As jy ŉ entjie met die staat af ry, is daar ŉ nuwe kerk, in modernistiese styl. Agter die kerk verby is ŉ grondpad wat jou spookdorp toe vat. ŉ Mens moet ŉ plaashek oopmaak en dan ry jy verby beeste tot in ŉ kloof. In die kloof is die bouvalle van die oorspronklike dorp. Tydens die Anglo-Boereoorlog het die Scottish Rifles hier kamp opgeslaan om die spoorlyn teen aanvalle deur die Boere te beskerm. Bo-op die berg is die grootste dele van hul kamp blykbaar nog ongeskonde.
As ŉ mens verder in die kloof opstap, is daar verskeie bouvalle van huise wat teen die hange gebou is. Dit moes eens ŉ pragtige dorp gewees het. Die uitsig oor die Hoëveld se vlaktes is lieflik. Hier en daar staan daar nog vye- en perskebome. Ek kom op ŉ perskeboom af wat dra.
Ek sukkel om betroubare inligting oor die spookdorp te bekom. Dit wil voorkom asof mense dit verlaat het om nader aan die spoorlyn en die stasie te wees. ŉ Ander weergawe is dat daar nie water is nie. Die Moerdykkerk is waarskynlik ná die sandsteengebou opgerig, te oordeel aan die geel sierstene in die fondament. Blykbaar is swart inwoners later hiervandaan na die township op die vlakte buite die dorp verskuif in die tye van apartheid se gedwonge verskuiwings. Die plek voel spookagtig hartseer.
Met die bou van die N4 nasionale pad in die 1960s, het die nuwe pad, soos die spoorlyn van weleer, ŉ paar kilometer buite die Greylingstad verbygery. Soos soveel ander klein dorpies, het dit die plaaslike ekonomie geknak. Eens winsgewende winkels – soos Melmans en Hendrik Morsner s’n, en koffiewinkels soos dié van Tina Fourie – se deure is gesluit. In 1990 het ŉ brand by die geboue van die plaaslike owerheid groot dele van die dorp se argief uitgewis.