Robert de La Salle - Geskiedenis Podcasts - 2022
René-Robert Cavelier is op 21 November 1643 in Rouen, Frankryk, gebore. Hy het die hele dreinering van die Mississippi vir die Franse kroon geëis.
Jean-Baptiste de La Salle / l ə ˈ s æ l / (Franse uitspraak: [lasal]) (30 April 1651 - 7 April 1719) was 'n Franse priester, onderwyshervormer en stigter van die Institute of the Brothers of the Christian Schools. Hy is 'n heilige van die Katolieke Kerk en die beskermheilige vir onderwysers van die jeug. Hy word na beide verwys as La Salle en soos De La Salle.
La Salle het 'n groot deel van sy lewe gewy aan die opvoeding van arm kinders in Frankryk, en hy het baie blywende opvoedingspraktyke begin. Hy word beskou as die stigter van die eerste Katolieke skole.
Robert Cavalier, Sieur de La Salle, is gebore in Rouen, Frankryk in 1643. As jong man was La Salle van plan om die priesterdom te betree, maar was ongeskik vir die lewe. Op 24 -jarige ouderdom volg hy sy broer na Kanada, waar hy die bonthandel begin. La Salle was gou geboei deur die geleenthede wat in die grootliks onontginde lande van Noord -Amerika beskikbaar was. In 1669 het hy sy eerste ekspedisie geloods en die Ohio -rivier ontdek. Gedurende die volgende paar jaar kombineer hy eksplorasie met sy sakeondernemings. In 1682 daal hy na die Mississippi en eis vir Frankryk al die lande wat deur die rivier gedreineer is, 'n uitgestrekte gebied wat hy Louisiana & rdquo vernoem het na die Franse koning Lodewyk XIV.
In 1683 verkry Robert La Salle koninklike steun vir 'n onderneming om deur die Golf van Mexiko na die monding van die Mississippi te reis en 'n kolonie vir Frankryk te stig. Vanaf hierdie basis sou Frankryk in die Spaanse Mexiko kon toeslaan, die Spaanse skeepsvaart teister en die uitbreiding van Engels-Amerikaanse in Noord-Amerika kon blokkeer. Die vloot van La Salle & rsquos van vier skepe en 280 man en koloniste was van die begin af geteister met probleme, wat uitloop op die mislukking van die monding van die Mississippi, maar plaas op 20 Februarie 1685 by Matagordabaai in die huidige Texas. Een van sy aan die einde van 1686 was die skepe reeds in beslag geneem deur Spaanse seerowers, 'n tweede skip het verlore gegaan en 'n derde saam met 'n paar ontnugterde koloniste na Frankryk teruggeneem. Aan die einde van die winter 1686 was die laaste oorblywende skip, die Belle, is verwoes deur 'n storm.
Ten spyte van die ernstige terugslae, het La Salle baie ondersoek gedoen. Daar word geglo dat hy die Rio Grande so ver wes as die Pecosrivier naby die huidige stad Langtry verken het. Op 19 Maart 1687, terwyl hulle op 'n optog was om die Mississippi te probeer vind en die oorspronklike sending van die ekspedisie te hervat, is La Salle en sewe ander dood in 'n opstand van sy eie mans. Terug by Matagordabaai het die oorblywende koloniste ook swak gevaar behalwe vir 'n paar kinders, hulle is in Desember 1688 deur die Karankawa -Indiane vermoor.
La Salle & rsquos-aktiwiteite het verreikende gevolge vir die toekoms van Texas gehad. Spanje het sy eie verkenning van die kus van Texas uitgebrei en die rooster vir sy eie besetting uitgebrei om Franse aansprake af te weer. Wat Frankryk betref, het dit steeds aanspraak gemaak op Texas, 'n eis wat na die Louisiana -aankoop in 1803 na die Verenigde State oorgeplaas is en 'n seer punt gebly het totdat die grense in 1819 deur verdrag bepaal is.
Die tydskrif van Nicolas La Salle, waarin waarnemings van die 1682 La Salle -ekspedisie opgeteken is.
FORT ST LOUIS Die lewe en dood van La Salle
Rene Robert, Cavalier, Sieur de la Salle, 'n merkwaardige Fransman wie se naam ek graag wil afskrik tydens die lesing oor die vroeë geskiedenis van Texas, het 'n impak op Oos -Texas gemaak met sy lewe en met sy dood.
Eerstens, "die lewe." La Salle het 'n ekspedisie langs die Mississippirivier na sy mond in die onderste delta gelei in 1682. Daar het La Salle die Bourbon fleur de lis vasgesteek en die hele grond wat deur die rivier gedreineer is, opgeëis en die naam gegee van die naam van sy soewerein, Louis. Daarna keer hy terug huis toe om toestemming te vra om 'n kolonie naby die perseel te plant om Franse eise in die Mississippi -vallei te veranker.
In 1685 keer La Salle terug om sy kolonie te plant, maar óf deur ongeluk, swak navigasie of bedrieglike beleid het hy sy teiken ongeveer 400 myl oorskry en in plaas daarvan in Matagordabaai geland, hoofsaaklik om Spaanse aansprake weswaarts uit te brei. Ek hou van laasgenoemde verduideliking en stoot Franse aansprake so ver moontlik weswaarts op Spaanse koste. Die Spanjaarde het beslis hierdie gesindheid aangeneem, soos ons sal sien.
In elk geval, daar was La Salle. Nadat hy 'n klein stroompie opgestoot het, het hy die plek vir Fort St. Louis gekies en die ander, wat aan die kus gebly het, beveel om daarheen te haas en 'n fort te bou. Uiteindelik het hulle, na baie gegrom en gestry, wat die koloniste van La Salle die beste gedoen het, ses geboue voltooi en die een wat die naaste aan 'n spruit was, dien as fort.
En hulle kon stry. Die probleem spruit voort uit die werwingsmetode van La Salle, wat te veel "menere" wat geweier het om te werk, te bring, en uit La Salle se eie skuurpersoonlikheid. Nadat hul drie bote óf na Frankryk teruggekeer het óf in die baai gesink het, het La Salle ingestem om 'n deel van die mans te lei om hulp te soek by Franse nedersettings op die Mississippi.
Ongelukkig het La Salle se mans hom op die pad vermoor. Intussen het die Spanjaarde na die fort gesoek om dit te vernietig, maar toe hulle dit vind, het hulle verneem dat Indiërs hulle die taak opgelê het.
La Salle -standbeeld in Indianola
Foto met vergunning Barclay Gibson, 12-2006
Tweedens, "die dood". Laat in die sestigerjare het Ert J. Gum, 'n historikus van Frankryk, hoewel hy in Oklahoma gebore is, 'n referaat aan die East Texas Historical Association voorgelê. Op grond van die lees van Franse rekords, het Gum gesê die moord op La Salle het êrens in Oklahoma plaasgevind. Die volgende vergadering het die voormalige regter van Rusk County, Charles Langford, 'n teenargument voorgelê waarin gesê word dat die daad in, wel, in Rusk County gedoen is.
Ek het altyd die beste gedink om die twyfelagtige eer om die eerste aangetekende moord in ons streek aan te bied, aan die goeie inwoners van Navasota oor te laat. Hulle het immers moeite en koste gedoen om 'n standbeeld op te rig wat sê dat die moord daar plaasgevind het. En ek glo altyd wat historici vir my sê.
René Robert Cavelier war ein Sohn des wohlhabenden Kaufmanns Jean Cavelier in Rouen. Der Name "La Salle", die er später annahm, stammte von einem Familienbesitz na Rouen. René Robert sien die Erziehung am Jesuitenkolleg von Rouen en kan die Orden as Novize bei.
1666, im Alter von 22 Jahren, verließ er jedoch den Jesuitenorden und reiste in die französische Kolonie Neufrankreich, später "Kanada", in welcher sich sein Bruder Jean befand, ein Priester des Sulpizianerordens. Dieser Orden übergab ihm ein Landstück na Montréal. Dort begann is eine befestigte Siedlung zu errichten, betätigte sich im Pelzhandel and erlernte Indianersprachen. Onder die Eindruck von Berichten kan ons 'n groot aantal flussysteme in die Golf van Kalifornië gebruik word, en ons kan ook verbindings vir die Pazifik en die Ostasien Öffnen Würde, wat die Besitzungen 1669, die Ortbekam van die Spottnamen Lachine (China), beslaan. In die Ohio-streek is daar 'n uitstekende verskafferreise. Ob er, wie man lange annahm  van die Ohio River -hoed, deur middel van historiese besweifelt. La Salle word bei seinen Unternehmungen von Louis de Frontenac, by Gouverneur Kanadas, unterstützt. Auf beide geht die Errichtung von Fort Frontenac am Ontariosee zurück. Dieses Fort moet nicht nur as Sicherung gegen den feindlichen Indianerstamm der Irokesen, sondern sollte auch den Pelzhandel zwischen den Großen Seeen and the englischen and holländischen Siedlungen an der Küste unter französische Kontrolle bringen. Ons sal hierdie salle en Frontenac die Pelzhändler van Montréal gegenereer kan word, en dat ons al die doeleindes van die fasiliteite kan verwerk en die Jesuiten verwerk, wat ook 'n enkele fluit van die Indianer schwinden sahen. In Konkurrenz mit den others Kolonialmächten verfolgte La Salle die Strategie, das Landesinnere für Frankreich in Besitz zu nehmen und eine Expansion der Gegner auf diese Weise zu unterbinden. Frontenac empfahl La Salle König Ludwig XIV. van Frankreich as den Mann, der am besten befähigt sei, diese groß angelegten Pläne umzusetzen, and verschaffte ihm einen Adelstitel.
1677 reiste La Salle nach Frankreich en bekam van Ludwig XIV. die amptelike Auftrag, den Westen von Neufrankreich zu erforschen und dort so viele Forts anzulegen, wie is für notwendig steeds. Trotz der Unterstützung durch die Krone bekam La Salle kein Geld, was ihn zwang, große Summen zu leihen. Neben seinen Schulden bereitete ihm auch weiterhin die Feindschaft der Jesuiten Schwierigkeiten. 1678 kehrte La Salle nach Kanada zurück. 1679 ließ er auf dem Eriesee für Handelszwecke die "Griffon" bauen. Dieses erste Segelschiff auf den Großen Seen sollte die nötigen Gelder für eine Expedition entlang des 1673 von Louis Joliet und Jacques Marquette entdeckten Mississippi einbringen. Er war zu der Überzeugung gekommen, dat die Mississippi nie in die Pazifik kan voorkom nie, sonder om in die Golf von Mexiko te kan funksioneer, en 'n plant kan een van die besondere besienswaardighede van die Spaanse en Engelse Konkurrenz -rigting bepaal. Zur Vorbereitung erlernte is auch Überlebenstechniken von den Indianern, with deren Hilfe is mehrfach gefährliche Situationen bewältigte. Seine Pläne erlitten schwere Rückschläge deur die Schiffbruch der "Griffon" en 1680 deur eine Meuterei in Fort Crèvecœur am Illinois River.
Im Winter 1682 beginn er eine Expedition mit Schlitten über den gefrorenen Illinois River, erreigh den mississippi, before we can see and reach am 7. April 1682  as erster Europäer dessen Mündung. Waarskynlik kan ons 'n ekspedisie sien as 'n eerste keer in die Mississippi-Mündung gelangt. Op 9. April is die feierlich alle Gebiete, die der Mississippi berührte, für die französische Krone in Besitz und nannte das Territorium zu Ehren von König Ludwig XIV. "La Louisiane" (Louisiana, heute - sehr viel kleiner als damals - ein Bundesstaat der Vereinigten Staaten). Im folgenden Jahr gründete La Salle am Illinois River eine Niederlassung name Fort St. Louis. Vergeblich suchte er hierbei Hilfe bei Frontenacs Nachfolger in Québec. Er führte jedoch dessen Befehl, die Kolonie aufzugeben, nicht aus, sondern begab sich nach Frankreich, um die Hilfe von Ludwig XIV. zu erreichen. Der König unterstützte ihn und befahl dem Gouverneur, alle Besitzungen von La Salle zurückzugeben.
Mit Hilfe der Krone organisierte La Salle non in Frankreich eine Expedition, mit der er die Mündung des Mississippi über See erreichen und dort eine Kolonie anlegen wollte. Ons kan die Kolonien Spaniens in Mexiko en die heersende Texas -tegnologie aanskakel, met die Frankreich -gerade -krieket. Es gab von Anfang an Zweifel über die Durchführbarkeit des Plans, aber Ludwig XIV. unterstützte ihn und stellte Schiffe zur Verfügung. Die Expedition litt von Anfang an unter Schwierigkeiten. Das Verhältnis zwischen La Salle en den ihm unterstellten Kapitänen war bad. In der Karibik ging ein Schiff durch Piraten verloren. Weitere Schwierigkeiten ergaben sich aus Krankheiten an Bord and Navigationsproblemen. Die Expedition verfehlte die Mündung des Mississippi en landete op 20. Februarie 1685 en 800 km in die Matagordabaai in Texas. La Salle ließ für die 200 Kolonisten eine befestigte Siedlung mit dem Namen Fort St. Louis anlegen. Durch den Untergang des Flaggschiffs "L' Aimable "en 1686 des letzten verbliebenen Schiffs" La Belle "gingen wichtiges Material and die Verbindung zur Außenwelt verloren. Von Fort St. Louis unternahm La Salle zwei Expeditionen nach Westen und Osten, um seinen Standort zu ermitteln. Auf einer dritten Expedition, mit der er Hilfe für die Kolonie holen wollte, wurde er am 19. March 1687 von Mitgliedern seiner Expedition ermordet. Die verbliebenen 20 Kolonisten word getötet, as Indianer Fort St. Louis im Winter 1688/1689 überfielen. Eenige Kinder word später von den Spaniern befreit.
Obwohl La Salle zweifellos einer der wichtigsten Pioniere der französischen Kolonisierung Nordamerikas war und über Visionen and Weitblick sowie über die Fähigkeit zu einem systematischen and planmäßigem Vorgehen platforme, scheiterte er. Hierbei scheinen neben Unglücksfällen seine charakterlichen Defizite - man warf ihm Arroganz, Ungeduld und mangelndes Gespür im Umgang mit seinen Untergebenen vor - eine entscheidende Rolle gespielt zu haben. Seine Entdeckungen und Reisen was trotzdem von großer Bedeutung, da sie die Entwicklungslinien für die französischen Kolonien in Nordamerika vorgaben. Da Spanien unter dem Eindruck der französischen Kolonie bislang lediglich beanspruchte, of unerschlossene Gebiete im Westen des heutigen Texas zu erschließen begann, bewirkte La Salles Expedition indirekt das Entstehen des heutigen US-Bundesstaats Texas.
La Salle het die Mississippirivier 1682 verken
Die Franse ontdekkingsreisiger Rene-Robert Cavelier, Sieur de la Salle, was die eerste bekende Europeër wat die Mississippirivier in 1682 tot by die Golf van Mexiko verken het. La Salle se ouers wou hom as 'n Jesuïet-priester dien, maar sy persoonlikheid het hom ongeskik vir die pos gemaak. Hy verlaat die Jesuïete en volg sy broer na New France nadat hy 'n grondtoelaag ontvang het. Avontuurlustig, onafhanklik en met 'n bullhead het La Salle in 1669 die Great Lakes -omgewing begin verken. Hy het naby sy droom gekom om die Mississippirivier te verken en 'n opening na die Stille Oseaan te vind, maar hy het misluk in sy eerste poging. In 1682 en na baie probleme, het La Salle se droom om die Mississippirivier te verken, uiteindelik waar geword. Hierdie gebeurtenis is gedurende die tyd op die Bybeltydlyn met Wêreldgeskiedenis opgeteken.
Vroeë lewe en wordende Sieur de La Salle
Rene-Robert Cavelier, Sieur de La Salle, is gebore op 21 November 1643 in die gemeente St. Herbland in die stad Rouen. Hy was die seun van die welgestelde grondeienaar Jean Cavelier deur sy vrou, Catherine Geest. Sy ouers was vroom Christene, en hulle wou hê dat Rene-Robert en sy ouer broer Jean priesters moes word, selfs al was hulle jonk. Jean het op die jong ouderdom die Orde van Saint Sulpice betree, terwyl Rene-Robert op negejarige ouderdom by die Lycée Pierre-Corneille in Rouen ingeskryf het.
Die jong Rene-Robert het uitgeblink in akademici by die skool wat deur die Jesuïete gelei is. Hy was ook bekend vir sy atletiek, onafhanklikheid en moedswilligheid as kind, wat hom ongeskik gemaak het vir 'n lewe as priester. Hy het later by die Jesuïete aangesluit in Parys en in La Fleche. Hy het die Jesuïete gevra om hom na 'n sending in China en in Portugal te stuur, maar hy is in beide gevalle geweier. Hy het later besluit dat hy nie as priester wou dien nie.
Die ouderling Jean Cavelier is in 1666 oorlede, en ongelukkig vir Rene-Robert het sy pa hom nie 'n erfenis nagelaat nie. Rene-Robert, wat homself sonder geld gevind het, het afstand gedoen van sy geloftes en besluit om eerder sy ouer broer wat na New France geëmigreer het, te volg. Met die hulp van 'n oom wat lid geword het van die Company of One Hundred Associates, het die jong Rene-Robert middel tot laat 1667 na New France gegaan. Hy ontvang ook 'n grondtoelaag in Montreal van die Sulpicians, en gou het die titel Sieur de La Salle aangeneem.
'N Nuwe lewe in New France
La Salle het 'n beskeie lewe gelei as 'n eienaar van grondbesit in Montreal. Hy was bevriend met die inboorlinge in die omgewing, het hul taal geleer en was gou besig met die bonthandel. Hierdie inboorlinge het hom vertel van die teenwoordigheid van die Ohio -rivier wat in 'n ander watermassa gevloei het. Hierdie watermassa was die Mississippirivier, maar La Salle het aanvanklik geglo dat dit die Stille Oseaan was en dat dit uiteindelik na China sou lei.
Hy het nuuskierig geword en gou onrustig geword. Hy verlang na 'n avontuur, maar sy hulpbronne was beperk. Om hierdie avontuur te finansier, verkoop La Salle in Januarie 1669 'n gedeelte van die grond wat hy ontvang het aan die Sulpicians (van wie hy die grondtoelaag ontvang het). Daarna reis hy na Quebec om die goewerneur in kennis te stel van sy doel en die nodige permit te bekom. Die goewerneur was maar te bly om die vergunning te verleen om die grense van New France uit te brei. La Salle is egter deur die goewerneur gedwing om saam te werk met die Sulpician -sendelinge Francois Dollier de Casson en Rene de Brehart de Galinee.
Nege kano's met La Salle en sy metgeselle verlaat Montreal in Julie 1669. Almal was beginnende ontdekkingsreisigers wat swak voorbereid en swak toegerus was, en hulle het 'n sombere begin gehad. Hulle gebrek aan kennis van die taal van die inboorlinge het die reis ook moeiliker gemaak. Die partytjie het uiteindelik op 2 Augustus die Ontariomeer bereik en gou die Seneca -mense teëgekom wat aan die onderste oewer van die meer gewoon het. Die stam was vriendelik en hulle nooi die vermoeide en siek reisigers na hul dorp om te rus.
La Salle het die mense van Seneca gevra om hom 'n gids te gee vir die voortsetting van hul reis. Hierdie versoek het die leiers van Seneca ontstel. As hulle La Salle en sy metgeselle 'n gids voorsien het, sou die Fransmanne hul reis kon voortsit. Hulle sou dan die inboorlinge ontmoet waaruit die Seneca bont en ander produkte bekom het om aan die Fransmanne te verhandel. Daarom sou hulle nie meer kon speel as die tussengangers in die florerende bonthandel tussen ander inboorlinge en die koloniste nie.
Om hierdie rede het die Seneca nie 'n gids vir La Salle verskaf nie en die party ontmoedig om verder te verken. Die Franse ontdekkingsreisigers is 'n maand vertraag totdat 'n Iroquois -man verbystap en aangebied word om hulle van Lake Ontario na Lake Erie te lei. La Salle en sy metgeselle was egter weer eens vertraag toe hy deur 'n slang gebyt is toe hulle naby Burlingtonbaai aankom. Hulle het 'n geruime tyd in die omgewing gebly totdat hulle die partytjie onder leiding van 'n ander Fransman met die naam Louis Jolliet teëgekom het naby wat tans Hamilton, Ontario is.
La Salle het aan sy metgeselle gesê dat hy weens sy swak gesondheid na Montreal sou terugkeer. Die mans was verdeeld tussen hom en die Sulpician -sendelinge wat die Great Lakes -streek verken het. Toe hulle uitmekaar is, kondig La Salle aan die oorblywende manne aan dat hulle suidwaarts na die Ohio -rivier sou voortgaan.
Die ontdekking van die Ohio- en Mississippi-riviere was nog steeds 'n verre droom. La Salle het tussen 1670 en 1672 deur Montreal en Quebec gereis, en nie - soos sommige tydgenote en biograwe beweer het - naby die Mississippirivier nie. Hy keer in 1673 terug na Montreal en raak bevriend met goewerneur Louis de Baude Frontenac.
Frontenac wou 'n fort bou in die deel waar die St. Lawrence -rivier in die Ontariomeer loop, maar het nie die nodige permit van die Franse koning nie. In plaas daarvan stuur hy La Salle tussen 1674 en 1675 terug na Frankryk om die permit te bekom. Terwyl hy in die koningshof was, ontmoet La Salle die politikus Jean-Baptiste Colbert, 'n vriend van koning Lodewyk XIV. Colbert het die koning oortuig om La Salle te ondersteun wat spoedig die grondtoelaag ontvang het wat hy versoek het. Louis XIV het La Salle ook die reg gegee om die bonthandel in die gebied vir vyf jaar te bestuur en die verdediging van die fort te finansier met die geld wat uit die handel verkry is.
La Salle keer terug na New France en beklee sy nuwe pos in die fort wat hy vernoem het na sy vriend, goewerneur Frontenac. Sy ambisie het daartoe gelei dat hy een van die magtigste manne in die kolonie geword het, maar dit het nie goed gegaan by sy bure nie. Die krag en die status het hom egter nie bevredig nie en die ekspedisie om die Mississippirivier te vind, het hom in gedagte gehou.
La Salle keer in 1677 terug na Frankryk met groter en dapperder versoeke. Hy het Louis XIV gevra om hom toe te laat om forte te bou by die ingang van Lake Erie en Lake Michigan. Hy het ook versoek dat hy verder suid mag verken en enige grond wat hy vir Frankryk 'ontdek' het, insluitend die wat deur die inboorlinge verlaat is, eis. Lodewyk XIV het die versoek op 12 Maart 1678 gretig toegestaan.
La Salle het op 15 September in Quebec aangekom saam met Dominique La Motte de Luciere en Henri de Tonti wat later sy betroubaarste luitenant geword het. Hy het ook verskeie seelui en vakmanne saamgebring wat 'n bas vir die ekspedisie gebou het. Die boot van 45 ton is Le Griffon genoem en is op 7 Augustus 1679 gelanseer. Dertig man, drie Recollect-sendelinge en 'n vlieënier het die bemanning van Le Griffon voltooi.
Die Griffon vaar oor die Erie -meer en kom na 20 dae die Huronmeer binne. La Salle en sy bemanning het in die St. Ignace Mission op Mackinac Island gebly en op 12 September na Green Bay vertrek. Hulle het daarna met die inboorlinge handel gedryf met die bonthandel wat La Salle gedwing het om die Griffon met sy vrag terug te stuur na die Franse nedersetting in Niagara. Die Griffon het egter 'n geheimsinnige einde ondervind toe dit kort daarna verdwyn het.
La Salle het toe 14 man saamgeneem en na kano's oorgeskakel. Hulle roei van Green Bay na die suidoostelike deel van Lake Michigan totdat hulle op 1 November die ingang van die St. Joseph -rivier bereik het. La Salle het besluit om in die gebied te bly tot die aankoms van Henri de Tonti op 20 November. Sy manne bou 'n ru fort aan die oewer van die rivier terwyl La Salle speel met die idee om te wag vir die Griffon om in te haal. Hy het egter onrustig geraak, en hulle het voortgegaan om teen die rivier te roei totdat hulle die Kankakee in Illinois bereik het.
Vanuit die Kankakee het die groep van La Salle die Illinois-rivier binnegegaan en op 15 Januarie 1680 die dorpie Pimitoui (naby die huidige Peoria) bereik. La Salle was bevriend met die inboorlinge en het vir hulle gesê dat hy 'n fort en 'n bark in die gebied. Die inboorlinge was dit eens, maar het gou van plan verander toe 'n bondgenoot van Mascouten (Algonquian) daar aankom en hulle oortuig dat die Fransmanne bondgenote van die Iroquois was. Die dorpenaars het La Salle en sy manne daarna ontmoedig om die reis voort te sit. Sommige van sy mans het die groep verlaat uit vrees vir die gevare wat stroom op, maar La Salle bly vasberade.
Die Fransmanne het Pimitoui verlaat en opwaarts geroei totdat hulle op 15 Januarie die gebied bereik het wat nou Creve Coeur is. La Salle en sy manne het daar 'n vesting gebou en langer as 'n maand in die omgewing gebly en wag totdat die Griffon inhaal. (Hy was nog steeds nie bewus daarvan dat die Griffon verlore was nie - miskien gesink deur een van sy huurmanne wat toe die velle gesteel het).
Einde Februarie het La Salle weer onrustig geraak. Hy stuur die Recollect -sendeling, vader Hennepin, en twee ander mans voor hom na die kruising van die Illinois- en Mississippirivier. Hy en sy oorblywende mans het teruggegaan na die monding van die St. Joseph-rivier om te soek na sy noodlottige baskie. Niemand het van die Griffon by St. Joseph gehoor of die Griffon gesien nie, en hy en sy manne was verplig om die moeilike reis oor die land terug te loop na die Erie -meer. Dit was in die winter, so baie van La Salle se metgeselle het tydens die reis siek geword.
Die mans het op 21 April 1680 in die Niagara -omgewing aangekom, maar tot sy teleurstelling het hulle gevind dat die fort vernietig is en dat die Griffon nêrens in sig was nie. Hulle het voortgegaan na Fort Frontenac en op 6 Mei daar aangekom, sodat hy van sy skulde kon delg. Hy het later nuus ontvang dat die fort wat hy in Creve Coeur gebou het, vernietig is deur die mans wat hy daar gelos het. Hulle was ook op pad terug na Fort Frontenac, sodat hulle hom kon doodmaak. La Salle het die aanval voorafgegaan en 'n hinderlaag voor hulle by die fort aangekom het.
Enige hoop dat hy sy verliese kan verhaal, het saam met die Griffon verdwyn. La Salle het geen ander keuse as om die soektog na die Stille Oseaan voort te sit in die hoop dat dit hom die rykdom en roem sou bring wat hy so graag wou hê nie. Op 10 Augustus 1680 vertrek hy op 'n ander reis saam met 25 man wat hy gehuur het. La Salle se vloot het die Humberrivier binnegekom nadat hy in die Ontariomeer gevaar het, en vandaar die Simcoe -meer binnegekom. Hulle het toe die Severnrivier binnegegaan en die Georgiese Baai oorgesteek om by die Sault Ste te kom. Marie -omgewing op 16 September.
Die groep het vinnig na Fort St. Joseph gegaan en stroomopwaarts geroei na die dorpie Pimitoui. Hulle het op 1 Desember aangekom, maar het gevind dat die dorp ontslaan is en sy inwoners deur Iroquois -krygers vermoor is. La Salle was bekommerd dat sy luitenant en goeie vriend Henri Tonti een van die slagoffers was. Die onderneming jaag stroomop om oorlewendes te soek en het gevind dat die Iroquois ook in die omliggende gebied geteister het. La Salle was moedeloos toe hy nie sy vriend kon vind nie en moes in Januarie 1681 na Fort St. Joseph terugkeer om te wag vir verdere nuus. Hy het 'n brief aan Tonti gestuur na die Saint Ignatius -sending op die eiland Mackinac, ingeval Tonti dit sou waag.
Die nuus dat Tonti veilig is en saam met die Potawatomi -mense opgemerk is, het hom later bereik. Hy het 'n boodskap aan Tonti gestuur en gesê hy moet hom in Mei by Michilimackinac ontmoet. Einde Mei is die twee vriende uiteindelik herenig. Tonti het hom egter vertel dat vader La Ribourde (een van die sendelinge wat by La Salle se ekspedisie aangesluit het) deur sommige Kickapoo -krygers vermoor is. La Salle is later deur goewerneur Frontenac ontbied en saam reis hulle terug na Montreal.
La Salle het die res van 1680 en die grootste deel van 1681 in Montreal en Quebec deurgebring. Hy is deur skuldeisers opgejaag, en daarom het hy 'n testament opgestel en gespesifiseer dat hy enige bate wat hy het, sou agterlaat ingeval hy in die ekspedisie sou sterf. Hy voel toenemend vervreem in albei kolonies toe hy beskuldig word as die aanhitser van die oorlog wat opgevlam het tussen die Iroquois en die Algonquian-sprekende Illiniwek-mense nadat hy met die Outaouais (Odawa) handel gedryf het.
Hy het aan die einde van 1681 'n ander ekspedisie onderneem met 'n bemanning wat uit 41 Fransmanne en inboorlinge bestaan ​​het. Hy het Henri Tonti op 19 Desember by die fort langs die St. Joseph -rivier ontmoet en die groep het hul kano's teen die rivier gestap totdat hulle Creve Coeur 'n maand later bereik het. Op 6 Februarie 1682 het La Salle uiteindelik sy droom verwesenlik toe hy en sy metgeselle die Mississippirivier binnegekom het. Hulle is egter gedwing om 'n geruime tyd langs die oewer uit te kamp omdat die rivier in ys verander het.
La Salle en sy manne het hul reis na 'n week voortgesit, maar moes die ys langs die pad breek sodat hulle kon voortgaan. Ysige toestande het hulle weer gedwing om 'n kamp op te rig toe hulle die kruising van die Mississippi- en Missouri -riviere bereik het. Hulle breek 'n rukkie later kamp en roei weer totdat hulle die samevloeiing van die Ohio- en Mississippirivier bereik het.
Hulle het tien dae in die huidige Memphis gebly om te wag vir een van die mans wat weg was terwyl hy kos soek. La Salle, altyd rusteloos, het sy manne beveel om 'n fort te bou wat hy later Prudhomme genoem het. Hulle het hul reis op 5 Maart voortgesit, maar hulle moes noodgedwonge stop toe hulle oorlogskrete en tromme van die Arkansas -kant van die Mississippirivier hoor. Tot La Salle se verligting was die stam wat langs die oewer van die Mississippi gestroom het, vriendelik. Hy het met hulle vriende geraak en hulle het kort in hul kamp gebly. Daarna het hy die grond geëis vir sy beskermheer, koning Lodewyk XIV.
Die lede van die stam was so vriendelik en liefdevol teenoor La Salle en sy bemanning dat hulle gedwing was om hulself van hulle af weg te skei net om hul reis voort te sit. Twee lede van die stam het La Salle en sy bemanning langs die Mississippi vergesel, en hulle het gou op sy samevloeiing met die Arkansasrivier afgekom.
Op 22 Maart het die groep van La Salle saam met die vriendelike Taensa (Tensaw) kampeer. Hulle het hul reis voortgesit nadat hulle 'n geruime tyd by Taensa gebly het. Hulle het gou op die mense van Koroa afgekom wat hulle vertel het dat die see net 'n paar dae van die kamp af was. Hulle het op 29 Maart die Koroa -kamp verlaat en uiteindelik op 6 April 1682 in die delta van die Mississippirivier aangekom. Op 9 April het La Salle die grond vir Frankryk geëis en dit 'Louisiana' genoem ter ere van koning Lodewyk XIV.
Busbee, Westley F., Jr. Mississippi: 'n geskiedenis. 2de uitg. Chichester, West Sussex, UK: John Wiley & Sons, 2015.
Carsten, F. L., red. Die New Cambridge Modern History. Vol. 5. Die New Cambridge Modern History. Cambridg e: Cambridge University Press, 1961. doi: 10.1017/CHOL9780521045445.
Dupre, Celine. Biografie-CAVELIER DE LA SALLE, RENÉ-ROBERT-Deel I (1000-1700)-Woordeboek van Kanadese biografie. " Home-Dictionary of Canadian Biography. Besoek op 15 Augustus 2017. http://www.biographi.ca/en/bio/cavelier_de_la_salle_rene_robert_1E.html.
Galloway, Patricia Kay. La Salle en sy nalatenskap: Fransmanne en Indiërs in die onderste Mississippi -vallei. Jackson: University Press of Mississippi, 2012.
Hannan, Caryn. Illinois Biografiese Woordeboek. Hamburg, MI: State History Publications, 2008.
Robert de La Salle - Geskiedenis
René-Robert Cavelier, Sieur de La Salle, of Robert de La Salle (22 November 1643-19 Maart 1687) was 'n Franse ontdekkingsreisiger. Hy het die Great Lakes -streek in die Verenigde State en Kanada, die Mississippirivier en die Golf van Mexiko ondersoek. La Salle het die hele Mississippi -rivierkom vir Frankryk geëis. In 1682 het hy die gebied Louisiana vernoem na koning Lodewyk XIV van Frankryk. Die streek wat hy vir Frankryk aangevoer het, is later aan Amerika verkoop in 'n ooreenkoms wat bekend staan ​​as die Louisiana -aankoop.
Die belangrikste nalatenskap van La Salle was die vestiging van die netwerk van forte van Fort Frontenac na buiteposte langs die riviere Great Lakes, Ohio, Illinois en Mississippi, wat die Franse territoriale, diplomatieke en kommersiële beleid vir byna 'n eeu tussen sy eerste ekspedisie en die 1763 begin definieer het aflegging van New France aan Groot -Brittanje. In addition to the forts, which also served as authorized agencies for the extensive fur trade, LaSalle's visits to Illinois and other Indians cemented the French policy of alliance with Indians in the common causes of containing both Iroquois influence and Anglo-American settlement. He also gave the name Louisiana to the interior North American territory he claimed for France, which lives on in the name of a US state. His efforts to encompass modern-day Ontario and the eight American states that border the Great Lakes became a foundational effort in defining the Great Lakes region.
Onderwerpe. This historical marker is listed in these topic lists: Colonial Era &bull Exploration. A significant historical year for this entry is 1682.
Location. 29° 58.376′ N, 90° 14.808′ W. Marker is in Kenner, Louisiana, in Jefferson Parish. Marker can be reached from Reverend Richard Wilson Dr. (State Highway 48) near Williams Blvd., on the right when traveling south. Touch for map. Marker is in this post office area: Kenner LA 70062, United States of America. Raak vir aanwysings.
Ander merkers in die omgewing. At least 8 other markers are within walking distance of this marker. La Salle's Landing - 1682 (here, next to this marker) First World Championship Heavyweight Prize Fight Monument (a few steps from this marker) Cannes Br l es (within shouting distance of this marker) Kenner White Sox (about 600 feet away, measured in a direct line) Henry "Teddy" Stewart (about 700 feet away) Kenner Community Band (about 700 feet away) Kenner Town Hall (approx. 0.2 miles away) Kenner High School (approx. 0.4 miles away). Touch for a list and map of all markers in Kenner.