Bybelskool » Genesis 13 – God herhaal sy belofte van die land en 'n groot nageslag aan Abram
Hierdie hoofstuk vertel vir ons van die feit dat Abram as 'n geseënde man terugkom uit Egipte – 13:1-4 – maar dan in die uitdaging wat sy rykdom en 'n botsing van belange met sy broerskind inhou, vasloop – 13:5-7. Dié uitdaging word aan die een kant in 'n gesprek tussen Abram en Lot beslis waarin Lot die beste deel van die land kies – 13:8-13 – maar dan ook aan die ander kant tot 'n verdere bepalende belofte van die Here lei in terme van land en nageslag – 13:14-18. Abram erf eintlik die hele aarde, en sy nageslag verwerf 'n unieke status as die geseëndes van die Here.
Abram trek terug na Kanaän – 13:1-4
Abram trek terug uit Egipte na Kanaän om die roeping wat die Here vir hom het, opnuut op te neem. Ten spyte van sy liederlike lafhartige leuens in die krisis van hongersnood leer hy dat God vertrou kan word selfs wanneer dit broekskeur gaan.
Hy kom as 'n ryk man terug uit Egipte! Hoeveel besittings hy reeds gehad het, en hoeveel farao vir hom gegee het, kan 'n mens nie sê nie, maar dit is duidelik dat sy rykdom uiteindelik substansieel was. Hy was ryk aan vee, silwer en goud.
Abram trek weer van plek tot plek en roep die Naam van die Here aan in die land.
Abram word uitgedaag deur rykdom en 'n botsing van belange – 13:5-7
Gou word Abram egter voor 'n volgende toets gestel, hoe om 'n vreedsame naasbestaan te verseker met sy nefie Lot wat ook self 'n groot rykdom opgebou het. Hulle rykdom het 'n botsing van belange teweeg gebring. Die katalisator vir die krisis was 'n getwis tussen hulle veewagters.
Twee belangrike gesprekke beslis die uitkoms van dié krisis tussen hulle. Die eerste is die gesprek tussen Abram en Lot waarin Lot die beste deel van die breër landstreek van Kanaän kies in die Jordaanvallei – 13:8-13. Die tweede is die gesprek tussen die Here en Abram waarin die Here sy belofte van seën herhaal in terme van 'n tuiste in die land en 'n toekoms vir sy nageslag – 13:14-18.
Die gesprek tussen Abram en Lot – 13:8-13
'n Mens leer uit Lot se keuse dat wat op die oog af na 'n: "tuin van die Here" lyk (let op die parallel met die tuin van Eden!), en boonop vir Lot herinner aan die plek waarvandaan hulle so pas gekom het, "soos Egipte", dat dit nie altyd die beste keuse is nie. Die skrywer se kort opmerking oor Sodom laat 'n rilling by jou ruggraat afgaan: "Die inwoners van Sodom was sleg: hulle het baie gesondig teen die Here." En, 'n mens weet wat kom met die verhaal van Lot se ontvoering (Gen. 14) en sy uiteindelike verlossing uit die ramp wat Sodom en Gomorra tref (Gen. 19).
Die gesprek van die Here met Abram – 13:14-18
Aan die belofte van land word ook die belofte van 'n nageslag gekoppel. Al sou Lot, sy broerskind, nou nie meer noodwendig sy erfgenaam wees nie, het die Here nog nie sy plan laat vaar nie om 'n nageslag vir Abram te voorsien waarin die hele aarde geseën sal word: "Trek nou deur die land, deur se lengte en breedte, want Ek gee dit vir jou."
Hierdie keer gehoorsaam Abram die Here en gaan woon by die groot bome van Mamre by Hebron waar hy 'n altaar vir die Here bou om Hom te aanbid. Die Amoriet Mamre, saam met sy twee broers, sou vir Abram ondersteun om Lot te gaan red in die volgende hoofstuk. Hy het dus ook goeie buurmanskap in Mamre gevind.
Een van die wonderlike aspekte van hierdie verhaal in Genesis 13 is die interessante ooreenkomste wat daar met ander Bybelse verhale is. Daar is bv. ooreenkomste met die verhaal van die slawerny in Egipte en die Uittog terug na die land Kanaän sowel as met dele van die verhaal van die koms van die koninkryk in die NT.
Dink aan die swaar plae van Genesis 12 wat die farao oortuig het om Sarai vir Abram terug te gee, en die soortgelyke plae in Eksodus 7-12 wat die farao oortuig het om die volk van Israel te laat trek na die beloofde land. 'n Mens sien dieselfde proses in die plae van die eindtyd in Openbaring – vgl. veral die inhoud van die trompette – wat die finale koms van die koninkryk van God voorafgaan (Openb. 6-16). Dit is waarom Jesus ook vir ons geleer het om nie net negatief te kyk na allerhande "plae" wat die wêreld tref nie: "Al hierdie dinge is geboortepyne, die begin van die nuwe tyd." (Matt. 24"8).
Dink aan die rykdom waarmee Abram terugkeer na Kanaän en dieselfde gebeure in die Uittog, soos in Eksodus 12:35-36. 'n Mens sien dieselfde proses in die terugkeer uit ballingskap, hoewel dit daar as 'n vrywillige gawe geteken word wat deur koning Kores as 'n proklamasie uitgereik is (Esra 1:2-11). Geen wonder dat Jesus ons aanraai om eerder op God en die koms van sy koninkryk te fokus, want: "dan sal Hy julle ook al hierdie dinge gee." (Matt. 6:33).
Die verhaal nooi ons dus uit om hierdie verhaal nie net te sien as 'n beskrywing van God en die pad wat Hy met mense stap in die verlede op spesifieke geleenthede nie, maar as voorbeeldverhale van die pad wat Hy met alle gelowiges stap.
Jy kan dit self van toepassing maak op die konflikte wat jy tans beleef, sowel as die uitdagings wat ons in ons land het.