Ontmoet die 2020-2021 EcoFellows! - Sentrum vir Ekotegnologie
Ontmoet die 2020-2021 EcoFellows!
Dit is tyd om weer 'n ronde EcoFellows by die span by die Centre for EcoTechnology te verwelkom! Die EcoFellowship-program is 'n jaarlikse betaalde gemeenskapsposisie om met CET-personeel en ander EcoFellows saam te werk om 'n reeks aktiwiteite uit te voer wat verband hou met klimaataksie-inisiatiewe en opvoedkundige programmering in Wes-Massachusetts. EcoFellows ondersteun CET se inisiatiewe om inwoners, studente, instellings en ondernemings regoor die streek te help met deurlopende programme vir energie-doeltreffendheid, huishoudelike dienste, hernubare energie en vermindering van afval deur herwinning, hergebruik en kompostering. Die EcoFellowship bied ook professionele ontwikkelingsgeleenthede vir hierdie onlangse kollegas, wat hulle aanmoedig om betrokke te raak by gemeenskapsuitreike, skoolprogramme en ander omgewingsorganisasies.
Bekendstelling van die EcoFellows
Ek het in Wes-Michigan grootgeword, reg langs die oewer. Alhoewel ek nog altyd daarvan gehou het om buite te wees en die buitelewe te verken, was ek nie 'n aanhanger van die Michigan-winters nie. Gereed vir 'n nuwe avontuur met minder sneeu en meer son, bevind ek my aan die Universiteit van Miami!
Ek het vinnig begin om vas te stel wat die klimaatsverandering op hierdie kusstad het, veral met betrekking tot die seevlak. Ek het altyd gedink dat die stygende seë op 'n later tydstip in die toekoms sou kom, maar toe ek hoor van 'sonnige dag' wat tans in Miami voorkom - 'n verskynsel wat vererger word deur seevlakstyging wat tydens unieke hoogwatergebeurtenisse plaasvind verhoogde gebiede - ek besef die dringendheid van die situasie en besluit om omgewingswetenskap te neem.
Met hierdie as hoofvak het ek die voorreg gehad om 'n semester in die buiteland in Ecuador te studeer. Ek het een maand op die vasteland gewoon, waar ek 'n week in die Amasone deurgebring het, en daarna na die Galapagos-eilande gereis, waar ek drie wonderlike maande deurgebring het! Hierdie geleentheid was een van die mees verrykende, opvoedkundige ervarings wat ek tydens my voorgraadse studie gehad het. Ek kon eerstehands sien hoe onderling die wêreld is, die belangrikheid van biodiversiteit en nuwe kulture ervaar (en selfs my Spaans verbeter).
Woon die National Geographic On Campus-geleentheid by UMiami by
Nadat ek in die buiteland gestudeer het, was ek gereed om my ervarings in die huis se dade te vertaal. Ek het aangesluit by 'n organisasie genaamd EcoReps, wat studente gehelp het om te leer hoe hulle meer milieuvriendelik kan wees en slimmer op die kampus kan herwin. Dit was lonend om te sien hoe my maats die stappe neem om klein, maar tog volhoubare, veranderinge in hul alledaagse lewens te begin inkorporeer.
'n sluimerende seeleeu in die Galapagos
Nadat ek voorgraads was, het ek na 'n klein dorpie in die suide van Spanje getrek en daar enkele maande Engels geleer. Ek was mal oor onderrig, maar ek was baie gretig om my graad te begin toepas en my passie vir die omgewing na te streef. Toe ek CET se EcoFellowship vind, het ek geweet dat ek moes aansoek doen! Dit het gelyk asof dit die perfekte pasvorm was en was alles wat ek gesoek het om my belangstellings in die omgewing te kombineer met ander om te leer hoe hulle vermorsing kan verminder en doeltreffender kan wees.
Ek sien regtig uit na al die professionele ontwikkelingsgeleenthede, om meer te wete te kom oor die omgewingsveld en 'n beter begrip te hê van die wetenskaplike oplossings wat CET implementeer. Ek is nog steeds nie 100% seker wat ek met my loopbaan wil doen nie, maar ek wil 'n dieper begrip hê van die afleiding van afval; veral voedsel- en tekstielafval.
Verloor my verstand oor die Plaza de Espana in Sevilla, Spanje
Tot dusver het my ervaring as EcoFellow my verwagtinge oortref! Die werkkultuur by CET is ongeëwenaard. Ek is so opgewonde om met my nuwe kollegas saam te werk en positiewe impak te maak op volhoubare maatreëls binne hierdie innoverende organisasie!
maak IMAGE-lêer oop Ek is gebore en getoë in Newton Massachusetts en het 'n graad in filosofie aan die UMass behaal. Alhoewel sommige van my vriende van kleins af weet dat hulle dokters, onderwysers of ingenieurs wil wees, het ek nooit geweet wat ek wil doen nie, en my tyd by UMass weerspieël hierdie onsekerheid. Ek het die skool onverklaard begin en het toe 'n besigheidsgraad, of miskien ekonomie, ingestel - wat verander het na rekenaarwetenskap, dan wiskunde, dan onderwys en uiteindelik filosofie.
Om van majeur na majeur te spring was nie maklik nie. Ek het baie druk gevoel om net iets te kies, en om seker te maak dat iets prakties is, sodat ek dadelik van die skool af werk kon kry. Agterna is ek egter bly dat ek die kronkelende pad gevat het. My universiteitservaring was nie baie stabiel nie, maar ook nie die 'regte wêreld' nie, en ek het vertroud geraak met onsekerheid wat my goed gedien het in my werksoek en my gelei het tot 'n belangstelling in die omgewing en uiteindelik tot CET.
Omdat ek gedurig nie verklaar is nie, moes ek ook aandag skenk aan my belangstellings, waarvan een goeie brood is. Ek het daaroor gelees in 'n boek van Michael Pollan, en ek kon net nie die gevoel skud dat ek 'n bakker wou word nie. Die somer ná my junior jaar het ek dus probeer om bakker te wees. Ek het by 'n klein ambagsbakkery op 'n plaasskuur in die middel van die staat New York gewerk. Ek het baie brood gemaak en baie tyd met die bakkery-eienaars gesels oor hul eie kronkelpaadjies. Op koue vroeë oggende vertel die hoofbakker my verhale oor boerdery in sy kinderjare, en hoe warmer temperature in die omgewing baie meer reën veroorsaak het as in die 70's en 80's.
Ek het 'n goeie somer hier by Heartstone Bakery gewerk. Die bakkery is op 'n plaas geleë, en ek sal die natuur tydens my pouses gereeld bewonder
In die verlede het ek nooit regtig aan klimaatsverandering as iets aktueel gedink nie. Volgens my was dit altyd iets wat ons later sou beïnvloed as ons nie iets sou doen nie. Ek sou die gevolge as 'n ou man sien, en my kinders sou die slegte gevolge moes hanteer. Maar hier by die bakkery het ek gesien dat die veranderinge reeds aan die gang was omdat hoër temperature meer water in die atmosfeer laat verdamp het wat tot swaarder en onvoorspelbaarder reën gelei het.
Hierdie gesprek het my vasgehaak terwyl ek weer op skool was en hard gewerk het aan my werksoek. Ek het my bes gedoen om ervaring op te doen, met mense te gesels, werkaansoeke en titels op te soek en aandag te gee aan wat uitgespring het. Wat wel uitgespring het, was meestal skoon energie-ondernemings en werk by ander omgewingsorganisasies, en toe ek twee van verlede jaar se EcoFellows op 'n loopbaanbeurs van UMass ontmoet het, het CET se EcoFellowship na 'n natuurlike pas gelyk.
Ek dink die Fellowship is 'n perfekte landingsplek vir my. Na jare se gekyk het, weet ek nou dat ek met die omgewing wil werk, maar waaragtig, ek weet nog nie wat ek in die bedryf wil doen nie.
Ek is bly dat ek 'n plek gevind het waar ek die kommunikasievaardighede wat ek op universiteit verwerf het, kan toepas, alles oor CET kan leer ken en op baie verskillende gebiede betrokke kan raak. Ek sien daarna uit om te werk aan energie- en afvalprojekte en om te leer oor die werk wat my medewerkers en EcoFellow-alumni doen. Ek sien ook daarna uit om werk te doen wat 'n positiewe impak het, en om te leer oor die rol wat ek kan speel om mense te help om doeltreffender te word en vermorsing te verminder. Na soveel onsekerheid is ek opgewonde om 'n interessante en vervullende loopbaan te begin.