HG Water olie vuil lederspray | koopjesdrogisterij.nl
Home » Huishoudelijk » Reinigingsmiddel » Water olie vuil lederspray
€ 8,39 € 7,13 15% Korting
Hg - Strijkbout Reiniger
Hg - Toetsenbord Reiniger
Hg - Diepvries Ontdooier CULT OF DOM KELLER, THE - Paradiso Is On Fire 2LP, 16,99 €
Start » ALL ITEMS A-Z » C » CULT OF DOM KELLER, THE - Paradiso Is On Fire 2LP
Item no.: 16123
V/A - Brown Acid: The Eighth Trip (black) LP
NIGHTSTALKER - As Above, So Below (purple) LP *SLEEVE DAMAGE* Gereformeerde Kerk Hoedspruit | Gemeenteblad
Priesterskap – Levitikus 8
Sondag 14 Februarie 2010
Tema: Vul jou hande!
Teks: Levitikus 8
Teksvers: vers 10-11
Psalms: Ps. 150:1 en 3
Ps. 40:3 en 4
Ps. 110:3, 5 en 6
Ps. 134:1, 2, 3 en 4
In hierdie gedeelte wat ons gelees het, sien ons hoe die HERE die amp van priester ingestel het. Aaron en sy seuns word aangestel om diens te doen in die Tabernakel voor die aangesig van die HERE.
Hierdie instelling kom by die berg Horeb, die berg van God. Daar waar God aan die volk die Tien gebooie gegee het, het Hy hulle ook beveel hoe om Hom te dien. Ons lees van hierdie instelling in Eksodus hoofstuk 24 en verder. Daar sien ons hoe die HERE Moses beveel om eers die Tabernakel, die Tent, die woonplek van die HERE te bou.
En as die HERE `n woonplek het, stel Hy ook diensknegte aan om in hierdie huis te dien.
Om kortliks u geheue te verfris noem ons dat hierdie Tent van God, die Tabernakel, die wyse was waarop God onder sy volk teenwoordig was. Hy was sigbaar in die Tabernakel teenwoordig.
In Hierdie tent is daar `n voorhof, die heilige en daar is die allerheiligste. Binne in die allerheiligste was daar die wierookaltaar en die verbondsark. Die verbondsark het `n versoendeksel gehad waar daar versoening vir die volk gedoen moes word. God het van hierdie versoendeksel met die Gerubs wat daaroor troon met Moses gespreek en so ook met die Hoepriester. Die heilige en die allerheiligste was geskei met `n voorhangsel. Selfs die priesters mag nie daar ingegaan het of daarbinne gekyk het nie, want dan sou hulle sterf. Die rede hiervoor is omdat daar geen vrye toegang tot God was nie, omdat daar nie versoening is tussen God en die mens nie.
Binne in die voorhof en die heilige kon slegs die priesters dien, want hulle was afgesonder alleen vir diens aan die Here .
Wat die priesteramp anders maak is dat die HERE hulle nie soos met die konings en profete op dieselfde wyse roep of aanstel nie. Hoewel dit anders is met Aaron en sy seuns, omdat die HERE hulle spesifiek roep en aanstel, kan geen persoon `n priester wees as hy nie uit die geslag van Levi of nakomeling van Aaron is nie.
Aanvanklik was al die eersgeborenes afgesonder gewees om te dien voor die HERE, maar met die verval van die volk by Sinai met die bou van die goue kalf, het die HERE die stam van Levi afgesonder, saam met die nageslag van Aaron om te dien as priesters.
In die huis van God moes daar dienaars wees. Ons lees van die opdrag aan Moses om die priestersamp in te stel in Eksodus 28 en verder. Maar ons wil graag stilstaan vandag by die uitvoering van die priesteramp, soos dit beskryf word in Levitikus 8.
Die Priesters was dus manne wat afgesonder is tot diens aan die HERE. En hierdie diens was heilig, omdat God heilig is. Hierdie heiligheid het vereis dat die priesters aan geen onrein ding mag raak nie, en hulleself gedurigdeur moet was en skoonmaak en heilig.
Dit was dus `n instelling van God dat die priesters baie noukeurig alles moes doen wat die HERE deur Moses aan hulle beveel het. Hulle moes sekere klere dra, wat baie heilig was, en daarmee saam moes hulle sekere rituele binne die tabernakel doen, naamlik om te dien voor die HERE en versoening te doen deur die bloed van die offers, maar ook sekere rituele buite die tebernakel soos van die brand van die offers.
Die priesters was dus net soos die profete middelaars gewees tussen God en sy volk. Hulle het ook die Woord van die HERE gespreek, maar anders as die profete. Die profete was buite tussen die mense, die priesters was afgesonder in die tabernakel voor God.
Die belangrikste taak van die priesters was om te offer. Hulle het die offers van die volk ontvang en moes dit aan die HERE op die regte wyse offer om versoening te doen vir die volk voor die aangesig van die HERE. Ons sien in hoofstuk 10 hoe die twee seuns van Aaron, Nadab en Abihu sterf omdat hulle `n vreemde offer bring wat die HERE hulle nie beveel het nie.
Die hoofsaak van hierdie offers het gehandel oor die bloed. Want in die bloed is die lewe. Anders egter as die heidense volke, het die priesters nie die bloed gedrink om die krag van die gode daardeur te ontvang nie, maar hulle moes die bloed uitgiet en opsprinkel as simbool van lewe wat aan God behoort.
Dan was daar ook die hoepriester. Daar was slegs een hoepriester, want hy is die een wat een maal `n jaar die skuldoffer voor die HERE in die allerheiligste moes bring. Hierdie hoepriester was die een wat namens die priesters voor die HERE moes dien.
Sy klere was hoogheilig. Hy het `n onderrok aangehad van fyn linne met `n blou mantel bo-oor. Dit moet in een stuk geweef wees. Dan het hy ook die efod aangehad, dit is die linne-skouerkleed. Hierop was die borstas of borsstuk wat versier was met 12 edelgesteentes, wat die 12 stamme van Israel veteenwoord. Nl. Die hele volk.
Dan was daar ook Urim en die Tummim binne in die borstas, die twee stene wat gebruik was om Godspraak te lewer.
Dan het die hoepriester ook `n tulband om sy kop gehad met `n goue plaat voorop waarop daar geskrywe was: geheilig aan die HERE.
Al hierdie dinge was simbolies en het heengewys na die hemelse Tabernakel, die ware woonplek van die HERE.
So het die hoepriester dan diens gedoen, saam met al die priesters. Hulle moes die offers van die volk aan die HERE bring sodat hulle as middelaars kan optree tussen God en sy kinders. Een maal `n jaar was daar dan die groot Versoendag. Op daardie dag mag niemand diens doen nie, want hulle moet versoening bewerk voor die aangesig van die HERE hulle God.
Dit is hier waar die Hoepriester alleen een maal `n jaar in die allerheiligste ingaan en daar offer. Hy moes eers `n offer bring vir sy eie sonde, en dan moes hy `n offer bring vir die sonde van die volk. Hierdie offer het hy deur bloed gebring. Die kalf en die bok moes geslag word, en met `n hissop takkie moes die Hoepriester dan oral oor met die bloed besprinkel. Dan moes hy die bloed aan sekere plekke smeer van die altaar en aan homself en die res daarvan uitgiet rondom die offeraltaar. As hy hiermee klaar was moes hy die bloed van die bok oor die volk besprinkel sodat hulle ook versoen kon word.
Hierdie rituele was `n skadubeeld van die werklike hemelse bediening. Die offers en die rituele wat die priesters en die hoepriester gedoen het, was slegs `n heenwysing na die volkome en ware offer wat as belofte gegee is. Dit was nie `n beeld van hoe dit in die hemel presies gebeur nie, mar `n uitbeelding.
Maar hierdie offers was self nie genoegsaam vir die verlossing van die volk nie en het dit slegs heengewys na die volkome offer. Sonder hierdie volkome offer, beteken die versoening van die offers deur die bloed van die stiere en bokke niks.
Want hierdie offers wys heen na die heel grootste offer van die groot Hoepriester. Dit is hier waar die tweede bediening van hierdie selfde verbond van krag word, soos beskryf in Hebreers 9:11 Maar Christus, wat opgetree het as Hoëpriester van die toekomstige weldade, het deur die groter en volmaakter tabernakel wat nie met hande gemaak is nie, dit wil sê, wat nie aan hierdie skepping behoort nie, 12 ook nie met die bloed van bokke en kalwers nie, maar met sy eie bloed, een maal ingegaan in die heiligdom en ‘n ewige verlossing teweeggebring.
Christus is Hoepriester. Hy is nie uit die geslag van Levi, soos Aaron en al die geslagte na hom nie, maar Christus is volgens `n ander orde Hoepriester. Hy is Hoepriester volgens die orde van Melgisedek.
Ons lees van hierdie Melgisedek in Genesis 14 waar Abraham aan hom `n tiende van sy besittings gee. Melgisedek was die Koning was van Salem. Dit beteken hy was koning van geregtigheid oor die stad van vrede. Sy priesterskap was nie soos Aaron van geslag tot geslag oorgedra nie, dit is `n ewige priesterskap. Hierdie priesterskap hou nooit op bestaan soos Aaron wat sterf en nie meer kan hoepriester wees nie.
So het Christus opgetree as Hoepriester van die toekomstige weldade deur `n groter en volmaakter Tabernakel wat nie met hande gemaak is nie, dit wil se nie van hierdie skepping is nie.
Aaron en die hoepriesters het versoening gedoen, maar die versoening was slegs geldig vir `n tyd lank. Daarom moes die hoeprietser elke jaar weer versoening doen, en daarom moes daar elke dag offers gebring word. Hulle moes in die tabernakel ingaan wat `n fisiese tent was. Christus daarenteen, het in `n tabernakel ingegaan wat nie van hierdie skepping is nie, wat nie met die hande gemaak is nie.
Hierdie tabernakel is sy liggaam. Christus se liggaam is die tempel, die tabernakel waarby Hy ingegaan het om versoening te doen. Hy offer deur sy liggaam. Maar Hy het nie soos die hoepriester nodig gehad om eers vir sy eie sonde versoening te doen nie, want Hy het geen sonde gehad nie. As Hy dan versoening doen, doen Hy versoening net vir die volk..
Die altaar waar Hy hierdie offer bring is nie op aarde nie, maar in die hemel voor die troon van God. Want Christus se koninkryk is nie `n vleeslike koninkryk met lappe en doeke en offers nie, maar `n Geestelike koninkryk. Sy offer is `n Geestelike offer.
En sy offer word ook met bloed gebring. Maar dit bedoel nie bloed soos die fisiese bloed hier op aarde nie. Dit gaan oor die testament van sy bloed waarmee Hy die offer bring. In Genesis 2 verkondig die Heilige Gees aan ons, dat God die asem van die lewe in die mens geblaas het, en die mens het `n lewende siel geword. Dit beteken dat die mens die ewige lewe ontvang het, want daar was geen dood nie. Adam was dus die draer van die lewe. Ons lees dan verder in Genesis 9 dat God die mense beveel dat hulle nie die bloed mag eet nie, want die siel is in die bloed. Die lewe is in die bloed. As Christus dan met sy bloed offer, beteken dit dat Hy sy lewe offer.
Ons kan se, dit is lewensasem wat Christus offer. Met sy kruisiging dan sien ons ook hoe daar aan ons verduidelik word hoe hierdie offer van lewe plaasvind. Christus hang aan `n kruishout tussen hemel en aarde. Dit is `n geweldige vervloeking want daarmee word gesimboliseer dat jy niks werd is nie. Jy hoort nie op die aarde nie, en jy hoort nie in die hemel nie. Daar is geen plek vir jou nie, daarom hang jy tussen hemel en aarde.
Met hierdie vervloeking wat plaasvind, gebeur hierdie geweldige daad van die lewensoffer. God draai sy aangesig van Christus af weg. Nie dat God Hom verlaat nie, maar dat God se volle toorn, sy ewige verdoemenis op Christus uitgestort word terwyl Hy nog in die lewe is. Christus gaan die dood binne wat u en ek moet ontvang.
So offer Christus dan as Hoepriester met sy bloed, met sy lewe `n versoeningsoffer. Want sonder bloedvergieting is daar geen verlossing nie, daar is geen vergewing van sondes nie. Bloedvergieting is verlossing. Hy gaan deur sy liggaam in die hemelse heiligdom en offer sy lewe. Daar kom duisternis, totale donkerte, sodat u en ek nooit sonder lig sal wees nie. Daar skeur die voorhangsel van die allerheiligste middeldeur. Dan word die skeiding tussen God en mens herstel. Dan kan ons ingaan voor die troon van God in die hemel waar daar geen voorhangsel is nie en ons sterf nie. Want Christus is die Voorhangsel. Hy is die muur van skeiding.
Dit is genade deur verdienste. As Christus dan die woorde uitroep: “Vader, in u hande gee Ek my Gees oor” dan is dit die Heilige Gees wat die lewe is. Dan gee Christus die Gees. Sodoende word u en ek begenadig dat ons dieselfde Gees ontvang. Die Gees wat ons die weldade van Christus meedeel.
Nou is daar deur die Hoepriester geoffer, eenmaal, as `n ewige offer. Hierdie offer kan nie vervang of verander word nie. Dit is `n offer wat ewige verlossing bewerk. `n Testament slegs van krag is wanneer die Testamentmaker sterf.
Die belofte van versoening is alleen geldig as die Testamentmaker die belofte, die Testament van krag maak. En as hierdie Testament van krag is, kan dit nie meer verander nie. Dan is die uitbetaling van die Testament vas en seker. Die testament is die belofte van verlossing, `n ewige erfenis.
Geliefdes, op hierdie dag staan ons ook voor die aangesig van God met bloed. Nie bloed van bokke en kalwers nie, maar die bloed van Christus. Want God wil nie offers he nie. God begeer nie offers nie, Hy begeer dat ons sy wil doen. Maar ons kan nie. Net Christus kan. Daarom is dit alleen moontlik om die wil van God te doen deur Christus.
Dit is hierdie wil van Christus wat ons heilig deur die offer van sy liggaam. Dit is die Nuwe Testament in sy bloed. Dat die wette van God op ons harte geskryf word en daar vergifnis is van die sonde. Dat ons die wil van God deur Christus kan doen.
Daarom moet ons ook die selfondersoek doen nou invoorbereiding vir die Nagmaal wanneer ons die wyn gaan drink. Want die wyn is die Nuwe Testament in sy bloed. As ons hierdie wyn drink, dan dink ons aan die Geestelike offer van Christus en ons drink sy Bloed. Ons word deur hierdie bloed gereinig.
En net so as ons gaan eet, dan eet ons die liggaam van Christus. Want sy liggaam is dit waaraan ons deel het. En so seker as wat ons hierdie brood eet, so seker het ek deel aan die liggaam van Christus. So seker eet ek die Liggaam van Christus, want sy liggaam voed en versterk my.
Nou kan ons verby die aardse karakter van die offer van Christus kyk en ons kan Hom in die Gees ken. Hy wat gaan sit het aan die regterhand van die Vader en wie regeer oor die ganse skepping as Koning. So is Hy vir ons die Wegbereider na die troon van God. En deur die Gees kan ons getuig wat die wil van God is.
Nou is daar nie meer offers nodig om versoening te doen nie, die volkome offer is gebring. Daarom moet ons onsself as offers aan God gee. Ons moet onsself stel as lewende, heilige en aan God welgevallige offers.
In Christus het ons deel aan die heerlikheid van God, en word ons ook priesters. Nie priesters wat bokke moet offer nie, maar onsself.
Laat ons dan ons hande vul, dat ons nie vreemde vuur voor die aangesig van die HERE bring deur te offer wat ons wil nie, maar dat ons die wil van God alleen mag doen.
Posted by: amandeltak | Februarie 3, 2010
Ons laerskooljeug is die boustene van die toekoms. Daarom geniet ons dit om bymekaar te kom, om pannekoek te bak, pizza`s te maak, om donkie te speel en lekker saam te kuier.
Onthou om die kalender dop te hou vir ons volgende saam kuier
Posted in Laerskooljeug
Orrel ingebruikneming 31 Januarie 2010
Dit was voorwaar `n feestelike geleentheid die afgelope naweek met die amptelike in gebruikneming van ons nuwe orrel. Ons dankbaarheid teenoor die Here kan nie in woorde se hoe ons voel nie, en daarom wil ons elke Sondag in die erediens juis deur ons sang dit doen.
Ons het ook die voorreg gehad om van die gemeentelede van die GK Nelspruit saam met ons te he wat ons ook in besonder waardeer het.
Mag die Here ook in ons sang en lied geloof en geprys word!
Posted in Orrel
Posted by: amandeltak | Februarie 1, 2010
In Augustus 2009 het ons as hoerskooljeug gaan kamp by die Renosterkampterrein in die Lugmagbasis Wildtuin. En was dit nou vir jou lekker. Ons het gesels oor jongmens-wees in `n veranderende tyd met al die vrae en uitdagings wat die wereld bied.
Vrydagaand het ons almal gou saamgewerk om die kamers in te ruim, die donkies te stook en solank die pot aan die kook te kry. Na die ete het ons saam godsdiens gehou en lekker gesels om die kampvuur.
Soos dit moes wees, het almal maar “varkie-aand” gehou, want dis tog net een aand…
Volgende oggend is ons weer vroeg op met `n sterk koffie en `n beskuit om te help wakker word. Ons het weer `n tema bespreek waarna ons ontbyt geniet het.
Nadat ons opgeruim het, het ons vir `n laaste maal so bietjie gepraat oor die jongmens se pad vorentoe. Ons het tot die konklusie gekom, dat die lidmate mekaar nodig het, so ook ons jongemense. Daarom was dit nie die laaste keer wat ons so gekuier het nie.
Tot `n volgende keer!
Posted in Hoerskooljeug
Efesiers 5 – Sang
Sondag 31 Januarie 2010 (Orrel ingebruikneming)
Titel: Loof die Here
Tema: Die HERE is my Psalm en lied
Teks: Efesiers 5v8-21
Teksvers: vers 19-20
Psalms: Ps. 147:1, 3
Ps. 118:1, 7 en 12
Ps. 98:1, 2 en 3
Ps. 47:1, 3 en 4
Geliefdes van ons Here, op hierdie dag is dit met groot dankbaarheid dat ons hier saam is, omdat daar `n voorreg ons gegun is om die Here met die begeleiding van `n orrel kan loof. Ons het die voorreg om deur instrument begelei te word sodat ons lofsange kan sing tot eer van God.
Want God wil he dat sy kinders Hom besing. Die ganse skepping met die lof van God besing, daarom is die skepping daar. Dit moet die eer van God verkondig! En watter meer gepaste wyse is daar as deur lofsange?
Almal van ons weet watter geweldige krag is daar in musiek. Dink maar hoe `n lekker ritmiese deuntjie jou in `n goeie stemming kan bring, of hoe `n swaar stuk musiek jou skoon morbied kan maak…
Want musiek omvat die menslike emosie. Dit is om in woorde en klanke jou emosie te weerspieel. Musiek gee jou gemoedstemming weer. Dit vertel hoe jy voel en dit gee uitdrukking aan alles wat binne jou onderdruk word.
Die Reformator Luther se van musiek: dat niks op aarde kragtiger is om treurendes op te vrolik, die vrolikes treurig te maak, die moedeloses nuwe krag in die hart te gee en die hoogmoediges tot deemoed te bring, die onstuimige en oormatige liefde te stil en te demp, die nyd en haat te verminder nie…
Soms kan `n deuntjie of liriek jou die heeldag lank laat neurie. Dit beklem jou en bemoei jou vanuit jou hart. Want wat die hart van vol is, loop die mond van oor… Maar die mens moet versigtig wees wat in sy hart omgaan. Die mens se hart en gedagtes bedink maar so gereeld bedrog. Net so kan musiek jou vasvang in `n wurggreep van die dood.
Die duiwel weet baie goed watter mag daar in musiek is, en hy gebruik dit om die mens in opstand teen God te bring. Dink maar aan sommige musieksoorte soos rock-musiek wat `n geskreeu en geraas `n herhaal van woorde is wat jong seuns laat moord pleeg met swaarde by die skool…
Maar waarom is daar musiek? En waarom moet ons sing? En waar kom kerkmusiek vandaan?
In die gedeelte in Efesiers en so ook in die parallelle gedeelte in Kolossense 3 lees ons van die woorde van die apostel Paulus aan die gemeentes waar daar gepraat word oor die belangrikheid van sang.
En die apostel weet ook hoe die godsdienste van die tyd gehou word. Daarom rig hy hom spesifiek tot die gemeentes om aan hulle voor te skryf op watter wyse hulle in die gemeente moet optree. Dink maar aan die gemeente in Korinte, hoe hulle daar gesukkel het met die misbruik van die Nagmaal, en die afgodsoffers en selfs met die spreek in tale. So ook in Galasiers hoe daar die ou wette naas die evangelie gevolg is en dan ook so hier in Efesiers.
Hoofstuk 4 en verder vermaan die apostel die gemeente om waardig in hulle roeping te wandel, wees nederig en leef heilig. Die werke van die ou mens moet afgele word en die nuwe mens moet beklee word. En dan so ook in hoofstuk 5: “Wees navolgers van God soos geliefde kinders, en wandel in die liefde soos Christus ons ook liefgehad het.”
Beproef wat goed is, en bly weg van die werke van die duisternis! Want as jy in die lig wandel, is daar niks om weg te steek nie. Wees verstandig en verstaan die wil van die Here! So moet die gemeente van die Here wandel, in die soeke na die wil van God!
En dan kom die opdrag baie spesifiek na die gemeente: Moenie dronk word van wyn nie, maar word vol van die Heilige Gees. Moenie dronk word en in `n beswyming gaan en allerhande onsinnigheid kwyt raak nie, maar word vervul deur die Gees.
Dit is `n opdrag van die HERE. Die kerk moet vervul word met die Heilige Gees sodat hulle God kan ken en Hom kan liefhe en Hom kan dien met hulle hele hart.
Maar hoe word jy vol van die Heilige Gees? Dit weet ons almal tog so goed, dit is deur die Woord van God. Want die Woord en die Gees werk nooit los van mekaar nie. Die Woord werk nie sonder die Gees nie, en die Gees werk nie sonder die Woord nie.
As die Woord dan ryklik in ons woon, dan is ons vervul met die Heilige Gees, en as ons vol is van die Heilige Gees, dan woon die Woord van God oorvloedig in ons. Die Gees is die Gees van die Woord, en die Woord is die Woord van die Gees.
Wie dan Gees-vervuld is, is Woord-vervuld, en wie Woord-vervuld is, is Gees-vevruld.
So moet die Kerk dan altyd deur nie deur wyn dronk word nie, maar deur die Woord, Gees vervuld word.
Hierdie Woord weet ons is Christus. Hy is die Woord wat vlees geword het. Dus kan ons se, dat Christus in ons moet woon deur sy Woord en Gees.
Hoe moet die kerk dit doen?
Deur onder mekaar te spreek met psalms, gesange en Geestelike liedere. Hierdie Spreek kan ons ook sien as sing!
Die kerk moet sing tot eer van die Here. Loof die HERE o my siel en alles wat binne my is. Loof sy Naam in sang en lied met psalms en gesange!
Nou moet ons baie mooi oplet na die oorspronklike taal, sodat ons nie die bedoeling van die woorde gebruik as `n direkte toepassing op ons verstaan van die woorde nie. Hierdie woorde in die griekse taal verwys na die Hebreeuse woorde soos opgeteken in die Griekse Ou Testament. Hierdie drie terme bedoel nie drie verskillende liedere nie, maar wys heen na `n tipe van lied, nl. Geestelike liedere. Dit is liedere van die Heilige Gees.
Daar moet dus Psalms en gesange gesing word wat liedere van die Heilige Gees is. Dit is liedere wat geinspireer is. Daarom staan daar: sing hierdie liedere, nie maak hulle nie. Hulle moet gesing word, want hulle bestaan reeds. Dit is die liedere wat opgeteken is in die Woord. Want alleen in die Woord vind ons dit wat geinspireer is deur die Heilige Gees
Hierdie geinspireerde liedere is `n skatkis wat deur God self aan ons gegee is. En waar vind ons meer gepaste liedere wat die totale emosie van die mens omskryf as in die boek Tehilim, of soos ons dit ken Psalms. Dit is die boek van lofliedere waarin daar Psalms en gesange is. Deur Dawid en Asaf, Salomo, Moses en Korag vind ons hierdie samestelling van gedigte, liedere, onderwysings en gebede. Dit is liedere wat deur die Heilige Gees geinspireer is. Daarom verwys Jesus in Lukas na hierdie boek. Die Psalms getuig van My!
Die lofliedere boek in die Ou Testament, die Psalms, getuig van Jesus Christus. Daarom moet ons hierdie liedere en Psalms sing. Want dan sing ons van Christus. En as ons die Woord sing, dan verkondig ons die Woord, dit is Christus. Dan word ons vol van die Heilige Gees.
Dan alleen kan ons die Here waarlik uit ons harte besing in sy lof. Want se Psalm 22:4 Die Here woon in die lofsange van Israel.
Wat `n wonderlike gedagte is dit nie? Die Here woon in die lofsange van Israel. En as ons die lofsange sing sing ons die Here.
Daarom geliefdes, kan ons verheug wees ook op hierdie dag, want ons kan sing en Pslamsing. Ons sing van Christus, Hy wat in die Psalms verkondig word. Hy is ons Psalm en ons lied
En net soos die opdrag dit stel, kan ons dit doen met dankbaarheid. Want ons moet God altyd vir alles dank. Ons moet dankbare lofgesange sing in die Naam van Ons Here Jesus Christus.
Maar weet u wat is so besonders van hierdie lied van die Heilige Gees. As die kerk die Woord sing, dan sing die engele saam, want hulle ken die Woord. Elke maal as die gelowiges bymekaar kom dan is daar `n leerskare engele rondom die gelowiges om hulle te beskerm en saam met hulle te sing.
Ja geliefdes, u lofstem gaan nie net tot by die dak nie, dit weerklink die hemele oor! Elke lofsang weergalm en basuin tot in die hoogste hemele!
Maar as die kerk nie die Woord sing nie, kan die engele nie saamsing nie.
Geliefdes, nou kan ons ook vir mekaar vra: Wat sing ons? Watteer liedere sing ons as ons saamkom? Sing ons die Woord van God omdat ons vol is van die Heilige Gees? Of sing ons liedere van die mens wat handel oor die Woord.
Wat sing jy in jou hart? Sing jy die Woord? Of sing jy maar net omdat jy moet sing, omdat almal maar sing? Sing jy wat vir jou maar lekker en goed is?
Of sing jy die lied van die Heilige Gees in dankbaarheid wat net soos die Woord nie in tyd sal vergaan nie?
Hierdie lied is die lied van die Triomferende kerk. Op. 14:3 leer die Heilige Gees ons dat al die uitverkorenes `n nuwe lied sal sing. Dit is die lied van die Lam wat waardig is om die boek van God se oordele te kan oopmaak.
Verder lees ons van die lied wat gesing sal word in die nuwe Jerusalem soos dit opgeteken is in Openbaring 19:1-10 En ná hierdie dinge het ek iets soos ‘n groot stem van ‘n groot menigte in die hemel gehoor wat sê: Halleluja, die heil en die heerlikheid en die eer en die krag aan die Here onse God! Want sy oordele is waaragtig en regverdig; want Hy het die groot hoer geoordeel wat die aarde met haar hoerery verderf het, en Hy het die bloed van sy diensknegte op haar gewreek. En vir die tweede maal het hulle gesê: Halleluja! En haar rook gaan op tot in alle ewigheid. En die vier en twintig ouderlinge en die vier lewende wesens het neergeval en God aanbid wat op die troon sit, en gesê: Amen, Halleluja! En ‘n stem het uit die troon uitgegaan en gesê: Prys onse God, al sy diensknegte, en julle wat Hom vrees, klein en groot! En ek het iets gehoor soos die stem van ‘n groot menigte en soos die geluid van baie waters en soos die geluid van sterk donderslae wat sê: Halleluja! want die Here God, die Almagtige, het die koningskap aanvaar. Laat ons bly wees en ons verheug en aan Hom die heerlikheid gee, want die bruilof van die Lam het gekom en sy vrou het haar gereed gemaak.
So kan ons uitsien om saam met al die heiliges en al die engele in lofsang uit te breek en God tot in alle ewigheid te prys as sy bruid. Klein en groot moet die Here se lof besing!
En hoe heerlik is hierdie uitsig nie? Daar waar ons in alle glorie die Naam van ons Here kan uitroep in volkome dankbaarheid.
Psa 103 Loof die HERE, o my siel, en alles wat binne-in my is, sy heilige Naam! Loof die HERE, o my siel, en vergeet geeneen van sy weldade nie! Wat al jou ongeregtigheid vergewe, wat al jou krankhede genees, wat jou lewe verlos van die verderf, wat jou kroon met goedertierenheid en barmhartighede, wat jou siel versadig met die goeie, sodat jou jeug weer nuut word soos dié van ‘n arend. Hy handel met ons nie na ons sondes en vergeld ons nie na ons ongeregtighede nie. Want so hoog as die hemel is bo die aarde, so geweldig is sy goedertierenheid oor die wat Hom vrees. So ver as die ooste verwyderd is van die weste, so ver verwyder Hy ons oortredinge van ons. Soos ‘n vader hom ontferm oor die kinders, so ontferm die HERE Hom oor die wat Hom vrees. Die goedertierenheid van die HERE is van ewigheid tot ewigheid oor die wat Hom vrees, en sy geregtigheid vir kindskinders, vir die wat sy verbond hou en aan sy bevele dink om dié te doen. Die HERE het sy troon in die hemel gevestig, en sy koninkryk heers oor alles. Loof die HERE, sy engele, kragtige helde wat sy woord volbring, in gehoorsaamheid aan die stem van sy woord! Loof die HERE, al sy leërskare, sy dienaars wat sy welbehae doen! Loof die HERE, al sy werke, op al die plekke van sy heerskappy! Loof die HERE, o my siel!