AFRIKAANSE OPSOMMING: Finaalsinne het tot dusver min aandag geniet in Bybelse Hebreeuse navorsing. Afgesien van 'n ondersoek deur Mitchell (1879) in die vorige eeu, en 'n onlangse artikel deur Muraoka (1997), is hierdie 'n navorsingsgebied wat vra om nadere ondersoek. Volgens Bybelse Hebreeuse grammatikas kan finaalsinne op verskeie wyses uitgedruk word. Die hooftese van hierdie studie is dat die verskeidenheid van finaalkonstruksies in Bybelse Hebreeus nie bloot verskillende sintaktiese opsies is om dieselfde semantiese betekenis te realiseer nie, maar dat elke onderskeie sintaktiese konstruksie 'n besondere semantiese nuanse weergee. Omdat hulle eng op die beskrywing van die sin gebaseer is, hou traditionele grammatikas tekortkominge in vir die beskrywing van finaalsinne. In hierdie studie wys ek kortliks op die linguistiese voorveronderstellings van die tradisionele benadering, en op die inherente tekortkominge van so 'n benadering ten opsigte van die ondersoek van finaalsinne. Onlangse ontwikkelinge in die algemene linguistiek, veral die verskeidenheid benaderings saamgevat onder die begrip tekslinguistiek, bied nuwe moontlikhede vir die beskrywing van Bybelse Hebreeus. Ek sal hierdie nuwe benadering tot taalstudie ondersoek om vas te stel of dit aangewend kan word om finaalsinne beter te beskryf. Verskeie tesisse word in Hoofstukke 2 en 3 geformuleer en dan in Hoofstukke 4 tot 6 geëvalueer. Die resultate word aan die einde van elke hoofstuk saamgevat. Die uiteindelike konklusies van hierdie studie word in Hoofstuk 7 saamgevat.