Die Kuratorium is in 1909 in die lewe geroep met die oog op die oprigting van 'n kweekskool, 'n gedagte wat in 1899 reeds beslag gekry het na 'n beskrywingspunt van Pretoria met die bewoording: 'De Kerkeraad verzoekt de Algemene Kerkvergadering om stappen te nemen, tot het oprichten van eene kweekschool tot opleiding van predikanten voor de Nederduitsch Hervormde Kerk in de Zuid-Afrikaansche Republiek.' Die resultaat was dat die vergadering die oprigting van 'n kweekskool as die lewenskwessie van die kerk beskou het en maatreëls getref het om fondse en 'n geskikte perseel te bekom. Die Engelse Oorlog het verhinder dat hierdie maatreëls werklikheid kon word. Daar moes dus ná die oorlog nuut begin word.
Die beskrywingspunt van Mapogsgronde in 1888 het minstens daartoe gelei dat die gedagte van die opleiding van toekomstige predikante gevestig is. Die bekrywingspunt is gevolg deur 'n skrywe van M.J. Willemse van Mapogsgronde in De Volkstem van 25 April 1890, waarin hy die oprigting van ' 'n skool vir teologie' bepleit het. Aanvanklik kon die kerk egter net dink aan opleiding in Nederland. Dominee M.J. Goddefroy, die geestelike leier en krag van die kerk vanaf sy koms na Suid-Afrika in 1887, het trouens telkens beklemtoon dat opleiding van predikante net aan 'n universiteit behoort te geskied. Sy woorde in 1888 was: