On Your Bike deur Chris en Tim Whitfield: ’n resensie | LitNet
On Your Bike deur Chris en Tim Whitfield: ’n resensie
Carinus Lemmer Resensies 2017-09-05
Chris & Tim Whitfield
Die Whitfield-broers Chris en Tim is al jare lank fietsryers en koerantmanne. Beide het in hul lewens tyd in die saal by plaaslike koerantgroepe spandeer, die een aan die voete van die Berg by die see, en die ander net neffens die Draak se Berg, oftewel "The Berg" soos die Ingelsman dit sou vertel.
Ek is totaal en al bevooroordeeld vanweë die feit dat ek die twee karperde ken en ek al heelwat van hul werk kon lees. Dié boek, wat hulle in hul besige skedules kon aanpak, som die wêreld van bergfietsry in Suid-Afrika, dws die nuwe gholf, mooi op, en lê baie mooi naweekontvlugtings mooi uiteen. My enigste vraag sou wees of die aanwend van "bekende" ryers 'n oulike of onnodige idee is al dan nie. Dit voel half onnodig, vanuit een (my) hoek gesien: topryers wat kommentaar op roetes (trails) lewer, se inslag is dikwels redelik ver verwyderd van die werklikheid, en die meeste mense sal nogal skrik as hulle by ‘n plek aankom en sien hoe steil die hellings of hoe groot die klippe is. Sy sal verseker kan burp, bonk, air en bail. (Kyk maar laer af wat dit beteken.)
Die belangrikste komponente van kennisneem van enige roete, hetsy dit stap-, hol- or fietsroetes is, is die sogenaamde moeilikheidsgraad, wie dit bepaal het, en dan waar dit is, hoe lank dit kan wees, in myle of kilometers, en tyd in die saal (of dalk per voet met die fiets oor die skouer), en/of hoe lank 'n sekere soort mens daaraan sou ry, en of daar belangrike fasiliteite soos water, kosplekke, veilige parkering en dies meer is.
'n Stuk of 20 roetes het die boek gehaal – die ongelooflike ding is dat die somtotaal van roetes en venues (waar ook fasiliteite vir oumense en kinders bestaan) nou reeds meer as 450 plekke sterk staan in die hele Suid-Afrika! Die gebroeders Whitfield kon definislis nie al 300 of 400 roetes lys wat daai tyd in die land, net maar nou die dag, was nie, en sal seker 'n baie dikker boek moet uitbring om so 'n takie afgehandel te kry.
Die boek word goed ondersteun met foto's deur Ewald Sadie en Craig Kolesky, beide kranige fietsryers, en verdere genot kan maar geput word uit die terminologie van bergfietsry, soos burp, bonk, air en bail, wat verwys na 'n binnebandlose band wat van die velling afklim; iemand wat vrek van die honger en ver van die naaste kosplek is; iemand wat teen wil en dank deur die lug vlieg; en iemand wat dan neerslaan op die genadelose oppervlak.
Daar is ook kaarte – natuurlik nie interaktief soos deesdae op slimfone en handvatselgebaseerde stelsels soos Garmin nie – maar dit gee mens ook 'n perfekte idee van wat om te verwag, waar die naaste geriewe is, en dus hoe om nie te burp, bonk, air (as jy nie wil of kan nie), of bail nie.