Moed te midde van storms
“Want daar het in hierdie nag by my gestaan ‘n engel van die God aan wie ek behoort, wat ek ook dien. En hy het gesê: Moenie vrees nie, Paulus; jy moet voor die keiser staan, en kyk, God het aan jou geskenk almal wat saam met jou vaar. Daarom, hou moed, manne; want ek glo God dat dit so sal wees soos aan my gesê is” Hand 27:23-25 (OAV)
Dit wil voorkom asof Paulus geen vrees geken het nie, want sy lewe was met Christus geborge in God. Hy het geleer om die stem van Christus te hoor. Sommige kan dit nie doen nie, want daarvoor is 'n geoefende oor en gehoorsame wil nodig. Dit is asof die apostel dwarsdeur sy Christelike loopbaan troos en krag uit besondere openbaringe geput het. Deur die donker storm heen het Christus se dienende engel by Paulus in sy hangmat gestaan en hom aangespoor om goeie moed te hou. En daar is geen storm wat teen ons lewe aanwoed waarin die engele ons nie te hulp snel nie, al kan ons hulle nie onderskei of hul stem verneem nie. Die een voorwaarde is dat ons aan hulle Meester behoort. Ons moet kan sê: “Aan wie ek behoort, wat ek ook dien.”
In v. 24 staan daar “het....geskenk”. Daarmee word te kenne gegee dat Paulus gevra en dat God aan hom die vervulling van sy bede geskenk het. Dat God gegee het wat hy gevra het. Watter belofte is dit nie!
Dit word van Frances Ridley Havergal vertel dat sy by 'n huisgesin gaan inwoon het waarvan nie een werklik vir Christus gevolg het nie. Die eerste aand van haar verblyf skryf sy toe haar bekende lied, waarvan die Afrikaanse vertaling lui: “Neem my lewe, laat dit, Heer, U gewy wees meer en meer.” En gedurende haar kort verblyf het sy die hele huisgesin vir Christus gewen. So mag ons die genadegawe vir ons toeëien, dat almal wat saam met ons in die lewensbootjie vaar, kinders van God sal kan word.
BERUSTING IN STORMS
Paulus het die versekering van God gehad dat hulle die storm sou oorleef, en daarin het hy berusting gevind en kon hy dit ook aan sy reisgenote oordra, sodat almal saam met hom gered sou word. Heilige rustigheid en stilte heers in die hart van iemand wat sy steun by God gevind het.
Dis byna seker dat ons talle storms in die lewe sal ondervind voor ons anker werp in die lieflike hawe van die ewigheid. In die hewigste storm wat oor ons wêreld woed, kan ons in die skuilplek van die Allerhoogste sit en Psalm 46 sing.
“God is vir ons ‘n toevlug en sterkte; as hulp in benoudhede is Hy in hoë mate beproef. Daarom sal ons nie vrees nie, al waggel die aarde en al wankel die berge weg in die hart van die see. Laat sy waters bruis, laat hulle skuim; laat die berge bewe deur sy onstuimigheid!” Ps 46:2-4 (OAV)