Ek beloer vroegmiddag reeds die onrustige wolkvorme bokant Pretoria-Oos. n Paar van hulle wil-wil reeds vuilblou vir die grond begin vetpens maak. terwyl ek en r gesels oor ditjies en datjies en die joint uitruil, naai Hy my boyfriend. hier voor my. in die agtergrond, pardon the pun. ek kom dit agter omdat r sy oŽ af en toe toemaak, sy lang wimpers laat sak, en sy asem dieper intrek. Skielik raak dit stil en ons merk dat Rebekka aan die ver kant van die saal vergader saam met haar susters en ander vroue terwyl Faiz voor by die orkes plek inneem. 'n Vrou kom nader, neem die mikrofoon en begin dan met 'n luide kreet 'n seŽn op die bruidspaar uit te jubel in Arabies - dis 'n klank so hard en vreemd op die oor dat ek en Judy amper ons ore toedruk. Wat ek hieruit leer – binne die raamwerk van die versoek van Johannes en Jakobus wat geweier is, en die versoek van Bartimeus wat beantwoord is – is dat gebedsverhoring wel geen perke het nie, maar afhanklik is van God se beloftes en bedoeling. In gebed kan ek deel hê aan God se berg-bewegende handelinge.