Sloterdijk se vader was van Nederlandse afkoms en sy moeder Duits. Hy bestudeer filosofie, Duitse studies en geskiedenis aan die Universiteit van München en die Universiteit van Hamburg van 1968 tot 1974. In 1975 behaal hy sy PhD van die Universiteit van Hamburg. In die 1980s werk hy as 'n vryskutskrywer en publiseer sy Kritik der zynischen Vernunft in 1983. Sedertdien het hy filosofiese werke gepubliseer. In 2001 word hy benoem as Kanselier van die Universiteit van Kuns en Ontwerp Karlsruhe. Tussen 2002 en 2012 was hy as die mede-aanbieder van Im Glashaus: Das Philosophische Quartett (In die glashuis: Die filosofiese kwartet), 'n program wat deur die openbare uitsaaikorporasie ZDF gebeeldsaai is, daaraan toegewy om kontemporêre sake in diepte te bespreek.
Soos Friedrich Nietzsche, bly Sloterdijk oortuig dat kontemporêre filosowe "gevaarlike denke" moet koester en hulself laat "ontvoer" deur kontemporêre “hiper-kompleksiteite". Hulle moet ons huidige humanistiese en nasionalistiese georiënteerde wêreld versaak vir 'n wyer horison wat beide ekologies en globaal is. Sloterdijk se filosofiese styl prober om 'n balans te vind tussen 'n sterk akademiese en 'n anti-akademiese benadering. Vanuit 'n sosiologiese vertrekpunt sien Andreas Dorschel vir Sloterdijk se tydige innovasie aan die begin van die 21ste eeu as die voorstelling van die beginsels van sterstatus in die filosofie. Sloterdijk homself, stel dat oordrywing nodig is om aandag te kry en beskryf die manier waarvolgens hy sy idees aanbied as "hiperbolies".