Afrikaans: In hierdie studie word daar getrag om 'n oorsigtelike blik te bied op die lewe en werk van Gabriel Gideon Cillié (1910-2000). Binne die tydvak van sy lewe was hy 'n deskundige op die gebied van die wiskunde en sterrekunde. Daarbenewens het hy ook op die terrein van kerkmusiek en as koorleier, orrelis, verwerker van gewyde koormusiek en volksliedere, asook as kultuurleier 'n uiters beduidende bydrae tot die ontwikkeling van die kultuurhistoriese terrein in Suid-Afrika gelewer. Die metodologiese raamwerk waarbinne die projek onderneem word, berus op die werksteorie van die biografie. In hierdie opsig is die (konserwatiewe) uitgangspunt dat die optekening van Cillié se lewe en werk deur middel van so 'n betroubaar as moontlike verslaggewing van beskikbare gegewens geskied. Ofskoon daar geen aanspraak gemaak word op feitelike onfeilbaarheid, of dat die beeld van Cillié wat hier gekonstrueer word, die enigste en laaste “waarheid” of woord oor hom is nie, verteenwoordig hierdie werk nietemin 'n selektiewe ontginning van materiaal wat nog nie andersins ontsluit is nie, asook 'n belangrike stap in die rigting van 'n meer omvattende optekening van sy lewe en bydrae as wat tans bestaan. Twee van die bylaes het gevolglik ten doel om te dien as 'n sistematisering van sy nalatenskap, waardeur verdere navorsing bevorder sou kon word. Wat betref die hoofstukke oor Cillié se kultuurhistoriese bydrae is een van die belangrikste gevolgtrekkings waartoe daar gekom word, die feit dat, ten spyte van bepaalde kritiese voorbehoud, hy 'n uiters betekenisvolle rol ten opsigte van die ontwikkeling van die Gereformeerde kerkmusiekgeskiedenis in Suid-Afrika gespeel het. Die belangrikheid en tydigheid van hierdie bydrae is veral beduidend in die lig van die periode van insinking wat gedurende die 1930’s op die terrein van die Afrikaanse Gereformeerde kerksang ingetree het. Deur middel van intensiewe navorsing en daaruitspruitende openbare lesings, briewe in tydskrifte en dagblaaie, asook talle populêre en populêr wetenskaplike publikasies, het Cillié veel gedoen om mense bewus te maak van die skoonheid van die Protestantse kerklied en die noodsaaklikheid daarvan om hierdie erfenis te bewaar. In terme van Cillié se bydrae tot die hersiening van sangbundels binne die Afrikaanse Gereformeerde kerke moet daar wel gelet word op die feit dat, in die lig van meer onlangse standpunte betreffende die Afrikaanse Gereformeerde kerklied, sy sienings oor die algemeen minder akkommoderend en enger was as standpunte wat tans heers. Aansluitend hierby is daar bevind dat hy ook, wat betref die oprigting en bewaring van pyporrels binne die Afrikaanse Gereformeerde kerkgemeenskap, 'n groot bydrae gelewer het. In talle kerke dwarsoor die land is daar vandag orrels in gebruik wat deur Cillié ontwerp en in die meeste gevalle ook deur hom ingewy is. Hierdie arbeid, wat vanuit huidige heersende standpunte weereens aan bepaalde punte van kritiek onderworpe mag wees, het hy kosteloos verrig in 'n tyd toe daar min ander persone in die land was om in dié verband leiding te verskaf. As leier van die Universiteitskoor van Stellenbosch en die kerkkoor van die NG Moedergemeente, Stellenbosch, en as stigter van die Kweekskoolkoor en die Stellenbosse Studentesangfeeste, het Cillié ook diep spore in die Suid-Afrikaanse koorkultuur getrap. As komponis en verwerker het hy die Afrikaanse koorrepertorium verryk. Alhoewel hy, met die uitsondering van sewe kantates, min omvangryke komposisies gelewer het, was hy gedurende die vorige eeu moontlik een van die mees produktiewe verwerkers binne die Afrikaanse gemeenskap. Voortspruitend uit sy intense belangstelling in geskiedskrywing het hy ook oor jare heen 'n aansienlike versameling liederwysies opgeteken – op sigself 'n waardevolle kulturele nalatenskap. Sy boekpublikasie oor die herkoms van die Afrikaanse gesange is tot op hede steeds 'n gesaghebbende naslaanwerk. Die leierskap wat Cillié binne Afrikaanse kultuurorganisasies uitgeoefen het, word weerspieël deur die feit dat hy vir 'n aansienlike tydperk sleutelposisies in verskeie kulturele komitees beklee het en 'n uitsonderlike aantal toekennings en vererings vir sy bydraes ontvang het. Ook op die persoonlike vlak het Cillié met groot onderskeiding geleef. As kollega was hy uiters gerespekteerd, en word hy met groot warmte en waardering onthou. Sy gesinslede teken hom as 'n gedissiplineerde en hardwerkende eggenoot en vader wie se toewyding aan sy taak soms pynlike opofferinge meegebring het – maar as iemand wat terselfdertyd sterk verbonde was aan sy gesinslewe. Vanuit hierdie agtergrond is die beeld van Cillié wat in hierdie studie na vore tree, een van uitsonderlike begaafheid en van 'n lewe van ononderbroke toewyding aan die ideale waarvoor hy hom beywer het. Binne die tydvak van sy lewe was sy arbeid invloedryk en vormend en kan die belang daarvan, selfs binne die konteks van bepaalde kritiese voorbehoud, nie ontken word nie.