Mordheim Bell Tower – Wargaming Workshop
April 8, 2011 July 12, 2018 Posted in Mordheim, TerrainTagged Mordheim, Terrain Ongekategoriseerd | Ons enigste Troos
Wees oor NIKS (ook nie oor Korona nie) besorg nie, maar laat julle begeertes in alles deur gebed en smeking met danksegging bekend word by God. Fil 4:6.
Hoekom moet ons oor niks besorgd wees nie? WANT die Here Jesus is naby. Hierdie laaste woorde is die skanier waarom Filippense draai, Hy is die rede waarom ons ALTYD bly kan wees.
Aan Hóm wat naby ons is, is alle mag gegee en nie aan Korona nie. Hy is die Here, die Koning, en nie Korona nie. Hy is die Skepper en Korona net ‘n skepseltjie, wat so in Sy hand is dat dit sonder Sy wil nie kan roer of beweeg nie.
…. dis net Hy, Hy, Hy wat my vreugde is, wat my kommer dra op sy almagtige Skepper-skouers.
Hoekom laat ons ons tog so oorHEERS deur die Korona, terwyk Hy HEERS ook oor die Korona. Ons leef en stres asof daar geen Here is nie. Nee, kyk met ander oë na die Korona … sien die almagtige Here staan met die Korona IN SY HAND – dit is die heerlike werklikheid. Korona het nie die oorHAND nie, maar is in Sy hand.
Filippense is ‘n oproep tot gebed. Wees oor niks besorgd nie, maar gee julle nood oor in Sy HANDE. Dit is presies wat gebed is: jou nood heeltemal uit jou magtelose hande en jou nood geheel en al oorgee in sy almagtige hande. Gebed is so bevrydend, so rusgewend.
Die gevolg van die gebed is VREDE: die vrede van God, wat alle verstand te bowe. (Filippense 4:7).
This entry was posted on April 6, 2020, in Ongekategoriseerd.	Lewer kommentaar
This entry was posted on Maart 31, 2020, in Ongekategoriseerd.	Lewer kommentaar
Deur die Here se groot genade kon ek weer ‘n boek publiseer.
Die titel is: Die God van heerlikheid en die geboorte en lewe van die kerk. Die sub-titel is: Bybelstudie oor die openbaring van die God van heerlikheid, Christus, in die lewe van Abraham.
In ‘n tyd waarin dit so moeilik gaan in die kerk, is juis en net dit ‘n enorme troos: Christus alleen gee deur sy Woord alleen geboorte aan die kerk en Hy alleen hou dit ook deur Woord en Gees instand. Hierdie heerlikheid van Christus sien ons in hierdie geskiedenis. Modern gesê: Hy en Hy alleen is die gemeentebouer.
Die boek is ‘n reeks preke, wat ook aangepas is vir Bybelstudie, met vrae aan die einde van elke les.
Die boek is verkrygbaar by die Administratiewe Buro in Potch (018 297 3986/7/8/9; bestellings@gksa.co.za ) of by die Boekenhoutboekwinkel by Aros (012 332 3227/8 ; 086 595 1840; boekenhout@aros.ac.za ) in Pretoria.
Die koste sal in die omgewing van R40 wees.
This entry was posted on Maart 6, 2020, in Ongekategoriseerd.	Lewer kommentaar
(56) Psalms van Christus
Psalm 16 (3): ‘n bewaarde erfenis
Toe Adam en Eva deur God in die paradys geplaas is, het hulle die allerheerlikste erfenis denkbaar ontvang. Maar…hulle het dit verloor! Deur die verleiding van die duiwel en deur eie, moedswillige ongehoorsaamheid het hulle hierdie weelde deur hulle vingers laat glip. Hulle is uit die paradys verdryf. Weg was hulle grootse erfenis. Hoe vreeslik, hoe uitermate tragies was dit nie, nie waar nie?
Dit maak ‘n mens bekommerd: hierdie erfenis van Psalm 16 wat ons as gelowiges ontvang, staan ons nie ‘n kans om dit ook te verloor nie? Is dit nie ‘n erfenis wat altyd onseker sal wees nie? Iets waaroor ons altyd sal twyfel: sal ons dit ooit verkry, sal ons dit nie miskien halfpad deur die verleiding van die duiwel kwytraak nie?
En dan moet ons bely: ja, as dit van onsself afhang, is een ding wel seker: ons sal die erfenis verloor!
Maar koning Dawid het ook geweet: dit is nie hy wat God vashou nie, maar God wat hom vashou. Die behoud van die erfenis is nie in sy swak mensehandjies nie, maar in die almagtige hande van die HERE. “U onderhou my lot”, jubel hy. “U” – dit staan met nadruk voorop – U doen dit. Met die woord “lot” – u onderhou my lot – sinspeel Dawid op die erfenis wat deur die lot toegewys word. Die HERE onderhou dit. Daarmee sê Dawid: U is die waarborg dat ek dit nooit, nooit sal verloor nie. Hy het sy geloofssekerheid gesoek in God.
Daarenteen was die apostel Petrus iemand wat altyd so self-versekerd was, dit wil sê: seker van homself en seker van sy eie vermoeëns. Hy was vas oortuig dat hy die Here Jesus nooit sou verlaat nie: al sou al die ander dit doen, hy sou dit nie doen nie. Maar in daardie nag toe Jesus gevange geneem is, het ook hy sy Meester, sy erfenis, losgelaat. Toe het hy geleer hoe onseker die erfenis is as dit van ‘n mens afhang. Geweldig is dit daarom dat dit juis hierdie apostel is wat later in sy eerste brief oor ons ‘n erfenis skryf en dan sê: dit is ‘n erfenis “wat in die hemele bewaar is vir ons, wat in die krag van God bewaar word…” (1:4,5). Daarmee bedoel hy: ons erfenis is ten volle beveilig, want dit lê in God se woning, die hemel. ‘n Beter brandkluis is daar nie. Dit is so veilig as wat maar kan kom, want dit word in die krag van God bewaar: by die krag van God kan u maar dink aan ‘n fort waarbinne ‘n gelowige veiligheid kan vind.
Hoe maak God ons erfenis vas en seker? Deur dit wat Hy in sy Seun vir ons gedoen het: deur sy kruis. In sy kruis lê ons erfenis veilig, vas en seker. Kruis en paradys, kruis en erfenis, is onlosmaaklik aan mekaar verbonde. Deur die kruis ontvang ons die paradys. Juis wanneer Jesus aan die kruis hang, sê hy aan ‘n sondaar, ‘n moordenaar: “Voorwaar, Ek sê vir jou: vandag sal jy saam met my in die paradys wees”. Aan die kruis moet ons vashou. Dan is ons erfenis verseker en vas soos die berge. Dan lê dit vas, nie in ons goeie werke nie, maar in die verlossingswerk van Christus wat nooit kan faal nie.
This entry was posted on Februarie 11, 2020, in Ongekategoriseerd.	Lewer kommentaar
Wanneer Christus gebore word in Belehem, sing die engele:
This entry was posted on Desember 30, 2019, in Ongekategoriseerd.	Lewer kommentaar
This entry was posted on Desember 23, 2019, in Ongekategoriseerd.	Lewer kommentaar
Psalm 13 (3): Gebed en lofsang
Daar is ‘n geweldige kontras in hierdie Psalm: dit begin met ‘n klaaglied en dit eindig met ‘n loflied. Aan die begin sing Dawid op die laagste moontlike noot; in die laaste verse jubel hy in hemelhoë tone. Hoe het dit in Psalm 13 gebeur dat die klaer ‘n juiger geword het?
Ons sal die antwoord moet gaan soek in dit wat tussen die klag en die lof lê. Tussen die klaaglied aan die begin en die lofsang aan die einde lê die gebed van vers 4 tot 6a. Die gebed is die geheim van die oorgang. Dit bring die verandering in Dawid se gemoedstoestand, ondanks die toestand waarin hy verkeer.
In Psalm 31 vers 5 bid Dawid: In u hand gee ek my gees oor. En dan jubel hy in vers 7: Ek wil juig en bly wees in u goedertierenheid, omdat U my ellende aangesien … het en my nie oorgelewer het in die hand van die vyand nie …
Nog ‘n paar opmerkings oor Dawid se loflied in vers 6b: Ek wil sing tot eer van die HERE, omdat Hy aan my goed gedoen het.
Dit is ‘n loflied tot eer van die HERE. Dit staan in Dawid se loflied in die middelpunt. Daarvoor leef ons: om die Here te eer, nie alleen in ons lied nie, maar ook in ons dade.
Ek wys u ook tweedens op die rede waarom Dawid wil sing tot eer van die HERE: omdat Hy aan my goed gedoen het. Die woord goed gedoen is ‘n gelaaide woord. Letterlik beteken dit: Oorvloedig handel. Die HERE gee nie karig nie, maar mildelik en oorvloedig, in volheid. Hy gee ons ver bo wat ons bid of dink, sê Efesiërs 3:20. Hy gee die kosbaarste wat Hy het: sy Seun.
Keer op keer tref ons dit in die Psalms aan: dat die Psalmdigters die HERE dank of loof selfs nog voordat hulle iets ontvang het. Gebedsverhoring was vir hulle geen onsekere saak nie, maar dit het vir hulle vasgelê in God se verbondstrou.
This entry was posted on November 12, 2019, in Ongekategoriseerd.	Lewer kommentaar