Kinders – NG Vishoek
Nou ja, ek het verseker ook nie die antwoord nie!! Maar ek dink tog dat kinders geweldig baie spanning by hulle ouers erf, en iewers het dit 'n negatiewe impak. Daarom wil ek vandag vra: wat kan ons doen om stress by ons kinders te verminder? Of dalk uit 'n ander hoek: wat doen ons as ouers om by te dra tot die feit dat ons kinders in hierdie mislike ding genaamd stress verval? Wat is ons bydrae? Hoeveel van hierdie goed wat kinders aanvang kon dalk voorkom gewees het? Ek sê verseker nie alles is die ouers se skuld nie, maar kan ons as ouers dalk iets hiermee te doen hê? Dis nou maar eenmaal so dat ons ons eie probleme op ons kinders projekteer. En dan natuurlik, is daar ouers wat eenvoudig roekeloos is in hulle optrede.
Bid jou dit aan: 'n pa reël 3 ontkleedansers vir sy seun se 16de verjaardagpartytjie! Wat verwag hy? Waar gaan sy kind land? Het die anders kinders wat daar was se ouers geweet hoe dit daar lyk en wat sou gebeur? Dan is daar natuurlik ook die sogenaamde "ratrace". Ons hardloop self soos afkophoenders rond, en verwag dat die kinders 'n stil en besadigde lewe lei. Wel, net soveel as wat dié rondhardlopery stress by ons veroorsaak, sal dit stress by ons kinders veroorsaak. En nog meer … want hulle ly onder óns stress, EN hulle eie stress. Onthou jy die ou dae toe ons nog bus gery het? Jy was gewoond daaraan om te wag. Wag vir die bus, wag vir iemand om jou te kom haal .. wag, wag, wag …. Tyd was in 'n ander lig gesien as vandag. Dit was niks om iewers vir 'n uur te wag nie. Vandag is ons lewens egter in sulke klein tydsinkremente ingedeel, dat jy woedend raak as jou rekenaar 'n dokument stadig oopmaak … Tyd word al tot op die sekonde beheer.
Met baie stress wat daardeur veroorsaak word. En ons leer dit vir ons kinders ook. Ons laai hulle 5 oor op by die een plek en 20 oor af by die volgende plek vir die volgende aktiwiteit. Kinders bly nie by nie. Selfs etenstyd word in so 'n klein tydgleuf ingedruk dat jy nie eens jou kos kan fyn kou nie. Kinders word onder soveel druk geplaas dat daar geen tyd is om die lewe te geniet en lekker dinge te doen nie. Miskien klink dit vir jou absurd, maar ons leer ons kinders dat hulle lekker goed móét doen. Prestasie kom in ons huis nie eerste nie. Om die lekker van die lewe te ervaar, kom eerste. Wat laat ons alles in ons huise en lewens toe? Iemand sê anderdag 'n skokkende, waar ding: dis ongelooflik hoe die mens genot vind in geweld. Klink dit vreemd? Weet jy dat by verre die meeste rekenaarspeletjies nét oor geweld gaan? Sommer klein-klein laat ons ons kinders toe om aan hierdie geweld deel te neem (en genot te vind daarin).
Onthou jy "Pacman"? Dit vreet ander karakters op! Hoe vinniger en hoe meer hy vreet, hoe beter is hy! In boks, wat ons 'n sport noem, slaan die ouens mekaar pap, en dis aanvaarbaar…. Hoe harder jy slaan, hoe beter. Is jy ook verstom om te besef hoeveel plesier mense kry uit geweld? Meneer, maak jou rekenaar skoon. Verwyder daardie speletjies …. Jy maak jou kind groot met die idee dat geweld pret is. Maleagi 3:15-16 15 Die Here het man en vrou een gemaak, een in liggaam en gees. En waarom een? Omdat Hy wil hê dat daar 'n nageslag moet wees, wat Hom eer. Beheers julle, moenie ontrou wees aan die vrou met wie jy van jou jeug af getroud is nie. 16 Die Here die God van Israel sê Hy haat egskeiding. Egskeiding is niks anders as geweld nie, sê die Here die Almagtige. Beheers julle, moenie ontrou wees nie. Stem jy saam dat egskeiding geweld is? Stem jy saam dat egskeiding totaal aanvaarbaar is in ons samelewing? …. Dit bring stress vir ons kinders. Dan is daar nog vele ander dinge wat ons toelaat, wat ons vir ons kinders koop, dinge wat ons self beoefen ….
Dan wonder ons hoekom ons kinders se deksels afspring. Gaan dink bietjie: hoeveel van hierdie stress-oplaaiers is in jou lewe en in jou huis teenwoordig? Breek die spanning vir jou kinders. Ek het 'n waardevolle dokument op die internet raakgeloop met praktiese punte, geskryf deur ene Tienie Holtzhausen.
Ek haal so 'n paar punte vir jou aan:
1) Werk daaraan om 'n bron van vreugde, eerder as 'n ongenaakbare klakous te wees.
2) Om altyd perfekte en foutlose gedrag van jou kinders te verwag kweek maklik 'n gespanne en liefdelose atmosfeer.
3) 'n Fanatiese strewe om jou huishouding soos 'n geoliede masjien te laat werk, skep spanning. Het jy geweet dat dit 100% normaal is dat 'n regterbrein dominante kind se kamer altyd deurmekaar sal wees? Dit skep vir hom 'n "normale" atmosfeer.
4) Jou kind is net 'n mens. Laat hom toe om uiting aan sy emosies te gee.
8) Skep 'n huislike atmosfeer, en nie 'n oorlogsveld nie. Niks is meer spannend as 'n huis waar 'n kind nie WIL wees nie, en waarheen hy nie sy vriende kan bring nie.
11) Jy mag "nee" sê vir jou kind – dit skep grense, en gee sekuriteit.
12) Sê elke dag vir jou kind dat jy hom liefhet.
Niks, maar niks, neem spanning en stress meer effektief van jou kind af weg nie. Breek die stress, skep 'n gelukkige kind.
Hoe maak ek my kinders groot?
Daar is veral twee gevare wat hierdie normale ontwikkeling van kinders negatief beïnvloed:
• Oorbeskerming: alles word vir die kind gedoen en gegee, en die kind leer nooit selfstandigheid, harde werk of finansiële onafhanklikheid nie.
• Onbetrokkenheid: ouers is te besig of nie toeganklik nie, met die gevolg daar ontwikkel nooit 'n passievolle liefdesverhouding tussen ouer en kind nie.
Die antwoord in suksesvolle ouerskap is geleë in daardie aspekte wat ons reg doen, en dan veral om dit nog beter te doen. Maar die heel belangrikste basis vir suksesvolle ouerskap is in 'n ouer se positiewe liefdesverhouding met die kinders. Kinders se belangrikste behoefte is om te ervaar dat hulle word deur hulle ouers liefgehê.
Hoe lyk hierdie onontbeerlike ouerliefde? Dit is slegs moontlik vanuit die vaste verhouding wat beide ouers met die Here het. Dit is slegs die Here wat ouers kan help om met balans, met wysheid, met deernis en met geloof hulle kinders lief te hê. Op hierdie manier is daar kalmte, sekuriteit en geborgenheid in die gesin. Elke gesinslid geniet sy eie unieke plek in die huis, en gee ook ruimte vir mekaar se verskille en goeie karaktereienskappe.
Ouerliefde maak kinders reg groot!
As kinders spoor byster raak…
Die Woord het 'n woord wat ook hier geld: Dra mekaar se laste, en gee op hierdie manier uitvoering aan die wet van Christus (Gal.?6:2). En, dink aan die gevangenes asof julle self ook gevangenes is (Hebr.?13:3).
Jy neem nie 'n ander se las by hom oor nie, maar gaan staan langs hom en help dra; jy gee ondersteuning; jy deel in sy pyn en spanning. En so gee jy inderdaad uitvoering aan – letterlik, vervul jy – die wet van Christus: Jy moet jou naaste liefhê soos jouself.
Empatie – net soos simpatie – los wel nie die probleem op nie, maar maak die pyn soveel draagliker en werk saam aan die verwerking én die oplossing van die probleem.
Simon van Sirene was gedwing om Jesus se las/kruis te dra – 'n ongevraagde voorreg! Jesus se liefde dwing Sy volgelinge om mekaar se las te dra en só Sy hulp en liefde 'n konkrete werklikheid te maak. Sover julle dit aan een (van die geringstes) van my broeders gedoen het, het julle dit aan My gedoen (Matt.?25:40)
Derde van SA kinders verloor onskuld al op 14
Navorsers het bevind hoewel kinders van 12 tot 17 jaar baie blootstelling kry aan inligting oor sek­sualiteit en MIV/vigs, is daar gebreke in hul kennis van die oordrag van MIV en ander seksueel oordraagbare infeksies.
In hierdie ouderdomsgroep het 31% van seuns en 23% van meisies al seks gehad.
Meisies het gemiddeld rondom 15 jaar oud die eerste keer seks gehad en seuns op 14 jaar.
Die helfte van diegene wat seks gehad het, het die laaste keer 'n kondoom gebruik.
Volgens die RGN fokus programme oor seksuele en reproduktiewe gesondheid en die voorkoming van MIV gewoonlik op kinders van 15 jaar en ouer.
Vir die RGN se studie is kinders van so jonk as vyf jaar oud egter ondervra.
In die ouderdomsgroep vyf tot agt jaar oud het die meeste kinders geweet hulle moet versigtig wees vir vreemdelinge en mense wat op "verkeerde maniere" aan hulle wil vat.
Maar hulle het nie van ander maniere geweet om hulself te beskerm nie.
In die ouderdomsgroep nege tot elf jaar was kennis oor die voorkoming van swangerskappe en seksueel oordraagbare infeksies ook beperk.
'n Derde van Suid-Afrikaanse kinders het op 14-jarige ouderdom al seks – en minder as die helfte van hul ouers besef wat die kinders aanvang.
'n Studie deur die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing (RGN) oor hoe ingelig kinders is oor MIV/vigs en seksuele en reproduktiewe gesondheidskwessies het onder meer gewys kinders in die ouderdomsgroep 12 tot 17 jaar kry die meeste van hul inligting oor MIV/vigs by skole en van hul maats.
Die meeste ouers wat in 'n opname ondervra is, het nie seks met hul kinders bespreek nie. Die ouers het wel met hulle gepraat oor mishandeling en hul kinders gewaarsku om vreemdelinge te vermy.
Vir die studie, wat in opdrag van die Sweedse organisasie Save the Children gedoen is, is 2?087 huishoudings in Limpopo, KwaZulu-Natal, die Wes- en Oos-Kaap besoek.
Glo soos 'n kind en koester jul kinders
Wat saak maak, is dat ek hom orals, dag en nag, soek, maar hom nêrens kry nie. Die donker gat raak net groter en groter en groter. Hy was te jonk, Here, heeltemal te jonk.
Ek wil in die stille nag in hardloop en gil hoe ek my pragseun mis. Ek wil al die ouers vertel hulle moet hul kinders liefhê, hulle koester. Oppas. Môre is te laat.
Ek wil vir die kerk en ons land se leiers skreeu: Glo soos 'n kind in God! Regeer ons land soos 'n kind, sonder afguns, haat en selfsug. Dit is hoe my seun was.