KKNK: Misdaadskrywers aan die woord | Oudtshoorn Courant
KKNK: Misdaadskrywers aan die woord
Deon Meyer en Chanette Paul tydens hulle gesprek by die KKNK.
SUID-KAAP NUUS - Daar kan nooit genoeg spanningsromans in Suid-Afrika geskryf word nie. Elke nuwe skrywer wat tot dié genre toetree, bring nuwe perspektiewe, nuwe verhale met nuwe gegewe. As daar weerstand was teen spanningsromans of sielkundige rillers, sou skrywers en uitgewers dit lankal besef het.
"Die beste kopers van dié boeke is Afrikaanse lesers. Hulle is geweldig lojaal en kóóp ons boeke," sê Deon Meyer, een van die land se topverkoperskrywers.
Meyer en Chanette Paul, nog 'n gewilde spanningsromanskrywer, het Sondagmiddag oor hul suksesvolle loopbane met die dramaturg en uitgewer Tertius Kapp in die ATKV-Boeke-oase gesels.
"Ons hoef nooit te vra of daar genoeg, of te veel spanningsromans in Afrikaans verskyn nie. Afrikaans hoef nie beskerm te word nie. Hoe meer ons in dié taal skryf, hoe beter. Hoe meer skrywers tot dié genre toetree, hoe beter. Laat mense skryf wat hulle wil en lees wat hulle wil. Debatte hieroor is vir my irrelevant," het Meyer gesê.
Volgens Paul was daar jare lank 'n weerstand teen spanningsromans, met die beskouing dat dit van 'n laer gehalte as ander letterkunde sou wees. "Ek gee die sestigers die skuld daarvoor dat ons dekades lank nie baie spanningsromans gepubliseer het nie. 'n Soort snobisme en eli-tisme is voorheen rondom skryfwerk gekweek. Dié houding in die literêre wêreld het spannings-romans baie skade aangedoen."
Maar daardie tyd is verby, en spanningfiksie beleef 'n opbloeityd. Meyer is openlik daaroor dat hy skryf omdat dit vir hom lekker is, omdat hy mense wil vermaak.
"Wanneer ek skryf, dink ek in elk geval nooit aan die woord 'genre' nie. Ek bekommer my nie eens daaroor nie. Ek etiketteer nie waarmee ek besig is nie. Ek is 'n storieverteller wat vermaak. Die ander mense kan maar besluit waar my boeke inpas. Ek word as 'n misdaadskrywer beskou, maar minder as vyftig persent van my boeke is misdaadstories."
Paul daarenteen, moet haar uitgewer (Lapa) vooraf inlig watter aanslag 'n nuwe boek van haar het.
Daar is geen verskil in die gehalte van ons spanningsfiksie as dié oorsee nie, het die twee skrywers gesê. "Ons is deel van 'n internasionale mark. Al verskil is dat ek my karakters plaas in 'n bepaalde emosionele, psigiese, politieke en geografiese ruimte," volgens Paul.
Volgens haar is die tweede en laaste deel van die skryfproses vir haar die moeilikste. Meyer het gesê die teenoorgestelde geld sý skryfwerk. "Ek sukkel met die begin, en algaande gaan dit al hoe makliker. Die derde en laaste deel van my boeke skryf hulself."
Daar is geen einde aan die moontlikhede wat spanningromans of misdaadfiksie of sielkundige rillers, of hoe jy ook al hierdie tipe boeke wil beskryf, bied nie, het die twee skrywers saamgestem. Volgens hulle lê ons land braak met stories, en Afrikaans se verkoopmoontlikhede is onbeperk.
"Kyk 'n bietjie na die spanningromans van Mike Nicol," het Meyer gesê. "Vandat sy Engelse boeke in Afrikaans vertaal word, vaar die Afrikaanses baie beter as hul Engelse eweknieë."