U opmerkings oor Carson se gedig wat volgens u ongeregtigheid impliseer – ek sou dit as (on)geregtigheid wou beskou, gesien dat naaldekokers ‘n MEGAvonds is volgens my! – maar waar u meen dat “God op dag een reeds geregtigheid geskep [het], met die woorde: Laat daar lig wees!” (eintlik, as mens God = geregtigheid dink, moes geregtigheid alreeds vóór dag een daar gewees het, en al wat God gedoen het was om lig van die donker te skei en dit dan ook MET WOORDE), het my laat dink aan wat Thales gesê het toe hy gevra is wat kom eerste, dag of nag – hy het gesê: “nag – met ‘n dag” (“night – by a day”). Hoe hanteer die digter (skrywer) bepaalde en bepalende grense in die narratief? [viii] Na die tyd gaan laai hy ŉ Suid-Afrikaanse vakbondamptenaar, wat die vergadering bygewoon het, af. ŉ Metropolisieman keer hulle voor.