Meneer vertraging, mnr. Ontken en die toekomstige klimaatsverandering in Kanada - Nuus oor klimaatsimpak | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Mark Winfield
Justin Trudeau en Andrew Scheer vier hul voorstelle oor klimaatsverandering en ander kwessies tydens die onlangse debat oor die federale leiers. DIE CANADIAN PERS / Sean Kilpatrick
Tydens die onlangse debat oor die federale leiers het die konserwatiewe leier, Andrew Scheer, hom net oor klimaatsaangeleenthede onderskei deur die titel van "Mnr. Deny "van Jagmeet Singh, leier van die Nuwe Demokrate.
Maar Scheer het nietemin twee belangrike insigte gehad oor omgewingsvraagstukke wat tydens die veldtog geopper is.
Eerstens, hy het die teenstrydighede herhaal van die liberale benadering tot klimaatsverandering, met die opmerking van Justin Trudeau se deelname aan die September 28-klimaatstaking in Montreal:
"Ek vind dit interessant en ironies dat Justin Trudeau eintlik sy eie regering se rekord oor die omgewing protesteer."
Tweedens het hy tereg opgemerk dat "die grootste (industriële) uitstooters vir die grootste deel' n vrystelling kry "van die liberale se koolstofprysstelsel.
Natuurlik, eerder as om hierdie teenstrydighede en leemtes aan te pak deur die manier waarop die koolstofprysstelsel op groot nywerheidsbesoedelaars van toepassing is, te versterk, sou die konserwatiewe die 'koolstofprysstelsel' heeltemal vernietig.
Dit sal, soos Trudeau tereg opgemerk het, die sentrale element van Kanada se strategie om sy verpligtinge kragtens die Parys-klimaatsooreenkoms na te kom, verwyder en dit effektief vervang met - indien dit gebaseer is op die swak inhoud van die konserwatiewe eie klimaatstrategie tot dusver - niks.
Op dieselfde tyd, Scheer beloof om lang-slapende grondwetlike magte te gebruik om provinsiale en inheemse besware teen 'n nasionale energiekorridor te oorheers wat lyk of dit ontwerp is om Kanada se rol as 'n uitvoerende ekonomie met 'n hoë koolstofinhoud te dek vir die volgende dekades.
Dit is moeilik om 'n beter strategie voor te stel om die andersins onbestendige separatistebeweging in Québec te laat herleef, gegewe die krag van die besware teen die voorgestelde pyplyn Energy East regdeur die provinsie.
Die rekordtemperatuur van byna 65ºF is in Antarktika aangeteken
Dit is gesê, die opmerkings van Scheer oor die teenstrydighede van die liberale regering oor die klimaatlêer beklemtoon die punt dat die goedkeuring, dan die aankoop van $ 4.5 miljard, dan die goedkeuring van die Transberg-pypleiding Alberta-na-Vancouver 'n meulsteen geword het rondom die Trudeau-regering nek as dit kom by 'n beroep op progressiewe kiesers.
Die kiesers se gebrek aan Singh se NDP en Elizabeth May's Greens bedreig Trudeau se meerderheidsregering, en miskien sy vermoë om 'n regering te vorm.
Ironies genoeg, met die uitsondering van die Transberg-pyplynvraag, is die regering se rekord oor die omgewing en klimaatsverandering, hoewel nie perfek nie, sekerlik eerbiedig.
Die liberale van Trudeau het meer as enige vorige federale regering gedoen om effektiewe beleidsmaatreëls in te stel om die uitstoot van broeikasgasse te verminder. Hulle het op die Desember 2016 'n amper-konsensus van die federale provinsiale provinsie bereik (slegs Saskatchewan en Manitoba het geweier om te onderteken) Pan-Kanadese raamwerk vir skoon groei en klimaatsverandering.
In die nasleep van die ooreenkoms, waaronder die verpligtinge van alle provinsies om die een of ander vorm van koolstofpryse aan te neem, het Trudeau opvallend ferm gestaan ​​te midde van die opposisie van die nuutverkose konserwatiewe premiers in Ontario, Alberta en New Brunswick.
'N Derde van plante en diere loop massa-uitwissing in gevaar
Doug Ford, links van die Ontario, en Jason Kenney groet ondersteuners op die verhoog 'n belastingtydren teen koolstof in Calgary in Oktober 2018, voordat Kenney in April 2019 premier geword het. DIE CANADIAN PERS / Jeff McIntosh
Die federale prys vir koolstofpryse is agterop word nou in geheel of gedeeltelik in ses provinsies en al drie gebiede geïmplementeer. Daar word oorspronklik verwag dat, onder die Pan-Kanadese raamwerk, al die provinsies sal hul eie koolstofprysstelsels implementeer. Daar is nooit 'n groot federale rol in die proses verwag nie.
Tot sy eer, Trudeau se regering aansoek gedoen het die federale rugstop terwyl provinsies hul verpligtinge ingevolge die Pan-Kanadese raamwerk laat vaar het en hul eie koolstofprysstelsels ontbind het.
Die regering se steun vir die Trans Mountain-projek is gegrond op 'n handel met die voormalige premier van Alberta, Rachel Notley, die uitruil van 'n federale verbintenis om 'n pypleiding na die tydwater te volg vir die konstruktiewe betrokkenheid van Alberta in 'n nasionale strategie vir klimaatsverandering.
Dit was waarskynlik 'n redelike inruil. Die weiering van Alberta om besprekings te voer oor ernstige beleid oor klimaatsverandering was die sleutel struikelblok in meer as twee dekades se pogings om 'n effektiewe nasionale strategie vir klimaatsverandering te formuleer na die aanvaarding van die Verenigde Nasies se raamwerkkonvensie oor klimaatsverandering op die Rio-konferensie in 1992.
Notley se NDP-regering was aanvanklik getrou aan sy woord en het betrokke geraak ernstig oor die klimaatsveranderingskwessie. Dit het deelgeneem aan die Pan-Canadian Framework van 2016, 'n koolstofbelasting in Alberta geïmplementeer, 'n afloop van steenkoolaangedrewe elektrisiteit geïnisieer en belangrike strategieë vir energie-doeltreffendheid en hernubare energie geloods.
Niks van hierdie dinge kan gesê word van die opvolger van Notley, Jason Kenney, wat as leier van die Verenigde Konserwatiewe Party in April die premier van Alberta geword het nie.
Inteendeel, Kenney het 'n punt daarvan gemaak om Notley se strategie vir klimaatsverandering, veral die koolstofbelasting, te versnipper. Kenney het aangedui dat hy van plan is om dit te doen sluit aan by die kwiksotiese uitdagings deur Ontario en Saskatchewan aan die federale prysstelsel vir koolstofdioksied aan die Hooggeregshof van Kanada.
Hy is ook uitdagend die nuwe wetgewing oor die omgewingsbeoordeling van die federale regering, Bill C-69.
Die situasie laat die vraag ontstaan: As Alberta van sy deel van die winskoop weggestap het, waarom word Trudeau dan genoem: "Mnr. Vertraag "deur Singh in die debat - probeer u nog steeds om die Transberg-projek vorentoe te laat beweeg?
Waarom nie die pypleiding in die slag sit nie?
Sou dit nie 'n beter strategie vir politieke en klimaatsverandering gewees het om die pyplyn te stop totdat Kenney ingestem het om op 'n ernstige en konstruktiewe manier weer betrokke te raak by klimaatsverandering nie?
Die politieke koste van so 'n benadering blyk laag te wees. Trudeau se volgehoue ​​ondersteuning vir die projek blyk hom in elk geval min vriende in Alberta te verower. Terselfdertyd sou dit die liberale leier 'n baie sterker reaksie op sy Groen- en NDP-uitdagers gegee het.
Dit sou ook 'n beter regverdiging vir die toetreding tot Greta Thunberg se klimaatstaking kon bied. Trudeau kon aangevoer het hy protesteer teen die regerings van Alberta, Ontario, Saskatchewan, Manitoba en New Brunswick en hul weiering om die saak ernstig op te neem.
Die toekoms van Kanada se eerste ernstige poging en, soos Mei tydens die debat, 'n moontlike laaste geleentheid, aangedui het om 'n effektiewe nasionale strategie vir klimaatsverandering te implementeer, hang nou in balans op 21.
Die liberale regering se verdiepende teenstrydighede rakende energie- en omgewingsaangeleenthede het nie 'n rol gespeel in die skep van die haglike situasie waarin Kanada hom nou bevind nie.
Toekomstige geslagte kan wel geregverdig word deur te sê, soos Thunberg onlangs in haar toespraak aan die Verenigde Nasies gedoen het: 'Ons sal jou nooit vergewe nie.'
Mark Winfield, Professor in Omgewingstudie, York Universiteit, Kanada
Burgemeesters van 94-stede neem wêreldwyd 'n nuwe groen ooreenkoms aan omdat lande nie teen klimaatkrisis optree nie