Epileptiese aanval: waarskuwingstekens en noodhulp
Posted on Junie 19, 2019
'N Epileptiese aanval kan taamlik skielik voorkom: senuweeselle in die brein begin skielik sinchronies en buitensporig uitkom. Hierdie "donderstorm in die kop" kan meer of minder groot dele van die brein aantas. Dit duur slegs 'n paar sekondes of minute. Lees meer oor ontstekings en simptome van epileptiese aanvalle en hoe om noodhulp te kry!
Wat is 'n epileptiese aanval? 'N Korttermynfunksie van die brein met of sonder bewussyn. Soms kom daar gepaardgaande motoriese afwykings soos verstikking, trekkery, byt van die tong, kognitiewe afwykings. Die meeste epileptiese aanvalle kom voor by epilepsie. Daar is egter ander moontlike oorsake van beslaglegging (soos onttrekking van alkohol, vergiftiging, koors, hipoglukemie).
Vorme van epileptiese aanval: bv gedeeltelike aanval (epileptiese aanval wat slegs dele van die brein behels), veralgemeende aanval (epileptiese aanval wat die hele brein beïnvloed)
Noodhulp: Bly kalm! Beskerm pasiënte teen beserings, bv. Trek met die kop af. Maar hou nie aan die pasiënt nie!
Wat is 'n epileptiese aanval?
In 'n epileptiese aanval word die brein se funksie tydelik versteur: senuweeselle in die brein word ooraktiveer. Afhangend van watter breinarea geraak word, kan die effekte baie verskil.
In die meeste gevalle vind 'n epileptiese aanval plaas in die konteks van epilepsie. Dokters onderskei verskillende soorte epileptiese aanval en verskillende soorte epilepsie. Van die belangrikste beslagleggingstipes sluit in fokale beslaglegging en algemene beslaglegging: Dit verskil of die beslaglegging slegs 'n beperkte area (brandpunt) of die brein (veralgemeen) beïnvloed.
Wat die meeste mense in gedagte hou as dit kom by epileptiese aanvalle, word dit so genoem Grand mal epileptiese aanvalle, Dit is 'n spesiale vorm van algemene beslaglegging. Dit word gekenmerk deur die feit dat die persoon val, kramp en soms sy tong byt. 'N Epileptiese aanval kan ook baie onopvallend wees – die persoon wat geraak word, word dan net vir 'n kort tydjie weggetrap (Absencen).
Epileptiese aanval: noodhulp
In die meeste gevalle is 'n epileptiese aanval nie gevaarlik nie en eindig dit binne enkele minute vanself. As u so pas, volg hierdie reëls om die pasiënt te help:
Moenie die pasiënt alleen laat nie, kalmeer hom!
Beskerm die pasiënt teen beserings!
Moenie die pasiënt vashou nie!
Verwyder gevaarlike voorwerpe: Verwyder byvoorbeeld glase, eetgerei, tafel, stoele of vase uit die onmiddellike omgewing. As die pasiënt iets potensieel gevaarlik in sy hand het, moet u dit nie met geweld van hom af ruk nie. In plaas daarvan, kan u die gevaar op ander maniere versag. Wikkel byvoorbeeld 'n mes met 'n lap of breek 'n brandende sigaret af.
Beskerm kop: As iemand aan 'n ernstige aanval ly en / of sy bewussyn verloor tydens aanval, is dit belangrik om die kop van die pasiënt te beskerm. U kan dit byvoorbeeld doen met 'n baadjie of 'n kussing. U moet ook stywe klere verslap indien nodig.
Moenie iets tussen jou tande druk nie! Sommige mense byt in die tong tydens 'n epileptiese aanval. Nietemin, u moet nooit die pasiënt tussen die tande druk nie, beslis nie gewelddadig nie! Die pasiënt en u kan beseer word.
Moenie uithou nie! Die belangrikste is dat u nie die pasiënt moet hou in geval van spierkrampe en ruk nie. Breek miskien bene anders.
Verskaf sekuriteit: Beide tydens 'n aanval en daarna kan pasiënte baie angstig wees en sleg voel. Staan by en dra veiligheid.
Oorweeg skande: Verhoed dat episodes in die openbare oog insypel. As die pasiënt urine of ontlasting verloor tydens die aanval, moet u die ongeluk met 'n baadjie of kombers bedek.
Meet beslagleggingsduur: Hou die klok dop tydens die beslaglegging. Dit sal u vertel of die epileptiese aanval 'n buitengewone lang tyd kan neem en u 'n ambulans moet ontbied.
Na die aanval
Kyk na asemhalingstelsel: Na die aanval moet u kyk of die asemhalingskanaal van die pasiënt vry is.
Stabiele syposisie: Sommige pasiënte is baie uitgeput na 'n epileptiese aanval en wil rus. Dan bring jy hulle die beste in die stabiele syposisie.
Wanneer moet u 'n dokter skakel?
Baie mense met epilepsie is goed binne enkele minute van die aanval. U het geen mediese hulp nodig nie. In die volgende situasies moet u in 'n epileptiese aanval, maar die Stel die nooddokter in kennis (Tel. 112):
Die beslaglegging stop meer as vyf minute op. Dan is daar 'n potensieel dodelike status epilepticus. Hy het dringend mediese behandeling nodig!
Kort na die eerste aanval volg tweede aanvalsonder dat die pasiënt sy bewussyn tussenin herwin. Selfs so 'n afleweringsreeks moet deur 'n dokter behandel word!
Die pasiënt was tydens die beslaglegging beseerde, of jy vermoed 'n besering.
As jy nie weet nieof dit 'n epileptiese aanval is.
As iemand vir die eerste keer het 'n epileptiese aanval.
As die pasiënt 'n bekende epileptiese middel is, is die epileptiese aanval egter welloop ongewoon.
Epileptiese aanval: Harbingers
'N Epileptiese aanval kondig soms buierigheid, prikkelbaarheid en hoofpyn aan. Soms kom daar 'n sogenaamde aura voor. Dit is perseptuele afwykings wat slegs die pasiënt self opmerk. Hy sien, hoor of ruik iets wat nie daar is nie. In sommige gevalle word 'n vae, dikwels ongemaklike gewaarwording in die boonste buik opgemerk, wat soms styg (epigastriese aura).
Psigiese aura-simptome is ook moontlik: die pasiënt beskou die innerlike en die buitenste wêreld as verander of verdraai. Soms verskyn 'n voorwerp verder weg of kleiner as wat dit is. Gevoelens soos vrees kan ook deel uitmaak van die aura.
Nie altyd het die aura beslag gelê nie. Dit kan ook in isolasie voorkom!
Epileptiese aanval: Fokale aanval
'N Fokale epileptiese aanval kom in 'n omskrewe deel van die brein voor. Die simptome hang af van die brein se funksie.
In 'n fokusaanval kan motoriese simptome byvoorbeeld voorkom, dus simptome wat die beweging beïnvloed (motoriese vaardighede). Byvoorbeeld, 'n arm kan skielik ruk (kloniese beslaglegging) of kramp / verstyf (toniese beslaglegging).
By sommige pasiënte neem die spierspanning in 'n liggaamsgebied skielik af (atoniese aanval), byvoorbeeld in die omgewing van die nekspiere. Dan sak die ken skielik na die bors, of die kop val eenkant.
'N Fokale aanval kan ook begin met sensoriese simptome. Dit is simptome wat sensasies beïnvloed. Baie pasiënte voel daaroor parestesie soos 'n tinteling, brandende sensasie, koue of warm gevoel in 'n liggaamsdeel.
ook hallusinasies is moontlik: die pasiënt sien byvoorbeeld veronderstelde klanke, stem, reuke of smaak. Ook optiese hallusinasies kom voor. Pasiënte "sien" dan flitse van ligte of hele tonele.
Duiseligheid en angs
Soms gaan die brandpunt aan met duiseligheid of angs.
Eenvoudige of ingewikkelde fokusbeslag
As die pasiënt ten volle bewus bly tydens die fokale epilepsie-aanval, is dit 'n eenvoudige fokuspunt.
In teenstelling hiermee gaan 'n komplekse fokusbeslag gepaard met 'n min of meer duidelike versteuring van bewussyn. Diegene wat geraak word, is byvoorbeeld duiselig, lyk afwesig of verward. Hulle reageer dikwels onwillig of selfs aggressief op eksterne versteurings. Andersins, in beginsel, kan dieselfde simptome voorkom as by 'n eenvoudige fokuspunt (sien hierbo).
In 'n komplekse gedeeltelike aanvang bied pasiënte gewoonlik sogenaamde outomatisme aan. Dit is onbewuste (outomatiese) en dikwels ritmiese bewegings soos
ritmiese opening en sluiting van die vuiste
Krabbel met jou voete
Die klere pluk of pluk
Sulke outomatisme kan ook voorkom in eenvoudige fokale aanvalle. Dit is egter veral tipies vir komplekse fokusaanvalle.
Duur van beslagleggings
Die duur van komplekse gedeeltelike beslagleggings wissel gewoonlik van 'n paar minute tot 'n kwartier. Die pasiënt kan dan nie die aanval (geheuekloof) onthou nie.
Oorgang van fokus na veralgemeen
'N Fokale begin kan veralgemeen in die verdere verloop, dit wil sê: die "donderstorm in die kop", wat eers 'n beperkte area van die brein aantas, beïnvloed die hele brein. Dit word deur dokters genoem as sekondêre veralgemeende aanval.
In veralgemeende epilepsie-aanvalle brand feitlik alle senuweeselle in die brein vir 'n kort tyd sinchronies: hulle ontlaai buitensporig. Dit beteken nie dat 'n algemene beslaglegging noodwendig erger is as 'n fokuspunt nie. Algemene aanvalle gaan egter meer gereeld gepaard met bewusteloosheid.
'N Algemene beslaglegging kan in voorkoms verskil. Dikwels kom motoraanvalle van verskillende soorte voor. Dit sluit byvoorbeeld toniese, kloniese en atoniese aanvalle in, wat ook moontlik is tydens fokale epilepsie. In veralgemeende siektes is hulle egter meer uitgebreid.
Kramp en verstyf: By 'n veralgemeende tonikumaanval kan al die ledemate byvoorbeeld kramp en verstyf.
Bewolkte bewussyn: Die bewustheid van die pasiënt kan vertroebel word, maar nie noodwendig nie.
Afnemende spierspanning: By 'n atoniese aanval verlig die spierspanning skielik, byvoorbeeld in die bene. As dit gebeur terwyl hy loop, kan die bene skielik ineenstort – die pasiënt val.
Liggies stadig trek: In 'n langdurige kloniese aanval begin groot spiergroepe (soos in arms of bene) skielik stadig ryp word. Gedurende die aanval is diegene wat geraak word gewoonlik bewusteloos.
Vinnige stuiptrekkings: In teenstelling hiermee, veroorsaak 'n miokloniese aanval skielike, vinnige stuiptrekkings van individuele spiergroepe. Die pasiënt bly gewoonlik bewus.
Die algemeenste vorm van beslaglegging is die sogenaamde veralgemeende tonikum-kloniese beslaglegging ("Grand-Mal" = "groot aanval"). Dit loop in twee tipiese fases:
Tooniese fase: In die tonikumfase is die hele liggaam styf, die arms en bene word gewoonlik gerek. Die pasiënt is diep bewusteloos. Asemhaling stop vir 'n kort tydjie. Saam met die verhoogde spierspanning kan dit lei tot suurstoftekort. Dit word herken deur 'n effense blouerige verkleuring van die vel en slymvliese (byvoorbeeld lippe). Dokters noem dit sianose.
Kloniese fase: Na tien tot dertig sekondes volg die kloniese fase met onbeheerde ruk in die arms en bene. Pasiënte kan ook hul tong byt. Soms is urine en (minder gereeld) ontlasting ook onwillekeurig. Die kloniese fase duur oor die algemeen slegs 'n paar minute.
Na die besmetting van die groot man herwin die pasiënte hul bewussyn, maar net kortliks: hulle val binnekort in een diep slaapwaaruit jy haar amper nie kan wakker maak nie. Nadat hulle wakker geword het, kan hulle nie die epileptiese aanval self onthou nie, maar ly gewoonlik aan spierpyn.
Pasiënte met epilepsie kan selfs 'n veralgemeende aanval ervaar, selfs in die kleinste verskynsel – as 'n sogenaamde afwesigheid. Dit verwys na 'n skielike, tweede-lange versteuring van die bewussyn; die bewussyn neem so te sê 'n kort pouse sodat die betrokke persoon nie aandag gee aan sy omgewing nie. Maar hulle verloor nie hul bewussyn nie! Afwesigheid staan ​​ook bekend as "petit mal" ("klein beslaglegging").
Dokters onderskei verskillende soorte afwesigheid. Aan die een kant is die tipiese Absencen: die pasiënt stop skielik onwillekeurig in sy aktiwiteit (eet, loop, speel, karwas, ens.). Sy oë word styf en leeg, sy gesig lyk uitdrukkingloos. Na 'n paar sekondes hervat hy sy aktiwiteit asof niks gebeur het nie. Baie pasiënte weet self nie dat hulle net 'n afwesige beslaglegging gehad het nie.
So 'n eenvoudige, tipiese afwesigheid kan ook gepaard gaan met gepaardgaande persone. Dit sluit byvoorbeeld 'n effense bilaterale spieruiging in, byvoorbeeld op die gesig of in die arms. Soms as gevolg van skielike spierspanning, word die kop teruggetrek en die blik opwaarts gerig (sterrekykerteken). In sulke gevalle praat 'n mens van komplekse tipiese afwesigheid.
Pasiënte met epilepsie kan ook 'n sogenaamde atipiese afwesigheid toon. Die newe-effekte is hier nog duideliker as in 'n komplekse tipiese afwesigheid. Die beslaglegging begin en eindig nie so skielik nie. Daarbenewens kan atipiese afwesigheid meer gereeld in 'n ry voorkom. Dit kan so ver gaan dat 'n afwesige beslaglegging uiteindelik na die volgende een oorgaan. Dan praat dokters van die afwesigheidstatus. Hy is gevaarlik en moet behandel word.