Ek het ook besef mense verstaan nie Tumi se “fietsie-teorie” nie. Ek gaan dit hier in drie hoofpunte uiteensit. Eers gaan ek 'n vrye vertaling van haar direkte woorde hier plaas:
In Suid-Afrika is die retoriek van so 'n aard dat wit mense, en veral Afrikaners, as probleme beskou word. Hierdie retoriek word weerspieël deur uitsprake wat van Zuma tot Malema aangehoor word. Dit wat Tumi verwoord het, pas ook in by drie duidelike tendense wat ons die afgelope twee jaar baie prominent in Suid-Afrika waarneem:
Ek is kwaad want ek is nie 'n tweedeklas burger en ‘n probleem nie; ek is ’n oplossing en 'n burger soos enige ander mens ongeag die persoon se kleur. Die probleem is dat sodra ek dit sê of dit wil aanspreek, word ek dadelik as 'n rassis uitgekryt. Wanneer daar opregte woede is oor die uitlatings word dit misken en afgemaak as ekstremisties en daar word aangevoer dat hierdie deel van die bevolking nie die reg het om kwaad te wees nie. Ek verwag van my mede-Suid-Afrikaners om ook wedersydse sensitiwiteit te toon vir kwessies wat dalk vir my sensitief mag wees.
So gaan ons nie in Suid-Afrika vorentoe beweeg nie. Ons stem saam dat ons moet praat. Afrikaners is deel van die oplossing en is nie die probleem nie. Ons probeer om die land te laat werk; ons is in die land en van die land.
Daarom sal ons more 'n skrywe aan Jacaranda oorhandig waarin ons duidelike punte waaroor ons ongelukkig is, uiteensit en ons sal dan ook 'n openbare gesprek daaroor aanvra.