Dit is nie maklik om na maande se beskerming uit te gaan nie. Suzanne Tucker / Shutterstock
Die afgelope drie maande het ongeveer twee miljoen mense hulself 'beskerm' teen die land nuwe koronavirus deur binnenshuis te bly, op aanbeveling van die Britse regering. Op 31 Mei het die riglyne is opgedateer om diegene wat klinies kwesbaar is, in staat te stel om buite te gaan as hulle wil. Maar hulle moet waaksaam bly en sal nie kan nie om hul geliefdes te besoek onder nuwe planne om beperkings te vergemaklik deur 'ondersteuningsborrels' te skep.
Dit is nie moeilik om te sien dat dit moeilik is om sielkundig te hanteer as u so lank in die huis sit en bekommerd wees oor 'n moontlike dodelike infeksie nie. Die nuwe maatreëls kan inderdaad 'n bron van verdere angs wees eerder as verligting vir beskermers - veral as u dink dat van diegene wat gesterf het as gevolg van COVID-19, 91% het 'n bestaande gesondheidstoestand gehad.
Ander faktore wat bydra tot sielkundige skade vir hierdie groep, is die hantering van gekanselleerde klinieke, probleme met die verkryging van medikasie, verminderde oefening en verlaagde bui. Sommige mense sien dat hulle gestigmatiseer word as gevolg van die dwang om aan ander bekend te maak dat hulle klinies kwesbaar is. Ten spyte hiervan, was daar beskermers grootliks verwaarloos in regeringsinligtingsessies en nuusitems.
Terwyl baie klinies kwesbare mense uiteindelik tuis voel tydens die pandemie, ondersoek studies die sielkundige impak van die isolasie van die pasiënt meld hoë vlakke van vrees, eensaamheid, verveeldheid en woede. Dit is veral relevant vir meer as 70's, waarvan baie reeds met sosiale isolasie, veelvuldige gesondheidsprobleme en mobiliteit in die gedrang gaan worstel. Dit gaan oor, soos eensaamheid geassosieer met hoër sterftesyfersveral in die ouer bevolking.
Om in die buitelug te kan stap, is dus goeie nuus. Die buitelewe kan aangename aktiwiteite bied om gemoedstoestand, sosiale ondersteuning en onafhanklikheid te verhoog. Hierdie dinge kan die deugsame siklus begin om meer aangename aktiwiteite te doen wat jou goed laat voel, wat lei tot beter bui en meer motivering om meer te doen.
Maar is dit genoeg van die aansporing om buite die veilige sone van die huis te stap? Baie is bang.
Hindernisse na buite
Ongeveer die helfte van mense met mediese toestande sukkel al met angs en / of depressie. Dit is dus baie waarskynlik dat diegene wat beskerm word, in die konteks van 'n wêreldwye bedreiging vir die gesondheid, hul geestesgesondheid verder gaan verswak. Dit kan gepaard gaan met 'n gebrek aan motivering en 'n hindernis skep vir die neem van die eerste tree buite.
Die buitelewe kan gees opwek. Paul S Hill / Shutterstock
Vir diegene met onderliggende gesondheidsprobleme is dit uiters belangrik om waaksaamheid te handhaaf, beide ten opsigte van voorsorgmaatreëls en die kontrolering van fisieke simptome. Maar dit kan maklik buitensporig raak, wat kan bydra tot angs en op sy beurt ook fisiologiese simptome. Dit is 'n bose kringloop wat mense kan vermy om buite te gaan.
En as ons iets vermy weens angs, stop ons onsself om uit te vind wat sou gebeur het as ons volhard het. Ons het nie gesien dat dit ok sou gewees het nie - vreemd, oorweldigend, maar sielkundig oorleefbaar.
Oorkom van vrese
Dit is belangrik dat diegene wat beskerm het, advies en veiligheidsmaatreëls volg - nie meer nie, nie minder nie. Maar selfs al voel dit moeilik, kan hierdie mense uitgaan. Vir die meeste gaan dit daaroor om gewoond te raak aan die nuwe ervaring van buite wees. Sodra die eerste onverwagte noue ontmoeting behandel is, kan dinge makliker voel.
As dit nie so is nie, kan dit help om u angs te aanvaar en te verstaan. Angs kom voor as bekommernisse oor wat volgende kan gebeur, maar ook op baie fisiologiese maniere, soos hartkloppings, wankelrig, verskerpte borskas - dit is adrenalien en word veroorsaak deur die vreesrespons. Vrees is 'n normale reaksie op 'n abnormale situasie. Jy kan begin om dit aan te pak hanteringstrategieë soos liggaamlike oefening, asemhalingsoefeninge / meditasie en uitdagende gedagtes wat nie help nie.
Dit is belangrik om ons gedagtes akkuraat en in perspektief te hou, in die hier en nou te bly en onsself met deernis te behandel wanneer dinge nie soos beplan verloop nie.
Vir die angstigste kan die geleidelike terugkeer na die buitelug die beste wees. 'N Lang wandeling in 'n besige park op 'n Saterdagoggend sal ongetwyfeld tot 'n hoogtepunt in angs lei en kan die buitewêreld oorweldigend en onveilig laat voel. In plaas daarvan kan dit beter wees om te begin met 'n kort wandeling op 'n tyd en plek waar daar minder mense is.
Dit is ook belangrik om die positiewe verskuiwing te waardeer wat u na buite gaan. Dit kan gebruik word om stokperdjies en aktiwiteite te besoek wat plesier gee en om u sosiale netwerk te betrek. 'N Goeie rede om uit te gaan, is 'n belangrike motiveerder wanneer angs 'n dryfveer is om in te bly.
Die meeste mense met kliniese kwesbaarhede het selfs voor COVID-19 met onsekerheid gewoond geraak en hulle aanpas by veranderende mediese omstandighede en reageer op gesondheidsbedreigings. Sulke mense is dikwels hoogs veerkragtig en gewapen met 'n repertoire van aanpasbare hanteringstrategieë.
Op sommige maniere kan die 'kwesbare' in werklikheid beter toegerus wees om hierdie onsekere omstandighede te hanteer as ander. Maar sommige sal professionele hulp nodig hê om vorentoe te beweeg. Hoe dan ook, dit is nou die tyd om gesamentlik te mobiliseer om diegene te beskerm wat sal beskerm om vooruit te gaan en die lewe te herwin: hou u afstand, bly in kontak en bied medelye aan diegene wat dit die nodigste het.
Jo Daniels, medeprofessor in kliniese sielkunde, Universiteit van Bath
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Die sielkundige impak van binne isolasie - en hoe om aan te gaan