Beeld: 'Lady Luna' deur Evie Hanlon
Op 23rd Maart 2016 het ons 'n maansverduistering in Weegskaal, die tweede en finale verduistering van hierdie besondere verduisteringseisoen. Die maansverduistering vind plaas in die 4th-graad van Weegskaal by 11: 48 am UT en gee 'n tyd van hoë emosie en kort tempo's as ons nie onthou dat die dringendheid wat ons tans voel nie vertrou moet word nie!
Met Saturnus wat oor 'n paar dae terugkeer, kan ons alreeds die las voel om positief te bly, aangesien baie om ons blyk te wees in negativiteit. Voorheen lewenskragtige gesindhede kan afneem, vrese wat opblaas en angs in die middelstadium neem. As dit so is, is dit tyd om onsself en mekaar sleg te sny; om te aanvaar dat golwe van energie kom en gaan. Aktiwiteit word gevolg deur uitputting, traagheidstoestande, opwinding deur stil rus. As ons probeer om te hard te stoot teen heersende toestande nou, desperaat om 'vordering' te handhaaf, maak nie saak wat ons kan uitbrand en meer spanning eerder as minder skep nie.
Ons kan nie op hierdie punt onsself in 'beter tye' uitsluit nie, bloot deur wilskrag. Dit is tyd om te rus, stop en reflekteer. Om gedagtes en gevoelens te skep, kan ons vermy, want ons innerlike wêreld kan 'n terugkeer in balans vind, eerder as om dit te dwing om leeg te hardloop, want ons het nie daarin geslaag om te hervul as dit nodig is nie.
Hoe om die lading vir ons en elke ander te vergemaklik
Soos verduisterings gaan, en ondanks die feit dat dit ver van die totale is, is dit 'n taamlike intensiewe een. Maar ons kan die las vir onsself en mekaar verlig deur aanvaarding oor oordeel, liefde oor vrees, kommunikasie oor onttrekking en hoop oor wanhoop te kies.
Ons kan in die versoeking om terug te trek in hoogs subjektiewe posisies nou, in die veronderstelling waarheid sonder om aannames op die proef gestel, vergeet dat die lewe van perspektief 'n ander persoon se gelyke sin, selfs wanneer hulle perspektief lynreg is gekant teen ons eie te maak! Gevegte oor wie is reg en wie is verkeerd, wat die oorhand of morele hoë grond, wie wat aan wie gedoen het - nie een van hierdie sal nou help! Dit is veel belangriker om te fokus op dit wat ons deel nie wat verdeel: die gemeenskaplike grond wat menswees bied.
Polarisasie van individue teen die erkenning van gedeelde mensdom
Die polarisasie van individue, gedagtegange en geloof, lewenstyl en prioriteite word deesdae besonder sterk. Hierdie verduistering waarsku ons na die uiteindelike bestemming as ons verder langs die pad voortgaan - 'n plek van konflik en haat, magstryd en onderdrukking. Dit dring daarop aan om die noodsaaklikheid om reg te wees en omhels die moontlikhede wat inherent is aan diep luister en diep sien: om na ons vyand te kyk en selfs die kleinste smidgen van die gedeelde mensdom te herken waarop fondamente vir 'n nuwe wêreld gebou kan word.
Die wêreld soos dit staan, word nou uitgedaag deur baie opponerende magte. Ons voel hulle beide persoonlik en kollektief, teen ons eie wil stoot, moeilike vrae opduik, wat probleme veroorsaak wat ons eerder sou vermy.
Hoe ons ons eie innerlike konflikte te bestuur grootliks bepaal hoe ons eksterne kinders. As ons sukkel met ons eie woede of haat, onsself vertel ons moet nie voel op hierdie manier, sal ons sukkel om doeltreffend te reageer op die toorn van ander.
As ons ons eie krag vrees - verkies om onsself as 'n slagoffer eerder as skepper te wees - kan ons maklik te swig gee vir die krag wat ander mense gebruik, om hul gedagtes en prioriteite, gedrag en lewenstyl aan te neem sonder om die regte pad vir ons te onderskei. As ons weier om ons eie innerlike tiran te erken wat sy eie weg eis, maak ons ​​nie saak wat ons kan projekteer op die wêreld om ons nie, en wys die vinger na daardie bulle wat daar buite is sonder om hul besinning binne onsself te erken.
Floodgates Holding Back Die Onbewuste Deur Hierdie Verduistering Geopen
Daar is baie te sien en verstaan ​​in hierdie tyd. Die vloedgates wat die bewusteloos hou, word deur hierdie verduistering oopgemaak en ons sal dalk oorweldig voel deur wat daardeur gaan uitstort. Maar onthou, wat dit ook al is, dit is net onsself. Jy en ek in ons volheid: goed en sleg, positief en negatief, liefdevol en haatlik, aanvaarbaar en ongeduldig. Ons identifiseer met die dele van onsself waarmee ons kan lewe en vermy die stukkies wat ons nie kan hê nie, wanneer ons in werklikheid met alles kan leef wanneer wyse onderskeiding, sagte aanvaarding, medelye en begrip ons houding inlig en ons innerlike en buitenste verhoudings vorm .
Ons is almal in dieselfde bootjie, ons mense, geteister deur die wind en reën van emosie, warm deur die son en lewegewende storte na wind. Uniek aparte op een vlak en verenigde by 'n ander, dié verduistering moedig ons aan om te besin oor wat ons skei, wat ons verenig en hoe ons vorentoe saam kan beweeg in 'n lewens-bevestigende en positiewe manier.
Dit is tyd om mekaar en onsself aan te moedig. Om tred te hou met ander 'n spieël waarin hulle hul potensiaal, nie hul mislukkings kan sien: 'n kind van God nie 'n weeskind van omstandighede. As ons elke gebruik hierdie verduistering drie dinge doen - onsself toelaat om te rus, vergewe ons ten minste een 'versuim' en een ander persoon aan te moedig om lief te hê wie hulle is - ons sal dit gedoen het, en onsself, baie trots.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Intuïsie & Bewustheid > Astrologie > Planete & Transits > Op Ontmoet die intensiteit van die Lunar Eclipse met sagtheid