Group Think - Begrip Konsensus Denke
Om te naby aan 'n groep ingesteldheid te hou, kan fobies veroorsaak
Groupthink is 'n sielkundige verskynsel wat plaasvind wanneer 'n groep 'n vinnige opinie vorm wat ooreenstem met die konsensus van die groep, eerder as om die inligting krities te evalueer. Massahisterie kan gesien word as 'n uiterste voorbeeld van groepdink.
Groupthink blyk die meeste te voorkom wanneer 'n gerespekteerde of oortuigende leier teenwoordig is, en inspireer lede om met sy of haar mening saam te stem.
Groupthink is soms positief, maar word dikwels in 'n negatiewe lig gesien, veral in die VSA en ander lande wat die individuele mening waardeer.
Die Geskiedenis van Groupthink
Groupthink word meestal geassosieer met besigheid, politiek en beleidmaking, maar dit hou ook verband met die sielkunde van kollektiewe fobies en massahisterie.
Die term "groupthink" is in die vroeë 1970's deur sielkundige Irving L. Janis geskep. In 1972 het Janis sy boek Slagoffers van Groupthink gepubliseer: 'n Sielkundige Studie van Buitelandse Beleidsbesluite en Fiaskos . Daarin het hy "groupthink" omskryf as "'n sielkundige stryd vir konsensus teen enige koste wat onderdrukking en waardering van alternatiewe in samehorende besluitnemingsgroepe onderdruk."
Janis het agt simptome van groepdenke geïdentifiseer, wat illusies van onkwetsbaarheid, self-sensuur en direkte druk insluit.
Janis blameer vir die politieke "fiascos" as die Inval van die Varkensvark, die versuim om voor te berei vir die aanval op Pearl Harbor, die eskalasie van die Viëtnam-oorlog en die Watergate-dekking.
Geleerdes het ook sulke latere gebeure as die besluit om die gedoemde ruimtetuig Challenger, die Iran-Contra-saak en die Enron-skandaal op groupthink bekend te stel.
Groupthink en Mass Hysteria
Daar word geglo dat groepdink toeneem namate groepsverdraagsaamheid toeneem. Dit kan help om die sielkundige verskynsel van massahisterie te verduidelik.
Massahisterie is ook bekend as epidemiese histerie, massapsychogene siekte en massa sosiogene siekte. Volgens 'n oorsig van navorsing deur die Johns Hopkins Universiteitskool van Higiëne en Openbare Gesondheid in 1997, is massahisterie 'n konstellasie van simptome wat suggereer van organiese siekte, maar sonder 'n identifiseerbare oorsaak kom dit voor tussen twee of meer mense wat oortuigings met betrekking tot daardie simptome. " Dit word as 'n sosiale verskynsel beskou wat andersins gesonde mense betref.
Sommige sielkundiges meen dat massahisterie 'n vorm van groepdink is. In gevalle van massahisterie ontwikkel die groeplede almal 'n gemeenskaplike vrees wat dikwels in 'n paniek spiraal. Die groeplede voed mekaar se emosionele reaksies uit, wat veroorsaak dat die paniek eskaleer.
Die Salem-heksproewe en die paniek oor die radio-uitsending van die Oorlog van die Wêrelde kan gesien word as voorbeelde van massahisterie wat verband hou met groepdenke.
'N Wyd gepubliseerde geval van moontlike massahisterie het in 2011 in New York plaasgevind toe tienermeisies van dieselfde hoërskool 'n onverklaarbare versteuringsversteuring begin uitstal.
Klassieke van Organisasieteorie. Hoofstuk 15, "Groupthink: Die Desperate Weg vir Konsensus teen enige Koste," Irving L. Janis.
New York Times. "Wat het met die meisies in Le Roy gebeur?" Susan Dominus.
> Slagoffers van groupthink: 'n Sielkundige studie van buitelandse beleidbesluite en fiasko's. Irving L. Janis.