TROETELDIER VIR 'N KIND - OPLEIDING - 2020
Troeteldier vir 'n kind
Alle kinders droom van 'n troeteldier. Om hierdie droom te vervul of nie - jy besluit. En ons sal help om al die voor- en nadele te weeg
Marley en maatskappy
Hoeveel flieks raak die vriendskap van kinders met troeteldiere! Labrador Marley ("Marley and Me") het elke dag kinders by die skool ontmoet. St Bernard Beethoven van die film met dieselfde naam het sy klein vriende in alle melaatsheid gehelp. Die seun George en die praatmuis Stuart ("Stuart Little") het die wedloop van die lang skepe gewen en die meisie Eva het met die bandiete met die hulp van haar tamele aap ("Die moeilikheid met die aap") geklop.
Daar is 'n paar waarhede in hierdie fiktiewe stories: troeteldiere help 'n kind selfversekerd te word, om van eensaamheid ontslae te raak, wat dikwels adolessente in oorgang pyn, leer om verantwoordelik te wees en om te sorg vir diegene wat hulp benodig. Dit word bevestig deur die statistieke: kinders met troeteldiere dink meer positief en selfs meer glimlag as hul vriende sonder diere.
Die dier maak die baba meer gesellig. Daarom adviseer baie sielkundiges ouers wie se kinders gesluit is, spraakprobleme het, 'n hond of kat hê. Hulle gee dieselfde advies aan volwassenes wat een kind het - die troeteldier sal hom nie toelaat om in egoïsme te groei nie. En aggressiewe kinders sal diere leer om sag te wees.
Nie 'n speelding nie, maar 'n familielid
As jy besluit om 'n troeteldier te hê, bespreek eers met die kind kwessies van opvoeding en verantwoordelikheid. Die kind moet verstaan ​​dat die troeteldier nie 'n speelding is nie, maar 'n lewende wese wat gelukkig en in pyn kan wees. Verduidelik dat 'n hond, kat of papegaai 'n volle lid van die familie is om te sorg. Jy kan 'n paar stories oor troeteldiere na jou kind lees of 'n film wys sodat jou baba 'n korrekte en volledige prentjie van ons kleiner broers het en hoe jy met hulle moet optree.
Moet nooit 'n dier op die baba oplê nie: as die kind nie 'n troeteldier wil hê nie, is dit beter om dit nie te begin nie. Andersins sal jy die dier moet versorg. Maar die eerste keer moet jy al die diere op hul eie versorg en die kind wys wat om te doen en hoe. Die verskuiwing verantwoordelikheid vir die troeteldier aan die kinders moet geleidelik wees.
Daar word geglo dat 'n kind kan sorg vir 'n papegaai, hamster of proefkoning vanaf die ouderdom van 7-8 jaar, en sorg vir 'n hond of kat vanaf 12-13. Natuurlik moet u hierdie proses voortdurend monitor.
Elkeen sy eie
Laat die kind self besluit watter dier hy wil vriende maak. As 'n reël, kinders droom dat die diere deelneem aan hul speletjies, dus is dit beter om 'n energieke troeteldier te kies: 'n kat, 'n hond (lees meer oor hierdie onderwerp, die artikel "Hond vir 'n kind"), 'n hamster of 'n rot. Met skilpaaie is kinders vervelig: hulle is te stadig en onemotioneel. Maar die vis pas net hiperaktiewe ouens aan. Kyk na die gladde bewegings sal rusteloos kind kalmeer.
Baie is daarvan oortuig dat die beste metgesel vir 'n kind 'n hond is. Verstandig en behendig, sal hy nie net al sy vermaaklikhede met sy jong vriend kan deel nie, maar ook, indien nodig, om hom te beskerm. Jy hoef egter nie roekelose stereotipes te vertrou nie - nie elke hond kan nanny word nie. Daarbenewens is 'n passievolle of jaloerse hond beter om nie kinders toe te laat totdat 'n spesialis hom herstel nie. Daarbenewens benodig selfs 'n gesonde troeteldier spesiale opleiding. Dus, 'n vrolike Labrador wat nie die spanne ken nie, sal die kind saam met hom in 'n leiband kan aflewer.
Ontmoet die pasgebore
Dit gebeur dikwels dat 'n troeteldier eers in die familie verskyn, en dan 'n kind. Daarbenewens is sommige toekomstige ouers so bekommerd oor die gedrag van die dier in verhouding tot die baba, dat hulle selfs van die troeteldier ontslae raak - en maak 'n groot fout.
Natuurlik is daar werklik aggressiewe diere. Met sommige honde en katte, kom selfs volwasse eienaars met moeite saam. Maar die meeste troeteldiere sal nooit 'n weerlose baba aanval nie - ander jong "welpies" is taboe vir hulle. Nietemin, hoe die kind se verhouding met die dier sal ontwikkel, hang af van die ouers.
Selfs voordat die baba by die huis aankom, wys die baba se bed aan die dier en verduidelik dat dit onmoontlik is om daar te klim. Wanneer die kind gebore is, lê 'n luier op die dier, waarop die baba gelê het, sodat die troeteldier gewoond raak aan die nuwe reuk. En as jy uiteindelik oor die drumpel kom met 'n pasgebore kind, steek dit nie weg nie, maar wys die dier - dan sal hulle eendag beste vriende word.
Moenie vergeet nie: maak nie saak hoeveel probleme jy met die geboorte van 'n kind het nie, sodra jy verantwoordelikheid vir die troeteldier geneem het en hom nie moet laat val nie. Gee hom soveel aandag as wat hy voorheen ontvang het - dan sal hy nooit gevaarlik jaloers raak nie.
Moenie toelaat dat die volwasse kind die kat by die stert en die hond vir die ore trek nie - nie alle diere soos hierdie behandeling nie. En selfs meer, moenie jou troeteldier dwing om op die kind se arms te sit nie, as jou viervoetige vriend natuurlik wispelturig is. Hy mag nie nanny wees nie, maar hy sal jou vriend bly.
Baie troeteldier-teenstanders beweer dat troeteldiere geen plek langs kinders het nie: kwadruggebruikers word draers van infeksies, te veel vuil en wol van hulle, en uiteindelik kan hulle 'n nuuskierige kind byt. Onlangse studies het egter 'n interessante patroon aan die lig gebring: kinders wat voortdurend met diere kommunikeer, het 'n sterker immuunstelsel as dié wat nie troeteldiere het nie.
Of jy wetenskaplikes en sielkundiges moet glo, is jou besigheid. Maar voordat jy 'n troeteldier begin of jou troeteldier opgee, onthou jou eie kinderdrome. Wat geskenk jy ook al vir jou verjaarsdag wil kry, is die gewildste begeerte nog altyd 'n getroue hond of 'n lieflike kat. Miskien is dit die moeite werd om hierdie droom 'n realiteit vir jou baba te maak?