Vergaete Limburgse weurd | ManjeSjiek
Gaondewaeg, zoa in de loup van hiël väöl jaor, is ’t Limburgs “vernederlands”. Hiejdoor óntsjtónd d’r ummer mië “vergaete” Limburgse weurd. Veer kènne ze missjien nog waal, mer gebroeke ze ummer minder.
Zoa vroogte veer vreuger nog nao ‘ne babbelaer, mer hujerdaags (tiggewoordig) huër se ummer dèkser (sjteeds vaker) ’n sjnuupke; aafgeleid van ’t Nederlands: snoepje. En esse dan dae babbelaer heis gekrege dan waor se lekker aan ’t sjloeke. Ouch dit woord is al biej väöle vervange door sjnoep/sjnoepe. Mer de kèns ouch sjloeke door te drinke. Vroog se vreuger veur ’n sjloek limmenaat (=hauf tas frisj), dan waor d’r biej ós ’n versjil tösje doordewaekse limmenaat (aanleng- en priklimmenaat) en zóndesse limmenaat (sinas).
Wat se noe ummer minder huërs is dat de ouw luuj (ouwesj) ’n riemke (versje) opzègke um kinger get biej te bringe. Bleef se beveurbeeld miere (zeure) um dae limmenaat, dan zei de mam: Höbs te doosj? Gank nao vrouw woosj, die haet ’n hundje en pist dich in dien mundje. En dat waor ’t. Dan koos te dich ‘ne appel knatsje (in ‘ne appel biete). Heij se dan sjuus veur ‘ne angere de lètste weggegraaid, dan gings ‘m joedasse (plaoge) door te kreite (expres sjloes make). Soms woort dan óngerhandeld um dat te toesje (ruile) taege get angesj, of d’r woort zich get geënsjeld (ruzie gemaak) of getoekt (duje/houwe), pis tot (totdat) se ze gewatsjt/doorgelaote (sjlaeg) kreegs mèt de houte laepel. Gevolg: Bäöke (hule), pien aan de batse (echesjte) en nog ummer geine limmenaat.
Laes editie 1-8 van #de Hulsberger
← Moeder’s hart / Mien Mam’s hart
Limburgse sjpelling →