Groen man is bloedrooi vermaak
By die Grahamstadse Nasionale Kunstefees Deur Mike van Graan
Regie deur Clare Stopford
Tot 9 Julie 2004.
Green Man Flashing het die PANSA/UCT-dramaskool se teksskryf-toekenning vir 2003 gewen. Aangesien die beoordeling op die lees van tekste gegrond word, duik die vraag onmiddellik op of die teks op die verhoog gaan werk. Die geselskap wat die teks aangedurf het, bestaan uit verskeie groot name. Dus het die resensent met hoë verwagtinge by die teater opgedaag.
Die teksverduideliking het dit as ‘n politieke riller beskryf. Die aantal rillers wat op die planke gebring word, het in die televisie-era afgeneem. Met al die tegnologie wat televisie bied, is dít ‘n verklaarbare verskynsel.
Voordat die eerste spreekbeurt geuiter is, was dit duidelik dat die dramaturg voor ‘n hele paar groot uitdagings was. Gelukkig was hy opgewasse vir hulle almal.
Die temas van verkragting en politieke inmenging is so aktueel as kan kom. Die verband met die eskapades van ‘n sekere Suid-Afrikaanse ambassadeur is ooglopend. In die stuk is ‘n senior minister die sondebok, en sy oortreding is ook seksueel van aard. Die slagoffer is egter ‘n wit politieke aktivis van weleer. Die toneel is reg vir groot konflik.
Van Graan slaag met ‘n eenvoudige teks daarin om die potensiaal van al die temas gepas te ontgin. Die statiese verhooguitleg blyk glad nie ‘n probleem te wees nie. Stopford se regie en Jennifer Steyn se briljante spel druk kort-kort die spanningslyn in die rooi. Vusi Kunene blink ook uit in ‘n sterk span spelers wat Charlotte Butler insluit.
Green Man Flashing is ‘n uitmuntende produksie wat reg laat geskied aan ‘n moeilike genre