Die tweede foto toon iemand wat bruis van lewe. Hy sê dit is soos ons is. Hy het ons heeltemal verander; ons laat glo; ons laat lewe. Ons kan nou ons lewe wy aan die goeie dade waartoe Hy ons bestem het.
Julle was dood as gevolg van julle oortredings en sondes wat voorheen julle lewenswyse gekenmerk het. Julle het gelewe soos hierdie sondige wêreld en julle laat lei deur die vors van die onsigbare magte, die gees wat daar nou aan die werk is in die mense wat aan God ongehoorsaam is (Ef 2:1, 2). As ons na ons ou foto kyk, sien ons daarin duidelik die dood. Wanneer ‘n mens die dood sien, skrik jy groot. Dood in hierdie vers beteken geestelike dood, verlore, voorwerp van God se oordeel. Die dood is immers die loon van die sonde (Rom 6:23).
Hoe kan iemand so radikaal en totaal verander? Die antwoord: Maar God is ryk in barmhartigheid en het ons innig lief. Deur sy groot liefde het Hy ons wat dood was as gevolg van ons oortredings, saam met Christus lewend gemaak (Ef 2:4 – 5). Dit begin met die Goddelike maar. God berus nie in die sonde en sy aaklige gevolge daarvan nie. Hy kyk met oë van liefde en genade na die sondaar. Hy is die barmhartige. Daarom het Hy genade vir die sondaar.
Een en elkeen ondergaan natuurlik nie hierdie verandering nie. Sommige mense bly net soos wat hulle was. As sondaars wat in hul sonde en ongeloof volhard, leef hulle in vyandskap teenoor God. Hulle kry die straf wat God uitmeet vir die sonde en ongeloof. Hulle ontvang uiteindelik die ewige dood – die loon vir hulle ongeloof, hulle sonde en opstand teen God.