Die strydende kerk beweeg | Christelike Media
Die strydende kerk beweeg
A. J. Coetsee
Teks: Jesaja 54: 2⤒🔗
Die trek van Israel deur die woestyn is in menige opsig die beeld van die kerk hier op aarde, op pad na die be­loofde erfenis en die nuwe Jerusa­lem. Dit is die tentwoning-tydperk, en tog tabernakel van God.
Die tabernakel moes saam met God se volk deur die woestyn trek. Daar het God sy volk in besonder ont­moet. Dit was gemaak van doeke, want dit moes saam met die volk van plek tot plek trek. Dit moes maklik opgeslaan en weer afge­breek word. Altyd maar die voort­gaande, tydelike, beweeglike. Dit was nie staties-permanent soos die tempel nie. Daar is opslaan, af­breek, verskuif, voortgaan. Daar is die gedurige verwisseling, omwisseling, afwisseling. Maar dit bly die ontmoetplek van God met sy volk. Die strydende kerk mag nie staties word nie. Dit moet voortgaan van geslag tot geslag – oor gewoontes, gebruike en kulture, deur verwis­seling van jare en eeue heen.
Die tent moet oopstaan←↰⤒🔗
Die tent moet voortgaan.
En dit moet wyd oopstaan.
“Want die kinders van die eensame (Israel in ballingskap) is meer as die kinders van die getroude” (Israel voor die ballingskap, vers 1), dit “sal nasies in besit neem" (vers 3).
Die tent moet wyd oopstaan, sodat God se volk uit alle tale, volke en nasies daar kan ingaan. Dat daar ruimte sal wees vir die verbonds­nageslag van Abraham.
Die strydende kerk mag nie 'n af­geslote ruimte wees vir sekere groe­pe en individue en klieke en volke nie. Die mens mag nie eiewillige grense daarvoor vasstel nie. Dit mag nie deur die gees van afgeslo­tenheid beheers word nie. Dit moet 'n oop ruimte wees. Dit moet oop­staan na die wêreld toe, nie om die wêreld daarin toe te laat nie, maar om God se uitverkorenes daarin te ontvang, en om die jubellied van verlossing, die blye boodskap van God se verlossende genade in Christus daaruit te laat weerklink.
Want die kerk is:
Getuie van God se genade in Christus
Dit moet oopstaan om met die jubel­lied van genade te nooi: "Kom na My toe, almal wat vermoeid en be­las is, en Ek sal julle rus gee" (Matteus 11:28).
"o Almal wat dors het, kom na die waters" (Jesaja 55:1).
Maar al staan die tent oop, al is daar onbeperkte ruimte – die tentpenne, die ankers moet ste­wig en vas wees.
God se Woord, die leer en die rege­ring moet suiwer en vas gehandhaaf word.
Hoe groter die tent en hoe wyer dit gespan is, hoe vaster moet die penne geslaan word.
Saam met die beweeglikheid en die openheid van die kerk, moet daar tog die geankerdheid wees.
Die ruimte wat verskaf word, moet nie wees vir dwaalleer en sonde nie. Dit moet wees vir God se volk om Hom in vryheid te dien. Die beweeg­likheid moet nie geleentheid wees vir ondergrawing nie, maar om God te dien in die tyd waarin jy lewe.
Verhinder dit nie←↰⤒🔗
Die kerk is God se volk.
Dit is God se werk.
Die kerk het sy roeping en opdrag van God gekry.
Verhinder dit nie deur skeurma­kery, dwaalleer, sonde, mensge­maakte grense en bepalinge nie.
Verhinder nie dat God se beloftes in vervulling gaan deur die beweeglikheid staties te wil maak, die ruimte in te perk of die ankers los te maak nie.
Verhinder dit nie deur ampsbedie­ning, sending of evangelisasie teë te staan, te dwarsboom of te kortwiek nie. God se verbondsvolk moet ver­samel word, want kyk Hy kom.
Verhinder dit nie.
Die kerk bemark?
Die enigste troos teen Satan wat so woes te kere gaan, is dat ons die Woord van God het om gelowiges te red. M. Luther