7 nuuskierighede van die papegaaivis - diere Lees Meer
Hoof diere 7 nuuskierighede van die papegaaivis
7 nuuskierighede van die papegaaivis
Papegaaivis is een van die opvallendste seediere ter wêreld. Het u geweet dat sommige elke aand bedek is met 'n laag beskermende slym?
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Samuel Sanchez 26 Julie 2021.
Laaste opdatering: 26 Julie 2021
Die oseane is so uitgestrek as geheimsinnig. Van vandag af kan 'n presiese syfer wat die biodiversiteit van water -ekosisteme weerspieël, nie verskaf word nie, maar volgens professionele bronne word daar geglo dat daar meer as 33,600 spesies visse oor die hele wêreld is. Een van die mees fassinerende en nuuskierige onder sy skaal is die papegaaivis.
Hierdie mariene actinopterygium -vis val op deur sy grootte, kleure en gewoontes, want daar word gesê dat dit aktief deelneem aan die bio -erosie van water -ekosisteme en onvervangbare funksies verrig. As u meer wil weet oor die papegaaivisse en sy familielede, lees dan die 7 nuuskierighede wat ons u in hierdie ruimte bring.
1. Die term "papegaaivis" omvat baie spesies
In die informatiewe veld is dit algemeen dat die gewone naam van 'n dier die 'amptelike' aanwyser is, maar die waarheid is dat dit soms nie taksonomies relevant is nie. Byvoorbeeld, as ons na 'n "papegaaivis" verwys in die algemeen, ons sal 95 spesies met algemene kenmerke insluit wat in die familie Scaridae is.
Miskien is die gemarkeerde verteenwoordiger in hierdie takson die gewone papegaaivis (Scarus psittacus), aangesien dit die tipe spesie is van die genus Scarus, 'n klade wat 52 van die papegaaivissoorte bevat wat versprei is oor die verskillende oseane van die wêreld. In elk geval is daar baie diere wat hiermee verband hou, wat as 'papegaaivis' genoem kan word vanweë hul algemene eienskappe en gewoontes.
Die verskeidenheid papegaaivisse word in 9 genera verdeel, almal deel van die Scaridae -familie.
2. 'N Groep tropiese spesies
Een van die bekendste eienskappe van die papegaaivis is dat dit 'n uiters tropiese dier is. Ongeag die spesie waarna ons kyk, kom hulle hoofsaaklik in warm waters van die Atlantiese, Indiese en Stille Oseaan voor. Scarus ghobban is die uitsondering wat die reël bewys, want hy het gewaag om die Middellandse See en die Rooi See te koloniseer.
3. 'N Tipiese koraalrifvis
Papegaaivisse word onomwonde geassosieer met koraalriwwe, soos aangedui deur Animal Diversity Web. Hierdie diere is baie belangrik in die bogenoemde ekosisteem, aangesien hulle voed op makroalge wat andersins sou meeding met die koraalvormende spesies vir ruimte en hulpbronne.
Hierdie verhouding is paradigmaties, aangesien studies bevind het dat sommige vissoorte in hierdie groep ook lewendige koraal voed. Dit is waarskynlik dat hierdie diere die groei van riwwe toelaat met hul selektiewe herbivoor, maar dat hulle ook die uitbreiding van koraal deur direkte predasie beheer.
4. 'N Ongewone dieet
Aangesien ons praat oor die biobeheerwerk van die papegaaivisse, kan ons nie hul nuuskierighede noem wat voedsel betref nie. Die meeste papegaai visse is plantetende diere wat voed op litofiele alge, dit wil sê, hulle groei op die rotse van geografiese kusformasies. Hulle kan sedimente skraap danksy hul onderkaak benige "snawel ".
Die spesie Bolbometopon muricatum is die uitsondering wat die reël bevestig, want hierdie papegaaivis voed op lewende korale. Poliepe is nie die enigste voedingsbasis nie (dit is nie uitsluitlik lewenskragtig nie), maar hulle is verantwoordelik vir tot 50% van die daaglikse inname. Om hierdie saak te red, word geraam dat minder as 1% van die diere in hierdie familie met opset koraal byt.
5. Die lewensverwagting van papegaaivisse is veranderlik
Die meeste papegaaivisse leef 5 jaar of minder, maar weereens, daar is uitsonderings op hierdie stelling. Bolbometopon muricatum val weer op, want dit breek rekords met 'n maksimum lewensduur van 20 jaar. Dit is nie verbasend nie, want dit is die grootste spesie in hierdie groep, met 'n totale lengte van ongeveer 130 sentimeter en 'n gewig van tot 46 kilogram.
6. Bioerosievermoë: een van die belangrikste nuuskierighede van papegaaivisse
Die term bioerosón verwys na die afbreek van harde mariene substrate deur die werking van sekere lewende wesens. Hierdie proses kan uitgevoer word deur weekdiere, polychaete annelides, sponse, skaaldiere, stekelhuise en natuurlik vis. Die papegaaivis is die belangrikste verteenwoordiger van hierdie laaste groep, want danksy sy plantetende gewoontes verander dit die ekosisteme waarin dit gevoer word.
Papegaaivisse voer 'n groot hoeveelheid bio-erosie uit, aangesien hulle voed op alge wat aan rotse geheg is, met behulp van goed ontwikkelde kaakspiere, tandrustings en 'n faringeale meule om ingeneemde materiaal te maal. As gevolg daarvan, verwerk rotsfragmente tot fyn deeltjies so groot soos 'n sandkorrel.
Die aragoniet -erosie van koraalriwwe deur hierdie visse word op meer as 1000 kilogram per jaar geraam.
7. Sommige spesies produseer 'n spesiale slymlaag
Sommige papegaaivisse, soos Scarus vetula, skei 'n baie spesiale slym deur hul mond uit. Hierdie viskose materiaal word snags vrygestel en skep 'n soort beskermende "kamer" op die liggaam van die vis, met 'n paar openinge wat water laat vloei. 'N Papegaaivis neem gemiddeld 30 minute om hierdie laag te sintetiseer en deur die mond uit te gooi.
Afgeskeide slym het 'n vieslike reuk en smaak, daarom word aanvaar dat dit 'n anti-roofmeganisme is. Dit kan ook dien as 'n soort eggokamer, aangesien dit die trillings van die water kan opspoor wanneer 'n middel buite die slymlaag die dier nader.
Verder soek papegaai visse in die rotsagtige holtes van die koraalrif.
Die nuuskierighede van die papegaaivis is talryk
Soos u kan sien, is die groep papegaaivisse een van die nuuskierigste ter wêreld. Boonop is dit een van die min seediere wat die omgewing kan verander: voed op alge met hul benige snawels, hulle vorm koraal -ekosisteme en verander harde gesteentes in sand.
Baie van die genoemde spesies (soos Scarus ghobban) het 'n gesonde bevolking en loop nie die gevaar om uit te sterf nie. Ander verteenwoordigers (byvoorbeeld Bolbometopon muricatum) ly egter nie dieselfde lot nie en hul situasie is delikaat weens oorbevissing. Die bewaring van hierdie argitekte van die mariene ekosisteem moet 'n prioriteit wees.