Ung Kol Pang, 'n 14de-eeuse Koreaanse verhandeling oor valkery
Deur Myung Sun Chun
Veren, gruis en simbolies: voëls en mense in die antieke, ou en nuwe wêreld, geredigeer deur Gisela Grupe, George McGlynn en Joris Peters (2005)
Opsomming: Dit is nie maklik om uit te vind waar, wanneer en hoe valkery in Korea ontwikkel en versprei het nie. Die oudste bewyse vir valkery in Korea word aangetref op 'n muurskildery in die graf van Sham Shil Ch'ong wat dateer uit die Kokuryŏ-dinastie (ongeveer 5de eeu nC). In die Middeleeue is 'n verhandeling getiteld Ŭng Kol Pang of Book on Hawks and Falcons is geskryf deur 'n regeringsamptenaar genaamd I Cho Nyŏn (1266-1343). In hierdie verhandeling is roofvoëls in valke en valke ingedeel. Vanweë die gebrek aan gedetailleerde uitbeeldings van die voëls, is dit egter nie duidelik watter soort spesies presies bedoel word nie. Die Ŭng Kol Pang is gewy aan die teel van valke en aan die behandeling van hul siektes. Soos geïllustreer, is die metodes en terapieë wat in die Middeleeuse Korea toegepas word, gebaseer op tradisionele Chinese of Koreaanse medisyne en volksmiddels.
Inleiding: Daar word algemeen aanvaar dat valkery sy oorsprong het in die Asiatiese steppe en dat dit saam met perdemanskap ontwikkel het. Volgens Canby was valkery ongeveer 2000 vC in die antieke Anatolië bekend. Gerdessen lewer kommentaar op 'n staaltjie oor valkery tydens die regering van die Chinese koning Wen (689-675 vC), wat in die vroegste werk oor valkery in Japan genoem word. As hierdie aanhaling korrek is, sou die Chinese miskien valkery al in die eerste millennium vC geken het. Volgens Epstein is valkery in Korea in Japan in die 4de eeu nC ingelei, met 'n regeringskantoor wat deur die keiser vir valkery ingestel is. Vanweë die gebrek aan historiese verslae is dit egter nie maklik om op te spoor waar, wanneer en hoe valkery in Oos-Asië ontwikkel en versprei het nie.