Home > SHARP MX-365N
Stap 3 - Soort: - Maak een keuze -PAPER FEED/SEPARATION ROLLERPAPER PICKUP ROLLER ↑ (en) "SALT Key Design & Performance Characteristics". South African Large Telescope website. SAAO. Besoek op 10 Mei 2013. Telescope elevation: 1798m above mean sea level
↑ (en) "SALT Key Design & Performance Characteristics". Southern African Large Telescope website. SAAO. Besoek op 10 Mei 2013. Operational wavelengths: 320nm to 1700nm
Last edited on 2 Augustus 2018, at 18:30 September 15, 2019, 20:28:45 PM
GoogleTagged: vir kersvader kan sondagskool van goeie opsomming skeptic afrikaans sentinel
google com boeke tande muis afrikaanse gratis zgu print Man (die eiland)
Amptelike tale Engels en Manx
• Lord van Mann
148 / km2 (77ste)
362,4 / myl2
MOI (2010) 0,849 (14de) – baie hoog
Gini 41 – medium
Satellietbeeld van die eiland Man
Die eiland Man (Engels: Isle of Man of Mann, Manx-Gaelies: Ellan Vannin of Mannin) is 'n selfregerende Britse kroonbesitting (Engels: Crown dependency) in die Ierse See, digby die geografiese sentrum van die Britse Eilande. Naas die hoofeiland Man sluit die kroonbesitting ook die kleiner, net tydelik bewoonde eilande Calf of Man, Chicken Rock en St. Patrick's Isle in.
Die oorsprong van Man se naam is onduidelik. Die eiland staan in die plaaslike Kelties-Gaeliese taal, Manx, bekend as Ellan Vannin, waarby die woord ellan "eiland" beteken. Die oudste historiese naam is Manu of Mana, waarvan die genitief Manann en uiteindelik die naam Mannin (soos in Ellan Mannin - "Eiland Man") afgelei is.
Gedurende die ampstermyn van Julius Caesar as proconsul en die besoek, wat hy in die jare 55 en 54 v.C. aan Brittanje afgelê het, het hy in sy Commentarii de Bello Gallico na 'n eiland met die naam Mona verwys, wat halfpad in die see tussen Brittanje en Ierland lê. Alhoewel die ligging, soos deur Caesar beskryf, net op Man van toepassing kan wees, bly hierdie verwysing omstrede, aangesien die Romeine destyds ook na die Walliese eiland van Anglesey (Wallies: Môn) as Mona verwys het.
Ander historiese benamings van Man is Mön (in die Yslandse saga's) en die plaaslike Keltiese naam Maun (10de eeu).
Die eiland Man maak deel uit van die Britse Eilande, 'n eilandgroep noord-wes van die Europese vasteland. Man lê in die Ierse See, op gelyke afstand van Engeland, Skotland en Noord-Ierland.
Met 'n lengte van sowat 48 kilometer en 'n wydte van tussen 13 en 24 kilometer beslaan die eiland 'n totale oppervlakte van 572 vierkante kilometer (221 vierkante myl). Sy kuslyn het 'n totale lengte van 160 kilometer.
Ongeag sy klein oppervlakte behels die eiland 'n aantal verskillende landskapsvorme. Die heuwels in die noorde en suide van Man word deur 'n sentrale vallei, wat tussen Douglas en Peel geleë is, van mekaar geskei. Die uiterste noorde word deur sy buitengewoon lae landskap gekenmerk, wat hoofsaaklik gedurende die Ystydperk uit afsettings van Wes-Skotland se gletsers gevorm is. Meer onlangse afsettings van ronde klippies het die strande van die eiland se mees noordelike punt, Point of Ayre, gevorm. Sulby is met 17 kilometer die langste rivier op die eiland. Sowat twee derdes van die eiland is landbougebiede, veral die vrugbare vlaktes in die noorde en suide. Langs die suidweskus van Man en oorkant die see-engte van Calf Sound (Manx: Yn Cholloo) lê die eiland Calf of Man, 'n voëlreservaat, met 'n oppervlakte van 2,6 vierkante kilometer en 'n maksimale hoogte van 120 meter bo seevlak.
Net een van die eiland se bergspitse verrys tot 'n hoogte van meer as tweeduisend voet bo seevlak: Snaefell (621 meter of 2 036 voet). Volgens 'n ou gesegde kan 'n mens vanuit hierdie bergspits 'n uitsig oor ses koninkryke geniet: Mann, Skotland, Engeland, Ierland, Wallis en die Hemel.
Man se gematigde klimaat word deur koel somers en milde winters gekenmerk. Danksy die ligging wes van Groot-Brittanje en 'n relatief groot afstand van Ierland bring die oorheersende suidwestelike winde 'n bogemiddelde jaarlikse reënval na die eiland. Die bergspits Snaefell het met sowat 1 900 millimeter die hoogste jaarlikste neerslae. In laer geleë gebiede word jaarliks 'n gemiddelde reënval van sowat 800 millimeter aangeteken.
Die Braaid in die sentrum van die eiland geleë, vanaf 650 v.C. - 950 v.C.
Temperature is in die algemeen koel. Die hoogste temperatuur, wat ooit op die eiland aangeteken is, was 28,9 °C in Ronaldsway, 'n streek in die suide. Bewolkte toestande met 'n relatief klein aantal sonskynure is 'n tipiese verskynsel van die plaaslike weer.
Volgens 'n skeepsgraf wat naby Balladoole ontdek is dateer argeoloë en geskiedkundiges die vestiging van die eerste Wiking-setlaars op die laat 9de eeu. Die feit dat die eiland eers eenhonderd jaar ná sy ontdekking deur Wiking-seevaarders gekoloniseer is word deur navorsers met die algemene wettelose toestand op Man verklaar - net soos die Orkney- en ander eilande was Man aanvanklik veral 'n basis vir Wiking-seerowers wat liewer die plaaslike bevolkings beroof het as om hulle self as boere in die gebied te vestig.
↑ (en) "Island Facts". Isle of Man Public Services (www.gov.im). Verkry op 23 Augustus 2014.
↑ (en) "Human Development Report 2010" (PDF). Verenigde Nasies. p. 143 ff. Verkry op 23 Augustus 2014.
↑ (en) "Income inequalities". The Poverty Site. Verkry op 23 Augustus 2014.
↑ Kinvig, R.H.: The Isle of Man. A Social, Cultural and Political History. 3de uitgawe. Liverpool: Liverpool University Press 1975, bl. 18
↑ Kinvig, R.H.: The Isle of Man. A Social, Cultural and Political History. Liverpool: Liverpool University Press 1975, bl. 18-19
↑ Stephens, Meic: Linguistic minorities in Western Europe. Llandysul: Gomer Press 1976
↑ Konstam, Angus: Die Wikinger. Geschichte, Eroberungen, Kultur. Wene: tosa/Carl Ueberreuther 2007, bl. 142
↑ Konstam (2007), bl. 142
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Man_(eiland)&oldid=1439009"
Die bladsy is laas op 27 Maart 2016 om 18:50 bygewerk.