In ‘n vorige artikel is daarop gewys dat die Jode met die geloof bekend as die Judaïsme-aanhang, nie die Ou Testament as gesagsbron het nie, maar wel die Babiloniese Talmoed. Hierdie feit is nie alombekend in die Christendom nie.
Wel, niks kan verder van die waarheid wees nie. Indien die Talmoed van nader bekyk word, sal mense geskok wees oor wat die inhoud behels.
Jesus noem hulle dus huigelaars, mense wat voorgee om te wees wat hulle nie is nie. Vanweë hulle ongeloof en eiegeregtigheid sal hulleself in die koninkryk nie ingaan nie en deur hulle misleiding en die misbruik van hulle vertrouensposisie verhinder hulle ook ander om in te gaan.
Só het ‘n oorgang plaasgevind soos die Torah, dié Mosaïese wetsprofesie, die profete en die geskrifte; ja, die geloof in die koms van die Messias, na die Babiloniese Talmoed, die Joodse selfverheerliking.
Die Fariseërs was al so ver van die spoor af met die koms van Jesus dat hulle teleurgesteld was toe hulle sien en hoor wie Hy was. Hulle het iemand verwag wat hulle sou verheerlik – ‘n koning vir die Jode, nie ‘n Verlosser van gelowiges nie.
Met al hulle kennis en met alles wat hulle van Hom gesien het – sy wonderwerke – het hulle presies geweet wie Hy was. Ja, dat Hy die Messias was. Dit was vir hulle nie aanvaarbaar nie. So tree daar by hulle ‘n verharding in. In Johannes 8 lees ons wat met hulle gebeur:
Intussen het hierdie Jode hulle weg na Babilon gevind waar die Babiloniese Talmoed sy beslag gekry het. Dit wil sê, ‘n geskrif wat oorlog teen Jesus en die Christendom verklaar het. Hierdie geskrif word, soos reeds genoem, die hartklop van die Judaïsm genoem. Jesus, Maria en die Christendom word in die smerigste terme belaster.
Die punt is, as jy Jesus verwerp, moet jy die Ou Testament ook verwerp want die Ou Testament getuig van Jesus! Daarom kan hierdie Jode nie meer die Ou Testament enige staanplek gee nie.