Die mistroostige visie van Hotel Oneindig - Wouter | LitNet
Die mistroostige visie van Hotel Oneindig
Comestor is in volle swang met die truuks van ouds: boeke wat geen strekking het oor die onderwerp onder bespreking word mismaak tot dit pas en sodanig forseer. Die nuutste is die storie van die hotel met oneindige kamers en hoe dit weer gebruik word om gal te braak oor alles wat verkeerd is volgens sy mistroostige visie.
Daar is egter genoeg om oor mistroostig te wees en ’n uitdaging stel vir almal hier om ’n antwoord voor te vind. Die werkilike probleem is dat slegs 12%, of 1,6 miljoen huishoudings, verdien genoeg om sonder hulp vir ’n huislening te kwalifiseer. Dít blyk uit die jongste navorsingsverslag van die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudinge (SAIRV). Dié verslag weerspieël die erge druk waaronder die regering se huisleweringsprogramme is en word die behuisingsagterstand op 2,2 miljoen eenhede geskat en neem dit jaarliks toe.
In 2009 het sowat 60% van alle huishoudings minder as R3 500 per maand verdien.
8,4 miljoen huishoudings verdien minders as R3 500 per maand.
Die uitdaging word aan almal gestel hier teenwoordig om met dit te probeer oorleef?
’n Woning te bekostig, voedsel te koop en kinders skool te stuur, vervoer na die werk te bekostig.
Dit is maklik om in 'n woonstel hoog in die lug, jouself op die skouer te klop oor hoe goed jy gedoen het en die “hordes” te blameer dat hulle nie hulle sokkies opgetrek het nie en te weeklaag oor die “onregverdigheid” van die wat “aandring” op huisvesting en deur die staat gehelp word om dit te verkry.
Die soeke na oplossing vir die sonder menswaardige huisvestiging is van kardinale belang en moet ’n prioriteit wees.
Die regering se oplossing vir dié mark, ’n R1 miljard-waarborgfonds, is nog nie op dreef nie. Die laaste kommunikasie van die regering oor dié fonds was in November verlede jaar toe die departement van mens¬like nedersettings en die nasionale korporasie vir behuisingsfinansiering (NHFC) gesê het die fonds sal eers in Oktober vanjaar in werking tree.
Die waarborgfonds sal ’n risiko-onderskrywingsfonds wees wat uitbetaal as verbandpaaiemente nie betaal kan word nie.
Die navorsing toon dat die aantal HOP-huise wat jaarliks deur die regering gebou word, skerp afneem. In die 2010-’11-boekjaar is ’n totaal van 121 879 HOP-huise landwyd voltooi teenoor 161 854 in die 2009-’10-boekjaar.
Mag almal in die land gou net so snoesig en knus soos Comestor in hulle eie wonings wees.
2012-02-05 @15:15 Beste Wouter en Comestor
Ek sien julle twee menere het groot moeilikheid met die oneindige hotel net by die lees daarvan in ŉ boek. Dan sal julle seker simpatie met my he, want ek was manager van daardie einste hotel. Ek wil nie se ‘bestuurder’ nie, want dit is juis met die bestuurders van ŉ oneindige aantal busse wat ek moeilikheid gehad het eendag, wat my bloed so laat kook het. Ek het toe uiteindelik die probleem opgelos deur gebruik te maak van reele getalle en desimale en so het ek al die passasiers van al die oneindige aantal busse in bus no. 1 gekry. Al die ander busse het toe leeg weggery en een bus se passasiers was toe maklik om geakkommodeer te kry. My stelsel het, danksy David Hilbert, seepglad gewerk, of so het ek gedink, totdat ŉ bus van Cantor’s Coaches eendag daar aangewaai gekom het. Gelukkig was die hotel die dag leeg, en binne ŉ japtrap was al die gaste geholpe, of dis wat ek gedink het. Net toe ek lekker agteroor sit en my vierkantige bottel toebroodjies nadertrek, kom daar so ŉ vaal mannetjie met ŉ Colombo jas aan by die voordeur ingewals, of liewer ingedans, want die voordeur is een van daardie goeters wat so draai.
“Goeie naand,” groet ek want dis al sterk skemer.
"Ja, dag, ek is Georg Cantor.” (Nie dat ek juis omgee nie, maar sal die naam tog google. Hy lyk nogal belangrik.) “Jy het my uitgemis, ek het nie ŉ kamer nie.” (As iemand nie behoorlik Afrikaans kan praat nie, wens ek gewoonlik ek het hulle uitgemis.)
“Dis bleddie onmoontlik,” se ek meer vir myself as vir hom, “elkeen in hierdie hotel het ŉ kamer.”
“Dan verplaas ek maar die gaste volgens mnr. Hibert se stelsel.....”
“Nee, my vriend,” se hy, en ek sien hy word rooi agter die ore; “ ek hoor jy se elkeen het ŉ kamer, maar ek het nie, en ek kan dit bewys. Wie is in kamer 1?” “Dit mag ek nie se nie,” stotter ek.
“Wat is die eerste desimale plek van hierdie persoon se sitplek in die bus?”
“Dit mag ek seker maar se. Dit was ŉ 2.”
“My eerste syfer was ŉ 3, dus is ek nie in kamer no. 1 nie. Stem jy saam?”
“Ja.” En so bewys hy vir my dat hy in geen kamer is nie tot by die nde kamer. “Dit help ook nie dat jy volgens Hilbert maar net gaste kan opskuif tot in die oneindigheid nie. Daar buite in die parkeerterrein staan ŉ bus met oneindig baie gaste net soos ek, en telkens sal daar iemand wees met ŉ ander nde desimale getal as die een wat in die nde kamer is." So het Cantor bewys dat Hotel oneindig nie kan bestaan nie, want party oneindighede is anders as ander.
2012-02-08 @09:38 Ag nee Angus! Nou het jy my heeltemal deurmekaar.
Dink jy nie al hierdie gefilosofeerdery oor oneindig en kamers en hotelle is in elk geval sinneloos as dit kom by die werklikheid nie? Ek weet jy was nou tong-in-die-kies en duidelik steek jy die draak met Wouter en Comestor, maar die werklikheid bly steeds ... daar is oneindig gevaarlik te veel mense in die wereld en iewers gaan Hotel Oneindig met 'n oneindigende lawaai eindig!
2012-02-08 @20:22 Hello Perdebytjie,
Ek het nog nie geleentheid gehad om so te doen nie maar wil jou graag bedank vir die vrygewige opmerkings in die debat met Oom OuKoos Voorkamer van jou kant af. Baie dankie daarvoor, dit word opreg waardeer. Baie dankie
Ek en my voorvaders by die kampvuur...
Wouter, Die krag van ek weet nie
Wouter, Philip R Davies: Memories of Anc...
Wouter, Werkersdag in 'n onsekere tydperk
Wouter, 'n Les uit History Boys ...
Wouter, Shlomo Sand: “The Invention of the ...
Wouter, Minimalisme & die sleutels tot die ...
Wouter, Herman Toerien: Presies waar staan ...
Wouter, History Boys en vandag
Wouter, Woorde wat ontwikkel het uit die I...