Ek stap verder op met die bult. Heel bo sien ek is ‘n draadheining met iets soos ‘n sitbankie gebou. Die ouens kom afgejaag met ‘n bult, dan is daar ‘n gestreepte lint wat vir hulle aandui hulle moet stop en daar oor die heining klim. Ek besluit om daar plek in te neem.
‘n Enkele fietsryer kom oor die bult en afgejaag met die eenspoor paadjie. Lyk soos ‘n professionele jaer. Hy ry reguit na die oorklim punt toe, gooi sy fiets oor sy skouer, trap op die steppie, en daar gaan hy. Dan is dit vir lank stil. Ek besluit later hierdie ou kan onmoontlik nie deel van die wedren wees nie. Hy is doodgewoon te ver voor die volgende ryers wat opdaag. Miskien het hy die fiets gesteel dat hy so haastig was. Ek het hoeka my ADT geborgde glimbaadjie van die buurtwag aangehad. Dalk het hy gedink ek is ‘n wetstoepasser.
Die stroom ryers droog later op. Ryer nommer 239 (ek het hulle getel, daar was after all niks anders om te doen nie) is ‘n laerskoolseun. Hy kan doodgwoon net nie sy fiets oor die heining kry nie oor hy so kort is. Ek help hom.
Ooglopend word niemand in die skool oorgesien vir ‘n rol nie. ‘n Hele span nonne storm op die verhoog op.
Die tegnologie wat gebruik word is fenomenaal. Dis lasers en ligte en musiek, blitse, ‘n storm op see, die werke. Tussen scenes glip twee onderwysers gou in die agtergrond op die verhoog en maak die geverfde agtergrond soos groot blaaiborde oop om ‘n nuwe toneelagtergrond te skep.