Fallaci in Teheran (1979)
29 Junie 1929
15 September 2006 (op 77)
Joernalis, skrywer en politieke onderhoudvoerder
Edoardo Fallaci (vader)
Oriana Fallaci (29 Junie 1929 – 15 September 2006 in Florence) was 'n Italiaanse joernalis en skrywer, wat onder meer deur haar onderhoude met internasionale politieke figure en ander prominente figure bekendheid verwerf het. Oriana Fallaci was tydens die Tweede Wêreldoorlog 'n aktiewe lid van Giustizia e Libertà ("Geregtigheid en Vryheid"), 'n anti-Fascistiese weerstandsbeweging, en het ná haar aftrede 'n aantal kritiese artikels en boeke oor Islam en die Arabiese kultuur gepubliseer.
Politieke figure, wat sy vir haar onderhoude ontmoet het, sluit onder meer Henry Kissinger, die Sjah van Iran, Ajatollah Khomeini, Lech Wałęsa, Willy Brandt, Zulfikar Ali Bhutto, Walter Cronkite, Omar Khadafi, Federico Fellini, Sammy Davis Jr, Deng Xiaoping, Nguyen Cao Ky, Yasir Arafat, Indira Gandhi, Alexandros Panagoulis, Aartsbiskop Myriarthes Makarios, Golda Meir, Nguyen Van Thieu, Haile Selassie en Sean Connery in.
Oriana Fallaci het tydens die laaste jare van haar lewe in New York gebly, waar sy ook die stryd teen borskanker gevoer het. Ná haar terugkeer na Italië is sy in die nag tussen 14 en 15 September 2006 in 'n hospitaal van haar geboortestad Florence oorlede.
Oriana Fallaci se vader Edoardo Fallaci, 'n meubelmaker van Florence, was as 'n politieke aktivis betrokke by die stryd teen die Fascistiese diktatuur van Benito Mussolini. In hierdie tydperk is Oriana vir die eerste keer aan die gruwels van die oorlog blootgestel.
Oriana begin haar joernalistieke loopbaan as 'n tienermeisie en word in 1950 'n spesiale korrespondent vir die nuusblad Il mattino dell'Italia centrale.
Sedert 1967 is sy oorlogskorrespondent in Viëtnam, tydens die Indies-Pakistanse Oorlog, in die Midde-Ooste en in Suid-Amerika. Baie jare lank is sy ook 'n spesiale verslaggewer vir die politieke tydskrif L'Europeo en skryf daarnaas ook vir 'n aantal belangrike nuusblaaie en die tydskrif Epoca.
Tydens die Meksikaanse Tlatelolco-slagting van 1968, wat net voor die Olimpiese Somerspele plaasgevind het, is sy drie keer geskiet.
In die laat sewentigerjare het Oriana 'n verhouding met een van die politieke figure van haar beroemde onderhoude, Alexandros Panagoulis, 'n ongebonde aktivis in die Griekse weerstandsbeweging teen die diktatoriese regering van 1967, wat ná sy onsuksesvolle aanslag op die diktator en gewese kolonel Georgios Papadopoulos gevange geneem, brutaal gemartel en in die tronk vasgekeer is. Panagoulis is in 1976 onder verdagte omstandighede in 'n padongeluk dood, en Oriana het steeds beweer dat hy deur lede van die voormalige Griekse junta vermoor is. Haar boek Un Uomo ("'n Man") is deur die lewe en werk van Panagoulis geïnspireer.
Tydens haar berugte onderhoud met Henry Kissinger in 1972 stem díé Amerikaanse politikus saam dat die Viëtnam-oorlog "'n nuttelose oorlog" was. Die onderhoud is later deur Kissinger as die mees katastrofale gesprek beskryf wat hy ooit met 'n verslaggewer gevoer het.
Oriana het verskeie toekennings vir haar joernalistieke werk en haar publikasies ontvang, waaronder twee keer die St. Vincent-prys vir joernalistiek, die Bancarellaprys in 1971, die Viareggioprys in 1979 (vir Un Uomo) en die Prix Antibes vir Inshallah... in 1993. Sy is deur die Columbia College in Chicago met 'n eredoktorsgraad vereer.
Oriana het ook as lektrise aan die Universiteite van Chicago, Yale, Harvard en Columbia gedoseer. Haar werke het in 21 tale verskyn, waaronder Engels, Frans, Spaans, Duits, Nederlands, Grieks, Sweeds, Pools, Kroaties en Sloweens.
Die Woede en die Trots[wysig | wysig bron]
Oriana Fallaci se reeks essays oor die aanvalle van 11 September 2001, wat sy self meegemaak het, het internasionaal opspraak gewek. Die essays het onder die oorspronklike titel "La Rabbia e L'Orgoglio" ("Die Woede en die Trots") in boekvorm verskyn en bevat 'n merkwaardige vergelyking van die westerse wêreld en Islam. Oriana Fallaci beweer dat die dekadente weste met sy liberale en inskiklike optrede teenoor Islam die radikale stromings van islamisme self laat ontstaan het. Sy verduidelik ook dat nie islamisme nie, maar die Islam self 'n probleem vir die moderne wêreld skep.
Oriana stel Osama bin Laden aan Adolf Hitler en Benito Mussolini gelyk en beskuldig die Islamitiese wêreld, dat hulle oorlog teen die beskawing voer. Sy het Europeërs opgeroep om hul eie kulturele waardes meer vasbeslote te verdedig. Net in Italië is byna een miljoen eksemplare van haar boek binne ses maande verkoop.