Tekens, simptome en risiko van longontsteking na chirurgie
Koue en griep Longontsteking
Longontsteking: Tekens, Simptome en Risikofaktore
Longontsteking is 'n infeksie wat in die longe voorkom. Dit kan in een long of albei wees, en kan wissel van ligte tot lewensbedreigend. Sommige gevalle van longontsteking sal 'n probleem in een lob (segment) van een long veroorsaak, terwyl ernstige gevalle al 5 lobbe van die longe kan beïnvloed. Hoe meer lobbe betrokke is, hoe ernstiger is die longontsteking waarskynlik.
Longontsteking word dikwels veroorsaak deur bakterieë , maar kan ook in seldsame gevalle veroorsaak word deur 'n virus of selfs swam . Behandeling sluit tipies een of meer antibiotika in. Dit kan deur die mond geneem word wanneer die longontsteking veilig by die huis behandel kan word, of meer benodig IV behandeling in meer ernstige gevalle.
Longontsteking veroorsaak sputum, 'n vloeistof wat soos pus kan lyk tydens 'n botsing van longontsteking, om in die longe te versamel. Dit lei in baie gevalle tot 'n ernstige hoes, aangesien 'n hoes die liggaam se manier is om hierdie vloeistof uit die longe te verwyder. Hierdie vloeistofversameling maak die liggaam baie harder om genoeg suurstof vir normale daaglikse aktiwiteite te kry.
Die pasiënte met die grootste risiko vir longontsteking is die baie jong en ouer bevolking. Terwyl mense van enige ouderdom longontsteking kan kry , is die meeste gevalle by kinders en mense ouer as 65. Individue met chroniese gesondheidsprobleme, soos diabetes, het hoër risiko as die gemiddelde persoon, asook mense met chroniese respiratoriese probleme.
Individue wat verswakte immuunstelsels, soos mense met kanker of MIV, en diegene wat medisyne gebruik wat die immuunstelsel onderdruk, het ook 'n groter risiko om longontsteking te ontwikkel. Individue wat aspirasie, wat hul kos, spysvertering of selfs speeksel aandoen, gaan per ongeluk in die lugweg in plaas van die esofagus, het 'n hoë risiko vir longontsteking.
Chirurgie pasiënte het verskeie redes 'n hoë risiko vir longontsteking. Hierdie pasiënte kan nie hul lugweg hoes of beskerm terwyl hulle onder narkose is nie. Dit beteken dat indien hulle tydens operasie sou braak, hulle nie in staat sou wees om te begin hoes om die vreemde materiaal uit hul longe te verwyder nie. Hierdie tipe longontsteking word aspirasie-longontsteking genoem, en kan baie ernstig wees. Chirurgie pasiënte kan ook sukkel om te hoes na chirurgie as gevolg van pyn. Hulle vermy hoes omdat dit hul chirurgiese pyn erger maak, maar dan kan afskeidings in die longe opbou en lei tot borsopstopping of longontsteking. Die samevoeging van afskeidings in die longe is 'n risikofaktor vir longontsteking.
Die tekens en simptome van longontsteking kan wissel van persoon tot persoon. Een persoon mag kort van asem wees terwyl die ander net 'n ernstige hoes ervaar. Hier is die mees algemene tekens en simptome van longontsteking:
Koors en / of kouekoors
Produktiewe hoes, dikwels erge en mag groen van kleur wees
Borspyn wanneer jy diep hoes of asemhaal
Veranderinge in geestelike status
Longontsteking is meer waarskynlik by mense met chroniese siektes, en chirurgie is dikwels die gevolg van chroniese siektes.
Preexisting toestande beteken dat baie pasiënte 'n risiko het vir longontsteking voordat hulle selfs chirurgie het. Eenmaal in die operasie kan die pasiënt 'n paar uur lank slaap, en selfs langer terwyl dit herstel word in die dae na die operasie. Om in die bed te wees, in plaas van om op te beweeg en te beweeg, kan bydra tot die ontwikkeling van longontsteking.
Pyn verhoed dat chirurgie pasiënte soveel asemhaal as wat hulle normaalweg sou wou hê, en dit laat mense ook om hoes te vermy. Kort asemhaling en nie hoes wanneer toepaslik verhoog die risiko van longontsteking nie. Met borschirurgie, in die besonder, verhoog die risiko van longontsteking omdat hoes so pynlik is.
Dit is ook belangrik om te weet dat hospitaalverworwe longontsteking, dit is longontsteking dat 'n individu in die hospitaal kontrakteer, ernstiger is as longontsteking wat 'n mens uit die gemeenskap (vriende, familie, bure) kontrakteer.
Vir sommige pasiënte kan die longontsteking-pasiënt toepaslik wees, afhangende van hul ouderdom en mediese geskiedenis. Daarbenewens loop so vroeg as moontlik na die operasie 'n goeie manier om gesond te bly en vinnig te herstel. Hoes wanneer die drang aanvalle belangrik is, eerder as om die drang te verstik omdat hoes pynlik is. Om met 'n kussing te breek, kan help om pyn te verminder wanneer dit gedoen word.
Die mees algemene behandeling vir longontsteking is antibiotiese medikasie, respiratoriese behandelings en insentiewe spirometrie oefeninge saam met hoes oefeninge. Antibiotiese terapie is tipies, maar daardie benadering werk net vir bakteriële longontsteking en sommige gevalle word deur virusse veroorsaak. Behandeling vir longontsteking wissel wyd op grond van die oorsaak van die infeksie en die erns van simptome. In gevalle waar die pasiënt sukkel om genoeg suurstof te kry, word 'n hospitaalverblyf vereis en aanvullende suurstof kan verskaf word.
Ernstige gevalle kan ICU-vlakversorging, intubasie en die gebruik van 'n ventilator benodig saam met die klokversorging, maar dit is ongewoon.