Helderheid, onpretensieusheid en 'n wye verskeidenheid met veelkleurige knoppe - 'n beskrywing wat geskik is vir irisse, word wyd gebruik in landskapontwerp. Hulle groei in blombeddings, landerye, wei en binnenshuise toestande.
Om lank in 'n vaas met water te wees. Hierdie artikel beskryf die klassifikasie en basiese reëls vir die plant en versorging van irisse, wat geskik is vir die meeste spesies en variëteite. As u 'n paar eenvoudige reëls in hierdie artikel beskryf, sal u tuin 'n ongelooflike veelkleurige skoonheid bied.
Iris of iris plant
Iris is 'n algemene en gewilde blom wat deur talle spesies en variëteite voorgestel word. Hul soet reuk is vir baie mense soortgelyk aan 'n mengsel van vanielje en gebakte melk, en die ondergrondse deel word selfs gebruik om aromatiese botter vir suikergoed te produseer.
Die blare is hard, soos swaarde, groen, val nie vir die winter nie. Iris het hoë voetstukke, wat enkelvoudig of in groepe van verskillende kan wees (tot 10).
Dit ruik lekker. Die aroma verskil afhangende van die kleur van die plant. Verskillende soorte blomblare is wit, geel, pienkerig, blouerig en selfs pers. Daarbenewens is hul skaduwee anders en vorm dit op een voetstuk 'n soort reënboog. Fluweelblare met geriffelde ente.
Groei en blom in bolvormige iris begin baie vroeg: sodra die sneeu smelt. Gedurende hierdie periode begin 'n aktiewe ophoping van voedingstowwe uit die grond. Rhizome-irisse blom van Mei tot Junie, sowel as in die laat somer en herfs. Onder irisse word spesies met 'n baard (wat bestaan ​​uit dun hare op elke blomblad) of daarsonder, onderskei. Die blom is groot genoeg (tot 15 cm in deursnee), blom in die lente of somer.
Benewens die indeling van hierdie plante in bolvormige en risoom, word hulle ook voorwaardelik in baarde en nie-baarde verdeel. Hierbo is aangedui dat die teenwoordigheid van spesiale hare op die blare die plant as baarde klassifiseer. Die tweede dopknippe doen dit nie, maar daar is baie helder, geel kolle van verskillende vorms.
Hierdie groep word verteenwoordig deur die meeste variëteite wat deur die telers geteel is.
Belangrik! As u die gebaarde irisse lê in die omgewing waar die seedoring gegroei het, groei hulle baie, word dit groot en word hulle in die winter half gevries.
Gebaarde verteenwoordigers word konvensioneel in drie subgroepe verdeel:
dwerg (tot 40 sentimeter);
medium (van 40 tot 70 sentimeter);
hoog (bo 70 cm).
Die geel dwerg-irisse wat in die 8ste eeu aan ons streek voorgestel is, het vir tuiniers nie interessant geword nie. Vroeë blomvariëteite met 'n ongewone kleur en mis met die grond parallel word nou geteel. Die teenwoordigheid van al drie soorte irisse kan 'n konstante bloeiende skoonheid bied en die oog gedurende die hele warm periode verlustig. Dwerg blom in Mei, wat medium en hoog is.
Het jy geweet? Die naam "iris" word geassosieer met die naam van die antieke Griekse godin-gids van afgestorwe vroue na die hiernamaals. Hulle word ook "moordenaarswalvisse" (blare soortgelyk aan 'n vlegsel) en "mannetjies" genoem.
Die wortels van hierdie skoonheid is eenjariges. Die ondergrondse stelsel is nie bang om uit te droog nie, dit sal dit selfs versterk, en oortollige vog kan lei tot ongewenste mikroflora en selfs verrotting.
Van die verskillende irisse is daar variëteite wat verskil in die kleur van die blare: Pinnacle (geel), Tool Gate (deel van die blomblare is wit en 'n deel is blou), Helen Collingwood (deel is wit en 'n deel is pers), Broadway-ster of Broadway Star (die helfte van die blare is wit en geel, en die tweede deel is framboos-violet) , Aurelio (bordeaux), Swahili (violet), pers harmonie (blou), Groot mere (ligblou), sowel as die pragtige verskeidenheid Symphony (blougeel). Ander minder gewilde variëteite met 'n ander kleur blomblare en hul vorm word ook onderskei.
Iris wat nie baard is nie
Onder irisse wat nie van baarde is nie, word verskillende spesies onderskei, waarvan die volgende bekend is: Siberies, chrysograwe, Japannees en Kalifornië.Baardlose mense word onderskei deur die teenwoordigheid van 'n dik meerjarige risoom, wat maklik in dele gesny kan word vir die voortplanting. Hulle is goed aangepas by effens suur grond, sodat hulle vir die winter met naalde bedek is, wat die behoud van die suurheid op die regte vlak verseker.
Het jy geweet? Sommige bebaarde spesies kan die hoogtepunt bereik van menslike groei, en het daarom gewild geword vir die versiering van die oewers van verskillende reservoirs.
Hierdie groep het ook 'n groot aantal variëteite wat verskil in die kleur van die blare. Van die Japanese variëteite is dus gewild: Edmonton (blou met swart strepe), Marmoura (blouwit met donkerblou are), blou (blou in die grootste gedeelte van die blomblaar en geel aan die basis), White Lady (wit, geel aan die basis), ens.
Plant en versorg iris
Aanplanting word deur risome of bolle uitgevoer. Dit is nodig om die tyd van die begin van die herfsfrost in ag te neem: die plante moet ongeveer 'n maand in die Indiese somertoestande bly om aan die grond- en omgewingstoestande gewoond te raak.
Belangrik! Blomplante (nie net irisse nie) moet nie oorgeplant word nie - u moet wag tot die einde van die blomtyd.
Hierna word beskryf hoe risoomplante korrek voorberei word vir aanplanting, aanwysings vir die implementering daarvan, uitplanting en versorging.
Vir die aanplant van risoomplante moet u 'n sonnige en droë plek kies. Gematigde grond is ideaal vir hierdie doel. Maar die moeras- en Siberiese spesie groei goed op 'n vogtige en verdonkerde plek. As die grond baie kleierig is, word dit aanbeveel om sand by te voeg om vog beter te verwyder.
Dit word aanbeveel om 'n spesiale dreineringslaag op die bodem van die gate te plaas vir die aanplant van baardvariëteite, wat u self kan doen (byvoorbeeld gebreekte baksteen, die oorblyfsels van kleiprodukte of riviersand). Vir Siberiërs is dit verbode om kalk te gebruik, dit moet met beenmeel vervang word. Moenie in te suur grond plant nie, anders sal die plant aktief verdeel, en u sien nie hoe dit blom nie.
Die risome word voor plant geplant, ontslae van ou en vrot wortels, behandel dit met 'n swamdoder (kan vervang word deur 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat vir 'n halfuur in te week).
As daar baie lang wortels teenwoordig is, is dit nodig om dit tot 8-10 cm (wanneer in die lente geplant) te verkort, of 2/3 van die lengte (herfsplanting).
In elke gat moet u 'n bietjie plantgrond voeg en die risoom plaas, en die wortelstelsel versigtig daarop versprei. Vir bebaarde spesies is dit beter om 'n glybaan met riviersand te maak. Sprinkel dan die bodem met aarde en tamp. Water en bedek die plantarea goed met vars kruie, strooi of saagsels om te beskerm teen die vinnige verdamping van water en die onkruidgroei te belemmer.
Daarna is dit nodig om die grond gereeld los te maak en van onkruid ontslae te raak. Die watertemperatuur moet ooreenstem met die lugtemperatuur. Dit is nodig om eers aan die begin en aan die einde van die seisoen te voed nadat die blomme val.
Spuit wortelstokke voor sterk ryp. As die weersomstandighede in die winter taamlik ernstig is en lig sneeu, is dit ook raadsaam om die bogrondse deel tot 'n hoogte van 10 cm af te sny en die risoomgedeelte met 'n bal blare en sneeu te bedek. Aan die einde van die beskerming word verwyder nadat die sneeu gesmelt het. Siberiese variëteite verdra maklik erge koue in die oop ruimte, maar Japanese kan moontlik nie oorleef nie. Laasgenoemde moet vir die winter huis toe geneem word nadat dit in potte oorgeplant is.
U kan in die lente verdeel en uitplant voordat die knoppe verskyn, of nadat hulle in die herfs blom.
Vir bolvormige variëteite is daar hul eie nuanses van plant en uitplant, wat verskil van die vorige risoomgroep:
voorlopige stratifikasie word gedurende 2 maande in koue toestande uitgevoer, waarna die bolle in klein houers met groot dreineringsgate in die plantgrond geplaas word;
die bolle moet die helfte in die grond wees, en die oppervlakte moet met grond besprinkel word en dan goed natgemaak word totdat 'n hoë grondvog bereik is;
na uitplant word die tweede en daaropvolgende besproeiing uitgevoer na die ontwaking van die lugdeel;
uieplante word na die val van blomme en die helfte van alle blare opgegrawe, aangesien oortollige vog nie tydens dormansie toegelaat word nie.
In binnenshuise toestande benodig sulke plante spesiale sorg:
ou, geel blare word met 'n skerp, skoon mes of ander gereedskap gesny;
bloeiwyses met droë knoppe word verwyder - op hierdie manier word die sade nie gevorm nie, en die plant bly aantreklik;
blomstingels is beter om met behulp van rekwisiete te versterk, omdat dit onder die gewig van groot blomme kan breek.
Dit is nodig om elke maand met minerale bemestingstowwe te voed, vanaf die periode van die ontwaking van die spruite en tot die voorkoms van blomme (as u grond swak is met voedingstowwe). As die aarde goed bevrug is, kan die toevoeging van bykomende stowwe gedurende die eerste 3-4 jaar nie uitgevoer word nie.
Bemesting met voedingstowwe is ook nodig na blom. Moenie mengsels met 'n hoë stikstofinhoud, soos verrotte mis, gebruik nie. Voordat kunsmis toegedien word, is dit nodig om die grond goed te bevogtig sodat dit nie 'n chemiese verbranding van die wortels veroorsaak nie. Stikstofkunsmisstowwe is geneig om die winterhardheid te verminder, en potas kunsmisstowwe verhoog dit. Daarom moet die eerste beslis in die lente gemaak word.
Die grond vir bewerking moet goed dreineer met 'n neutrale reaksie. 'N Effens alkaliese of effens suur omgewing word ook toegelaat. Plante voel goed in swak voedingstoestande, maar 'n voldoende hoeveelheid bruikbare elemente is nodig vir die volledige struktuur van alle plantstelsels. Vir binnenshuise verbouing kan u tuingrond gebruik wat gemeng is met turf en ligte blare, turf.
Irisse word voortgeplant deur risome, bolle, sade of dogterplante. Dit is raadsaam om dit aan die einde van die somer na kleur te doen.
Die stappe vir die verdeling van risoomspesies word hieronder beskryf.
Tydens die oorplanting word irisse uit die grond gehaal en word die oorblywende grond van die wortels verwyder.
Rhizome word met 'n skoon skerp mes gesny of gebreek.
'N Gedeelte van die wond word met gekapte houtskool besprinkel en gedroog.
Japannese en Siberiese spesies word deur sade voortgeplant, hulle begin eers na 1,5 jaar ontkiem en blom na 2. Om die voorkoms van spruite te versnel, kan saailinge in 'n kweekhuis op 'n goed verligte plek geplaas word.
Belangrik! Plantoorplantings moet volgens hierdie beginsel uitgevoer word: as die lentekleur in Augustus is, kan die somerkleur (tweede helfte) in Mei, die kleur in die middel van die somer beide in Augustus en Mei wees.
As daar nie voldoende voorwaardes is vir die versorging van irisse nie, kan hulle siek word. In te nat en koue toestande vrot die plante. In hierdie geval is dit nodig om dit op te grawe, te skei, gesonde dele te laat en die oorblywende swamdoders te behandel.
Iris kan bakteriële verrotting, fusarium, heterosporiose, grys verrotting van die stam en risoom ontwikkel, sowel as roes. Besmette gebiede word ongeveer 24 uur in die oopte gedroog. Herbeplant slegs in vars grond, aangesien bakterieë of swamme in die oue voorkom.
As u onpretensieuse en pragtige irisse op u erf wil sien, moet u die basiese reëls van plant en versorging onthou: tydsberekening, tipe grond, kunsmis, humiditeit, temperatuur en ander nuanses. Met 'n bietjie moeite kan u 'n skouspelagtige voorkoms van lang blommende geurige plante tuis kry.