Auguste wat haar, die jonger vrou, verlaat vir Rose, die ouer vrou. Dit beeld haar hunkering na Auguste uit, sy wat uitstrek na hom. Maar die breuk het gekom en die ou man Auguste word deur ‘n ou verrimpelde Rose vasgeklou.
Nadat Rodin die beeld vir die eerste keer in 1899 gesien het, was hy só woedend dat hy alle kontak met Camille verbreek het en haar nooit weer gesien het nie.
Camille sterf in die inrigting in die middel van die Tweede Wêreldoorlog op 19 Oktober 1943. Sy word begrawe in Monfavet, maar later word haar graf opgegrawe en word haar oorskot saam met die beendere van armlastiges in ‘n massagraf by die inrigting begrawe.
Vir die dag van haar besoek het Bridges vir die inwoners van die oord ŉ braai gereël, waartydens sy ernstig met hulle oor hul omstandighede gepraat het. Sy het hulle gemaan om ‘n daadwerklike bydrae tot die gemeenskap te maak en nie net op aalmoese staat te maak nie. Sy het ook die inwoners aangemoedig om hul huurgeld te betaal sodat die eienaar in staat kan wees om die park in stand te hou.
Ek kritiseer nie maar waarom na vier oorstromings weer op dieselfde plek bou. Dit gaan baie plekke so. Elke jaar dieselfde storie.
Die tyd is mos lankal reeds meer as ryp dat elkeen maar na sy eie mense sal omsien want die Staat het nie die middelle of mannekrag om dit te doen nie. Sluit dus by ‘n organisasie aan wat hom beywer vir hierdie soort van welsynswerk.