Oscar: Martin Vrijland
Nuusuur en Trouw kry 'n skop om te bewys dat hulle nie 'staatspropaganda' is nie.
geliasseer in NUUS ANALISE	by Martin Vrijland	op 11 September 2018	• 7 Comments
Jammer, dames en here, maar die huidige daad van Nuusuur en Trouw wat 'n staatsgeheimsprogram blootstel, is te lag vir woorde. Wat moet jy doen om te verseker dat jou staatspropaganda-masjien geloofwaardigheid behou as dit te veel opmerk dat hulle niks meer as propaganda is nie? Gee hulle [...]
Totale besoeke: 10.150.947 Oom Ben – Hervormend
Vir die eerste keer in 600 jaar besluit die oom hy’s oud en moeg en wil gaan rus. Want hy’s regtig gedaan.
Dis al’s behalwe ou en afgeleefde gebruik (die laaste keer dat `n pous bedank het – 1615 – was dit oor sy Kerk geskeur het…). Om te wil aftree oor `n onbenulligheid soos siekte en ouderdom, is juis ongehoord hedendaags, nuut, en geheelenal te realisties en menslik vir baie wat die hemel wil sien as hulle net na hom kyk. Dog, dis oom Ben daai: wys dog menslik.
Dis juis tekenend van oom Ben se jare by St Peters ook: hy hou rekening met die mens wat hy is. Hy getuig toenemend van die doodgewone menslikheid wat hy vir sy geloofsgemeenskap probeer versinnebeeld het na Johannes Paulus II. (Loop in Rome rond en jy sou vergewe word as jy vermoed JPII “is alive and well and living in flat overlooking the square” – die plek is vol van hom, “larger than life”.) Ratzinger is, na alles, `n Duitse teoloog! Hy’t sy voete op die grond.
Maar nou tree hy af want die Kerk het iemand nodig wat met sy voete op die grond kan vasstaan, en `n tree of wat kan loop ook, se hy. (Hardloop was nog nooit `n opsie nie!) “Want ek kan nie meer nie,” is wat die man met die direkte lyn impliseer.
Sulke openbare en baie praktiese getuienis van die pous se menslike swakheid en eindelik ook sy feilbaarheid vertel van `n mens wat rekening wil hou met die werklikheid en min erg het aan die mensverheerliking en ydele vergoddeliking van sy amp. Dis nie verniet dat hy die pouslike kroon in `n glaskas in die Vatikaan museum gaan bere het en toe nooit weer gedra het nie.
As daar een ding is waaraan sy Kerk oom Ben moet onthou, is dit hierdie nuwe realisme wat grond in eerlike menslikheid, en (soos ek glo) opregte geloof in ons menslike gevallenheid. Maar natuurlik gaan dit nog nie ver genoeg nie! Een swaeltjie maak geen somer nie. Dog, as die Roomse Kerk een van oom Ben se skuifeltreetjies met hom saamgeloop het, was dit alreeds “one giant leap for mankind”.
Kortom, ek hou van die man.
Posted on 10 March 2013 15 March 2013 Posted in Hervormd