Camino de Santiago – toortsie.com
Sleutelwoord: Camino de Santiago
Augustus 10, 2019 Augustus 10, 2019 ~ Toortsie	~ 19 Kommentaar
Junie 13, 2019 Junie 13, 2019 ~ Toortsie	~ 22 Kommentaar
Hierdie is die aantekeninge wat ek gemaak het toe Maréth Spamer ons VLV kom toespreek het nadat sy al ‘n tweede roete van die Camino de Santiago in Spanje voltooi het. Ek het een keer sommer uit my kop geskryf, maar nou eers weer die aantekeninge ontdek.
Sy sê die ‘magic van die Camino’ het haar getrek en sy wou al lankal gaan om dit te beleef.
Rugsak is simbolies van wat het ek regtig nodig. As jy jou sak laat anry, moet jy steeds met min gaan.
Dis swaar, lekker, mooi.
Om alleen te gaan is minder ingewikkeld. Ingewikkelde verhoudings raak meer ingewikkeld. As jy alleen gaan, is jy meer afhanklik van die plaaslike mense.
Daar kom spontane ontmoetings met ander mense wat jy onthou.
Dit help baie as jy ‘n bietjie Spaans kan praat. Die oomblik as jy vrot Spaans uitruk, ruk hulle hulle vrot Engels uit.
Jy moet jou intuïsie vertrou, jy sal weet waar jy veilig is.
Euro’s. Betaal meestal kontant.
Goedkoop manier van reis. Hou by die Camino. Bly in Albergues.
Slapery is ‘n uitdaging op sy eie.
Albergues E9-15 per nag. Gem E12 per nag.
Pilgrims menu is ‘n driegang ete vir E12-E14. Hou by Pilgrims Menu en slaap in Albergues E35/nag.
Jy koop niks, want alles moet jy saamdra. Haar budget: E45-50 per dag.
Pension kos E22, is netjieser as die Albergues.
As jy alleen in ‘n kamer wil slaap, is dit duur.
Dis veilig, niemand vat iemand se rugsak nie.
ATM’s is oral.
Jou voete is jou kosbaarste besitting, jy moet goed kyk na jou voete. Leuse: Om te stap sodat hulle môre weer kan stap.
Jou lyf moet gebrei wees. Sy glo dat die feit dat sy yoga doen, haar baie help.
Die beste tyd om dit te doen, is van einde Maart/begin April tot einde Oktober.
Onthou dat daar siësta is vanaf 2 tot 6 nm. Dan is alles toe.
Daaglikse roetine: Walk, eat, wash cothes, sleep.
Ligter skoene, twee paar katoensokkies. (Sy het 3 paar sokkies by haar.) Elke keer as sy stop, trek sy haar skoene uit sodat haar voete lug kry. Sy ruil elke keer by die ruskans haar sokkies om en trek droë sokkies aan.
Sy smeer lavenderolie en teatreeolie aan haar voete.
Kyk by eetplekke of jy jou skoene kan uittrek.
Sy verkies om allen te gaan. Neem alle medisyne saam: Corenza, Rehidrate, Linctagon, Teatree, iets vir bytplekke.
Loop met ‘n langbroek, al is dit warm.
Kyk dat jy gesond is as jy by die huis weggaan. Boost jou gesondheid voor jy gaan.
Loop liggies, dis nie ‘n wedstryd nie.
As jou tyd min is en jy wil wel tot by Finestera stap, kan jy dalk ‘n bus vat vanaf Santiago na Hoeksera (?0 en net die laaste stukkie seelangs tot by Finestera stap.
Haar rugsak is 7 kg. Daarin is slaapsak, donsjas, reënjas, kaak om sak aan op te hang, hoed, plakkies, emergency kit, kneeguard, ancle guard.
‘n Mens verdwaal nie op die Camino nie.
Dit bly steeds iets wat my aandag trek en wie weet, dalk kom die geleentheid tog eendag oor my pad. Dit sal nie meer vanjaar wees, soos ek gehoop het nie, maar wie weet wat die toekoms inhou? My lewe hang nie daarvan af nie, ek sit nie my hele hart daarop nie, maar dalk, net dalk, gebeur dit tog.
November 16, 2018 November 14, 2018 ~ Toortsie	~ 15 Kommentaar
Ek pen sommer net my gedagtes neer. Of ek ooit die Camino gaan stap en wanneer ek dit gaan doen, is nog ‘n ope vraag.
Intussen lees ek daaroor, luister wat mense wat dit al gedoen het, sê, luister na raad, en dink hoe en hoekom ek dit sal doen.
Soos ek reeds geskryf het oor hoekom ek dit wil doen, sal dit vir my ‘n manier van reis wees. Dis nie dat ek een of ander iets wil gaan verwerk nie, en ook nie iets wil bewys nie.
As my lewe aangaan soos dit nou doen, sal daar ‘n tydfaktor wees en kan ek nie onbepaald gaan nie. Ek dink dat ek ‘n maksimum van 20 dae sal kan stap as ons dit mooi inpas. Twintig dae is te min vir enige van die Camino-roetes, so ek kan sommer nou al in my hart die besluit maak en rustig daaroor raak, dat ek nie ‘n volle roete sal stap nie.
Dan is die groot vraag hoe belangrik dit vir my is om die laaste 100 km te stap en ‘n Caminosertifikaat te kry. Sê nou ek beplan om wel die laaste 100 km te stap en my voete gee in, of iets gebeur en ek kry dit nie reg nie, mag ek dalk teleurgesteld terugkom.
Besluit ek egter om die Franse roete te stap en te begin by Saint-Jean-Pied-de-Port met die wete dat ek in elk geval nie die volle roete gaan doen nie, kan ek dit dalk baie rustiger aanpak en kyk wat my liggaam vir my sê, met niks wat my druk nie. Sou ek dan so voel, hoef ek net 15 km op ‘n dag te stap, in plaas van 25 of selfs meer, net om so veel as moontlik kilometers kaf te draf. Sou ons voel om ‘n dag te rus, sal dit dan ook nie saakmaak nie, omdat ons sommer net die ervaring geniet.
Ek dink regtig dit is hoe ek my kop moet instel, om elke oomblik daarvan te geniet, nie gejaagd te voel omdat ek die eindpunt móét haal nie, en sou ons liggame vir ons sê dat dit nou genoeg is omdat ons voete dalk oppak, of wat ook al, dat ons daarna sal luister en dan sommer net die omgewing geniet en vakansie hou.
Dit is hoe dit nou vir my sin maak. Môre lyk dit dalk anders, wie weet? En of ek dit regtig sal doen, sal net die tyd leer, my lewe hang gelukkig nie daarvan af nie.
Oktober 4, 2018 Oktober 4, 2018 ~ Toortsie	~ 20 Kommentaar