4 Mites in Finansiele beplanning - ProVérte Wealth and Risk Management (Pty) Ltd
Offshore investments: Easier said than done
Published by proverte_admin at October 5, 2018
In die finansiële beplanning wêreld is daar heelwat “wyshede” wat gereeld gespreek word wat dalk nie heeltemal so wys, waar of eenvoudig is nie. Ek bespreek graag vandag 4 van hierdie sogenaamde wyshede:
“Geen belegging kom by Uittree-Annuiteite (UA’s) nie omdat die Ontvanger van Inkomste jou “help spaar” teen jou marginale belastinkoers”:
Hierdie stelling is slegs waar MITS die persoon wat die bydrae tot die Annuiteit maak die belasting krediet wat hy/sy ontvang herbelê in die belegging. In praktyk kan ek vir julle sê dat bitter min mense dit egter doen. Die belasting krediet, wanneer dit ontvang word, verdwyn eenvoudig iewers tussen die krake. Omdat UA’s se vryheid van bate-allokasie beperk word onder regulasie 28 van die Pensioenfondswet is die gemiddelde groei per jaar wat jy op hierdie belegging kan kry waarskynlik 1% tot 2% per jaar laer as wat jy kan kry mits jy met dieselfde dissipline 100% sou toedeel aan slegs aandele en eiendom (plaaslike en buitelands). As jy dus NIE die belasting krediet tot die belegging toevoeg nie eindig jy eenvoudig op met ‘n laer waarde by aftrede in plaas van ‘n hoër waarde. Om olie op die vuur te gooi is die inkomste uit hierdie belegging dan ook nog belasbaar (nadat jy jou eenmalige belastingvrye gedeelte geneem het).
Om die waarde van die belasting krediet vir jou te laat werk MOET jy die krediet, wat jy van die Ontvanger van Inkomste ontvang, herbelê. Die mees effektiewe manier om dit te doen is om te bereken wat jy maandeliks kan bekostig om by te dra, jou salaris afdeling opdrag te gee om reeds die belasting krediet toe te staan en dan jou paaiement te verhoog sodat die na-belaste bedrag gelyk is aan wat jou begroting toelaat. So byvoorbeeld sal iemand wat R5 000pm kan bekostig (41% marginale belasting koers aanvaar) ‘n bydrae van R8 475 pm kon maak.
“Jy moet volhou met jou lewensversekering na aftrede, want jy kan nie al die premies wat jy oor jare betaal het in die water gooi nie.”
Dink nugter oor wat die doel van lewensversekering is. Behalwe vir skuld delging of boedel kostes is die eintlike behoefte aan lewensversekering om die versekerde lewe se inkomste te vervang en derhalwe verval daardie behoefte as die persoon geen inkomste uit werk meer gaan verdien nie. In ‘n poging om lewenspremies in stand te hou kan jy na aftrede jou aftrede daarmee saboteur. Om aan te hou met lewensversekering na aftrede (of in gevalle waar jy ‘n passiewe inkomste verdien) maak slegs sin in die volgende scenarios:
Waar ‘n berekening toon dat die opbrengs op premies vir lewensversekering ‘n hoë waarskynlikheid het om meer op te lewer as alternatiewe beleggings. Dit is selde die geval.
Waar jy met absolute sekerheid kan sê dat die premies volgehou gaan kan word, al word die versekerde baie oud, want indien jy hierdie roete kies en later nie meer dit kan volhou nie is die vermorsing soveel groter.
Indien daar kostes of lenings is wat likiditeits probleme in die boedel gaan veroorsaak.
Indien jy die roete kies om versekering te behou, maak vernaam seker oor die premiepatroon, met ander woorde hoe vinnig die premie relatief tot dekking styg, want hierdie premies kan jou finansieël op jou knieë dwing.
“Jou huis is jou grootste bate”
Ja en nee. As jy nie versigtig is nie kan ‘n huis die grootste meulsteen om jou nek raak. Jy hoor dikwels die advies dat mense die duurste huis moet koop wat hulle kan bekostig omdat as hulle tans die premie kan bekostig behoort hulle in die toekoms die premie te kan bekostig terwyl jy groei van dag 1 af op die groter waarde op die huis kry. Die dilemma hiermee is dat die huis waarin jy bly amper sonder uitsondering die res van jou spanderings patrone beïnvloed. Saam met ‘n spoggerige huis kom spoggerige meubels meubels, spoggerige vakansies en spoggerige motors en uiteindelik spoggerige aftree oorde waar jy geen kleingeld oorhou as jy jou huis verkoop het nie. Laat ek dit so stel, ek het nog nie gesien dat iemand se “grootste bate” by aftrede ‘n wesenlike verskil maak aan leefstyl of volhoubaarheid van kapitaal nie. Mense is eenvoudig nie bereid om in so massiewe mate af te skaal dat hulle ‘n R6miljoen huis in Stellenbosch vir ‘n R1miljoen aftree huisie op Putsonderwater verruil en dan gelukkig vir ewig op die orige R5miljoen leef nie. Ons verwys in beplannings na jou huis as ‘n “leefstyl” bate en neem dit nie in ag in kliënte se aftree beplanning nie omdat jy altyd ‘n dak oor jou kop gaan nodig hê. Jy sal goed doen om dieselfde te doen. Terloops….jy doen waarskynlik NIE jou kinders ‘n guns wanneer jy hulle help om ‘n duurder huis te koop as wat hulle eie salarisse toelaat nie, maar meer hieroor op ‘n ander dag.
“Ek behoort aan my werk se pensioenfonds so behoort “okay” te wees”
Daar is ‘n paar probleme met die gerustigheid wat pensioenvoordele met risiko-dekking by die werk skep.
Alhoewel meeste firmas se verpligte bydraes wat lede moet maak redelik hoog is, moet lede onthou dat hierdie opgehoopte kapitaal by aftrede nie baie belasting vriendelik uitbetaal nie. Die inkomste is 100% belasbaar (omdat die bydraes belasting aftrekbaar was) wat maak dat jy heelwat meer in die pot nodig het as iemand wat byvoorbeeld sy fondse uit na-belaste geld gespaar het.
Risiko voordele (dood en enkelbedrag ongeskiktheidsdekking) as ‘n faktor van jaarlikse vergoeding is normaalweg heeltemal ontoereikend.
Fondse se doodsdekking is dikwels “goedgekeurde” dekking in plaas van “nie-goedgekeurde” dekking. Eersgenoemde word belas op aftree skale voordat dit by dood uitbetaal aan jou begunstigdes wat beteken die effektiewe dekking is dikwels heelwat minder as wat jy dink. Maak seker by jou personeel afdeling of jou lewensversekering belasbaar is al dan nie en maak seker jou Finansiële adviseur dui die regte waardes op jou beplanning aan.