Sitplek van wysheid (3D -beeld) - Geskiedenis Podcasts - 2021
Sitplek van wysheid
The Seat of Wisdom (Latyn: Sedes Sapientiae) is 'n titel en argetipiese uitbeelding van die Maagd Maria in die Christendom. Atelier mosan, veelverchroomde en vergulde elshout (Maagd), veelverchroomde en vergulde eik (troon). Van Hermalle-sous-Huy, België. Die troon waarop die Maagd van die 11de eeu nC sit, is nie oorspronklik nie, dit dateer uit die 14de eeu nC. Die maagd en haar oorspronklike troon is uit 'n enkele blok hout gesny. In die Maas -streek van Europa dateer die oudste beeldhouwerke van die Maagd en Kind uit die 11de eeu nC. Die Maagd sit op die agtergrond en hou die baba Jesus Christus, wat ewige wysheid vergestalt, op haar knieë. Eenvoudig bedek en met nugterheid geklee, bestaan ​​sy slegs deur haar rol as moeder. Museum of Art History (Musée du Cinquantenaire), Brussel, België. Gemaak met CapturingReality.
KMKGA toegang tot 6 Maart 2020.
Do, 17 Junie 2021 3:15:41 GMT
Gegenereer deur Wordfence op Do, 17 Junie 2021 3:15:41 GMT.
Die ander 'sitplek van wysheid' - die rol van die stoel van die viering in die lewe van die kerk
Saam met die altaar en ambo word die stoel van die viering beskou as een van die drie belangrikste liturgiese meubels in die heiligdom van elke Katolieke kerk, en die amptelike dokumente van die kerk gee gereeld kort teologiese verduidelikings oor die aard van elkeen. Die altaar staan ​​byvoorbeeld as 'n beeld van Christus wat sy priesterlike amp uitoefen en gee 'n voorsmakie van die hemelse feestafel. Die ambo dui op die waardigheid van die verkondigde Woord van God en vergroot die belangrikheid daarvan. Ook die stoel het sy eie mistagogiese rol: die katedraal, of die biskopstoel, dui op die onderrig, regeer en heilig die rol van die biskop in sy bisdom as opvolger van die apostels.
Die katedra, of biskopstoel, ontwerp deur argitek Quinlan Terry vir die Brentwood -katedraal in Engeland (1989), maak in sy groot skaal, halfedelsteen en Korintiese pilasters duidelik dat die gesag van die opvolger van die apostels hier 'sit'.
By uitbreiding dui elke priesterstoel in 'n parochiekerk op die priesterhoofskap tydens die heilige liturgie en sy missie om diegene in sy sorg te heilig en te regeer. Die priester in sy gemeente sakramentaliseer Christus wat die hoof was as die hoof van die mistieke liggaam, en sy stoel dui hierdie rol aan. As sodanig is dit meer as 'n alledaagse stoel. Dit is 'n simbool van die onsigbare geestelike werklikheid van die liefde van die Vader wat so treffend beskryf is deur Dom Lambert Beauduin: "Christus het al sy krag van onderrig en van geestelike regering oorgedra aan Sy sigbare hiërargie ... [en] daardeur besef hy die heiligmaking van die nuwe menswees. " 1 Die stoel is 'n uitnemende argitektoniese teken, nie net van gesag nie, maar van die geestelike krag en verantwoordelikheid wat aan die opvolgers van die apostels gegee is om Christus se nuwe mensheid te bewerkstellig, wat met die lewe van God verdeel is.
Die gesag neem sy plek in
Ons praat nog steeds van 'n stoel as 'n teken van gesag. 'N Koning sit op 'n troon, 'n uitvoerende hoof sit aan die bokant van die tafel, 'n voorsitter lei 'n vergadering en 'n kind wat op sy vadersitplek by die etenstafel sit, maak 'n verklaring of maak 'n grap. Net so beklee 'n geleerde wat erken word vir gesaghebbende kennis 'n toegewyde leerstoel aan 'n universiteit of dien as departementsvoorsitter. Maar in Bybelse terme dui 'n aardse stoel op 'n aandeel in die gesag van God wat ook op 'n troon regeer. Talle hemelse openbarings in die Skrif beskryf die Here op 'n troon, van die visioene van Jesaja 6: 1, Daniël 7: 9-12 en Esegiël 1:26 tot die gedetailleerde beskrywing in die boek Openbaring (4: 2-4) ). Die Skrif beskryf die Here selfs op sy troon, selfs op die aarde. 2
Die uitdrukking "wat tussen die gerubs sit" (Jes 37:16) was in werklikheid 'n naam vir God, wie se aardse sitplek in die Jerusalemse tempel die Verbondsark was, aan weerskante beskerm deur gerubs. Die stoel was dus 'n beeld van God se eie gesag, en, nog belangriker, die gesag wat hy aan die mensdom verleen het om in sy naam te administreer . Die Skrif is gevul met verhale van mense wat nie daarin geslaag het om hierdie gesag goed te gebruik nie, maar Christus het uiteindelik hierdie missie in die uiteindelike sin vervul en verduideliking gegee aan Jesaja se profetiese uitspraak oor die Messias en gesê: "in liefde sal 'n troon gevestig word" en " in getrouheid sal 'n man daarop sit ... iemand wat oordeel geregtigheid soek en die saak van geregtigheid versnel "(Jes 16: 5).
In die Ou Testament illustreer twee voorbeelde die punt goed. Eerstens, in Genesis 41, soek Farao 'n wyse man met wie hy sy gesag kan deel. Toe hy Josef vind, sê hy vir hom dat Farao se gesag "net met betrekking tot die troon", dit wil sê slegs in die koninklike amp, groter sou wees as dié van Josef. Tweedens soek God Dawid en deel hy sy eie koninklike gesag met hom deur hom op 'n troon te plaas. Terme soos "troon van Dawid" beteken egter meer as 'n spesifieke stoel, maar spreek in plaas daarvan van 'n langdurige gesag wat oor baie geslagte strek, net soos die frase "huis van Dawid" nie 'n huisgebou beteken nie, maar 'n gesinsdinastie ( sien 2 Sam 7).
Hierdie dinastie self was egter 'n manifestasie van God se eie regering van Israel, aangesien Nathan vertel word dat die Here self die troon vestig waaruit Dawid regeer en hom daarop plaas (2 Sam 7:13). As Dawid sterf, neem sy seun Salomo oor as koning, en soos die Skrif dit stel, "het Salomo op die troon van sy vader Dawid gaan sit, en sy heerskappy is vasgestel" (1 Konings 2:12). Selfs die beperkte beskrywing van die troon in 1 Konings spreek van sy grootsheid, bedek met ivoor en bedek met goud (1 Konings 10: 18-20). 3
Hierdie identifikasie van 'n troon as 'n simbool van gesag gaan voort in die Nuwe Testament. Toe Jesus byvoorbeeld tot veroordeling gebring is, het Pilatus op sy regterstoel gaan sit en aangedui dat die Romeine hom die reg gegee het om die Jode te regeer (Joh. 19:13, Mt 27:19). Hierdie simbool was sterk genoeg dat Paulus dieselfde term sou gebruik om Christus se eie gesag as regter te beskryf, en in Romeine 14: 10-12 opgemerk dat Christene eendag Christus sal aandurf wanneer hy op sy ewige 'regterstoel' sit, 'n idee wat herhaal word in 2 Korintiërs 5:10.
Voorsitter as simbool van God se gedeelde gesag
Op die gebied van die Joodse godsdiensbeoefening was die sinagoge bekend om sy 'setel van Moses', 'n stoel wat deur Christus genoem is as 'n plek waar die skrifgeleerdes en Fariseërs die outentieke interpretasie van die wet Moses gegee het (Mt 23: 2). Alhoewel Christus van die setel van Moses praat in sy waarskuwing teen skynheiligheid, beklemtoon dit slegs die grondbegrip van die stoel as 'n simbool van 'n lewende gesag wat die gesag van Moses eeue na sy dood toeganklik gemaak het. Die liturgiese geleerde uit die twintigste eeu, Louis Bouyer, het die belangrikheid van die setel van Moses as meer as 'n meubelstuk verstaan, aangesien daaruit 'die woord wat in 'n nog lewende tradisie ingebed is, ontvang kan word'. 4
Die stoel was nie net 'n menslike afgeleide ampsteken nie, maar 'n teologiese konsep wat aangedui word deur 'n materiële voorwerp wat insiggewend gemaak het dat 'altyd iemand onder hulle was as die ware bewaarder van die lewende tradisie van God se woord, eers gegee aan Moses, en dit altyd nuut kan kommunikeer, hoewel dit in wese dieselfde is. " 5 Kardinaal Joseph Ratzinger het Bouyer se bewerings sterk ondersteun in sy boek uit 2000 Die Gees van die liturgie , en herhaal dat die rabbi nie bloot 'n professor was wat die Woord van God op eie gesag ontleed nie, maar die middele waarmee 'God vandag deur Moses spreek'. Die voorsitter het duidelik gemaak dat die gebeurtenis waarin God die wet aan Moses op die berg Sinai gegee het, "nie net iets van die verlede is nie", maar God self wat spreek. 6 Met ander woorde, God verlaat nie sy volk nadat hy die wet gegee het nie. Hy laat 'n lewende gesag toe om voort te gaan, en hierdie gesag word deur 'n voorsitter aangedui .
Die regte gebruik van hierdie gesag is natuurlik gerig op die verheerliking van God en om die mensdom tot sy eskatologiese vervulling te bring. Christus self praat van die eindtyd in die konteks van stoele en merk op dat die tyd sal kom wanneer hy op 'n glorieryke troon gaan sit en die apostels op die trone naby hom in die hemel sal sit (Mt 19:28). Christus se heerskappy in die hemel bied die uiteindelike bereik vervulling van die ampte van priester-heiligmaker, profeet-leraar en koning-leier. Die Ou Testament het dit voorspel en die gebeurtenisse in die Paschal Mystery het dit toeganklik gemaak vir mense. Maar terwyl Christus in die hemel heers, gee hy hierdie kerk sy drievoudige mag en vertrou dit toe aan die sigbare hiërargie daarvan: die opvolger van Petrus en die opvolgers van die apostels. Die voorsitter van Petrus is die voorsitter van die biskoppe se stoele, die stoele van die biskoppe is die voorsitters van die priesters in die gemeentes, en die voorsitters van die priesters dui aan dat hulle die voorsitter is van diegene wat in die kerkbanke sit. En natuurlik sit die troon van Christus oor alles.
Die liefdadigheid van stoele
Die woord "voorsitter" kan soms hard in die liturgiese konteks klink, veral omdat baie vertalings die term "voorsit" gebruik verby "Om die verhouding tussen die priester of die biskop met die mense te beskryf. Vir 'n geruime tyd was dit in die mode om die priesterstoel die 'voorsitterstoel' te noem, en sommige het aanstoot geneem en gedink dat dit geïnterpreteer kan word dat dit die waardigheid van priesterlike ordening verminder. Die Orde vir 'n seën by die geleentheid van 'n nuwe biskoplike of presidensiële voorsitter van die Boek van seëninge noem die stoel die 'plek vir die voorsitter', en volg dan onmiddellik op deur te sê 'dit wil sê die stoel vir die priester.' 7 Net so het die Algemene instruksie van die Romeinse missaal praat van die voorsitter van die 'priestervier' en dui aan dat dit 'syne moet beteken voorsit oor die byeenkoms "(par. 310, kursief bygevoeg), 'n frase wat byna woordeliks in die Kategismus van die Katolieke Kerk voorkom (CCC, 1184). Wat beteken dit dan om te "voorsit" en hoe beteken 'n voorsitter daardie rol?
Alhoewel navorsing oor die term self redelik skaars is, is die konteks van die gebruik van die kerk deur die kerk voorsit dit dui op hoofskap, nie net in funksionele sin nie, maar op die betekenis wat die liturgiese beweging herontdek het oor die liturgiese implikasies van die mistieke liggaam. 'N Groot deel van die teologiese regverdiging vir die kritieke belangrikheid van aktiewe deelname van die leke was die herontdekking dat die mis deur die priester en mense saam aangebied is, met die priester wat die hoofskap van Christus sakramentaliseer ( in persona Christi capitis ) en die leke die lede van Christus se liggaam ( in persona Christi ). Die voorsitter blyk dus die teologies ryk woord van die Liturgiese Beweging te wees vir die aard van die priesterlike aktiwiteite: priesters neem die gebede en offergawes van die priesterlike volk na die altaar en bied dit aan God as Christus die hoof. 'Preside' dui dan op die versoenbare belangstelling in die bewuste en aktiewe deelname van die mense, soos aangedui in 'n kort lyn in Inter Oecumenici , die 1965 -dokument van die Sacred Congregation for Rites oor die implementering van Sacrosanctam Concilium : "Met betrekking tot die plan van die kerk, moet die voorsitter van die viering en predikante 'n plek inneem wat duidelik sigbaar is vir alle gelowiges en wat dit duidelik maak dat die vierer die hele gemeenskap voorsit" (par. 92).
Die frase "hele gemeenskap" gee die belangrike leidraad vir die regte interpretasie. Eerder as om die frase "presideer" te lees as heersende gesag oor die mense, beteken dit die hoofskap van die hele gemeenskap, insluitend die leke . Die stoel word dus 'n teken wat die liturgiese uitdrukking "my offer en joune . " Gevolglik, volgens verklarings in die Algemene instruksie van die Romeinse missaal sowel as die Boek van seëninge , dui die stoel aan dat die gebed van die mense (GIRM, pr. 310 BB par. 1154) nie net die voorsitter is nie, maar ook 'die leiding' of 'begeleiding' van die liggaam terwyl die hoof van die liggaam bymekaarkom en die gebede van die hele gemeenskap aanbied en lei hulle na God toe. Die voorsit neem dus 'n sekere hiërargiese volgorde in liefde. 8 Christus is die hoof oor die Kerk, die pous is die biskoppe, die biskop is die president van sy priesters, die priester is die voorsitter van sy volk, en 'n mens kan byvoeg: die ouer (Bybels die vader), is die voorsitter van die gesin.
In die Katolieke tradisie word die pous, die houer van Petrus se gesag, gesimboliseer deur 'n stoel, selfs tot die bestaan ​​van die Fees van die Voorsitter van Petrus die Apostel, gevier in die Romeinse kalender op 22 Februarie. Trouens, Gianlorenzo Bernini se monumentale 1667 Cathedra Petri in die apsis van die Sint -Pietersbasiliek in Rome is 'n monumentale heiligdom wat 'n ou pousestoel omring. Dit bied nie net 'n plek vir die eerbied vir 'n relikwie nie, maar verkondig in die vervulling van die setel van Moses aan die wêreld dat die gesag van Christus wat aan Petrus gegee is, steeds in die wêreld van krag is. As die pous op die hoogste vlak van gesag 'n nuwe dogma verkondig, spreek hy inderdaad ex cathedra , of "uit die stoel." Hy praat nie net van sy eie teologiese bespiegeling nie, maar met die gewaarborgde gesag van die Petrine -kantoor. Hierdie onderrig- ​​en bestuursgesag van die Petrine -kantoor is egter 'n diens in liefdadigheid wat bedoel is om die lidmate van die Kerk op te bou, net soos Petrus se gesag die ander apostels gestig het. Die ingangsantifoon van die Fees van die Voorsitter van die Heilige Petrus verklaar hierdie werklikheid duidelik: "Die Here sê vir Simon Petrus: Ek het vir jou gebid dat jou geloof nie misluk nie, en as jy teruggekeer het, versterk jou broers."
Pous Benedictus XVI haal hierdie einste frase aan in sy prediking tydens die mis van die voorsitter van die biskop van Rome op 7 Mei 2005, die formele geleentheid toe hy die bisdom van Rome en sy katedraal in besit neem by die basiliek van Saint John Lateran. 'Die biskop van Rome sit op die stoel om van Christus te getuig,' het hy gesê. 'Die voorsitter is dus die simbool van die potestas docendi , die krag om te onderrig wat 'n wesenlike deel is van die mandaat van binding en losmaak wat die Here aan Petrus, en na hom, aan die twaalf gegee het. " 9 Hy noem Ignatius van Antiochië, wat van die Kerk van Rome gepraat het as "sy wat voorsit in liefde "(kursief bygevoeg), waarin gesê word:" leerstelling en leiding moet presies dieselfde wees: die hele leer van die kerk lei uiteindelik tot liefde. " Die voorsit is dus 'n daad van liefde vir die hoof vir die liggaam, soos Christus sy liggaam liefhet vir die Kerk. Benedictus herhaal: "Die voorsitter is - laat ons dit weer sê - 'n simbool van die krag van onderrig, wat 'n krag van gehoorsaamheid en diens is, sodat die Woord van God - die waarheid! - onder ons kan skyn en wys die lewenswyse. "
'N Kenmerk van God se liefde vir sy mense is die gee van die nuwe sitplek van Moses aan die kerk in die Petrine -kantoor. 'In die kerk', preek Benedictus, 'Die Heilige Skrif, waarvan die begrip toeneem onder inspirasie van die Heilige Gees en die bediening van die outentieke interpretasie wat dit aan die apostels verleen is, is onlosmaaklik gebonde.' Hier herhaal pous Benedictus 'n deurlopende gedagtegang uit die dokument van die Tweede Vatikaanraad Christus Dominus, wat in paragraaf 2 lui: "In hierdie Kerk van Christus geniet die Romeinse pous, as opvolger van Petrus, aan wie Christus die voeding van sy skape en lammers toevertrou het, die hoogste, volle, onmiddellike en universele gesag oor die versorging van siele deur goddelike instelling. Daarom word hy, as predikant van al die gelowiges, gestuur om te sorg vir die algemene belang van die universele kerk en vir die beswil van die individuele kerke. Daarom het hy 'n voorrang van gewone mag oor al die kerke. " 10
Die Petrine -kantoor bewys dan dat God sorg vir sy universele kerk en word gesimboliseer deur die grootste leerstoel in die Christendom.
Waarvoor sit biskoppe
Die biskopstoel, of katedraal , groei uit die kerk se hiërargies gereëlde stelsel. Die woord katedraal is in werklikheid 'n byvoeglike naamwoord wat 'n selfstandige naamwoord geword het deur 'n verkorting van die frase katedraalkerk , die kerk waarin die katedraal woon. Onder die hoofskap van Petrus se opvolger, dui dit op die amp van die biskop en die Christusgegewe mag, wat deur die handoplegging van die apostels oorgedra is, om te onderrig, te heilig en te herder deur voorsit oor sy kollege van priesters en gelowiges (SC, 41, kursief bygevoeg). Christus Dominus sê die ontologiese werklikheid van 'n biskop duidelik: "Die orde van biskoppe is die opvolger van die kollege van die apostels in onderrig en pastorale leiding ... Saam met sy hoof, die Romeinse pous, en nooit sonder hierdie kop nie, bestaan ​​dit as die onderwerp van die hoogste, volmag oor die universele Kerk "(CD , par. 4).
As opvolgers van die apostels doen biskoppe wat die apostels geroep is om te doen: regeer, onderrig en heilig (sien CCC, pars. 880-896). Die gebed om 'n katedraal te seën, noem hierdie missie 'n 'heilige bediening' wat voortvloei uit God se goedheid teenoor sy volk en vra God om die biskop wat daarop sit waardig te maak om 'die gelowiges te onderrig, te heilig en te herder' (BB, par. . 1158). Boonop dui sy stoel op sy rol as hoofliturg van die bisdom Sacrosanctam Concilium merk op dat die biskop "beskou moet word as die hoëpriester van sy kudde, waarvan die lewe in Christus van sy gelowiges op een of ander manier afgelei en afhanklik is. Daarom moet almal die groot agting in ag neem
Argitek Duncan Stroik se opknapping van die katedraal van Saint Joseph in Sioux Falls, Suid -Dakota, in 2011, laat die biskopstoel vrystaan ​​om die unieke gesag van die biskop aan te dui as opvolger van die apostels. Die nuwe marmer -agtergrond vergroot die teenwoordigheid van die stoel in die groot katedraal, en sy beeldhouwerk bo die stoel, Christus was die voete van Sint Petrus, deur beeldhouer Cody Swanson, dien as herinnering dat die biskop se kantoor diens en liefde is.
liturgiese lewe van die bisdom rondom die biskop, veral in sy katedraalkerk "( SC , 41).
Die amp van biskop bewys die uitbreiding van die hoofskap van die mistieke liggaam na alle uithoeke van die wêreld en word gesimboliseer deur die grootste stoel in elke bisdom.
Sit en vier fees
Hoewel baie biskoppe die wêreld se byna 3 000 bisdomme bestuur, "is dit onmoontlik dat die biskop altyd en oral die hele kudde in sy Kerk kan voorsit", sê Vatikaan II, "en daarom kan hy nie anders as om minder groepe gelowiges te vestig nie. " Die belangrikste van hierdie kleiner groeperings is gemeentes, want "hulle verteenwoordig die sigbare Kerk wat oor die hele wêreld bestaan" (SC, 42). As 'n uitbreiding van die katedraalkerk van elke bisdom en sy katedraal, bevat elke parochiekerk 'n priesterstoel om aan te dui dat die biskop se bediening op plaaslike vlak uitgevoer word. Hierdie stoel onthul en verkondig die priester se kritiese sakramentele rol in die versameling van die aanbidders se offerandes van hulself aan God en rig dan hul gebed tot die Vader. Priesters "neem deel aan en oefen saam met die biskop die een priesterskap van Christus en word daardeur verstandige medewerkers van die biskoplike orde", sê Vatikaan II (CD, 28). Daarom oefen die plaaslike leraar ook die plig uit om te onderrig, te regeer en te heilig (CD, 30).
Net soos die priester verwant is aan die biskop in sy gesag wat op gemeentevlak uitgeoefen word, kan gesê word dat die priesterstoel van die priester 'n sakramentele verhouding tot die biskop se katedraal het. Die diakenstoel volg hierdie subsidiariteitslyn, met 'n ondergeskikte verhouding tot die priesterstoel. Net so kan 'n mens sê dat die kerkbanke 'n teologiese verband het met die stoel van die viering, aangesien die taak om te onderrig, te regeer en te heilig, die leke versterk met genade wat dan in die wêreld en in die huis uitgeoefen word.
Hierdie bediening van die Vader se liefde vind plaas op plaaslike vlak en word gesimboliseer deur die grootste leerstoel in die kerk.
Wie sit waar (en hoekom)
Die Kerk gee breë beginsels eerder as spesifieke instruksies oor die ontwerp van 'n katedraal of priesterstoel, sodat die logika van gebruik en ontwerp van elkeen kan groei uit die aard van die saak self. Logies, aangesien elke bisdom slegs een biskop het, is daar een katedraal in 'n katedraal en inderdaad in elke bisdom. Logieserwys sou slegs die bisdom (of soos daar in die dokumente staan ​​''n biskop wat hy toelaat om dit te gebruik' ') 11 in 'n katedraal sit, sodat 'n priester wat 'n mis in 'n katedraal vier, in 'n ander stoel sou sit en die katedraal sou verlaat onbeset. Maar net soos die setel van Moses, bly die 'leë' stoel 'n simbool van die voortgesette bediening van die apostels juis in sy leegheid. Die Seremoniële van biskoppe merk op dat dit 'n "stoel moet wees wat alleen staan ​​en permanent geïnstalleer is" (par. 47), wat 'n paar trappe kan verhoog word om dit te sien, wat dit die prominensie van die amp van biskop gee en die permanensie van Christus se gesag versterk woon by die opvolgers van die apostels.
In die gemeentelike omgewing volg die logiese konsekwentheid van die kerklike hiërargie. 'N Kerk het normaalweg slegs 'n stoel van die viering, aangesien elke mis slegs een hoofvier het, en as 'n leek nog 'n liturgiese ritueel of toegewyde gebed lei, sit hy of sy nie in die stoel van die priester nie. 12 Die diakenstoel moet naby die priesterstoel geplaas word, maar sitplek vir ander predikante moet duidelik van mekaar geskei word om hul rol te verduidelik en om die uitvoering van hulle bediening gemaklik te maak (GIRM, 310). In 'n opvallende uitsondering, 'n diaken wat voorsit by 'n Sondagviering in die afwesigheid van 'n priester of 'n ander liturgiese ritueel 'sit in die presidensiële stoel'. 13
Die Seremoniële van biskoppe gee nie 'n spesifieke plek in die katedraal vir die katedraal nie, hoewel dit aanbeveel om dit te plaas waar dit duidelik is dat die biskop 'die hele gemeenskap van die gelowiges' presideer (par. 47), en herhaal die idee van die hoofskap van die biskop verbind die liggaam van gelowiges in sy bisdom tot homself. In individuele parochiekerke het die Algemene instruksie gee 'n duidelike voorkeur aan die plasing van die stoel van die priester, wat "voor die mense staan ​​aan die hoof van die heiligdom" (par. 310), hoewel dit vinnig alternatiewe moontlikhede bied as die stoel te ver van die altaar af is of "as die Die tabernakel sou in die middel agter die altaar geplaas word. " Die huidige Algemene instruksie van die Romeinse missaal sê ook duidelik dat "elke voorkoms van 'n troon vermy moet word" (par. 310) in 'n gemeente, omdat dit die prerogatief van 'n biskop is. 14
As dit korrek ontwerp is, lei alle liturgiese dinge die gedagtes van gelowiges van materiële dinge na onsigbare geestelike realiteite wat hulle openbaar. Hierdie duidelikheid van eksterne aanbieding laat die struktuur van die kerk se reëling toe vir die gelowiges simboliseer en maak vir die mense kennis hoe God besluit om die verlossingsaktiwiteit van Christus in die wêreld voort te sit. Christus se missie om te heilig, te regeer en te onderrig, gaan voort in die hiërargie van die Kerk, en liturgiese meubels ondersteun hierdie aktiwiteit en maak dit duidelik. In die goddelik georganiseerde patroon van selfkommunikasie spreek die stoel-van die troon van Christus tot die nederigste kerkbank-oor die verspreiding van God se eie lewe in liefde tot sy uitverkore volk.
Denis McNamara is mede -direkteur en fakulteitslid by die Liturgiese Instituut van die Universiteit van Saint Mary of the Lake / Mundelein Seminary, 'n gegradueerde program in liturgiese studies. Hy het 'n BA in die kunsgeskiedenis van die Yale Universiteit en 'n PhD in argitektuurgeskiedenis aan die Universiteit van Virginia, waar hy sy navorsing konsentreer op die studie van kerklike argitektuur van die negentiende en twintigste eeu. Hy het in die Art and Architecture Commission van die aartsbisdom Chicago gewerk en werk gereeld saam met argitekte en pastore regoor die Verenigde State in kerkverbeterings en nuwe ontwerp. Dr McNamara is die skrywer van Katolieke Kerkargitektuur en die Gees van die Liturgie (Chicago: Hillenbrand Books, 2009), Heavenly City: The Architectural Tradition of Catholic Chicago (Liturgie -opleidingspublikasies, 2005), en Hoe om kerke te lees: 'n crash kursus in kerklike argitektuur (Rizzoli, 2011).
Dom Lambert Beauduin, OSB, Liturgie Die lewe van die kerk, (Collegeville, MN: The Liturgical Press, 1926), vert. Virgil Michel, OSB, 1.
Invoeringstaal vir God is buitengewoon algemeen. Vir noemenswaardige voorbeelde, sien Psalms 2, 7, 9, 22, 29, 55, 61, 80, 99, 102, 113, 123 en 132, waar tipiese uitdrukkings frases bevat soos 'God heers oor die nasies, God sit op sy heilige troon "in Psalm 47: 8. Esegiël 1:26 en Daniël 7: 9-12 beskryf ook die visioen van die Here wat in die hemel troon.
Konings 10: 18-20: "Toe maak die koning 'n groot troon bedek met ivoor en bedek met fyn goud. Die troon het ses trappe, en sy rug het 'n afgeronde bokant. Aan beide kante van die sitplek was armleunings, met 'n leeu langs elkeen. Twaalf leeus het op die ses trappe gestaan, een aan elke kant van elke trap. "
Louis Bouyer, Liturgie en argitektuur, South Bend, IN: University of Notre Dame Press, 1967), 11.
Kardinaal Joseph Ratzinger, Die Gees van die liturgie, (San Francisco: Ignatius Press, 2000), 64.
"Orde vir seën by die geleentheid van 'n nuwe biskoplike of presidensiële voorsitter," Boek van seëninge, par. 1154.
Vir 'n deeglike ondersoek na die konsep van priesterlike hiërargie in liefde, sien Matthew Levering, Christus en die Katolieke Priesterskap Kerklike hiërargie en die patroon van die Drie -eenheid (Chicago/Mundelein: Hillenbrand Books, 2010).
Homilie van sy heiligheid Benedictus XVI, Massa in besit van die voorsitter van die biskop van Rome, Basiliek van St John Lateran, Saterdag, 7 Mei 2005. Besoek op https://w2.vatican.va/content/benedict-xvi/en /homilies/2005/documents/hf_ben-xvi_hom_20050507_san-giovanni-laterano.html.
Tweede Vatikaanraad, dekreet oor die biskoppe se pastorale kantoor in die kerk (Christus Dominus), par. 2.
Seremoniële van biskoppe, par. 47.
Sien Gebou uit Living Stones Riglyne van die National Conference of Catholic Bishops [BOLS], (Washington, DC: United States Catholic Conference, 2000), par. 64: "Die [stoel] word nie gebruik deur 'n leek wat in die afwesigheid van 'n priester voorsit by die diens van die woord met die nagmaal of 'n Sondagviering nie. (Vgl. Congregation for Divine Worship, Gids vir Sondagvieringe in die afwesigheid van 'n priester , nr. 40). "
Bestelling vir Sondagvieringe in die afwesigheid van 'n priester, 38.
Alhoewel die Algemene instruksie van die Romeinse missaal haal dit nie volledig aan nie, maar op hierdie punt gee dit 'n voetnoot Inter Oecumenici (1965) wat lui: "Sou die stoel agter die altaar staan, moet enige skyn van 'n troon, die prerogatief van 'n biskop, vermy word" (par. 92).
Dr Denis McNamara is medeprofessor en uitvoerende direkteur van die Center for Beauty and Culture aan die Benedictine College in Atchison, KS, en mede-gasheer van die bekroonde podcast, "The Liturgy Guys."
Sitplek van Wysheid - Geskiedenis
Sedes Sapientiae: Sitplek van Wysheid
Standbeeld van Sedes Sapientiae
Hoeveel opregte Katolieke het hulle mislei om te dink dat die beste opvoeding op 'n voorskool verkry kan word, wat poog om ouers te beïndruk met hoeveel inligting in die kortste tyd in 'n kop geprop kan word. 'N Kind wat agt uur van die dag in die klas is en dan drie tot vier uur in die nag studeer, het nie tyd vir die wonderlike nie. St John Bosco, die wyse opvoeder, het gesê: "Om slegs die intellek te kweek, al die ander menslike vermoëns te laat vaar, is om die mens te vervorm."
Hy gooi vergelykings en rekenaars tot middernag oor, en hy het nie tyd om na die sterre te kyk nie. Die mens moet nadink oor die bonum, pulchrum en verum van die heelal om hom, sodat hy 'n idee kan kry van die goedheid, skoonheid en waarheid van God, sodat hy God met sy hele hart, siel en verstand kan liefhê. Dit is wysheid wat die mens toelaat om die heelal wat deur God geskep is, te ken en lief te hê.
Daarom is die werklik intelligente man die man wat wysheid soek. Wie die groot skat van wysheid wil bekom, moet na die voorbeeld van Salomo die skat soek: "Ek het die wysheid liefgehad en gesoek uit my jeug af, en ek wou dit vir my huweliksmaat neem."
In sy manjifieke boek Die liefde van ewige wysheid, St. Louis de Montfort sê:
'As ons werklik die ewige lewe wil verkry, laat ons dan kennis kry van Goddelike wysheid as ons volmaakte heiligheid op aarde wil bereik, laat weet ons ewige wysheid. As ons die wortel van onsterflikheid in ons hart wil besit, laat ons dan kennis dra van die ewige wysheid. Om Jesus Christus, ewige wysheid, te ken, is om genoeg te weet om alles te weet en om hom nie te ken nie, is om niks te weet nie? "
Wysheid gee die mens lig om die waarheid te ken, maar 'n wonderlike vermoë om die waarheid aan ander bekend te maak.
Hier is dus die bewonderenswaardige geheim om Goddelike wysheid te besit: "Maria is," sê St. Louis, "die geheime magneet.
'Waar sy ook al is, trek sy ewige wysheid so sterk aan dat Hy dit nie kan weerstaan ​​nie. … Sodra ons Maria besit, sal ons maklik en in 'n kort tyd Goddelike wysheid besit deur haar voorbidding. Van al die middele om Jesus Christus te besit, is Maria die sekerste, maklikste, kortste en heiligste.
'En die beste manier om geheel en al aan Maria te behoort, is om by wyse van spreke Maria in ons huis in te neem deur ons sonder voorbehoud aan haar as haar dienaars en slawe toe te wy. Om alles in ons hande oor te gee. En dan sal hierdie goeie Meesteres, wat nooit toelaat dat sy in liberaliteit oortref word nie, haarself op 'n onbegryplike, maar werklike manier aan ons gee, en dan sal die ewige wysheid in haar kom woon, soos in sy glorieryke troonkamer. "
Want die enigste wese wat waardig gevind is om swanger te word en die ewige wysheid te baar, was Our Lady. En as ons na haar toe gaan, met reg die sitplek van wysheid genoem, sal sy ons na hierdie skat lei.
Mary Seat Of Wisdom Bulimbo Secondary Schoolis a Girls' only boarding Secondary School, located in Matungu near Bulimbo Town, Matungu Constituency in Kakamega County within the Western Region of Kenya. Get to know the school's KCSE Results, KNEC Code, contacts, Toelatings, physical location, directions, history, Form one selection criteria, School Fees and Uniforms. Also find a beautiful collation of images from the school's scenery including structures, signage, students, teachers and many more.
Please, remember to subscribe to our news channel to get real time news feeds. Simply click on the white bell when it pops up. Then, select 'Subscribe'. Dankie.
Thanks for reading this article. Once again, remember to subscribe for timely news feeds. Dankie.
'N Oog van Horus of Wedjat -hanger.
Left: Virgin from Ger, second half of the 12th century, wood, tempera, and stucco, 51.8 x 20.5 x 15.5 cm (Museu Nacional d'Art de Catalunya, Barcelona) right: Virgin, c. 1330-40, carved alabaster with remains of polychrome and gold leaf, 42.5 x 112 cm (Museu Nacional d'Art de Catalunya, Barcelona)
Besonderhede, Virgin from Gósol, 2nd half of the 12th century, wood carving with polychrome and remains of varnished metal plate, 39.5 x 32 cm (Museu Nacional d'Art de Catalunya, Barcelona)