Written by Ds Willem Sauer (Jan/Feb 2018)
In hierdie tyd in Suid-Afrika, en aan die begin van 'n nuwe jaar, staan die Kerk en al ons lidmate voor nuwe uitdagings en groot onsekerheid. Maar soos Psalm 131 sê: Ek het rus en kalmte gevind. Soos 'n kindjie wat by sy moeder tevredenheid gevind het, so het ek tevredenheid gevind. Wag op die Here, Israel, nou en vir altyd.
Tydens ons gesinsvakansie by Swartvlei kom ek op 'n groepie seuntjies van so tussen vyf en sewe jaar oud af wat besig is om heftig te stry. Hulle praat oor die opgewondenheid van Kersfees en van Kersvader wat vir hulle geskenke gaan bring. Die volgende oomblik gooi die een seuntjie koue water oor al hul verwagtinge toe hy met outoriteit in sy stem verklaar: Kersvader is nie regtig nie, dit is dáárdie outjie se oupa wat soos Kersvader aantrek wat die geskenke bring... Jy kan jou net die gesiggies indink wat – gestroop van 'n droom, 'n illusie – daar gestaan het en probeer uitmaak het wat om van hierdie inligting te maak.
Terugblik op 'n besondere jaar
Die einde van 'n jaar is altyd 'n baie interessante fenomeen. Aan die een kant is daar die afwagting op 'n ruskans en die Kerstyd (waar gaan julle hierdie Desember...). Aan die ander kant die terugkyk op 'n jaar wat verby is. Hierdie terugkyk kan soms hartseer en ander kere weer met groot vreugde wees.
Dalk het u hierdie jaar 'n geliefde aan die dood afgestaan, gehoor van 'n siektetoestand wat u lewe bedreig, 'n finansiële terugslag gehad, of moes u 'n slegte verhouding verbreek. Dalk kon u die vreugde van 'n nuwe baba, kleinkind, huwelik of iets soortgelyk beleef.
Net so is dit ook maar in die kerk. Ons as Kerk beleef ook goeie en slegte tye en jare. In die onlangse verlede het ons as Kerk besondere hartseer jare beleef met byvoorbeeld die pyn van 'n kerkskeuring. Hierdie jaar was egter 'n besondere goeie jaar vir ons as Kerk.
Ecclesia reformata, semper reformanda? 'n Kerk van die Hervorming hou altyd aan hervorm...
Written by Ds Willem Sauer (Oktober 2017)
Van al die slagspreuke van die Hervorming is hierdie seker die een wat die meeste misbruik word. Die Reformatoriese vadere, so sê baie, het dan gesê dat die kerk voortdurend moet hervorm, dus het elke gemeente die vryheid om te verander en te verander. Die vraag is egter: Is dit die waarheid? Is dit wat hierdie slagspreuk van die Hervorming beteken?
Die eerste misverstand is om te glo dat dit 'n slagspreuk van die Hervorming is. Hierdie slagspreuk kom nie uit die Hervorming van die 16de eeu nie, maar uit die sogenaamde Nadere Reformasie van die 17de en 18de eeu. Hoewel die oorsprong van hierdie uitspraak nie duidelik naspeurbaar is nie, lyk dit of dit afgelei is van 'n uitspraak wat 'n Nederlandse dominee met die naam Jodocus van Lodenstein (1620-1677) gemaak het in 'n boek wat in 1674 gepubliseer is.
Ons is deel van die een heilige algemene kerk
Written by Ds Willem Sauer (September 2017)
Hierdie is 'n besondere uitgawe in die jaar waarin ons as Reformatoriese kerke met dankbaarheid die 500ste herdenking van die Hervorming vier. Heel gepas beskryf afgevaardigdes van ons Kerk na die Algemene Vergadering van die Wêreldgemeenskap van Gereformeerde Kerke (WGGK) uit verskillende perspektiewe hoe hulle die vergadering in Duitsland beleef het.
Ons Kerk kan soos enige ander kerk nie in isolasie bestaan nie. Trouens, ons bely Sondag na Sondag dat ons glo in die een, heilige, algemene kerk en nie in die een geïsoleerde kerk wat glo dat alles wat hier gedoen word volmaak en perfek is nie. Omdat ons die een heilige algemene Christelike kerk bely, moet ons ook oor die grense van ons Kerk heen met ander kerke van die Reformatoriese tradisie saamwerk.
'n Kerk wat niks gee nie, niks kos nie en niks opoffer nie, is ook niks werd nie
Written by Ds Willem Sauer (Augustus 2017)
Wanneer Christus in ons leef deur sy Gees, dra ons die vrugte van die Gees. As Christus in ons leef, sal ons altyd 'n Kerk wees wat gee, opoffer en dáár is. Dit is 'n kerk wat iets werd is, wat nie net dinge doen wat getel kan word nie, maar wat die dinge doen wat werklik tel.
In die voorbladartikel berig ds Etienne Fourie oor die vergadering van die Wêreldgemeenskap van Gereformeerde Kerke (WGGK) wat deur 'n sestal Hervormers – dr André Ungerer, prof Yolanda Dreyer, dr Wouter van Wyk, ds Etienne Fourie, oudl Joël Fourie en Marina Kok, 'n vierdejaar teologiese student – bygewoon is. Hy haal ds Najla Kassab, nuutverkose voorsitter van die WGGK, aan wat in die preek tydens die opening van die vergadering gesê het: Die Reformasie het ons geleer dat ons voor God verantwoordbaar is. Ons word vandag herinner aan Luther se woorde vanaf die kansel: 'n Godsdiens wat niks gee nie, niks kos nie en niks opoffer nie, is ook niks werd nie.