Daar is deesdae geen eenparige mening van die wetenskaplike gemeenskap oor die definisie van intelligensie nie. In die algemeen sou ons kon sê dat dit die vermoë is om 'n mens se denke aan te pas by veranderende omstandighede, ten einde sekere doelstellings te bereik. 'N belowende teoretiese model is die van Cattell wat vloeibare intelligensie en gekristalliseerde intelligensie onderskei.
U is hier: Tuis » Vir professionele persone » Artikels » Wat is intelligensie en hoe IK-toetse werk
Ons praat vandag van 'n konsep wat wyd gebruik word in die alledaagse lewe, en ons begin dit te doen vanaf die betekenis daarvan: intelligensie en die QI
Weet ons regtig wat dit is? Ons kan antwoord met 'n eenvoudige nee. Hoekom? Triviaal, want in die wetenskaplike gemeenskap daar is geen definisie van intelligensie nie waarop daar gemeenskaplike ooreenkoms is. Ondanks dit, het ons almal (sommige meer, sommige minder) 'n idee van die begrip intelligensie, ten minste intuïtief.
Op wetenskaplike gebied het ons probeer om baie beskrywings te gee en hier probeer ons 'n eenvoudige uiteensetting gee om die algemene elemente van die verskillende definisies te omvat: intelligensie is die vermoë om 'n mens se denke aan te pas by veranderende omstandighede om sekere doelstellings te bereik.
Vir baie sal hierdie definisie baie vaag gelyk het, tot die punt dat byna elke vaardigheid by hierdie konsep inpas. En so het dit gebeur! Dink net aan die Gardner se veelvuldige intelligensie-teorie wat ook motoriese vaardighede as 'n vorm van intelligensie beskou.
Daar word gereeld na 'n teoretiese model verwys Cattell wat intelligensie in verdeel vloeibare intelligensie e gekristalliseerde intelligensie. Die eerste verwys na die vermoë om probleme op te los en op te los dit hang nie van vorige kennis af nie, word die tweede een geïdentifiseer die vermoë om vaardighede en kennis wat deur ervaring opgedoen is, te gebruik.
Ander teorieë oor intelligensie is ook geformuleer, maar afgesien van Salovey en Mayer se emosionele intelligensie, het hulle weinig praktiese gevolge gehad.
In plaas daarvan is dit belangrik om die teoretiese model van vloeibare intelligensie en gekristalliseerde intelligensie in gedagte te hou om die betekenis van die IK-toetse waaroor ons gaan praat, te begryp.
U mag ook belangstel in: Is supermemory binne almal se bereik?
I IK-toets dit is bewyse wat poog om 'n individu se intelligensie te skat op grond van die gegewe antwoorde. Hul grootste probleem is dat dit nie regtig 'n duidelike definisie van intelligensie is nie, wat hulle meet, en in werklikheid is baie gebou sonder teoretiese aannames. Ondanks alles word hulle steeds wyd gebruik vir hul sogenaamde voorspellende geldigheiddit wil sê vir hul vermoë om (ten minste gedeeltelik) die toekomstige sukses van mense in studie en werk te voorspel (gemiddeld 20-25% van die toekomstige resultate).
Baie ouers neem hul kind vir een neuropsigologiese evaluering (gewoonlik as gevolg van leerprobleme), is geïntrigeerd of bang vir die idee dat laasgenoemde aan intelligensietoetse onderwerp word. Dit is glad nie ongewoon vir hulle om te vra wie voorheen gegaan het wat dit is nie, wat die IK-telling beteken, wanneer dit as hoog beskou en wanneer dit laag is, ens.
Laat ons probeer om dit duidelik te maak.
Dit is 'n baie eenvoudige konsep: dit is 'n telling wat ons vertel hoe ver 'n prestasie van die gemiddelde af val. Dit lyk miskien ingewikkeld, maar dit lyk nou eenvoudiger. Die IK het gemiddeld 100, d.w.s as ons mense op 'n skaal van 1 tot 100 gehad het, sou individue op die 50ste stap 'n IK van 100 hê (50ste persentiel). Dit beteken dat u, met 'n telling hoër as 100, 'n bogemiddelde prestasie sal hê en onder die teenoorgestelde. gewoonlik normale IK tussen 85 en 115 word oorweeg (waarbinne ongeveer 68% van die bevolking val) en die prestasie van intellektuele tekorte word oorweeg minder as 70.
U mag ook belangstel in: Hoe om die hooflees- en skryftoetse reg te stel (DDE-2, MT ...)
Hoe word IK gemeet?
Die mees gebruikte intelligensietoetse kan opgespoor word (hoewel met 'n mate van dwing) na die bogenoemde konsep van vloeibare intelligensie en gekristalliseerde intelligensie.
Die mees gebruikte is die Progressiewe matrikse van Raven (gewoonlik PM 38 en PM 47) en Wechsler trappe (in Italië is die nuutste WPPSI-III, WISC-IV en WAIS-IV).
In die eerste geval word daar verwys na die konsep van vloeibare intelligensie en gevolglik bestaan ​​die toetse in die oplossing van probleme wat nie vereis dat vorige kennis opgelos moet word nie (ten minste in teorie is dit vry van die kulturele vlak van die persoon wat ondersoek word). Dit is onvolledige figure wat nie 'n stuk hoef te voltooi nie. Die taak van die onderwerp is juis om die ontbrekende stuk te kies.
In die tweede geval is dit toetse wat deels vloeistofintelligensie meet (gewoonlik met take soortgelyk aan dié wat pas beskryf is en ander take, soos die reproduksie van beelde deur gekleurde kubusse) en gedeeltelik gekristalliseerde intelligensie (take van verbale tipe waarin dit gebaseer is op die kennis van skolastiese idees en die vermoë om dit mondelings uit te brei). Daar is ook ander toetse waaruit hierdie toetse bestaan, waarna u kan terugspoor verwerkingsnelheid (spoed waarteen die brein inligting kan verwerk) en teen werkgeheue (die vermoë om inligting in die geheue te hou en verwerking daarmee uit te voer). Hierdie aspek is baie interessant, want volgens baie studies is die resultate verkry in die toetse van werkgeheue en die verwerkingsnelheid blyk die meeste van die resultate in vloeistofintelligensie-toetse te kan verklaar.
Alhoewel baie wetenskaplikes IK nou as 'n verouderde konsep beskou, bly dit 'n sleutelpunt in die definisie van sommige afwykings en bly dit steeds die meting daarvan noodsaaklik vir die doeleindes diagnostiese. Dit bly ook 'n instrument wat hoewel belangrike inligting kan verskaf moet met omsigtigheid gebruik word gegewe die enorme teoretiese grense.
Om op te som kan ons sê dat IK-toetse toetse is wat hulle probeer doen om mense op 'n intellektuele funksioneringsskaal te plaas waarvan die prestasiebereik gedefinieër word in verhouding (afwyking) tot die gemiddelde (100). Ondanks hul groot beperkings, word hierdie tellings steeds gebruik omdat dit deels toelaat om te skat die mate waarin 'n persoon studie- en werkverpligtinge kan hanteer.
Wat is intelligensie en hoe IK-toetse werk2015-03-242020-04-02http://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2017/08/nuovologo_87e9aa904327d53301f73f9191e17e49.pngKognitiewe opleidinghttps://www.trainingcognitivo.it/wp-content/uploads/2015/02/brain-with-half-microchip.jpg200px200px
Die assessering van disleksie: die toetseArtikels, kognitiewe en leer, spesifieke leerstoornisse (DSA), DSA, assessering