DUITSE HERDER SIEKTE - OPLEIDING - 2020
Die mees algemene siektes van die Duitse herder
Oor die algemeen is die Duitse Herder 'n sterk en geharde hond, hoewel sy individuele lede oorerflike tendense teenoor 'n aantal siektes kan hê.
Dit verwys hoofsaaklik na die muskuloskeletale stelsel, aangesien selfs jong diere aan hip- en elmboogdysplasie kan ly of probleme met intervertebrale skyfies kan hê.
Ook verteenwoordigers van hierdie ras het 'n aantal verskillende oogsiektes - korneale distrofie, katarakte, lensontwrigting, pannus, dermoid, melanoom van die anterior choroid, uitsteeksel (verlies) van die lakrimale klier van die derde eeu, en die derde-eeuse kraakbeen-inversie. Hulle word dikwels vir tumore verwar en verwyder 'n relatief gesonde oog.
Herderhonde is nie selde so 'n verskynsel as opgeblase nie, sodat hulle nie kan oorvoed nie en die kwaliteit van voedsel moet gemonitor word. Allergieë in Duitse herders manifesteer dikwels in die vorm van dermatitis en kan in die eerste fase ongesiens verbygaan. Die eerste tekens is jeuk; 'n dier, vir geen oënskynlike rede soos 'n vlooi in 'n hond, begin te jeuk nie. Maar dit kan 'n teken van velsiektes wees:
seborrhea of ​​eritematiese pemfigus.
Daarbenewens kan dermatitis dui op siektes van die interne organe.
Duitse herders is geneig tot aangebore hipersensitiwiteit vir omgewingsallergene - atopiese allergieë, wat hulself op die ouderdom van 1-3 jaar manifesteer. Sy kenmerkende simptoom is intense jeuk in die poot, kop en oksels. In hierdie plekke verskyn krap. Soms in skaaphonde is eksterne otitis die enigste teken van atopiese allergie.
Met die ouderdom het Duitse herders 'n toenemende risiko om kardiovaskulêre siektes soos trisuspidale of mitrale displasie, aorta stenose te ontwikkel. Verder is mans meer vatbaar vir siektes van die kardiovaskulêre stelsel.
Duitse herders met swart kleur meer dikwels as hul genote van 'n ander kleur ly aan plaag.
Duitse herder puppy siektes
As 'n herderhond op 'n jong ouderdom aan diarree ly (wat dikwels verband hou met atopiese allergieë), kan dit 'n komplikasie soos ontsteking van die ingewande ontwikkel.
Honde van hierdie ras ontwikkel dikwels leukemie en diabetes. Puppies het dikwels 'n gebrek aan groeihormoon. Sulke babas hou op om met twee maande te groei. Hulle word proporsioneel gevou, maar tot op ouderdom behou hulle hul "puppy-voorkoms," hoewel hulle nie lank leef nie. By sulke diere kan hiperpigmentering van die vel en sakke van alopecia, hipoplasia van die testes waargeneem word.
In jong herders tot een en 'n half jaar is been siekte van onbekende oorsprong baie algemeen - eosinofiele panostitis. Wanneer dit voorkom, is 'n aanval sterk, dan swak lameness. Dikwels word die humerus aangetas.
Ook vir Duitse herders is sulke patologieë soos perianale fistels naby die anus en herhalende oppervlakkige pyoderma kenmerkend. Een van die mees ernstige probleme van skaaphonde is parese of verlamming van die agter ledemate, wat dikwels by mans na 6-7 jaar voorkom.
Sy eerste tekens is die mislukking van die dier om oor struikelblokke te spring. Dit is vir hom moeilik om die trappe te klim. Met verloop van tyd ontstaan ​​verlamming van die stert, en dan die agterste ledemate, en inkontinensie van ontlasting en urine vind plaas. Die hond moet geslaap word weens die ongeneeslikheid van die siekte.
In elk geval moet honde ouer as 7 jaar gereeld ondersoek by die veearts vir die tydige opsporing en voorkoming van die Duitse herder se siekte.
Siektes van my Duitse herder (storie besoeker www.dogsecrets.ru)
Byna 'n jaar gelede het ek 'n hond gekoop. My keuse was 'n Duitse herder. Sy is 'n ideale opsigter en pas my aan sedert ek in my huis woon. In die eerste jaar van my lewe kan 'n Duitse herder, soos 'n klein kind, dikwels siek word. Die mees algemene siektes is otitis en muskuloskeletale siektes, sowel as spysvertering.
Otitis (oorontsteking) word vinnig behandel as behandeling onmiddellik begin nadat die eerste tekens van die siekte verskyn. Om otitis by honde te behandel, is dit nodig om die oorsaak daarvan te bepaal. As die hond se angs, swak eetlus uit sy ore ontslaan, het jy nie so lank gelede opgemerk nie, kan jy jou troeteldier self behandel. Om dit te doen, moet jy oordruppels in die veeartseny-apteek koop wat anti-inflammatoriese en antimikrobiese middels bevat en jou hond se ore met hulle volgens die veearts se voorskrifte begrawe.
Sulke druppels soos Aurikan, Gentalaline, Bakstsid en ander is onder sulke voorbereidings. Baie dikwels kan mens in die Duitse herders 'n lame vind - 'n siekte van die muskuloskeletale stelsel. Moenie bekommerd wees oor die hond nie - dit is net dat die hond baie gewig het en die gewrigte op die voorpote nie weerstaan ​​nie. Die eerste keer dat ek aanbeveel om die hondpille "Chondroctol" te gee, kan hierdie dwelm 'n hond met 'n sterk lyf of 'ChondroKan' genees.
Klein Herderhonde hou daarvan om iets te knik. My troeteldier het alles in sy gesigsveld geval. Om dit te vermy, het ek besluit om hom 'n groot been te koop, maar het nie geweet waar dit sou lei nie. Drie dae later het hy sleg begin eet, hartseer geword, wou nie saam met my speel nie, en selfs toe ek hom uitstap, lê hy naby 'n sekere boom (in die skaduwee) en wou nie nêrens heen gaan nie. Hy het bloed in die stoelgang gevind.
Ons het na die veearts gegaan. Die veearts het streng verbied om bene te gee en streng behandeling voorgeskryf. Ek het drie skote antibiotika per dag gedoen en die yarrow tee gegee om te drink. Maar Clif (dit is die naam van my "Duitser") wou dit nie drink nie, want die sous was bitter. Ek moes my man vra om sy mond oop te maak met 'n krag, en ek het hom 'n afkooksel in my mond gegiet met 'n spuit. Ons het ook suksesvol genees maag, maar vir myself het ek 'n gevolgtrekking gemaak - nooit bene gee nie!
My laaste punt is om nie die hond self te behandel sonder 'n veearts nie, aangesien dit die komplikasies van die siekte kan veroorsaak en tot chroniese siektes kan lei. Laat jou troeteldier altyd gesond en speels wees!
Lees meer oor ander verraderlike siektes in die volgende artikels: Piroplasmosis by honde: simptome, behandeling, hondsdolheid by honde, enteritis by honde.