October | 2015 | kaiserbirddotcom
October 30, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment
October 29, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment
Dag 29: “Die Keiservoël oor Namaland” Dennis en Marge van Rooyen, Somerset Wes
October 27, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment
Ek moes uitvind of daar nog enige van Ernst Luchtenstein se kinders leef. Op ‘n dag sit ek op my stoep in Pretoria en stap ‘n verlangse kennis, John Fourie, verby.
“Wat is al daai papiere daar rondom jou?” vra John.
“Ek probeer ‘n boek skryf.”
So begin die gesprek, gewoonlik.
John sê iets wat my oë laat rek: “Ek weet van daai mense. Ons het langs die een dogter in die Kaap gebly, Margaret van Rooyen.”
So gebeur dit dat ek kontak maak, per telefoon, met twee van die wonderlikste en gaafste mense in die Kaap, Dennis en Margaret van Rooyen. Margaret is Ernst en Regina Luchtenstein se jongste dogter.
Weer klim ek op die vliegtuig, Kaap toe hierdie keer, om die van Rooyens in lewende lywe te gaan ontmoet. Ek het baie vrae.
Ons kuier lank en lekker. Dit is die begin van ‘n besondere vriendskap. Tannie Marge vertel my dosyne stories en ek leer die mense Ernst en Regina, nou lank reeds saliger, ken. My vermoedens word bevestig. Haar ouers was spesiale mense.
‘n Paar jaar later, tydens ‘n kuier in Windhoek, sterf oom Dennis in die nag, op die bed langs tannie Marge. Hy het nooit die finale produk gesien nie, maar ek gebruik sy laaste woorde aan tannie Marge daardie aand in Windhoek twee maal in my boek. Die woorde is daar weggebêre in die teks, my en tannie Marge se “geheim.”
Dag 28: Pastoor Isak Fredericks, Windhoek, direkte afstammeling van Cornelius
October 25, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment
Februarie 2010; ek was in Windhoek om navorsing te doen vir “Die Keiservoël oor Namaland,” die roman waaraan ek geskryf het en wat eersdaags verskyn. Een van die hoofkarakters in my boek was Cornelius Fredericks, Nama kaptein van Bethanië tydens die oorlog tussen die Namas en Duitsland, 1904-1908. Die vorige Desember in Lüderitz het fotograaf Giel du Toit my vertel van ‘n direkte afstammeling van Cornelius. Terug in Pretoria het ek kontak gemaak met pastoor Isak Fredericks van Windhoek en ‘n besoek geskeduleer.
Ek het baie vrae gehad, maar na die ontmoeting was daar nog meer. Oom Isak (Pastoor Fredericks) het my baie vriendelik ontvang. Hy was bly dat iemand belanggestel het in hierdie stuk verlore geskiedenis. Hy was volkome op hoogte met die verhale van die onregte op Haai-eiland, van die skedels wat na Berlyn verskeep is, en wat vandag steeds in ‘n polemiek gewikkel is. Die Namas en Hereros eis vandag nog steeds reparasie vir destyds se gebeure.
Oom Isak het vertel dat Josef Fredericks nooit self kinders gehad het nie, maar dat hy en sy vrou vir Cornelius en “Paul” aangeneem het. Hulle biologiese ouers was Ruben, Josef se broer, en Elizabeth. Hierdie besonderhede het ek gerieflikheidshalwe uit die roman weggelaat. Die feit dat ander historiese dokumente Cornelius se broer as Daniel aangedui het, het my genoop om eerder “Daniel” as “Paul” te gebruik. Oom Isak het self vertel dat part van die gegewens effens onduidelik was, soos al die wel en weë van die Namas na die oorlog.
Oom Isak het ‘n punt daarvan gemaak om aan my die verskil tussen die Khoi-Khoin en die Boesmans (Khoi-San) te verduidelik, te wete die “Eerste mense,” “Regte mense,” (Khoi-Khoin) en die “slegte mense,” “struikrowers,” (Khoi-San). Ander bronne bevestig hierdie onderskeid. Dit is hoekom Boesmans die naam “Boesman” bo Khoi-San verkies.
Dit is hartseer om by iemand soos pastoor Fredericks te hoor dat die Namas eintlik besig is om uit te sterf, as gevolg van ondertrouery met ander rasse, en dat in die proses die volksverhale en kultuurgebruike besig is om in die vergetelheid te verdwyn.
Oom Isak het vertel dat Cornelius deur Johannes Christiaan Goliath, Nama kaptein van Berseba verraai is, gevang is, en later te voet na Lüderitz aangejaag is, soos ‘n dier. In die boek het ek Goliath se rol uitgelaat, maar die deel oor die tog na Lüderitz nie. Ek het gedink aan oom Dicky se vertelling van Ernst Luchtenstein se pa, Joseph, wat die gevange Cornelius in die tronk in Keetmanshoop besoek het, “totdat hy opgehang is.” Daaruit het ek die afleiding gemaak dat Cornelius eers Keetmanshoop toe geneem is, en toe Lüderitz toe, waar hy uiteindelik dood is.
Die stukkie inligting uit oom Isak se mond wat my hare laat rys het was die volgende: Cornelius is nooit opgehang nie, hy is vergiftig. Daaroor was oom Isak baie seker. Hierdie was nie een van die wasige stories van lank vergete se tye nie. Die Frederickse van Bethanië was dit eens: Hulle legendariese leier is op Haai-eiland vergiftig, nie opgehang nie.
Toe ek ‘n rukkie later lees oor die eksperimente, geborg deur ‘n Switserse farmaseutiese maatskappy, op Haai-eiland, het ek verstaan, en het my verbeelding begin gons. Dinge het begin sin maak.
Dag 27: Kuier by Doc Immelman
October 22, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment
Dit was Februarie 2010 en Gunther von Schuhmann van die Namibiese Wetenskaplike Vereniging het my na Doc Immelman geneem vir ‘n kuier. Eintlik moes mens hom oom Doc noem, nie net omdat hy nie ‘n dokter was nie, maar omdat hy groter as groot was.
Hy het oorspronklik by die Poskantoor gewerk as morsekode operateur en het na Suidwes Afrika verhuis vir gesondheidsredes. Daar het hy begin boeke skryf, en nooit opgehou nie. My persoonlike gunsteling karakter was Kurt Mauser, ons eie James Bond/MacGyver.
Doc was ook ‘n ywerige jagter en was veral lief vir Angola.
Doc en Gunther von Schuhmann
‘n Legende aan die gesels.
Doc se morsekode-apparaat
Gunther von Schuhmann, ywerige bestuurslid van die Namibiese Wetenskaplike Vereniging, in Doc se “man cave.”
Doc was lief om te vlieg, saam met sy vriende. Let op die datum, 1956.
Doc Immelman langs ‘n Piper Cub.
October 20, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment
October 19, 2015 ~ Koos Marais	~ Leave a comment