18 "Op 'n middag het hy in alle beskeidenheid die feesgedig by die pastorie kom afgee, en dit met 'n paar verduidelikings aan my voorgelees. Ek het dit reeds by die eerste aanhoor aangrypend gevind, maar soos met al Louw se gedigte, vind jy algaande steeds meer daarin . Wat vir my opvallend was, was die teologiese insig daaragter. Uit die gemeentegeskiedenis was dit vir hom duidelik dat die Braamfontein waar die eerste Afrikaners hulle in Johannesburg gevestig het, 'n plek vol armoede en ellende was. Dáár het die kerk aan die Rand sy ontstaan gehad, nie in die rykmansbuurte nie ... Louw het daarmee 'n fundamentele aspek van die evangelie na vore gebring: dat dit vir God in sy verkiesende liefde juis om die ellendiges, die sondaars, die armes en die lydendes gaan ... In ons land sou dit later neerslag vind in die uitspraak van die Belhar-belydenis dat God as God van geregtigheid op 'n besondere manier die God van die noodlydendes, armes en veronregtes is. Dit bly vir my merkwaardig dat Louw dit reeds destyds gesien en op die gemeente van Braamfontein van toepassing gemaak het. Ek weet nie hoeveel van ons gemeentelede die reikwydte van die gedig gesnap het nie" (my italics; ellendiges is the exact term that Bavinck also uses), Willie Jonker, Selfs die Kerk Kan Verander, Kaapstad: Tafelberg, 1998, 50-52.