DIE EEN IN WIE YAHWEH ‘N WELBEHAE HET | Elim Ministries
In Mat 3:16-17 lees ons hierdie woorde: “En nadat Y’shua gedoop was, het Hy dadelik uit die water opgeklim, en kyk, die hemel gaan vir Hom oop, en Hy sien die Gees van Elohiem soos ‘n duif neerdaal en op Hom kom. En kyk, ‘n stem kom uit die hemel wat sê: Dit is my geliefde Seun in wie Ek ‘n welbehae het.” Verse soos hierdie word soms aangehaal om die bekende konsep van ‘n “Drie-eenheid” te ondersteun, aangesien hier in een vers na Elohiem, die Gees van Elohiem en die Seun van Elohiem verwys word. Maar kom ons wees eerlik: Net so min as wat Shaúl en Kefa en Apollos ‘n “drie-eenheid” is omdat hulle name soms in een vers gebruik word, net so min is Mat 3:16-17 ‘n bewys dat Y’shua se verhouding met sy Vader in terme van “drie-eenheid” verstaan moet word. Trouens, as ‘n mens mooi lees, sê hierdie gedeelte vir ons juis baie duidelik dat Y’shua NIE gelyk is aan, of een in wese met sy Vader, soos wat die stoere voorstanders van die Drie-eenheid beweer nie. Hy is die Seun van Elohiem – net soos wat Adam ook ‘n seun van Elohiem genoem word (Luk 3:38) en ek en jy ook seuns en dogters van Elohiem (Joh 1:12) genoem kan word. Dit maak ons deel van sy familie, maar dit maak ons nie aan Hom gelyk nie. En die feit dat daar met Y’shua se doop ‘n stem uit die hemel gekom het (soos op 20 ander plekke in die Skrif), sê vir ons niks meer nie as dat Hy uitverkies is as ‘n baie spesiale werktuig in die hand van Yahweh. Daarom is Hy die een in wie Yahweh ‘n welbehae het – nie die een in wie Yahweh Homself op aarde gedupliseer het of die een in wie se liggaam Yahweh persoonlik kom woon het nie.
Die Drie-eenheid vorm ŉ wesenlike deel van die manier hoe meeste van ons vir baie jare oor die verhouding tussen die Vader en die Seun gedink het. Die feite is egter dat die Skrif in sy geheel en die afsonderlike skrywers van die Ou Testament en Nuwe Testament nie so ŉ begrip geken het en nooit op so ŉ abstrakte, filosofiese manier oor Yahweh en Y’shua gedink het nie. Dis eers omtrent in die jare 200 tot 300 n.M. dat ons in die geskrifte van die Katolieke kerk vir die eerste keer die soort geluide hoor wat in 325 n.M. by die Sinode van Nicea tot die klassieke formulering van die Drie-eenheid gelei het. Die profete wat voorspel het dat daar ŉ besondere “Mashiag” of “Gesalfde” gebore sou word wat ŉ sleutelrol in Yahweh se verlossingsplan sou speel, het nie in hulle wildste drome aan “Yahweh in menslike gestalte” gedink nie (so bv. Deut 18:18 “’n Profeet sal Ek vir hulle verwek uit die midde van hulle broers, soos jy is, en Ek sal my woorde in sy mond lê”). Y’shua self het nie vir een enkele oomblik aan Homself gedink as een of ander gestalte van Yahweh nie (Joh 14:28 “My Vader is groter as ek”; Joh 17:3 “dit is die ewige lewe, dat hulle U ken, die een/enigste, waaragtige Elohiem”; Mat 24:36 “daardie dag en daardie uur weet niemand nie … ook nie die Seun nie, maar net die Vader alleen”; Joh 7:16 “My leer is nie myne nie, maar van Hom wat My gestuur het”; Joh 4:34 “My voedsel is om die wil te doen van Hom wat My gestuur het”; Mat 18:19 “Waarom noem jy My goed? Niemand is goed nie behalwe een, naamlik Elohiem”, om maar net enkele voorbeelde te noem. Die skrywers van die Nuwe Testament het almal vir Y’shua as die beloofde Messias erken, maar nie een van hulle het Hom op een vlak met Yahweh gestel nie (Hand 2:22 “Y’shua, die Nasarener, ‘n man deur Elohiem vir julle aangewys met kragte en wonders en tekens wat Elohiem deur Hom onder julle gedoen het”; Heb 5:9-10 “Hy het vir almal wat Hom gehoorsaam is, ‘n bewerker van ewige verlossing geword en is deur Elohiem genoem ‘n hoëpriester volgens die orde van Malkitsedek”; 1 Tim 2:5 “daar is een Elohiem en een Middelaar tussen Elohiem en die mense, die mens Messias Y’shua”; ensovoorts.
Daar is ŉ baie groot aantal gerespekteerde Skrifverklaarders wat saamstem daaroor dat die Leer van die Drie-eenheid nie deel is van die fondament of die boustene van die Woord nie, maar dat dit ŉ kerklike en menslike leerstuk is wat deurspek is van die filosofiese denkpatrone van die antieke tyd en boonop ook ŉ nabootsing van die manier hoe daar lank voor die koms van die Messias in ou Babilonië, Egipte en Indië oor ŉ drie-in-een tipe “godheid” gedink is. Vir talle gelowiges is die Drie-eenheid egter ononderhandelbaar en in onbeweegbare, klipharde rots gegiet – as jy die Drie-eenheid ontken, ontken jy die konsensus wat reeds vir 1700 jaar in die kerk gehandhaaf word en in sommige kringe gaan dit jou uiters ongewild en onwelkom maak. My vraag is eenvoudig: Hoekom vashaak by ŉ kerklike, maar Skrif-vreemde leerstuk (“doctrine”) as ons eenvoudig die taal en die belydenis van die Skrif kan gebruik?
Y’shua is die Seun van Yahweh (nie Yahweh, die Seun nie) en, deur geloof in Hom, kan ons ook seuns en dogters van Yahweh word. Vir ons is Y’shua ongetwyfeld ŉ elohiem of magtige (besonderse mense soos Mosheh word in die Skrif ook “elohiem” genoem), maar Hy is nie DIE Elohiem van Avraham, Yietsgak en Yaakov wat Homself as die “Een” en “enigste” (“echad”) aan sy volk openbaar het nie. Y’shua is ons Meester (Grieks: “kurios”), in die sin van Leier, Leraar, en Voorganger, maar nie “Ho Kurios”, soos wat die Griekse Nuwe Testament dikwels na Yahweh alleen verwys nie. Y’shua word deur Johannes beskryf as die woord (Grieks: “Logos” – wat onder meer ook plan, ontwerp, belofte en grondbeginsel kan beteken) wat vlees geword het (Joh 1:14), maar NIE Yahweh wat vlees geword het nie. Daar word 8 keer in die Nuwe Testament uitdruklik gesê dat Y’shua in die vlees gekom het, maar nie ŉ enkele keer dat Yahweh in die vlees gekom het nie. Die bedoeling is duidelik: Voor Y’shua se koms, reeds van die grondlegging van die wêreld af, was die woord en die wysheid van Yahweh reeds werksaam en aktief en die belofte van die Messias reeds aangekondig (Sommige antieke Joodse geskrifte verwys pertinent daarna dat die konsep of beginsel van “die Messias” reeds voor die grondlegging van die wêreld bestaan het). Die groot vraag op almal se lippe was: Wanneer gaan hierdie lewegewende woord, hierdie “logos”, hierdie belofte, VLEES word (oftewel: in vlees en bloed verskyn)? Hierdie vraag is beantwoord toe Y’shua van Nasaret 2020 jaar gelede as mens in Betlehem gebore is. Dit is op daardie oomblik dat die beloofde Een, die Messias, Yahweh se langverwagte instrument van verlossing, in die vlees gekom het en as mens hier op aarde gelewe het!
Maar het Y’shua dan nie aan mense soos Avraham en Mosheh en die profete in die antieke tyd as Yahweh verskyn nie? Heb 1:1 sê vir ons in soveel woorde dit was nie Hy nie: “Nadat Elohiem baie keer en op baie maniere in die ou tyd gepraat het tot die vaders deur die profete, het Hy in hierdie laaste dae tot ons gepraat deur die Seun.” Gal 4:4 sluit hierby aan: “(Eers) toe die volheid van die tyd gekom het, het Elohiem sy Seun uitgestuur …”. Sommiges sal beswaar aanteken en sê dat ons nie vir Y’shua van Yahweh kan losmaak nie, want Y’shua self het in sy gebed in Johannes 17 verklaar dat Hy en sy Vader EEN is. Die feite is egter dat Hy in dieselfde gebed gebid het dat sy volgelinge ook een mag wees net soos wat Hy en sy Vader een is. Dit is dus duidelik ŉ ander soort eenheid as wat in die Drie-eenheid veronderstel word. Wat van Y’shua se wonderwerke, genesings, die feit dat Hy mense se sonde vergewe het en uitsprake gemaak het (soos: “Ek is die brood van die lewe”) wat nooit oor die lippe van enige ander mens gekom het nie? Die Skrif gee vir ons ŉ duidelike antwoord – in Y’shua se eie uitspraak in Mat 19:28: “Aan My is gegee alle mag in die hemel en op aarde.” Let wel: dit is ŉ mag wat aan Y’shua gegee is, nie ŉ mag wat Hy inherent in Homself gehad het nie. Selfs sy opstanding uit die dood, wat vir ons een van die mees kernagtigste boustene van ons geloof is, word in die Skrif duidelik aan ons voorgehou as iets wat alleenlik kon gebeur het, omdat Yahweh Hom bonatuurlik uit die dood opgewek het en oor en oor word daar pertinent verklaar: “Elohiem het Y’shua uit die dood opgewek” (sien o.m. Hand 2:32; 3:15; 3:26; 4:10; 5:30; 10:40; Rom 8:1; 10:9; 1 Kor 6:14 ens).
Kom ons kyk ten slotte na nog ŉ aantal gedeeltes in die Skrif wat die waarheid bevestig dat dit totaal teen die bedoeling van die Woord van Yahweh indruis om eenvoudig ŉ is-gelyk-aan teken tussen Y’shua en Yahweh te plaas en die indruk te skep dat Y’shua tegelykertyd ook Yahweh, die Almagtige is.
1 Kor 11:3 sê dat daar in die ontwerp van die Vader ŉ rangorde tussen Yahweh, Y’shua, die man en die vrou bestaan en baie pertinent dat Yahweh die Hoof van Y’shua is.
Num 23:19 verklaar dat die Elohiem van Yiesraél, die Een wat altyd aan sy woord getrou is, nie ŉ mens of die seun van ŉ mens is nie.
Joh 8:29 en Mat 27:47 noem dit as ŉ moontlikheid (wat uiteindelik nie gebeur het nie!) dat Yahweh vir Y’shua alleen kon laat of verlaat.
Luk 11:2 en Mat 6:9 wys dat Y’shua sy volgelinge geleer het om tot hulle “Vader in die hemel” te bid, en nie tot Hom (Y’shua) nie. Hierin behoort ons sy lering en sy voorbeeld te volg.
Joh 20:17 en Opb 3:12 onthul dat Y’shua vir Yahweh ook as SY Elohiem erken en aangeroep het.
Mat 12:18 en Fil 2:7 identifiseer Y’shua as die Kneg (“servant”) van Yahweh oor wie daar telkens in die boek van Jesaja geprofeteer is.
In Joh 5:30 erken Y’shua, sonder om te huiwer of ingewikkelde argumente te gebruik, dat Hy niks uit sy eie kan doen nie.
In Mat 4:1 word berig dat Y’shua in die woestyn versoek is, terwyl Jak 1:13 onomwonde verklaar dat Yahweh op geen manier versoek kan word nie.
In Ex 33:20; Joh 1:18 en Kol 1:15 leer die Skrif dat Yahweh onsienlik is en dat geen mens Hom gesien het en bly leef het nie.
In Deut 32:40 en 1 Tim 6:16 word Yahweh beskryf as die een wat vir ewig lewe en wat nie kan sterf nie.
In Mat 24:36 en Mark 6:5 hoor ons dat daar beperkinge in Y’shua se mag en kennis was en dat daar dinge is wat Hy nie (soos die Almagtige) kon doen en kon weet nie.
Die Skrif leer dat Y’shua ná sy hemelvaart tot ŉ posisie aan die regterhand van Yahweh verhoog is, maar dat Hy Hom nog steeds aan Yahweh onderwerp en oor die bedeling wat nog kom, lees ons: “En wanneer alles aan Hom onderwerp is, dan sal ook die Seun self Hom onderwerp aan die Een wat alles aan Hom onderwerp het, sodat Elohiem (Yahweh) alles in almal kan wees” 1 Kor 15:28.
In die hele geskiedenis van die wêreld soos wat ons dit ken, het daar nie nog só ŉ mens soos Y’shua gelewe nie. Geen wonder die Almagtige het hoorbaar verklaar dat Hy ŉ welbehae in Hom het nie! Niemand het die karakter en die beeld van die Skepper só uitgeleef soos hierdie besonderse persoon nie. Niemand was nog ooit só op Yahweh se Woord en Yahweh se wil ingestel soos Hy nie. Niemand het Homself nog ooit so onbaatsugtig in diens van sy Meester gestel as hierdie Een nie. Niemand het nog ooit so ŉ kritiese rol in die Vader se verlossingsplan met die wêreld gespeel as Y’shua nie. Niemand op aarde was nog ooit waardiger om nagevolg te word as Hy nie. Daarom het Yahweh Hom as eersteling uit die dood opgewek en aan Hom ŉ Naam bo alle ander name gegee en Hom met krag verklaar as die Seun van Elohiem (Rom 1:4) en aan Hom die sleutels van die dood en die doderyk gegee (Opb 1:18). Dit pas ons om net die hoogste lof vir Y’shua te hê. Dit pas ons om sy deugde te besing en selfs uit eerbied voor Hom neer te buig en sy Naam groot te maak. Dit pas ons om ons gebede in sy Naam tot die Vader te rig. Dis ŉ voorreg om in Hom as die beloofde Messias te glo, die vergifnis van Yahweh in sy Naam te aanvaar en ons vertroue in Hom as ons Verlosser, Middelaar en Hoëpriester te plaas. MAAR OM HOM IN DIE PLEK VAN YAHWEH TE AANBID, IS OM DIE EERSTE EN DIE GROOTSTE GEBOD TE OORTREE. En om Hom tot ŉ posisie te verhef en formulerings oor Hom te skryf (en te bely) wat ver meer is as wat in die Skrif oor Hom geskryf word, is om die Woord van Yahweh verwarrend en teenstrydig en kragteloos te maak. Kom ons wees baie eerlik as ons ons eie verstaan van die Messias meet aan die maatstaf van die Woord en kom ons maak seker dat ons nie in hierdie één opsig (naamlik om Yahweh alleen in alles eerste te stel) JUIS NIE die voorbeeld van Y’shua navolg nie!
Tags: pleased, trinity, Y'shua