Hoop is die anker van ons sielDeur Lourens Venter (Foto: Carl de Souza/AFP) Die korona is deur die kerk. Die Skrif is aan die muur (skerm). Die gelowiges kruip agter maskers weg. Die waarheid is gesaniteer. Net soos Pilatus moet ons ook ons hande in “ons-skuld” was. Soos Daniël se vriende word ons temperatuur nagegaan, en ons name word geskryf in die boek van die… toegangsbeheer… want die getal van die uitverkorenes is… 50. ŉ Nuwe vrees het ons beetgepak. ŉ Onbekende vrees. ŉ Bang-wees-vrees. ŉ Vrees wat ons nie voorheen gehad het nie en ook nie geken het nie. Dit is ŉ vreemde vrees. Vrees verdryf die vrede Hierdie vrees lê duidelik in die feit dat elkeen ŉ opinie oor die waarheid mag hê, maar nie die waarheid mag bely nie. Ons mag oortuig wees van ons eie waarheid, maar geen oortuiging hê oor gesagsmisbruik nie. Ons mag ons sê sê oor die Bybel, maar nie oor die inenting nie. Ons moet mekaar verdra oor die verskillende standpunte wat ons het oor dit wat ons glo, maar ons het geen verdraagsaamheid as dit kom by die koronavirus nie. Soos die skeiding van water en olie, het ons oor die laaste byna twee jaar gesien hoe verdelend en vernietigend die mens kan wees. Die hartseerste is dat familie, vriende en medelidmate mekaar beswadder en vermoor met woorde. Ons sal nie huiwer om te oordeel en te veroordeel nie, maar om mekaar lief te hê soos jouself, het geen plek meer nie. Dit is egter nie ŉ nuwerwetse strategie of ŉ moderne metode van verskil nie. Dit is die eeue oue beproefde retoriek van ŉ swanger waarheid. Die Engelse uitdrukking lees: “You cannot be a little, but pregnant.” Met die waarheid is dit dieselfde. Iets kan tog nie net ŉ bietjie waar wees nie. Ons is geleer om te glo dat die waarheid ook kan kleintjies kry. Daar bestaan nie meer die waarheid nie, maar ŉ waarheid. En ŉ waarheid wat geboorte skenk, word waarhede. Vrees vir mekaar Die nuwe waarheid bring egter ŉ ongekende vrees. Ons mag nie sê wat ons regtig wil nie, omdat ons so sensitief geraak het om niemand te beledig nie. Daarom is jy bang. Nie “Fomo”-bang nie, maar presies die teenoorgestelde. Ons het bang geword vir mekaar. Ons funksioneer nou op afstandbeheer. Ons het ŉ nuwe vrees ontwikkel vir ons medemens, vir ons geliefdes, vriende en familie. Hierdie vrees is nie goed nie. Dit vernietig en wis uit. Die vrees maak jou los. Dit verwyder jou. Dit bring afstand en onsekerheid. Dit bring twyfel en angs. Hierdie vrees ontkoppel jou van baie dinge… Jou vreugde is weg, jou verwagtinge van die toekoms verdwyn, en jou ywer vir die lewe brand uit soos ŉ vuur sonder hout… Hoe gebeur dit? Wanneer mense magteloos voel, wanneer hulle voel dat niks wat hulle doen, sê of aanpak meer van waarde is nie. Wanneer God se Woord nie meer gesag dra nie. As die Bybel nie meer die antwoorde bied wat jy verwag dit moet gee nie. Dan raak jy moedeloos en voel waardeloos. Jy sien geen meer betekenis of doel in jou lewe behalwe swaarkry en ellende nie. Dalk voel jy só… Jy weet net nie meer watter kant toe nie. Oral waar jy gaan en elke taak wat jy aanpak eindig in ŉ doodloopstraat. Tog ken jy die Bybel so goed. Jy weet wat al die beloftes van God se Woord inhou en probeer so hard om te bid en te glo, maar dit is net asof jou geestelike lewe ŉ plafon bereik het. As jy bid, voel dit so leeg en verkeerd. Jy voel skuldig en vuil. As jy Bybel lees voel dit asof jy sommer net moeg is, jou kragte begewe jou. Dit word maklik om jouself te oortuig dat dit eintlik beter is om net jou eie ding te doen… Jy soek iets om jou gedagtes besig te hou, want self het jy nie meer antwoorde nie. Waar sal daar tog sekerheid en vastheid wees? Waaraan kan ons vashou in hierdie tyd? Waarin kan ons ŉ anker vind vir ons siel? ŉ Anker bring vastigheid ŉ Anker ja, dit is wat ons nodig het. Iets wat sekerheid en vastheid bring. Wanneer ŉ skip naby die rotse is of dalk in ŉ groot storm beland en die bemanning wil vastigheid kry en die skip veilig hou, dan word ŉ anker uitgegooi sodat die skip nie deur die golwe en die wind op die rotse gespoel word of heeltemal in ŉ verkeerde rigting gedryf word nie. ŉ Anker word met ŉ sterk tou of ketting aan die boot vasgemaak en dan in die water afgesak tot op die bodem. As die anker op die bodem vashaak, dan bring dit stabiliteit en veiligheid sodat die golwe en die wind nie te sterk is vir die skip nie. Dan kan die stuurman berus dat die skip nie sommer enige koers sal inslaan of teen die rotse sal stukkend slaan nie… So moet ons lewens ook geanker word teen die storms en die strominge en onsekerhede van hierdie wêreld. Sonder ŉ anker, sal ons uitgeput en uitgemergel word van al die aanvegtinge. Dan veg jy jouself moedeloos teen al die golwe van die lewe, en kan jy net nie wen nie. Ook ons het sekerheid en vastigheid nodig. Ons moet afsien van die vrees. Die vrees wat ons vervreem, moet self van ons verwyder word. Dit is wat ons hoop is. Hoop is die anker van ons siel. Hoop is die verwagtinge waarop ons vertrou uit God se Woord. Hoop is die sekerheid van God se beloftes. Daarom kom die aanmoediging, al is daar soveel persoonlike uitdagings wat ons te bowe moet kom, dat ons nie deur die storms en golwe van die lewe sal vergeet dat ons ŉ anker het wat veiligheid bring nie. Dubbel seker In Hebreërs 6 vind ons die voorbeeld van Abraham. Hy wat op 85-jarige ouderdom die belofte van God ontvang het, moes geduldig wag op die vervulling van daardie belofte. Dit het ook nie sommer so oornag gekom nie. Abraham moes 100 jaar oud word om te sien hoe Isak gebore word. En toe Isak ŉ jong seun was, het God vir Abraham verder beproef deur aan hom te sê dat hy sy seun aan Hom moes offer. God het aan Abraham ŉ belofte gemaak van seën en voorspoed. Abraham moes geduldig wag. Maar God het, om die saak nog meer kragtiger te stel, hierdie belofte bevestig met ŉ eed. “Om des te kragtiger aan die erfgename van die belofte die onveranderlikheid van sy raad te toon, het God Homself met ŉ eed verbind.” Ons het nou twee onveranderlike dinge waarop ons kan vertrou: God se belofte en sy eed. God wat nie kan lieg nie, gee by sy belofte ŉ eed wat Hy sweer sodat dit dubbele sekerheid bring. Meer seker kan ŉ mens nie wees nie. Daarom word hierdie belofte en eed die anker van die siel genoem. Dit is ŉ vastheid van God se Woord wat onveranderlik is. Geanker in die hemel Dit is wat Jesus so uitnemend maak. Hy is die Hoëpriester wat ons vooruitloop na die hemeltroon van God. Hy is die Een wat soos ŉ anker in die see uitgegooi word, nie net op die bodem van die aarde vanuit die hemel nie, maar ook vanaf die aarde na die hemel. Deur Christus vind ons die vastheid en sekerheid van God se beloftes in die hemel. Ons kan ons siele anker in Christus in die hemel. Net soos ŉ anker in die see gegooi word sonder dat jy kan sien wat daaronder is, so kan ons ons hoop na God in die hemel rig, want Jesus het self binne die voorhangsel ingegaan. Ons hoop is soos ŉ anker wat uitgewerp word in die diepste heiligdom van God in die hemel. Dit is ook goed so dat ons nie die anker uitgooi na onder, na die aarde, nie. Hier is geen sekerheid en geen vastheid nie, behalwe die dood. Vir gelowiges om die anker uit te gooi, is nie soos die skipper wat maar hoop op die bodem nie, wat hoop op geluk nie. Nee, ons het die sekerheid van Christus as die ewige Hoëpriester wat ons voorgaan. Hy wat self die duisternis van die dieptes van God se oordeel moes dra. Wat in die binnekant van die allerheiligste, daar waar niemand mag kom nie, behalwe die hoëpriester, self die versoening bewerk. As Christus daar aan die kruis hang op Golgotha, dan skeur die voorhangsel middeldeur. Van bo na onder. Vanuit die hemele na die aarde. Vanuit die genadetroon na ons as sondaars. Die anker van ons hoop in Christus is nie van die aarde na die hemele nie. Ons sekerheid is nie geleë dat God Homself aan ons kom veranker nie. Christus bly nie hier op aarde nie, maar lê die anker van ons sekerheid in die hemele. Ons word aan God veranker. Hy gee die sekerheid en die vastigheid. Hy bring die troos en die veiligheid. Hy veranker ons aan Hom deur sy belofte en deur sy eed. Daarin lê die sekerheid van ons hoop, nie net in die aardse vervulling van Christus se koms nie, maar juis in Sy hemelvaart. Hy anker ons hoop ewig vas in die hemel by God. Hoop is die anker van ons siel Christus is ons sekerheid. Christus is ons Hoop. Hierdie hoop is die anker van ons siel. Hou dan vas aan die hoop, hou vas aan die sekerheid van God se belofte en eed in Christus, met die einddoel van jou lewe voor oë. Moenie dat die storms van die lewe jou verskrik en bangmaak, en laat uitspoel op die rotse nie. Werp uit jou anker in die hemel, vind jou sekerheid in God. Dan sal jy nooit deur teleurstellings en ongeluk hier op aarde vernietig word nie. Die woorde aan die Hebreërs kan ons ook dan op ons eie lewe toepas: dat ons die beproewinge met blydskap aanvaar omdat ons weet dat ons in onsself ŉ beter en blywende besitting in die hemele het. “Omdat God vir die erfgename van die belofte nog soveel sekerder wou aantoon hoe onveranderlik sy besluit was, het Hy dit met ŉ eed gewaarborg. Die doel daarvan was dat, deur hierdie twee onveranderlike dinge, waarvolgens dit vir God onmoontlik sou wees om te lieg, ons wat vrygekom het, ŉ kragtige bemoediging sou hê om stewig vas te hou aan die hoop wat voorlê. Ons het hierdie hoop as ŉ veilige en stewige anker van die siel, wat tot aan die binnekant van die voorhangsel ingaan. Dit is waar Jesus, ons Voorloper ingegaan het, en Hoëpriester vir ewig geword het volgens die orde van Melgisedek.” (Hebreërs 6:17-20).