Digby U – Page 20
'n Fees van 'n lewe
Joh 6:33 "Die brood wat God gee, is Hy wat uit die hemel kom en aan die wêreld die lewe gee."
die lewe is 'n feesmaal
waarvoor Hy ons van die snelweë, die afdraaipaadjies,
die doodloopstraatjies kom haal . . .
Hy sê: eet en drink, geniet My, my sakrament
ek eet en drink, happie vir happie, teug vir teug, elke oomblik
die lewe is 'n feesmaal!
laat my nooit my kos van 'n ander tafel haal . . .
Jesaja 25:6 Op hierdie berg gaan die Here die Almagtige 'n feesmaal gereed maak vir al die volke, 'n feesmaal met die beste om te eet en te drink, goeie kos en geurige wyn.
"Ons oog is nie op die sigbare dinge gerig nie, maar op die onsigbare; want die sigbare dinge is tydelik, maar die onsigbare ewig." (2 Korintiërs 4:18)
Ons sal hier op aarde nooit 100% gelukkig wees nie en dis hoe dit moet wees. Ons is slegs tydelik op hierdie aarde, want ons is burgers van die hemel (Fil 3:20). Ons tyd op aarde is infinitesimaal klein in vergelyking met Sy oneindigheid.
Pierre Teilhard de Chardin vat dit so raak: "We are not human beings on a spiritual journey. We are spiritual beings on a human journey."
Gebed: O Heer, vergewe my, dat ek so kan vaskyk in die aardse dinge, dat ek so dikwels vergeet dat ek van U Koninkryk is, U Koninkryk van lig. Leer my die passies van die ligdans sodat ek nie uit pas met U leef nie. Help my om te onthou dat wat ek met my vleesoë sien beslis nie die totale prentjie is nie, herinner my asseblief voortdurend daaraan soos net U dit kan doen.
al spartel ons rond
in slyk, modder, grond …
dartel Ons ligvoets vás
in sy songrond
Die volste lewe
is dié een
die leegste is:
waar Sy oë skyn,
glansend, op my
Proverbs 13:7 A pretentious, showy life is an empty life; a plain and simple life is a full life (The Message)
uit suiwer liefde
het die Woord woordloos
ons wêreld binnegekom
gestroop, nakend, hulpeloos
het Hy kom leef,
kom leer om nét so
sý nuwe wêreld
binne te gaan
om daardeur los,
lig genoeg te raak
vir die trek . . .
om te land
in suiwer Liefde
Rom 8:26 Die Gees staan ons ook in ons swakheid by: ons weet nie wat en hoe ons behoort te bid nie, maar die Gees self pleit vir ons met versugtinge wat nie met woorde gesê word nie.
álles wat ek sien, alles wat U wys
die letters, woorde uit U liefdesalfabet
met kwashale delikaat, meesterlik voltooi
uit U liefdespalet . . .
dit alles vervul my met verwondering . . .
ek sal U nooit hier kenbaar kan ken
maar dit is genoeg
hiermee wil ek bloot
my kinder-kleine liefde te kenne gee
o Gees, skommel asseblief my
kromme groepies alfabet
tot 'n aanneemlike gebed
wat later piek
na waar U alles snoer
sodat nie ek bid
maar Ek …
Die Vleiloerie: luister na die voëls van die hemel
Sefanja 3:17 Julle God die Here is by julle. Hy is die Groot Soldaat wat julle sal red. Hy is bly en Hy juig oor julle. Hy is lief vir julle en Hy sing oor julle. (Bybel vir almal vertaling)
Vandat ek maar kan onthou, is voëls se geluide vir my baie kosbaar en dit raak my hart diep aan. Iemand het eenkeer gesê dat God met ons elkeen praat in 'n taal wat ons verstaan.
Wanneer die vleiloerie so nou en dan sy opwagting in ons tuin maak en sing met sy kenmerkende geluid wat my laat dink aan 'n bottel wat stadig leeggemaak word, los ek eers alles en luister aandagtig daarna…
die vleiloerie se bottelleegmaakroep
laat my dink aan U
wat Uself gegee het
ontledig, uitgegiet het
vir ons . . .
mag ek U gegewe oorvloed
nie opgaar, opdam nie
ook net uitgiet, borrelend uitgooi
U liefdeskringloop voltooi
Hy is altyd naby ons, Hy openbaar Homself elke oomblik aan ons. Ek wil dit nie misloop nie, ek wil net stil genoeg raak voor hierdie liefde sodat ek duidelik kan hoor hoe Hy oor my sing.
Nou geniet ek my lewe gate uit!
God comes to you disguised as your life – Paula D'Arcy
Ek was een van daardie mense wat indien my kind na my toe sou kom en rapporteer dat hy/sy 98% vir 'n toets gekry het, ek sou wonder waar die ander 2% dan is. Op myself was ek nog harder en sou myself kasty oor verlore punte.
As daar iewers 'n spelfout was, sou dit my bly pla en indien moontlik, moes ek dit onmiddellik regmaak. Dis asof iets binne my begin jeuk en ek dit nie kon los nie.
Soos jy seker kan sien, kon ek so fokus op die FOUT, dit wat nie perfek is nie… Ons is mos maar redelik blind waar dit by ons eie foute kom en my dogter het dit eendag so mooi opgesom: "Mamma sien nou al weer net die gat in die doughnut"! Dis woorde wat my diep laat nadink het, selfs tot in gate, in donkerte, in . . .
Daar het ek ontdek dat daar nie iets soos perfeksie hierdie kant van die ewigheid bestaan nie en dat ek gerus maar kan ontspan en laat gaan. Die lewe het my ook geleer dat ek beslis nie in beheer is nie, dat die beste beheer wat ek oor my lewe kan hê, is om beheer oor te gee aan Hom alles perfek in sy hand hou. Om dit anders te sê: ek kry beheer oor my lewe deur beheer te verloor.
Whole in One: Doughnut Wisdom
if you see the hole
you will end up in a hole . . .
you will become whole
Ons geloof is altyd paradoksaal.
Ons verwondheid: die mes se les
Jes 53:5b .. die straf wat vir ons vrede moes bring, was op Hom, deur sý wonde het daar vir ons genesing gekom.
Dit was net 'n klein swaaibeweginkie bietjie te veel na regs, wat skielik soveel dinge in my laat beweeg het…
Ek was vanaand besig om hoender te sny met ons skerpste, grootste mes in my hand, toe die mes skielik my regterwysvinger deur die nael tref en so 'n V in my nael sny. Na die aanvanklike tot-stilstand-kom skok, besef ek dat ek die bloedvloei moet stop. As so iets gebeur, is dit dadelik asof daar 'n swerm gedagtes, gevoelens skielik so begin dwarrel in 'n mens: eers die ongeloof dat dit so skielik, onverwags gebeur het, magteloosheid, woede dat 'n mens so lomp kan wees, dat 'n mens dit sou kon verhoed het… So 'n bietjie selfbejammering kom ook te voorskyn… Die pyn, seer klop ritmies, bloeiend deur my vinger.
Later, na die ontsmetting en die pleister daaroor, kom die refleksie. Ons is so broos en dit kan iets so klein, gerings wees wat 'n mens opnuut bewus maak daarvan. Ek het nooit voorheen besef hoeveel keer ek my wysvinger gebruik nie, maar is nou pynlik, terdeë bewus daarvan.
In hierdie pyn, in hierdie broosheid, ervaar ek iets, vlugtig, ontwykend, van wat Hy moes ervaar het in sy verwonding. Ek besef ook dat as kleikind ek maar net 'n beperkte begrip van hierdie misterie kan hê. Daar is net 'n diep weet dat die Koning van die heelal daarmee gewys het dat Hy verkies om in brose kleipotte te woon sodat ons 'n bonatuurlike lewe alreeds hier kan leef. Dit laat 'n diepe dankbaarheid anderkant woorde, in my opwel.
Dit laat my verder dink dat Hy ons dieper wonde ook wil genees, daardie wonde waarvan net ek en Hy weet. Verder is ek ook in die laaste tyd pynlik bewus van my medemens se wonde, maar hoe ons aan mekaar verbind raak juis deur ons verwonding. Dis asof pyn, veral 'n ander se pyn, 'n mens buite jouself neem na 'n groter ruimte en iets laat ervaar van 'n groot misterie wat in lyding opgesluit is.
Intussen herinner die v op my vinger my daaraan dat ek, as verloste, in verwondering selfs oor verwonding kan leef en dat vreugde, vrede en vryheid daaruit vloei . . .
Heiligheid klop altyd,
vibreer altyd in alles
selfs, veral, ín pyn . . .
bloeiend na genesing
Openbaring 19:13 Hy het klere aangehad wat met bloed deurweek was, en sy Naam is: "Die Woord van God".