VAN al die verskillende skaaprasse is daar seker geeneen wat 'n aanskouliker toneel verskaf as 'n trop goedgeteelde Swartkop-Persieskape nie. Die aandag word dadelik getrek deur die skrille teenstelling van die pikswart koppe en die spierwit lywe en ook deur die opvallende eenvormigheid van voorkoms. Die prag van hierdie vertoning word verder verhoog deur die effens wilde maar fiere houding, wat dadelik die indruk van gehardheid skep.
" Omstreeks die jaar 1870 het 'n beskadigde seilskip by Fort Beaufort aan die Swellendamse kus aangedoen. Aan boord was daar onder andere 'n ram en drie ooie van die swartkopskape wat vir slagdoeleindes vanaf die, Persiese Golf ingeskeep is. Wyle die weled. here Barry en Heatlie, wat 'n besoek aan die skip afgelê het, was baie ingenome met die voorkoms van hierdie onbekende en eienaardige skape, wat hulle daar aan boord opgemerk het. Hulle het toe die kaptein genader om die skape re koop, en daarin geslaag om die diere in ruil te kry vir ander slagvee.
Kort na hulle aankoms op die plaas is een van die ooie deur 'n bul doodgestoot. Een van die ander ooie het egter tweeling lammers gekry - 'n rammetjie en 'n ooitjie. Die ooilam het 'n bruin, in plaas van 'n swart kop gehad, en so ook haar afstammelinge. Die kudde is later verskuif na die plaas Angora, maar uiteindelik weer teruggebring na Glen Heatlie.
Wyle mnr. Wood het ook vir 'n aantal jare met Swartkop-Persies op sy plaas Krantzplaats in die distrik Cradock geboer. Na sy dood is Swartkop-Persie-ooie vir soveel as £8 12s. 6d. Stuk verkoop – ‘n hoë prys vir 'n skaap in daardie dae.
Sedert 1900 is skape van hierdie ras 'n paar keer deur die gebrs. Barry van Robertson ingevoer, maar hulle was nie van dieselfde hoë standaard as die verbeterde Suid-Afrikaansgeteelde skape nie.
Met die opstel van 'n Suid-Afrikaanse stamboek in 1906 was daar ook 'n afdeling vir Swartkop-Persieskape. Die vereistes om ingeskrywe te word, is baie hoog gestel en slegs 'n paar stoeterye en 'n klein aantal diere is geregistreer. In 1930 het die aantal stoeterye egter reeds tot 38 gestyg met byna 4,000 geregistreerde skape.
(5) Die bedekking van die Swartkop-Persieskaap het geen kommersiële waarde nie. Die kop en nek is bedek met swart hare en die res van die lyf met kalkagtige wit steekhare, wat merendeels in 'n agterwaartse rigting platlê en dus 'n redelike gladde voorkoms aan die bedekking verleen. Die hare op die lyf is ongeveer 1 tot 1½ duim lank, maar baie kort.er op die gesig en bene.
Alhoewel 'n onderbedekking van fyn wolvesel aangetref word, is die aanwesigheid van te veel sigbare wol in die bedekking onwenslik, daar dit veral die leerwaarde van die vel benadeel.
Wit kolle op die kop of wit in die swart van die nek. Wit hare aan die bek van 'n skaap wat ouer as tweetand is, is nie foutief nie.
Swart kolle op die lyf en bene, of as die swart van die nek heelwat verder as die nek strek. Swart hare aan die stert van 'n skaap wat ouer as tweetand is en 'n swart kolletjie aan 'n been, nie groter as 'n ertjiepit nie, word nie as foutief beskou nie.
Enige opvallende fout aan die vorm van die stert, soos byvoorbeeld 'n spits stert, 'n te groot laaghangende stert, ens.
Swartkop-Persies word in die reël nie deur skaapbrommers aangeval nie en is feitlik onvatbaar vir bloutong en baie bestand teen hartwater wat deur die bontpootbosluis veroorsaak word. Hierdie skape word dus geskik geag as 'n pionierras vir uitroeiing van hierdie bosluis, daar hulle gereeld gedip kan word sonder dat die bedekking daardeur enigsins benadeel word soos in die geval van woldraende skape.
Swartkop-Persies kry egter ook geilsiekte en is veral baie vatbaar vir inwendige besmetting met wurms. Lammers moet vanaf ongeveer 'n maand na hul geboorte dopgehou word vir lintwurmbesmetting. Vir die bestryding van bogenoemde kan die groot skape en die lammers gedoseer word met die middels wat deur die Afdeling Veeartsenydiens van tyd tot tyd aanbeveel word.
Wanneer die ooie lam, moet hulle so min moontlik gesteur word. Hulle is baie goeie moers en gooi selde hul lammers weg. Dis onwenslik om jong ooitjies te paar voordat hulle minstens 'n jaar oud is en goed uitgegroei het.
Om 'n verbetering in 'n kudde aan te bring, behoort die ooie minstens eenmaal per jaar deeglik geklasseer te word. Dit word gedoen deur klein klompies van 20 tot 30 in 'n klein kraaltjie te jaag en hulle dan gelyktydig op die oog vir moontlike foute of tekortkomings, waarvoor skape afgekeur kan word, deur te kyk. Nadat die afgekeurdes of prulle verwyder is, kan die bekke van die ander ooie vir ouderdom of foutiewe kakebene ondersoek word.
By die goedgekeurde ooie behoort egalige stelle goedgeteelde ramme gebruik te word. Sulke ramme moet van so 'n gehalte wees dat hulle die algemene goeie eienskappe van die kudde kan behou en die algemene swakhede kan verbeter.
Alhoewel die Swartkop-Persieskaap in ons land taamlik hoog aangeskryf staan as 'n vleisskaap, laat die karkas egter heelwat te wense oor wanneer dit met die van die beste bekende uitheemse vleisrasse vergelyk word. Hierdie agterstand is veral toe te skryf aan eerstens die groot hoeveelheid oortollige vet in vergelyking met die hoeveelheid vleis; tweedens die onegalige verspreiding van die vet oor die .lyf, of liewers die groot ophoping of versameling van vet op sekere dele van die lyf, soos bo-op die kruis en aan die sye; derdens die gebrek aan vleis veral aan die laer dele van die boud en blad; en vierdens ook sekere swakhede in die konformasie van 'n vleisskaap, soos byvoorbeeld die neiging tot 'n skerp skof.
Swartkop-Persieskape neem 'n vername plek in by die kruisteling van ander vleisskaaprasse. Die ooie word ook dikwels as stamvee by die produksie van Karakoelvelletjies gebruik deur hulle met suiwergeteelde Karakoelramme te kruis en op te gradeer.
Die kruisteling van Persieskape met sekere Britse vleisrastipes soos by. die Dorset Horn, die Southdown, ens., lewer baie goeie resultate, aangesien die kruisgeteelde lammers gouer uitgroei en dus op 'n jonger stadium bemarkbaar is. 'n Groter melkproduksie by die kruisgeteelde ooie kan ook verwag word. 'n Merkbare verbetering in die vleiseienskappe in vergelyking met die van die suiwer Persie word ook verkry deurdat die kruisskaap 'n kleiner maar egaliger vetverspreiding toon en oor die algemeen beter gevleis is in die boud, blad en lende. Die goeie eienskappe van die Swartkop-Persie, soos bv. gehardheid en onbeperkte geslagseisoen, word egter in die kruisskaap behou. Dorset x Persie-halfslagramme word met sukses gebruik op nie-woltipes ooie vir die produksie van slagdiere van goeie gehalte.
Proewe met die kruisteling van Swartkop-Persies en bogemelde Britse vleisrasse, wat by sekere proefstasies onderneem word, blyk so 'n sukses te wees dat daar slegs 'n poging aangewend word om nuwe vleisrasse daaruit te ontwikkel wat beter sal aard onder Suid-Afrikaanse toestande as die suiwer Britse rasse.