Op my eie faktuur skryf Amelia van books4change; “Kon dit dalk Babsita Claassens die bekende operasangeres wees? ‘n Interessante moontlikheid!” Krog “skryfode” begin, naamlik “om te kan skryf moet ek myself binne kom / deur my te buite te gaan”, d.w.s. ‘n paradoksale self-separerende-geboortegewende verhouding met die self is nodig om te kan skryf/wees, oftewel ek is via my ander, byna soos daardie “fabelagtige ryk man” in DeLillo se Cosmopolis waarvan jy vertel wat so be-staan/is via sy “tydig[e] en ontydig[e] ‘medicals’ — sommer so in sy ‘limo’. Calviniste gryp na strooihalms indien hulle hul teologie n.a.v. sulke evangeliese predikers wil regverdig. Die werke van die wet, soos bv. die herhalende offers van die Ou Verbond, was slegs skaduwees wat na die eenmalige offer van die Messias as die vlekkelose Lam van God heengewys het. Vanweë hul enorme produksie gebeur dit nie te gereeld dat daar in die Amerikaanse digkuns hande geklap word vir ‘n debutant nie. ‘n Onlangse uitsondering is egter die Meksikaans-gebore digter Jose Antonio Rodriguez wat enkele maande gelede met ‘n bundel The Shallow End of Sleep (Tia Chucha Press, 2011) gedebuteer het.