Ek het opstelskryf op skool gehaat. My vriendin se ma was ‘n skryfster, dit het ek eers in my matriekjaar ontdek. Sy het stories oor die woestyn, Arabiere en liefde geskryf. Maar my vriendin mag my nie vertel het nie. Want sy het onder ‘n skuilnaam geskryf. En toe haar kinders oorsee gaan werk, juis in die land van die Arabiere, het sy die kluisenaar geword wat sy altyd wou wees. Ek verstaan us onlangs na ‘n ouetehuis geneem.
Die meeste kinders het nie omgegee wat hulle met die onderwerpe maak nie. Die opstel eers geskryf en dan die beplanning – want hulle moes beplanning wys. ‘n Verkeerdomproses wat nie werk nie, omdat hulle foute met die struktuur van die opstel kon regstel as hulle eers beplan het.
Spelfoute, want hulle wou nie leer dat dit hulle storie is nie. As jy ‘n woord nie kan spel nie, dink jy aan sinonieme of beskrywings wat jy wel kan spel. Spelling is baie belangrik. Dit help nie jy skryf ‘n pragtige storie in ‘n taal vol foute nie.
Ek het nooit vir hulle gesê dat ek die onderwerp anders gesien het nie. Want dit is juis wat ek van hulle verwag het. Om die titel te vat en hul eie te maak.
En nou wonder ek sommer, wat het my kleinkind se juffrou met sy antwoord op die vraag oor sy ouderdom gemaak?
Anne, ek stem so saam met jou. Ek het ook vir hulle baie tyd gegee vir opstelskryf, die eksamen se opstelle het die meeste van die tyd gepla. En ja, lees, lees en lees. Dit is hoe mens leer spel en woordeskat uitbrei. Lekker om te hoor jy dink soos ek. Opstellees is sommer lekker sodra een goeie opstel die lig sien.
Ek kan dit goed glo, Una. Jy skryf steeds pragtige werk. Ek het eers onlangs die lus vir skryf ontwikkel.
En so mettertyd begin mens van opstelskryf hou, né. Soos wat mens sukkel om hulle te laat hou van iets waarvan jy self nie gehou het nie. Ek het hulle frustrasie geken.
Baie dankie vir die kompliment. Weet jy wat het ook gebeur? Ek was in die koshuis. Vrydae as ek by die huis kom, was my ma se eerste woorde: WAT WAS DIE OPSTELONDERWERP? Dan sê ek, onthou, my boek is reeds ingegee. Dan sê my ma: Jy moes ccc geskryf het. En natuurlik het ek nie. So wat glo hierdie dogtertjie? SY HET VERKEERD GESKRYF. Ek dink dat my opstelle taalkundig goed versorg was en dat daar nie spelfoute in was nie, maar die WAAROOR. Daarom dat ek so ‘n klompie kamtige ‘opstelhulp’ blogs geskryf het. Of dit vir IEMAND gehelp het, weet ek nie.
Ek was mal oor opstel skryf op skool. Dit verduidelik baie. Haha! Maar ek kan my net indink hoe frustrerend dit kan word.
Ek het dit nooit gedoen nie, was op skool baie sleg as meneer my vriendin s’n voorlees en vir ons vertel ditn is nou wat hy soek.