Misdaadstatistieke toon dat Suid-Afrika een van die gewelddadigste lande ter wêreld is. Jare gelede was dit een van die veiligste en beleggingvriendelikste lande in die wêreld. Wat het hierdie verval veroorsaak? Dwase politieke besluite en grootskaalse korrupsie.
Korrupsie is een van die grootste, vernietigende magte want alles wat daardeur aangeraak word, verval onvermydelik. As korrupsie by ŉ land se voordeur inkom, loop voorspoed by die agterdeur uit. Die geskiedenis van Afrika is ŉ eindelose tablo van die tragiese gevolge van korrupsie. Laasgenoemde en onafhanklikheid is ŉ resep vir die dood!
Naas moord is korrupsie die tweede ergste misdaad in Afrika.
Die Afrika-Unie het onlangs bereken dat Afrika-leiers jaarliks meer as $148 miljoen steel en meer as 25% van Afrika se bruto binnelandse inkomste jaarliks weens korrupsie verlore gaan.
Global Financial Integrity het bereken dat Afrika minstens $900 miljard sedert 1970 verloor het. Dis meer as die totale ontwikkelingshulp wat Afrika gedurende hierdie tyd van die buiteland ontvang het. Die Wêreldbank het in 2012 berig dat 40% van Afrika se privaatrykdom in die buiteland bewaar word.
Meer as die helfte van Afrika se mense leef van minder as $2 per dag en benewens onverantwoordelike mense-aanwas aan korrupsie toe te skryf. Buitelandse hulp kan nie Afrika se armoede uit die weg ruim nie. Korrupsie moet ook hokgeslaan word. Afrika ontvang al vir meer as 50 jaar oorvloedige buitelandse hulp sonder dat dit enige armoedeverligting gebring het. Dit het net diktators en hul politieke kaders verryk.
In Afrika word die reg gereeld verkrag sodat staatshoofde en ander korrupte hoëlui aanklagtes van korrupsie teen hulle kan omseil. Salomo waarsku: “Die goddelose neem ŉ omkoopgeskenk aan wat uit die boesem kom om die paaie van die reg te buig” (Spr.17:23).
Solank as wat Afrika nie van korrupsie vry raak nie, sal dit die armste vasteland in die wêreld bly en selfs nog baie armer word. Onbevoegde, geldgierige regeringslui steel Afrika leeg. Dit skep ŉ atmosfeer van verskrikking soos wat tans in Zimbabwe heers.
Korrupsie waai ook teen orkaansterkte in Suid-Afrika. Ons land gaan onder politici wie se korrupte lewens ensiklopedies groot is gebuk. Plaaslike nuusmedia berig feitlik daagliks van regeringslui se skandale – wapenskandale, reisskandale, die misbruik van openbare fondse, dokumentvervalsing, omkoopgeld ens. Dis die nuus van die dag!
Die regering se gewaande besorgdheid oor die opheffing van armes was ŉ rookskerm en slenter om die deur vir korrupsie en selfverryking te open. Sal die Allan Boesak-episode ooit vergeet word!
In 2012 het die ouditeur-generaal rapporteer dat meer as R20 biljoen aan ongemagtigde uitgawes in Suid-Afrika bestee is en minstens R30 biljoen weens korrupsie verlore gegaan het. Van die 39 staatsdepartemente het slegs drie ŉ skoon oudit gehad.
Die plaaslike nuusmedia word weekliks deur hoëlui-skandale, verregaande leefstyle en belaglike uitgawes oorval. Ten spyte van die biljoene rand wat die staat met belastinggeld inwin, is daar nog elke jaar ŉ tekort aan broodnodige fondse. Hospitale het ŉ tekort aan medisyne en skoolkinders moet sonder handboeke klaarkom. Hierdie droewige prentjie het ŉ onderskrif: Korrupsie!
” There is enough for everyone’s need, but not for everyone’s greed!”
Geen pen kan die omvang van korrupsie in Suid-Afrika beskryf nie. Leiers is soos muise wat in ŉ bos gevang en in beheer van ŉ kaasfabriek geplaas is! Ongelukkig het die publiek al so gewoond aan korrupsie-beriggewing geword, dat die booswigte nie veel teenstand kry nie.
Korrupsie voer nie ŉ alleenbestaan nie. Dis die vroedvrou van ontwrigting. Gevolglik gaan dit met anargie, geweld, wetteloosheid en onsedelikheid gepaard. Korrupte gemeenskappe is sedelose gemeenskappe.
Korrupsie is wesenlik diefstal, iets wat die Woord van God duidelik verbied. Wat dryf mense daartoe om hierdie gebod te oortree? Geldgierigheid. Wie hul aan korrupsie skuldig maak, is nie noodwendig arm nie. Baie van hulle het genoeg om van te leef, maar wil nog meer hê!
Daar is ŉ groot verskil tussen armoede en gierigheid. Armoede is om dinge te benodig en gierigheid om alles te wil hê. Gevolglik is korrupsie ŉ een-man strooptog en ŉ gruwel: “Die Here laat die regverdige nie honger ly nie, maar die begeerlikheid van die goddelose stoot Hy weg” (Spr.10:3).
Rykdom wat weens korrupsie verkry en by die dood aan erfgename bemaak word, bring ŉ vloek oor erfgename. “In die huis van die regverdige is ŉ groot skat, maar in die inkomste van die goddelose is verwarring” (Spr.15:6).
Korrupsie en omkopery is stalmaats en ŉ gruwel omdat dit die reg verdraai en wetsgehoorsame burgers skaad. “Ook mag jy geen omkoopgeskenk aanneem nie; want die geskenk maak die siendes blind en verdraai die sake van die regverdiges” (Ex.23:8).
Korrupsie is vir leiers ŉ groot versoeking. Samuel het nie geswig nie. “Hier is ek; getuig teen my voor die Here en voor sy gesalfde; wie se bees ek geneem het, en wie se esel ek geneem het, en wie ek verdruk of hard behandel het; en uit wie se hand ek omkoopgeld aangeneem het om my oë daarmee toe te maak – dan sal ek dit aan hom teruggee” (1 Sam.12:3).
Saggeus is nog ŉ voorbeeld. Toe hierdie korrupte tollenaar deur die Heilige Gees hom van sonde oortuig is, het hy die sonde laat staan: “... Here, kyk, die helfte van my goed gee ek vir die armes; en as ek van iemand iets afgepers het, gee ek dit vierdubbel terug” (Luk.19:8). Daarna sê Jesus: “... Vandag het daar redding vir hierdie huis gekom...” (:9).
Eerbare mense vind meer rus op ŉ bed as korrupte konings op ŉ troon. Mense smag na sielerus. Daarom sê Jesus: “Kom na My toe almal wat vermoeid en belas is en Ek sal julle rus gee” (Mt.11:28). Korrupsie daarenteen vermoei en takel mense af.
Korrupsie is selfopgelegde tronkstraf en ontneem mense van vryheid. Jesus het juis gekom om sondaars van die kettings van sonde te bevry. In Joh.8 sê Jesus dat die waarheid mense vrymaak. Dis egter net moontlik indien mense die lewenspad reguit stap. Daar is geen tolgeld op die reguit pad van die lewe te betaal nie. Die reguit pad lei altyd na regte dinge. Korrupsie daarenteen is ŉ donkerte van die siel. Dis soos ’n maanlose nag sonder sterre.
’n Land wat deur eerbare leiers tot stand gebring is, kan nooit deur korrupte politici in stand gehou word nie. Salomo sê in Spr.29:4 dat korrupsie ŉ land se ontwikkelingsmoontlikhede skaad. Suid-Afrika is ŉ sprekende voorbeeld hiervan waar alles sienderoë onder die gewig van korrupsie in duie stort.
Korrupsie maak lande sag vir bewindsoorname. Kommunisme het byvoorbeeld nog nêrens in die wêreld vastrapplek verkry alvorens die land nie deur korrupsie geteister is nie. Korrupsie is wesenlik skadeliker as prostitusie. Prostitusie skaad enkelinge, maar korrupsie ŉ hele volk. Daarom is die einde van ŉ korrupte regering vreugde vir ŉ volk!
In die tyd van die profeet Amos was korrupsie sterk aan die orde van die dag. God het Israel deur die profeet gewaarsku dat Hy hulle werke sal oordeel: “Die Here het gesweer... Gewis, Ek sal in ewigheid nie een van hulle werke vergeet nie” (Amos 8:7). En en Hy het ook nie. Kort daarna is Israel deur die Assiriërs in ballingskap weggevoer.
Die Bybel eis dat gelowiges eerbare maatstawwe het: “Twee soorte gewigte, twee soorte maat – hulle al twee is vir die Here ŉ gruwel” (Spr.20:10). “Sal Ek rein kan wees by ŉ valse weegskaal en by ŉ sak vol bedrieglike gewigte? Want die rykes in die stad is vol geweld, en die inwoners daarvan spreek leuentaal en hulle tong is bedrog in hulle mond” (Miga 6:11,12).
Korrupsie neem toe omdat skurke nie vinnig of swaar genoeg gestraf word nie. “Omdat die oordeel oor ŉ verkeerde daad nie gou voltrek word nie, daarom is die hart van die mensekinders in hulle vol om kwaad te doen” (Pred.8:11).
ŉ Owerheid moet korrupsie beveg. Paulus skryf: “Want hy is ŉ dienaar van God, jou ten goede. Maar as jy kwaad doen, vrees dan; want hy dra die swaard nie verniet nie, want hy is ŉ dienaar van God, ŉ wreker om die een wat kwaad doen, te straf” (Rom.13:4). Petrus skryf: “Wees dan onderdanig aan elke menslike verordening ter wille van die Here – of dit koning is of opperheer, of die goewerneurs as sy gesante, om wel kwaaddoeners te straf, maar die wat goed doen, te prys” (1 Pet.2:13,14).
Gelowiges moet eerbaar wees. Saggeus het besef dat om ŉ eerbare lewe te leef, hy self eers skoon moet wees. Een blinde kan nie ŉ ander blinde lei nie. Paulus skryf aan die Efesiërs: “...en hou nie gemeenskap met die onvrugbare werke van die duisternis nie, maar bestraf dit liewer” (Efes.5:11).
Ware volksleiers verskil hemelsbreed van booswigte wat hul as leiers voordoen. Volksleiers het waardes; korrupte politici nie. Hulle het slegs ŉ prys omdat hulle gewetens met geld vervang is. Mense mag geld vervals. Geld vervals egter ook mense!