Kos se Storie July 2014 - Kos se Storie
Die noordelikste punt van die Kaapprovinsie en die Kalahari lê sluimerend, dor en warm. Die skoonheid daarvan wil-wil jou asem wegslaan. Dit is sagte rooiduine, driedorings, kameeldorings, lemoendoring, grasvlaktes. Oor elke bult en rand wag ‘n verrassing. ‘n Bok, ‘n volstruis of kleiner gediertetjie, dié sien jy gereeld. Hoogbejaarde doringbome troon wys, gedweë, met skurwe bas en takke wyd oopgebuig oor kleiner kameeldoringboompies wat nog dekades se son en droogtes sal moet deurstaan voor hulle ook eendag soos die groottes sal troon. Versamelneste, gesellige groepsbehuising vir kwetterende geveerde vriende hang windskeef in die mooiste organiese vorms aan boom en paal, prentjies so reg uit n dr. Seuss kinderboek. Die wêreld was eens onder water, onder ‘n sop van primitiewe lewe, en van die soutwater is ondergronds vasgevang. Vandag kom die oerwater weer na die oppervlak. Dit blink in spieëlgladde panne vol soutkristalle, spierwit en broos. Bevoorregte vrou is ek, om met n kardoesie van die sout as vaarwel in die hand huiswaarts te keer. Terwyl ek ‘n knippie van die sout oor kos strooi kan ek nie anders as om met verwondering en dankbaarheid te dink dat dit die eindproduk van ‘n proses is wat miljoene jare gelede begin het nie.
Ons kuier ‘n lekker familiekuier. Niggies en neefs wat saam gespeel het, saam groot geword het, geborgenheid en vriendskappe vir lewenslank gesmee. Grootneef inisieer ons in geheime van die Kalahari-ingewydes, klein natuurwondertjies wat jy sal mis as jy net deurry. Het jy al ooit die dieplekker van nat Kalaharisand geruik, of gekou aan die dun naaldjies van ‘n lemoendoring en die bitterlemoensmaak daaruit gesuig? Ek vra na n’Abba, kalahari truffels, kosjuweel van die kontrei. Dis ‘n swam wat ondergronds groei, ‘n bruin knol. “Ja, […]
Deur Hetta van Deventer Terblanche|July 20th, 2014|Kontreikos, Stories|0 Kommentaar	Lees verder