Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 9 Oktober 2005 (oggend)
Sing vooraf: Psalm 48:5;
Na die wet bely die wil van God met Ps. 9:5, 12
Psalm 9:5, 12
Skriflesing: 1 Petrus 4; Genesis 3:15; Genesis 16:1-9
Teks: 1 Petrus 4:17
Want die tyd is daar dat die oordeel moet begin by die huis van God. En as dit eers by ons begin, wat sal die einde wees van die wat aan die evangelie van God ongehoorsaam is? (1 Petrus 4:17 AFR53)
Daar is baie mense wat dink dat dit heeltemal genoeg is vir jou saligheid as jou naam op 'n kerk se lidmateregister staan en as jy gereeld voor ete bid.
Hierdie groep mense rond hulle lewe af deur so aan en af kerk toe te gaan.
Hulle sê hulle bely die Here.
Meestal is hulle Bybelkennis baie swak en is hulle redenasies oor dit wat in die Bybel staan lagwekkend en totaal gerig op hulle eie oortuiging.
Van God se siening van sake verstaan hulle min of niks en dan verwerp hulle dit ook nog.
Dit is 'n uiters gevaarlike toestand, want sulke mense is waarskynlik nie gereddes nie. Die gedeelte in die Bybel waarsku baie sterk dat ons almal duidelik moet verstaan dat die Here se oordeel in die kerk self begin.
Die Here se oordeel sif die kerk voortdurend.
Hy kondig dit onmiddellik na die sondeval aan.
Daarna loop die volle openbaringsgeskiedenis van die Here op die spoor dat hierdie valse gelowiges uit sy kerkvolk uitgesny word.
Hy sien hulle as sondaars.
Wanneer iemand kwaad doen en sonde doen, word die Here se toorn wakker gemaak.
As die Here toornig is, verwerp Hy en stoot Hy af.
Ons lees in Jesaja 1:5 vv. dat die Here die volk straf omdat hulle die Here verlaat. Sy presiese woorde is:
Waar wil julle nog geslaan word, dat julle kan voortgaan om af te wyk?
1. Die begin van die skeiding
In Genesis 3:15 het die Here 'n baie duidelike skeiding aangekondig wat onder die mense tot stand sou kom:
Hy het aangekondig dat iemand uit die vrou se saad gebore sal word wat die slang se kop sal vermorsel: Hiermee het Hy die eerste keer aangekondig dat die Here Jesus as die tweede Adam sou kom en dat Hy die dood en die duiwel se werke sou vernietig. Hy sou dus kom om versoening te bewerk tussen God en die wat syne is.
Dieselfde belofte maak dit baie duidelik dat God self 'n tweedeling onder die mensdom gaan bewerk soos wat die geskiedenis aangaan:
En Ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou, en tussen jou saad en haar saad. Hy sal jou die kop vermorsel, en jy sal hom in die hakskeen byt. (Genesis 3:15 AFR53)
By implikasie het die Here daarmee uitgespel dat daar onder die mensdom wat uit Adam en Eva gebore gaan word,
een groep gaan wees wat die duiwel gaan aanhang
en 'n ander groep wat God sal bly aanbid.
So het die vloek van God oor die mensdom waar geword.
Nie baie lank daarna nie het wat die Here gesê het, fisies waar geword.
Kain was die oudste seun van Adam en Eva, en Abel was die tweede seun.
Kain het sy lewe nie in gehoorsaamheid oorgegee aan God nie, terwyl dit geblyk het dat Abel 'n gelowige was.
Hulle het albei vir die Here gaan offer. Om te offer was die eerste vorm van erediens en aanbidding. Ons sou modern kon sê dat hulle altwee kerklidmate was.
Met hulle offers het hulle gewys dat die mens die drang gehad het om gemeenskap met God te hê.
Dit is 'n simboliese aanduiding van hoe iemand met alles wat hy het hom aan die Here toewy.
Maar die gedeelte van God se openbaring maak iets duidelik van ons eie binnekant: Om uiterlik die Here te dien, kom nie noodwendig voort uit 'n diep innerlike band met die Here nie.
Die eerste paar mense se godsdiensgeskiedenis wys dit al! Kain het nie uit vroomheid gaan offer nie, want hy was nie vroom nie.
Waarom het hy dan geoffer? Die enigste antwoord is dat dit toe reeds 'n gewoonte was!
Abel het ook dieselfde gewoonte gehad, maar sy motivering was anders: Hy het dit uit vroomheid gedoen.
Dit is belangrik om hierby te lees wat die Here self later oor Kain openbaar:
Deur die geloof het Abel 'n beter offer aan God gebring as Kain, waardeur hy getuienis ontvang het dat hy regverdig was, omdat God oor sy gawes getuienis gegee het; en deur dieselfde geloof spreek hy nog nadat hy dood is (Heb. 11:4, AFR1953).
. . . nie soos Kain wat uit die Bose was en sy broer doodgeslaan het nie. En waarom het hy hom doodgeslaan? Omdat sy werke boos was en dié van sy broer regverdig (1 Joh. 3:12, AFR1953).
Wee hulle, want hulle het die weg van Kain bewandel en om loon hulleself in die verleiding van Bíleam gestort en in die verset van Korag omgekom (Jud. 1:11, AFR1953).
God, wat die Kenner van die harte is, sien die verskil in die twee manne se innerlike raak.
Daarom neem Hy Abel se offer aan en verwerp Hy Kain s'n.
Tipies van die dinge wat nou in ons tyd in die kerke gebeur waar die gevegte oor dwaalleer ontstaan, het ons die eerste voorspel daarvan in die Paradys:
Kain het toe baie kwaad geword!
Die verdwaalde het hoe langer hoe meer afgunstig geword op die een wat getrou bly.
Uiteindelik het sy emosies oorgegaan in nyd, haat, toorn en uiteindelik moord.
Dit is verskriklik dat die eerste mens wat gebore is na die sondeval, hel toe is! Maar so loop die kerk se geskiedenis – presies soos die Here dit aankondig.
2. Die voortgang van die skeiding
Die voortgang van die tweedeling onder die mensdom wat die Here beloof het, kry ons onder andere met die gebeure rondom Hagar se seun: Die kind van wellus.
Hoewel die Here aan Abraham en Sara beloof het dat hulle 'n seun sou hê, het hierdie belofte nie gou waar geword nie (Genesis 15:2-9 en 16). Hulle was al tien jaar in Kanaän en daar het nog niks gebeur nie.
Dit was vir Sara te veel om so 'n lang tyd geduldig te wag. Sara het besluit om ander maatreëls te tref!
Twyfel tree in en die mens maak sy eie reëls bo-oor God s'n – dwaalleer in praktyk.
Daarom het sy intussen haar slavin, Hagar, aan Abraham gegee sodat hy by haar 'n kind kon hê.
Volgens die gebruik van daardie tyd sou die seun dan as Sara se seun beskou word, en sy sou hom dan self kon opvoed – wat ook nie presies so gebeur het nie! Die vraag is dus of die gebruike van die tyd sommer net so oorgeneem kan word deur God se kerk?!
Die Here het hierdie optrede van Sara en Abraham nie goedgekeur nie – hoewel Hy dit verdra het.
Hierdie optrede van Abraham en Sara het getuig van 'n gebrek aan vertroue op die Here dat Hy sy belofte sou uitvoer.
Buitendien het dit diep ingegryp in Abraham en Sara se huwelik.
Die gevolge hiervan was huislike rusies, hartseer en verdriet:
Toe Hagar swanger word terwyl Sara nog nie 'n kind gehad het nie, het Hagar haar verbeel sy is die ma van die toekomstige erfgenaam. In werklikheid het sy volgens die reg van daardie tyd steeds Sara se slavin gebly!
Sy het hoogmoedig geword en wou Sara se plek inneem, en daarom wou sy nie meer slavin wees nie.
Sara het Abraham hiervoor verwyt, en toe Abraham haar op haar regte as meesteres van Hagar wys, het sy Hagar sleg begin behandel.
Na baie spanning en selfs 'n weglooppoging het Hagar 'n seun in die wêreld gebring.
Abraham het hom Ismael genoem, die naam wat die Engel reeds aan Hagar in die woestyn bekend gemaak het.
Die Engel het ook vir Hagar gesê dat haar seun so ontembaar soos 'n wilde donkie sou wees, en dat hy in vyandskap met sy bloedverwante sou leef.
Dit het duidelik geword dat daar nou 'n seun gebore was en dat die spanning oor die vervulling van God se belofte aan Sara verswak het. Ismael was nou al dertien jaar oud! Die kerk op die aarde het sy nuwe reëlings getref en alles het gelyk of dit werk.
By dié geleentheid het die Here die vierde keer aan Abraham verskyn. Hy het dit duidelik gemaak dat Ismael nie die beloofde nageslag was nie. Die Here openbaar dat Hy juis die skeiding van Genesis 3:15 voltrek in die nuwe sukses wat die "kerk" vir homself uitgewerk het!
Ismael het tog 'n seën van die Here ontvang – 'n seën wat net op die natuurlike gebied betrekking gehad het.
Die verbondsbeloftes het nie op Ismael betrekking gehad nie. Dit het soveel duideliker geword toe Isak gebore is.
Daarom het die Here Abraham beveel om Ismael weg te stuur.
Altwee die stukke geskiedenis uit die Ou Testament toon duidelik aan waar Petrus dit wat hy skryf vandaan kry: Dis hoe God werk. Hy begin met die oordeel in sy kerk!
3. Die oordeel van God begin in die kerk
Gaan dit nou met die kerk van die Nuwe Testament anders wees as wat dit met die "kerk" (gelowiges) in die Ou Testament was?
In ons tyd is daar dan vervolging (aktief en passief) en onderdrukking en al sulke dinge wat oor die kerk kom.
Die antwoord is duidelik: NEE! Die Here is nog steeds dieselfde en Hy werk nog steeds dieselfde.
In die brief van die apostel Petrus dring die Heilige Gees by ons aan daarop dat ons dinge moet sien vir wat dit is:
Vervolging op die aarde is nie die skeiding wat God aanbring volgens sy eerste belofte aan die mensdom nie.
Daarom dring Petrus by die gelowiges daarop aan dat hulle onder alle omstandighede moet aanhou om Godvrugtig te lewe – al veroorsaak dit hulle lyding.
Luister ook na wat oor hierdie saak in Romeine 8:17 geskryf staan:
. . . en as ons kinders is, dan ook erfgename, erfgename van God en mede-erfgename van Christus, as ons naamlik saam met Hom ly, sodat ons ook saam met Hom verheerlik kan word. (Romeine 8:17 AFR53)
Lyding op die aarde vir Christus en die blydskap in die hemel saam met Christus is dus onlosmaaklik verbind aan mekaar.
Maar die feit dat ons ly, beteken nie dat die Here daarmee aantoon dat Hy ons uitsluit uit sy koninkryk nie.
Wanneer ons ons lyding omseil en die wêreld volg, soos Kaïn en Ismael, dan val ons in die gedeelte van die kerk wat deur God weggesny word dat hulle verlore gaan.
As mense jou dus verwerp oor jou geloof, of jou laat ly ter wille van jou geloof, dan beteken dit dat hulle God verwerp.
Terselfdertyd gebruik die Here ook so 'n toestand om skeiding tussen die mense te bewerk.
Die wat die Here nie van harte ken nie, gaan met hulle offers en al, soos Kaïn, verlore.
Kerklidmaat wees en saamdoen sê dus nie alles nie. Wat is jou innerlike verhouding met die Here? Kain offer was om God om die bos te probeer lei!
Gedoop wees (besny soos Ismael) verseker ook nie dat jy vir ewig deel is van die Kerk van God as jy nie die waarheid van God se openbaring kan uitlewe en daarvoor buig nie.
Ismael het homself geroem op wie hy is – die eersgeborene. Daarom spot hy met Isak.
Daar is 'n baie sterk parallel tussen sy ingesteldheid en 'n baie groot getal moderne Christene wat hulle eie sienings met spot en minagting handhaaf teenoor God se openbaring.
Die oordeel begin dus by die kerk – die wat beter moes geweet het maar, wat presies op die spoor van die duiwel, God se saak nie kon dien nie. Daarom bou hulle in hulle verwaandheid vir hulle nuwe waardes wat God s'n moet vervang.
Die kern van die hele saak van die skeiding wat God van die begin af voltrek, word in vers 17 saamgevat:
Die tyd is daar dat die oordeel moet begin by die huis van God.
God suiwer sy kerk op hierdie manier.
Van die duiwel se kant af dink hy dat hy die kerk vernietig, maar van God se kant af gesien is dit sy oordeel wat voltrek word tot suiwering van sy kerk.
Die ware kerk van die Here onderskei hulle van die ongelowiges en van die valse kerk daarin dat hulle bereid is om onder alle omstandighede die eer van God te handhaaf.
Hulle is selfs bereid om te sterf vir die eer van God.
Hulle weet dat geen mens op die aarde hulle kan oordeel nie, want die ware oordeel is voor die regbank van die Here.
Daar is hulle saak reg, want die ware gelowiges gaan daar verskyn in die versoening van die Here Jesus Christus.
Maar die valse gelowiges en die ongelowiges gaan daar verskyn in die ellendes van hulle ongeregtigheid – ook die wat hulle bedryf het toe hulle die gelowiges vertrap en verdruk het.
Die oordeel van die Here begin op 'n eienaardige plek:
Ons sou dink dat die Here maar eers die ongelowiges in die hel kan gooi en dan die mense in die kerk kan begin sif om uit te maak wie van hulle gelowiges en wie ongelowiges is.
Die Here doen dit egter anders:
Hy sif eers in die kerk.
Die oordeel moet begin by die huis van God – skryf die Heilige Gees deur Petrus se pen.
Daarom moet ons so skerp aandag gee aan onsself.
Die einde van die wat hulleself op die aarde reeds onderskei as haters van God en van sy gelowiges, gaan verskriklik wees.
Daar is nie 'n taal op ons aarde wat die woorde het om te beskryf hoe vreeslik dit in die hel gaan wees nie.
Want die tyd is daar dat die oordeel moet begin by die huis van God. En as dit eers by ons begin, wat sal die einde wees van die wat aan die evangelie van God ongehoorsaam is?
Wat kan ons in ons eie toekoms verwag?
Die waarheid is dat ons in hierdie dae baie geloofswakker moet wees, sodat die satan ons nie van 'n kant af vang waarvandaan ons dit nie verwag nie!
Die Here Jesus se kruisdood laat ons na die uitstorting van die Heilige Gees oor die kerk met 'n reuse verantwoordelikheid: Ons moet nougeset gehoorsaam wees aan die wil van God.
Ons is daarvoor bekwaam gemaak deur die Here Jesus Christus self.
Ons moet waaksaam wees teen die gees van die wêreld.
Adam en Eva is so onverhoeds betrap omdat hulle nie waaksaam genoeg was nie.
Kaïn het met sy gewoonte-offers sonder ware omgang met God uit die kerk van die Here weggegaan.
Ismael het met sy verwronge eiegeregtigheid sy plek in die verbondsgesin verbeur.
Ons praat deesdae baie oor die toekoms van ons godsdiens in ons land onder ons huidige regering.
Ons praat baie oor godsdiens wat in baie skole verkeerd of glad nie aangebied word nie en oor alles wat die regering op geloofsvlak verkeerd doen.
Maar wat van dit wat in die kerke self gebeur?
Is dit nie waar die groot fout dalk lê nie?
Ons maak asof die Here sy oordeel oor die ongelowiges en die regerings wat buite die kerk is moet voltrek – ons is veilig gekoester tussen die bladsye van die gemeenteregister waar ons name geskryf staan!
Kyk ons nie te ver op die horison en soek daar na die Satan nie, terwyl hy reeds in die kerk self besig is om die evangelie van Jesus Christus te vermoor?
Dit terwyl so baie van ons ernstige handlangers van die duiwel is, onder die vaandel daarvan dat ons die Here Jesus ken en dien?
Weet dat die wat onder die oordeel van God gaan val – die wat buite die kerk is en die valses wat in die kerk skuil – dit baie baie bitter gaan hê wanneer hulle voor God staan
Dis goed om te ly vir Jesus Christus.
Broeders en susters, waak en bid.
En as ons moet ly vir die eer van die Here, weet dat God ons daarvoor seën met die ewige vreugde van sy koninkryk.