(Die digter se poging tot vakmanskap blyk dan uit byvoorbeeld die rympaar “duister” en “luister”.) Die sikliese slot met die spreuk “Wel hem die op God vetrouwd” vestig die tema van volkome vertroue in ’n God met ’n soms onbegryplike raadsplan, wat gee en neem, maar weer troos bied aan diegene wat sonder vrees of klag op Hom wag. Daar was bv. vir lank ‘n beginsel in die AGS om nie kerke met torings te bou nie – ook die een in Cradock uit die 1980s (op die hoek van Louis Botha en HF Verwoerd), waarvan ek ongelukkig nie ‘n foto hier bo gelaai het nie. Daar word inderwaarheid gesê: Is DIT wat ons moet doen om julle te kry om die teater te besoek. (want die oorspronklike teaterstukke is lykmy nie goed genoeg nie) Dit is dus ‘n eksperiment om te kyk wat die gehoor nou eintlik sal waardeer.