Geskryf deur Emily Thomas, Durham Universiteit
Wetenskaplikes weet nou dat die heelal ten minste bevat twee triljoen sterrestelsels. Dit is 'n skouspelagtige groot plek, baie anders as die opvatting van die heelal wat ons gehad het toe die wêreld se groot godsdienste gestig is. So het die astronomiese ontdekkings van die laaste paar eeue implikasies vir godsdiens?
Oor die afgelope paar dekades het 'n nuwe manier van argumenteer vir ateïsme ontstaan. Filosowe van godsdiens soos Michael Martin en Nicholas Everitt het ons gevra om die soort heelal te oorweeg wat ons sou verwag dat die Christelike God geskep het, en dit vergelyk met die heelal waar ons eintlik in woon. Hulle argumenteer dat daar 'n mismatch is. Everitt fokus op hoe groot die heelal is en argumenteer dit gee ons rede om te glo dat die God van die klassieke Christendom nie bestaan ​​nie.
Om te verduidelik hoekom het ons 'n klein teologie nodig. Tradisioneel word die Christelike God geag om baie bekommerd te wees met mense. Genesis (1: 27) sê: "God het die mens in sy eie beeld geskep." Psalms (8: 1-5) s e: "O Heer ... Wat is die mens wat U aan Hom gedink het ... Tog het U hom 'n bietjie laer gemaak as God, en U het Hom met heerlikheid en majesteit gekroon! "En natuurlik, verklaar John (3: 16) dat God sy seun uit liefde vir ons gegee het.
Hierdie tekste wys dat God mensgerig is: mense is soos God, en hy waardeer ons baie. Alhoewel ons op die Christendom fokus, kan hierdie eise ook in ander monoteïstiese godsdienste gevind word.
Nie 'n mensgeoriënteerde heelal nie
As God mensgerig is, sou jy nie van hom verwag om 'n heelal te skep waarin mense voorop staan ​​nie? Jy sal verwag dat mense die meeste van die heelal, wat oor tyd bestaan, beset. Tog is dit nie die soort heelal waarin ons leef nie. Mense is baie klein, en ruimte, soos Douglas Adams dit eens gestel het, is "groot, regtig baie groot".
Wetenskaplikes skat dat die waarneembare heelal, die deel daarvan wat ons kan sien, rondom is 93 miljard ligjare oor. Die hele heelal is ten minste 250 keer so groot as die waarneembare heelal.
Ons eie planeet is 150m kilometer van die son af. Aarde se naaste sterre, die Alpha Centauri-stelsel, is vier ligjare weg (dit is sowat 40 triljoen kilometer). Ons sterrestelsel, die Melkweg, bevat oral van 100 tot 400 miljard sterre. Die waarneembare heelal bevat rondom 300 sextillion sterre. Mense beslaan die kleinste fraksie daarvan. Die landmassa van die planeet Aarde is 'n druppel in hierdie oseaan van die ruimte.
Om Adam te parafraseer, is die heelal ook regtig oud. Miskien oor 13 miljard jaar oud. Die aarde is ongeveer vier biljoen jaar oud en mense het jare gelede 200,000 ontwikkel. In die tempo is die mens om 'n oogopslag.
Dit is duidelik dat daar 'n verskil is tussen die soort heelal wat ons sou verwag dat 'n mensgerigte God sou skep en die heelal waarin ons leef. Hoe kan ons dit verduidelik? Die eenvoudigste verduideliking is dat God nie bestaan ​​nie. Die ruimtelike en tydelike grootte van die heelal gee ons rede om ateïste te wees.
Soos Everitt dit stel:
Die bevindings van moderne wetenskap verminder die waarskynlikheid dat die teorie waar is, aansienlik, want die heelal blyk te wees baie anders as die soort heelal wat ons sou verwag het, as die teïsme waar was.
Die feit dat ateïsme die eenvoudigste antwoord op die mismatch is, beteken nie dat ander verduidelikings nie moontlik is nie. Miskien bestaan ​​God, maar sy motiewe om nie mense vroeër of op groter skaal te skep nie, is onkenbaar. Die goddelike is tog misterieus.
Miskien is die ruimtes van die ruimte wat met gossamer-nebulae gespan is, 'n estetiese doel, skoonheid op 'n onmenslike skaal. Of dalk bestaan ​​God maar is nie so mensgerig soos ons gedink het nie. Miskien waardeer God rotse en kosmiese stof meer hoogs as mense.
Die probleem met hierdie mededingende verklarings is dat hulle, soos hulle staan, onbevredigend is. Hulle hint redes waarom God klein mense op 'n geweldige plek kan skep, maar is 'n miljoen kilometer weg van die volledige verduideliking van hoekom. Die gewig van sterrestelsels, en die pers van jare, blyk ons ​​te verset teen ateïsme.
Emily Thomas, Assistent Professor in die Filosofie, Durham Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Hoe om geestelike liefde te groei