Eadric the Grasper - Sons of Mercia vol. 1 - Boekresensies - 2022
Deur Jayden Woods
Uitgewer: Skep ruimte
Vrylating: 5 Oktober 2010
Eadric die Grasper is 'n historiese roman wat in die begin van die 11de eeu afspeel. Dit volg op die lewe van Eadric, 'n voormalige varkwagter van Mercia wat weens 'n toevallige ontmoeting 'n belangrike figuur word en 'n skurk in die 11de eeuse Middeleeuse geskiedenis. Die boeke begin met Eadric wat werk vir Wulfric and the Dane, Lord Bram. Terwyl hy 'n opdrag vir sy Heer doen, kom hy op 'n huilende seun af. Eadric se raad aan die jong man besorg hom as 'n gehoor by koning Ethelred en verander sy lewe vir altyd.
Die boek volg Eadric deur sy lewe langs die koning as adviseur, en kyk hoe Eadric groei in welvaart en mag. Die boek bevat 'n uiteensetting van sy gevegte, reis en kontroversiële politieke besluite terwyl hy op enige manier die vrede vir sy huis Engla-lond probeer verseker (die skrywer gebruik die naam "Engla-lond" vir Engeland dwarsdeur die boek).
Eadric is beskimp in historiese verhandelinge en Woods probeer om sy verhaal in 'n ander lig uit te beeld deur hom as 'n onwillige skurk uit te beeld wat net probeer om vrede te maak met die Vikings wat sy vaderland binnedring terwyl hy met sy nemesis, The Golden Cross, veg. Eadric was 'n ware historiese figuur uit die 11de eeu en word beskou as die grootste verraaier van die Angelsaksiese geskiedenis. William van Malmesbury het Eadric eens beskryf as: "Die afval van die mensdom en 'n smaad vir die Engelse". Hy was van nie-adellike afkoms en het gevorder tot 'n hoë status van 'n oudvader van die Saksiese Merciërs deur die guns van koning Ethelred die Onklaar te verkry. In 1007 is hy ook met Ethelred se dogter, Eadgyth, getroud, wat verder sy statusverhoging verseker. In die stryd vir Engeland tussen die Angelsakse en die Dene was Eadric 'n verraaier. Hy ondersteun die betaling van die Danegeld, hou vol om Ethelred te verhinder om in 1009 'n aanval op die Denen te loods, en verlate Edmund II van Engeland om na die kant van Canute en die Dene te vertrek. Canute het Eadric op Kersfees in 1017 doodgemaak. Daar word gesê dat Eadric se kop op die London Bridge geplaas is en sy liggaam in die Teems gegooi is.
Die boek is maklik om te lees en vloei redelik goed. Eadric se karakter is aangenaam al kan sy optrede op sekere punte betreurenswaardig wees. Eadric is 'n skurk wat moeilik is om te haat omdat jy die noodsaaklikheid van sy besluite kan verstaan, ondanks die gevolge daarvan. Sy voortdurende politieke maneuvering en persoonlike onrus in die verhouding maak die boek interessant. Ek was nooit verveeld nie en sien daarna uit om dit te lees.
My enigste ander opmerking oor die boek is dat dit meer soos 'n fantasieroman lees as historiese fiksie. Die omslagkuns versterk hierdie gevoel. Dit het 'n fantasieroman-gevoel en pas daarby, en hoewel dit nie vir my 'n nadeel kan wees nie, aangesien ek fantasieromans lees en van die genre geniet, kan dit vir sommige lesers lastig wees om 'n hoër skryfvlak te verwag. Dit is eenvoudig, maar goed omdat Woods rolle en terme verduidelik terwyl sy haar verhaal vertel sonder om afbreuk daaraan te doen.
Woods-boek is 'n wonderlike eerste roman. Dit is fiksie wat nie as swaar historiese fiksie gelees word nie en dit is beslis nie droog en vasgevang deur te veel besonderhede nie. Ek het hierdie roman geniet en sien uit na die tweede boek in die reeks. Eadric die Grasper word op 5 Oktober 2010 vrygestel.