Foto krediet: Ellie Nakazawa (CC BY-SA 2.0)
Een van die maniere waarop mense hul lewe sluit, is deur hul finale versoeke. Die mees algemene versoeke in die Final Words Project was nederige wat verband hou met die besoek met vriende en familie en geniet van sekere klein plesier, soos 'n laaste bottel gunstelingbier. Diegene wat sterf, wag dikwels op sekere vriende of familie sodat hulle totsiens kan sê.
Finale versoeke het dikwels die vorm om te verseker dat diegene wat hulle liefhet alles sal hê wat hulle nodig het om voort te gaan. 'N Tipiese voorbeeld was 'n man se raad aan sy dogter om seker te maak dat sy kleindogter baie kitaarlesse kry. Daarbenewens het hy bygevoeg: "Sy is baie talentvol, jy weet."' N Ander pa het aan sy seun gesê: "Ek is bekommerd. oor jou ma. Sy lyk nie goed nie. '
Een seun het beskryf hoe sy ma 'n paar dae voor sy dood uit 'n heeltemal onbeantwoorde staat gekom het om hom te laat weet oor die ligging van belangrike finansiële lêers wat haar boedel sou vestig - alles vir hom makliker maak.
Een pasiënt het die dekbed gevra wat haar baie nagte warm gemaak het terwyl sy langs die houtkas van haar bergkajuit sit; Sy het sy bekende vertroostingstye gesoek voordat hy doodgaan.
My ouma het gevra om sjokoladebakies op haar tong te plaas.
Finale Versoeke en Familie Tradisies
Op die Thanksgiving Day het die pa van 'n groot familie, Steven Ross, gevra dat die kerfgereedskap vir die Thanksgiving-kalkoen in sy hospitaalbed gebring word sodat hy sy gunsteling-ete kan bedien aan diegene wat hy liefgehad het. Sy familie het liefdevol 'n paar kalkoen en 'n dowwe mes vir hom gebring. Net gedeeltelik helder, hy het gedink dit was 'n vroeër tyd, en hy het almal aangemoedig om die seisoen se oorvloed te geniet.
Rachel Weintraub beskryf hoe haar suster, wat dood was van longkanker, 'n sigaret en pannekoek wou hê voordat hy dood was. Die verpleegster, wat nie die vrou se laaste versoek vereer het nie, het haar morfien dosis opgedoen - met rampspoedige gevolge. "My suster het nie een van haar versoeke gekry nie," het Rachel geskryf. 'Nie 'n gelukkige einde nie.'
Hopelik sal jy en jou geliefde in 'n plek wees waar laaste versoeke ten volle vereer word - of sjokolade of 'n sigaret, 'n besoek van 'n sekere seun of oom, of pannekoeke met stroop en slagroom opgehoop het.
Vir my pa was dit die kans om nog een wenner te kies by die perdewedrenne, wat hy op televisie gekyk het, en die geleentheid om die laaste keer sy silwerskermse godin Marilyn Monroe op video te bewonder terwyl sy gesing het: 'A soen op die hand kan heel kontinentaal wees ... "
Stepping in 'n ander wêreld
Die ontwikkeling van 'n verslag met iemand, of in die persoon se wêreld, is die sterkste manier om 'n verbinding te bou. In die vroeë 1970'e het John Grinder, 'n assistent-professor in die taalkunde aan die Universiteit van Kalifornië, Santa Cruz en Richard Bandler, 'n student van sielkunde, patrone geïdentifiseer wat deur suksesvolle terapeute gebruik is.
Een vrugbare strategie onder die terapeute was om die hoofvoorstellingstelsel van die kliënt te pas. Elkeen van ons verwerk ons ​​ervarings en verteenwoordig dit vir onsself en ander anders - en dit word in visuele, ouditiewe of kinestetiese terme geopenbaar.
Bandler en Grinder het ontdek dat wanneer 'n kliënt in visuele terme praat, byvoorbeeld sê: "Ek kan dit net nie sien wat ek verkeerd doen, "die mees doeltreffende terapeute pas bewustelik of onbewus ooreen met die modaliteit van die persoon wat praat en sê iets soos" Kom ons vat 'n kyk en fokus nader hieroor. "Of wanneer kliënte iets sou sê," Ek kan dit net nie greep hoekom dit nie uitwerk nie, "sou die terapeute in die antwoord kinestetiese frasering gebruik, soos" Ek kry wat bedoel jy ... ek voel jy. "
Wanneer mense voel dat jy hulle ontmoet waar hulle is, voel hulle "gesien," "gehoor" of "bekend" en word daardeur getroos. Enige daad van kommunikasie bied 'n geleentheid om 'n brug te bou. Een van die maniere om dit te doen is om na die ander persoon se taal te luister en dit te pas. Op hierdie manier betree jy die spreker se realiteit en bevestig dit. As jy dit doen, maak dit deure op verskeie maniere oop en kan jy die verslag verdiep.
Die Groot Vraag: Is ek dood?
Die week toe my pa begin sterf het, het hy in die bed gaan sit, my met sy deurdringende oë gekyk en gesê: "Wat is die hel aan die gang? Ek sterf? "Ek was so bang vir hierdie vraag dat ek hom nooit geantwoord het nie. Hoe vertel 'n dogter aan haar pa dat hy sterf - veral as sy haar eie vrees en hartseer konfronteer? Dus, onvoorbereid vir sy ondersoek, kon ek nie die realiteit van die oomblik ten volle betree nie. Ek het nie geweet hoe om gemaklik en ten volle in sy wêreld in te gaan nie.
Ek het die raad van my vriend Barbara, wat 'n terapeut is, gesoek. Ek het gevra hoe ek my pa moet antwoord as hy my ooit weer gevra het. Sy het gesê, "Die meeste mense weet wanneer hulle doodgaan. In plaas daarvan om bang te wees om eerlik te wees, wees eerlik. Die sterwendes is gewoonlik so eensaam, aangesien almal die waarheid vermy. Moenie bekommerd wees nie - jy kan nie 'n sterwende persoon doodmaak deur te erken dat hy dalk doodgaan nie. Dit is geen skok vir hom nie. Wees eerlik oor die realiteit van sterwende, en dan kan die twee van jou werklik voel oor jou gevoelens. "
In sommige families kom dit makliker om hierdie realiteit te konfronteer. Ek het 'n onderhoud gevoer met Jerry, 'n middeljarige sakeman, wat 'n storie met my oor sy tannie Francine gedeel het. Sy het geen moeite gehad om direk oor die dood te praat nie. Francine het hospiesorg verlaat, besluit om tuis te sterf, en het in die slaapkamer gaan rus. Jerry het verduidelik dat die hele gesin, wat uit verskillende dele van die land gekom het om by die tannie te wees, in die eetkamer bymekaargekom het om te eet en het hardop begin praat soos gewoonlik tydens hul etes. Die tannie in die ander kamer het uitgeroep: "Kan jy alles stil, asseblief. Ek probeer om hierin te sterf! '
Een vader het aan sy dogter gesê toe hy die dood nader: "Ek is gewaag om te sterf." Sy was 'n waarheid wat sy kon hoor, maar nie alle mense kan die dood ten volle verwoord of konfronteer met so 'n duidelike moed nie. In my onderhoude met gesinne het ek gevind dat hulle verskillende maniere gehad het om oor die dood te praat. Sommige was direk, in baie gevalle omdat 'n vroeë diagnose die deure vir kommunikasie vir hulle oopgemaak het. In ander gesinne was daar min of geen openlike gesprek tussen die sterwendes en hul geliefdes nie.
"Wat om te sê aan 'n geliefde wat vra: 'Gaan ek doodgaan?' "Het hospita-verpleegster Kathy Notarino opgemerk in reaksie op my e-posnavraag. Sy het verder gesê: "Dit is moeilik omdat dit regtig van die mense afhang en hoe hulle daardie inligting sal neem. Ek het my ma versorg, wat die vraag gevra het. Toe sy 'n goeie dag gehad het, sou ek sê, 'Nie vandag nie.' Ek het ook gesê, 'Ek weet nie,' maar ek dink sy het geweet. Dit is moeilik met 'n ouer. Ek het net gesorg vir my goeie vriend, wat aan ovariale kanker gesterf het, en ons het openlik daaroor gepraat omdat sy geweet het dat ek haar die waarheid sal vertel. "
Verbind met ons gelowiges in hul finale dae
In my geval het ek nooit eerlik en regtig my pa se vraag beantwoord nie, en ja, soos Barbara voorgestel het, het ek gevoel dat hy geweet het. Terwyl hy en ek nooit heeltemal in verband gebring het met sy vraag nie, het ons die volgende weke in die verslag geraak. Daar is baie maniere en geleenthede om in die laaste dae en weke van die lewe met ons geliefde te skakel, en hulle mag nie letterlike gesprekke wees nie.
Teen die tyd dat ek gedink het ek het 'n antwoord gehad wat my vader en ek letterlik en eerlik oor sy sterf sou laat praat, was dit te laat om die gesprek te voer. Hy het reeds op reis gegaan en in 'n wêreld verander waar sy woorde moeiliker was om te verstaan ​​en waar hy in simboliese, kriptiese taal begin praat het. Die vraag of hy sterf, hang nie meer in die lug nie. Hy het 'n nuwe toestand van wese aangegaan, een wat hom toegelaat het om vrede te maak met die realiteit wat hy ten volle gekonfronteer het.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > Hoe om met ons gelowiges in hul finale dae te verbind