WAT BETEKEN PRAJNA OF PANNA IN DIE BOEDDHISTIESE SKRIF? - BOEDDHISME - 2022
Prajna is Sanskrit vir 'wysheid'. Panna is die Pali-ekwivalent, wat meer gereeld in Theravada Boeddhisme gebruik word. Maar wat is 'wysheid' in Boeddhisme?
Die Engelse woord wysheid is gekoppel aan kennis. As u die woord in woordeboeke opsoek, vind u definisies soos "kennis opgedoen deur ervaring"; "gebruik goeie oordeel"; "om te weet wat reg of redelik is." Maar dit is nie presies 'wysheid' in die Boeddhistiese sin nie.
Dit wil nie sê dat kennis ook nie belangrik is nie. Die algemeenste woord vir kennis in Sanskrit is jnana . Jnana is praktiese kennis van hoe die wêreld werk; mediese wetenskap of ingenieurswese is voorbeelde van jnana.
'Wysheid' is egter iets anders. In Boeddhisme is 'wysheid' die besef van die werklike aard van die werklikheid; sien dinge soos hulle is, nie soos dit lyk nie. Hierdie wysheid is nie gebonde aan konseptuele kennis nie. Dit moet intiem ervaar word om verstaan ​​te word.
Prajna word ook soms vertaal as 'bewussyn', 'insig' of 'onderskeidingsvermoë'.
Wysheid in Theravada Boeddhisme
Theravada beklemtoon die reiniging van die gees van besoedeling ( kilesas, in Pali) en die kweek van die gees deur meditasie ( bhavana ) Ten einde 'n oordeelkundige of deurdringende insig te ontwikkel in die Three Marks of Existence en die Four Noble Truths. Dit is die weg na wysheid.
Om die volledige betekenis van die Drie Punte en die Vier Edele Waarhede te besef, is die waarneming van alle verskynsels. Die vyfde-eeuse geleerde Buddhaghosa het geskryf (Visuddhimagga XIV, 7), "Wysheid dring deur into dharmas soos hulle op sigself is. Dit versprei die duisternis van waan, wat die eie wese van dharmas bedek. " (Dharma beteken in hierdie konteks "manifestasie van die werklikheid.")
Wysheid in die Mahayana Boeddhisme
Wysheid in Mahayana hou verband met die leer van sunyata, 'leegheid'. Die perfeksie van die wysheid ( prajnaparamita ) is die persoonlike, intieme, intuïtiewe besef van die leegheid van verskynsels.
Leegheid is 'n moeilike leerstelling wat dikwels deur nihilisme verkeerd gedoen word. Hierdie leer sê nie dat daar niks bestaan ​​nie; dit sê dat niks onafhanklik of selfbestaan ​​het nie. Ons beskou die wêreld as 'n versameling vaste, afsonderlike dinge, maar dit is 'n illusie.
Wat ons as kenmerkende dinge sien, is tydelike verbindings of samestellings van toestande wat ons identifiseer vanuit hul verhouding tot ander tydelike samestellings van toestande. As u dieper kyk, sien u egter dat al hierdie gemeentes aan alle ander gemeentes gekoppel is.
My gunsteling beskrywing van leegheid is deur die Zen-onderwyser Norman Fischer. Hy het gesê dat leegheid verwys na gedekonstrueerde werklikheid. "Uiteindelik is alles net 'n benaming, " het hy gesê. 'Dinge het 'n soort werklikheid in die feit dat hulle benoem en gekonseptualiseer word, maar andersins is hulle eintlik nie teenwoordig nie.'
Tog is daar 'n verband: "In werklikheid is verbinding alles wat u vind, sonder enige dinge wat aan mekaar verbind is. Dit is die deeglikheid van die verbinding - geen gapings of klonte daarin nie - slegs die konstante nexus - wat alles nietig maak. Dus is alles leeg en verbind, of leeg omdat dit gekoppel is . Leegheid is verbinding. "
Soos in Theravada-boeddhisme, word 'wysheid' in Mahayana gerealiseer deur die intieme, ervare onderskeiding van die werklikheid. Om 'n konseptuele begrip van leegheid te hê is nie dieselfde ding nie, en om bloot in 'n leerstelling van leegheid te glo, is nie eens naby nie. Wanneer leegheid persoonlik besef word, verander dit die manier waarop ons alles verstaan ​​en ervaar - dit is wysheid.