Avokadopeerboomblog: July 2013
Ek het vergeet hoe om dankie te sê; wanneer om dankie te sê.
Ek het die boekie uitgehaal en tel weer die geskenke uit God se hand... die elke dag geskenke wat ek vergeet het om voor dankie te sê.
#3130 'n sak vol amandels
#3131 vir genoeg
#3132 Arlene se geskenk - oorgenoeg!
Soos ek neerskryf onthou ek skielik: daardie moeilike dankies, daardie dinge waarvoor ons in die oomblik nie voor kan dankie sê nie, nie wíl dankie sê nie... daardie oomblikke word wel dankies so dag of wat later.
#3139 opreg bedoelde opmerkings
Dit is waarom ons maar kan dankie sê reg in die middel van daardie moeilike oomblikke.
Ek het dít vergeet.
After being on THM for a couple of weeks I started to experiment a bit and here's my beauty! A smooth, rich and moist chocolate cake with the sweetest chocolate topping! GUILT FREE!
Pre-heat oven @ 180' or 350'F
Crack two egg whites into a mug and gently mix with a fork.
Add two tbsp cocoa and 1 tbsp coconut flour.
Add 1 tbsp of water, a pinch of salt, a dash of vanilla and 3 good pinches of cinnamon.
Add plan approved sweetener - I use 1 teaspoon of stevia.
Add 1/2 teaspoon of baking powder at the last moment and mix thoroughly with a fork.
Spray a metal (camping) mug with Spray&Cook, add the mixture and bake for 15 minutes.
In another metal mug: 1 tbsp good cream cheese, 3 teaspoons of xylitol and 1/2 teaspoon of cocoa.
Mix gently with a teaspoon on a hot plate. Careful not to burn and gently melt all the ingredients and bring to boiling point or until the xylitol has completely melted.
Spoon the icing on top of the cake as soon as it comes out of the oven!
The cake I think is an FP and the icing will make it an S!
Mosambiek het my kind se hart gesteel...
(nog foto's sal volg...)
Een van die eerste dinge wat sy vir my gevra het was hoe cope mamma sonder my? Wel, een ding is verseker: ek het baie gou geleer om my kop bymekaar te hou!
Die huis was baie stil sonder haar. Die hond is deurmekaar en weet nie regtig waar sy hoort nie. Ek dink daar was dalk 'n aand of twee wat sy sonder kos gaan slaap het. Ilze het skottelgoedwasser in en uit gepak sonder dat sy dit agtergekom het en die ander kinders het ingespring en gehelp.
Selfs al kon ons al die takies gedoen kry sonder haar het ons haar teenwoordigheid en uitbundige gelag vreeslik gemis. Daar was niemand om voor te sê los nou die kleintjies uit nie. 'n Ousus kan tog so die kindertjies opwerk en hul koppies heeltemal laat uithaak!
Maar oor die regtige groot seer van verlang gaan ek eerder nie skryf nie. My Liza... Hulle is nie regtig ons s'n nie is hulle? Ons leen hierdie mensies vir 'n rukkie, saai soveel moonlik goed in hulle lewens en hoop dat al die sleg en foute vergeet sal word. Want ons maak tog foute. Maar die liefde bedek alles, glo alles en hoop alles.
Ek kan nie wag om al die stories te hoor nie!
Ons het jou vreeslik gemis!
Sondae het ons rokke gedra. Dis hoe ek grootgeword het. Nooit in te nimmer sou ek droom om 'n broek aan te trek kerk toe nie. Selfs in die hoërskool en in die koshuis het ons meisies rok gedra op 'n Sondag, selfs al hét jy nie 'n kerk bygewoon nie! Wat het verander? Dra ons nog rok op Sondae? Op enige dae?
In Afrika dra vrouens nog rokke en rompe. Vroue in Afrika is nog onderdanig en nederig volgens hul kultuur. Wanneer ons (as Christen vroue) rondloop in ons kort broekies en stywe langbroeke, is ons bewus daarvan dat ons dalk mag aanstoot gee?
"African cultures value politeness and hospitality highly, so unless you probe and ask lots of questions you will never know that you have offended your hosts. They will continue to smile and be friendly even as the door slams firmly shut to further ministry.
In Africa, it is generally considered a disgrace for a man to have long hair. Yet you will see many long haired men heading out to "evangelise Africa" oblivious to what a stumbling block their appearance may be." - JOY! Magazine Volume 22 Issue 04
So uit met die naaldwerkgoed en ek werk tot laat in die nag om hierdie romp vir Liza klaar te maak voor sy vertrek vir Mosambiek. En kyk hoe mooi. Ek gaan beslis nog rompe maak vir my dogters. Het ons enige verskonings om nie meer rompe en rokke te dra nie?
Is 'n romp of rok dan nie die toppunt van vroulikheid nie?
Labels: Daughters, Femininity, Mozambique 2013