Die keiserhof op Fontainebleau, 24 Junie 1860 - Interessant
Die keiserhof op Fontainebleau, 24 Junie 1860
Die keiserhof op Fontainebleau, 24 Junie 1860.
Onder die Tweede Ryk het Napoleon III homself omring met 'n hof onder leiding van Eugenie de Montijo, wat sy vrou geword het in Januarie 1853. 'Hierdie' keiserlike fees 'wat deur die teenstanders van die regime uitgespreek is, is eietyds met die geboorte van die fotografiese portret, wat sal verseker na die Disdéri-ateljee en 'n paar bekende fotograwe soos Nadar 'n groot roem.
Ontspanning is die oorheersende aspek van hierdie "vakansie" -foto. Ons is naby die karpdam (regs op die foto). Op die agtergrond sien ons een van die twee trappe van die gevel van die Primatice wat dateer uit die tweede helfte van die 16de eeu. Die hof neem sy plek in op die pier naby die trappe, sigbaar aan die linkerkant, met die uitsondering van die Keiser en Prins Imperial, wat in 'n boot sit. Die keiserin is regs in die voorste ry van die dames wat sit, met haar regterhand tot op die nekhoogte. Haar nabye vriende omring haar: aan haar voete, half leunend op haar linkerarm, Madame de Pourtalès, bekend vir haar skitterende skoonheid, uit 'n groot familie van Elsassiese Protestantse bankiers en vrou van 'n Switserse Hugenote-bankier. Regs van Eugenie, die prinses van Metternich, het die bynaam die 'mooi lelike' vrou van die Oostenrykse ambassadeur genoem. Ons let ook op die aanwesigheid van graaf Walewski, seun van Napoleon I en Marie Walewska, senator in 1855 en Minister van Buitelandse Sake tot 1860. Byna al die persone wat verteenwoordig word, word geïdentifiseer.
Fotografie, 'n demokratiese uitvindsel
Gedurende die Tweede Ryk het fotografie 'n groeiende plek in die alledaagse lewe verseker: in 1860 het Parys 207 fotograwe gehad, waaronder Disdéri wie se ateljee 90 mense in diens gehad het en elke dag meer as 2000 afdrukke vervaardig het. Hierdie oplewing in fotografie moet gekoppel word aan dié van die middelklasse wat 'n model uit die hoër klasse wil neem. Meer bekostigbaar as 'n geverfde portret, wek fotografie die entoesiasme van baie mense wat van respek hou en graag hul sosiale status wil vestig.
Terselfdertyd het die keiserlike regime hierdie nuwe tegniek benut om homself gewilder te maak onder die Franse. Anders as 'n amptelike skildery wat deurtrek is met plegtigheid, gee 'n foto soos hierdie die beeld van 'n minder seremoniële binnehof, een waarmee dit meer moontlik is om te identifiseer. Vir Napoleon III was dit 'n manier om nader aan soveel as moontlik mense te verskyn en om gehegtheid aan sy persoon te wek, 'n benadering wat volledig strook met die plebisite Caesarisme wat Bonapartisme is.
Louis GIRARD Napoleon III Parys, Fayard, riet 1986. Versameling "Pluriel", Hachette, 1993. Jean TULARD (red.) Woordeboek van die Tweede Ryk Parys, fayard, 1995.