Toe die anonieme sosiale media-program YOLO in Mei 2019 gelanseer is, is dit bo-aan die iTunes downloads grafiek na net een week, ten spyte van die gebrek aan 'n groot bemarkingsveldtog. Ontwerp vir gebruik met sosiale netwerk Snapchat, YOLO laat gebruikers mense nooi om hulle anonieme boodskappe te stuur.
Die virale gewildheid het gevolg op dié van ander programme, soos die nou infamously defunct Yik Yak sowel as Whisper, Secret, Spout, Swiflie en Sarahah. Al hierdie voorsiening maak voorsiening vir 'n begeerte vir anonieme interaksie aanlyn.
Die plofbare gewildheid van YOLO het gelei tot waarskuwings van dieselfde probleem wat gelei het tot die afsluiting van Yik Yak, naamlik dat sy anonimiteit kan lei tot kuberafknouery en haatspraak.
Maar in 'n era van aanlyn toesig en self-sensuur, voorstanders beskou anonimiteit as 'n noodsaaklike komponent van privaatheid en vrye spraak. En ons eie navorsing Op anonieme aanlyn interaksies onder tieners in die Verenigde Koninkryk en Ierland het 'n wyer verskeidenheid interaksies voorgekom wat verder as die toksiese tot die gunstige en selfs voordelige uitsteek.
Die probleem met anonieme programme is die bron van verslae van cyberbullying, teistering en bedreigings Dit blyk selfs meer van 'n kenmerk as in gereelde sosiale netwerke. Sielkundige John Suler, wat spesialiseer in aanlyngedrag, beskryf hierdie verskynsel as die "aanlyn disinhibition effek". Dit beteken dat mense minder aanspreeklik voel vir hul optrede wanneer hulle van hul regte identiteite verwyder word.
Die sluier wat deur anonimiteit verskaf word, stel mense in staat om onbeskof, krities, kwaad, haatlik en dreigend teenoor mekaar te word, sonder vrees vir repercussie. Maar hierdie geleentheid vir onbelemmerde uitdrukking is ook wat anonieme programme beide aantreklik en voordelig maak vir mense wat hulle positief wil gebruik.
Vryheid van sosiale media se tirannie
Onlangse studies beklemtoon dat jong mense toenemend word ontevrede met die narcistiese kultuur wat oorheers netwerke soos Facebook, Instagram en Snapchat. As gevolg van die aard van hul ontwerp, moedig hierdie platforms mense aan om idees van hulself voor te stel. Nie net is dit emosioneel belasting nie, maar die implementering van die kamera filters en ander beeldvergroting gereedskap wat betrokke is by hierdie idealized aanbiedings beteken dat hierdie proses 'n beduidende werkslading kan behels.
Jong mense toenemend voel dat sosiale media kan lei tot angs en gevoelens van ontoereikendheid wat hulle neem om hulself voortdurend te vergelyk met onrealistiese beelde van ander mense. In die lig van hierdie druk is dit minder verbasend dat jongmense toenemend draai na verskillende vorms van anonieme interaksie wat hulle bevry van die noodsaaklikheid om 'n perfekte avatar aan te bied.
Shutter. SpeedKingz / Shutter
In plaas daarvan bied anonieme programme 'n forum vir jongmense om betrokke te raak in wat hulle beskou as meer outentieke modusse van interaksie, uitdrukking en verbinding. Dit kan verskillende vorme aanneem. Vir sommige, maak anonimiteit ruimte oop om eerlik te wees oor die probleme wat hulle ly, en soek ondersteuning vir kwessies wat stigma dra - soos angs, depressie, selfbeskadiging, verslawing en liggaamsverskynsel. Dit kan 'n belangrike bydrae lewer uitlaat vir catharsis en, soms, troos.
Vir ander gee anonimiteit hulle 'n manier om hul harde "waarhede" op belangrike sosiale kwessies uit te spreek sonder om vrees vir vergelding te gee vir die gewilde menings van hul eweknieë. Een aspek van die geïdealiseerde selfversorging van sosiale media ondersteun sekere sienings omdat hulle gesien word as modieus onder 'n sekere groep mense, eerder as omdat hulle werklik oortuig is.
Hierdie sogenaamde "deugsaanduiding"Is deel van die debat oor die egtheid van interaksies aanlyn. Alhoewel anonimiteit nie noodwendig meer intellektuele bespreking skep nie, bied dit 'n meer oop forum waar mense hul ware menings kan verteenwoordig sonder dat hulle bang is om uit die weg te kom of te lastig geraak word om die verkeerde ding te sê.
'N Verbod sal kortliks wees
Anonimiteit is nie perfek nie, dit is nie altyd goed nie, maar dit is ook nie altyd sleg nie. Cyberbullying is ongetwyfeld 'n ernstige probleem wat aangespreek moet word. Tog is inhoudsmatigasie en die bepaling van wat aanlyn kan word, en kan nie gesê of gedeel word nie, subjektief. Dit is 'n onvolmaakte stelsel, maar vereis dat 'n volkome verbod op anonimiteit mag wees kortsigtig. Hulle is geneig om die negatiewe assosiasies van anonimiteit te onderstreep sonder om bewus te maak van sy positiewe potensiaal.
Wat werklik nodig is, is onderwys. Daar moet sekerlik meer gedoen word om jong mense op te voed oor die gevare van sosiale mediaverbruik. Opgedateerde leergange in skole, kolleges en universiteite kan, en moet, veel meer in hierdie verband doen.
Maar ook, app-ontwerpers en diensverskaffers moet meer bewus word van die negatiewe effekte wat hul aanbiedinge kan hê. Beveiliging moet die agendas van Silicon Valley-maatskappye oorheers, veral wanneer hulle jong mense teiken en mense te bevry om te sê wat hulle wil sonder vrees vir gevolge.
Killian O'Leary, dosent in verbruikersgedrag, Lancaster Universiteit en Stephen Murphy, dosent in bemarking, Universiteit van Essex