Hedendaagse navorsing daag ouer idees uit dat vroeë blootstelling aan 'n enkele taal die beste is. (Shutter)
Tog is baie van die vroeë navorsing oor taalverwerwing gerig op jong babas wat slegs een taal aanleer. Hierdie navorsing is gelei deur 'n implisiete aanname dat Een taal aanleer is die gewone en optimale manier om te leer praat.
Hierdie idee was so sterk dat baie mense bevraagteken of blootstelling van babas aan meer as een taal moontlik meer is as babas - soos die sogenaamde “taalsponse” - dit kan opneem. Sommige het selfs kommer daaroor geopper meertalige blootstelling kan babas verwar en hul spraak en taalontwikkeling belemmer.
Onlangse navorsing is 'n ander prentjie. Taalnavorsers erken nou dat al hoe meer babas opgroei in gesinne met twee of meer tale. Volgens Statistiek Kanada is 2016 persent in Kanadese in 19.4 berig het meer as een taal tuis gepraat, 'n toename van 17.5 persent in 2011.
Ondersoek ook direk daag die aanname uit dat blootstelling aan enkele tale nodig is om vroeë taalverwerwing te optimaliseer.
Aan die McGill-universiteit Baba Speech Perception Lab, het ons bestudeer hoe babas hul eerste stappe begin neem in die verwerwing van hul moedertaal of tale.
Lank voordat babas hul eerste woorde kan sê, hulle neem reeds baie stappe om hul taal te leer. Ons navorsing het een van hierdie uitdagende eerste stappe bestudeer - die vermoë om na te gaan wanneer een woord begin en eindig in spraak, of wat gehoor word as woordvorme.
Voordat babas begin praat, is daar baie stappe. (Shutter)
Dit is 'n uitdaging om hierdie woordvorme in spraak op te spoor, aangesien mense selde tussen woorde wag as hulle praat. As volwassenes kan ons moeiteloos woordgrense in ons moedertaal opspoor. Ons misluk egter dikwels heeltemal as ons 'n onbekende taal ondervind.
Babas moet dieselfde vaardigheid aanleer vir hul moedertaal, aangesien leer om woordvorme te isoleer 'n kritieke vaardigheid is om nuwe woorde aan te leer. Die vermoë om onderskei woordvorme vroeër in die lewe voorspel latere woordeskatontwikkeling.
Hoe kan babas dit doen? Gelukkig is tale konsekwent in wat 'n woord maak, en met voldoende blootstelling, babas kan hierdie reëls vind en gebruik om woordvorme of eenhede in hul moedertaal te herken.
Woordvorms in verskillende tale
Woorde word verskillend in verskillende tale gevorm. Laat ons Engels en Frans, die amptelike tale van Kanada, oorweeg.
Engels is 'n spanningstydstaal, wat beteken dat elke lettergreep in 'n woord met verskillende spanning of klem gepraat word. Sê byvoorbeeld 'n twee-lettergreep woord in Engels hardop. Die kans is goed dat u die eerste lettergreep met meer spanning opgelewer het - dit wil sê langer, harder en met 'n hoër toonhoogte. Die meeste woorde met twee lettergrepe in Engels volg hierdie patroon (byvoorbeeld, BA-by, HAP-py, BOT-tle).
Babas wat slegs aan Engels blootgestel word, kan hierdie reël opspoor - dat beklemtoonde lettergrepe waarskynlik die begin van 'n woord is - en hulle kan hierdie reël gebruik om woorde in gesprek te vind. Egter babas wat slegs aan Frans blootgestel is, doen dit nie.
Dit is omdat Frans 'n lettergreepstaal is, waar elke lettergreep in 'n woord byna dieselfde spanning het. Lettergrepe kry meer spanning slegs as hulle aan die einde van 'n frase of sin val (byvoorbeeld, donne-moi un ca-DEAU).
Aangesien spanning egter nie 'n konsekwente reël bied vir die onderskeiding van woorde in die Franse toespraak nie, moet Franse luisteraars op ander reëls staatmaak om woorde in die gesprek te vind.
Navorsing het getoon dat Franse volwassenes en babas volg die voorkoms van lettergrepe in woorde. Hulle kan byvoorbeeld sien dat die lettergreep “caWord dikwels gevolg deur "gehanteer, "So"cadeau'Sou waarskynlik 'n woord wees.
Die reëls hierbo is nuttig vir babas wat slegs een taal aanleer, omdat hulle daarop kan fokus om net die reëls van hul eie taal te leer. Ons weet dit byvoorbeeld babas wat net Engels of net Frans leer, kan van hul eerste verjaardag gebruik maak van die bogenoemde reëls om woordvorme in hul moedertaal op te spoor.
Hoe tweetaligheid in die kinderjare na vore kom.
Maar dit wil voorkom asof babas wat sowel Engels as Frans leer, teenstrydig is met reëls. As hulle op spanningstekens fokus, sou 'n beklemtoonde lettergreep die begin van die woord voorstel, soos dit gereeld in Engels voorkom? Of sou dit die einde van die frase of sin beteken, soos in die meeste gevalle in Frans?
Om hierdie uitdaging te benader, moet tweetalige babas dophou of hulle Engels of Frans hoor. Maar is dit te moeilik of verwarrend vir tweetalige babas?
Met hierdie vrae in gedagte, het ons onlangs 'n eksperiment in Montréal, 'n stad waar meer as die helfte van die bevolking Frans en Engels praat.
Ons het tweetalige babas getoets in 'n taak wat beoordeel het hoe hulle woordvorme herken, en ons dit vergelyk met hul eentalige maats. Die eksperiment het 84 babas betrek, wat van agt tot tien maande oud was. Ons het babas getoets wat slegs Frans leer, babas wat slegs Engels leer en tweetalige babas wat albei tale leer.
Soos ons verwag het, kon die babas alleen Frans en Engels slegs woordvorme in hul moedertaal opspoor, maar nie in die ander taal nie. indrukwekkend, tweetalige babas was op dieselfde ouderdomme in ooreenstemming met hul eentalige maats in die opspoor van woordvorme in sowel Engels as Frans, al verskil die tale aansienlik. Verder het dit gelyk asof tweetalige babas wat albei tale deur dieselfde ouer praat, beter vaar met die taak.
Dit is 'n indrukwekkende prestasie, aangesien tweetalige babas twee verskillende taalstelsels moet aanleer in dieselfde tydperk as wat eentaliges hul enkeltaal aanleer. Dit is beslis 'n leervordering, maar selfs jong kinders kan weet wanneer hulle twee tale hoor.
Hierdie studies bied ekstra sekerheid dat tweetalige babas as taalsponse, met voldoende blootstelling, in hul twee tale kan versak. Onlangse studies dui daarop hierdie blootstelling aan meertale verander die breinstruktuur op maniere wat lei tot meer effektiewe kognitiewe prosessering. Dit kan selfs nuttig wees vir kinders met outisme spektrum versteuring. Ons navorsing sal voortgaan om te studeer hoe ons met tweetalige babas praat, sodat ons die taalleerproses beter kan ondersteun.
Adriel John Orena, nadoktorale navorser, sentrum vir babastudies, Universiteit van British Columbia en Linda Polka, professor, Skool vir Kommunikasiewetenskappe en -stoornisse, McGill Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > The Amazing Baby Brain Says 'Pas De Problème' With Tweetaligheid