Markus, Johannes, Lukas en selfs Paulus vermeld dit nie eers nie. Dit doen nie afbreek aan die belydenis nie, maar noop ’n mens om tog versigtig te wees om met te veel absoluutheid te praat oor die “maagdelike geboorte” veral aangesien daar net een teks is wat as bewysplaas vir só ’n belangrike standpunt en belydenis gegee kan word. Wat egter belangriker is, is dat Jesus se geboorte, lewe, dood, opstanding, hemelvaart, voorbidding nou vir ons ensovoorts baie sterk Bybelse verwysings het wat ons geloofsbelydenis oor Hom ondersteun. Hy is die moeite werd om aan vas te klou. Maria verdien ons respek, Jesus ons aanbidding. Duhm het in die 19de eeu Jesaja 42:1–4; 49:1–6; 50:4–9; 52:13–53:12 uitgesonder as die 4 fokustekste vir dié vraagstuk, wat meesal slaafs nagevolg word deur kritiese geleerdes. Interessant genoeg kom die frase dienaar van die Here glad nie in die Hebreeuse grondteks van dié gedeeltes voor nie! Die Hebreeuse frase kom eintlik net een keer in Jesaja voor, nl in Jes 42:19. Daar kan dit waarskynlik met Israel geïdentifiseer word, wat waarskynlik verklaar waarom Duhm dit nie ingesluit het in sy seleksie nie. Verbasend dat geleerdes hulle steeds deur hom laat begelei.