Vandag is omgewingskwessies aan die hoof van die tafel by feitlik elke vergadering van die Wêreldregerings. Dit is geen geheim dat ekologie 'n nuwe godsdiens van die 21ste eeu geword het nie. 2017 word as die jaar van beskerming van die omgewing in Rusland verklaar en daarom is omgewingsopvoeding een van die take vir hierdie jaar.
Hoekom moet ek die water skoonmaak?
Van die totale voorraad van die Wêreld Oseaan is slegs 3% vars water, waarvan 68% gletsers is (nie geskik om te drink nie), 30% is ondergrondse bronne (dikwels besmet deur gronde) en slegs 2% is grondgebaseerde bronne van watervoorsiening. Uit die globale prentjie van die wêreld is dit duidelik dat die beskikbaarheid van skoon vars water nie net 'n noodsaaklikheid is nie, maar soms 'n luukse.
Riool wat tydens die ekonomiese aktiwiteite van ondernemings gegenereer word, bevat 'n groot aantal besoedelende stowwe in konsentrasies wat die toelaatbare en regulatoriese konsentrasies oorskry. Oor die algemeen praat ons van swaar metale (yster, nikkel, koper, lood, kwik, kadmium, ens.), Olieprodukte, gesofistikeerde stowwe, aluminium, oppervlakaktiewe (sintetiese oppervlakaktiewe stowwe, vir die leek is dit alles wat skuim). Hierdie stowwe, wat in waterliggame kom, versteur die normale funksionering van akwatiese biogeosenosese, verteer die grond, veroorsaak die groei van blougroen alge wat giftig is vir diere. Hierdie besoedelstowwe is ook giftig vir die mens.
'N Groot aantal besoedelstowwe vorm ook uit menslike ekonomiese aktiwiteit in residensiële woonstelgeboue en privaathuise. Basies is dit sintetiese oppervlakaktiewe en organiese afval, maar ook metalsoute val in die rioolstelsel.
Wat is 'n afvalwater behandeling flotator?
'N Flotator is 'n toestel wat ontwerp is om fyn verspreide onreinhede uit water deur 'n fisiese chemiese metode te verwyder. Relatief gesproke is dit die meganisme van een van die hoofverwerkingsmodules in die tegnologie en tegnologie van afvalwaterbehandeling. Dit is op die flotator dat die belangrikste vrystelling van opgeloste stowwe en die suiwering van water na die normatiewe vlak.
Industriële flotators kan ontwerp word vir groot fabrieke, sowel as vir motorwas, wat verskil in grootte en materiaal.
Die vernaamste taak van die flotator is om die besoedeling wat daarin opgelos is, te isoleer en los te maak en dit in 'n onoplosbare vorm oor te dra. In hierdie geval word lug aan die toestel verskaf om die skoonmaak-effek te verhoog.
Bedryfstelsel van die flotator vir die behandeling van afvalwater
Die werking van die flotator is gebaseer op die oordrag van lugborrels deur die medium wat gesuiwer moet word om 'n skuim te vorm. Hierdie skuim word flotoslam genoem, wat verwyder word en na spesiale toestelle vir dehidrasie geneem word. Om te verseker dat borrels hulle besoedeling vasvang en dra, is dit nodig om spesiale stowwe te voeg - stollingsmiddels en flocculants. Hierdie stowwe het 'n hoë hegtigheid, dit wil sê, hulle help besoedelstowwe bymekaar hou met mekaar en met lugborrels wat sogenaamde flocculi vorm.
Die borrel, wat van die spuitstuk of spuitstuk van die spuitstuk afwaarts beweeg, vat taai kontaminante daarin. Hierdie proses word uitgevoer totdat die water die gewenste skoonmaak effek bereik.
Die kompleksiteit van die proses is om die dosis van die koagulant en flocculant akkuraat aan te pas sodat die adhesie sterk genoeg is om aan die borrel te voldoen, maar die gevormde vlokkies is nie te swaar sodat die lugbubble nie beskadig word nie.
Skema insluitende 'n flotator vir afvalwaterbehandeling
Die tegnologie wat die flotator as die hoofverwerkingsmodule aanneem, sluit altyd 'n reagensplaas en 'n lugbubble-toestel in. Die reagensplaas is 'n reagens tenk (stollingsmiddels, flocculants, alkali om die pH aan te pas) en 'n reaktor om die reagens met water te meng.
As 'n toestel vir die skep van lugborrels word as 'n reël 'n saturator gebruik, wat 'n kamer is om lug met water te meng om 'n water-lugmengsel te skep. Verder word hierdie mengsel na die flotator gestuur. Die versadigingsapparaat is toegerus met 'n kragtige pomp vir luginjectie.
Die flotator word nooit alleen gebruik nie, dit word altyd by die algemene skema van watersuiwering ingesluit. Die volledige skema bestaan as 'n reël uit die stadiums van voorlopige vestiging, fisiese chemiese behandeling ('n flotator of koagulator) en daaropvolgende meganiese skoonmaak op filters.
Met ander woorde, die flotator kan nie al die skoonmaak verskaf nie, dit is slegs 'n afsonderlike nodus wat voorafverwerking en daaropvolgende benodig. As 'n sand of ander growwe onsuiwerhede in die flotator betree, sal die toestel afbreek. Ook hierdie toestel kan nie ontsmetting verskaf en die skoonmaak van olieprodukte voltooi nie. Daarom, nadat dit nodig is ultraviolet installasie en sorpsie (of meganiese) filters.
Die skematiese diagram is gebaseer op die flotasieproses. Flotasie is die behandeling van riool met lugborrels om oplosbare en geëmulgeerde stowwe te onttrek. Water betree die hoofverwerkingsmodule. Daar word in die druk (of nie-druk) modus 'n voorafbereide reagens in die reaktor gevoed. Lugborrels word ook na die flotator gevoer met 'n versadigingsapparaat. In die flotator vir waterbehandeling kom rioolbehandeling met reagense en lugborrels voor, die meeste van die flokkulasie dryf in die vorm van 'n flotasieslam. Die drywende vlootvat word van die oppervlak van die water verwyder deur 'n skraperbande in die opvangbak.
Hierdie slyk is baie onstabiel vir meganiese kanteling, dus van die oppervlak van die water word dit netjies versamel om die skuim nie te breek nie.
Die flotator is 'n oop houer van staal of plastiek, toegerus met 'n skraper meganisme vir die insameling van die flotasie slib en het 'n koniese vorm van onder af. Die flotator impliseer die teenwoordigheid in die spuitpunte vir die verskaffing van 'n water-lugmengsel uit die saturator, vir die afvoer van die flotasieslib en noodlewering, vir die voorsiening van afvalwater en vir die verwydering van gesuiwerde water. Installasie van die flotator is as 'n reël op die onderhoudsplaats vir gerief.
Flotators vir rioolbehandeling verskil met die manier waarop die waterversadiging met borrels en die aard van die bel. Die mees algemene metodes is meganiese, druk en elektroflotasie. Drukvlotering impliseer die teenwoordigheid van 'n versadigingskamer en 'n pompgroep. Daarbenewens word reagense dikwels in hierdie metode gebruik. Elektroflotasie het nie 'n reagensplaas en 'n saturator nodig nie, aangesien dit gebaseer is op die ontbinding van elektrodes in water.
Meganiese (of waaier) behels die teenwoordigheid van 'n roerder, wat teen hoë spoed lugborrels in die water breek. Hierdie soort waterbehandeling is geskik vir water, wat geneig is tot skuim en versadigde gasse. In die meganiese metode kan reagense nie gebruik word nie, aangesien die onstuimige strome wat deur die roerder geskep word, net vlokken van besoedeling afbreek. Op die oomblik is meganiese flotasie nie algemeen nie, aangesien dit selde genoegsame skoonmaak effek bied.
Tipies sluit hierdie segment van skoonmaak flotators vir afvalwaterbehandeling uit olieprodukte.
In hierdie geval word flotators vir afvalwaterbehandeling toegerus met 'n versadigingsapparaat en 'n reagensplaas. Die saturator is 'n kamer waarin lug ingespuit word teen 'n druk bo atmosferiese druk. Die medium wat in 'n saturator voorberei word, word 'n water-lugmengsel genoem. Dit is die mees algemene tipe flotasie en word die algemeenste gebruik. Die suiweringsproses vind plaas as gevolg van voorafgaande behandeling van water met 'n reagens (stollingsmiddel of flocculant) en daaropvolgende behandeling met 'n kop water-lugmengsel. Elke gasborrel sit vuil vir homself, aangesien dit 'n groot aantrekkingskrag het as gevolg van die koppelvlak tussen die fases (water-lug). Voorlopige voorbereiding van water met 'n reagens verbeter die suiwering, aangesien dit flocculi (micelle) skep, wat ook 'n sekere aantreklike krag besit. Die grootste deel van die water word deur die takpyp van gesuiwerde water afgevoer vir verdere suiwering of vir ontslag. Van bo af verwyder 'n spesiale skraper toestel flotasie modder - besoedeling wat met 'n lugborrels opwaarts in 'n gekonsentreerde vorm weggevoer word.
Die grootste voordeel van drukflotasie is 'n wye verskeidenheid toepassings. Die nadele sluit in die teenwoordigheid van addisionele toestelle (reagens ekonomie, saturator, pompe), wat baie ruimte inneem, en hulle moet geoutomatiseer word (byvoorbeeld die keuse van 'n dosis reagense). Die bepaling van die hoeveelheid reagens speel 'n groot rol, aangesien 'n klein dosis tot onvoldoende suiwering sal lei (nie alle klein opgeloste deeltjies sal vergroot word nie) en 'n groot dosis kan veroorsaak dat die bel nie die gewig van die vlokkies weerstaan nie en afbreek wat ook die skoonmaak-effek sal verminder.
Hierdie tipe flotator vir afvalwaterbehandeling is lakonies en gebruikersvriendelik. Die kern van die metode is die elektrolise van die vloeistof wat gesuiwer moet word en die vrystelling van gasse uit die elektrodes. Die proses van elektrolise vind in die flotator plaas: waterstof word op die katode geproduseer, suurstof word op die anode geplaas. Wanneer oplosbare elektrodes gebruik word (byvoorbeeld aluminium of yster), word water addisioneel versadig met metaalione met 'n hoë graad van oksidasie, wat die rol van reagense speel om kontaminante-flokkulering te skep. Hierdie proses help om nog meer besoedelende stowwe uit die water te isoleer en te verwyder. Aangesien die ruimte van die flotator nie groot is nie, is daar onder sulke toestande 'n goeie heining van vlokken en luglope, wat die hoogste skoonmaak-effek bied.
Die grootste voordeel van so 'n toestel is die afwesigheid van reagensboerdery en ander omslagtige toestelle, met 'n hoë graad van watersuiwering. Die nadele sluit in hoë energieverbruik en die behoefte aan toerusting om waterstof te tik.
In hierdie geval word spesiale spuitpunte gebruik om lug in die proseswater in te voer, wat aan die flotator gevoer word, waar dit in 'n tweefase-mengsel gebreek word. Die voordeel van hierdie metode sal minder slytasie wees op die dele van die installasie, en dus 'n langer dienslewe.
In sommige flotasiemetodes word die volgende reagense gebruik om die skoonmaak-effek te verbeter:
Reagente vir pH-aanpassing is sure en alkalieë, wat by water gevoeg word om normale werksomstandighede van die stollingsmiddel en flocculant te verseker;
Koagulante - reagense wat floculasie bevorder en soute van yster en aluminium is;
Flocculants is reagense wat groter en meer stabiele flocculi (flocculi) skep en is poliakrylamiedverbindings.
Die vernaamste nadele van 'n reagenswaterbehandelingsmetode is die behoefte aan die teenwoordigheid van personeel, sowel as die areas wat aan tenks en reaktore toegewys moet word. Dit is ook baie belangrik om die regte dosis reagense te kies, wat slegs empiries moontlik is.