Hoe minder jy is, hoe minder jy uitdrukking gee aan jou eie lewe, hoe meer het jy, d.w.s. hoe groter is jou vervreemde lewe, hoe groter is die omvang van jou vervreemde self Van glasstolpe en vererangskiksels; hiperboliese liefdesverse, pakkies briewe, swak toneelspel, die halfleë botteltjie parfum rose en ’n kalkwit lyk voor ’n rooi fluweelgordyn. Vergelyk die volgende reëls uit “catacombes” (49), ’n gedig oor die knekelhuisjes van Parys waarin meer as 6 miljoen mense se oorskot begrawe lê – ’n grieselige ruimte so eie aan die dekadentisme: Gee my Springbok-biltong, gee my boerbeskuit (en los die ander uit!). Nog vervelings: Einstein was nie nodig vir sy aanhaling daarbo nie (sien Lorentz, et al.). Daarin is 'n ontwikkeling te bespeur vanaf die uitbeelding van 'n aardse volksaardige (Karoo-)streeksidentiteit - in voortsetting van die tradisie van Boerneef en N.P. van Wyk Louw met 'Klipwerk' - na die tekening van 'n ruimer tematiek toe.