Waarom hom begeef in die swoele sfeer van die dekadentisme wat ontstaan het uit verset teen die versworende Viktoriaanse fatsoenlikheid? Is daar by hom ook sprake van ’n skone jongeling na wie hy hunker en wat hom laat skryf? Natuurlik sal ek hierdie besigheid graag opgelos wil hê maar, helaas! dis makliker gesê as gedaan vir my wat nie eens my een skoen aan my een voet aangetrek kan kry nie. Hierdie oorgang is alles behalwe ‘n sporadiese een; eerder ‘n voortdurende en herhalende proses waar die handelinge van vertaling as metafore optree: metafore vir identiteit, vir die bemagtiging van die self en ander, en vir die skrywende subjek. ‘n Mens sou ook kon beweer dat die skynbare selfbewustheid waarmee skrywers skryf (aldus Arrojo, in Maier 2006:165), neerslag moet vind in die wyse waarop die skrywer buite-tekstuele bronne in sy/haar eie teks ontgin. Op jou vraag of rym ouderwets is, is my teenvraag: Is dit ouderwets om asem te haal? In gedigte is alle grepe toelaatbaar as dit net met vernuf en kreatiwiteit toegepas word.