Nee, soms kan ’n mens nié jou demone aankyk “sonder pille” nie, skryf Elsabé Brits in ’n ope brief aan die skrywer Annelie Botes na aanleiding van haar rubriek oor depressie.
Tja, Annelie Botes, so maak ’n mens – jy loop met kaalvoete na die Van Stadensrivierbrug “om soos ’n vlerklose arend daar af te duik”.
Mooi woordjies om die onbeskryfbare pyn van selfdood so bekoorlik te laat klink. Amper soos ’n storie wat nie bestaan nie. Met soveel minagting.
In my lewe het ek lanklaas sulke onverdunde, loutere oningeligte twak gelees. Ek sou gelag het as dit nie was dat dit soveel skade aanrig nie.
Net soos enige ander chroniese siekte is ’n psigiatriese toestand ’n werklike siekte. Angs, bipolêre siekte, depressie (in al sy vorms) en skisofrenie is siektes van die chemie van die brein. Jy móét medikasie daarvoor ontvang. Meestal vir die res van jou lewe.
Sien hoe mense van alle vlakke van die lewe hulself weer van die grond moet optel, net omdat hulle ’n siekte het wat hulle nie kan verhelp nie. Sien hoe spoeg die samelewing hulle soos gif uit.