Die hele Shoprite was op horings toe hulle hoor hul Yvonne het gewen. Vir ’n goeie halfuur was die slaghuisproduksie nul.
Ons gaan sit op die trappies onder die eerwaarde. Die wors is gaar. Maar nie nou vir haar ’n stukkie nie, nee dankie, huh-uh. Genoeg is genoeg.
Hy vinger standbeeld toe: “Hy sit dan daar met sy oop boek. Ons wou net sy seëning gehad het oor die wors.”
Agter in ’n slaghuis het sy gesien hoe die karkasse ingedra word, bees, skaap, vark, en die bandsaag tjieeu deur die bene en ’n vleisreuk hang in die lug. Sy wou sommer die pad vat.
As passasier in hierdie teaterproduksie wat in ’n motor afspeel, het jy immers geweet, iewers gaan die vrolikheid taan.
Jy as teaterganger vra jouself af of jy deels verantwoordelik is vir hierdie ongelukkige gebeurtenis.
Wat sou hierdie rit inhou? ’n Akteur wat bestuur en die drie passasiers, die gehoorlede, deur die strate van Centurion neem.
Hy is die opwinding self en hy maak van die passasiers gebruik om sy storie te vertel. Die motor is op pad na ’n partytjie.
Dan wil sy motor nie weer vat nadat hy stilgehou het nie en twee van die drie passasiers moet so ’n bietjie hand bysit om die motor weer te laat loop.
Dis veilig om te sê teen hierdie tyd is die gehoorlede meer op hul gemak, maar sekerlik wag die ontnugtering.
Opvallend is dat die groot skok kom wanneer die storie nie in die motor afspeel nie, maar in die huis waarheen Brent die gehoorlede geneem het.
Sy vertellings is vol humor en opwinding en hy vra die gehoorlede oor ’n paar goed uit. By die partytjie is ’n man en Brent (wat gay is) se ma het vir hom ’n afspraak met dié man gereël.
Vianney Henry Farmer (ook die vervaardiger) vertolk die karakter wat ons inwag by die adres waar die partytjie plaasvind.
Die produksie voel eintlik baie vinniger as wat dit duur, want in ’n stadium gebeur alles teen ’n spoed. Jy vind gedurende hierdie tyd baie van Brent uit, en net genoeg dat jy meer vrae wil vrae, meer voorstelle wil maak.
Afhangend van wie in die gehoor is, kan hierdie storie nogal ’n gevoelige senuwee of twee aanraak. Beslis nie ’n ontoepaslike onderwerp nie. En ook nie iets wat net in die verbeelding bestaan nie.
As wát hier gebeur regtig was (hoewel dit vrek baie so voel), sou die storie ook langer geduur het, aangesien Brent se verhaal tog sekerlik nie eindig waar die gehoorlede van hom afskeid neem nie.
En was dit ’n ware gegewe, sou die storie ook nie met die gepaste vraagteken geëindig het nie. ’n Vraagteken wat dalk net vir die produksiespan ’n vierde aflewering in die Mobile Thriller-reeks sal meebring.
Is jy al suf gewerk en goed die dinges in vir die ekonomie, die politici en sommer net die lewe? Gelukkig is daar twee lekker langnaweke om die draai om die batterye te herlaai! Hier is voorstelle vir doendinge in al 9 provinsies.