Verbeeldingsvlug | strooimeisie
November 2, 2016 / strooimeisie
Ek wil wegvlieg… wegbreek… na 'n plek waar geen papierwerk, selfoonopvangs of e-pos my kan vang nie. Ek wil alles wat my onseker maak en my weerhou om net myself te wees eenkant los en my vlerke wyd sprei. Nes 'n visarend!
Dink net hoe wonderlik dit sou wees!
Besef visarende ooit hoe gelukkig hulle eintlik is? Met vlerke gesprei, hoog in die lug, ver weg van enige probleme en bekommernisse. Die wêreld aan hulle voete en die toekoms oop en helder voor hulle; dale en klowe wat groen ver onder hulle oopskeur; grys strepies met water wat kos voorsien en koel-kalm blaaskanse bied… kranse en berge wat skuiling gee in selfs die ergste storms.
As ek nou enige plek op aarde kon wees, sou dit iewers op die bopunt van 'n berg wees. Met my voete stewig geplant op 'n groot rots, my arms gesprei, my kop na die son gekeer. Ek sou aan die ligte briesie met my vingerpunte wou vat, die wonderskoon van die natuur om my wou ruik en die sagte geluid van water wat ver onder my vloei soos die mooiste musiek in my ore waardeer…
Soms, op dae soos vandag, vlieg my verbeelding met my weg en ek wens ek dat ek net 'n visarend was…
← 'n Toilet-storie
4 thoughts on "Verbeeldingsvlug"
November 2, 2016 om 12:23
Ja, ek dink die tyd van die jaar soek mens rus … en tog het Desember so vining ons bekruip. Hoop jy het dan 'n paar dae af, of gaan dit 'n moeilike tyd vir jou wees?
November 2, 2016 om 12:43
Ongelukkig is daar nie regtig enige wegbreek, ontvlugting of blaaskans vir my in die vooruitsig nie… Ek wens daar was!
November 2, 2016 om 12:33
Ek het gisteraand in die fliek daai gevoel gehad toe ek die pragbeelde op die skerm gesien het (The Light Between Oceans) – om vir 'n tydlank net met jou eie gedagtes en die wye oop natuur besig te wees. En niks anders doen as net inneem en skryf, skryf, skryf nie…