Geskryf deur Raynold Wonder Alorse
Die wêreld se datacenters produseer ongeveer dieselfde hoeveelheid koolstofdioksied as wêreldwye lugreise. Beeld deur Gerd Altmann
Die moderne samelewing het die afgelope dekade aansienlik aandag geskenk aan die beloftes van die digitale ekonomie. Maar dit het min aandag geskenk aan die negatiewe voetspoor van die omgewing.
Ons slimfone maak staat op seldsame aardmetale, en wolkrekenaarkunde, datasentrums, kunsmatige intelligensie en cryptocurrencies verbruik groot hoeveelhede elektrisiteit, wat dikwels verkry word steenkoolkragkragsentrales.
Dit is belangrike blinde kolle wat ons moet aanspreek as ons hoop om die volle potensiaal van die digitale ekonomie te benut. Sonder dringende stelselwye aksies, die digitale ekonomie en groen ekonomie sal met mekaar versoenbaar wees en dit kan lei tot meer kweekhuisgasvrystellings, klimaatsverandering versnel en 'n groot bedreiging vir die mensdom inhou.
Die digitale ekonomie het nie 'n universele definisie nie, maar dit behels die ekonomiese aktiwiteite wat voortspruit uit miljarde alledaagse aanlynverbindings tussen mense, besighede, toestelle, data en prosesse, van aanlynbankdienste tot motordelings tot sosiale media.
Daar word gereeld na verwys as die kennis ekonomie, inligtingsvereniging of die internet ekonomie. Dit maak staat op data as hul brandstof en dit bevoordeel die samelewing reeds op baie maniere, soos met mediese diagnose.
Steenkool is steeds koning vir die internet
Skaars aardelemente vorm die ruggraat van ons moderne digitale tegnologie, van tablette en slimfone tot televisies en elektriese motors.
China is die wêreld se grootste produsent van seldsame aardminerale, verantwoordelik vir byna 70 persent van die wêreldwye jaarlikse produksie. Die grootskaalse produksie van seldsame aardelemente in China het ernstige kommer oor die vrystelling van swaar metale en radioaktiewe stowwe in watermassa, grond en lug naby mynpersele.
Navorsing oor die lewenssiklusbeoordelings van skaars aardminerale is gevind die produksie van hierdie metale is verre van omgewingsvolhoubaar nie, verbruik groot hoeveelhede energie en genereer radioaktiewe emissies.
Voorlopige gegewens (p) oor die wêreldwye produksie van skaars aardelemente, 1988-2018. (Natural Resources Canada, 2019)
Daar word soms gesê dat die wolk (en die digitale heelal) begin met steenkool omdat digitale verkeer 'n uitgebreide en verspreide fisiese infrastruktuur benodig wat elektrisiteit verbruik.
Steenkool is een van die wêreld se grootste bronne van elektrisiteit en 'n belangrike bydraer tot klimaatsverandering. China en die Verenigde State is die topposisie produsente van steenkool.
Die wêreld se datasentrums - die pakhuise vir enorme hoeveelhede inligting - verbruik ongeveer drie persent van die wêreldwye elektrisiteitsvoorsiening (meer as die hele Verenigde Koninkryk), en produseer twee persent van die wêreldwye kweekhuisgasvrystellings - ongeveer dieselfde as wêreldwye lugvaart.
In 'n verslag van Greenpeace Oos-Asië en die North China Electric Power University is bevind dat China se datacenters vervaardig het 99 miljoen ton koolstofdioksied in 2018, die ekwivalent van ongeveer 21 miljoen motors wat vir een jaar gery is.
Kweekhuisgasse is nie die enigste tipe besoedeling waaroor bekommerd is nie. Elektroniese afval (e-afval), wat 'n neweproduk is van die aktiwiteite van die datacenters, is verantwoordelik vir twee persent van vaste afval en 70 persent van giftige afval in die Verenigde State.
Wêreldwyd produseer die wêreld soveel as 50 miljoen ton elektroniese afval per jaar, ter waarde van meer as US $ 62.5 miljard en meer as die BBP van die meeste lande. Enigste 20 persent van hierdie e-afval word herwin.
'N Bitcoin-mynboerdery. (Shutter)
As dit kom by AI, onlangse navorsing bevind dat die opleiding van 'n groot AI-model - wat groot hoeveelhede data in die rekenaarstelsel invoer en om voorspellings vra - meer as 284 ton koolstofdioksiedekwivalent kan uitstoot - byna vyf keer die lewensuitstoot van die gemiddelde Amerikaanse motor. Die resultate van hierdie werk wys dat daar 'n groeiende probleem is met die digitale voetspoor van AI.
'N Ander kommer is Bitcoin en ander cryptocurrencies, wat vertrou op blockchain, 'n digitale grootboek met geen sentrale gesag wat voortdurend transaksies tussen verskeie rekenaars aanteken nie. Die hoeveelheid energie wat benodig word om Bitcoin se waarde te verdien, is meer as twee keer die vereiste om dieselfde waarde as koper, goud of platinum te myn. Die 2014 studie gevind dat Bitcoin net soveel energie verbruik het as Ierland.
Blockchain-tegnologieë soos Bitcoin is energie-ondoeltreffend en tensy hul potensiële toepassings volhoubaar ontwikkel word, sal dit 'n ernstige bedreiging vir die omgewing inhou.
Die digitale ekonomie versnel vinniger as die aksies wat in die groen-ekonomie-beweging gedoen word om negatiewe omgewingsimpakte teë te werk. Om vinnig vorentoe te beweeg, moet ons eers anders begin dink.
Satellietbeeld van die Bayan Obo-myn in China, geneem op 30 Junie 2006. Plantegroei verskyn in rooi, grasveld is ligbruin, rotse is swart en die wateroppervlaktes is groen. (NASA Earth Observatory)
Die wêreld en sy ondeurdringbare uitdagings is nie lineêr nie - alles hou verband met alles anders. Omhels moet ons bewustheid oor hierdie belangrikste blinde kolle verhoog stelselleierskap (wat oor grense heen loop), versterk idees vir omsendbriewe ekonomie (ontkoppel ekonomiese aktiwiteit van die verbruik van eindige hulpbronne), hefboom en eko-ekonomiese benadering ('n omgewingsvolhoubare ekonomie) en moedig beleidmakers aan om die onderlinge tussen regeringswye, stelselwye en samelewingsresultate.
Ons moet ook kollektiewe probleemoplossing oorweeg deur uiteenlopende perspektiewe uit sowel die globale noorde as die globale suide te bring. Ons moet 'n inventaris van die wêreldwye en plaaslike skade wat veroorsaak word deur elektroniese toestelle, platforms en datastelselsen raam kwessies rakende die digitale ekonomie en die omgewingsimpak daarvan in breë samelewings op.
Miskien is die manier om die huidige bespreking vorentoe te beweeg, gevra: Wat moet gedoen word om die wêreld op 'n volhoubare menslike baan te stel?
Ons moet nie net vra wat die digitale ekonomie vir ons kan doen nie, maar wat ons gesamentlik vir die digitale ekonomie en die omgewing kan doen.
Raynold Wonder Alorse, PhD-kandidaat in internasionale betrekkinge (Internasionale politieke ekonomie van mynbou), Queen's University, Ontario
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Impakte > Hoe die omgewingsvoetspoor van die digitale ekonomie die planeet bedreig