Large is die algemeenste boomsoort in die groot boreaale woude van Rusland en Kanada. Kalkhout word wyd gebruik in konstruksie, en naalde, hars en dennebolle - in die vervaardiging van medisyne. Lees meer oor wat lariks, kultivars, hul kenmerke en toepassings is, lees verder in die materiaal.
Tipes en variëteite van lariks
Die naam "lariks" (Larix) dui op die geslag van bome. Dit is die eerste keer in 1754 deur die plantkundige Philip Miller beskryf. Die wetenskaplike het in die gesin denne-lariks geskei van denne. In die wetenskaplike literatuur is daar 10-15 lariksoorte. Maar nie almal stem hiermee saam nie. Sommige plantkundiges verdeel die genus in twee dele: Larix - met kort skutblare en Multiserialis - met lang dele. 1 - tak met naalde; 2 - 'n tak met manlike en vroulike blomme; 3-5 - meeldrade; 6 - vlok, keëls; 7 - naalde; 8 - sny van die keël; 9 - bult; 10-11 - keëlskale; 12 - saad Ander glo dat ons praat van eenvoudige aanpassing van bome na klimaatsomstandighede, en dit is nie nodig om sommige van hulle in 'n aparte subgenus te isoleer nie, aangesien dit 'n ander variëteit is. Larches is die enigste bladwisselende konifere. Hulle bereik 'n hoogte van 20-45 m. En verloor natuurlik naalde in die herfs, maar dit lyk nie soos gewone blare nie, daarom behoort die geslag tot denne.
Het jy geweet? Die presiese oorsprong van die woord "Larix" wat lariks beteken, is onbekend. Maar daar is verskillende weergawes wat die term hars kan beteken (Galsk.), Ryk (Kelties.), Vet / vet (lat.).
Botaniese beskrywing van die genus:
kroonvorm: keëlvormige, los, sonstrale gaan goed deur;
kenmerke van die kroon: as die gebied oorheers word deur winde van een rigting, dan word dit ongelyk, eensydig;
maksimum hoogte: 45-50 m;
vat deursnee: 1 m;
lote: dimorf, lank (van 10 tot 50 cm), met verskillende knoppe, en kort (1-2 mm);
blare: naaldvormig tot 5 cm lank, 1 mm in deursnee, enkel, spiraalvormig gerangskik op lang lote of in trosse van 20-50 naalde kort;
naalde tekstuur: sag;
naalde ouderdom: een jaar;
keëls: reguit en klein (1–9 cm hoog), groen, pers of pers op jong ouderdom, en as dit ryp is, dan bruin;
skutblare: kan lank of kort wees;
wortelstelsel: vertak, sonder 'n visueel onderskei kernwortel, maar met baie kragtige syankers, wat windweerstand van die boom bied;
lewensverwagting: 300–500 jaar.
Die boom hou van helder, sonnige gebiede. Dit is bestendig teen die winter ryp. Maar dit kan ondertoe val as dit groei in mosagtige moerasse, dit wil sê waar 'n deel van die wortel nie in 'n vaste grond is nie, maar in die wateromgewing. Large groei goed op leem- en sanderige leemgronde. In alle voorkoms lyk alle spesies met mekaar, en die verskil is slegs onbeduidende eienskappe wat die plantkundiges opmerk. Daarom is die naam van die meeste van hulle weerspieël die verspreidingsgebied: Amur, Kamchatka, Seaside, American, Kuril, Pools, Western, Siberian. 'N Ander deel van die bome is vernoem na die wetenskaplike wat dit ontdek of beskryf het: Komarov, Middendorf, Lubarsky, Layel, Potanin, Gmelin.
Gewone lariks (Larix decidua) word ook Europees of bladwisselend genoem. Hierdie spesie groei in die berge van Sentraal-Europa, in die Alpe en Karpate, gedeel deur bevolkings op die vlaktes van Noord-Pole en die suide van Litaue. Die boom word in die berge op 'n hoogte van 2400 m bo seevlak aangetref. Let daarop dat dit slegs in goed gedreineerde gebiede en nooit in vleilande voorkom nie.Europese lariks is baie bestand teen koue.
Het jy geweet? Die gebied waarop lariks in Rusland groei, is 5 Frankryk (4 miljard hektaar).
Dit kan die winterkoue tot –50 ° C weerstaan. Word gekweek as 'n dekoratiewe boom vir plant in tuine en parke. Die sterk en duursame hout word waardeer in die konstruksie van seiljagte. Van Europese lariks kan jy dun buigbare, maar duursame stroke maak vir verskillende doeleindes. Die Europese soorte lariks kan die mees uiteenlopende genoem word.
Onder die kultivars wat op die basis verkry is, is daar:
kolombome waarvan die takke vertikaal opwaarts gerig is (fastigiata);
plante met hangende takke en toppunt, wat in verskeie ander verdeel is (pendulina);
kompakte of dwergvormige vorme;
Daar is selfs diegene wat een stam het, maar dit is ietwat kronkelend en dan sê hulle dat die plant 'n onbepaalde vorm het. In totaal is meer as 30 variëteite op grond van Europese lariks geskep.
Het jy geweet? Die Bullet-variëteit is in die negentigerjare in Hongarye deur Josea Miklos verkry. En hy het dit na sy hond vernoem.
Horstmann Recurved (Horstmann Recurved) - 'n Baie interessante boom, fantastiese vorm. Dit is enkel-vat, maar die stam kan buig. Die takke wat daaruit strek, is ongelyk in lengte en massering, tweekleurig aan die ente, sodat die kroon as kussingsvormig beskryf kan word. Hoogte - 2 m. 'N Ander kenmerk is die siernaalde. In die lente is dit geel, en teen die herfs word dit ligbruin. Die verskeidenheid is in 2003 verkry deur die Uwe Horstmann kwekery in Duitsland.
Kornik (Kornik) - dwergbos meter hoog. Dit lyk soos 'n bolvorm met 'n bolvormige kroon op een reguit been.
Klein Bogle (Klein Bogle) - 'n struik met 'n ongelyke kroon wat tot by die piramide nader, tot 1,6 m hoog. Die eienaar van die naalde is 'n ryk donkergroen kleur wat goud word voordat dit in die herfs begin val. Die verskeidenheid is in 1990 deur 'n kwekery in Monbuck (Australië) verkry.
pendula - vorm van 'n larikswang met hangnaalde. Hoogte - 10-30 m. Die kroonwydte van 'n volwasse boom is ten minste 5 m. Pendulu word vir landskap gebruik op dwergpampoentjies geënt om bome met 'n huilende kroon te kry.
Pretty Carole (Pritti Carol) - simmetriese, afgeplatte sferiese, Europese lariks met 'n tipiese helder, liggroen naalde. Dit word goudkleurig voordat dit in die herfs val. Hoogte - 1 m. Die variëteit is in 1993 verkry van die variëteit Lanark (Lanark).
repens - lariks met kruipende lote. Die variëteit is in 1825 in Engeland verkry. Dit behoort tot die dwergvariëteit en groei met 10 jaar tot 10 m. Die jaarlikse groei van takke is nie meer as 15 cm onder gunstige ontwikkelingsomstandighede nie. Gegewe die feit dat hierdie lariks op 'n stam groei, kan die hoogte daarvan afhang van die eienskappe van die bestand. Dit is meestal 'n boom met 'n enkele vat met 'n kroon in die vorm van 'n bol, maar dit kan ook hang as gevolg van dun, val lote. Die variëteit weerstaan ​​wintertemperature tot –40 ° С. In landskapontwerp word dit gebruik om die ingang van die gebou te versier. Dit word toegelaat om nie net in 'n oop grond te groei nie, maar ook in potte om stoepe, patio's, kafees en stedelike ontspanningsareas te versier.
Graad Krejci (Kreichi) - Dit word beskou as een van die mees unieke. Verkry uit 'n misvormde spruit deur Ladislav Kreichi van Zolakovsky (Tsjeggië). Dit is 'n stadig groeiende plant met seldsame, vertakkende, ongelyke trosse lote, waarvan die grootte met 5 cm per jaar groei. Hierdie ongelykheid gee die plant 'n besonderse sjarme. Die hoogte van 'n volwasse lariks is nie meer as 1 m nie. Die boom is ideaal vir 'n rotstuin of 'n Japanse styl.
Puli lyk soos die Pendula-variëteit met 'n hangende (ween) kroon. Maar sy het 'n digter vertakking en 'n ligter skaduwee van blare. Dit word beskou as een van die vinnigste groeiende, want die jaarlikse groei van sy takke is 30 cm. Kogels is 'n standaardboom.Dit neem nie veel ruimte in beslag nie en is baie dekoratief. In November begin 'n sluier van Puli-takke in die son met helder hoogtepunte. En in die lente word dit weer soos 'n langwerpige groengroen bos. Die variëteit moet slegs in die son gekweek word op 'n vrugbare, los, leemagtige grond.
Alpiene lariks (Larix lyallii / Alpine larch) is die eerste keer in 1863 beskryf deur Filippo Parlatore. Die sinonieme name is Frans, berg. Die boom se hoogte is 25 m, die stam se deursnee is tot 1,2 m. Dit is die eienaar van 'n onreëlmatige koniese kroon. Die bas van die alpiene lariks is op 'n jong ouderdom dun, glad, geelgrys, met ouderdom gevou en vlokkerig.
Het jy geweet? In die legendes van die volke van die Noorde is daar 'n legende dat die gode die eerste mense uit lariks geskep het. Maar as gevolg van die bewerkings van bose geeste, was dit nie lariks mense wat herleef is nie, maar klei figure, daarom het mense so broos en van korte duur geword.
Takke groei horisontaal, soms hang hulle, dikwels gedraai en oneweredig van mekaar. Hulle bly op die stam selfs nadat hulle droog is. Bladwisselende naalde groei in bondels van 30 tot 40 stuks. Die lengte is tot 35 mm, dikte - tot 0,6 mm. Saadkonies is ellipties van aard, vertikaal gerangskik. As hulle verskyn, sal hulle rooi wees, dan pers word, met die ouderdom bruin word. Hierdie lariks kom algemeen voor in Kanada en Brits-Columbië. Rypweerstand van hout - tot –34 ° С.
See-lariks (Larix maritima) is 'n natuurlike gevormde baster. Daar word geglo dat Kamchatka-lariks gekruis is met Gmelin of Kayander. Dit groei in die Khabarovsk-gebied, Primorye en in die noorde van Sakhalin. Die boom bereik 'n hoogte van 25 m. Die lote van die plant is rooierig van kleur met 'n blouerige deklaag. Die vorm van die kroon is keëlvormig. Seerken is redelik rypbestand (–40 ° C).
Het jy geweet? Venesië is gebou op lariksstele. Die hout is baie dig, nie bang vir water nie en is dekades lank nie vernietig nie.
Siberiese lariks (Larix sibirica) is die eerste keer in 1833 deur Karl Friedrich von Ledebur beskryf. Dit word ook Russiese lariks genoem. Hierdie boom bereik 'n hoogte van 50 m met 'n stamdiameter van 1 m. Die kroon in sy jeug is keëlvormig, maar word uiteindelik eiervormig. Die hooftakke is op dieselfde vlak met die sytakke. Versprei deur Siberië en die Oeral. Dit word alleen en in groepe aangetref, dit vorm deel van gemengde woude, maar vorm amper geen aparte woude nie. Word wyd gebruik vir die vervaardiging van houtvrotvaste hout van hoë gehalte. In die deelstaat Oregon (VSA) het die kwekery van Iseli die enigste Siberiese lariksoort, Conica (Konika), ontvang. Dit het in 1990 gebeur. Dit is 'n vinnig groeiende boom met horisontale takke. Dit is bestand teen ryp en ander nadelige faktore. Op die ouderdom van 10 word Konika tot 3 m hoog en 1,2 m breed. Die jaarlikse groei is 30 cm.
Video: Siberiese lariks
Die eerste keer is die Japanese lariks (Larix kaempferi / Japanese larch) in 1856 deur Eli-Abel Carrier beskryf. Die boom het die naam "Kempfer" verower ter ere van 'n plantkundige wat een van die eerstes in Japan besoek het. Daar word die plant oral gekweek om sterk en duursame hout vir konstruksiebehoeftes te verkry. Die hoogte van die Japannese lariks bereik 40 m. Die stam is 7,5 m breed. Die stam is rond, reguit, met lang horisontale takke.
Die kroon is keëlvormig, dig, word ongereeld en met die ouderdom meer oop. Die bas is glad, rooibruin, met ouderdom in die knyp. Naalde van grysgroen kleur. Geleë in 'n spiraal. In die dwarssnit is diamantvormig. Die stuifmeelkeëls is ellipsoïdvormig, geelbruin van kleur, met talle skutblare aan die basis, 6 mm lank, met talle meeldrade. Saadkonies is reguit, met kort, geboë peduncle. Lengte - 3 cm, breedte - 2 cm.In hul onvolwasse vorm is hulle pers, en soos hulle volwasse word, word hulle oranje-bruin. Tuis groei hierdie spesie op verskillende soorte gronde, insluitend vulkanies. Maar verskyn nooit in moerasse en veenlande nie. Die limiet van die rypweerstand van Japannese lariks is –28 ° С. Hierdie spesie word ook deur verskeie kultivars voorgestel.
Belangrik! Larknaalde word in die volksgeneeskunde as hemostatiese middel gebruik. En hars daarvan word gebruik om wonde, jig, artritis en ander siektes van die muskuloskeletale stelsel te behandel.
In die vorm van 'n kroon van kultivars het telers probeer om die belangrikste variëteite van die ouervariëteit te bewaar en te ontwikkel:
haptofer - kroon met standaard keëlvorm;
gehuil - met dekoratiewe hanglote.
Daar is sulke soorte Japannese lariks:
Blou Dwerg (Blou Dwerg) - 'n lae bos met een stam en 'n bolvormige kroon. Teen die ouderdom van 10 sal dit slegs 0,5 m groei. Dit word gewoonlik op 'n stam gekweek, en daarom lyk dit soos 'n boom. Kort, baie takke maak die kroon baie dig. Die deursnee van die bolvormige kroon is 80 cm.Die variëteit is in 1982 in die Jan Dieter zu Eddeloch kwekery (Duitsland) verkry. Die plant is fotofiel, rypbestand en dekoratief. Plant dit op vrugbare grond in die rotstuin of gebruik dit om die ingang van die gebou te versier.
graad Blou Konyn (Blou Konyn) - anders as die blou dwerg, word dit voorgestel deur 'n vinnig groeiende boom met 'n nou-keëlvormige vorm en uitsonderlike blou naalde. Dit is waarskynlik een van die beste variëteite met naalde van hierdie skaduwee. Die volwasse plant se hoogte is 3 m en die breedte 1,3 m. Dit is in 1960 in Nederland in die Leen Konijn kwekery verkry.
Diana (Diana) - vinnig groeiend, met geboë takke. Die fynproewers is van nie-standaardvorms in aanvraag. Die stam is geboë in die rigting van die heersende wind, die takke is langer aan die kant van die stoep, oneweredig geleë. Van verskillende lengtes maak hulle elke boom uniek. In volwassenheid word die koniese vorm meer afgerond. Die verskeidenheid is in 1974 in die Gerhard Böhler-kwekery in Duitsland verkry. Hy het dit vernoem na die Griekse godin van die jag. Diana word op 'n stam gekweek. Bereik 'n hoogte van 2 m. Baie fotofiel. Dit is ook belangrik vir naalde. Helder sonskyn help om die skakerings so helder as moontlik te openbaar. Die variëteit word aanbeveel vir gebruik in die Japannese tuin, met vrugbare en klam grond.
Jakobsen se piramide (Jacobsen piramide) - 'n keëlvormige, byna vertikale lariks tot 4 m hoog. 'n Kenmerk van die boom is dat sy kroon van 'n afstand af lyk soos populier - dieselfde smal piramidale. Hierdie voorkoms word verkry deur die feit dat alle takke streng op gerig is. Die variëteit is in 1985 in Denemarke verkry. Die plant verkies 'n plot met volle sonlig en dreineerde grond. Dit word gekenmerk as 'n geharde en rypbestande variëteit.
pendula - een van die mees nie-standaardvariëteite. Eerstens is dit standaard, en die hoogte en vorm hang gedeeltelik van die voorraad af. Tweedens neem dit verskillende vorme aan, afhangende van die toestande waarin dit groei. As die kroon nie gesny is nie, dan vorm sy hangtakke 'n huilende vorm en daal amper tot op die grond. Aangesien dit onreëlmatig gerangskik is en deur verskillende lengtes gekenmerk word, word die vorm as onreëlmatig beskryf. Die variëteit word beskou as een van die oudstes wat in die 1800's verkry is. Dit is die eerste keer deur die plantkundige Ludwig Bessner beskryf. Die planthoogte bereik 7 m en die deursnee van die kroon is 3 m. Die naalde se kleur is groenblou. Die plant word gekenmerk as rypbestand, maklik aanpasbaar by klimaat en nadelige omgewingsfaktore.
Amerikaanse lariks (Larix laricina) is die eerste keer in 1773 deur Karl Heinrich Emil Koch beskryf. Hierdie spesie is ook onder ander name bekend: tamarak, oostelike, swart en rooi lariks. Die vroeë setlaars in Amerika het sy hout as die belangrikste boumateriaal gebruik, sowel as vir die bou van bote.Amerikaanse lerk groei tans in Europa, onder meer in die Baltiese state, Wit-Rusland, Oekraïense Polesie.
Belangrik! Newport Beauty — een van die veeleisendste rasse. Hy is geneig tot skielike sterftesindroom. Dit is 'n siekte waarin 'n boom doodgaan sonder enige ooglopende rede. En hoe ouer dit is, hoe meer geneig is tot siekte.
Kenmerke van American Larch:
Dit word rooi genoem vanweë die pienkerige bas. As u dit oplig, dan is daar 'n rooi laag. Vroulike keëls aan die begin van die ontwikkeling het ook 'n rooi kleur.
Naaldnaalde, tot 3 cm lank, ligblou-groen kleur, in die herfs word dit heldergeel. Dit is spiraalvormig op lang lote en in digte trosse geleë.
Crohn is een van die mees elegante. Dit is kleinvertakte, nou piramidaal met oop takke.
Die boom is alomteenwoordig in Noord-Amerika. Dit is baie bestand teen koue en is bestand teen temperature tot –65 ° C. Dit kan 'n wye verskeidenheid grondtoestande verdra, maar groei meer gereeld in moerasse of klam organiese gronde, soos sphagnum-mos en turf. Word ook aangetref op minerale gronde van enige struktuur: van klei tot growwe sand. Kan op kalksteengronde groei. Daar is minder variëteite van Amerikaanse lariks as Europese, maar ook genoeg. Dit word vergemaklik deur die feit dat die plant vir die herwinning van moerasagtige lande gebruik kan word. Dit word beskou as een van die belangrikste gewasse wat as pionierplante in moerasse kan groei, en selfs in gebiede met baie koue winters.
Blou vonkel - In 1985 gebring deur dr. Sidney Waxman van die Universiteit van Connecticut. In die verspreidingsnetwerk word dit verkeerdelik toegeskryf aan variëteite van die Japannese lariks. Die boom word gekenmerk deur vertikaal groeiende takke, ligblou naalde, wat grysblou word namate hulle verouder. Soos ander variëteite, is dit in staat om druppels water wat in die son vonkel in die blare van die blare na reën te hou. Daarvoor word 'n verskeidenheid in die Verenigde State dikwels Blue Sparkler genoem. Die planthoogte sal na 10 jaar se groei slegs 1 m bereik, en die jaarlikse groei daarvan is nie meer as 10 m nie. Blue Sparkler is baie gewild onder landskapsontwerpers.
Deborah Waxman (Deborah Waxman) - Word ook in 1988 aan die Universiteit van Connecticut ontvang. Dr Waxman het die verskeidenheid na sy dogter vernoem. Dit is 'n lariks met blougroen yl naalde. Haar kroon is wyd-piramidaal, nogal pluis. Dit is altyd dekoratief. In Mei verskyn pienk keëls op die lariks, en in die herfs kry die naalde 'n skadu van kopergoud. Die boom groei slegs tot 2 m. Die plant is bestand teen klimaat en kan ryp teen –45 ° С weerstaan.
Newport Beauty (Newport Beauty) - 'n Sferiese struik wat stadig groei. Die takke is uiters dig geleë, waardeur dit soos 'n spar lyk. Die skoonheid van Newport word gekenmerk deur blougroen naalde, klein hoogte (tot 30 cm), breedte (60 cm). Die variëteit is in 1988 verkry.
Postus - een van die nuutste variëteite. Dit is per ongeluk in Kanada ontdek en bygevoeg tot die versameling konifere van die Kingsbray Gardens-kwekery. Die boom word gekenmerk deur 'n ongelooflike smal piramidale kroon met digte afstandtakke. Postus groei baie vinnig - tot 60–90 cm per jaar. En dit is die hoogste groeitempo onder lariksbome. Dit is gehard en weerstaan ​​ryp tot –45 ° С.
Stubby (Stubby) - Dit lyk soos 'n dik heuwel wat uit takke en naalde bestaan. Dit is nie baie hoog nie - slegs 30 cm in lengte en breedte. In die jaar groei hierdie kussingagtige lariks nie meer as 2,5-3 cm nie. Die naalde van Stubby het 'n standaard blougroen kleur. Maar die verskeidenheid kan interessant wees vir tuiniers as gevolg van die lae groei.
Dekoratiewe snoei van lariks
Berei die instrument gereed voordat u dit snoei. Dun klein takke is gesnoei met snoeiskêr. Dik - afgekap met 'n saag. Die snykante van die werktuig word voor en na werk met alkohol afgevee.Dit is nodig om nie fitopatogene van die een boom na die ander oor te dra nie. 'N Vormende kapsel is nodig om die kroon 'n vorm te gee.
Belangrik! Hars van naaldbome word swak gewas. Sorg dus dat u werkklere dra en handskoene dra wanneer u snoei.
Tuiniers behou grotendeels hul natuurlike vorm vir plante: keëlvormige, sferiese, ens. Hiervoor is dit genoeg om takke af te sny wat aan die einde van die winter uit hierdie vorm geslaan word. Larches is keëlvormig, wat beteken dat hulle gevorm kan word tot 'n piramide met vlakke, ruimtes vry van takke tussen die dele, ens.
Stap-vir-stap instruksies vir die vorming van:
Kyk na die boom en verbeel jou die vorm wat jy wil skep.
Verwyder droë of beskadigde takke, indien enige.
Sny die lote wat teen mekaar vryf. As die integriteit van die korteks geskend word, kan fitopatogene binne binnedring.
Merk die kontoere met kanaalband, plak die band na bo en beweeg van bo na onder. Dit lyk asof u die buitelyn van 'n figuur geteken het.
Sny nou met die snoeier alles af wat uiteengesit is.
Verwyder die band.
Maak seker dat u die boom met 'n groeistimulator stimuleer. Dit is nodig om hom te help om die spanning van sny te oorkom.
Moenie meer as 1/3 van die groen massa sny nie, anders kan die plant doodgaan.
Lark is ideaal om die agtergrond van die webwerf te versier. Veral as u die dekoratiewe variëteite daarvan koop, nie te hoog nie. Sulke vorms kan gebruik word om stegies te ontwerp, blombeddings te maak, die ingange van die gebou of binnehof te versier.