Ek wonder watter digters raaisels in hul gedigte gebruik? Vermoedelik was dit die Kelte en die Druids. Vandag het ek die boek: “The White Goddess” van Robert Graves, by ŉ vriend geleen. In hoofstuk 5 getiteld: Gwion’s Riddle, vertel die skrywer van “The Tale of Taliesin”. ŉ Raaiselagtige gedig, waarin antieke religieuse misterie deur lafheid versteek/verdoesel is. Dit was blykbaar aspris deurmekaar geskryf sodat dit nie vanuit die Kerk se oogpunt as “blasphemous” of “heretical” gesien kon word nie, maar wat wel deur ander welbelese digters verstaan kon word. SO BEROU NOU…MY KINDERS, VOORDAT DIT TE LAAT IS! ‘n Groot boosheid is aan die kom. Hierdie regering word met die ou Babiloniese ryk verbind, daarom noem die Bybel die alliansie van valse wêreldgodsdienste “verborge Babilon” (Op. 17:5) en die stad van die Antichris “Babilon” (Op. 18). Hy is egter in sy vroeë dertigs oorlede en sy ma (m.a.w. my agteroumagrootjie) is toe met ŉ ene Wernich getroud.