Ek lees nou die dag ’n artikel oor seisoenale depressie, wat veral tydens die winter ervaar kan word. En met die winter wat nou ons kuiergas is en haar koue in elke vertrek blaas, word ons gemoed beslis beïnvloed. Maar ek wil dadelik uitbasuin: die lewe is te kort! Moenie uitmis op die mooi van die lewe en die mooi wat elke seisoen jou kan bied nie. Dit sluit winter in!
Maak jou kas se deure oop en skep snoesige uitrustings met kleure wat jou gelukkig maak én waarin jy goed voel. Swoosh jou styl op met ’n paar serpe en hoede van verskillende kleure. Ek kan jou verseker jy sal sommer vinnig goed voel!
Wanneer laas het jy vir iemand ’n sommer-net-kompliment gegee? Of net geglimlag as jy verby iemand stap? Beweeg met selfvertroue en glimlag vir die mense rondom jou. Gee komplimente met ’n glimlag en sien hoe hul gesigte ophelder! Dis nóú die kans om die winter op te warm.
Prof. Hermann Giliomee is vanjaar aangewys as die eerste ontvanger van die Jan H. Marais-prys vir ’n uitsonderlike bydrae tot Afrikaans as wetenskapstaal.
Wetenskaplike werk en publikasies op hoë vlak en van ’n hoë gehalte in Afrikaans is vir die prys benoem.
Giliomee is ’n historikus en kenner van Suid-Afrikaanse politiek. “Sy wye kennis en belangstellings het baie gedoen om by Suid-Afrikaners – en in die besonder by die Afrikaanssprekende gemeenskap – ’n kritiese ingesteldheid te kweek,” luidens die verklaring.
Sy aanvanklike uittogte na Engelssprekende lande oorsee was nogal ongewoon vir ’n akademikus van die departement van geskiedenis aan die Universiteit Stellenbosch.
Onafhanklike denke is ’n eienskap waaroor universiteite gereeld hoog opgee en nie altyd hooghou nie.
In Giliomee se geval moes hy dit eerstehands ervaar toe sy verkenningstogte uitdruklike afkeer van sy akademiese departement ontlok het.
Ondanks ’n uitstekende akademiese profiel is sy bevordering op twyfelagtige wyse geblokkeer. In 1982 moes hy hom op die Universiteit van Kaapstad verlaat om ’n professor te word, nie in geskiedenis nie, maar in politieke studies. In wese het hy egter ’n historikus gebly, soos sy latere werk getuig.
Tydens sy loopbaan het Giliomee in ’n ontsagwekkende aantal joernale gepubliseer, baie daarvan hoog aangeslane internasionale publikasies.
Die belangrikste is egter sy aansienlike uitset in boekformaat; hy was met nie minder nie as ’n dosyn boeke gemoeid as óf die enigste outeur óf medeouteur, redakteur of mederedakteur.
Hoewel ander al soortgelyke pogings aangewend het om die onstuimige geskiedenis van Afrikaners tot dieper insigte te verwerk, is dit Giliomee se werk wat kop en skouers bo almal uitstaan en bestem is om die toets van die tyd te deurstaan.
Sy lewenslange verbintenis tot onafhanklike denke, sy uitmuntende akademiese oeuvre in Afrikaans en sy toewyding tot Afrikaans sal hom ’n waardige ontvanger van die eerste Jan H. Marais-prys maak.