'N Diepte kyk na interne fetale monitering - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorg'N Diepte kyk na interne fetale monitering
'N Diepte kyk na interne fetale monitering
Interne fetale monitering behels die plasing van 'n elektrode direk op die kopvel van die baba terwyl dit nog in die baarmoeder is. Hierdie toets word uitgevoer om die hartklop van die baba sowel as die wisselvalligheid van die hartklop tydens die baring te evalueer.
Alhoewel IFM meestal tydens hoërisiko-geboortes gebruik word, kan dit ook in 'n geboorte met 'n lae risiko gebruik word as die versorgingspan nie akkuraat kan lees uit eksterne moniteringstegnieke nie, soos auskultasie en elektroniese fetale monitor (EFM).
Hoe interne fetale monitering uitgevoer word
Die IFM word deur die serviks in die deel van die baba se liggaam naaste aan die opening (tipies die kopvel) geplaas. As die moeder nie haar water gebreek het nie, sal 'n amniotomie gedoen word. 'N Fetale elektrode word dan geplaas deur 'n klein draad in die boonste lae van die baba se kopvel te skroef.
Terselfdertyd kan 'n intrauteriene drukkateter (IUPC) ook binne die baarmoeder tussen die baarmoederwand en die baba geplaas word. Dit laat die geboortespan ook toe om die presiese krag van die sametrekkings van die moeder te meet eerder as om op die minder akkurate vorme van eksterne monitering te vertrou. Dit is veral nuttig as daar aangedui word op geïnduseerde arbeid.
Interne fetale monitering maak voorsiening vir direkte monitering van die baba se hart in teenstelling met auskultasie, wat 'n indirekte vorm van monitering is. Auscultation maak gebruik van 'n apparaat wat deur die maag van die vrou luister, hetsy in die vorm van 'n stetoskoop of 'n ultraklank-fetoskoop. Auscultation is die algemeenste tegniek wat gebruik word vir swangerskappe met 'n lae risiko.
IFM oorkom ook een van die belangrikste beperkings van die EFM: die behoefte aan die vrou om absoluut stil te bly. Met 'n EFM is die moniteringstoestel om die middel van die vrou vasgespeld. Enige beweging kan die sein ontwrig en onreëlmatighede voorstel wat daar is of nie.
Interne monitering kan ook 'n onnodige keisersnee voorkom as fetale nood op eksterne monitering aangedui word, maar nie die IFM nie.
Ondanks die voordele daarvan, is daar 'n aantal risiko's verbonde aan IFM, insluitend:
Kneus of krap aan die kopvel van die baba
Die risiko-infeksie by die moeder of baba van buite af
Die beperking van beweging vir die moeder wat arbeid pynliker en moeiliker kan maak
Die risiko van infeksie van moeder na kind (IFM is teenaangedui by vroue met MIV, herpes en hepatitis)
Die IFM-prosedure self het kontroversie gelok onder sommige praktisyns wat glo dat dit onnodig indringend is. Sommige studies het voorgestel dat die gebruik daarvan geassosieer word met hoër, eerder as laer, koerse van die keisersnee en geboorte van die tang.
Een studie wat in 2013 gedoen is, het gemeld dat 18.6 persent van 3.944 vroue met wie IFM gebruik is, 'n keisersnee kry, teenoor 9.7 persent wat nie 'n IFM het nie. Die koers van koors by vroue was ook byna drie keer hoër (11, 7 persent teenoor 4, 5 persent).
Geen babas wat aan IFM blootgestel is, was verskille in die gesondheid in vergelyking met diegene wat nie.
Copyright aanneming en pleegsorg: 'N Diepte kyk na interne fetale monitering - aanneming en pleegsorgLees Meer