Agter dié vers lê ’n diepe ontnugtering. Ontnugtering in die koning, die staat, die daaglikse politiek. Destyds was die koning die sentrale figuur in die gemeenskap. Alles het om hom gedraai en alle mag het in hom gesetel. Wat hy gedoen of nie gedoen het nie, het die lewe van gewone mense direk geraak. Israel se konings moes dus so leef dat die volk bevoordeel kon word. Dit het egter nie gebeur nie want hulle het net hulle eie belange gedien en in die proses die arme volk in armoede en ellende gedompel.
Toe die konings in Jerusalem hom geweldig ontnugter het, het die hoop op ‘n nuwe koning gegroei. Die hoop op ’n koning wat die moedeloses sou bystaan en help. Iemand wat sy mense soos ‘n goeie pa sou versorg en liefhê. Iemand wat vir hulle ‘n vrede sou gee wat alle verstand te bowe gaan.