Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus (15 Desember 37 n.C. – 9 Junie 68 n.C.), gebore Lucius Domitius Ahenobarbus, en algemeen bekend as Nero, was die vyfde Romeinse Keiser van 54 tot 68. Hy was die laaste keiser van die Julio-Claudiese dinastie. Nero is aangeneem deur sy grootoom Claudius om sy erfgenaam en opvolger te word. Hy het die bewind aanvaar in 54, met die afsterwe van Claudius.
In 64 is die oorgrote deel van Rome vernietig in die Groot brand van Rome. In 68 het die opstand van Vindex in Gallië, en die latere uitroeping tot keiser van Galba in Hispanië, Nero uit die kussings gelig. In die aangesig van 'n sluipmoord of terregstelling, het hy op 9 Junie 68 selfmoord gepleeg.
Nero se bewind word dikwels verbind met tirannie en uitspattigheid. Hy is bekend vir 'n aantal terregstellings, insluitend die van sy ma en die waarskynlike moord deur vergiftiging van sy stiefbroer, Britannicus. Hy is ook berug as die keiser wat sou "vioolspeel terwyl Rome gebrand het", en as 'n vroeë vervolger van Christene. Hy is bekend daarvoor dat hy gevange Christene in sy tuin verbrand het vir nagtelike beligting. Hierdie siening berus op die geskrifte van Tacitus, Suetonius en Cassius Dio, die vernaamste behoue bronne vir Nero se bewind.
Min ekstante bronne vermeld Nero in 'n positiewe lig. Sekere bronne egter, insluitend sekere van die bogenoemdes, beeld hom uit as 'n keiser wat gewild was onder die gewone Romeinse mense, veral in die Ooste. Die bestudering van Nero is problematies aangesien sekere moderne historici die betroubaarheid van antieke bronne bevraagteken wanneer oor Nero se tiranniese handelinge berig word.
↑ Nero was nie 'n violis nie, maar 'n lierspeler (die viool sou nie vir minstens 'n verdere vyftien honderd jaar uitgevind word nie). Suetonius meld dat Nero die lier bespeel het terwyl Rome gebrand het, sien Suetonius, Die Lewens van die Twaalf Keisers, Lewe van Nero 38; Vir 'n gedetaileerde uiteensetting van hierdie oorgang, sien M.F. Gyles "Nero Fiddled while Rome Burned", The Classical Journal (1948), pp. 211–217 .
↑ Tacitus, Geskiednisse I.4, I.5, I.13, II.8; Suetonius, Die Lewens van die Twaalf Keisers, Lewe van Nero 57, Lewe van Otho 7, Lewe van Vitellius 11; Philostratus II, Die Lewe van Apollonius 5.41; Dion Chrysostomos, Bespreking XXI, Oor Skoonheid.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Nero&oldid=1788739"
Geboortes in 37
Sterftes in 68
Die bladsy is laas op 8 September 2018 om 03:34 bygewerk.