Ek het op die ouderdom van 17 `n huispartytjie gehou, waar ek al my vriende na toe genooi het. My een vriend het sy vriendin saamgebring. Tydens die partytjie het sy my gevra of sy by my kan kom oorslaap in twee dae se tyd. Ek het ingestem. Sy het vir my gesê dat sy met meisies uitgaan en aangetrokke is tot persone van die selfde geslag en dat sy by satanisme betrokke was. Daai tyd het ek nie omgegee nie.
Ek kon hierna vir 9 maande nie slaap nie. Ek het elke aand nagmerries gehad van waar iets my uitmekaar skeur. Ek was in die oggende omstreeks twee uur of soms drie uur deur `n ding in my kamer rond gegooi. Ek het later nie meer in my kamer geslaap nie. Ek het toe in die TV kamer op die bank geslaap of op die bank in die eetkamer. Die ding het my naderhand orals in die huis gevolg.
Ek het besluit om deur die aand wakker te bly want dis veiliger en deur die dag te slaap. Ek het baie skool gebank en net geslaap. Aan die begin van matriek is ek geskors a.g.v. al die afwesigheid en oor dat ek `n slegte invloed vir die ander kinders was. Ek het in `n diep depressie verval wat omtrent 3 jaar geduur het. Ek het op die ouderdom van 20 `n psigiater gaan sien en sy het my gediagnoseer as bipolêr.
Sy het vir my redelik baie medikasie voorgeskryf, wat vir `n ruk gehelp het. Later dieselfde jaar beland ek egter in `n psigiatriese hospitaal, waar hul vir my nog meer medikasie gegee het. Weereens het die medikasie dinge vir ’n ruk beter gemaak, nie dat ek regtig meer iets gevoel het nie. Dit het wel gehelp dat ek ten minste my “personal training” en vliegkursus daardie jaar kon voltooi.
Die volgende Sondag is ons toe kerk toe. Aan die einde van die diens het die voorganger gevra dat as iemand gebed nodig het, hulle vorentoe kan kom vir gebed. Ek het toe vorentoe gestap. Daar was `n meisie van min of meer my ouderdom wat vir my gebid het. Ek het haar my hele lewensverhaal vertel en sy het voorgestel dat ek en sy eenkeer `n week vir ’n beradingsessie bymekaar kom. Ek het ingestem.
Ek ontmoet toe my volgende vriendin. Sy het wel in Jesus geglo maar nie werklik ’n verhouding met Hom gehad nie. Ons het vir 6 jaar uitgegaan en ek het geglo sy was díe een vir my. Hoe langer ons in die verhouding was hoe erger gif was ons vir mekaar en het mekaar meer afgebreek as opgebou. Ons kon nie ’n normale gesprek hê sonder drank nie.
Ek maak toe die fout om haar te verneuk, en soos julle weet, kom die waarheid altyd uit. Ek het myself so in n hoek begin in lieg, in ’n poging om als toe te smeer, dat ek meer skade as goed veroorsaak het. My vriendin het net ’n week daarvoor, na n groot uitval tussen my en haar, in haar kamer gesit en met God gepraat. Sy het gevloek en geskel en kon niemand meer blameer nie. Sy het begin selfondersoek instel en besef dat sy nie in haar eie krag haarself of dinge kan uitsorteer nie. As jy nie jou bagasie vir God gee nie, sal jy altyd n las dra. So dis presies wat sy gedoen het. Op haar knieë het sy daardie aand haar lewe aan God oorgegee. Haar oorgawe aan God was nie om haar homoseksuele leefstyl te verander, of om op te hou drink en vloek nie. Dit was ‘n oorgawe van haarself aan God, omdat sy haarself nie meer kon help nie. Min wetend dat net soos God in Sy Woord sê, “kom soos jy is en Ek sal jou verander.”
Met my geliegery het sy vir my gesê dat God vir haar sê dat sy my nie in haar lewe kan toelaat nie, want ek trek haar af terug in die donker gat in, van waar uit God haar uithaal. Daardie oggend het ek ook tot die besef gekom dat ek nie meer ’n doel het om voor te lewe nie. Alles was net ’n groot gemors en ek nog ’n groter gemors. Ek het vir my vriendin ’n boodskap gestuur en haar die volle waarheid vertel hoe ek haar verneuk het.
Net na 11 uur daardie oggend het sy my by my werk kom opsoek, dit nadat sy net vroeër vir my weggewys het. Sy het na my toe gestap en my ’n drukkie gegee en gesê, “Ek en Jesus het jou back vir altyd”. En ek was verstom met my mond wat op die grond hang…. Indirek het Jesus vir my kom wys hoe spesiaal ek eintlik vir Hom is. Hierin het ek gesien dat die gedagte dat my lewe niks werd is nie, net n klomp leuens van satan is, want ek is vir n baie duur prys gekoop aan die kruis deur Jesus se bloed. Ek het net daar omgedraai en na die badkamer toe gegaan en op my knieë gaan neerval en vir die eerste keer in my lewe voor God gebreek. Ek het met n kaal oop gebroke hart na God gesmag en net daar my hart vir Hom gegee en my sondes bely.
Ek en my vriendin was hierna steeds saam. Vir die eerste keer het dit so goed gegaan tussen ons. Ons sou sou selfs trou. Ons is saam groot gedoop al het ek nog nie die betekenis van dop verstaan nie. My vriendin wou net uitgaan en die wêreld begin vertel van Jesus en dat Hy leef. Toe stop Hy haar in haar spore en sê die volgende vir haar…. “My kind jy gaan confusion uitsaai want geen mens kan n lou christen wees nie, of jy is voluit vir God of jy is vir die wêreld en jou eie self begeertes. Jy kan nie n “gay” christen of n moordenaar christen ens. wees nie, maar jy kan wel n “work in progress” christen wees. God is so ’n “gentleman.” Hy forseer Homself glad nie op ’n mens af nie en Hy wag dat jy Hom met alles wil leer ken. En sy “timing” is so perfek, dit verbaas my tot vandag nog.
My vriendin wou my nie afskrik of wegdryf deur vir my te vertel wat God aan haar geopenbaar het nie. So toe vra sy vir Jesus om n “personal encounter” met my te hê en aan myself te openbaar wat Jesus vir haar gesê het. So ’n week na dit was ons in die kerk en uit die bloute uit sê ons pastoor, “raak net bietjie stil en wees in God se teenwoordigheid en praat net bietjie met Hom.” En net daar, terwyl my oë toe is, kry ek ’n visioen van n groot man met wit hare en ’n baard, met sandale aan, en hy sit op n groot wit stoel. Voor hom, op haar knieë is ’n klein dogtertjie met swart lang hare wat vreeslik huil. Ek besef dis ek wat voor God gekniel sit. Hy sê in n harde maar steeds sagte stem “kyk vir my” en ek kon nie vir Hom kyk nie. Weer sê hy “kyk vir my,” en weereens kon ek nie. Hy het sy groot vinger onder my ken ingedruk, om my kop op te lig, en net voor ek Sy gesig kon sien vind, ek my op sy skoot, in Sy warm arms toegevou, en ek voel so veilig. Net daar, met trane wat oor my wange rol, het ek besef dat ek nie kan aangaan met my leefstyl soos wat ek tans doen, as ek regtig ten volle vir God wil lewe nie.
Dit was ook dieselfde met die drank storie… Ek het nie geweet hoe ek ooit sou ophou drink nie. Maar weereens het God vir my deurgekom en dit net so laat wegval, stadig maar seker… dis nou al ’n volle twee jaar wat ons glad nie drink nie of uitgaan om te drink soos in die verlede nie.
Ek wou nog altyd ’n gesin en kinders hê, maar ek het dit in die wêreld gaan soek en myself so bly regverdig. Ek was so verlore en in satan se kloue. Ek het begin bid vir God vir ’n Godsman wat Hom in alles eerste stel. As hy vir God eerste stel sal hy my met opregte liefde en respek hanteer en sal ons verhouding op n soliede Godsfondasie gebou wees. Ek het altyd gespot en gesê ek gaan nog n boerseun losslaan…
Op 10 Julie 2017, kry ek ’n “inbox message” van ’n outjie wat ek omtrent ’n jaar vantevore by ’n waterwinkel gesien het, en ek vir hom gesê het dat hy oulik is. Hy het in sy boodskap gesê dat geen meisie al ooit vir hom gesê het dat hy oulik is nie, en wou my al lankal ge-sms het. Hy het egter nie die “guts” gehad nie, en toe besluit hy daardie oggend om my te sms. Ek was op daardie stadium in n baie moeilike situasie waar ek voor n keuse gekom het om my werk te los vir n beter salaris by die see. Toe kom die jongman in die prentjie in, nadat ek vir God gesmeek het vir ’n teken dat ek net die regte keuse kan neem. Ons hou baie van mekaar en ek sien n toekoms saam hom en hy dra my op sy hande en bederf my.
Ek het “faith” in God dat die paadjie wat Hy my op gestuur het net vir my bedoel is om my volle waare self te wees. Vandag ken ek my “pursose” asook my ware identiteit in God. En tot die dag van my dood sal ek vir God bly prys en loof dat Hy die sleg in my lewe kom omswaai het in iets mooies vir Sy glorie.
Op die Atlete vir Christus toer het oom B saam met al die ander toerlede op dieselfde bus gery. Ek onthou ons het beurte gehad om langs hom op die bus te sit. Dubbelsinnige grappe en gesprekke was sy handelsmerk. Een van die meisies op die span het vir my gesê hy is baie beter met ouens as met meisies. Dit het vir my na die regte ding geklink want ouens assosieer beter met mekaar, en waarom sal ‘n dominee met meisies verbintenisse wil maak? Ek onthou hy het daarvan gehou om diepsinnige gesprekke aan te knoop wanneer jy langs hom op die bus sit. Hy het probeer om mens te laat ontspan deur sy hand op jou been te sit. Ek het nog by geen predikant in my lewe sulke liefdevolheid gesien nie.
Oom B was altyd vol drukkies. Drukkies vir almal op die span. Ek kan nie stry nie, ek het baie van die aandag gehou. Iemand het omgegee. Hy was altyd goed met woorde, almal het van sy preke gehou. Dit is ook maklik verstaanbaar dat daar uit sy pen meer as 70 geestelike boeke die lig gesien het.
Terug by Stellenbosch, na die toer, het ek van elke geleentheid gebruik gemaak om oom B te gaan sien by sy kantoor op Wellington. Ek onthou hoe ek baie Vrydae by Stellenbosch op die trein geklim het en afgeklim het by Wellington. Ek het dan gestap tot by sy kantoor. Agter die kantoor se toe deur sou hy my ‘n drukkie gee en vra vir ‘n soentjie (want die Bybel praat mos van die broederlike kus). Ek en my pa soengroet mekaar vandag nog. En so het ek dan op 20 jarige ouderdom oom B ook deel gemaak van my familie.
Een dag het ek sommer by sy kantoor opgedaag. Hy het gesê hy het besigheid in die Kaap waarna hy moes omsien. Hy het my saamgenooi sodat ons sommer in die motor op pad Kaap toe en terug kon gesels. Ons was skaars ‘n paar kilometer weg toe hy sê dat ons oor masturbasie gaan praat. Ek het aan hom gesê dat dit vir my privaat was en dat ek verkies om nie daaroor te gesels nie. Hy was baie goed met woorde en hy het my oortuig om tog daaroor te praat. Hy het my gerus gestel en my oortuig dat ek die regte ding gedoen het om met hom daaroor te praat. Want dit is tog nie so privaat as wat ek wou voorgee nie. (Eers baie later in my lewe sou die Here my oortuig dat dit wel verkeerd was om te masturbeer.)
In Engeland het ek alle kontak met B verbreek. Ek sou vir twee jaar gaan werk in Engeland, maar het weens my onvermoë om met hulle winterweer saam te lewe, na nege maande teruggekom na Suid-Afrika. In die tyd wat ek begin sukkel het om met die Engelse weer saam te lewe, het ek oom B gebel. Hy het my moed ingepraat en gesê hy sal vir my bid.
Oom B moes soms Gauteng toe kom om vergaderings vir Bybelkor by te woon. Hy het dan oorgebly in ‘n “Town Lodge”. Hy het my dan genooi om ook oor te bly by die Lodge sodat ons meer tyd kon hê om te gesels. Daar het nooit iets seksueel tussen ons gebeur nie. Hy sou my wel baie drukkies gee en het my al die liefde gegee wat ek tot op daardie stadium in my lewe gemis het. Ek was die heeltyd onder die indruk dat hy my nie wou afskrik nie, en dat sy hoofdoel was om my te help om myself te aanvaar. Een van die aande by die “Town Lodge’’ het hy sy skootrekenaar uitgehaal en dit op die spieëlkas neergesit. Hy het gesê ek moet op sy skoot kom sit. Hy het eers gesê ek moet my oë toe hou totdat hy reg was om vir my iets te wys. Alles nog steeds in sy terapiestemtoon. Toe hy sê ek kan my oë oopmaak, het ek in ‘n kaal man vasgekyk op die rekenaar se skerm. Ek het saam met hom die volgende tree van sy ‘’terapie’’ gestap, en in my agterkop het ek my antwoord reg gehou. Ek is nie gay nie……
Nadat hy hierdie vreeslikste pornografie vir my gewys het, het ek vir hom gesê dat ek nie gay is nie. Hy het net geantwoord: “Ek het nie gedink jy is gay nie”, en toe oor ander dinge begin gesels. Ek het dit maar net as ‘n toets gesien, maar in my agterkop was ek oortuig dat hy my al lankal soos ‘n boek gelees het. Ek het die beste van hom geglo. Hy het immers alles van my geweet.
Vroeg reeds na ek terug was van Engeland, het hy speels per sms ‘n voorstel gemaak wat op terapie ingestel was: “Kry vir jou ‘n naam vir jou eie privaatdele.” Ek was in daardie stadium bewus daarvan dat ek nog nie my eie liggaam ten volle aanvaar het nie. Soveel so dat ek oortuig was dat hy daardeur my wou help om my eie liggaam te aanvaar. So het hy ook sy naam vir sy privaatdele vir my gegee en ons sou voortaan daardie name gebruik om na ons privaatdele te verwys. Weens die intensiteit van ons gesprekke het hy al verder en verder ‘n houvas op my gekry. Hy het gereeld gevra hoe dit gaan met my privaatdele deur te verwys daarna met die bynaam wat ek daarvoor gegee het.
Hy het gesê wat en waar hy wou met suggesties wat geen perke geken het nie. Hy sou altyd sy telefoon gesprekke afsluit met die woorde: Gee aan hom (my privaatdeel se bynaam) ‘n drukkie van ons (hy en sy privaatdeel) af. Hy het masturbasie aangemoedig en gesê dit is die bewys van self-liefde. Hy het vir my foto’s van sy privaatdele op my foon gestuur en my aangemoedig om dieselfde te doen. Hy het geen skaamte teenoor my gevoel nie. Hy het vir my gesê hy het baie “lovers” wat almal op ‘n skaal van 1 tot 10 presteer het. Ek wou graag my beste vir hom wees, omdat ek geglo het dat hy sy beste vir my gee.
Later van tyd het hy al die mense in my lewe se name geken. Hy het van al hulle doen en late geweet. Hy het my aangemoedig om nuwe vriende te maak. Hy het selfs vir my gesê hoe ek die verskillende ouens moes benader. Hy het my aangemoedig om die ouens wat “in die kas” is met takt uit te lok… asof hy my daarvoor opgelei het.
In 2014 het ek vir die eerste keer die moed gehad om reguit vir oom B (die terapeut) te vra of hy gay is. Wanneer ek nou terugdink aan my lewe, kan ek nie glo dat ek vir so lank in duisternis vasgevang was met iemand soos oom B nie. Hy was/is getroud, en was altyd gelukkig in sy huwelik. Of so het dit voorgekom. Dit was een van die groot redes waarom ek hom nie vroeër gevra het of hy homoseksueel was nie. Op my vraag of hy gay was het hy my geantwoord dat hy is, en dat hy vir 19 jaar van sy lewe daarmee geworstel het. Alles het stadig vir my begin sin maak. Sy terapie was daarop gemik om my te oortuig en te laat berus daarin dat ek homoseksueel is. Hy wou hê ek moes vrede maak daarmee dat ek so gebore is.
Vandag weet ek dat God ‘n man en ‘n vrou geskape het. Ek kan berus in die wete dat ek volkome man is. Ek is gebore om ‘n man te wees. Ek hoef nie te twyfel of verward te wees oor my identiteit nie. God maak nie ‘n fout nie. Sy Woord is die waarheid. Ons hoef geen spesiale eksegese te hê om Sy woord so te interpreteer dat dit ons eie teologiese verwardheid pas nie. Sy ja is ja en Sy nee is nee.