Kenzia - Binnenshuise plante - kenzia verbouing - Woonstelplante - 2021
Die kentia is 'n palmboom wat aan die Howea-geslag behoort: dit is inheems aan Australië, in die besonder aan die eiland Lord Howe (waaruit dit sy naam kry). Dit het in die middel van die 1800's in Europa aangekom en is onmiddellik waardeer vir sy pragtige reguit stam en sy blink en elegante blare. Op ons kontinent moet dit in verhitte kweekhuise gekweek word of as 'n kamerplant behandel word. Buiten die sensitiwiteit vir koue (daal nooit onder 13 ° C nie), is dit buitengewoon eenvoudig om te versorg en is dit geskik vir almal, van die beginner tot die mees ervare tuinier.
Tuis is dit in staat om 'n eksotiese aanraking aan enige kamer te gee en trou pragtig met moderne meubels. Gedurende die somer baat dit daarby dat dit na buite geskuif word: dit kan dus as 'n ornament in die tuin, op 'n patio of op terrasse gebruik word.
Die kenzia het nie snoei nodig nie. Inteendeel, dit is belangrik om die droë blare wat gewoonlik in die onderste dele van die plant voorkom, te verwyder. Hierdie prosedure help in werklikheid om siektes of aanvalle van parasiete te voorkom. Die diskoers van voortplanting is meer kompleks. Die verwydering van 'n deel van die plant kan 'n wond in die kenzia veroorsaak, wat die moontlikheid van 'n aanval deur verskillende patogene grootliks verhoog. In plaas daarvan vereis saadproduksie die skepping van 'n perfekte omgewing. Die saad van die kenzia moet geïnkubeer word om behoorlik te ontwikkel. Hierdie plant is geneig om oor die jare aansienlik te groei. Gevolglik is dit belangrik om 'n houer wat groter is as die vorige, te kies wanneer die kenzia herontwerp word. Hierdie operasie moet ongeveer elke 2 of 3 jaar uitgevoer word.Hoe om die kenzia te bemes
Vir 'n goeie bemesting van die kenzia is dit moontlik om 'n vloeibare kunsmis te kies wat die drie basiese chemiese stowwe bevat: fosfor, stikstof en kalium. Die plant moet gedurende die warm seisoen van April tot Oktober bemes word. Gedurende die koudste maande kan die bemesting onderbreek word omdat die kenzia nie daarby baat vind nie. As u 'n bevrugting met tablette kies, kan u ongeveer elke 2 of 3 maande in die grond sit. Wat die grond betref, benodig die kenzia 'n taamlike veenagtige of sanderige grond. Die perfekte grond vir die plant is 'n mengsel tussen 'n dodelike grond en 'n blomgrond (dus 'n grond vir potplante). Die kenzia het egter nie besondere behoeftes ten opsigte van die feit dat die grond 'n plant van groot aanpasbaarheid is nie.
Wat is die siektes van kenzia?
Van die parasiete wat die kenzia meestal aanval, is rooispinmyt en kogineale. Rooispinmyte kan veroorsaak dat blare geel word. Wanneer hierdie parasiete voorkom, is dit goed om spesifieke produkte te gebruik. Die plant kan deur die swam Phytophthora palmivora aangeval word. Hierdie swam kan strek om die wortels dood te maak. Boonop kan die kenzia baie maklik verloop met die vergeling van die blare. Die primêre oorsaak word gewoonlik gevind by swak besproeiing van die plant. Die kenzia benodig baie water, anders as ander kamerplante, en dit blyk een van die gereeldste probleme tydens die verbouing daarvan te wees. Om die regte watertoevoer te verseker, is dit ook nodig om die blare te bevogtig en nie net die grond nie.
Hoe kenzia moet lyk
Op ons breedtegrade kan hierdie palm slegs in potte gekweek word. Ons beveel aan dat u 'n houer wat nie te groot of te klein is nie: ons laat ongeveer 4 cm vrye deursnee vir die nuwe groei. Op hierdie manier sal ons vermy om te gereeld met repottings in te gryp en terselfdertyd ook gevaarlike waterstagnasies te vermy.
Die ideale ondergrond moet nog lank vars kan bly, maar dit moet perfek dreineer. Verbindings wat spesifiek vir groen plante ontwerp is, is gewoonlik geskik, maar vir 'n beter opbrengs is dit goed om self die mengsel te skep.
Ideaal is om veselagtige grond, turf (of grond van blare) en sand (of perliet) in gelyke dele te meng. Dit is baie belangrik om 'n dik laag op die bodem van die vaas te skep, gebaseer op uitgebreide klei of puimsteen: dit sal 'n uitstekende vloei van water waarborg.
Uiteensetting van die kenzia
In hierdie opsig is kenzia een van die minste veeleisende kamerplante. Dit leef goed in beide lig- en skaduryke posisies. In hierdie laaste toestand sal ons duidelik groei.
Oor die algemeen vermy ons slegs die direkte son (veral in die somermaande en as dit deur 'n vensterruit gekonsentreer word).
Die ideale temperatuur wissel van 16 tot 24 ° C; As ons hierdie drempel oorskry, moet ons onthou dat 'n belangrike hulpmiddel sal kom uit die handhawing van hoë humiditeit in die omgewing. Dit is moontlik om 'n paar keer per dag in te gryp deur die blare liggies met gedemineraliseerde water te atomiseer. Dit is beslis 'n goeie idee om die pot buite te skuif, maar ons vermy te sonnige blootstellings. Winderige liggings kan veroorsaak dat die stingels breek en die blare uitdroog.
In die winter moet die temperatuur nooit onder 13 ° C daal nie en 'n redelike helder blootstelling word aanbeveel sodat die groei nie heeltemal stop nie.
Hoe om die kenzia te propageer
Ongelukkig is die voortplanting van die kenzia 'n baie stadige en moeilike proses. 'N Groot suksesmarge kan slegs met professionele toerusting behaal word, maar dit is ook moontlik om tuis te probeer. Ons beveel aan dat u vars sade in groot hoeveelhede gebruik.
Die beste tyd om te begin is die einde van die winter, ongeveer ongeveer Maart. Kassette word met 'n mengsel van turf en sand in gelyke dele gevul. Ons versprei die sade en bedek dit met landbou vermikuliet.
Ons bevochtig en hou in 'n kweekhuis of tonnel verhit tot ongeveer 27 ° C, en bespuit die grond gereeld (op huishoudelike vlak kan ons 'n verhittingsmat gebruik).
Ontkieming kan tot etlike weke duur. Sodra die eerste pamflet uit is, kan ons die bespuitings verminder en die temperatuur ongeveer 18-20 ° C hou. Die ideale ligging moet baie helder wees, maar direkte sonlig moet vermy word. Ons bemes liggies en wag: die groei is baie stadig en dit kan langer as 'n jaar neem om 'n goed gefundeerde plant te kry.
Die genus Howea bestaan ​​uit 2 spesies: albei word waardeer as kamerplante, kweekhuise of tropiese tuine.
Palm van aansienlike grootte: op plekke van oorsprong en in gematigde klimate kan dit meer as 10 meter hoog wees. As kamerplant oorskry dit selde 3 m en kom dit selde tot blom en vrugte (behalwe in die uiterste suide van ons skiereiland, as dit in die oop grond gehou word).
Dit het 'n enkel stam, reguit en smal, gekenmerk deur dun skubbe. Dit vorm 'n kop tot 3 meter breed, effens skuins. Die blare is buitengewoon dekoratief: donkergroen, vas met dun, sagte horisontale blare.
Dit is die wydverspreide spesie in die verbouing: dit word baie waardeer vir die elegansie en die stadige groei (wat die herverwerking baie sporadies maak).
Dit word ook gekenmerk deur 'n enkel en reguit stam. In die natuur is dit 8 meter hoog, en in die verbouing staan ​​dit gewoonlik op 3 (met 'n breedte van ongeveer 2).
Die blare, donkergroen, bestaan ​​uit breë lansetvormige pamflette met fyn blomblare. Hierdie variëteit pas goed aan by die klimaat van die suide van ons skiereiland, en slaag daarin om 'n meer kragtige groei te hê as die forsteriana.