Bit By Bit - Running eksperimente - 4.5.1 Gebruik bestaande omgewings
Jy kan eksperimente uit te voer binne bestaande omgewings, dikwels sonder enige kodering of vennootskap.
Logisties is die maklikste manier om 'n digitale eksperiment te doen, om jou eksperiment bo-op 'n bestaande omgewing te dek. Sulke eksperimente kan op redelik groot skaal uitgevoer word en vereis nie vennootskap met 'n maatskappy of uitgebreide sagteware-ontwikkeling nie.
Byvoorbeeld, Jennifer Doleac en Luke Stein (2013) het voordeel getrek uit 'n aanlyn-mark soortgelyk aan Craigslist om 'n eksperiment uit te voer wat gemeet is aan rassediskriminasie. Hulle adverteer duisende iPods, en deur die eienskappe van die verkoper stelselmatig te verander, kon hulle die effek van ras op ekonomiese transaksies bestudeer. Verder het hulle die skaal van hul eksperiment gebruik om te skat wanneer die effek groter was (heterogeniteit van behandelingseffekte) en om idees te bied oor waarom die effek mag voorkom (meganismes).
Doleac en Stein se iPod-advertensies het drie hoof dimensies gevarieer. Eerstens het die navorsers die eienskappe van die verkoper verander, wat deur die hand gefotografeer is wat die iPod [wit, swart, wit met tattoo] bevat (Figuur 4.13). Tweedens, hulle het die prys verander [$ 90, $ 110, $ 130]. Derdens het hulle die kwaliteit van die advertensie teks gewysig [van hoë gehalte en lae gehalte (bv. CApitalization errors and spelin errors)]. Die skrywers het dus 'n 3 \(\times\) 3 \(\times\) 2-ontwerp gehad wat op meer as 300 plaaslike markte ontplooi is, wat wissel van dorpe (bv. Kokomo, Indiana en North Platte, Nebraska) stede (bv. New York en Los Angeles).
Figuur 4.13: Hande gebruik in die eksperiment van Doleac and Stein (2013) . iPods is verkoop deur verkopers met verskillende eienskappe om diskriminasie in 'n aanlynmark te meet. Herproduseer met toestemming van Doleac and Stein (2013) , figuur 1.
Op gemiddelde van alle omstandighede was die uitkomste beter vir die wit verkopers as die swart verkopers, met die getatoeëerde verkopers wat intermediêre resultate gehad het. Byvoorbeeld, die wit verkopers het meer aanbiedings ontvang en het hoër finale verkooppryse. Beyond hierdie gemiddelde effekte het Doleac en Stein die heterogeniteit van effekte geraam. Byvoorbeeld, een voorspelling van vorige teorie is dat diskriminasie minder in markte sal wees waar daar meer mededinging tussen kopers is. Met behulp van die aantal aanbiedinge in die mark as 'n maatstaf van die hoeveelheid koperkompetisie, het die navorsers bevind swart verkopers het inderdaad swakker aanbiedings ontvang in markte met 'n lae mate van mededinging. By die vergelyking van uitkomste vir die advertensies met hoë kwaliteit en lae gehalte teks, het Doleac en Stein bevind dat die advertensie kwaliteit nie die nadeel van swart en getatoeëerde verkopers in die gesig gestaar het nie. Ten slotte, met die voordeel dat advertensies op meer as 300 markte geplaas is, het die skrywers bevind swart verkopers is meer benadeel in stede met hoë misdaadsyfer en hoë residensiële segregasie. Nie een van hierdie resultate gee ons 'n presiese begrip van presies waarom swart verkopers swakker uitkomste gehad het nie, maar in kombinasie met die resultate van ander studies kan hulle teorieë oor die oorsake van rassediskriminasie in verskillende tipes ekonomiese transaksies begin.
Nog 'n voorbeeld wat die navorsers se vermoë toon om digitale veld eksperimente in bestaande stelsels te doen, is die navorsing deur Arnout van de Rijt en kollegas (2014) op die sleutel tot sukses. In baie aspekte van die lewe, lyk soos soortgelyke mense met baie verskillende uitkomste. Een moontlike verduideliking vir hierdie patroon is dat klein en wesenlike voordele binne die tyd kan sluit en groei, 'n proses wat navorsers kumulatiewe voordeel noem . Om vas te stel of klein aanvanklike suksesse inskakel of verdwyn, het Van de Rijt en kollegas (2014) tussenbeide getree in vier verskillende stelsels wat suksesvol was op willekeurig gekeurde deelnemers, en dan die volgende impak van hierdie willekeurige sukses gemeet.
Meer spesifiek het Van de Rijt en kollegas (1) geld aan willekeurig geselekteerde projekte op Kickstarter, 'n crowdfunding-webwerf, belowe; (2) ewekansig gegradeerde resensies op Epinions, 'n produkresensie-webwerf; (3) het toekennings aan willekeurig gekose bydraers aan Wikipedia gegee; en (4) willekeurig geselekteerde petisies op change.org geteken. Hulle het baie soortgelyke resultate in al vier stelsels gevind: in elk geval het deelnemers wat willekeurig vroeë sukses willekeurig ontvang het, meer suksesvol as hul andersins heeltemal ononderskeibare eweknieë gehad (figuur 4.14). Die feit dat dieselfde patroon in baie stelsels verskyn het, verhoog die eksterne geldigheid van hierdie resultate omdat dit die kans verminder dat hierdie patroon 'n artefak van 'n spesifieke stelsel is.
Figuur 4.14: Langtermyn-effekte van lukraak geskenkde sukses in vier verskillende sosiale stelsels. Arnout van de Rijt en kollegas (2014) (1) het geld aan willekeurig geselekteerde projekte op Kickstarter, 'n crowdfunding webwerf, belowe; (2) ewekansig gegradeerde resensies op Epinions, 'n produkresensie-webwerf; (3) het toekennings aan willekeurig gekose bydraers aan Wikipedia gegee; en (4) willekeurig geselekteerde petisies op change.org geteken. Aangepas uit Rijt et al. (2014) , figuur 2.
Saam toon hierdie twee voorbeelde dat navorsers digitale veld eksperimente kan uitvoer sonder om met maatskappye te kan saamwerk of komplekse digitale stelsels te bou. Verder bevat tabel 4.2 nog meer voorbeelde wat die omvang toon van wat moontlik is wanneer navorsers die infrastruktuur van bestaande stelsels gebruik om behandeling te lewer en / of uitkomste te meet. Hierdie eksperimente is relatief goedkoop vir navorsers en hulle bied 'n hoë mate van realisme. Maar hulle bied navorsers beperkte beheer oor die deelnemers, behandelings en uitkomste wat gemeet moet word. Verder, vir eksperimente wat slegs in een stelsel plaasvind, moet navorsers bekommerd wees dat die effekte deur stelselspesifieke dinamika bestuur kan word (bv. Die manier waarop Kickstarter projekte geledere of die manier waarop change.org geledere petisies het; vir meer inligting, sien die bespreking oor algoritmiese verwarring in hoofstuk 2). Laastens, wanneer navorsers ingryp in werkstelsels, kom kwaai etiese vrae na vore oor moontlike skade aan deelnemers, nie-deelnemers en stelsels. Ons sal hierdie etiese vraagstuk in meer besonderhede in hoofstuk 6 oorweeg, en daar is 'n uitstekende bespreking van hulle in die aanhangsel van Van de Rijt et al. (2014) . Die afwykings wat met 'n bestaande stelsel werk, is nie ideaal vir elke projek nie, en daarom bou sommige navorsers hul eie eksperimentele stelsel aan, soos ek volgende sal illustreer.
Tabel 4.2: Voorbeelde van eksperimente in bestaande stelsels
Effek van barnstars op bydraes tot Wikipedia Restivo and Rijt (2012) ; Restivo and Rijt (2014) ; Rijt et al. (2014)
Effek van anti-teistering boodskap op rassistiese tweets Munger (2016)
Effek van veiling metode op verkoopprys Lucking-Reiley (1999)
Effek van reputasie op prys in aanlyn veilings Resnick et al. (2006)
Effek van ras van verkoper met die verkoop van baseballkaarte op eBay Ayres, Banaji, and Jolls (2015)
Effek van ras van verkoper met die verkoop van iPods Doleac and Stein (2013)
Uitwerking van die wedloop van gas op Airbnb-huurgeld Edelman, Luca, and Svirsky (2016)
Effek van donasies op die sukses van projekte op Kickstarter Rijt et al. (2014)
Effek van ras en etnisiteit op behuisingshuur Hogan and Berry (2011)
Effek van positiewe gradering op toekomstige graderings op Epinions Rijt et al. (2014)
Effek van handtekeninge op die sukses van petisies Vaillant et al. (2015) ; Rijt et al. (2014) ; Rijt et al. (2016)