Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 16 Mei 2004 (aand)
Lofpsalm 89:1, 6.
Psalm 46:1, 3
Skriflesing: Psalm 89.
Teks: Kategismus Sondag 47. Psalm 89:9
Grootmagtig is U, o HERE, en U trou is rondom U.
Die gebed wat die Here ons leer, het elemente wat ooreenstem met die gebooie wat Hy ons gegee het.
In die Tien Gebooie handel die eerste vier gebooie oor die Here self.
Die laaste ses handel oor die mens.
Net so is die gebed wat die Here Jesus Christus ons leer. Die eerste gedeelte handel oor Goddelike sake, naamlik:
Dan die koninkryk van die Here.
En dan die wil van die Here.
Dan eers begin die gebed met ons behoeftes:
Ons bid vir daaglikse brood.
Dan bid ons vir vergewing van sondes.
Dan bid ons vir leiding in gevaar: Verlos ons van die bose.
Ons moet daarop let dat die Here Jesus juis die bede in hierdie gebed in 'n bepaalde volgorde van belangrikheid gee. Die belangrikste saak is die Naam van die Here.
Die heiligheid van die Here oorspan die tyd.
In die ewigheid voor die skepping, was die Here heilig en magtig.
En in die hiernamaals is Hy dit nog altyd.
Dit hang dus van die heiligheid van die Here af of daar aan al ons ander behoeftes voorsien sal word.
Die dinge wat bly, bepaal altyd die dinge wat tussenin kom en gaan. Daarom bepaal die heiligheid van die Here al die ander dinge wat in ons geskiedenis kom en gaan – soos o.a. ons behoeftes en ons vreugdes.
Daar sal 'n dag kom wanneer ons nie meer die res van die "Onse Vader" sal bid nie, omdat omstandighede so sal verander dat ons dit nie meer kan bid nie. Dan sal ons nog steeds bid dat die Naam van God geheilig moet word.
Dan sal ons nie meer bid Laat U Naam geheilig word nie.
Die koninkryk van die Here sal dan al heeltemal gekom het.
Ons sal dan reeds op die Nuwe aarde woon, en die laaste oordeel sal al iets van die verlede wees.
Dan sal ons ook nie meer bid vir daaglikse brood nie, omdat die tyd en die sonde verbygegaan het.
Daar sal ons nie meer in die sweet van ons aangesig ons brood verdien nie, want die hemelse brood, Christus, is met ons.
Oorvloed van lewensmiddele word ons geskenk in Christus. Want in Christus ontvang ons alles.
Ons sal dan ook nie bid dat ons sondes ons vergewe moet word soos wat ons, ons naaste hulle oortredinge hulle vergewe nie.
Dan is die sonde verby, en ons oortredinge sal ons klaar vergewe wees.
Die Satan wat die kwaad werk, sal al klaar saam met al sy engele en die dood en die doderyk, in die hel gewerp wees. M.a.w. die kwaad sal verbygegaan het.
Al wat dan sal oorbly, sal ons wees wat saam met die engele jubel en juig en die heerlikheid van God tot in alle ewigheid besing. Die hele Onse Vader is dus in sy wese daarop ingestel om die Naam van God te heilig en te verheerlik.
Is daar by ons 'n behoefte om te bid dat die Naam van die Here onder ons geheilig moet word? Kom ons kyk kortliks na Wie die Here is:
Ter wille van ons het die Here Homself 'n aantal name gegee. Dit klink miskien vreemd as mens dit so stel, maar dit is werklik om ons ontwil dat die Here sy name aan ons bekend gemaak het.
Elke Naam van die Here het 'n bepaalde betekenis. En elke betekenis is 'n omskrywing van 'n deel van sy heiligheid, want daar is in geen taal net een woord wat God in sy totale Godheid kan beskryf nie.
Nog 'n rede waarom die Here sy Name aan ons bekendmaak, is sodat ons Hom kan onderskei van enige valse god of die afgode wat daar in die wêreld bekend is en was deur die geskiedenis.
Die wese van God en sy werke kom in sy Name tot openbaring, byvoorbeeld:
“Here” beteken Skepper en Bestierder.
“Vader” beteken Onderhouer en Versorger.
“Jahwe”, wat in ons Bybel (OAV) vertaal is met HERE (al die letters is hoofletters) is die Verbondsgod wat deur al die tye sy verbond oprig met sy uitverkorenes.
Dieselfde geld die Name wat die tweede Persoon van God raak, bv.
Messias of Christus wat altwee Gesalfde beteken: God wat gesalf is om die offer te bring tot versoening van die uitverkore mense.
Die Naam Jesus beteken dat die Here verlos of red.
Hierdie naam openbaar die Here se heiligheid in sy hele raadsplan, wat daarop ingestel is om die verlosde mense op die nuwe aarde te vergader rondom sy heiligheid.
Dit is waarom die Here sy Naam aan ons bekendmaak.
As jy iemand by sy naam ken, kan jy hom vertrou en staatmaak op hom.
Net so is dit met God: Hy openbaar die grootheid van sy heiligheid aan ons in sy Naam.
Dit is waarom Job kon berus met die woorde:
Die Here het gegee en die Here het geneem, geloof sy die naam van die Here (Job 2:21).
Hy het geweet dat alles en almal lewe by die grasie van God se heiligheid, en dat dit daarom ook by die Here self berus, om wat lewe weer terug te neem.
As ons dan bid: "Laat U Naam geheilig word", dan bid ons inderwaarheid vir die voorreg om die Here reg te mag ken.
Ons aanbid daarmee die heiligheid van die Here, en terselfdertyd is dit ook 'n belydenis dat ons altyddeur aan die Here vashou.
Dit was ook die doel van die lewe en sterwe van die Here Jesus Christus.
Hy kom lewe juis sodat Hy die Naam van God aan ons openbaar
Verder ook sodat ons deur die genade van sy kruisiging altyd en onder alle omstandighede aan die Here moet vashou.
Maar die gebed gaan dieper as net die individuele gelowige.
Die kerk moet ook die behoefte hê om hierdie gebed te bid.
Die gemeente moet hierdie begeerte hê en sy hart daarna laat uitgaan om te bid dat die Drie-Enige God se Naam in hom verheerlik moet word.
Daar moet 'n ontsteldheid wees in die kerk oor die baie dinge wat verkeerd gedoen word, en waarmee die kerk ook sondig.
Die gemeente moet ook ontsteld wees oor die baie dinge wat so dikwels ontbreek, terwyl dit daar moet wees.
Ons het die heiligheid van God brood nodig by ons, en daarom bid ook die gemeente vir die krag en die genade dat ons die Here mag verheerlik, en reg prys.
Aanvanklik (voor die sondeval) het ons mos die Naam van die Here geken. En daarmee ook die heiligheid van die Here. Maar met die sondeval het ons kennis ook skipbreuk gelei.
Ons ken die Here nie meer behoorlik in sy werke nie, en ook nie meer in die natuur nie.
Dit plaas ons natuurlik in 'n baie moeilike posisie sover dit die oordeel van God aangaan.
Daar staan in Romeine 1 geskryf dat net dit wat ons van God in die natuur kan sien al voldoende is om ons sonder verontskuldiging te stel in die gerig van die Here.
Wat van God geken kan word, is aan hulle geopenbaar, want God het dit aan hulle geopenbaar.
Sy onsigbare dinge kan van die skepping van die wêreld af in sy werke verstaan en duidelik gesien word, nl. sy ewige krag en goddelikheid, sodat hulle geen verontskuldiging het nie.
Wat ons saak nog verder verswaar is die feit dat ons, behalwe die natuur, ook nog die geskiedenis het waarin ons die dade van God kan sien - maar tog bly die meeste van ons blind. Kom ons pas hierdie stelling toe: Die werklike kennis en behoefte om God te verheerlik ontbreek.
Almal wat werklik glo, het al die genade van God al ervaar.
Daarom moet ons bid vir hierdie openbaring:
Ons moet hierdie dinge wat ons ten dele ken, ten volle ken. Want alleen wanneer ons die Here ten volle ken, sal ons, ons verlossing kan begryp en verstaan.
As ons die heiligheid van sy Naam verstaan, sal ons begryp hoe oneindig groot sy liefde vir ons is, dat Hy Jesus Christus aan 'n kruis moes oorlewer om ons van die dood te verlos.
Maar daar is 'n saak wat nog belangriker is: Het ons die Naam van die Here werklik lief?
Dit is een saak om te bid dat sy Naam geheilig moet word, maar dit is totaal 'n ander saak of ek bewoë is daaroor - want dit is moontlik dat ek dit maar net sal doen omdat dit as 'n eis in die Bybel gestel word.
Godsdiens is eers werklik opreg wanneer dit spontaan kom - wanneer die eise wat gestel word onvoorwaardelik met vreugde, belewe en uitgevoer word.
Die erns van iemand se godsdiens kan met reg betwyfel word wanneer hy of sy die een oomblik bid dat God se Naam geheilig moet word, maar 'n baie klein rukkie daarna die Here se Naam laster in 'n gesprek.
Dit getuig nie aan 'n behoefte om die heiligheid van die Here se Naam te verkondig nie.
Iemand wat die Here se Naam as 'n vloekwoord gebruik sal niemand oortuig dat dit by hom erns is om daarmee die heiligheid van die Here aan ander mense oor te dra nie!
Wanneer die Here Jesus Christus die "Onse Vader" aan sy dissipels leer, gee Hy die opdrag dat die Naam van die Here in hulle hart maar ook op hulle lippe moet wees.
M.a.w. daar is 'n verpligting om die heiligheid van die Here in sy Naam te verkondig. Maar dan op die regte manier!
Die Here se Naam moet deur jou dagtaak verkondig word. Dit moet duidelik wees dat die krag vir my werk - en ook die sukses daarvoor, van die Here af kom.
In my kinders se opvoeding, en in elke faset van my huislike lewe moet die heiliging van die Naam van die Here uitgedra word.
Waarom al hierdie erns en nougesetheid t.o.v. die heiliging van die Naam van die Here?
Omdat die hele geskiedenis uitloop op die uiteindelike heiliging van die Here se Naam.
Met die laaste oordeel word alles wat die heiliging van God se Naam teëgestaan het, uit die weg geruim. Net die heiligheid van God se Naam bly tot in ewigheid.
Teen hierdie agtergrond besef ons juis die feit dat ons te swak is om dit behoorlik te doen.
Ons ontwikkel 'n vrees vir die oordeel van die Here, omdat ons deur die sonde baie meer weet van die oordeel van God as van sy genade en sy liefde oor ons.
As ek dan op my knieë staan en ek bid: " Laat U Naam geheilig word", dan bid ek van die Here dat Hy my hele lewe, al my gedagtes en al my woorde en werke, so moet skik en rig dat sy Naam nie deur my gelaster word, of onteer word nie, maar dat ek dit eer en prys met alles wat in my is.
Maar ons moet onthou, dat daar ook op hierdie gemeente die verpligting rus dat hulle hierdie gebed moet uitleef.
Die heiligheid van die Here se Naam moet ook in groot letters oor ons gemeentelede se lewens geskryf staan.
Dit moet duidelik wees dat ons volhard in hierdie gebed, en dat ons nie onthef is van hierdie roeping nie.
As ons so skynheilig sou wees dat ons hierdie gebed bid, maar die teendeel doen, laster ons die Naam van God i.p.v. om dit te heilig.
Ons moet die lig van die Here laat skyn.
Dit kan alleen gebeur wanneer ons in lewende geloof met die Here lewe.
Kom ons kyk saam wat ons hieroor bely in Kategismus Sondag 47:
Vraag 122: Wat is die eerste bede?
(a)Joh 17:3; Jer 9:24; 31:33, 34; Matt 16:17; Jak 1:5; Ps 119:105. (b) Ps 119:137; Luk 1:46, 47, 68, 69; Rom 11:33. (c) Ps 71:8;115:1.
Bid dan, in hierdie tyd van genade, dat die Naam van die Here onder ons geheilig mag word, sodat ons uiteindelik die Heiligheid van die hiernamaals kan binnegaan.
Onse Vader wat in die hemel is, laat U Naam geheilig word, onder ons, sodat ons U reg mag ken en eer en vrees. Lei ons met die krag van U Gees, sodat ons U soek terwyl U nog te vind is, en terwyl U liefde in die Kruis aan ons geopenbaar word. Verhoor ons om die Here Jesus Christus se ontwil.
Slotpsalm 63:2, 3.
Datum: 16 Mei 2004 (aand)