Christus Leef in My | Wedergebore Kinders Van God
Christus Leef in My | Wedergebore Kinders Van God
Net soos dit baie duidelik is dat ons wedergebore kinders van God is, is ons ook aangenome kinders. Dit klink soos ‘n teenstrydigheid vir die mens met natuurlike vleeslike denke, dat gesê word dat iemand gebore is in ‘n familie en ook aangeneem is. Nogtans stel die Apostel Paulus dit duidelik dat ons aangeneem is in God se familie. In Romeine 8:15 skryf hy dat ons “het ontvang die Gees van aanneming tot kinders, deur wie ons roep: Abba, Vader!” In Eph 1:5 leer ons dat God “ons voorbeskik het om ons as sy kinders vir Homself aan te neem.” En in Gal 4:5 vertel hy ons dat “ons die aanneming tot kinders kan ontvang.” Die eenvoudigste manier om die oënskynlike teenstrydigheid te benader, is om hierdie een ding te onthou: by die wedergeboorte plaas God Sy saad, in jou; by aanneming bring God jou ten volle in Sy familie om besit te neem van jou erfenis. God neem jou aan en jy neem Sy weë aan; jy leer wat dit beteken om deel te wees van Sy familie. Dit is die proses van aanneming wat maak dat ons begin leer en leef wat ons is in Christus. Aanneming is die proses waar ‘n kind, alreeds gebore, tot ‘n gesins-verstandhouding kom en begin om die spesiale kenmerke van daardie gesin te leer ken.
Dit beteken dat ‘n gelowige wat tot die volheid van Christus kom, nooit vrykom van die verantwoordelikheid om te groei, sonde te oorkom of om goddelikheid volgens die Skrif, uit te leef nie. Aanneming beteken dat ons losgemaak is van die kragte wat uitgeoefen is deur ons Satan-natuur, want die kragte is verslaan by Golgota. Ons kan nou staan in die vryheid van die Christus-lewe (Gal 5:1). Alhoewel daar steeds aanvalle deur Satan is, is die aanvalle gerig op die verstand en die Christus-lewe gelowige leer om homself as dood te ag wat betref sy ou manier van dinge doen. Dit beteken ook dat alles wat God beoog deur Sy geregtigheid en wette sal verwesenlik word in die gelowige deur die invloed van die nuwe God-natuur. Eenvoudig gestel, ons wat wedergebore is word nie gode nie, maar deur die God-natuur word ons opregte verwekte seuns van God. Ons hou hierdie God-natuur in ons as ‘n skat in breekbare kleipotte, in afwagting op die opstandingsoggend terwyl ons kreun om van hierdie kleipotte ontslae te word wat ons daarvan weerhou om seuns van God in liggaam te wees, soos wat ons reeds in die gees is.
Die Christus-persoon Lewe ‘n Oorwinningslewe
Ten slotte, die gelowige wat kan insien dat Christus in hom lewe begin om in te pas in die wêreld en in die plan van God, en spesifiek in God se doel vir sy eie lewe met vrede en gemoedsrus. Hoe jammer is dit nie om te sien hoeveel gelowiges wat werklik wedergebore is, tog lewe met frustrasie, mislukking en hopeloosheid, omdat hulle nie gekom het tot die kennis van wie hulle is in Christus nie. Geen groter insig kan kom tot ‘n Christus-persoon nie, as om in te sien dat deur sy nuwe geboorte, hy in hierdie wêreld kan lewe, dit kan oorkom net soos Jesus gedoen het en die volheid van God kan besit hier en nou in hierdie lewe nie. Die gelowige kom dan uiteindelik daar waar hy Christus sien as alles en in almal.
Christus Is In Almal Wat Uit God Gebore Is
Waar hierdie stelling dat “Christus is alles en in almal” ‘n akkurate weergawe is van Paulus se evangelie, moet dit ook uitgewys word dat om te beweer dat “Christus is in almal” beteken nie dat Christus in elke mens is nie. Dit is beslis nie wat Paulus bedoel het nie. Wat hy gesê het is dat Christus in almal is wat wedergebore is, want God het nie mense geskape met Christus in hulle nie.
Die skepping van ‘n mens in die natuurlike wêreld bring nie Christus voort nie. Christus word voortgebring in ‘n gelowige se lewe slegs deur ‘n wedergeboorte. Hierdie onderskeid moet deur ons in ons begrip en woordgebruik gehandhaaf word soos ons groei in die Here. Die geskape dinge is nie ‘n integrale deel van God Homself nie, want Hy het dinge buite Homself geskape deur dit tot bestaan te bring deur Sy woord. Die wedergeboorte is anders. Wanneer 'n persoon wedergeboorte word, word die Heilige Gees in hom geplaas en Christus lei dan die wedergebore in hom. God plaas ‘n deel van Homself, Sy eie saad, en plaas dit in ons. Wanneer ons groei in hierdie kennis en begrip, en ons sien Christus as ons leermeester,want Hy het hierdie wereld oorkom, dan is ons gereed om die kwessies van die daaglikse lewe aan te durf. Dit beteken dat daar niks in hierdie wêreld is wat ‘n Christus-persoon kan keer om te oorkom en te oorwin nie, want, soos Johannes gesê het: “soos Hy is, is ons ook in hierdie wêreld (1 John 4:17). Christus het hiedie wêreld oorkom, en ons kan ook.
Die Christus-lewe Lering Is Nie Panteïsme Nie
Die stelling: “Ons sien Christus in ons,” word egter dikwels verkeerd vertolk. Daar is inderdaad baie wat die Christus-lewe boodskap van eenwording hoor – die boodskap wat sê “Christus lewe in ons” en “Christus is alles” – wat dit graag wil etiketteer as “panteïsme.” Baie is onkundig omtrent die aangeleentheid en dit moet verduidelik word. Die woord panteïsme kom van die Griekse woord pan, wat beteken “alles” en die woord theos wat “god” beteken. Dit dui op ‘n godsdienstige ootuiging of filosofiese siening wat die heelal identifiseer met God. Die uitdrukking is die eertste keer gebruik deur die Engelse deïs, John Toland (1670-1722). Hy het ‘n traktaatjie geskryf met die titel “Socinianism Truly Stated” [Socinianisme Werklik Verklaar] (1705). In hierdie geskrif het Toland sy bekende verklaring “God is die verstand of siel van die heelal” ontplooi. Hierdie idee kan teruggevoer word na die metafisiese monistiese filosofieë van Indië, maar dit vloei ook deur die werke van Dionysius, John Erigena, en die Duitse mistikusse, veral Meister Eckhart.
In kontemporêre teologie neem panteïsme gewoonlik die vorm aan van ‘n aanval op die persoonlikheid van God, met die argument dat God verhewe is bo persoonlikheid. Dis weliswaar so dat God oneindig verhewe is bo enige idee of uitbeelding wat mense oor Hom mag gebruik, maar die God van die Bybel is nie identifiseerbaar met Sy skepping nie. Hy is die Skepper van die verste uithoeke van die aarde. Die woord persoonlikheid mag onvoldoende wees, maar dit dui in die regte rigting. God is niks minder as persoonlik nie. Met die impak van kontemporêre wetenskap, is die mees kritiese punt vir Christen deïste die gevaar om God te identifiseer met een of ander kousale proses van atoomteorie, sonder om die bybelse onderskeid te handhaaf tussen die persoonlike Skepper God, en die natuurlike wette van die skepping wat Hy ontwerp het en altyd beheer.
Panteïsme verklaar dat God is alles. Die Nuwe Testament en Christus-lewe gelowiges verklaar dat God by alles doenig is. Ons kan nie sê dat waar die krag van die atoom ingespan word deur die mens, dit God is nie. Dit is God wat die atoom geskep het, maar die aanwending daarvan is iets heetemal anders.