Image deur Comfreak op Pixabay
In 'n paartjie se beradingsessie het Dolores haar man, Perry, daarvan beskuldig dat hulle werkgewer het. Sy onmiddellike reaksie was: "Ja, ek is 'n workaholic." Joyce en ek was verbaas oor die werklike trots wat in sy stem geopenbaar is. Hy het voortgegaan, "Ek is 'n kreatiewe man, 'n entrepreneur. Ek floreer met baie projekte om te jongleren."
Dolores het geantwoord: "Ja, Perry doen baie dinge en bied baie geld vir die gesin, maar hy is feitlik heeltemal weg. En as hy tuis is, voel dit asof dit net sy liggaam is wat by die huis is. Die res van hom is nog steeds by werk, selfs in die naweke. Ons het 'n hele drie jaar vakansie gehad as 'n familie, en hy was die meeste van die tyd op sy selfoon. Hy wil met my seks hê, maar ek kan nie. Ek voel nie of hy by my is nie. Ek kan nie meer so voortgaan nie. '
Voor die slimfone, tablette en ander draagbare toestelle het mense hard gewerk by hul werk, maar kom dan tuis om te ontspan. Boere kan byvoorbeeld baie lang ure sit, maar toe hulle tuis was, was daar nie meer werk wat gedoen moes word nie. En toe hulle op vakansie was van hul plase, was daar niks om te doen nie, maar op vakansie. Dieselfde met die meeste soorte werk. Workaholism het nog altyd bestaan, maar nou in die kommunikasie-ouderdom kan mense nou vanaf enige plek, nag of dag werk. Die probleem blyk te wees toegeneem.
Werk Hard of Workaholism?
So, wat is die verskil tussen harde werk en workaholism? Wanneer word harde werk patologies? Die antwoord lê daarin om verslawing te verstaan. Workaholics dink hulle is in beheer van hul lewens, maar hul lewens is eintlik buite beheer.
Werk, soos enige verslawing, is 'n ontsnapping of afleiding van gevoelens. Workaholics neem nie behoorlike sorg van hulself of hul gesinne nie (en daar is geen geld wat daarvoor opgemaak kan word nie). Hulle weet nie hoe om te rus of te ontspan nie. Die dwang na werk kan selfs dodelik wees. 'N Japannese regering studie het gevind dat een vyfde van die Japannese werkmag is die risiko van die dood van oorwerk. Dit is nie veel beter in die VSA nie
Joyce en ek reis elke jaar internasionaal vir ons werk. Ek onthou een keer 'n Duitse werkswinkel deelnemer was ongelooflik oor die tipiese werkgewoontes in die VSA. Hy was opreg bekommerd oor Amerikaners wat blykbaar al die tyd werk en nie behoorlik omgee vir hulself nie. En ons was verbaas oor die standaard Duitse jaarlikse vakansie toewysing van ses weke, destyds, vergeleke met een tot twee weke vir baie Amerikaners. En Duitsers het elke twee naweek twee volle dae, vergeleke met een of selfs geen dae vir baie Amerikaners nie.
Alhoewel workaholism nog nie as mediese toestand erken word deur die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging se Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings, kan dit verlammend wees. En hier is 'n verrassing. 'N Onlangse opsomming van die bestaande navorsing oor werkskaal deur die Universiteit van Georgië het getoon dat werkswinkels minder produktief is as kollegas met 'n gesonder houding en benadering tot werk. Hul stresvlakke is hoër en hul kwaliteit van werk is dikwels laer.
Werk: Dwing of Genot?
Werkverslaafdes geniet nie regtig hul werk nie. Werk is meer van 'n dwang as 'n plesier. Met ander woorde, hulle werk omdat hulle voel dat hulle moet werk. Wanneer hulle nie werk nie, voel hulle angstig of depressief. Werk, soos 'n dwelm, dek net hierdie angs of depressie.
Natuurlik is workaholisme 'n spektrum. Dit wissel van matig tot erg gestremd. Maar, soos dikwels met verslawing gebeur, kan dit 'n gladde helling wees, en vorder tot 'n meer ernstige vorm voordat jy dit weet.
Familielede en geliefdes, soos met ander vorms van verslawing, is dikwels die eerste om die probleem op te let. Ek onthou toe ons kinders klein was, Joyce en ek het rolle verdeel. Sy het die meeste van die tyd saam met die kinders spandeer en ek het die meeste van die tyd in my kantoor deurgebring, wat sowat twintig minute se ry van die huis af was. Ek herken nou my simptome van workaholism. Ek het meer en meer tyd in die kantoor spandeer, en geniet dit minder en minder. My werk het 'n dwang geword, en my familie het daardeur ly.
Ten slotte, nadat ek baie etes by my familie ontbreek het, het Joyce haar voet neergesit. Eintlik albei voete. Sy was moeg. Sy het my 'n ultimatum gegee. 'Barry, die volgende keer as jy aandete gaan misloop, kom nie huis toe nie! Jy kan die nag in die kantoor spandeer.'
En dit het gewerk soos 'n sjarme! Ek het nooit weer ete gemis nie. Dit was 'n wakker oproep vir my.
Joyce kon die koherentiewe ooreenkoms met my verslawing gewees het. Sy kon gesê het, "Barry, ek verstaan ​​hoe hard jy werk. Ek en die kinders sal geduldig wees en neem maar min wat ons van u kan kry." Dit sou my verslawing net moontlik gemaak het, en dit sou waarskynlik slegter gewees het.
Hoe om Workaholism te oorkom
So, wat is die oplossing vir die probleem van workaholism, benewens 'n liefdevolle gade met gesonde grense? Hier is 'n paar voorstelle:
1. Gee aan dat jy 'n probleem het.
Anders as ander verslawings - soos alkohol, dwelms, dobbel, geslag en eet - wat geheim gehou word, kan werkers selfs trots wees op hul harde werketiek. Soos enige verslawing, werkverslawing is veelkleurig, en moet op verskeie maniere benader word. Die belangrike ding om te onthou is dat jy dikwels nie verslawing deur jouself kan genees nie.
2. Vind 'n goeie terapeut om die onderliggende kwessies te ontbloot en te genees.
In die beradingsessies met Joyce en ek het Perry die belangrike verband tussen sy pa se aandrang gemaak dat hy nooit enigiets sou opdoen nie en sy dwang om te werk. Hy het probeer om sy pa verkeerd te bewys. Hy is nou bywoon van Workaholics Anonieme vergaderings. En Dolores het haar eie kodependensie en gebrek aan gesonde grense verstaan. Sy staan ​​nou vir haarself in die verhouding.
3. Neem ten volle deel aan Workaholics Anonymous.
Met toenemende bewustheid van die probleem van werksverslawing, groei nuwe groepe al hoe meer. Groepsondersteuning is net so belangrik as individuele ondersteuning met 'n terapeut. Hulle is meer effektief gekombineer.
My eie herstel was afhanklik van my begrip van my onbewuste behoefte om liefde te probeer verdien deur harder te werk. Ek moes leer dat besigheid nie met sinvolheid gelyk het nie.
Om te weet dat ek lief is vir wie ek is, eerder as wat ek doen, het die verskil gemaak. Ek hoef nie meer kompulsief te werk nie. Geleidelik word ek 'n mens eerder as 'n mens wat besig is om te doen. Ek leer hoe om dinge wat in die kantoor gedoen word, te kry sonder om my gesondheid te benadeel.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Werk Hard of Workaholism? Is jy 'n werkverslaafde?