Kings and Priest - al wat myne is, is joue
al wat myne is, is joue
Published: Sunday, 05 July 2015 10:31
Luk 15:11-32 Die verlore seun
Hy het ook gesê: ‘n Man het twee seuns gehad. En die jongste van hulle het vir sy vader gesê: Vader, gee my die deel van die eiendom wat my toekom. En hy het die goed tussen hulle verdeel.
En nie baie dae daarna nie het die jongste seun alles bymekaargemaak en weggereis na ‘n ver land. En daar het hy sy eiendom verkwis deur losbandig te lewe. En toe hy alles deurgebring het, kom daar ‘n swaar hongersnood in daardie land, en hy het begin gebrek ly.
Toe het hy hom by een van die burgers van daardie land gaan voeg. En dié het hom in sy veld gestuur om varke op te pas. En hy het verlang om sy maag te vul met die peule wat die varke eet, en niemand het dit aan hom gegee nie. Maar hy het tot homself gekom en gesê: Hoe baie huurlinge van my vader het oorvloed van brood, en ek vergaan van honger!
Ek sal opstaan en na my vader gaan, en ek sal vir hom sê: Vader, ek het gesondig teen die hemel en voor u, en ek is nie meer werd om u seun genoem te word nie; maak my soos een van u huurlinge.
Maar die vader sê vir sy diensknegte: Bring die beste kleed en trek hom dit aan, en gee ‘n ring vir sy hand en skoene vir sy voete. En bring die vetgemaakte kalf en slag dit, en laat ons eet en vrolik wees.
En sy oudste seun was in die veld, en terwyl hy al nader na die huis kom, hoor hy musiek en beurtsange. En hy roep een van die diensknegte na hom toe en vra wat dit beteken.
Dié sê toe vir hom: U broer het gekom, en u vader het die vetgemaakte kalf geslag, omdat hy hom gesond teruggekry het. En hy het kwaad geword en wou nie binnegaan nie. Sy vader gaan toe uit en smeek hom. Maar hy antwoord en sê vir sy vader: Kyk, ek dien u so baie jare en ek het nooit u gebod oortree nie, en vir my het u nooit ‘n bokkie gegee, sodat ek saam met my vriende vrolik kon wees nie. Maar toe hierdie seun van u kom, wat u goed met hoere deurgebring het, het u vir hom die vetgemaakte kalf geslag.
Toe sê hy vir hom: Kind, jy is altyd by my, en al wat myne is, is joue. Ons moet tog vrolik en bly wees, want hierdie broer van jou was dood en het weer lewendig geword, en hy was verlore en is gevind.
‘n Mens lees gewoonlik hierdie storie om van die verlore seun se terugkeer te leer, want dit is waarop die opskrif ‘n mens se aandag vestig, maar daar is net so ‘n groot waarheid in die laaste vers wat baie keer verlore gaan.
Baie kerke/gemeentes vestig hul aandag op evangelisasie werk – want die Bybel sê jy moet uitgaan en die verlore skapies gaan soek en red. Hulle fokus op hierdie deel van bekering van nuwe/jong gemeentelede (die verlore seun), maar hoeveel van die “ou” skape (oudste seun) word na omgesien – die seun wat heeltyd by die huis gebly het?
Toe ek weer hierdie stuk lees, het die volgende gedagte by my opgekom: elkeen wat homself bekeer het, ‘n kind van God is en wat gedoop is met die Gawe van die Heilige Gees – hoeveel van hulle besef na ‘n tyd dat hulle na jare wel nog toegang tot AL die “voordele/voorregte” van hierdie nuwe lewe in Christus het? Raak ‘n mens nie maar na ‘n tyd ‘n bietjie afgestomp ten op sigte van die werkinge en kragte van die Heilige Gees nie? Julle mag dalk van my verskil, maar ek het ondervind in my laaste paar jaar dat sekere gawes en kragte al minder en minder gebruik word en dat wanneer ‘n “nuwe skapie” (verlore seun) hom toevoeg tot die kraal van gelowiges en hy nog mildelik en in volle oorgawe leef in die Gawes, word daar gekeer en vermaan tot versigtiging en word hy ook net soos die ouer seun wat heeltyd by sy pa gebly het en gebruik nie wat hy tot sy toegang het nie. Is dit nie wat gebeur in vandag se lewe nie? Hoeveel van die gawes is werklik nog vandag in gebruik? Het ons nog die werking van kragte? ‘n Woord van wysheid of ‘n woord van kennis? Het ons nog die krag van genesing of die gawe van onderskeiding? Of sê ons ook soos die oudste seun vir sy pa gesê het: Kyk, ek dien u so baie jare en ek het nooit u gebod oortree nie, en vir my het u nooit ‘n bokkie gegee, sodat ek saam met my vriende vrolik kon wees nie. Maar toe hierdie seun van u kom, wat u goed met hoere deurgebring het, het u vir hom die vetgemaakte kalf geslag. Of stap ons, soos kinders van God, gereeld in die troonsaal van onse God in met vrymoedigheid deur die bloed van Jesus en neem wat ook aan ons behoort op gereelde basis? Selfs al is ons jare in die “huis”?
Neem uit die Huis van jou Vader wat aan jou behoort op die tyd wat jy dit nodig het, want die Gees is met jou waar jy gaan! Moenie wag dat die Vader jou iets gee nie, gaan en vra en verwag soos ‘n klein kindjie dat Hy sal doen wat jy vra want jy is Sy Kind! Van nou af tot in ewigheid! Verdedig jou erfenis met passie want jy is ‘n Koningskind.