Nikkerboll herrinneringe - INK - INK Nikkerboll herrinneringe - INK
Titel: Nikkerboll herrinneringe
Datum gepubliseer: 10 Mei 2019 Aantal woorde: 481 400 Kere gelees ♥2
Oupa-pa druk 'n tien sent in my hand. Ek staar ongelowig daarna. 'n Hele tien sent. Sjoe, en dit net omdat ek die tuin help skoonmaak het. Ek rol die silwer munstuk in my hand rond. Ek voel soos 'n koning. Ek glip die stukkie goud vinnig in die sentesakkie van my langbroek. Dan drafstap ek na die badkamer. Ek skrop saggies al die grond onder my naels uit. Meisiekinders moet darm netjies wees.
Die fietsloods by die hoekkaffee is leeg. Ek stoot behendig my ou dikwiel daarin en ketting hom vas. My oë flits deur die rye lekkers. Daar is Sugus, bontgekleurde vrugte lekkers wat smelt op jou tong. Tiger toffies, Vicks kougom, die lekkerte van die pienk plesier prikkel my smaakkliere. My oë soek verder. Rakke vol sjokolade stafies, Life savers, fopspene, suikerblits en piesang lekkers. Ek staan op my tone om beter te kan sien. Ek weet wat ek wil hê.
Die klein ronde balletjies rooi en swart. Harde suikerlekkerte wat jou kieste laat bol. Niggerballs. Daar is geen ander naam wat so beskrywend is nie. Nicker Balls, niggerballs, kettieklippe, noem dit wat jy wil. Daardie klein ronde rooi klipkouers wat jou die gewildste kind in die skool maak. Teen 'n half sent een kan ek 'n hele kardoes vol koop.
Ek wys na die glasbottel op die toonbank. Oom Hekkie glimlag en vou die wakspapier in 'n tregter vorm. Die onder punt word binnetoe gevou sodat die lekkers nie uitval nie. Hy tel die lekkers af. Tien swart en tien rooi. Dan gooi hy vinnig nog 'n lekkertjie in die tregter voor hy dit met 'n tandlose glimlag sekuur toevou. Die kardoes pas stewig in my fietsmandjie. Ek klap die dekseltjie toe en swaai my been oor die sitplek. Trotse eienaar van 'n kardoes vol lekkerte.
Ek staar na die tiensent stuk in my hand. Jy kan vandag nie eens 'n lekkergoed daarmee koop nie. Die klein geelkoper kleur lê dof in die palm van my hand. Ek stuur my Volksie in die rigting van die hoekkaffee. Die ou fietsloods is nog daar. Verroes en vuil. Ek sit vir 'n wyle stil. Herrinneringe vul my leë hart. Die winkeldeur hang effe skeef na binne. Hartseer klim ek uit en stap traag na die ingang op die hoek.
Die rakke het effe kleiner geword. My oë dwaal oor die rye met lekkers. Nie juis veel om van te kies nie. Dan vang my oog die bottel op die toonbank. Vinnig stap ek daarheen. Oom Hekkie kyk op. Trane vul sy oë. Die verkreukelde gesig glimlag tandloos. Ek plaas die klein tien sent stuk op die toonbank neer. Hy skud sy kop. Tog haal hy versigtig een rooi balletjie uit die bottel. Hy vou die wakspapier versigtig daarom heen. Ek voel soos n koning toe ek in die volksie klim. Die klein kardoes lekkerte stewig in my kies geprop.