KLINIESE RIGLYNE (PROTOKOL) - SWANGERSKAP - 2019
Basal Temperatuur (BT) Meting
Hoe om die bene te pomp?
Waar kom die bloed tydens menstruasie: die fisiologie van die proses
Die gebruik van lensies in borsvoeding: Resepte vir verpleegkundiges
Baby voeding op 7 maande: menu opsies, toegelaat voedsel
Patologie van die plasenta
Voorbehandeling van bekkenvleis
(bestuur van swangerskap en bevalling)
Kliniese riglyne (protokol)
President van die Russiese Vereniging van Verloskundiges en Ginekoloë Akademikus van die Russiese Akademie van Wetenskappe VN Serov 14 April 2017
Hoof-Freelance Spesialis van die Ministerie van Gesondheid van die Russiese Federasie op Verloskunde en Ginekologie, Akademikus van die Russiese Akademie van Wetenskappe L.V. Adamyan 14 April 2017
Adamyan Leila Vladimirovna - Akademikus van die Russiese Akademie van Wetenskappe, Adjunk Direkteur vir Navorsing van die Federale Staat Begrotingsinstelling "Wetenskaplike Sentrum van Verloskunde, Ginekologie en Perinatologie vernoem na Akademiese V. Kulakov" van die Ministerie van Gesondheid van Rusland, Hoof van die Departement Operasionele Ginekologie van die Federale Staat Begrotingsonderneming NTSGAiP vernoem na I. Kulakov en Chirurgie FPDO MGMSU im.AI Evdokimova Ministerie van Gesondheid van Rusland, hoof vryskutspesialis van die Ministerie van Gesondheid van Rusland in verloskunde en ginekologie, vise-president van die Russiese Vereniging van Verloskundiges-Ginekoloë (Moskou).
Artymuk Natalya Vladimirovna - Doktor in Geneeskundige Wetenskappe, Professor, Hoof van die Departement Verloskunde en Ginekologie, Kemerovo State Medical University, Ministerie van Gesondheid van Rusland, Hoof-Freelance Spesialis van die Ministerie van Gesondheid van Verloskunde en Ginekologie in die Siberiese Federale Distrik, Lid van die Raad van die Russiese Vereniging van Verloskundiges-Ginekoloë, President Vereniging van verloskundiges-ginekoloë van Kuzbass "(Kemerovo).
Baev Oleg Radomirovich - Doktor in Geneeskundige Wetenskappe, Professor, Geëerde Dokter van die Russiese Federasie, Hoof van die Maternity Departement van die Federale Staat Begrotingsinstelling "Wetenskaplike Sentrum van Verloskunde, Ginekologie en Perinatologie vernoem na akademikus V.I. Kulakov" van die Ministerie van Gesondheid van Rusland (Moskou).
Belokrinitskaya Tatyana Evgenievna - Doktor in Geneeskundige Wetenskappe, Professor, Geëerde Dokter van die Russiese Federasie, Hoof van die Departement Obstetrie en Ginekologie, Fakulteit Kindergeneeskunde, FPC en PPS FSBEI HE "Chita State Medical Academy" van die Ministerie van Gesondheid van Rusland, lid van die Raad van die Russiese Vereniging van Verloskundiges-Ginekoloë, President van die Streeks-openbare Organisasie " Transbaikal Vereniging van Verloskundiges-Ginekoloë "(Chita).
Krasnopolsky Vladislav Ivanovich - Akademikus van die Russiese Akademie vir Wetenskappe, Doktor in Geneeskundige Wetenskappe, Professor, President van die Staat Begrotingsgesondheidsinstelling van die Ministerie van Kernnavorsing, Ondervoorsitter van die Russiese Vereniging van Verloskundiges en Ginekoloë (Moskou).
Logutova Lidiya Sergeevna - Doktor in Geneeskundige Wetenskappe, Professor, Adjunkdirekteur vir Wetenskaplike Werk, GBUZ MO MONIAG (Moskou).
Melnikov Andrey Pavlovich - Kandidaat van Geneeskundige Wetenskappe, Senior Navorser van die Obstetriese Fisiologiese Departement, GBUZ MO MONIAG (Moskou).
Petrukhin Vasily Alekseevich - Ph.D., Professor, Eerwaarde Dokter van die Russiese Federasie, Direkteur van die Staat Begrotingsgesondheidsorginstelling MO MONIAAG (Moskou).
Puchko Tatyana Kimovna - Doktor in Geneeskundige Wetenskappe, hoofnavorser van die kraamafdeling van die FGBU "Wetenskaplike Sentrum vir Verloskunde, Ginekologie en Perinatologie genoem na Akademiese V.I. Kulakov" van die Ministerie van Gesondheid van Rusland (Moskou).
Smolnova Tatyana Yuryevna - Doktor in Geneeskundige Wetenskappe, Medeprofessor van die Departement Reproduktiewe Geneeskunde en Chirurgie van die FPDO Moskou-staat Mediese Universiteit, vernoem na AI Yevdokimov van die Ministerie van Gesondheid van Rusland, Senior Navorser van die Federale Staat Begrotingsinstituut Wetenskaplike Sentrum van Verloskunde, Ginekologie en Perinatologie vernoem na Akademiese VIKulakov van die Ministerie van Gesondheid van Rusland ( .Moskva).
Filippov Oleg Semenovich - Gehore dokter van die Russiese Federasie, Doktor in Geneeskundige Wetenskappe, Professor, Adjunk Direkteur van die Departement van Mediese Sorg vir Kinders en Kraamdienste van die Ministerie van Gesondheid van die Russiese Federasie, Professor van die Departement Obstetrie en Ginekologie, IPO SEI HPE "Eerste Moskouse Mediese Universiteit, aangewys na IM Sechenov "Ministerie van Gesondheid van die Russiese Federasie (Moskou).
Shmakov Romeinse Georgievich - Ph.D., hoof dokter van die FSBI "Wetenskaplike Sentrum vir Verloskunde, Ginekologie en Perinatologie vernoem na akademikus V.I. Kulakov" van die Ministerie van Gesondheid van Rusland (Moskou).
Malyshkina Anna Ivanovna - Doktor in Geneeskundige Wetenskappe, Direkteur van FGBU "Ivanovo Research Institute of Motherhood and Childhood genoem na V.N.Gorodkov" van die Ministerie van Gesondheid van Rusland.
Gesamentlike Kommissie oor die gehalte van mediese dienste
Ministerie van Gesondheid van die Republiek van Kasakstan
vanaf 27 Desember 2017
Protokol nommer 36
Placenta previa (placenta praevia) - aanhegting van die plasenta in die onderste segment van die uterus in die binnekant van die interne os. Wanneer previa plasenta in die pad van die naserende fetus is.
ICD-10 kode (s):
Protokol gebruikers: verloskundige-ginekoloë, vroedvroue, spesialiste vir ultraklankdiagnostiek
Pasiënt kategorie: swanger, bevredigende vroue, puerperas met plasenta previa.
Die skaal van die vlak van bewyse:
· Volledige (sentrale) aanbieding (placenta praevia totalis s. Centralis) - heeltemal bedek die binneste mond.
· Onvolledige (gedeeltelike) aanbieding (placenta praevia partialis) - gedeeltelik oorvleuel binneste keel.
· Streek PP (placenta previa) (placenta praevia marginalis) - die onderkant van die plasenta is geleë op die vlak van die rand van die interne os,
· 'N Lae-liggende plasenta is so 'n rangskikking van die plasenta as die afstand tussen die onderrand en die interne baarmoeder minder as 5 cm is.
Placenta stewig aangeheg (plasenta adhaerens)
Patologiese groeiende plasenta sluit in: accreta placenta (placenta accreta), groeiende plasenta (plasenta increta) en ontkiemende plasenta (plasenta percreta).
Voorspoedigende faktore vir PP:
· 'N Litteken op die baarmoeder na 'n keisersnit en ander operasies op die baarmoeder,
· Placenta previa in die geskiedenis,
· Inbloeding van die baarmoeder (chroniese endometritis),
· 'N Groot aantal geboortes in die geskiedenis,
· Uitgestelde aborsies en post-aborsie-inflammatoriese siektes van die baarmoeder,
· Subdermale baarmoedermoma,
· Swangerskap na IVF,
· Die ouderdom van die eerste persoon is ouer as 40 jaar,
· Veelvuldige swangerskap.
METODES, BENADERINGS EN DIAGNOSTIESE PROSEDURES
· Bloeding van die genitale kanaal van helder kleur met 'n pynlose baarmoeder in die tweede helfte van swangerskap
· Geskiedenis: herhaaldelike pynlose bloeding uit die genitale kanaal
· Hoë status van die voorliggende deel van die fetus
· Abnormale posisies of pelvispresentasie van die fetus.
· Voltooi bloedtelling (hematokrit, bloedplaatjies, bloedstolling), koagulogram,
· Bepaling van bloedgroep en Rh faktor.
· Ultrasonografie van die utero-plasentale kompleks wat uitgevoer word deur transabdominale of transvaginale toegang,
· Dopplerografie van die plasenta (kleur, 3D),
· MRI om die graad van inval van ingegroeide plasenta te diagnoseer en te verduidelik. MRI is die metode van keuse in gevalle van vermoedelik ingroei van die plasenta, geleë op die agtermuur, sowel as meer insiggewend by pasiënte met 'n lang swangerskap en met 'n hoë mate van vetsug. [UD-C]
NB! Vir die diagnose van plasenta previa, moet die volgende gedoen word:
· In die tydperk van 20 weke swangerskap tydens die sifting, verduidelijking van die lokalisering van die plasenta en patologie van aanhegting (plasenta-adhesies, plasenta-accret, plasenta percreta) [YD-D],
· In die geval van 'n laagliggende plasenta word transvaginale sonografie uitgevoer op 25-26 weke, wat 26-60% van die gevalle [UD-S] herklassifiseer,
· In die geval van 'n litteken op die baarmoeder en die teenwoordigheid van die volgende verswarende faktore: placenta previa of lokalisering van die plasenta op die voormuur, is dit nodig om die ultraklank by 32 weke van swangerskap te herhaal om 'n toename in die plasenta te sluit. In die geval van bevestiging van die diagnose word die bestuur en organisasie van die waarneming van die data van swanger vroue uitgevoer soos tydens die toename van die plasenta [UD-D],
Op 36 weke word re-ultraklank uitgevoer in 'n hoërisiko-groep swanger vroue vir die plasenta-verhoging en swanger vroue met gedeeltelike plasenta, wat die diagnose herverifieer:
· Prenatale sonografiese beeldvorming kan aangevul word deur magnetiese resonansiebeeldvorming in twyfelagtige gevalle, maar die finale diagnose kan slegs tydens operasie gemaak word,
· Die diagnostiese waarde van verskillende metodes van ultraklank word in tabel 1 weergegee.
Tabel 1. Diagnostiese waarde van ultraklankmetodes.
NB! In die geval van plasenta previa, is dit belangrik om swanger vroue in te lig oor die behoefte om seksuele omgang te vermy, die risiko van voortydige geboorte en bloeding. Dit is nodig om te adviseer oor die belangrikheid van naby aan 'n kraamhospitaal, die voortdurende teenwoordigheid van 'n maat. [CA-D]
Diagnostiese algoritme vir die diagnose van PP
NB! Swanger vroue met lae plasenta, as die rand van die plasenta aan die binnekrale farinks nader as 2 cm in die derde trimester is, word keisersnee aanbeveel, maar verdere navorsing is nodig op hierdie gebied. [D]
Differensiële diagnoseen regverdiging vir addisionele navorsing
In die teenwoordigheid van bogenoemde kliniese simptome is dit nodig om 'n differensiële diagnose te doen met die volgende patologiese toestande (tabel 2)
Tabel -2. Differensiële diagnose van PP
TAKTIEKE VAN ADMINISTRASIE EN BEHANDELING OP BUITE-VLAK
Tydens die berading van swanger vroue met bloeding uit die genitale kanaal met vermoed of gevestigde PP in die konteks van primêre gesondheidsorg, word vaginale ondersoek nie uitgevoer nie. 'N Swanger vrou word dringend na die hospitaal van die derde vlak vervoer vir die regionalisering van perinatale sorg.
In die derde trimester van swangerskap moet vroue met plasenta previa bewus wees van die risiko van voortydige geboorte en bloeding. Hul behandeling moet individueel gekies word.
Vroue wat by die huis gesien word, moet duidelik ingelig word dat hierdie vroue seksuele omgang moet vermy. As bloeding, krampe of pyn voorkom (insluitend ongespesifiseerde suprapubiese, intermitterende pyn), moet hulle dadelik na die hospitaal toe gaan. Enige sorg by die huis benodig naderby die hospitaal, die voortdurende teenwoordigheid van iemand van bekwame mense wat kan help indien nodig. Dit moet moontlik wees om vinnige toegang te verkry tot die kraamhospitaal en die volle ingeligte toestemming van die vrou. [D]
TAKTIESE BEHANDELING OP DIE STasionêre VLAK
Met 'n nie-bedreigende lewe van 'n swanger bloeding, is 'n wag taktiek moontlik. Pesus negatiewe vroue (RhD) om fetomaterine-bloeding te kwantifiseer, moet die Klegauer-toets uitgevoer word. Bethke, om die dosis anti-D immunoglobulien te lees. [CA-D]
In die lig van die verhoogde risiko van vroeggebore arbeid, moet die moontlikheid om kortikosteroïede te gebruik vir die voorkoming van respiratoriese noodsindroom in die fetus oorweeg word.[udA]. Tollyse in PP (behalwe β-mimetika) en nie-lewensbedreigende swanger bloeding is moontlik tydens die swangerskap 28-34 weke. In geval van ernstige bloeding, ongeag die tipe PP, word lewering deur keisersnee in enige tydperk van swangerskap aangedui.
Voor aflewering is dit nodig om 'n konsultasie te hou om die volgende probleme te bespreek: tipe laparotomie, insnyding in die baarmoeder, taktiek in die geval van die ontwikkeling van massiewe bloeding. 'N Voorlopige aansoek vir bloedkomponente word vereis, die teenwoordigheid van ervare konsultante van verloskundige-ginekoloë en narkose-spesialiste in die operasiekamer is verpligtend, ongeag die dringendheid van die operasie.
Dit word aanbeveel om die baarmoeder in 'n gebied ver van die plasenta af te sny, en verwyder die fetus sonder skade aan die plasenta, ten einde die moontlikheid van konserwatiewe behandeling (die plasenta met sy groei en bloeding te verlaat) of elektiewe histerektomie in die geval van bevestiging van adrenale plasenta te oorweeg.
Indien daar tydens die keisersnee nie 'n inkrement plaasvind nie, word groot bloeding voorgekom, wat nie staak nie nadat die insnyding op die baarmoeder gesit is en uterotoniese middels toegedien word. Hemostatiese B-Lynch hechtings word toegepas op die onderste segment, matras of ander modifikasie (Hayman). In die afwesigheid van die effek word die baarmoeder, eierstokkie en dan die interne iliac arteries gelig. As die bloeding voortduur, word 'n histerektomie uitgevoer.
Indien moontlik, kan jy in mediese instellings radiologiese metodes (vaskulêre embolisering) gebruik. As die placenta verhoging op die operasietafel vermoed / bevestig word, word die uteriene arteries voor die celiale gedeelte kateteriseer. Na fetale ekstraksie word hulle emboliseer, wat die hoeveelheid bloedverlies aansienlik verminder. Daarna kan jy die oppervlak van die baarmoeder spoel, waar die inkrement van die plasenta gediagnoseer is.
Met volle PP word aflewering slegs deur keisersnee aangedui. In die geval van onvolledige, streeksvoorkoms van die plasenta, is dit moontlik om wagtaktieke te gebruik tot spontane aanvang van kraam gedurende die volle termyn of die voorkoms van bloedige ontlading uit die genitale kanaal met die ingeligte toestemming van die vrou. Kindergeboorte begin deur die geboortekanaal lei. Vroeë geboorte toon 'n amniotomie, deurlopende elektroniese monitering van die fetus. Met verhoogde bloeding en / of tekens van lyding van die fetus, moet die bevalling voltooi word met operatiewe aflewering.
Naam van operasie:
· Kompressie hemostatiese heetings,
· Ligging van baarmoeder-, eierstokke- en iliac arteries,
· Uteriene arterie embolisering.
· Bloeding vanaf die genitale kanaal na 20 weke swangerskap in teenwoordigheid van PP.
In die afgelope dekades, met die groei van die plasenta, is orgaanbesparende tegnieke van chirurgiese behandeling aktief ontwikkel. Die basis vir die ontwikkeling van sulke metodes was die bekendstelling van metodes wat die hoeveelheid intraoperatiewe bloedverlies verminder (ligasie, embolisering, ballonoklusie van die iliac, uteriene arteries), asook die moontlikheid van herinfusie van outoloë bloed (Cell-Saver devices) [UD-S].
Nie-dwelm behandeling met beplande hospitalisasie: nee.
Die modus is algemeen.
Dwelm behandeling - simptomatiese terapie van verwante komplikasies, sien die kliniese protokol vir die toepaslike profiel.
Tollyse in PP (behalwe β-mimetika) en nie-lewensbedreigende swanger bloeding is moontlik tydens die swangerskap 28-34 weke. Kalsiumkanaalblokkers (nifedipien) en oksitosienantagoniste is die middels van keuse vir tokolitiese terapie. Die skema van nifedipien: 10 mg oraal, indien uteriene kontraksies voortduur - na 15 minute, 10 mg weer. Dan, 10 mg elke 3-8 ure vir 48 uur tot die kontrasies verdwyn. Die maksimum dosis is 120 mg / dag. Na die stop van die arbeid, uitgevoer RDS-profylaxe, word verdere tokolise nie aanbeveel weens onbeproefde doeltreffendheid en veiligheid nie. [A-1b]
· Voorgeboortelike verifiëring van die plasenta-inkrement (die verhouding van gevorderde gevalle van plasenta-inkremente in verhouding tot alle gevalle wat klinies of histologies bevestig is)
· Die frekwensie van massiewe bloedoortappings tydens die verhoging van die plasenta.
INDIKASIES VIR DIE STAAT HOSPITALISASIE MET DIE INDIKASIE VAN DIE TIPE HOSPITALISASIE:
Datums vir beplande hospitalisasie: hospitalisasie in mediese organisasies van die derde vlak van regionalisering van perinatale sorg
· Placenta previa sonder bloeding teen 37 weke vir beplande operatiewe aflewering by 38 weke van swangerskap,
· Placenta previa met inkremente / vermoede van toename hospitalisasie word uitgevoer teen 36 weke swangerskap met daaropvolgende aflewering op 36-37 weke. [D]
Aanwysings vir noodhospitalisasie: in mediese organisasies van die derde vlak van regionalisering van perinatale sorg
·bloedingevan die genitale kanaalna 20 weke swangerskap.
Notule van vergaderings van die Gesamentlike Kommissie oor die gehalte van mediese dienste van die Ministerie van Gesondheid van die Republiek van Kasakstan, 2017
1) Sentrum vir Moeder- en Kindernavrae (CMACE). Moeders se lewe: hersiening van moederskapsterftes veiliger: 2006-08. Die Agtste Verslag oor Vertroulike Navrae in Materale Sterftes in die Verenigde Koninkryk. BJOG 2011.118 (Suppl. 1): 1-203. 2) McGEOWN P (2000): Praktyk Aanbevelings vir Obstetriese noodgevalle. British Journal of Midwifery Vol.9 No.2 71-73. 3) Royal College of Obstetrics and Gynecology (2011) Placenta Praevia: Diagnose en Bestuur, Kliniese Groen Topriglyn. Londen: RCOG. 4) Groenpuntriglyne No.27, 2011 - Placenta Previa, plasenta previa, accrete en vasa previa: diagnose en bestuur. 5) Groenpuntriglyne No.63, 2011 - Antepartum Bloeding.
ORGANISATORIESE ASPEKTE VAN DIE PROTOCOL
Lys van ontwikkelaars van die protokol met spesifikasie van kwalifikasie data:
1) Bapaeva Gauri Billakhanovna - MD, medeprofessor, hoof van die departement van verloskunde en ginekologie van die tak van die Nasionale Navorsingsentrum vir Moederskap en Kinderjare.
2) Sarmuldaeva Chapen Akanovna - Kandidaat van Mediese Wetenskappe, Adjunk Hoof Geneesheer vir Oudit van die DCC op die REU "Sentrum vir Perinatologie en Pediatriese Kardiale Chirurgie", Almaty.
3) Kopobaeva Irina Leonidovna - verloskundige-ginekoloog van die hoogste kategorie, hoof van die departement van verloskunde en ginekologie van die RSE vir REU "Karaganda State Medical University".
4) Anya Zoya Nikolaevna - verloskundige-ginekoloog van die hoogste kategorie, 'n nasionale deskundige in die EHP in Astana.
5) Kaliyeva Sholpan Sabatayevna - Kandidaat van Mediese Wetenskappe, Medeprofessor, Hoof van die Departement Kliniese Farmakologie en Bewysgebaseerde Geneeskunde van die RSE by REU "Karaganda State Medical University".
Aanduiding van die afwesigheid van 'n botsing van belange: nee
Ion Bologan - MD, Staatsuniversiteit van Geneeskunde en Farmakologie. Nicholas Testemitanu, Chisinau, Moldawië.
Die bepalings van die protokol hersiening spesifiseer: hersiening van die protokol 5 jaar na sy publikasie en die datum van inwerkingtreding daarvan, of in die teenwoordigheid van nuwe metodes met 'n vlak van bewyse.
Die plasenta (na-baba, baba sitplek) is 'n belangrike embrio-struktuur wat styf by die binneste wand van die baarmoeder pas, en bied kontak tussen die moeder en die fetus. Gedurende swangerskap voer die plasenta die voedingstof, gasuitruiling, beskermende, immuun, hormonale funksies wat nodig is vir die volle ontwikkeling van die embrio en fetus. Fisiologiese word beskou as die plek van die plasenta in die posterior- en laterale mure van die liggaam of die bodem van die baarmoeder, dit wil sê in die areas van die beste vaskulasie van die myometrium. Om die plasenta aan die agtermuur vas te maak, is optimaal omdat dit hierdie embrioniese struktuur beskerm teen toevallige skade. Die plek van die plasenta op die voorste oppervlak van die baarmoeder is skaars.
As die plasenta so laag is dat dit in sekere mate die interne farinks oorvleuel, word daar oor placenta previa gesê. In verloskunde en ginekologie vind plasenta previa plaas in 0.1-1% van alle geboortes. In die geval van totale sluiting van die interne farinks met die plasenta, kom 'n variant van volledige plasenta voor. Hierdie tipe patologie kom voor in 20-30% van die gevalle van die aantal aanbiedings. Met gedeeltelike oorvleueling van die interne farinks word die toestand as onvolledige plasenta previa (frekwensie 35-55%) beskou. Met lokalisering van die onderkant van die plasenta in die derde trimester op 'n afstand van minder as 5 cm van die interne os, word 'n lae ligging van die plasenta gediagnoseer.
Placenta previa skep toestande vir prematuriteit en hipoksie van die fetus, abnormale posisie en voorkoms van die fetus, voortydige geboorte. Die verhouding van perinatale sterftes met die heersende plasenta bereik 7-25%, en die moeder, as gevolg van bloeding en hemorragiese skok, bereik 3%.
Oorsake van plasenta previa
Placenta previa word dikwels veroorsaak deur patologiese veranderinge in die endometrium wat die stroma-dekidale reaksie ontwrig. Sulke veranderinge kan veroorsaak word deur inflammasie (cervicitis, endometritis), chirurgiese ingrepe (diagnostiese curettage, chirurgiese aborsie, konserwatiewe myomektomie, keisersnee, perforasie van die baarmoeder), veelvuldige ingewikkelde arbeid.
Endometriose, uteriene myoma, baarmoederafwykings (hipoplasie, bipodologie), meervoudige swangerskap, servikale poliepe is een van die etiologiese faktore van plasenta previa. As gevolg van hierdie faktore word die tydigheid van die inplanting van die ovum in die boonste dele van die baarmoederholte versteur, en die aanhegting vind plaas in die onderste segmente. Placenta previa kom vaker voor in swanger vroue (75%) as in primipare vroue.
Simptome plasenta previa
In die kliniek placenta previa word leidende manifestasies herhaal baarmoederbloeding van wisselende erns. Gedurende swangerskap word bloeding as gevolg van plasenta previa aangeteken in 34% van vroue, en in die proses van bevalling - in 66%. Bloeding kan ontwikkel in verskillende tye van swangerskap - van die eerste trimester tot die geboorte, maar meer dikwels na 30 weke van die swangerskap. Op die vooraand van bevalling as gevolg van periodieke kontraksies van die baarmoeder, bloeding gewoonlik toeneem.
Die oorsaak van bloeding is herhaaldelike loslating van die voorliggende deel van die plasenta, weens die onvermoë van die plasenta om na die baarmoederwand te strek tydens die ontwikkeling van swangerskap of kraam. Wanneer die loslating gedeeltelike opening van die tussenliggende spasie plaasvind, wat gepaard gaan met bloeding uit die baarmoeders van die baarmoeder. Die fetus begin hipoksie, aangesien die losstaande area van die plasenta ophou om deel te neem aan gaswisseling. Wanneer placenta previa bloeding kan veroorsaak word deur fisiese inspanning, hoes, seksuele omgang, spanning tydens die derm bewegings, vaginale ondersoek, termiese prosedures (hot tub, sauna).
Die intensiteit en aard van bloeding is gewoonlik te danke aan die graad van plasenta previa. Vir die volledige voorkoms van plasenta word gekenmerk deur die skielike ontwikkeling van bloeding, die afwesigheid van pyn, die oorvloed van bloedverlies. In die geval van onvolledige voorkoms van die plasenta, ontwikkel bloeding gewoonlik nader aan die geboorte tyd, veral dikwels by die aanvang van kraam, tydens die gladding en opening van die keel. Hoe groter die graad van plasenta, hoe vroeër en hoe intens die bloeding. Bloeding met placenta previa word dus gekenmerk deur 'n eksterne natuur, skielike aanvang van die begin sonder sigbare eksterne oorsake (dikwels snags), die vrylating van rooi bloed, pynloosheid, en verpligte herhaling.
Herhalende bloedverlies lei vinnig tot anemisering van die swanger vrou. Die vermindering van die BCC en die aantal rooibloedselle kan DIC veroorsaak en die ontwikkeling van hipovolemiese skok, selfs in die geval van geringe bloedverlies. Swangerskap ingewikkeld deur placenta previa kom dikwels voor met die bedreiging van spontane aborsie, hipotensie, preeklampsie. Die voortydige aard van geboorte kom dikwels voor wanneer die plasenta oorheers.
Patologie van die plasenta se ligging op die mees ongunstige manier beïnvloed die ontwikkeling van die fetus: veroorsaak fetale-plasenta-insuffisiënt, hipoksie en vertraagde rypwording van die fetus. Wanneer placenta previa word dikwels waargeneem bekken, skuins of transversale posisie van die fetus. In die II-III trimesters van swangerskap kan die lokalisering van die plasenta verander as gevolg van die transformasie van die laer uteriene segment en veranderinge in die groei van die plasenta in die rigting van die beter bloedtoevoerareas van die myometrium. Hierdie proses in verloskunde word "migrasie van die plasenta" genoem en eindig met 34-35 weke van swangerskap.
Behandeling met plasenta previa
Taktiek van swangerskapsbestuur met plasenta previa word bepaal deur die erns van bloeding en die graad van bloedverlies. In die I-II trimester in die afwesigheid van bloeding, kan swanger vroue met plasenta previa onder polikliniese toesig deur 'n verloskundige-ginekoloog wees. Terselfdertyd word 'n beskermende regime aanbeveel, wat faktore uitsluit wat bloeding veroorsaak (fisieke aktiwiteit, sekslewe, stresvolle situasies, ens.).
Gedurende die swangerskapperiode van meer as 24 weke of bloeding wat begin het, word swangerskap gemonitor in 'n verloskundige hospitaal. Terapeutiese taktiek in placenta previa is gemik op die maksimum verlenging van swangerskap. Bed rus, dwelms met antispasmodiese (drotaverin) en tokolitiese (fenoterol, heksoprenalien) effekte word voorgeskryf, ystertekortanemie (ysterpreparate) word reggestel. Ten einde die plasentale en uteroplasentale bloedvloei te verbeter, word toediening van pentoksifillien, dipyridamool, askorbiensuur en tiamienpyrofosfaat gebruik. Met die bedreiging van premature geboorte by 28 tot 36 weke van swangerskap, word glukokortikoïede (deksametason, prednisoloon) voorgeskryf om herhalende versteurings in die pasgeborene te voorkom.
Aanwysings vir nood vroegtydige aflewering word herhaalde bloeding van meer as 200 ml, erge bloedarmoede en hipotensie, bloeding met enkelstadium bloedverlies vanaf 250 ml, bloeding met volle previa plasenta. Cesarea-afdeling in hierdie gevalle word uitgevoer om die moeder te red, ongeag die gestasie-ouderdom en die lewensvatbaarheid van die fetus.
Met 'n suksesvolle verlenging van swangerskap tot 'n tydperk van 37-38 weke word die optimale metode van aflewering gekies. Keisersnee word absoluut getoon in alle gevalle van volledige voorkoms van die plasenta, sowel as onvolledige aanbieding, gekombineer met die transversale posisie of bekkenpresentasie van die fetus, belas deur verloskundige ginekologiese geskiedenis, litteken op die baarmoeder, meervoudige fetusse, polihydramnios, eng pelvis.
Natuurlike bevalling is slegs moontlik met 'n onvolledige plasenta previa onder die voorwaarde van volwassenheid van die serviks, goeie arbeid, kopfetus. Terselfdertyd word die toestand van die fetus en die kontraktiele aktiwiteit van die baarmoeder voortdurend gemonitor (CTG, fonokardiografie van die fetus). In die vroeë postpartum periode, vroue gee dikwels geboorte aan atoniese bloeding, 'n lohiometer, stygende infeksie en metrotromboflebitis. As dit onmoontlik is om konserwatief te stop met massiewe bloeding, word uterus toegepas op supravaginale amputasie of histerektomie.
Sentrale plasenta previa
Die opening van die ingang van die servikale kanaal word heeltemal geblokkeer deur die grootste deel van die plasenta. Wanneer plaaslike vaginale ondersoek deur palpasie onmoontlik is om die fetale membrane te toets, omdat dit met 'n plasentaweefsel gesluit is.
So 'n diagnose is ook 'n ernstige patologie en sluit die moontlikheid van normale aflewering uit.
Voorste plasenta previa
Vorming van plasentale weefsel in die anterior segment word nie as patologie beskou nie. Die variante van anterior en posterior voorstelling stem ooreen met die norm tot en met die 25-27ste week van swangerskap.
Oor die volgende 6-8 weke, saam met die aktiewe intraderinale groei van die kind en die holtesmure, kan die plasenta verskuif, en teen die tyd van die aanvang van die werk sal daar geen risiko vir komplikasies wees nie.
Wat beteken lae plasenta previa?
Lae previa word 'n situasie genoem waar die plasenta op 'n kort afstand (minder as 3 cm) van die ingang na die servikale kanaal vasgemaak word en dit nie toemaak nie.
In so 'n struktuur is normale geboorte redelik haalbaar in die afwesigheid van ander risiko's. Met verdere waarneming is daar 2 moontlike situasies:
beweeg die plasenta saam met die groeiende mure en die moontlikheid van 'n normale vloei van arbeid
skuif af - dan is daar 'n geval van gedeeltelike of absolute oorvleueling van die geboortekanaal. Die behoefte aan verloskundige sorg, sowel as die risiko van natuurlike bevalling, moet geassesseer word deur die toesighoudende dokter
Lae plasenta previa
Lae marginale plasenta previa
Dit is ook een van die opsies vir laer aanbieding met plasing aan die binnekant van die keel.
Die take van 'n ultraklankondersoek uitgevoer tydens die 36-37ste week van swangerskap sluit in die verduideliking van die werklike graad van aanbieding, dws assessering van die hoeveelheid oorvleueling en ontwikkeling van patologie:
Fase 1 - die plasenta is naby die binnekant van die serviks geleë, maar is daarteen afwaarts, ten minste 3 cm.
2 grade - die onderste deel is naby die rand van die toegang tot die servikale kanaal vasgemaak, maar sluit dit nie
3 grade - deel van die plasenta gedeeltelik of heeltemal oor die interne os van die baarmoeder. Terselfdertyd word die grootste deel van die plasentale weefsel langs die anterior of posterior muur verplaas.
Graad 4 - die plasenta is heeltemal in die onderste segment geleë en styf die toegang tot die servikale kanaal met sy hoofdeel
Ultraklankondersoek in die tweede helfte van swangerskap
Die diagnose van die 3de of 4de graad van patologie impliseer as 'n reël chirurgie vir verloskundige sorg (keusevakse afdeling) om beserings en dood van die pasgebore en die moeder uit te sluit.
Van die toekomstige ma:
Verworwe veranderinge in die struktuur van die baarmoederlijmvlies, gevorm as gevolg van die oorgedra inflammatoriese siektes van verskillende natuur-endometriose, endometritis, adnexitis, parametritis, salpingitis, endocervitis
Meganiese skade aan die endometrium - aborsie, curettage, ingewikkelde geboorte, chirurgiese ingryping
Fisiologiese eienskappe, insluitend verworwe veranderinge in die struktuur van die uterus of die teenwoordigheid van verskillende formasies - onderontwikkeling van inwendige genitale organe, beserings van die bekkenarea, buik van die baarmoeder, fibroïede, siste
Siektes van die hart, lewer en niere wat lei tot die vorming van stagnante prosesse in die bekkenstreek en interne geslagsorgane
Hormonale afwykings, wat lei tot menstruele disfunksie - onreëlmatige siklus, swaar menstruele vloei, erge pyn
Lae plasenta previa tydens swangerskap: simptome
Die hoof simptome wat lae previa aandui, is herhalende, intense of swak bloeding, dikwels nie gepaard met pynlike sensasies nie.
Bloeding is ekstern, sonder die vorming van hematome in die holte, mag al in die vroeë stadiums sonder spesifieke redes verskyn, begin met die 12-14de week en gaan voort tot die oomblik van aflewering
Dikwels word hierdie simptome in die tweede helfte van die swangerskap waargeneem (28-32 weke) en vererger teen die einde van die derde trimester. Die intensiteit en frekwensie van bloeding hang nie af van die graad en vorm van aanbieding nie, maar is verwant aan die fisiologiese struktuur van die weefsel.
Bloeding met lae plasenta previa
Die oorsaak van bloeding is 'n gedeeltelike afskeiding van klein areas van die plasenta soos die mure van die baarmoederstrek
Onverskillige eksterne faktore kan bloeding veroorsaak - groot fisiese inspanning, oorwerk, stresvolle toestande, ginekologiese ondersoek, seksuele kontak, hipotermie, lang reise, besoeke aan die bad
Indirekte simptome van lae previa is verkeerde intrauterine posisie van die fetus, verplasing van die uterus
Wat bedreig die lae plasenta voor tydens swangerskap?
Diagnose van lae previa kan die ontwikkeling van verwante komplikasies tydens swangerskap beteken:
Die dreigement van miskraam - as gevolg van periodieke gevalle van gedeeltelike afskeiding van plasentale weefsel, wat lei tot verhoogde uteriene toon, herhaalde bloeding en wanvoeding van die fetus
Bloedarmoede en hipotensie (lae bloeddruk) - ontwikkel as gevolg van gereelde bloeding swakheid, hoofpyn, duiseligheid, moegheid
Abnormale voorstelling van die fetus - weens die gebrek aan ruimte in die onderste baarmoeder om die baba se kop te plaas
Hipoksie en die waarskynlikheid van vertraagde fetale ontwikkeling - verswakking van bloedvloei in die plasenta se weefsels verminder die toevoer van voldoende suurstof en noodsaaklike voedingstowwe aan die kind wat chroniese hipoksie van die fetus veroorsaak en die behoorlike ontwikkeling en groei daarvan beïnvloed
Verswakking van die toestand van die swanger vrou in geval van lae ligging van die plasenta
Lae plasenta voorkom tydens kraam
By die diagnose van 'n lae aanbieding moet die verwagte moeder onder die konstante toesig van spesialiste wees.
Geboorte kan plaasvind, beide natuurlik en met behulp van chirurgiese ingryping. Die keuse van verloskundige metode word bepaal deur die behandelende dokter en hang af van die algemene toestand van die vrou, die graad van aanbieding, die plek van die fetus ten tye van aflewering, die teenwoordigheid van bloeding, asook ander verwante faktore.
Beplande keisersnit word uitgevoer in 75-85% van gevalle van laer voordrag oor 'n tydperk van 38 weke.
Spontane aflewering in so 'n situasie is uiters gevaarlik, aangesien volledige aflos van die plasenta swaar bloeding kan veroorsaak, tot die waarskynlikheid van dood vir die moeder en fetus.
Keisersnee met lae plasenta previa
Direkte aanduidings vir chirurgie is:
Voltooi lae plasenta previa
Bekken- of voetvoorstelling van die fetus
Uteriene litteken na operasie
Meervoudige of laat swangerskap
Geskandeerde geskiedenis - inflammatoriese siektes, aborsies, fibroïdes of polisistiese uterus
Onnodige intense bloeding met bloedverlies van meer as 200 ml
As daar geen aanduiding is vir 'n keisersnee nie, dan in die teenwoordigheid van aktiewe arbeid, voer 'n normale geboorte uit. As bloeding ontwikkel, moet 'n verloskundige 'n besluit neem oor 'n nood keisersnee.
Seks en lae plasenta previa
Seksuele kontak en seksuele speletjies in die geval van 'n laer aanbieding is streng kontraindikasie, aangesien enige fisiese druk, sowel as seksuele opwinding, 'n intense verlaging in die spiere van die baarmoeder kan veroorsaak, gedeeltelike of volledige ontlasting van die plasenta, bloeding en bedreigde aborsie.
Lae previa plasenta tydens swangerskap: behandeling
Daar is geen tipe terapie wat die werklike ligging van die plasenta kan beïnvloed nie. Daarom behels die behandeling van vroue konstante waarneming, tydige verligting van die intensiteit van bloedontlading en die behoud van die fetus.
Verpligte mediese toesig van 'n swanger vrou
Die toekomstige ma word gekontraindikeer in enige fisiese en psigosemiese stres, asook ander toestande wat bloeding kan veroorsaak en tot miskraam kan lei. Tydens rus moet jy 'n pose neem, op jou rug lê, effens sy bene lig.
Spesifieke aandag moet gegee word aan behoorlike voeding, tydige uitvoering van die nodige kliniese studies en toetse.
Vanaf die 2de trimester van swangerskap behels die behandeling die volgende middels:
om die elastisiteit van die baarmoeder te verbeter, spasmas en verhoogde toon te verlig - Drotaverin, Papaverine, Ginipral
om die ontwikkeling van ystertekort te voorkom - Aktiferien, Hemohelper, Ferlatum, Hemofer, ens.
In die afgelope jaar het die aantal vroue in kraam met plasenta voorkoms toegeneem in stadshospitale in vergelyking met vorige jare. Dit word nie net verklaar deur die absolute toename in die aantal gevalle nie, maar ook deur die konsentrasie van swanger vroue en vroue in arbeid met hierdie patologie in stedelike hospitale.
Daarom is die aantal vroue in kraam met plasenta in obstetriese hospitale in landelike gebiede 10-15 keer minder as in stedelike verloskundige huise.
Van die 129.000 deelnemers in 420 was placenta previa (0,32%) waargeneem, met 'n sentrale voorkoms van 50,9%, laterale in 14,6%, marginaal in 34,5%, lae in 0,055%.
Daar moet kennis geneem word dat die laaste figuur slegs die gevalle bevat waar lae gehegtheid van die plasenta gepaard gegaan het met uteriene bloeding.
Ontleding van geboortegeskiedenis by vroue met plasenta previa toon dat dokters nie altyd die plasenta previa bepaal wanneer die serviks minder as 5-6 cm oopmaak nie. Dit kan blykbaar 'n hoër persentasie sentrale placenta previa verduidelik.
Wanneer jy die serviks oopmaak 3-4 cm word laterale voorstelling van die plasenta dikwels as die middel beskou.
Die grootste aantal vroue wat placenta previa het, het weer geboorte gehad (40.5%) en vir die eerste keer (27.8%) is derde geboortes in 18.2%, vierde en meer aangeteken - in 13.5%.
Byna die helfte van alle vroue met plasenta previa het bloeding in die tydperk tot 37 weke swangerskap. Voor die 21ste week van swangerskap het bloeding plaasgevind in 3,8%, in 21-28 weke - in 18.6%, in 29-35 weke - in 20.4%, in 36-40 weke - In 57.2%.
Kliniese prentjie en diagnose van plasenta previa
Enige bloeding van die genitale kanaal in terme van meer as 20-25 weke van swangerskap in die afwesigheid van morfologiese veranderinge in die vagina en serviks moet oorweeg word as gevolg van 'n moontlike plasenta previa.
Met verdere versigtige monitering van 'n swanger vrou of 'n vrou in kraam kan die oorsaak van die bloeding verduidelik word en toepaslike behandelingsmetodes toegepas word.
As bloeding uit die geboortekanaal in die laat stadiums van swangerskap voorkom, is dit nodig om die swanger vrou in die hospitaal deeglik te ondersoek.
Die intensiteit en omvang van bloedverlies word nie altyd bepaal deur die tipe placenta previa nie. In sommige gevalle, met die sentrale voorkoms van die plasenta, het relatief klein bloedverlies plaasgevind, terwyl dit aan die kant en kant van die plasenta groot was. Die risiko van groot bloedverlies in relatief kort tydperke is egter direk afhanklik van die tipe aanbieding.
Bloeding met plasenta previa word altyd geassosieer met die vernietiging van die integriteit van die tussenliggende sinusse, hoe groter die gebied van hul vernietiging, hoe sterker word die bloeding. Benewens hierdie hooffaktor, is die aard van arbeidsaktiwiteit nie van belang vir die voorkoms van bloeding nie.
Met intensiewe arbeid word die intensiteit van bloeding nie net beïnvloed deur 'n toename in die gebied van intestinale versteuring tussen die tussenposes nie, maar ook deur die duur en sterkte van die kontraksies. Elke sterk sametrekking belemmer die veneuse uitvloei van bloed uit die tussenliggende ruimtes as gevolg van kompressie van die veneuse netwerk in die baarmoederspier, en lei tot verhoogde bloeding. Dus, die blokkering van arbeid, wat die aflos van die plasenta verminder, verminder die hoeveelheid bloedverlies. Die derde faktor wat die bloeddempo bepaal en die hoeveelheid bloedverlies bepaal, is die aard van trombusvorming (bloedstollingssnelheid en die mate van digtheid van bloedklonte wat gevorm word). Met 'n afname in bloedstolling lei selfs 'n klein aflos van die plasenta tot beduidende en soms noodlottige bloeding.
As 'n reël, in swanger vroue en bevallige vroue, het die bloeding 'n golfagtige karakter, dit styg soms, dan stop dit amper. Selfs 'n klein fisiese spanning (dermbeweging, hurk, ens.) Kan 'n ander bloeding veroorsaak. Ons het vroue in arbeid waargeneem in wie 'n oormatige bloeding tydens slaap begin het, in die afwesigheid van subjektiewe sensasies van arbeid. Bloeding kan kort en lank wees. Gedurende swangerskap, en dan gestop, verskyn dit weer met die aanvang van arbeidsaktiwiteit, maar sy karakter kan nooit voorsien word nie. Langdurige, selfs geringe bloeding, waarvan die grootte dikwels moeilik is om te verantwoord, kan tot aansienlike bloedarmoede lei.
Die diagnose van plasenta previa kan gemaak word met die opening van die serviks, met onmiddellike palpasie van plasentale weefsel, asook die gebruik van kontrasangiografie. Voor die opening van die serviks kan jy net 'n vermoedelike diagnose maak.
Tydens 'n eksterne ondersoek van die baarmoeder gedurende die laaste maand van swangerskap of in die eerste stadium van kraam, met 'n sentrale en soms laterale voorkoms van die plasenta, is 'n hoë posisie van die kop, beduidende mobiliteit, die onderste pole van die kop is dikwels 3-4 cm weg van die boonste rand van die skootgewrig. neem in ag dat 'n soortgelyke toestand met klinies smal bekken of wisselende grade van anatomiese vernouing kan voorkom.
'N Ervare verloskundige kan dikwels die teenwoordigheid van plasenta bepaal wat heersend is tydens die palpasie van die kop volgens die dikte van die weefsels van die baarmoederwand. Hierdie metode word egter onderskei deur groot subjektiwiteit.
Die mees betroubare diagnostiese metode is 'n vaginale ondersoek, waarin die dokter die teenwoordigheid of afwesigheid van plasentale weefsel akkuraat kan bepaal as die servikale kanaal meer as 1,5-2 cm oop is.
Vaginale ondersoek moet nie uitgevoer word as daar geen voorwaardes vir onmiddellike aflewering is nie ('n operasiekamer is nie voorberei nie), aangesien dagversorging sorgvuldige navorsing dikwels die oorsaak van beduidende en soms noodlottige bloeding is.
In geval van voortydige swangerskap en die afwesigheid van die opening van die serviks, is dit nodig om dwelms voor te skryf wat kontraksies verlig en die baarmoeder se tone verminder (pantopon, tropasien, magnesiumsulfaat, ens.). Met bloedverlies van meer as 200-300 ml word bloedoortapping aangedui, selfs al is die bloeding gestaak. Bloedoortapping is nie net 'n metode om met moontlike anomie te hanteer nie, maar ook 'n metode om stolling te verhoog en hematopoiese te stimuleer.
Om die diagnose van plasenta previa te verduidelik, word bykomende navorsingsmetodes gebruik: amnioskopie, sistografie, angiografie en echografie.
Amnioskopie word uitgevoer in die posisie van 'n swanger vrou op 'n ginekologiese stoel. Die serviks word blootgestel deur spieëls. Die buis van die amnioskoop word in die vagina en die servikale kanaal geplaas wanneer dit met 2-3 cm oopgemaak word. In die afwesigheid van plasenta wat heers, is die blaas, amniotiese vloeistof en soms selfs die voorliggende deel van die fetus duidelik sigbaar. In die geval van previa word die teenwoordigheid van die plasenta vasgestel. As die amnioskoopbuis per ongeluk in die serviks ingebring word, kan daar ernstige bloeding veroorsaak word. Daarom moet hierdie metode slegs gebruik word indien die diagnose onduidelik is volgens kliniese data.
Een van die hulpmetodes vir die diagnose van plasenta previa is sistografie. Om dit te doen, vul die blaas met 'n 10% oplossing van sergosin tot die drang om te urineer, en dan 'n radiografie van die bekken streek produseer. In die geval van plasenta previa, styg die gaping tussen die onderkant van die blaas en die onderste pole van die kop aansienlik.
Die presiese metode van diagnose van plasenta previa in die afwesigheid van die opening van die serviks is 'n metode van kontras angiografie van die baarmoeder.
Die essensie van kontrasterende angiografie is soos volg.
In die femorale arterie van die gebied van die boonste derde van die bodra, voeg 'n naald in, waardeur 'n semi-rigiede of rigiede kateterbuis geplaas word. Die kateter word teen die stroom van die kropie effens bo die aorta bifurkasie gestoot. Die naald word verwyder en die kateter word in die vat gelaat. 'N Kontrasagent word direk deur middel van radiografie direk na die rotse ingespuit, en na pre-kompressie van die femorale arteries onder die invoegpunt. Kontras, versprei deur die arteries van die bekken, kry genoeg konsentrasie in die baarmoedervate. Die aantal en deursnee van vate in die area van gehegtheid van die plasenta (tussenposes) verskil aansienlik van die grootte van die skadupatroon van die res van die gereelde baarmoeder, wat dit moontlik maak om 'n akkurate diagnose te vestig. Na die uitvoer van vazografiya word die kateter verwyder. Die webwerf van sy inleiding is vinnig trombose en vereis nie die oplegging van 'n vaskulêre hechting nie.
Vir ultraklank word spesiale diagnostiese ultraklank toestelle gebruik wat dit moontlik maak om die sterkte van die weerkaatse seine van weefsels en vloeistowwe met verskillende digthede op te teken. Volgens die data van die echogram is dit moontlik om die posisie van die fetus, plasenta previa en die verhouding van die grootte van die voorliggende deel en die ingang van die klein bekken te beoordeel. Die metode van echografie is skadeloos, maar die gebruik van die toestel en die interpretasie van die echogramme vereis spesiale kennis en 'n sekere vaardigheid.
Van besondere belang vir die uitkoms van swangerskap en bevalling is 'n akkurate rekord van die hoeveelheid bloed wat verlore gaan, veral met langdurige kleiner bloeding. Bloedtoetse moet minstens 2 keer per week gedoen word (na 2-3 dae).
Met 'n afname in die persentasie hemoglobien en die aantal eritrosiete, is dit nodig om 'n bloedoortapping of eritrosietmassa uit te voer.
Chroniese bloedverlies, dikwels vir 'n lang tyd, beïnvloed nie die hemogramwaardes nie. Egter daaropvolgende, selfs klein bloedverlies lei dikwels tot erge hemodinamiese afwykings en sterftes as gevolg van 'n afname in adaptiewe reaksies van die liggaam, indien die mediese fonds nie betyds voorsien word met 'n voldoende hoeveelheid bloedoortapping nie. Swanger vroue met langdurige geringe bloeding moet noukeurig gemonitor word.
Bestuur en uitkoms van arbeid met plasenta previa
Swanger vroue met vermoedelik plasenta previa moet in die verloskundige hospitaal wees, hulle moet na die naaste hospitaal gestuur word, nadat hulle vroeër die dokter van die hospitaal in kennis gestel het van die toestand van die swanger vrou wat vervoer word of die vrou in die werk. As die diagnose van plasenta previa bevestig word, moet die swanger vrou voor die aflewering in die hospitaal wees.
Die taktiek van dokters in die aanvang van arbeid en bloeding wat veroorsaak word deur plasenta wat heers, hang af van die mate van bloeding en die anomalisering wat plaasgevind het, die vermoëns van die hospitaal waar die swanger vrou of die vrou geleë is en die kwalifikasies van die dokter wat die waarneming van die swanger vrou uitvoer.
Met beduidende bloeding in swanger vroue wat in 'n landelike hospitaal is, is dit nodig om te streef om die geboorte-aktiwiteit te slaap of te verminder deur middel van antispasmodiese middels (magnesiumsulfaat, pantopon, no-spa, ens.) En bel die distrik verloskundige-ginekoloog, wat voorheen geskikte voorwaardes vir aflewering geskep het .
Vervoer van swanger vroue of vroue in kraam met voortgesette bloeding is kontraindikasie, aangesien dit altyd bloeding verhoog en die prognose vererger.
Sentrale placenta previa, ongeag die intensiteit van bloeding, is 'n absolute aanduiding vir keisersnee, wat onmiddellik na die diagnose uitgevoer moet word.
Met laterale en streeksvoorkoms van die plasenta is 'n effektiewe metode om bloed te staak instrumenteel disseksie van die membrane met 'n gelyktydige toename in arbeidsaktiwiteit. Die invoeging van die kop by die ingang van die klein bekken lei tot die beëindiging van bloeding. As die inputting van die kop nie plaasvind nie, verhoog die bloeding dikwels, veral wanneer die breuk van die ruptuur van die membraan growwe is. In hierdie gevalle kan jy twee metodes gebruik: a) die werking van metreyriz en b) die oplegging van velsnippe op die kop. In die teenwoordigheid van 'n voet of vol boudekruis, kan versigtige verwydering van die fetale stam met latere opskorting van die las toegedien word.
Metritripter haal 'n voldoende volume (400-500 ml) op en spuit dadelik na die opening van die membraan sakkie in die vorm van 'n sigaar met 'n spesiale gereedskap, en vul dit dan met 'n steriele vloeistof. Aan die onderkant van die metreirienbuis word 'n klem geplaas en die gewig van nie meer as 300-400 g word deur die blok geskors nie. Na die geboorte van die metreirinter word die fetale kop in die pelvis ingeplaas en die plasenta druk.
Met groot bloedverlies of die teenwoordigheid van 'n sentrale plasenta moet heersende aflewering uitgevoer word onder omstandighede van die dorp in plek. Vanuit die distrik sentrum moet jy die verloskundige en die operasionele suster bel. As dit onmoontlik is om die pasiënt na die naaste hospitaal te vervoer, moet aflewering in 'n kollektiewe plaas verloskundige hospitaal of verloskundige en mediese assistent se stasie uitgevoer word.
Die velkopklem is beter onder die beheer van die visie. Om dit te doen, word die servikale spieëls met behulp van wye vaginale spieëls blootgestel aan die serviks. As dit genoeg oopgemaak word, word die kop van die kop op die deel van die voorkop wat vir die oog sigbaar is, toegepas. Met onvoldoende opening van die serviks (nie meer as 3-5 cm nie) en die mobiele kop, kan dit van die buitekant van die buik vasgemaak word en die velkoppinge onder die vingerbeheer (blindelings) toedien.
Nadat u die velkoppype toegepas het, moet u hul plek op die vel van die kop nagaan. Die vrag word deur die eenheid aan die tang gekoppel en akkuraat toegedien. Die maksimum verblyfduur van die tang op die kop moet nie 3-4 uur oorskry nie, en die ladingwaarde - 300-500 g.
Die oplegging van 'n koppie vakuumonttrekker, selfs klein grootte, is baie moeilik met 'n bewegende kop en lei in die algemeen tot 'n toename in plasentale loslating tydens die oplegging en beduidende bloedvloei. Daarom kan hierdie metode nie vir hierdie doeleindes aanbeveel word nie.
As die bloeding nie ophou nie, is 'n keisersnee na die uitvoer van hierdie maatreëls aangedui.
'N skaars vorm van aanbieding is plasenta cervicalis, wat, wanneer dit erken word, moet die baarmoeder onmiddellik verwyder. Hierdie patologie manifesteer egter gewoonlik gedurende swangerskapperiodes tot 16-20 weke.
Komplikasies van bevalling tydens die afleweringsoperasies
Placenta previa kan een van die oorsake van lugembolisme en amniotiese vloeistofembolisme wees.
Die kliniese prentjie van hierdie toestande is soortgelyk en word deur ons in die onderskeie hoofstukke beskryf. Lug en amniotiese vloeistof kan in beduidende hoeveelhede in die ma se vaskulêre bed kom deur die tussenposes of die beseerde uterusvate.
Tydens keisersnee penetreer die amniotiese vloeistof dikwels die ma se bloedstroom deur die vate op die plek van die baarmoeder insnyding. Na operasie kan individuele vroue in kraam hipo- en atoniese bloeding hê, waarvan die latere erkenning tot die dood lei. Daar moet kennis geneem word dat waarneming van swanger vroue en die bestuur van arbeid in die geval van plasenta previa baie aandag, ervaring vereis, aangesien herbloeding moontlik is. Daarom, vanaf die eerste dag van toelating van so 'n swanger vrou of 'n vrou in die verloskundige hospitaal, moet 'n individuele plan vir haar bestuur ontwikkel word.
Slegs 'n groot aandag van die behandelende geneesheer aan die pasiënt, sy blootstelling, gebaseer op die korrekte analise van die data wat tydens die ondersoek van 'n swanger vrou of 'n vrou tydens die bevalling verkry is, is die volle gereedheid van hierdie instelling om onmiddellik af te lewer indien nodig, 'n basis vir die redelike hantering van swangerskap en bevalling. Die minder ondervinding van die dokter en verloskundige kultuur van hierdie instelling, hoe vaker hulle die keisersnee vir hierdie patologie toeval, en hoe hoër die persentasie van die vestiging van 'n nie altyd redelike diagnose van die sentrale plasenta.
Die finale diagnose van plasenta previa word op grond van die ondersoek na die geboorte van die plasenta verduidelik, hoewel die metode van aflewering wat gebruik word, geregverdig moet word deur die data wat tydens die ondersoek van die vrou tydens die bevalling verkry is.
Verloskundiges in Jekaterinburg
22 resensies Inskryf
Prys: 1500 vryf.
Spesialisasie: Verloskunde, Ginekologie, Ginekologie-Endokrinologie.
Lavrentyeva Inna Vadimovna Ontvangs prys: 1500 vryf.
Maak 'n afspraak vir 1500 roebels. Deur te kliek op ''n afspraak maak' ', aanvaar jy die bepalings van die gebruikersooreenkoms en gee jou toestemming vir die verwerking van persoonlike data.
34 resensies Inskryf
Prys: 1200 vryf.
Spesialisasie: Verloskunde, Ginekologie, Ultraklank, Ginekologie-Endokrinologie.
Nadezhda Shmakova. Ontvangs prys: 1200 vryf.
Maak 'n afspraak om 1200 roebels te ontvang. Deur op 'n afspraak te maak, aanvaar jy die bepalings van die gebruikersooreenkoms en gee jou toestemming tot die verwerking van persoonlike data.
14 resensies Inskryf
Prys: 1100 roebels.
Spesialisasie: Verloskunde, Ginekologie.
Natalia Mikhalchuk Albertovna Ontvangs prys: 1100 roebels.
Maak 'n afspraak vir 1100 roebels. Deur op 'n afspraak 'te kliek, aanvaar jy die bepalings van die gebruikersooreenkoms en gee jou toestemming vir die verwerking van persoonlike data.
× naby Soortgelyke siektes:
Stewige aanhegting en toename van die plasenta, inflammasie en toevalling van die plasenta Bloeding met voortydige skeiding van die normaal aangehegte plasenta
Siektes van die brief P
Lokalisering van die siekte: Siektes van die plasenta Volgende siekte: Dyshidrosekategorie × sluit
Kinders se aansteeklike siektes
Ons sal u kontak en die tyd reël
Selfmedikasie kan jou gesondheid benadeel.
Alle materiaal word aangebied vir inligtingsdoeleindes.
Kyk na die video: A window to our health. Dennis Lo. TEDxCERN (Oktober 2019).
Copyright 2019 \ af.dzvranje.org \ Patologie van die plasenta