Soms op dag vier as die feesgees bietjie taan en ’n mens moeg en voetseer raak, stop ’n klein juweeltjie jou in jou spore en verkwik jou siel opnuut.
Die weduwee Mavis (Cawood) word raaiselagtig genooi na die opening van ’n bioskoop op die kusdorpie waar sy woon – daar aangekom blyk sy die enigste gas te wees. Dit blyk dat die Engelse Mike (Dunster) haar dalk voorheen geken het, nog voordat sy met haar man getroud is . . .
* Pretorius is by talle produksies op vanjaar se KKNK betrokke. Hy is die regisseur van Fotostaatmasjien, ook die teksskrywer van Mike & Mavis en Sê my naam soos ’n Starbucks-knaap. ’n Eenvrouvertoning met Je-ani Swiegelaar.
Die Hertzog-pryswenner Tertius Kapp bewys met sy jongste drama, Liewer, opnuut sy meesterskap. Waar sy Rooiland en Oorsee vandag se Suid-Afrika polsend afteken in die perk van vier tronkmure en op ’n reddingsbootjie na ’n nuwe wêreld, sny Liewer nóg nader aan die been.
Dit is nie ’n geval van ’n beleë, te gemaklike liefde gekontrasteer met ’n jong, bruisende klawerliefde nie. Die bordjies word heeltyd en verrassend verhang, tekenend van ’n dramaturg wat intrige ten diepste verstaan. Met ’n ironiese sameloop kruis die paartjies se lewe en so tuimel die kyker in ’n emosionele maalkolk van wellus, misbruik en verraad.
Liewer is soos ’n bloedbad sonder bloed, liefde het inderdaad ’n wapen geword. Dit is asof ons toekyk hoe ’n roofdier sy prooi bekruip en verslind.