I love it when a plan comes together! | MaanKind
11 Maandag Jul 2011
Boekemakranka, eBoek Uitgewers, eBoeke, Plaaskind
Jammer oor die Engelse opskrif vandag, maar die stem van een van die gawe girls wat in my kop woon, praat mos Engels.
En plaaskind wat ek was, is dit vir my maar al my lewe ‘n gesukkel met die Engels saam. Gelukkig is daar een in my kop wat bietjie Engels ken.
Plaaskind uit die sestigs – dit het darem dramaties verskil van die lewe in stede.
Ons het kerse en olielampe gebruik. (Die destydse Evkom se reikwydte het eers later jare tot daar gestrek, en boere moes toe ook self betaal vir die aanlê daarvan.) Die gaslampe is net vir spesiale geleenthede aangesteek. Elke kind het sy eie kersblaker gehad, en my liewe ma was baie presies. Dit was my taak om te sorg dat al die kersblakers skoongehou is. Gedrupte kerswas in die blaker was ‘n teken van ‘n slordige huishouding, en dit kon tog nie.
So ook ‘n swartgerookte lampglas. Dit was my ouer suster se taak, elke lampglas moes skitterskoon blink elke aand. Die kersblakers het ek ‘n rukkie op die koolstoof laat staan; dit was ‘n kuns om te wag totdat die stukkies was net sag, maar nog nie gesmelt is nie. Dan moes elke kers ook mooi regop staan. (Onthou, daar is ‘n uitdrukking: kersregop.)
Kinders in elke huishouding het vir elke maaltyd behoorlik tafel gedek. En afgedek. En skottelgoed gewas, afgedroog en weggepak. Ons het ‘n groot tambotietafel in die kombuis gehad waarby ons geëet het, donker en swaar, met geel vlamme. Eenkant was ‘n kleiner tafel waarop gewerk is. Noudat ek terugdink, die tipe wat nou in oudhedewinkels staan.
Dieselfde met die ou kas, wat altyd met Pa se gereedskap op die agterstoep gestaan het, wat klaarblyklik nou in die plaashuis se sitkamer staan – mooi gerestoureer om die geelhout tot sy reg te laat kom. Vir ons was dit net die kombuistafel en Pa se ou kas wat niemand wou hê nie.
Die longdrop – nou ja. Ten spyte van wat almal sê, is daar absoluut niks romanties daaraan nie. Die pad in die aand na die kleinhuisie was lank en donker. Die alternatief was die pot onder die bed, maar dit moes uitgegooi en uitgewas word die volgende oggend.
Die telefoon het in die gang teen die muur gestaan, ‘n groot swart instrument. Ons lui was twee langes, ons nommer 2502.
Warm water het by ons nie uit krane gekom nie, maar is in potte op die koolstoof warm gemaak en aangedra badkamer toe. Ons het gebad om skoon te kom, om ander ook ‘n beurt te gee. Noudat ek daaraan dink, niemand het daardie jare meer as een badkamer in ‘n huis gehad nie; tweede badkamers het eers hier in die 1970’s begin kop uitsteek. Waarom ons in die jare voor Evkom-krag nie ‘n donkie gehad het soos party ander mense nie, weet ek nie.
Ons het radio geluister, en bord- en ander speletjies in die aande gespeel. Ons sosiale lewe was beperk tot familiekuiers en konserte. Soms het daar ‘n fliek in die skoolsaal gewys. Uiteet is ‘n konsep wat eers later jare gekom het. Restaurante was beperk tot die kafee op die dorp, waar jy hoogstens ‘n pie, chips en gravy geëet het. Of ‘n jaffel, of dalk ‘n dagwood. Maar dit was as jy in die dorp was, en honger.
Daar was die hotel waar die mense soms gaan dans het, maar ons Doppers het nie eers geweet hoe, wat en waar nie. Ons het speletjiesaande by die JV (Jongeliede Vereniging) gehad waar ons leer vry het.
Hierdie is maar net ‘n paar flertsies uit die lewe van ‘n plaaskind uit die sestigs.
Maar eintlik wou ek van Die Plan vertel het!
23 thoughts on “I love it when a plan comes together!”
12 Julie, 2011 om 8:00 nm
Ek kan my vereenselwig met alles wat jy vertel, maar ek is ‘n kind van die 1930/40s. Ons was nie Doppers nie, en ons het so een keer ‘n maand ‘n beurt gehad om die dans vir die omgewing aan te bied. Eers het oom Hans op sy serfyntjie die musiek verskaf en later jare was daar so ‘n klein orkessie met banjo en konsertina. Toe ons kinders groter geword het, het my ouers ‘n debatsvereniging gestig om ons op Saterdagaande besig te hou.
En moenie die longdrop vergeet nie. Ek het elke vrye oomblik gelees en my ma het menigmaal gedreig om my boek by die longdrop af te gooi as ek een of ander werkie nie na behore gedoen het nie.
12 Julie, 2011 om 9:49 nm
Is jy seker jy is nie my ma nie? My ma het ook Saterdagaande debatsvereniging gehad, en my pa het die bajo gespeel.
Terug pieng: My nuwe speelding « Kouevuur
12 Julie, 2011 om 3:34 nm
‘n kindle sit en lees in die longdrop by parafienlamp- dis nou die lewe…
12 Julie, 2011 om 4:08 nm
Terwyl ek jou BBM van my Blackberry af…
12 Julie, 2011 om 8:42 vm
Oooo, ek hou van mense se stories – jy moet tog nooit dink jy verveel ander nie!
12 Julie, 2011 om 11:20 vm
Dankie, mens skryf maar en wonder soms wie wil dit nou eintlik hoor. Maar ek stem, ek het ‘n ingebore nuuskierigheid oor mense wat maak dat ek graag oor hulle lewens lees.
12 Julie, 2011 om 7:10 vm
Ek was ‘n rukkie siek, maar ek doen nou ‘catch ups’. Ek het lekker gelees. Maar hyncinths gee my hoofpyn.
12 Julie, 2011 om 11:19 vm
Ek het aanmekaar hooikoors daarvan! Hoop jy is beter nou?
11 Julie, 2011 om 4:07 nm
Jy weet seker wat ‘n ‘donkie’ is.Nie die tipe met die 4 bene nie maar die tipe wat die water warm maak. Daar was tot en met ek skooltoe is nie krag op die plaas nie want dit was baie afgelee daardie jare en daar was aanvanklik nie kraglyne tot daar by ons gelê nie. Alles was gas, en generators en donkie vir warm water. Vandag se wit gewone kerse ruik glad nie meer soos daardie jare se kerse waneer mens dit doodblaas nie.
Ek dink ek is een van die min mense van my ouderdom wat my kan vereenselwig met jou herinneringe. Goeie ou dae gewees. Reuse groot lieflike ou plaasopstalle, maar vanaand as die son sak is dit baie anders op die plaas as in die dorp. Sal nooit vergeet die eerste keer toe ek by ‘n maaitjie gaan oorslaap het op die dorp nie, die straatligte het my heelnag gepla, alles was te helder verlig.
11 Julie, 2011 om 4:34 nm
Ek was weer bang vir die donker op die plaas!
11 Julie, 2011 om 3:24 nm
waas die ander mense? hoe soek ek hulle?
11 Julie, 2011 om 3:36 nm
Ek praat nie met jou met daardie naam nie! Maar as dit dan nou moet, kyk by:
Kliek ook daar bo by Hawt die More blokkie.
(Hier is ons HAWT sus!
11 Julie, 2011 om 3:55 nm
ag nee dis te boring hierso. hier is geen weirdos nie.
11 Julie, 2011 om 4:09 nm
Daar by my is ‘n hele lys van almal op, Anha.
11 Julie, 2011 om 3:22 nm
julle het smaailies wat beweeg!
11 Julie, 2011 om 3:33 nm
Hier is ons pro’s! Niks het nog ooit gebreek nie.
11 Julie, 2011 om 3:08 nm
Dankie dankie dankie hiervoor!!! Ek gaan sommer nou begin koop 😆
Dit bly maar die ding van die toekoms, Son. Van gister af het twee van my vriende Kindles gekry.
11 Julie, 2011 om 4:27 nm
Ek het toe vir my ‘n digi-reader gekoop. By Homemark. Vir R999. Jy sal nie glo hoe oulik is die ding nie – ek kan alle formaat boeke lees, musiek luister en videos kyk. Die beeld en klank is ongelooflik goed. Ek dink ek moet ‘n blog doen oor die dingetjie.
Eendag sal ek nog vir my ‘n Kindle koop, maar vir nou is ek dood happy met hierdie.
11 Julie, 2011 om 4:37 nm
Nog nooit daarvan gehoor by Homemark nie! Skryf sommer ook daar by http://leeskring.lefora.com/ daaroor, seblief man!
12 Julie, 2011 om 4:32 nm
My huiswerk gedoen 🙂
12 Julie, 2011 om 4:46 nm
Al klaar geantwoord daar! Baie dankie. Ek is regtig beïndruk.