Nuuskommentaar: Bly of gly – dit is die vraagArgieffoto: Pixabay.com Sommige kan nie, ander wil nie, maar niemand staan koud oor die groot, en skynbaar toenemende getalle Suid-Afrikaners, veral wit Suid-Afrikaners, wat die land verlaat nie. ’n Maroela Media-leser, Erik Coetzee van Bloemfontein, het onlangs in ’n besonder nugter trant die kwessie in Maroela Media onder die loep geneem, en ’n groot aantal lesers het in hul kommentare op die skrywe uiteenlopend gereageer. Daar is geen maklike antwoorde nie. Hoe sou iemand voel as hy suksesvol daarin slaag om iemand te oortuig om nie die groener gras aan die oorkant van die draad te gaan opsoek nie, en kort daarna is die persoon deel van die land se skrikwekkende moordsyfer? Of sy vrou deel van die verkragtingsyfer, of sy kind se drome verwoes omdat die kind na jare se harde leerwerk, ’n beurs vir mediese studie moes misloop oor sy velkleur? ’n Paar jaar gelede, met stakings wat hongersnood en groot verliese vir Rustenburg gebring het, het drie Afrikaanse kerke op dieselfde dag ’n dag van gebed gehou. Die drie kerke het grootliks dieselfde redes aangevoer vir die hou van so ’n dag, maar een van die kerke het ’n “politiek inkorrekte” rede ook gelys – die gevoel van vreemdeling wees in jou eie land. En het iemand wat ’n vreemdeling in sy eie land voel, nie rede om te voel hy kan dan net sowel ’n vreemdeling in ’n ander land gaan voel waar hy nie die heel tyd bekommerd is dat sy kind die slagoffer van ’n wrede misdaad sal wees nie? Of is ons met ’n doel aan die suidpunt van Afrika geplaas? Media-opskrifte dag in en dag uit help nie juis om die gemoedere te kalmeer nie, veral as ’n mens maar neig om die donker wolk eerder as die silwer randjie raak te kyk. Die hoofartikels in vandag se uitgawes van die drie groot Afrikaanse dagblaaie ruk die kwessie in geen onduidelike taal nie, ook. Die Burger skryf oor pres. Cyril Ramaphosa se ontwykende daeraad. Die eerste sin verduidelik reeds amper alles: “Soms wonder ’n mens hoeveel slegter dit in Suid-Afrika moet gaan voor dit beter sal begin gaan.” Die hoofartikel sluit dan na ’n voëlvlug van skroewe wat uitval, met: “Wetsgehoorsame burgers van hierdie pragtige land verdien die beloofde nuwe daeraad. Ons verdien nie ’n regering wat die land op sy knieë dwing nie.” Die Volksblad het dit oor toestande in die Vrystaat wat so uitgerafel het dat selfs die premier ’n baie negatiewe prentjie geskets het. Beeld skryf weer oor dinge wat by die SAUK nie wil regkom nie. ’n Gemene deler is ’n regering wat verbrou. Ja, daar is ook positiewe stories wat uit hierdie negatiewe insidente ontspring, soos Gert Coetzee, redakteur van Volksblad, se mooi en gepaste ode aan Mita Koromang, die buitengewone huishulp wat met haar lewe geboet het om haar werkgewer wat kanker het en sy outistiese seun se lewe te red. Ook Maroela Media het breedvoerig oor die geval berig. Een van die artikels kan hier gelees word. Net so positief is die talle positiewe lesersreaksies wat nou gebundel word om as huldeblyk met Mita se begrafnis Saterdag aan die familie oorhandig te word. ’n Soortgelyke verhaal ontvou rondom die aanval op Naka Drotské. Ook hier is goedgesindheid en medemenslikheid oor kleurgrense weerspieël. Die BLF en die EFF is regte, egte “pretbederwers” van ongelooflike boosheid. Dit is nie ’n maklike taak om van die land ’n beter plek te maak nie. AfriForum, met sy talle projekte om te help en reg te ruk, word dikwels erg gekritiseer. Die hofsake wat AfriForum voer, word dikwels met groot ondankbaarheid begroet. Die regering se reaksie is dikwels asof dit weerstand wil bied teen die regstel van iets wat duidelik verkeerd is. Baie van die landsverlaters “ontpop” in die buiteland as besonder lojale Afrikaners. Die talle Afrikaanse kerkdienste in Nieu-Seeland, om maar een voorbeeld te noem, is aanduidend hiervan. Hul pragtige weeklikse e-tydskrif, Brokkies, bevestig dit. Hulle volg Suid-Afrikaanse nuus nougeset deur onder meer Maroela Media en die sosiale media. Familiebande word onderhou. ’n Fiktiewe verhaaltjie demonstreer die deernis wat in die situasie voorkom. ’n Oupa vra sy vyfjarige kleinseun om hom te help dat hy met ’n kind oorsee kan Skype. Na die gesprek is die oupa vol lof vir dié slim kleinkind. Toe vra die kleinkind dat die oupa hom ook met iets help – om sy skoenveters gebind te kry. Dit bly baie mense se oortuiging en instink om eerder te bly, en dit is goed so. Dit sal al baie help as die goeie mense oor die kleurgrense kan saamspan om die nuwe daeraad moontlik te maak. ’n Regering wat verbete om kleur bly saamspan, al word dit deur opperste skelms gekaap, verdien niks anders as oranje oorpakke nie – terwyl hulle dan so kleurbehep is. Gee die Afrikaner met sy diep gevestigde Christelike onderbou en kulturele ingesteldheid afgestem op uitnemendheid ’n kans, en beleef dan die nuwe daeraad.