As ek 'n week terug oor ping gai hoender geskryf het, soos oorspronklik die plan was, was hierdie 'n heel ander post. Sien, ping gai het my verlei. Die klein stukkies hoender wat so lieflik begin verbrand het plek-plek, die feit dat dit van Laos kom (ja, ek is nie imuun teen die lure of the exotic nie), die feit dat jy die hoender gaar maak onder jou roosterelement, wat ek nog nooit gedoen het nie.
Toe maak ek dit 'n tweede keer, so opgewonde oor my nuwe kulinêre vonds uit Laos. En hierdie keer, red 'n volk, was die koljander oorweldigend. Dit was orals. En ek het uiteindelik 'n sny roosterbrood vir ete gehad, die dytjies verlate.
Dalk moet ek dit 'n derde keer probeer, maar ek kan dit net nie oor my hart kry om moontlik weer 'n hele pakkie hoenderdytjies te moet weggee aan iemand nie. Ek en koljander is nou eenmaal net nie BFF's nie. Basta.
Marie: Die saad is geen probleem nie, ek hou baie daarvan. Maar ja, die blare is niks lekker vir my nie.
Min tyd vir brood bak deesdae. So die laaste paar weke bak ek meestal my go-to roerbrood, eenvoudig en vinnig. Vier koppies meel (wat ook al jy ingooi, myne is gewoonlik 'n kombinasie van broodmeel, volgraanmeel, en semels), 'n pakkie kitsgis, 'n eetlepel sout, en 'n eetlepel suiker. Voeg genoeg louwarm water by om 'n natterige deeg te maak, roer om seker te maak als is deeglik gemeng. Laat rys, en bak wanneer die deeg verdubbel het.