Feline Toxoplasmose en Swangerskap: Moet ek My Kat Gee? | Troeteldiere Huishouding
My dogter het die ander dag haar eerste kind geboorte gegee - 'n baie gelukkige geleentheid vir seker. Dit het my laat dink oor hoe tendense kan kom en gaan deur die jare: formulevoeding versus borsvoeding, lywige kripbumpers teen ligtergewig wiegbande, gebruik lap- of wegdoenblare - wat werklik meer omgewingsvriendelik is - om te swadel of nie omzwachtelen? Die lys is eindeloos.
Op een slag was verloskundiges selfs in die gewoonte om swanger vroue te adviseer om van hul katte ontslae te raak! Vandag weet ons dat so 'n drastiese stap onnodig is, maar die rede hiervoor is nog steeds die moeite werd om te bespreek.
Die kommer was oor 'n zoönotiese siekte wat oorgedra word tussen katte en mense wat toksoplasmose genoem word. Ons verstaan ​​nou baie meer oor die lewensiklus van die organisme, oordragmetodes (dit is nie net katte nie) en die risiko van infeksie, sodat ons baie spesifiek en rasioneel kan wees wanneer ons swanger vroue adviseer.
Daar moet egter 'n soort leiding gegee word. Ek beklemtoon dit omdat blykbaar my dogter se verloskundige nie eens gevra het of sy troeteldiere gehad het nie. Dit is ongelukkig 'n swaai van die pendulum te ver in die ander rigting.
Die toksoplasma-organisme is 'n mikroskopiese kokkidium wat slegs reproduktiewe stadiums in die kat bereik, maar kan in sy onvolwasse stadiums in ander soogdiere en voëls voorkom. Ongelukkig kan hierdie onvolwasse stadiums steeds skade en inflammasie in die betrokke gasheer veroorsaak. Dit gebeur selde by volwassenes met gesonde immuunsisteme, maar kan 'n beduidende probleem wees in die geval van aangebore infeksie van 'n baba waar die gevolg stilgeboorte, geboorte afwykings, neurologiese of okulêre siektes kan wees. Daarom het bekommerde verloskundiges beweer dat swanger vroue heeltemal van hul katte ontslae geraak het.
Die hoë voorkoms van die siekte by katte het eers by vorige bekommernisse oor toksoplasma gevoeg. Volgens die Amerikaanse Raad vir Veekundige Parasiet (CAPC) dui studies in die Verenigde State op 'n gemiddelde seroprevalensie (katte met bewyse van vorige blootstelling aan die toksoplasma-organisme) loop ongeveer 40%. Dit is baie; 'n Besmette kat werp egter slegs 1-3 weke na blootstelling aan infeksiewe eiers, wat beteken dat die gerapporteerde aantal katte wat eiers op enige gegewe tydstip afstort, minder as 1% is. Dit is baie minder. Voeg hierby die feit dat die eiers werp, nog nie besmet is nie (dit neem nog 1-5 dae buite die kat), en dit word relatief maklik om blootstelling van jou eie kat te vermy. (Sien ons Toxoplasmose 101 hier.)
Die ander rede dat vroue bewus moet wees van toksoplasmose, is omdat 'n kat in jou huis nie die enigste bron van blootstelling is nie. Stray katte in jou buurman kan jou werf as hul rommelstroop gebruik, sodat tuinmaak of hantering van ongewaste produkte jou ook in kontak kan bring met die mikroskopiese eiers.
Mense kan ook die organisme verkry soos katte tipies doen - deur soogdiere en voëls te eet wat die onvolwasse stadiums hanteer. Jou kat mag jag en kleiner diere eet as wat jy is, maar die risiko is nog daar.
Eerstens gebeur die risiko vir 'n ongebore kind as 'n vrou NUWE besmet is met Toxoplasmose terwyl sy swanger is of net voor sy swanger raak. Tipies, sodra 'n vrou haar eie teenliggaampies teen die organisme produseer, beskerm die teenliggaampies die fetus. Die belangrike ding is dat vroue ywerig is om blootstelling te verminder wanneer hulle swanger raak en tydens swangerskap deur eenvoudige stappe te volg:
Hou katte binnenshuis bloot om hul blootstelling te ontmoedig en kry nie nuwe katte gedurende hierdie tyd nie.
Voer katte slegs kattevoedsel. Moenie hulle vleis voed nie.
Laat iemand anders in die huishouding die rommelpanne bestuur.
As jy rommelpanne moet bestuur, moet hulle daagliks skoon wees terwyl jy handskoene dra en was jou hande goed daarna.
Dra altyd handskoene wanneer jy tuinmaak of buite werk en was jou hande goed daarna.
Was of vrug groente en vrugte voordat jy dit eet.
Was hande en eetgerei na bereiding van etes.
Moenie rou of ongekookte vleis eet nie.
Troeteldiere voeg baie by tot ons ervaring van die lewe. Ek kan my nie voorstel nie om ons huis met ons katte te deel nie. Maar saam met die vreugde van troeteldier eienaarskap kom verantwoordelikheid, en dit sluit in die verantwoordelikheid om ingelig te word en om voorsorg te tref om beide troeteldiere en mense te beskerm.
Neem die voorsorgmaatreëls hierbo om u ongebore baba te beskerm. Babas is een van die grootste vreugdes van die lewe. Hulle is ook die grootste verantwoordelikheid van die lewe en ons moet elke voorsorgmaatreël tref om hulle veilig en gesond te hou. Babas en troeteldiere kan beide ons huise en ons harte deel.