Notas oor Seremonie en Nochebuena (Oukersaand) - Versamelings
Notas oor Seremonie en Nochebuena (Oukersaand)
Op Oukersaand dink David Miller aan seremonies, musiek, sneeu en soos gewoonlik transendensie.
NOCHEBUENA is die "goeie nag" voor Kersfees.
Hier in Argentinië is dit ook wanneer Kersvader kom - die kinders bly tot 12 as hulle oorgaan na die werklike Navidad en 'n familielid geklee in die kersvader lyk opgestopte kussing en moontlik deur die wyn gedrink by die deur. Geskenke word uitgedeel. Almal bly die hele nag op. Dit is die antwoord vir diegene wat vra hoe lyk dit asof Argentynse kinders nie bedtye het nie, maar steeds elke oggend kan opstaan ​​en funksioneer. Soos die meeste dinge, kom dit tot verbeelding.
Verjaarsdae is dieselfde. Geen sin daarin om goeie nagure te vermors nie. Ek het myself vroeër in die somer bevorder op 'n landrit vanaf Colorado terug na Georgia. Ek en my broeder Will Kimzey was daartoe verbind om 'Oklahoma in the dark' 'n nuwe en spontane manifestasie van ons blow-it-out-in-a-one-push road trip-styl. PFunk het swaar gedraai. Nadat die horlosie om 11:55 uur gekom het, het ek dit noukeurig begin dophou vir my verrassing, gelukkige bday-bust-out. Jy kan nie 'n sekonde mis nie.
Op die oomblik kap ons bure, die Colques, hul agterplaas aan met 'n gasaangedrewe onkruid-eter, die voorkeur-grasperkwerktuig in Patagonië, miskien na die machete. Hulle het geen draagbare stereos gehad nie, maar het die afgelope paar aande motors daar parkeer, cumbia-slae gepomp, sokker gespeel en die onvermydelike watergevegte gehad.
Die musiek neem my terug na 'n Nochebuena in Colorado, 2005. Na 'n dag met 'n vars pow by die plaaslike berg, Eldo, is ek terug na my vragmotor en KGNU se Latynse Kersliedere.
Alhoewel die meeste van die liedjies eenvoudige seuns en rhumbas was oor dinge soos kersbome en gebraaide vark, is iets omtrent die samestelling - die Rocky Mountain-sneeu wat nog steeds sweef en die lyne wat ek op die berg gelaat het, invul (nog 'n powiedag) môre) is my hande en gesig steeds koud, maar hierdie musiek op die radio wat net van 'n warm en naby die oseaan kon kom - dit alles gekombineer in 'n oomblik van transendensie waar dit gevoel het of ek amper kon uitmaak '. waarheen ons op pad was '(na hierdie musiek). Dit was 'n oomblik van ultra-stoke en nonspesifieke eensaamheid, en ek dink dat daar miskien 'n bietjie heilige geween was.
Dit is vir my moeilik om gebeure te registreer of emosies te kontekstualiseer sonder dat daar 'n soort klankbaan is. Die iPods het beslis die spontaneïteit en die kans dat sommige parkeerplekke soos sneeu bo-op hierdie tyd transendent kan word, versmoor, en die DJ in die vallei wil skynbaar elke wysie kies op 'n manier wat jou lewe help om 'n bietjie stroomaf te stoot en miskien met 'n bietjie meer bereik en dobbel en waardering as as u u eie snitlys gekies het.
Maar dan is dit alles 'n kwessie van hoe die dag ontvou. Gisteroggend het ek Kierkegaard se tydskrifte gelees en terselfdertyd na Outkast geluister, 'n openlik onverskillige paartjie totdat die snit "Ontevreden" aangebreek het en Big Boi gesing het, "kan net soveel pret wees, want jou geluk word gedoen as jou gans gekook word. "
Layla word net wakker en hardloop naak hier binne, hou twee van haar "babas" vas en vra haar oggend jugo. Ek word weer daaraan herinner hoe dit werk. Dit is tyd om lemoene te sny. Geseënde Kersfees.