Nuus Algemene Nuus Geskiedenis en Argeologie Wetenskap en Ruimte Evolusie en Mens Oorsprong Misterieuse verskynsels
Godsdiens en Religie Christenskap	Wanopvattings Feite Ander - Godsdiens
Menslike Oorsprong Wetenskap Religie Volksoorlewering Ander - Oorsprong
Geskiedenis Antieke tradisies Belangrike gebeure Beroemde persone Geologie Artefakte Antieke tegnologie Antieke geskrifte Ander artefakte
Volke, Nasies en Beskawings Boervolk Germane Viking Nordies Egipties Ander Beskawings
Literatuur Kort verhale Boeke Ander geskrifte
In meer onlangse tye het spiritualiteit steeds meer tedoen met die betekenis dat iemand se ervaring meer persoonlik, minder dogmatiese en met meer openheid vir nuwe idees en invloede en meer pluralisties is as die geloof van die gevestigde gelowe. Spiritualiteit word deurgaans gemeet teen die georganiseerde godsdiens, en lê die betekenis van die spiritualiteit in die aktiewe en belangrike verbinding met die krag of die wese van die dieper self. Onder invloed van die Postmodernisme het die idee postgevat, dat absolute waarhede nie bestaan nie en verantwoordelik is vir onverdraagsaamheid. Die aanspraak van verskillende godsdienste op die absolute waarheid staan daardeur onder druk. Volgens kan geen godsdiens meer aanspraak maak op die absolute waarheid nie. Dit beteken dat elke godsdiens 'n waarheid verkondig, maar geen op die absolute waarheid nie.
Die webbladsy is 'n ruimte waar mense kan aantoon hoe hulle die nuwe inligting oor die heelal, die aarde en lewe op aarde integreer met die nuwe inligting oor die Bybel, gode van die Ou testament, Jesus van Nasaret, die Christelike godsdiens en ander godsdienste. Kortliks gestel - dis 'n ruimte vir mense wat nie sku is om oor hulle soeke na sin te praat nie. Ons aanvaar dat ons almal pelgrims is wat besig is om ons eie lewensreis te voltooi. Pelgrims word dikwels gedwing om by 'n oase aan te doen om asem te skep, hulle dors te les en ook 'n gesprek of twee aan te knoop voordat hulle die reis voortsit. Hierdie webbladsy is bedoel om so 'n oase te wees.
Oop Religieuse Gesprek:
Wendag: Vernuwing van denke - Die regstel van wanpersepsies oor God, die Goddelike.
Ek vra na God
"Dit verg dapperheid om die waarheid te ondersoek." "Diegene wat sê dat kennis nie belangrik is nie, is dwase ..." "Jou werk as mens is om soveel as moontlik kennis op te doen." "Kennis kan jou oë oopmaak vir dinge wat jy nie kan sien nie."
"Ek sal jou gee wat geen oog nog ooit gesien het nie en wat geen oor nog gehoor het nie, en wat geen hand aangeraak het nie, en wat nie deur die menslike verstand bedink is nie."
En hieromtrent sê Jesus:
"Gelukkig is hy wat kennis gevind het..."
"...die waarheid sal julle vry maak."
Volgens Die Evangelie van Thomas, vers 2 het Jesus gesê:
"Laat hy wat soek nie ophou soek tot hy gevind het nie.
En as hy rus vind,
sal hy verontrus word,
en as hy verontrus is,
sal hy hom verwonder en hy sal oor alles heers en rus vind."
En dan is daar ook geskryf:
"Daar is net een doel met die lewe en slegs een:
Om soveel moontlik van die kompleksiteit van die wêreld, sy skoonheid, verborgenheid, en raaisels te verstaan en te getuig.. Hoe meer jy verstaan, hoe meer sal jy ondersoek instel, hoe groter is jou lewensgenot en gevoel van vrede. Dit is al wat dit behels." - Anne Rice
"What is above knows what is below, but what is below does not know what is above. One climbs, one sees. One now knows what is below, but also what is above. That's a lot more, I would say, than staying below." - Anne Rice
"God het die mens na sy beeld geskep, en daarna het die mens die kompliment teruggegee." - Voltaire
Die Apokriewe (dws nie opgeneem in die Nuwe Tesament nie) Evangelie van Apostel Filippus, 'n persoonlike dissipel van Jesus Christus, is deur argeoloë in 1945 in Egipte gevind. Dit bevat baie belangrike inligting wat Jesus Christus aan Filippus meedeel.
Dit gaan oor die hoogste meditatiewe tegnieke wat geestelike krygers lei na die woning van God-die-Vader, wat Filippus die Bruidskamer noem. In die Evangelie is twee vertellingslyne verweef: die lyn van seksuele liefde tussen mense en die lyn van die hoogste liefde vir God; eersgenoemde word beskou as 'n prototipe van die latere.
Die Evangelie is geskryf in artistieke literêre taal en is ryk aan gelykenisse.
 Wie die kennis van die waarheid besit, is 'n vry man. Die vrye mens sondig nie, want "elkeen wat sondig, is 'n slaaf van die sonde." Die Moeder is die Waarheid, die Kennis is die Vader. Diegene wat nie sondig nie, noem die wêreld 'vrye mense'.
Die Kennis van die Waarheid verhoog diegene wat nie sondig nie;	dit wil sê, "sy maak hulle vry": dit laat hulle bo die hele wereld uitstyg.	"Maar die liefde bou op." Diegene wat deur Kennis vry geword het, is deur liefde 'n dienskneg vir diegene wat nog nie die vryheid van Kennis kan dra nie. Die Kennis stel hulle in staat om vrye mense te word. Liefde eien niks toe nie, want waarom sou Sy iets toeëien? Alles is immers van Haar? Sy sê nie: 'Dis myne' of: "Dit is van my," maar Sy sê: "Dit is joune".
Solank die [interne dele] van hierdie wêreld [verborge] is, is dit ongeskonde en lewendig. [Maar as hulle sigbaar is], is hulle dood, soos die sigbare mens [wys: solank as] die binnegoed van die mens verborge is, leef die mens. Wanneer sy binnegoed sigbaar word, (en) uitkom, sal die mens sterf. So is dit ook met die boom. Solank die wortels daarvan verborge is, spruit dit uit en groei dit. As sy wortel sigbaar word, verdor dit. So is dit met alles wat in die wêreld voortgebring word, nie net met wat sigbaar is nie, maar ook met wat verborge is.
Solank die wortel van die kwaad verborge is, is dit sterk;	maar as dit herken word, word dit vernietig en wanneer dit blootgestel word, verdwyn dit. Dit is waarom die Logos, Johannes die Doper! sê "Die byl lê al aan die wortel van die bome." Dit sal nie net afkap word nie, want dit wat afgekap word, spruit natuurlik weer uit. Maar eerder delf die byl in die grond af en ontwortel die boom. Tog het Yeshúa die wortels van die hele plek opgetrek, maar die ander het dit net gedeeltelik gedoen.
Wat ons almal betref - laat elkeen van ons delf tot in die wortels van die kwaad wat in hom is en sy wortels uit sy eie hart uitruk. Tog sal dit (kwaad) ontwortel word as ons dit maar erken. Maar as ons nie daarvan bewus is nie, skiet dit wortel in ons binneste en produseer dit die vrugte daarvan in ons harte. Dit maak homself baas oor ons en ons word die slawe daarvan gemaak. Ons word gevange geneem, wat ons dwing om te doen wat ons nie wil nie en om nie te doen wat ons wil nie. Dit is kragtig totdat ons dit herken.
Onkunde is die moeder van [alle kwaad]. Die onkunde [...] Diegene wat van [die onkunde] af kom, het nie bestaan ​​nie, en sal nie bestaan ​​nie. [Maar die wat in die waarheid is] sal volkome word wanneer die hele waarheid geopenbaar word, want die Waarheid, net soos onkunde - terwyl dit verborge is, rus dit op sigself; maar wanneer dit geopenbaar en herken word, blom dit en word geprys. Aangesien dit magtiger is as onkunde en dwaling, gee dit vryheid. Die Logos het gesê: "As jy die waarheid ken, sal die waarheid jou vrymaak."
Onkunde is slawerny. Kennis is vryheid. As ons die waarheid ken, sal ons die vrugte van die waarheid in onsself vind. As ons met Haar verenig, sal Sy vir ons die vervulling (pleroma) bring.
Die Evangelie van Waarheid
Die Evangelie van die waarheid word nie as 'n evangelie beskou nie. Dit word beter gesien as 'n gedig of 'n homilie (preek). Dit bied nie 'n verhaal van Jesus se lewe nie; in plaas daarvan word sy lewe rondom verskillende temas aangebied. Dit word algemeen aanvaar dat dit een van die bes geskrewe tekste is wat by Nag Hammadi gevind was. Dit het 'n elegante, en 'n goed afgeronde styl; dit weerspieël die skrywer se unieke vermoë om net die regte woorde te kies. Sommige vertalings kon daardie oorspronklike welsprekendheid vaslê en behou. Uit die gedig blyk dit dat die skrywer 'n hellenistiese opvoeding ontvang het. Hy was 'n bekwame digter wat die tegniek van parallelle uitsprake gebruik het om 'n dieper betekenis uit die teks na vore te bring. Dit is waarskynlik dat hy beoefen het wat hy verkondig het in die sin dat hy sy 'kennis' gebruik het om sy idees volledig toe te lig.
Dit alles dui daarop dat die outeur beklee was met 'n diepe spiritualiteit en een van die beste skrywers van die vroeë Christelike era. Histories is die Evangelie van die Waarheid beskou as 'n gnostiese eksegese van verskillende ander evangelies, waaronder verskeie wat in die kanon is. Meer onlangs het geleerdes egter 'n beter begrip van die gnostisisme gekry, en sommige ortodokse christene beweer nou dat die stuk glad nie gnosties is nie.
Voor die ontdekking in Nag Hammadi, het geleerdes bitter min inligting gehad oor gnostisisme en meestal uit die geskrifte wat teen die groep gekant was en hulle beswadder het vir eie gewin, gnostisisme probeer verstaan. Onder die meer luidrugtige swartsmeerders was kerkvaders soos Irenaeus, Tertullianus en Epiphanius. Dit is dus nie verbasend dat moderne geleerdes eenvormig teen baie van die leerstellings gekant was nie. Met die ontdekking van die werklike dokumente kry geleerdes egter 'n beter begrip van die betrokke kwessies. En die prentjie het baie ingewikkelder geword. Aangesien daar nou 'n beter begrip is oor wat die gnostici werklik geglo het en waar die ortodokse leer skeefgeloop het.
Geleerdes meen dat dit moontlik een van die oudste gnostisistiese geskrifte is van antieke gnostiese Christene, wat die ortodokse Christendom van die Romeinse ryk voorafgaan het. Die vraag of dit met gesag na Valentinus as outeur verbind kan word, bly in geskil, maar dit is waarskynlik omstreeks 140-150 n.C. geskryf, beslis binne sy leeftyd. Gedurende hierdie tyd was daar nog nie 'n ortodokse Christelike Kerk gewees nie en leerstelling was nog nie vasgestel nie. Die skrywer van hierdie manuskrip was vertroud met die boeke van Paulus, Johannes en Hebreërs, en sinspeel gereeld daarop.
Wie die boek geskryf het, het homself as 'n ware Christen beskou, soos enige ander van die Christen groepe wat daardie tyd bekend was. Daar is baie verwysings na Jesus, die Christus.
Wat is die rol van Jesus in die Evangelie van die Waarheid?
In die Evangelie van die Waarheid is die eerste verwysing na Jesus dat hy diegene wat in die duisternis was, verlig. In 'n sekere sin het Jesus dan hulle riglyn geword; hy was iemand wat as leermeester gepraat het. Jesus het kennis en volmaaktheid omvat. Hy was 'n voorbeeld vir almal.
Dit dui egter nie daarop dat hierdie skrywer saamstem met alles wat ander geskryf het nie. Inderdaad nie. Hy het van sommige van die Cristen vaders van die tyd verskil, in sy begrip van kennis en hoe dit waardeer en verstaan ​​moes word.
Die Evangelie van die waarheid verkondig kennis, die kennis wat onkunde vervang. Die produk van onkunde is dwaling, wat in die Evangelie van die Waarheid beskryf word as "die plaasvervanger van die waarheid". As onkunde 'n dwaling is, dan is kennis deel van die goeie nuus; dit is vreugdevolle nuus, want dit gee sin aan die menslike lewe. Dit wil sê dat daar 'n bestaan ​​anderkant hierdie wêreld bestaan, 'n ware bestaan ​​wat nie met hierdie wêreld verstrengel is nie. Dit is 'n bestaan ​​wat in God gewortel is en wat hierdie wêreld oorskry. In so 'n mate dat mens hierdie materiële wêreld as irrelevant vir sy wese kan sien, benader daardie individu die werklikheid.
Die gnostiese benadering is dat Jesus nie gekom het om ons van ons sondes te verlos nie; in plaas daarvan het die Jesus-openbaring ons in staat gestel om die konsep van seunskap beter te verstaan ​​deur ons onkunde deur kennis te vervang. Ons is nie geskep om in hierdie wêreld te leef nie. Ons is geskape om die seuns en dogters van God te wees, buiten die wêreld. In ooreenstemming met die openbaring van Jesus kan die individu dus verskillende bestaanslae binne haar/hom-self onderskei. Stap vir stap beweeg die individu na hoër bestaansvlakke totdat sy/hy ontdek dat 'n mens self verenig is met die goddelike Bron. Gnostisisme is dus nie 'n verlossende teologie nie, maar eerder 'n metode wat tot regte denke lei.
Namate geleerdes meer vertroud raak met die verskillende aspekte van gnostisisme, is hulle geneig om tot die gevolgtrekking te kom dat dit 'n ander interpretasie van die Christendom gee as wat die ortdokse Christene geglo het. Dit was gebaseer op die idee dat die individu dit self sou kon leer. Dit was nie gebaseer op die hiërargie van die kerk nie. Nadat die leer van die kerkvaders die redding aan die lewe in die ortodokse Romeinse kerk verbind het, kan 'n mens verstaan ​​hoe gnostiek as ketters verklaar is.
Die Gnostikus het geglo dat redding, daardie 'rus', daardie uiteindelike werklikheid, eintlik buite die heelal was. Mense kon dit verstaan. Maar God was altyd aan die wortel daarvan. Die begrip van God was die doel; trouens, dit was die enigste doel wat saak gemaak het.
Aan 'n onbekende God.
Hom dan wat julle vereer sonder om Hom te ken.
God het dan die tye van onkunde oorgesien en verkondig nou aan al die mense oral dat hulle hul moet bekeer, omdat Hy 'n dag bepaal het waarop Hy die wêreld in geregtigheid sal oordeel deur 'n Man wat Hy aangestel het, en Hy het hiervan aan almal sekerheid gegee deur Hom uit die dode op te wek.
En Hy het uit een bloed al die nasies van die mensdom gemaak om oor die hele aarde te woon, terwyl Hy vooraf bepaalde tye en die grense van hulle woonplek vasgestel het, sodat hulle God kon soek, of hulle Hom miskien kon aanraak en vind, al is Hy nie ver van elkeen van ons nie; want in Hom lewe ons, beweeg ons en is ons, soos sommige van julle digters ook gesê het: Want ons is ook sy geslag.
Die kerkraadslede en Yahweh gelowiges sê toe vir Hom: Waar is u Vader? Jesus antwoord: Julle ken My nie en ook nie my Vader nie; as julle My geken het, sou julle ook my Vader geken het. Julle is van benede, Ek is van bo; julle is uit hierdie wêreld, Ek is nie uit hierdie wêreld nie.
Ek spreek van wat Ek by my Vader gesien het, en julle doen ook wat julle by jul vader gesien het. Julle doen die werke van jul vader. En Jesus sê vir hulle: As God julle Vader was, sou julle My liefhê, want Ek het uit God uitgegaan en gekom; want Ek het ook nie uit Myself gekom nie, maar Hy het My gestuur.
Waarom ken julle my spraak nie? Omdat julle na my woord nie kan luister nie. Julle het die duiwel as vader, en die begeertes van julle vader wil julle doen. Hy was 'n mensemoordenaar van die begin af en staan nie in die waarheid nie, omdat daar in hom geen waarheid is nie. Wanneer hy leuentaal praat, praat hy uit sy eie, omdat hy 'n leuenaar is en die vader daarvan.
Wie van julle oortuig My van sonde? En as Ek die waarheid spreek, waarom glo julle My nie? Die wat uit God is, luister na die woorde van God. Daarom luister julle nie, omdat julle nie uit God is nie.
325 n.C. kondig Konstantyn 'n proklamasie uit: alle Christen groepe moet byeenkom om eenvormigheid in die geloof teweeg te bring, afvaardigings van dwarsoor die streek kom toe byeen en handig hul geskrifte wat hul moes saambring in aan die hof van die Romeinse ryk, hier word deur stemming tot belangrike sake ooreengekom en die wie nie akkoord gaan met die proses nie word verketter, hul geskrifte vernietig en met die dood gedreig.
Die hof van konstantyn herskryf die Evangelies om "polities korrek" en aanvaarbaar te wees vir die groter menigde en om die nuwe sienswyses wat deur stemming bepaal was weer te gee, en word later as kanon versprei, selfs die geskrifte van die Jode en israeliete word in die kanon ingesluit, alle ander (ketter) geskrifte moes nou vernietig word en 'n veldtog word geloods om alle teenstrydige Evangelies te verbrand, self die groot biblioteek van Alexandria was afgebrand om van al die "ongewenste" geskrifte ontslae te raak. So word die vader van die joodse geloof wat Jesus as mensemoordenaar en duiwel verklaar het nou ook een van die Drie-eenheid. En steeds kruisig die Christene Jesus elke Sondag oor en oor om hul van hul sondes te verlos, sonder om ag te slaan aan die waarskuwing wat Jesus in MATTHÉÜS 21:33-46 aan "Die slegte mense" gegee het.
41 Hulle antwoord Hom: Die slegte mense — hy sal hulle 'n slegte dood laat sterwe en die wingerd verhuur aan ander landbouers wat hom die vrugte op die regte tyd sal gee.
Zoroastrisme was in die sesde eeu vC in Persië gestig deur Zoroaster, wat ook bekend staan as Zarathustra. Zoroaster was die profeet van 'n nuwe soort godsdiens, een wat geloof in 'n enkele god in plaas van baie verkondig het. Terwyl die meeste godsdienste van die dag verskeie gode aanbid het, Zoroastrisme was een van die eerste belangrike monoteïstiese godsdienste ter wêreld. Alhoewel dit nie meer 'n belangrike wêreldgodsdiens is nie, het dit nog steeds volgelinge in die moderne tyd en deel baie van die etiese en, in sommige gevalle, die godsdienstige oortuigings van Judaïsme, Christendom en Islam.
'Ek prys die gedagte goedbedink, die woord goed uitgespreek en die daad goed gedoen.' - Zoroastriese gebed.
Zoroaster het geleer dat net soos die dag van die nag en die duisternis van die lig verdeel word, die goeie ook van die kwaad geskei is. Die God van Zoroastrianisme word Ahura Mazda genoem. Die goeie magte in die wêreld word gelei deur Ahura Mazda se dienaar, die heilige gees Spenta Mainyu. Spenta Mainyu tree ook op as medium tussen die mense en Ahura Mazda. Deur Spenta Mainyu kan mense die magtige krag van die bose verslaan - die bose gees Angra Mainyu. Mense, hoewel hulle in staat is tot kwaad en versoeking deur Angra Mainyu, was nie as inherent sondig gesien nie. Zoroastrianisme glo dat Ahura Mazda mense vrye wil gegee het om tussen goed of kwaad te kies. Deur goeie woorde, gedagtes en dade kan mense Ahura Mazda dien en help om Angra Mainyu te verslaan. Zoroaster het ook geleer dat goed uiteindelik oor die kwaad sal seëvier.
Daar is duidelike ooreenkomste tussen Zoroastrianisme en die monoteïstiese godsdienste soos Judaïsme, Christendom en Islam. Net soos hierdie drie, leer dit geloof in een god, 'n hoogste krag van goed wat deur die bose mag teëgestaan word. Die simbool van vuur, 'n belangrike Christelike simbool van die Heilige Gees en die ewige lewe, is ook belangrik in die Zoroastrianisme vir dieselfde rede.
Al hierdie godsdienste glo in 'n besliste verskil tussen goed en kwaad. Daar is egter ook belangrike verskille. Die drie Abrahamitiese gelowe glo dat mense die vrye wil het om te kies tussen goed en kwaad, soos Zoroastrianisme. Maar hoewel die Joods-Christelike tradisie leer dat Satan deur God geskape is en goed was voordat hy geval het, is Angra Mainyu in homself 'n godheid van kwaad. Islam is ook strenger monoteïsties as enige van hierdie godsdienste, en glo net in engele as boodskappers en verwerp die idee van tussengangers soos Spenta Mainyu, Jesus of die Heilige Gees.
Met al hierdie godsdienste - veral hul leerstellings oor etiek en goeie dade is hul ooreenkomste belangriker as hul verskille.
At the glorious sunset of the pious life, the soul remains three days near his lifelong friend the body, and perceives and "sees as much joyfulness as the whole living world possesses." For him, the fourth day dawns in gloria in excelsis. From the midst of his worldly nearest and dearest relatives, friends, and neighbours, the soul, having been bidden pious adieux in holy blessings, ascends in the company of his guardian angel, Shros, to render his account at the gate of "Chinvat Bridge." In his upward ethereal journey, floating in the region of the sweet-scented balm of the south soft wind, he meets his own astral self, transformed into a handsome figure of gracefulness and seraphic beauty. This figure reveals itself to him as his Good Thoughts, Good Words, and Good Deeds. Pleased with his welcome, and having rendered his account to Mehr Davar, the recorder at the gate of Heaven, he passes the barrier to eternal bliss and happiness, and awaits his body on the great day of resurrection. On the contrary, there is a drastic picture drawn of the soul of a wicked man. It must suffer till the last day of the Great Gathering, when everybody will be judged, the battle will end, the Evil Spirit will no more have power to play man as a pawn, and there will be everlasting peace—peace and happiness.
Do not be led astray. The aeon of the aeons of the living ones is great, yet (so also is) the [punishment] of those who are unconvinced. Many bonds and chastisers surround you. Flee quickly before death reaches you. Look at the Light. Flee the Darkness. Do not be led astray to your destruction.
Definisie van deïsme - wat dit is, betekenis en begrip
Deïsme is die erkenning van 'n universele skeppende krag groter as dit wat deur die mensdom verklaar word, wat ondersteun word deur die persoonlike waarneming van wette en patrone in die natuur en die heelal, wat verewig en gestaaf word deur die aangebore vermoë van menslike verstand, en gekoppel word met die verwerping van aansprake deur individue en georganiseerde godsdienste, dat hulle spesiale openbarings ontvang het.
Aan 'n onbekende God. Hom dan wat julle vereer sonder om Hom te ken...
Die waarheid gaan deur drie fases:
Eerstens word dit bespot.
Tweedens, word dit gewelddadig teëgestaan.
Derdens word dit as vanselfsprekend aanvaar.
"Ek hou van julle Christus, ek hou nie van julle Christene nie. julle Christene is so anders as julle Christus".