Op ’n dag staan die ryk, geleerde, jong Duitse edel­­man, Graaf Nicholaus Ludwig von Zinzendorf, wat in 1700 in ‘n vooraanstaande Europese familie ge­bo­re is en in ’n om­ge­wing van gebed, Bybelstu­die en lof­­sange opgegroei het, in die kunsmuseum van Dussel­dorf na die skildery Ecce Homo en kyk. Die woor­de onderaan die gehawende figuur van Je­­­sus op die skildery, soos Hy gelyk het na Pi­latus se sol­date met Hom klaar was, gryp hom aan: Dit het Ek vir jou gedoen. Wat doen jy vir my? Hy was reeds ’n Chris­ten, maar hy was ’n besadige vol­geling van die Here Jesus. Aangegryp deur die woor­de sê hy vir homself: “Ek het Jesus al vir ’n lang tyd lief, maar wat het ek al vír Hom gedoen? Van nou af gaan ek alles doen wat Hy van my mag vra.” Daardie dag het teruggegaan huis toe en op sy grond, Hernhut, die Morawiese Sending begin.
John Wesley, die trotse jong priester van The Church of Eng­land, wat in Ame­rika sendingwerk gaan doen het, het daar met Mora­wie­se sendelinge in aan­raking kom en uit húlle toegewyde geloofslewe agter­ge­kom, hy is self nie regtig ’n bekeerde man nie. Hy is te­rug­ Engeland toe, om sy eie lewe eers te gaan regkry. Dáár het ’n Morawiese prediker vir Wesley na die Here gelei. Die groot oes het begin inkom. John Wesley en sy broer Char­les het die Metodiste-kerk gestig en saam met George Whitefield die leiers geword in die groot herle­wing, wat van die middel van die 18de tot diep in die 19de eeu, geduur het, en selfs na Suid-Afrika toe uitgebrei het, waarvan die jaarlikse pinksterbidure nog ’n navrug is.
’n Geseënde vrug het voortgevloei uit die nederige, erns­tige vraag, van die arm sigeunermeisie, wie se hart deur die Heilige Gees ontwaak is, toe sy na die Here Je­sus se lyding gekyk het. Ek wens ek kon weet wat van Papita geword het, maar ek wil glo sy het die Here Jesus, aan wie sy haar hart eintlik reeds gegee het, be­ter en beter leer ken. Ek hoop ek sal, saam met u, haar groot loon in die ewigheid kan gadeslaan.