'N Huldeblyk aan paradokse - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur The Beam
Een van die mees dramatiese paradokse hou verband met klimaatsverandering: ons sê vir ons kinders dat ons van hulle hou, en terwyl ons dit doen, besluit ons aktief om 'n lewe te leef wat hul toekoms beleef met ongekende tragedie, pyn en vernietiging.
Ons glo in ekonomiese groei en welvaart, maar vernietig die lewensondersteunende stelsels wat dit alles moontlik maak. Mense kan so ongemaklik verstrengel raak in sulke paradokse dat hul enigste antwoordopsie is ontkenning. En hoewel sulke gevalle irrasioneel en vreemd mag lyk, is dit die algemeenste by die menslike psige. Om die oorsake van die rede waarom daar so min klimaatsaksie is te begryp, in vergelyking met soveel gepraat oor die behoefte daaraan, is dit die psige van die mens en die ontwikkeling daarvan oor miljoene jare wat op die voorpunt van ons soeke na antwoorde geplaas moet word. .
Die wetenskap oor klimaatsverandering is baie jare lank duidelik. As ons ons ekonomiese aktiwiteite nie van emissies ontkoppel nie en as ons nie veerkragtige sosio-ekonomiese strukture oprig nie, kan mense waarskynlik alles ontneem word wat hulle aanbid: vrede, rykdom, veiligheid en gemak.