In ’n oorlaaide minibus krul ons deur Kigali, heuwel af tot in die vallei en dan weer op teen die hang aan die oorkant. Kinders lag en hardloop langs die motor, terwyl die ouer garde ons stil en strak aanstaar. Dis mooi hier. ’n Fotograaf se droom.
Die stuk handel oor die lewens van die groep jong vertalers wat tussen 1996 en 1999 saam met die Waarheid-en-Versoeningkommissie getoer het. Hulle moes sowel slagoffers as beskuldigdes se stories in die 11 amptelike tale in die eerste persoon tolk. Hugh Masekela het die musiek gekomponeer en ’n New Yorker genaamd Michael Lassac het die regie waargeneem. Na ’n repetisietydperk van twee maande in Johannesburg vind ons wêreldpremière komende Sondagaand hier plaas.
Die sentrum is op ’n rantjie geleë. Vanuit die roostuin sien jy ’n goeie derde van die stad; die res lê gevleg om ’n duisend heuwels.
Die visuele aspek van die museum is vanselfsprekend nie ’n plesier nie en iets wat my vir altyd sal bybly.
Elf Suid-Afrikaners staan stil en staar na iets wat lyk soos ’n Hollywood-filmstel. Trane vloei oor wange van verskillende kleure en hier en daar skiet ’n gebedjie op.