Sonder 'n begrip van die ingewikkeldheid van medies gesteunde sterf, is dit moeilik vir pasiënte en gesinne om goeie besluite te neem. (Shutter)
Sedert Kanada gewettigde mediese hulp in sterfgevalle (MAiD) in 2016, vanaf Oktober 31, 2018, meer as 6,700 Kanadese het gekies medikasie om hul lewe te beëindig.
Kanadese wat aan die kwalifiseringsvereistes voldoen, kan kies om self medisyne toe te dien of 'n klinikus te laat toedien; die meeste van die mense wat MAiD kies, het hul medisyne deur dokters of verpleegkundiges afgelewer. Kanada is die eerste land wat verpleegkundiges toelaat om te beoordeel of medies-begeleide sterwendes geskik is en dit beskikbaar te stel.
Die presiese betekenis en implikasies van MAiD - veral wat mediese hulp in die dood in Kanada kan aanvra - ontwikkel steeds deur middel van hofuitsprake. Die hooggeregshof van Québec het onlangs die saak in die gesig gestaar redelike voorsienbare doodsvereiste kragtens die Strafkode en die vereistes vir die beëindiging van die lewe onder Québec's Handeling met die oog op die beëindiging van lewensversorging.
Sonder die vereiste van 'n redelike voorsienbare dood, is dit waarskynlik dat ander wettige uitdagings sal voorkom om hulpverlening aan ander groepe uit te brei, soos diegene wie se enigste onderliggende toestand ernstige geestesongesteldhede is.
Betrokkenheid van verpleegkundiges
Ons navorsing het ondersoek ingestel na hoe die verpleegberoep reguleer die nuwe verantwoordelikheidsgebied in die rigting van medies-bygestaan ​​sterf en hoe verpleegetiek kan lei beleids- en praktiese implikasies van ervarings van verpleegkundiges.
Huidige wetgewing beskerm die reg van gesondheidsorgverskaffers om op 'n gewetensvolle manier beswaar te maak teen deelname aan MAiD. Verpleegsters wat dit doen sorgvuldig beswaar maak het 'n professionele verpligting om hul werkgewers oor die beswaar in te lig, om versoeke vir MAiD aan te meld en om nie hul kliënte te laat vaar nie. Hulle moet ook toesien dat hul keuses gebaseer is op "ingeligte, reflektiewe keuse en is nie gebaseer op vooroordeel, vrees of gemak nie. "
Die verpleegkundiges wat die proses van medies-bygestaan ​​sterf omring, is 'n belangrike bron van insig in die komplekse en genuanseerde gesprekke wat ons samelewing moet voer oor hoe dit is om hierdie nuwe opsie aan die einde van die lewe te kies of daarby betrokke te wees, en om deernisvol te wees met die ondersteuning van pasiënte en hul gesinne tot die dood.
Navorsers volg hoe die verpleegkundige beroep verpleegkundiges se betrokkenheid by medies-gesterwe sterf. (Shutter)
Ons mees onlangse navorsing het onderhoude gevoer met 59 verpleegkundiges of geregistreerde verpleegkundiges regoor Kanada wat pasiënte en gesinne vergesel het tydens die reis van medies-begeleide sterftes of wat gekies het om gewetensbeswaar te maak. Verpleegkundiges werk oor die hele spektrum van sorg in akute, huislike en tuisversorgingsomgewing.
Tydens ons navorsing, en terwyl ons mediaverhale gevolg het, het ons bewus geword dat, net soos met ander moreel omstrede kwessies, betrokkenheid by MAiD dikwels op eendimensionele maniere bespreek is: Ons het stereotipes van gesondheidsorgverskaffers en pasiënte opgemerk wat oorwin lyding, dood en die stelsel deur beheer te neem van wat andersins 'n moeilike en langdurige dood kon gewees het. Ons het ook karikature van opposisie- of godsdienstige regse persone en instellings wat in die pad staan ​​van deernis en waardigheid.
Nie een van hierdie perspektiewe is reg met die kompleksiteite van MAiD soos dit verorden word nie. Sonder begrip van die kompleksiteite, is dit moeilik vir pasiënte en gesinne om goeie besluite te neem.
Verpleegkundesterekeninge van MAiD
Verpleegsters het vir ons gesê dat medies-begeleide sterf soveel meer is as die daad self. Medies-bygestaan ​​sterf is 'n gespreksreis met pasiënte wat weke of selfs maande duur.
Hierdie besprekings het pasiënte mettertyd met bekwame en deernisvolle gesondheidsorgpersoneel help om vas te stel of dit regtig is wat hulle wil hê, of dat daar ander opsies is wat hul lyding kan verlig.
Gesprekke tussen pasiënte en hul gesinne is noodsaaklik om 'n gemeenskaplike begrip te beding en saam te beweeg.
Bewyse het inderdaad gesuggereer dat hierdie gesprekke, as dit deur pasiënte as sinvol ervaar word, kan help om die lyding te verlig wat lei tot die versoek om 'n medies-ondersteunde dood. Dit geld veral as die lyding het ontstaan ​​uit die gevoel van isolasie.
As en wanneer pasiënte besluit om met MAiD voort te gaan, is daar gesprekke nodig om te verseker dat al die organisatoriese besonderhede (wat, waar, wanneer, hoe) met die pasiëntgesentreerde keuses is en dat diegene wat daarby betrokke is, weet watter rol hulle gaan speel. Na die optrede van medies-bygestaan ​​sterf, is dit deernisvolle gesprekke wat gesinne ondersteun in 'n onbesonne rouproses.
So ja, medies bygestaan ​​sterf gaan oor die ondersteuning van outonomie, maar dit gaan ook oor die begrip dat outonomie bestaan ​​binne en gevorm word deur ons konstellasie van verhoudings. Ons moet meer praat oor die wesenlike aard van wat dit beteken om 'n goeie dood te hê.
Komplekse redes om die dood te kies
MAiD word dikwels gepraat as die definitiewe ingryping wat beheer oor die verligting van lyding verseker. Maar ons het geleer dat MAiD ook gekies kan word as die teenmiddel vir 'n sisteem wat nie deernis of billike palliatiewe toegang tot die sorg het nie.
Dit lyk miskien die perfekte oplossing vir pasiënte op die platteland en afgeleë wil 'n huisdood hê, maar kan nie voldoende palliatiewe sorg in hul konteks vind nie.
Dit lyk miskien die beste opsie vir pasiënte wat nie wil betree wat hulle sien nie dehumaniserende omgewings van residensiële versorging.
Ons het 'n verhaal gehoor van een man wat die toegelate tyd in 'n palliatiewe sorgeenheid te veel gehad het. Sy dokter was 'n pligsgetrou beswaar teen sterfde by medisyne, so elke keer dat gesondheidswerkers beplan om hom na 'n woningversorging oor te plaas, het die man 'n medies-begeleide dood gevra. Sodoende is sy verblyf in palliatiewe sorg verseker.
Ons moet toesien dat onregverdige toegang of gebrek aan versorgingsnetwerke nie die standaard redes word vir die versoek van 'n medies-ondersteunde dood nie. (Shutter)
Ons het ander verhale gehoor van pasiënte wat dit was nie bereid is om hul versorgers meer te belas nie, veral as daardie versorgers leidrade gestuur het dat hulle uitgeput is.
Dus, terwyl medies-bygestaan ​​sterf, beheer oor mense se lyding beloof, kan dit ook gebruik word as 'n vorm van weerstand teen 'n uitdagende stelsel of uitgeputte ondersteuning.
Ons moet maniere beplan om te verseker dat onbillike toegang of gebrek aan versorgingsnetwerke word nie die standaard redes vir die versoek om 'n medies-bygestaan ​​dood nie.
Verpleegsters het beklemtoon hoe belangrik dit is om herhaaldelik voorbereidende gesprekke te voer. Die organisasie van 'n bygestaande dood is arbeidsintensief vir alle betrokkenes; dit verg deurdagte en gedetailleerde beplanning binne die sorgstelsel en onder gesinne en ondersteuningsnetwerke.
Die eerste keer dat pasiënte en gesinne 'n gedetailleerde uiteensetting van die proses hoor, is dit die eerste keer dat die verpleegster of die dokter eers geskik is om te bepaal. Verpleegkundiges het gesê dat dit nie ongewoon is dat pasiënte onsekerheid ervaar, in hul besluit oor 'n bygestaande dood of om vrees op die oomblik van die dood te ervaar nie.
Dit is moeilik om oor u onsekerheid te praat wanneer soveel tyd en energie in die beplanning van u dood belê het. Ten tye van hulpverlening sterf verpleegkundiges en dokters buitengewone om 'n "goeie dood" te verseker deur die proses te normaliseer, pasiëntwense na te kom en kliniese sorg vir voorbeelde te bied.
Ten spyte van al hierdie dinge, is die dood baie diep, omdat dit so anders is as die dood wat ons geweet het waar mense geleidelik verdwyn. Persone wat medies bygestaan ​​het, is een minuut daar en is die volgende.
Binne enkele minute gaan hulle van praat, tot bewusteloos, tot 'n grys bleek wat die dood aandui, en hierdie "grysery" raak selfs ervare gesondheidsorgverskaffers. Die dood kan 'n verskeidenheid oorweldigende emosies by sowel gesondheidsorgverskaffers as gesinne uitlok, beide positief en negatief.
Met die veranderende landskap van medies bygestaan ​​sterf in Kanada, word die behoefte aan reflektiewe gesprekke al hoe dringender. Ons moet beter verstaan ​​hoe medies bygestaan ​​sterf die aard van die dood waaraan ons gewoond geraak het, verander en hoe hierdie veranderinge 'n invloed het op alle betrokkenes.
Barbara Pesut, Professor, Skool vir Verpleegkunde, Universiteit van British Columbia en Sally Thorne, Professor, Skool vir Verpleegkunde, Universiteit van British Columbia
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood & Dying > Waarom mense kies vir medies-ondersteunde dood wat deur gesprekke met verpleegsters geopenbaar word