Albert Bandura se sosiale leerteorie
'N Nader kyk hoe mense deur waarneming leer
Leer is 'n merkwaardig komplekse proses wat beïnvloed word deur 'n wye verskeidenheid faktore. Soos die meeste ouers waarskynlik baie bewus is, kan waarneming 'n kritieke rol speel in die bepaling van hoe en wat kinders leer. Soos die spreekwoord sê, is kinders baie soos sponse, wat die ervarings wat hulle elke dag het, opdoen.
Omdat leer so kompleks is, is daar baie verskillende sielkundige teorieë om te verduidelik hoe en hoekom mense leer.
'N Sielkundige genaamd Albert Bandura het 'n sosiale leerteorie voorgestel wat daarop dui dat waarneming, nabootsing en modellering 'n primêre rol speel in hierdie proses. Bandura se teorie kombineer elemente van gedragsteorieë , wat daarop dui dat alle gedrag geleer word deur kondisionering en kognitiewe teorieë, wat in ag neem van sielkundige invloede soos aandag en geheue .
Hoe werk die Sosiale Leerteorie?
Gedurende die eerste helfte van die 20ste eeu het die gedragskool van sielkunde 'n dominante mag geword. Die gedragslede het voorgestel dat alle leer 'n gevolg was van direkte ervaring met die omgewing deur die proses van assosiasie en versterking. Terwyl Bandura se teorie ook gewortel is in baie van die basiese konsepte van die tradisionele leerteorie, het hy geglo dat direkte versterking nie vir alle vorme van leer verantwoordelik kon wees nie.
Byvoorbeeld, kinders en volwassenes vertoon dikwels leer vir dinge waarmee hulle geen direkte ervaring het nie.
Selfs as jy nog nooit 'n baseballkolf in jou lewe geswaai het nie, sal jy waarskynlik weet wat om te doen as iemand jou 'n kolf gegee het en jou vertel het om te probeer om 'n baseball te slaan. Dit is omdat jy gesien het dat ander hierdie handeling self of op televisie uitvoer.
Terwyl die gedragsteorieë van leer voorgestel het dat alle leer die gevolg was van assosiasies wat gevorm is deur kondisionering, versterking en straf, het Bandura se sosiale leerteorie voorgestel dat leer ook kan plaasvind bloot deur die optrede van ander waar te neem.
Sy teorie het 'n sosiale element bygevoeg, met die argument dat mense nuwe inligting en gedrag kan leer deur ander mense te kyk. Hierdie soort leer kan bekend staan ​​as waarnemingsleer om 'n wye verskeidenheid gedrag te verduidelik, insluitend diegene wat dikwels nie deur ander leerteorieë verantwoord kan word nie.
3 dinge wat jy moet weet oor sosiale leerteorie
Daar is drie kernbegrippe in die kern van die sosiale leerteorie. Eerstens is die idee wat mense deur middel van waarneming kan leer. Volgende is die idee dat interne geestestoestande 'n noodsaaklike deel van hierdie proses is. Ten slotte erken hierdie teorie dat net omdat iets geleer is, dit nie beteken dat dit 'n verandering in gedrag tot gevolg sal hê nie.
"Leer sou uiters moeisame wees, om nie gevaarlik te noem nie, as mense alleen moes staatmaak op die uitwerking van hul eie optrede om hulle in te lig wat om te doen," het Bandura in sy 1977- sosiale leerteorie verduidelik. "Gelukkig word die meeste menslike gedrag geleer observasioneel deur modellering: van die waarneming van ander vorm 'n mens 'n idee van hoe nuwe gedrag uitgevoer word, en by latere geleenthede dien hierdie gekodeerde inligting as 'n riglyn vir aksie."
Kom ons ondersoek elkeen van hierdie konsepte in groter diepte.
1. Mense kan leer deur waarneming.
In een van die bekendste eksperimente in die geskiedenis van sielkunde het Bandura getoon dat kinders gedrag leer wat hulle in ander mense waargeneem het. Die kinders in Bandura se studies het 'n volwassene waargeneem wat gewelddadig teenoor 'n Bobo-pop was.
Toe die kinders later toegelaat word om in 'n kamer met die Bobo-pop te speel, het hulle begin om die aggressiewe optrede wat hulle voorheen waargeneem het, na te boots.
Bandura het drie basiese modelle van waarnemingsleer geïdentifiseer:
'N lewende model, wat behels 'n werklike individu wat 'n gedrag demonstreer of uitwerk.
'N Mondelinge instruksiemodel, wat beskrywings en verduidelikings van 'n gedrag behels.
'N Simboliese model, wat behoorlike of fiktiewe karakters behels wat gedrag in boeke, films, televisieprogramme of aanlynmedia wys.
Soos u kan sien, vereis waarnemingele leer nie eens noodwendig dat iemand anders 'n aktiwiteit betrek nie. Om mondelinge instruksies te hoor, soos om na 'n podcast te luister, kan lei tot leer. Ons kan ook leer deur die lees van, gehoor of kyk na die aksies van karakters in boeke en films.
Soos u kan voorstel, is dit hierdie soort waarneming wat 'n bliksemslag geword het vir kontroversie, aangesien ouers en sielkundiges die impak wat popkultuurmedia op kinders het, bespreek. Baie bekommerd dat kinders slegte gedrag kan leer, soos aggressie van gewelddadige videospeletjies, flieks, televisieprogramme en aanlynvideo's.
2. Geestelike state is belangrik om te leer.
Om net iemand anders se optrede in ag te neem, is nie altyd genoeg om tot leer te lei nie. Jou eie geestestoestand en motivering speel 'n belangrike rol in die bepaling of 'n gedrag geleer word of nie.
Terwyl die gedragsteorieë van leer voorgestel het dat dit eksterne versterking was wat leer geskep het, het Bandura besef dat versterking nie altyd van buite-bronne kom nie.
Bandura het opgemerk dat eksterne, omgewingsversterking nie die enigste faktor was om leer en gedrag te beïnvloed nie. Hy beskryf intrinsieke versterking as 'n vorm van interne beloning, soos trots, tevredenheid en 'n gevoel van vervulling. Hierdie klem op interne gedagtes en kognisies help om leerteorieë te verbind tot kognitiewe ontwikkelingsteorieë. Terwyl baie handboeke sosiale leerteorie met gedragsteorieë plaas, beskryf Bandura self sy benadering as 'n 'sosiale kognitiewe teorie'.
3. Leer lei nie noodwendig tot 'n verandering in gedrag nie.
So, hoe bepaal ons wanneer iets geleer is? In baie gevalle kan leer onmiddellik gesien word wanneer die nuwe gedrag vertoon word. Wanneer jy 'n kind leer om 'n fiets te ry, kan jy vinnig vasstel of leer plaasgevind het deur die kind se motorfiets onaangeraak te ry.
Maar soms kan ons dinge leer, alhoewel daardie leer nie dadelik voor die hand liggend sal wees nie. Terwyl gedragspersoneel geglo het dat leer gelei het tot 'n permanente verandering in gedrag, toon observasie leer dat mense nuwe inligting kan leer sonder om nuwe gedrag te demonstreer.
Hoe gebeur waarnemingsleer?
Dit is ook belangrik om daarop te let dat nie alle waargenome gedrag doeltreffend geleer word nie. Hoekom nie? Faktore wat beide die model en die leerder behels, kan 'n rol speel in die vraag of sosiale leer suksesvol is. Sekere vereistes en stappe moet ook gevolg word.
Die volgende stappe is betrokke by die waarnemende leer- en modelleringsproses:
Aandag: Om te leer, moet jy aandag gee . Enigiets wat jou aandag aflei, gaan 'n negatiewe effek hê op waarnemingsleer. As die model interessant is of daar is 'n nuwe aspek van die situasie, is jy baie meer geneig om jou volle aandag aan leer te vestig.
Behoud: Die vermoë om inligting te stoor, is ook 'n belangrike deel van die leerproses. Behoud kan beïnvloed word deur 'n aantal faktore, maar die vermoë om inligting later op te trek en daarop te handel, is noodsaaklik vir waarnemingsleer.
Reproduksie: Sodra jy die model aandag gegee het en die inligting behou het, is dit tyd om die gedrag wat jy waargeneem het, eintlik uit te voer. Verdere praktyk van die geleerde gedrag lei tot verbetering en vaardigheidsontwikkeling.
Motivering: Ten einde te verseker dat waarnemingsleer suksesvol is, moet jy gemotiveer word om die gedrag wat gemodelleer is, na te boots. Versterking en straf speel 'n belangrike rol in motivering. Terwyl dit ervaar, kan hierdie motiveerders hoogs effektief wees, so kan ander waarneem om 'n soort versterking of straf te ervaar. Byvoorbeeld, as jy 'n ander student beloon met ekstra krediet om betyds te wees, kan jy dalk elke dag 'n paar minute begin.
'N Paar Aansoeke vir Sosiale Leerteorie
Sosiale leerteorie kan 'n aantal werklike toepassings in die wêreld hê. Byvoorbeeld, dit kan gebruik word om navorsers te help verstaan ​​hoe aggressie en geweld oorgedra kan word deur waarnemingsleer. Deur media geweld te bestudeer, kan navorsers beter verstaan ​​van die faktore wat kinders kan lei om die aggressiewe optrede wat hulle sien op televisie en in die flieks uit te beeld.
Maar sosiale leer kan ook aangewend word om mense positiewe gedrag te leer. Navorsers kan die sosiale leerteorie gebruik om maniere te ondersoek en te verstaan ​​wat positiewe rolmodelle kan gebruik om gewenste gedrag aan te moedig en om sosiale verandering te fasiliteer.
Benewens die beïnvloeding van ander sielkundiges het Bandura se sosiale leerteorie belangrike implikasies op die gebied van onderwys gehad. Vandag erken beide onderwysers en ouers hoe belangrik dit is om gepaste gedrag te modelleer. Ander klaskamerstrategieë soos om kinders aan te moedig en selfdoeltreffendheid te bou, is ook gewortel in die sosiale leerteorie.
Soos Bandura waargeneem het, sou die lewe ongelooflik moeilik en selfs gevaarlik wees as jy alles wat jy ken van persoonlike ervaring moet leer. Soveel van jou lewe is gewortel in jou sosiale ervarings, dus dit is geen verrassing dat die waarneming van ander so 'n belangrike rol speel in hoe jy nuwe kennis en vaardighede verwerf nie. Deur beter te verstaan ​​hoe die sosiale leerteorie werk, kan jy groter waardering kry vir die kragtige rol wat waarneming kan speel in die vorming van die dinge wat ons ken en die dinge wat ons doen.
> Bandura, A. Selfdoeltreffendheid: Die Oefening van Beheer. New York: WH Freeman; 1997.
> Weiner, IB & Craighead, ONS. Sosiale leerteorie. Die Corsini Ensiklopedie van Sielkunde, Volume 4. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.