Watter werk is gevaarliker - 'n polisiebeampte of 'n logger? Terwyl hoëprofiel-polisie-skietery kan veroorsaak dat jy dink dat die polisie die gevaarlikste werk het, toon statistieke eintlik dat loggers meer geneig is om op die werk te sterf as polisiemanne. Wanneer dit kom by hierdie soort oordeel oor relatiewe risiko of gevaar, maak ons ​​brein staat op 'n aantal verskillende strategieë om vinnige besluite te neem .
Dit illustreer wat bekend staan ​​as die beskikbaarheidshuristiese, 'n verstandelike kortpad wat jou help om vinnige, maar soms verkeerde assesserings te maak.
Daar is allerhande verstandelike kortpaaie, maar 'n algemene een behels die vertroue op inligting wat vinnig in gedagte kom. Dit staan ​​bekend as die beskikbaarheid. As jy vinnig kan dink aan verskeie voorbeelde van iets wat gebeur - soos polisie-skietery - sal jy glo dat dit meer algemeen voorkom.
Hoe die Beskikbaarheid Heuristiese Werke
As jy 'n besluit wil neem, kan 'n aantal verwante gebeure of situasies onmiddellik na die voorpunt van jou gedagtes lei. Gevolglik kan jy oordeel dat die gebeure meer gereeld of waarskynlik as ander is. U gee meer aandag aan hierdie inligting en is geneig om die waarskynlikheid en waarskynlikheid van soortgelyke dinge wat in die toekoms gebeur, te oorskat.
Byvoorbeeld, nadat jy verskeie nuusberigte oor motordiefstal gesien het, kan jy 'n oordeel maak dat voertuigdiefstal veel meer algemeen is as wat dit regtig in jou omgewing is.
Hierdie tipe beskikbaarheid heuristies kan nuttig en belangrik wees in besluitneming . Wanneer ons gekonfronteer word met 'n keuse, ontbreek ons ​​dikwels die tyd of hulpbronne om in groter diepte te ondersoek. Gekonfronteer met die behoefte aan 'n onmiddellike besluit, laat die beskikbaarheidshuristiese mense toe om vinnig tot 'n gevolgtrekking te kom.
Dit kan nuttig wees as jy 'n besluit of oordeel oor die wêreld om jou wil maak. Byvoorbeeld, sou jy sê dat daar meer woorde in die Engelse taal is wat begin met die letter t of met die letter k? U kan probeer om hierdie vraag te beantwoord deur te dink aan soveel woorde as wat u kan wat met elke brief begin. Aangesien jy kan dink aan meer woorde wat met t begin, kan jy dan glo dat meer woorde met hierdie brief begin as met k. In hierdie geval het die beskikbaarheidshuristiese u 'n korrekte antwoord gegee.
In 'n ander voorbeeld het navorsers bevind dat mense wat makliker kan onthou om antidepressante reklame te onthou, ook meer geneig is om hoë skattings te gee oor die voorkoms van depressie.
Dit kan soms lei tot verkeerde besluite
Soos ander heuristiek , kan die beskikbaarheidshuristies soms nuttig wees. Dit kan egter lei tot probleme en foute. Verslae van kinderontvoerings, vliegtuie ongelukke en trein ontspoorings lei dikwels mense om te glo dat sulke gebeurtenisse veel meer tipies is as wat hulle werklik is.
Die term is eers in 1973 deur Nobelprys-sielkundiges Amos Tversky en Daniel Kahneman geskep. Hulle het voorgestel dat die beskikbaarheidshuristiese onbewustelik plaasvind en funksioneer onder die beginsel dat "as jy daaraan dink, dit belangrik moet wees." Dinge wat makliker in gedagte kom, word geglo dat dit veel meer algemene en meer akkurate refleksie van die werklike wêreld is.
Soos Tversky en Kahneman verduidelik het, is een van die voor die hand liggende voorbeelde van die beskikbaarheid heuristiese in aksie die impak van geredelik beskikbare voorbeelde. As jy byvoorbeeld 'n film oor 'n kernramp sien, kan jy oortuig word dat 'n kernoorlog of ongeluk hoogs waarskynlik is. Nadat jy 'n motor gesien het wat aan die kant van die pad omgeskakel is, kan jy glo dat jou eie waarskynlikheid om in 'n ongeluk te kom, baie hoog is. En hoe langer jy bly staan ​​met die gebeurtenis, hoe meer beskikbaar sal dit in jou gedagtes wees en hoe meer waarskynlik jy sal glo dat dit sal wees.
Die probleem is dat sekere gebeure geneig is om meer in ons gedagtes uit te steek as ander.
Oormatige media dekking kan veroorsaak dat dit gebeur, maar soms kan die nuwigheid of drama rondom 'n gebeurtenis veroorsaak dat dit meer in u geheue beskikbaar raak. Aangesien die gebeurtenis so ongewoon is, neem dit 'n groter betekenis, wat jou lei tot verkeerde aanname dat die gebeurtenis veel meer algemeen is as dit regtig is.
Voorbeelde van die Beskikbaarheid Heuristiese
Nadat u nuusberigte gesien het oor mense wat hul werk verloor, kan u dalk glo dat u in gevaar verkeer. Jy begin elke aand wakker in die bed lê en maak jou bekommerd dat jy op die punt staan ​​om afgedank te word.
Nadat jy verskeie televisieprogramme oor haaiaanvalle gesien het, begin jy dink dat sulke voorvalle relatief algemeen is. As jy op vakansie gaan, weier jy om in die see te swem, want jy glo die waarskynlikheid dat 'n haai-aanval hoog is.
Nadat jy 'n artikel oor die loterywenners gelees het, begin jy jou eie waarskynlikheid om die boerpot te wen, te oorskat. Jy begin meer geld spandeer as wat jy elke week op lotto-kaartjies moet doen.
Nadat u nuusberigte oor hoëprofiel kinderontvoerings gesien het, begin u glo dat sulke tragedies baie algemeen voorkom. Jy weier om jou kind buite deur haarself te laat speel en laat haar nooit verlaat nie.
Heuristiek speel 'n belangrike rol in hoe ons besluite neem en op inligting in die wêreld rondom ons werk. Die beskikbaarheid heuristiese kan 'n nuttige hulpmiddel wees, maar dit is ook belangrik om te onthou dat dit soms tot verkeerde assesserings kan lei. Net omdat iets in jou geheue groot is, beteken dit nie noodwendig dat dit meer algemeen is nie. Dit kan dus nuttig wees om op talle instrumente en besluitnemingstrategieë staat te maak wanneer jy 'n keuse wil maak .
> An, S. Antidepressant direkte-tot-verbruiker adverteer en sosiale persepsie van die voorkoms van depressie: Toepassing van die beskikbaarheid heuristiese. Gesondheidskommunikasie. 2008; 23 (6): 499-505.
> Buro vir Arbeidsstatistiek. Hersienings aan die 2014-sensus van noodlottige beroepsbeserings. 2016.
> Medin, DL & Ross, BH. Kognitiewe Sielkunde. New York: Wiley; 2004.
> Tversky, A & Kahneman, D. Beskikbaarheid: 'n Heuristiese vir die beoordeling van frekwensie en waarskynlikheid. Kognitiewe Sielkunde. 1973; 5 (1): 207-233.