Ek’t die 1ste x ‘n bib. in ‘n kerk in Zutphen gesien in 2003 en was toe stomgeslaan… Jy herinner my daaraan dat ek nie die verwonderde blik mag verloor nie. 25 sê hy: «Vervloek is Kanaän! 'n Nikswerd slaaf sal hy wees, in diens van sy broers.» (’n Effens moedswillige voorbeeld: Wat is die verskil tussen T.T. Cloete se tematiese vernuwing in sy “natuur-/plek-/reisgedigte” en haas enige reisbrosjure? Eenreël-verse wat poog om die skok en ongeloof oor die onlangse gebeure poëties te verwoord. ’n Mens kan iets hiervan verstaan: na ’n aardbewing is die topografie verwoes. Digters se woordgebruik en meer bewuste èn onderbewuste dinkpatrone was altyd bepaal deur die gangbare van hul tydsgewrig – de Waal, jou digterlike elemente of poënons? – dus is kwantumbegrippe in deesdae in gedigte te verwagte. My afgestorwe lewens huil en streel my hande en sê : « Jy is ons ou monnik in die berge, jy moet huis toe kom. »