Tweede kanse! | jomana
« Dit klink so maklik!
Weer probeer…… »
Ek wil graag weer blog – het so baie wat in my kop aangaan, maar weet nie lekker waar om te begin nie!
Ek het lanklaas geblog, probeer die afgelope tyd so bietjie by ander inloer, maar gaan maar moeilik.
Vandat ek laas hier was het so baie dinge ook verander: Nuwe werk, nuwe uitdagings, eksamen agter die rug, ens.
Deesdae dink ek baie aan 2de kanse. Wat bedoel ek? Wel dit voel vir my of so baie mense 2de kanse kry, dit benut en gelukkig is. Ek voel vasgevang, eensaam, alleen. Dit is ook hoekom ek voel om my blog 'n 2de kans te gee, dalk is ek meer 'betrokke' by hom, meer 'hier', meer 'by'!
Ek het by my vorige werk bedank na erge viktimisasie waaraan ek net eenvoudig NIKS kon doen nie. Die vrou het sover gegaan om my van diefstal te beskuldig. Ongelukkig het die baas se seun, wat veronderstel was om die MD te wees, nie die 'balls' gehad om vir my op te staan nie. Ja, dit was 'n moeilike tyd vir my en ek dink ek ly eintlik nou nog onder al die gebeure, al het dit 11 maande terug gebeur!
Party dae voel ek ok, maar ongelukkig is hierdie 'n klein dorpie en loop mens heeltyd in die mense vas, hier is net 1 skool en die baas se seun se dogtertjie en my dogtertjie is ewe oud! Hier is net 1 behoorlike winkel, so as jy na 5 daar in gaan, is die kanse goed dat jy van die ander werkers raakloop!
Ek is baie gelukkig by die werk waar ek nou is (omstandighede hier is 110% beter as by vorige werk), en het dit ook vinnig gekry! Net 1 oproep, 1 onderhoud en die werk was myne. (moet sê die aansoeke vir die pos het eintlik al gesluit, maar die ou het my al voorheen werk aangebied wat ek op daardie tydstip nie kon vat nie).
Ongelukkig is die werk wat ek nou doen, gladnie in my lyn van ondervinding of belangstelling nie. Dit maak dit nogal moeilik. Ek leer elke dag ietsie, maar is nie werklik gestimuleer nie. Dit is waar ek nou by 2de kanse uitkom: Dalk moes ek maar nog bietjie vasgebyt het by vorige werk, dalk 'n 2de kans gekry, of gegee het. Maar in retrospek het ek baie kanse gegee, baie kere reguit met die vrou gepraat en gevra wat ek dan kwansius verkeerd doen, want die klagtes was altyd so nikssegends. Wat my ook seer maak op die oomblik, is om te hoor dat daar omtrent 3 of 4 vrouens nou die werk doen wat ek alleen moes doen! Ek het hoeveel keer gevra dat my las verlig moet word, of daar nie iemand is wat kan help nie, maar die antwoord was altyd NEE en met elke personeel vergadering het daar net nog so stukkie bygekom. Die vrou wat by my oorgeneem het, het nie 'n eers week gehou nie, toe word die eerste hulp aangestel! Maar tog, mis ek die besigbly, die challenge wat ek gehad het! Nou is ek verveeld!!!!
Partykeer wens ek dat mens net so bietjie in die toekoms kon insien – net so bietjie, net om te weet wat voorlê! Miskien net more, oormore, volgende jaar – sit ek nog hier en verveel my dood, het ek dalk aanbeweeg, het ek 'n nuwe uitdaging??????
Hierdie 'nuwe' blog is meer om my eie 'besige' gedagtes neer te pen, so as jy nie alles verstaan nie, verskoon maar. My kop is so vol vrae, smagtings, wense, drome wat ek te bang is om te droom, vrese, dat ek net voel ek moet dit iewers kan uitlaat. Onlangs is ek ook weer seergemaak deur iemand wat haarself my vriendin genoem het. Ek voel dat as jy iets persoonliks, vertrouliks vir my vertel ek dit nie eers met my man bespreek nie. Duidelik voel almal nie so nie! Ongelukkig het die 'vriendin' gal afgegaan teenoor my oor haar man, ek het ook maar 'n laagtepunt gehad en gal afgegaan oor myne. Sy draai toe mooitjies om en vertel haar man alles wat weer op sy beurt alles aan my man vertel. Nodeloos om te sê ek hanteer haar nou baie ysig – bespreek net die minimum en deel geen, maar geen persoonlike inligting meer met haar nie.
Ongelukkig is ek die tipe mens wat goed met IEMAND moet deel – enige iets, iets wat my seermaak, blymaak, opgewonde maak, bang maak, ens. Op die oomblik voel ek net soooo alleen. So asof niemand luister nie, so asof ander nie tyd het vir my treurmares nie, maar ek altyd beskikbaar moet wees vir hulle sin. So jammer weereens as jy hier lees!
Daar is so baie wat ek wil verander aan myself, my gewig is natuurlik nog 'n groot issue! Ek voel altyd of ek hierdie konserwatiewe stywe ou vrou is. PG du Plessis het Saterdag op Ontbytsake gesê dat mens soms bietjie stout moet wees, nie so altyd alles reg doen nie, want dan is die lewe boring. Nou ja dit is nou presies hoe ek nou voel – my lewe is boring. Ek wou al lankal begin draf, maar nie alleen in hierdie dorpie nie, hier skinder die mense teveel! Wat kan ek doen, wat rêrig 'out of the box' sal wees, maar nogsteeds kuis en ordentlik!? (Sien my probleem)
Nou ja my nuwe werk vereis dat ek so nou en dan moet laat werk. Dit is nou reeds 19:32 en ek is nog hier. My meisiekind skryf more 'n toets, en ek hoop sy en haar pa kan net die strydbyle begrawe vir vanaand sodat sy kan leer! Sal maar gaan kyk, as ek hier klaar is, en die stukke optel!
Tot volgende keer!!!! Dankie blog, dat jy geduldig vir my gewag het!!!!!
This entry was posted on Maart 12, 2012 at 7:31 nm and is filed under Uncategorized. You can subscribe via RSS 2.0 feed to this post's comments.	You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.