Kos uit ons kinderdae | MaanKind
20 thoughts on “Kos uit ons kinderdae”
Terug pieng: Erfenisdag | Slakkelak
31 Oktober, 2012 om 7:10 vm
Ek het nou lekker gelees. Dit klink my ons he op baie dieselfde manier grootgeword. Ons het nie dikwels geslag op die plaas nie en dit was ook nie iets waarvan ek gehou het nie.
31 Oktober, 2012 om 9:57 vm
Nie net op dieselfde manier grootgeword nie, daar is iets anders baie vreemd aan jou. Ek voel ‘n konneksie, en dit is dat jy vir my lyk na die manlike weergawe van my suster Kobie (Slakkelak). So asof julle broer en suster tweeling is.
14 Julie, 2011 om 7:42 vm
Jinne, water my mond nou vir kaiings.
Ek onthou middagetes op die plaas. Onder die groot boom met tafels wat gekreun het onder vasgebakte brode, kaas, konfyte en stapels gekerfde biltong. OOOO, verlang ek nou na ‘n vars sny brood met plaasbotter en gekerfde biltong op!
14 Julie, 2011 om 1:34 nm
Nou dreig my suster nog sy gaan kaiings maak die naweek!
13 Julie, 2011 om 9:03 nm
Ek was ‘n dorpskind. Slaghuis oom het die vleis gebring. Maar kaiings die ken ek baie goed. Eet my oor ‘n mik daaraan.
ALmal praat net van die kaiings en ek is nou so LUS vir ‘n soutigheidjie!
13 Julie, 2011 om 4:00 nm
Daardie blikke koekies sou nie lank gehou het met my in die omtrek nie! My ouma het ook altyd sulke blikke koekies gehad, maar ai my arme kinders het nie ‘n kombuisma gehad nie. Ons moet maar die beskuit in die winkel koop…..
13 Julie, 2011 om 4:43 nm
Weet jy, dalk omdat daar so baie koekies was, het ons nie gedink dis so special nie…
13 Julie, 2011 om 1:25 nm
En ons dorpsjapies het weer die plaasjapies so beny- daardie lekker vars plaasbrood wat jy so gehaat het. Ek kan lekker braai, en potjiekos maak. Maar ek sukkel nog altyd met ‘n lekker brood. Ek brand altyd die goed aan. Of hy is te rou binne…
Die ander groot hartseer in my lewe is dat ek nog nooit kreef geëet het nie. Daar waar ek beweeg, kan ek dit nooit bekostig nie. Ek was met ‘n verjaardag in Februarie daar by die restourant op die Kaapse hawe, nie in die waterfront nie, daardie een tussen die containers… Hulle het iets soos R790 per kilo gevra. So kreef eet is nog steeds op my Bucket List! Ek weet julle Kapenaars sal dit nou nie verstaan nie, maar die krewe loop nie in die Bosveld rond nie.
13 Julie, 2011 om 2:17 nm
Ai man! Hierdie jaar was die kreef maar skaars, dit was snaakse tye oop vir kreef uithaal, en as dit oop was, was die see stromagtig, en te koud vir duik, maar normaalweg in die eerste paar maande van die jaar het jy ‘n goeie kans om hier by ons ‘n krefie te kom eet. Maar dan moet jy my herinner. En op die Kaapse hawefront eet ons nie eers ‘n bord chips nie.
13 Julie, 2011 om 8:58 nm
em met jou saam. Mensig, so ‘n leke ou krefie met baie suurlemoenbotter. Wow!!
13 Julie, 2011 om 12:55 nm
Ek was so lekker saam met jou daar op die plaas. Die storie laat dink my onwillekerurig aan die Weskus.
Die dag toe Denzel vir Juffrou gesê het: Juffrou, Donovan hulle is ryk. Juffrou vra hoekom hy so sê, hy antwoord omdat Donovan amper elke dag polony op sy skoolbroodjie kry. Juffrou vra: Wat kry jy dan op jou brood, Denzel? Net kreef, Juffrou!
13 Julie, 2011 om 1:12 nm
Ja elke dag net krief, krief, krief!
13 Julie, 2011 om 11:55 vm
Ek en my man bak altyd saam Hertzoggies… in hoeveelhede soos my ma altyd gebak het. My twee dogters was sommer klein dan het ons drietjies saam met Ouma gaan bak… die ander susters het bestanddele gegee en so het elkeen ‘n bakkie vol gekry. My man is gek oor Hertzoggies en die eerste keer toe ons twee saam bak toe sê hy op ‘n stadium dit lyk vir hom heeltemal te min, hy dink ek moet nog so 6 koppies meel se deeg aanmaak. Wat ek toe doen, en toe ek dit in die yskas sit om te rus, sien ek daar is nog ‘n GROOT klomp deeg wat wag. Ons het letterlik koekblikke vol gevries en amper twee jaar daaraan geëet (eintlik gevreet!)
13 Julie, 2011 om 12:25 nm
MOET jy nou praat van Hertzoggies? DIs darem die lekkerste lekker koekies daardie!
13 Julie, 2011 om 11:11 vm
Sjoe, Maankind, dis asof jy ‘n bladsy uit my boek geskeur het: die varkslag, paraffienblikke vol koekies. Hoe water my mond nou vir ‘n paar stukkies kaiings!
13 Julie, 2011 om 11:29 vm
Sê ek jou mos!
13 Julie, 2011 om 11:03 vm
Ek moes altyd teemaak met ons slagtery, want ek het sulke knoppies op my hande uitgeslaan van die varkvet. Word nou nog siek as ek vark eet. En al bly ék op ‘n plaas met wildsbokke, slag ek nié! Ek maak hoogstens die pakkies vleis op as my man en kinders klaar die vleis bewerk het. Sou jy dit nou kon oorvertel!
Die reuk van warm vleis en ingewande gooi wilde draai uit my maag tot op die grond. My pa het dit altyd goed geag om ons kleintjies te roep as hy die vark oopsny, sodat ons kan sien waar sit al die organe. Maar die reuk het my uitgegross, en my nuuskierigheid kon nie die draaie uit my maag keer nie.
My kinders het weer géén probleem daarmee nie, en so kry hulle pa ‘n beurt om die opvoedkunde ding te doen. En verwerk hy alleen ‘n grote koedoe of wildebees sonder om één keer ‘n lelike aanmerking te laat val oor baie werk.
13 Julie, 2011 om 11:30 vm
Ek was weer op pleisters en kleintjies oppas. Pleisters vir die wat raaksny en al ons kinders oppas (maar dis eers toe ek jonk getroud was en die vleis my na my swangerskappe naar gemaak het.