Die netelige vraag oor # Interpol se politieke neutraliteit - EU-verslaggewer
In April vanjaar het die agt mense wat die Kommissie vir die Beheer van Interpol-lêers (CCF) saamgestel het, 'n bekende probleem oorweeg. Dit was 'n nuwe jaar, maar die taak wat voor die CCF gelê is, was een waarmee hulle baie vertroud was. Hulle is gevra om 'n verspreidingsversoek van die Nasionale Sentrale Buro van die Russiese Federasie (NCB) te oorweeg - die sewende versoek met betrekking tot Bill Browder, die Amerikaans-gebore finansierder-aktivis wat sy miljoene verdien het in die onstuimige markte van Rusland in 1990. .
Die versoek - wat Interpol, soos te wagte was, geweier het - is net die jongste veldtog in die langdurige stryd tussen die Amerikaans-gebore Browder en die Russiese staat. Moskou, ontstoke deur die rol van Browder in die skyn van 'n internasionale kollig op die misdaad van die Russiese elite, beskuldig Browder van verduistering terwyl hy internasionale regerings beywer vir verbeterde wetgewing teen korrupte en outokratiese regerings. Browder, 'n instrumentele figuur in die gang van die wetgewing van Magnitsky wêreldwyd, het die gebruik van Interpol as 'n beweerde instrument vir politieke wraak deur die Russiese staat ontneem.
Die Browder-saak is egter slegs een van die politieke politiese kontroversies waarin Interpol die afgelope paar jaar 'n omhulsel gevind het. Hoëprofielagtige gevalle van die verpolitiseerde misbruik van die agentskappe se Red Notices and Diffusion Requests het die organisasie se integriteit in twyfel getrek en die internasionale reputasie daarvan in die wiele gery.
Maar hoe verseker Interpol dat die CCF self in 'n poging om sy kennisgewingstelsel teen misbruik te beskerm, behoorlik onbevooroordeeld is?
Die pogings van Interpol om politieke neutraliteit te behou, is tradisioneel gesentreer om artikel 3 van sy grondwet. Die artikel lui dat "dit streng verbode is vir die organisasie om enige ingryping of aktiwiteite van politieke, militêre, godsdienstige of rasse karakter te onderneem". In 2013 het Interpol 'n verdere onderskeid getref tussen sake van mense wat deur binnelandse veiligheidsdienste vir suiwer politieke misdrywe agtervolg word, en dié wat gesoek word in sake wat 'n politieke dimensie het, maar waarin daar tog 'n werklike kriminele oortreding is.
Interpol werk hard daaraan om die afdwinging van artikel 3 te verskerp. In 2017 is berig dat die organisasie meer as 40,000 kennisgewings ondersoek om na politieke mishandeling te kyk. Die CCF het inderdaad die afgelope paar jaar 'n aantal polities gemotiveerde versoeke verwerp. Net verlede maand het Interpol byvoorbeeld 'n polities-gemotiveerde versoek van die Pakistanse regering om 'n Rooi Kennisgewing teen die voormalige minister van finansies, Ishaq Dar, te verwerp. In Julie het die Finse Interpol geweier om 'n Turkse asielsoeker na sy vaderland te deporteer en beweer dat hy mishandel sou word by sy terugkeer.
Sommige beweer dat Interpol te ver gegaan het, en dat inherente vooroordele teen die onpartydigheid van die regstelsels in sekere lande internasionale misdadigers deur Interpol se vingers kan laat glip. 'N Oorkoepelende klimaat van agterdog teen amptenare in Rusland en die GOS help om hierdie neiging te illustreer.
Die Oekraïense politikus Oleksandr Onyshchenko het byvoorbeeld in 2016 uit die Oekraïne gevlug nadat hy daarvan beskuldig is dat hy meer as US $ 64 miljoen van staatsbeheerde ondernemings verduister het. Terwyl 'n groeiende berg getuienis Onysjchenko in oënskou geneem het - Oekraïense ondersoekers het bevind dat die voormalige LP 'n skema wat die regering ongeveer $ 125 miljoen gekos het, herroep het, en die Verchovna Rada het Onyshchenko albei van sy parlementêre immuniteit ontneem en gevra om sy aanhouding te hou - het Westerse amptenare gehuiwer om aksie te neem. Spaanse en Duitse howe het by twee afsonderlike geleenthede Kyiv se versoeke om verspreiding van Kiev geweier, terwyl Interpol die Oekraïense versoeke om 'n Rooi Kennisgewing vir Onyshchenko se aanhouding te publiseer, van die hand gewys het. Die voormalige Oekraïnse parlementslid is vroeër vandeesmaand uiteindelik in Duitsland in hegtenis geneem danksy 'n aparte versoek van die Oekraïne se nasionale teenkorrupsieburo.
Nog 'n voorbeeld is die geval van Vladimir en Sergei Makhlai, die vader-en-seun-duo in die middel van 'n hoëprofiel-bedrogsaak wat 'n Russiese ammoniak-aanleg genaamd TogliattiAzot betrek het. Die paartjie, saam met die uitvoerende hoof van die fabriek, Yevgeny Korolyov, het in 2005 uit die land gevlug. Vladimir het byna 'n halfmiljoen dollar aan die PR-firma New Century Media spandeer om hom te help om burgerskap in die Verenigde Koninkryk te kry - 'n samewerking wat uiteindelik in regsoortreding geëindig het, met Vladimir versuim om sy rekeninge aan New Century te betaal. Nietemin het 'n Westminster-hof in 2009 die verspreidingsversoek vir Korolyov en die Makhlais uitgegooi met politieke motiverings. Soos in die Oleksander Onyshchenko-saak, het Interpol en nasionale howe gelyk - miskien gedwarsboom deur hul eie voorveronderstellings wat verband hou met die Russiese staat se gebruik van Interpol - om die gewig van die getuienis wat die versoek regverdig, te ignoreer.
Maar waar laat dit Interpol? Die agentskap se missie is om op te tree as 'n neutrale instansie wat lande help om saam te werk om die wêreld se produktiefste misdadigers te vang. Kan dit steeds hierdie taak verrig deur een land of regstelsel bo 'n ander te bevoordeel of versoeke van sekere lande ongeldig te maak?
Uiteindelik moet die CCF se voorreg wees om te keer dat gewetenlose magte voordeel trek uit Interpol se politieke neutraliteit, terwyl dit ook verseker dat Interpol se maatreëls om die misbruik van Rooi kennisgewings en verspreidingsversoeke te beheer, nie die werklike behoeftes van die internasionale wetstoepassingsgemeenskap in gevaar stel nie. As politieke argumente toegelaat word om die besluite van Interpol onbehoorlik te beïnvloed om misdadigers te help ontsnap, sal Interpol homself uiteindelik nutteloos maak.
Verwante onderwerpe:BelgiëSjinaeuEuropese KommissieEuropese UnieGewildefull-beeldDuitslandInterpolpolitiekRuslandterrorismeusWêreld
Amerikaanse beamptes se dossier oor #Huawei na Downingstraat wys oor kommer oor # 5G-netwerkbetrokkenheid '