1. 1853: Die waarskuwing van kmdt-genl Andries Pretorius aan sy volk weerklink vandag weer: "Nogeens vermaan ik u, ja ernstiglijk waarschuw ik u, past op dat geen tweedracht onder u plaatsvinde. . . als gij in twisten vervalt, zal die vijand u den voet op den nek zetten." Het ons maar geluister! Andries Pretorius was 'n held van Bloedrivier, Voortrekkerleier, politikus en militêre strateeg. Hy is op hierdie dag in 1853 oorlede en sy oorskot is in 1891 in die Ou Kerkhof in Pretoria begrawe.
2. 1654: Lees in hoofartikel oor die man wat onderwys in ons land help bewerkstellig het: Mauritz Pasques de Chavonnes. Category » Afrikaans – Victoria Valle Toer « @ pgjonker.co.za
Category “Afrikaans – Victoria Valle Toer”
Aan die Botswana kant besef Henk sy houer met al sy paspoorte en motor-registrasie-papiere is weg. Dan onthou hy die laaste plek waar hy dit hanteer het was agter by sy bakkie. En sowaar, daar sit die sak nog rustig op die agterste buffer. Mens kan dalk hierdie plekkie vir jou skoonma …
Category: Afrikaans - Victoria Valle Toer Comments (0)
‘n Toeroperateur met wie ek daar gesels verduidelike vir my ek moenie van die agente gebruik maak nie. Maar olliewhile betaal hy self ‘n stewige fooi direk aan ‘n ou op die ferry om hom vroeg op die ferry te kry. Ek beland in elk geval saam met hom op dieselfde ferry, so ek reken ek …
So al wat ek nou moet doen, is om ‘n teenaanbod te maak. Ek …
Deel 4 – Die Lang pad huis toe
[Also in English @ http://pgjonker.co.za/?p=181]
Dag 8 – Katima Mulilo en Caprivi
Vandag reis ons aan die Zambië kant tot by die grensoorgang by Katima Mulilo. Die dorp aan die Zambië-kant is Sesheke. Met die oppak kom ek agter my geleende Minus 40 het ophou werk. Nou het ek ‘n reuse groot ornamentele koelboks wat die plek vol staan agter in my bakkie.
Voor ons ry wil ons darem nader gaan loer na die Zimbabwe-kant toe. By die grens kry ons ‘n gratis pas om op die brug op te stap. Dis ‘n klein papiertjie waarop ‘n getal “5” op staan om te wys jy is ‘n groep van vyf.
The bridge between Zam and Zim
Daar is ‘n lewendige handel van goedere oor die brug. Op laerskool het die juffrou eendag gevra wat beteken ‘lewende hawe’. Toe het ek verduidelik ‘Kaapstad is ‘n lewende hawe’. Dit was toe die verkeerde antwoord. Maar op hierdie trant sou mens kon sê dat hierdie brug ‘n lewende hawe was, as dit nou ‘n hawe was in plaas van ‘n brug. Dit is duidelik dat daar wel entrepreneurs is wat munt kan slaan uit enige situasie, in hierdie geval, die inploffing van Zimbabwe. Waarmee hulle betaal weet ek nie, want iemand soek Zim dollars nie.
Cars, trains & pedestrians use the bridge
Lede van ons toergeselskap is oor Zimbabwe toe om vir hulle elkeen ? Z$50 000 000 000 [vyftig-duisend miljoen] noot gaan koop. Die nulle laat jou oë bietjie oor mekaar kyk. Net duidelikheidshalwe: dit is vyftigduisend-miljoen Zim dollars. Of dan vyftig biljoen Zim dollars, maar dis heelwat minder werd as, sê nou maar, Amerikaanse dollars. Menere van Coller en Jordaan is derhalwe nou multi-biljoenêrs. Stil, broers, daar gaan die manne nou verby.
Ons vertrek Weswaarts en mik vir Sesheke. Maar eers moet ons ‘n ‘exit fee’ betaal van R30, nogals in Rande gekwoteer. Sesheke is ? mistroostige dorp, oorkant die rivier van Katimo Mulilo. Eers nadat jy oor die brug is, kry jy die grensbeheerpos. Dié is besonders swak gemerk. Vrywilligers wat langs die pad sit, minding their own business beduie maar ongevraag vir jou waarheen jy moet ry wanneer hulle sien jy mik vir die Namibië grenspos voordat jy aangemeld het aan die Zambië-kant se geboutjie. Dit kos ons ‘n slag omdraai om by die regte gebou aan te meld.
Die beamptes is vriendelik aan beide kante. Veral die ou wat al ons melk – boks melk nogal – gekonfiskeer het. Hy het darem gesê die kinders kan dit drink, maar ek kan dit nie verder saamry nie.
Nadat jy klaar is aan die Namibië kant moet jy weer by ? verdere (ongemerkte) geboutjie aandoen om jou padbelasting te betaal. Dit sou maklik wees om dit heeltemal mis te ry as jy nie lekker kan hoor soos ekke nie. Gelukkig hoor die res van die mense in ons outfit darem oraait en beduie hulle my ek moet nog gaan betaal.
Ek laai die familie by ‘n winkelsentrum af, terwyl ek petrol gaan intap. En skielik voel die Kaap weer Hollands. Die winkel lyk nes ons s’n. Die mense praat Afrikaans, my debietkaart werk weer sonder dat ek eers nodig het om navraag te doen. Selfs ons Rande werk hier. Dit voel maar soos by die huis.
Hiervandaan is ons vort na die Kwando rivier. Ons draai af by Kongola, Suidwaarts. Ons slaap die aand by die Namashushu Lodge. Dit is ons laaste aand wat die hele toergroep bymekaar is. Môre verdeel die groep in 3. Ter wille van ‘n vroeë begin slaap ons in die bungalows, eerder as om te kamp. Ons wil môre vroeg aanstoot. Die aand eet ons almal vir oulaas saam om die kampvuur. By die ablusie-blok is ‘n bordjie wat waarsku teen nagtelike bewegings van olifante en seekoeie.
Met enkele toesprake en …