Gepubliseer op 29/11/2004 01/06/2016 Kategorieë Post Ongetiteld, volume een, Post Ongetiteld, volume een: Deel II
Verleë verskynings – "knocks" in jou programmering
Ek het vandag by [die skool vir volwassenes] effens verleë gevoel oor hoe ek verskyn het. Dit het alles te make gehad met my uiterlike voorkoms: ou, voos belt, en 'n kakkerige ou kortmouhemp.
Ook hierdie saak kan beredeneer word tot jou belt uiteindelik van jou middellyf afvrot, maar 'n elementêre waarheid bly staan: indien jy, om watter oppervlakkige rede ook al, verleë is oor hoe jy verskyn, vat dit net daai edge van jou selfvertroue af. Die teenoorgestelde is ook waar: as jy goed voel, om watter oppervlakkige rede ook al, oor jou uiterlike voorkoms, dan gee dit jou net daai ekstra boost in selfvertroue.
In ag genome hierdie besonderse insig, wat staan my te doen? Ek moet môre vir my 'n nuwe belt gaan koop, ek moet gaan kyk na 'n paar hemde, en ek moet die knoop vaswerk aan my groen broek.
VRYDAG 26 NOVEMBER 2004
Om die "knocks" in jou programmering te aanvaar, of nie
Die lewenservarings wat aan jou sielkundige "knocks" gee, maak deel uit van jou "programmering" wat bepaal hoe jy funksioneer as 'n volwassene. So het sekere ervarings in my verlede gemaak dat ek 'n patologiese onwilligheid het om vir karakters te werk wat bevele op my skree. Ek weet waar hierdie onwilligheid vandaan kom, en ek klassifiseer dit beslis as 'n "knock". Dit dra ook by tot die partikulêre programmering van hoe "Brand Smit" funksioneer.
Nou vir die werklike interessante punt: hierdie sogenaamde programmering kan deur terapie verander word.
Wat beteken dit? Dit beteken ek kan 'n sielkundige gaan sien, en na 'n paar maande se "harde werk" sal ek heel waarskynlik 'n vaste betrekking kan aanvaar in 'n korporatiewe omgewing waar 'n poepol wat nie my respek waardig is nie, op my kan gil, en dit behoort my nie te pla nie.
Gepubliseer op 26/11/2004 27/10/2017 Kategorieë Post Ongetiteld, volume een, Post Ongetiteld, volume een: Deel II
Nooit te vroeg vir ketterse gedagtes nie
Die probleem met godsdiens as identiteitsbepaler is dat dit konstant moet bly om geloofwaardigheid te behou vir die mense aan wie dit 'n religieuse identiteit verleen. Maar om betekenisvol te bly as bepaler van identiteit, moet die bron van religieuse simbole (religieuse teks, instellings soos "kerk") soms verander – bietjie vir bietjie, maar steeds tot so 'n mate dat die bron vandag fundamenteel verskil van die bron van 500 of 1,000 jaar gelede.
Wat gebeur dan wanneer iemand wat 'n spesifieke godsdiens benut vir identiteitsdoeleindes kennis en kritiese begrip bekom van hierdie fundamentele verandering? Een moontlikheid is dat so 'n persoon 'n toestand sal ontwikkel wat genoem kan word, 'n geloofskrisis.
Siende dat ek sopas opgestaan het en nog nie eens ontbyt geëet het nie, mag mens dalk wonder of dit nie 'n bietjie vroeg is vir gedagtes soos bogenoemde nie. My antwoord is, blykbaar nie – nie as mens die gedagte, formulering en al, gedink het in jou laaste droom nie!
Die droomtoneel het afgespeel aan 'n etenstafel saam met mense saam met wie ek stedelike sendingwerk gedoen het meer as 'n dekade gelede, en ook ander tydgenote van hoërskool. Terwyl ons geëet het – in die eetkamer van die vroeg twintigste-eeuse herehuis wat die hoofkwartier van die organisasie was, was daar 'n helse party aan die gang in die voortuin. Soos ek toe hap aan nog 'n heerlike dis op my bord, kom die gedagte …
Mense met wie ek in daai tyd baie noue verhoudings gehad het, mag dalk sê dat ek my religieuse identiteit verloën het. Ek is van mening dat ek my religieuse identiteit ontgroei het.
Iemand mag dalk verder gaan en met kalm oortuiging sê dat mens nie die waarheid kan ontgroei nie. Ek sal, ewe kalm, reageer: "Ek is steeds toegewyd daaraan om die waarheid te ken. En ek het nie 'n institusie-gedefinieerde identiteit nodig om die waarheid te ken, of na te streef nie."
[In vele gevalle sal leiers van religieuse bewegings aanspraak maak daarop dat hulle niks verander aan hul religie nie, hulle draai bloot terug na 'n vroeër, suiwerder vorm daarvan. Hierdie verduideliking verseker dat die religie geloofwaardigheid behou as identiteitsbepaler, en dit regverdig ook die veranderinge wat hulle aanbring aan die praktiese uitdrukking van lidmaatskap aan die religie, of dalk selfs aspekte van die teologie, juis om dit toepaslik te hou vir mense met ander religieuse behoeftes as wat mense gehad het 500 of 1,000 jaar gelede.]
Gepubliseer op 26/11/2004 13/02/2018 Kategorieë Post Ongetiteld, volume een, Post Ongetiteld, volume een: Deel II
Gepubliseer op 19/11/2004 27/10/2017 Kategorieë Post Ongetiteld, volume een, Post Ongetiteld, volume een: Deel II
Die sondes van die BRON word besoek …
Die mens ontvang die inligting wat aan hom 'n aanvanklike aanduiding gee van wie en wat hy is of veronderstel is om te wees – die boustene waarmee identiteit saamgestel word – van 'n BRON, of dan verskeie "agente" van die BRON.
My vraag is, wat as die BRON om verskeie redes gebrekkig is, of bederf? (Wat sou dit beteken om 'n bron bederf te noem?)
Ook, wat is die doel van die BRON? Is dit nie om die mens in staat te stel om te funksioneer in 'n partikulêre plek en tyd nie? Dan moet die BRON sekerlik volgens hierdie doel beoordeel word.
Wanneer is 'n BRON bederf? Hoeveel mense se programmering en funksionering moet gebrekkig wees tot 'n groot mate as gevolg van die BRON voordat die BRON as fataal bederf geag kan word?
As 'n primêre doel van die BRON is om mense in staat te stel om 'n goeie idee te ontwikkel van wie en wat hulle is en funksionering moontlik te maak, wat is die primêre doel van die mens se bestaan? Om identiteit te bewerkstellig en suksesvol te funksioneer? Wat is "suksesvolle funksionering"? Oorlewing? Ek glo nie.
Ek glo as die BRON bederf is, verlaag dit die waarskynlikheid dat mense hul ware einddoel sal verwesenlik. 'n BRON wat bederf is, is soos 'n kanker wat geïdentifiseer en uitgesny moet word om die liggaam 'n kans te gee om te oorleef.
[Ek het 'n verwysing in die laaste paragraaf na "ware einddoel" laat deurglip. Is daar so iets? Is dit verder moontlik dat 'n "bederfde BRON" steeds kan lei tot 'n goeie lewe wat 'n goeie doel dien, juis as gevolg van die lewensreis waarop 'n persoon geforseer is deur die "bederfde BRON"?]
Gepubliseer op 16/11/2004 01/06/2016 Kategorieë Post Ongetiteld, volume een, Post Ongetiteld, volume een: Deel II