Ek was tien jaar oud toe my lewe verander het. Daardie dag kan ek nog soos gister onthou. Dit was die dag toe die Renosdisduif my vriend geword het.
Ek het by die bos gaan staan en die geur van die rose diep ingeasem. Toe ek by die bos gaan sit om my skatte uit te grawe het ek die vreemde eier onder die bos sien lê. Dit was nie 'n groot eieier nie, maar dit was effens groter as 'n hoendereier. Die dop was al die kleure van die reënboog en dit het in die sonstrale geblink.
Ek was verstom dat so 'n pragtige eier sommer so op die grond sou lê en ek besluit toe om die eier huis toe te neem. Net toe ek die eier in my sak wou steek, begin dit kraak en helder lig straal uit die dop.
Uit die eier het die eienaandigste diertjie geklim wat ek nog ooit gesien het. Dit was so groot soos 'n muis, maar dit het net soos 'n renonster gelyk met twee paar vlerke en 'n stert vol skubbe. Die gedroggie het om my kop gevlieg met 'n "bzzzzzz"-geluid en weer in my hand kom sit.
Die Renosdisduif het sy kop skuins gedraai en my stip aangekyk. "Ek is 'n diertjie wat geluk bring."
"Ek hoe weet jy miskien dat ek geluk nodig het?" Ek was baie agterdogtig oor hierdie vreemde diertjie.
"Almal het geluk nodig, Rickus. Nie die soort geluk wat maak dat jy die Lotto wen nie. Geluk wat maak dat jy weer lus is vir die lewe."
Ek het vinnig terug gestap huis toe met die Renosdisduif in my leerskouersak. By die huis het ek na my kamer geloop, die deur gesluit en stadig die sak oopgemaak.