David Chadwick & Marilynn Chadwick
My nuwe vriendin het ons gesprek heel onskuldig begin deur my te vra om vir haar huwelik te bid. Ons was albei jong getroudes wat moes aanpas by die lewe in 'n nuwe stad. Ek het haar nie baie goed geken nie, maar binne die volgende paar minute sou ek veel meer van haar persoonlike lewe – en haar man – uitvind as wat ek wou weet. Sy het losgetrek met 'n treurmare oor al die maniere waarop hy haar teleurstel. Toe gaan sy voort en beskryf in besonderhede hoe ver hy as 'n man tekortskiet in haar oë. Binne 'n paar minute het die arme ou ook in my oë begin tekortskiet.
Baie jare het verloop sedert daardie gesprek. Waarom onthou ek dit dan nog so goed? Wel, om maar een ding te noem, ek kon nog nooit weer op dieselfde manier na daardie man kyk nie. Sy reputasie, altans wat my betref, is deur sy vrou se woorde geskend. Ek het my voorgeneem om nooit ooit my man se tekortkominge so nonchalant met iemand te bespreek nie. Ek het ook probeer om nie weer aan die ontvangkant van so 'n giftige stortvloed te wees nie.
Moet my asseblief nie verkeerd verstaan nie. Dis nie dat ek en David nie foute het of nog nooit in ons huwelik probleme ondervind het nie. Ons is ook net mense. Die huwelik is harde