Die digter is intens bewus van die naderende dood, maar hierdie besef maak die belewenis van die lewe des te meer intens, die verlange om te blý leef des te meer dringend. bladspieël is ’n sensitiewe en sensories bewuste verkenning van die eie psige en belewenisse. In Dooiemansdeur (1991) staan die gedig “Ontnugterde digter (vir DJO)” wat ‘n soort herskrywing is van D.J. Opperman se baie bekende gedig “Digter”. My ervaring is dat die kok meel en eiers meng en, wanneer ek wegkyk, saggies in die mengsel influister wat van dit verwag word – en dan – die magiese waar die generiese meel-en-eier mengsel transformeer na pannekoek of roosterkoek afhangend van die geheime ooreenkoms (dis of dit, of meel beskik oor die vermoë om te weet wat ons verlang?). Daar was ook ‘n paar getroues in Éfese, en hulle word aangemoedig om vas te staan in die waarheid en te oorwin (Op. 2:7).