Abstract Expressionist Wolf Kahn: Spontane Tendencies - Vind u kunsonderwerp - 2021
Hierdie artikel verskyn oorspronklik in die November 2005-uitgawe van Magazine.
Dit is 'n grys dag in New York, maar daar is oral lig in die ateljee van Wolf Kahn. Dit is moeilik om te sien of dit afkomstig is van die rye vensters en die dakvensters of uit die skilderye self, waarvan die onapologetiese kleure en lewendige kwaswerk 'n eie lig gee.
Wolf Kahn self is rustig, maar intens. Hy prikkel paradoks, afwisselend bewoë en verheug, soos 'n Zen-meester. Op 'n oomblik sal hy sê dat jy bekommerd moet wees as jy 'n skildery skep; die volgende oomblik sê hy: 'Skilderkuns verdien baie spanning.' Toe hy gevra word hoe dit op beide maniere kan wees, neem hy 'n nadenkende pouse en antwoord met 'n eerlike skouerophaling, 'ek dink dit is een van die paradokse.'
'N Abstrakte ekspressionis se strewe na nou
Aanvanklik lyk dit of hy net nie vasgevang wil wees oor sy werk nie. Maar dan word dit duidelik dat hy weerstand bied teen definitiewe stellings, omdat dit vrae, en nie oplossings, is wat hy interessant vind. Hy hou van onoplosbare legkaarte en hardloop uit alles wat beperkend is. Dit het verhinder dat sy werk stagneer gedurende sy loopbaan van 50 jaar.
'Ek is grootgemaak as 'n abstrakte ekspressionis,' sê hy. 'Om dinge voor die tyd te ken, word as 'n sonde beskou. Abstrakte ekspressioniste het in spontaniteit geglo. Jy is veronderstel om elke keer vars te sien en baie oplettend te wees vir die oomblik. '
Kahn onderskryf nog steeds grootliks die filosofie. Jy skilder nie, sê hy, om jou godsdiens of jou patriotisme uit te druk nie. Jy skilder om 'n goeie skildery te maak. 'Ek wil nie 'n agenda hê nie. Ek wil nie eens 'n styl hê nie - dit gebeur vanself. Die belangrikste ding wat ek wil hê, is dat ek op die oomblik my entoesiasme kan uitspreek oor alles wat ek doen. Doelstellings, doelstellings, programme en agendas is my vyande. "
Kahn werk gereeld op 'n plek met 'n kampkruk en 'n stel pastelle. 'As ek buite werk, soek ek die wenk van iets. Om dit duidelik uit te spel voor die aanvang van die werk, neem te veel van die pret weg, "sê hy. 'Ek is op soek na wat my lok na 'n plek. Baie keer is dit slegte dinge wat u aantrek - naamlik, dit is iets wat u al voorheen gedoen het, of wat iemand anders gedoen het, of wat op een of ander manier indrukwekkend lyk. Om iets regtig op 'n vars en nuwe manier te sien, is skaars, maar dit is wat u die meeste wil doen. '
Kahn is vasbeslote dat hy nie vanuit 'n beskrywende oogpunt begin nie. Wys op In die Gloaming (onder), sê hy, 'ek begin met die kleur, en alles ontwikkel daaruit eerder as dat ek magenta in die landskap gesien het. Ek het nooit magenta in die landskap gesien nie. '
As hy oor kleur praat, klink Kahn asof hy persoonlikhede beskryf. 'Oranje', byvoorbeeld, 'is baie blatant en vulgêr. Dit laat jou dadelik voel. Ek gebruik dit as 'n soort apparaat om aandag te kry. ' Hy voeg vinnig by: "My eie aandag." Hy begin wortel deur die morsige stapel verfbuise op sy taboret, hou dit op of druk dit op die palet en beskryf dit met entoesiasme. 'Hierdie kleur hier - stralend violet - skakel my gereeld aan. Ek sit dit op die palet en dadelik gebeur daar iets met my - ek wil werk. En violetgrys — ek noem dit 'Instant Vermont.' Dit sit jy neer en jy het 'n lug. Ek weet waar ek is sodra ek daardie kleur afgeneem het, "sê hy.
Hoe laat hy al hierdie briljante kleure in 'n skildery werk? 'Die enigste keer dat ek gemaklik voel, is as ek nie weet hoekom die kleure werk nie,' sê hy. Hoe meer hy praat, hoe duideliker word dit dat die skildery vir hom 'n gesprek is. U beheer dit nie; jy reageer daarop. 'Dit is nuttig om aan 'n skildery as 'n troeteldier te dink. As u 'n troeteldier het, gee u dit kos en dit eet nie te veel nie. Maar op een of ander manier, as u dit nie genoeg gegee het nie, sal die troeteldier u daarvan laat weet en u meer gee, sodat die troeteldier tevrede is, "sê hy. 'Skildery is nie regtig so geheimsinnig nie. Jy gee dit net genoeg totdat dit tevrede is. " Klink maklik, maar Kahn erken dat 'n skildery soms jare nie tevrede is nie.
En u kan nie oordeel nie: ''n Mens moet altyd veg om doelgerig te wees. Op een of ander manier moet jy 'n gevoel van spel hê - die gevoel dat daar dinge is wat gebeur as jy op die oomblik anders is as jou wense en drome. Ek het geleer om nie voortdurend selfkrities te wees nie. Ek gee nie regtig om of 'n skildery op een of ander manier uitkom nie. " Natuurlik gee hy om dat die elemente in balans is, dat die vrae gevra word en dat die probleme opgelos word. Maar hy sê 'n Zen-koan, "die beste beheer is geen beheer nie."
Een van die dinge waaroor Kahn nie beheer het nie, is sy makulêre degenerasie, en
onherstelbare probleem wat verslegtende sig veroorsaak. Hoewel dit fynskrif moeilik is om te lees, sê hy: 'Ek sien meer tonale variasie as voorheen; Ek kan sterker en meer afsonderlik toon sien as wat ek voorheen was. Darks lyk byvoorbeeld selfs swarter as swart. Dit maak jou 'n bietjie senuweeagtig - sommige ander skilders wat dieselfde toestand het, werk nie meer nie, maar ek voel baie gelukkig dat ek nie op daardie stadium is nie. '
Wat nou betref, bly hy groei en reageer as skilder. 'My werk het regtig verander toe ek 'n paar jaar gelede na Afrika reis en die doringbos sien. Dit is so dig dat jy nie die grond kan sien waaruit dit groei nie. Dit het dus gelyk of dit die moeite werd was om van die grond ontslae te raak, "soos in Brambles and Tangles (hierbo). 'Ek probeer dit nou doen in die Vermont-woud, wat nie maklik is nie.
'Een van die dinge waaroor ek nogal tevrede is, is dat ek 'n hele paar nuwe goed in my tande het,' gaan hy voort. 'Dit is amper soos om jong vriende te hê; allerhande nuwe dinge kom voor wat u moet ondersoek. "
Kunstenaar insigte: Oorkom konvensie
Wolf Kahn is onthuts om enige voorskrifte oor skilderye te gee. Nietemin het hy die volgende eksperimente bekendgemaak, wat hy aanbeveel om studente te help om dieselfde ding keer op keer te vermy:
Verf die naamlose. Gaan uit en begin 'n skildery met slegs elemente in die landskap waaraan u nie 'n naam kan gee nie.
Maak 'n skildery wat die kleur grys vier. "Mense neem werkswinkels saam met my omdat hulle sien dat ek briljante kleur gebruik (hoewel ek dit selde doen). Maar ek dink dit is 'n vulgêre idee dat slegs 'n briljante kleur kleur is, 'sê hy.
Maak elke kleur onvergeetlik. 'Ek het ongeveer 25 jaar gelede die Alvin Ailey-dansgeselskap gaan besoek. Daar was 'n stuk waarin een vrou 'n parasol vashou, en op die een of ander manier is ek met die parasol op hierdie vrou gefixeer, al was daar 'n hele corps de ballet. Dit het vir my gelyk of alles wat sy gedoen het, betekenis het. Dit blyk dat die danseres Judith Jamison was, wat nou die geselskap bestuur. Ek het myself afgevra of sy bestudeer hoe om haar vinger op te lig, of dit net was dat haar pinkie dinge op sy eie gedoen het wat die moeite werd was om na te kyk. Of was dit hoe sy haar arm vasgehou het? Soms sê ek vir studente dat ek wil hê dat elke kleur in die skildery soos Judith Jamison se klein vinger moet wees. Dit hoef nie iets wat beskryf kan word te beteken nie, maar dit moet onthou word, 'voeg hy by.
Marty Munson is 'n voormalige senior redakteur vir Magazine. Sy woon in New York.
Gratis aanlyn artikel: Gebruik warm en koel kleure in 'n abstrakte landskapskildery
The Pastel Journal 10th Anniversary Collection: 10 Top Interviews Digital Download - Bevat onderhoude met Wolf Kahn, Elizabeth Mowry, Albert Handell, Judith Carducci, Daniel Greene en meer.
'N Ontwerpte benadering tot abstraksie-DVD deur John Salminen
Meld u aan vir u e-pos nuusbrief vir u kunstenaar, laai 'n GRATIS uitgawe van die kunstenaar af
Kyk die video: Wolf Kahn Part 2 of 2 (Julie 2021).
Copyright 2021 \ Kunstenaarsnetwerk - kreatiewe inhoud, opvoeding en produkte vir die kunstenaarsgemeenskap \ Abstract Expressionist Wolf Kahn: Spontane Tendencies