Die waarheid hiervan blyk tans in die Siriese burgeroorlog, wat toenemend in ’n totale chaos verval waarin niemand meer sin van onsin kan onderskei nie.
Turkye het troepe gestuur om die enklave Afrin, net oorkant die Siriese grens, waar die YPG tot baie onlangs die septer geswaai het, te beset – ’n stap waarmee hy dreig om met Amerika te bots.
As dit Israel en Iran is, kan dit lei tot ’n oorlog wat die hele Midde-Ooste aan die brand kan laat raak.
En in sulke omstandighede verg dit soms net ’n vonk om ’n kruitvat met donderende geweld te laat ontplof.
Die punt is wel dat die kruitvat staan, en dat ’n klomp vuurhoutjies in die onmiddellike omgewing rondlê.
In ’n opvoering is daar by die gehoor nog die verwagting van ’n drieledige struktuur – die aanloop, die konfrontasie en die onvoorspelbare ontknoping. Dis bevredigende teater.
Sportskares (die fans) is nie so nie. Die meeste wil net ’n vernietigende oorwinning oor die opponent sien. Dit is omdat hulle duur betaal om vermaak te word; ter wille van hul verlange na ’n bietjie oorwinning te midde van die sleur van werk en lewensbedruktheid.