Matthias Claudius (15 Augustus 1740 – 21 Januarie 1815) was 'n Duitse digter en joernalis, ook bekend aan die pennaam “Asmus”.
Claudius is in Reinfeld, naby Lübeck gebore, en het in Jena gestudeer. Hy het die grootste deel van sy lewe in die dorpie Wandsbek naby Hamburg spandeer, waar hy sy eerste literêre reputasie verdien het deur vanaf 1771 tot 1775 'n koerant genaamd Der Wandsbecker Bote (Die Wandsbeker) (was Wandsbeck gespel met 'n "ck" tot die jaar 1879. Vandag word dit egter slegs met 'n "k" gespel) te redigeer.
Hy het 'n groot aantal prosastukke en gedigte in die koerant gepubliseer. Hulle was in eenvoudige en suiwer Duits geskryf, en het by die populêre smaak van die tyd aangesluit. In baie was daar 'n weerklank van uitbundige en buitensporige humor of selfs die burleske, terwyl andere weer vervul was van stille meditasie en plegtige sentiment.
Tydens sy vroeëre dae, miskien te wyte aan die invloed van Klopstock saam met wie hy 'n intieme verhouding gevorm het, het Claudius sterk piëtisties geword, en die diepgaande kant van sy geaardheid het homself geopenbaar. In 1814 het hy na Hamburg na die huis van sy skoonseun, die uitgewer Friedrich Christoph Perthes getrek, waar hy op 21 Januarie 1815 gesterf het.
Claudius se gedig Dood en die Maagd, was in 1817 deur die komponis Franz Schubert gebruik vir sy mees gevierde Liedere, wat op sy beurt die basis sou word vir Schubert se 1824 strykkwartet van dieselfde naam.