Koolstofagtige fauna: kenmerke en evolusie Netwerk meteorologie
Binne die Paleozoïese era is daar 6 verskillende tydperke. Een daarvan is die koolstofhoudende periode. In hierdie tydperk is 'n groot aantal koolstofneerslae in die fossielrekords gevind, vandaar die naam. Dit alles was te wyte aan die groot hoeveelheid woude wat begrawe is en wat uit die koolstoflae ontstaan ​​het. Dit is een van die redes waarom Koolstofagtige fauna dit is wêreldwyd baie belangrik.
Daarom gaan ons in hierdie artikel die belangrikheid van die Koolstofagtige fauna en die belangrikste kenmerke daarvan ontleed.
1 Koolstofhoudende periode
2 Flora en plantegroei
3 Koolstofagtige fauna
3.3 Reuse naaldekokers
4 Koolstofagtige fauna: amfibieë
Hierdie tydperk was een van die tydperke wat een van die groot veranderinge op die vlak van diere en plante bevat. Een van die redes is die rede wat aandui dat amfibieë van die water af wegbeweeg het om landelike ekosisteme te verower. Dit was verskuldig tot die ontwikkeling van die amnioteier. Die koolstofhoudende periode duur ongeveer 60 miljoen jaar. Dit het ongeveer 359 miljoen jaar gelede begin en ongeveer 299 miljoen jaar gelede geëindig.
Gedurende hierdie tydperk is groot geologiese aktiwiteite ondervind. Daarin het die tektoniese plate 'n beweging gehad wat veroorsaak is deur die baie kragtige kontinentale drywing. Hierdie bewegings het veroorsaak dat sommige van die landmassas gebots en bergreekse ontstaan ​​het.
Een van die hoogtepunte van die koolstofagtige periode is die voorkoms van die vrugwater eier en die eerste reptiele. Daar word vermoed dat reptiele uit bestaande amfibieë ontwikkel het. Danksy die opkoms van die amniota-eier, is 'n eier wat beskerm word en geïsoleer word van die eksterne omgewing, die embrio's beskerm en help dit om evolusie te verbeter. Hierdie gebeurtenis het iets revolusionêr in die reptielgroep opgelewer, aangesien hulle die aardse omgewing kon verower. Ontwikkel danksy die aanpassing dat hulle nie na die water hoef terug te keer om hul eiers te lê nie.
Gedurende hierdie tydperk was daar groot veranderinge in die oseane en kontinentale massas. Hierdie tektoniese aktiwiteit het veroorsaak dat baie kontinentale massas beweeg het om die superkontinent, bekend as Pangea, te vorm. Wat die klimaat betref, was daar 'n redelik warm klimaat gedurende die koolstofagtige periode. Hierdie warm en vogtige klimaat het 'n groot hoeveelheid plantegroei oor die hele planeet laat versprei. Dit het die vorming van woude en die ontwikkeling en diversifisering van ander lewensvorme moontlik gemaak. Sommige spesialiste wys daarop dat die omgewingstemperatuur ongeveer 20 grade was. Die gronde was baie vogtig en in sommige streke het baie moerasse gevorm.
Flora en plantegroei
Wat die flora van die koolstofagtige betref, was daar 'n diversifisering van die bestaande lewensvorme, en dit was as gevolg van gunstige omgewingstoestande. Hierdie warm en vogtige klimaat was ideaal vir die permanente ontwikkeling van die plante. Hierdie plante wat die meeste opgeval het, was die Pteridospermatophyta, Lepidodendrales, Cordaitales, equisetales en Lycopodiales.
Die eerste groep het bekend gestaan ​​as die Seed Varns. Dit is bekend dat dit ware saadproduserende plante was, en die naam van varings is omdat dit 'n soortgelyke vorm het as die huidige. Hulle het baie naby die grond gegroei en ook 'n digte plantegroei gevorm wat vog behou.
Die lepidodendrales was 'n groep plante wat aan die begin van die latere periode uitgesterf het. Hulle het hul maksimum prag tydens die Koolstofhoudende en hulle het 30 meter hoog bereik. Die cordaitales was 'n soort plante wat uitgesterf het tydens die massale uitsterwing van die Trias periode y Jurassic. Die stam is primêr en sekondêr. Die blare was redelik groot en het 'n lengte van tot 'n meter bereik.
Nou sal ons die fauna van die koolstofhoudende stof ontleed. Gedurende hierdie periode het die fauna nogal gediversifiseer. Danksy die gunstige klimaat- en omgewingstoestande het byna al die spesies 'n gaping in ontwikkeling gehad. Die vogtige en warm omgewing wat tot die groot beskikbaarheid van atmosferiese suurstof bygedra het, het bygedra tot die ontwikkeling van 'n groot aantal spesies. Onder die diere wat Die mees prominente in die fauna van die Koolstof is amfibieë, insekte en seediere. Aan die einde van hierdie periode het die eerste reptiele hul verskyning gemaak.
Laat ons eers die geleedpotiges ontleed. Gedurende die koolstofhoudende periode was daar talle groot monsters geleedpotiges. Hierdie diere is onderwerp van talle studies deur spesialiste. Die groot grootte van hierdie diere is vermoedelik te wyte aan die hoë atmosferiese suurstofkonsentrasies.
Dit is 'n geleedpotige wat bekend staan ​​as 'n reuse-duisendpoot. Dit is die bekendste geleedpotige van hierdie hele tydperk. En is dit dit het 3 meter lank bereik en behoort tot die groep myriapode. Dit was 'n baie kort dier en was net ongeveer 'n halwe meter lank. Dit bestaan ​​uit segmente wat met mekaar geartikuleer is en deur plate bedek is.
Binne die groep arachnids uit die koolstofagtige periode val die spesie van spin wat bekend staan ​​as Mesothelae op. Die belangrikste kenmerk daarvan was die groot grootte, wat ongeveer dié van 'n menslike kop bereik het. Hulle dieet was ten volle vleisetend en hulle het klein diertjies gevoer.
In hierdie tydperk was daar vlieënde insekte wat baie ooreenstem met die libelle van vandag. Dit was groot diere en het ongeveer 70 sentimeter van die einde tot die einde gemeet. Hulle is erken as die grootste insekte wat nog ooit hierdie planeet bewoon het. Hulle dieet was vleisetend en hulle was roofdiere van kleiner diere soos amfibieë en insekte.
Koolstofagtige fauna: amfibieë
Soos ons aan die begin van die artikel genoem het, was amfibieë die groep diere wat die meeste gediversifiseer het en veranderinge ondergaan het. Dit is die moeite werd om 'n afname in liggaamsgrootte sowel as die gebruik van longrespirasie te noem. Die eerste amfibieë wat verskyn het, het 'n liggaamskonfigurasie soortgelyk aan dié van salamanders.
Daar was verskillende soorte amfibieë. Die pederpes was viervoetige amfibieë met 'n kleiner liggaam en kort, robuuste ledemate. Die crassigyrinus was amfibieë met 'n effens vreemde voorkoms. Sy voorste ledemate was baie onderontwikkeld sodat dit nie die dier se liggaam kon dra nie. Dit was 'n tetrapod met 'n lengte van ongeveer twee meter en 'n gewig van ongeveer 80 kg.