Dankie vir die verwysing na daai album, dit klink magneties. ’n Moderne Satie, en ’n heel goeie titel daarby. A.P. Grové (1977/1953:17-18) skryf boeiend oor die dramatiese opbou van dié klein gedig. Hier kan jy Calvinia sien, ruik, hoor, voel en proe. ‘n Baie suksesvolle pleknaamgedig! Die weste het tradisioneel nie baie ooghare vir die soort ding by begrafnisse nie, maar so ‘n roubeklaer kan ‘n hele paar rolle vervul. ‘n Begrafnis werk mos in beide rigtings en die grafgrawers baat net soveel by die verrigtinge as die afgestorwenes. Onder die appelboom. ‘n Keur uit die gedigte van Rutger Kopland. In hierdie geval het Bernard se verskrywing egter aanleiding gegee tot sulke tydlose intervensies soos my eie grappies, en sulke goed wil mens ongetwyfeld vir die nageslagte bewaar hou! 🙂 Die verband / verhouding tussen poësie en wiskunde fassineer my al lank. ‘n Aanleiding hiertoe, jare gelede, was Van Wyk Louw se “Ars Poetica” (Tristia bl.