Navorsing toon dat die vernietiging van werksgeleenthede 'n noodsaaklike komponent van die kleinhandelreus se anti-werker-sakemodel is. Werf Walmart werk? Daardie vraag is die kern van die debat wat tans oor sy planne om winkels in Washington, DC te maak, woed. Verlede maand het arbeidersgroepe 'n groot oorwinning behaal toe die DC Stadsraad 'n wetsontwerp geslaag het wat van Walmart en ander groot bokshandelaars vereis het om hul werkers 'n lewende loon van $ 12.50 per uur te betaal.
Die mega-winkel het gedreig om uit DC te trek as die wetsontwerp, wat die ondertekening van burgemeester Vincent Gray vereis, wet word. (Grey het nie 'n posisie geneem nie, maar word gesê dat hy teen die maat leun.)
Een tema wat Walmart en sy verdedigers steeds hard hou, is werk. Walmart, sê hulle, sal swak benodigde indiensneming in 'n stad bring waar die werklose koers 1.1 persentasiepunte is wat groter is as die alarmerende hoë nasionale koers.
Hierdie argument klink dwingend, veral omdat hierdie tyd nie net Walmart se flacks en die gewone regse ideoloë is wat dit maak nie. Selfs die liberale Matteus Yglesias het geargumenteer dat die wetsontwerp 'n ernstige misstap sou wees omdat dit "werksgeleenthede" sou vermoor. (Om eerlik te wees, het Yglesias later teruggekeer van hierdie eis.) Sommige van my liberale, normaalweg pro-arbeid vriende het soortgelyke argumente gemaak.
Die probleem is, hierdie argument is dood verkeerd. In teenstelling met Walmart se selfverheerlikende mitologie, is die kleinhandelaar enigiets anders as 'n werkskepper - dit is eintlik 'n groot werkmoordenaar. Nie net dit, die vernietiging van werk is 'n noodsaaklike komponent van Walmart se anti-werker sakemodel. Kom ons sit Walmart se gelukkige praatjie en ondersoek die koue, harde feite.