'n Wen-sakeresep vir spyseniering | Netwerk24
'n Wen-sakeresep vir spyseniering
Deur Tharien Hattingh 26 Oktober 2014 22:20
Tharien Hattingh gesels met Rachel Botes van Carlton Café Delicious, 'n restaurant in Pretoria. Botes is opgelei as 'n prokureur, maar het die regsberoep vaarwel toegeroep.
Rachel Botes is die eienaar en sjef van Carlton Café Delicious in Pretoria. Sy was ook al die aanbieder van die meesterklas in Die Nataniël Tafel op KykNET. Foto: Tharien Hattingh
Wat is Carlton Café Delicious?
Dit is my restaurant in Menlopark, Pretoria, wat spesialiseer in goeiegehalte-disse en -diens, met 'n goeie dosis kreatiwiteit daarby. Ek fokus ook op spysenieringsdienste buite die restaurantbedryf.
Jy is 'n regsgeleerde, maar is al sedert 1999 heeltyds by die gasvryheidsbedryf betrokke. Hoe het jy die skuif gemaak?
Ek het as prokureur gepraktiseer, maar het altyd geweet dat dit nie my passie is nie.
Op 31 het die perfekte geleentheid op my pad gekom. Ek het die praktyk verlaat en heeltyds by 'n vriend se gastehuis as hoofbestuurder gewerk. Ek was nou betrokke by al die aspekte van die gastehuis en het hard gewerk. Ek het daar die meeste van my kennis van die bedryf opgedoen en ek kon nie vir 'n beter leerskool vra nie.
Nadat die eienaar die gastehuis vir 'n beter belegging verruil het, het ek en van die vroue wat saam met my daar gewerk het, 'n spysenieringsaak in my huis begin. Dit het gegroei en in 2002 het Carlton Café Delicious in Menlopark geopen.
Hoe het jy die begin van jou onderneming gefinansier?
Aanvanklik het ons slegs die toerusting gebruik wat in my huis was. Party maande kon ons almal 'n salaris huis toe vat en ander maande moes ons net deel wat oorbly. Met die skuif na die winkel het ek altyd die koste so laag moontlik gehou en nooit skuld gemaak nie. My beleid is om eerder te spaar vir nuwe masjinerie en kontant te betaal.
Wat maak dit 'n sukses?
Die menslike faktor. Die mense wat vir my werk is 'n kardinale deel van my onderneming. Al my produkte en my diens verg menslike arbeid en bydraes en as dié aspek verwaarloos word, word my produkte en diens ook verwaarloos.
My kliënte en hul behoeftes en hul menslikheid moet ook altyd in ag geneem word. En dan, natuurlik, moet ek as mens groei en innoverend en kreatief bly.
Wat is jou wenresep vir personeelbestuur?
Ek dink nie daar is 'n wenresep nie, aangesien elke mens se persoonlikheid en omstandighede verskil.
Dit is wel belangrik dat ek as werkgewer bewus is van my werknemers se omstandighede en wat hul ideale en drome is.
Ek fokus ook daarop om my werknemers ruimte te gee om hul kreatiwiteit uit te leef.
Hoe voel jy oor 'n fran­chisekonsep?
Ek kry gereeld navrae daaroor, maar ek voel dit gaan nie werk vir my onderneming nie. My onderneming en dit wat ek doen, is daagliks so afhanklik van verskeie veranderlikes en gehaltebeheer is vir my baie belangrik. Jy het nie 'n spysenieringskwalifikasie nie. Watter invloed het dit op jou as sjef en restauranteienaar?
Ek dink dit het my bevoordeel. Ek het nie 'n vooropgestelde idee van hoe 'n restaurant moet werk of hoe 'n dis voorberei moet word nie. Ek bestuur my restaurant en kook, op my manier.
Jou vennoot het 'n syferbrein. Hoe pas hy by jou kreatiewe omgewing in?
Toe ek die winkel in 2002 oopgemaak het, het ek vinnig besef ek benodig die hulp van 'n linkerbrein-mens. Ek kan nie op al die administratiewe, rekeningkundige en belastingaspekte van die onderneming fokus én kook nie. Ons twee vul mekaar perfek aan.
Wat was jou grootste struikelblok tot dusver?
Myself. Ek betwyfel party keer my vermoëns en raak ongeduldig met myself. Vroeër het ek ook gesukkel om te laat gaan en om te besef dat ek nie alles kan beheer nie.
Hoe lyk jou dag?
Op 'n goeie dag is ek so ses­uur in die oggend by die winkel en sluit dan weer net ná sewe in die aand. Op dae wat ons eksterne spysenieringsgesellighede het, is die werktye veel langer.
Definitief my vennoot en dan natuurlik my man. Sonder my man se ondersteuning sou ek nie gewees het waar ek vandag is nie.