Op dié manier red God nie net God se eie eer nie, maar tree God vir sy eie volk, sy kosbare erfdeel, in die bres. Sodat die psalmdigter aan einde van sy gedig kan juig: “Die Here het vir my ŉ toevlugsoord geword, my God het my rotsskuiling geword” (94:22).
In hierdie wete of oortuiging, wat vandag ook vir jóú geld, skuil die troos wat die psalmdigter opgebeur het toe sy ontsteltenis oor ongestrafte onreg breekpunt bereik het.