3 TV-skrywers wat dit nooit in die regte lewe sou maak nie - Diverse
3 TV-skrywers wat dit nooit in die regte lewe sou maak nie
In die verlede was daar 'n soort persepsie oor 'skrywers', meestal gebaseer op clichies wat deur massamedia geprojekteer is (bril, lelike truie, gesigshare, hoë gespanne persoonlikheid, gesmeerde wenkbroue, Ethan Hawke, ens.). Die clichies het onlangs verander in beelde van koel, Kaukasiese 20- of 30-mense wat in groot stede woon en op die internet publiseer. Dit is lekker om 'n meer positiewe verskuiwing te sien, maar daar is een probleem: 99,9% van hierdie karakters sal dit nooit regtig in die regte lewe maak nie.
Hier is 'n ondersoek hoe die 'nuwe' beeld van vryskutskryf deesdae lyk:
Larry Bloom - Oranje is die nuwe swart
Jason Biggs (alias dude-wie-het-op-met-'n-pie in) Amerikaanse pastei) speel 'n 'skrywer' wat blykbaar in NYC kan woon op sy verloofde se seepverkoop-besigheid-in-die-gang / ouers se geld, bestaan ​​uit Whole Foods, die hele tyd op die straat ry en na hip-bars gaan, terwyl hy eintlik net skryf en skryf publiseer een stuk.
In die vertoning vaar Larry 'n soort van net 'n New York Times redakteurskantoor en stel 'n idee voor (met vermoedelik geen werklike skryfkuns op sy naam nie) en slaag daarin om 'n opdrag te kry. Hy smeek selfs die redakteur letterlik vir 'n optrede ('n goeie manier om 'n papiergewig in die gesig te kry). As dit net so maklik was om in te gaan NYT en struikel in 'n daaropvolgende NPR-vertoning. Maar in werklikheid moet jy meer as 'n goeie verhaal hê - jy moet gedurig skryf en dit bemark, nie net een keer in 'n groot publikasie met 'n man praat en geluk kry nie. Tensy u Cameron Crowe is, in welke geval elke skrywer u haat.
(Die werklike Larry was eintlik al 'n suksesvolle skrywer - gaan kyk gerus op Forward.)
Zoe Barnes - Huis van kaarte
Volgende kry ons nog 'n Netflix-oorspronklike, maar hierdie keer is dit 'n fiktiewe karakter wat dit waarskynlik buite die vriendelike grense van fiksie sou maak. Waarskynlik. Die karakter van Kate Mara is jonk, hardnekkig, aantreklik, talentvol, gedrewe, passievol, kundig, vindingryk en bereid om seks te hê met Kevin Spacey - 'n vergelyking wat bykans enigeen sou lei tot 'n suksesvolle skryfloopbaan.
Die enigste probleem is dat sy staatmaak op die effens oordrewe sterkte van sosiale media. Ek kry dat die kommentaar gelewer word, en dit is meestal gepas, maar in werklikheid lyk dit onwaarskynlik dat 'n enkele tweetjie deur 'n opkomende koerantskrywer (ernstig - dink aan die publiek vir politieke joernalistiek in gedrukte nuus) 'n senior redakteur kan laat ontslaan en haar laat land. 'n werk waar sy ook al wil, selfs al is sy 'n TV-persoonlikheid.
Toegegee, ek het nog nooit daardie soort sosiale roem bereik nie, en miskien gebeur hierdie soort dinge in werklikheid, maar al hierdie sukses hang af van 'n hedonistiese magstrijdende Kongreslid wat bereid is om eksklusiewe inligting te lek. Dit is maklik om te vergeet dat sy, sonder daardie binnekant van die skerm, eintlik net nog 'n nuusverslaggewer in 'n DC-hokkiehuis is.
Hannah Horvath - meisies
Laastens het ons almal se gunsteling middelklas, anti-heldin in die middelklas. Na alle waarskynlikheid is Hannah 'n soort karikatuur van haar skepper / aktrise eweknie Lena Dunham, wat daarin geslaag het om die droom van die skrywer uit te leef deur gebore te word uit suksesvolle kunstenaars in New York en matig beroemd geword het uit haar film Klein meubels, en dan buitengewoon beroemd geword het omdat sy aanhou skryf net wat die hel sy wil hê, al teen die middel van die twintigerjare. As ek effens jaloers klink, is dit omdat ek seker is dat ons almal so is.
Anders as haar skepper, is die probleem van Hannah baie soortgelyk aan die van Larry Bloom: 'n gebrek aan volharding (in een episode verloor sy haar geheimsinnige eBook-transaksie omdat sy, om te oorvereenvoudig, nie deur die skrywersblok kan skryf nie) 'n gebrek aan inkomste het om ondersteun haar chic woonstel in New York, en onrealistiese sukses gebaseer op matige - indien enige - bekwaamheid (weereens haar boekooreenkoms). Hier het ons 'n ander geval van 'n 'skrywer' wat oënskynlik selde iets skryf en geen werklike werk het nie (versterking van skrywerstereotipes ...), maar tog waarskynlik twee keer my lewenskoste en meerdere kere as my bekendheid geniet.
Ek sal my lus wees om my verloofde in die gevangenis te laat gaan of met Kevin Spacey te slaap, en tog bestuur ek hier 'n blog wat minder as 'n uitsig per dag kry en om spammy-advertensies te skryf om mense te ignoreer. Waarom is dit so moeilik om beroemd te raak?