Daar is 'n sekere kosmiese grap oor die feit dat ons ons geestelike reis begin, wat dikwels 'n "ware" self-soort soort definitiewe, statiese wese wil ontbloot. Die diep ironie is dat wanneer ons verby ons individuele wond beweeg, ons ontdek dat ons nie net een ding is nie: ons is 'n menigte self.
Ons is baie meer gevorderde as wat ons onsself erken. Selfs as ons 'n introvert is, het ons 'n buitewêreld in ons. Selfs as ons vreedsaam is, het ons gewelddadige aspekte. Ons kan lief vir aerobiese oefening sowel as lui wees en televisie kyk. In vroeër stadiums sien ons sulke aspekte van self as in oorlog met mekaar. As ons 'n sagte persoon is wat medelydend wil wees, ontken ons die dele van onsself wat gulsig, gryp of bloeddorstig is.
Een van die moeilikste aspekte van hierdie fase is dat identiteite wat op ons dieptes onderdompel word, vorentoe kom. Dit is nie lekker om die dele van onsself te oorweeg wat skadelik wil maak nie. Dit is ook nie lekker om gekonfronteer te word met wat nog in ons onaangeraak is nie.
Dit is egter nie deur sulke dinge te ontken nie, maar deur werklik te aanvaar dat ons ons kompleksiteit kan verstaan. In vorige stadiums sou dit chaos en drama geskep het, aangesien hierdie aspekte van onsself deur samelewingsfilters gebou word wat sekere begrippe van goedheid en etiek toeskryf, en ons hou nie daarvan om buite sulke parameters te dink nie.
Meestal was ons nie in staat om onsself as iets anders as die ewige slagoffer in ons eie lewens te oorweeg nie. Dit is die gewonde ego, die deel van ons wat sukkel onder die gewig van beskadiging en wreedheid, nie gehoor of gekoester word nie. Ons sal iets uitwerk wat ons nie intern wou gesond maak nie, word gefassineer deur flieks oor seriemoordenaars, vashou in vrees op die jongste terroris, ander weier om vol haat of vals te wees. Al die tyd dat ons nie erken dat ware ontwaking dit beteken dat ons hierdie aspekte binne onsself aanvaar nie.
Ek aanvaar jou!
Hierdie dele van onsself moet nie oorgedra word in sosiale of persoonlike begrip van "goedheid" nie. Ons moet selfs die mees onheilige, bloeddorstige, apatiese, amorale en veragtelike aspekte van onsself aanvaar vir wat hulle is, sonder om hulle te verander. Op dié manier kan hulle beweeg van onderbewussyns wat ons lewens lei tot 'n deel van ons vloeiende en huidige bewussyn. Daar is diep krag in hierdie aspekte van onsself, en die werk met hierdie aspekte van self deur aanvaarding openbaar dat hulle 'n bron van betekenisvolle geestelike energie is.
Begrippe van goedheid is godsdienstige en gemeenskaplike konstrukte. Deernis beteken nie swakheid nie. Daar kan vurige deernis wees, medelye met oorlogsvermoë, stoiese deernis, kwaad deernis. Dit is noodsaaklik dat mense wat perspektief bo persoonlike wonding het, praat teen wat onregverdig, illusories is, en gebaseer is op ongebalanseerde mag in hierdie wêreld.
Dit is onmoontlik om singulêr goed te wees, ook nie as ons nie. Terwyl ons almal ons bes probeer, is ons onvolmaakte wesens en kan ons skade veroorsaak. Ons benodig 'n sekere mate van selfsug terwyl ons in die menslike vorm is. Ons moet eers by ons, sowel as ons gesinne en geliefdes, bywoon. Ons kan nooit eintlik onbaatsugtig wees nie, aangesien ons moet aandag gee aan ons basiese veiligheid, ons basiese behoeftes en dié van ons geliefdes.
Dit is deur dit te verstaan ​​dat ons die aspek van onsself kan aanvaar wat selfsugtig moet wees, wat skade kan veroorsaak, dit is onvolmaak en besef dat ons net die beste doen wat ons kan. As ons 'n ander kwaad doen, maak ons ​​binne of buite. Dit is diep in ons mensdom gegrond dat ons kan verby die illusies van 'n volmaakte staat, en in die soort liefde vir self en ander wat kom uit aanvaarding van wat is.
Ek voel jou!
Dit is deur alle aspekte van onsself te aanvaar dat ons werklik en diep kan voel. Baie van ons leef nie regtig nie, maar net oorleef. Dit is deur op die diepste vlakke te voel, om te aanvaar wat ontstaan, dat ons wakker word. Dit is om verder te gaan as om self die pyn van ander en die wêreld te sien.
Wanneer die grootte van jou borrel toeneem en jy meer as jou eie emosionele projeksies kan sien, voel jy die pyn van die wêreld. Om te ontdek wat onopgespreek in jou is, is altyd nuttig, maar in hierdie fase begin ons besef dat die wêreld, die mense daarin en ander wesens en intelligensies lewendig en in pyn is.
Daar is 'n kollektiewe vlak van pyn in die wêreld wat uit die mensdom kom, 'n huil wat uit die oseaan septes kom van almal wat gely het. Daar is 'n tasbare energie van wanneer iets traumaties op wêreldwye skaal sal gebeur.
Om sulke dinge te voel is ongelooflik moeilik. Die vlak van verwarring en pyn in die wêreld wat niks met ons of ons persoonlike sielkunde of wond te doen het nie, is 'n moeilike ding om te hanteer vir selfs diegene met geweldige vaardighede. Wat nodig is vir bevryding is die vermoë om te voel, te verhoud, om in gemeenskap te wees, eerder as om die sintuie of emosies te verwerp, te onderdruk of te beheer. As jy die lyding van iemand anders sien en dit diep in onsself voel, kan ons die emosies laat vloei.
Bevryding word bereik deur aanvaarding. Dis eers wanneer ons die vaardige gebruik en inherente krag van die emosies kan besef. Deur ons emosies te aanvaar en ons dit te leer ken, kan ons deur hulle bevry word.
Ek's met jou!
Miskien is die enkele identifiserende kenmerk van hierdie fase ons ontwaking aan sosiale, godsdienstige en kulturele konstrukte. Ons is meer as net die som van ons wonde, of die wonde wat aan ons oorgedra is. Dit is slegs deur ons persoonlike geskiedenis te ontwaak, en die eerste fase van kundalini-ontwaking te deurgaan, sodat ons dit kan verstaan.
Voor hierdie stadium kan ons voel asof ons die wêreld eendragtig skep, of ons eie realiteit kan skep. Ons skep beslis baie drama vir onsself, en beperk wat vir onsself moontlik is deur die oortuigings wat uit ons verwonding gekom het. Maar daar is maatskaplike, kulturele en sosiale konstrukte in plek wat baie reguleer wie ons is en dit skep wanbalanse van mag in hierdie wêreld. Dit is slegs deur die ontwaking daarvan dat ons kan besef dat ons hierdie wêreld saam skep.
Hierdie konstrukte vorm 'n groot deel van wie ons is. Ons geskiedenis, kultuur, ras, geslag en samelewing skep spesifieke patrone van verwantskap en waaroor ons besig is. Ons kan onsself van sulke konstrukte bevry en besef wie ons is, afgesien van hulle. Deur met hulle in 'n getuienisstaat te beweeg, hoef ons hulle nie meer blindelings uit te dra nie.
Op soek na die dele van ons wat haat, kan ongelooflik onthullend wees. Daar is 'n ongelooflike hoeveelheid nuansering hiervoor, want op 'n sekere vlak is ons almal een. Maar in hierdie vlak van realiteit is ons nie almal dieselfde nie.
Deur ons verskille te waardeer en die skoonheid in hulle te sien, kan ons verder as haat en skeiding binne en buite beweeg. Dit kan insluit die besef van hoe ideologieë geskep is van wond en illusie, en hoe lyding voortduur. Maar ons kan steeds intern werk met ons reaktiwiteit.
Ek voed jou!
Tydens hierdie fase van kundalini ontwaking styg ons egtheid saam met ons duidelikheid en fokus op die doel. Ons kry 'n duidelike verstand en 'n gevoel van vrede, sowel as die vermoë om na die wêreld te kyk om te sien wat onheilig is. Ons het die eerste besef van die kosmiese "I"; Deur hierdie perspektief skuif ons besef wat ons uniek aan die wêreld bring. Dit bring ons unieke vermoëns by die wêreld, sodat ons werklik kan verstaan ​​hoekom ons hier is en wat ons hier is.
In hierdie stadium is daar 'n beduidende skakelaar in kernenergie. Ons beweeg van energie in pogings om die stelsel te koester (al die energie gaan in, met baie min uitgaan) om te bring wat ons in die wêreld gerealiseer het. Ons besef dat, paradoksaal genoeg, om energie te bied en diens te lewer, meer vloei deur die stelsel ontwikkel en persoonlike evolusie bevorder.
Die geestelike pad word nou oorgedra tot voordeel van die wêreld en die mense daarin. Dit is 'n duidelike verskuiwing, en dit is deur hierdie verskuiwing dat ons in state van toewyding en geluk kom.
Vrae vir selfondersoek
Watter dele van my is nie outentiek nie?
Deur vrae te vra oor watter aspekte nog steeds 'n masker dra, of wat hulself nie aan die wêreld wil bekend maak nie, kan ons sien wat onopgelos lê. Eintheid beteken beliggaming en die vrylating van die vals maskers wat ons dra. Terwyl ons bewustelik sulke maskers kan bereik, soos wat mens sou doen om 'n rol in 'n rolprent te speel, toon maskers 'n gebrek aan egtheid en 'n skewe weergawe van die werklikheid. Deur die aspekte van onsself te verberg wat wegkruip, wat nie hulself wil beliggaam of openbaar maak nie, of asof hulle verligting of superioriteit uitmaak, kan ons sien wat nog steeds in mekaar geskei word.
Verloor ek in verskynsels?
Dit is redelik maklik om in hierdie stadium dinge te ervaar wat die gemiddelde mens óf krankzinnig of pragtig sal oorweeg, en om aan sulke konstrukte te hou. Ons sal hulle dalk geestelik kan uitken, om hulle te verdeel in iets wat bekend kan wees, en dus beheer word.
Deur hierdie vraag te vra, besef ons die vlugtige onbetekenis van baie van wat gebeur. Ons kan ons gedagtes probeer om die onuitspreeklike te beperk tot iets wat beheer kan word, of om dit met simbool, mite of sielkundige konstruksie te verbind.
Die meeste van die hoër bewussynstate is state van diep gevoel, lig of vloei. Om sulke ervarings te laat wees, is wat hulle is, nie om hulle te gryp nie, laat ons toe om ons fokus terug te bring na ongemete of onbehandelde dinge. Ons kan ook verstaan ​​dat ons ware natuur permanent daarin sal bly.
Benodig ek selfobsessie?
Dit is maklik om goed-betekenisvolle konstrukte te gebruik, soos "liefde is alles wat daar is," om selfobsessie te brand. Sulke besluite is inderdaad diep. Maar hulle word selde genuanseerd genoeg om die alledaagse realiteit te ontmoet, en ons kan verlore raak in blom of geïdealiseerde taal wat ons nie toelaat om die wêreld te ontmoet nie.
Watter soort liefde? Is dit die sagte liefde wat die samelewing sê, die moeite werd is, die moederlike of vaderlike raak die gewonde sielklippe? Daar is geen manier om teen liefde te stry nie, en die ervaring van die diep goddelike liefde is 'n pragtige ervaring, maar sulke sentimente kan misbruik van mag of isolasie in 'n borrel voortduur.
Jy hoef nie liefde te voel vir iemand wat jou misbruik het nie, vir iemand wat opsetlik onkundig is, wat op soek is na soveel van die wêreld af te neem as wat hulle kan, of wat probeer om skade aan te doen aan diegene waarmee hulle in kontak kom. Jy kan hulle verstaan, jy kan hulle sien, jy kan hulle selfs liefhê, maar in gedifferensieerde werklikheid beteken dit grense.
Ons moet al ons emosies aanvaar en integreer, nie net wat ons liefde noem nie. Een baie skadelike oortuiging is dat ons nie "goed genoeg" of "geestelik genoeg" is as ons enige emosie anders as liefde ervaar nie.
Geestelike paaie moet genuanseer word, want sulke konsepte het diepte. Wat beteken "liefde" selfs? Hoe doen ons dit in die wêreld? Ja, ons kan liefde voel vir alles wat dit is. Ons kan mense op 'n baie diep vlak verstaan. Dit verontschuldig hul gedrag nie, selfs as ons presies kan sien hoe hulle gekom het om hulle te wees en met hulle medelye te voel.
Die geviktimideerde aspekte van onsself moet gehoor word in hul pyn, hulle woede, hul hartseer en hul vrees. Hulle moet besef dat daardie sentimente nie net aanvaarbaar is nie, maar ook nodig is, en hulle diep voel - om nie 'n hondjie en platitudes oor liefde te bied nie.
Daar is stories van kultusse waar konsepte soos "goddelike liefde" gebruik word om seksuele misbruik te bevorder of die krag van vroue en mans te neem wat op soek is na suiwer sentimente in 'n onreine wêreld.
Verby die knoop van die eerste fase beweeg 'n verskuiwing in die geestelike pad: ons gebruik die geestelike pad om vir ander tot voordeel te wees. Dit word gedoen deur binne te kyk, maar selfs selfrefleksie kan lei tot die romantisering van geestelike konsepte en selfobsessie. As dit gebeur, word iets aangedui wat direk van die wêreld is, soos vrywilligerswerk.
© 2019 deur Mary Mueller Shutan. Alle regte voorbehou.
Uitgewer: Findhorn Press, 'n afdruk van Inner Traditions Intl.
Werk met Kundalini: 'n Ervaringsgids vir die Ontwakingsproses
deur Mary Mueller Shutan
Kundalini-ontwaking kan diepgaande fisiese, emosionele en geestelike effekte hê, wat dit moeilik maak om die alledaagse lewe te hanteer. Hierdie kragtige wakkerwordings kan jou ook toelaat om verlede trauma vry te laat, die illusies van die valse self verby te sien en jou geestelike hart wakker te maak, sodat jy die goddelike self kan herken. Hierdie ervaringsgids bied gedetailleerde leiding vir elke fase van Kundalini-ontwaking, aangesien jy nie net emosioneel en geestelik maar ook fisies en sosiaal in jou goddelike self transformeer nie.
Kliek hier vir meer inligting en / of om hierdie boek te bestel of om die Kindle-uitgawe of Audioboek aan te koop.
Mary Mueller Shutan is 'n geestelike geneser en onderwyser met 'n uitgebreide agtergrond in Chinese Geneeskunde, CranioSacral-terapie, Nulbalansering en energiewerk. Sy is die skrywer van Die Geestelike Ontwaking Gids, Die volledige koordkursus, Die Body Deva, en Bestuur van psigiese vermoëns. Besoek haar webwerf by www.maryshutan.com