Nuuskommentaar: Gaan Jacques Pauw-boek Zuma laat val?Omslag van The President’s Keepers (NB Uitgewers) Gaan die harde reguitlinker, gevolg deur ’n regteropstopper soos min, genoeg wees om Zuma dié keer tot ’n val te bring? Met Jacques Pauw se boek is Zuma se persoonlike “empire” onder enorme druk geplaas. Twee beduidende, maar uiteenlopende sake het veral ’n impak oor die koers wat die land gaan inslaan. Die eerste is die Swart Maandag-optogte teen plaasaanvalle, en die ander Jacques Pauw se boek, The President’s Keepers. Die Swart Maandag-betogings het die regering duidelik geskud. Die omvang wat iets wat in so ’n kort tydjie georganiseer is aangeneem het, het man en muis, vriend en vyand, verbaas. Die owerheid is boonop naak gelaat met die omvang van plaasaanvalle en veral plaasmoorde sedert Swart Maandag. Selfs die minister, wat vol wyshede was ná die optogte, moes erken dat die buite-verhouding voorkoms van plaasaanvalle nie die boere se verbeelding is nie. Die skietgoed wat ’n paar skeibrekers aan die regering gegee het, vervaag ook teen die harde werklikheid. AfriForum wil die yster smee terwyl dit nog warm is, en ’n optog word na die Uniegebou beplan om ’n memorandum aan pres. Zuma te oorhandig. Die betrokkenheid van ander organisasies gaan ook verwelkom word. ’n Gesindheidsverandering by die regering kan van almal wenners maak, behalwe natuurlik die plaasaanvallers. Maar Zuma gaan hierdie geleentheid verbrou. Pauw se boek maak internasionaal opslae, en die beste bemarking daarvoor word gedoen deur instansies soos die Inkomstediens en die Staatsveiligheidsagentskap wat nou, skielik vreeslik wet-bewus, die boek, of minstens dele daarvan, verbied wil hê. Daar word met regsoptrede gedreig. Die vernaamste probleem waarmee diegene wat so dreig te kampe het, is dat Pauw baie deeglik navorsing gedoen het, en op die oog af staaf wat hy skryf. Voorts is daar meer wette en regspresedente as dit wat dié met dreigemente oprakel, wat ’n heel ander perspektief op die regsposisie van die boek kan hê. Die een is die regte, verpligtinge en beskerming wat fluitjieblasers se posisie bepaal. Dit raak veral interessant wanneer dit kom by die fluitjieblaser se regte as al sy normale kanale om die inligting die bedoelde afloop te hê, geblokkeer word. Hy het dan die reg, volgens regspraak, om byvoorbeeld na die media te gaan. Pauw se boek bring die land baie gouer by die punt waar die #GuptaLeaks die land sou gebring het. Dit haal die skille van baie Suid-Afrikaners se oë wat nog hardnekkig geglo het die staatskaping word oordryf. Die boek bewys die teendeel. En danksy die boekverkope en die roofkopie wat in omloop is, weet bitter baie mense nou wat aangaan. Voorts laat die boek die kollig val op mense wat heerlik aan die staatstroping deelgeneem het, maar tot dusver daarin geslaag het om uit die openbare oog te bly. Plaasaanvalle en die boek mag op die oomblik die hoofbepalers wees van hoe die Suid-Afrikaanse politiek vir ’n ruk gaan verloop, maar is beslis nie al rolspelers nie. Daagliks rol nuwe bomme uit die parlement van getuienis wat mense rondom Eskom en ander staatsentiteite lewer. Zuma en van sy kornuite gaan voort om dinge kwyt te raak of te doen waarvan die graderingsagentskappe niks hou nie. Dit gaan volgens alle aanduidings beteken dat Suid-Afrika nog dieper in die rommel verstrengel raak. Of dit Zuma en sy “empire” gaan laat val, is moeilik om te sê. Zuma het al baie erge flaters oorleef, en hy hét steeds ’n groot magsbasis van oningeligtes. Maar minstens word sy “empire” onder kwaai druk geplaas.