PIXELTHREADS DRAGON AGE INKWISISIE EN POLITIEK VAN KLEREDRAG - BIOWARE
daniel kaluuya swart panter plakkaat
Soveel as wat dit 'n spel is oor ou euwels en gate in die lug en die redding van die wêreld, Dragon Age: Inkwisisie gaan oor politiek. Al die Dragon Age speletjies is: Oorsprong in die land Ferelden, en yl in die stad Kirkwall; maar Inkwisisie neem dit na 'n heel nuwe vlak deurdat u optrede in 'n sekere mate die hele wêreld van Thedas beïnvloed. Die Inkwisiteur is in wese 'n nuwe heerser op die toneel: met 'n leër en volgelinge en die behoefte om nuwe alliansies te sluit. En in die spel van politiek is dit wat u dra en wanneer net so belangrik soos met wie u verkies om uself te verbind. Dragon Age: Inkwisisie blyk dit soms te verstaan: daar is ten minste een dialoog met Vivienne waar u soveel bespreek. Maar dit lyk asof die spel nooit regtig verstaan ​​hoe om dit te doen nie implementeer dit is 'n integrale deel van die spel.
Ek is 'n soort vreemdeling om aan te trek in RPG's. Ek is die persoon wat langer 'n wapenrusting sal dra as wat gepas is, want ek dink dit pas by my karakter. Ek is die persoon wat graag van uitrusting verander, afhangende van die situasie. As ek speel Massa-effek 3 , jy moet beter glo dat Shep gaan toevallig Casual Shep as ek op die Citadel kuier, en as sy met haar liefie op 'n afspraak gaan. Ek sit haar selfs in haar rokuniform vir daardie dele as sy op TV gaan wees. In Dragon Age: oorsprong , Ek hou daarvan om Alistair in Cailan se wapenrusting te laat aantrek, want ek hou van die simboliese betekenis: hier is die regmatige erfgenaam van die Theyin-troon. Hoe meer klere-opsies 'n karakter het, hoe gelukkiger is ek. Dit gaan regtig baie tot die skep van eienaarskap van die karakter deur spelers en selfs net om u karakter uit te druk op 'n manier wat vir hulle sinvol is. Maar in Dragon Age: Inkwisisie word klere belangrik. Wat die Inkwisiteur dra, is nie net 'n weerspieëling van daardie karakter nie, maar ook die mag en invloed van die Inkwisisie. Ek dink meestal dat die spel in hierdie opsig misluk. Die uitrustings van die Inkwisiteur is op sy beste soort lelik en maak in die slegste geval absoluut geen sin vir die politieke rol wat die Inkwisiteur speel nie.
Kom ons begin met die berugte Beige Pyjamas. Meer as een persoon wat Inquisition speel, het letterlik gedink dat hul Inkwisiteur naak is, en regtig, hulle is nie so verkeerd nie. Die beige pyjamas is letterlik die onderklere wat die Inkwisiteur onder hul wapenrusting dra, want anders sou die goed skade aanrig. (U kan weet, want soms kan u sien dat dit op sommige pantserstelle onder die jas van die inkwisiteur uitloer, en u kan dit heeltyd sien as u as 'n towenaar speel.)
Dit is in wese 'n funksionele kledingstuk. Dit is perfek diensbaar om rond te hardloop en in te sweet, maar minder te sê, om uitsprake in die troonkamer te vel. Geen heerser uit die Middeleeue sal dit goed dra nie. OK, dit is nie streng waar nie; Ek dink daar is 'n paar inkwisiteurs wat dit sal doen, afhangende van hoe die karakter vertolk word. As hulle nie regtig omgee vir hoe hulle of die Inkwisisie ervaar word nie, dan is dit sinvol. Maar dit maak nie sin dat die raadgewers van die Inkwisiteur hulle toelaat nie. 'N Heerser wat uitsprake uitspreek, sal nooit op hierdie manier toegelaat word nie.
Wanneer 'n Middeleeuse heerser uitsprake uitgespreek het, was dit gewoonlik 'n openbare geleentheid: jy sou op die troon sit, mense sou hul griewe bring en jy sou daaroor uitspraak lewer. Dit was 'n geleentheid vir almal om u krag te sien en te aanskou, en klere was 'n belangrike element. Dit was so belangrik dat Elizabeth I het summiere wette aanvaar wat bepaal watter kledingstowwe en kleure verskillende klasse mag dra, en slegs koningsblou voorbehou vir, wel, slegs koninklikes. Dit is omdat jy letterlik in hierdie konteks was hoe jy aangetrek het, en 'n persoon kon alles oor jou vertel uit die manier waarop jy jouself aangetrek het.
Nie net dit nie, maar die liggaam van 'n heerser is beskou as deel van die propaganda van mag. Dit was noodsaaklik om 'n liniaal aan te trek. So belangrik dat historici dit bespiegelRichard III het klere doelbewus gebruik om sy skoliose te verbloem,sodat niemand sou weet dat sy liggaam niks minder as perfek was nie. Dit is 'n konsep wat oor eeue en kulture strek, van die hoogs seremoniële kleed van die Farao's tot die skuifrok . Die Inkwisiteur is hier 'n heerser, hoewel 'n nuwe en ongetoetste. Hulle het 'n leër, 'n vesting en Inkwisisie gaan basies oor die vorming van 'n nuwe wêreldmoondheid, sowel as 'n godsdienstige figuur. Hulle moet klere dra wat hierdie status erken en versterk (as dit is hoe 'n speler kies om dit te speel).
wetsontwerp en Hillary Clinton-fiksie
Die beige slaapklere vertel jou eintlik niks van die draer nie; hulle het nie eers die merk van die Inkwisisie op nie. Daar is ook niks aan hulle wat regtig status of mag uitstraal nie; die meeste mense sou waarskynlik geen idee gehad het van die werklike Inkwisiteur wat voor hulle gestaan ​​het nie, en neem waarskynlik aan dat hulle 'n gewone soldaat was. Ek weet mense het Hawke se herehuis-slaapklere gehaat, maar ten minste het die Hawke-familiewapen op hulle gehad. (Kleur ook. Selfs 'n bietjie aanvoeling met die opgeboude soom op die tuniek.)
Hier is regtig 'n groot gemiste geleentheid. As u 'n pro-Circle-towenaar speel, waarom kan u nie die sierlike gewade van Enchanter dra om u solidariteit met die sirkels te simboliseer nie? As u Qunari speel, wil u u erfenis verklein of kleiner maak deur inheemse rok aan te trek? (Dieselfde kan ook vir dwerge of Dalish gesê word.) As u karakter baie godsdienstig is, waarom kan u nie 'n uitrusting dra wat dit wys nie? As jy 'n meer krygs-inkwisiteur speel, waarom kan jy nie die volle plaat dra nie? Met die spel kan jy dit tot 'n mate doen deur Skyhold te versier, maar die versiering van die fisiese saal is eintlik net die helfte van die prentjie. Dit is ook hoekom die Inkwisiteur regtig dom lyk as hulle op die troon sit; die openbare beeld is nie volledig nie. Hulle lyk net heeltemal ondergetrek. Die hele punt van 'n troon is om die krag van die persoon wat daarop sit te projekteer, en 'n individu wat hul onderklere dra, sal natuurlik uit sy plek lyk. Dit doen 'n slegte diens vir die mense wat so hard gewerk het om al die verskillende trone en versierings vir Skyhold te skep, wat hulle duidelik en mooi en imposant maak.
Kom ons praat nou oor die baluitrusting. Die baluitrusting maak my baie, baie, hartseer. Uiteindelik moet ons na Orlais gaan, hierdie plek waaroor ons sedertdien gehoor het Oorsprong , en hoe mode daar 'n baie groot ding is, en ons word uitgenooi na 'n bal (AKA is my gunsteling ding in alle speletjies byna altyd) en dan kom ons daarheen en ... womp womp. The Inquisitor kry soos The Nutcracker in 'n baie ongeïnspireerde produksie. (Spesiale dank aan vriendin en mede-Mary Sue dra Jenn Culp by dat sy daarop gewys het dat ek dit nou nooit kan sien nie.) Almal anders kan hulle aantrek soos blomme, so in vergelyking is die militêre uniform uiters teleurstellend. Op Vivienne lyk dit net verkeerd, asof jy die vere van 'n paradysvoël afpluk.
Die baluitrusting pleeg baie dieselfde kostuummisdade as wat die beige slaapklere doen. Dit gil Free Marcher, maar dit is miskien nie hoe u inkwisiteur sou kies om hulself te identifiseer nie. Daar is niks daarop wat dit as 'n uniform van die Inkwisisie aandui nie, behalwe dat almal in die Inkwisisie dit dra. Ek dink egter die ergste ding is hoe die Inkwisiteur presies dieselfde dra as almal. Daar is niks daaraan wat sê Dit is ons leier nie. Die waarskynlikheid is weer dat die meeste mense by die bal geen idee het dat die persoon met wie hulle gesels die Inkwisiteur was nie. Ek dink nie die spel probeer doelbewus 'n verklaring lewer oor die inkwisisie wat egalitêre sensitiwiteit het nie, want dit doen dit nie. Ten minste, as u 'n groep mense met dieselfde uniform gaan hê, gee die Inkwisiteur 'n ander kleurkleurraam of 'n groot medalje of iets om duidelik te maak wie die leier van die groep is.
Maar ek dink die baluitrusting se ergste sonde is dat dit die Inkwisiteur te veel na 'n buitestander laat lyk. Ek het vroeër genoem dat die uniform meer in 'n Free Marcher-styl lyk, iets waarmee Orlesians op dieselfde manier gespot het as wat hulle met Ferelden gespot het. En laat ons nie vergeet dat die helfte van u doel in Wicked Eyes en Wicked Hearts is om guns by die Orlesiaanse hof te kry nie, en 'n bondgenootskap te kry met wie u ook al keiser of keiserin wil wees. Die gebruik van klere vir diplomasie is 'n taktiek wat al eeue deur politici en koninklikes gebruik word. Die maklikste manier om dit te doen, is om in 'n soortgelyke styl aan te trek as wat almal anders dra, of ontwerpers uit die land te dra. Politici doen dit selfs vandag nog - Michelle Obama dra gewoonlik Amerikaanse ontwerpers vir huishoudelike geleenthede (soos hoe sy gedra het) Jason Wu by die inhuldiging ), maar as hooggeplaastes van ander lande na die Withuis kom, sal sy dikwels 'n ontwerper uit daardie land dra.
sjef boyardee lava kitty parade
Koningin Victoria het 'n soortgelyke beleid gehad; sy het gesorg dat al haar klere Brits vervaardig is om haar solidariteit met die Britse vervaardiging te toon. (Die Britse koninklike familie sit hierdie tradisie vandag voort, hoewel hulle ook ontwerpers sal dra uit lande wat hulle besoek as hulle daar is, soos Kate Middleton het saam met die Kanadese ontwerper Smythe tydens 'n Noord-Amerikaanse toer gedoen .) Inka-konings sou die inheemse drag van hul verowerde nasies dra om die bevolking beter te paai en te laat vergeet dat hulle anders as hulle was. Die Nutcracker / militêre uniform beeld 'n baie spesifieke doel uit, deur die Inkwisiteur uit die res van die hof te laat uitstaan ​​as 'n voor die hand liggende buitestaander (gewoonlik nie die effek wat 'n mens wil hê nie), en ook die Inkwisisie as 'n duidelike krygsbeeld voor te stel (wat miskien nie wees hoe die speler kies om die spel te speel). Die spel is hiervan amper bewus; As u per ongeluk u aantreklike rok tussen onwettige verkennings van die paleis afval, sal dit oorskakel na die beige pyjama, en u kry effens minder hofgoedkeuring tydens u dans met hertogin Florianne.
Maar in die algemeen, hoewel dit op die punt lyk of die spel bewus is van die politieke belang van wat die Inkwisiteur dra, implementeer dit dit in geen werklike sin in die spel nie. Selfs die pantserkeuses van die Inkwisiteur weerspieël hul posisie op geen merkbare manier nie. Ek bedoel, nadat u Inkwisiteur gemaak is, sou u logieserwys 'n soort nuwe wapenrusting met sigils oral kry, sodat mense weet wie u is, net soos elke ander karakter wat met 'n instelling (soos Cassandra) geassosieer word. Maar in plaas daarvan kry jy net dieselfde drie uitrustings, net met 'n bietjie beter statistieke, meestal. Die enigste dinge wat u kan aanpas, is die kleure. Dit is moontlik om Inquisition-wapenrusting by Skyhold te kry, maar die statistieke is nie baie goed nie, en daar blyk nie 'n skema daarvoor te wees nie (ten minste nie een wat ek in een van my ses deurdringings gevind het nie.)
Dus, waarom het BioWare gekies om die kostuumkeuses te maak wat hulle gedoen het? Dit gaan terug tot by die begin: jy speel in verskillende geslagte, in verskillende rasse, en die klere moet so onskuldig wees as moontlik om almal aan te spreek - die beige slaapklere is 'n perfekte voorbeeld hiervan - maar die eindresultaat is dat die klere vir die Inkwisiteur geen persoonlikheid het nie. Aangesien die speletjie handwerk bevat, dink ek egter dat dit nie 'n verskoning moes wees nie. Skyhold is volledig aanpasbaar; jou wapenrusting is soort aanpasbaar; hoekom sou jy nie ook die klere van die inkwisiteur kon aanpas nie? Daar is twee kaste in die kwartiere van die inkwisiteur wat geen doel het nie. Dit is nie asof daar nie geleenthede is nie. Byvoorbeeld, waarom het u nie 'n opsionele byvraag om 'n ander of opgegradeerde baluitrusting te hê deur op soek te gaan na die mooiste materiaal nie? Dit sou beslis sorg dat jagkant in die Hissing Wastes meer sin maak, die een waar die jagter letterlik vir haar sê dat dit haar werk is om materiaal vir ware stylbewuste in die hoofstad te jag. Gee aan die speler die krag om die klere van hul karakter meer persoonlikheid te gee deur aanpassing, veral in 'n speletjie waar so iets eintlik baie saak moet maak.
Megan Patterson is 'n vryskutskrywer en die wetenskaplike en tegnologiese redakteur van Papier Droids , 'n feministiese geek-kultuurwerf. As sy nie skryf nie, kan u haar opspoor Twitter , praat oor hoe oulik sy is of huil oor iets belagliks (gewoonlik videospeletjies).