Wees waar jy WIL wees!
Onbyt by Salt Café in Salt Rock, Ballito - voel of ek op 'n Griekse eiland is!
Drie maande terug het ons Gauteng verlaat - ALLES verkoop wat ons kon, alles weg gegee aan die wat wou hê, alles weggegooi wat oorgebly het, vaarwel gesê aan my tuin, my geliefde hoenders, my tuin voëltjies, die Bloekombome en die graslande van die Transvaal - en nou sit ons hier in Natal. 'n Bekende (het baie hierheen gekom) tóg vreemde plek - die see is mos vir 'n Gautenger net plek om te gaan vakansie hou. Almal droom van 'n huisie by die see, en nou het dit realiteit geword!
Lui-lekker ontbyt of middagete by een van die vele restaurants met 'n pragtige uitsig oor die see,
ligte aand-etes van volgraan brood met 'n groen slaaitjie oor dit so warm is
Ek sal nie jok nie - dis nie maklik om sommer net so, na 43 jaar in een plek, jou wortels op te ruk en te trek nie - ek mis my hoendertjies, ek mis my tuin en tuin voëls, ek mis bloekombome en ek mis GRAS! Aaah, daardie uitgestrekte savanna grasvlaktes van Gauteng! - maar hier by die kus is daar nou weer nuwe uitdagings. Ek ken min van die voëls, of slange, of plante groei, so nou is daar 'n kans om weer iets nuuts te leer, nuwe avonture te onderneem, nuwe dinge om te ondersoek.
at 04:30:00 1 comment:
Labels: ballito, kus, natal, nuwe omgewing, salt cafe, wees waar jy wil wees
Afdrukke van my reis
(Foto vanaf" Wild Woman Sisterhood")
Ek is nie oud nie,
Ek is skaars.
Ek is die staande ovasie
Aan die einde van die toneelstuk.
Ek is die terugwerkende
Van my lewe as kuns
Ek is die ure
Gekoppel soos kolletjies
In 'n goeie sin
Ek is die volheid
Jy dink ek wag om te sterf ...
Maar ek wag om gevind te word
Ek is 'n skat.
Ek is 'n kaart.
En hierdie plooie is
Labels: afdrukke van my reis, oud, ouderdom, plooie
Ek wens jou Genoeg
Onlangs hoor ek 'n moeder en haar dogter in hul laaste afskeidsoomblik by die lughawe. Die aankondiging dat die passasiers aan boord moet gaan het reeds plaasgevind. Hulle staan by die sekuriteitshek, omhels mekaar en die moeder sê, "Ek is lief vir jou en wens jou genoeg".
Die dogter antwoord, "Mamma, ons lewe saam was meer as genoeg. Jou liefde was al wat ek nodig gehad het. Ek wens jou ook genoeg toe, Mamma".
Hulle soen mekaar en die dogter vertrek. Die moeder stap na die venster wat uitkyk op die aanloopbane en waar ek sit. Terwyl sy daar staan kon ek sien sy wou en het nodig gehad om te huil. Ek wou nie inmeng in haar privaatheid nie maar sy verwelkom my deur te vra, "Het jy al vir iemand totsiens gesê met die wete dat dit vir altyd is?"
"Ja, ek het" antwoord ek. "Verskoon my dat ek vra, maar hoekom is dit 'n totsiens vir ewig?"
Sy sê "Ek is oud en sy bly so ver. Ek het uitdagings wat voorlê en die realiteit is – haar volgende vlug hierheen sal vir my begrafnis wees."
"Toe julle totsiens gesê het, het ek gehoor jy sê vir jou dogter "..wens jou genoeg". Mag ek vra wat dit beteken?"
Sy begin te glimlag. "Dit is 'n wens wat oorgedra is van een generasie na die ander. My ouers het dit vir almal gesê". Sy aarsel 'n oomblik en kyk in die lug asof sy dit in detail wil onthou en sy glimlag steeds breër. "Toe ons gesê het. 'Ek wens jou genoeg', wens ons die ander persoon 'n lewe toe gevul met net genoeg goeie dinge om hulle te dra." Sy draai na my, en deel die volgende asof sy dit voordra uit geheue.
Ek wens jou genoeg sonskyn toe sodat jou lewensuitkyk helder sal wees maak nie saak hoe donker die dag mag lyk nie.
Ek wens jou genoeg reën om die sonskyn steeds meer te waardeer.
Ek wens jou genoeg blydskap om jou siel lewendig en ewigdurend te hou.
Ek wens jou genoeg pyn sodat selfs die kleinste vreugde in jou lewe groot sal lyk.
Ek wens jou genoeg gewin om jou behoefte te bevredig.
Ek wens jou genoeg verlies om te waardeer dit wat jy het.
Ek wens jou genoeg hallo's om jou deur te dra deur die finale totsiens.
Sy begin te huil en stap weg.
Hulle sê dit neem 'n minuut om 'n spesiale persoon te vind, 'n uur om hulle te waardeer, 'n dag om hulle lief te kry en 'n hele leeftyd om hulle te vergeet.
Labels: afskeid, dogter, ek wens jou genoeg, moeder
Labels: #onmisbaar, afrikaans, video
Labels: gedagtes, sondag
Hoewel bloekombome indringers kan wees, is hulle baie belangrik as 'n voedselbron vir ons inheemse bye. Die doel is om, deur goeie bestuur, bloekombome te behou as voedselbron vir ons bye.
Grondeienaars moet die spesies en ligging van bloekombome op hul plase identifiseer. Dié sonder bloekombome kan dit oorweeg om sekere nie-genoteerde spesies (bv.E. ficifolia of E. gomphocephala) te plant waar hulle nie waterbronne bedreig of 'n indringingsgevaar stel nie. In 'n eko-vriendelike tuin is daar nie plek vir insektedoders nie. Of dit nou 'n kontakdoder of 'n sistemiese middel is, los dit. Aan die begin sal dit dalk moeilik wees, want die natuurlike vyande sou lankal die wyk geneem het omdat daar nie kos is nie. Ek kan nie onthou wanneer laas ek insekdoders in my tuin gebruik het nie. Nou die oggend sit ek en luister na die voëlgeluide. Ek besef toe dis omdat ek nie meer gif spuit nie dat hier meer goggas is, en omdat hier meer goggas is, is hier meer voëltjies, want hier is genoeg kos om te oorleef en kleintjies groot te maak.
Maar dit gaan nie net oor die gebruik van gifstowwe nie. Ons kan heelwat doen om ons tuine meer aanloklik vir die veervolk te maak. Daar is heelwat plante wat veral skoenlappers kan terug lok tuin toe, soos die Koraalboom (Erythrina lystemon), die Notsung, ook genoem Fuschia, (Halleria lucida), en die Drolpeer (Dombeya rotundifolia). 'n Goeie keuse vir tussen klippe of op 'n rotstuin is die Crassula perfoliata. Ander plante is die Sonbekkiebos (Metarungia longistrobus), Fynblaarrooihout (Ochna serrulata), en die Wilde-pynappel (Eucomis Comosa, Eucomis autumnalis en die Eucomis humilis). Al die vuurpyle (Kniphofia) variëteite, Makhaya bella, Freylinia tropica, Juncus effesus en selfs die Varkoor wat hou van skaduwee en baie water. Geniet die skoenlappers wat terugkom en onthou -- 'n ruspe is net 'n skoenlapper wat nog nie vlerke gekry het nie!