Julie | 2012 | MaanKind
29 Sondag Jul 2012
Mens glo nie altyd wat jy lees nie, maar soms is dit goed om bietjie wyer te kyk en te wonder wat gaan in ander mense se koppe aan!
Reposted from http://hiddenlighthouse.wordpress.com/
One such concept was the Prime Directive, which dictates that no advanced civilization can interfere with a primitive culture…
28 Saterdag Jul 2012
California, San Francisco, Weekly Photo Challenge: Purple
Purple to me means the incapability of my camera to take photo's at night. My eerste Nikon digitale kameratjie met sy 3.2 zoom het wonderlike aandfoto's geneem, maar hierdie een werk net op geen stelling nie. Ek het al gesoek na oplossings, maar oral op die internet sien ek ander mense het dieselfde probleem met die Nikon Coolpix L110.
Met ons onlangse toer deur California het ek baie geleenthede tot wonderlike nagfoto's gehad, veral in Las Vegas, maar helaas. My kamera wou net nie saamwerk nie.
Die belangrikste het ek egter vasgevang, die prente is in die lens van my hart ingegraveer, en geen foto kan ooit daardie ervaring vervang nie. En ek het boonop die herinneringe van foutfoto's, in pragtige pers.
Hoeveel lewens het jy al gered?
Bloedskenk, Lewens red
Mens dink mos altyd jy red 'n lewe deur iets drasties te doen, soos om iemand uit 'n swembad te haal om hom van verdrinking te red. Maar daar is 'n baie makliker manier om 'n lewe te red, om 'n held te wees.
Wees 'n held, red 'n lewe – Skenk bloed. Veilige bloed red lewens. Daar sal elke dag duisende mense sterf as ander nie hulle bloed skenk nie. Die maklikste manier om 'n held te wees, is om veilige bloed te skenk.
Gister het my held, MaanMan, sy 160'e eenheid bloed geskenk. Ek was al drie maal in my lewe in die posisie waar ek gelê en kyk het hoe drup 'n ander mens se bloed in my are in. Jy kan letterlik voel – druppel vir lewegewende druppel, hoe jou bewussyn lig en lig, met elke druppel. Jy voel dit. Jy voel hoe jy weer lewendig word.
Ek onthou een goeie dag hoe hy gekla het dat hy hierdie gevoel het om iets vir die mensdom te doen, maar hy kry net nie sy plekkie in die welsynson waar dit gemaklik oor sy kop skyn nie, en om geld te gee, voel nie genoeg nie, het hy gesê. Hy wou iets van homself gee. Ek kon maar net lag. Besef hy dan nie hy gee sy bloed, hy gee lewe nie? Om jou eie bloed te gee, is seker die mees onselfsugtigste daad wat jy kan doen, want jy weet nie waarheen dit gaan nie. Dis daardie klippie in die dam, waar jy nie kyk waar die rimpels heengaan nie.
Hierdie foto's is in April 2009 geneem, toe MaanMan sy 150'e eenheid geskenk het. Hulle het 'n groot fuss van hom gemaak, tot sy ontsteltenis. Hy skenk maar net bloed, het hy gereken.
Slakkelak het ook onlangs geskryf oor wanneer omgee deel van plig word. Gaan lees dit!
Gaan lees meer oor bloedskenk, en hoe jou bloed aangewend word hier: http://wpblood.org.za/
20 Vrydag Jul 2012
Gemmerkoekhuisie vir Kersfees, Weekly Photo Challenge: Inside
As jou vinger te lig op 'n knoppie is…
Eish! Nou het ek te vinnig gekliek op Save en nou is dit onomkeerbaar. As ek my buurvrou BBM in die nag as daar 'n alarm afgaan om te hoor of sy okei is, verstaan ek as ek te vinnig Enter druk as ek deur die newels is. So het een van my vriendinne ook nou die dag 'n groot blaps gemaak met Reply All.
Wat ek eintlik wou doen, was om 'n inskrywing te Reblog, en toe wys die pyltjie na 'n ander blog van my, wat ek nie onderhou nie, maar bloot die naam gekaap het, en dit gebruik as 'n skakel na my webwerf. Ek sien dit die splitsekonde wat ek toe kliek op Save.
Dit sluit aan by my gedagte wat in my kop maal vandag: Hoe op aarde het besighede hulle werk gedoen gekry en navrae afgehandel toe alle korrespondensie gepos is? Toe die Telex net vir noodgevalle gebruik is, en die koms van die faxmasjien soos 'n wonderwerk was?
Het jy al iets so die wêreld ingestuur wat vir jou 'n verleentheid was?
Wat ek aanvanklik wou sê voordat my vinger so lig op die knoppie was: Meestal is ek baie gelukkig met myself, met die mens wat ek is. Maar soms wens ek kon iets verwoord soos iemand anders, of iets voel soos iemand anders. Gisteraand toe ek notification van hierdie kry en die inskrywing op my BB in die bed lê en lees, het ek gewens dat ek 'n stukkie van sus Slakkelak se karakter gehad het. Sy is deesdae al hoe meer 'n inspirasie vir my. Dankie, Kobie!
Madiba, Nelson Mandela, Robbeneiland
Iemand gebruik nou die dag die term leunstoel aktiviste vir mense wat hom so frustreer, en ek voeg toe sommer die grusame foto van die gewonde hond by wat mense so rondgestuur het, onder die vaandel van mense bewus te maak van dieremishandeling.
Onder dieselfde kam skeer ek ook die verromantisering van boemelaars, huis- en tuinwerkers (Ek eer en ag enige werk, sien neer op niks en niemand, maar hierdie verromantisering van tuiningenieurs en huishoudsters raak nou bietjie dik vir 'n daalder). Voeg daarby sommer ook mense wat nadoods as saints verklaar word. Ons was al almal by begrafnisse waar jy kan sweer jy is nou by die verkeerde mens se begrafnis, as jy die lofsange aanhoor. Ja, dis is tragies as 'n sanger of akteur sterf, maar my (eks)skoonma wat op hierdie oomblik sterwend is, het dalk meer vir haar medemens gedoen as al die RIP So-en-so, al het ek jou nie geken nie, maar dit lyk goed op my Facebook wall, celebs.
So dop ek nou my eie toets, want ek doen hier presies dieselfde. Ek verromantiseer die rol wat mnr Mandela gespeel het, omdat ek sy hand geskud het, en in sy oë gekyk het. (Eintlik jok ek, ek het nie sy hand geskud nie, hy het my hand in altwee sy hande gevat, en vasgehou.)
Happy birthday tommorrow, Madiba! Ek het hierdie verlede jaar geblog, so vergewe as jy dit al gelees het, maar ek vermoed ek blog dit dalk volgende jaar hierdie tyd weer.
Ek staan in Die Sel waar Mnr Mandela geslaap het. Die volgende foto is in die Binneplein waar die gevangenes elke dag bymekaar gekom het (Ek sien dis dieselfde 5kg waarmee ek steeds sukkel sedert 1996!)
14 Saterdag Jul 2012
Drome, Liefde, Weekly Photo Challenge: Dreaming
Every Little Girl Dreams about Her Wedding
Ten spyte van die hoë egskeidingsyfer, ten spyte van gesinsmoorde, ten spyte van gesinsgeweld, bly elke meisie steeds droom. En Hoop. En elke meisiekind dink al van kleins af aan haar troudag. En Glo. En Hoop. En elke meisiekind wat trou, trou met sterre in haar oë oor haar Groot Dag. Dit mag 'n siniese siening wees, maar mense is nie meer getrou aan hulle inherente self nie, want wat word van daardie Glo? En Hoop? Dat hierdie die Groot Liefde is wat nooit tot in der alle ewigheid sal vergaan nie? Maar die skeihowe se waglyste bly langer as die waglyste vir trouvenues.
Is dit nie tyd dat mense eerder bewus gemaak van die feit dat daardie eerste verliefde fase binne so 2-3 jaar verbygaan nie? Dis is maar die natuur se manier om voortplanting te verseker. Daarna is dit mos 'n ander soort liefde wat intree, en dan verwar die jong mevroutjie die 'minder aandag' met 'gee nie meer om' nie. En hulle begin mekaar verwyt, pleks van mekaar liefhê, op 'n dieper, deernisvolle manier. Daar is 'n baie groot verskil tussen BEING IN LOVE en BEING IN LUST.
Soveel jongmense dink nie verder as hulle Groot Dag nie. So luister nou maar vandag vir tannie MaanKind… Maar glo steeds aan geloof, hoop en liefde. En die grootste hiervan is die liefde. Maar hou asseblief aan DROOM. Want drome word waar, maar net as jy dit waar maak. Met Liefde.