(2015 08 30 1e) Lidmaat en kerk – hoe ek inpas 2 Sam 12:5 ♪ – Gereformeerde Kerk Vereeniging
Posted on	August 30, 2015 in 1-2 Samuel, Lid van kerk, Preke
Die boodskap van ons teks handel oor lidmaat en kerk – hoe ek inpas. Ons kan dit voorstel as ‘n legkaart. (1) elke stuk is op sy plek en (2) hoe ek myself in die legkaart sien
Elke stuk op sy plek
‘n Legkaart vorm een of ander prentjie – elke legkaart se prentjie is uniek. Die prentjie is met ‘n figuursaag (Engels: jigsaw; legkaart = jigsaw puzzle) in kleiner stukke opgesny. ‘n Mens rangskik die stukke en pas stuk na stuk in. Op die ou end plaas jy die laaste stukke op hulle plekke en jy sien die volledige prentjie.
As elke stuk van ons gemeente se legkaart in plek val, sal die prentjie wees: “Oë gerig op Jesus Christus, toegewy om Hom te volg.” Ons het besluit dat ons as gemeente volgens die Bybel as die liggaam van Christus moet funksioneer. In die liggaam van Christus staan elke lidmaat sy plek vol en vervul sy unieke funksie.
Op pad na ons funksionering as die liggaam van Christus, het ons ooreengekom dat dit nodig is om soveel lidmate moontlik in kleingroepe betrokke te kry. ‘n Mens kan makliker jou plek tussen ‘n paar ander in ‘n klein groep inneem as in die groot gemeente.
Op hierdie tydstip het ons al ‘n ent gevorder, maar die grootste deel van die legkaart is nog nie klaar nie. In ons teks motiveer die Here ons om elkeen en almal saam verder te bou.
Ons teksgedeelte teken die legkaart wat die volk van God, die kerk van destyds, gevorm het. Kom ons kyk na die legkaart van Israel.
Dawid het Jerusalem met sy private leër verower. Hy het besluit om Jerusalem die setel van sy regering, die hoofstad van Israel te maak. Hy het bouwerke begin oprig. Ons lees: Hy het al hoe sterker geword en die Here die Almagtige was by hom (2 Sam 5:10). Dit beteken sekerlik dat elke stuk van die legkaart van God se volk op sy plek begin kom het.
Die mense rondom kon dit sien. Een van hulle, koning Hiram van Tirus, het ‘n afvaardiging na Dawid toe gestuur sowel as ambagsmanne en sederhout. Hulle het vir Dawid ‘n paleis gebou (2 Sam 5:11e).
Dawid het dus as staatshoof die erkenning van een van die konings van ‘n naburige staat gekry. Enige staatshoof in sy skoene sou homself daarvoor op die skouer klop. Die erkenning van ander staatshoofde is immers bewys daarvan dat hy agting afdwing.
Hoe ek myself in die legkaart sien
Vandag vra mense: Wat doen die kerk vir my kind; … vir my ma wat al oud is; … vir my? Dit is die vraag van iemand wat hom as ‘n kliënt sien wat die diens van ‘n maatskappy beoordeel. Dit is nie die vraag van iemand wat homself as ‘n stuk in ‘n legkaart sien wat sy plek in ‘n groot prentjie inneem nie.
Hierdie soort vrae is eie aan ons tyd. Tog kom hierdie soort vraag al ‘n lang pad. John F Kennedy het in sy toespraak na sy inhuldiging as Amerikaanse president op 20 Jan 1961 gesê: “My fellow Americans, ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country.” Toegepas op die kerk: “Moenie vra wat die kerk vir jou kan doen nie, vra wat jy vir die kerk kan doen.”
Tog bring dit ‘n mens nie by die kern van die saak nie. Daar is ‘n vraag wat ‘n mens eers moet stel: “Wat is die kerk?” Nog beter: “Wie is die kerk?” Die kort antwoord is: ons is die kerk. Ek en jy is die kerk.
Elkeen van ons het met die aflegging van belydenis van geloof gesê “ja” in antwoord op, onder andere, die vraag: Beloof u … om as ‘n lewende lid van die kerk … u gawes gewillig en met vreugde tot nut en saligheid van die ander lede en tot uitbouing van die koninkryk van God aan te wend …?
Hou jy woord? Laat ons die vrae aan die begin anders stel: Wat doen ek en jy vir die kinders in die kerk; … vir die senior lidmate; … vir medegelowiges?
Hoe sien jy jouself in die legkaart van die gemeente?
Terwyl ‘n staatshoof wat dieselfde erkenning as hy sou kry, homself daarvoor op die skouer sou klop, reageer Dawid anders: Dawid het toe besef dat die Here hom as koning oor Israel bevestig het en dat die Here Dawid se koningskap in hoë aansien gebring het ter wille van die volk Israel (2 Sam 5:12). Dawid besef: die erkenning wat hy kry, is nie iets wat hy self verdien het nie.
Agter koning Hiram van Tirus sien Dawid die Here wat oor almal regeer. Koning Hiram was ‘n instrument in sy hande waardeur die Here Dawid as koning oor Israel bevestig het. In die erkenning wat hy geniet het, sien Dawid die Here aan die werk. Die Here God het sy koningskap bevestig.
Ook hy wat Dawid is, is regtig nie die een om wie dit gaan nie. Hy het besef dat die Here sy koningskap in hoë aansien gebring het ter wille van die volk Israel. Die volk Israel is dié volk aan wie die Here Hom in genade verbind het. Hy het beloof dat Hy hulle God sou wees. In die erkenning van Dawid se koningskap betoon die Here Hom as die Een wat getrou aan sy volk is
In Dawid se skoene sou vele staatshoofde vra: wat kan die volk Israel vir my, hulle belangrike koning, doen? Dawid het gevra: “Wat doen ek vir die volk Israel, vir God se volk?” Dit het vir hom om die volk Israel en hulle belang gegaan. Hy het ‘n plek in die legkaart van die volk van God ingeneem. Hy was op sy plek ter wille van die prentjie van die legkaart. Die legkaart was nie ter wille van hom daar nie. Hy was ter wille van die legkaart daar.
In ons situasie: in die legkaart, die kerk as die liggaam van Christus gaan dit nie in die eerste plek om my en my plek daarin nie. Al die stukke van die legkaart is nie daar ter wille van my nie. Ek en elke ander een in die legkaart is daar ter wille van die geheelprentjie, ter wille van die kerk van die Here en sy belang.
By geleentheid het Johannes en Jakobus se ma voor Jesus gekniel en gevra dat Hy een van haar seuns in sy koninkryk aan sy regterhand moet laat sit en die ander aan sy linkerhand. Die ander dissipels was kwaad daaroor. Jesus het hulle nader geroep en gesê dat regeerders oor hulle onderdane baas speel. Hy gaan toe voort: Maar by julle moet dit nie so wees nie. Elkeen wat in julle kring groot wil word, moet julle dienaar wees; en elkeen wat onder julle die eerste wil wees, moet julle slaaf wees. So is dit ook met die Seun van die mens: Hy het nie gekom om gedien te word nie maar om te dien en sy lewe te gee as losprys vir baie mense (Matt 20:26 – 28). Hy, die Seun van Dawid, die Seun van God, die Koning van die konings en die Here van die heersers het gekom om te dien en sy lewe as losprys te gee. Sy vraag was: Wat kan Ek vir die volk van God doen.
As navolgers van Christus moet ek en jy ook onsself afvra: Wat doen ek die kerk van die Here? Wat kan ek vir die kerk doen, … vir die jeug; … vir die senior lidmate; vir medegelowiges?
‘n Moontlikheid wat ek en jy biddend kan oorweeg is dit wat verlede week genoem is: twee volwasse lidmate onderneem elk om een kind of jongmens te kry vir wie jy bid, met wie jy in verskillende lewensfasette meeleef. So help jy om elke stuk van die gemeentelegkaart op sy plek te kry. So doen jy jou deel om die legkaart van die gemeente as liggaam van Christus verder te bou.
Ons is die kerk. Ek en jy is die kerk. Ek en jy moet elkeen vir onsself vra: Wat doen ek vir die kinders in die kerk; … vir die senior lidmate; … vir medegelowiges?
Tydens die aflegging van belydenis van geloof het elkeen van ons beloof: as lewende lid van die kerk sal ek my gawes gewillig en met vreugde tot nut en saligheid van die ander lede en tot uitbouing van die koninkryk van God aanwend.
Laat ons woord hou. Laat ons in navolging van Christus medegelowiges – jonk en oud – dien.
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: (2015 08 30) Lidmaat en kerk – hoe ek inpas 2 Sam 12 v 5
« (2015 08 30 2e) Wanneer wat ek wil verskil van wat God wil Jer 28 v6 ♪
(2015 08 23 2e) Ons geloof en ons verhouding met God Gen 15 v6 ♪ »