Hipertireose: simptome, behandeling, oorsake
By skildklier-hiperfunksie (hipertireose) produseer die skildklier te veel van die hormone tiroksien (T4) en triiodothyronine (T3). Dit manifesteer byvoorbeeld in rusteloosheid en senuweeagtigheid, gewigsverlies ondanks drange en vinnige hartklop. Hipertireose is 'n algemene siekte. Dit raak veral vroue en bejaardes. Lees alle belangrike inligting oor simptome, oorsake, diagnose en behandeling van hipertireose.
Hipertireose: kort oorsig
Wat beteken skildklier-hiperfunksie? Die skildklier produseer te veel skildklierhormone. As gevolg hiervan word die metaboliese prosesse in die liggaam versnel.
Algemene simptome: Rusteloosheid, senuweeagtigheid, buierigheid in gewig, gewigsverlies ondanks drange, vinnige hartklop, verhoogde sweet, vogtige vel, verhoogde dors, hipersensitiwiteit vir hitte, vergrote skildklier (goiter), uitstaande oogballe en ander oogprobleme (in Graves se siekte) ens.
veroorsaak: Graves se siekte ('n outo-immuun siekte), outonomie van die skildklier (onafhanklike, onbeheerde hormoonproduksie), meer selde: ontsteking van die skildklier, skildklierkanker ens.
behandeling: Medisyne wat die hoeveelheid tiroïedhormone (antitiroïedmedisyne) verminder, radiojodieterapie, chirurgie
Hipertiroïdisme word gemanifesteer deur 'n verskeidenheid simptome. Die oormaat tiroïedhormone versnel die metabolisme. Algemene simptome van hipertireose sluit in:
Rusteloosheid, senuweeagtigheid, prikkelbaarheid, buierigheid
Hartkloppings en hartkloppings (tagikardie) tot aritmie
klam, warm vel
Overgevoeligheid vir hitte
Diarree, soms braking
Gewigsverlies ondanks drange (omdat die metabolisme vinniger is)
Spierpyn en spier traagheid
vergrote skildklier (goiter, goiter) by 70 tot 90 persent van die pasiënte
Die oormaat tiroïedhormoon veroorsaak tipiese simptome
Dikwels ontwikkel hipertireose weens 'n wanfunksionering van die immuunstelsel. Hierdie outo-immuun hipertireose sal Graves se siekte genoem. Die aangetaste mense ontwikkel ook langs bogenoemde simptome oogprobleme (endokriene orbitopatie). Tipiese simptome hier is:
Druk sensasie agter die oë en / of vreemde liggaam sensasie
Visuele versteurings (dubbele prente)
prominente oogballe (eksofthalmos)
Die uitstaande oë in kombinasie met die dikwels rigiede voorkoms word in die volksmond "Glubschaugen" of "Goggle Eyes" genoem. Die intensiteit van die oogballe sê niks oor die omvang van hipertireose nie: by sommige mense is die oë baie prominent, hoewel hulle slegs ligte hipertireose en omgekeerd het.
Die drie simptome van uitsteekende oogballe, hartkloppings en stremmings word die Merseburg Trias genoem. 'Dit is tipies van Graves se siekte.
hipertireose op ouderdom word dikwels anders uitgedruk as in jonger jare: baie van die tipiese simptome kan afwesig wees, en die bestaande simptome is gewoonlik minder uitgesproke. Sommige van die ouer pasiënte het byvoorbeeld net 'n vinnige, onreëlmatige polsslag of verloor slegs gewig. Hartaritmieë is soms die enigste simptome van hipertireose in hierdie ouderdomsgroep.
Het hipertireose met bestaande diabetes (Diabetes mellitus) het nog 'n effek: Deur hipertireose word die metabolisme aansienlik versnel. Daarom het pasiënte meer insulien nodig as gewoonlik.
Hipertireose is 'n ernstige toestand. Dit moet deur 'n spesialis, soos 'n spesialis in interne medisyne, of 'n endokrinoloog behandel word. Die dokter sal 'n geskikte behandeling vir elke pasiënt voorstel. Dit hang hoofsaaklik af van die erns van hipertireose. Die ouderdom en algemene gesondheid van die pasiënt beïnvloed ook die behandelingsplan.
In die geneesmiddelbehandeling van hipertireose ontvang pasiënte "skildklierblokkering", sogenaamde thyreostatics, Dit verseker dat minder skildklierhormone in die bloed sirkuleer. Dit is wat die verskillende teen-skildkliermiddels op verskillende maniere bereik. In die hipertiroïedterapie word deesdae meestal sogenaamde tionamiede soos karbimasool of tiamasool gebruik. Hierdie antiroïedmedisyne belemmer die vorming van skildklierhormone direk.
Tydens die behandeling met sulke middels monitor die dokter die bloedvlakke van die tiroïedhormone by die pasiënt gereeld. Die verhoogde hormoonvlakke gaan gewoonlik binne enkele weke terug. Dan verbeter die tekens van hipertireose. Indien nie, word gewoonlik 'n ander terapie oorweeg (radio-jodiumterapie, chirurgie).
Is dit in die skildklier-hiperfunksie rondom Graves se siekte, moet die teen-skildkliermiddels vir ten minste een jaar geneem word. By ongeveer die helfte van die pasiënte werk die skildklier dan weer normaal: Nadat die medikasie gestaak is, kom die simptome van hipertireose nie terug nie.
Vir die ander is daar egter ongeveer 50 persent van die pasiënte. Maar om die antithiroïedmedisyne nog langer te gee, maar maak nie sin nie. Daarbenewens is dit nie raadsaam as gevolg van die newe-effekte nie. In plaas daarvan beveel dokters aan dat pasiënte radiojodieterapie of chirurgie moet ontvang.
In hierdie hipertiroïedterapie ontvang die pasiënt radioaktiewe jodium. Dit word óf met 'n spuit in 'n aar toegedien of as 'n kapsule ingesluk. Radioaktiewe jodium (soos normale jodium) word in die skildklier geberg. Selle wat meer skildklierhormone produseer absorbeer baie daarvan. Die ontbinding van radioaktiewe jodium lewer sogenaamde beta-strale op. Hulle vernietig die selle. Op hierdie manier daal die hormoonproduksie en normaliseer die metabolisme van die tiroïed geleidelik.
Radiojodieterapie, behoorlik uitgevoer, hou geen gevaar vir ander organe in die liggaam in nie. Die omvang van die radioaktiewe strale wat ontstaan ​​wanneer die toediening van jodium verval, is slegs 'n paar millimeter.
Weens die blootstelling aan bestraling wat verband hou met radioaktiewe jodiumterapie, moet pasiënte tydelik nie nou kontak met ander mense hê nie. Dit duur gewoonlik slegs 'n paar dae totdat die hoeveelheid straling die liggaam verlaat het. In Duitsland word radiojodieterapie egter op veiligheid stilgemaak. Die pasiënte word ten minste 'n paar dae op 'n spesiale siekte geïsoleer.
Weens die blootstelling aan bestraling is radioaktiewe jodiumterapie nie geskik vir swanger en verpleegkundiges nie.
By baie pasiënte ontwikkel die radioaktiewe jodiumterapie hipotireose: as die behandeling te veel aktiewe skildklierweefsel vernietig, kan onvoldoende skildklierhormone geproduseer word. Die tekort kan maar redelik maklik wees met die inname van hormoonpreparate (gewoonlik levotiroksien, L-tiroksien).
Chirurgie kan 'n opsie wees vir hipotireose, byvoorbeeld as die ander behandelings nie help nie of as 'n groot strik gevorm word. Selfs al word vermoed dat hipertireose die gevolg is van 'n kwaadaardige gewas in die skildklier (skildklierkanker), word chirurgie uitgevoer.
Voor die operasie moet die hormoonmetabolisme van die skildklier genormaliseer word met medikasie. Tydens die prosedure word die pasiënt dan gedeeltelik of volledig verwyder onder algemene narkose. Hoe meer skildklierweefsel uitgesny moet word, hoe minder skildklierhormone kan daarna geproduseer word. Die operasie kan dus hipotireose veroorsaak. Pasiënte sal dan lewenslank hormoonpille moet neem.
Dieet speel 'n belangrike rol in hipertireose: as gevolg van die 'hoë snelheid' metabolisme, verloor baie pasiënte gewig. Dan is dit belangrik om genoeg kalorieë tydens maaltye te eet. Terselfdertyd moet die dieet gebalanseerd en gevarieerd wees. Sodra die metabolisme normaliseer (soos met medikasie), moet die kalorie-inname weer gesmoor word. Die beste manier om pasiënte met hul dokter te bespreek, soos die persoonlike maaltydplan moet ideaal lyk.
In die algemeen, by hipertireose: pasiënte moet vermy koffie, coke en alkohol, Hierdie drankies verhoog die reeds baie aktiewe metabolisme nog verder.
Hipertireose: meer wenke
As u hipertireose het, moet u oppas dat u nie te veel jodium in u liggaam voeg nie. Dit beteken byvoorbeeld dat u nie jodiumbevattende ontsmettingsmiddels moet gebruik nie.
Voorsorg is ook nodig by röntgenondersoeke en magnetiese resonansbeelding (MRI): soms word jodiumbevattende kontrasmiddels vooraf toegedien. U moet dus die dokter inlig oor u hipertireose voor so 'n ondersoek. Dit kan u dan ekstra medikasie gee wat die opname van jodium in die skildklier voorkom. Of hy gebruik 'n nie-gejodeerde kontrasmiddel vir die ondersoek.
As u 'n hipofunksie het weens die behandeling van u hipertireose en u skildklierhormone moet neem, moet u u bloedtoetse gereeld deur die dokter laat ondersoek. Hiermee kan u deurlopend bepaal of u medikasie korrek gedoseer is en of u skildkliervlakke binne die normale bereik is.
Hipertireose: oorsake en risikofaktore
By hipertiroïedisme produseer die skildklier te veel van twee hormone: tiroksien (T4) en triiodothyronine (T3). Hierdie hormone beïnvloed die hart en die sirkulasie en speel 'n belangrike rol in die energiemetabolisme van die liggaam. As dit in oormaat geproduseer word, versnel hulle die metabolisme – dit loop tot 'n sekere mate op volle spoed.
As die hipotalamus die hormoon TRH vrystel, stimuleer dit die pituïtêre klier om die hormoon TSH vry te stel. TSH veroorsaak op sy beurt die produksie van skildklierhormone.
Waarom die skildklier te veel hormone maak, kan verskeie oorsake hê. Die algemeenste is Graves se siekte en skildklieroutonomie. Daarbenewens is daar ook skaars oorsake van hipertireose.
Die skildklier-hiperfunksie is dikwels een Outo-immuunreaksie van die liggaam gevolg. Dokters praat van 'n outo-immuunreaksie wanneer die immuunstelsel met sy teenliggaampies die liggaam se eie weefsel valslik aanval. Hierdie teenliggaampies word auto-antiliggame genoem.
In Graves se siekte vorm die immuunstelsel outo-antiliggame teen die skildklier: dit stimuleer die selle van die orgaan om meer skildklierhormone te produseer. Dit skep 'n hipertireose.
Waarom die immuunstelsel die skildklier aanval, is onbekend. Kenners stel egter voor dat genetiese aanleg, geestelike stres en rook die aanvang van Graves se siekte bevoordeel.
Die siekte breek gewoonlik tussen die 30ste en 50ste lewensjaar op. Vroue word baie meer gereeld aangetas as mans. Selfs in die kinderjare kan die siekte voorkom: Graves se siekte is selfs die algemeenste oorsaak van hipertireose by kinders.
By ouer mense ontwikkel hipertireose gewoonlik deur outonomie van die orgaan. Met ander woorde: die skildklier "besluit" in dele of in geheel om die produksie van hormone onafhanklik te verhoog – sonder om voort te gaan om die brein as 'n sentrale beheerorgaan te gehoorsaam. Dokters praat dan van skildklieroutonomie of funksionele outonomie van die skildklier.
Daar is drie soorte skildklieroutonomie:
By die verspreide outonomie die outonome selle versprei verspreid oor die skildklier.
By die unifokale outonomie Daar is 'n enkele opeenhoping (= een knoop) outonome selle in die skildklier. So 'n knoop is voorheen 'outonome adenoom' genoem.
By die multifokale outonomie Die skildklier het verskeie nodusse met outonome selle.
Die mees algemene rede vir skildklieroutonomie is chroniese jodiumtekort: as daar te min jodium is, maak die skildklier nie genoeg hormone nie. Sy probeer dan hiervoor vergoed deur verhoogde groei. Dit kan skildklierknoppies produseer wat hormone produseer sonder beheer deur die brein. As hierdie nodusse groot genoeg is, sal daar 'n onbeperkte produksie van hormone plaasvind met 'n hernude inname van jodium in die skildklier. Dit kan ook skielik voorkom, byvoorbeeld wanneer aangetaste persone groot hoeveelhede jodium ontvang (byvoorbeeld in die vorm van jodiumbevattende X-straal-kontrasmedia).
Ander oorsake van hipertireose
Een van die seldsame oorsake van hipertireose is een Inflammasie van die skildklier (Skildklieritis) en sekere vorme van skildklier, Ook wie te veel skildklierhormoon as 'n middel kan hipertireose (soos hipotireose) wees. Dokters noem dit 'n "hipertireose factitia".
Soms is dit ook betrokke Tumor van die pituïtêre klier (Pituïtêre klier) agter: Hierdie breinstreek beheer die funksie van die skildklier met sy eie hormoon (tirotropien = TSH). 'N Pituïtêre kliertumor kan verhoogde TSH-produksie veroorsaak. Hierdie hormoonproduksie in die skildklier word oormatig gestimuleer – 'n hipertireose ontstaan.
Soms word hipertiroïedisme ook veroorsaak deur die feit dat die liggaam te veel jodium gevoer is. Dit kan gebeur met jodiumbevattende middels en met jodiumbevattende kontrasmiddels. Laasgenoemde word byvoorbeeld toegedien voor X-straalondersoeke of magnetiese resonansbeelding (MRI). Selfs mense wat oor 'n lang periode van tyd groot hoeveelhede jodiumryke voedsel verbruik (byvoorbeeld seelge), kan hipertireose ontwikkel.
Hipertireose en swangerskap
Die swangerskapshormoon hCG (chorioniese gonadotropien) is soortgelyk aan die hormoon TSH van die pituïtêre klier. Dit dien dus as stimulerend op die hormoonproduksie van die skildklier. As gevolg hiervan ontwikkel sommige swanger vroue 'n kortstondige, ligte hipertireose. Behandeling met medisyne (teen-skildkliermiddels) is gewoonlik nie nodig nie.
As hipertiroïedisme egter 'n paar weke aanhou en / of gemerk word (met hartkloppings, bewing, ens.), Is dit waarskynlik aan 'n ander oorsaak. In die meeste gevalle is dit Graves se siekte. Die hipertireose moet dan noodwendig behandel word. Andersins kan dit ernstige gevolge hê. Dit sluit in voortydige baring, lae geboortegewig, miskraam en geboorte en preeklampsie.
Wenk: Vroue met bekende hipertireose moet behandeling soek en hul hormonale vlakke normaliseer voordat hulle swanger raak. 'N Optimale skildklierfunksie is belangrik vir die gesonde ontwikkeling van die kind (veral in die eerste weke van swangerskap). Daarbenewens verminder 'n oormaat tiroïedhormone die waarskynlikheid dat u swanger raak.
Hipertireose: ondersoeke en diagnose
As u vermoed dat hipertireose is, sal die dokter dit eers met u bespreek Om mediese geskiedenis op te stel (Anamnesis): Hy het byvoorbeeld navraag gedoen oor u klagtes, vorige siektes en hul eetgewoontes (jodietekort!). Hy is ook geïnteresseerd in skildklierafwykings in u gesin. Hy vra ook watter medikasie u neem en of u 'n kontrasmiddel (X-straal, MRI) laat doen het.
Die volgende stap word gevolg deur een fisiese ondersoek, Die dokter sal onder meer u nek skandeer. Hy kyk dus of u skildklier vergroot is en tuberkulêr kan voel. Hy kan ook die omtrek van die nek meet.
Waar is die skildklier?
Die twee-lob skildklier lê onder die skildklierkraakbeen voor die lugpyn
Die dokter kan dit doen om die skildklier beter te ondersoek ultraklank (Sonografie) van die nek. Dit stel hom in staat om die ligging, vorm, grootte en struktuur van die skildklier akkurater te beoordeel. As daar vermoed word dat daar Graves-siekte is, word die oogkontrakte ook ultrasonies ondersoek (deur spesialis-oogheelkundiges),
Beduidende bewyse van hipertireose word aan die lig gebring bloedtoetse, Die konsentrasie van die tiroïedhormone T3 en T4 sowel as die TSH (pituïtêre hormoon) word bepaal. By hipertireose word die T3- en T4-konsentrasie verhoog, maar die TSH-vlak word verlaag. Verdere ondersoeke help om die oorsaak van hierdie hormonale versteuring te ontdek.
As daar vermoed word van Graves se siekte, is die bloed op spesiale teenliggaampies teen die skildklier ondersoek (byvoorbeeld TSH-reseptorstimulerende teenliggaampies = TRAK).
Die gebruik van die skildklier flikkergrafie die funksie van die orgaan kan nader ondersoek word. Hiervoor spuit die dokter die pasiënt met 'n radioaktiewe stof wat ophoop in die skildklier, veral in die aktiewe, hormoonproduserende gebiede. 'N Spesiale kamera neem dan foto's van die skildklier om die opeenhoping van die radioaktiewe stof in die verskillende weefselareas te visualiseer. Die dokter kan dus onderskei tussen 'warm' en 'koue' knope:
'Warm knope' is gebiede wat baie aktief is (dit wil sê dat hulle baie tiroïedhormone uitmaak) en daarom het die radioaktiewe stof baie opgehoop.
In die 'koue knoop', daarenteen, het minder radioaktiewe stof opgehoop as in die omliggende weefsel. Hierdie gebiede is aansienlik minder metabolies aktief as gesonde weefsel. Die rede is gewoonlik 'n onskadelike weefselverandering.
Ondanks koue knope, kan hipertiroïedisme voorkom as ander dele van die skildklier meer hormone produseer.
Soms neem die dokter ook 'n klein een met 'n dun hol naald Weefselmonster van die skildklier (FNAB). Dit kan in die laboratorium nader ondersoek word. Daar kan byvoorbeeld bepaal word of veranderinge in die weefsel goedaardig of kwaadaardig is. 'N Ontsteking van die skildklier kan ook gesien word in die ontleding van die weefselmonster.
Erns van hipertireose
Hipertiroïdisme word volgens die erns daarvan geklassifiseer:
'n latente hipertireose is in 'n sekere sin 'n hiperfunksie in die beginfase: die tiroïedhormone (T3 en T4) het steeds normale bloedvlakke, terwyl die TSH-vlak verlaag word.
'n manifesteer hipertireose is 'n aanhoudende hipertireose met min of meer uitgesproke simptome. Die bloedvlakke van T3 en T4 word hier verhoog, die TSH-vlak word verlaag.
'N Groot oormaat tiroïedhormoon is gif vir die liggaam. Dit ontwikkel een tirotoksikose of – in die ergste geval – een tirotoksiese krisis, Tekens wissel van hoë koors, hartkloppings, diarree, braking, spierswakheid, sweet en bewussynsversteurings tot koma en bloedsomloop. So 'n lewensgevaarlike komplikasie is baie skaars. Dit kan byvoorbeeld ontstaan ​​as hipertiroïedisme nie voldoende behandel word nie. 'N Ander moontlike oorsaak is die oormatige inname van jodium (soos via kontrasmedia en jodiumbevattende medisyne).
'N Tirotoksikose kan ook onafhanklik van hipertireose voorkom. Dit kan byvoorbeeld gebeur met 'n skildklierinfeksie of as iemand 'n groot dosis skildklierhormone inneem (selfs as hy dit nie nodig het nie).
Hipertireose: verloop en prognose
As 'n skildklier-hiperfunksie betyds opgespoor en behandel word, is die prognose goed. Graves se siekte word in die helfte van alle pasiënte na medikasie behandel. Die siekte kan egter ook ná terapie voorkom.
In teenstelling hiermee kom skildklieroutonomie as oorsaak van hipertireose nie vanself terug nie. Die weefsel, wat onafhanklik oormatige hormone produseer, kan selfs mettertyd toeneem. 'N Behandeling is dus absoluut noodsaaklik. Maar dan kan diegene wat geraak word gewoonlik 'n normale lewe lei.
Sal een hipertireose As dit te laat opgespoor word of nie behandel word nie, kan komplikasies ontstaan. Dit sluit in hartversaking (hartversaking) en osteoporose.
Hipertireose. Met meer kennis oor die regte diagnose en behandeling: Graves se siekte – Hashitoxicosis – warm knope. Thyroid Foundation Book (Irene Gronegger, CreateSpace Independent Publishing Platform, 2015)