Die inval van superonkruide - Diverse
Die inval van superonkruide
Sommige plante kom in gebiede waar hulle nog nooit tevore gesien is nie, hou van hul nuwe akkommodasie en smoor inheemse spesies uit. Dit is 'n bietjie soos die verre neef wat onaangekondig opdaag en hom daar vestig. Sulke superonkruide soos koedoes, pers losstryd en waterhiasint staan ​​in die lys van die superbooswigte.
Kragtige groeiwyse van Kudzu
Die Ministerie van Landbou en Lande van British Columbia het nie veel om oor kudzu te sê nie, 'n wingerdstok wat in Oos-Asië afkomstig is: van plant- en dieregemeenskappe. "
Die meerjarige plant kan binne 'n jaar tot 30 meter (60 voet) groei en plante en bome van die lig versmoor en skadu.
Volgens die Amerikaanse nasionale parkdiens is 'Kudzu in 1876 in die VSA ingebring op die Philadelphia Centennial Exposition, waar dit bevorder is as 'n voergewas en 'n sierplant.'
Volgens wetenskaplike.com "Kudzu besmet 20 000 tot 30 000 vierkante kilometer grond in die Verenigde State en kos jaarliks ​​ongeveer $ 500 miljoen aan verlore landbou- en beheerkoste." Dit verbruik jaarliks ​​ongeveer 61.000 ekstra hektaar, wat neerkom op 'n gebied wat deur 50.000 bofbalvelde bedek is.
Die regering van Kanada merk op: "Dit groei vinnig en vorm digte, toumatjies oor ander plantegroei en strukture. Die plante produseer massiewe knolwortels, wat dit moeilik maak om te bestry of uit te roei. Kudzu verminder die biodiversiteit en veroorsaak beduidende produktiwiteitsverliese vir die bosboubedryf. "
Die botaniese naam is Pueraria lobata maar dit het 'n aantal onvleiende titels versamel namate dit meedoënloos dwarsdeur die Amerikaanse suidoostelike state gevorder het - 'foot-a-night-vine', 'mile-a-minute-vine', 'kanker van die vegetatiewe wêreld' en ' die plante wat die suide gevreet het, is 'n paar sagter, gesinsvriendelike plante.
Die klim- en krulplant hou van 'n warm, vogtige klimaat. Die wingerdstok is gesien in Pennsylvania en die Ohio-vallei, en dit is buite sy normale omvang. In die somer van 2009 het dit in die suidwestelike hoek van Ontario, Kanada, opgedaag. Kudzu hou nie baie van ryp nie, so daar is iets om te sê om in 'n koue klimaat te leef. Globale verhitting kan dit egter verander.
Dit is so 'n aantreklike plant dat dit moeilik is om te glo dat waterhiasint (Eichhornia crassipes) is gevul met bose opset, maar dit verstik die Victoria-meer in Afrika.
Dit is inheems aan Suid-Amerika en is ongeveer 1879 in Afrika bekendgestel. Teen 1989 het dit sy weg na die Victoria-meer gevind en dit het net sewe jaar geneem om 80 persent van die oewer van Uganda te verstop. In sy tuislande word die plant onder beheer gehou deur insekte wat dit vreet, maar daardie roofdiere het nie die reis na Afrika onderneem nie.
Waterhiasintplante verdubbel elke ses tot 18 dae in oppervlakte en vorm dik matte. Frankryk24 merk op dat 'die plant die lig blokkeer, die hoeveelheid suurstof in die meer dramaties verminder en vis doodmaak. Dit maak ook toegang tot die oop meer vir vissers moeiliker. "
Maar, daar kan 'n onderstebo wees. Die blare bevat 'n buitengewone hoë hoeveelheid stikstof en koolstof, wat dit 'n goeie kandidaat maak om in 'n biobrandstof te verander. En as gevolg van die vrugbare groeiwyse, is daar altyd 'n ruim bron van bronmateriaal beskikbaar.
Nog 'n aantreklike plant met pers blomme, 'n pers loosestrife-plant (Lythrum salicaria) kan tot 30 stamme groei, wat tot 2,7 miljoen sade per jaar lewer.
Dit het vroeg in die 19de eeu vanuit Europa in Noord-Amerika aangekom, waarskynlik as sade in grond wat as skeepskneg gebruik is, of ingebed in die hoewe van ingevoerde beeste.
Dit hou van vleilande soos riviervloedvlakke, klam slote langs die pad en moerasse, en kompeteer inheemse spesies vinnig. Pers losstryd is ruig; dit kan droogte, pH-veranderinge oorleef en het aangepas by die kouer Kanadese klimaat. Die skurk versprei sy sade met wind, voëlkak, vassit aan die stewels van mense of voertuie, en word selfs deur skilpaaie rondgedra.
Pers losstryd weet beter as die meeste plante hoe om 'n streek te koloniseer. As u 'n woning vestig, beskadig dit die omgewing waarvan die meeste van ons miskien nie bewus is nie:
Dit het 'n negatiewe uitwerking op paddakuit, dus minder paddas;
Dit verhoog die voedingsoute in water wat lei tot die bloeisel van alge wat die afsterwe van die vis veroorsaak.
Deur inheemse plante te smoor, verwyder dit voedsel, skuiling en nesplekke vir plaaslike wild;
Die veranderde omgewing het gevolge vir die hele natuurlike voedselketting; en,
Die plant verstop waterweë, wat vang, jag en vaar.
Uitwissing is moeilik. Dit behels die optel van plante, die instel van roofdierinsekte en bespuiting met onkruiddoders. Die departement van omgewingsdienste in New Hampshire waarsku egter: "Geen van hierdie metodes sal pers losstryd heeltemal uitskakel nie, maar hulle sal die bevolking binne ekologies aanvaarbare perke beheer."
Indringerplante in ons tuine
Sommige kwekerye verkoop nog steeds pers losstowwe as siertuinplant. Hulle behoort van beter te weet. Daar is egter baie ander plante wat ons in ons kruidagtige grense vashou, wat twyfelagtig is:
Japannese kamperfoelie het so 'n soet geur, maar as dit die tuinier se beheer vryspring, kan dit ander plante versmoor en selfs die ledemate van die boom breek;
Tansy is 'n kruid met beweerde medisinale eienskappe, maar dit kan velirritasies veroorsaak, en soos met soveel indringersoorte verstik dit plaaslike plante;
Privet heinings is 'n algemene kenmerk van stedelike landskappe, maar as dit uit gevangenskap ontsnap, kompeteer dit met inheemse spesies en verminder dit bio-diversiteit;
Tuiniers plant Engelse klimop omdat dit onkruid versmoor; dit doen dit as gevolg van sy energieke groeiwyse. Te energiek as die tuinier nie waaksaam is om die verspreiding daarvan te beheer nie; en,
Vinca: Sien Engelse klimop hierbo.
Die lys gaan aan en aan sonder om die bane van die meeste tuiniers te noem - die beskuldigde paardebloem.
Tydens die Groot Depressie was mense in Franklin D. Roosevelt se Civilian Conservation Corps besig met die aanplant van koedoes as 'n manier om gronderosie te beheer. Dit het in die middel van die vyftigerjare opgehou toe besef word hoe vernietigend die plant is.
Pablo Escobar was 'n Colombiaanse dwelmbaas wat in 1993 vermoor is. Hy het 'n groot boerdery gehad wat hy met ingevoerde eksotiese diere bevolk het, waaronder vier seekoeie. Toe die regering van Colombia op die plaas beslag gelê het, het dit die diere in dieretuine geplaas, behalwe vir die seekoeie, wat 'n suksesvolle breek vir vryheid gemaak het. Daar is nou ongeveer 40 diere en hulle vernietig die natuurlike habitat van die Magdalena-rivier.
"Hierdie indringerplant verslind die VSA teen 'n koers van 50 000 honkbalvelde per jaar." Michael Graham Richard, treehugger.com., 18 Julie 2014.
"Kudzu - Pueraria Montana." Regering van Kanada, 14 Mei 2019.
"Waterhiasint val weer die Victoria-meer binne." NASA Earth Observatory, ongedateer.
'Kan die inval van die waterhiasint van Lake Victoria 'n silwer rand hê?' Wassim Cornet, Frankryk24, 28 November 2019.
'Purple Loesteste.' Natuurbewaring van Kanada, ongedateer.
'Purple Loesteste.' New Hampshire Departement van Omgewingsdienste, 2019.
"16 indringerplante om te vermy." David Beaulieu, thespruce.com, 5 Julie 2019.
Miebakagh Fiberesima van Port Harcourt, Rivers State, NIGERIA. op 21 Desember 2019:
Hallo Rupert, ek dink die belangrikste faktor hiervoor is die verspreiding van die see deur lugstroom.