Restaurateur verbied werknemers om Spaans te praat as hulle voor die huis werk - Nuwe resepte
Restaurateur verbied werknemers om Spaans te praat as hulle voor die huis werk
Die restaurant is gerieflik geleë in 'n stad waar meer as 'n kwart van die inwoners Latino's is
Na verneem word, is die nuwe reël geskep in reaksie op klagtes van kliënte dat hulle bang was dat die personeel dit in Spaans sou bespreek.
Billy Reed, die eienaar van 'n gelyknamige restaurant in Palm Springs, Kalifornië, het 'n nuwe reël uitgevaardig vir sy werknemers wat hulle verbied om Spaans te praat terwyl hulle oral in die huis werk, berig KESQ News, 'n ABC- en CBS-vennoot. .
Na wat verneem word, het Reed besluit om die reël namens kliënte af te dwing, van wie hy klagtes ontvang het dat 'hulle ongemaklik voel oor werknemers wat Spaans praat' en 'bekommerd is dat die werkers daaroor praat'.
Volgens KESQ News lui die bord: "Die werknemers van Billy Reed moet asseblief nêrens anders in die restaurant Spaans met ander werknemers praat nie, behalwe as dit nodig is op die kooklyn, dit wil sê nie in die kelnerstasies of by die ontvangs nie."
'N Restaurantwerknemer het aan KESQ News gesê dat "die baas die eerste een wat hy in Spaans gehoor het, gaan afdank, ondanks die feit dat die bevolking van Palm Springs meer as 'n kwart Latino is, soos Grubstraat die eerste keer aangedui het.
Vee Sotello, 'n prokureur van die firma Ferguson & Mule, het aan KESQ News bevestig dat die reël riskant is, veral in 'n gebied waar Spaans so algemeen gepraat word en waarskynlik nie in die hof gehandhaaf sal word nie.
'N Mexikaanse sjef sonder dokumentasie bestuur een van die beste nuwe restaurante in die land
By South Philly Barbacoa, nommer 6 op ons Hot 10-lys van Amerika se beste nuwe restaurante, verkoop Cristina Martinez se stadig gekookte lamtacos voor sononder. Die klein restaurant, wat begin in Martinez en haar man, Ben Miller, se eenslaapkamerwoonstel en daarna 'n taco-kar, vul aan die einde van hul skofte met Mexikaanse gesinne, restaurant- en konstruksiewerkers en taco-aanhangers. Haar kos herinner mense aan die huis, en die tuiste is Mexiko.
Martinez het jare gelede na die VSA geëmigreer en die woestyn oorgesteek in ondenkbare hitte en met 'n gevaarlike gevaar. Sy het verlief geraak op Miller toe hulle saam in 'n restaurant in Philadelphia gewerk het, 'n restaurant wat haar binnekort sou afdank toe hulle haar ongedokumenteerde status ontdek. Die moeilikheid om daarna 'n werk te kry, het daartoe gelei dat sy soggens begin brein quesadillas van varke begin maak en dit aan werkers by die Italiaanse mark verkoop het. Toe sê sy vir haar kliënte: ek maak hierdie Sondag barbacoa by my huis en wag om te sien wat sal gebeur. As hulle nie verkoop het nie, sou sy dit nie weer doen nie. Hulle het uitverkoop.
'Dit is iets wat slegs bereik kan word deur stryd, deursettingsvermoë en harde werk,' sê Martinez, wie se besluit om haar status te verklaar, haar besigheid en lewensbestaan ​​in gevaar stel, maar wie se sukses 'n inspirasie was vir die Mexikaanse gemeenskap in Philly.
Proe in 'n ou treinstasie die werk van Saveur se stigterskosredakteur en voormalige direkteur van toetskombuis
Dit was twee jaar gelede dat Christopher Hirsheimer die eerste keer 'n te koopbord op die leë ou treinstasie in Milford, New Jersey, opgemerk het. Sy het dadelik vir Melissa Hamilton, haar sakevennoot, gevra om die plek te kom sien. 'Hierdie gebou -hierdie gebou- het ons vertel dat dit 'n restaurant wil wees, 'onthou Hirsheimer. 'Ons het gesê:' Nee, nee ... ', en die gebou het gesê:' Ja. I want to be a restaurant. '" Hamilton knik instemmend. 'Ons het iets,' verduidelik sy. 'Ons sê' nee 'totdat iets ons' ja 'laat sê.
Beide vroue woon naby, in die Delaware-riviervallei, waar hulle mekaar ontmoet het kort voor Hirsheimer se mede-stigter Saveur in 1994. Vyf en twintig jaar in hul vriendskap kommunikeer die twee intuïtief, behou woorde en voltooi mekaar se sinne terwyl hulle praat oor hoe kos gekook, gesien, geskryf en geniet moet word. Hulle duidelike visie op kulinêre egtheid het baie bewonderaars vir hulle gewen: Hirsheimer en Hamilton het resepte getoets en kos vir kookboeke deur Jacques Pépin, Danny Meyer, Alice Waters en wyle Julia Child gestileer en gefotografeer.
Hamilton en Hirsheimer het hul nuwe restaurant in 'n 1874 -treinstasie geleë. Christopher Hirsheimer
Vir meer as 'n dekade word die werk grotendeels privaat gedoen, in gehuurde ateljees langs die Delaware -rivier. Terwyl Hirsheimer en Hamilton elke dag opdrag van ander gekook en gefotografeer het, het hulle ook vir hulself maaltye gemaak en geskryf oor wat hulle eet op 'n blog genaamd "Canal House Cooks Lunch." Resepte van die blog ontwikkel geleidelik tot die kwartaallikse joernaal Kanaalhuis kook, asook die kookboek van 2012 Canal House kook elke dag. In September publiseer hulle 'n tweede kookboek, Iets kook: resepte om op te vertrou, wat 'n pragtige mengelmoes groen uie op die voorblad bevat.
So reguit en onopgesmuk soos hierdie kunstenaarskap mag voorkom, is dit nie maklik om te bereik nie. Die genade van Hirsheimer en Hamilton lê in hul bekwaamheid om die moeilikheid van wat hulle doen te verberg - of miskien om die moeilikheid glad nie te erken nie, selfs nie vir hulself nie. Hirsheimer se foto's verskyn 'ongevoelig', soos Alice Waters dit stel. 'Maar hulle gee om vir skoonheid. Dit toon aan hoe hulle 'n boek ontwerp, hoe hulle kos op 'n bord sit, hoe 'n tafel gedek is en hoe dit alles die tyd weerspieël. " Die eindresultate, sê Waters, voel 'net gekies'.
Alhoewel die Canal House -handelsmerk 'n bevestigende, onbeskaamde benadering tot voedsel bied, moes u tot onlangs self 'n sjef wees om te proe van alles wat Hirsheimer en Hamilton kook. Daar was geen restaurant om te besoek nie, slegs die resepte en beelde om honger lesers te prikkel. Uiteindelik, die afgelope Julie, het die paartjie hulself uiteindelik voor en in die middel gesit en 'n restaurant, Canal House Station, geopen in die ou Milford -treindepot wat hulle begroet het. 'Ons het mense gemis', sê Hirsheimer op 'n diskrete manier.
Om by die kanaalhuisstasie te kom, ry jy op plattelandse paaie deur golwende heuwels, dik met hoë bome, terwyl die Delaware-rivier in die verte glinster. U loop verby wingerdstokke, rooi skure en in die laat somer staan ​​plase vol glansende eiervrugte, goue blomkool, rissies, appels en enorme swartbessies-'n groentespin op Willy Wonka se lekkergoedfabriek. Wat u op hierdie staanplekke sien, sal u waarskynlik in die restaurant teëkom. "Elke ding wat ons het, is kortstondig - klein blommetjiesblokkies, vye, selfs die blomme," sê Hirsheimer. 'Ons doen wat op die mark is. Ons het nie 'n vaste spyskaart nie. "
Links: Wonder bo wonder was die oorspronklike wainscotting van die stasie nog nooit geverf nie. Regs: "As gaste deur die tuin loop, betree hulle ons wêreld," sê Hirsheimer. Christopher Hirsheimer
Die opknapping van die klip-en-hout-treinstasie het die oorspronklike vloerplan van die gebou van 1874 behou. 'N Oop kombuis woon nou in die voormalige vragkamer. Links lei 'n gang na twee eetkamers, met hul mure 'n grys skaduwee wat die buitekant van die stasie weerspieël. Aan die regterkant is daar 'n gemaklike kafee met twee lang houttafels, 'n marmerstaaf en 'n houtstoof met stapels brandhout. Die algemene indruk is die van 'n groot gesinshuis. Veldblomme en bakke vol opgehoopte vrugte en groente word terloops versprei, amper asof dit toevallig is. Dit is heerlik, dit is beskeie - maar dit is geensins toevallig nie. Die voorkoms van moeiteloosheid is deel van die plan.
Die oggend van my besoek is Hirsheimer en Hamilton in die kombuis, saam met 'n knippie assistent, Lilah Dougherty, wat saam met Hamilton se dogters die laerskool bygewoon het. Hirsheimer, die bevelvoerder, wissel tussen die rooster van amandels op die een brander en 'n pot hoenderaftreksel op 'n ander, terwyl hy ook Manchego -kaas en kweperpasta sny. Hamilton, die adjudant, kap appels, rol deeg uit en sny groenbone. Dougherty skil pastinaak, was potte en panne en wag op bestellings. Al drie dra die universele sjefuniform van 'n boksjas ('n "mandaryn-kraag-tuniek," in Canal House), 'n donker broek en klompe, hul hare vasgebind. Agt-en-veertig gaste word vandag verwag, 'n vol huis. Een groep kom vroeg, en 'n bediener - Hirsheimer se kleinseun, Nash Anderson - verwelkom hulle en lei hulle haastig deur die sonnige gang na die eetkamer.
'Ons moet ons kop hou,' sê Hirsheimer onmiddelik, die enigste aanduiding van die spanning wat die operasie onderlê. Hamilton knik en hou aan kap.
Kry die resep vir Garnale Remoulade » Christopher Hirsheimer
In die vroeë negentigerjare was Hamilton die ma van 'n kleuter, met nog 'n baba op pad, en het haar pa gehelp om die Hamilton Grill in Lambertville, New Jersey, te bestuur. Sy wou vertak en 'n kosstilis word. Nadat 'n voornemende werkgewer haar meegedeel het dat sy eers sewe jaar praktiese ervaring nodig het, bel Hamilton op voorstel van 'n vriend Hirsheimer. 'U hoef nie by iemand in die praktyk te kom nie,' het Hirsheimer gesê. 'Ek het na u restaurant gegaan, en ek het gesien hoe u kos op die bord sit. Jy is 'n kosstilis." Sy het Hamilton genooi om by a Saveur skiet op 'n nabygeleë tuin.
'Ek het 'n bietjie vroeg daar aangekom', onthou Hamilton, en Hirsheimer het in 'n Volvo vol kruideniersware gestap. Hamilton het aangebied om haar te help aflaai. Hirsheimer het geweier. Hamilton het in elk geval gehelp en 'n heen-en-weer-dans opgestel wat sedertdien nie opgehou het nie.
Kry die resep vir Pastinaak Pureé » Christopher Hirsheimer
'Ag, my god, ek is heeltemal verlief op hierdie vrou,' onthou Hamilton. Hirsheimer het haar gevra om haar uie voor te berei vir die lapin à la moutarde wat in die verhaal verskyn. 'Ek het begin om die pragtige uie te skil, en ek het die bokante en die stompe afgehaal, en sy het gesê:' Laat die wortel, miskien is dit so mooier? 'Vir Hamilton was dit 'n openbaring. 'Ek het gesien daar is toestemming om dinge natuurliker en mooier te maak.' sy sê. 'In wese is 'n ding op sigself mooi, so jy kan toelaat dat dit die natuurlike self is.'
Kry die resep vir geroosterde eend met appels en uie » Christopher Hirsheimer
Sy het Hirsheimer in die vryskutkapasiteit tot 1999 bygestaan, terwyl sy met die jonger dogter van Hamilton begin kleuterskool gaan werk het. Saveur voltyds, as die toetskombuisdirekteur. Vir die volgende paar jaar het albei vroue meer as 60 kilometer na die tydskrif se kantoor in Manhattan pendel, terwyl hul huise en mans in die Delaware -riviervallei gebly het.
Elke naweek bedien die kanaalhuisstasie "Sondagete" van die middag tot vier. Op die dag toe ek daar was, berei die vroue 'n Spaanse fees voor, geïnspireer deur 'n onlangse gas op hul plaaslike radioprogram, "The Canal House Kitchen Hour." Die snitte van Manchego en kweperpasta Hirsheimer wat soggens gesny is, het by die geroosterde amandels gevoeg in 'n tapasmeer wat ook gebraaide muurbalblomme en rooi soetrissies met olywe en saffraanrys bevat. Hamilton se groenbone is uiteindelik bo-op die hoofgereg gestrooi, 'n hoender-en-kekerertjiebredie genoem cocido. Die gekapte appels is met suiker en gemmer gemeng, oor die deeg gestrooi en in rustieke terte vir nagereg gebak.
Kry die resep vir sjokolade -peperkoekkoek » Christopher Hirsheimer
Terwyl die gaste van die restaurant - al vier dosyne - in 'n bestendige, rustige stroom begin aankom, gedra hulle meer soos geselskap as beskermhere. Soms, toe 'n groep die oop kombuis binnedring, het die kokke hul messe neergesit en drukkies uitgegee voordat hulle terugkeer werk toe. Hirsheimer en Hamilton is nou gasheer sowel as kokke, en hulle weier vasberade om hul pogings te laat blyk.
'Die waarheid is,' sê Hirsheimer later, terwyl hy 'n glasie rosé vir haar en Hamilton skink, 'maak ons ​​dit net en sit dit op die bord. As ons dit doen, as ander mense daar is, lyk dit nie ingewikkeld nie. Dit lyk amper asof ons niks doen nie. "
Links na regs: Wolke-agtige papierhangers van die Japannese onderneming Molo slaan 'n moderne noot in een eetkamer. Hirsheimer se man, Jim, het die tafellampe van die restaurant gemaak, met stempelmerke wat frases soos "Gotta Eat" uitstraal. Christopher Hirsheimer
Die artikels en essays van Liesl Schillinger het verskyn in Die New Yorker, New York, Vogue, en Die Nuwe Republiek. Sy gee ook joernalistiek en kritiek aan die New School in New York.
Spaans floreer in die VSA ondanks 'n slegs-Engelse rit
ALBUQUERQUE - Dwaal in El Super, 'n uitgestrekte kruidenierswinkel in dieselfde vallei waar fortuinsoekers te perd byna vier eeue gelede aanspraak gemaak het op een van die mees afgeleë besittings van Spanje, en die veerkragtigheid van die taal wat hulle saamgebring het, word vertoon.
Reggaetón, die musikale genre wat in Puerto Rico gebore is, blaas uit die sprekers. Koper maak winskopies in die aksent van die noorde van Mexiko. 'N Carnicería bied vleis, 'n panadería -brood, 'n salchichonería -vleissnit, en daar is ook 'n tortillería — dit is vanselfsprekend vir baie wat nog nooit eens die taal van Cervantes bestudeer het nie.
'Alles wat ek hier nodig het, is in Spaans,' het Vanessa Quezada (23), 'n immigrant uit die Mexikaanse deelstaat Chihuahua, beduie na die tak van die First Convenience Bank, waar die vertellers mense met 'n glimlag begroet en 'Buenas tardes'.
Die Verenigde State tree inderdaad op as 'n uitgebreide laboratorium wat die merkwaardige uithouvermoë van Spaans vertoon, ongeag die politieke klimaat.
As gevolg van 'n kritieke massa moedertaalsprekers, het die Verenigde State nou meer as 50 miljoen hispanohablantes, 'n groter aantal Spaanse sprekers as Spanje. In 'n Engelssprekende supermoondheid spaar die Spaanse TV-netwerke Univision en Telemundo vir die beste graderings met ABC, CBS, FOX en NBC. Die wêreldwye trefferliedjie van die somer? "Despacito."
Terselfdertyd het meer as 20 state wette aangeneem wat Engels die amptelike taal maak, president Trump het die verkiesing gewen met 'n platform wat die bou van 'n grensmuur insluit, en sy strewe na nuwe grense vir wettige immigrasie sou vereis dat aansoekers Engels moes praat wettige verblyf groen kaarte.
Juan Rodríguez (44), 'n Colombiaanse immigrant wat die eienaar is van La Reina, 'n Spaanstalige radiostasie in Des Moines, het gesê dat dit 'n 'uiters onseker tyd' was vir sommige Spaanse sprekers, veral ongedokumenteerde immigrante wat minder gereeld gesien en gehoor wil word noudat die president die deportasie 'n prioriteit gemaak het.
'Maar die vrees verhinder ons nie om ons lewe in Spaans te leef nie,' het Rodríguez bygevoeg. 'Iowa is moontlik 'n staat in Engels, maar dit is ook ons ​​staat.'
Oor die hele wêreld lyk die posisie van Engels as die vooraanstaande taal onbetwis. Die Verenigde State projekteer sy invloed in Engels op gebiede, insluitend finansies, kultuur, wetenskap en oorlogvoering.
Maar op globale vlak dwerg Mandaryns Chinees Engels in moedertaalsprekers, eerste met 898 miljoen, gevolg deur Spaans met 437 miljoen, volgens Ethnologue, 'n kompendium van die wêreld se tale. Dan kom Engels met 372 miljoen, gevolg deur Arabies, Hindi, Bengaals, Portugees en Russies.
Immigrasie uit Latyns-Amerika het die afgelope dekades die gebruik van Spaans in die Verenigde State versterk, maar geleerdes meen dat ander faktore ook van belang is, insluitend die geskiedenis, die wêreldwye bereik van die taal en die manier waarop mense deur die Spaanssprekende kan beweeg. wêreld.
Owerhede in dele van die Verenigde State het herhaaldelik aangevoer om die verspreiding van Spaans te bekamp, ​​soos die voormalige skoolhoof in Arizona wat gesê het dat alle Spaanstalige media stilgemaak moet word. 'N Regter het hierdie week teruggetrek teen die poging van die amptenaar om ook die Mexikaanse-Amerikaanse studieprogram van die staat te verbied, en gesê dat die verbod' gemotiveer is deur rasse-animus '.
Taalkundiges spoor sommige van die gesogte lewenskragtigheid na wat die Spaanse nou geniet, tot besluite wat geneem is voordat Spanje in 1492 die Nuwe Wêreld begin koloniseer het.
Soos die Mexikaanse skrywer Carlos Fuentes verduidelik in "The Buried Mirror", sy boek oor die Spaanse wêreld, het die Spaanse koning Alfonso X uit die 13de eeu 'n kosmopolitiese breintrust saamgestel van Joodse intellektuele, Arabiese vertalers en Christelike troubadours, wat Spaans as taal bevorder het. van kennis in 'n tyd toe Latyn en Arabies steeds aansien op die Iberiese skiereiland beklee het.
Alfonso en sy savants het Spaans verval tot 'n buitengewoon goed georganiseerde taal met fonetiese standaarde, wat dit vir sommige leerders relatief toeganklik maak. Daar word vermoed dat hulle 'n beleid van "castellano drecho" - reguit of reg Spaans - die taal met 'n gevoel van doelwit deurdring.
Selfs vandag nog is Spaans in 'n merkwaardige mate onderling verstaanbaar regoor die wêreld, met iemand, byvoorbeeld, uit die Patagoniese Steppe in Argentinië wat 'n gesprek kan voer met 'n besoeker uit Ekwatoriaal -Guinee, een van Afrika se grootste olie -uitvoerders.
Op grond van entropie, 'n konsep uit termodinamika wat na wanorde verwys, beskryf Jean-Benoît Nadeau en Julie Barlow, die Kanadese skrywers van 'n boek uit 2013 wat die evolusie van Spaans beskryf, in watter mate Spaans geografies oor 'n wye verskeidenheid lande versprei is.
Volgens hierdie maatstaf is Mandaryns laag op die entropieskaal, aangesien die meeste sprekers in dieselfde land woon. Engels spog met groter entropie, maar Spaans, die meerderheidstaal in meer as 20 lande, staan ​​eerste, gevolg deur Arabies.
Die Verenigde State, wat met Spanje en dele van Latyns-Amerika wedywer, toon aan hoe die beweging van mense in die Spaanse sprekende wêreld die taal in nuwe rigtings neem.
In die metropolitaanse Los Angeles, 'n gebied met meer as 4 miljoen Spaanse sprekers - meer as die hele bevolking van Uruguay - sê taalkundiges dat 'n nuwe dialek saamgesmelt het namate verskillende tipes Spaans met mekaar in aanraking kom. En hier in New Mexico voed en verander 'n toestroming van Mexikaanse en Sentraal -Amerikaanse immigrante 'n variant van Spaans wat sedert die 16de eeu voortduur.
Ojos Locos, 'n grot sportbar in Albuquerque, bied 'n blik op hoe Spaans verander. Net soos El Super, is dit deel van 'n ketting wat in die Verenigde State gestig is en gemik is op die Latino -mark.
"Wat is 'n sportkantina sonder heerlike outentieke Mexikaanse comida - mas tacos, mas wings y mas cerveza", verduidelik Ojos Locos op sy webwerf. Sulke porsies was oorvloedig op 'n onlangse Sondag toe die nasionale sokkerspan van Mexiko teen Jamaika gespeel het, en mexicano Spaans die dominante taal van die plek was.
Maar sommige tafels meng sonder moeite Engels en Spaans, veral dié waar kinders hul ouers vergesel het, terwyl ander, insluitend tafels van paartjies met gemengde etnisiteit, gejuig, gesels en vervloek het (Mexiko verloor met 1-0) oor hul bevrore margaritas, amper heeltemal in Engels.
Die manier waarop gesinne tale aan die etenstafel gebruik, wys ook hoe Spaans ontwikkel.
In die Nava -gesin, wat meer as 20 jaar gelede uit Noord -Mexiko na New Mexico verhuis het, debatteer die grootouers hartstogtelik in Spaans oor die prestasie van hul sokkerspan, die Dallas Cowboys.
Maar as hul volwasse kinders met mekaar praat, is dit in Spanglish. En die taal van hul kleinkinders? Hoofsaaklik Engels, met 'n besprenkeling Spaanse woorde hier en daar.
'Ons werklike kommunikasie is in Spanglish', het Cindy Nava (29), 'n beleidsontleder van die New Mexico -wetgewer, gesê wat op 7 -jarige ouderdom in die Verenigde State aangekom het.
By sommige grammatikas word Spanglish inderdaad besig om veld te wen, duidelik in die manier waarop karakters in telenovelas praat, Daddy Yankee se reggaetón -lirieke of advertensies soos die Wendy -advertensie waarin liefdesbande bind oor spek -cheeseburgers bedien op broodjies van "pan de pretzel".
Ilan Stavans, 'n professor in Latynse kultuur aan die Amherst College, wat klassieke vertalings soos Cervantes se "Don Quixote" en "The Little Prince" van Saint-Exupéry in Spanglish vertaal het, voer aan dat ons die "opkoms van iets heeltemal nuuts, op geen manier, sien nie" suiwer, 'n mestizo -taal. "
Lank voordat Trump verkies is, het die groei en duursaamheid van Spaans kommer veroorsaak, wat gelei het tot 'amptelike taal' -wette wat in sommige gevalle die gebruik van enige ander taal as Engels in regeringskantore en dokumente beperk, en in ander gevalle grootliks simbolies.
Rosalie Porter, wat as kind uit Italië na die Verenigde State gekom het en nou die voorsitter is van 'n organisasie wat tweetalige onderwys wil beëindig en Engels as die amptelike taal van die Verenigde State wil verklaar, het gesê: 'Toe ek 'n immigrantkind was, was my taal was nie polities korrek nie. "
'Vandag is dit anders', het mev Porter gesê, wie se groep, ProEnglish, gestig is deur John Tanton, 'n dokter in Michigan wat 'n handjievol organisasies begin het wat immigrasie wou beperk. 'Immigrante geniet baie meer sigbaarheid', het sy bygevoeg en beklemtoon dat sy die sakereeds agter die groei van Spaanstalige media verstaan.
Afgesien van politieke pogings, is die voortgesette groei van Spaans in die Verenigde State nie verseker nie. Taalkundiges het gedokumenteer hoe nuwe generasies Latino's regoor die land geleidelik na Engels verskuif, net soos afstammelinge van ander immigrante.
Maar as die verlede 'n riglyn is, sal Spaans aanhou ontwikkel en bly.
"Op baie plekke in die VSA lê Engels en Spaans met mekaar in bed, 'n kontak wat generatief en opwindend is," sê Junot Díaz, die skrywer wat die immigrante -ervaring in die Verenigde State meesterlik ondersoek het, grootliks deur die reis van sy Spanglish-sprekende Dominikaanse protagonis, Yunior.
'Vir baie van ons', het hy gesê, 'is Spaans ons pad na liefde, en soos die geskiedenis bewys het, kan niemand liefde wegneem nie.'
Byskrif wat Mexikane verdeel, word deur die Oxnard -skooldistrik verbied
Rolando Zaragoza (21) was 15 jaar oud toe hy na die Verenigde State gekom het, by 'n Oxnard -skool ingeskryf het en die term die eerste keer gehoor het "Oaxaquita.'Klein Oaxacan, beteken dit - en dit is nie vriendelik gebruik nie.
'Soms wou ek nie skool toe gaan nie,' het hy gesê. 'Soms het ek gebly om te veg.'
'Dit het gelyk asof dit van Oaxaca af kom 'n slegte ding was,' sê Israel Vasquez (23), wat dieselfde bespotting deel, 'net soos mense'Oaxaquita'Om te verwys na almal wat kort is en 'n donker vel het. "
Jare later veg inheemse leiers terug teen 'n bynaam wat onder immigrante uit Mexiko bly, gerig op hul eie landgenote. Vroeër hierdie maand het die Mixteco/Indigena Community Organizing Project in Oxnard die "Nee, ek noem Oaxaquita"Veldtog. "Don't call me little Oaxacan" is daarop gemik om plaaslike skooldistrikte te oorreed om die woorde "Oaxaquita"En"indito"(Klein Indiër) van gebruik op skooleiendom, om komitees te stig om afknouery te bekamp en om lesse oor inheemse Mexikaanse kultuur en geskiedenis aan te moedig.
Inheemse Mexikane het die afgelope twee dekades in toenemende mate na die VSA gekom. Sommige ramings stel hulle nou op 30% van die plaaswerkers in Kalifornië. In Ventura County is daar ongeveer 20 000 inheemse Mexikane, waarvan die meeste Mixtec uit die state Oaxaca en Guerrero is wat volgens die plaaslike organiseerders in die aarbei -industrie werk.
Baie praat min of geen Spaans nie en word gereeld blootgestel aan bespotting en bespotting van ander Mexikane. Die behandeling volg op 'n erfenis van diskriminasie teenoor inheemse mense in Mexiko, het William Perez, professor in onderwys aan die Claremont Graduate University, gesê wat 'n onderhoud met en ondervra het met talle inheemse Mexikaanse studente.
'Een van die hooftemas is die diskriminasie, afknouery, plaag en verbale mishandeling wat hulle ontvang van ander Mexikaanse immigranteklasmaats wat nie inheems is nie,' het hy gesê. Die mishandeling, wat dikwels onopgemerk bly of deur onderwysers en administrateurs tot die minimum beperk word, het sommige van die inheemse studente te skaam gelaat om hul moedertale te praat, het hy gesê.
Opvoeders en ander in die VSA erken dikwels nie diversiteit in die Mexikaanse gemeenskap nie, sê Gaspar Rivera-Salgado, 'n navorser by die UCLA Labor Center wat baie geskryf het oor inheemse Mexikaanse migrasie.
'Ons vergeet dat dit 'n veeltalige, multi -etniese gemeenskap is,' het hy gesê. 'Ons vergeet van die feit dat 62 inheemse tale in Mexiko gepraat word.'
Die veldtog van die organisasieprojek, het Rivera-Salgado gesê, '' is 'n baie interessante manier om iets wat die Mexikaanse nasie en die Mexikaanse immigrantgemeenskap soms onder die mat vee, direk te konfronteer, en dit is die voorkoms van rassisme en diskriminasie wat inheemse mense ondervind. om in Mexiko te bly en dit word hier in die Verenigde State weergegee. "
Elvia Pacheco, 'n Mixtec-ma wat in Oxnard woon, het gesê die onderwyser van haar middelbare skool in die VS-gebore seun het hom gespot oor sy Oaxacan-erfenis. Pacheco is van Oaxaca, die vader van die seun kom uit die sentrale deelstaat Guanajuato.
Op 'n dag het haar seun by die huis gekom en gedreig om homself dood te maak as sy hom weer skool toe laat gaan.
Toe sy vra wat fout is, het hy gesê: 'Jy maak my in die verleentheid'.
'Dit is die ergste wat 'n ma van haar seun kan hoor - om afstand te doen vanweë wie u is,' het sy gesê.
Sedertdien het hulle lesse gevolg oor die geskiedenis en kultuur van Mixtec en het hulle deelgeneem aan die organisasie van die projek. Dit het 'n wêreld se verskil gemaak, het sy gesê.
Denis O'Leary, 'n lid van die Raad van Trustees van die Oxnard School District, was tydens 'n geleentheid om die veldtog te loods.
'Ek is baie trots op die studente en die ouers wat oor hierdie kwessie opgestaan ​​het,' het hy gesê. 'Ons moet nou hieruit leer en beter doen.'
Die skooldistrik het Woensdag eenparig die resolusie aangeneem wat oorspronklik voorgestel is deur die organiseringsprojek wat die neerhalende bepalings verbied en 'n komitee teen afknouery op die been bring, het O'Leary gesê.
Alhoewel die distrik bestaande beleide het wat afknouery en beledigings verbied, het 'hierdie resolusie onderwysers en administrateurs laat weet dat hierdie groep, waaraan niemand regtig gedink het nie, gely het. En ons moet aandag gee, "het hy gesê.
Paloma Esquivel is 'n onderwysverslaggewer vir die Los Angeles Times. Sy was deel van die span wat die Pulitzer -prys van 2011 vir staatsdiens gewen het vir die ondersoek na korrupsie in die stad Bell, en die span wat die 2016 Pulitzer -prys gewen het vir nuus oor die dekking van die terreuraanval in San Bernardino. Voordat sy in 2007 by The Times aangesluit het, was sy 'n vryskutskrywer, het sy in Spaanstalige radio gewerk en was sy af en toe 'n plaasvervanger. Sy was 'n boorling van Suid -Kalifornië en studeer aan UC Berkeley en het 'n magistergraad in joernalistiek aan die Syracuse Universiteit.
Wetenskaplikes is skepties oor die nuwe manier van die Institute for Health Metrics and Evaluation om COVID-19-gevalle te tel en hul bewering dat die tol van die pandemie twee keer so erg is as wat ons gedink het.
Coronavirus: Spanje verklaar nood in Madrid, terwyl Berlyn as 'n hotspot verskyn
Die Spaanse regering het 'n noodtoestand afgekondig om Madrid gedeeltelik te sluit terwyl lande in Europa sukkel om die voortgesette toename in nuwe koronavirusgevalle die hoof te bied.
Die stap het gekom soos Italië het vir die eerste keer in ses maande meer as 5,000 nuwe daaglikse gevalle van koronavirus aangeteken, en Duitsland het vir die tweede agtereenvolgende dag meer as 4 000 nuwe infeksies aangeteken. Na 'n vergadering met burgemeesters, het die Duitse kanselier, Angela Merkel, aangekondig dat sommige gebiede tien dae tyd kry om die situasie te verbeter of om strenger op te tree.
SpanjeDie kabinet wat deur sosialiste gelei is, het Vrydag uiteindelik geduld verloor met die weiering van die streeksregering in Madrid om te gehoorsaam aan sy oproepe tot groter optrede in en om die hoofstad, waar die infeksiesyfer meer as twee keer die nasionale gemiddelde is.
Die verklaring, wat onmiddellik van krag word, kom ure nadat die premier, Pedro Sánchez, die konserwatiewe streekpresident van Madrid, Isabel Díaz Ayuso, 'n ultimatum gegee het: handhaaf die gedeeltelike inperking van die hoofstad en nege dorpe in die omgewing, of staar 'n staat in die gesig. van nood.
Salvador Illa, die nasionale minister van gesondheid, het gesê die noodtoestand is nodig om mense in Madrid te beskerm en om te keer dat die pandemie na ander streke versprei.
Hy het aangekondig dat die maatreëls vir veertien dae van krag sou bly, en het ook daarop gewys dat ander Europese stede soortgelyke, of meer ingrypende, stappe gedoen het, ondanks die lae infeksiesyfers.
'Die president van Madrid het besluit om niks te doen nie,' het Illa gesê. 'Die afgelope week is 63 mense dood aan Covid-19 in die Madrid-streek. Op die oomblik is daar 3,361 mense in die hospitaal in die Madrid -streek. Daar is 498 mense wat om hul lewens veg in die intensiewe sorgeenhede van die streek. Ons kan op ons hande sit, of ons kan die virus stop. Politiek gaan daaroor om mense te dien en die virus te stop. "
Die beperkte inperking wat die regering 'n week gelede beveel het, verbied alle nie-noodsaaklike bewegings in en uit die beperkte gebiede, maar stel mense in staat om werk toe te gaan of mediese behandeling te soek.
Kroeë en restaurante - wie se kapasiteit tot 50% beperk is - moet teen 23:00 sluit. In die afgelope twee weke het Madrid 563,8 nuwe gevalle per 100,000 mense geregistreer, vergeleke met 'n nasionale gemiddelde van 256,8.
Die regering van Ayuso het die bevel teësinnig gehoorsaam, maar 'n suksesvolle regsuitdaging geloods met die argument dat sy eie optrede die situasie onder beheer bring en dat die sentrale regering geen reg het om in te gryp nie.
Ayuso doen 'n beroep op mense in Madrid om gedurende die vakansie naweek in die stad te bly, maar haar administrasie het geweier om gehoor te gee aan die oproepe van die regering om strenger optrede, maar stel in plaas daarvan 'n plan op die laaste oomblik voor om 51 gebiede te beperk waar daar meer as 750 nuwe was gevalle per 100 000 mense.
Die streeksminister van Madrid, Enrique Ruiz Escudero, beskryf die noodtoestand as ''n ongeregverdigde aanval op die mense van Madrid'.
Teen Vrydag het Spanje 'n totaal van 861,112 Covid -gevalle aangeteken - 'n styging van 12,788 die vorige dag. Die Madrid -streek is verantwoordelik vir 'n derde van alle gevalle in Spanje en 'n soortgelyke deel van die 32,929 sterftes in die land.
In Frankryk, which reported more than 18,000 new cases on Thursday, almost 25% of intensive care unit beds are occupied by Covid patients – although the figure rises to 40% in the Paris region.
Soos Rusland reported 12,126 new infections – the highest daily rise in cases since the pandemic began – authorities in Moscow were considering closing bars and nightclubs. The previous record daily rise was 11,656 cases on 11 May, when strict lockdown measures were in force across most of the vast country.
In a profile of Yeganeh and Soup Kitchen International published in Die New Yorker in 1989, both the small restaurant's popularity and Yeganeh's obsessive focus on his customers' behavior were noted. Despite having Iranian origin, Yeganeh was described as an Armenian with a bit of Spanish accent in the article. Also his first name was falsely written as 'Albert' instead of 'Ali'.  Yeganeh was quoted in the article as saying "I tell you, I hate to work with the public. They treat me like a slave. My philosophy is: The customer is always wrong and I'm always right."  Yeganeh explained his strict philosophy about customer behavior by noting that, "Whoever follows [my rules] I treat very well. My regular customers don't say anything. They are very intelligent and well educated. They know I'm just trying to move the line."  However, the writer noted that customers who stalled or complained would be bypassed, and quoted one person in line as advising others, "Just don't talk. Do what he says."