Marikana – Keerpunt in vakbondmag - Jaco | LitNet
Marikana – Keerpunt in vakbondmag
In antwoord op Wessel Visser se brief 7/1/13 – ‘Skelwoord Boer’ het ek die volgende gesê: ‘Verontagsaam ekonomiese wette en jy kom altyd die korste daarvan af. Hierdie gaan nog lelik in die werkers se bakkies opblaas. Dit is reeds aan te gebeure met die Marikana-fiasko, oa waar myne produksie afskaal en werkers afbetaal. Kapitaalvoorsieners verloor; werkers verloor; die vakunie-base loop weg met 'n glimlag op hul gesig, met vet bankbalanse en politieke mag’.
Gebeure sedertdien het grootskaalse afmetings. Die mynbase het verhogings toegestaan. Die vakunie-base loop weg met ‘n glimlag op hul bakkies, tevrede hulle het ‘n oorwinning behaal. Te Bloemfontein die ANC se optimistiese papier oor werkskepping wat strek tot 2030. ‘n Klompie weke later die ontploffing en ontnugtering. Mynskagte gaan gesluit word. 40 000 (die eerste van ‘n klompie honderdduisende) werkers gaan afbetaal word. Die lagwekkendste nog steeds. Die werkers wat afbetaling in die gesig staar, wil gaan staak om te keer dat die skagte gesluit word (sic.). Die ANC se werkskeppingspapier het so te sê in die snippermandjie beland.
Het hierdie les deurgedring tot die gepeupel in die Hexvallei? Deurgedring tot Cosatu en die ANC-regering? Blykbaar nog nie. Hulle vernietig eerder die mark. Wat sal plaasvind? Wanneer insetkoste hoër as winste word, word na alternatiewe boerdery met meer winste en minder insetkostes gesoek. Van die boere praat reeds om na lewendehawe en ander gewasse oor te slaan wat by verreweg minder arbeiders verg, en in die geval van ander gewasse, meer op meganisasie steun. Nog grootskaalse werkerafleggings ten gevolge.
Die ANC en Cosatu se reaksie. Onttrek mynlisensies ; bied die myne aan die Russe en Sjinese om te ontgin ; onteien die boere van hul plase.
Die teendeel reaksie! Jarelange hofsake in terme van regte aan mynbase en boere in terme van die konstitusie gewaarborg wat die onderskeie bedrywe jare lank sal lamlê tot nadeel van alle belanghebbendes (werkers; produksie verskaffers; kapitaalverskaffers; die vakunies, die regering asook die man op straat). Weereens word ekonomiese wette verontagsaam. Die Russe, of selfs regerings-genasionaliseerde myne gaan met dieselfde kostestruktuur sit. In die geval van die regering sonder die benodigde vernuf en kapitaal. Hulle sal ook tot ondergang verdoem wees indien die koste van arbeid nie tred hou met die winsmargin nie. Die Sjinese sal die beste van almal kan vaar, want hulle bring eerder hulle eie werkerskorps saam met hulle. Hulle sal beslis nie ‘n opsie vir werkverskaffing van die plaaslike bevolking wees nie.
Verlies aan internasionale investering
Verlies aan internasionale markte
Groter aanvraag vir buitelandse produkte
Verlies in buitelandse valuta
Verlies in inkomste vir die staatskas
Hoër persoonlike inkomstebelasting
Vakunies verloor subskripsies en staar ondergang in die gesig
Binnelandse onrus neem toe.
Die regering; vakunies; werkers; kapitaal en produksie verskaffers verenig om ‘n oplossing suiwer met in agneming van ekonomiese wette, tot ‘n vergelyk te kom. ( ‘n Heel onwaarskynlikheid).
2013-01-22 @11:58 Die kernprobleem is dat die sogenaamde bevrydingsbewegings (veral die ANC en die PAC) 'n geweldkultuur in Suid-Afrika gevestig het. Dit het die voorbokke geloon. Hulle is van die welvarendste mense in die nuwe Suid-Afrika. Nou gebruik die gepeupel dieselfde wenresep om hulle wil af te dwing. Die ANC wil nie teen sy ondersteuners, sy eie mense wat sy waardes deel, optree nie. Die geweldpleging kry dus al hoe meer momentum. Wat oor eeue opgebou is, word toenemend afgebreek. Nelson Mandela, wat nooit geweld afgesweer het nie, is die vader van hierdie geweldkultuur. Hy word egter voorgestel as 'n vredesikoon, ten spyte van sy handelsmerk, 'n gebalde vuis. Pleks van in die tronk, is hy nou in elkeen van ons se sak, in die vorm van geldnote. Hierdie note simboliseer die mate waarin geweld in die Suid-Afrikaanse samelewing ingeburger is. By my is daar veeleerder wanhoop as hoop.
Johannes Comestor Jaco Fourie
2013-01-22 @14:09 Johannes
Ek deel jou sentiment rakende Mandela, die ANC, PAC, en vir my, ook die IFP. Waar ek moontlik van jou sal verskil is, is dat ek ’n tendens onder ’n al hoe groter wordende getal swartes sien wat van die ANC en PAC se sieninge, vir die beter, hewig verskil, en wat in die ander swart opposisie partye te bespeur is, soos bv COPE.
Ek is ook van mening dat in 1914 die ANC met ’n aansienlike minder getal stemme weer die regering gaan word (met die meeste IFP stemme ingelyf als deel van sy redding), en is verder optimisties dat met die daaropvolgende verkiesing in 1919, hulle vanuit die kussings gelig gaan word deur of ’n koalisie of selfs deur samesmelting van die meerderheid opposisiepartye (ek glo die IFP en die VF+ verdwyn kort na die 1914 verkiesing).
2013-01-22 @19:58 Intussen is die stakings in die Hex Vallei deur Cosau opgeskort, ’n beduidende oorwinning aan die kant van die boere wat met deursettings vermoe, intimidasie botweg weerstaan het.
Die Vakunie-base kamptig besorg oor die feit dat die werkers sonder inkomste en kos sit, maar in werklikheid meer begaan is oor die grootskaalse verliese vir hulle aan vakbond bydraes van besoldigde werkers.
Nou wil hulle hul wend tot stappe, wat hulle in die eerste plek moes gedoen het, nl. die onderhandelingskommisie om salarisse te beding, waarna om almal se belange, werker en werkgewer omgesien word.
Intussen is daar deur hulle toedoen, lewens onnodig ge-eis, grootskaalse verliese aan eiendom, werker salarisse en werkgewer inkomstes getoon, moontlik ook werker / werkewer verhoudings onversoenbaar ook aangetas.
Soos reeds in my opskrif hierbo genoem. Marikana is die negatiewe keerpunt van Vakunie-base se mag, met sodanige inkorting in die Heksvallei voortgesit. Die vakbondunies het beslis ’n knou in werkervetroue gekry. Ek is van mening dat meer omsigtigheid in die toekoms aan die kant van werker optredes gesien gaan word alvorens blindelings aan vakbondunies se oproepe tot staking gegee word.