Siberiese jenewer - versiering van 'n klipskyfie - Ook - 2022
Siberiese jenewer - versiering van 'n klipskyfie
Juniper, wat die Latynse naam Juniperus het, is 'n struik (kan kruip) of 'n relatief klein boom. Dit is 'n immergroen plant met naaldvormige of skubberige naalde.
Die vrugte daarvan word kegels genoem vanweë die dop, wat gevorm word deur betonskubbe. Die vorm van hierdie plante is ook uiteenlopend: soos 'n smal kers met 'n kroon of selfs 'n mat wat oor die grond versprei. Een van die algemene soorte is Juniperus sibirica Burgsd, of Siberiese jeneverbessen.
Die belangrikste kenmerke van die Siberiese jenewer
Waar om die jenewer te plaas
Hoe om jenewer in die grond te plant
Hoe om te sorg vir Juniperus sibirica Burgsd
Voortplanting van Siberiese jenewer
In die natuur kan dit gevind word in die bergagtige streke van die Kaukasus, Sentraal-Asië, die Krim-skiereiland, op die heuwels van die Verre Ooste. Groei ook in Siberië, Noord-Europa, Noord-Amerika.
Verkies droë, puinhange. Beskerm in 'n aantal gebiede.
Die hoogte wissel binne een meter en versprei meer dikwels oor die grond. Heel dekoratief vanweë die wit, helder strepe op die naaldvormige naalde. Hierdie strepe bly tot twee jaar aan die bokant van die naalde. Die keëls het die vorm van 'n bal tot 0,8 cm in deursnee, effens vlesig, het 'n blouerige blom.
Onpretensieus. Rypbestand. Die grond is nie baie kieskeurig nie: dit kan op turfgrond, rotsagtige ondergrond groei.
Met inagneming van al hierdie eienskappe, word dit wyd gebruik vir tuinontwerp op alpiese glybane wanneer groepe lae groeiende plante geskep word.
Gegewe die lig wat die plant benodig, is dit beter om die bos op 'n sonnige plek te plaas. Andersins kan die dekoratiewe kenmerke van die naalde en die vorm self verlore gaan. Dit is beter as die skaduwee van ander bome van die suidekant af op die kroon van die jenewer val.
Daar moet genoeg ruimte wees wanneer daar geplant word, aangesien takke wat op die grondoppervlak lê maklik wortel skiet en die plant 'n toenemend wye oppervlakte beslaan.
Juniper word op rotsagtige heuwels, in groepe en in enkele aanplantings geplant.
Dit is verkieslik om 'n potmengsel voor te berei:
turf - 2 dele;
sooi land - 1 deel;
sand - 1 deel.
Die put word tot 'n diepte van 70 cm voorberei (afhangend van die koma). 'N Dreinering van 15-20 cm is nodig, bestaande uit gebreekte stene met die toevoeging van sand.
Die Siberiese jenewer verkies sanderige gronde.
Juniper is nie kieskeurig oor grondvrugbaarheid nie. Tussen plante, afhangende van die grootte, wissel die afstand van 0,5 m tot 1,5 m.
Hierdie plant is pretensieloos en stabiel. Dit is redelik maklik om na hom om te sien. Dit is nodig om dit te beskerm teen brandende naalde in die lente, teen swamsiektes. In April-Mei word 30-40 g / m2 toegedien. nitroammoski.
In droë somers moet water ongeveer 2-3 keer gedoen word. Dit is goed om die plant saans een keer per week te bespuit. In jong aanplantings word losgemaak na natmaak. Dan deklaag met saagsels, ens.
Snoei en snoei kom hoofsaaklik tot uitdrukking in die verwydering van droë takke en siek lote. U hoef nie vir die winter te bedek nie. Die enigste uitsondering is die eerste oorwintering in die oop veld.
Vir voortplanting word juniper sade meestal gebruik. Die eerste lote verskyn 1-3 jaar na plant. Om meer talle lote te verkry, word die perikarp uit die sade verwyder en die integriteit van die bedekking word gedeeltelik geskend (vertroebel).