Geloofwaardigheid van Matthew Pt 1, Inleiding en Farrer -teorie
Geloofwaardigheid van Matteus Deel 1, Inleiding en Farrer -teorie
Tuis Basis van die Skrif Geloofwaardigheid van Matteus Deel 1, Inleiding en Farrer -teorie
Matthew het 'n aantal kwessies wat sy geloofwaardigheid in twyfel trek.
Geloofwaardigheid van Matteus, Deel 1
Matthew het 'n aantal kwessies wat sy geloofwaardigheid in twyfel trek. Eerstens word inleidende aantekeninge oor Matteus verskaf met betrekking tot die bronmateriaal, outeurskap en struktuur. Die Farrer -teorie bied 'n bykomende rede om Matteus meer skepties te hou, gegewe die waarskynlikheid dat Luke baie van die inhoud van Matteus uitgesluit het. Belangrike teenstrydighede van Matteus met ander Evangelieverslae word in die volgende afdeling aangetoon. Die meeste teenstrydighede in die Nuwe Testament is dat Matteus in stryd is met Markus, Lukas en Johannes. Ander kwessies met Matteus word beskryf in terme van problematiese gedeeltes en inkonsekwente taal, insluitend gedeeltes wat gebruik word vir die Judaïsme van Christene en wat deur Moslem -apologete gebruik word. Laastens word bewys gelewer teen die tradisionele bewoording van Matteus 28:19 wat aandui dat die trinitariese doopformule later bygevoeg is en nie oorspronklik vir Matteus is nie.
Inleidende opmerkings oor Matteus:
Die Evangelie van Matteus is geskryf nadat die Markusevangelie geskryf is en waarskynlik voor 70 nC (die jaar van die vernietiging van die tempel in Jerusalem). Matteus is duidelik afhanklik van Markus vir 'n groot deel van die inhoud, aangesien 95% van die Markusevangelie in Matteus voorkom en 53% van die teks woordeliks (woord-vir-woord) van Markus. Die Evangelie word aan Matteus toegeskryf weens die vermoede dat sommige van die unieke bronmateriaal van Matteus afkomstig was ('n dissipel van Jesus wat voorheen 'n tollenaar was), hoewel die meeste bronmateriaal uit die Evangelie van Markus is, soos baie dit sien is 'n versiering op Markus. Wat duidelik is, is dat Matteus die kombinasie van bronmateriaal is eerder as die van 'n enkele dissipel of bron. Die toeskrywing aan die Evangelie "volgens Matteus" is laasgenoemde bygevoeg. Bewyse van die toewysing van kerkvader aan Matteus strek tot in die tweede eeu.
Matteus is nie gestruktureer soos 'n chronologiese historiese verhaal nie. Matthew het eerder afwisselende onderrigblokke en aktiwiteitsblokke. Matthew is 'n kunsmatige konstruksie wat 'n bedinkte literêre struktuur bevat met ses hoofblokke van onderrig. Die skrywer is waarskynlik 'n Joodse volgeling van Jesus wat nie gemaklik was met die woord "God" nie. Byvoorbeeld, die skrywer omseil die gebruik van die woord "God" deur die uitdrukking "Koninkryk van die hemele" talle kere te gebruik in teenstelling met "Koninkryk van God" soos dit in Markus en Lukas gebruik word. Matthew stel ook 'n paar kwessies aan die orde wat slegs vroeë Joodse Christene sou bekommer. Sommige geleerdes meen dat Matteus oorspronklik in 'n Semitiese taal (Hebreeus of Aramees) geskryf is en later in Grieks vertaal is. Dit is moontlik dat daar weergawes van Matteus sowel in Hebreeus (as Aramees) was, benewens die Grieks. Hierdie weergawes kan van mekaar verskil. Die vroegste volledige kopie van Matteus wat oorbly, is uit die vierde eeu.
Farrer -teorie as basis vir groter skeptisisme teenoor Matthew:
Die Farrer-hipotese (ook bekend as die Farrer-Goulder-Goodacre-hipotese) is die teorie dat die Markusevangelie eers geskryf is, gevolg deur die Evangelie van Matteus en daarna gebruik die skrywer van die Evangelie van Lukas beide Markus en Matteus as bronmateriaal . Dit word bepleit deur Engelse Bybelgeleerdes, waaronder Austin Farrer, wat geskryf het Oor afgee van Q in 1955, en deur ander geleerdes, waaronder Michael Golder en Mark Goodacre. Die Farrer -teorie het die voordeel van eenvoud, aangesien dit nie nodig is dat hipotetiese bron "Q" deur akademici geskep word nie. Voorstanders van die Farrer -teorie lewer sterk bewys dat Lukas beide die vorige evangelies (Markus en Matteus) gebruik het en dat Matteus voor Lukas was.
Die aandrang op 'n ontbrekende bron "Q" spruit grootliks uit 'n aanname dat die skrywer van Lukas nie soveel van Matteus sou uitgesluit het as hy as bron toegang daartoe gehad het nie. Die skrywer van Lukas het egter besef dat daar baie verhale voor hom was. Sy proloog dui op die noodsaaklikheid om, op grond van sy noukeurige oorsig van die getuies, 'n ordelike verslag te gee ten einde sekerheid te gee oor die geleerde dinge. Dit impliseer dat Lukas baie van Matteus uitsluit omdat Matteus dinge grotendeels verkeerd verstaan ​​het. 'N Ander beswaar teen die Farrer -teorie is dat Lukas in sommige gedeeltes meer verkort is as Matteus en daarom weerspieël Lukas 'n meer primitiewe teks. As Luke egter van voorneme is om 'n bondige en ordelike uiteensetting te gee, is dit meer waarskynlik dat Luke 'die pluis' uit die gedeeltes in Matteus uitgewerk het op grond van wat volgens hom die mees geloofwaardige en gestaafde getuienis van sy bewyse was. Die skrywer van Luke's gee hierdie motivering uit in sy proloog:
Lukas 1: 1-4 1 Aangesien baie mense onderneem het om 'n verhaal op te stel van die dinge wat onder ons bewerkstellig is, 2 net soos diegene wat van die begin af ooggetuies en dienaars van die woord was, dit aan ons oorgelewer het, 3 dit het ook vir my goed gelyk om, nadat ek al 'n geruime tyd alles noukeurig gevolg het, vir u 'n ordelike verslag te skryf, uiters uitstekende Theophilus, 4 dat u sekerheid kan hê oor die dinge wat u geleer is.
Die belangrikste argumente om te glo dat die skrywer van Lukas toegang gehad het tot Markus en Matteus voordat hy Lukas opgestel het, is soos volg:
As Lukas Matteus gelees het, kom die vraag wat Q beantwoord nie op nie (die Q -hipotese is gevorm om die vraag te beantwoord waar Matteus en Lukas hul algemene materiaal gekry het op grond van die aanname dat hulle nie van mekaar se evangelies geweet het nie).
Ons het geen bewyse uit vroeë Christelike geskrifte dat daar ooit iets soos Q bestaan ​​het nie.
As geleerdes probeer het om Q te rekonstrueer uit die algemene elemente van Matteus en Lukas, lyk die resultaat nie na 'n evangelie nie en ontbreek dit nie narratiewe verhale oor Jesus se dood en opstanding nie, terwyl dit verhale bevat van Johannes die Doper, die doop en versoeking van Jesus in die wildernis, en sy genesing van 'n dienaar van 'n hoofman oor honderd. Die teoretiese Q sou nie heeltemal 'n spreekwoord -evangelie wees nie, maar 'n kritiese tekortkoming as vertelling.
Die mees opvallende argument vir die Farrer -hipotese is dat daar baie gedeeltes is waar die teks van Matteus en Lukas saamstem om klein veranderinge aan die van Markus aan te bring (wat die dubbele tradisie). Dit sou natuurlik volg as Luke Matteus en Markus gebruik, maar dit is moeilik om te verduidelik of hy Mark en Q gebruik. Streeter verdeel dit in ses groepe en vind afsonderlike hipoteses vir elkeen.
Farrer sê dat '[h] 'n argument sterk is in die geringe gevalle waarvoor 'n enkele hipotese aangevoer moet word; maar die opponerende advokaat sal onvriendelik daarop wys dat die vermindering van die gevalle vir elke hipotese presies in verhouding is tot die vermenigvuldiging van die hipoteses self. 'N Mens kan nie sê dat dr. Streeter se pleidooi [vir "Q"] nie volgehou kan word nie, maar ons moet toegee dat dit 'n pleidooi is teen skynbare bewyse ".
Die implikasie dat die skrywer van Lukas 'n afskrif van Matteus gehad het toe hy Lukas geskryf het, is dat die materiaal in Matteus moes afwyk van die gesonde getuienis van ooggetuies en bedienaars van die woord en dat sommige van die materiaal wat uit Matteus weggelaat is, verkeerd was
 Gundry, RH (1994). Matthew: 'n Kommentaar op sy handboek vir 'n gemengde kerk onder vervolging (tweede uitgawe). Grand Rapids, MI: William B Eerdmans Publishing Company
 Austin M. Farrer, Oor afgee van Q, in DE Nineham (red.), Studies in the Evangelies: Essays in Memory of RH Lightfoot, Oxford: Blackwell, 1955, pp. 55-88,
 Bydraers van Wikipedia, "Farrer -hipotese," Wikipedia, Die Vrye Ensiklopedie, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Farrer_hypothesis&oldid=980915501 (9 Oktober 2020 geraadpleeg).
 Michael Goulder se opsomming van die hipotese in "Is Q a Juggernaut?", Journal of Biblical Literature 115 (1996): 667-81, weergegee op http://www.markgoodacre.org/Q/goulder.htm