Week 4 van die bouery - Voelgoed
Tuis Voelgoed Blogs Week 4 van die bouery
Maar hier sit ek 'n maand diep in die projek en voel so 'n bietjie soos 'n swanger vrou. Vreeslik ongemaklik met geen kans op vorentoe of agtertoe gaan nie. Daar is g'n ander manier as om deur hierdie drukgang te beur nie (selfs al sit manlief in die Kaap). Bedags kruip ek in my kamer weg terwyl die hele werf vibreer van die konstante gekap, boor en vrolike maar luide stemme van bouers met geen respek vir blomme en struike nie. Ek kan al ruik wanneer daar ge"grind" word en alle uitgange en vensters bly dig verseël – waar moontlik sommer met "duct tape"! Ek skrik nie eens meer as die krag uitskop of dit voel of die aarde skud soos mure gesloop en fondasies gesink word nie. Ek dink mense wat dag in en dag uit met 'n "jackhammer" werk lei aan akute sintuiglike skade.
Hierdie week verloor ek my motorhuis en deurgang na die huis. Die hele erf staan vol bourommel en bou voorrade. Niemand kan naby ons parkeer nie. Die foto hierbo versinnebeeld vir my die eerste fase van vooruitgang nl. afbreek, verlies en wanorde. Ek dink dis ook waar van persoonlike groei – die huis moet eers afgebreek word. Soms is dit siekte of 'n lewenskrisis wat jou dak afruk en fondasie oopboor, maar uit die stof en chaos kan iets beter dan verrys wat al die swaarkry vergete laat. Ek is nog nie gereed om vir die bouers 'n koek te bak of te juig oor ons nuwe roetines en tydelike aanpassings nie, maar ek weet ek behoort dankbaar te wees vir die voorreg en opwinding van vooruitgang saam met 'n gesonde, energieke familie. Dit is immers 'n groot stuk genade.