Boekresensie: ‘ŉ Stukkie van die legkaart’ deur dr. Rina Venter‘ŉ Stukkie van die legkaart’ slaag daarin om ŉ unieke stem te gee aan ŉ gedeelte van Suid-Afrikaanse en Afrikaanse geskiedenis net voor en ná die politieke omwentelinge van 1994. Foto: Esté Meyer Jansen/Maroela Media. Dr. Rina Venter (80) se outobiografie ŉ Stukkie van die legkaart slaag daarin om ŉ unieke stem te gee aan ŉ gedeelte van Suid-Afrikaanse en Afrikaanse geskiedenis net voor en ná die politieke omwentelinge van 1994. As jy belangstel in die politiek of as die land se maatskaplike kwessies jou na aan die hart lê, behoort Venter se boek hoog op jou moet-lees-lysie te wees. Venter verskaf ŉ besonderse blik as die eerste en laaste Afrikanervrou wat van 1989 tot 1994 in die Suid-Afrikaanse kabinet gedien het. As minister van gesondheid en welsynsdienste onder oudpres. FW de Klerk, bevind sy haar in die politieke en maatskaplike binnekringe tydens die oorgang van apartheid na demokrasie. Hierdie boek is egter beslis nie ŉ gewone skinder- of vertel-alles-verhaal nie. Dit gee jou as leser die kans om saam met die skrywer ŉ kykie te kry van wat in hierdie tyd agter die skerms plaasgevind het. Venter se vertrekpunt is ŉ beskrywing van die spanning tussen die Natte en Sappe wat sy as kind self in haar eie familie ervaar het. Tog begryp jy ook gou dat dit haar as persoon en leier help vorm het. Sy deel ook haar ervaringe in die tyd as ŉ jong maatskaplike werker binne die land se grootste welsynsorganisasie, die Suid-Afrikaanse Vroue Federasie (SAVF). Iets wat op sigself ŉ boek kon beslaan het. Venter stel die lesers bekend aan die maatskaplike uitdagings wat Afrikaners op myndorpe in die gesig staar. Sy laat jou ook eerstehands kennis maak met die ongenaakbaarheid van die apartheidswetgewing en die direkte uitwerking daarvan op gesinne, terwyl sy die verskillende vlakke van gesag in die Afrikaner-establishment van daardie tyd goed beskryf. Dit is nie net ŉ koue ontleding nie, maar eerder telkens ŉ beskrywing van hoe dit haar geraak en laat nadink het oor sekere aspekte van hoe dinge in die Suid-Afrikaanse samelewing werk. In hierdie boek neem Venter ook die rol van Afrikaanse vroueorganisasies onder die loep. Sy vertel hoe dié organisasies en swart vroue na mekaar uitgereik het in die noodtoestand in die 1980’s om omstandighede te help stabiliseer. Venter skryf ook oor die persoonlike magsbasisse wat tot spanning gelei het gedurende haar tyd as minister en die politieke oorgang. Dr. Rina Venter onderteken ‘n eksemplaar van haar boek by die bekenstelling by die Stellenbosch Woordfees in Maart vanjaar. Foto: FAK My ervaring is dit Venter daarin slaag om met ŉ eerlikheid en ŉ soort openheid te skryf oor die onderhandelingsproses soos wat sy dit as kabinetslid beleef het. Sy draai ook nie enige doekies om as sy praat oor die foute wat in hierdie tyd gemaak is nie. Die boek is egter nie vol verwyt nie – dit ontleed die foute in ŉ poging om te verseker dat dit nie in die toekoms herhaal word nie. Venter se verhaal beslaan meer as 400 bladsye en lees effens stadiger as die gewone boek – nie omdat dit moeilik geskryf is nie, maar eerder omdat dit so gelaai is met insig en feite. Dit dwing die leser ook tot selfondersoek oor die land se gemeenskappe en die politieke denke en hoe die pad vorentoe moet lyk. Venter slaag daarin om hierdie gedeelte van die Suid-Afrikaanse geskiedenis met insig te vertel vanuit die oogpunt van ŉ Afrikanervrou, met ŉ nederigheid en op die vrou af, soos dit nog nie vantevore gedoen is nie.