Marsofine Krynauw – Die Namib Skryf – sonder grense
Ek was vanoggend spakeloos! My Engeltjiekind was by my toe ek verneem het van die wonderlike eer. Sy kon glad nie verstaan hoekom ek nie net baie bly is nie, maar sprakeloos. Alle eer aan my Vader. Dankie Anton Bosch vir jou ondersteuning en pragtige kommentaar ....waardeer dit opreg.
Hoe geseënd is ek
Hierdie Woensdag, 22 April 2020, het soos enige ander Woensdag vir my begin. My lewe is nog normaal, al is almal anders in "lockdown". Ek staan nog steeds elke oggend vyfuur op en gaan werk sewe dertig. Die enigste verskil is, dat ons geen kliënte by ons kantoor ontvang nie. Verder werk ons soos altyd volstoom.
Die oggend verloop heel normaal. Met oproepe van kliënte wat in hierdie tyd nog 'n behoefte aan ons dienste het, lêers wat rond gedra word, dokumente wat skandeer word. Die normale in 'n tyd waarin almal ten hemele skree omdat hulle by die huis moet bly. Hier het ek al klaar guns. Guns om te kan werk, om te kan aangaan om 'n diens te lewer terwyl almal by hul huise sit en vrees. Besig om elke woord, lettergreep en versinsel oor die Koronavirus te glo, te verslind en nog boon-op aan te stuur ook.
Ek weier om enige vrees te hê, ek stel nie belang in enige nuus oor die virus nie. Ja, ek weet dit is 'n werklikheid, maar my werklikheid verkies ek om God te wees en nie 'n mens gemaakte virus nie. Dat dit baie baie mense raak, dit weet ek ook. Wat kan ek daaraan doen deur mee te doen om propaganda oor die virus te versprei en net nog meer vrees by mense in te boesem! Niks, net mooi 'n ronde nul.
Ek verkies om met die Een te praat en die hele wêreld aan Hom op te dra. Hy het die heelal geskape, Hy kan dit ook genees!
Net so na middag kyk ek gou my 'whatsapp' boodskappe. Dit is daar waar my bootjie geskud word!
Daar is 'n versoek vir baba doeke vir 'n baba wat vanoggend gebore is. Nou wat is nou so erg daaraan, sal almal nou wonder.
Hierdie babadogtertjie se ma, is 'n vrou wat elke dag by die sentrum vir haweloses 'n kospakkie gaan haal. Dit is al kos wat sy daagliks kry. Waar sy bly, wel dit weet niemand nie, want sy het nie 'n huis of 'n kamer nie. Sy was swanger, maar die baba nog nie te wagte nie. Sy het soos elke dag haar kospakkie by die sentrum gaan haal. Daar het sy kraampyne begin kry. Genadiglik is die kliniek net agter die sorg sentrum en het hulle haar daarheen geneem. Daar het sy haar baba dogtertjie in die lewe gebring met behulp van die susters daar.
Hierdie babadogtertjie het in die lewe gekom. Sy was nie nou al verwag nie, maar al was sy, was daar nie 'n draad klere of eers soveel soos 'n babadoek vir haar nie.
Nou gaan die meeste se reaksie sekerlik wees: 'Maar hoekom het die vrou nie al begin goedjies bymekaar maak nie?" Dood eenvoudig – sy het nie eers 'n blyplek of kos om te eet as sy nie daagliks haar kospakkie gaan haal nie – hoe moes sy voorsiening gemaak het?
Dit het my soos 'n vuishou tussen my oë geslaan. Net vanoggend het ek my nog sit en verknies omdat ek nie die reaksie wat ek wou hê op 'n gedig gekry het wat ek op sosiale media geplaas het nie. Hier kom die Vader my wys hoe geseënd ek eintlik is. Hoe geseënd byna vyf en negentig persent van ons is, al sit ons gefrustreerd by die huis.
Ons het elke oggend 'n koppie warm koffie, elke dag genoeg om te eet. Elke aan gaan stort ons onder 'n warm stort en klim in 'n warm bed. Ons kom niks kort nie, tog bly ons murmureer. As die reën kla ons oor die nat paaie, as dit droog is bid ons vir reën. In die somer kla ons oor die hitte en in die winter kerm ons oor die koue. Maar daagliks word daar kinders gebore in ons land, in ons dorp wat nie eers so veel as net een doek het om aan te trek nie.
Ons het te veel, is het te gemaklik geword, ons het selfs te veel verskoning hoekom ons nie hierdie kinders en grootmense kan of wil help nie. Dit is te so of te sus. Dit is hul eie skuld of hulle is te sleg om te werk!
Het dit nie juis nou tyd geword vir ons om ons seëning stadig en duidelik te tel nie? Het dit nie tyd geword om terug te keer na die basiese nie? Het dit nie tyd geword om op te hou kla nie? Op te hou oordeel nie? En te begin om van dit waarmee die Vader ons almal so mildelik seën, ander te seën nie?
Die feit is ons sal nooit genoeg hê volgens ons eie standaarde nie, want ons kan nie tevrede gestel word nie, want ons waardes is verwronge.
God se opdrag is duidelik: "Ek seën jou, dat jy ander kan seën." Een persoon op 'n slag!
Vanaand weet ek, ek is geseënd!
22 April 2020 ... See more
Ingeperk vir te lank
trippel sy op gepunte toontjies
deur die venster
tot op die dak
waar die gips punte
klak klak klak
tot heel bo op die nok
vier sy haar vryheid
in 'n perfekte
solo en pointe
starend na die maan -
in hierdie eensame uur!
Die Gemaskerde man
Terugvoer deur: Winnie de Goede
Nadat Amber se biologiese ouers oorlede is het haar oppasster haar aangeneem. Sy was n enkelouer wat reeds twee seuns gehad het maar dit het hulle nie gekeer om die dogtertjie as hul eie groot te maak en lief te hê nie. Met vrede, respek en liefde woon hierdie inboorlingstam saam in die bos. Hul kleurryke kultuur en tradisie word so mooi beskryf. Dan verskyn daar n gemaskerde man en die liefde tussen hom en Amber ontvou in n pragtige verhaal.
Baie geheimsinnig, romanties en gevoelvol. Jy mag maar skryf!
Te midde van....
Dit is Vrydagmiddag, so skuins voor twee uur in Windhoek. Ronelda is opgewonde. Dit was 'n lang week, al het dit net drie en 'n half werksdae gehad na die afgelope Paasnaweek. Haar kollega, Gilda en sy het definitief 'n week se werk in hierdie tyd ingepas. Gelukkig is Vrydae net halfdag!
Sy moet gaan kruideniersware koop vir die volgende week, want met die hele inperking bedryf is dit eintlik al wat haar raak. Verder verloop haar lewe redelik normaal. Sy gaan nog steeds elke dag werk, en wens nog steeds sy het saans meer tyd gehad om haar passie uit te leef, en te skryf. Hierdie af namiddae koester sy en wil so vinnig as moontlik die hele inkopie affêre agter die rug kry.
Wanneer sy haarself by die groot winkelsentrum in haas, onthou sy skielik dat haar allergie pille dit nie sal maak tot volgende Vrydag wanneer sy eers weer haarself in die sentrum gaan waag nie. Teen 'n tempo wat professionele stappers sal laat lyk of hul parkering soek, stap sy die ent na die Diskem, wat reg in die middel van die sentrum geleë s. Sy het 'n ry verwag, dit is nou mos maar onvermydelik deel van die hele inperking bedryf. Soos sy nader kom, merk sy dat die ry voor die apteek darem nie té lank is nie. Sy maak vinnig haar sommer, sy behoort darem nie te veel skryf tyd hier te mors nie.
Soos 'n soet kind, gaan staan Ronelda mooi op die kol wat aandui dat sy nie die persoon se persoonlike spasie belemmer nie. Die dame voor haar is 'n dame in haar senior jare, geklee in 'n kuit lengte boek, met 'n bypassende somerbloesie daarby. Ek is seker ek ken hierdie vrou.
Ronelda wag geduldig op haar kol, terwyl sy na die musiek wat oor die interkom in die sentrum speel luister. Hoor oog bly op die vrou voor haar, miskien draai sy iewers om, dat sy kan sien of haar vermoede reg is. Haar oë dwaal skielik af na die vrou se voete. Mmm, lekker gemaklike skoene. En die naellak op die toonnaels 'n donker maroen. Dit moet net die persoon wees wat sy ingedagte het.
Die volgende oomblik sien sy hoe die dame baie subtiel op die musiek 'n wals passie of twee uitvoer, net daar waar hulle in die ry staan. Dadelik weet sy, dit kan net die persoon wees wat sy in gedagte het. Net sy het soveel selfvertroue dat sy in 'n ry sal staan en wals passies uitvoer.
Meteens kyk die dame om. "Hi, hoe gaan dit met jou, Ronelda?"
"Dit gaan goed dankie."
Net so vinnig kyk sy weer voor haar. Sy sal sekerlik, nou dat sy weet 'n bekende persoon staan agter haar, nie meer dans passies maak nie. Ek voel half afgehaal by die gedagte. Sy het so spontaan haarself geniet. Die volgende oomblik verander die musiek oor die luidsprekers na 'n meer moderne vinnige nommertjie, soort van 'n twis. My oë gaan onwillekeurig na Julie se voete. Sy stel my nie teleur nie, en begin subtiel die passies van die twis maak net daar waar sy staan.
Hierdie vrou het te midde van die inperking, soveel vreugde in haar. Geen selfbewustheid oor haar ouderdom nie, en het haarself so in 'n ry voor 'n apteek geniet, dat almal wat haar dalk raak gesien het sekerlik ook net kon glimlag.
Die les hieruit geleer – jy kan mor en kla omdat jy in rye moet staan vir jou eie veiligheid, of jy kan daarvan 'n vreugdevolle uitstappie maak. Die keuse bly joune!
17 April 2020 ... See more
Music of two hearts
The music vibrated in my soul
I felt the warmth
your arms holding me
ever so close to your heart
my head resting on your chest
I heard the heavenly music
of the drums of your heart
bliss met me there -
there in your arms
the music took me
to where you are -
so far, far from where
Na aanleiding van 'n stuk wat ek laas week geskryf het oor my Pappa, het my vriend Anton Bosch 'n vers geskryf nadat hy die stuk gelees het. Daarna het ek 'n vers geskryf op antwoord daarop . . . . hier is dit, geniet dit!
Glans van Wraak
Nog positiewe terugvoer oor een van my boeke wat my na aan die hart lê!
Winnie Hattingh de Goede - Weskus - SA
Wat 'n boek!
Boeiend, interessant, en dit prikkel jou nuuskierigheid so dat jy nie die boek kan neersit nie. Die trauma van aanranding, verwerping en molestering is raak beskryf asook die effek wat dit op die karakter gehad het. Die wyse waarop die skryfster die karakter se keuse op heelwording verwoord het, was verrassend. Goeie skryfstyl. 'n Moet lees boek!
Terugvoer op Glans van Wraak
Merwe Walters, is 'n skoolvriend, en het nou gedurende 'lockdown' in Suid-Afrika Glans van Wraak gelees. Hier is sy mening.
"Ek is self 'n pa van drie dogters en die storie het my diep geraak. Ek was hartseer, kwaad, en magteloos. Jade se magteloosheid oor die situasie waarin sy haar bevind het, het my as vader diep getref. Haar pa wat homself sien as 'n god - onaantasbaar, die een wat die reëls maak waarop almal moet dans. Wat homself voordoen as 'n held, maar hom besig hou met duister dinge.
Die gebeure in Glans van Wraak is dinge wat 'n werklikheid is in ons wêreld, maar ons besef dit net nie.
Dit was wonderlik om te sien hoe Jade die hel in haar lewe as 'n hefboom gebruik het om uit te styg.
Definitief 'n moet-lees-boek vir mans en vroue. Ek sal dit ten sterkste aanbeveel. Ek kon dit nie neersit nie!
Mev Annelie Husselman, Windhoek
Die boek is ongelooflik boeiend. Jy wil dit nie neersit nie. Aan die begin was dit baie skokkend oor wat gebeur het. Die manier hoe Jade dit hanteer het, was amper bomenslik. Ek was kwaad vir haar ma wat so selfsugtig was en haar pa wat so vol van homself was. Ek wou hom verwurg. Ek hou van haar gesondheidsprogram en haar volgehoue deursettingsvermoë.
Die gebeure word baie presies beskryf. Jade het uitstekend geleer om 'n masker te dra.
Die boek is baie spanningsvol en Jade was vir my so werklik dat ek haar graag in lewende lywe sou wou ontmoet. Sy het my baie aan Jean-Claude van Damme laat dink wanneer hy fiks word om sy vyande aan die pen te laat ry.
Ek het uit die boek geleer dat mens na jou liggaam moet kyk om jou brein ook gesond te hou. Ek het my gate uit geniet en sal dit nog 'n paar keer lees. Dit sal 'n uitstekende draaiboek maak. Wat kan ek sê: ek is een van jou grootste aanhangers, en sal die boek beslis aanbeveel.
Ek ken jou nie...
Ek ken jou nie ...
As 'n boer dans . . .
Terugvoer van leser: Alida Grove, Hentiesbaai
Dit is 'n boek wat jou laat besef wat daagliks om ons plaasvind. Dit laat mens weer bedag wees dat daar vreeslike dinge met mense om jou gebeur, en ons weet nie daarvan nie. Die boek het my aandag gebind van die eerste woord af. Ek lees swaar want my oë is swak, maar kon net nie die boek neersit nie.
Ek beveel hierdie boek ten sterkste aan. Ek sal selfs so ver gaan om te sê jy moet die moontlikheid ondersoek om dit as 'n draaiboek vir verfilming te verkoop.
Dit is 'n uitstekende storie!
Hierdie is Alida se terugvoer om my boek, dit maak regtig al die ure en dae wat ek hieraan spandeer het die moeite werd as mense so oor jou skeppingswerk voel.
Ek het nog boeke beskikbaar, indien daar enigiemand is wat wil uitvind hoekom Alida dit so geniet het.
Plus posgeld as dit buite Windhoek is
Vir my Suid-Afrikaanse vriende - julle kan dit van n Uitgewers by hul aanlyn winkel bestel. Hul stuur dit met Pep Stores uit en jy sal jou boek binne 'n week in jou hand hou. malherbe-uitgewers.co.za
En vir diegene wat van E-boeke hou, dit is ook in die formaat beskikbaar.
Daar loer 'n reënboog
Haar gemoed swaar
soos die wolke
deur haar kamervenster na staar
dan merk sy dit
skaam, skaam half versteek
loer 'n stukkie reënboog uit
glimlaggend deur die donkerte - wyd
verkleur die donker massa
in sagte skaduwees van
pers, groen, geel, blou en pienk
breek die somber donder-blou
streel haar hart sag met
sy kleure kwas
breek die donkerte oop
totdat die uur se somber
uit haar gemoed
tot net oorbly
in kleur gedoop
met nuwe hoop gesoom
sag deur haar hart geweef
sal sy leef...
Foto's uit Marsofine Skryf se plasing
So vier 'n mens jou boek met jou beste vriendin...
Liewe Vriende en Lesers,
As my boeke so goed laat voel, maak dit my hart warm.
Baie dankie Annalene Boonzaaier, vir die pragtige resensie, ek waardeer dit opreg.
Vreemde Paaie Resensie
Deur Annalene Boonzaaier
Indien jy so 'n bietjie spanning wil ontlaai, is die bundel 'Vreemde Paaie' deur Marsofine Krynauw, net die aangewese boek om saam met jou bed toe te neem.
Ek het die boek in één aand deurgelees, aangesien 'n mens dit net eenvoudig nie kan laat los nie. Jy leef jou heerlik in die verskillende karakters se rolle in. Hierdie bundel lees ook heerlik, aangesien die verhale daarin nie al jou breinselle opeet nie – juis daarom maak dit van hierdie boek só 'n aangename ontspanningskuur.
Sielkunidges vertel skynbaar dat die romanskrywer 'n warm, vriendelike én sensuele persoon is. Ek kan dieselfde van die skrywer, Marsofine Krynauw, sê, veral wanneer die leser vasgevang word in die intriges van "Skedel Eiland", een van die uitstaande stories vir my in die bundel.
Marsofine se allerpragtigste verse bied afwisselend genot aan die lewer en komplimenteer tegelykertyd die verhale in die bundel.
Voorwaar 'n skrywer om dopgehou te word en 'n bundel om definitief te lees!
Wow, ek is al weer in die wolke, en hierdie keer is ek sommer in die reën wolke!!! Een van my gunsteling boeke van die wat ek tot dusver geskryf het.
Kontak my asseblief as jy belangstel om een te koop.
Maandag se kuur...
Traag swaai sy haar bene van die bed. Dit is Maandag! Die lus ontbreek haar geheel en al om op te staan. Net die gedagte aan haar kantoor, laat haar sommer weer terug val teen haar kussings. Met uiterste wilskrag, dwing sy haarself om op te staan.
Dit is nie dat sy nie dankbaar is vir haar werk nie, die omstandighede daar is net onmoontlik. Dit maak haar geestelik moeg. Die stuit haar kreatiewe denke en maak haar meeste dae net negatief en neerslagtig. Die werk is baie, die hande wat dit moet doen té min. Die base, byna nooit daar, om te doen wat hulle alleen kan doen nie. Dit bring mee dat die spit afgebyt moet word, deur dié wat glad nie bewus was van die opdrag deur die kliënt nie.
Verder doen sy al vir twee jaar hierdie werk, het hard geleer en sit tweehonderd persent in. So het sy gedink!
Totdat een van haar base ongesteld geraak het en die ander baas weer die leisels geneem het. Skielik was niks wat sy vir twee jaar geleer is en gedoen het presies soos sy geleer is, meer reg nie.
Hoe harder sy probeer verduidelik het, sy doen dit net presies soos sy geleer is, hoe minder is daar na haar geluister. Totdat sy later moedeloos en na aan trane na haar tafel gegaan het. Sy trek die inligting van 'n sisteem af wat hulle geïnstalleer het, en nou is niks reg nie. Hoe op aarde is die moontlik? Hoe kan sy vir twee jaar alles verkeerd doen en niemand het ooit 'n haan daarna gekraai nie? Miskien net omdat dit nie so is nie!
Niks het egter in die daaropvolgende dae en weke verander nie. Sy het bly werk asof sy besete is en haar dood gehardloop om probleme waarvan sy niks weet, te probeer oplos. Die atmosfeer in die kantoor was so swaar jy kon dit met 'n mes sny.
Dit is die rede vir haar traagheid om op te staan vanoggend. Sy beweeg traag kombuis toe. Maak soos 'n outomaat vir haarself koffie, sit haar vitamiene en beskuitjie in die glasbakkie. Gaan klim terug in die bed om haar koffie en beskuit te geniet. Dit is haar daaglikse ritueel. Sy gee vir haarself koffie in die bed. Daar is immers niemand anders om dit te doen nie.
Dan volg haar stilte tyd. Dit is wat haar aan die gang hou deur die dae en weke as sy voel soos sy nou al byna die hele jaar voel. Daarna is sy weer hoopvol. Sy gaan haar bes probeer om vandag aan die beloftes wat sy in die Woord gekry het, vas te hou.
Sy hoor die geluid van 'n boodskap op haar selfoon. Sy glimlag skalks, dit kan net van haar digters vriend wees. Dit is net hy wat so vroeg al aan die gang is.
Sy maak dit oop, en ja dit is net soos sy gedink het. Sy merk dat dit soos gewoonlik een van sy gedigte is, maar vanoggend het hy 'n boodskap voor die gedig. Die boodskappe lees:
"'n Ou gedig vir 'n nuwe môre van 'n nuwe week
en mag geluk, lag en krag in die week met 'n wydlag op jou wag.
Loop die week stukkend en aan die brand
met die liefde styf in jou regterhand."
'n Glimlag speel om haar mond, maar verder as dit, die glimlag sprei soos kleursel in helder water, en vul haar hart en haar hele wese.
Wat 'n kosbare wens, met soveel humor. Wie sal na so 'n wens, nie krag hê om wyd te lag nie? Wie sal nie wil die week heeltemal in sy verstand in stukkend en aan die brand loop nie? Dan nog wie by sy regte positiewe, sal nie wil met die liefde styf in sy regterhand wil loop nie?
Sy het dadelik gevoel of sy nie net die week gaan stukkend loop nie, maar sommer stukkend hardloop, en sy wyd gaan lag, dat dit almal gaan irriteer. Maar wat gee sy om of dit doen? Verder het sy hierdie pragtige, humoristiese, oorspronklike wens in haar hart gebêre.
Daarna het sy opgestaan, asof sy nooit net 'n halfuur gelede net in die bed wou bly, net haar kop wou toe trek en van die hele wêreld vergeet nie.
En het sy die week stukkend geloop! Telkens as omstandighede haar wou laat moedeloos word, het sy terug gegaan na haar wens. Met hernude ywer wydgelag vir geen rede, die week van voor af stukkend geloop.
Sy weet sommer net dat sy in die weke, maande en jare sal bly wydlag en die weke telkens sal bly stukkend loop. Want sy sal telkens hierdie wens uithaal en afstof en nooit laat verlore gaan nie.