Myrtle - 'n simbool van vrede en rustigheid * Oor plante
Myrtle - 'n simbool van vrede en rustigheid
Onder die antieke Grieke word mirt beskou as 'n simbool van jeug, skoonheid en kuisheid. Selfs dan is die gunstige effekte van eteriese olies opgemerk. Water wat op mirt gegooi is, is deur edele burgers gewas. Wyninfusie op die vrugte van mirt is gebruik as 'n mengsel van gesondheid en lewenskragtigheid. Vlugtige, mirtiese uitskeiding vernietig patogene mikrobes, selfs in buitengewone klein dosisse, vlugtige dood tuberkulose en difteriebasiliete en ander bakterieë. 'N Plant met 'n totale blaaroppervlakte van 1,5 m² kan 100 kubieke meter lug met 40-50% suiwer, tot 22% streptokokke doodmaak en tot 40% stafylokokke. Help om die griep en ARI te hanteer.
Mitologie van Myrtle
Kenmerke van die groeiende mirt
Moontlike probleme met die groei van mirtle
Myrtle (lat.Myrtus) - 'n geslag van suidelike immergroen houtagtige plante met wit donsige blomme en donkergroen blare wat essensiële olie bevat. Myrtle is ook 'n krans van blomme en blare van so 'n boom of sy tak genoem - 'n simbool van stilte, vrede en plesier.
Myrtle is 'n geurige immergroen boom. Hy het donkergroen, asof gepoleerde blare, pragtige blomme. Die blare van mirtle bevat essensiële olie wat gebruik is om wierook te maak. Myrtle was 'n teken van heerlikheid en goeie dade. Myrtle krans met rose in antieke tye was 'n gunsteling troue versiering.
In antieke tye was mirte 'n kenmerk van die godin Venus en haar drie slavinne - drie genades. Gedurende die Renaissance het die immergroen mirt 'n ewige liefde begin simboliseer, veral trou.
Gedurende die Renaissance het die immergroen mirt 'n ewige liefde begin simboliseer, veral trou.
Die einste woord "mirt" is van Griekse oorsprong. Volgens die legende is die nimf Mirsina, wat Athena self bewonder en bewonder het, hierdie opperste godin van Olympus in hardloopkompetisies verslaan. Jaloesie het die bewondering van die geliefde oorskadu, en Athena het die nimf doodgemaak as wraak vir die seer trots. Maar toe sy tot haar sinne gekom het, was sy verskrik en het sy die advies van die Olimpiese gode gevra om haar ten minste 'n herinnering aan Mirsin te laat. Die gode het jammer gekry, en 'n sierlike plant, soos die nimf self, het uit die liggaam van die oorledene gegroei - 'n mirt.
Volgens die legende is Aphrodite tydens die beroemde geskil met 'n krans van mirt gekroon, waardeur Parys haar sy appel gegee het. Sedertdien het mirt 'n gunsteling blom geword van die godin van liefde en skoonheid, soms het sy haarself Mirthea genoem. Rondom die tempels van Aphrodite is baie mirtebome geplant, en tydens die jaarlikse feesvieringe ter ere van hierdie godin, is almal versier met mirtkranse.
Bloom: gewoonlik in die somer en tot middel herfs.
groei: mirt groei nogal stadig: jaarlikse groei van 10-15 cm.
skyn: helder verspreid; die plant kan 'n sekere hoeveelheid sonlig verdra.
temperatuur: in die lente en somer, matig of effens laer as matig, 18-20 ° C; in die wintermaande word die mirteboom die beste by 'n temperatuur van 5 ° C en nie hoër as 8-10 ° C gehou nie.
Gieter: van die lente tot die herfs, gereeld en volop (aangesien die boonste laag van die substraat opdroog), in die winter - beperk.
Lugvogtigheid: Van die lente tot die herfs word die plant bespuit.
Top aantrek: van die lente tot die herfs word mirte weekliks bemes met blomkunsmis.
teelt: plante verdra snoei en skeer, sodat hulle enige vorm kan kry.
Rusperiode: in die winter; die plant word op 'n koel, ligte (5-10 ° C) plek gehou, maar beperk nat.
oordra: jong plante word elke jaar in die lente oorgeplant, sonder om die basis van die stam in die grond te verdiep. In die toekoms word die oorplanting, indien nodig, na 2-3 jaar uitgevoer.
voortplanting: die plant propageer deur saad, steggies.
Myrtle hou van helder diffuse lig, verdra 'n sekere hoeveelheid direkte sonlig. Geskik vir verbouing in die westelike en oostelike vensters. By die vensters van die suidelike rigting in die somer, is dit nodig om die plant beskerming teen die middagson te bied. Dit kan teen die noord venster groei, maar die blom sal minder volop wees. In die winter word mirt op die ligste plekke geplaas.
In die somer kan mirt aan die opelug blootgestel word, op 'n plek waar beskerming teen direkte son van die middag voorsien word. Die plant moet geleidelik gewoond raak aan 'n nuwe vlak van verligting. Sommige tuiniers vir die verharding van plante vir die somer begrawe 'n pot mirtel direk in die grond.
Myrtle hou van koelte, in die lente en somer het hy matige of effens laer as matige temperatuur (18-20 ° C) nodig. In die wintermaande word die mirteboom die beste by 'n temperatuur van 5 ° C en nie hoër as 8-10 ° C gehou nie. By 'n hoër as optimale wintertemperatuur kan die plant blare weggooi.
Myrtle het 'n invloei van vars lug nodig.
Myrtle word gereeld en in oorvloed van die lente tot die herfs natgemaak (aangesien die boonste laag van die substraat opdroog), in die winter is dit beperk, met sagte, gevestigde water. In geen geval mag die grond nie eers op kort termyn droog word nie. As die substraat egter droog is, dien die gieter toe deur die pot in 'n houer met water te dompel. Terselfdertyd moet daar gesorg word dat die water nie in die kuil staan ​​nie.
Sorg moet gedra word om lugvog te monitor. Alhoewel die lugvog in die natuurlike omgewing van mirtegroei selde 60% oorskry, is dit in kamers met sentrale verwarming gewoonlik minder as die helfte. Van die lente tot die herfs moet die plant gereeld bespuit word. Vir bespuiting is dit slegs nodig om sagte, afgesette of gefiltreerde water te gebruik. In die winter, met 'n koel inhoud, word die plant nie bespuit nie.
Van die lente tot die herfs word mirtle, soos reeds opgemerk, weekliks met blomkunsmis bemes.
Myrtle het 'n duidelike periode van rus. Afhangend van die posisie in die kamer, is die mirt in rus van 3 (in die noordvenster) tot 1,5 (in die suide) maande.
Myrtle verdra 'n kapsel, en dit kan 'n baie bisarre vorm kry. Daar word verskillende maniere van plantvorming gegee: "As die mirt (dit is wat mirt aan die begin van die 20ste eeu in Rusland genoem word) aan homself oorgelaat word, sal die plant die vorm van 'n piramide aanneem. As jy die boonste lap snoei, dan is die vorm van 'n struik, as jy die sylote uiteindelik sny, dan kry die mirt die vorm van 'n gekroonde boom en takke op. "
Die skrywer raai egter nie te veel aan om by lote te snoei nie, veral nie by jong plante nie, aangesien die mirterstam nie sterk genoeg is nie. Moet ook nie jong lote te gereeld knyp nie - dit verminder die intensiteit van blom. Daarom is dit nodig om te besluit wat verkieslik is vir myrtle, veral kompakte bosse of mooi blomme met 'n los kroon.
Jong plante word elke jaar in die lente oorgeplant, sonder om die stambasis in die grond te verdiep. In die toekoms word die oorplanting, indien nodig, na 2-3 jaar uitgevoer. Die volgende mengsels word as substraat aanbeveel: 1) turf-humus-turfland en sand in gelyke dele; 2) gewone kweekhuisgrond; 3) klei-sod-turf-humus grond en sand (1: 1: 1: 0.5). Die pH van die substraat moet 5-6 wees. Aan die onderkant van die pot sorg vir 'n goeie laag dreinering.
Mirte word deur sade en steggies voortgeplant.
Myrtle-voortplanting deur sade
Vir saai maak ons ​​'n mengsel van turf en sand in die verhouding 1: 1 (jy kan turf met vermikuliet meng (1: 1)). Vog die substraat (jy kan die substraat met swamdoder vergiet).
Sade word op die oppervlak van die substraat versprei, met 'n dun laag substraat bestrooi. Die houer met sade is bedek met glas of 'n deursigtige sak (kan kleefplastiek wees). Die temperatuur word nie laer as + 18,20 ° C gehandhaaf nie. Van tyd tot tyd uitgesaai, die skuiling verwyder. Die ondergrond moet klam gehou word; probeer om nie te bevogtig of te droog te word nie.
Saailinge ontkiem gewoonlik na 7-14 dae. As die saailinge twee regte blare kweek, word dit in potte van die regte grootte ingeduik. Die ondergrond bestaan ​​uit turfgrond - 1 uur, humus - 1 uur, turf - 1 uur en sand - 1 uur. Na oorgang kan die saailinge vir 'n geruime tyd in die groei vries, en daarna groei hulle gewoonlik weer.
As u 'n koma van die aarde vleg, word die wortel oorgeloop. Verdere versorging is soos vir volwasse plante.
Myrtle gekweek van sade blom in die 5de lewensjaar.
Myrtle-voortplanting deur steggies
Myrtle word in Januarie-Februarie en in die somer in Julie deur semi-gelignifiseerde steggies gepropageer. Steggies word gekies uit die onderste en middelste dele van die kroon; die grootte van die steggies is 5-8 cm; om verdamping te verminder, word die helfte van die blare gesny en die res van die blare gekort. Dit is nuttig om die afdeling met groeistimulante te behandel. N. Tsybula et al. Beveel die gebruik van heteroauxine aan in 'n mengsel met askorbiensuur (0,25% 0). Gewortel in kratte, bakke, breë lae potte in 'n mengsel van vel aarde en growwe sand, of sphagnum en sand op 'n koel (16-20 ° C) skaduryke plek.
Steggies word natgemaak, gespuit en bedek met glas- of plastiekomslag. Soms word die grond geventileer om verrotting van steggies en versuring van die grond te voorkom. Steggies wortel binne 20-30 dae. Gewortelde steggies word in potte van 7 sentimeter geplant. Water in oorvloed. Knyp jong plante om blomvorming te stimuleer. As u 'n knop aarde met wortels vleg, word oorgang gegee. 'N Plantjie van steggies blom vir 3-4 jaar.
Aan die gesin Myrtle (Myrtus) behoort tot 16 tot 40 spesies van die mirtfamilie. Spesies van die Myrtle-genus kom algemeen voor in Noord-Afrika, Wes-Asië, op die Karibiese eilande, in Florida (VSA), op die Azore, in Europa (Mediterreense streek).
In kultuur is een spesie algemeen bekend - Myrtle gewone M. communis.
Myrtle gewone (Myrtus communis). Dit groei in die groei van immergroen eike en denne en in struike van struike in die Middellandse See-streek, op die Azore, in Noord-Afrika. Bome of struike tot 3-4 m lank; lote is vierkantig, kleinhartig, rond, kaal. Blare is teenoorgestelde, soms versamel in 3, eiervormig, lansetvormig, 2-4 (tot 5) cm lank en 1-2 cm breed, puntig, leeragtig, heelrand, glad, onbehaard, onbehaard.
As u in die lig na die mirteblad kyk, sien u klein kolletjies gevul met eteriese olie, waardeur die plant 'n aangename geur lewer. Die geurigste is die wit blomme van die plant. Hulle is mediumgrootte (tot 2 cm in deursnee), met vyf blare, een vir een op lang voetjies. Talle goue meeldrade gee hulle 'n spesiale oorspronklikheid.
In die natuur bereik mirtle 'n hoogte van 3-5 m. In kultuur is die plant laag (ongeveer 60 cm), en bereik selde 1 m.
Myrtle gewone het baie kulturele vorme, wat verskil in liggaamsbou en bloeivermoë.
As daar nie genoeg lig is nie, word die stingels uitgetrek, word die blare kleiner en vervaag, in die geval van die oormaat, word hulle dof, word geel, die rande krul. In 'n donker kamer met 'n hoë temperatuur word die blare weggegooi.
Die plant ly erg as gevolg van oordroging en oorloop van die substraat. As die plant sy blare laat val as gevolg van oordroging of versuiping van die water, sny die lote tot die helfte en hou aan met natmaak (in geval van versuiping - baie versigtig natmaak) en bespuit. Twee weke later kan jong pamflette verskyn.
As dit te warm en donker geplaas word, kan die blare val. As die blare skielik rondom die mirt begin vlieg, is die probleem verkeerd in die water: dit is óf onvoldoende óf te veel. In hierdie geval kan u aanbeveel dat 'n gedroogde plant in water dompel en oorgeplant word. Die plant kan egter meestal nie gered word nie.