Opsomming: Die huidige neiging om bloedlynvloeke as 'n verskoning vir sonde te gebruik, lei tot onbybelse vorms van geestelike bevryding.
'n Ernstige jong dame het haar predikant voor die oggenddiens met die volgende versoek genader: "Dominee, sal u asseblief vir my bid? Ek wil van 'n bloedlynvloek verlos word." "Nee," het die preikant gesê, "jy het nie 'n bloedlynvloek nie." "Maar u verstaan nie, dominee, my pa het 'n geweldige humeur gehad en nou ondervind ek las van dieselfde probleem."
Die predikant het aan haar verduidelik dat die feit dat sy soos haar pa optree, aan aangeleerde gedrag toegeskryf kan word en dat die teorie oor bloedlynvloeke onbybels is. Hy het haar daaraan herinner dat woede-uitbarstings een van die werke van die vlees is, en dat die Heilige Gees aan ons krag gee om dit te kan oorwin (Gal. 5:16, 20). Sy was baie dankbaar dat die Waarheid haar vrygemaak het.
Die mag van ouerlike beïnvloeding
Wanneer ons aan ouerlike beïnvloeding dink, dan is dit duidelik waarom sommige mense meen dat hulle die slagoffers van bloedlynvloeke is. Dit is moeilik om die mag van die ouerlike voorbeeld te oorskat. Die geleentheid wat ouers het om die karakter van hulle kinders te vorm, is 'n groot voorreg maar ook 'n gewigtige verantwoordelikheid. Ouers kan van 'n huis 'n plek van blydskap en vrede maak, of 'n plek waar menselewens aan verwoestende invloede onderwerp word. Die Bybel gee voorskrifte oor hierdie saak, sowel as as voorbeelde. In die Ou Testament het die Here aan Israel opdragte gegee om hulle kinders nougeset en daagliks in sy Woord te onderrig (Deut. 6:7-9). In die Nuwe Testament is die volgende opdrag: "Vaders, moenie julle kinders vertoorn nie, maar voed hulle op in die tug en vermaning van die Here" (Ef. 6:4).
Vaders het die primêre taak van leierskap en verantwoordelikheid. Die Here het van Abraham gesê: "Want Ek het hom verkies, dat hy aan sy kinders en sy huis ná hom bevel sou gee dat hulle die weg van die Here moet hou om geregtigheid en reg te doen" (Gen. 18:19). Aan die ander kant sien ons dat Dawid, wat 'n man na God se eie hart was, té besig met ander dinge was om sy seuns te dissiplineer. Van een van sy verwaande seuns word gesê dat sy pa hom nooit tot orde geroep het nie: "En sy vader het hom sy lewe lank nie gekrenk deur te sê nie: Waarom maak jy só?" (1 Kon. 1:6). Dawid het die gevolge hiervan gedra en die bittere berou van 'n rebelse seun se vroeë dood ervaar toe Absalom as 'n vyand van hom aan sy einde gekom het (2 Sam. 18:33).
Moeders het ook 'n baie groot invloed op hulle kinders. Paulus het vir Timótheus gelukgewens met "die ongeveinsde geloof wat in jou is, wat eers gewoon het in jou grootmoeder Loïs en in jou moeder Eunice" (2 Tim. 1:5). Aan die ander kant sien ons 'n jong vrou wat dalk aan 'n bloedlynvloek kon gely het as daar so-iets was. Haar danspassies was só betowerend vir haar stiefpa, Herodes die viervors, dat hy haar enigiets beloof het wat sy sou vra. Ons lees oor die tragiese gevolge hiervan:
"Toe sê sy, nadat sy deur haar moeder aangehits was: Gee my hier op 'n skottel die hoof van Johannes die Doper… Sy hoof is toe op 'n skottel gebring en aan die meisie gegee, en sy het dit na haar moeder gebring" (Matt. 14:8, 11).
Die verskil tussen beïnvloeding en 'n vloek
Aangesien die terms bloedlynvloek, voorouerlike vloek of generasievloek (Eng. generation curse) nie in die Bybel voorkom nie, moet ons die letterkundige betekenis daarvan vasstel. Volgens die Verklarende Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal (HAT) is jou voorouers die mense van wie jy afstam. Daar is verskillende generasies (of geslagte) voorouers, waarvan jou ouers die eerste stygende generasie is en jou grootouers die tweede. Daar kan ook na jou afstammingslyn as jou bloedlyn verwys word. Bloedlynvloeke of voorouerlike vloeke verwys dus na sondes of negatiewe invloede wat jy na bewering deur geboorte van jou ouers en ander voorouers af geërf het.
n Vloek is 'n gebed of invokasie wat na aanleiding van verwensings of wraakgedagtes teen iemand gedoen word, en is daarop gerig dat die slagoffer(s) deur bonatuurlike beïnvloeding aan teëspoed en rampe onderwerp sal word. Hierdeur word daar 'n beroep op God óf Satan gedoen om 'n sekere persoon of persone te straf en skade aan te doen. Diegene wat onder 'n bloedlynvloek gebore is, sal deur 'n mag buite hulle beheer sekere sondes doen. Dit is iets wat ver buite die terrein van blote ouerlike beïnvloeding lê, omdat dit intervensie deur 'n bonatuurlike mag vereis. Die lering oor bloedlynvloeke, asook die bediening om vloeke te verbreek, is van hierdie veronderstelling afgelei. Die foutiewe aannames wat hierdie mense maak, sal in dié artikel uitgewys word.
Die populariteit van die bloedlynvloek teorie
Daar is verskeie redes waarom hierdie teorie populêre steun geniet. Een van die mees algemene redes is die onwilligheid by baie mense om die blaam vir hulle eie foute te aanvaar. Dit is makliker om dit aan oorerwing toe te skryf. Daar is sielkundige teorieë waardeur mense oortuig word dat hulle nie regtig sondaars is nie, maar eerder die slagoffers van die samelewing en, meer spesifiek, van hulle ouers. Die familiegroep, of bloedlyn, waaraan hulle behoort word as die kanaal gesien waardeur teëspoed en slegte neigings na hulle gekom het. Die feit van hulle eie, sonde-geneigde natuur en die verkeerde wilsbesluite wat hulle self na aanleiding daarvan neem, word nie in ag geneem nie.
Die meeste mense wat die bloedlynvloek teorie verkondig, maak daarop aanspraak dat hulle in staat is om die vloeke te verbreek in die lewens van mense wat by hulle byeenkomste vir bevryding vorentoe kom. Ons leef in die tyd van kitsoplossings vir omtrent enige iets, daarom is die belofte van 'n vinnige morele oplossing vir verkeerde gedrag baie aanvaarbaar. Indien hierdie leerstelling waar is, dan behoort elke gelowige by die verbreking van vloeke betrokke te wees. Ek sal egter uit die Bybel bewys dat hierdie leer nie waar is nie, en ook waarom dit nie waar is nie. Elke leerstelling moet die toets van God se Woord kan deurstaan, anders is dit vals. Die Woord van God is die onfeilbare, onveranderlike en absolute waarheid (2 Tim. 3:16-17). Hierdie teorie sal in die lig van die Woord beoordeel word.
Is die bloedlynvloek teorie Skriftuurlik?
Die meeste verkondigers van hierdie teorie neem Exodus 20:5-6 as Skriftuurlike uitgangspunt. Ten einde hulle punt te maak, plaas hulle ongeregtigheid (of misdaad) in 'n spesiale kategorie deur dit van gewone sondes te onderskei. In hierdie gedeelte het God gesê:
"Jy mag jou voor hulle [die afgode] nie neerbuig en hulle nie dien nie; want Ek, die Here jou God, is 'n jaloerse God wat die misdaad van die vaders besoek aan die kinders, aan die derde en aan die vierde geslag van die wat My haat; en Ek bewys barmhartigheid aan duisende van die wat My liefhet en my gebooie onderhou."
Is ongeregtigheid 'n unieke sonde?
Die voorstanders van hierdie teorie het op 'n willekeurige en onbybelse manier die begrippe ongeregtighede en bloedlynvloeke met mekaar gelykgestel, en beweer op grond daarvan dat ongeregtighede 'n unieke soort sonde is. Marilyn Hickey sê in haar boek (Break the Generation Curse, Part 1, p. 15) die volgende: "Jy kan onder die invloed van 'n vloek wees wat jy oorgeërf het en glad nie aandadig aan is nie." Haar argument is op die aanname gebaseer dat ongeregtigheid 'n spesiale soort sonde is: "Wanneer 'n sekere sonde herhaaldelik gepleeg word, word dit 'n ongeregtigheid wat deur die bloedlyn oorgeërf word… die vloek van familie-ongeregtighede word deur jou bloed aan jou nageslag oorgedra" (Ibid, Part 2, p. 12, 50).
Is ongeregtigheid 'n spesiale soort sonde? Hoegenaamd nie! In die oorspronklike Bybelse tale is daar verskeie terme waardeur verkeerde dade beskryf word, maar almal van hulle beteken sonde. Parallelismes en herhaling is algemene verskynsels in die Bybel, bv. die volgende:
"My sonde het ek U bekend gemaak, en my ongeregtigheid het ek nie bedek nie. Ek het gesê: Ek wil aan die Here my oortredinge bely; en U het die ongeregtigheid van my sonde vergewe" (Ps. 32:5). "Aan hulle sondes en hulle ongeregtighede sal Ek nooit meer dink nie" (Heb. 10:17). In Lukas 13:27 word sondaars "werkers van die ongeregtigheid" genoem.
Die basiese feit is dat alle ongeregtigheid sonde is, en alle sonde is ongeregtigheid.
Wat God werklik in Exodus 20:5-6 gesê het
Niemand hoef deur die valse lering oor bloedlynvloeke mislei te word indien noukeurige aandag aan die presiese woorde van God gegee word nie.
1. Die begrip vloek kom nie in Exodus 20:5-6 voor nie. God het die volk teen sy oordeel oor die sonde van afgodediens gewaarsku, waaruit verskeie ander sondes voortvloei.
2. Die Here wou hê dat sy volk moes besef dat 'n afgodskultuur verwoestende gevolge op hulle afstammelinge tot in die derde en vierde geslag sou hê.
3. Die uitdrukking "derde en vierde" moet nie as 'n eksakte eindpunt vir die gevolge van sonde beskou word nie, omdat elke nuwe generasie sondaars weer met hulle eie siklus voor begin. Neem daarvan kennis dat die oordele op almal sal val wat God haat.
Die leraars van die teorie oor bloedlynvloeke wys selde of ooit daarop dat God in dieselfde vers genade aan 'n duisend geslagte beloof van dié wat Hom liefhet. Dit stem ooreen met wat Paulus sê: "…waar die sonde meer geword het, het die genade nog meer oorvloedig geword" (Rom. 5:20).
Is die familie se bloedlyn vervloek?
Behalwe dat hierdie teorie se aanhangers van ongeregtigheid 'n spesiale soort sonde probeer maak, koppel hulle ook nog die begrip familie daaraan om die geliefkoosde uitdrukking van familie-ongeregtigheid te skep. Die gevolgtrekking word dan gemaak dat die ongeregtigheid deur die bloed van die familie na jonger geslagte oorgedra word. Die Bybel sê die volgende oor die besoedeling van mense deur sonde:
1. Die enigste familie wat totaal deur sonde (ongeregtigheid) besmet is, is die menslike familie. Deur een mens het die sonde in die wêreld ingekom (Rom. 5:12). As gevolg van die sonde van ons eerste ouers (Adam en Eva) word alle mense op aarde met 'n sonde-geneigde natuur gebore (Ef. 2:3).
2. Elke kind word met 'n sondige natuur gebore (Ps. 51:5), maar kinders is nie daarvoor aanspreeklik totdat hulle self sonde doen nie. "Sonde word nie toegereken as daar geen wet is nie" (Rom. 5:13). Paulus beskryf die tyd van aanspreeklikheid in Romeine 7:9.
3. Die enigste bloedlyn wat by die sondige natuur betrokke is, is dié van Adam (Rom. 5:17-19) en Eva (1 Tim. 2:14). God het "uit een bloed al die nasies van die mensdom gemaak" (Hand. 17:26). Menslike bloed kan fisiologiese siektes oordra, maar nie bose geeste of ongeregtigheid nie. 'n Bloedoortapping vanaf die vuilste sondaar kan die ontvanger nie geestelik besoedel nie, en net so kan die bloed van die mees vrome Christen jou nie heilig maak nie.
4. Daar is reiniging deur die bloed van die laaste Adam (1 Kor. 15:45)! Deur sy bloed het Hy die kerk gekoop (Hand. 20:28), geregverdig (Rom. 5:9) en gereinig (Heb. 9:22).
Dra bose geeste vloeke oor?
Baie van die leraars oor bloedlynvloeke beweer dat bose geeste van die ouers af na hulle kinders toe oorgedra kan word. Teresa Castleman gee die volgende skokkende voorligting oor hoe om met Christene te handel wat gewoontes het waarvan hulle graag verlos wil word:
"In 'n bevrydingsessie hanteer ons dit op die volgende manier: Noem die vloeke wat van geslag tot geslag deur bose geeste oorgedra is. Ons breek die houvas daarvan in die Naam van Jesus sodat die geeste sal vlug. Ons beveel hulle om na waterlose plekke te gaan en sê vir die vloek dat dit nie toegelaat word om in enige toekomstige geslagte te gaan nie. Die mag en houvas daarvan word vir altyd verbreek."
Net soos die teorie oor bloedlynvloeke, is dit 'n onbybelse en gevaarlike lering hierdie. Mense wat deur vreemde geeste beset word, het dit nie van hulle ouers af geërf nie. Hulle het hulself vir duiwelse geeste oopgestel wat hulle as voorvadergeeste of waarsêende geeste voordoen en beloof om inligting oor verborge dinge aan mense bekend te maak. In die Ou Testament het die oordeel van die Here gerus op mense wat dit doen: "As daar in 'n man of vrou 'n gees van 'n afgestorwene is of 'n gees wat waarsê, moet hulle sekerlik gedood word" (Lev. 20:27). In die Nuwe Testament is hierdie geeste uitgedryf (Hand. 16:18). Verskynsels van hierdie aard was egter nie die gevolg van bloedlynvloeke nie, maar van doelbewuste dade van sonde deur sekere individue.
Moet ons die sondes van ons voorouers verwerp en aflê?
Neil Anderson beweer dat Christene nog bose geeste kan hê, en raai gelowiges aan om hulle só van hierdie geeste te distansieer:
"As 'n kind van God verwerp ek nou op hierdie oomblik alle sondes wat deur my voorvaders gedoen is… Ek lê alle demoniese aktiwiteite af wat van my voorouers af na my toe oorgedra is… Ek beveel nou elke bose gees wat in of rondom my is om na die put toe te gaan en tot op die oordeelsdag daar te bly."
Daar is drie foute in hierdie stelling:
1. Jy besit nie die sondes van jou voorouers nie, daarom kan jy dit ook nie verwerp of aflê nie; jy besit net jou eie sondes (Jer. 31:30).
2. Daar is geen demoon in 'n kind van God nie (1 Joh. 4:4).
3. God het nie aan ons die mag gegee om bose geeste na die put toe te stuur nie. Jesus self het sulke geeste in varke laat vaar, maar Hy het hulle nie na die put toe gestuur nie (Mark. 5:13).
Is 'n huis 'n bloedlyn?
Marilyn Hickey (Break the Generation Curse, Part 1, p. 27) sê dat aangesien 'n huis (Gr. oikos) in sekere gevalle as 'n huisgesin vertaal kan word, kan die term in Mattheus 12:43-45 ook as 'n generasie of bloedlyn beskou word. Sy gaan dan voort om te beweer dat die huis wat Jesus skoongemaak het, 'n persoon beskryf wat 'n bloedlynvloek gehad het.
Griekse leksikons maak egter nie vir só 'n vertolking van oikos voorsiening nie. In hierdie verband dui oikos op die hart van 'n persoon, wat 'n woning vir óf Jesus óf Satan is. Die stelling "…wanneer die onreine gees uit die mens uitgegaan het" (Matt. 12:43) dui daarop dat Jesus nie van 'n huishouding, generasie of bloedlyn gepraat het nie, maar van 'n individu. Die enigste huis wat in gevaar verkeer het, was dié een wat leeg gestaan het. Die huis (mens se hart) wat deur Jesus bewoon word, is in geen gevaar van demone nie!
Die suur druiwe en stomp tande teorie
Die Israeliete het as gevolg van hulle eie sienings 'n sterk teorie oor familievloeke gehad: "Die vaders het groen druiwe geëet, en die tande van die kinders het stomp geword" (Eseg. 18:2; Jer. 31:29). Hickey (Ibid, Part 1, p. 124) gebruik hierdie spreekwoord as 'n verduideliking vir die voorouerlike vloeke wat op kinders rus. Die Here het egter deur die profete aan Israel opdrag gegee om nie hierdie spreekwoord te gebruik nie: "So waar as Ek leef, spreek die Here Here, dit sal julle nie meer in die gedagte kom om hierdie spreekwoord in Israel te gebruik nie. Kyk, al die siele is myne… Die siel wat sondig, dié moet sterwe; die seun sal nie die ongeregtigheid van die vader help dra nie, en die vader sal nie die ongeregtigheid van die seun help dra nie" (Eseg. 18:3-4, 20). Jeremia het geskryf: "Elkeen sal weens sy eie ongeregtigheid sterwe; elke mens wat die groen druiwe eet, sy tande sal stomp word" (Jer. 31:30).
Kinders is dus nie vir hulle ouers se ongeregtighede aanspreeklik nie en dit word ook nie deur middel van erflike bloedlynvloeke op hulle oorgedra nie. Ons het reeds die mag van ouerlike beïnvloeding bespreek. Van veel groter omvang is egter die mag van eie keuse wat die Here aan elke individu gegee het. Die eerste twee kinders op aarde, Kain en Abel, het dieselfde afkoms en erflikheidsfaktore gedeel. Die een het die eerste moordenaar geword, en die ander een die eerste martelaar vir sy geloof (Gen. 4:8-16; Heb. 11:4).
Ons sien die funksionering van hierdie beginsel van eie keuse ook in Israel se konings (2 Kron. 28 tot 35). Die bose koning Agas was die vader van die godvresende Hiskia; maar Hiskia se seun en kleinseun, Manasse en Amon, was gruwelike afgodsdienaars. Josia, seun van die goddelose Amon, het egter die leiding in 'n groot herlewing in Israel geneem – hy het nie sy pa en oupa se sondes in die vorm van 'n vloek of 'n binding geërf nie, maar besluit om die Here te dien en na te volg.
In 'n boodskap getiteld: Generation Curse: Is It True? wys pastor Eddie Gwin op die misleidende denkpatroon agter die teorie van bloedlynvloeke. Sy woorde van wysheid leie tot indringende selfondersoek, maar ook tot vertroosting: "Jou voorgeslagte mag almal goddeloos gewees het, maar waarom is jy so verskillend? Omdat jy 'n keuse gemaak het om die Here te dien. Sekere van julle godvresende ouers het ongehoorsame en rebelse kinders. Dit is nie julle skuld nie, want hulle het hul eie keuses gemaak. Die vrye wil van die mens is 'n verborgendheid, maar tóg 'n realiteit. Ons moet God se soewereine wysheid in die skenk van hierdie gawe aan alle mense aanvaar. Ons moet nooit ophou om vir ongeredde geliefdes te bid nie, en moet nooit 'n verskoning vir sonde soek deur dit aan 'n bloedlynvloek toe te skryf nie."
Wie lê vloeke?
Die volgende vraag het ek herhaaldelik aan mense gevra wat aan bloedlynvloeke glo: "Indien daar bloedlynvloeke is, wie het dit op mense gelê?" Sommige sê: "Die ouers het dit gedoen," maar besef dan dat die Bybel nie só iets leer nie. Daar is ook geen Skriftuurlike grondslag vir die bewering dat Satan dit doen nie, ten spyte van al die skade wat hy wél doen. Uiteindelik is die antwoord dan: "God het die vloek gelê." My vraag aan hulle is dan: "Dink u dat u 'n vloek kan verbreek wat deur God gelê is?" Die algemene antwoord hierop is: "Ek het nog nooit só daaraan gedink nie."
Die feit is dat God inderdaad 'n vloek oor alle sonde en sondaars uitgespreek het. Op die oordeelsdag sal die Here Jesus aan hulle sê: "Gaan weg van My, julle vervloektes, in die ewige vuur wat berei is vir die duiwel en sy engele" (Matt. 25:41). Die oorspronklike vloek van Genesis 3 beïnvloed elke mens op aarde, asook die natuurlike skepping (Rom. 8:19-23). Die volgende is voorbeelde van spesifieke vloeke wat deur God op mense gelê is:
· op Kain (Gen 4:11);
· op almal wat Abraham en sy nageslag (die Joodse volk) vervloek;
· op alle Israeliete wat hulleself aan die sondes van Deuteronómium 27 en 28 skuldig maak; en
· op almal wat God beroof (Mal. 3:9).
Daar is ook ander vloeke, maar nie een daarvan word aan 'n bloedlyn gekoppel nie. Niemand kan 'n vloek verbreek wat deur God gelê is nie – net God self! Hy verbreek graag vloeke wanneer mense in bekering tot Hom nader. 'n Goeie voorbeeld hiervan is Nineve (Jona 3:10).
Een van die wonderlikste voorbeelde van God se verlossing is dié van Rut, die Moabitiese vrou. As gevolg van die Moabiete se buitengewone sonde het God hulle van die tabernakel-byeenkomste uitgesluit: "Geen… Moabiet mag in die vergadering van die Here kom nie; selfs hulle tiende geslag mag nooit in die vergadering van die Here kom nie" (Deut. 23:3). Hierdie verbod sou ook vir Rut en haar agterkleinkind, Dawid, ingesluit het. Toe Rut egter vir Naomi gesê het: "…u volk is my volk, en u God is my God" (Rut. 1:16), is sy as 'n Israeliet aanvaar. Sy is uitermate deur die Here geseën en in die geslag van Jesus Christus ingebring (Matt. 1:5)!
God se uitverkore volk moes van beter geweet het as om bloedlynvloeke as 'n verskoning vir hulle sondes te gebruik. Hoe kon hulle dié deel van hulle geskiedenis vergeet het wat in Numeri 22 tot 24 opgeteken is? Toe Bileam vir Israel wou vervloek, kon hy dit nie doen nie. Hy moes aan die gefrustreerde en verwoede koning Balak sê: "Hoe sal ek vloek wie God nie vloek nie?… God is geen man dat Hy sou lieg nie… Kyk, Ek het ontvang om te seën; en het Hy geseën, dan kan ek dit nie keer nie" (Num. 23:8, 19-20). Om 'n gelowige te wees, is om geseën te wees en van alle vloeke onthef te word. Niemand kan seën vir wie God vervloek het nie, en niemand kan vervloek vir wie God geseën het nie.
Barmhartigheid aan 'n duisend geslagte
Aan 'n hoogs gerespekteerde teoloog, Staley Horton, is die vraag gestel: "Behoort 'n Christen iets aan 'n bloedlynvloek te doen?" Hy het geantwoord: "Die sogenaamde voorouerlike vloek verwys na die tweede gebod: 'Jy mag vir jou geen gesnede beeld maak nie… Jy mag jou voor hulle nie neerbuig en hulle nie dien nie; want Ek, die Here jou God, is 'n jaloerse God wat die misdaad van die vaders besoek aan die kinders, aan die derde en aan die vierde geslag van die wat My haat; en Ek bewys barmhartigheid aan duisende van die wat My liefhet en my gebooie onderhou' (Ex. 20:4-6). Die woord haat in Hebreeus dui in hierdie gedeelte op 'n voortdurende handeling. Die kinders, kleinkinders en agterkleinkinders wat aanhou om God te haat, bring dus die kumulatiewe effek van God se oordele oor hulle. Aan die ander kant verkry diegene wat hulle van hul haat tot God bekeer en besluit om Hom lief te hê, iets veel groters. Hulle word deel van 'n afkomslyn wat die voordele geniet van God se liefde wat Hy oor 'n duisend geslagte van godvresende mense voor hulle uitgestort het. Diegene wat God liefhet, sal dus geen oordeel of vloek ontvang vir dit wat hulle ouers of ander voorgeslagte gedoen het nie."
Die psalmis het gesing: "Hy dink vir ewig aan sy verbond, aan die Woord wat Hy ingestel het vir duisend geslagte" (Ps. 105:8). Elke persoon op aarde kan hierdie wonderlike belofte van seën verkry deur om te draai op die pad van sonde en haat teenoor God, en Hom lief te hê. Die oomblik wanneer jy jouself tot Hom bekeer, word jy die erfgenaam van die seëninge wat jou godvresende voorouers geniet het. Selfs al moet jy teruggaan tot by Noag, dan het jy ten minste een godvresende voorouer, en hy het minder as 'n duisend geslagte gelede geleef!
Die goeie nuus van die evangelie is: "Christus het ons losgekoop van die vloek van die wet deur vir ons 'n vloek te word – want daar is geskrywe: Vervloek is elkeen wat aan 'n hout hang – sodat die seën van Abraham na die heidene kan kom in Christus Jesus" (Gal. 3:13-14). Ons hoef nie, en kan ook nie, enigiets tot die voltooide werk van Christus aan die kruis toevoeg nie. Daar rus geen vloek op diegene wat in Christus Jesus is nie – net die seën van Here!