Prof. Bethel Müller onderskei drie aspekte van verhale soos dié in Genesis wat ons in gedagte moet hou in ons lees daarvan. Verhale het: Maar ’n mens weet nooit: ’n skielike hartaanval, ’n ongeluk, ’n karkaping, wat ook al . . . en woeps skielik is ’n mens weg sonder om te groet. Hierdie voorstelle wys op die belangrikheid van inventaris-werk die kweek van empatie inspirerende voorbeelde emosionele betrokkenheid en 'n innerlike en eksterne dialoog oor die gepaste vorm vir hulle omgee. 'n Christelike pedagogie behoort in die tweede plek studente te ondersteun om hulle eie styl van beweging tussen teorie en ervaring te ontvou; derdens behoort dit studente in staat te stel om hulleself as vennote in akademiese besprekings en historiese formatiewe agente wat bydraes tot ons wêreld lewer te beskou; vierdens sal dit fokus op 'n siening van die werklikheid waarin studente se tentakels na verandering voortvoel vergesel van normatiewe sofistikasie.