Jim Baker - Inligting - 2022
James Baker is gebore in Belleville, Illinois, op 19 Desember 1818. James Bridger het hom vir die American Fur Company gewerf en in 1838 die Missouri -rivier opgegaan en twee jaar lank bevers in die Rockies vasgevang. Baker het 'n reputasie ontwikkel as 'n harde en moedige bergman.
Baker keer in 1840 terug na Illinois, maar die jaar daarna werk hy as gids vir 'n groep mense wat na die Groenrivier reis. Hy het etlike jare in die streek gebly en tyd by die Shoshone gebly. Hy het inheemse Amerikaanse gebruike aangeneem en daar word beweer dat hy met ses squaws getrou het.
By die agteruitgang van die bonthandel het Baker 'n weermagverkenner geword en was gebaseer op Fort Laramie onder generaal William Harney. In 1857 lei hy Randolph Marcy van Fort Bridger na Fort Union, New Mexico.
Baker vestig hom in 1859 in Denver, maar lei af en toe partytjies na die Rockies. In 1873 bou hy 'n houthuisie by die Little Snake River, Wyoming.
James Baker is op 15 Mei 1898 in Wyoming oorlede.
Jim Baker (grensman)
Jim Baker (1818–1898) was 'n grensman, trapper, jagter, pelshandelaar, ontdekkingsreisiger, weermagverkenner, tolk, soldaat, territoriale militia -offisier, boer, myn eienaar, tolwagter en bergman. Hy was 'n vriend van Jim Bridger en Kit Carson en een van generaal John C. Fremont se gunsteling verkenners.
Die afname in die bonthandel in die vroeë 1840's het baie vangkopers laat ophou, maar Baker bly in die onderneming. Min is bekend oor sy bewegings na 1844, maar in 1855 is hy aangestel as hoofverkenner vir generaal William S. Harney van Fort Laramie, en is saam met die Amerikaanse weermag gestuur om die Mormone in Utah te pas. In 1873 bou Baker 'n kajuit met 'n wagtoring naby die Colorado Placers van die Little Snake River in Wyoming, waar hy vee grootgemaak het tot sy dood in 1898. Sy kajuit word tans in die Little Snake River Museum in Savery, Wyoming, vertoon. Baker se graf is gemerk met 'n klip op die Baker Cemetery naby Savery, Carbon County, Wyoming.
Baker was verskeie kere getroud, elke keer met 'n inheemse Amerikaanse vrou, waarvan een (Marina) 'n dogter was van die Shoshone -hoof Washakie. Sy ander twee vroue was Shoshone -susters wat deur 'n Franse gesin grootgemaak is: Mary (Meteetsee) en Eliza (Yanatse). Hy het altesaam 14 kinders gehad, maar slegs 6 het oorleef om hom na Savery, Wy, in 1873, te vergesel. Hulle was: William, Joseph (gebore uit Marina) Mary, Isabelle, Madeline (gebore uit Mary) en Jennie (gebore vir Eliza) . Al drie die vroue was in 1873 nie meer by hom nie, óf gesterf het óf weggestuur is. Hy het nooit weer getrou nie. Dogter Mary trou met John Runnels, 'n mynwerker, en sterf in 1880 op Hahn's Peak, CO. Seun William woon op die plek waar die stad Dixon, WY nou staan ​​en sterf in 1893. Seun Joseph en dogters Madeline, Isabelle en Jennie woon saam met Baker in Savery , WY in 1880 volgens sensusrekords. Al drie die meisies trou later en leef voluit. Madeline trou met Frank Adams. Isabelle trou met N.B. Kinnear en Jennie trou met August Rischke. Joseph verhuis later na die Shoshone -reservaat in Lander, WY, waar hy sy lewe uitleef. Sommige van Madeline se afstammelinge woon vandag nog in die Little Snake River Valley. Ander bekende Baker -afstammelinge woon in die staat Wyoming, Colorado en Washington.
James Addison Baker III is gebore in Houston te Bissonnet St., 1216,  die seun van James A. Baker Jr. (1892–1973) en Ethel Bonner (née Means) Baker (6 Augustus 1894 - 26 April 1991) . Sy pa was 'n vennoot van die Houston -regsfirma Baker Botts. Baker het 'n suster, Bonner Baker Moffitt.  Sy oupa was prokureur en bankier Kaptein James A. Baker, en sy oupagrootjie was regsgeleerde en politikus regter James A. Baker.
Baker het The Hill School, 'n kosskool in Pottstown, Pennsylvania, bygewoon. Hy het gegradueer cum laude met 'n A.B. in die geskiedenis van die Princeton-universiteit in 1952 nadat hy 'n tesis van 188 bladsye voltooi het, getiteld "Two Sides of the Conflict: Bevin vs. Bevan", onder toesig van Walter P. Hall.  Hy was 'n lid van Phi Delta Theta. Baker was van 1952 tot 1954 lid van die United States Marine Corps en behaal die rang van eerste luitenant as 'n skutbeampte in die Middellandse See aan boord van die USS Monrovia. Hy het tot 1958 in die Marine Corps Reserve gebly en tot die rang van kaptein gestyg. Hy behaal 'n baccalaureus in die regte (1957) aan die University of Texas School of Law en begin in die regte begin praktiseer. 
Van 1957 tot 1975 beoefen hy regsgeleerdheid by Andrews & Kurth nadat die anti-nepotisme-beleid van sy familiebedryf, Baker Botts, hom verhinder het om 'n werk daar te kry.  
Baker se eerste vrou, die voormalige Mary Stuart McHenry, was aktief in die Republikeinse Party en het gewerk aan die kongresveldtogte van George H. W. Bush. Oorspronklik was Baker 'n Demokraat, maar te besig om in 'n mededingende prokureursfirma te slaag om hom oor die politiek te bekommer, en het homself as polities beskou. Die invloed van sy vrou het Baker tot die politiek en die Republikeinse Party gelei. Hy was 'n gereelde tennismaat van George H. W. Bush by die Houston Country Club in die laat 1950's. Toe Bush Sr besluit het om sy kongresstoel te ontruim en in 1970 vir die Amerikaanse senaat te staan, ondersteun hy Baker se besluit om die kandidaat vir die kongresstoel te kry wat hy ontruim het. Baker het egter van plan verander om aan die kongres deel te neem toe sy vrou met borskanker gediagnoseer is, wat sy in Februarie 1970 oorlede is.
Bush Sr het Baker daarna aangemoedig om aktief in die politiek te werk om die hartseer van sy vrou se dood te hanteer, iets wat Bush Sr self gedoen het toe sy dogter, Pauline Robinson Bush (1949–1953), aan leukemie gesterf het. Baker het voorsitter geword van Bush se Senaat -veldtog in Harris County, Texas. Hoewel Bush in die verkiesing met Lloyd Bentsen verloor het, het Baker in die politiek aangegaan en in 1971 die finansiële voorsitter van die Texas Republican Party geword. In 1973 en 1974, na die ineenstorting van die Nixon-administrasie, keer Baker terug na die voltydse regspraktyk by Andrews & Kurth.  
Baker se tyd weg van die politiek was egter baie kort. In Augustus 1975 is hy deur president Gerald Ford aangestel as sekretaris van handel, as opvolger van John K. Tabor.  Hy dien tot Mei 1976 en word opgevolg deur Edward O. Vetter.  Baker bedank om as veldtogbestuurder van Ford se onsuksesvolle verkiesingsveldtog in 1976 te dien. In 1978, met George H. W. Bush as sy veldtogbestuurder, het Baker tevergeefs vir die prokureur -generaal van Texas gehardloop en verloor teen die toekomstige goewerneur van Texas, Mark White.
In 1981 word Baker deur president Ronald Reagan aangewys as stafhoof van die Withuis, ondanks die feit dat Baker die presidensiële veldtogte van Gerald Ford in 1976 en George Bush in 1980 teen Reagan bestuur het.  Hy dien in die hoedanigheid tot 1985. Baker word beskou as 'n groot mate van invloed op die eerste Reagan -administrasie, veral in die binnelandse beleid.
In 1982 het konserwatiewe aktiviste Howard Phillips, stigter van die Conservative Caucus, en Clymer Wright van Houston 'n onsuksesvolle poging aangewend om Reagan te oortuig om Baker as stafhoof af te dank. Hulle het beweer dat Baker, 'n voormalige demokraat en 'n Bush -politieke intieme, konserwatiewe inisiatiewe in die administrasie ondermyn. Reagan het die Phillips-Wright-versoek van die hand gewys. Rond 1983 het Baker baie moedeloos en moeg geword weens die gewig van sy werk, en het hy probeer om adviseur vir nasionale veiligheid te word, 'n verandering waarop Reagan aanvanklik ingestem het, maar sommige van Reagan se ander adviseurs het hom afgeskrik om Baker in die pos te noem. Volgens sy vrou was Baker "so angstig om uit [sy werk] te kom" dat hy die moontlikheid om basiskommissaris van baseball te word 'n bietjie oorweeg het, maar uiteindelik het hy dit nie nagestreef nie.  In 1985 noem Reagan Baker as die minister van finansies van die Verenigde State, in 'n posruil met die destydse sekretaris Donald T. Regan, 'n voormalige Merrill Lynch-beampte wat stafhoof geword het. Reagan het Phillips en Wright tereggewys omdat hy 'n 'veldtog van sabotasie' teen Baker gevoer het. 
Baker bestuur Reagan se herverkiesingsveldtog in 1984 waarin Reagan 'n rekordgetal van 525 verkiesingsstemme (van 'n moontlike 538) behaal het, en het 58,8% van die gewilde stemme gekry vir Walter Mondale se 40,6%. 
Terwyl Baker as tesourie -sekretaris dien, organiseer Baker die Plaza Accord van September 1985 en die Baker -plan om internasionale skuld te rig. Hy het Richard Darman van Massachusetts as sy adjunk -sekretaris van die tesourie gehad. Darman het in die volgende administrasie voortgegaan as die direkteur van die kantoor van bestuur en begroting.
In 1985 ontvang Baker die Amerikaanse senator John Heinz -toekenning vir die grootste staatsdiens deur 'n gekose of aangestelde amptenaar, 'n toekenning wat jaarliks ​​deur Jefferson Awards toegeken word. 
Tydens die Reagan -administrasie het Baker ook in die Economic Policy Council gedien, waar hy 'n belangrike rol gespeel het in die bereiking van die pakket se belasting- en begrotingshervormingspakket in 1981. Hy het ook 'n rol gespeel in die ontwikkeling van die American Silver Eagle en American Gold Eagle -munte, wat albei in 1986 vrygestel is.
Baker het ook in die nasionale veiligheidsraad van Reagan gedien en tot 1988 tesourie -sekretaris gebly, waartydens hy ook as veldtogvoorsitter gedien het vir George H. W. Bush se suksesvolle presidensiële bod.
President George HW Bush word in 1989 as die minister van buitelandse sake aangestel. Baker het in hierdie rol gedien tot en met 1992. Van 1992 tot 1993 was hy die stafhoof van Bush in die Withuis, dieselfde pos as wat hy van 1981 tot 1985 beklee het tydens die eerste Reagan Administrasie.
Op 9 Januarie 1991, tydens die Vredeskonferensie van Genève met Tariq Aziz in Genève, het Baker verklaar dat "As daar 'n gebruiker is van (chemiese of biologiese wapens), is ons doel nie net die bevryding van Koeweit nie, maar die uitskakeling van die huidige Irakse regime. " Baker het later erken dat die bedoeling van hierdie verklaring was om 'n vergeldende kernaanval op Irak te dreig,  en die Irakezen het sy boodskap ontvang.  Baker het gehelp om die alliansie van 34 nasies te bou wat saam met die Verenigde State in die Golfoorlog geveg het. 
Baker het ook baie tyd spandeer om een-tot-een met die partye te onderhandel om die Madrid-konferensie van 30 Oktober tot 1 November 1991 te organiseer in 'n poging om die Israel-Palestynse vredesproses te laat herleef deur onderhandelinge tussen Israel en die Palestyne, soos sowel as Arabiese lande, waaronder Jordanië, Libanon en Sirië. 
Baker is in 1991 met die Presidensiële Medalje van Vryheid bekroon.
Die verkiesing in 1992 word bemoeilik deur die keer op keer weer kandidaat van Ross Perot, wat uiteindelik 19% van die gewilde stemme sou neem.  In Augustus, na aanleiding van die Demokratiese Konvensie, met Bush wat Clinton in die stembusse met 24 punte agtergelaat het,  het Bush aangekondig dat Baker as stafhoof en as hoof van die herverkiesingsveldtog na die Withuis sou terugkeer.  Ondanks die feit dat hy twee wenveldtogte vir Ronald Reagan en een vir Bush gevoer het, was Baker onsuksesvol in die tweede veldtog vir Bush, wat met 370 verkiesingsstemme teen 168 teen Clinton verloor het. 
Beleide oor die Israelies-Arabiese konflik Redigeer
Voor die verkiesing in 1988 het hy en 'n span van 'n paar beleidsdeskundiges in die Midde-Ooste 'n verslag opgestel waarin die interaksie tussen Palestina en Israel uiteengesit word. Sy span het Dennis Ross en vele ander ingesluit wat spoedig by die nuwe Bush -administrasie aangestel is.
Baker het die erkenning van Palestina gekeer deur te dreig om geld aan agentskappe in die Verenigde Nasies te sny.  Reeds in 1988 het die Palestynse Bevrydingsorganisasie (PLO) 'n "verklaring van staatskaping" uitgereik en die naam van sy waarnemingsafvaardiging na die Verenigde Nasies verander van die PLO na Palestina.
Baker het in die openbaar gewaarsku: "Ek sal die president aanbeveel dat die Verenigde State geen verdere bydraes lewer nie, vrywillig of geëvalueer, aan enige internasionale organisasie wat die PLO se status as waarnemingsorganisasie verander."
In Mei 1989 het hy 'n toespraak gehou tydens die jaarlikse konferensie van die American Israel Public Affairs Committee. Hy het 'n beroep op Israel gedoen om "eens en vir altyd die onrealistiese visie van 'n groter Israel opsy te sit", die bou van Israeliese nedersettings in Wesbank en Gaza te staak, die anneksasie van meer gebied te verlaat en Palestyne te behandel "as bure wat politieke verdien regte ". Israeliese amptenare en die publiek was baie beledig as gevolg van die toon van sy toespraak, hoewel sy adres weinig meer vereis as sy voorgangers. 
Baker het gou besluit dat Aaron David Miller en Daniel Kurtzer sy belangrikste hulpmiddels in die Midde -Oosterse beleid sou wees. Daar word aangemeld dat al drie neig na die beleid van die Israeliese Arbeidersparty. 
Baker was opvallend omdat hy klein en trae pogings aangewend het om die toestand van Israelies-Palestynse betrekkinge te verbeter. Toe Bush verkies is, het hy slegs 29% van die steun van die Joodse kiesers gekry, en sy herverkiesing was op hande, en daar was min druk op die administrasie om moedige stappe te doen in diplomatieke betrekkinge met Israel. Israeliese leiers het aanvanklik gedink Baker het 'n swak begrip van die Midde -Oosterse kwessies - 'n persepsie wat deur hom die term 'Groter Israel' vererger - en beskou Israel as 'n 'probleem vir die Verenigde State', volgens Moshe Arens.  Baker was bereid om Israeliese amptenare te konfronteer oor verklarings wat hulle gemaak het in stryd met Amerikaanse belange. Nadat die Israeliese adjunkminister van buitelandse sake, Benjamin Netanyahu, die Verenigde State daarvan beskuldig het dat hulle 'sy beleid op grond van verdraaiing en leuens' gebou het, het Baker Netanyahu verbied om die gebou van die staatsdepartement binne te gaan en geweier om persoonlik met hom te vergader vir die res van sy ampstermyn as sekretaris . 
Gedurende sy eerste agt maande onder die Bush -administrasie was daar vyf vergaderings met die PLO, wat baie minder is as sy voorgangers. Alle ernstige kwessies wat Palestina wou bespreek, soos verkiesings en verteenwoordiging in die Israeliese regering, is na Egipte afgevaardig om besluite te neem. 
Meer spanning het ontstaan ​​in die Palestynse-Israeliese konflik met 'n massiewe toestroming van Joodse mense uit die Sowjetunie wat na Israel verhuis het. Die Israeliese regering het besluit om die bevolking verder uit te brei na Palestynse gebiede. Te midde van die groeiende steun van Saddam Hussein in Palestina, as gevolg van sy opposisie teenoor Israel, en sy inval in Koeweit, en die begin van die Golfoorlog, het Baker besluit dat hy 'n paar stappe sal doen om kommunikasie tussen Israel en Palestina te ontwikkel. 
Baker het die eerste Amerikaanse staatsman geword wat regstreeks en amptelik met Palestyne onderhandel het tydens die Madrid-konferensie van 1991, wat die eerste omvattende vredeskonferensie was waarby elke party betrokke was by die Arabies-Israeliese konflik en die konferensie was bedoel om alle uitstaande kwessies aan te spreek. 
Na hierdie belangrike gebeurtenis het hy nie gewerk om die Arabies-Israeliese betrekkinge verder te verbeter nie. Die administrasie het Israel gedwing om die ontwikkeling van die 6 000 beplande wooneenhede te staak, maar die 11 000 wooneenhede wat reeds in aanbou was, kon sonder enige boete voltooi en bewoon word.  Intussen het Baker ook probeer onderhandel met die Siriese president Hafez al-Assad om 'n blywende vrede tussen Israel en Sirië te bewerkstellig. 
Baker word egter gekritiseer omdat hy 'n groot deel van sy ampstermyn in 'n toestand van passie deurgebring het rakende die Israelies-Palestynse konflik, wat waarskynlik gelei het tot verdere skendings van die Palestynse regte en die toenemende radikalisme van Arabiere en Israeli's. 
In 1993 word Baker die erevoorsitter van die James A. Baker III Institute of Public Policy aan die Rice University in Houston, Texas.
Ook in 1993 het die Enron Corporation Baker binne 'n maand na sy vertrek uit die Withuis as konsultant aangestel, en Enron het gesê dat Baker die geleentheid sou kry om te belê in enige projekte wat hy ontwikkel het.  Tydens sy tyd by Enron het Baker probeer waarsku teen die betrokkenheid van die onderneming by die Dabhol -kragstasie in Indië. Baie van Baker se bekommernisse was korrek, en die projek het 'n belangrike faktor geword in die ondergang van die onderneming. 
In 1995 publiseer Baker sy diensherinneringe as minister van buitelandse sake in 'n boek met die titel Die politiek van diplomasie: rewolusie, oorlog en vrede, 1989-1992 (ISBN 0-399-14087-5).
In Maart 1997 word Baker die persoonlike gesant van die VN se sekretaris-generaal vir Wes-Sahara.  In Junie 2004 bedank hy uit hierdie posisie, gefrustreerd oor die gebrek aan vordering om 'n volledige skikking te bereik wat vir die regering van Marokko sowel as die onafhanklike Polisario Front aanvaarbaar is.  Hy het die Baker II -plan agtergelaat, aanvaar as 'n geskikte basis vir onderhandelinge deur die Polisario en eenparig onderskryf deur die Veiligheidsraad, maar deur Marokko verwerp. 
Benewens die talle erkennings wat Baker ontvang het, is hy op 13 September 2000 in Washington, DC, met die gesogte Woodrow Wilson -toekenning vir staatsdiens oorhandig.
Presidentsverkiesing in 2000 en oor Edit
In 2000 het Baker as die regsadviseur vir George W. Bush gedien tydens die presidentsverkiesingsveldtog in 2000 en toesig gehou oor die verslag van Florida. Die film van 2008 Vertel dek die dae na die omstrede verkiesing. Daar is 'n onderhoud met Baker gemaak tydens die maak van die film, en die Britse akteur Tom Wilkinson het hom daarin vertolk.
Rolle tydens die Bush -administrasie en die oorlog in Irak
Baker het ook George W. Bush oor Irak geadviseer.  In Desember 2003 het president George W. Bush Baker as sy spesiale gesant aangestel om verskillende buitelandse skuldeiserlande te vra om $ 100 miljard aan internasionale skuld wat deur die Irakse regering verskuldig was, te vergewe of te herstruktureer wat tydens die ampstermyn van Saddam Hussein ontstaan ​​het. 
Staat van ontkenning, 'n boek deur die ondersoekende verslaggewer Bob Woodward, sê dat Andrew Card, stafhoof van die Withuis, president Bush aangespoor het om die minister van verdediging, Donald Rumsfeld, met Baker te vervang na die presidentsverkiesing in 2004. Bush het later bevestig dat hy so 'n aanbod aan Baker gemaak het, maar dat hy geweier het.  Bush sou 'n ander veteraan van die GHW Bush -administrasie, Robert Gates, in plaas daarvan na die middeltermynverkiesing van 2006 aanstel. Baker is in 2008 verkies tot 'n genoot van die American Academy of Arts and Sciences. 
Op 15 Maart 2006 kondig die Kongres die stigting van die Irak-studiegroep aan, 'n paneel op hoë vlak van prominente voormalige amptenare wat deur lede van die kongres aangekla word om 'n nuwe blik op die Amerikaanse beleid oor Irak te neem. Baker was saam met die Demokratiese kongreslid Lee H. Hamilton die Republikeinse medevoorsitter om die kongres oor Irak te adviseer.  Die Irak-studiegroep het 'n aantal idees ondersoek, waaronder een wat 'n nuwe reëling vir magsdeling in Irak sou skep wat meer outonomie aan plaaslike faksies sou gee.  Op 9 Oktober 2006 het die Washington Post Hy het medevoorsitter gesê: "ons kommissie is van mening dat daar alternatiewe is tussen die genoemde alternatiewe, diegene wat daar in die politieke debat is, van 'hou die koers' en 'sny en hardloop'".
Baker het tydens die verkiesing in 2016 vir Donald Trump gestem en voor die verkiesing in 2020 gesê dat hy dit weer sal doen. 
Ander adviesposte Redigeer
Baker dien in die Ereraad van Adviseurs vir die VS-Azerbeidjanse sakekamer.  
Baker dien ook as eredirekteur in die raad van direkteure van die Atlantic Council. 
James Baker dien as ere-voorsitter van die World Justice Project. Die World Justice Project werk om 'n wêreldwye, multidissiplinêre poging te lei om die oppergesag van die reg te versterk vir die ontwikkeling van geleenthede en billike gemeenskappe.
Baker is 'n leier van die Climate Leadership Council, saam met Henry Paulson en George P. Shultz.  In 2017 het hierdie groep "Republikeinse ouer staatsmanne" voorgestel dat konserwatiewes 'n fooi- en dividendvorm van koolstofbelasting aanvaar (waarin alle inkomste wat deur die belasting gegenereer word, in die vorm van enkelbedrag-dividende aan die bevolking terugbetaal word), as 'n beleid om antropogene klimaatsverandering te hanteer. Die groep het ook Martin S. Feldstein en N. Gregory Mankiw ingesluit. 
Baker begin diens in die kuratorium van die Rice University in 1993. 
Baker het sy eerste vrou, die voormalige Mary Stuart McHenry, van Dayton, Ohio, ontmoet terwyl hy saam met die Princeton University -rugbyspan in Bermuda op vakansie was. Hulle trou in 1953. Saam het hulle vier seuns gehad, waaronder James Addison Baker IV, 'n vennoot by Baker Botts.  Mary Stuart Baker (Mary Stuart was haar volle voornaam) is in Februarie 1970 aan borskanker oorlede.
In 1973 is Baker en Susan Garrett Winston, 'n geskeide en 'n goeie vriend van Mary Stuart, getroud.  Winston het twee seuns en 'n dogter saam met haar voormalige man gehad. Sy en Baker verwelkom hul dogter Mary Bonner Baker, gebore in 1977.
Op 15 Junie 2002 was Virginia Graeme Baker, die sewejarige kleindogter van Baker, dogter van Nancy en James Baker IV, die slagoffer van dodelike suigpompverstrengeling in 'n spa in die grond.  Om groter veiligheid in swembaddens en spa's te bevorder, het Nancy Baker getuienis afgelewer by die Consumer Product Safety Commission,  en James Baker het gehelp om 'n voorspraakgroep te vorm,  wat gelei het tot die Virginia Graeme Baker Pool And Spa Safety Act (15 USC 8001).  Nog 'n kleindogter is Rosebud Baker, 'n stand-up komediant. 
Baker is 'n gegradueerde aan die Universiteit van Notre Dame en het in 1988 'n JD en MA aan die Universiteit van Michigan ontvang.  Baker het sedert 2009 nasionale veiligheidsreg aan die Harvard Law School geleer.
Baker het in 1990 by die kriminele afdeling van die departement van justisie aangesluit deur middel van die Honours -program vir prokureur -generaal in 1990 en het as federale aanklaer by die afdeling bedrog begin werk.  In 1996 het hy by Office of Intelligence Policy and Review (OIPR) aangesluit. Hierdie regeringsagentskap hanteer alle versoeke van die departement van justisie om toesigmagtigings ingevolge die bepalings van die 1978 Foreign Intelligence Surveillance Act, adviseer die prokureur-generaal en alle groot intelligensie-insamelingsagentskappe oor regskwessies rakende nasionale veiligheid en toesig, en "koördineer" die standpunte van die intelligensiegemeenskap rakende intelligensiewetgewing.  Baker het dikwels voor die kongres getuig namens die intelligensiebeleid van Clinton en Bush -administrasie, insluitend die verdediging van die Patriot Act voor die regterlike komitee van die huis.   Met betrekking tot Baker se verskyning in 2007 op die PBS Voorlyn episode, "Spying on the Home Front", die vervaardiger van die program, in 'n Washington Post aanlynklets, na Baker verwys as "meneer FISA self". 
In 1998 word Baker bevorder tot adjunk -advokaat vir intelligensie -operasies. Vanaf Mei 2001 het hy as waarnemende advokaat gedien, en in Januarie 2002 is hy as advokaat aangestel. In Januarie 2014 is hy aangestel as die algemene raad van die FBI. Sedert Desember 2017 het die nuut aangestelde direkteur Christopher A. Wray hom van hierdie rol afgewys, omdat sy nuwe pligte onduidelik was. 
Baker se staatsdiens is twee keer onderbreek deur tydperke in die private sektor. Baker was assistent -algemene raad vir nasionale veiligheid by Verizon Business van 2008 tot 2009.  Hy was mede -hoofadvokaat by Bridgewater Associates, LP van 2012 tot 2014. 
In 2004, volgens Die Washington Post, Baker was verantwoordelik vir die ontdekking dat "die regering se versuim om inligting te deel" rakende die NSA elektroniese toesigprogram "'n nutteloosheid van 'n federale siftingstelsel gemaak het" waarop die Amerikaanse hof vir buitelandse intelligensie toesig gehou het om "besmette inligting" te voorkom - in die VSA regspraak, "vrugte van die giftige boom" - wat voor die hof gebruik word. Na berig word, het Baker die voorsittende federale regter Colleen Kollar-Kotelly van die FISC ingelig, wie se klagtes by die departement van justisie gelei het tot die tydelike opskorting van die NSA-program. 
In 2007, volgens Die Washington Post, Het Baker onthul dat hy die prokureur -generaal Alberto Gonzales ingelig het "oor foute wat die FBI gemaak het of probleme of oortredings of nakomingsvoorvalle" voor Gonzales se getuienis van April 2005 voor die regterlike komitee van die senaat dat "[hier] nie een geverifieerde saak was nie van misbruik van burgerlike vryhede "na 2001. 
In 2017 in besit van Sinclair Omtrent berig dat Baker 'n strafregtelike ondersoek van die departement van justisie ondergaan het omdat hy na bewering geklassifiseerde inligting oor nasionale veiligheid oor die Trump -administrasie aan die media gelek het.  Die ondersoek, wat beskryf word as ''n vreemde tussen -agentskap -geskil wat die aandag van senior wetgewers getrek het', het na berig word 'geëindig met 'n besluit om niemand aan te kla nie', volgens Die Washington Post. 
Op 10 Mei 2019 is 'n onderhoud met Baker gevoer vir 'n bandopname Regsvoering podcast, 'n blog wat op geregtigheid gefokus is, waartydens hy sy rol bespreek het in die FBI-ondersoek na gebeure tydens die presidensiële verkiesing van 2016 wat deur Robert S. Mueller III oorgeneem sou word. Baker het voorheen geweier om openbare kommentaar te lewer. Hy het gesê dat hy verplig voel om in die openbaar te praat noudat die verslag openbaar is en deur Trump en sommige lede van sy administrasie nadelig gekenmerk word. 
Baker het lankal wetgewing gesteun wat vereis dat enkripsiestelsels 'n middel bevat om toegang deur wetstoepassers toe te staan ​​met 'n behoorlike lasbrief. Baker het aangevoer dat die bedreiging vir kuberveiligheid so ernstig geword het dat wetstoepassers sterk kodering moet aanvaar en moet aanpas by die gebrek aan maklike toegang tot eenvoudige teksboodskappe in 'n gepubliseerde opstel  en in 'n personderhoud. 
Jim Baker, een van die kleurrykste figure van die Ou Weste, het tydens sy leeftyd as 'n vanger, verkenner, ontdekkingsreisiger, gids, soldaat, boer en myn eienaar gewerk. Hy was 'n vriend van Jim Bridger en Kit Carson en een van generaal John C. Fremont se gunsteling verkenners.
Gebore in Belleville, Illinois op 19 Desember 1818, is min bekend oor sy vroeë lewe, behalwe dat hy arm was en in 'n gesin met talle kinders gewoon het. Iewers langs die lyn het hy na St. Louis, Missouri, gegaan, waar hy op 20 -jarige ouderdom deur Jim Bridger as 'n lokval vir die American Fur Company gewerf is. hy was twee jaar in die Rocky Mountains voordat hy in 1840 kortliks na Illinois teruggekeer het.
In Augustus 1841 was hy in 'n wanhopige geveg betrokke by die aansluiting van Bitter Creek en die Snake River toe 35 trappers 'n groot groep Sioux, Cheyenne en Arapaho verslaan het.
Die agteruitgang van die pelsbedryf, aan die begin van die 1840's, het baie stropers laat ophou, maar Jim Baker het die volgende paar jaar in die berge gebly.
In 1845 sluit Baker aan by John C. Fremont se derde ekspedisie wat na Mexikaanse Kalifornië gereis het, met die plan om die sentrale Rocky Mountains, die Great Salt Lake -streek en 'n deel van die Sierra Nevadas langs die pad te ondersoek. Kit Carson, Joseph Walker en Alexander Godey was ook saam. Die groep het uiteindelik in Los Angeles aangekom voordat hulle terugkeer.
In die herfs van 1852 het 'n groep vanggangers, waaronder Baker en Jim Bridger, byeengekom in Kit Carson se hoofkwartier in Rayado, New Mexico, en het die winter in Colorado en Wyoming gevang voordat hulle na New Mexico teruggekeer het. Dit was die laaste keer dat hierdie trappers bymekaargekom het.
In 1855 word Baker aangestel as die hoofverkenner van generaal William S. Harney van Fort Laramie, Wyoming. In 1857, tydens die bloedlose Mormoonse Oorlog, was hy saam met die Amerikaanse weermag gestuur om die Mormone in Utah te pas. Aan die einde van 1857 lei hy Randolph Marcy aan die einde van 1857 van Fort Bridger, Wyoming na Fort Union, New Mexico.
Tydens die Colorado vestig Baker Baker hom in 1859 in Denver en lei talle partytjies die berge in. Hier het hy ook 'n tolbrug gebou en die eerste steenkoolmyn in Colorado, ongeveer 30 kilometer wes van Denver, besit. Dieselfde jaar is Baker aangestel as 'n kaptein in die Colorado Militia, saam met John Chivington, wat later die territoriale magte van Colorado gelei het in die berugte Sand Creek -bloedbad.
In 1873 verhuis hy na 'n opstal naby Dixon, Wyoming, waar hy 'n hut bou en vee grootmaak. In 1875 dien Jim Baker onder generaal George Armstrong Custer as speurder tydens die Slag van die Rosebud, in Montana. In 1881 word Jim Baker weereens gevra om nog 'n geveg te ondersoek, die Meeker -bloedbad, gelei deur generaal Thornburg.
Daarna het hy in sy kajuit gebly tot sy dood op 15 Mei 1898. Hy is begrawe op die Baker Cemetery naby Savery, Wyoming. Gedurende sy leeftyd was hy verskeie kere getroud, elke keer met 'n Indiese vrou, en die vader van talle kinders.
Sy kajuit bly in Savery, Wyoming, en is nou geleë in die Little Snake River Museum.
Sien meer oor Baker HIER in kolonel Henry Inman 's 1897 geskrifte oor Bekende mans van die Santa Fe -roete.
Wat was die PTL Club -skandaal?
Jim en Tammy ontmoet mekaar aan die North Central Bible College in Minneapolis en stig 'n bediening vir kinders wat poppe gebruik, en verskyn eers op Pat Robertson & aposs Christian Broadcasting Network. Hulle het voortgegaan om te skep Die PTL -klub, wat staan ​​vir "Loof die Here", wat die idees van geloofsgenesing en "welvaartsevangelie" gedryf het, en hulle rykdom regverdig soos dit deur God toegerus is.
Hulle was so ryk en suksesvol, hulle het hul eie TV-netwerk gestig en 'n pretpark met die tema tema Heritage USA. Die egpaar was nogal bekend en Saturday Night Live sou hulle gereeld namaak, met spesiale aandag geskenk aan Tammy & aposs swaar grimering.
Alles val uitmekaar toe Jim beskuldig word van verkragting deur die model-aktrise Jessica Hahn, wat verder beweer het dat Jim probeer het om haar stilte te koop met $ 279,000, en die geld vir die omkoopgeld kom direk uit fondse wat die ministerie ingesamel het van getroue donateurs wat gedink het hulle geld is gebruik om die genesende liefde van God aan ander te bring en mense wat met vigs ly of aan dwelmverslawing ly, te help.
En dit het geblyk dat dit nie die enigste twyfelagtige besteding van hul bediening en geld was nie. 'N Groot deel van die bedrogverhoor behels PTL en verkoop van lidmaatskap vir 'n leeftyd wat donateurs geregtig was op 'n verblyf van 3 nagte in 'n luukse hotel in Heritage USA.
Die fondse was veronderstel om gebruik te word om nuwe hotelle te bou wat al die lede kan huisves, maar hulle het slegs 'n eiendom van 500 kamers gebou wat nooit aan die eis van tienduisende wat aan hierdie lidmaatskap voldoen het, sou voldoen nie. In plaas daarvan het die Bakkers $ 3,4 miljoen van die skenkings in hul sak gesteek.
Jim is skuldig bevind op al 24 aanklagte teen hom, wat agt aanklagte van posbedrog, 15 aanklagte van draadbedrog en een van sameswering insluit. Hy is gevonnis om 45 jaar in die federale gevangenis uit te dien.
Jim Baker - Geskiedenis
In die chaos wat Capitol Hill is, het hierdie week 'n sweempie goue wysheid deur die rook gekom-iets waaroor elke leier kan saamtrek.
Eerstens, as agtergrond, met Reince Priebus uit, neem die nuwe stafhoof John F. Kelly die pos aan, 'n pos wat histories geneig was om 'n draaideur te wees. En met 'n president wat onder die term 'U word ontslaan' geoefen, beloof dit om nog meer uitdagend te wees.
Voer James A. Baker III in, algemeen beskou as die suksesvolste stafhoof van alle tye en die enigste hoof wat die kantoor ooit twee verskillende tye vir twee verskillende presidente beklee het (Ronald Reagan en George Bush). Die New York Times reported that Baker offered sage advice to the new Chief of Staff (some of the wisest counsel I've heard in a while):
Hierdie photograph is part of the collection entitled: Oklahoma Historical Society Photograph Collection and was provided by the Oklahoma Historical Society to The Gateway to Oklahoma History, a digital repository hosted by the UNT Libraries. More information about this photograph can be viewed below.