Die voertuie word in ’n windtonnel getoets om te bepaal watter ontwerp die minste weerstand moontlik sal verseker.
Die voertuie mag geensins met ander metodes aangedryf word as net die son se energie wat benut word om ’n battery te herlaai nie.
Du Plessis sê die voertuie kan maklik ’n gemiddelde spoed van 120 km per uur behaal, maar dít is nie die uitdaging nie.
“Die wegspringtyd is daagliks om 07:00 en die voertuie moet om 17:00 by die volgende punt wees. Die voertuie ry ’n kringroete tussen dorpe en stede om soveel as moontlik kilometer af te lê,” verduidelik Du Plessis.
Du Plessis sê met die vorige uitdaagrit in 2017 het ’n Duitse maatskappy wat in sonpanele spesialiseer die navorsing van die Noordwes-Universiteit (NWU) in sy vervaardiging gebruik, wat as ’n deurbraak beskou kan word.
Die wêreld se beste sonkragvoertuig-span is van die Delft-Universiteit in Nuoan, Nederland. Kort op die hakke van die Delft-span is ’n Japanese span van die Tokai-Universiteit. Albei dié spanne gaan aan die SSC deelneem.
Vrywilligers van Think Bike, ’n motor­fietsryers-organisasie, sal hulle by die konvooie aansluit om sigbaarheid en bewustheid op die pad te skep.