as sy eers begin rev | Die Joernaal van Kaalvoet
Die Brandklub »
as sy eers begin rev
Ons het Sondagnag ons musiekvideo geskiet. Wat ek nooit besef het nie, is dat dit heel nag gaan vat, soveel so dat ek eers net na 5 by die huisgekom het. Ek het toe besluit dis beter om nie te gaan slaap nie.
Die trip na my werk toe was nogal moeilik, want ek het gesukkel om my oe oop te hou. BY die werk gekom het ek ‘n oordosis kafeien ingeneem en kon tot ‘n mate funksioneer. My mikpunt was om net wakker te bly tot 3uur toe, want dan kan ek heerlik slaap op my vlug Jozi toe.
Ek skat ons moes net so verby Laingsburg gewees het, toe die die dogtertjie agter my begin huil. Nou, kinders huil, ek verstaan. Wat ek nie kan verstaan nie, is hoekom hulle nie kan blerrie ophou nie. Dis nie asof sy siek was, of haar ma haar kos gevat het, of iets nie. Sy het net gehuil. Ek het later begin glo sy het ‘n persoonlike vendetta teen my.
Haar ma het moedig probeer om die bloedjie stil te kry maar helaas. Nes my hoop vir die ma se pogings begin opvlam, dan rev die dogtertjie weer. En as sy eers gerev het, weet ek teen Colesberg toe nou, dan hou sy nie op vir te minste ‘n halfuur nie.
Ek het toe begin wonder oor dinge soos hoe hard ek haar kop teen die ruit moet kap voordat sy sal deurgaan. Ek het ook gewonder af ek haar deur die toilet se gaatjie sal kan pas. Ek wou ook Newton se twee wet toets deur die pilot te vra om afdraand te vlieg sodat die kostrollie kan spoed optel en teen die dogtertjie bots. Namate die wreedheid van my fantasiee begin toeneem het, het bietjie skuldig begin voel.
Ek begin toe iets meer prakties uitdink, soos of sy nie miskien kan gaan buitespeel nie, of miskien as ons haar in die overhead lockers bere tot in Jozi, saam met my skootrekenaar. Ek het selfs in my gedagtes aangebied om vir haar ‘n storie op te sit.
En op daai oomblik, toe rev sy weer. Ek gryp redelik geirriteerd die Mangotydskrif, want dit blyk toe al duidelik dat solank as wat sy nie slaap nie, gaan ek ook nie mag slaap nie. Dis eintlik verbasend dat mense nie kan glo hoe Bob Mugabe die wereld so aan die eiers beet het nie, terwyl ‘n dogtertjie wat nie eers ordentlik kan praat nie, ‘n hele vliegtuig vol mense in haar mag het nie. Of die ma spesifiek na my verwys het, weet ek nie, maar sy se toe vir die dogtertjie, That man is very cross because he can’t read, keep still now!!
Ek dink toe by myself, dame, my onvermoe om te lees is die minste van die probleem om die oomblik. Ek gaan nou ophou wonder wie om eerste dood te maak en net begin by wat reg voel, moontlik myself. Mango behoort sulke ma’s te verplig om wyn te administreer, nie vir die kinders nie, maar vir my.
Ek sou daai dogtertjie net daar op die vliegtuig gelos het as ek die ma was (en ek dink ek het dit hard gese, want almal om my het begin lag, en die ma het die dogtertjie styf vasgegryp).
Posted in Die Rock&Roll highway | 1 Kommentaar
op Julie 2, 2009 at 8:04 nm | Antwoord Gathgogh
Dis frikkin skreeusnaaks! Maar ek sou OOK my dogtertjie gegryp het.