Stryd is belangrik in 'n volk se lewe.
In N.P. van Wyk Louw se bundel Lojale Verset maak hy die volgende stelling: "opstand is net so noodsaaklik in 'n volk as getrouheid. Dit is nie eens gevaarlik dat 'n rebellie misluk nie, wat gevaarlik is, is dat 'n hele geslag sonder protes sal verbygaan."
En die protes waarvan Louw skryf is nie wat ons vandag sien van die vandalisme wat deur barbare gepleeg word oor kleinlike griewe nie; Louw het sy oog op die beskaafde wêreld gehad en ons verbintenis met daardie beskawing.
In die Geskiedenis van ons Taal wat as kort rubrieke op hierdie blad gelees kan word, is dit interessant om te sien hoe die stryders volhard het om Afrikaans te bevorder en as 'n unieke volkstaal erken te kry. Daardie stryd was 'n kultuurstryd en 'n baie belangrike geveg namens die volk wat hulle aangeknoop en volvoer het. Hoe arm sou ons lewens nie gewees het as ons nie gedigte- dramas en prosawerke in ons eie taal gehad het nie.
Dit is interessant om te weet dat in die Twintigste Eeu is die enigste twee dramaturge wat Griekse tragedies in die styl van die versdrama geskryf het, was N.P van Wyk Louw en D.J. Opperman.
Hierdie is 'n belangrike feit om van kennis te neem vir 'n jong taal wat in die tyd wat dit geskryf is, nog nie eers vyftig jaar oud was nie aangesien dit die beskawingswortel van die kunste by die Grieke en hulle groot kunstenaars gaan haal. Daarom ook het Louw gesê: "Afrikaans is die taal wat vir Wes-Europa en Afrika verbind. Dit vorm 'n brug tussen die groot helder Weste en die magiese Afrika en wat daar groots aan hulle vereniging kan ontspruit – dit is miskien wat vir Afrikaans voorlê om ontdek te word. Ons taak lê in die gebruik wat ons maak en sal maak van hierdie glansende werktuig."
Soos soveel ander van ons staatsmanne vroeёr gewaarsku het mag ons nie vergeet dat ons westerlinge is nie, en ons moet daardie "kultuurbrug" altyd bewaar en daarvoor veg, want dit bepaal ons unieke identiteit in donker Afrika.