Intelligensietoetsing vir kinders - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelIntelligensietoetsing vir kinders
Intelligensietoetsing is die beraming van die huidige intellektuele funksionering van die student deur die uitvoering van verskillende take wat ontwerp is om verskillende soorte redenasies te beoordeel. 'N Student se intelligensie-kwosiënt (IK) word tipies gemeet aan gestandaardiseerde toetsing met toetse wat deur norme verwys word.
Intelligensie behels die vermoë om te dink, probleme op te los, situasies te ontleed en sosiale waardes, gebruike en norme te verstaan. Twee belangrikste vorme van intelligensie is by die meeste intelligensie-assesserings betrokke:
Verbale intelligensie is die vermoë om taalgebaseerde probleme te verstaan ​​en op te los.
Nie-verbale intelligensie is die vermoë om visuele en ruimtelike probleme te verstaan ​​en op te los.
Daar word soms na intelligensie verwys as die intelligensie-kwosiënt (IK), kognitiewe funksionering, intellektuele vermoë, aanleg, denkvaardighede en algemene vermoë.
Waarom intelligensietoetsing belangrik is vir gestremde studente
Intelligensietoetsing word gedoen om beter te verstaan ​​hoe goed van 'n kind verwag kan word om te presteer en om die behoeftes van 'n student te beoordeel.
In die meeste gevalle word intelligensietoetsing deur federale regulasies vir spesiale onderwys vereis om die teenwoordigheid van verstandelike gestremdhede te bevestig of uit te sluit en om IK te vestig met die doel om 'n leergestremdheid te diagnoseer.
Afhangend van die tipe intelligensietoets wat toegepas word, kan dit belangrike inligting verskaf oor hoe studente probleemoplossing benader.
Behoorlik geïnterpreteerde, intelligensietoetsing help opvoeders om toepaslike spesiaal ontwerpte onderrig- ​​en opvoedkundige strategieë vir die ontwikkeling van individuele onderwysplan (IEP) te ontwikkel.
Algemene soorte intelligensietoetse
IK-toetse is 'n bekende vorm van normtoetsing. Hulle vergelyk "normale" vaardigheidsvlakke met dié van individuele studente van dieselfde ouderdom. Intelligensietoetse (ook genoem instrumente) word in verskillende vorme gepubliseer:
Groepintelligensietoetse bestaan ​​gewoonlik uit 'n papiertoetsboekie en geskandeerde puntestate. Groepprestasietoetse, wat akademiese areas beoordeel, bevat soms 'n kognitiewe maatreël. Oor die algemeen word groeptoetse nie aanbeveel vir die identifisering van 'n gestremde kind nie. In sommige gevalle kan dit egter nuttig wees as 'n keuringsmaatreël om na te gaan of verdere toetsing nodig is en kan hulle goeie agtergrondinligting oor die akademiese geskiedenis van 'n kind bied.
Individuele intelligensietoetse kan verskillende soorte take insluit en kan eerstetoetsboeke insluit vir antwoorde, legkaarte en speletjies soos vrae en antwoorde. Sommige take is tydig. Die Wechsler Intelligence Scale for Children (WISC) en die Stanford Binet-Intelligence Scale, voorheen bekend as die Binet-Simon Test, is voorbeelde van geïndividualiseerde intelligensietoetse. Die WISC-toets bevat taal-, simbool- en prestasiegebaseerde vrae, terwyl die Stanford-Binet-toets studente met kognitiewe gestremdhede help diagnoseer.
Gerekenariseerde toetse word al hoe meer beskikbaar, maar soos met alle toetse, moet eksaminatore die behoeftes van die kind in ag neem voordat hulle hierdie formaat kies.
Nie-verbale intelligensietoetse, soos die Comprehensive Test of Nonverbal Intelligence (CTONI) en Universal Nonverbal Intelligence Test, tweede uitgawe (UNIT2), word gebruik om studente te beoordeel wat probleme met taalverwerking het of diegene met beperkte Engelse vaardigheid. In hierdie toetse word take ontwerp om verbale intelligensie van die assessering van die redenasievermoë van die kind te verwyder en om die student se visuele leervaardighede te isoleer en te assesseer.
Copyright aktiewe spel: Intelligensietoetsing vir kinders - aktiewe spelLees Meer