Wat die vroeë tagtigerjare betref (die tyd toe onder meer T.T. Cloete as toonaangewende digter gevestig geraak het), veroordeel hy die “mode” om “intellektuele slimmighede tot poësie te verhef”, asook die oordrewe “woordontginning” wat aanleiding gee “tot ‘n klakkelose spel met woorde wat na alles dood op die papier lê”. Ek verstaan dit as 'n fisiesse gebeurtenis, nie iets wat geestelik is nie. "elke oog sal hom sien" Die laat twintigste eeu word as 'n periode van onrus en teenstrydighede op politieke sosiale en ekonomiese gebied gekenmerk. lndien 'n mens dit met die kontrasterende en verwarde tydgees waarna Dickens 'n eeu gelede verwys het moet vergelyk is dit geensins oordrewe om te beweer dat die Dickens-era eintlik stabiel was vergeleke met die huidige wereldtoestande nie. En dit is nou nie op jou gemik nie Ferdi, dit is 'n algemene opmerking t.o.v. die gereformeerde teologie. Wat my opgeval het is ‘n byskriffie in groen ink. ‘n Ander handskrif.