Sterbokser Mike Tyson skuldig bevind aan verkragting - GESKIEDENIS - Inligting - 2022
Die sterbokser Mike Tyson skuldig bevind aan verkragting
Die voormalige swaargewigbokskampioen Mike Tyson, wat daarvan beskuldig word dat hy die 18-jarige skoonheidskompetisie-deelnemer Desiree Washington verkrag het, word deur 'n jurie in Indiana skuldig bevind. Die volgende maand kry Tyson 'n gevangenisstraf van tien jaar, met vier jaar opgeskort.
Mike Tyson het in 1986 bekendheid verwerf toe hy Trevor Berbick geklop het en op 20 -jarige ouderdom die jongste swaargewigkampioen in die boksgeskiedenis geword het. Tyson, gebore op 30 Junie 1966, in Brooklyn, New York, het 'n moeilike kinderjare gehad en is na die hervormingsskool in die staat New York gestuur. Daar is sy bokstalent ontdek en hy floreer onder leiding van die legendariese afrigter Cus D'Amato. Tyson het in 1985 pro geword en die jaar daarna word hy 'n swaargewigkampioen, 'n titel wat hy behou het tot 1990, toe hy ontsteld was deur James "Buster" Douglas.
In Julie 1991 ontmoet Tyson Desiree Washington tydens 'n repetisie vir die Miss Black America -toernooi in Indianapolis. Washington vergesel Tyson terug na sy hotelkamer, waar Washington in die vroeë oggendure van 19 Julie beweer het dat hy haar verkrag het. Tyson beweer die seks was instemming. Die wêreldberoemde vegter is in September daardie jaar deur 'n groot jurie aangekla en skuldig bevind in Februarie 1992. In Maart begin hy sy termyn in die Indiana Youth Center naby Plainfield, Indiana. Hy is in Maart 1995 vrygelaat nadat hy drie jaar gedien het.
Na die gevangenis herwin Tyson die swaargewigtitel in 1996 kortliks. In 1997, tydens 'n stryd teen Evander Holyfield, het Tyson 'n stukkie van die swaargewig -kampioen se oor afgebyt; gevolglik is sy bokslisensie tydelik ingetrek. Tyson het ook ingeloop met die wet en het etlike maande in die tronk gesit omdat hy motoriste aangerand het ná 'n verkeersongeluk. Boonop sukkel hy met dwelmverslawing en ondervind hy finansiële probleme nadat hy die fortuin van miljoene dollars wat hy versamel het, vermors het. Tyson se professionele loopbaan eindig in 2005, toe hy in die middel van 'n stryd teen Kevin McBride ophou.
Die waarheid agter die oortuiging van Mike Tyson is onthul
Desiree Washington het 'n bekende naam in die poniekoerante geword nadat sy Mike Tyson daarvan beskuldig het dat sy haar in 1991 verkrag het. Mike Tyson, die swaargewigbokskampioen, is in 1991 tot ses jaar gevangenisstraf gevonnis ondanks die betwis daarvan.
In die laaste episode van & quotMike Tyson: The Knockout, & quot, 'n tweedelige ABC-dokumentêr wat op 25 Mei en 1 Junie 2021 uitgesaai is, neem Mike Tyson se skuldigbevinding aan die verkragting van Desiree Washington sentraal.
James Voyles, Tyson se verdedigingsadvokaat en spesiale aanklaer Greg Garrison is onder baie mense wat ondervra is oor die saak, wat steeds een van die bekendste sake in die Amerikaanse geskiedenis is.
'Die eerste oomblik was 'n hele stadsblok met satellietvragmotors. ABC, NBC, CBS, CNN, ESPN, dit alles. Dit is 'n groot tyd ", het die aanklaer, Greg Garrison, sy kommer uitgespreek deur te sê dat dit hom siek maak.
Dit was slegs 'n voorafskaduwing van Desiree Washington se grimmigheid en dapperheid in die hof toe sy 18 was en 'n geliefde bokser wat haar verkrag het.
'Daar was 'n stille snak in die galery', is die getuienis van Washington deur Garrison vertel. 'Sy was 106 pond. Net 'n delikate, klein dingetjie, en die feit dat die teenoorgestelde posisie van hom teen 240 pond en haar op 18 -jarige ouderdom baie kragtig was. "
Een ding wat die dokumentêr duidelik maak, is dat die onderwerp van datumverkragting in Amerika nie so in die openbaar ondersoek en aangespreek sou gewees het as Washington se getuienis en die vermoë om te beskryf wat met haar gebeur het nie beskikbaar was nie.
Desiree Washington het die voormalige swaargewigbokskampioen van die wêreld daarvan beskuldig dat sy haar in sy kamer in die Canterbury Hotel in Indianapolis geklop het, en hy is in 1991 gearresteer en vervolg.
Mike Tyson, voormalige bokser en veroordeelde verkragter, maak sjarmante film saam met Spike Lee
Mike Tyson: Onbetwiste waarheid bied Mike Tyson nog 'n groot geleentheid om oop te maak. Spike Lee se nuwe film (Saterdag om 20:00 ET/PT op HBO in première) dokumenteer die omstrede bokslegende ' se eenman Broadway-vertoning. Tyson en mdash is skerp geklee, natgesweet, charismaties en beveel die verhoog vir 'n uur en 'n half, terwyl hy sy openbare en private op- en afdraandes insien. (Die vertoning is geskryf deur sy vrou, Kiki Tyson.)
Ek kom uit die geut en sê vir die vol teater. Hy bespreek (in die volle emosionele kwesbaarheidsmodus) sy rowwe kinderjare en sterftes in die gesin, sy gevegte oor sterre en sy geskiedenis van dwelmmisbruik, sy adrenalienstorm en sy onbeskofte ontwaking. Hy maak baie goedkoop grappe, waaronder een oor Mitt Romney se witheid en een oor George Zimmerman.
Hierdie dokumentêre en eenmanvertoning is die nuutste stappe in sy jare lange poging om homself te herontdek. In plaas van 'n dwelmverslaafde, afskuwelike, oorbekke vegter, is hy nou 'n sensitiewe, veganistiese grapman wat skryf vir New York tydskrif, verskyn in die Babelas franchise, dans saam met Neil Patrick Harris en Bring dit aan cheerleaders, en spot met Oscar-aas en George W. Bush saam met Jimmy Kimmel:
Tyson se lewensverhaal en die verhaal, die loopbaanrenaissance en mdash is ongetwyfeld oortuigend. Maar daar is 'n baie belangrike deel van sy " waarheid " wat betwis word. Op die verhoog, Tyson ooit so kortliks spreek sy skuldigbevinding aan verkragting van 1992 aan. Tyson dien drie jaar tronkstraf uit weens die verkragting van die 18-jarige Desiree Washington, 'n deelnemer aan die Miss Black America-wedstryd. Volgens die mediese ondersoek na die voorval was die fisiese toestand van Washington in ooreenstemming met verkragting. Die hoëprofieladvokaat Alan Dershowitz het hom in 'n appèl probeer afskrik, en Tyson het volgehou dat die ontmoeting konsensueel was en dat Washington 'n geskiedenis van verkragting gehad het. Ek het [haar] nie verkrag nie, " sê Tyson vir die toejuigende New York -gehoor in Onbetwiste waarheid. (Wat dit nog meer ongemaklik maak, is dat Tyson in dieselfde optrede 'n grap maak dat hy nie weet of hy 'n jong seuntjie Brad Pitt moet slaan of seksueel aanval nie.
Hoe verkrag jy iemand as hy om tweeuur die oggend by jou hotelkamer kom?
Dit lyk asof Tyson se herhaalde ontkennings gewerk het, ten minste in die oë van sy beroemde vriende, sy ondersteuners en sy vele aanhangers. Selfs voor sy herlewing in die afgelope jaar, is hy onder meer besoek deur Whitney Houston, John Kennedy, Jr., Larry King, Al Sharpton en Tupac Shakur.
Tans is hy deel van 'n populêre kultuur wat hom blykbaar vrygespreek het of net vergeet het wat hom in die tronk laat beland het. In 'n episode van NBC 's Wet en amp: spesiale eenheid vir slagoffers wat in Februarie uitgesaai is, speel Tyson 'n moordenaar op die doodstraf wat ook 'n slagoffer van verkragting is. Die gedagte dat 'n veroordeelde verkragter 'n slagoffer van verkragting sou uitbeeld, was klaarblyklik nie genoeg vir die netwerk om hierdie bietjie stunt-casting te ontspoor nie. (NBC het egter die afleweringsdatum van die episode verander om te verseker dat dit nie voor die vooraand van One Billion Rising, 'n wêreldwye protes teen verkragting en geweld teenoor vroue, verskyn het nie.)
Die feit dat 'n samelewing vinnig beroemdes vergewe vir misdade en slegte gedrag, behoort vir niemand 'n nuus te wees nie. Die neiging om dit te verontagsaam, is depressief genoeg soms ook tot verkragting en seksuele aanranding. Die bekroonde regisseur Roman Polanski en mdashwho het 'n 13-jarige verkrag en mdashcan het nog steeds 'n Oscar gewen, werk saam met Kate Winslet, word verdedig deur Martin Scorsese en martel Jackie Chan en Chris Tucker komies op die skerm. Die vermaaklikheidsbedryf en te veel van sy klante handhaaf 'n buitengewoon hoë drempel vir onverdediging. En in die geval van Onbetwiste waarheid, 'n veroordeelde verkragter besit die nag as 'n geliefde ikoon, 'n goeie storieverteller en 'n oënskynlik sagte reus.
Verskriklike misdade diskwalifiseer 'n kunstenaar of kunstenaar se bydrae nie outomaties nie. Maar verkragting is nie iets wat 'n onberouvolle siel ooit moet ondergaan nie.
Tyson word gedagvaar vir skade deur slagoffer van verkragting: regsleer: prokureur sê dat sy 'n regsgeding aanhangig maak omdat die bokser 'n gebrek aan houding en 'n gebrek aan berou oor misdaad toon.
Die vrou, Mike Tyson, word skuldig bevind aan verkragting wat Maandag 'n siviele regsgeding teen hom aanhangig gemaak het weens wat haar prokureur gesê het dat die bokser 'n gebrek aan houding en 'n gebrek aan berou het.
Die geding wat deur prokureurs vir Desiree Washington (19) van Coventry, RI, ingedien is, eis ongespesifiseerde skadevergoeding weens aanranding, batterye, valse gevangenisstraf en opsetlike en nalatige toediening van emosionele nood.
"Mej. Washington het besluit om hierdie saak eers na baie sielondersoek te bring, "het Deval L. Patrick, 'n Boston-prokureur van Washington, gesê. 'Sy wil hierdie aaklige episode agter haar sit en met haar lewe aangaan.'
Alan Dershowitz, professor in die regsgeleerdheid aan die Harvard -universiteit wat Tyson se appèl hanteer, het gesê die geding wat by die Amerikaanse distrikshof ingedien is, toon die gierigheid en ambisie van Washington.
'Ons kon nie gelukkiger wees nie, want dit gee ons uiteindelik 'n manier om die hele waarheid na vore te bring, om Desiree Washington af te sit en haar bloot te stel aan wat sy is: 'n geldroerende nep wat dit gedoen het-soos ons vermoed het die begin-vir die geld, "het hy gesê.
Die voormalige swaargewigkampioen is verlede jaar tot ses jaar gevangenisstraf gevonnis omdat hy Washington in sy hotelkamer in Indianapolis verlede jaar verkrag het. Tyson (25) word in die Indiana Youth Center in Plainfield opgesluit.
Volgens die saak het Tyson opsetlik en kwaadwillig veroorsaak dat Washington fisieke pyn, emosionele nood, terreur en trauma opgedoen het.
Tydens die verhoor het Tyson se prokureurs voorspel dat Washington 'n skuldigbevinding sou gebruik om geldelike skadevergoeding van hom in 'n siviele saak te wen.
Dershowitz het Washington vergelyk met Tyson se voormalige vrou, die aktrise Robin Givens, en "die parade van vroue wat vals eise teen Mike ingedien het om geld in te samel."
'Ons wag net vir haar ware kleure. Ek het van die begin af voorspel dat dit 'n pot-aan-die-einde-van-die-reënboogpak is, 'het hy gesê.
Patrick het gesê Washington hoop om haar eiewaarde en welsyn te herwin deur verdere sanksies teen Tyson te wen. Hy kritiseer ook die gebrek aan berou van die bokser tydens sy vonnisverhoor en verlede week in 'n televisie-onderhoud op CBS-TV se "Street Stories".
"Me. Washington wil en moet haar angs in die gesig staar, maar die glibberige, oneerbiedige en wroegende houding van meneer Tyson staar haar steeds aan, "het Patrick gesê.
Washington wou nie kommentaar lewer op die regsgeding nie, het hy gesê.
Washington, 'n deelnemer aan die Miss Black America -byeenkoms in Indianapolis, beweer Tyson het haar vroeg op 19 Julie na sy hotelkamer gelok en haar verkrag en sodomiseer, terwyl sy haar pogings om te ontsnap en haar pleidooie om te stop, ignoreer.
Tyson beweer sy het gewillig seks met hom gehad en reageer dan woedend toe hy weier om haar na sy limousine te begelei.
Dershowitz doen 'n beroep by die Indiana Appeal Court, wat na verwagting 'n paar maande lank nie 'n beslissing sal neem nie.
'N Gevangene, James Bell Yager, het Maandag gesê dat 'n nasionale voorspraakgroep vir gevangenes meen dat Tyson op proef vrygelaat moet word, omdat werknemers in die gevangenis in Indiana misbruik en wins maak uit sy gevangenskap.
Yager het gesê dat gevangeniswerkers toesigbande aan 'n nasionale poniekoerant verkoop het en daarby baat gevind het deur spesiale kos en voorkeurbehandeling aan Tyson te gee in ruil vir geld.
Kevin Moore, woordvoerder van die gevangenis, het gesê dat hy geen bewyse van sulke mishandeling het nie, maar erken dat die moontlikheid bestaan ​​en sê 'n ondersoek duur voort.
Die besluit: Mike Tyson se verkragtingsverhoor, 25 jaar later
Dit was nogal 'n groot probleem. In 1991 sou Indiana Black Expo die Miss Black America -toernooi tydens sy somerviering aanbied, en een van die bekendes in die stad wat deelgeneem het aan die feeste was een van die bekendste atlete ter wêreld: Mike Tyson.
Selfs as Tyson se sterre onbetwis was, was sy loopbaan en persoonlike lewe aan die tou. In 'n 1988 -onderhoud oor 20/20, het sy vrou, die aktrise Robin Givens, beweer dat sy die slagoffer van eggenootmishandeling was. Sy het 'n week later om egskeiding aansoek gedoen. In 1990 verloor Tyson sy swaargewig -bokstitel aan James "Buster" Douglas, 'n ontstoke eeue lank.
'N Foto van Washington het in die verhoor bewys gelewer.
Maar die uitklophou kom in Indianapolis. Vroegoggend op 19 Julie 1991 nooi Tyson Desiree Washington, juffrou Black Rhode Island, na sy kamer in die Canterbury Hotel. 'N Dag later het sy by die noodkamer in die Methodist -hospitaal ingegaan en berig dat sy verkrag is.
Tyson het op 27 Januarie 1992 voor die regter Patricia Gifford in Indianapolis tereggestaan, verdedig deur Vincent Fuller en Kathleen Beggs, groot prokureurs van die Washington, DC, firma Williams & Connolly, en die plaaslike advokaat James Voyles. Die prokureur van Indianapolis, Gregory Garrison, het as spesiale aanklaer aangesluit, saam met Barbara Trathen van die aanklaer in Marion County.
Die tweede groot regsgeveg in hierdie moderne era van beroemdesverhore - na die verkragtingsverhoor van William Kennedy Smith in 1991 in Florida en voor die O.J. Simpson -moordverhoor in Kalifornië - die Tyson -aangeleentheid het al die nodige hoepel- en poniekoerantwendinge gehad wat ons van sulke sake verwag het. Om te sê: Kort na die bewering van Washington het die eienaar van die toernooi 'n siviele saak aanhangig gemaak waarin die bokser daarvan beskuldig word dat hy 'n 'seriële boude -liefhebber van swart vroue' is. En halfpad deur die verhoor het 'n brand by die Indianapolis Athletic Club, waar die jurielede gesekwestreer is, 'n hotelgas en twee brandweermanne doodgemaak.
Die saak bied ook 'n aanduiding van 'n slak van samelewingsvraagstukke: die ongelykheid waarmee swart manlike beskuldigdes in die Amerikaanse strafregstelsel te kampe het, en die houding teenoor wat toestemming was in gevalle van 'datumverkragting'.
Op 10 Februarie het die jurie skuldig bevind op een aanklag van verkragting en twee aanklagte van kriminele afwyking. 'N Appèl onder leiding van Alan Dershowitz,' prokureur van die laaste uitweg ', was onsuksesvol -' Wit mense weier om te erken as hulle 'n fout begaan ', sê ds Charles Williams, president van Black Expo, en Tyson dien drie jaar by die Indiana Department of Correction.
Maar vir die inwoners van Indianapolis wat getuies was van die geskiedenis van beroemdhede in 'n beroemdheidsverhoor-en gehelp het, het die lewe aangegaan nadat die hoofgebeurtenis die stad verlaat het. Hier, 25 jaar later, vertel hulle hul kant van die storie.
'Ons het 'n raaiselreël oor die hofdatum. Maar Mike sal voor die tyd baklei. " - bokspromotor Don King tydens 'n perskonferensie in Oktober 1991
Jim Voyles: Ek het 'n oproep van Vince Fuller gekry kort nadat die aantygings na vore gekom het. Hy het gevra of ek 'n plaaslike advokaat in Tyson se saak sou wees. Ek het ingestem.
Wat aanklaers graag in hierdie soort hoëprofiel-sake wil doen, is aan die jurie voorgelê, want as die groot jurie aandui, is dit nie die aanklaer wat die saak aanpak nie, dit is die burgers. Dit was my aanbeveling dat as Mike 'n dagvaarding kry, hy nie na die groot jurie moet gaan nie. Dit is baie problematies om 'n doelwit aan 'n groot jurie voor te lê. U gee 'n padkaart aan die vervolging oor u getuienis. U hoop dat alles wat die doelwit kan sê, hulle sal oortuig dat daar 'n gebrek aan 'n moontlike rede is om selfs die klag in te dien. Maar daar is die ou gesegde dat die groot jurie 'n hambroodjie kan aankla.
The Canterbury Hotel, waar Tyson gebly het tydens sy besoek aan Indianapolis in 1991 om die Indiana Black Expo Summer Celebration by te woon Getty Images
Die eerste [Evander] Holyfield -geveg sou iewers plaasvind na die ondersoek van die groot jurie in Augustus '91. Ek weet nie wie se besluit dit was nie, maar dit is in Washington geneem dat Mike sy verhaal kon gee, en die groot jurie sou 'n "geen rekening" teruggee, en Mike sou dan vry wees om die stryd met Holyfield te voltooi, want dit was 'n groot stryd. As ek moes raai, was hulle vol vertroue dat Mike sy verduideliking kon gee, en die groot jurie sou dit aanvaar. Dit was die aanname dat as 'n vrou om tweeuur die oggend na 'n hotelkamer genooi word, daar toestemming moet wees. Maar ek het gedink, Goed, wat as die groot jurie dit nie aanvaar nie?
Greg Garrison: Ek het in 'n burgerlike hoedanigheid by die aanklaer gewerk, batevermindering en 'n bietjie rampokkery, dwelmhandelaars en so meer gedoen. [Hoofraad] Dave Dreyer het gesê: 'Waarom wil u nie saam met ons Tyson probeer nie?' Ek het vir hom gelag en gesê: "As donkies vlieg."
Hulle het my gevra om terug te kom en gesê: 'Laat ons u van hierdie saak vertel voordat u ons' nee 'vertel.' Dreyer het regtig in die saak geglo. Hy het vir my gesê ek kan saam met wie ek wil, probeer. Dit het my nie tyd geneem nie - Barb [Trathen] was die enigste persoon aan wie ek sou gedink het. Ons het oor geld gepraat, en ek sou die prinsdom van $ 20 000 verdien. Ek is seker dat die ouens van Williams en Connolly ietwat beter gevaar het as dit.
Voyles: Ek het van Mike gehou. Ek het hom ontmoet toe ons hom deur sy aanvanklike verskyning voor regter Gifford geneem het. Hy het met die ander prokureurs te doen gekry, en ek was die nuwe kind op die blok. Maar ons het dit afgeslaan. Ek het myself nie probeer afdwing nie, want ek was nie die hoofadvokaat nie. Hy het geweet ek is nie in beheer nie. Ek was daar om te help, om enige vrae te beantwoord, om hom soortgelyk deur die proses te help.
Hy het altyd sy menslike kant aan my voorgehou. Ons sou met mekaar grap. Persoonlik was hy heeltemal teenoorgestelde van die aggressiewe persoonlikheid in die ring. Hy was altyd gaaf. Hy was saggeaard. Hy was beleefd. Ek het nie een van die neigings gesien wat u sou dink van 'n boelie nie, iemand wat die reputasie gehad het wat hy het. Ons was in 'n stryd om sy lewe, so hy was baie geïnteresseerd in die saak en het intens gevoel dat hy nie skuldig was nie. Hy het geglo dat enige seksuele kontak konsensueel was, en dit is tot vandag toe.
Garnisoen: Ek en Barb het na Desidence gegaan om saam met Desiree te gaan kuier en haar verklaring lank geneem. Toe kom sy hierheen om gereed te maak vir die verhoor. Sy was my gas op 'n Sondagmiddag. My dogter Betsy het saam met haar gaan perdry.
'Die Tyson -saak bestaan ​​uit 'n TV -reeks: seks, misdaad en 'n bekende naam. - Audrey Gadzekpo, besturende redakteur, Indianapolis -opnemer, Januarie 1992
Mike Tyson in die City-County-gebou in Indianapolis Foto deur Chuck Robinson/AP Photo
Garnisoen: Die oggend van die eerste verhoordag rol ek in Alabamastraat af en draai na Washington, en ek dink daar was vyf satellietvragmotors. Praat oor 'n Ag, my God oomblik.
Voyles: Weens die publisiteit is ons nie toegelaat om na die hof te stap nie. Ons het dus elke dag 'n bakkie geneem uit die Hyatt -hotel, waar die Fuller -span hul kantore laat oprig het. Elke oggend het ons deur 'n stortvloed mense gestap. Ons is beskerm deur die balju se kantoor. Hulle het toue gehad, sodat ons elke keer op dieselfde manier sou gaan.
Barb Berggoetz, joernalis: Ek het toevallig die hofsisteem [vir The Indianapolis Star] behandel. Ek was miskien 'n jaar op die maat. Ek het gedink: Dit is 'n groot storie. Mense het dit 'n mediasirkus genoem. Dit plaas te veel ligte perspektief daarop. Dit was 'n ernstige gebeurtenis. Daar was baie vlakke van storielyne wat die aandag getrek het. Daar was: Kry bekendes spesiale aandag? En ek dink beslis dat daar 'n ander aandag aan die vervolging van Afro-Amerikaanse mans was.
Muhammad Siddeeq, imam: 'N Vriend van my het met die limousine vir Don King gery, en hy het na my gereageer toe hulle by die stad kom. Predikante het gereël dat Mike 'n gebed deur Jesse Jackson by die Light of the World Christian Church vir hom laat doen. Nadat dit verby was, het ons 20 of 30 van ons rondom Mike gestaan, en ek het myself voorgestel. Hy het nie stilgehou nie, maar net gesê: "Goed, hoe gaan dit met jou?" Ons was net 'n nommer daar. Maar Don King reik uit na my om die publiek na Mike te laat trek. Ek het iewers 'n prentjie in my plakboek, waar Don is, en ek en een van die bestuurders, en ek het gepraat, en ons het 'n groot teken gehad oor 'Free Mike'.
Berggoetz: Daar was beslis 'n sigbare aantal ondersteuners vir hom, met tekens en gesang. Daar was ook 'n paar opregte mense wat opmerkings gemaak het wat hom ondersteun het. Donald Trump het verklarings afgelê ter ondersteuning van Tyson. U het Charles Williams gehad, wat Tyson na die Miss Black America -wedstryd gebring het. Hy het verklarings afgelê dat hy nie vervolg moet word nie.
Siddeeq: Charlie Williams het gevoel dat Mike Tyson per spoorweg was. U kon nie 'n nugter gemoed in die Afro-Amerikaanse gemeenskap vind nie wat nie gedink het Tyson is op die spoor nie. Hierdie meisie is verkrag, net soos ek die naweek op die maan deurgebring het. Hulle het 'n voorbeeld van Mike gemaak, hoofsaaklik vanweë sy ongesofistikeerde manier, en sy los lippe, en sy manier van optree.
Berggoetz: En dan het u ander wat Desiree Washington goedgesind was, mense wat sterk gevoel het oor seksuele aanranding. Dit was beslis 'n spanning en 'n draad van dekking gedurende die hele verhoor. Daar is ooreengekom tussen beide kante dat daar seks was die aand, dus die vraag was of dit konsensueel was. Ek dink dat gesindhede destyds in die oog van die publiek gevorm is.
'Hy het gesê:' U skakel my aan. 'Ek het gesê:' Ek is nie soos al die ander vroue nie. Ek weet nie waarvoor jy dink ek hiernatoe gekom het nie. " - verhoorgetuienis van Desiree Washington
Hofsaalkunstenaars het Tyson se verhoorverrigtinge in 1992 geskets vir plaaslike en nasionale media Illustrasie deur Tina Hansford
Patricia Gifford: Die sitplekke in die hofsaal was elke dag vol. Dit het waarskynlik getuies geraak toe hulle al die mense daar sou sien sit en dink: Ag, skat, wat nou?
Garnisoen: Toe ons haar [Washington] noem, het sy in 'n beskeie Sondagrok by die hofsaal ingestap. Eerlik aan God, was daar 'n snak na die gehoor.
Tina Hansford, hofsaalkunstenaar: Sy was nogal soet en dit het gelyk asof sy vreesbevange was. Sommige van die meisies wat getuig het, was baie opgemaakte, baie spoggerige uitrustings, maar hierdie dogtertjie was gedemp.
Garnisoen: Sy sit regop en haar hande is in haar skoot gevou. Sy kyk reguit na my en beantwoord my vrae. Ek dink nie een van ons kan ons voorstel dat ons so in die internasionale kollig gedryf word nie. Dink daaroor. Jy is verkrag. Jou klere is van jou lyf afgeskeur. U het u intiemste self geskend. En jy moet daar sit en die hele wêreld vertel.
Berggoetz: Sy het gelyk na 'n baie naïewe jong vrou wat deur hierdie bokser betower was. Sy kom voor as iemand wat oor haar kop kom, en sy weet daarna dat sy nie na sy kamer moes gegaan het nie, maar het destyds gedink dit kan lekker wees. U kan verstaan ​​hoe sy haarself in daardie posisie gekry het.
Garnisoen: Ek en Barb het Delaware -straat by die hof oorgesteek toe ek hierdie verblindende flits kry. Ek onthou hoe ek in die middel van die straat stilgehou het: 'Wag 'n bietjie. As dit goudgrawe was, tref sy die moederskoot. Hulle het seks, en hy nooi haar om die nag te bly. Wat doen sy eerder? Gryp haar skoene en hardloop kaalvoet uit. " Sy het nie die goud gevat nie. Sy het weggehardloop soos 'n meisie wat verkrag is, en die res van die nag in die stort deurgebring.
Voyles: Twee of drie vroue kom die betrokke aand van 'n konsert af, en hulle sien [Tyson] en juffrou Washington in die agterkant van 'n limousine soen, wat 'n romantiese belangstelling sou aandui. Dit is twee of drie dae na die verhoor ontdek, en die hof het geweier dat die getuienis binnekom.
Gifford: Dit is 'n kwessie wat in appèl ter sprake gekom het, en ek is bevestig, so ek voel vol vertroue dat die besluit korrek was.
Voyles: Dr [Thomas] Richardson, die dokter in die hospitaal wat [Washington] ondersoek het, het gesê dat daar 'n klein skuur aan die binneste vaginale wand is. Dit was al. Dit was my mening dat ons Dr. Richardson moes gebruik het om vas te stel dat hy, van die onderkant van haar voete tot bo -op haar kop, geen kneusplekke of persmerke gevind het nie - probeer verdwyn dat hierdie kontak so erg was. Maar Vince het die saak probeer soos Vince die saak wou probeer.
David Vahle, regter: Vincent Fuller was soos iemand wat geen idee gehad het wat aangaan nie. Hy het sy storie deurmekaar, sy aanbieding was verwarrend. Hy kon nie twee of drie foto's vind wat hy wou wys nie, en hy het daardeur gefnuik. Ons het nogal daaroor gepraat in die jurie, hoe onvoorbereid hy was. Een keer tydens die verhoor het Jim Voyles 'n brief aan hom oorgedra. Hy druk dit net terug.
Berggoetz: Die hoofadvokate het baie verskillende style gehad. Garrison het meer 'n tuiste -aantrekkingskrag gehad, 'n Midwest -lug. Hy het cowboy stewels aangehad, soos ek onthou.
Hansford: Dit was 'n advokaat teenoor die seuntjie van die tuisdorp. Garrison sou op die rand van dinge sit en met mense praat en 'n grap maak, en Fuller was taamlik styf. Dit is my indruk dat die jurie vir Garrison meer opgewarm is as vir Fuller, wat 'n bietjie pompagtig was. Hy sou aan die jurie sê: 'Sou dit u laat stilstaan?' Ek dink, Huh? Dit was so 'n outydse manier van praat.
Voyles: Hy wou 'n podium bring om van te praat, waarvan ek dink dit hom nog meer styf gemaak het.
Hansford: Die voorste sitplekke het 'n 'L' reg langs die verdedigingstafel gevorm, sodat die hofsaalkunstenaars langs Tyson opgestel is. My seun het gesê: 'Ma, waarom laat u hom nie u tekeninge handteken nie?' Dus, tydens 'n pouse in die verhoor, vra ek vir Tyson: 'Sou u dit teken?' Hy het gesê: "Goed." Omdat ek naby was, het hy hulle net geteken. Dit lyk asof hy 'n bietjie geïnteresseerd was om te sien hoe ons almal teken. Hy het stokfigure gedoen.
Berggoetz: Hy was so 'n groot, lywige, gespierde man, en hy het daardie klein, klein piepstem. Ek was in die voorste ry, nie ver van waar hy gesit het nie, en ek het 'n paar keer met hom oë gekry. Hy was verstommend om na te kyk. Hy het net gelyk - ek wil nie 'eng' sê nie, maar sy hele houding was 'n bietjie intimiderend.
Garnisoen: Hy was 'n ware probleem vir my op die staanplek, want met sulke ouens weet jy nie wat jy gaan kry nie. U staan ​​'n paar sentimeter van een van die fisies magtigste mans op die planeet af. U weet nie of u iemand gaan kry wat gepoleer is nie. Jy weet nie of hy gaan wegval nie.
Hansford: Mompel hy. Hy was moeilik om te verstaan. Hy moes gereeld die vrae wat gevra is, herhaal. Dit lyk asof hy verward is. U kan die lyftaal van die jurie lees. Hulle arms is gevou, met fronse op hul gesigte, en lyk kwaad.
Garnisoen: Die kledingstuk lê daar as bewys, want ons het dit deur Desiree ingesit. Hy het dit tot op haar heupe geruk, en toe hy dit doen, trek hy 'n klomp kralewerk los. Ek wou hê die jurie moet sy vlampunt sien. Ek het dit vir hom gegee en gesê: "Wat het hier gebeur?" Hy het iets gesê - ek weet nie wat nie - en dit na die hofverslaggewer gegooi. Nie soos 'n vinnige bal nie, maar hy gooi dit terug in die rigting. Ek het gedink, goed, hulle het die slegte Mike gesien.
'Mike, ons is nie hiervoor nie.' - Jesse Jackson na Tyson in Julie 1991, toe hy sien die bokser- en wedstryddeelnemers kyk in Indianapolis na mekaar
Garnisoen: Die argumente was op 'n Maandag. Ons het die naweek spandeer om gereed te maak. Ek het geoefen en geoefen, en toe besef dat dit net gedoen is - ek glo gewoonlik dat jy 'n argument kan verloor, maar jy kan regtig nie wen nie. Uiteindelik wil u dit net bymekaarmaak en, soos een van my ou mentors gesê het: 'Gee hulle 'n rede om skuldig te bevind.'
Gifford: Die jurielede het in 'n bus gekom, en ek glo hulle is by die voordeur uitgelaat. Onder -balju's het hulle net na binne en boontoe geskuif.
Vahle: Ons het moeg geraak omdat ons geskei was en so lank weg van ons gesinne was, en dan die vuur.
Garnisoen: Ons het uiteindelik die tyd gekry dat ons gaan sit en dit doen, en Desiree was in die voorste ry. Ek draai om, klop haar op die been en sê: 'Jy het jou deel gedoen, skat. Jy het sy gat geskop. Dit is nou aan ons. " Toe gaan ons weg.
Berggoetz: Die slotbetoë was sterk aan beide kante. Ek was glad nie seker dat hy skuldig bevind sou word nie. Ek het dit 'n 50/50 kans gegee. Ek het gedink dat die getuienis in haar guns weeg, maar ek het nie geweet dat 'n jurie hom sou kon skuldig bevind nie, hoeveel sy beroemdheid hulle in die gedagte sou hou.
Vahle: Toe ons by die jurie kom, het ek gesê: 'Ons moet ons besluit, reg of verkeerd. Dit gaan baie belangrik wees, want ons gaan 'n besluit neem oor iemand se lewe. " Ons het die eerste stemming goedgekeur, Wie is vir 'skuldig' en wie vir 'onskuldig'? Ek was onskuldig, want ek was nie oortuig nie. Twee of drie uur later het ons weer gestem, en die uitspraak was dieselfde.
Garnisoen: Hulle het nege of tien uur lank beraadslaag. Ken u Iaria's op die kollege? Ons het reëlings getref om daar te bly, en niemand het ons gevind nie. Ek dink dit was 1:30 of 2 uur toe ons daar kom en middagete eet. Ons het almal kos gegee en het ten minste een keer tyd gehad om dronk en nugter te word. Aandete kom, en ons wag.
Voyles: Elke keer as jy op 'n uitspraak wag, is dit gespanne. Die druk was nie soveel op my as op die primêre advokaat nie, want hy het die saak voorgelê. Maar ek wou net so graag wen.
Vahle: Ons het pouses gehad, maar het nie die kamer verlaat nie. Ek dink as jy ure lank probeer om 'n besluit te neem, moet jy vertrek, teruggaan na die hotel, 'n middagslapie neem, dan terugkom en weer gaan. Maar om dit die hele tyd konstant te hou, oor en oor en oor - het ek gesê: "Ons haas ons tot die oordeel." So besluit ons, Kom ons noem dit 'n aand en praat net daaroor môre. Die balju het aan die regter gesê, en die regter het gesê: "Nee, u gaan aanhou werk."
Garnisoen: Uiteindelik lui die betaaltelefoon in die kroeg omstreeks 23:00, en ek het op daardie stadium geweet dat niemand kyk of ek genoeg gehad het om te drink of nie. So, ons laai op en gaan terug na die middestad. Ek het by die hofsaal ingestap, en daar was niemand in die kamer behalwe ek en Mike Tyson nie. Ons het oogkontak gemaak, en ek het papiere begin rondroer en opgetree asof ek iets te doen het.
Hy het geweet. Sy groot ou swaar skouers was 'n bietjie buk. Ek het op daardie oomblik gedink, Mike, ons het jou.
Voyles: Ek het ingestap, en Mike het alleen by die verdedigingstafel gesit. So ek het ingestap en by hom gesit totdat die ander opgedaag het. Ek het gevoel dat my taak was om saam met hom daar te wees.
Vahle: Een man was baie vasberade teen haar [Washington]. Baie van ons het skuldig neig, maar die ou het steeds gesê: "Nee, hy is nie skuldig nie." Dit het tot die finale stemming gekom, en ons het almal teëgekom skuldig. Ons kyk na hom en sê: 'Wag 'n bietjie. Wat het van plan verander? " Hy het gesê: "Ek was die advokaat van die duiwel."
Berggoetz: Toe die uitspraak terugkom, gebeur alles vinnig, verslaggewers jaag om stories te laat doen, en dan kan Tyson nie borgtog kry nie. Ek onthou hoe hy die vrou wat hom grootgemaak het, Camille Ewald, omhels het. Dit was hartseer.
Kyk die video: Dr. Umar Johnson Challenges Mike Tyson To A 5 Round BOXING Match Over Dating White Women??? (Januarie 2022).