Vingerafdrukke het belangrike getuienis verskaf in talle gevalle van ernstige misdaad. Maar daar is steeds sekere situasies waarin dit moeilik of onmoontlik is om vingerafdrukke te herstel en dit kan hoofpyn vir forensiese ondersoekers veroorsaak. Om 'n oplossing vir hierdie probleem te soek, het navorsers soos ek begin besef dat 'n vingerafdruk vir baie meer gebruik kan word as net sy unieke rifpatroon.
'N Vingerafdruk word gevorm wanneer 'n vinger kontak maak met 'n oppervlak. Die vinger verlaat spore van sweet en enige ander stowwe wat op die vinger voorkom wat 'n verdagte dalk aangeraak het. Hierdie stowwe word gedeponeer in die kenmerkende patroon van die riwwe wat teenwoordig is op die vingerpunt van die skenker. Die meeste vingerafdrukke is onsigbaar vir die blote oog en benodig 'n chemiese ontwikkelingsproses om dit te visualiseer. En nuwer prosesse kan baie meer inligting oor die vingerafdruk-eienaar kry, wat hulle aangeraak het, wat hulle geëet het en selfs watter dwelms hulle geneem het.
'N Vingerafdruk wat by 'n misdaadtoneel gelaat word (in 'n "vingermark" genoem) sal nie net sweet van 'n verdagte bevat nie, maar ook spore van enige stowwe wat 'n verdagte aangeraak het. Dit kan baie nuttige bewyse wees as die vingermarkte bevat 'n slagoffer se bloed of plofbare verbindings aangesien dit dadelik 'n verdagte aan daardie stowwe verbind. Maar selfs dan, 'n vingermark gee geen ondersoekende leiding hoegenaamd as die verdagte nie op die vingerafdrukdatabasis is nie.
Dit is waar nuwe maniere om prente te ontleed, kan ingaan. Navorsers het onlangs gewys Dat die stowwe wat 'n selfoon bedek, kan wissel na gelang van wie die toestel behoort, as gevolg van die verskeidenheid voedsel, skoonheidsmiddels, medisyne en ander omgewingsbesoedeling waarvoor ons blootgestel word. By dieselfde logika moet die stowwe in vingerafdrukke op 'n soortgelyke wyse wissel, en 'n paar vroeë pogings is gemaak om dit te demonstreer.
As dit bewys word, beteken hierdie beginsel dat 'n vingerafdruk 'n molekulêre handtekening kan gee wat aspekte van 'n individu se leefstyl en omgewing, soos hul werk, hul eetgewoontes of hul mediese probleme kan openbaar. Dit kan die polisie help om uit te vind wie die afdrukke behoort.
Ons is een of ander manier om 'n eenvoudige metode om vingerafdrukke op hierdie manier te studeer om die polisie te gebruik, maar 'n paar voorskotte is gemaak. Byvoorbeeld, navorsers het getoon dat kontak met dwelms of plofstowwe kan opgetel word in 'n vingerafdruk en dit kan help om 'n lys van moontlike verdagtes te verlig.
As ons meer algemeen as forensiese denke dink, kan vingerafdrukke 'n paar baie opwindende moontlikhede vir die toekoms van mediese toetsing. Byvoorbeeld, 'n vingerafdruk is 'n baie maklike manier om 'n monster te gee in 'n dwelmtoets. Dit is baie vinniger en makliker as om bloed of urine te gee en baie moeiliker om te vals omdat dit die identifiserende nokpatrone insluit.
Vingerafdrukke word gemaak nie net van stowwe wat jy aangeraak het nie, maar ook stowwe wat uit jou ekkrienkliere uitgeskei word (die sweetkliere wat aan die vingerpunte geleë is). Aangesien sweet spore bevat van dinge wat jy ingeneem het, beteken dit dat vingerafdrukke spore van dwelms bevat wat jy geneem het. In 'n onlangse koerant in Kliniese Chemie, my kollegas en ek het getoon dat dit moontlik is om kokaïen, heroïen en morfien gebruik te maak van 'n enkele vingerafdruk.
Dit hoef jy nie te doen om kokaïen op jou vingers te hê nie. Shutter
Hierdie stowwe is verrassend voorkomend onder die vingerafdrukke van die algemene bevolking. Byvoorbeeld, 13% van nie-dwelmgebruikers wat ons getoets het, het spore van kokaïen in hul vingerafdrukke gehad, waarskynlik opgeneem uit banknote of ander besmette oppervlaktes. Maar 'n werklike dwelmgebruiker sal tot 100 keer meer in hul druk plaas. Daarbenewens kan dwelms nog steeds opgespoor word selfs nadat die gebruiker hul hande was, omdat die stowwe voortdurend uitgeskei word na gebruik. Dit beteken dat ons die vingerafdrukke van dwelmgebruikers en nie-dwelmgebruikers uitmekaar kan vertel.
Alhoewel dit mag voorkom dat so baie nie-dwelmgebruikers kokaïen op hul vingers het, is dit die moeite werd om daarop te wys dat die toets hoeveelhede as tiene picograms (0.00000000001g) van die geneesmiddel optel. Dit beteken dus nie dat ons 'n noodtoestand in die openbare gesondheid sal ondervind nie. Ons tegnieke word net meer sensitief vir klein spore, dus is dit makliker om nou dinge op te spoor wat voorheen die aandag kon kry.
In ons huidige navorsing het ons groep ook bevind dat voorskrifmedisyne in vingerafdrukke opgespoor kan word en dat hierdie spore verdwyn as 'n pasiënt ophou om medikasie te neem. So eendag kon ons vingerafdrukke sien as 'n maklike manier om 'n pasiënt te help om te kontroleer of 'n dwelm behoorlik opgeneem word. Dit is veral belangrik vir pasiënte wat behandel word vir epilepsie, diabetes, harttoestande en psigose, wat sukkel om die dwelms te absorbeer of vergeet of kies om nie hulle te neem nie.
Die wetenskap van vingerafdrukke het reeds 'n lang pad gekom sedert ons eers besef het hulle kan mense individueel identifiseer. Maar daar is nog baie opwindende geleenthede om in die toekoms ondersoek te word.