Ek dink Antjie Krog is die eerste persoon wat die frase “die digter as rock-ster” gebruik het, in haar N.P. van Wyk Louw-gedenklesing in 2004 aan die destydse Randse Afrikaanse Universiteit. "En die sewende engel het geblaas en daar was groot stemme in die hemel wat sê: Die koninkryke van die wêreld het die eiendom van onse Here geword en van sy Christus, en Hy sal as Koning heers tot in alle ewigheid" (Op. 11:15). Daar is onthutsende portrette soos “Wawielstraat” (68) en ‘n meedoënlose bevraagtekening van die Reële in Lacan se terme. ‘n Sentrale vers is dan ook “Hades” (24) waar die lot van die “onbegraafdes” beskou word. Sy was kwesbaar – en moes wag tot die nuwe, murgagtige laag chitien harder word alvorens sy die huis kon verlaat. Haar huid was besonder lig met ’n gebrek aan melanien en min natuurlike weerstand teen Afrika se skerp son. Nietemin, die eerste vyf van sy lysie 10 gunsteling liefdesverse is die volgende: “To his coy mistress” (Andrew Marvell), “The love-song of J Alfred Prufrock” (T.S. Eliot), “Arracombe Wood” (Charlotte Mew), “A subaltern’s love-song” (John Betjeman) en “Whoso list to hunt” (Thomas Whyatt).