Ek is ŉ bevryde AfrikanerPres. Zuma (foto: Flickr/GovernmentZA- en die drie Gupta-broers (foto’s: who’s Who). Die hele Gupta-sage en die feit dat die familie deur vroeë en waarskynlik onregmatige naturalisasie burgerskap in Suid-Afrika ontvang het, laat ŉ wrang smaak. Klasse of grade van burgerskap is ŉ nou reeds bekende feit en die onlangse mynbou-handves klassifiseer nou ook ŉ “swart persoon” as swart, bruin en Indiër, en diegene in die groepe wat deur naturalisasie burgerskap ontvang het. Dit sluit wit mense uit. Iemand van die reeds bevoordeelde Gupta-familie ontvang dus nou ook die geleentheid om te deel in Suid-Afrika se myne en gepaardgaande rykdom bo ŉ wit Suid-Afrikaner wat al reeds vir geslagte lank in die land woon. Die vraag is dus: Hang ‘n mens se identiteit en burgerskap af van iemand anders se politieke nukke of grille? As ŉ Afrikaner is jy onlosmaaklik deel van die groter Suid-Afrikaanse samelewing. Afrikaners is al lankal bevry van die verlede wat soos ‘n albatros om ons nek gehang word. Andere mag ons dalk beskou as tweedeklas-burgers en ons deur wetgewing en ander maatreëls ontneem van die voordele van burgerskap. Ons is al vantevore deur soortgelyke onderdrukte en vernederende maatreëls. Die Afrikanergemeenskap het uit die as van die Tweede Vryheidsoorlog opgestaan en het homself ekonomies en later ook polities bemagtig. Afrikaners het nie gewag dat die staat aalmoese uitdeel nie en ons is nie verryk deur staatstenders, bedrog en korrupsie nie. Vanuit Afrikaner-geledere is armoede aangespreek en het die Afrikaner besef dat opheffing slegs sal slaag as onderwys ŉ prioriteit is. Groot hoeveelhede geld is ingesamel om aan Afrikaners kwaliteit-onderwys te besorg. Later het skole en later universiteite gevolg. Daarom moet ons vra waar is die swart sakemanne wat so mildelik voordeel trek uit swart ekonomiese bemagtiging se bydraes tot hul gemeenskappe? Waar is die onderwysfondse uit swart privaat inisiatief om kwaliteit-Venda, -Xhosa en -Sotho-onderrig te verseker? Die staat kan nie ‘n al hoe groter welsynstaat word en die privaat inisiatief ontbreek nie. Die toekenning van burgerskap aan die Guptas het onomwonde gewys dat wanbestuur en korrupsie prioriteit geniet bo die belange van Suid-Afrikaners wat deur harde werk ŉ bestaan probeer maak. Transformasie, ondeurdagte beleide, gebrekkige dienslewering, die verval in infrastruktuur, verswakking in onderwysstandaarde, korrupsie, onvermoë om misdaad vas te vat, xenofobie en vele meer voorbeelde van wanbestuur ken nie meer kleur nie. Dit raak elke Suid-Afrikaner. Maar dit is asof ons regering lankal lojaliteit aan sy eie burgers versaak het. Geld praat hard en dit koop nou enige iets wat enige politikus te koop kan aanbied. Burgerskap is maar net een ding. Mark Twain het by geleentheid gesê: “Wees altyd lojaal aan jou land, wees egter lojaal aan die regering wanneer dit verdien word.” Dit wat rondom die Guptas en die koop van burgerskap gebeur, toets hierdie stelling tot sy uiterste. Net soos ander Suid-Afrikaners wil ons deel wees van ŉ Suid-Afrika waarin daar goeie regering is, gebaseer op die sleuteleienskappe vir goeie regering wat die VN se kommissie oor menseregte geïdentifiseer het, naamlik deursigtigheid, verantwoordelikheid, aanspreeklikheid, deelname en responsiwiteit teenoor die behoeftes van die mense. Hierdie elemente het met tyd begin vervaag of heeltemal verdwyn. Wit mense in die algemeen en Afrikaners in die besonder hoef nie meer skuldig te wees oor die verlede nie. Ons skuld is lankal betaal. Met dit in gedagte weet ons dat ons volledig Suid-Afrikaners is, lojaal is en daarom ons regte kan opeis as Suid-Afrikaners. Ons hoef die regte nie te koop nie.