Vinnig om te genees - Gesondheid - 2022
Vinnig om te genees
Jason Fung het aan my gesê dat wat op sy kliniek gebeur, "uniek in die wêreld" is, met die entoesiasme van 'n Doc Brown wat die potensiaal van sy tydmasjien verduidelik in Terug na die toekoms. Niemand het vir my gesweer nie, voer sulke eksperimente met sy pasiënte. In die middel van woorde om 'n joernalis te lok. 'N Tas later, hier is ek in Scarborough, 'n oorvol distrik van Groot-Toronto wat, as dit nie skilderagtig is nie, 'n mediese rewolusie kan wees.
Ek kom ten tyde van die belydenis. Megan Ramos, wat die nefrolog Jason Fung by die Intensiewe Dieetbestuurskliniek bystaan, luister na die voedselprobleme van 'n halfdosyn gesonde pasiënte wat in 'n halfsirkel in 'n smal vertrek sit. Aan die muur, 'n advertensie van kouse; op die rak, 'n geel plastiekmassa wat 'n pond menslike vet verteenwoordig, wat herinner dat ons nie van katoenwol gemaak is nie.
"Ek was nie 'n engel nie, ek het 'n geliefde by die restaurant gehad en ek het pasta bestel," sê Laura *, 'n busty blonde uit Florida. Sy het 'n goeie gelaatskleur, maar die vakansiedae het haar uitgebrei, sy is bang daarvoor. "Ek het sakke koekies leeggemaak," sê Cindy en staar na haar Starbucks-jumbo-grootte koffie. "Dit is taai in die aand, ek word kwaad!"
Om hulle aan te moedig, sê Megan Ramos dat sy meer spaghetti in 32 jaar geëet het as wat die meeste mense ooit sal eet. Maar dit was in 'n ander lewe toe sy 80 pond geweeg het en op pizzas en McCroquettes gegaan het. Sy skuld haar wonderlike transformasie aan Jason Fung, wat sy as proefdier gedien het toe hy sy program in 2013 geïmplementeer het.
Na die daad van besoedeling staan ​​almal in die wêreld die toets van die skaal, tensiometer en maatband om die maag, die Weight Watchers-manier. Maar 'n ekstreme Weight Watchers. Hier, mense vinnig om gewig te verloor, onder streng mediese toesig. Vir 14 uur, drie dae, twee weke ... Dit hang af van hul fisiese toestand. En hulle wil.
Stoor jou vel
Ons klop nie op die deur van Jason Fung in die hoop om 'n liggaam by die Sport geïllustreerde swembroek. Ons kom hier om ons vel te red, teen 'n koste van $ 500 per jaar. "Ek het geen keuse nie," sê Maureen, bekommerd. Soos byna alle D pasiënter Fung, 'n 44-jarige rekenmeester, ly aan tipe 2-diabetes, 'n plaag wat meer as 3,4 miljoen Kanadese affekteer en hallusineer. Dit raak selfs kinders, wat seldsaam 20 jaar gelede was.
Die siekte wat blinde en hart kan afskakel, word gekenmerk deur 'n suikervlak (glukose) te hoog in die bloed. Die metabolisme van diegene wat daaraan ly, lewer nie meer insulien, 'n noodsaaklike hormoon vir die beheer van glukose, wat hulle dwing om dit in 'n sintetiese vorm te spuit nie. As hierdie ontwrigting gedeeltelik geneties is, is daar ook 'n swak voeding en sitstille lewenstyl. Die meeste tipe 2 diabetici het hul ideale gewig oorskry.
Hierdie wanorde is in beginsel onomkeerbaar. Maar Jason Fung glo dit nie. Hy vertrou dus op 'n skokbehandeling om die diagnose van Maureen te keer, wat matig oorgewig is: 14 dae sonder om 'n mondvol te sluk. "Goed gedoen, nie uitloop toe ek jou vertel het nie," sê hy om haar te pla. Dan beveel hy 'n lae koolhidraat dieet hoog in vet, groente en proteïene aan. Die ideale kombinasie, volgens die dokter, is om sy bloedsuiker te beheer en voort te gaan smelt.
Maureen kom hier in die geheim van haar gewone spesialis, wat die onortodokse metodes van die D afkeurr Fung, bekend in Engels Kanada sedert hy twee boeke gepubliseer het oor die meriete van vas (sy laaste is in die Franse by Éditions du Trécarré gepubliseer, onder die titel Vetsugkode).
Die nefrolog het begin om bekommerd te wees oor die lot van diabete omdat baie van hulle misluk het in sy kantoor, sukkel met ernstige nierprobleme. "Ek kon nie staan ​​om hulle te sien nie, ek moes die wortel van die bose aanpak," sê hy. Volgens hom is die voorskryf van dwelms egter so effektief soos 'n bandhulp op 'n velkanker ', aangesien dit hoofsaaklik 'n probleem met voedsel is. "Ongelukkig wil dokters hul klein sekerhede nie skud nie."
Daarbenewens gee hy nie om vir die skeptisisme van sy eweknieë nie: die resultate is daar. Wie nie huiwer om te kwalifiseer as 'n pionier haas om die notaboek oop te maak waarin hy die resultate van die bloedtoetse en liggaamlike metings van sy pasiënte opteken nie. Hy het meer as 'n duisend tot dusver gesien, en die waglys om by die program aan te sluit, is minstens 'n jaar.
Daar is geen probleem nie, dit is oortuigend. Cindy, byvoorbeeld - die verslaafde aan skyfies. Diabetic sedert 2005. Haar pankreas is in die helfte gesny weens kanker. Toe sy verlede November die vasprogram begin het, het sy 'n dag 80 insulieneenhede geneem om haar bloedsuiker (wat baie hoog is) te beheer. Maar sedert Maart het die dwelms klaar. "En daar is selfs meer treffende gevalle," voeg die dokter, glase aan die einde van die neus. Hy het pasiënte ontmoet wat daagliks 200 eenhede insulien ingespuit het, en in een maand en 'n half daarvan ontslae geraak het. "Mense wat al 20 jaar aan diabetes ly! Uit 10 wat die voorgeskrewe protokol werklik respekteer, 8 verbeter hul situasie. Vaste is 'n wapen van formidabele krag."
Wie kos nie 'n bedrag, plus. Geen pil om te neem nie, geen operasie moet ondergaan nie. As dit regtig werk, sal die regering miljarde in gesondheidsorg red. En die beloftes stop nie daar nie: op die oomblik ondersoek navorsers aan die hoof van groot laboratoriums ander veronderstelde deugde van vas. Verlaag die veroudering van ons sterflike karkasse, byvoorbeeld. Vertraag die voorkoms van Alzheimer's. Elimineer die meeste van die newe-effekte van chemoterapie. Behandel depressie en angs. Alhoewel studies tot dusver op muise gefokus is, is kliniese proewe met mense aan die gang, en voorlopige resultate dui op groot vordering in medisyne.
Volgens hierdie wetenskaplikes sal vasmaak sy genesende krag uit die feit dat die liggaam in die afwesigheid van voedsel self eet om te oorleef. As 'n vaardige persoon spaar hy eers sy kosbaarste dele, soos spiere, om ontslae te raak van die leegmaak - beskadigde selle en bultjies, byvoorbeeld. Op die langtermyn lei hierdie selfbevryding natuurlik tot die totale uitputting van hulpbronne, en 'n mens laat sy vel daar. Maar destyds laat dit toe dat die organisasie begin met opknappings wat dit selde tyd het om te doen, besig om die ses maaltye per dag te verteer wat gemiddeld in kontant gestuur word. snacks, wie se getalle dramaties in 40 jaar gespring het.
Sy hipotese is dat vasmaak dit moontlik maak om van tipe 2-diabetes ontslae te raak vanweë die vinnige gewigsverlies wat dit veroorsaak. Hy is nie alleen om dit te dink nie. Normand Mousseau, professor in fisika aan die Universiteit van Montreal, het daarin geslaag om van hierdie siekte ontslae te raak deur net 700 kalorieë per dag te verbruik - wat amper gelykstaande is aan vas, met inagneming van die daaglikse energiebehoeftes van 'n 50-jarige man as hom (tussen 2.350 en 2.900 kalorieë, afhangende van die vlak van fisiese aktiwiteit). "Oor 'n tydperk van een jaar het ek hierdie dieet drie keer gevolg, elke keer vir 10 dae," sê hy, "waarna ek 25% van my aanvanklike gewig verloor het. was weer normaal! "
Die fisikus verskuldig hierdie klein wonderwerk aan die werk van Rob Taylor, 'n mediese navorser in die Verenigde Koninkryk, wat deur middel van kernmagnetiese resonansie ontdek het, dat ernstige hongersnood vir 'n paar weke 'n merkwaardige daling in bloedglukosevlakke veroorsaak. Bo alles, dit dwing die liggaam om te draai na die vet wat in die interne organe ingedien word om sy roetine voort te sit. Veral in die pankreas, waar is die insulienfabriek. In beginsel, by diabetici, is hierdie fabriek gesluit vir die lewe as gevolg van groot dra. Die uitdruklike ontvettering herbegin egter die masjinerie, soveel dat die aktiwiteite van regulering van die glikemie hul kursus hervat. En hierdie gevolge sal blywend wees, volgens onlangse studies deur Taylor - selfs nadat die droë dieet gedaal is.
Dit is die geval van Normand Mousseau, wat sedert drie jaar gelede nie die spook van diabetes sedert sy herstel gesien het nie. "Natuurlik, ek het 'n beter lewenstyl as voorheen. Tog het ek nie 245 pond geëet seldery! Maar ek verkies om my dieet te monitor as my suiker vlak. om amputasie te voorkom as gevolg van diabetes. "
'N Kuur vir vetsug?
Al hierdie stories intrigue kardioloog Martin Juneau, direkteur van voorkoming by die Montreal Heart Institute. Hy het Jason Fung se boeke gelees, asook 'n streng studiepakket oor vas, en wat hy geleer het, laat hom dit aan pasiënte bied as deel van 'n navorsingsprojek. "Alhoewel mense in Quebec dink dit is 'n kwak, miskien as gevolg van ons Katolieke verlede - dit herinner ons aan te veel te veel - vas veroorsaak minder viscerale reaksies in Europa."
As hierdie benadering hom aanspreek, het hy 31 jaar lank gewerk om gewig te verloor met mense wat aan hartsiektes ly of wat die risiko het om dit te ontwikkel. En soos baie ander, sien hy die vervelige mislukking van die klassieke dieet-oefeningskombinasie. "Dit is nie vir wil nie: my pasiënte volg hul dieet aanhoudend, soms tot die punt van marteling, maar dit is genoeg dat hulle hulself 'n kort pouse gee sodat hulle die gewig kan herwin. veral wanneer hulle nie op hul eerste poging is nie - dis soos die liggaam weerstaan. "
Een van die beëdigde vyande van tradisionele dieet is stadiger metabolisme. Aangesien daar minder gas in die enjin is as gewoonlik, pas die liggaam aan deur sy kruisspoed te verminder. En die bestelling om sag te gaan is lank! Vandaar die ongelooflike gemak waarmee een vet weer so gou as een vir 'n paar lekkers kraak. En dit help nie, die vermindering van kalorie-inname saai paniek in die hormone wat verantwoordelik is vir honger. Nie net is die aptyt toeneem nie, maar jy voel nooit vol nie. Kortom, donker magte word georganiseer om plomp te bly.
Vasberade sal hulle egter uitdaag, volgens studies deur Jason Fung aangehaal, omdat die gebrek aan voedsel nie dieselfde fisiologiese veranderinge as 'n dieet lae kalorie veroorsaak nie. Eerstens, die metabolisme aktiveer eerder as om die remme te plaas, as gevolg van al die hormonale arsenaal wat ontplooi word om die episode van hongersnood oor te steek. Dan verdwyn die honger. Dit is omdat die aptyt-stimulerende hormoon, ghrelin, bruin is om na twee of drie dae in 'n vakuum te skree sonder om te eet.
"In die begin is dit egter verskriklik," erken Sonya Anvar, 'n biologie student van Sherbrooke wat twee weke lank uitgestort het in die hoop om 'n derm parasiete uit te gooi (en dit het gewerk!). Sy het ook toesig gehou oor die vas van ongeveer 300 mense toe sy 'n natuurpad was. "Sodra die liggaam sy voorraad glukose verteer het en begin om in die vet in die bank te grawe, ly dit nie meer nie, behalwe dat dit sielkundig 'n groot uitdaging bly. Ons leef in so 'n kultuur van baie! "
Dit is een van die bekommernisse van kardioloog Martin Juneau, wat 'n lewensvatbare oplossing soek vir sy pasiënte wat gewig verloor. Sal hulle dit regtig makliker vind om hulself totaal te ontneem as om gedeeltes 'n bietjie te sny? "Om 'n ete te eet is ook 'n sosiale daad, dit is so maklik om vas te maak terwyl die hele gesin aan tafel is. Jy moet sien hoe om dit in jou daaglikse lewe te integreer," sê hy.
Veilige ... maar off-putting
Die sleutel kan in korter vorms van vas lê, wie se metaboliese effekte vergelykbaar sal wees met dié van volledige onthouding vir 24 uur of langer. Min het hier in die afgelope jaar 'n ongeluk in Europa gehad, veral in Engeland. Onder die gewildste: tydsbeperkte voeding, wat jou toelaat om soveel as wat jy wil te voer, maar binne 'n venster van ses tot agt opeenvolgende ure in die dag, verkieslik vanoggend ; die "5-2" wat twee dae by 500 kalorieë bevat gedurende die week, terwyl die gewone dieet die res van die tyd voortduur; en vas elke ander dag, afwisselend 'n dag met 500 kalorieë met 'n dag "by wil", sonder beperking (ja, ons kan selfs 'n poutine tref).
Dit moet nog gesien word as hierdie metodes werk en veilig is. Dit is wat Krista Varady, 'n wêreldleier in intermitterende vas, probeer om te toets. Tot dusver het die voedingsnavorser by die Universiteit van Illinois in Chicago byna 600 vetsugtige mense ingedien vir verskeie dieetervarings, veral kos elke ander dag. Vir baie van die deelnemers was dit 'n sukses. Hul gewigsverlies, soms aansienlik, is na een jaar gehandhaaf, terwyl hul slegte cholesterol, hul bloeddruk en hul suikervlak gedaal het.
Onder sy verstommende ontdekkings: mense mors nie hulself tydens "lollipop" dae nie - slegs 10% eet meer as gewoonlik. "Dit verras hulle self," sê sy in 'n onderhoud na 'n dag met 500 kalorieë. Baie mense gaan die volgende dag aan die droom van die hartlike ontbyt, behalwe dat hulle een keer voor hulle bord nie die smaak het nie. Die ernstige beperking laat hulle geleidelik herstel met die seine van versadiging. Hulle rapporteer gevoel vinniger versadig, asof hul mae gekrimp het. "
Trouens, dit is eerder dat vas die tempo van die spysverteringstelsel sal vertraag. As jy jouself weer voed, bly die kos langer in die derm, wat natuurlik die sensasie verleng
Ook, in teenstelling met die algemene oortuiging, sal die oorskiet van etes nie in mineraal- of mikronutriënttekorte lei nie. Tensy die dieet iets te wense oor laat, in welke geval die voedingsdeskundige vitamienaanvullings voorstaan. En dit veroorsaak ook nie eetversteurings nie. "Dit is getoets en dit blyk dat die houding teenoor kos gesonder word. Maar mense wat aan hipofagie ly, is nie toegelaat om te eet nie."
Kortom, volgens haar is intermitterende vas 'n veilige opsie - jy hoef nie eens 'n dokter te sien as jy in goeie gesondheid is nie. Jason Fung stem saam, behalwe dat hy diegene met 'n liggaamsmassa-indeks onder 20, ontmoedig, asook kinders, tieners, en swanger of borsvoedende vroue.
Geen illusies egter: selfs in weergawe "moumoune", om Lent te maak, bly 'n enorme uitdaging vir die meerderheid. "Sowat 40% van my pasiënte voel nie sielkundig daaraan nie," sê Jason Fung. Die navorser Krista Varady is selfs minder vrygewig: volgens haar kan net een uit elke vyf mense dit sonder moeite doen. "Baie gee op omdat hulle fisies ongesteld voel, of te prikkelbaar," sê sy.
Trouens, dit is veral geskik vir diegene wat huiwerig is om die ertjies op hul bord te tel. Deur voedsel te hou, kan hulle gewig verloor terwyl hulle hulself vrystel van die daaglikse waaksaamheid wat die gewone dieet veroorsaak. Op die ou end verloor hulle egter nie meer gewig nie - die gewigsverlies is ongeveer dieselfde as dié wat tydens 'n lae-kalorie dieet verkry is, volgens 'n onlangse studie.
Nog 'n nadeel: vas gee nie jouself aan gesonde eetgewoontes nie, sê kardioloog Martin Juneau, wat vrees dat sommige 'n paar keer per week met liefde en vars water sal leef om die res van die tyd beter te maak op gemorskos. .
Nietemin is die spesialis van oordeel dat hierdie metode verdien moet word as 'n terapeutiese instrument. Alhoewel dit baie oortuigings verbreek - insluitend die een wat absoluut drie etes per dag moet neem om gesond te wees. "Ek gee altyd die voorbeeld van die Australiese gastro-terapeut, wat ontdek het dat maagseer deur bakterieë veroorsaak is, en toe hy dit gesê het, het mense hom 'n bastaard genoem. Byna twintig jaar later het hy die Nobelprys in Geneeskunde toegeken, en ek verkies om die nuwe paaie met openheid te benader, veral as die navorsing so solied lyk. "
* Die voorname is op versoek van die pasiënte verander.
Op lae snacks
Om tevrede te wees met drie etes per dag? So nie 2017 nie ... Vandag is die groot neiging om nibble te maak. 'N Amerikaanse studie het getoon dat mense meer as 40 jaar gelede eet, en amper te eniger tyd, behalwe tussen 1:00 en 6:00 in die oggend. Volgens die Dr Fung, hierdie gewoonte sal die produksie van insulien, die hormoon wat verantwoordelik is vir die bestuur van nuwe aankomelinge van glukose in die bloed, ontwrig. "Ons oumas het reg gehad om ons te verbied om tussen etes te eet!" Sê hy. Om die lyn te behou en siektes af te weer, stel hy voor dat Kit Kat breek en laat minstens 12 uur verbytrek tussen aandete en ontbyt. Endokrinoloog Dominique Garrel, 'n professor aan die Université de Montréal, glo dat dit belangrik is om die samestelling van versnaperings te ondersoek. "Die enigste voedingstowwe waarvan die verbruikskromme perfek parallel is met dié van die vetsug, is suiker, wat in die vroeë 1980's gelyktydig afgeneem het." Teen daardie tyd was nie net vet is van al die kwale beskuldig, maar daarbenewens het die voedselbedryf 'n manier gevind om suiker uit koring goedkoop te onttrek. "Maatskappye het dit oral begin gebruik as 'n plaasvervanger vir vet," verduidelik hy, "vandaar die huidige oorvloed van kosse wat albei baie kalorieë en goedkoop is. met 'n groot aantal vetsugtige mense wat ly aan vitamientekorte. "