Slag van Berlyn - Wikipedia
Slag van Berlyn
Die Slag van Berlyn, aangewys as die Berlynse Strategiese Aanstootlike Operasie deur die Sowjetunie, en ook bekend as die Val van Berlyn, was een van die laaste groot offensiewe van die Europese teater van die Tweede Wêreldoorlog.
Die Brandenburgse Poort te midde van die ruïnes van Berlyn, Junie 1945
Na die Vistula-Oder-offensief van Januarie tot Februarie 1945 het die Rooi Leër tydelik gestaak op 'n lyn 60 km oos van Berlyn. Op 9 Maart het Duitsland sy verdedigingsplan vir die stad met Operasie Clausewitz opgestel. Die eerste verdedigingsvoorbereidings aan die buitewyke van Berlyn is op 20 Maart onder die pas aangestelde bevelvoerder van die Army Group Vistula, generaal Gotthard Heinrici, gedoen.
Toe die Sowjet-offensief op 16 April hervat is, het twee Sowjet-fronte (leërgroepe) Berlyn uit die ooste en suide aangeval, terwyl 'n derde Duitse magte noord van Berlyn geposisioneer het. Voordat die hoofgeveg in Berlyn begin het, het die Rooi Leër die stad omsingel ná suksesvolle gevegte van die Seelow Heights en Halbe. Op 20 April 1945, Hitler se verjaardag, het die 1ste Belo-Russiese Front onder leiding van Marshal Georgi Zjoekof, wat uit die ooste en noorde gevorder het, die Berlynse middestad begin beskiet, terwyl die 1ste Oekraïense front van Marshal Iwan Konef deur die Army Group Center gebreek en in die rigting van die suidelike voorstede van Berlyn. Op 23 April het generaal Helmuth Weidling die magte binne Berlyn oorgeneem. Die garnisoen het bestaan uit verskillende afgebakende en ongeorganiseerde Wehrmacht- en Waffen-SS-afdelings, tesame met swak opgeleide Volkssturm- en Hitler Jeug. In die loop van die volgende week het die Rooi Leër geleidelik die hele stad ingeneem.
Op 30 April het Hitler selfmoord gepleeg (met enkele van sy amptenare wat kort daarna ook selfmoord gepleeg het). Die stad se garnisoen het op 2 Mei oorgegee, maar die gevegte het voortgegaan in die noordweste, weste en suid-weste van die stad tot die einde van die oorlog in Europa op 8 Mei (9 Mei in die Sowjetunie), terwyl sommige Duitse eenhede weswaarts geveg het sodat hulle hulle aan die Westerse bondgenote kon oorgee eerder as aan die Sowjets.