Daar is waarnemers wat meen sy primêre oogmerke was om sy regime se oorlewing te verseker en dat Amerika die diktatuur met respek as gelyke erken. Selfs al gee Kim nou – soos hy teenoor Suid-Korea te kenne gegee het – sy kernwapens prys, sal hy dan sukses behaal het. Ook Trump sal tevrede kan voel. Tog, baie water sal nog in die see moet loop voordat ’n mens kategories kan sê dat die krisis verby is.
Nog een kan ’n begeerte wees om ’n wig tussen Suid-Korea en Amerika in te dryf. Omdat die Suide ernstig deur ’n oorlog beskadig kan word, is dié land eerder as Amerika bereid om na alternatiewe vir gewapende konflik te soek.
Derdens is dit moontlik dat Noord-Korea in die geheim tyd wil wen om sy kernwapens só ver te ontwikkel dat hy die wêreld voor ’n voldonge feit kan stel. En laastens het Kim dalk geskrik vir Trump se krygshaftige dreigemente dat hy Noord-Korea met die grond gelyk sal maak as dié te ver gaan.
Dit sou ewenwel ’n fout wees om te gou te juig. Die onlangse geskiedenis is nie aan optimiste se kant nie; die betrekkinge tussen Noord-Korea en die res van die wêreld het nou al herhaaldelik deur ’n siklus gegaan.
Al wat gebeur het, is dat die Noorde sulke “vriendelike” tye gebruik om sy kernwapenprogram verder te voer. Of dit nou weer dieselfde siklus gaan wees, kan nie gesê word nie. Gesien die geskiedenis van die laaste sowat 30 jaar, klink dit wel logies.