Bybelskool » Klaagliedere
Hierdie klaaglied het wel 22 verse, soos hoofstuk 1,2 en 4, maar die verse begin nie met opeenvolgende letters van die Hebreeuse alfabet nie. Dit is ook veel korter as die ander klaagliedere. Die hele gedig word verder as 'n klaaglied van die gemeenskap van Jerusalem verwoord, 'n gepaste afsluiting van die versameling van Klaagliedere van Jeremia.
In die klaaglied van hoofstuk 4 word die problematiek van leierskap aangespreek. Die leiers se sondes en oortredinge, sê Jeremia, het nie net die Here se geduld met hulle laat opdroog nie, maar die hele volk in die wanhoop van ballingskap gedompel. Die leiers het hulle glans verloor soos goeie goud wat dof geraak het, soos sneeu wat nie meer sy glans behou nie, maar swarter as roet geword het.
Tóg, sê Jeremia, is daar hoop, want die Here sal uiteindelik die straf vir hulle sonde beëindig. Hy sal die ballingskap nie laat voortduur nie, en dié ongeregtigheid aan die kaak stel van die nasies wat hulle verlekker het in Israel se oordeel.
Jeremia se nadenke daaroor word in drie dele opgedeel:
4:1-16 – Jeremia: "Daar word geen genade aan die leiers betoon nie."
4:17-20 – Jerusalem: "Ons kyk ons oë moeg om hulp wat nie opdaag nie."
4:21-22 – Jeremia: "Die straf vir jou sonde is beëindig, Sion … maar jóú sonde gaan Hy straf, Edom."