Rasse van honde: Deutscher Stichelhaar - Duitse ruhaar Punthond - Inligting - 2022
Rasse van honde: Deutscher Stichelhaar - Duitse ruhaar Punthond
F.C.I-indeling: Groep 7 - staande honde.
Die wieg van die Duitse grofhaar puntige hond (Deutscher Stichelhaariger Vorstehhund - Deutscher Stichelhaar) is in 1886 geïdentifiseer as die provinsie Frankfort. Die ras is in 1886 geskep deur boswagters wat dit gebruik het vir die stryd teen skadelike wilde diere. , soos jakkalse, en ook teen stropery. Die eerste monsters was taamlik veelsydig, hulle het 'n duidelike eienskap van behendigheid en aggressie. Daar is die hipotese, wat nog nooit bewys is dat daar oorspronklik bloedinspuiting van die plaaslike Herder was nie. Op daardie tydstip was daar egter geen liggaam wat die ras kon beskerm nie, daarom is daar voortgegaan met kruisings met die "Drahthaar" en die "Korthals" tot 1950, waarin enige gebruik van vreemde bloed streng verbied is, dus was die situasie verbeter en die tipiese eienskappe van die ras is herstel tot stabiliteit. Dit was nog altyd 'n ras wat spesialiseer in jag in moerasse, in klam gronde en in die bos, sonder om die snelheid van die "Drahthaar" te hê. Laasgenoemde is hoofsaaklik verantwoordelik vir die lae verspreiding van Stichelhaar. Min bekend in Italië.
Medium-grootte hond, dolominocephalic mesomorphic. Morfologies geklassifiseer as 'n Braccoid-tipe. Dit is 'n hond met 'n kragtige grondwet, maar nie swaar nie. Die verskillende dele van die voor- of agterlyf het gereelde verhoudings tussen hulle en met betrekking tot die stam; tydens stadige beweging is die nek en kop taamlik regop; die stert word dikwels na bo opgerig; tydens die soektog is dit meer horisontaal. Die algemene indruk is dat dit van 'n ernstige en redelike hond is. Die oog lyk dreigend as gevolg van die wenkbroue.
Sy temperament is gemaklik en gedissiplineerd.
Hy is 'n hond wat baie geheg is aan sy eienaar, hy hou van die gesinslewe.
In geval van gevaar, kan hy die verdediging van sy meester neem. Hy is byna altyd voorbehou en ernstig, en dit wil voorkom asof hy almal rondom hom noukeurig ondersoek. Hierdie ras moet versorg word, dit moet minstens 2 of 3 keer per week gesmeer word en tydens oesperiode gestroop word. U moet versigtig wees met die skoonmaak van die pels na werk. Dit verg daaglikse oefening.
Dit word beskou deur sommige telers en aanhangers van die ras, 'n perfekte metgesel. Gegewe sy groot weerstand, pas dit aan om selfs op droë grond in die somerhitte of gedurende die harde winter te werk. Hy is 'n wonderlike hersteller, wat die spore nog lank kan volg.
- mans tussen 60 en 66 cm
- wyfies 'n bietjie minder
Boomstam: vanaf die voorkant gesien, het die bors 'n gemiddelde breedte, vanaf die sy gesien; dit is diep; die ribbes wat die ribbekas uitmaak, is goed geboë, nooit plat nie. Die rug is breed en reguit, die niere verkieslik breed en kort, beide die rug en die heupe is baie gespierd, die kruis is nie te kort nie en is nie baie steil nie. Die buik is kompak, veral in die deel van die heupe, en baie agter in die rug.
Kop en snuit: medium lengte; ongeveer 23-25 ​​cm, nie te swaar nie. Die snuit is nie te kort of puntig nie, maar eerder vierkantig; die lippe val dig toe en vorm 'n kreukel op die hoek van die mond. Die neusbrug is lank en breed, reguit, nooit bergagtig nie. Die stop stop geleidelik en is nooit skielik nie. Die skedel is effens konveks, breed. Die oksipitale been is nie te ontwikkel nie. Dik en bosagtige wenkbroue.
Truffel: wyd, goed oop, met 'n kragtige ontwikkelde bespiering. Donker of ligbruin volgens die kleur van die jas. Dubbele truffels word nie toegelaat nie.
Tande: sterk, volledig in getal. Skêr sluit.
Nek: medium lengte, kragtig, effens geboë op die nek. Dit brei geleidelik af na die totale breedte van die bors, maar nie na "takbors" nie.
Ore: van medium lengte en grootte, nie te breed by die aansluiting nie, met stomp hoek afgerond aan die einde. Aanval hoog.
Oë: effens ovaal, medium in grootte, helder, nie gesink of uitsteekend nie. Bruin kleur.
Ledemate: die voorarm en metakarpale bene is reguit en baie gespierd. Die karpus is nie geboë nie. Vingers moet goed geboë en toe wees, nie breed nie. Die voet is rond. Die plantkussings is groot en grof. Die naels is goed geboë. Die agterkwart het 'n gespierde kruis, femur en been. Die been en die hak is effens skuins, maar nie te vinnig nie.
Tempo: baie vinnig en los. Die natuurlike tempo is die draf.
Spier: getinte en goed ontwikkel.
Staart: medium lengte, reguit, op die effens geboë opwaarts.
Hare: ongeveer 4 cm lank. Die hare moet almal in dieselfde rigting gerangskik word, van voor na agter en relatief van bo na onder. Hulle moet gespanne, styf en hard wees. Die haartjies vorm die snor op die hoogte van die snuit; hulle is kort en grof op die neusbeen. Die hare lê op die bokant van die kop. Die wenkbroue is bosagtig. Die stert is goed afgewerk.
Toegestane kleure: bruin en wit, blykbaar van 'n gemengde grysbruin kleur of met redelik groot geïsoleerde bruin kolle.
Mees algemene defekte: prognathism, enognatisme, skaam en angswekkende karakter, disharmoniese voorkoms, kop te groot, keëlskedel, vleeskleurige truffel, te lang ore, verkeerde beweging, gebrekkige rug, gebrek aan premolars, dominante wit kleur, afgebuig elmboë, monorchidisme, cryptorchidisme, metings uit standaard.