaak van 'n ketting net voor die kus van China. Sy volgende drie reise sal pogings insluit om 'n seegang te vind in die gebied wat na Asië lei, maar na sy eerste reis was Spanje net so geïnteresseerd in kolonisering en uitbuiting van die Nuwe Wêreld as 'n nuwe roete na die Ooste.
Columbus en sy bemanning het die eerste reis in drie skepe onderneem; hy keer in 1493 terug aan die hoof van 17 skepe vol koloniste, soldate, priesters en groot Mastiffs om die inheemse mense te intimideer. Columbus word, volgens sy ooreenkoms met Ferdinand en Isabella, goewerneur van die nuwe kolonie en stig die encomienda stelsel waardeur Spaanse koloniste 'n aansienlike stuk grond uitgemaak het en die Inheemse Amerikaners beskerming gebied het, hoofsaaklik teen hulself, in ruil vir arbeid.
In 1500 maak Cabral aanspraak op die streek van die hedendaagse Brasilië, en 'n kolonie sou daar gestig word teen 1530. Die Portugese het nie meer ag geslaan op die inheemse bevolking van die streek as wat Columbus vroeër gehad het nie en het hulle byna onmiddellik tot slaaf gemaak. Omdat hulle gevind het dat die mense geen immuniteit teen Europese siektes het nie en dat hulle vinnig gesterf het en dat dit nie asof hulle harde hande -arbeid sou kon verduur nie, het hulle slawe uit Wes -Afrika ingevoer. Teen hierdie tyd (ongeveer 1540), tussen Columbus se pogings en Cabral's, was ongeveer 90% van die inheemse bevolking dood.
Columbus het Ferdinand en Isabella 'n rykdom goud uit die nuwe wêreld belowe wat hy nie afgelewer het nie, en daarom is ander gestuur om dit te vind. Hernán Cortés (l. 1485-1547) is een van die berugste hiervan, en verower die Asteke-ryk van Mexiko tussen 1519-1521 en stuur sy bevelvoerder Pedro de Alvarado (l. 1485-1541) om die Maya in 1523 in die noorde te onderwerp. ; 'n missie wat die vroeëre conquistador Cordoba nie kon uitvoer nie en wat eers in 1697 voltooi sou word toe die conquistador Martín de Ursúa (l. 1653-1715) die laaste van die Maya-verset verpletter het.
Die verowering het elders en in alle rigtings voortgegaan as deel van die voortdurende Europese soeke na goud, wat uiteindelik Spaanse aansprake uit die huidige suidwestelike streke van die Verenigde State deur middel van Sentraal- en Suid-Amerika gevestig het. In die huidige hedendaagse Venezuela, Francisco Pizarro (l. 1476-1541), verower die Inka in 1532 en die laaste van hul weerstand word teen 1572 verpletter. , Het Spaanse koloniste hulself op hul grond gevestig.
Frankryk en Nederland
Cartier noem die nuwe gebied Kanada uit 'n Iroquois -woord (Kanata) vir 'dorp'.
Die kolonie New France is in die hedendaagse Kanada gestig deur die Franse ontdekkingsreisiger Jacques Cartier (l. 1491-1557) in 1534. Frankryk sou ook grondbesit opeis in die streke van die huidige Suid-Amerika, die Karibiese Eilande, die deelstaat Louisiana, en elders. Cartier se missie was, net soos Columbus, om deur 'n seevaart na Asië te gaan en met goud terug te keer na Frankryk.
Op sy eerste reis het hy en sy bemanning twee van die seuns van 'n Iroquois -kaptein, Donnacona, ontvoer. Hy keer in 1535 terug met drie skepe, die twee seuns (wat toegelaat is om deur hul pa geneem te word in ruil vir verskillende goedere), en planne vir skikking wat ten volle geïmplementeer is op sy derde reis in 1541. Hy noem die nuwe gebied Kanada uit 'n Iroquois -woord (Kanata) vir "dorp".
Hy was seker, gegrond op wat hy gedink het Donnacona gesê het, dat Kanada 'n land was wat vol goud was, en dat hy dit aan die Franse owerhede rapporteer (en uiteindelik ontvoering van Donnacona, sodat hy dit self kon vertel), verseker dat meer koloniste en winsmakers in die die streek na 1542. Die Franse was nie geïnteresseerd in die verslawing van die inheemse bevolking nie, aangesien hulle teen hierdie tyd reeds geleer het dat hulle nie goeie slawe maak nie en dit winsgewender vind om die inboorlinge vir hulle te laat werk by die verskaffing van dierebont en ander goedere. in Europa verkoop.
Die Nederlanders sou ook aanspraak maak op dele van die laer Kanada, sowel as die hedendaagse streek van die Hudsonriviervallei in die staat New York, deur die pogings van die Nederlandse Oos-Indiese Kompanjie wat, net soos die ander, 'n weg na Asië (hierdie ontwykende roete, wat nooit gevind is nie omdat dit nie bestaan ​​het nie, staan ​​bekend as die Noordwes -gang) en het Noord -Amerika langs die pad gekoloniseer. Die ontdekkingsreisiger Henry Hudson (Hendrick Hudson, l. 1565-1611) het die streke in 1609 vir die Oos-Indiese Kompanjie in kaart gebring en geëis, en kolonies sou teen 1614 gestig word, met New Amsterdam (Manhattan) in 1624.
Vroeë Engelse kolonies
Engeland, beïndruk deur die rykdom wat Spanje uit die nuwe wêreld kon verkry, het dit oorweeg om hul eie kolonies daar te vestig, maar het dit eerstens makliker gevind om privaatmanne (deur die staat geborgde seerowers) te laat keer dat Spaanse vaartuie terugkeer uit Amerika en hul vrag beslag lê, onder hulle Sir Francis Drake (l. 1540-1596), by die Spanjaarde bekend as "die draak" vanweë die gewelddadige aanvalle op nedersettings in Panama en voortdurende aanvalle op hul skepe.
Die Engelse het egter besef dat dit doeltreffender en doeltreffender sou wees om skepe teen die Spanjaarde vanaf die kus van Amerika te lanseer as hulle eie, en daarom het koningin Elizabeth I van Engeland (r. 1558-1603), wat Drake se missies befonds het, het haar vriend en vertroueling sir Walter Raleigh (l. 1552-1618) die opdrag gegee om 'n ekspedisie te stuur om lande in Amerika nog onder die vlag van 'n Europese nasie te eis.
Raleigh het die kapteins Philip Amadas en Arthur Barlowe in beheer van twee skepe geplaas en hulle in 1584 (bekend as die Amadas-Barlowe-ekspedisie) gestuur om 'n geskikte plek te vind. Hulle keer later daardie jaar terug en meld aan Raleigh aan Elizabeth wat vertel dat hulle 'n oorvloedige land gevind het, gevul met vriendelike inboorlinge, wat hy Virginia genoem het ter ere van Elizabeth, die maagdelike koningin.
Die eerste nedersetting is in 1585 op Roanoke -eiland gevestig, omdat die skepe weens 'n storm nie die vasteland kon bereik nie, onder leiding van Ralph Lane († 1603). Die inheemse mense was aanvanklik vriendelik, maar toe die voorraad van die koloniste laag word en die inboorlinge moeg was om hulle te help, het Lane hul hoof aangeval en vermoor. Daarna het die koloniste, wat te min was in voedsel en in die aantal inboorlinge was, 'n rit saam met Francis Drake teruggeneem, wat verby was ná nog 'n aanval op die Spanjaarde.
'N Tweede ekspedisie is in 1587 gestuur onder 'n John White wat sy gesin saam met 117 setlaars gebring het, meestal gesinne, wat almal grond beloof is. Soos voorheen het die koloniste se kos begin opraak, maar hierdie keer was die inheemse bevolking nie so vriendelik nie, en geen hulp is aangebied nie. White het na Engeland teruggekeer vir voorraad, en weens slegte weer en ander vertragings, het hy eers in 1590 teruggekeer toe hy al die koloniste gevind het, wat Roanoke die naam gee van "die verlore kolonie".
Een van die oorsake van die vertraging wat White verhinder het om terug te keer, was die bedreiging van Spaanse skepe wat onder die richtlijn was om die privaatheid van Engelsmanne soos Drake te beëindig. Besluit om die bron van die moeilikheid aan te val, het Spanje sy hele armada bymekaargemaak - 132 skepe met 17.000 soldate en 7.000 matrose - vir 'n inval in Engeland in 1588. Hulle word ontmoet deur Drake en ander wat vlammende skepe in hul midde gestuur het en hul bote, en 'n skielike storm breek toe hul formasies; slegs die helfte van die vloot het daarin geslaag om na Spanje terug te keer.
Elizabeth I sterf in 1603, en die troon word aangeneem deur Jakobus VI van Skotland wat Jakobus I van Engeland geword het (r. 1603-1625). Met die verwydering van die Spaanse bedreiging, was nuwe planne aan die gang om die Nuwe Wêreld te koloniseer en twee ekspedisies is in 1606 geloods; die een word befonds deur die London Company (ook bekend as die Virginia Company) en die ander deur die Plymouth Company, wat albei bevele van King James I ontvang het om kolonies in verskillende streke van Noord -Amerika te vestig. Die ekspedisie van die Plymouth Company sou die Popham-kolonie in die huidige Maine-omgewing in 1607 vind, maar dit het na 'n bietjie meer as 'n jaar misluk. Die kolonie van die Virginia Company sou Jamestown word, ook gestig in 1607, wat gesukkel het, maar oorleef het om die eerste permanente Engelse kolonie in Noord -Amerika te word.
Die kolonie van Jamestown het die eerste paar jaar skaars oorleef en binne slegs 'n paar maande 80% van die bevolking verloor, hoofsaaklik omdat diegene wat die ekspedisie uitgemaak het óf hoër-klas aristokrate was wat geweier het om vir hul kos te werk, of arbeiders uit die laer klas wat geen vaardigheid in boerdery nie. Die kolonie is eers gered deur kaptein John Smith (l. 1580-1631), 'n soldaat, matroos en avonturier wat beroemd uitgespreek het "hy wat nie werk nie, mag nie eet nie" en daarin geslaag het om die oorlewendes te organiseer om vir hulself te sorg terwyl hulle ook 'n hartlike verhouding tot stand te bring met die inheemse bevolking van die Powhatan -stam, sonder wie se hulp die koloniste sou doodgehonger het.
Smith het in 1609 na Engeland teruggekeer, en die kolonie het gely onder sy afwesigheid, wat die sogenaamde honger tyd verduur het waartydens hulle tot kannibalisme oorgegaan het. 'N Skip, die Sea Venturewas op pad om hulp te verleen toe dit van koers af geblaas word en in 1609 in Bermuda verwoes het. Sonder hulp en sonder voorraad, sou die koloniste die nedersetting laat vaar en na Engeland terugkeer toe daar in 1610 skepe aankom met voorraad en die drie mans wat die lot van die kolonie sou verander: John Rolfe (l. 1585-1622, wat later met die beroemde Pocahontas sou trou, l. 1596-1617), Sir Thomas Gates (l. 1585-1622, die toekomstige goewerneur) , en Thomas West, Lord De La Warr (l. 1577-1618).
De La Warr het die wanhopige koloniste verhinder om die kolonie te verlaat en die kolonie georganiseer terwyl Gates die daaglikse administrasie behartig en Rolfe 'n nuwe saadmengsel tabak bekendstel wat volgens hom goed sou vaar in die Virginiese grond en gewild sou wees in Europa. Rolfe was korrek, en die tabakoes het die kolonie nie net gered nie, maar het ander in Engeland aangemoedig om na die Nuwe Wêreld te kom. Die oes het ongelukkig ook uitgebreide landbougrond nodig gehad vir maksimum wins en 'n latere aankoms, Sir Thomas Dale (l. 1560-1619), het die verwydering van die Powhatan-stam beplan. Gedwonge diensbaarheid het eers die nodige arbeid vir die gewas verskaf, maar toe dit problematies was, is dit uiteindelik vervang deur geïnstitusionaliseerde slawerny.
In 1619 is die House of Burgesses vir die eerste keer byeengeroep, die eerste vergadering van Engelsmanne in Noord -Amerika om wette bymekaar te maak en daar te stel. Hierdie gebeurtenis word tradisioneel erken as die vroegste uitdrukking van demokrasie in die nuwe wêreld, alhoewel dit duidelik geword het dat die inheemse Amerikaanse stamme eeue voor hierdie datum 'n demokratiese regeringsvorm beoefen het.
Die sukses van Jamestown het die stigting van die Plymouth-kolonie in 1620 aangemoedig deur die Puriteinse Separatiste onder Edward Winslow (l. 1595-1655) en William Bradford (l. 1590-1657) wat hulself gekenmerk het as pelgrims wat 'n heilig land soek waarin hulle kon vrylik aanbid. Jamestown sou uiteindelik verlaat en vergeet word, maar die kolonie van Plymouth, hoewel dit net tot 1691 sou duur, sou in die nasionale verbeelding voortleef en die beelde van dankbare pelgrims en hulpvaardige inboorlinge inspireer as die fundamentele mite van wat die Verenigde State van Amerika sou word .
Kolonisasie van die Amerikas
Hallo, en welkom by hierdie Mometrix -les oor die Europese kolonisering van die Amerikas.
Watter Europese lande het in die Amerikas gekoloniseer en wanneer? Vandag praat ons oor die Spaanse, Engelse, Franse en Nederlandse kolonisasie van die Amerikas. Voordat ons begin, is dit belangrik om te erken dat die hele Amerikas meer as duisend jaar lank gekoloniseer is voordat die Europeërs selfs aangekom het, maar vir hierdie opvoedkundige video fokus ons op wat gebeur het na die bekende/berugte aankoms van Christopher Columbus.
Eerstens, laat ons 'n vinnige tydlyn gebruik om ons te help met die res van die video:
1492 het Columbus die Bahamas, Kuba en Hispaniola vir Spanje geëis
1497, John Cabot, 'n Italianer, land in Newfoundland
1519 begin Hernan Cortes met die verowering van Mexiko
1519-1522 lei die ekspedisie van Magellan na Asië tot die eerste omseiling van die wêreld
1535 vaar Jacques Cartier deur die ooste van Kanada, langs die St. Lawrence -rivier
1539-41 reis Hernando de Soto deur die Amerikaanse suide
1540 ontdek die Spaanse die Grand Canyon en geen Europeërs besoek dit al 200 jaar nie.
1542 begin die Spaanse vestiging van die Weskus
Laat ons nou die resultate van hierdie verkennings bespreek. Vanaf die vroeë 1500's tot en met die 1800's het die Spaanse die New World vertrek met die doel om katolisisme te versprei, goud te bekom en groot plantasies vir tabak en suiker, boerderye en verowerings te bou. By hul aankoms is hulle deur Inheemse Amerikaners (sidenote: historici glo dat meer as 20 miljoen mense in Suid -Amerika gewoon het voor die Spaanse aankoms). Die Spanjaarde beskou die inheemse Amerikaners as woeste, of heidene, eerder as as mense. As gevolg hiervan behandel hulle die inboorlinge gewelddadig, dwing hulle die katolisisme op en dwing hulle tot slawerny (in 1493 het die pous basies gesê dat al die nuut ontdekte lande aan Spanje behoort, en dat hulle dit besit onder die voorwaarde dat hulle die inwoners kon bekeer) tot die Rooms -Katolisisme). Die Spaanse het hulle oorwegend gevestig in die huidige westelike helfte van Suid -Amerika, Mexiko, Florida, Texas, New Mexico, Kalifornië en ander verskillende plekke. In hierdie nedersettings moes die setlaars die wette van die Spaanse koning volg. Alle teenoorgestelde standpunte en godsdienste is gesluit en het vir die meeste mense die dood tot gevolg gehad.
Soos die Spaanse, het die Engelse omstreeks die 1500's die Amerikas begin koloniseer. Hulle het die doelwitte bereik om plantasies te bou, addisionele inkomstebronne te skep en die godsdiensvervolging in Brittanje te ontsnap. Toe hulle na Amerika kom, vestig die Engelse hulle langs die ooskus van die huidige Verenigde State, spesifiek in Virginia, Massachusetts, en later Maine, Georgia, en tot by die Mississippirivier. Hulle beweer dat die meerderheid van die ooskus die land 'Virginia' noem na koningin Elizabeth I, die 'maagdelike koningin'. Oorspronklik het die Engelse relatief vriendelike betrekkinge met die inboorlinge gehad en deelgeneem aan jag-, handel- en teelttegnieke. Na die ontwikkeling van hebsug oor gewasse en inkomste, het die Engelse verhouding met die inboorlinge vyandig geword en baie konflikte ontstaan.
Nou, vir die 1600's, en nog 'n klein tydlyn:
1604, word Acadia deur Franse pelshandelaars "gevestig"
1607 vestig die Engelse hulle in Jamestown
1620 vestig die Engelse hulle in Plymouth
1625 vestig die Nederlanders hulle in New Amsterdam (later New York City)
1626, die Engelse vestig hulle in Salem ... dit sal goed gaan
1630 vestig die Engelse hulle in Massachusetts Bay Colony, en van daar af is dit byna geheel en al klein Engelse nedersettings (behalwe vir 'n paar klein Skotse, Sweedse, Nederlandse dorpe wat opduik).
1682, is die groot uitsondering, met die Franse wat aanspraak maak op 'n groot deel van die gebied wat nou Louisiana is.
Dus, laat ons daaroor praat. In die vroeë 1600's het die Franse vertrek na wat nou beskou word as die noordoostelike dele van Noord -Amerika en die suidoostelike dele van Kanada. Die Franse het 'n paar doelwitte in gedagte: die uitbreiding van hul pels- en vishandel. As deel hiervan werk die Franse saam met sekere inboorlinge om die beste jaggebiede te bepaal en maak uitgebreide kaarte van die land wat hierdie gebiede en die soorte wild wat hulle beset, uitbeeld. Hulle kaarte het die ligging van bevers, bere, wilde kalkoene uiteengesit, en hulle het ook die liggings van groot inheemse Amerikaanse Indiese stamme in kaart gebring. Deur hierdie kaarte te skep, het die Franse die ligging van spesifieke hulpbronne geken, asook of hulle naby 'n vriend of vyand geleë was deur foto's te gebruik om die verskillende diere en stamme uit te beeld. baat.
Soos u waarskynlik afgelei het, het die Franse relatief vriendelike betrekkinge gehad met die inboorlinge in die omgewing. Hulle het mekaar met jagtaktiek, kooktaktiek en selfs ondertrouery beoefen om deel van mekaar se gesinne te word. Tog, toe die Franse kom, het hulle hul Katolieke geloof saamgebring en probeer om sommige van die inboorlinge tot hul godsdiens te bekeer.
Soos reeds genoem, het die Franse hulle gevestig in die moderne noordoostelike Verenigde State en Suidoos -Kanada, naby die Groot Mere. Kanadese nedersettings het Quebec en Montreal ingesluit. Boonop vestig die Franse hulle rondom die Mississippirivier en maak aanspraak op 'n versameling grond wat destyds Louisiana heet. Hierdie land het bestaan ​​uit die huidige Louisiana, Arkansas, Colorado, Noord- en Suid -Dakota, Missouri, Nebraska, Oklahoma, Minnesota, Kansas, Iowa, Wyoming, Montana en Idaho. Prettige feit: die hoofstad van Louisiana, New Orleans, is vernoem na koning Lodewyk XVI van Frankryk.
Soortgelyk in tydsberekening, vestiging en redenasie vir die Franse, het die Nederlanders die nuwe wêreld aangepak. In die Kanadese streek vorm hulle 'New Netherland' en in die huidige New York City, New Jersey en Philadelphia, stig die Nederlanders 'New Amsterdam'. Om so naby aan die Franse te kom, het beteken dat natuurlike opposisies gevorm sou word, en dat hulle dit wel gedoen het. Soos ek vroeër genoem het, het die Franse hulle gekies vir spesifieke stamme, soos die Iroquois -konfederasie of die Algonquiërs, om mekaar te help om oorlewing en geldelike voordele te verkry. Net so het die Nederlanders saam met die opponerende inheemse stamme gevorm, wat 'n sterker wedywering tussen die inboorlinge veroorsaak het. Die twee partye was in konstante mededinging om hulpbronne, krag en handelsroetes. 'N Belangrike doelwit was die soeke na 'n verbinding tussen Europa en Asië deur die noordwestelike gang. Ongelukkig, soos ons weet, het hierdie gedeelte nie werklik bestaan ​​nie. Die Nederlandse "New Amsterdam" is in 1664 deur Engeland ingeneem en herdoop na New York na die hertog van York.
Alhoewel dit baie inligting is, en daar is baie verskillende maniere om hierdie onderwerp te benader, help ons om na die eerste setlaars en hul doelwitte te kyk om toekomstige gebeure beter te verstaan.
Dankie dat u by ons aangesluit het in hierdie les oor die kolonisering van die Amerikas. Maak seker dat u hierdie video 'like' en 'inteken' op ons kanaal om meer daarvan te hou. Gaan voort en koloniseer die dieptes van jou gedagtes!
1. Vooraf kontak met voedsel en die voorvaderlike dieet
Die verskeidenheid gekweekte en wilde voedsel wat geëet is voor kontak met Europeërs was so groot en wisselvallig as die streke waar inheemse mense gewoon het.
Saad, neute en mielies is met meelblare tot meel gemaal en tot brood, pap en ander gebruike gemaak. Baie inheemse kulture het mielies, bone, chili, pampoen, wilde vrugte en kruie, wilde setperke, neute en vleis geoes. Die voedsel wat gedroog kan word, is gedurende die jaar gestoor vir latere gebruik.
Sowat 90 persent van die suidwestelike Pueblo -dieet bestaan ​​uit kalorieë wat uit landbouprodukte verbruik word, met wilde vrugte, setperke, neute en klein wild. Omdat groot wild in sommige gebiede skaars was, is tekstiele en mielies met die Plains -mense verruil vir bisonvleis. Daar is bewyse dat antieke inheemse kulture selfs kakao bevat het, die boontjie wat gebruik is om sjokolade in hul dieet te maak, soos 'n opgrawing in 2009 in New Mexico se Chaco Canyon onthul het.
Mielies, bone en pampoen, wat deur baie stamme die Drie Susters genoem word, dien as 'n belangrike pilaar in die inheemse Amerikaanse dieet en word beskou as 'n heilige gawe van die Groot Gees. Saam bied die plante volledige voeding, terwyl dit 'n belangrike les in omgewingsamewerking bied. Mielies trek stikstof uit die grond, terwyl bone dit aanvul. Mieliestingels bied klimpale vir die boontjies, en die breë blare van pampoentjies word laag tot op die grond, beskadig die grond, hou dit klam en belemmer die groei van onkruid.
Twee Navajo -vroue, afgebeeld met 'n baba en drie klein lammertjies, c. 1930's.
1. Die impak van die Europese kolonisasie op inheemse Amerikaners en demografie
Na die aankoms van die Europese koloniste het massiewe veranderinge begin plaasvind in die demografie van die inheemse Amerikaanse volk.
Demografiese veranderinge het hoofsaaklik om drie redes gekom:
Europese immigrante het massamoorde op die inheemse Amerikaanse mense uitgevoer.
Immigrante versprei mikrobes oor die vastelande, waar miljoene inboorlinge hul lewens verloor het.
Europese koloniste en inboorlinge behoort aan twee verskillende menslike rasse. Dit het rasseverskeidenheid in hul samelewings geskep.
As gevolg van die slagtings en die sterftes as gevolg van siektes, was hulle bevolking op beide kontinente (noord en suid) aansienlik verminder.
Studies toon dat meer as 12 miljoen inboorlinge hul lewens van 1492 tot 1900 slegs om hierdie redes verloor het.
Aan die ander kant behoort Europese koloniste en inheemse Amerikaners aan twee verskillende menslike rasse.
Europese mense het tot die Kaukasiese ras behoort (wit mense) en inboorlinge was nogal nader aan die Mongoolse menseras.
2. Die oplegging van slawerny (begin van gruweldade)
Die inheemse mense wat hier gewoon het voor die aankoms van die koloniste, het 'n baie vreedsame lewe geniet.
Dit was weliswaar 'n paar klein botsings tussen die stamme, maar hulle hoef nog nooit so 'n wreedheid teëgekom het wat hulle ondervind het toe die Europeërs daar aangekom het nie.
In die eerste plek het die kolonialiste slawerny op hierdie vernuftige mense afgedwing. Hulle het die plaaslike bevolking begin vang vir die slawehandel in Europa.
Columbus het klein inheemse meisies van 8 tot 10 jaar gevang met die doel om seksuele slawerny te gebruik.
Dit is net 'n voorbeeld, daar is geen rekening met hoeveel sulke gruweldade hulle aangedoen is nie.
Die mees tragiese gebeurtenisse was dié toe baie groepe van hierdie inheemse mense die pad van massamoord geneem het om van die woede ontslae te raak.
3. Verspreiding van dodelike siektes onder inheemse Amerikaners
In die geskiedenis is inwoners van Europese oorsprong berug omdat hulle gevaarlike siektes oor die hele wêreld versprei.
Ons kan hierdie waarheid voel na hul aankoms op die nuwe vasteland.
Weet u wat koloniste sulke gevaarlike mikrobes onder die mense gespaar het, wie se immuniteit nie gereed was om teen die dreigemente te veg nie?
Ja, die siektes was heeltemal onbekend en onmiddellik vir die inboorlinge se gesondheid. As gevolg hiervan het miljoene inheemse Amerikaners gesterf.
Sulke mikrobes was:
4. Impak op kultuur
Europese kolonisasie het ook 'n impak op die kulturele kant van die Amerikas gehad.
Dit was natuurlik voor die hand liggend, want aan die een kant waar die mense in Europa op dieselfde manier baie slim was, het die aantal inboorlinge in beide kontinente aansienlik verminder.
Daarom was die impak van immigrante op die kultuur van die inboorlinge redelik duidelik.
Byvoorbeeld, koloniste het die Christendom suksesvol in die nuwe wêreld versprei.
5. Impak op politieke gesag
Vroeër toe die plaaslike bevolking beide Amerikaanse kontinente oorheers het, was die politieke gesag verdeel tussen verskillende klein plaaslike groepe.
Elkeen van hierdie groepe het sy eie opperleier gehad en hulle beheer die administrasie van hul groepe.
Maar die koms van Europese koloniste het hierdie politieke stelsel heeltemal verander.
Na hul aankoms het die politieke gesag gesentraliseer en oorgedra aan die hande van verskillende lande in Europa.
Tydperk van die Verenigde State 1
Standaard 1: Vergelykende kenmerke van samelewings in die Amerikas, Wes -Europa en Wes -Afrika wat na 1450 toenemend interaksie gehad het.
Standaard 2: Hoe vroeë Europese verkenning en kolonisasie gelei het tot kulturele en ekologiese interaksies tussen mense wat voorheen nie verbind was nie.
Die bestudering van die Amerikaanse geskiedenis begin behoorlik met die eerste bevolking van die Amerikas meer as 30 000 jaar gelede. Studente leer oor die verspreiding van antieke menslike samelewings in die Amerikas, Noord en Suid, en hul aanpassings by verskillende fisiese en natuurlike omgewings. Dit berei studente voor om die historiese konvergensie van Europese, Afrikaanse en inheemse Amerikaanse mense aan te spreek, begin in die laat 15de eeu toe die Columbian -reise begin het. By die bestudering van die begin van die Noord -Amerikaanse geskiedenis, is dit belangrik vir studente om te verstaan ​​dat die Indiese samelewings, soos mense in ander dele van die wêreld, verandering beleef het, polities, ekonomies, kultureel en voor die koms van die Europeërs. Die geskiedenis van die inheemse Amerikaners was ingewikkeld, en dit het voortgegaan selfs toe Europese setlaars aan die kus van Suid- en Noord -Amerika geland het.
Europese seevaarders was die agente van die ontmoetings onder hierdie baie mense van die laat 15de en vroeë 16de eeu. Om te verstaan ​​waarom die trans-oseaniese reise plaasgevind het, moet studente 'n waardering kry vir die ekonomiese groei in Europa, die opkoms van burokratiese state, die tempo van tegnologiese innovasie, intellektuele en godsdienstige fermentasie en die voortdurende kruistogtradisie in die laat Middeleeue. Students' grasp of the encounters of diverse peoples in the Americas also requires attention to the history of West and Central Africa. This study will prepare students to investigate the conditions under which the Atlantic slave trade developed.
In the end, the conquest of the Americas comes down to a single issue: it just wasn't a fair fight. The Native Americans had had their tyrants and their wars over the years, but nothing even approaching what Europe had gotten used to millennia ago. Europeans at that time were simply gewoond aan many things that were unheard of in the Americas. America had never known anything like the Roman Empire or Alexander the Great, ideals which inspired every European conqueror who crossed the Atlantic. America had never experienced (to my knowledge) any kind of religious war, a concept which had been refined into a brutal artform in Europe for centuries. America was unprepared for a devastating plague like smallpox, while Europe had had plenty of time to recover from the Black Death.
Europe was a really, regtig rough neighborhood (and has been for most of its history), and they'd refined the tools and tactics of war and cultural domination over centuries of bitter competition between the hundreds of factions that fill up European History books. Brutal sieges, religious persecution, forced labor, forced conversion, large-scale theft, destruction of local culture. These things were utterly unconscionable, crimes against humanity even, but they weren't terribly different from what the Europeans were doing to each other at the time, except for the scale on which it happened in the New World.