"Een van die grootste afhaalboodskappe van hierdie bevindings is dat die pad na 'n doelgerigte lewe baie vroeg begin, goed voordat ons verskillende lewensdoelwitte begin oorweeg," sê Patrick Hill, medeprofessor in sielkundige en breinwetenskappe aan die Universiteit van Washington in St Louis.
"Hierdie navorsing toon dat dit die kind se perspektief van konflik is wat die grootste effek op die latere sin van doel het en wat die meeste in hierdie vergelyking betref, is die kind se verhouding met sy of haar ma."
Volgens die studie behels 'n doelbewuste 'n stabiele, verreikende doelwit wat gedrag en doelwitte organiseer en stimuleer om vordering na daardie doelwit te bevorder.
Alhoewel doelbewustheid belangrik is om doelwitte te stel en loopbane te kies, speel dit ook 'n sleutelrol om kinders te motiveer om die lewensvaardighede te ontwikkel wat nodig is vir onafhanklikheid. Leer hoe om te kook, aan 'n begroting te voldoen, versekering te koop en 'n gasheer van ander daaglikse oorlewingsvaardighede.
Wat sê kinders?
Die studie is een van die eerste om langtermyn-assosiasies te toon tussen 'n kind se verslae van vroeë lewenservarings en of daardie kind doelbewus later in die lewe voel.
Ervarings van konflik in vroeë verhoudings met vaders het 'n kind se doelbewustheid beïnvloed, maar dit was nie naastenby so sterk soos dié met moeders nie. Konflik met vaders het ook minder lewensbevrediging in opkomende volwassenheid voorspel.
Weereens, net die kind se perspektief was belangrik. Ouer verslae van moeilike verhoudings met hul jong kinders was swak voorspellers van 'n kind se latere sin van doel.
Die studie, wat in die Joernaal van Jeug en Adolessensie, gebruik data van 'n langlopende Oregon-studie van 1,074-studente (50 persent vroulik) en hul ouers, wat almal gerapporteer het oor vlakke van ouer-kind konflik in hul gesinne tydens grade 1-5.
"... 'n sin van doel is duidelik iets verder as om net tevrede te wees met jou lewe of nie gestres te voel nie."
Kinders en ouers het gereageer op waar of nie-vals verklarings oor hul interaksies, soos "Ons grap dikwels rond," "Ons het nooit pret saam nie," of "Ons geniet die gesprekke wat ons het." Ander vrae het gevra of "ons kwaad word by mekaar "ten minste een keer per dag, drie keer per week, of" baie. "
Opvolg opnames, wat vrae oor lewensbevrediging en waargenome stres ingesluit het, herhaal totdat die studente vroeë volwassenheid bereik het (ouderdomme 21-23 jaar).
Om sin vir doel te bereik, gebruik navorsers reaksies op stellings soos "Daar is 'n rigting in my lewe," "My planne vir die toekomstige wedstryd met my ware belange en waardes," "Ek weet watter rigting ek in my sal volg lewe, "en" My lewe word gelei deur 'n stel duidelike verbintenisse. "
Ander vrae het gefokus op lewensbevrediging en waargenome stres. Hoe gereeld het jy gevoel dat jy nie die belangrike dinge in jou lewe kon beheer nie, selfversekerd was oor jou vermoë om jou persoonlike probleme te hanteer, dat dinge jou pad gegaan het, of dat probleme so hoog was dat jy dit nie kon oorkom nie?
Die navorsers het die datastel gebruik om te skakel wat kinders van hul verhoudings met hul ouers gedink het aan hul houdings oor die doel in die lewe as hulle begin om volwassenheid te betree.
"'N Groeiende literatuurstudie toon dat 'n doelbewuste iets anders is as om net tevrede te wees met jou lewe of nie gestres te voel nie," sê mede-outeur Leah Schultz, 'n doktorale doktorale sielkundige en breinwetenskaplike student.
"Met ons ontwerp was ons in staat om hierdie uitkomste te ontwyk en die direkte verhouding tussen ouerkonflik en sin vir doel te sien. In hierdie studie was ons in staat om na faktore van die ouer-kind verhouding te kyk, soos hoeveel ouers en kinders konflik ervaar.
"Maar dit sal belangrik wees vir navorsers om spesifiek te verstaan ​​hoe is ouers die waarde van 'n doelgerigte lewe? Hoe help hulle kinders om hul eie doelgerigte paaie te definieer en na te streef? Om die inhoud van daardie gesprekke te verstaan, kan ons help om almal te verstaan ​​hoe gesprekke vir die kinders in ons lewens saak maak. "
Bykomende mede-outeurs is van die Washington Universiteit in St Louis en die Oregon Research Institute.