Geloof is om met God te wandel
"Deur die geloof is Henog weggeneem om die dood nie te sien nie; en hy is nie gevind nie, omdat God hom weggeneem het; want voor sy wegneming het hy getuienis ontvang dat hy God behaag het". Hebreërs 11:5 (OAV)
"En Henog, die sewende van Adam af, het ook teen hulle geprofeteer en gesê: Kyk, die Here het gekom met sy heilige tien duisendtalle, om gerig te hou oor almal en al die goddelose mense onder hulle te straf oor al hulle goddelose werke wat hulle goddelooslik gedoen het, en oor al die harde woorde wat die goddelose sondaars teen Hom gespreek het". Judas 1:14-15(OAV)
In Gen. 5, Hebr. 11 en Judas lees ons alles wat die Bybel ons van Henog vertel. Wat is nou jou indruk van hierdie geloofsheld uit die tydperk voor die sondvloed?
Miskien het jy uit Hebr. 11 afgelei dat hy 'n stil, in homself gekeerde figuur was. 'n Man wat in die eensaamheid gebid, met God verkeer het. Maar nie 'n mens wat in die gewoel van die stormagtige lewe gestaan het nie. Hy het tog met God gewandel! En God het seker geoordeel dat hy te goed, te vroom was vir hierdie wêreld en hom daaruit weggeneem. Van die koue grond van hierdie aarde is hy oorgeplant in die beskutte broeikas van die hemel. Was dit die geval met Henog?
Genesis en Judas leer ons anders. Henog het met God gewandel. . . en het seuns en dogters gehad. Hy het dit gewaag om 'n gesin te bou in die vreeslike goddelose tyd vóór die sondvloed. Hy het dit ook gewaag om sy tydgenote te wys op die komende gerig. Hy het die goddelose nie gespaar nie. Hy het hom nie uit die sondige wêreld teruggetrek nie. Hy het daar binne-in gestaan - tot 'n getuienis! Deur sy lewe op aarde. En deur die besondere einde van daardie lewe.
Wat was die geheim van sy moed en krag? Sy geloof! Sy wandel met God!
Om met iemand te wandel, beteken om intiem met hom te verkeer. Op 'n wandeling bespreek ons met mekaar dinge waaroor ons tuis liewer sou geswyg het.
Henog het met God gewandel. Hy het met God soos met 'n vriend omgegaan. In alles het hy God geken. Die vertroulike verkeer met God gee rus - en moed.
Daarmee durf ons lewe!
Durf jy lewe? Kan jy die lewe aandurf? Nie? Maar wandel jy dan nie met God nie? Of wandel jy op jou eentjie - verleë met jouself? Of wandel jy hand aan hand met die sonde?
Om te lewe, om werklik te lewe, is om met God te wandel. Loop met jou hand in God se hand. Rustig, veilig, moedig. In vaste geloof!