Versindaba » Blog Archive Desmond Painter. 'n Droedel oor Aanvaarding : Versindaba
Friday, July 2nd, 2010 | Uncategorized.
5 Kommentare op "Desmond Painter. 'n Droedel oor Aanvaarding"
July 2nd, 2010 at 21:15
Ja, om te aanvaar, ander te aanvaar, maar veral jouself te aanvaar, om onverstaanbaarhede te aanvaar, om die onaanvaarbare te aanvaar, daarin lê seker die rus waarna ons smag. Maar lê die sin van die lewe nie daarin om te lewe nie, en hoe kan jy lewe as jy alles aanvaar? Om te aanvaar dat jy nie aanvaar nie, daarin lê seker ook aanvaarding van jou lot.
July 3rd, 2010 at 05:56
Desmond, die droedel is pragtig. Dit nodig uit om te peins oor so baie vrage. Aanvaar ek self ook in dié mate? Wat maak dat ek partykeer aanvaar, partykeer opstandig is? Want die berusting is tog maar 'n aaklig ding. Verstandig maar aaklig. Berusting is 'n tussenpouse. Daar is te baie sake om te beveg.
En oor die tegniek: Is nie elk gedig 'n droedel? Wat maak hierdie gedig meer droedel as andere gedigte? Dat jy dit vinnig neerpen en nie verder bewerk nie? Dat jy dit in die kantlyn van andere gedagtes het geskryf?
Dit kommentaar is ook 'n droedel.
July 3rd, 2010 at 10:34
Desmond, ek sien op Wikipedia dat Ziya Osman Saba (1910-157) 'n Turkse digter is. Dit verklaar die frase "elke slaaf van God", wat die Moslem-benaming vir 'n gelowige is. Ek lees die herhaling in die slotreël, "Ek aanvaar ek aanvaar ek aanvaar ek aanvaar" as deels ironies. Geen gelowige Moslem is veronderstel om "die bedelaar en die honger kind" te aanvaar nie, en sekerlik ook nie oorlog nie.
July 5th, 2010 at 07:29
Jelleke en Chris, ja, mens kan nie altyd maar berus nie… Wat my van die oorspronklike Turkse gedig aangespreek het, is juis daardie herhaling van "Ek aanvaar" aan die einde; soos wanneer mens in 'n argument met jou partner uitroep, "OK, OK, OK" — wat gewoonlik beteken, "OK vir nou", 'n tydelike skietstilstand.
Chris, wat hierdie een 'n droedel maak is albei die goed wat jy noem: dit is in die kantlyn geskryf (op die bladsy skryf ek 'n akademiese teks) en baie vinnig (terwyl ek vir Claire se oproep wag sodat ons vir middagete in die dorp kan ontmoet.)
July 5th, 2010 at 07:34
Daniel, ja, ek lees die herhaalde "Ek aanvaar" ook so. In die Turkse weergawe (oftewel, in die Engelse vertaling van die Turkse weergawe), word dit net drie keer herhaal.
Ek het 'n stapeltjie Turkse gedigte wat, lyk dit my, nie baie goed in Engels vertaal is nie. Ek skryf die Engels so vinnig moontlik oor in Afrikaans, en speel dan met die Afrikaanse teks totdat dit vir my lyk na 'n gediggerige ding. Sommer vir die pret. Dit is nie as vertalings bedoel nie. Ek teer op die oorspronklike digter se idees, soms sy beelde, en probeer my eie Afrikaanse kleure, klanke en ritmes inbou.