Akute reaksie op stres - 'n affektiewe skokreaksie op ernstige psigotrauma - Nuttige wenke - 2021
'N Akute reaksie op stres (aanpassingsversteuring), volgens die ICD-10-kode F43.0, is 'n korttermyn, maar ernstige geestesversteuring wat voorkom onder die invloed van 'n sterk stressor.
Die rede vir 'n verandering in 'n persoon se gedrag en 'n skending van sy geestesgesteldheid kan wees:
die verlies van een of meer geliefdes,
'n skerp verandering in sosiale status,
nuus van 'n ernstige siekte
vlugteling sosiale status
Alle lewensgebeurtenisse wat sterk en langdurige ervarings veroorsaak, langdurige spanning, kan 'n versteuring van aanpasbare reaksies veroorsaak.
Krisisomstandighede is meer kenmerkend vir mense wat daarby woon: bejaardes, siek, uitgeput, met geestes- of somatiese siektes.
Lewensomstandighede, ongelukke, verliese - dit alles dra by tot die ontwikkeling van oortredings. As 'n persoon egter nie 'n natuurlike ingesteldheid vir die siekte het nie, is eksterne faktore nie voldoende vir die manifestasie van 'n akute reaksie nie.
Daar is 'n groep mense wat meer vatbaar is vir aanpassingsversteurings en ander akute reaksies op stres as ander. Dit is hipersensitiewe mense wat enige gebeure ter harte neem. Somatiese en geestesiektes dra ook by tot die ontwikkeling van afwykings.
Ontwikkeling en kursus
Akute stresreaksies kom onmiddellik na die voorkoms van 'n stressor voor, simptome van aanpassingsversteurings laat hulle onmiddellik voel.
Aanvanklik is die pasiënt heeltemal verbaas. Hy beweeg weg van die werklikheid. Die volgende stap is die voorkoms van angs. Hierdie toestand gee nie die pasiënt rus nie. Hy is nie in staat om die situasie voldoende te beoordeel nie. Die meeste werklikheidsgebeurtenisse raak onopgemerk.
'N Ander simptoom van 'n akute reaksie op skielike veranderinge is disoriëntasie.
'N Akute reaksie op stres is die persoon se geestelik ongesonde toestand. Dit duur van 'n paar uur tot 3 dae. Die pasiënt is stomgeslaan, nie in staat om die situasie ten volle te begryp nie; 'n stresvolle gebeurtenis word gedeeltelik in die geheue opgeneem, dikwels in die vorm van fragmente. Dit is te wyte aan tydelike amnesie wat deur spanning veroorsaak word. Die simptome duur gewoonlik nie langer as drie dae nie.
Een van die reaksies is post-traumatiese stresversteuring. Hierdie sindroom ontwikkel slegs as gevolg van situasies wat die persoon se lewe bedreig. Tekens van so 'n toestand lê inhibering, vervreemding, herhalende gruwels wat in die gees opduik foto's van die voorval.
Dikwels is pasiënte selfmoord. As die versteuring nie te ernstig is nie, verdwyn dit geleidelik. Daar is 'n chroniese vorm wat jare duur. Post-traumatiese sindroom word ook bestryding tot moegheid genoem. Hierdie sindroom is by oorlogsveterane waargeneem. Na die oorlog in Afganistan het baie soldate aan hierdie wanorde gely.
Die ontsteltenis van aanpassingsreaksies vind plaas as gevolg van stresvolle gebeure in die mens se lewe. Dit kan die verlies van 'n geliefde, 'n skerp verandering in die lewensituasie of 'n keerpunt in die lot, skeiding, bedanking, mislukking wees.
As gevolg hiervan is die persoon nie in staat om aan te pas by 'n onverwagte verandering nie. 'N Persoon kan nie voortgaan om 'n normale alledaagse lewe te lei nie. Daar is onoorkomelike probleme wat met sosiale aktiwiteite verband hou, daar is geen begeerte of motivering om eenvoudige alledaagse besluite te neem nie. 'N Persoon kan nie voortgaan om in 'n situasie te wees waarin hy hom bevind nie. Hy het egter nie die krag om te verander en enige besluite te neem nie.
Variëteite van vloei
Veroorsaak deur hartseer, moeilike ervarings, tragedies of 'n skerp verandering in lewensituasies, kan die aanpassingsversteuring 'n ander gang en karakter hê. Afhangend van die kenmerke van die siekte, kan aanpassingsversteurings met:
Depressiewe bui. Gevoelens van vrees en hopeloosheid is kenmerkend. Die pasiënt het gedurig 'n depressiewe bui.
Angstige bui. Die belangrikste simptome is hartkloppings, bewing, opwinding.
Gemengde emosionele eienskappe. Maak seker dat u verskeie simptome het, insluitend angs, depressie en ander.
In die geval van die ontwikkeling van 'n aanpassingsversteuring met voorkoms van gedragsversteurings vatbaar vir die siekte oortree alle algemeen aanvaarde standaarde van moraliteit.
Ontwrigting van werk of studie. Daar is geen begeerte om werk of studie te doen nie. Depressie, angs, wat in die vrye tyd van werk en studie verdwyn, word waargeneem.
Kenmerkende kliniese beeld
Tipies verdwyn die versteuring en die simptome daarvan na 6 maande van 'n stresvolle voorval. As die stressor aanhoudend is, is die terme baie langer as ses maande.
Die sindroom belemmer die normale, gesonde lewe. Die simptome daarvan onderdruk 'n persoon nie net geestelik nie, maar beïnvloed die hele liggaam en ontwrig die werking van baie orgaanstelsels. Belangrike kenmerke:
hartseer, depressiewe bui
konstante angs en angs
onvermoë om daaglikse of professionele take te hanteer,
onvermoë en 'n gebrek aan begeerte om verdere lewensstappe en lewensplanne te beplan,
verswakte persepsie van gebeure,
abnormale, ongewone gedrag,
verhoogde gebruik van tabak en alkohol.
Die teenwoordigheid van hierdie simptome dui op 'n afwyking van aanpassingsreaksies.
As die simptome langer as ses maande aanhou, moet u beslis stappe neem om die oortreding uit te skakel.
Diagnose van die afwyking van aanpassingsreaksies word slegs in 'n kliniese omgewing uitgevoer; die aard van die krisistoestande wat die pasiënt tot 'n slegte toestand gelei het, word bepaal om die siekte te bepaal.
Dit is belangrik om die sterkte van die impak van die gebeurtenis op die persoon te bepaal. Die liggaam word ondersoek as gevolg van somatiese en geestesiektes. Ondersoek deur 'n psigiater word uitgevoer om angsversteuring, depressie, post-traumatiese sindroom uit te sluit. Slegs 'n volledige ondersoek kan die diagnose help, en verwys die pasiënt na 'n spesialis vir behandeling.
Gelyktydige, soortgelyke siektes
Baie siektes word in een groot groep ingesluit. Almal word gekenmerk deur dieselfde kenmerke. Dit kan onderskei word deur slegs een spesifieke simptoom of die sterkte van die manifestasie daarvan. Die volgende reaksies is soortgelyk:
Siektes wissel in moeilikheidsgraad, in die aard van die kursus en in die duur. Dikwels gaan die een in die ander in. As behandelingsmaatreëls nie betyds getref word nie, kan die siekte 'n ingewikkelde vorm aanneem en chronies word.
Behandeling van 'n versteuring van aanpassingsreaksies word in fases uitgevoer. 'N Geïntegreerde benadering heers. Afhangend van die graad manifestasies van 'n spesifieke simptoom, is die benadering tot behandeling individueel.
Die belangrikste metode is psigoterapie. Hierdie metode is effektief, aangesien die psigogeniese aspek van die siekte oorheersend is. Terapie is daarop gemik om die pasiënt se houding teenoor die traumatiese gebeurtenis te verander. Die pasiënt se vermoë om negatiewe gedagtes te reguleer neem toe. 'N Strategie word geskep vir die gedrag van pasiënte in 'n stresvolle situasie.
Die doel van die medisyne is te wyte aan die duur van die siekte en die mate van angs. Geneesmiddelterapie duur gemiddeld twee tot vier maande.
Onder die medisyne word antidepressante voorgeskryf:
amitriptilien een van die gewilde medisyne. Die inname begin vanaf 25 mg per dag. Afhangend van die effektiwiteit en liggaamskenmerke, kan die dosis verhoog word.
Melipraminum - Nog 'n antidepressant. Die metode van toediening en dosis val saam met die vorige middel. Begin van 25 mg, neem toe tot 200. Drink voor slaaptyd.
Miansan nie net 'n antidepressant nie, maar ook slaappille en kalmeermiddels. Dit word geneem sonder om te kou. Die dosis is van 60 tot 90 mg.
Paxil - antidepressant. Dit word een keer per dag, soggens, gedrink. Die dosis is van 10 tot 30 mg per dag.
Onttrekking van medisyne vind geleidelik plaas volgens die gedrag en welstand van die pasiënt.
Vir behandeling word kalmerende middels gebruik. Hulle verrig 'n kalmeermiddelfunksie.
Kruieversameling nommer 2 help om ontslae te raak van die simptome van die siekte. Dit bestaan ​​uit valeriaan, moederwortel, kruisement, hop en drop. Infusie word 2 keer per dag vir 1/3 van 'n glas gedrink. Behandeling duur 4 weke. Stel gereeld 'n ontvangs van versameling nommer 2 en 3 aan.
Volle behandeling, gereelde besoeke aan 'n psigoterapeut verseker die terugkeer na 'n normale, bekende lewe.
Die meeste mense met 'n aanpassingsversteuring word heeltemal genees sonder enige komplikasies. Hierdie groep is middeljarig.
Kinders, adolessente en bejaardes is geneig tot komplikasies. Individuele eienskappe van 'n persoon speel 'n belangrike rol in die stryd teen stresvolle toestande.
Dit is dikwels onmoontlik om die oorsaak van spanning te voorkom en daarvan ontslae te raak. Die effektiwiteit van die behandeling en die afwesigheid van komplikasies hang af van die aard van die persoon en sy wilskrag.
Wat is akute stresversteuring?
U kan binne 'n paar weke van 'n traumatiese gebeurtenis 'n angsversteuring genaamd akute stresversteuring (ASD) ontwikkel. ASD kom gewoonlik binne 'n maand na 'n traumatiese gebeurtenis voor. Dit duur minstens drie dae en kan tot een maand duur. Mense met ASD het simptome soortgelyk aan dié wat gesien word by post-traumatiese stresversteuring (PTSV).
Wat veroorsaak akute stresversteuring?
Toets, waarneming of een of meer traumatiese gebeure kan lei tot ASD. Gebeurtenisse skep intense vrees, afgryse of hulpeloosheid. Traumatiese gebeure wat ASD kan veroorsaak, sluit in:
dood bedreiging vir jouself of vir ander
die risiko van ernstige beserings aan jouself of ander
bedreigde fisiese integriteit van jouself of ander
Ongeveer 6 tot 33 persent van mense wat 'n traumatiese gebeurtenis ervaar, ontwikkel ASD, volgens die Amerikaanse departement van veterane-aangeleenthede. Hierdie aanwyser wissel na gelang van die aard van die traumatiese situasie.
Wie is die risiko vir akute stresversteuring?
Enigiemand kan ASD ontwikkel na 'n traumatiese gebeurtenis. U kan 'n groter risiko hê om ASD te ontwikkel as u:
'n traumatiese gebeurtenis ervaar, gesien of ervaar in die verlede
ASD- of PTSD-verhale
verhale van enkele soorte geestelike probleme
geskiedenis van dissosiatiewe simptome tydens traumatiese gebeure
U het drie of meer van die volgende dissosiatiewe simptome as u ASD het:
gevoelloosheid, onttrekking of emosionele immuniteit
'n verminderde bewustheid van u omgewing
onthulling wat plaasvind wanneer u omgewing vir u vreemd of onwerklik lyk
depersonalisering, wat plaasvind wanneer u gedagtes of emosies nie werklik lyk nie, of nie soos dit aan u behoort nie; dissosiatiewe geheueverlies, wat plaasvind wanneer u nie een of meer belangrike aspekte van 'n traumatiese gebeurtenis kan onthou nie
Herhaal herhaling van 'n traumatiese gebeurtenis
Traumatiese gevolge kan veroorsaak word deur militêre operasies, natuurrampe en mensgemaakte rampe, terreurdade (byvoorbeeld gyselaar neem, geweld, marteling), asook langdurige en ernstige siektes of die dood van geliefdes. In die meeste gevalle, as die sielkundige trauma ernstig is, veroorsaak dit 'n ervaring van intense vrees, hulpeloosheid en uiterste afgryse [ bron nie gespesifiseer 2332 dae ] .
Traumaties is ook finansiële probleme, gesinsgeweld, diens in die "magstrukture", waar iemand ernstige misdade ervaar: PTSV kom baie voor onder polisie, militêre (kontrak soldate en dienspligtiges), sowel as kinders en vroue wat tuis mishandel is, mense wat oorleef het ernstige siektes.
Kliniese manifestasies [wysig |
. U sal voortdurend 'n traumatiese gebeurtenis op een of meer van die volgende maniere ervaar as u ASD het:
met herhalende beelde, gedagtes, nagmerries, illusies of episodes van herinnering aan 'n traumatiese gebeurtenis
voel dat u 'n traumatiese gebeurtenis ervaar
ontsteld as iets jou herinner aan 'n traumatiese gebeurtenis
U dokter kan een of meer van die volgende metodes gebruik om ASD te behandel:
psigiatriese assessering om u spesifieke behoeftes te bepaal
hospitalisasie as u die risiko loop om selfmoord te pleeg of ander skade aan te doen
hulp met die verkryging van skuiling, kos, klere en die gesin se verblyf, indien nodig
psigiatriese opleiding om u te leer oor u versteuring
medisyne om simptome van ASD te verlig, soos antiangiotiese middels, selektiewe serotonienheropname-remmers (SSRI's), en antidepressante> kognitiewe gedragsterapie (CBT), wat herstelherstel kan verhoog en voorkom dat ASD PTSD verwerp.
Wat is 'n langtermynvoorspelling?
Baie mense met ASD word later met PTSV gediagnoseer. 'N PTSS-diagnose word gemaak as u simptome langer as 'n maand aanhou en 'n beduidende hoeveelheid spanning en probleme veroorsaak.