You are here: Rhenus Donauhafen Krems (EN) - Team - All Employees - Michael Viefers
Position: CEO Rhenus Beteiligungs GmbH 2 Korintiërs 9:7-15; Eksodus 25:1-9; Numeri 18:8-32; Deuteronomium 14:22-29 Ons offergawes.
Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke So aanbid ons Preke Etiese vraagstukke 2 Korintiërs 9:7-15; Eksodus 25:1-9; Numeri 18:8-32; Deuteronomium 14:22-29 Ons offergawes.
Ons het verlede week gehoor dat ''my geld en my goed'' baie maklik 'n houdingsverandering by die mens te weeg kan bring:
''offergawe 'n benaming is vir vrywillige sowel as verpligte gawes vir die oprigting en instandhouding van die heiligdom en vir die onderhoud van die tempelpersoneel''.
Daar staan ook dat ''die offers wat deur die volk van God gebring moes word, beskou is as 'n gawe aan God uit wat hy die offeraar geskenk het en kon dien as uitdrukking van lof, dank of berou of as bede om versoening met God''.
Die Eksodus-gedeelte vestig ons aandag op 'n baie belangrike saak.
''Ek neem julle aan as my volk en Ek sal julle God wees'' [Eks 6:6].
Die tweede deel moet nou waargemaak word en daarom gee die Here die bevel dat 'n tabernakel gebou moet word. Die tabernakel (heiligdom) staan vir die belofte dat die Here onder sy eiendom sal woon en dis 'n sigbare teken en herinnering daaraan dat die Here sy volk verlos het en voortaan sal beskerm, versorg en bewaar.
Die offers was dus in die eerste plek gebring om 'n ruimte op te rig wat sou uitdrukking gee aan die belofte van die Here dat hy in die midde van sy volk woon….dat hy hulle God sal wees.
Maar die Here wou egter ook hê dat -
Dié heiligdom in stand gehou moes word - en dit moes nie net om die heiligdom as struktuur gegaan het nie, maar ook om die handelinge wat by die heiligdom plaasgevind het.
''…sodat jy kan leer om die Here jou God altyddeur te eer….
Die vreemdelinge, die weeskinders en die weduwees in jou omgewing..''
Die Here het dus die gee van offers gesien as 'n handeling wat
En in die tweede plek was die gee van offers 'n sigbare bewyslewering daarvan dat die offeraar vir dieselfde dinge wat vir die Here belangrik is, wil gee. In dié proses is die Here geëer!
Dit gebeur dikwels dat mense in strydgesprekke vasval oor die gee van offers. Dan gaan dit gewoonlik om die saak van die tiende en die uitspraak dat die Nuwe Testament niks sê van 'n tiende nie, maar net praat van dat die Here die blymoedige gewer liefhet.
En hierdie verering van God het vandag nog daarmee te doen dat God in die gee van ons offers agterkom of ons hom nog eerste stel - of ons vir hom die beste en die eerste wil gee van wat ons het, omdat so 'n handeling die boodskap uitdra dat ons ons vertroue in hom alleen stel en dat ons hom met niks anders as die eerste en die beste wil dien nie! My offer dra die boodskap: ek gee met oorgawe omdat ek God vertrou as die een wat vir my sorg, my beskerm en bewaar…
Die verering van God het vandag nog daarmee te doen dat die Here in die gee van ons offers sien of ons net soos hy, konsentreer op dié dinge wat vir hom belangrik is, naamlik die instandhouding van die tempeldiens -
Die Here beoordeel en sien vandag nog met watter gesindheid ons offer…die blymoedige gewer is vandag nog steeds die een wat lief is vir God…wat hom/haar verbly in die 3 enige God wat belowe het dat niks ons van hom sal skei nie! Die Bybel is daaroor baie duidelik dat ons liefde vir God alles te make het met gehoorsaamheid aan God. Die gee van offers is nie vir die kind van die Here 'n opsionele saak nie. Dis ook nie 'n persoonlike saak nie. Die gee van ons offers is 'n getuienissaak…bedoel om gesien, gesmaak, gevoel te word, net soos die liefde van God gesien, gesmaak, gevoel en ervaar word.
''as jy dit doen, sal die Here jou God jou voorspoedig maak in alles wat jy aanpak''. [Deut 14:29 b].