Ramaphosa, die multi-miljoenêr direkteur van Marikana se eienaar, Lonmin, is tipies van die sosiale lae wat deur die ANC verteenwoordig word. Die party se lede het ryk geword deur die beleid van Swart Ekonomiese Bemagtiging, terwyl die grootste deel van die swart werkersklas baie arm is.
Die ANC het dit reggekry deur te handel met sy rol in die stryd teen Apartheid, en veral danksy die politieke dienste wat verskaf is deur sy vennote, COSATU en die Stalinistiese SAKP. Hulle het ‘n sleutelrol gespeel om die werkersklas ondergeskik te stel aan die ANC, om die party dan uit te wys as een wat staan vir die emansipasie van die swart meerderheid, maar eindelik ook die sosialistiese transformasie van die samelewing.
In die volgende periode moet die werkersklas ‘n nuwe pad vind in sy stryd vir emansipasie. Vandag is daar niks oor van die aanname dat die demokratiese en sosiale behoeftes van die werkersklas en die onderdrukte massas deur die leierskap van die bourgeois nasionalistiese ANC in voorsien kan word nie, sonder dat die wins-sisteem en imperialistiese onderdrukking omgekeer word nie.
‘n Nuwe leierskap moet gebou word om die werkersklas te mobiliseer om staatsmag oor te neem. Die welvaart van die bourgeoisie moet onteien word en sosiale beleide wat gebasseer is op beplande produksie om goeie werk te verskaf, asook goeie behuising, gesondheidsorg, sosiale dienste en opvoeding vir almal. Hierdie stryd moet gevoer word teen globale korporasies en banke, en selfs die imperialistiese magte wat die eis stel dat die Suid-Afrikaanse werkersklas uitreik na hul broers en susters oor die hele wêreld sodat ‘n afdeling van die Internasionale Komitee van die Vierde Internasionaal uitgebou kan word.