Preek 4 November 2018 Raak rustig – NG Tygerpoort
Preek 4 November 2018 Raak rustig
2 Kronieke 14:2-7
Musiek is een van God se geskenke aan die mens. Deur musiek kom ons in aanraking met heiligheid (dit is nie 'n opinie nie, dit is 'n feit). Musiek reflekteer in 'n sekere sin iets van God se skeppingsorde. Daar is verskeidenheid, ritme en modulasie. Elke noot en akkoord het 'n naam. Elke noot bou op die voorafgaande een en gee konteks aan die volgende. Die musiek wat baie mense raak, is nie die musiek wat net onophoudelik speel nie. Goeie musiek sal altyd rustekens gebruik om die luisteraar in te trek. Daar sal 'n sistematiese opbou wees, 'n klimaks, en direk daarna 'n rusteken. Sonder daardie rusteken sal die musiekstuk alle trefkrag verloor. Die musiek sal vermors word. Dit sal nutteloos wees. 'n Rus in 'n musiekstuk is nie net stilte nie. Dit is 'n aktiewe, essensiële deel van die musiek.
Terwyl God die aarde geskep het, was dit ook die geval. Daar staan nie in die skeppingsverhaal dat God ses dae lank geskep het, moeg geraak het en toe gerus het nie. Die gedagte dat God moeg kan raak, is in elk geval vreemd. Nee, wanneer God skep, is dit met 'n besef dat daar rus nodig is. Anders sou alles by ons verby gegaan het met 'n mengelmoes van gejaag en geraas en die skepping sou sy klank, sy kleur en sy smaak verloor het.
In die betrokke teksgedeelte is dit ook iets wat my opval. Kronieke is 'n terugblik op Israel se verlede. Hierin weeg latere geslagte die waarde van die konings. Dit is opvallend dat daar baie streng oor die konings geoordeel word. Dit is die een oorlog na die ander. God se woord word telkemale verontagsaam. Chaos volg op chaos, so asof die skrywers ons daarvan bewus wil maak dat hierdie volk so besig was met hulle eie lewens dat dit eintlik net oorgevloei het in 'n betekenislose kakofonie.
Maar dan kom 2 Kronieke 14:2. Asa het gedoen wat goed en reg is in die oë van die Here sy God. Wanneer Asa se regering beskryf word, staan daar in vers 6: Omdat die land vrede gehad het, en Asa nie oorlog moes voer nie, het hy in dié jare vestingstede in Juda gebou. Die Here het hom rus gegee…
Dit is vir die skrywers baie belangrik dat ons sal hoor dat gehoorsaamheid aan God en rus hand-aan-hand loop. Rus is nie opsioneel nie. Dit is deel van die ritme waarmee God ons geskape het. Dit is noodsaaklik vir ons bestaan. Die rus is egter baie meer as net 'n reaksie op moegheid. Dit is 'n geleentheid wat gebruik moet word om te reflekteer op God se goedheid.
Hoe word hierdie rus in 2 Kronieke benut? Die koning het dit gebruik om hul vesting uit te bou en te versterk. Juis omdat daar rus was, was die aanbouïngs suksesvol. Dis asof die skrywers geweet het rus is nodig vir vooruitgang.
Vandag is rus dikwels 'n probleem in ons hedendaagse wêreld. Rus is eintlik net 'n noodwendige gevolg van ons oorwerkte samelewing. Daar is bitter min intensionaliteit aan ons ruspatrone. God wil egter dat rus nie net by ons verby gaan nie. Dit gaan oor 'n aktiewe ingesteldheid dat ons lewens 'n ritme moet hê van skep, werk, bou, waardeer, viering en rus. Hierdie ritme lyk dalk anders vir verskillende mense maar, die ritme moet daar wees.
Mag jy hierdie ritme in jou eie lewe ontdek. Mag jou lewe musiek word wat ander inspireer en beweeg en aanraak.