Geroep om te vertrou
In ons diepste menswees het ons ’n behoefte om God te verstaan. Wanneer iemand sê: “Ek verstaan God nie,” bedoel hy gewoonlik: “Ek verstaan nie Sy werke nie, ek verstaan nie hoekom God doen wat Hy doen nie, ek verstaan nie hoekom Hy nie in hiérdie of dáárdie situasie ingegryp het nie.”
Ons worstel almal met lewensvrae en uiteindelik besef ons die antwoord lê by God. Sommige soek antwoorde by God en wanneer God nie dadelik antwoord, of ‘die regte’ antwoorde gee nie, kies ons om die bestaan van God te ontken.
Dit is moeilik wanneer ons met God praat en Hy praat nie terug nie, maar stilte beteken nie dat Hy nie daar is nie. Wanneer ek nie antwoorde kry nie, beteken dit nie dat Hy nie bestaan nie.
God begin altyd met: ‘Vertrou My.’ God se eerste opdrag aan ons is om Hom te vertrou en nie om Hom te verstaan nie. Wanneer God ons roep om te ‘vertrou’, beteken dit ons moet gló en wanneer ons glo, word die Bybel ’n Boek waaruit ons kan lééf en wat ons ten volle sal bevredig. Dit is die getuienis van miljoene Christene deur die eeue heen.
Die mens se verstand is beperk
Daar is ’n baie interessante verhaal van George Washington Carver (1864-1943), ’n Amerikaanse wetenskaplike, botanikus, opvoedkundige, uitvinder en teenstander van slawerny. Hy vertel dat hy een oggend vir God gevra het: “Here Skepper, wat is die doel van die heelal?” God het geantwoord: “Jy wil te veel weet. Jou verstand is te klein om so veel te kan weet.” Daarna het hy vir God gevra: “Here Skepper, wat is die doel van die mens?”
God het geantwoord: “My kind, jy wil steeds te veel weet.” Uiteindelik het hy gevra: “Here Skepper, wat is die doel van ’n grondboontjie?” God het geantwoord: “Dit is ’n beter vraag.” Jare lank het George elke oggend na sy laboratorium toe gegaan en gevra: “Here Skepper, wat is die doel van ’n grondboontjie?” Hy het 300 toepassings vir die gebruik van ’n grondboontjie gevind.
Ons sal God nooit volledig verstaan nie
’n Paar dekades gelede het wetenskaplikes gedink ’n molekule is die kleinste definieerbare partikel. Vandag verstaan ons al dat molekules opgebou word uit baie kleiner komponente wat weer uit nog kleiner komponente opgebou word. Die kern van die saak is: selfs iets so ‘nietig’ soos ’n grondboontjie en ’n molekule is groter as wat ons kan verstaan. As ons die basiese samestelling van God se skepping nie verstaan nie, hoe sal ons al die komplekse vrae oor pyn, nood, onreg, waarheid en die bose wat daarmee saamgaan, kan verstaan?
Ons moet aanvaar dat ons God hier op aarde en ook in die Ewigheid nóóit volledig sal verstaan nie. God openbaar nóóit alles aan ons nie. Uit Deuteronomium 29:29 leer ons dat “wat nie geopenbaar is nie, is bekend aan die Here ons God”. Ons verstand is te beperk en dit is slegs wanneer ons alles van alles af weet, dat ons alles kan verstaan en dan sal ons ook weet waarom God ons nie antwoord nie.
Daar is genoeg geopenbaar
Daar is genoeg dinge wat God aan ons geopenbaar het, en wat ons wél verstaan, wat ons vir meer as een leeftyd kan bevredig en besig hou. Ons hou ons dikwels met vrae besig waarvoor daar baie selde besliste en duidelike antwoorde is. Ons dink kortsigtig – ons dink in terme van die volgende paar dae of selfs tien jaar.
Omdat ons beperkte wesens is, kan ons net die vrae, direkte pyn, en die onbekende waarin ons nou leef, raaksien. God dink in terme van die Ewigheid. Die werk van die bose is byvoorbeeld nie permanent nie. Pyn gaan tot ’n einde kom. Die einde van die pad is die ewigheid wat ons in God se teenwoordigheid sal deurbring, daar waar nie meer trane, pyn en dood is nie.
Indien ons alles sou weet, sal dit ons vernietig. Ons wil God ‘klein’ maak, tot op ons vlak bring en daardeur onsself aan God gelykstel. Ons wil vir onsself kan uitwerk hoe God is. God is nie 1 + 1 wat 2 maak nie. God is onverklaarbaar, maar wel ‘vertroubaar’ en ‘glo-baar’.