PressReader - Landbouweekblad: 2018-10-12 - S­mul­lek­ker kos en goeie diens bring te­vre­de klan­te
S­mul­lek­ker kos en goeie diens bring te­vre­de klan­te
Ka­roo­plaas is meer as net ’n pad­stal. Dis ’n kon­trei­win­kel met puik diens en heer­li­ke weg­neem­kos, snoe­pe­rye en snuis­te­rye. Me. Cor­lia Oost­hui­zen ver­tel meer oor haar on­der­ne­ming op S­teyns­burg in die Oos-Kaap.
Jy het des­tyds ont­ha­le in P­re­to­ria beplan, en nou woon jy op S­teyns­burg. Is dit dank­sy die lief­de?
Ja, ek is ge­bo­re en het skool­ge­gaan op Ven­ters­dorp. Ná skool het ek voed­sel­diens­be­stuur ge­stu­deer en tien jaar lank (van 1993 tot 2003) ont­ha­le beplan vir die bur­ge­mees­ter van P­re­to­ria. Ná ’n war­rel­wind-ro­man­se van so­wat vier maan­de is ek en Roe­lof, ’n vee­boer (Dor­pers en N­gu­ni’s), ge­troud. Ons twee­ling is van­jaar in graad 7 en gaan in Bloem­fon­tein skool.
Wat het jou ge­mo­ti­veer om Ka­roo­plaas te be­gin?
Die ge­bou be­hoort aan my skoon­ma, wat die ruim­te langs die Cal­tex-vul­sta­sie wou ver­huur. Die ruim­te was voor­heen ’n ver­toon­lo­kaal vir mo­tors, maar staan al ja­re lank leeg. Die twee­ling is al in graad 2 kos­huis toe en ek was eint­lik ’n bie­tjie ver­veeld by die huis. Ek was nog al­tyd lief vir kos en mooi din­ge en het daar­van ge­droom om ’n de­li te be­gin. Dít was my inspirasie.
Kon jy jou des­tyds die suk­ses in­dink?
Nee, dit het my wild­ste dro­me oor­tref. Ons het in ’n De­sem­ber – va­kan­sie­tyd – oop­ge­maak. Die hoe­veel­heid mense wat by ons aan­ge­doen het, het ons nie net op ons to­ne ge­hou nie, maar ook ge­dwing om aan te hou en uit te hou. Die mense se re­ak­sie op my pro­duk­te het my net na gro­ter uit­ne­mend­heid laat streef. Jy kan by Ka­roo­plaas ge­sken­ke koop wat plaas­lik ver­vaar­dig of met groot sorg uit­ge­soek word. Die ge­wild­heid van ons kos het my ook aan­ge­moe­dig om nu­we pro­duk­te en re­sep­te te ont­wik­kel. Ons ver­koop by­voor­beeld die bes­te pe­kan­neut­ter­tjies in Suid-A­fri­ka!
Wat is deur­slag­ge­wend tot dié suk­ses?
Ons ge­bruik net die bes­te be­stand­de­le. Ons glo ook nie in kort­paaie nie. Daar­om ge­tuig ons pro­duk­te van die hoog­ste ge­hal­te. Ons tuis­be­rei­de pro­duk­te word in ons win­kel se kom­buis ge­maak om vars­heid en ge­hal­te te waar­borg. Aan­ge­koop­te pro­duk­te (soos be­skuit en koe­kies) word nou­keu­rig uit­ge­soek. Ons bied ’n groot ver­skei­den­heid waar­uit mense kan kies, en voeg graag nu­we pro­duk­te by. Dit al­les dra daar­toe by dat dit nie no­dig is om be­mar­king te doen nie – ons pro­duk­te ver­koop hul­self.
Jou werk­ne­mers speel ook ’n be­lang­ri­ke rol.
Ja, ek kry daag­liks kom­pli­men­te oor die per­so­neel. Hul­le is op­ti­mis­tie­se, vrien­de­li­ke en hard­wer­ken­de mense wat graag hul­self wil be­mag­tig. Ek neem agt mense heel­tyds en ses mense deel­tyds in diens. In De­sem­ber s­pan ons selfs meer deel­tyd­se wer­kers in. Ek het hul­le al­ler­han­de vaar­dig­he­de ge­leer – van pas­teie bak en tert­jies maak tot tyd­be­plan­ning, werks­me­to­diek, s­pan­werk en hoe om met self­ver­troue en trots ons pro­duk­te te ver­koop. S­jef Suné Nie­mand van Bloem­fon­tein kom gee nou en dan vir ons op­lei­ding. Van die werk­ne­mers is al be­vor­der tot die kas­re­gis­ter, bak­ster en as­sis­tent-be­stuur­der. Ek en die per­so­neel het ’n baie goeie ver­hou­ding. Ons kom­buis is goed toe­ge­rus, wat dit lek­ker maak om daar te werk. As ’n s­pan hou ons me­kaar ge­mo­ti­veerd en help ons me­kaar so­dat nie­mand die s­pan in die steek laat nie. Ons hou ge­reeld ver­ga­de­rings so­dat elk­een haar mening kan lug en voor­stel­le kan maak. Ons be­spreek al­tyd eers nu­we i­dees of ver­an­de­rin­ge.
Is daar in­ter­ak­sie tus­sen jul boer­de­ry en die win­kel?
My on­der­ne­ming help natuurlik om ons uit­ga­wes te dek. Ek ge­bruik ook van die boer­de­ry­pro­duk­te – vleis, groen­te uit die tuin en my vry­lo­pen­de hoen­ders se ei­ers – in die win­kel.
Was dit aan­vank­lik moei­lik om Ka­roo­plaas te fi­nan­sier?
Roe­lof het my uit die boer­de­ry ge­fi­nan­sier en my skoon­ma het vir die bou- en breek­werk be­taal.
Wat­ter rol speel Ka­roo­plaas in jul ge­meen­skap?
Dit skep werk vir plaas­li­ke mense, maar dit bied ook geleenthede aan die ge­meen­skap se mense om pro­duk­te aan die win­kel te le­wer. Ek ver­koop graag pro­duk­te uit die om­ge­wing, soos my buur­vrou se bil­tong en dro­ë­wors of ge­sken­ke wat plaas­lik ver­vaar­dig is. Ka­roo­plaas on­der­steun ook an­der on­der­ne­mings op die dorp, want ek koop pro­duk­te by hul­le aan (soos brood by die plaas­li­ke bak­ke­ry).
Wat­ter raad het jy vir an­der plat­te­land­se vroue wat hul eie on­der­ne­mings wil be­gin?
Beplan, beplan, beplan! De­le­geer en aan­vaar hulp.
NAVRAE: E-pos: ka­roo­plaas@gmail.com
Die win­kel is i­de­aal ge­leë langs ’n vul­sta­sie, en rei­si­gers loer graag in vir die lek­ker kos en ou­li­ke pro­duk­te. INLAS: Me. Cor­lia Oost­hui­zen.