Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 03 April 2005 (aand)
Sing Vooraf: Psalm 4:1; Psalm 103:2;
Psalm 25:3, 5
Skriflesing: Hebreërs 13
Teks: Kategismus Sondag 42; Hebreërs 13: 5
Julle gedrag moet vry van geldgierigheid wees. Wees tevrede met wat julle het, want Hy het gesê: Ek sal jou nooit begewe en jou nooit verlaat nie. (Hebreërs 13:5 AFR53)
Deuteronomium 5:19: Jy mag nie steel nie.
Dit gaan in hierdie gebod teen diefstal oor liefde vir God en liefde vir ons naaste. Ons kyk in hierdie preek na die hantering van hierdie gebod uit die volgende hoeke: kyk na die liefde wat in die verbod op diefstal ter sprake is, nl.
1. Naasteliefde en liefde vir God.
2. Lewensontevredenheid die teelaarde vir diefstal
3. Die eindpunt vir die ware gelowige.
Ons het hier te doen met 'n indirekte verbod teen diefstal.
Iemand wat God liefhet, sal tevrede wees met die besittings wat hy het, en sal uit respek en liefde vir God en sy naaste nie geldgierig raak nie.
Geldgierigheid of geldsug is daadwerklik 'n familielid van steel.
As ons die Here werklik liefhet, sal ons ook verstaan dat God in sy almag baie wys is, en dat Hy in hierdie groot wysheid van Hom sy raadsplan vasgestel het.
In hierdie raadsplan het Hy ook ons besittings vir ons uitgemeet. Is ons tevrede met God se raad, of is ons opstandig daarteen?
Waar het gierigheid begin? By die duiwel: Die duiwel het God begin haat en toe gierig geword.
Hy wou meteens meer hê as wat God hom gegee het.
In sy gierigheid het hy toe God se posisie begeer, en dit selfs probeer in die hande kry.
Sy gierigheid het gelei tot sy vernietiging.
Nou waarsku hierdie gedeelte in die Bybel ons ook teen gierigheid.
Gierigheid is om alles vir onsself te wil hê. Ook dit wat ons nie altyd toekom nie.
Daarom kom dit so dikwels voor dat daar mense is wat net nie genoeg geld in die hande kan kry nie.
Dit veroorsaak verder dat hulle perspektief in die lewe begin verloor.
Hebreërs 13 begin met die woorde: Die broederliefde moet bly.
Dit raak nie net familie en mense wat naby aan ons staan nie.
Kyk maar na vers 2: dit raak ook vreemdelinge.
Jesus self het nog hier bygevoeg: Jy moet ook jou vyande liefhê.
Waar naasteliefde ontbreek, ontbreek daar ook respek vir ons naaste - en daarmee saam ook gebrek aan respek vir dinge wat syne is.
Daarom kom haat teen ons naaste dikwels uit in diefstal, omdat ons iemand anders se eiendom nie respekteer nie, en dit vir ons vat.
Dit kom baie voor dat mense hulle hele lewe en hulle sukses meet aan geld en besittings.
Dit raak soms so erg dat die hiernamaals en die saligheid heeltemal uit die oog verloor word, omdat alles draai om geld en status - gierigheid.
Is ons tevrede met wat God vir ons gee, of maak gierigheid by ons ook begeertes wakker wat tot ons ondergang gaan lei - soos by die duiwel?
Gierigheid en tevredenheid kan nie saam in een mens se hart wees nie.
Ons staan dus met die saak dat ons of God liefhet, en met blydskap dit ontvang wat Hy ons gee, of ons haat God, en probeer vir onsself ook dinge inpalm wat God in sy raad nie vir ons beskik het nie.
Om ryk te wees is nie sonde nie.
Dis 'n weldaad van God, maar dan moet ons dit reg aanwend tot eer van God. God het vir Adam 'n Paradys gegee, en vir Abraham en Job en Dawid en vir Salomo oneindig baie rykdom. Daar is niks mee verkeerd om ryk te wees nie, solank ons net nie hierdie rykdom ons God en ons koninkryk maak nie!
Die Hebreërs was mense wat voluit in die lewe gestaan het.
Hulle het onder andere handel gedryf en goed geld gemaak.
Mettertyd het hulle verval in 'n gesindheid waarin hulle nie meer net gestreef het om handel te dryf om geld te kan maak nie. Dit het ontaard in gierigheid.
Dit het by hulle 'n sieklike begeerte geword om alles waarop hulle hulle hande kan lê, vir hulleself in te palm.
Hulle wou ontvang en insamel, maar hulle wou self nie vir ware betaal het wat dit werklik werd was nie.
Wat gaan in 'n mens se siel aan wat so word? Hy het van geld 'n afgod gemaak.
Geld het vir hom die hoogste mag geword wat daar is.
In so 'n persoon se lewe ontstaan daar later 'n stel waardes waarin hy feitlik al sy beginsels laat vaar, terwyl hy alles net meet aan geld, en hoeveel daarvan hy vir homself kan inoes sonder om iets uit te gee.
Dit lei dan dikwels tot indirekte diefstal, omdat so iemand dan dinge op 'n manier in die hande kry wat nie by die Here eerbaar is nie.
Die ding gaan dan eintlik verder, omdat die gierigaard hom bedreig voel as hy nie genoeg geld het nie, omdat hy net veilig voel wanneer hy genoeg geld het.
Dit word vir hom sy enigste en hoogste waarborg en sekuriteit.
Hy verloor daarmee die teenwoordigheid en liefde van die Here heeltemal uit die oog.
Dis waarom die Here hier sê dat die gelowige met sy besittings tevrede moet wees, want God is altyd by hom, en sal hom ook nooit verlaat nie.
Die Here is dus self sy sekuriteit en Beskermer.
Dit is waarom gierigheid nie onder die gelowiges mag voorkom nie.
Gierigheid is 'n tipe ongeloof waarin ons onsself wil beskerm, en waarin ons ons sekuriteit en toekoms van die hemel af wegskuif na die tydelike en die aardse toe.
Terselfdertyd is dit 'n tipe geloof waarin ons God ontken as die ware Besitter van alles.
Dit is waarom mense dikwels op maniere wat nie alte eerlik is nie allerhande dinge in die hande kry. Dis nie reg nie. Mens mag net op eerlike maniere - maniere wat by God eerlik is - besittings en geld in die hande kry.
Die eindpunt van die ware gelowige se lewe is om in die koninkryk van God te lewe.
Sy begeerte behoort te wees om God daar ewig te loof en prys.
As ons dit ons vertrekpunt maak, dan kan dit nie anders nie as dat God uit die hemel so oor ons regeer dat ons ons hele lewe inrig in die teken van sy regering en versorging.
As ons uit hierdie hoek na die saak van geldbesit en sommer alles wat ons besit kyk, besef ons dat die Here ons in hierdie tydelike lewe slegs as bestuurders aanstel oor aardse dinge.
Dan besef ons dat ons alle middele moet beheer tot sy eer - onsself moet in 'n sekere sin ver terugstaan.
Want as ons die dinge wat ons besit wanbestuur, sal die Here ons sekerlik vir ons onverantwoordelikheid straf.
Die vraag is dan: As ek op die aarde nie in staat was om God se eiendom waardig en met eer te bestuur en te bestee nie, waaroor gaan die Here my dan in sy koninkryk aanstel?
Ons moet altyd onder die indruk daarvan wees dat geldbesit nie 'n reg is nie, maar 'n voorreg.
Dis 'n seëning van God, en seën is nie iets wat 'n mens kan opeis nie.
'n Mens sal in hierdie opsig waarskynlik moet dink aan Jakob se geskiedenis.
Die Here het aan hom 'n seën beloof waarin hy o.a. groot rykdom sou hê.
Sy hele vroeë lewe het egter in die teken daarvan gestaan dat hy dikwels met oneerlikheid daarna gestreef het om die dinge wat die Here hom beloof het, self in die hande te kry.
Uit sy geskiedenis blyk dit dat sy gierigheid aanleiding gegee het tot haat, oneerlikheid en valse strewes - nie net by hom nie, maar ook by Esau en Laban.
Daar is selfs diefstal gepleeg in Jakob se oorhaastige vlug. Sulke dinge lei nie na die koninkryk van God toe nie.
Waar lê die oplossing? Die oplossing lê in ons geloof.
Net as ons ware gelowiges is, sal ons tevrede wees met wat ons besit.
As ons ware gelowiges is, sal ons nie opstandig raak oor al die dinge wat ander mense het wat ons nie het nie.
Dan sal ons ook nie altyd met ander mense wil kompeteer nie.
Dit sal ons tevrede maak met die deel wat die Here aan ons uitgemeet het.
Tevredenheid is 'n groot saak, want mense wat nie tevrede is nie, kom teen God in opstand.
Ontevrede mense leef ongelukkig en steel soms, want so kry hulle dit in die hande wat hulle graag wil hê
Tevredenheid maak dat ons ons naaste se eiendom ook in 'n heeltemal ander lig sien.
Dan is dit nie noodwendig iets wat ek begeer nie, of iets wat my afgunstig maak nie.
Dan ontwikkel die mooi ding in die ware gelowige dat hy ook bereid word om sy naaste se eiendom te beskerm.
Toe Christus Golgota toe gegaan het om ons skuld te gaan betaal, was Hy nie gierig op sy lewe nie.
Hy wou nie die lewe en die Koninkryk van God net vir Homself hê nie.
Hy het betaal met sy bloed en sy liggaam en sy lewe, sodat ons saam met Hom in die koninkryk van die Vader kan wees.
Daar was ook nie 'n soort van suinigheid by Hom te bespeur wat sou maak dat ons ook moes bybetaal vir ons saligheid nie. Hy het ten volle betaal - met liggaam en siel.
En Hy gee aan ons alles ten volle - die opstanding van die liggaam en die ewige lewe.
Teen hierdie agtergrond moet ons weeg en oorweeg hoe ons met die besittings wat God aan ons toevertrou, werk. Maar ook hoe ons hierdie besittings tot sy eer en tot uitbreiding van sy koninkryk gebruik.
Datum: 03 April 2005 (aand)