Rosés in die Rain City - Nuwe resepte
Rosés in die Rain City
As tiener was ek twee somers in Biarritz, 'n branderplankryplek in die suidwestelike hoek van Frankryk. Op warm dae sal ons afkoel met kruikies rosé in kafees aan die strand. Ek was bederf met ys om die drank te versag, maar ek was mal daaroor dat die Franse vir wyn bo Coke gekies het as 'n dorsles. En die 15-jariges kon alkohol sonder probleme bestel.
Elke keer as die temperatuur styg, is ek gereed om hierdie rosé -tradisie te herskep. Seattle is pragtig in pienk blomme, en die stad is gereed vir pienk wyn. Van Bandol tot Tavel, hier kan u 'n bouteille oopmaak. Santé!
In 'n bekoorlike vakman van Madrona is Bottlehouse 'n deelwynwinkel, 'n gedeeltelike proelokaal, alles vreugdevol. Onder leiding van Henri Shock, sy vrou, Soni, en 'n vaardige staf wyngeeks, bedien Bottlehouse 'n wisselende verskeidenheid Europese en plaaslike rosas. Soos hulle onlangs getwiet het, het die pas geopende patio die #summerofrosé begin. Verwyder die middag al fresco op hul happy hour van die week van 15:00 tot 18:00.
Nuwe kroeg op die blok, Le Caviste, is die juweel van die sommelier David Butler in die middestad. Nadat hy sy wynstokkies by Franse staatmakers geslyp het Le Pichet, Le Gourmand, en Kampanje, Het Butler Le Caviste geopen om 'n wynbar in Parys na die Stille Oseaan-kus te bring. David is ewe vriendelik en opvoedkundig en geniet sy kliënte met sy Franse wynkaart. Knabbelgoed sluit in steak en AOC -afval.
Kruideniersware in Parys
Versteek onder die Pike Place Market, is Paris Grocery 'n droomwinkel van 'n Francophile foodie. By hierdie Galliese suster van die fynproewers-kruidenierswinkel Spaanse tafel, het wyne van Provence en Languedoc-Rousillon, Frankryk se rosé-streek, pas geland, net soos Jean-Marc Lafage se Miraflors. Vir 'n piekniek langs Elliottbaai, pak u tassie met lekker eetgoed, soos chèvre, olywe, paté en baguette met Macrina -bakkery.
13 roséwyne wat perfek is om in die somer te drink
Dit is die tyd van die jaar, wanneer mooi roséwyne in die winkels te sien is, soos somermode in verskillende kleure. Ons wynpanellede geniet die hele jaar deur rosés, gedrink solo of met spesifieke kosse, maar soos somerklere is die rosé -inkopieseisoen op sy hoogtepunt in Mei en Junie, so dit is tyd om op te slaan. Kleinhandelaars bestel dikwels beperkte hoeveelhede van wat baie as 'n somerdrank beskou.
In die hitte van die somer is daar iets onweerstaanbaar aan 'n verkoelde glas droë rosé wat op die patio, op 'n piekniek of op 'n braai gedrink word. Ons paneel het 30 rosés geproe - agt vonkelaars en 22 stilwyne - om 'n stal pienk wyne te vind om ons deur die somer en herfs te dra. Die meeste wyne wat ons geproe het, was minder as $ 20, en 'n paar het meer as $ 30 gekruip.
Ons rosé -monsterneming het wyne uit sewe lande ingesluit. Suid -Frankryk is bekend vir sy droë rosés, en plaaslike drankwinkels bring meer wyne as ooit uit die Provençaalse appellasies. Ons het hiervan voordeel getrek en nege rosés uit die Provençaalse wynstreke geneem. Ons het ook rosés geproe uit ander dele van Frankryk, plus Italië, Spanje, Suid -Afrika en die Verenigde State. Hierdie jaar kon die Amerikaanse rosés wat ons geproe het, nie vergelyk word met hul eweknieë uit die buiteland nie.
Ons proe het wonderlike vondste opgedoen, waaronder 'n pragtige Griekse sterretjie gemaak van 'n onbekende vrugtige versnit van Provence en 'n delikate vin de pays - 'n klassifikasie wat aan Franse wyne gegee word, afwykend van die kriteria wat die AOC van die streek bepaal. Almal behalwe een van ons aanbevole rosés is droog, maar die enigste soetwyn is 'n halfvonkelende moscato.
Ons sou graag 'n paar van ons gunstelinge van verlede jaar wou besoek, maar met soveel rosés beskikbaar, sou dit jammer wees om in 'n gat te beland. Nooi hierdie somer 'n paar nuwe rosés na u patio -partytjies en kyk hoe dit by u ou gunstelinge pas. Lees verder vir meer inligting oor die 13 rosés wat ons aanbeveel en hoe u dit kan bedien.
Tina Danze is 'n vryskutskrywer in Dallas.
Die missie: Vind goeie rosés in verskillende style en pryse.
Die kos: Alhoewel dit nie 'n kos-en-wyn-opdrag was nie, het ons salumi geëet, wat gewoonlik 'n goeie aanvulling is op rosé. Ons salumi -skottel bestaan ​​uit dun gesnyde salami's en porchetta, 'n hartige gebraaide varkvleis wat by die koshuise van Jimmy's Food Store en Central Market verkoop word.
Paul Botamer, sommelier en wyndirekteur by Fearing's at the Ritz-Carlton, Dallas
Chad Houser, sjef en uitvoerende direkteur, Café Momentum
James Tidwell, gesertifiseerde wynopvoedermeester sommelier, Café on the Green, Four Seasons Resort en Club in Las Colinas
Jennifer Uygur, mede-eienaar en wynregisseur, Lucia Restaurant
Cathy Barber, Smaakredakteur
Tina Danze, vryskutskrywer
Kir-Yianni Akakies Sparkling Rosé 2013, Griekeland
Tot die onlangse promosies op Central Market en Whole Foods Market, het relatief min van die heerlike wyne van Griekeland in Dallas -winkels opgedaag - maak nie saak dat die Grieke al meer as 4000 jaar wyn maak nie. 'N Paar skerp blankes en vrugtige rooi was die steunpilare, maar rosés was skaars. Hopelik sal hierdie pragtige vonkelaar jaar na jaar terug wees. Dit is gemaak van 100 persent xinómavro, wat Tidwell beskryf as 'n kruising tussen nebiollo, pinot noir en grenache. 'Dit is 'n lewendige rosé. Oorkant die smaak is daar baie vrugte, en dit eindig met 'n paar tanniene wat die wyn balanseer en die smaak skoonmaak. Dit is soos 'n vonkelrooi, 'het Tidwell gesê. "Dis pragtig. Dit begin by die neus, dan hang die sappige vrugte in die smaak, "het Uygur gesê. Botamer en Houser stel voor om dit te kombineer met geroosterde of geroosterde lamsvleis, en steakfrites met saamgestelde botter.
Juvé y Camps Pinot Noir Brut Rosé Cava, NV, Spanje
$ 16,99 Central Market (Lovers Lane en Plano), Costco, Dallas Fine Wine and Spirits, sekere Kroger -winkels, Market Street, McKinney Wine Merchant, PK's Fine Wine and Spirits (Mockingbird Lane), Pogo's, Spec's (Central Expressway en Preston Road), Stoney's Fine Wines and Whole Foods Market (Lakewood, Highland Park, Preston Road, Plano, Arlington en Highland Village)
Die eerste vonkel wat onder die Juvé -etiket verkoop word, is in 1921 bekendgestel, maar die Juvé -familie maak wyn sedert 1796. Hierdie vonkel is donkerpienk, droog en vrugtig, met baie rooi bessies en kersiesmaak, en 'n tikkie aardsheid. 'Dit is 'n goeie rosé cava,' het Botamer gesê. Hy het gedink dat dit ideaal sou wees vir 'n braai langs die swembad. Tidwell hou van die wyn se kleur- en geurdiepte.
Jansz Premium Brut Rosé, Tasmanië, NV, Australië
Jansz was die eerste produsent in die Tasmanië -streek wat vonkelwyn gemaak het volgens die tradisionele methode champenoise, en die enigste in die streek wat uitsluitlik toegewy is aan die vervaardiging van vonkelwyne. Hierdie salmkleurige vonkelaar toon bessies en steenvruggeure en 'n goeie suurgehalte. Dit is elegant vir die geld, geskik vir 'n spesiale geleentheid of 'n buitelugete. 'Dit is regtig gebalanseerd,' het Botamer gesê. Uygur noem dit 'n mooi glinsterende rosé en prys die romerige mousse. Sy sou dit bedien met ligte skulpvisgeregte soos garnale slaai met dragon of garnale -skemerkelkie. Houser het gesê dat dit ook goed sal gaan met oesters wat bedien word met peperwortel of mignonettesous.
Onskuldige omstander Pink Moscato 2014, Australië
$ 12,99 kies Spec's en Whole Foods Market -winkels, Costco, Pogo's en die Bottle Shop in Lower Greenville
Hierdie moscato is lekker, effens soet met 'n verfrissende suurheid, 'n heerlike somer -nageregwyn of 'n patio -slukkie. Uygur was verbaas oor 'n slinkse soet moscato en was verbaas oor hierdie wyn. 'Dit is helder, skoon, pittig en regtig mooi,' het sy gesê. Botamer het die sterkpunte van die wyn opgesom en gesê: "Dit het ryp vrugte, maar dit is nie te soet nie, en dit het 'n lae alkoholinhoud van slegs 5,5 persent." Panellede was dit eens dat hierdie wyn wat aangenaam is vir die skare goed sal pas by die meeste framboos- of aarbei-nageregte.
Domaine Ott, 'Les Domaniers' Ott Selection, Côtes de Provence Rosé 2014, Frankryk
Teen die einde van Junie $ 17,99 tot $ 21,99 Sigel's (Fitzhugh, Greenville en Addison) en Central Market, en meer winkels bied dit ook aan
Domaine Ott is 'n bekende naam in Provençaalse rosés. Dit is veral bekend vir 'n paar duur bottels wat gemaak word van druiwe wat uit landgoed gekweek word. Hierdie rosé, gemaak met druiwe afkomstig van ander wingerde, bewys dat 'n ernstige Provençaalse rosé nie duur hoef te wees nie. Dit is 'n ligte, droë rosé, met aarbei- en sitrusgeure en 'n goeie suurgehalte. 'Ek hou daarvan - dit het genoeg lyf om sonder sous op te staan,' het Tidwell gesê. Hy het opgemerk dat dit ''n bietjie warm' was, wat beteken dat aan alkoholiese kant Botamer gevoel het dat die wyn genoeg vrugtige rykdom het om die alkohol te balanseer.
Caves D 'Esclans Whispering Angel, Côtes de Provence Rosé 2014, Frankryk
$ 17,99 tot $ 27,99 Central Market, Cork, Dallas Fine Wines and Spirits, Eatzi's, Fuzi Fine Wine in Plano, Goody Goody, Kroger, La Cave, Market Street, Molto Formaggio, PK's, Pogo's, kies Sigel's, Spec's (Central Expressway en Royal Lane winkels), Target, die Fresh Market, Total Wine and Whole Foods Market
Dit is 'n volgeurige rosé. Paneellede het gevoel dat die enigste naam die naam is. 'Die neus fluister nie - dit skree,' sê Uygur. 'Ek is mal daaroor om die geure van die kolf af te kry. Dit is 'n belofte van die geure wat gevolg moet word, 'het sy gesê. Botamer het gesê: 'U hoef nie oor die smaak te raai nie. Dit het groot ryp rooi vrugte - aarbei en kersie. " Bedien dit saam met geroosterde salm of hoender, of op sy eie.
Balandran 'Les Mugues,' Costières de Nimes, 2014, Frankryk
$ 14,99 Dallas Fine Wine, Green Grocer, Pogos, Veritas, Wine Down Wine Market in Flower Mound en Sierra Market in Frisco
Hierdie benaming, wat voorheen deel was van die Languedoc -wynstreek, is herdoop tot Costières de Nimes en in 1989 herklassifiseer as 'n Rhône -substreek. Die wyn bestaan ​​meestal uit grenache en toon vars vrugtegeure en lewendige suurheid. 'Dit is lekker, vars en lig. Dit sal 'n goeie swembadwyn maak, "het Luscher gesê. 'Ek hou van die vars brosheid en suurheid van die wyn,' het Botamer gesê. Panellede stel voor dat dit bedien word met 'n rucola -slaai met marcona -amandels en Manchego -kaas, of saam met varkhaas met appels.
Thuerry Les Abeillons Rosé, Coteaux Varois en Provence 2014, Frankryk
$ 19,99 Sigel's, La Cave en Pogo's
Die subgebied Coteaux Varois en Provence word deur kusheuwels gebuffer, wat koeler groeitoestande tot gevolg het as wat in die kusgebied Bandol voorkom. Hierdie grenache-cinsault-versnit saam met die Domaine du Bagnol Rosé vir die paneel se gunsteling nog rosé. Dit is 'n elegante, kosvriendelike wyn met baie karakter. 'Ek hou van die gewig - dit is meer gewig en het 'n goeie suurgehalte,' het Luscher gesê. Botamer het gesê dat die wyn 'n goeie kompleksiteit het, en 'n mooi roosblaarnoot. Tidwell het die vrugte en mineraliteit van die rosé geprys. 'Dit bevat vulsel - u kan dit selfs saam met 'n goeie burger op die patio bedien,' het hy gesê. Houser het hierdie rosé veelsydig gevind. 'Dit sal 'n goeie aperitief of wyn wees,' het hy gesê. Kombineer dit met soutgeroosterde vleis, skulpdesslaai of groen slaaie.
Patrice Moreux Chateau des Vingtinières Côtes de Provence 2014, Frankryk
$ 14,99 Pogo's, Sigel's, McKinney -wynhandelaar en die wynterapeut
Côtes de Provence is die grootste benaming in die Provence, en rosés maak 85 persent van sy wynproduksie uit, maar dit is geen wonder nie, so baie rosas is in Dallas beskikbaar. Hierdie een kom van 'n sonnige plato-wingerd waar die druiwe geoes word van 30-jarige wingerdstokke met 'n laer opbrengs, wat 'n groter konsentrasie vrugte verseker. 'Dit is sappig, maar nie soet nie, en baie gebalanseerd. Dit is op 'n goeie manier soos sappige vrugtegom, 'het Houser gesê. 'Dit het 'n uitstekende tekstuur,' het Botamer gesê en bygevoeg dat dit 'nie regtig dun' is nie, soos 'n paar rosas wat ons oorgedra het. Panellede het gedink dat dit 'n goeie pasmaat sou wees vir kaas en vleis, hoender of varkvleis.
Domaine du Bagnol Cassis Rosé, 2014, Frankryk
$ 32,99 Pogo's en Molto Formaggio
Die kusstreek Cassis is bekend daarvoor dat dit kenmerkende wyne produseer, meestal blankes, waarvan min na die Amerikaanse markte kom. Die groeiende streek is naby Bandol, 'n ander deelgebied wat bekend is vir die vervaardiging van duurder rosas. Hierdie beperkte produksie van grenache, cinsault en mourvèdre is vars en vrugtig, met 'n tikkie mineraliteit en 'n droë afwerking. 'Ek grawe dit,' het Uygur gesê. 'Dit het 'n groot neus: swartbessie, met 'n sweempie kruie. Jy kan sit en teug daaraan of geniet dit saam met kos, "het sy gesê. 'Dit het baie smaak,' het Tidwell gesê. Tussen die vrugte en blomme van die wyn en die kompleksiteit daarvan, het hy gevoel dat hierdie rosé 'n groot aantrekkingskrag sou hê. Probeer dit saam met varkhaas, of geniet dit self op die patio.
Domaine de Mourchon Côtes du Rhone Villages Seguret Loubié 2014, Frankryk
$ 19,99 Pogo's, Molto Formaggio, Green Grocer, Scardello Artisan Cheese, Veritas, Wine Down Wine Market in Flower Mound en Off the Vine in Grapevine
Wyne van die Côtes du Rhone Villages -benaming word beskou as 'n verbetering in kwaliteit van generiese Côtes du Rhone -wyne. Seguret is een van ongeveer 20 dorpe in die suidelike Rhône wat toegelaat word om hul name by die AOC Côtes du Rhône Villages -benaming te voeg, gebaseer op hul hoër kwaliteit en streeksstyl. 'Dit het tertvrugte, maar dit is regtig gebalanseerd,' het Houser gesê. Botamer hou van die wyn se cranberry- en tert -kersiesmaak en sê dat die wyn 'skree na salami of ander vetterige kos'. Uygur het gedink dat dit goed sal wees met pekel olywe, olierige vis met 'n voller smaak en selfs geregte met spek. Dit sal ook 'n goeie pasmaat wees vir gegrilde hoender, caponata of ratatouille.
Terlan Lagrein Rosé 2013, Italië
$ 13,99 Jimmy's Food Store en uitgesoekte Central Market -winkels
Lagrein is 'n rooiwyndruifsoort wat hoofsaaklik verbou word in die Alto Adige-streek in Noord-Italië, naby Oostenryk en Switserland. Hierdie ongewone druif is veral bekend vir die maak van volronde rooi, maar dit is ook baie geskik vir die maak van 'n donker rosé. Panellede was mal oor hierdie vars, kosvriendelike wyn. 'Dit neem u die hele pad deur 'n maaltyd, van salumi tot lekker vis, tot pasta met sampioene tot gebraaide lamsvleis. Dit sal ook heerlik wees met varkvleis, "het Uygur gesê. Tidwell het opgemerk dat hierdie veelsydige wyn soet Asiatiese souse sowel as pittige souse kan hanteer. 'Dit is 'n rosé wat kan verouder,' het hy bygevoeg en opgemerk dat, hoewel ons bottel 'n 2013 was, 'dit steeds lekker is.' Die 2014 -oesjaar kom eers in die middel tot laat somer op die Dallas -mark, maar die 2013 -oesjaar is tans goed.
Moulin de Gassac Guilhem Rosé Pays d'Hérault, 2014 Frankryk
$ 13,99 Whole Foods Market (Lakewood, Highland Park en Preston Forest) en PK's op Lomo Alto
Hierdie bleek, perske-getinte rosé word gemaak deur Mas de Daumas Gassac, 'n bekende Languedoc-produsent van top-wyne wat as Vin d'Pays d'Hérault geklassifiseer word, as gevolg van die gebruik van nie-tradisionele druiwe vir die streek. Hierdie elegante, delikate rosé met aarbei -note en 'n skerp, droë karakter, gemaak van grenache en carignan van ou wingerdstokke op klipperige heuwels. 'Dit is 'n mooier styl,' het Tidwell gesê. Uygur het gedink dat dit 'n goeie rosé sou wees vir mense wat van witwyn hou. 'Dit is die ligste rosé -styl wat u sal vind,' het Botamer gesê. Panellede was dit eens dat dit 'n uitstekende somer -aperitief sou wees.
Alhoewel niemand dit rooi noem nie, word dit eintlik eintlik rosé gemaak van rooi druiwe - soms een variëteit, dikwels 'n mengsel van verskeie. Die pienk kleur word veroorsaak deur die druiwe saggies te druk en die velle vroeg in die fermentasieproses uit die sap te verwyder. Hierdie direkte pers tegniek is die voorkeur metode vir die vervaardiging van rosé in die Provence. Hoe langer die druiweskille tydens fermentasie met die sap in aanraking bly, hoe donkerder word die kleur. Roséwyne kan wissel in kleur van bleek, uieskil of perske tot intense fuchsia.
Sommige rosas is 'n byproduk van die maak van rooiwyn. Om 'n meer gekonsentreerde rooiwyn te maak, sal die wynmaker in 'n vroeë stadium van maserasie 'n gedeelte van die pienk sap afblaas, maar nie die skil nie. Dit laat die oorblywende sap 'n meer gekonsentreerde rooiwyn word. Die pienk sap wat ontbloot word, word van rosé gemaak. Dit is nie 'n slegte manier vir rooiwynprodusente om van hul koste te verhaal nie.
Mousserende rosés kan 'n mengsel van rooi en wit wyne wees, soos pinot noir en chardonnay.
La Vie en Ros é
5/25/16 Deur Alison Spiegel
Gedenkdag is in sig, wat beteken dat dit tyd is om 'n bottel rosé oop te maak en seker te maak dat dit die hele somer binne bereik is.
Die goeie nuus is dat u nie die bank hoef te breek om 'n stewige rosé te vind nie. Daar is baie heerlike rosés in die reeks $ 10 tot $ 20, so ons het 'n lys saamgestel van 'n paar van die beste vondste wat onder die $ 15-punt val. Alhoewel die pryse volgens die kleinhandelaar effens kan wissel, tref al hierdie wyne die lekkerte van beide lekker en bekostigbaar.
Ons het ons eie (uitgebreide) ervaring opgedoen en het ook twee kundiges ingeroep om ons te help: sommelier Jean-Luc Le Dû van Le Dû's Wines van NYC en Chris McPherson, die somm in die NYC's Flinders Lane.
Op hierdie manier vir #RoséAllDay.
Skaars, ekstra droog en hoofsaaklik gemaak met Prosecco -druiwe. Hierdie wyn bevat note van aarbei en roosblare. Met 'n matige alkoholinhoud van 11 persent, is dit ideaal vir dagdrinkery.
Hierdie bleek-pienk Syrah- en Grenache-versnit het note van aarbei en swartbessie. Dit is gebalanseerd en redelik aromaties.
Hierdie Sangiovese-, Merlot-, Cabernet Sauvignon- en Aleatico-versnit het 'n koraalpienk kleur en bevat notas van waatlemoen en witpeper, wat dit werklik dors en verfrissend maak.
Hierdie helder, vrugtige wyn, met sy fuchsia -kleur, het framboosnote en pas goed saam met seekos.
Met blomme en kruie -notas wat wissel van laventel- en roosblare tot roosmaryn, en ook bessies en sitrus, sal hierdie dinamiese wyn jou genoeg laat belangstel om meer as 'n paar bottels oop te maak.
"Hierdie rosé is droog, bleek van kleur, met note van waatlemoen, tamatieblaar en 'n skerp verfrissende afwerking." 𠅌hris McPherson
"Kir-Yianni, 'Sir John' in Grieks, is veral bekend vir die vervaardiging van premium Xinomavro vanaf die hange van die berg Vermio in die noordweste van Griekeland. Hierdie wyn bied aromatiese note van aarbeie, roosblare en violet." —McPherson
"Giscours rosé, wat bekend is vir sy rooi, bied waarde uit 'n historiese kasteel met 'n lang, ryk geskiedenis wat teruggevoer kan word tot in die 14de eeu. [Die wyn] is droog, met notas van waatlemoen en tamatieblaar." —McPherson
"Hierdie wyn, gemaak van 100 persent Monastrell (ook bekend as Mourvèdre), het ryp, tert kersievrugte en wonderlike gewig. Geproduseer met vatveroudering vir 'n ryk tekstuur en afwerking." —Jean-Luc Le Dû
"Helder en vrugte vorentoe met mooi konsentrasie en lengte. Dorsblessing en heerlik verfrissend." —Le Dû
"'N Ligte en minerale rosé met pragtige blommetjies en 'n fyn, delikate tekstuur." —Le Dû
Die Raj in die reën
Dit is 'n bietjie van 'n skok. Hier is ek in die weelderige weivelde van County Waterford op soek na die laaste oorblyfsels van Ierland se opkoms, en hier is een van hulle wat bely dat hulle 'n intieme verhouding met die Führer het.
"Emosioneel, geestelik?" Ek bied aan.
"Om God se onthalwe, man," brul hy. "Nee! Naby hom fisies in Neurenberg in '36. Ek was daar om die tydren vir die Times te bespreek en daar was hy, nogal komies, met al hierdie getroue partylede wat groet en op en af ​​spring."
Hy loer na my oorkant die kamer. "Wat maak jy weer hier?"
"Skryf oor die Anglo-Ierse opkoms en hul plek in Ierland vandag."
Die Anglo-Iere, die "Last Lost Raj in the Rain", 'n fabelagtige, byna uitgestorwe dinastie van heersers voor die onafhanklikheid wat in klam kalksteenpaleise agter hoë granietmure wegbeweeg. Mense wat na Ierland gekom het, en met swaard en pistool, het agt eeue lank daaroor geheers en, nadat hulle verlief geraak het op die eienaardighede daarvan, inheems geraak totdat hulle onherkenbaar geword het vir hul Britse eweknieë en totaal onlosmaaklik was.
Hulle het dit goed, verdomp goed: 'n vrye teuels om hul lewens weg te galop in 'n afgeleë land, maar nie te ver van hul alma mater nie. Maar met die grondhervorming aan die einde van die 18de eeu en die onafhanklikheid van Ierland in 1921, wat albei gelei het tot die uiteensetting van hul groot boedels, het die opkoms 'n byna eeue lange agteruitgang beleef, wat hulle van 1200 gesinne in Burke's Landed Gentry verminder het. 1904 tot 150 gesinne in 'n meer onlangse afdruk, en minder as 30 woon nog op hul ou landgoedere. So, oorleef die Anglo-Iere slegs tussen die voorblaaie van boeke, van Elizabeth Bowen en Somerville & Ross kronieke tot die Ierse toeriste raad se brosjures? Baie het gegaan, "die verdwaaldes", hul name is net leesbaar op verbrokkelde gesinshuise in kerkplekke. Maar sommige leef voort en floreer inderdaad.
Sir Richard Keane van Cappoquin House, County Waterford, synde een. 'U herken dit [Anglo-Iers] as u dit sien, ek weet nie hoe u dit doen nie, maar u doen dit.' Hy skuif lafhartig die een lang geboë been oor die ander en oorweeg die fyn gipswerk op sy plafon in die sitkamer. "Hulle is natuurlik uit Engelse vroue geteel." Hy draai terug na my. 'So u kan 'n kruising kry tussen 'n Limousin en er.' Hy dwaal terug in stilte. Die gegrilde, glottale stop van sy klas kan tot verwarring lei. Ek stop hom en vra of ons praat van die viervoetige melksoort, of van die rek, gerookte venster, en hy raai. "O, ek weet nie, maar ons stamboom gaan terug na koning Conn."
'Koning Conn,' blaas hy, en sien my penarie, bevestig, 'die eertydse koning van Munster, nie die bloedige groot aap nie. Ek is nie een nie, ons voorraad is Kelties. " Hy spreek dit uit soos in die sokkerspan. Die Gaelic O'Cahan, of Keane, clan is inderdaad Iers. Hulle het hul oorsprong in Ulster en het eeue gelede na Cappoquin gekom. As hulle die verkeerde perd ondersteun het tydens die beslissende Slag van die Boyne, is hulle beslag gelê toe Jakobus II verslaan is. Na 'n tydperk in die wildernis, met 'n vinnige verengelsing van naam en godsdiens, het die gesin sy weg gevind in die staatsdiens en sy fortuin teruggekry. Die houding van Sir Richard, 'n beer van 'n man, is maar effens gebuig met sy 91 jaar. Hy het by die uitbreek van die tweede wêreldoorlog aangesluit by ''n slim regiment' en beland op 'n geheime sending na die badlands van Joego -Slawië.
"Ek is ingelaat om die Tito -mense by te staan. David Niven was die eskaderleier, maar hy het gegaan om 'n bloedige film te maak, en ek het oorgeneem. Natuurlik is die wapens wat ons laat val het om hulle teen die Duitsers te help, vir burgeroorlogdoeleindes gebruik. Dit is altyd deurmekaar in die Balkan. "
Dit is ook verwarrend om uit te vind wat Anglo is en wat Iers is. "Ek dink nie ons is so anders nie, jy kan nie so iets stereotipeer nie. Agtergronde, ervaring, jy het nooit daaraan gedink nie, net gesinne wat vriende was. Hierdie Anglo-Ierse ding is net kortskrif vir die verskil tussen Katoliek en Protestant. Jy dra die naam Anglo-Iers, maar mense wat tussen Frankryk en Engeland pendel, het nie die etiket Frans-Engels nie. Dit is 'n afkorting vir 'n stel historiese omstandighede. " Hy besin oor die vingerhoed-koppies koffie voor ons. 'Ons het byvoorbeeld hierdie huis tydens die rewolusie afgebrand, wie in Engeland 'n huis sedert Cromwell laat afbrand het?'
Tydens die onafhanklikheidsoorlog van Ierland, van 1919-1921, het die IRA ongeveer 20 "groot huise" afgedank. Hulle het dit gesien as simbole van 'n uitheemse kultuur en ook 'n sak vir hul vyand, die kroonmagte. In Cappoquin se geval het dit die konflik oorleef, maar is tydens die burgeroorlog wat in 1923 gevolg het, uitgebrand.
Sir John Keane, Richard se pa, het gewaarsku dat daar 'n prys op sy kop is, maar het net ontkom om deur die IRA geskiet te word. En dit ondanks die feit dat hy 'n sorgsame verhuurder was wat gehelp het om die nasionale koöperatiewe beweging op die been te bring. "Die republikeine het huise van lede wat vir die Senaat benoem is, afgebrand. My pa was een."
In 'n verrassende daad van altruïstiese inklusiwiteit, maar ook politieke nut, het die regering van die jong Ierse Vrystaat 'n gedemoraliseerde opkoms gehuisves deur 'n hoër huis in die nuwe Dail, of die parlement, spesiaal vir hulle te skep. Dit is nog steeds daar, 'n toevlugsoord vir misfits en mavericks, hoewel daar nou min, indien enige, seuns van die ou orde is.
Cappoquin is herbou oor 'n tydperk van 10 jaar, met gedetailleerde akkuraatheid, tot in die 18de eeuse gipswerk. 'N Moderne konsessie was 'n betondak wat die Ierse weer weerlê en onskadelik sou blyk in geval van verdere uitbreek van vyandelikhede. "U het vergoeding gekry van die Ierse Vrystaat, die hoogste was vir die heropbou. Sommige mense het verkoop en vertrek, maar ons het besluit om te bly. Ek dink 'n mens aanvaar wat die wortels is."
Na die oorlog het Keane 'n konsultantpos by ICI aangeneem, en by die dood van sy pa het hy die plaas bestuur en die huis herstel. "Dit was ongemeubileerd en ongeverf, maar struktureel goed."
Ek noem die kommer en koste om so 'n groot huis te bestuur. "Koste, koste! Daar is die stofsuier en ander moderne geriewe. Die enigste nadeel van 'n groot huis is om jou skoenleer deur soveel kamers te loop!" Keane is die soort oulike oupa wat ons almal graag wil hê en skree: "Wat?" toe dit duidelik is, het hy die vraag die eerste keer gehoor.
"Laat ek jou vertel van Neurenberg. Ek het saam met die Mitfords gereis en saam met hulle geëet, en Unity het vir my gesê: 'Richard, watter soort nag het jy gehad?' Ek het gesê dat ek eerder 'n versteurde nag gehad het met ses of agt mense in een kamer en verskillende Nazi's wat laat inkom en hul stewels uittrek en 'n vreeslike racket maak, en Unity sê: 'Ag, ek wens ek het 'n stormtrooper in my gehad slaapkamer. '' Hy blaas van die lag. 'Hulle was almal daarop uit om te skok, die Mitfords.' Maar Sir Richard is in die verlede nie 'n nostalgis wat versteent is nie, maar skrikwekkend en nogal beïndruk met die huidige ekonomiese welvaart van Ierland. "Dit is 'n enorme verbetering, net 'n dekade gelede was die probleem emigrasie, nou kom hulle terug na Ierland. Hulle het hul kaarte baie goed gespeel in Europa, hulle is 'n baie intelligente en bekwame wedloop."
Daarop sleep hy homself op en steek 'n strooi -hoed op. "Wie is die volgende op jou lys?"
"Brigadier Dennis FitzGerald," antwoord ek.
"Ag, ek is bevrees dat jy sal vind dat hy ook nie een van hulle is nie. Ek weet nie waar jy die brute sal kry nie." En daarmee draai hy om en drom deur die deur en stap in die bosse in.
Hierdie stylvolle onverskilligheid, gewoonlik beskryf as 'eksentrisiteit', is die maklikste manier om die Anglos te kenmerk. Kruisteling, vasgevang in steeds krimpende kringe en weer wat oor eeue heen nie verbeter het nie, sal enigiemand beïnvloed. Neem byvoorbeeld die posbekleër van Huntingdon Castle: "Isis is God in vroulike vorm, wat die wyfie bemagtig wat deur patriciërs uitgestoot is, maar jy kan Isis in elke vrou hê, Osiris in elke man. Ons erken die individuele godheid in elke wese. "
Ek staan ​​in 'n klam veld en luister na 'n vrou geklee in 'n statige toga en mantel van baie kleure, op haar kop 'n tiara van herkenbare Egiptiese motiewe en in haar hand 'n slanke towerstaf met 'n goue Egiptiese kruis. Sy is "pragtig gekruisoog". Dit is nie die nuutste in 'n lang reeks Ierse plattelandse verskynings van die Maagd Maria nie. Dit is Olivia Durdin Robertson. "Hou my hand, skat." Sy bied 'n versierde pols en spring van die wal af. 'Ons gaan die kasteel binne vir 'n lekker koppie koffie.'
Huntingdon Castle dateer uit 1625 toe Laurence, Lord Esmonde, 'n voorvader uit die huwelik, die toringhuis gebou het op grond van die inheemse O'Kavanagh -stam. Deur die eeue is dit bygevoeg - 'n biblioteek hier, 'n kapel daar - maar die mees verrassende toevoeging is relatief onlangs en Olivia se werk. "My oorlede broer Derry [Lord Strathloch] was 'n Anglikaanse predikant en in 1948 was hy op 'n treinreis na Bolton en het die buitengewoonste mistieke ervaring gehad."
"Dat God 'n vrou was, my skat! Hy het teruggekeer na Ierland en 'n heiligdom vir Isis opgerig. Volg my asseblief." Ons vertrek langs 'n paneelgang, af in 'n witgekalkte trap tot in die binneste van die ou toringhuis. "Welkom by die Tempel van Isis." Olivia maak 'n lae buiging.
Wat 'n kompleks van kelders en stoorkamers was, is omskep in 'n Aladdin -grot van kabalistiese simboliek. Elke hoek en draai is omskep in 'n heiligdom, kompleet met altaar, standbeeld en gepaardgaande sieraad. Die sentrale gebied is opgedra aan Isis self. Dit is glad nie grillerig nie, maar met die klinkende klokkies en kitsch -aanhangsels, lyk dit soos ek dink die "kop" -winkels in die 1960's was. "Ja, hulle is almal hier, elke godheid van elke godsdiens, elke simbool en elke karakter wat jy kan wens. Ons kry duisend treffers per maand ongeveer [op ons webwerf], ons is in 93 lande met 1,600,000 lede wêreldwyd. Jy as ons 'n godsdiens is en by ons aansluit, het ons geen dogmas nie. "
Dit is nie die eerste keer dat die kelders vir buitemuurse aktiwiteite gebruik word nie. "Die slagter, 'n baie vrolike man, het ons kasteel geneem tydens die probleme, maar toe die Vrystaat dit tydens die burgeroorlog terugneem, het hulle hom in die hof gedood en die kok in die kerker toegesluit. Ek het dit baie ernstig geag."
Haar ouers, sê sy, was liberaal, baie Engels. "Pa was 'n argitek, en dit was vreemd as jy 'n heer was. Hulle het na Dublin verhuis en so het ek Yeats ontmoet."
'N Duidelike teken van die Anglo-Ierse verwarring is die aantal' amptelike Ierse 'skrywers wat die afstammeling was. Waar jy ook al gaan, word 'n mens aangeval met die gewone verdagtes wat uit elke temabalk en huckster se winkel na jou loer. Shaw, Singe, Beckett en Wilde, almal seuns van die Ascendancy. En al was dit toegedraai in 'n Keltiese renaissance-omhulsel, was Yeats se wortels stewig geplant in Anglo-Iers.
Ek het gewonder of Olivia se eteriese leefstyl namens haar klas 'n balsem is vir 'n slegte gewete?
"Ek het gevoel ek behoort eerder aan 'n goddelose klas omdat ek die arm mense was, en ons het hul grond gesteel en alles wat hulle het. Ek dink van nature dat ek 'n dissident was. Gelukkig het ek gedink dat ons gesinsgewete redelik duidelik was, maar ek het Die gevoel dat jy 'n setlaar is, was soos om in Suid -Afrika te wees. "
Ek wil nie hierdie sagmoedige vrou se gevoelens seermaak nie, maar dink mense sy is kwaad?
"O God, ja, mense dink ons ​​is mal. Mans dink dit [eerbied vir Isis] is onmenslik, en vroue aanvaar dit meer. Die groot raaisel van die lewe is waarheen ons gaan as ons dood is. Ons help mense om helderziendheid ontwikkel en self met die sogenaamde dooies kan kommunikeer. "
Die kasteel en Olivia verskyn albei in die majestueuse Barry Lyndon van Stanley Kubrick. "O, hy was 'n baie gawe man, Stanley."
Ek stel voor dat sy probeer om met Stan in verbinding te tree, en sy is dankbaar vir die opdrag. 'Baie goeie idee, skat, ek sal Stanley probeer bereik, baie gou.' Toe ek weggaan, waai sy my af met die towerstaf, haar klein vorm wat deur die donker laan van bome gesilhouet word in die mis.
Daar is baie voorveronderstellings oor die opkoms. Die mees algemene is miskien dat hulle gedurende die 15de en 16de eeu as avonturiers en huursoldate na Ierland gestapel het om hierdie land te vestig en sy inwoners na 'Hel or Connaught' te dryf. Dit is alles waar. Die verskillende 'plantasies' tydens die bewind van Elizabeth en James I het 'n ruim saadbed gelê, maar daar was sedert voor-Christelike tye Britse setlaars in Ierland. Die eerste werklike inval kom egter in Augustus 1170, met die seën van Henry II en die pous, onder leiding van Richard FitzGilbert de Clare, Lord of Pembroke, oftewel "Strongbow". Dit was ongewoon 'n 'genooide' inval, ontbied deur een Diarmuid MacMurchada, koning van Leinster, wat 'n rugsteun nodig gehad het in sy onderlinge oorloë met die vele ander streekkonings wat Ierland oorvol was. Deur die eeue het hierdie Anglo-Normandiërs deel geword van die woef en inslag van die land, "meer Iers as die Iere".
Die FitzGeralds, of soos historici hulle "Geraldines" noem, is 'n goeie voorbeeld van hierdie ras. Ondanks die feit dat die naam so herkenbaar Iers is, is die wortels van die gesin ver van Glenshallan Forest, waar brigadier Dennis FitzGerald DSO OBE die laaste manlike afstammeling is van die voormalige eweknie van Ierland, die hertog van Leinster. 'N Rooi setter blaf ons aankoms en Dennis staan ​​reeds op aandag by die deuropening. As diens in die Irish Guards niks anders doen nie, gee dit 'n houding wat u lewenslank kan vestig. Hy kyk elke duim na die brigadier in sy blou coltrui, regimentstrop en broek met 'n homespun. "Hulle is 60 jaar oud," vertrou hy, "en nie 'n vou nie." Sy spraak, net soos sy snor, word geknip. Dennis, 'n loopbaansoldaat, het tydens die oorlog aksie by die wagte gesien.
"Ek was by The Bridge Too Far ding." Hy knik. "Ek was in die boek, maar het nooit in die film gekom nie. Kom maar in."
Glenshallane is 'n pragtige jaglodge in die middel van die 18de eeu. 'N Mooi buitekant maak plek vir 'n binnekant van Turkse matte, regimenttromme met' Ierse wagte 'en natuurlik die portrette. Sommige Anglos verkoop die 'groot huis' en verhuis na 'n kleiner, meer ekonomiese ruimte - dit werk nooit. Olieverfskilderye wat vir groot salonne bedoel is, word in pittige kassies gepak en seldsame blaaie wat op breë biblioteekrakke neergelê word, loop op wankelende koffietafels, terwyl hul voedsame leerbindings die verpligte labradors prooi. Nie so met die brigadier nie. 'Ek hou nie daarvan om Anglo-Iers genoem te word nie', basuin hy. "Ek is Hiberno-Norman, en dit is baie akkuraat as jy kyk na die eerste FitzGerald wat in 1157 in Ierland aangekom het en ons was sedertdien hier. Ons wortels is in Italië, die Geraldines, hulle het hul vlerke gesprei. Een tak het na Frankryk en toe met Strongbow hiernatoe gekom. "
Die Geraldines en ander Hiberno-Normane het 'n voorrang onder die Anglos, 'n soort status van die eerste afdeling as die 'oorspronklikes'. Die meeste van die opkoms het titels en eweknieë wat met die Act of Union in 1801 en onafhanklikheid in 1921 opgehef is. Tog beskerm dit hulle jaloers (neem byvoorbeeld die Ridder van Glin, Lord Fingal en die Duke de Stacpoole). Die FitzGeralds was moontlik lojaal aan die Kroon en (na die Hervorming) Protestant, maar daar is altyd 'n knik in hierdie lang gesinslyne. By Dennis was dit die tweede hertog se jonger broer, lord Edward. Nadat hy revolusionêre ideale in die Parys van die 1790's geabsorbeer het, keer hy terug na Ierland en word 'n leier van die United Irishmen -beweging. Hy is gearresteer en het gesterf tydens hul noodlottige opstand van 1798, wat sedertdien 'n inspirasie vir republikeine geword het.
Die brigadier stop voor die ikoniese portret van sy opstandige voorouer. Ek noem dat daar 'n ooreenkoms tussen hulle is, rondom dieselfde effens bolvormige oë, hoewel dit duidelik verskillende troue was. "O ek sien!" hy kantel sy ken. "Ek in die Britse weermag en hom in die rebellemagte. Tog." Hy kyk op in die gesig van Lord Edward, "ek is baie trots op hom."
Lord Edward was nie alleen in sy klas om Liberté, Egalité, Fraternité te ondersteun nie. Theobold Wolfe Tone, 'n advokaat in Dublin en seun van die Ascendancy, was die Che Guevara van die Ierse republikanisme. In 1796 vaar hy met 'n Franse invlootvloot van Bretagne na Ierland. By Bantrybaai in County Cork het slegte weer die armada teruggehou, terwyl ene Richard White, 'n plaaslike grondeienaar, getroue vrywilligers byeengebring het om die indringers te weerlê. Die weer het nie verbeter nie, die Franse het teruggedraai en Ierland het voorlopig aan rebellie ontsnap. Vir sy 'lewendige optrede en belangrike dienste' het 'n dankbare George III vir White 'n baron en later Earl Bantry geskep.
Sy afstammeling Egerton Shellswell -White - 'Egg' - buig oor 'n tafel en mompel by homself toe ek Bantry House binnekom. "Dit is tweehonderd vier en veertig pond vyftig piepie vir die huis, en ses-en-twintig pond vyftig vir die." In 'n los blou baadjie, hemp met 'n oop nek en flanelle lyk hy soos 'n ou jazzer wat die take by die 100 Club tel. As u na die voorvaderlike portrette kyk, staan ​​'n mens vet as die koper -tromboon wat die figuur bevat. By nadere ondersoek is dit glad nie 'n olieverfskildery nie, net een van die fototake, met 'n sagte fokus op swaar geweefde kunspapier. Sy eerste en, as hy dit erken, sy ware liefde is jazz. Daar is 'n aantreklike uitbarsting oor Bantry House.In die rokoko -sitkamer word die gekerfde gerubs wat die massiewe mahonie -tafel ondersteun, afgebreek en hul vergulding vervaag. Terwyl die son deur die lang vensters spat, verskyn daar 'n fyn laag stof. In een glaskas hang die gewaad en die kroon van die laaste graaf in 'n ander, en 'n brief van Horatio Nelson, waarin 'n nuwe voorseil aangevra word, vervaag bros. Ou vilt tip kondig aan: "Plaas die fout op die kaart en kry 'n gratis sjokoladestafie. Een per gesin."
"Hoe gaan dit met jou lip?" Vra ek en probeer 'n bietjie jazz praat.
"Soveel as wat ek ooit gehad het," sug hy. "Dit is deel van die rede waarom ek dit regtig aangeneem het. Ek is 'n ongeskoolde man in die middel van die 60's - waar anders sou ek 'n werk kry wat my vyf ure oefen?" Egg se ma, Clodagh, het Bantry se deure vir die eerste keer in 1945 oopgemaak. "Sixpence om in te kom, en nou is dit £ 6," sê hy. "Hulle sou in hul grafte draai as hulle dit weet. Dit was 'n klein dingetjie wat gegroei en gegroei het."
Bantry het 'n suksesvolle onderneming geword. Daar is slaapplek vir 20 in die ou stalblok en gedurende die somermaande is daar 'n konsertseisoen wat sy golwende tent op die terras plant. Maar toe Egg Bantry in 1980 oorgeneem het, was dit nog lank nie statig nie. "Die vlerke van die huis het effektief in duie gestort, geen vloere nie, die trappe was weg." Die herstel was 'n lang en stadige proses. Onlangs het EU -befondsing gehelp met die tuine. Hy is eerlik oor geld is Egg. "Ons het £ 100,000 van die EU gekry vir die herstel van die tuine, maar dit het £ 600,000 gekos en ons omset is ongeveer 'n halfmiljoen."
Ons dwaal deur na die Rose Room met sy tapisserieë wat na bewering vir Marie Antoinette geweef is tydens haar huwelik met die Dauphin. Wat van hierdie trou -ding, waar staan ​​hy?
"O, ek veronderstel dat Anglo-Iers die term is, maar by my is dit Bantry eerste, en Ierland of Engeland tweede."
Hy staan ​​met trombone en kyk na die grasperk en verder. "Toe ek 'n kind was, het ek voorgegee dat die huis 'n skip is en deur die vensters oor die baai kyk."
Ek begin hartseer voel oor die probleme van hierdie ras, en dit is problematies. Want hulle is in wese die aanleg van huursoldate, gunstelinge uit die hof en kriminele boewe wat my eie mense etnies gereinig het uit hul eeue oue stadsgronde. En hoewel die verbygaande eeue 'n glans verleen het wat nou vervaag het, bly die feit dat die hektaar parkgrond gesteelde eiendom is.
Een man wat nog nie toegelaat het dat kommersialisme sy weste van Ierland betree nie, is sir Josslyn Gore-Booth, wat op 48 'n jonger lid van die Ascendancy is. Hy is 'n samesmelting van Jeremy Paxman en Angus Deayton, uiters lank, en buig sy bolyf met 'n groot glimlag na jou toe. 'Hulle wou nie elke aand van die jaar nie, maar byna middeleeuse bankette hier in die eetkamer.' Lae van die lag. Ons staan ​​in die spartaanse eetkamer van Lissadell House, County Sligo. Om ons is portrette van die hele lengte van Josslyn se familie en houers wat direk teen die mure geverf is. Josslyn staan ​​langs een en meng onrusbarend.
"Casimir het dit in 1911 gedoen, hy het homself 'n graaf genoem, maar was nie regtig nie. So Constance was nie regtig 'n gravin nie." Gravin Constance Markiewicz née Gore-Booth, die skoonheid van die samelewing, die muise van Yeats, die revolusionêre, Sinn Fein-parlementslid en nog 'n 'republikeinse ikoon', is die bekendste voorouer van Josslyn. As leier van die Paasopstand in 1916, het sy pas die vuurpeloton ontkom. Sy word die eerste vrou wat in 1919 tot die Britse parlement verkies is. Getrou aan haar Ierse republikeinse ideale, wou sy nie sit nie.
Josslyn wys vir my haar handtekening met 'n diamant in 'n vensterruit. 'Daar was iets onvervuld aan haar,' sê hy. 'Sy het probeer skilder en sy was hopeloos, sy het probeer toneelspeel en sy was nie baie goed nie, sy het probeer om te trou en sy was nie baie goed daarmee nie, so sy het 'n revolusionêr geword, en in sommige opsigte was sy baie goed daarin. Dit het haar aangespreek, aangesien sy 'n histrioniese figuur was en daarvan gehou het om 'n houding te knip en snaakse klere te dra. Soos die meeste vroue van haar klas en ouderdom, was sy heeltemal onopgevoed. "
Anders as die meeste Ierse landhuise, dateer Lissadell uit die middel van die 19de-eeuse Griekse herlewingstydperk wat onnodige versiering vermy het. Die erge styl en die gebrek aan 'n beskermende mantel van bome beklemtoon sy skerp, amper moderne voorkoms. Yeats, byna 'n plaaslike seun, het die huis by minstens twee geleenthede besoek en 'n treffende indruk van die huis en Constance gelaat: "Die aandlig, Lissadell/Groot vensters oop na die suide/Twee meisies in sy -kimono's, albei/pragtig , een 'n gazelle. "
Toe Josslyn sy erfenis die eerste keer besoek, het die huis daardie atmosfeer verloor. "Ek kan onthou dat ek in die klein ure wakker geword het, nie deur die geluid van water wat in 'n strategies geplaasde emmer in die gang gedrup het nie, maar meer as wat u eintlik kon tel. Dit was 'n verwoesting." Die landgoed was naby aan uitsterwing. Aan die begin van die eeu is Lissadell verminder van 30 000 tot 2 500 hektaar, waarvan die grootste deel later deur die Landkommissie oorgeneem is. Die gesin kon nie aanpas by 'n vinnig veranderende Ierland na onafhanklikheid nie en het die gevolge daarvan ondervind.
Die neef van Constance, Michael, erfgenaam van die landgoed, het 'n senuwee-ineenstorting opgedoen en is na die hof geneem, en sy jonger susters het die daaglikse bestuur van die landgoed oorgeneem. Hierdie saggeaarde dames, onskuldig aan die harde werklikheid van boedelbestuur en boerdery, het die vernederende ervaring beleef dat hulle beslag gelê het op hul beeskudde en die bosse van die landgoed om skuld te betaal. Josslyn het ingespring om die erfenis van die gesin te red.
Die Gore-Booths, oneerbiedig bekend as die Gore Blimeys, is lank reeds as 'goeie' eienaars beskou. Gedurende die groot hongersnood van die 1840's het sir Robert Gore-Booth homself feitlik bankrot gemaak om sy honger huurders te help. Afgesien van die verpanding van die boedel, het hy £ 57 000 bestee om hulle te help om te emigreer en £ 34 000 om graan in te voer. Dit is ongeveer £ 1,5 miljoen in vandag se geld. Josslyn sê nou, in 'n uiters ongemaklike huis in 'n taamlik uitdagende klimaat, word jy 'n alkoholis, 'n kranksinnige of 'n kluisenaar. het in dieselfde land gewoon, en die kans om met 'n neef te trou, soms 'n eerste neef, was redelik groot.
In sy dae as 'n City -jagter, was Josslyn se geleenthede min om 'n oorerflike eksentrisiteit aan te toon. In Ierland is dit die duidelikste in sy rok: die hemp is 'n tattersall -tjek, maar sy trekke is van 'n opvallende kersierooi, moontlik moleskind, en eindig 'n entjie bo sy gepoleerde brogues om fyn wolkouse te onthul. 'N Opvallende blik om hom uit te merk. Is hy Iers of Brits of Anglo-Iers of Hiberno-Celtic, of wat? "Ek gaan nie die antwoord reguit beantwoord nie. Ek beskou myself as Anglo-Iers of Brits, as jy wil. Emosioneel is ek 'n vakbondgenoot, maar ek is pragmaties nie seker nie."
Die huis se onlangse geskiedenis van verf en verslakte tapyt is nou verby. Hy neem ons deur die galery. Stroke vars verf is sigbaar op die vervaagde piesanggeel mure. 'Ons werk van bo af.' Hy wys opwaarts: "Die dak is vasgemaak, en nou moet ons die regte geel skakering kry." In ander kamers word portrette op die vloer gestapel in afwagting van die vaardighede van die restoureerder. Hy stop, draai om en neem sy hande-op-heup-houding aan. 'N Uitspraak is op hande. "My ambisie is - het jy die ding aan? Goed - my ambisie is dat ek wil hê dat Lissadell die eienaardige tuiste van my gesin in die weste van Ierland moet bly. Hoe gaan dit?"
Een man wat deeglik kennis geneem het van die besonderhede van alles wat opkom is, is Mark Bence-Jones, 'n bekwame skrywer wie se wortels stewig vasgelê is in West Cork, waar sy familie sedert die 18de eeu eiendom besit. 'Ek dink die term Anglo-Iers is misleidend,' sê hy. "'N Mens het 'n sekere gevoel of trou aan Brittanje - die twee lande is te naby om nie daaraan te dink nie. Ek dink hulle het hulself nog altyd as Iers beskou. Ek is Iers." Bence-Jones het 'n trekkie boeke oor die onderwerp geskryf, maar miskien is sy beste Twilight Of The Ascendancy. Die dood van die Anglos was net so om ekonomiese redes as om politieke redes, sê hy. Van die grondwet van 1879 tot die Wyndham -wet van 1903 is huurdersboere bevoeg om hul grond teen 'n vaste prys van die verhuurder te koop. In 'n tydperk van vyf jaar het ongeveer 22,938 huurders in beslag gedoen. Die vaste prys was uiters billik teenoor die verhuurder wat ook 'n regeringsbonus van 12% geniet het. 'En baie mense het die geld gemors,' gee Bence-Jones toe. Teen die 1920's was baie van die gesinne finansieel op 'n einde. Beroepe wat vir hierdie ou krygskaste aanvaarbaar was - weermag, vloot of koloniale amp - het nou nie genoeg ingebring om die lewenstyl van 'n ras wat te veel is, te handhaaf nie.
"Hulle het verkoop en in kleiner huise aan die buitewyke van Dublin gaan woon, en sommige het weggegaan. Maar ek het nooit iemand hoor sê: 'My oupa kon dit nie aanhou om na onafhanklikheid aan te bly nie.' "
Ek verlaat Bence-Jones en gaan deur die groen suidelike graafskappe, waar verbrokkelde mure en verlate hekke die ou landgoedere aandui. Maar namate die fisiese oorblyfsels van gister se opkoms môre se argeologie word, bars die ordelike struktuur van die nuwe boonste orde oral uit. Bungalows in boerdery-styl en plastiek koloniale paleise is die tekens van hul rykdom en aansien. Die nuwe oorheersers is die Celtic Tigers wat, met name wat meer geneig is om O'Mara en Dunne te wees as DeButler en DeLacy, die leemte van die Anglos gevul het. Inheems, gebore en getoë, gewoonlik, selfs al is dit nominaal, Katoliek, uit 'n plattelandse boer of 'n klein winkelwinkel, word hulle op hul eie manier geminag as hul voorgangers.
As egalitêr en republikein, moet ek bly wees dat hulle ons land van die vyand afgeskakel het. Maar ek is nie, want die nuwe regime het daarin geslaag om iets te bereik wat die Anglos nooit regtig gedoen het nie. Naamlik om 'n unieke kultuur, omgewing en gees te steriliseer, te filet en te darm wat agt eeue lank teen belaglike kans oorleef het. En al hierdie vernietiging vir die dwaas se goud wat 'voorspoed' is. Miskien is daar iets daarin as die Anglos se dat hulle hierdie land liefhet soos geen ander nie.
Terwyl ek deur 'n Ierland reis wat niks anders as 'n vulgêre tweederangse pretpark geword het nie, is dit ironies maar tog poëties dat die enigste glans van die beskawing wat sigbaar is, die goue amber gloed van die Ascendance in afstamming is.
6 rosés om nou te drink, insluitend een in 'n blikkie
Rosés kom in elke skakering van bleek uieskil tot salm, van koraal tot pienk roosblare.
Eens as 'n wyn vir wimps beskou, het rosé 'n topverkoper geword-en nie net in warm weer nie. As jy twyfel, kies rosé. Helen's Wines aan die agterkant van Jon & amp Vinny's het 'n hele muur van rosés in elke skaduwee, van bleek uieskil tot salm, van koraal tot klassieke roosblare pienk.
Maar die aantrekkingskrag daarvan gaan nie net oor die kleur nie. Ernstige wynmakers vestig hul aandag op rosé, eksperimenteer met verskillende druiwe en oortuig meer wyndrinkers om ten minste vir die somer pienk te word.
Let op: nie al die bottels wat by die voorkant van wynwinkels bymekaargemaak is nie, is die moeite werd om te koop. Daar is baie plons daar buite gemeng met die goeie dinge. As u voorraad opraak, is hier 'n halfdosyn rosés om op u radar te hou.
2014 Ch ateau de Segries Tavel rosé (Suid -Rhône, Frankryk)
Lodewyk XIV noem Tavel vanweë sy rosés wat reeds in die 13de eeu dateer, en as die bekendste rosé -benaming, was die pryse soms verwoes in vergelyking met die kwaliteit. Nie so nie by Chateau de Segries, wat 'n klassieke Tavel maak - beendroog, geurig met aarbeie en frambose. Dit is gemaak van Grenache, Cinsault en 'n tikkie Clairette en Syrah, en het 'n minerale karakter wat jou laat terugkom na die glas. Heerlik met 'n tapenade op roosterbrood, heel gegrilde vis en bouillabaisse. Soek dit by Los Angeles Wine Company, Mission Liquor & amp Wines, en Total Wine & amp More op verskillende plekke. Ongeveer $ 20.
2014 Alloy Wine Works "Tin City" Central Coast Grenache Rosé (Sentraalkus)
Hier is 'n rosé om na die strand, op 'n piekniek of na 'n buitelugkonsert te neem-dit is 'n rosé in 'n lang blikkie groot blikkie, gemaak van Central Coast Grenache. Vir $ 7,50 vir 500 ml (ongeveer 2/3 van 'n gewone wynbottel en miskien drie glase om te deel) is dit 'n goeie winskopie vir 'n mooi, pienk en draagbare rosé. Van Andrew Jones van Field Recordings in Paso Robles, wat ook sy effens duurder "Fiction" rosé in 'n blikkie (en ook in 'n konvensionele bottel) sit. Soek dit onder meer by K & ampL Wine Merchants in Hollywood en Silverlake Wine in Los Angeles. Ongeveer $ 7,50 vir 'n blik van 500 ml (2/3 van 'n gewone bottel).
2014 Clos Beylesse Côtes de Provence (Provence, Frankryk)
By onlangse rosé-proeë het hierdie Côtes de Provence-rosé in 'n kobaltblou Riesling-stylbottel uit die skare gestaan, en nie net vir die bottel nie. Die Clos Beylesse is meestal Syrah met 20% Grenache en Syrah, 'n elegante droë rosé met 'n neus van blomme en roosblare. Kombineer dit met Japannese en ander Asiatiese kos, met gerookte vis en verkoelde sop. Soek dit by Barsha Wines & amp Spirits in Manhattan Beach, Du Vin Wine & amp Spirits in West Hollywood, Heritage Fine Wines in Beverly Hills, K & ampL Wine Merchants in Hollywood, Mel & amp Rose Wine & amp Spirits in West Hollywood, en Wally's in Los Angeles en Beverly Hills. Van $ 24 tot $ 31.
2014 Ampelos Cellars Rosé van Syrah Santa Barbara County (Sentraalkus)
Hierdie rosé van organies verboude Santa Barbara County -druiwe verkoop vinnig, maar u kan dit steeds op sommige wynlyste vind. Die 2014 is sappig en groot, met helder geure van aarbeie en waatlemoen. Die mengsel bevat meestal Grenache en 'n tikkie Riesling. Dit is 'n wyn om voor te eet, vir 'n gebraaide hoender, 'n gebraaide salm of 'n gemors skil en eet garnale. Soek dit onder meer by Buzz Wine in Los Angeles en Vino Paraiso in Murrieta, en wyn.com.
2014 Ameztoi "Rubentis" Rosé Getariako Txakolina (Baskeland, Spanje)
Die Spaanse Baskenland produseer meestal heerlike, effens petillante (gaskoelde) blankes, maar daar is ook 'n klein hoeveelheid rosé. Ameztoi, met wingerde wat uitkyk oor die vissersdorpie Getaria, produseer een van die beste. Ligte pienk, hierdie lighartige rosé is helder met die smaak van kersies en sitrus. Die onderliggende mineraliteit en geringe bitterheid maak dit 'n fassinerende pasmaat vir houtskool-gegrilde seekos en veral die soutgeharde ansjovis wat so lief is in hierdie deel van Spanje. Soek dit by domaineLA in Hollywood, Hi-Time Wine Cellars in Costa Mesa, K & ampL Wine Merchants in Hollywood, Monopole Wine in Pasadena, die Wine Country in Signal Hill, Wine House in Los Angeles en Woodland Hills Wine Co. in Woodland Hills. Van $ 20 tot $ 22.
2014 Domaine Lafage Côtes de Roussillon Miraflors Rosé (Languedoc-Roussillon, Frankryk)
Domaine Lafage, 'n pragtige rosé vir die prys, word in 'n matglasbottel gekry, net 'n ligter kleur as die wyn daarin. Hierdie een is meestal Mourvedre met 30% Grenache Gris. Geparfumeer met aarbeie en wit perskes, is Lafage Miraflors rosé elegant, droog en subtiel. Dit is heerlik om te drink saam met Kalifornië en Mediterreense bordjies, of as 'n aperitief met 'n bak olywe en amandels. Soek dit by Duke of Bourbon in Westlake Village, Fine Wine House in Los Angeles, K & ampL Wine Merchants in Hollywood, Wine Exchange in Santa Ana en Woodland Hills Wine Co. in Woodland Hills. Ongeveer $ 15.
Alles kom op Rosés
Hierdie artikel verskyn in die lente van 2010: uitgawe 24 van Edible East End.
Net soos die rabarber bloos en die ertjies blom, bring wingerde van Long Island pienk wyn voort.
Naby die basis van Long Island 's Fork, ry ons langs Roete 25 en trek by die perseel Paumanok in. Dit is 'n week voor Paasfees en daar is 'n koue in die lug, maar ons is geklee. Vanuit die perseel kan ons sien hoe die proelokaal vol bedrieërs op soek is na plaaslike wyne. Ek en my proe -assistente volg Charles Massoud met 'n bottel Paumanok Dry Rosé en gaan sit op een van die tafels op die dek met uitsig oor die wingerde.
Charles, wat die eienaarskap van Paumanok deel met sy vrou, Ursula, dra sy lewendige lewe met 'n glimlag wat wyd oor sy lippe strek. Charles kom oorspronklik uit Libanon en het 'n hemeltaart in Long Island gesny, en dit lyk asof sy seuns sy voetstappe volg. Ons sit meer as twee uur lank vasgevang by sy kasteel, terwyl Charles verhale en lewenslesse draai terwyl hy sy rosé en die metodes agter sy saligheid stort en bespreek.
In die vroeë 1990's het Charles 'n bloswyn geproduseer, wat destyds deur die vraag aangedryf is, toe verbruikers wit merlot of wit zinfandel kom vra het. Maar, sê Charles, 'n paar jaar gelede het die modegier mense wat Provence en Tavel ontdek het, ontdek. dit het binne twee maande uitverkoop. Hierdie jaar, voeg Charles by, het ons die boodskap gekry. Die produksie van droë rosé in Paumanok het van 250 gevalle verlede jaar tot 450–500 gevalle vanjaar gestyg, wat waarskynlik binnekort uitverkoop sal word.
Met die ondertekening van Provence, Frankryk, word nou roséwyne in die meeste wynstreke wêreldwyd vervaardig. Die afgelope paar somers het pienk bottels in die vensters van byna elke wynwinkel vertoon. Aangesien die wynstreek in New York die meeste verbind is met internasionale markte, soos Gotham, is dit geen verrassing dat die 50 wynprodusente van Long Island die rage geïnspireer het nie. Van die 33 wynprodusente wat gelisensieer is in die Noord- en Suid -vurke, produseer 20 wynkelders rosé, waarvan baie heel moontlik op die wêreldmark kan meeding as hulle nie so vinnig uitverkoop nie.
Bedell Cellars, net langs die vurk, het 1 350 kaste van Domaines C.C. Rosé in 2008, maar die 2009 -oesjaar bied 'n bietjie uitdaging. Met daaglikse reën in Junie het die wingerdstokke agter skedule gekom, en by Corey Creek was hulle nog besig om druiwe te pluk tydens Thanksgiving. 'N Versnit van cabernet franc, cabernet sauvignon en merlot, Domaines C.C. word gemaak in die " Provence -styl, " beendroog, maar vorentoe met sy framboos- en aarbei -vrugte.
"Corey Creek maak al sowat 10 jaar 'n droë roséwyn, " sê wynmaker Kelly Urbanik.Met hierdie wyn kan ons die pragtige geure wat ons van ons rooi druiwe kan kry, ten toon stel, terwyl ons ook 'n ligter en verfrissende mondgevoel bied.
Om rosé Corey Creek-praktyke te maak, word die metode saignée, wat die Franse term is vir "bled. " Rooi druiwe met donker vel gekneus word, voordat dit 'n kort macerasie ondergaan en dan fermenteer. Om saignée rosé te maak, stel die wynmaker 'n porsie vryloop sap vry terwyl die inhoud van die tenk pienk is. Die oorblywende sap kry verdere velkontak, wat sorg vir 'n meer gekonsentreerde rooiwyn, terwyl die ligpienk afloop gefermenteer word om rosé te produseer. Paumanok gebruik hierdie sowel as die tradisionele metode om hul droë rosé te maak, wat ryp druiwe vir een tot drie dae verpletter en versag voordat dit die bleek sap sonder skilfer fermenteer. Hoe langer die tyd aan velle bestee word, hoe donkerder en meer gekonsentreerd is die wyn. 'N Versnit van cabernet sauvignon en klein verdot, Paumanok 's Dry Rosé is mineraal en amper helder, met rooi ryp aarbei -vrugte wat talm.
By die jaarlikse geleentheid van Edible East End, Brooklyn Uncorked, ontdek ek eers ons volgende bestemming - Croteaux Vineyards, waar die spesialiteit van die huis rosé is en slegs rosé, gemaak van merlot - drie verskillende klone.
Terwyl die son die horison nader, ry ons na die punt van die eiland. Hier, in Southold, draai ons regs op South Harbour Road en parkeer by die landgoed Michael en Paula Croteaux. Hulle huis is in 1888 gebou en in 1992 gekoop en word omring deur wingerde en 'n handjievol skure, elk in verskillende toestande van opknapping of herstel. In die huis hou Paula lesse vir haar Farmhouse Kitchen, Cooking and Baking School, en die interieur is 'n fantastiese versameling kuns, kunsvlyt en memorabilia wat toegewy is aan die waardering van familie, geskiedenis, kos en wyn. Langsaan staan ​​die proelokaal met 'n sitarea buite aan die rand van die wingerd, langs 'n vervalle skuur.
Die proelokaal, 'n intieme en rustieke ruimte, is waar ons by Michael aansluit vir 'n voorsmakie van hul 2009-wyne. As grafiese ontwerper het Michael na Southold gekom in die hoop om 'n ateljee te open. Dit was Larry Perrine by Channing Daughters wat Michael en Paula aangemoedig het om die omliggende grond te koop, met 'n belofte om hul druiwe te koop. In 2007 verlaat die Croteauxs hul goeie vriend Larry op soek na vrugte, toe hulle besluit om rosé te produseer, met Richard Olsen-Harbich by Raphael as vervaardiger. Die leefstyl hier het soos Provence gevoel, so rosé was 'n natuurlike keuse, 'sê Michael terwyl hy 'n voorsmakie van hul Croteaux Merlot 181 Rosé vir ons gee. Lang, blou oë en geneig tot ondernemings soos windplankry en heliski, voeg Michael by: "Ons wou nie die rooi en wit wynmakers hier uitdaag nie. Rosé was 'n nis.
Jare gelede, sê Michael, het niemand rosé met merlot gemaak nie. In 2001 proe hy rooiwyne by Raphael wat gemaak is met klone van Cornell. En toe proe Michael die vrugte. Tot sy verbasing proe dit presies soos die wyn wat dit geproduseer het. Die eiesoortigheid van elke kloon skyn in die eenvoudige proses om rosé te maak, want daar is niks om die druiwe te bedek nie - die wynmaker pers, fermenteer en bottels voor die sluk. En omdat Croteaux slegs rosé maak, is daar geen saignée nie, omdat hulle nie rooiwyn produseer nie.
Hierdie oesjaar het Croteaux drie wyne van spesifieke klone vrygestel: Merlot 181 van Pomeral, Bordeaux Merlot 314 van St. Emilion, Bordeaux en Merlot 3 van UC Davis, Kalifornië. En omdat die meeste wingerdstokke met steggies van die beste wingerdstokke gepropageer word, is die werk met sulke spesifieke klone deel van die wynproses. Benewens hierdie drie, het Croteaux ook 50 kaste Savage vervaardig, gemaak met inheemse giste en 50 kaste Ruby, vernoem na sy kleur, 'n rooiwynliefhebber 's rosé, en#8221 gemaak van cabernet frank en laat dit 22 uur lank op sy velle staan. Vir elke wyn het Michael 'n ander bottelvorm ontwerp om elke persoon van die kloon te beklemtoon. Merlot 314, die vroulikste en sensueelste van die drie, is krom en die wyn is heerlik. Paula jaag nog steeds na afwykings, en terg met 'n glimlag, en volg die volgende jaar vir Chloe.
Groot aanhangers van Christopher Tracy by Channing Daughters en van Kareem Massoud by Paumanok, Union Square Wines, dra 75 verskillende rosés op die hoogtepunt van die seisoen.
" Die afgelope paar jaar was daar 'n groter bewustheid vir kleinhandelaars, sommeliers en wynmakers, en die persepsie van rosé sal steeds verbeter, sê Tom Smith, die bestuurder van Union Square Wines. Groot aanhangers van Christopher Tracy by Channing Daughters en van Kareem Massoud by Paumanok, USW, dra 75 verskillende rosés op die hoogtepunt van die seisoen. En terwyl Smith sê dat verbruikers uiteindelik verstaan ​​dat rosé nie soos pienk zinfandel is nie, voeg hy by: "Mense kyk steeds na die gebruik van rosé aan die vakansie -tafel, soos tydens Thanksgiving."
Op soek na nog meer maniere waarop ons kan dank, word ons wakker op die South Fork en ry na Channing Daughters, die tuiste van die vier Rosati. Alle enkele wyne gemaak van cabernet franc, merlot, cabernet sauvignon en refosco ('n Noord -Italiaanse druif van Friuli), die rosés by Channing Daughters, soos al die ander, is geneig om vinnig uitverkoop te word. Soos die wyne van Croteaux, is dit rosas met 'n doel. Ons maak sedert 1999 rosé, van Bordeaux -variëteite, sê Christopher Tracy. Ek het in 2002 aan boord gekom, en ons het voortgegaan om die mengsel te maak uit 'n verskeidenheid tegnieke, en in 2005 het ons die Tre Rosati geskep. "
Wölffer het aanhangers soos Eric Ripert van Le Bernardin, en Asiate in die Mandarin Hotel dra die wyn op sy lys.
En hoewel Channing Daughters druiwe van ander wingerde koop, doen Channing Daughters al die werfwerk, insluitend die oes van hande. Nadat die druiwe ontstam en as hele trosse gepars is, kry hulle slegs drie tot vier uur se velkontak, wat gevolg word deur 'n effense voetstoot-iets wat selde in die produksie van hawe gesien word, tot in die 1960's dit is wyd beoefen. Ons produksie het die afgelope vyf jaar verdriedubbel in grootte, en#8221 voeg Tracy by. Met rooi vrugte in 'n koel, nat, maritieme distrik, veral in 'n koel oesjaar, kan ons [wynmakers op Long Island] 'n uitstekende rosé of 'n goeie rooi maak.
Voordat ons teruggaan stad toe, stop ons by Wölffer Estate Vineyard, waar hulle sedert 1992 rosé gemaak het. sin, " sê die wynmaker Roman Roth, wat die gedagtes van Tracy weerspieël. Hy voeg egter by: "In die 󈨞's het wynkelders wit sinkfandels gekopieer. Ons het vroeër die enigste heeltemal droë rosé met laer alkohol, ongeveer 11,5 persent, gemaak. Hierdie vroeë herkenning van die potensiaal van rosé het vrugte afgewerp. Wölffer het aanhangers soos Eric Ripert van Le Bernardin, en Asiate in die Mandarin Hotel dra die wyn op sy lys. 'N Paar jaar gelede het die Wall Street Journal Wölffer se rosé geprys as een van die drie beste rosés in die land. In 2005 het Roman die eerste 200 magnum Noblesse Oblige, 'n vonkende rosé, gemaak, en soos Roth sê - van die wyne van Long Island, en die res is geskiedenis. "
Hou 'n ruiker ros & amp;#233s byderhand in die land van eindelose somer
'N Bottel wyn geblom met pienk sit buite op 'n tafel. Vog kraal die oppervlak van die verkoelde bottel. Terwyl die kurkprop in die kurkboor inboor, is daar 'n effense piep en dan 'n bevredigende pop terwyl dit uit die bottel trek. Die wyn spat in die glas, pienk deurskiet met koraal.
Rosé was vroeër my skuldgenot. Ernstige wyndrinkers het die goed uit die weg geruim, die herinnering aan al die vreeslike - en uiters gewilde - wit Zinfandels uit die 80's wat hul goeie verstand ondermyn. Die meeste was weliswaar nie baie goed nie - te vrugtig, soet, dof.
Nie so lank gelede het rosé, ten minste in hierdie land, wyn bedoel vir diegene wat nie regtig van wyn hou nie en verder nie 'n idee gehad het nie.
Loop nou by 'n wynwinkel in, en die rosés word met trots voor en in getalle vertoon wat elke jaar eksponensieel groei. Die spektrum van kleure gaan van bleek uieskil aan die een kant deur perskengoud, pienk, roos en tot koraal en 'n diep roos net aan hierdie kant van rooi. Besondere bleek voorbeelde word soms 'bloos' genoem.
White Zinfandel het redelik weggesink in die agterste hoek, en het die kollig afgestaan ​​op 'n nuwe klas rosés uit Kalifornië, Oregon, Washington en wynstreke regoor die wêreld. Ek vind ou gunstelinge gemeng met rosés uit vreemde hoeke van Frankryk of Spanje, of selfs Duitsland.
Die Franse het al die tyd rosé verstaan ​​en gevier. Diegene uit die Provence en van Tavel in die suidelike Rhone is lankal die goue standaarde, alhoewel Tavel sy ups en downs gehad het. Die droë, skerp pienk pas perfek by die tapenade van die Franse Riviera, aioli, bouillabaisse en geroosterde vis.
Bandol, die klein benaming tussen Toulon en Marseille, maak 'n paar moordende rosas uit Mourvèdre. Die Bandol rosé van Domaine Tempier is sedert die begin feitlik die huiswyn by die gevierde Chez Panisse van Alice Waters. Dit is ook een van my gunstelinge, maar teen amper $ 40 per bottel, nie 'n gewone op my tafel nie.
Ek drink nog steeds deur my 2012 Franse rosés. Goeie ding, want 2013 was nie juis 'n uitstekende jaar vir rosés in Frankryk nie. Des te meer rede om voorbeelde uit ander wynstreke te ontdek wat hul spel versterk met goed vervaardigde, maklik of nie so maklik drinkbare rosé nie. Sommige van die beste word slegs in beperkte hoeveelhede gemaak en sal relatief vinnig uit wynwinkels verdwyn.
Rosés kom in verskillende style voor. Ek neig na droë, nie te vrugtige, skerp en aromatiese vrugte. Oormatige vrugtige, slap rosés haal nie die eerste twee of drie slukkies saam met my nie. Die wyn moet 'n bietjie struktuur en grasie hê - en 'n afwerking wat jou lok om nog 'n slukkie te neem. Rosé word dikwels gemaak van suidelike Rhône -druiwe, Pinot Noir, Mourvèdre en soms selfs Cabernet Sauvignon of Cabernet Franc.
Die beste metode om die styl te vind wat u verkies, is om 'n halfdosyn verskillende bottels by 'n betroubare handelaar op te tel. Gooi 'n rosé -proe, en gaan terug om meer te koop van diegene wat u wil hê. Doen dan dieselfde oefening by 'n ander wynhandelaar. Dit gaan 'n lang somer wees.
'N Liefhebber van rosé het eenkeer vir my gesê: "So goed as wat hulle kan wees, jy wil dit nie in die winter drink nie." Ek verskil. Hier in Suid -Kalifornië het ons gedurende die jaar somersdae besprinkel. U weet nooit wanneer 'n snikhete dag opdaag nie. En iets van 'n prévisionniste of voorspeller, ek het die hele jaar deur my rosé gereed vir die opwarmende dag.
S. Irene Virbila is 'n voormalige restaurantkritikus en wynrubriekskrywer van die Los Angeles Times. Sy het in 2015 vertrek.
Purple Rain ' word 30: hoe dit van Prince 'n superster gemaak het
Mary J. Blige en Prince tree op tydens die iHeartRadio -musiekfees in 2012 by die MGM Grand Garden Arena op 22 September in Las Vegas, Nevada. (Foto deur Christopher Polk/Getty Images vir Clear Channel)
Van die albumomslag vir Prince 's & quotPurple Rain. & Quot
Prince in Mei 2007 in Londen.
Prince tree op tydens die tweede dag van die Coachella Valley Music and Arts Festival op 26 April 2008. (AP Photo/Chris Pizzello)
Prince het die jaar 1984 oopgemaak vir sterre.
Onderteken by Warner Bros. toe hy nog 'n tiener was, het die eerste vier albums van die inwoner van Minneapolis hom gevestig as 'n seksuele en godsdiensbehepte musikale genie wat al sy eie musiek geskryf, uitgevoer en vervaardig het, soms terwyl hy 'n broekie vir vroue gedra het .
Sy verkope het by sy bekendheid begin pas by sy vyfde album, �. " Die enkelsnit " Little Red Corvette " het by Michael Jackson 's "Billie Jean " aangesluit as die eerste twee video's deur swart kunstenaars wat swaar rotasie op die nog jong MTV. Die liedjie bereik 'n hoogtepunt op nommer 6 en gee Prince sy grootste treffer tot nog toe.
Toe hy begin werk aan "Purple Rain, het Prince al miljoene albums verkoop, verskyn op "Saturday Night Live " en maak hy oop vir die Rolling Stones. Hy het verstaan ​​wat nodig is om 'n beroep op die massas te doen, maar net soos mede -ikonoklaste in Minnesota, Judy Garland en Bob Dylan, wou Prince die reëls verdraai en die wêreld op sy eie voorwaardes verower.
Teen hierdie tyd het Prince reeds 'n duidelike beeld uitgekap. Hy kanaliseer die maskara-besmette androgynie van Little Richard, die toneelmeester van James Brown en die kitaarvaardighede van Jimi Hendrix.
Terwyl Prince die revolusie ontwikkel het, weerspieël Prince die benadering van Sly Stone bewustelik en bevolk sy eie weergawe van die Family Stone met swart en wit en manlike en vroulike musikante. Hy het ook verstandig onderklere verruil vir 'n fris wit hemp, pers fluweelbaadjie en 'n motorfiets.
Maar toe dit tyd word om die reën pers te maak, soek Prince inspirasie na nie minder nie as die Beatles. Na die leiding van "A Hard Day 's Night " twee dekades tevore, het Prince " Purple Rain " 'n volledige multimedia-extravaganza gemaak met 'n trefferalbum, enkelsnit, speelfilm en uitverkoopte toer. .
Tog lei die projek die enkelspeler, en as Doves Cry, het die uitvoerende hoof van Warner Bros gesweet. Met sy skerp toon, harde elektronika, piepende kitare en gebrek aan bas, klink die liedjie heeltemal anders as enigiets anders op die radio.
Tesame met 'n letterlik stomende video —, het die Purple One 'n groot deel van die snit in 'n bad rondgeslinger en toe Doves Cry te donker en te vreemd vir die hoofstroom voel, veral op die hoogtepunt van die Reagan -administrasie .
Dit is middel Mei uitgereik, en luisteraars het die onwaarskynlike treffer vinnig omhels, aangesien MTV "When Doves Cry " 'n topprioriteit gemaak het. Net weke nadat Prince 26 geword het — 26! — het die liedjie bo -aan die ranglys gekom en vyf weke daar gebly.
Die volledige "Purple Rain " klankbaan kom in Junie in die winkels en verkoop die eerste week meer as 1,5 miljoen eksemplare.
In 'n stuk wat Prince met Michael Jackson en Bruce Springsteen gelykstel, het die New York Times verras: " ' Purple Rain ' is nie net nog 'n Prince -album nie, en die musiek voel ewe intens en ewe bevry. "
Lank nadat die somer se smashing vergeet word, het die skrywer voorspel, sal Purple Rain nog steeds onthou en gespeel word as 'n blywende rock -klassieke. "
Op baie maniere het Purple Rain " die laaste helfte van 1984 op die klankbaan beland, met die enkelspelers "Let 's Go Crazy, " "I Would Die 4 U, " "Take Me With U &# 8221 en die onuitwisbare titelsnit wat die sukses van die album en die dikwels dom film.
Die rekord was in Augustus boaan die ranglys en het daar vir 24 opeenvolgende weke daar gebly. Op 'n stadium het Prince 'n nuwe rekord opgestel deur gelyktydig aanspraak te maak op die nommer 1 -album, enkelsnit en film in die land.
Die enigste ding wat Prince kon oorbly, was om 'n oorwinningsronde te neem. Hy het in November die "Purple Rain " -toer geopen met sewe vertonings in Detroit 's Joe Lewis Arena. Die toer het verskeie nagte in byna elke stad gespeel, insluitend 'n vyf-skou-aanloop aan die einde van die jaar in die ou St. Paul Civic Center. The Purple One was selfs brutaal genoeg om 'n matinee -vertoning te speel daardie Oukersaand vir aanhangers van die tuisdorp.
Die wegholsukses van "Purple Rain " het alles verander. Dit was 'n pionier in die konsep van die Minneapolis Sound en het First Avenue van net 'n ander smerige rockklub omskep in 'n toeristebestemming en kultuurskat. Dit het Prince toegelaat om Paisley Park Studios te bou en sy eie etiket met dieselfde naam te begin.
Die Prince -effek het Sheila E. en die tyd in sterre verander, terwyl medewerkers Chaka Khan, Stevie Nicks, The Bangles, Sheena Easton en Madonna in sy pers nagloed gloei.
Warner Bros. het uiteindelik sy mede -tweelingstede as die plaasvervangers en Husker Du onderteken. Janet Jackson, die Human League en Fine Young Cannibals wend hulle almal tot Prince -medewerkers om hul eie idee van die Minneapolis Sound te maak.
Dit was vir Prince onmoontlik om daardie duizelingwekkende suksesvlak te behou, iets wat hy self opgemerk het in die lirieke van 1985 's & Life Life " toe hy sing " almal wil bo wees " en later tot die gevolgtrekking kom dat " almal kan " 8217t bo -op wees. "
Maar die nalatenskap van "Purple Rain " duur tot vandag toe, soos vroeër vanjaar getuig het van die opvallende reaksie op nuus dat Prince en Warner Bros. beplan om die album weer uit te gee met verbeterde klank en keuses uit Prince ' se legendariese kluis van nie -vrygestelde wysies.
In die 30 jaar wat gevolg het op "Purple Rain, het Prince hom en sy aanhangers eindeloos getoets, soms met baanbrekende nuwe musiek, soms met gekanselleerde projekte en frustrerende doodloopstrate. Danksy "Purple Rain, sal Prince#2 luisteraars tot sy laaste noot laat hang.
Gebrande Tuna Niçoise ... en Rosé
As u die weer nagaan, is die hitte steeds aan, en dit roep na Ros & eacute. In werklikheid kan Ros & eacutes die hele jaar pragtig presteer, maar dit is veral goed in die somer as 'n mens iets meer gewig wil hê as wat ons gewoonlik verwag in 'n wit, maar ligter as die meeste rooi.
Dit kan 'n goeie idee wees om dit as somerblikkies te bedien, maar dit kan ook goed pas by baie ligter geregte, sowel as 'n verskeidenheid seekos.
Daar kan 'n groot variasie in Ros & eacutes wees, van droog tot soet, nog steeds tot sprankelend, delikaat tot intens, en bleek tot amber tot diep rooierig-pienk. Die LCBO is goed om suikervlakke te verskaf, en dit vergemaklik dinge 'n bietjie, maar verder kan sommige ligkleurige voorbeelde goeie diepte hê, sommige donkerder kan 'n bietjie vet en slap wees.
Wat die prys betref, kan u voorbeelde vind in die $ 10 -reeks en ander in die $ 30 -reeks en hoër. Een van die aanbevelings was Chateau Minuty 281 van die C & ocirctes du Provence - volgens die tydskrif Forbes, een van die aanbevelings oor die beste ros & eacutes vir 2020! Ek sal hul oordeel moet vertrou, want dit is net 'n bietjie buite my gemaksone vir die prys.
Die LCBO het al hoe meer Ros & eacutes in die reeks van $ 25 tot $ 30 begin dra.
Afgesien van Blush Zinfandel en Moscato & rsquos, is die meeste Ros & eacutes in die droë tot effens uitdroog styl. Ontario -voorbeelde bevat gewoonlik 6 tot 12 gram suiker per liter - soms meer - terwyl goeie Franse Ros & eacutes uit die suide van Frankryk dikwels net twee gram suiker per liter bevat.
'N Uitstekende somergereg waarmee 'n Ros & eacute sal skyn, is Tuna Salad Ni & ccediloise. Soos die naam aandui, het dit waarskynlik sy oorsprong in die streek rondom Nice aan die Middellandse kus in Frankryk. Daardie klein & lsquocomma-agtige & rsquo-merk onder die & lsquoc & rsquo verander die klank van Hard & lsquok & rsquo in & lsquos & rsquo sodat dit uitgespreek word & ldquoNee-Swahze. & Rdquo
Met hierdie gereg kan u vars tuna -steaks of ingemaakte tuna gebruik. Blykbaar is ingemaakte tuna van goeie gehalte tradisioneel, maar die gereg kan meer dramaties wees as dit bedien word met vars gesnyde tuna in repies gesny.
As u van mening is dat Sushi gemaak word met rou tuna, kan u verstaan ​​waarom dit so belangrik is om die tuna net 'n minuut te braai, sodat dit intern rooi bly. Daar word ook voorgestel dat as u die tuna nie dadelik bedek nie, dit in die yskas plaas om die kookproses te stop, maar dit bly skaars.
Die resep wat ons aangepas het, verskyn in Rose Reisman & rsquos The Complete Light Kitchen, en ons het dit aangepas met aanpassings van ander weergawes, veral dié van Tyler Florence op foodnetwork.com, saam met my vrou, Sue & rsquos, eie geïnspireerde aanpassings.
Gesnyde Tuna Ni & ccediloise
Let wel: U kan die slaai, die slaaisous en hardgekookte eiers vroeër maak en in die yskas sit, maar tot kamertemperatuur bring voor dit bedien word.
1 en 1/2 tot 2 pond rou tuna -steak, verkieslik 3 cm. dik.*
3/4 tot 1 pond klein rooi aartappels (gebruik die kleur wat jy wil!)
1/2 gram (225 gram) haricot verts (Franse groenbone) en as u dit vooraf verpak het, kan u dit 'n paar minute in die sakkie mikrogolf, met 'n spleet om die stoom uit te laat.
1 tot 2 koppies gehalveer kersietamaties
1 koppie swart olywe, gehalveer
6 eiers hardgekook, dan geskil en gehalveer
2/3 tot 1 koppie gekapte vars dille en as jy dille kan vind, gebruik ander vars kruie, soos koriander of Italiaanse pietersielie, en grasuie saam met Franse dragon.
(In die tweede weergawe wat ek hier verskaf, gebruik Tyler Florence ook 'n halwe bos grasuie, in twee gesny en 16 kappertjies op hul stamme, en jy kan ook die kleiner kappertjies wat ons in flesse vind, gebruik.)
Kook die aartappels tot sag, sowat 10 minute. Dreineer, laat afkoel en halveer. Plaas in 'n opdienbak.
Sny die boontjies, indien nodig, en stoom dit totdat dit sag is, spoel dit dan af met koue water en sny dit indien nodig in die helfte. (Die verpakte bone moet gewoonlik gesny word.)
Voeg die bone, komkommer, tamaties, ui, olywe en kruie in die bak saam met die aartappels.
Vir die aantrek (Rose Reisman)
4 eetlepels. vars uitgedrukte suurlemoensap
6 tot 8 ansjovisfilette, fyngekap
2 knoffelhuisies, fyngedruk of gedruk.
Knyp elkeen sout en peper na smaak.
Vir die slaaisous, meng en klits die olie, suurlemoensap, knoffel, mosterd, sout en peper en ansjovis saam tot goed gemeng. (Vertrou my! Don & rsquot laat die ansjovis weg en hellip die slaai sal jou nooit vergewe nie!)
Giet die sous oor die aartappelmengsel. En sit dit op 'n opdienbord. Rose Reisman behou ongeveer 'n kwart van die mengsel en gebruik dit as 'n versiering aan die einde.
Vir Tyler Florence & rsquos vinaigrette gebruik hy twee eetlepels pietersielie en vars dragon, eerder as dille, en sit dit saam met die ander bestanddele in die slaaisous. Hy plaas al die bestanddele in 'n messelkruik, skroef die deksel op en skud sterk om te emulgeer. Hy doen dit voor die tyd sodat die geure kan trou. Hy gebruik dit terwyl hy voorberei om te bord.
*Hier kan u ingemaakte tuna van goeie gehalte in olie (gedreineer) vervang, indien verkies. U benodig ten minste twee blikkies, miskien drie, en u besluit.
Vir vars tuna, geur dit liggies met sout. Verhit 'n gesoute gietysterpan tot hoog, met 'n eetlepel druiwe-olie. As dit warm is, braai die tuna ongeveer een tot een en 'n half minute per kant. (In plaas daarvan om druiwesaadolie te gebruik, vryf Tyler Florence die tuna aan alle kante met olyfolie en dan 'n bietjie van die vinaigrette voordat dit gaar word.) Moenie te gaar maak nie.
As dit gereed is om te bedien, sny die tuna in repies en plaas dit oor die slaai. Hier is waar Rose Reisman die slaai met die oorblywende aartappelmengsel aantrek.
Tyler Florence plaas dinge anders.
Hy kombineer die aartappels, groenbone, tamaties, olywe en ansjovis saam met die kappertjies en grasuie in 'n groot mengbak. As hy die vinaigrette nog 'n goeie skud gee, drup hy genoeg daarvan oor die slaai om dit heeltemal te bevochtig en gooi dit saggies, bedek met sout en peper na smaak. Weereens, doen dit saggies - wees versigtig om nie die bestanddele te versag nie.
Rangskik dan al die bestanddele mooi op 'n bord, sodat elkeen van die bestanddele en slaai, tuna en eiers sy individuele integriteit behou. Plaas die slaai in die middel van die skottel, lê dan die repies tuna bo -op die slaai en die eiers om die rand. Bedruip met die oorblywende vinaigrette, sit voor en geniet!
Lewer 6 en hellip en oorskiet is goed!
Hier is 'n paar van die goeie Ros & eacutes wat tans beskikbaar is. Met hierdie gereg sal ek voorstel om met middelgewig Ros & eacutes te gaan, alhoewel 'n paar voorbeelde uit die Tavel-hart van Ros & eacute in Frankryk moeilik weerstaan ​​kan word.
Sandbanks Ros & eacute 2019, $ 13,95, van Ontario & rsquos Prince Edward County aan die oostekant van Lake Ontario, is 'n goeie pasmaat vir die tonyn. Dit het 'n ligte, koper-roos kleur en dra 'n indruk of oranje of klementiene sitrus, asook sagte aarbei-aksent. Dit is gemaklik, maar lig aan die einde om dinge mooi te sluit.
Malivoire Vivant Ros & eacute 2019, $ 19,95, kom uit Niagara aan die westelike punt van die meer. Dit is gemaak van Pinot Noir en het 'n indruk op winealign & rsquos David Lawrason, wat geskryf het, en die neus is skoon en blommig met waatlemoen-, kersie- en pomelo -geure. Dit het 'n pragtige tekstuur, warm, glad en droog met 'n fyn geurdefinisie en uitstekende lengte. Telling - 91.
La Mascota Ros & eacute 2019, $ 16,95, uit Argentinië is op die 8 Augustus -uitgawe. Die Vintages -paneel gee erkenning aan baie rooi vrugte, met 'n onderliggende minerale kwaliteit op die afwerking en hellip Uitstekende varsheid en 'n verfynde, delikate mondgevoel. & Rdquo
Marquise D & rsquoAqueria 2019, $ 19,95, van Tavel is op dieselfde weergawe. Dit is moeilik om te weerstaan, aangesien 2018 verlede jaar #29 was op die Wine Enthusiast & rsquos & ldquoTop 100 & rdquo, en dit is beskryf as 'n baie vars, gekonsentreerde aarbei-, framboos- en waatlemoengeur. Dit is sappig, maar verfrissend en mineraal. & Soos ek in Vintages voorstel om dit te kombineer met geroosterde hoender of sederplank salm, dink ek dit kan baie goed werk met ons geskilde tonyn.
Dit lyk miskien 'n bietjie te hoog, maar daar is 'n kans om drie Ros & eacutes te vergelyk deur die Perrin -familie, eienaars van die gesogte Chateau de Beaucastel in die Rhône. Op die gewone lys is die La Vieille Ferme Ros & eacute 2019, $ 12,40. Die proefpaneel het dit 'n 88 gegee, en dit is lekkers en sappig, met skoon geure van aarbei en sagte speserye.
Die Famille Perrin R & eacuteserve Ros & eacute 2019, $ 15,95, word ook op die 8ste vrygestel, en wyn.com sê dat dit 'n pomelo-pienk kleur is. Dit is baie sappig en sag in die smaak, 'n bak vol vrugte en eindig met 'n goeie lengte. , kan goed pas by die Salade Ni & ccediloise.
Die Famille Perrin Tavel Ros & eacute 2019, $ 19,95, is reeds op die rakke. Net soos met die ander Perrin-aanbiedinge, is dit botdroog (suikervlak 2 gram per liter), maar dit word beskryf as ryp en romerig, met 'n vol vrugte-aanvulling en onder aarbeie geslaan deur winealign.com. -90.
As u dit tot 'n vierkantige sak wil maak, kan u dinge voltooi met Miraval, 2019, $ 24,95, aanvanklik 'n Jolie/ Pitt/ Perrin-samewerking. Die wynmaker van Perrin skryf dat dit suiwer en gebalanseerd is, en dit kombineer fyn varsheid en kompleksiteit, en ontwikkel sout- en mineraalnote. Die lang en intense afwerking daarvan is die kenmerk van 'n ros & eacute met onvergelyklike elegansie. & Rdquo
Dit is 'n goeie tyd vir Ros & eacute, en ek hoop dat u een saam met Seared Tuna Ni & ccediloise kan geniet!