Die stem in my kop | Die Joernaal van Kaalvoet
« Die geel duikboot
Die stem in my kop
September 23, 2009 deur Kaalvoet Ek kom deesdae agter dat ek toenemend met myself praat. Nie dat ek kla nie, sover is ek nogal goeie geselskap. Ek is redelik belese en berese en borrel van interessante stories, maat tog pla dit my tog effens. Veral nadat ek na jare se wonder agterkom het presies wat fout is met my: Die een stem in my kop is ‘n buikspreker.
Om met jouself te praat het sy voordele, in die sin dat jy presies weet wat die ander ou gaan se, wat jou onmiddelik die oorhand gee in onderhandelings (gaan ek nou nog ‘n knertsie vat voor ek gaan slaap?). Die nadele is dat jy soms ‘n gesprek met iemand anders oefen voor die tyd, en dan seker is jy het dit al vir hom gese.
Gelukkig, met bluetooth tegnologie, dink die meeste mense ek is op die foon as ek in die Pick&Pay staan by die vleisrak.
Ek dink, om met jouself te praat is seker OK, solank jy net nie terugantwoord nie.
Posted in Uncategorized | 5 Kommentaar	5 Responses
op September 23, 2009 at 2:11 nm | Antwoord Sonkind
Ag Kaalvoete, dis ook nie so erg as jy jouself begin terug antwoord nie. Ek doen dit al lankal, voer hele gesprekke met myself en myself, waar een myself ‘devil’s advocate’ speel.
Dis in elke geval meer sinvolle gesprekke as wat mens soms met regte ander mense het 😈
op September 25, 2009 at 9:29 vm | Antwoord Nelba
O wee, ek dink nou net: Die probleem kom in as mens begin om jou gesprekke met jouself te verkies bo gesprekke met ander mense.
op September 25, 2009 at 10:43 vm | Antwoord Girl van die Suburbs
HoHo…. Om met jouself te praat is heel okay… om met jouself te baklei is ook aanvaarbaar…. Maar as jy die argument verloor…. dan moet jy dalk begin bekommerd raak!
op September 29, 2009 at 5:31 nm | Antwoord Krista
Die pryse van goedere op vandag se winkelrakke noop my om sommer kliphard met die winkelbestuur te gesels – al sit hulle hoog en droog in hulle se kantoortjies, Die mense om my dink ek praat met myself. Min weet hulle . . . 😉
op Oktober 3, 2009 at 8:19 nm | Antwoord Sigeuner
Dis nogals interessant! Ek praat ook alreeds `n paar jaar met myself. Altyd gedink dis net oumense wat dit doen. Nou IS ek die oumense! As ek heeltemal op my stukke voel die dag, praat ek met die “ander een” op haar naam. So iets soos – Hi Suster Sera, wil jy koffie he? Dan hoor ek maar wat`s die antwoord en gaan maak vir ons twee koffie.
Is dit nie dalk `n gemene-gesplete persoonlikheid nie?