Paartjie se Manifes van Liefde
Die bekende Goue Reël - Doen aan ander soos jy dit aan jou sou doen - het analoges regdeur die wêreld se kulture. Maar as ons daarin slaag om so 'n credo met ons geliefde geliefdes in ag te neem, bied ons net wat ons vir onsself wil hê, nie wat die ander persoon wil hê nie. 'N Beter weergawe van die Goue Reël vir paartjies - en een van die geheime om in liefde te hou - is om met jou maat te doen soos jou maat wil hê, nie soos jy wil of wil hê nie.
En dit bring ons by wat ek die Paar se Manifes van Liefde noem: "Van elkeen volgens sy vermoë, aan elkeen volgens sy behoeftes." Vir ons doeleindes is "behoeftes" gelyk aan "wil" (en "sy" is natuurlik gelyk aan "haar"). Deur so 'n manifes te volg, verlaat ons 'n tik-vir-tat-mentaliteit, wat sielkundiges 'n uitruiloriëntering noem, tot 'n fokus op wat goed vir ons beide is, bekend as 'n gemeenskapsoriëntering. Navorsing het getoon dat so 'n samewerkende houding baie meer geneig is om by te dra tot volgehoue ​​tevredenheid vir albei vennote.
So: jy krap my rug, ek krap jou? Nie noodwendig. Eerder, as vanaand se skraper 'n behoefte het, sal dit ookal sy of haar lewensmaat tevrede wees. En dit is presies die houding wat ek gevind het in die mees tevrede paartjies wat ek ondervra het.
WAT IS BEURS IN LIEFDE EN OORLOG?
In gesukkelende verhoudings glo albei vennote dikwels dat hulle gekompromitteer het, die ander as die eerste beskou wanneer hulle besluite geneem het, hul eie behoeftes in die wiele sit ter wille van die aangename ander. En elkeen mag glo dat die ander dit nie met gelyke konsekwentheid gedoen het nie. Dit is maklik om in sulke onbewustelike vooroordeel te dink, veral onder stres.
Hier is 'n voorbeeld van die lewe van Jorge, sewe en dertig, wat opvoedkundige en loopbaanontwikkeling vir 'n mediumgrootte Suid-Kalifornië-firma bestuur, en sy Filippynse-gebore vrou Rosalisa, agt-en-dertig, 'n verpleegster. Hulle is sestien jaar getroud en het twee jong kinders. Hy is 'n betrokke pa, maar die meerderheid van die kindersorg val op Rosalisa. Hy erken dat hy soms 'n telling behou, veral wanneer dit moeg is. Hy sê byvoorbeeld: "Soms sal sy in die kombuis wees en ek sal bo wees en sy sal my vra om vir haar 'n glas water te kry. Ek sal die water kry, maar dit keer my op. Dan verdwyn dit net. " Terwyl Rosalisa dalk geregtig voel op hierdie klein bietjie versorging, voel Jorge dat hy meer as die helfte van die werk gedoen het deur daardie lang ure in te sit, en so kortliks word hy gevra om iets ekstra te doen.
Dit kom ewe juis uit as die twee van julle mekaar se subjektiewe ontledings aanvaar van hoeveel daar bygedra word. Dit het my 'n rukkie gegaan om byvoorbeeld te vertrou dat die baie ure wat Stephen spandeer om ons tuin te handhaaf, net so geldig is om sy tyd te gebruik soos wat ek elke dag twee koerante lees. Aktief ondersteun jou lewensmaat se wêreldbeskouing is 'n manier om liefde te toon.
Oorweeg dit om met jou maat te praat oor hoe verskillende aktiwiteite 'n verskillende hoeveelheid psigiese energie uit elkeen van julle uitoefen. Jy mag verbaas wees om te leer dat een van jou verkies om 'n halfuur-massage te gee as een tuinslang af te dompel. Sielkundige Andrew Christensen het my in 'n onderhoud gesê dat sy vrou haat besigheidsoproepe maak, dus maak hy hulle. "As ek dit maklik kan doen," verduidelik hy, "dan doen ek dit. Ek dink dit is die beste stelsel omdat dit geïndividualiseer is. Jy kan nie net 'n sjabloon neem en dit toepas nie."
As jy albei aan die Paar se Manifes hou, sal jy veilig voel dat jy ook jou beurt sal hê. Watter sielkundiges noem 'n wederkerigheid van warigheid, in werklikheid, verhinder sterk interpersoonlike verhoudings. As elkeen van jou terug hou om te gee wat op enige oomblik meer as jou helfte lyk, kan dit lei tot verdere wariness en minder vertroue aan die ander kant, die gedrag wat jou daarvan hou om te kry wat jy die meeste wil hê.
Laurie, byvoorbeeld, spandeer baie moeite om te kook wat haar man daarvan hou en nooit dink om te kla dat die meeste huishoudelike take op haar val nie, al werk sy ook hard. Sy sê dit is omdat sy glo Hamid probeer ewe moeilik om haar te behaag: "Enigiets wat ek wil, hy sal my gee."
As jy 'n filosofie van "gee gee as jy alreeds gekry het", is dit asof jy daar staan ​​met jou arms gekruis en wag vir die ander persoon om welwillendheid te wys. In die beste verhoudings moet welwillendheid as vanselfsprekend aanvaar word.
Maar sê jy het amper gereeld die vullis begin verwyder sonder om naggedruk te word, en jy begin wonder as jou eggenoot begin met die begin van warm, onbedorven seks, soos jy wil hê? In moeilike huwelike voel ons "dit is jou beurt om te verander," asof ons vergoeding verskuldig is as gevolg van die pogings wat ons gemaak het.
Sommige terapeute gaan so ver as om te suggereer dat die vennoot wat 'n klein verandering maak, 'n afslag moet ontvang. Dus, in 'n voorbeeld wat deur sielkundige Ayala M. Pines gegee word, as jy vir 'n halfuur met jou maat praat, soos sy jou gevra het om te doen, kry jy daardie week 'n fliek. Uit my eie ervarings en dié van ander, kan ek jou vertel dat sulke pogings vir die pogings ondoeltreffend is om langtermynverandering te skep. Eerlikheid moet nooit 'n gevegskreet word nie. As jy te besig is om elke pennie te spandeer, elke minuut van moeite, elke kompromie wat gemaak word oor wat om te eet of te kyk, is dit moontlik om jou gedagtes te vergeet dat jy in dieselfde verhouding is.
Peter D. Kramer wys op in sy insiggewende boek. Moet jy verlaat? Dat mans wie se vroue kla dat hulle nie genoeg doen nie, karakteristies argumenteer dat die vrou se standaarde onregverdig is en dat hy nie 'n sê het om hulle te vestig nie. En wat as hy doen wat sy wil (dit wil sê, word 'n ideale man uit haar oogpunt), is sy bereid om dieselfde van sy standpunt te doen? En wat kan dit beteken? Net in die beste verhoudings is vrouens bereid om na hulself te kyk van 'n maat se oogpunt: miskien gee ek nie soveel op as wat hy is nie, miskien speel ek nie dikwels fantasie sekskatjie nie, miskien doen ek karp oor sake Dit is triviaal vir hom. Of dit is dalk die man wat te styf gesluit is binne sy eie persepsies en nie vir 'n oomblik deur sy vrou se oë kan sien nie.
Praat openlik oor wat "regverdig" vir elkeen van julle beteken, en deel voorvalle wat die woord uitbeeld of weerspreek. Toe my kinders klein was en ek baie tyd aan hulle gelees het, hulle op verrykende uitstappies geneem het, met hulle gespeel het en hulle van mekaar vermink het, sou my destydse man verkies het dat ek 'n betalende werk kry. Hy het gesê, en ek sal dit nooit vergeet nie, "Almal kan doen wat jy met die kinders doen." Ons persepsies van die waarde van my moederskap was op so 'n manier dat ons hierdie probleem nie vriendelik kon oplos nie.
MY GELD, ONS GELD
Christensen noem 'n ou Ben Franklin-verhaal: 'n haan wou 'n paartjie met 'n perd maak: "As jy nie op my voete trap nie, sal ek nie op jou s'n trap nie." In werklikheid neem sommige paartjies so 'n idee dat as jou man $ 600 van gesamentlike fondse op 'n voorversterker bestee, kry jy verskeie duur skoene wat jy nie beplan het nie. Maar wat as dit lei tot 'n meer uitgeputte bankrekening, wat jou nie aangenaam is nie?
Of wat as een gade meer ure werk as die ander? Is dit dan regverdig vir diegene wat langer werk om meer voordele te kry? Wat as die een wat in meer ure sit, minder verdien? Of een gade kan meer geld maak as die ander vir ongeveer dieselfde aantal ure se arbeid. Sal die een dan meer sê hoe die geld bestee word? In sommige tradisionele paartjies is dit die manier waarop dit gedoen word, maar hulle het die paartjie se Manifes geheel en al verontagsaam.
Pepper Schwartz, na die analise van duisende paartjies, het sommige van hulle eweknieë genoem, oor wie sy afgesluit het, "Elke vennoot kan en moet in verskillende munte gee." Ware eweknieë stem saam dat geld nie die enigste munt is wat tel nie. Tog geld maak nie saak nie, en paartjies kies 'n medley van hotelle in die strewe na regverdigheid.
In my eie huwelik, soos in die huwelike van baie van die paartjies wat ek ondervra het, verenig ons al ons fondse. Terug toe Stephen twee werksgeleenthede gewerk het en baie meer verdien het as wat ek van my vryskutskryf gedoen het, het hy nooit gehuiwer om sy loonkontrole na my te verander nie omdat ek geweet het dat 'n groot deel van hulle gaan betaal vir die private skool vir my seun wat saam met ons gewoon. Noudat ek meer maak, is dit goed met my dat Stephen minder van sy tyd spandeer om inkomste te verdien. Ons glo dat elkeen van ons die onvervreembare reg het om ons eie doelwitte na te streef en dat die eenheid 'n manier moet skep om dit moontlik te maak.
Tog, wanneer een van ons "ekstra" geld verkry, het ons baie verskillende gedagtes oor waar dit gebruik moet word. Ek voeg die myn by ons gesamentlike fondse toe, maar as dit in sy hande val, beskou Stephen dit bonusgeld om blomplante (sy passie) te koop of om by sy rekenaartoerusting te voeg. Ons kommunikeer, ons sukkel, ons maak handel. Daar is geen regte manier om geld te hanteer nie. 'N Paar van die paartjies wat ek ondervra het, skei hul finansiële sake in die belang van hul eie idee van billikheid, met 'n paar skakelstelsels oor die dekades.
Bea het vir my gesê: "Vir jare was dit my besigheid wat alles ondersteun. En nou is dit Herb's. Op een stadium het ek my geld apart gehou. Maar dit was ook my geld wat ons gebruik het om hierdie huis te herbou. en ek voel negatief vir my, ek wil dit opsy druk. En dan sou jy die vlugtige gedagte hê: 'As ons ooit sou verdeel, sal ek dit nooit weer kry nie.' Jy moet dit oorkom: jy kan nie elke situasie hanteer nie, asof die ergste ding wat kan gebeur, gaan gebeur. "
Tina Tessina het vir my gesê sy en haar man het elk hul eie geld, en hulle verdeel uitgawes in die helfte. Sy betaal vir al die kos, hy betaal al die nuts. Hulle het dit vir die eerste paar jaar opgespoor en gevind dat dit genoegsame uitgekom het. Maar as hulle uitgaan vir aandete, verdeel hulle dit vyftig / vyftig.
Hoekom so 'n streng afdeling? Tina onthou nie net dat haar ma met haar hand staan ​​om geld te vra om Tina se klere vir die skool te koop nie, maar Tina en Richard het baie anders met geld verband. "Ons klim ongeveer op dieselfde plek, maar hy balanseer sy tjekboek na die pennie, en ek is slapdash. Op hierdie manier sukkel ons nie altyd met mekaar nie."
Laurie het ook op afsonderlike bankrekeninge aangedring toe sy met Hamid getrou het. "Ons het die huur geskei, want ek was nie jonk toe ons getroud was nie, en ek het gedink, my God, ek gaan hom nie ondersteun nie. As een van ons nie ons rekeninge kan betaal nie, wat net gebeur het Paar maande gelede betaal ek die hele huur vir drie maande, maar hy het my terug betaal. "
MAAR JY IS MY OOR
In die werkende wêreld plaas jy moeite met die verwagting om betaal te word - dit is waar ruilverhoudings die algemeenste is. Dit is anders by die huis. In gemeenskaplike verhoudings, die soort tussen familielede, verwag ons nie net terugbetaling vir gunste nie, maar dit kan ons warm gevoelens verdun as ons op 'n baie hoë vlak behandel word. Dit maak natuurlik volmaakte sin wanneer jy alles oorweeg wat nou bekend is oor belonings en intrinsieke motivering. In 'n liefdevolle verhouding verwag jy nie 'n ekstra beloning buite die liefde self nie; Hoe meer jy die verhouding na 'n beloningsgebaseerde grondslag beweeg, hoe minder sal die vloei oorheers.
Tog is speelpuntstelsels nie bekend onder intimate nie. Naomi, in haar laat veertigerjare, was agtien jaar saam met haar ma, Janice, in haar mid-vyftigerjare. Hulle het 'n informele roetine ontwikkel waarin hulle, as hulle op 'n skouspelagtige wyse aan die ander kant voldoen, punte kry.
"Janice het 'n baie hoë behoefte aan bestelling en roetine," verduidelik Naomi, "sodat as ek my pos meer as een dag uitlaat, begin dit haar te maak. Ek sê vir haar," dis te sleg, ek woon ook hier , en ek kry dit om te doen. " Hier lag Naomi na die soberheid van so 'n interaksie, en gaan voort: "Sy sal tot 'n punt kom waar sy sê dit kom by haar en ek dink nie dit is die moeite werd om die Tweede Wêreldoorlog oor te hê nie. klein dingetjie en dan sal ek sê, 'Wel, seker, ek gaan dit sorg, maar ek wil net hê jy moet weet hoeveel ek dit haat.' En terwyl ons mekaar boos maak, grap ons oor 'n telkaart.
"Of nou en dan wanneer een van ons iets regtig goed doen vir die ander een, soos om gouer skoon te maak as wat ek wil, of eerder weg te gaan as wat ek dink nodig is, sal ek dit net doen. sê: 'Goed, maar ek kry punte hiervoor.' '
Naomi verduidelik dat die belangrikste van sulke interaksies is dat die vennote aan mekaar kommunikeer dat hulle hulself en mekaar ken, dat hulle bereid is om te kompromieer, maar dat hulle ook wil verseker dat elkeen die onafhanklikheid van die ander respekteer . "Toe ons jonger was en nie soveel terapie gehad het nie, ensovoorts," sê Naomi met nog 'n lag, "dit was groter gevegte. En nou is hulle nie gevegte nie. Hulle is amper soos skripsiebeurse."
Sommige paartjies speel selfs rond met 'n reguit ruil: Ek sal later seks met jou hê as jy nou die vensters was. So lank as wat jou band 'n gesonde een is en jy albei die humor in so 'n toneelstuk sien, sal af en toe gestileerde transaksies geen kwaad doen nie.
"Wat ons liefde noem," suggereer skrywer Phyllis Rose, "kan die proses van kragonderhandeling inhibeer. As die impuls om meting en onderhandeling te ontmoedig, van binne kom, is dit nie verbied nie, dit is een van die lewe se genade en seëninge."
As jy ernstig scorekeeping vind, beteken dit dat daar al iets verkeerd is. Laat dit dien as 'n waarskuwing dat, oh, iemand gaan weerhou, en dan is daar sterk konflik wat seker sal volg. As jy opbouende met ontevredenhede hanteer sodra hulle verskyn, hoef jy nie die verhouding te kantel na 'n tit-for-tat, en minder omgee, rigting.
Frank se wrokerye sal byvoorbeeld oor triviale dinge wees, soos wanneer die paartjie 'n garageverkoop gehad het en hy het gevoel hy moes sy gunsteling springmieliepopper verkoop. Hy hoef nie te doen nie, dring Margie aan, maar destyds het hy verplig gevoel en dit het in sy gedagtes vasgehou. Wanneer sulke gevoelens uiteindelik sou opkom, sou Margie vir Frank sê: 'Jy het 'n wrokboek.'
Pare ontwerp hul eie maniere om 'n gevoel van uiteindelike regverdigheid te verkry, of hulle die woord gebruik of nie. Teresa het byvoorbeeld vir my gesê dat wanneer Derek sy stem op haar laat voel, sy voel aangeval. Dan, 'n paar dae later, "om by hom terug te kom, sal ek hom nie regmaak om iets te eet wat hy wil hê vir aandete nie. Hy sal net na my kyk en gaan," oke. " Dit is 'n soort plaag wat sê jy is oor die woede, maar jy wil die punt druk en sê: 'Jy het my seergekry?' Dit voel meer soos ons selfs. " As so 'n klein wraak wat koud bedien word, sou twee dae later 'n plaasvervanger wees om eerlik te kommunikeer in die oomblik, dan sal dit net tyd wees om te kwalifiseer.
Een vrou het vir my gesê sy het 'n manier om dinge uit te buit, uitgepluis wanneer sy teleurgesteld raak. Sê haar man is nie in staat om op die laaste oomblik haar iewers te neem nie, want sy het beplan om te gaan weens die eise van sy werk. "Toe sê ek vir hom om te gaan koop vir my 'n lekkergoed om dit op te maak. Of hierdie sjokoladekoek uit die bakkery. Ek dink dis net dat ek wil voel dat hy iets vir my gedoen het. Dis soos om my vriendskap te koop," het sy gesê. sê, lag. "Dan sal hy my rug wryf."
ME, MY EN EK ... OH, EN JY
Koop in die Paar se Manifes beteken nie dat elke vennoot 'n "self" in die belang van die unie gee nie. 'N Huwelik hoef nie onderdrukkend te wees vir jou persoonlike groei nie. Ek kan nie vergeet dat my vorige man my vertel het toe ek wou teruggaan skool toe nie, "Ek wil nie hê jy moet groei nie. Ek wil hê my kinders moet groei." Wat 'n kontras was dit toe Stephen vir my gesê het: "Wees wie jy wil wees."
Maar soms is opofferings nodig. Nie elke huwelik sal elke vennoot toelaat om alles te hê wat elkeen van hulle begeer nie, hetsy as gevolg van tyds- of geldbeperkings, of omgewingsoorweging (hy wil in die stad woon en sy verkies voorstedelike lewe). Wat doen jy as jou doelwitte nie dieselfde is nie, wanneer jy en jou maat vir vrye tyd meeding, geld, simpatie of ander skaars hulpbronne gebruik? In die mees langdurige en bevredigende huwelike, het 'n Nederlandse sosiale sielkundige en sy Amerikaanse kollegas bevind, is albei vennote bereid om vir mekaar te offer.
Gee aan wat jy bereid is om op te gee vir mekaar of vir die eenheid. Kyk of jy saamstem wanneer 'n aksie voel soos opoffering en wanneer dit nie doen nie. Onder die paartjies waarmee ek gepraat het, het ek gevind dat sommige van hulle stadiums verduur waar 'n uitruil mentaliteit later vervang is met een wat meer gemeenskaplik en meer tevrede was. Mei-Ling sê: "Die een ding wat ek gedoen het toe ons deur middel van terapie gaan, was dat die huwelik nooit gelyk is nie. Wat belangrik is, is dat ons saam met ons twee meer as net die som van ons is. . "
Eric J. Cohen en Gregory Sterling stel in "U skuldig my" daarop dat wanneer u 'n kunsmatige poging laat om dinge op elke oomblik gelyk te maak, "die spontane vloei van gee en ontvang kan plaasvind met albei partye wat 'n interne sin van alles is regverdig. " Die skrywers verduidelik dat wat jy eindig, 'n hele wye basis van ewigheid is. Sodat wanneer jou interaksie te ver beweeg, wat regverdig is teenoor een maat, die bedreiging van die balans van die verhouding (wat een van julle lei, ongeag hoe vrygewig jy is om voordeel te trek, moet dit hanteer word om die sin te herstel As jy weer eens voel, kan jy weer begin, as dit nodig is, sonder om te tel. Ek kan dit vergelyk om jou rekeningkundige metode halfjaar te verander, en dan wanneer die rekeninge gebalanseer is, gooi die boeke weg en moenie Moenie terugkyk nie. (Beter nog, verbrand hulle sodat jy hulle nie later kan grawe vir 'n groot argument nie.)
Ons verkies almal wanneer ons kry wat voel soos "genoeg". Maak 'n punt om jou maat te vertel watter noodsaaklike behoeftes voldoen word aan jou verhouding, behoeftes wat nie op aksies gebaseer is nie, maar op wie die ander persoon is. Byvoorbeeld, ek het dikwels vir Stephen gesê dat hy my laat lag, en dit is genoeg. Maar wat ek daarmee bedoel, is soveel meer as om sy grappies ha-ha snaaks te vind. Dit gaan oor sy deel van my eksistensiële alleenheid, by my geestelik en emosioneel in die idees wat my lewe oorheers. Dit gaan oor deel van 'n familie - in die diepste sin van die woord - 'n familie wat al die normale grense van geboorte en agtergrond oorsteek.
Om in vloei lief te hê: Hoe kry die gelukkigste paartjies daardie manier
Hersien met toestemming van die uitgewer, Source Books, Inc. © 2003. www.sourcebooks.com
Susan K. Perry, Ph.D., is 'n sosiale sielkundige met 'n spesiale belangstelling in positiewe sielkunde. Sy is die beste verkoopskrywer van ses boeke en die bekroonde skrywer van meer as 800 artikels, opstelle en advieskolomme. Haar mees onlangse boeke sluit in Skryf in vloei: Sleutels tot verbeterde kreatiwiteit; Speel Slim: Die Gesinsgids vir Verrykende, Onregverdige LeeraktiwiteiteEn Vang die Gees: Tiener vrywilligers vertel hoe hulle 'n verskil gemaak het. 'N Aanvullende instrukteur van sielkunde aan die Woodbury Universiteit (Burbank, Kalifornië), het sy ook by UCLA Extension en ander universiteitsuitbreidingsafdelings geleer. Sy is 'n skryfkonsultant, sowel as 'n instrukteur vir Writer's Digest Online Workshops. Haar internet huis is www.BunnyApe.com . Sy woon in Los Angeles saam met haar man, Stephen, 'n uitgewer van New Yorker.