Cheondogyo - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
Choe Je-u 崔 濟 愚 (1824 - 1864), in 1860, dieselfde jaar as wat Britse en Franse troepe Peking na die Slag by Palichiao beset het, 'n openbaring ontvang het wat aanleiding gegee het tot 'n inheemse godsdiens in Korea, Cheondogyo (Die Hemelse Weg). Die boodskap wat hy in die loop van sy vierjarige bediening (1860-1864) ontwikkel het, het miljoene aanhangers in Korea die afgelope 140 jaar gevind, 'n boerdery-opstand (die Donghak Boererevolusie) aangevuur en 'n leidende rol in die Onafhanklikheidsbeweging geïnspireer. teen die Japannese koloniseerders (veral die Onafhanklikheidsbeweging van 1919).
Die Hemelse Weg, 'n godsdienstige-gebaseerde hervormingsbeweging, het Korea uit die Joseon-dinastie aangedryf en op pad na die era van die moderne Korea.
Hoofartikel: Choe Je-u
Choe Je-u, soos die geval is met alle profete, het toewyding van gelowiges en haat geïnspireer deur korrupte regeringsamptenare wat hul posisies begeer. Choe het Korea geestelik onderrig gegee, maar regeringsamptenare het gevrees dat sy godsdienstige beweging die dreigement van 'n volksopstand teen hul ongebreidelde korrupsie sou inhou. Regeringsamptenare het hom gearresteer en hom van kettery (d.w.s. Katolisisme) en opstandingsvoornemens aangekla. Die troon het sy teregstelling goedgekeur, wat in 1864 onthoof is.
Het u geweet dat Cheondogyo is 'n inheemse Koreaanse neo-konfucianistiese godsdiens met elemente van Boeddhisme, Daoïsme en Katolisisme
Cheondogyo (The Heavenly Way), gestig deur Choe Je-u, vorm 'n ware godsdienstige geloof. Alhoewel Choe daarvan aangekla is dat hy Katolisisme bevorder het (hoewel 'n onwettige geloof destyds in Korea), het Choe eintlik 'n neo-Confuciaanse hervormingsbeweging geïnisieer wat elemente van Boeddhisme, Daoïsme en Katolisisme omhels het. Hy beskou Katolisisme as 'n fout, skaars die geloof wat 'n goeie Katoliek sou hê.
Choe se Openbaring
Choe, en alle ander Koreane, het die lot van China fyn dopgehou. Histories het China kultuur en militêre beskerming aan Korea gebied, en Koreane het China as onoorwinlik beskou. Toe China in die 1850's herhaaldelik verslaan is deur die Europese moondhede, voel Choe bang en voorspel dat Korea dieselfde lot sou ly.
Choe, wat getuie was van die dekadensie van die Koreaanse samelewing met die korrupsie van die Neo-Confucianisme in die afnemende jare van die Joseon-dinastie en benoud was deur die binnegange van die Christelike Europese lande in China, het antwoorde gesoek in die studie van die Confuciaanse klassieke en bemiddeling. Hy het ook aandag geskenk aan die leer van die Katolisisme en geglo dat hy die bron van Westerse militêre mag in die Christelike leer kon vind. Maar hy beskou Katolisisme as 'n gebrekkige geloof. Terwyl hy in April 1860 mediteer, het Choe 'n goddelike openbaring gehad. Die Here (sangje) het hom geroep om die hemelse weg te ontvang en te onderrig.
Aan die einde van 1861 begin Choe volgelinge lok. Hy het die Hemelse Weg stil geleer en beoefen. Die volgende jaar het hy een-en-twintig karaktersang bestudeer, die talisman as 'n genesingsinstrument gebruik, besin oor die opdrag wat die gees hom gegee het, en die manier van deug beoefen. Hy het in die eerste jaar daarvan weerhou om bekeerlinge te soek. In die lente van 1861 skryf hy Op voortplanting van deug (P'odok Mun). Hy het geleer hoe belangrik dit is om Chinese konfucianisme te bestudeer, die behoefte om 'n man te word en salie te word deur die weg te volg (die mandaat van die hemel). Hy het die talisman wat deur die Here (sangje) gegee is, in detail beskryf: gevorm soos die Groot Ultimate (t'aeguk, die simbool op die Suid-Koreaanse vlag, die yin en Yang).
In Desember 1861 skryf Choe 'N Bespreking oor leer (Nie Hak Mun). Hy beklemtoon die belangrikheid van die een-en-twintig karakters formule in die beoefening van die weg. Die gejuig is 'n goddelike oproep, 'n versoek dat God (Chi-keui of Chun-ju) die gelowige sal vul met die Confuciaanse leer (deug), en altyd 'n opregtheid van die gees (deug) sal handhaaf. Die een-en-twintig karaktersang, wat Choe na die Boeddhistiese gesang gemodelleer het, het 'n eenvoudige aanbidding gebied vir die onopgevoede Koreaanse boere om te oefen. Die sang is die middelpunt van aanbidding vir die getroue Hemelse Weg.
In Junie 1862 het Choe 'n ander stuk geskryf Oor die kultivering van deug (Sudok mun), waarin hy sy Weg amper identies verklaar het met die Weg van Confucius. Choe beweer dat Confucianism van die leer van Confucius afgedwaal het en dat God hom opdrag gegee het om alle mense in die Mandaat van die Hemel wat deur Confucius en sy dissipels geopenbaar is, opdrag te gee. Ná sy teregstelling het Choi se hoofdissipel, Choi, sy geskrifte in die Donghak Bybel saamgestel. Die 'Groot Vervolging van 1864' het uitgebreek en die taak vyftien jaar lank ontstel. Choi het die Donghak Bybel in 1888 saamgestel, geredigeer en gepubliseer.
Choe se martelaarskap
In 1862 het 'n amptenaar van die plaaslike regering Choe in 'n leërkamp gevange geneem, maar hom vrygelaat nadat 'n paar honderd volgelinge die amptenaar versoek het. Uit vrees dat Choe van plan was om sy beweging te gebruik om hul korrupte praktyke te beëindig, het die plaaslike regeringsamptenare berig dat hulle Choe vermoed het dat hy 'n opstand beplan wat die Daewongun self wil omverwerp. In die laaste deel van 1863 het die Daewongun die goewerneur van Kyongsangdo, So Hon-sun, opdrag gegee om Choe en die Donghaks te ondersoek. Daarom het hulle Choe verrassend uitgebeeld as 'n onskadelike geestelike leier. Die Daewongun het die verslag verwerp en Choe gearresteer. In Daegu het hy 'n oorhaastige verhoor ontvang wat eindig op die aanbeveling van teregstelling, wat die Daewongun aanvaar het.
Ná die martelaarskap van Choe het Choe Si-hyeong, 'n verre familielid van Choe Je-u's, die leierskap oorgeneem van die klein groep lojale Cheondogyo-volgelinge. Die Cheondogyo-beweging het voortgegaan met vervolging onder die hande van Confuciaanse regeringsamptenare, veral tydens die Katolieke vervolging van 1866-1871. Alhoewel dit beslis 'n Neo-Confuciaanse hervormingsbeweging met Boeddhistiese, Sjaman en Christelike leerstellings en praktyke was, het die monarg die Donghaks steeds as onwettige Katolieke behandel.
Die Donghak-beweging het van 1864 tot 1892 voortgegaan onder leiding van Choe Si-hyeong. Choe Si-hyeong het sy hoofkwartier na die noordelike deel van Korea verskuif. Hy het voortdurend probeer om die reputasie van hul stigters op te hef deur die regering die aanklagte van sedisie en hoogverraad teen Choe Je-u te laat vaar. Die Donghak-beweging het 'n geestelike houding in leer, praktyk en inhoud gehandhaaf. Choe Si-hyeong, wat die Donghak Bybel in 1888 publiseer, het die leringe van sy familielid, Choe Je-u, voortgesit.
Hoofartikel: Donghak Boererevolusie
Suider- en Noord-Donghak-faksies
In 1892 het lede van die Cheondogyo-beweging in die suide van Korea 'n splinterfaksie gevorm met die gewilde naam Donghak (Eastern Learning). As die leier Choe Si-hyeong nie gekant is teen die opposisie nie, het die suidelike faksie, uit Choe se oogpunt, ontydige protes, vorentoe gedruk. Die regering het hewige onderdrukking gereageer en 'n opstand in Suid-Korea veroorsaak wat in 1894 op 'n volskaalse opstand uitgebreek het. Die Koreaanse regering het Cheondogyo ook in die noorde van Korea onoordeelkundig aangeval en tereggestel. Choe Si-hyeong het sy steun agter die suidelike opstand gewerp.
Terwyl hy lojaliteit aan die troon verklaar het, het die suidelike faksie die korrupte provinsiale regeringsamptenare vir teregstelling gerig. Die suidelike faksie het die provinsie Chollam noordwaarts in die rigting van die hoofstad Seoel gevee met 'n swak toegeruste en opgeleide boereleër wat op magiese gesang en sjarme staatgemaak het om hulle in die geveg te beskerm. Koning Gojong het die skrik van die suksesse van die Donghaks en die onvermoë van die Koreaanse leër om hulle te keer, versoek om hulp van China.
Eerste Sino-Japanese Oorlog
Hoofartikel: Eerste Sino-Japanese oorlog
China het troepe gestuur om die Koreaanse koning te help. Voordat hulle teen die Donghaks opgetrek het, het die Donghak-leiers ingestem tot 'n wapenstilstand met die troon. Die Donghaks het in Junie 1894 na hul huise teruggekeer met administratiewe kantore. Maar Japan, met verwysing na China se oortreding van die Tientsin-verdrag (1885), wat China en Japan vereis het om mekaar in kennis te stel voordat hulle troepe in Korea ingevoer word, en wat elke land toegelaat het om gelyke getalle troepe in te stel, het troepe na Korea gestuur. Albei lande het geweier om te onttrek. Spanning het tot die Sino-Japannese Oorlog op 23 Julie 1894 uitgebreek.
Japan het die Chinese magte vinnig op land en see vernietig en daarna 'n gesamentlike ekspedisie met die Koreaanse leër teen die Donghaks in die suide van stapel gestuur, en hulle teen laat 1894 verpletter. Die gekombineerde Japannese-Koreaanse leër het die leiers van die suidelike Donghak-faksie gevange geneem en tereggestel aan die einde van 1894. In 1898 neem die Koreaanse regering die Cheondogyo-leier, Choe Si-hyeong, in hegtenis, en hom tereggestel en sy kop by een van Seoel se belangrikste stadspoorte vertoon.
Die hele Cheondogyo-beweging het ondergronds geraak. Son Byeong-hui, die derde leier van Cheondogyo, het leierskap aanvaar. Hy het 'n geheime, ondergrondse selorganisasie ontwikkel om vervolging te vermy en die beweging het voortgegaan om te groei. Die geheime organisasie was baie nuttig tydens die onafhanklikheidsopstand op 1 Maart 1919. Son het voortgegaan om die sentrum van Cheondogyo-bedrywighede in die noorde van Korea op te spoor.
1 Maart Beweging
Hoofartikel: 1 Maart Beweging
Nadat hy China in 1894-95 verslaan het, het Japan die beheer oor Korea gekonsolideer deur Rusland tydens die Russies-Japanse Oorlog van 1904-1905 te verslaan. In 1910 het Japan Korea amptelik in sy ryk opgeneem en die Joseon-dinastie amptelik beëindig. Tussen 1910 en 1919 het die Japannese Korea met 'n ystervuis regeer, en die opposisie teen die koloniale regering van Japan het tot 'n koorshoogte gegroei. Die Cheondogyo het hul geheime selorganisasie gebruik om die onafhanklikheidsopstand op 1 Maart 1919 te beplan, te finansier, te organiseer en te verklaar. Cheondogyoists bestaan ​​uit ongeveer die helfte van die drie en dertig ondertekenaars van die Onafhanklikheidsverklaring wat op daardie dag regoor die land gelees is, terwyl Son Byeong-hui as die hooforganiseerder en ondertekenaar optree. Protestante het sterk steun verleen, terwyl Boeddhiste ook deelgeneem het.
Danksy die geheime organisasie-netwerk van die Cheondogyo, het die Japannese polisie op 1 Maart heeltemal verras. Die Koreaanse bevolking het gehoop om die wêreld se aandag te trek op hul situasie, afhangende van die wêreldwye steun aan Woodrow Wilson se veertien punte om hulle uit Japan se greep te bevry. Die Japannese polisie het brutaal gereageer, betogers dwarsdeur die land doodgemaak en totale beheer oor die land verkry. Die wêreld het simpatie gehad, maar Korea in die kake van Japan gelaat. Na die opstand van 1919 moes Japan haar amper twintig jaar lank van die Koreaanse samelewing verloor.
Cheondogyo het voortgegaan om ondergronds te werk. Die Japanse polisie het Son Byeong-hui op 1 Maart 1919 in hegtenis geneem en sy aktiewe leierskap van die beweging beëindig. Son het aangehou om sy teenwoordigheid op Cheondogyo te laat voel tot sy dood op 19 Mei 1922 in sy gevangeniscel. Voor sy dood het Son Park In-ho daarop gewys om as leier van die beweging te slaag. Park, waar hy 'n gebrek aan ondersteuning van die ouderlinge van die godsdienstige groep gehad het, het 'n beweging vir leierskap deur die Algemene Komitee ondersteun, en sodoende die leiersperiode beëindig deur 'n enkele leier (1860-1922) in die Cheondogyo-organisasie. Gedurende die tydperk van die Japannese kolonisasie van Korea het die Cheondogyo-beweging die Japannese besetting teengestaan.
Sedert die verdeling van Korea in Noord en Suid in 1945, het Cheondogyo 'n gemengde rekord. In Noord-Korea, die sentrum van Cheondogyo vanaf die 1860's tot 1945, het die Cheondogyo-beweging met die kommunistiese regering saamgewerk. Slegs Cheondogyo het die diktator Kim Il-sung goedgekeur om voort te gaan met aktiwiteite; alle Christelike kerke, Boeddhistiese tempels en Shaman-sentrums het opgehou om te bestaan ​​onder die totalitêre, ateïstiese hand van Kim. Die hoofkwartier vir die Cheondogyo het na Seoel verhuis nadat kommunisme in die noorde wortel geskiet het. Die beweging in die suide het voortgegaan om die leerstellings van Choe Je-u te bevorder en te konsentreer en op die geestelike praktyke van hul godsdiens te konsentreer. Cheondogyo het in 2005 ongeveer 1,13 miljoen volgelinge en 280 kerke in Suid-Korea gehad.
Progressiewe beweging in Korea (1873-1895)
Hierdie artikel trek direk, met die toestemming van die skrywer, uit die volgende ongepubliseerde artikel:
Davies, Daniel. 1992. Ch'oe Che-u (1824-1864): The Heavenly Way, ongepubliseerde papier.
Chesneaux, Jean. 1973. Boer opstande in China, 1840-1949. New York: Norton. ISBN 978-0393093445
Ch'ŏndogyo. 2006. Chʻŏndogyo yaksa. Sŏul Tʻŭkpyŏlsi: Chʻŏndogyo Chungang Chʻongbu Chʻulpʻanbu.
Chung, Kiyul. 2007. Die Donghak-konsep van God / hemel: godsdiens en sosiale transformasie. New York: Peter Lang. ISBN 978-0820488219
Clark, Charles Allen. 1961. Godsdienste van die ou Korea. Seoul: Christian Literature Society of Korea. OCLC 2624029
Gale, James Soarth. 1972. Geskiedenis van die Koreaanse volk. Seoul, Korea: Seoul Computer Press. OCLC 59688347
Weems, Benjamin B. 1964. Hervorming, rebellie en die hemelse weg. Tucson: Gepubliseer vir die Association for Asian Studies deur die University of Arizona Press. OCLC 376642
Copyright 2020 \ Aanlyn tydskrif ek wil alles weet \ Cheondogyo