Saam met Lord Byron, John William Polidori en Claire Clairmont het die egpaar die somer van 1816 (die "Jaar sonder somer") in die herehuis Villa Diodati naby Genève in Switserland deurgebring waar Mary deur haar spookverhaal-sessies met Percy en Lord Byron geïnspireer is tot haar roman Frankenstein. In 1818 het die Shelleys vanuit Brittanje na Italië gereis waar hul tweede en derde kind gesterf het voordat Mary Shelley die lewe aan haar laaste en enigste oorlewende kind, Percy Florence, geskenk het. In 1822 het haar man verdrink toe sy boot tydens 'n storm in die baai van La Spezia vergaan het. Mary Shelley het een jaar later na Engeland teruggekeer en haar daarna aan die grootmaak van haar seun gewy, terwyl sy 'n loopbaan as professionele skrywer begin het. Die laaste dekade van haar lewe is deur 'n siekte oorskadu. Die oorsaak daarvan was waarskynlik die breingewas waaraan sy in die ouderdom van 53 beswyk het.
Studies oor haar minder bekende werke soos die reisverhaal Rambles in Germany and Italy (1844) en haar biografiese artikels vir Dionysius Lardner se Cabinet Cyclopaedia (1829-46) steun die beskouing dat Mary Shelley haar lewe lank radikale politieke teorieë aangehang het. In haar werke huldig sy die standpunt dat samewerking en simpatie, veral soos dit deur vroue in 'n gesinsomgewing getoon word, die grondslag vir hervormings van die samelewing kan wees. Hierdie beskouing kontrasteer met die individualistiese romantiese etos van Percy Shelley en die verligte politieke teorieë van haar pa, William Godwin.
University of Maryland - Romantic Circles: The Mary Shelley Chronology & Resources
The Guardian se lys van die 100 beste romans wat in Engels geskryf is - Nommer 8: Mary Shelley se "Frankenstein" (1818)