Hoe om ander en jouself te vergewe - Filosofie - 2020
Hoe om ander en jouself te vergewe
Wanneer 'n geliefde jou verskoning nie aanvaar nie, is dit moeilik om die weiering te aanvaar. Selfs moeiliker om jouself daarvoor te vergewe.
Toe ek sestien was, het ek Matthew ontmoet. Hy het my beste vriend geword. Ons is saamgebring deur gemeenskaplike belange: snaakse boeke, slegte gedigte wat ek destyds geskryf het en liefde vir liedjies met depressiewe lirieke. Ons verhoudings was baie warm, maar het nooit verder as vriendskap gegaan nie. Ons het mekaar ten volle vertrou, mekaar voortdurend gebel en ons jeugprobleme gedeel. Maar geleidelik het jaloesie en selfsugtigheid in my gevoelens vir Matteus begin kruip. Sy liefde en vriendskap was nie genoeg vir my nie: ek wou hê hy moet sy verhouding met ander mense gee.
Toe ons klaar was met die skool, het ons sirkel van kennisse uitgebrei. En ek het wanhopig vasgeklou aan Matteus, dan met geweld gedwing. Hy was verbaas en baie bekommerd, maar ek wou nie terugtrek nie.
Eens het ek hom met 'n ander meisie in 'n kroeg ontmoet. Ek het 'n denimbaadjie aan die agterkant gehad, 'n foto wat deur Matthew gemaak is. Ek het buite gegaan, 'n blikkie verf gekoop en die inhoud op die prent gegooi. Toe kom sy terug na die kroeg en begin Matteus haar werk aktief demonstreer. Danse met vriende, ek het 'n ongeskikte baadjie geslaan en aan my vriend vasgeslaan, het jy opgelet? Na die aand het ons skaars 'n paar woorde verruil. Maar die aanstootlike en verwarrende kyk wat ek daardie aand op myself betrap het, onthou my hele lewe.
Amper twee dekades later het ek 'n boks ou koerante uitgetrek en Matteus se dagboek, wat hy aan my voorgelê het, gevind. Toe ek dit lees, het ek besef hoe diep hy my verwaarlosing en aanvalle moes ervaar het. Ek het besef dat sy tuisprobleme ernstiger was as wat dit vir my was, en ons vriendskap het 'n spesiale betekenis vir hom gehad. Om die bladsye oor te blaai, met onleesbare handskrif gevlek, het ek dringend nodig gehad om verskoning te vra.
Ek het Matteus se adres op die internet gekry en vir hom 'n brief gestuur, skryf dat ek baie jammer is oor hoe ons verhouding geëindig het, en ek wil met hom praat. Nadat ek geen antwoord ontvang het nie, het ek voortgegaan met maniere om hom te kontak en uiteindelik sy foonnommer gevind. Toe ek geroep het, het ek 'n boodskap op die antwoordmasjien gelos. "Hoe vreemd om jou stem weer te hoor," het ek gesê. "Ek het jou gemis." Hy het nie terug gebel nie. 'N Maand later, in wanhoop, het ek 'n kort brief aan hom gestuur. "Jy het beter verdien, ek het jou liefde en vriendskap verraai en is baie jammer daarvoor. Ek het jou seergemaak en berou. Ek hoop jy kan my vergewe."
'N Paar weke later het ek 'n koevert ontvang waarin my adres in die bekende handskrif geskryf is. Met beweende hande het ek dit oopgemaak en 'n kort noot in my brief gevind. "Hoe sê ek nee vir jou verstaan?"
Matteus het geskryf dat hy niks met my wou doen nie. En ek het, soos baie jare gelede, geglo dat hy my moet gee wat ek vra. Dit is duidelik dat ek sedertdien nie 'n bietjie verander het nie.
Trane het van my oë gerol. Dit was asof ek in die solar plexus getref is. Wat moet ek nou doen? Hoe om te lewe?
Geen oortreding nie
My verontschuldiging was natuurlik. Die meeste godsdienstige tradisies hechten groot belang aan bekering en vergifnis. Dit is die gevolg van eeue oue rituele. So, een van die heilige dae in Judaïsme is Yom Kippur, die dag van versoening. Die Jode vas en bekeer dus van die sondes wat die afgelope jaar gepleeg is. Katolieke bely aan 'n priester wat hulle vergifnis gee en geestelike instruksies gee.
Die leer van joga beklemtoon ook die belangrikheid van etiese gedrag teenoor ander. Die konsep karma stel voor dat ons aksies terugkom na ons. Karma joga is 'n manier van onbaatsugtige diens aan mense, waardeur ons die foute reggemaak het.
Ek het probeer om te gaan met die situasie waarin ek myself bevind het, maar niks het vir my uitgewerk nie. Hoe om te sondig, as verskonings nie aanvaar word nie? Hoe om die een te dien wat nie toelaat dat jouself 'n enkele stap neem nie?
Frederic Laskin, skrywer van die boek, vergeef vir ewig, wys daarop dat ons diegene wie se reaksie ver van ons verwagtinge vergifnis sal moet vergewe.
Werk as 'n navorsingsassistent by die mediese kollege aan die Stanford Universiteit, het Laskin die effek van vergifnis op die mens se gesondheid bestudeer. Sy studies het getoon dat die onvermoë om te vergewe lei tot spanning, as gevolg van watter siektes van die kardiovaskulêre stelsel ontwikkel kan word. Vir diegene wat nie vir hulself beledigings red nie, 'n gesonde hart, normale druk en goeie immuniteit. Terselfdertyd is dit juis belangrik om jouself te vergewe. En die maklikste manier om dit te doen is om verskoning te vra vir die een wat ons aanstoot neem.
Ek het egter nie geweet hoe om myself te vergewe vir die feit dat ek Matthew nie kon vergewe nie.
Oorwinning of deelname?
Natuurlik was ek bekommerd oor Matteus se reaksie op die brief en wat gevolg het. Ek het gedink hoe hy dadelik sal bel en ons sal die verhouding herstel, ons sal al die beste wat tussen ons was, terugbring. Dit is deels waarom sy antwoord my baie erger gemaak het - ek kon tog nie so iets voorstel nie. Aanvanklik het ek geweier om te glo wat gebeur het. Gedruk en kwaad, ek het gedink: "Wel, so ja, ek neem my verskonings terug!"
Natuurlik het so 'n reaksie my niks gelei nie. In die heilige Hindoe-teks "Bhagavad-gita", vertel die god Krishna Arjuna Joga dat ons op die resultate van ons optrede fokus, ons maak 'n fout. In plaas daarvan moet alle aandag aan die pogings self gegee word: "Hy wat homself ten volle toewy aan aksie en nie homself heg aan die vrugte van sy pogings nie, vind vrede." Laskin wys daarop dat dit belangrik is om nie vergifnis te ontvang nie, maar om die poging self te maak, dit is om verskoning te vra.
Daar was niks verkeerd met my begeerte om 'n positiewe reaksie van Matthew te ontvang nie. Dit was verkeerd dat ek my daaroor verontschuldig het.
Soos Laskin sê, is ons optrede altyd van toepassing op ons. En die reaksie van ander - hul eie besigheid.
Nie ek of mense nie
Tog het ek nie verstaan ​​hoe om voort te gaan nie. Ek het gevoel dat daar iets aan Matteus was, maar kon nie verstaan ​​wat dit was nie. En sy het begin om haar lyding as bewys van spyt te beskou. Om self-vlagellasie na te streef, het ek aan myself gesê dat ek berou het.
Ek het my gepynig vir my foute, soos 'n hond wat 'n stukkie vleis in stukkies geskeur het en voortdurend deur die hele geskiedenis van verhoudings met Matteus in my kop gewerp het - vanaf die tyd van ons vriendskap tot die oomblik toe ek die koevert met die hand skud. Ek het myself gevang deur die feit dat ek aan die brand gestaan ​​het, en ek het gewonder of ek hom nog een boodskap moes verlaat. Ek het besef dat ek vas was en hulp nodig het.
Volgens Kelly McGonical, 'n sielkundige aan die Stanford Universiteit en 'n joga-onderwyser, beskou Boeddhistiese filosofie gevoelens van skuld en skaamte as nadelig vir 'n persoon. Ons snork ons ​​van binne, hierdie emosies help nie om die lyding van diegene wat ons beledig het, te verlig nie.
Hoekom is dit soms so moeilik vir ons om van hierdie vernietigende gevoelens ontslae te raak? Die rede hiervoor is dat ons met ons verlede identifiseer en aan bekende emosionele ervarings vasklou. Kliniese sielkundige en joga onderwyser Bo Forbes argumenteer dat die belangrikste ding in die regstelling van die foute gemaak is om die gewone reaksies op te gee. Elke persoon het samskaras, of sekere gedragspatrone wat ons so laat doen en nie anders nie. Om te leer hoe om voordeel te trek uit jou ervaring, moet jy hierdie templates in detail ondersoek. Het jy dit al voorheen gedoen? Wat het so 'n reaksie veroorsaak? Ons moet 'n manier vind om die spoor af te skakel, dit wil sê, raak ontslae van samskar. Hierdie soort werk lei tot ware verandering.
As gevolg daarvan het ek besef dat die skuldgevoelens vir my baie bekend was. Ek onthou hoe klein en onbeduidend ek op daardie tydstip in my lewe gevoel het en hoe selfgesentreerde my ervarings waarskynlik was. Matteus het gedink dat ek nie vergifnis verdien het nie, en ek het met hom ingestem dat ek die verhouding sou voortduur.
Die feit dat hy nie kan vergewe nie, beteken egter nie dat ek dit ook nie kan doen nie.
Uiteindelik het ek verstaan: die enigste ding wat vir my oorgebly het, was om los te laat. Ek was beide 'n gevangene en 'n voog wat die sleutel tot die kerker gehad het, waarin die skuldgevoelens gedraai het.
Herwaardasie van Waardes
McGonical bied 'n vier-stadium tegniek, gewortel in Tibetan Boeddhisme, waardeur ons die pad van bekering van begin tot einde kan loop.
Die eerste stap is om te besef dat ons optrede lyding of skade aan 'n ander persoon veroorsaak het. Die tweede is om te luister na skuldgevoelens en spyt, voel dit in die liggaam en voel dit emosioneel. Moenie probeer om ontslae te raak van die gewete van die gewete nie, maar moenie in hulle waai nie. Bekering, ons erken dat ons skade gedoen het, en poog om die situasie reg te stel. Toe ek besef dat ek verkeerd gedoen het en daaroor skuldig bevind het, het ek gehaas om Matthew op die internet te soek.
MacGonical-eise wat spyt maak om soveel te doen, help om mense nader aan mekaar te bring, terwyl skuld slegs mense van mekaar kan verdeel.
Die derde stap is om meegevoel te ontwikkel vir jouself en die persoon wat jy seergemaak het. Asem diep in, asem uit, sê vir jouself: "Mag ons ons albei van hierdie pyn bevry."
As ons ons harte met medelye gevul het, is ons gereed om die finale stap te neem - om 'n voorneme te maak om positief op te tree. Die verskoning en die versoening van skuld, hoewel gerig op die persoon wat ons beledig het, help ons om onsself te groei en ware verandering teweeg te bring.
Dus moes ek alles hersien wat my ma my van die kleuter geleer het. Toe ek 'n kind was, het ek gesê dat dit nodig was om vergifnis te vra, selfs al voel jy nie jammer nie, want die verskoning is nodig vir die ander en nie vir my nie.
Nou het ek begin besef dat ware berou is 'n geskenk vir iemand wat foute maak. Is ek gereed om so 'n geskenk te aanvaar? Het ek die moed om in myself te kyk en die behoefte aan verandering te erken?
Vergewe en laat los
Die ontwikkeling van 'n begeerte vir ware verandering is baie moeiliker as om net jammer te sê. Maar sonder hom maak 'n verskoning nie sin nie.
Volgens Forbes is berou 'n ware geestelike praktyk wat verband hou met ons interne prosesse en verhoudings met ander mense. Ware berou hang nie af van die gewenste uitkoms nie.
Ek het Matteus se goedkeuring of toestemming nie nodig gehad om my verskoning te vra nie. Al wat ek nodig gehad het, was eerlikheid in verhoudings met myself. Ek moes erken dat ek nog steeds 'n meisie was wat nie toelaat dat 'n vriend met ander mense kommunikeer nie.
Vir die tweede keer het Matteus my die geleentheid gegee om een ​​van die hoofbeginsels van joga - aparigrahu, of nie-besit te openbaar. Ek kon hom dan of nou nie beheer nie. Ek het my verskoning gevra, wens hom goed, en nou moes ek hom net laat gaan.
Eens het ek 'n baas gehad wat al ons klagtes oor wispelturige kliënte beantwoord het: "Wat 'n kans vir interne groei!" Eerlik, destyds was dit baie irriterend. Maar vandag, toe ek my emosies ontleed het, het ek besef dat ek die geleentheid sou misloop om te verander as Matteus my eenvoudig vergewe het.
Vriendskap met hom - van 'n gelukkige begin tot 'n pynlike einde - was 'n geskenk, waarvoor ek baie dankbaar is vir die lot.