Merrimac SwStr - Nuus - 2022
Merrimac SwStr - Geskiedenis
(SwStr: t. 635; 1. 230; b. 30 ', dr. 8'6 "; s. 11,5 k .; cpl. 116;
Na 'n suksesvolle loopbaan as blokkade, is Merrimac, 'n sywielstoomboot wat in 1862 vir die Konfederale regering in Engeland gekoop is, gevang deur Iroquois aan die kus van Cape Fear River, NC, 24 Julie 1863. Gekoop deur die vloot by New York Prize Court 10 Maart 1864, Merrimac in opdrag van New York op 1 Mei 1864, waarnemende meester William P. Rogers in bevel. Nadat sy in Junie 1864 by die East Gulf Blockading Squadron aangesluit het, is sy beveel om in die golf te vaar. Sy vang die Kubaanse sloep Henretta. Vaar uit Bayport, Fla., Met katoen vir Havana. Laat in Julie het daar egter geelkoors onder die bemanning van Merrimac uitgebreek en sy het noordwaarts gevaar om haar bemanning te laat herstel. Toe sy in New York aankom, ontbloot sy haar siek matrose in kwarantyn en begin 'n vaart in die noordwestelike Atlantiese Oseaan tot by St. John's Newfoundland.
Vroeg in 1865 is Merrimac weer aan die East Gulf Blockading Squadron toegewys. Sy het vroeg in Februarie aan die gang gekom, maar het uiters slegte weer teëgekom wat haar genoodsaak het om op 7de in Beaufort, NC, te stop en op die 12de in Charleston. Die volgende dag onderweg na Key West, het Merrimac nog erger weer teëgekom wat sy beveg het totdat sy op die 14de noordwaarts gedraai het om die eerste hawe te soek. Die middag van die 15de waarnemende meester William Earle het die bemanning beveel om die skip te laat vaar nadat die stuurstok gebreek het, twee ketels uitgegee het en die pompe nie die opkomende water kon vertraag nie. Die nag, toe die bemanning deur die posstoomskip Morning Star gered is, vestig Merrimac vinnig terwyl sy uit die oog verdwyn.
Daar is 51 sensusrekords beskikbaar vir die van Merrimac. Soos 'n venster in hul daaglikse lewe, kan die Merrimac-sensusrekords u vertel waar en hoe u voorouers gewerk het, hul opvoedingsvlak, veteraanstatus en meer.
Daar is 2 immigrasierekords beskikbaar vir die van Merrimac. Passasierslyste is u kaartjie om te weet wanneer u voorouers in die VSA aangekom het en hoe hulle die reis onderneem het - van die skeepsnaam tot die aankoms- en vertrekhawe.
Daar is 12 militêre rekords beskikbaar vir die van Merrimac. Vir die veterane onder u Merrimac -voorouers, bied militêre versamelings insigte oor waar en wanneer hulle gedien het, en selfs fisiese beskrywings.
Die steenkoolmyn-era eindig teen die middel van die twintigste eeu in die New River Valley, in Appalachian Virginia. Nou verander snelweë, winkelsentrums en nuwe onderverdelings die gebied, en laat min spore van mynbou agter om jonger geslagte oor hul kulturele erfenis op te voed. Slegs die fondamente van nywerheidsgeboue en huise dui op die plekke waar myne en myngemeenskappe aktief was. Dit was die situasie op die terrein van die voormalige Merrimac -myn, 'n myn wat bekend geword het omdat sy steenkool gebruik is om die Merrimac -ystergedrukte in sy seestryd teen die Monitor aan te dryf. Die Merrimac -myn het in die dertigerjare gesluit. In die 1990's het 'n spoor-tot-roete-projek die ou spoorlyne wat deur Merrimac geloop het, verander in 'n moderne
- 'n RU toegepaste antropologie -klas wat in vennootskap werk met die Montgomery County Planning Office en die plaaslike Coal Mining Heritage Association van Montgomery County
- Ontwikkeling van 'n raadgewende verslag, Coal Mining Heritage Park, Montgomery County, Virginia: Studie, plan en aanbevelings (2000). Klik hier om die verslag Coal Mining Heritage Park Consulting Report te lees .pdf
- 'n Aanneming van die plan deur die toewyding van die County Park wat in September 2000 gehou is
ontspanningsroete met die naam Huckleberry Trail. Terwyl stappers en motorfietsryers langs die roete verbystap, het hulle net bramstowwe en onkruid gesien wat die fondamente van die nywerheidskompleks en die myngemeenskap daar naby bedek.
'N Universiteits-gemeenskap-streeksvennootskap is gevorm om hierdie probleem by Merrimac op te los-om dit as 'n mynbou-erfenispark te laat herleef. Die "Coal Mining Heritage Park Project" begin in die lente van 1999 met die vorming van 'n vierrigtingvennootskap wat die Antropologieprogram van die Radford Universiteit verbind met die Montgomery County Planning Office (die eienaars van Merrimac-eiendom), die gemeenskapsgebaseerde Coal Mining Heritage Association van Montgomery County en die staatsargeoloog in die streek se erfenisbewaringskantoor.
Die navorsings-/onderrigvennootskap was die grondslag vir 'n klasprojek in die herfs 1999 Toegepaste Antropologie. Die klas, onder leiding van die professor, het die rol aangeneem van 'n toegepaste antropologie-konsultasieteam en is belas met die aanpak van 'n werklike opdrag in toegepaste antobeplanning. Die span se uitdaging was om 'n plek/ruimte by Merrimac te ontwerp wat gebruik kan word vir gemeenskapsrekreasie en erfenisonderrig. As deel van die proses is die mondelinge geskiedenisdata wat in die New River Valley Coal Mining Heritage Project versamel is, aan die werk gesit vir die erfenisinterpretasie -aspekte van parkbeplanning.
Die ontwerp van die projek het begin met 'n reeks oriënteringsessies, insluitend toere na die Merrimac -mynwerf, waarin voormalige mynwerkers, landbeplanners en die staatsargeoloog die navorsingspan gerig het op die uitleg en geskiedenis van die terrein en die beplanningsoorwegings. Dit het ook 'n besoek aan 'n erfenispark ingesluit om visuele voorbeelde te kry van die uitleg van die park en
Foto bo: Merrimac -myn, omstreeks 1922 (met vergunning van mnr. Fred Lawson).
fasiliteite en die maniere waarop tekens, buite -uitstallings en gerekonstrueerde geboue gebruik word vir historiese interpretasie. Navorsing bevat die ontginning van mondelinge geskiedenis, asook literatuur oor die bewaring van erfenis en toerisme, parkbeplanning en toegepaste antropologie.
Die projek het 'n magneet geword vir gemeenskapsdeelname. Die navorsingspan het twee gemeenskapsvergaderings gereël om burgers se insette en deelname aan die parkbeplanning te verkry. Dit het ook 'n opname per pos aan inwoners in die omgewing gestuur en gevra vir insette oor aktiwiteite en geriewe vir die park. Mynverenigingslede, skoolonderwysers, groepe bejaardes, spoorwegliefhebbers, inwoners wat naby die voorgestelde park woon en 'n wye verskeidenheid gebruikersgroepe van Huckleberry Trail het by die gemeenskapsvergaderings betrokke geraak en verdere insette gelewer. Die navorsingspan was 'n skakeling tussen die gemeenskap en die provinsiale regering.
Die span het gewerk om 'n goeie balans te vind tussen die openbare gebruik en die beskerming van die argeologiese rekord op die terrein. As die laaste stap het die span 'n konsultasieverslag, Coal Mining Heritage Park: Studieplanne en aanbevelings, opgestel met die volgende omvang en dekking:
· Aanbieding van 'n algehele ontwerp vir die park (sien hieronder) en aanbevelings vir die infasering van die park se ontwikkeling
· Aanbevelings vir die opvoeding van mynbou-erfenis deur middel van bordjies, 'n selfgeleide staptoer deur die myngebied, interpretatiewe uitstallings buite, 'n herhaalde mynwerkerhuis, 'n mynmuseum en besoekersentrum, en op erfenis gebaseerde opvoedkundige aktiwiteite soos argeologiese skole vir gemeenskapsdeelnemers bewustheid van die publiek oor die bewaring van terreine en erfenis te bevorder
· Idees vir 'n stelsel van lae-impakroetes en 'n gemeenskaps-ontspanningsarea wat piekniekskuilings insluit, 'n speelgrond met 'n myn-tema en 'n opelugpaviljoen vir gemeenskapsgeleenthede
· Idees vir natuurgebaseerde onderwys, insluitend 'n bord en 'n natuuropvoedingsentrum wat langs die ou spoorlyn in 'n kajuit geleë is
· Bespreking van geriewe en geriewe wat nodig is om die park gebruikersvriendelik te maak, insluitend toilette, drinkfonteine, roetebanke, parkeerplek, sekuriteit en toeganklikheid vir besoekers met gestremdhede en bejaardes.
Die Merrimac Tydskriftranskripsieprojek
Toe die Journal in Augustus 2020 by die Custom House aankom, is dit ondersoek deur Susan Tamulevich, uitvoerende direkteur, en Laurie Deredita, bibliotekaresse, wat die broos toestand daarvan opgemerk het. Ondanks die versoeking om dit te begin lees, het hulle besluit dat dit verstandig sou wees om die manuskrip so min as moontlik te hanteer. Nadat 'n artikel in die Day of New London verskyn het, het dit duidelik geword dat daar baie plaaslike belangstelling in hierdie New London-walvisjagblad was en dat dit nuttig sou wees om 'n transkripsie van die bladsye vir die publiek beskikbaar te stel. Vir hierdie doel het Susan foto's van elk van die bladsye geneem sodat 'n transkribeerder uit die beelde kon werk eerder as uit die bladsye self. Uiteindelik is besluit om die taak om dit na transkripsie na vrywillige "ondersoekers" toe te skryf, te skare. Met die Custom House gesluit tydens die COVID-19-pandemie, het dit gelyk asof dit die perfekte projek was vir mense wat belangstel in maritieme geskiedenis, maar tuis is. Al die versending, ontvangs en redigering van dokumente sou elektronies plaasvind.
Susan se oproep om vrywilligers het plaaslike en nasionale media -aandag gekry, en sy was byna oorweldig deur reaksies van mense regoor die land en in die buiteland wat hul hand wou probeer om transkripsie te doen. Begin Januarie 2021 het sy die opdragte en instruksies aan die vrywilligers gestuur. Binne enkele dae het Laurie die voltooide transkripsies van die vrywilligers begin ontvang, en sy het die tekste langs mekaar met die ooreenstemmende gefotografeerde bladsye uit die manuskrip begin plaas op 'n aanlyn webwerf genaamd Reis van die Whaler Merrimac, geskep op die Omeka -platform. Teen Februarie 2021 was die transkripsie -gedeelte van die projek voltooi, maar die redigeringsproses het nog twee maande geduur totdat ons besluit het dat dit goed genoeg is.
Lees die Merrimac joernaal →
Lees meer oor die reis van 1844–47 Merrimac op WhalingHistory.org →
Lees meer oor die reis van 1851-54 Generaal Williams op WhalingHistory.org →
Besoek die New London Maritime Society Custom House Maritime Museum →
Dit was eers toe Edwina Badger ons die Merrimac tydskrif in Augustus verlede jaar dat 'n ware opgekropte passie vir die nalatenskap van walvisvang in New London duidelik geword het. Niks het ons voorberei op die vloed van gemeenskapsondersteuning wat ontstaan ​​het toe die museum die projek aangekondig het om die tydskrif as 'n gemeenskapsgebeurtenis te transkribeer nie. Binne weke het ons 80burgerkenner ' vrywilligers daarby. Gewapen met 'n eenvoudige 'sleutel' van transkripsie, blaas hulle binne enkele weke die 156 handgeskrewe bladsye, vinniger as wat ons ooit kon dink. "
—Van " 'N PASSIE VIR WALVAL " deur Susan Tamulevich, uitvoerende direkteur, New London Maritime Society
Working Warriors: Ben Beaulieu '24 maak geskiedenis as nuutverkose Merrimac Selectman
Ben Beaulieu '24 het sy stempel afgedruk, slegs een semester na sy Merrimack -reis. Hy het in Augustus aangekom as die vise -president van Rebel Media Group LLC , en is slegs hierdie maand verkies as 'n keurder vir die stad Merrimac, Massachusetts. Ben se uitgebreide ervaring met radio op en buite die kampus het hom voorberei om sy baccalaureusgraad in kommunikasie en media te volg, aangesien hy sy vrye tyd in sy tuisstad bestee. Ons het onlangs saam met Ben gaan sit om al sy nuutste prestasies, sy tyd by Merrimack tot dusver en watter raad hy vir medestudente het, te bespreek.
DAN ROUSSEL: Ben, baie geluk met die keuse van Merrimac! Dit is 'n groot ooreenkoms. En ons is so bly dat u besluit het om met ons daaroor te gesels! Waarom het u op so 'n jong ouderdom besluit om u amp te stel?
BEN BEAULIEU: Hardloop vir kantoor was iets wat ek al baie lank wou doen. My pa vertel my stories van toe ek jonk was, en ek wou die 'burgemeester van Merrimac' wees. Toe ek later agterkom dat daar nie 'n burgemeester was nie, maar 'n raad van keurders, het ek my hart daarop gevestig. Onder vyf kandidate het ons 35% van die stemme gekry ... byna 700 plus meer stemme as die tweede plek.
Dit is regtig inspirerend om te hoor dat u hierdie lewenslange droom verwesenlik het. En weereens baie geluk met die oorwinning! Wat gaan jy doen, 'n keurder? Wat hoop jy om te bereik?
Ek sal in wese saam met die ander bestuurslede die stad bestuur. Ek hoop om kommersiële ondernemings in die stad te bring, wat sal help om die belastinggeld wat aan noodsaaklikhede in die stad bestee word, te verreken.
In u vrye tyd is u ook die vise-president van Rebel Media Group LLC! Dit is 'n kranksinnige prestasie, hoe het u weer in hierdie posisie gekom?
Ek bedryf sedert 2012 my eie digitale radiostasie, en die afgelope Februarie in kwarantyn het ek en 'n paar jare lange vriende saamgekom en papierwerk opgestel om 'n LLC in te dien. Ons werk almal feitlik regoor die land, en ons het ongeveer 15 werknemers van webontwikkelaars, grafiese ontwerpers en programmeerders.
Jy het baie gewoel. Het Merrimack enigsins hiermee gehelp? Met jou eerste semester wat amper klaar is, watter vaardighede het jy en waaraan wil jy aanhou werk?
Tot dusver met my eerstejaar -ervaring -klas het ons die O'Brien -sentrum besoek en geleer oor die opstel van LinkedIn -rekeninge.
Ek het die vaardighede van tydsbestuur, kommunikasie, rekenaarkennis en leierskap na my posisies gebring. By Merrimack wil ek hierdie vaardighede bevorder en geleenthede nastreef wat aan my gebied word.
Hier is altyd baie geleenthede! Ek is seker jy sal voortgaan om puik werk te doen. Watter advies het u vir medestudente terwyl ons afsluit?
Vir ander studente is my raad om nie toe te laat dat u ouderdom u bepaal nie. Die stereotipe wat tieners en vroeë twintigerjare deur die hele universiteit moet leer om suksesvol te wees, is nie waar nie. Byvoorbeeld, tydens my veldtog het die kwessie van my ouderdom gereeld ter sprake gekom. Maar nadat hulle die persoonlike verbintenisse wat ek deur die jare met die stad gemaak het, gemaak het, het hulle die rug gehad, en ek het geweet dat ek die werk sou kon doen. As jy hard genoeg werk, kan jy dit doen. Dit klink baie cliche, maar ek het dit geneem en dit my eie gemaak.
U is die suksesverhaal van u eie advies! Ben, dankie dat u by ons aangesluit het, en weereens baie geluk met hierdie groot prestasie. Ons kan nie wag om te sien wat u volgende doen nie!
Is u gereed om 'n internskap of werk te kry vir die herfs en daarna? Die O'Brien -sentrum vir loopbaanontwikkeling is hier om u te help! Besoek Handshake vandag om oop geleenthede te soek, ontmoet u loopbaanadviseur en meer.
Vind 6 begraafplase binne 5 km van Merrimac Locust Grove Cemetery.
(West Newbury, MA - 1,0 myl) (Haverhill, MA - 1,1 myl) (West Newbury, MA - 2,3 myl) (Haverhill, MA - 2,5 myl) (Amesbury, MA - 2,7 myl) (Haverhill, MA - 3,6 myl)
Vind 5 eksterne hulpbronne wat verband hou met Merrimac Locust Grove Cemetery.
Essex County webwerf (www.essexma.org)
Sterfbewyse en rekords in Essex County (www.mass.gov)
Merrimac Town Clerk webwerf (townofmerrimac.com)
Die onbesette Merrimac Paper Company, eens een van die vele papierondernemings in Lawrence, verbrand op 6-7 November 2009. Die struktuur is aan die Suidkanaal in Lawrence geleë.
Werkers by Merrimac Paper, 1910. Jack Driscoll is 4de van regs.
Maurice Dorgan skryf in Lawrence gister en vandag, 1918: "Merrimack (sic) Paper Company - Gestig in 1895, vervaardig weeklikse produksie van allerhande soorte papier, 125 ton werk, 275 weeklikse betaalstaat, $ 5,000.00 geskatte waardasie van eiendom vir 1917 $ 295,400"
Hieronder is 'n beeld van die 1896 Atlas of Lawrence, bord 12
Hoe Jacob deGrom gegaan het van bofbal -ellende na die topkruik van die spel
Hy kyk na twee kolwers. Vir die eerste keer in 'n jaar en 'n half, moes Jacob deGrom na video kyk om te kyk wat hy nie wou sien nie. Die tweeling het hom Dinsdag oorweldig: Drie homers. Agt treffers. Ses lopies. Net vier beurte.
Die volgende dag het hy sy swakste prestasie sedert begin September 2017 verbeter. Behalwe, volgens sy skatting, was die meganika goed. So was die goed.
'Ek het net in die middel ontbreek.' Hy het die beslissing geneem na twee kolwers. 'Daar is geen rede om hierna aan te hou kyk nie.'
Hy het sy antwoord gehad. Slegte ligging. In 2017 het 'n reeks swak begin deGrom beweeg om in die videokamer te woon, en probeer om die besonderhede op te spoor wat sy probleme sou dekodeer. Totdat deGrom uiteindelik agtergekom het dat u dit party dae net nie het nie.
As u op soek is na redes waarom deGrom anderhalf jaar lank sonder 'n clunker op pad was, of hoe hy van baie goeie tot miskien die beste ter wêreld gegradueer het, is dit 'n goeie plek om te spoel.
'U het [Dinsdag] nag gestink,' het deGrom self geëvalueer. 'Dit is verby. Nou is dit tyd om gereed te maak vir die volgende een. Dit is net my gedagtes met alles wat aangaan. "
DeGrom het sy reeks kwaliteit begin op 26 geëindig, wat hom vir die langste ooit met Bob Gibson (1968) laat staan ​​het. Waardeer die prestasie.
Niemand het dit in 'n halfeeu gedoen nie, en Gibson het dit binne die beste seisoen ooit gedoen. Noudat deGrom klaar is, is die langste huidige reeks vyf deur Houston se Gerrit Cole, Kansas City 's Brad Keller en Miami se Trevor Richards.
'Dit is baie moeilik om te doen wat hy meer as 26 keer gedoen het,' het 'n NL -uitvoerende beampte gesê. 'Dit is [Mike] Forel van 'n kruik. Die beste van die beste op die hoogtepunt van sy magte. "
Op 5 September 2017 het deGrom waarskynlik die slegste begin van sy loopbaan gehad - nege lopies (ses verdien) in 3 ²/₃ beurte teen die Phillies. Tussen dit en Dinsdag se stryd teen die tweeling het die regses 37 keer begin. Hy het 'n 1.62 ERA gehad. Die volgende beste vir almal met net 20 begin was 2.02 deur Tampa Bay se Blake Snell. Die skuinsstreep teen was .194/.242/.276, wat soortgelyk is aan die loopbaankolf van Charlie Morton (.197/.240/.269). Charlie Morton is 'n kruik. DeGrom het meer as 'n seisoen deurgebring om teenstanders in Charlie Mortons te verander.
Dit van 'n man wat 'n kortstop was tot sy junior jaar by Stetson, het Tommy John onder die minderjariges ondergaan en in 2014 by die Mets aangekom as die 'ander man' na Rafael Montero. Maar ook binne die eerste twee seisoene van deGrom was daar 'n Rookie van die Jaar, 'n All-Star, 'n Afdeling Series Game 1 begin en 'n Cy Young sewende plek.
In die twee jaar daarna sou daar 'n agtste plek wees, maar nog 'n elmboogoperasie en meer valleie as wat hy in 2014-15 gemaak het. Die totaliteit was nog steeds bogemiddeld. Hy het nie bo die gemiddelde gebly nie. Sy volgende stap was geskiedenis. Aan 'n Cy Young, en 'n uitbreiding van $ 137,5 miljoen, en die begin van kwaliteit, en 'n vlak van uitnemendheid wat Dwight Gooden en Tom Seaver opgetower het.
"Ek is baie beïndruk met wat hy gedoen het en hoe goed hy dit gedoen het," het Tony de pa van deGrom gesê. 'Hy het nie eers gespeel voordat hy 'n junior was nie. Hy het onderweg geleer. "
Dit gaan dus oor die opvoeding van Jacob deGrom: Hoe het hy van hier tot hier gekom?
Soveel begin met natuurlike gawes. Toe die Mets die gesondheid en prestasie van die spelers in die lente toets, was die resultate van deGrom 'buite die kaarte', volgens Brodie Van Wagenen, deGrom se agent het sy GM verander. DeGrom is maer, rats, vinnig ruk. Sy pa praat oor sy vermoë om enige sportsoort vinnig aan te pak, nie net bofbal nie, maar gholf, basketbal, rolbal.
Bekers wat atlete is - dink Greg Maddux, Mike Mussina, Mariano Rivera - trek mettertyd voordele. Hulle kan hul bewegings herhaaldelik herhaal, wat konsekwentheid bied by die opsporing van staanplekke. Hulle het liggaamsbewustheid, sodat hulle self kan regstel binne 'n wedstryd-dikwels binne 'n kolf-as hulle iets in hul meganika voel, in teenstelling met die meerderheid wat moet wag tot 'n filmresensie tussen die begin of 'n kant-gooi-sessie om deur ander geleer te word.
"Ek was 11-12 jaar 'n afrigter, en jy sal verbaas wees oor hoe min ouens dit self kan doen," het Dave Eiland, afrigter van Mets, gesê. 'Hy het 'n geweldige vermoë om aan te pas en self reg te stel.'
Die geskiedenis van 'n trotse Noordwes -houtboot
Deur George Beall
Gedurende haar plus-en-sestig jaar wat ek die waters van die Stille Oseaan-noordweste aangepak het, Merrimac het 'n sterk aanhang van bewonderaars ontwikkel en haar elegansie van die 1930's trek steeds die aandag. Merrimac, 'n unieke kruiser vir haar dag, is in die vroeë veertigerjare 'The Million Dollar Yacht' geskep vanweë haar kwaliteit vakmanskap, innovasie en funksies soos 'n stort in die boog, loodglas -kasrakke en oorspronklike toebehore. Merrimac het uitstekende rentmeesterskap geniet met verskeie langtermyn-eienaars van Oregon, wat haar in 'n seiljagstoestand onderhou het. Hierdie klassieke houtjag het dus nog nooit 'n volledige opknapping ondergaan nie Merrimac het nog nooit 'n jaar seevaarte gemis nie.
Die vaartuig het sy oorsprong in die laat 1930's as 'n Bay City Boat Inc.-kitskuit-2200-reeks Heavy-Duty Round Bottom Cruiser. Die kit is bestel deur Walter & quotMac & quot McCrea, 'n bekende seiljagvaarder en voormalige kommodoor van Portland Yacht Club. Al die onderdele en hout is van Bay City, Michigan, gestuur en in Portland, Oregon, aangekom met 'n bakkar. Soos die verhaal gaan, het die eerste bootbouer wat gehuur is om die vaartuig te bou, die deur van die bakkie met afgryse oopgemaak en die werk onmiddellik van die hand gewys en verklaar dat die projek te groot was.
Onverskrokke gaan McCrea na die westelike rigting van die Astoria Marine Construction Company (AMCCO) en sluit 'n ooreenkoms met die eienaar en mariene argitek Joe Dyer. Die ooreenkoms lui dat Dyer die stel so veel as moontlik sou gebruik, maar die kruiser sou op die & quotAstoria -manier gebou word & quot; sodoende het hy die boot omgetrek en 'n groot hoeveelheid Wolmanized -hout uit die plaaslike meule gebruik. Die katalogus van Bay City Boat Inc., oorspronklike kitsketse en hersiene AMCCO -tekeninge word steeds aan boord gehou. Sedert sy dood word Dyer en AMCCO erken as van die hoogste kwaliteit Weskus -bootbouers. Trouens, Dyer is tans die enigste mariene argitek in die Columbia River Maritime Museum.
Die bou van die boot het vroeg in 1937 begin en MaryMack is op 27 Augustus 1938 van stapel gestuur by die AMCCO -werf aan die Lewis- en Clarkrivier in Astoria, Oregon. Kort daarna, in 1942, is die kruiser in diens geneem. Soos die meeste ander groot cruisers van hierdie oesjaar, is sy grys geverf en omskep in 'n patrollieboot - volgens die plaaslike kennis is 'n masjiengeweer van 50 kaliber op haar voordek aangebring. vir etlike jare, MaryMack patrolleer aan die Oregon -kus uit Nehalembaai.
Na die Tweede Wêreldoorlog se pogings, is die kruiser gekoop deur Charlie Wegman, 'n eienaar van die konstruksiesake in Portland. Hy het die boot herdoop Dee Dee Jo na sy meisies en haar tot ongeveer 1950 vaar. Onder leiding van Wegman is die grys verf verwyder.
Horace Williams, 'n restaurateur in Portland en eienaar van die gewilde Tik Tok -restaurant, het die kruiser daarna gekoop en haar hernoem Die prinses. Williams het die boot tot 1953 onderhou.
In 1953 keer die kruiser terug na haar plek van herkoms en word dit die persoonlike seiljag van Joe Dyer, wat hy hernoem het Merrimac. Dyer het die vliegbrug in 1953 saam met sy handelsmerk -wenkbrou oor die herkonfigureerde voorruit aangebring. Van boog tot agter was die lensies toegedraai met yster om die seiljag te beskerm teen drywende puin en ys en die oorspronklike Chrysler Royal Crown -enjin is vervang met 'n Buda -diesel. Gedurende sy 19 jaar eienaarskap het die seiljag deur die Noordwes gevaar.
Merrimac is gekoop deur Jim Stacy, 'n eienaar van 'n saagmeul- en sleepbootmaatskappy van Astoria, in 1971 en die naam is behou. Stacy onderhou en vaar die boot 23 jaar lank met logboeke oor reise wat Vancouver -eiland omseil, die San Juan -eilande vaar en so ver noord as Alaska trek. Gedurende hierdie jare is die boot weer aangedryf met sy huidige enjin-'n 450 Cummins V-8.
Die huidige eienaar, George Beall, verkry Merrimac in Oktober 1994. Beall, 'n gholfklub en eienaar van vaste eiendom van Portland, is die eerste eienaar wat die vaartuig as 'n klassieke seiljag gebruik het en dit tot sy oorspronklike glorie laat herleef het. Gelukkig is die boot altyd op 'n hoë standaard gehou en word dit binne en buite opgeknap tot 'n nog hoër graad van onderhoud. Met aandag aan die oorspronklike ontwerp en stoffering, jagtergroen tapyt, gelakte mahonie en gepoleerde chroom. Baie van die binneruim bly oorspronklik, insluitend handwaterpompe in beide koppe en toebehore. Die oorspronklike massiewe mahonie kombuis tafel - jare lank weggesteek onder 'n laag Formica - is onlangs in sy oorspronklike glans herstel en versier met goudblaarontwerp. Vandag, Merrimac is 'n uitstekende voorbeeld van die werk van Joe Dyer en die nalatenskap van AMCCO. Die klassieke kruiser word vasgemeer by Portland Yacht Club in die oorspronklike huis wat spesifiek vir die boot gebou is.
Merrimac is lid van die Antique and Classic Boat Society en die Pacific Northwest Classic Yacht Association.
Ontwerper: Bay City Boat Inc./Joe Dyer
Bouer: Astoria Marine Construction Company, Astoria, Oregon
Oorspronklike krag: Chrysler Royal Crown
Huidige krag: 450 Cummins V-8
Konstruksie: 1 3/16 "mahoniehoutplank op 1 1/4" x 1 7/8 "gebuig op 9" sentrale dekke 1 "spar
Die geskiedenis van Merrimac Farm
Merrimac Farm was oorspronklik deel van die Brent Town -toekenning. Die Brent Town Tract is in 1737 verdeel en gee Samuel Hayward 7.500 hektaar aan die noordwestelike kant van Cedar Run. Hayward het in 1738 1000 hektaar verkoop, insluitend die gedeelte wat Merrimac Farm geword het, aan Henry Fitzhugh.
Henry Fitzhugh, van "Bedford" in Stafford County, is oorlede in 1758. Sy testament (gedateer 1757, beproefde 1759) sê: "Ek gee aan my seun Thomas een deel [die helfte] van my grond in Brent Town wat nou in sy besit is volgens 'n afdeling wat onlangs deur sy broer Henry aan hom gemaak is. aan my seun John Fitzhugh die ander groep. nou in sy besit. "
In 1813 adverteer Edward Fitzhugh die verkoop van die plaas van 600 hektaar, genaamd Green Level, waar hy woon. Green Level is deur die Franse gesin gekoop.
Lede van die Franse familie word begrawe in die begraafplaas wat deel uitmaak van Merrimac Farms. Drie merkers van familielede is gevind, en verdere werk word beplan om verder na grafte te soek, die begraafplaas af te baken en die beskadigde merkers te herstel.
Daar word beraam dat daar tot 100 grafte in die begraafplaas kan wees. Een van die graftekens het genoem dat een van die kinders, Susan A., in 1846 op 22 -jarige ouderdom aan verbruik (tuberkulose) gesterf het.
In 1853 was Elisha Osmon die eienaar van Green Level, en dit is in 1865 in kleiner pakkies verdeel. Die gedeelte Green Level wat Merrimac Farm geword het, is in 1882 deur James Kiewit gekoop. Dit het in die Kiewit -familie gebly tot 1923, toe dit is aan die Hooe -gesin verkoop.
Die Hooe -gesin verkoop die eiendom in 1939 aan die Reading -gesin. In 1959 verkoop Philip B. Reading en Marie H. Reading die eiendom aan Dean Noyes (Mac) McDowell en Mary Benz McDowell. Die McDowells het die eiendom Merrimac Farm hernoem ter erkenning van die voornaam Mary en die bynaam Dean.
In Januarie 2008 het die Virginia -departement van wild en binnelandse visserye Merrimac Farm gekoop deur 'n bewaringsvennootskap wat gevorm is tussen die Prince William Conservation Alliance, Marine Corps Base Quantico en die Virginia Dept. van Game & amp; Inland Fisheries.