Die “ekonomiese feite” waarna Du Toit verwys, is geselekteer en gebruik om ’n bepaalde argument te ondersteun. ’n Mens kan ander feite selekteer wat die teenoorgestelde argument sou ondersteun. Byvoorbeeld: In 1951 was daar 777 185 swart skoliere in Suid-Afrika. (Tomlinson­verslag 1955:9). In 1986 was daar 6 237 000 (Behr 1988:216). Daaruit kan ’n mens aflei dat die apartheidsregering die voorsiening van swart onderwys agtvoudig verhoog het in 35 jaar, al was die besteding per kop nog ver agter die besteding aan wit onderwys. Dit is begryplik dat die groot kwantitatiewe sprong nie altyd gepaard sou gaan met die verlangde kwaliteit nie. Daarmee word nie gesê dat die apartheidsregering, wat swart onderwys betref, niks het om te bely nie, maar wél dat daar ook ander gegewens is wat oorweeg moet word.
’n Derde voorbeeld: Indien apartheid so ’n belangrike oorsaak van armoede was, sou ’n mens verwag dat die einde van apartheid ’n verbetering sou bring. Dit gebeur egter nie, ten minste nie wat die volgende indikatore betref nie: