Die belangrikste wese van korrupsie: watter probleme bedreig die amptelike wangedrag in die land
Gepubliseer: Mag 29 2020. Author: Anna A.
Hierdie definisie verwys meestal na die misbruik van mag of amp vir persoonlike gewin. 'N Anti-korrupsieplan is 'n stel maatreëls wat daarop gemik is om die misdadige gebruik van hul vermoëns te bekamp.
As ons die konsep in 'n breër sin beskou, dan lê dit in die misbruik van vertroue. Korrupsie kan bestudeer word vanaf die kant van staatswetgewing en die openbare mening. In die eerste geval word die amptelike regeringsdokumente bevat wat inligting bevat oor die gebruik van mag vir persoonlike gewin en die skade wat veroorsaak word. Die tweede opsie bied 'n breër beskouing van hierdie skending van die kant van die burgerlike samelewing.
Korrupsie kan in die private, openbare en derde sektor manifesteer. As die handelaar wat toesig hou oor die aankoop van 'n produk, 'n onbedoelde bedrag by 'n verskaffer neem en presies sy items koop, ongeag die kwaliteit en koste, word dit beskou as 'n manifestasie van korrupsie in die private sektor. As gevolg van sulke aksies ly die winkel daaronder, aangesien die organisasie meestal produkte weier wat winsgewender is vir homself. Die skade kan sowel die verlore reputasie onder klante as gevolg van posisies van lae gehalte wees, as die wins wat die maatskappy nie ontvang het nie. In hierdie situasie is daar 'n duidelike misbruik van die posisie wat die aankoopbestuurder beklee met die oog op persoonlike verryking.
'N Ander voorbeeld van dieselfde soort korrupsie is die beloning van 'n firma wat toesig hou oor die aktiwiteite van 'n ander regspersoon. Gevolglik maak verteenwoordigers van die vertrouende party 'n blinde oog vir enige oortredings of hou hulle glad nie die optrede van die maatskappy onder beheer nie. By omkoopgeld is albei partye aanspreeklik.
Hieronder is 'n kort video wat u sal help om die wese van korrupsie te leer.
Wat korrupsie veroorsaak en ontwikkel
Daar is verskillende groepe faktore wat die vlak van misdrywe van soortgelyke aard beïnvloed:
organisatoriese en ekonomiese;
kultureel en histories.
fundamentele Die swak ontwikkeling van mededinging in die land word toegeskryf, wat ook die hoofrede word vir die monopolisering van ekonomiese sektore. Hierdie groep sluit ook oormatige beheer oor interne staatshulpbronne deur die regering in, asook die inmenging daarvan in die land se ekonomie. 'N Onontwikkelde regbank, tesame met 'n verswakte burgerlike samelewing, het 'n direkte invloed op die groei van korrupsie onder amptenare. Die finale aanslag teen die agtergrond van die reeds genoemde wêreldwye faktore is die lae vlak van instellings in die land se ekonomie en besluite van swak gehalte wat binne die konteks van binnelandse beleid geneem word.
Wettig Dit bevat 'n swak en onduidelike wetgewende raamwerk en gereelde wysigings wat die lewe vir klein en mediumgrootte ondernemings moeilik maak. Die korrupsievlak in die land verhoog ook die te sagte straf vir oortreders, wat duidelik gesien kan word in verband met grootskaalse omkopery. As die land nie die internasionale reg op die regte vlak respekteer nie, en iemand van buite die vermoë het om die beslissings wat die hof neem, te beïnvloed, sal die misbruik van mag eksponensieel groei. 'N Ander punt is die vermoë om normatiewe handelinge op twee maniere te interpreteer en skuiwergate in wetgewing te vind.
Organisatories en ekonomies Daar was 'n lae loonvlak van burgers. Die kern van korrupsie is immers besig om persoonlike gewin te kry. En as iemand nie genoeg geld verdien nie, sal die versoeking om die situasie te benut, beslis die oorhand kry. 'N Groot landgebied dra aktief by tot die voorkoming van korrupsiegevalle, wat uiters moeilik is om te bestuur weens die groot afstande en die opgeblase apparaat van amptenare. Selektiewe toegang tot infrastruktuur, die teenwoordigheid van 'n groot aantal tariewe op die gebied van handel, die oneweredige verspreiding van natuurlike hulpbronne - dit alles maak dit moontlik om kantoor vrylik te gebruik.
inligting In die eerste plek is die gebrek aan deursigtigheid en duidelikheid van die meganisme vir openbare administrasie. In die land is daar in werklikheid geen vryheid van pers en spraak nie, maar terselfdertyd is daar buitelandse maatskappye, kry groot amptenare 'n uitstekende geleentheid om onwettige bedrog te pleeg en hul posisie te manipuleer. Die uiteinde is 'n volledige gebrek aan navorsing oor die probleem van groeiende korrupsie.
sosiale Dit verwys na die gebruik van konneksies en kronyisme om sekere doelwitte te bereik, sowel as die teenwoordigheid van 'n gevestigde tradisie om omkoopgeld aan hoër mense 'voor te stel'. Korrupsie gaan altyd gepaard met die ongeletterdheid en opvoeding van swak gehalte van burgers, aangesien hulle aandag maklik afgelei kan word deur ander sogenaamde akute sosiale probleme.
Kultureel en histories Sluit burokrasie as 'n sosiale norm in. Dit sluit ook die populêre kultuur in, popularisering van korrupsie onder die bevolking en die vermindering van konsepte soos eer en eerlikheid. Sommige wetenskaplikes bevat ook hierdie lys en kenmerke van die ontwikkeling van 'n bepaalde toestand, aangesien die geskiedenis in die toekoms dikwels 'n ernstige afdruk op die lewenswyse van mense laat.
Redes vir korrupte gedrag
Ten minste een van die volgende "hefbome" moet aanwesig wees vir mense om die wet te oortree en hul vermoëns te misbruik:
lae vlak van regsbewustheid;
lojaliteit van die samelewing aan die feite van amptelike misdade;
ongeletterdheid in verhouding tot hul eie regte en verantwoordelikhede van bestuurders;
geen vrees om die materiële waarde wat in die geval van 'n inspeksie ontvang is, te verloor nie;
'n onderbewuste gevoel van 'n gewone persoon se onveiligheid in kommunikasie met 'n amptenaar;
die aanwesigheid van verskeie opsies vir die oplossing van die saak by die amptenaar;
gebrek aan 'n toesighoudende liggaam wat die gedrag van 'n persoon in 'n hoë posisie monitor.
As die staat daarin slaag om hierdie oorsake uit te skakel of ten minste die vlak van self-willekeur en straffeloosheid onder senior amptenare aansienlik te verminder, sal die aantal misdrywe onmiddellik afneem. Dit is die teenkorrupsieplan.
'N Mens kan egter nie net in negatiewe eienskappe van mense redes soek nie. Die gebruik van 'n amptelike posisie vir persoonlike gewin is 'n sistemiese verskynsel. Daarom sal die gewone skommeling van amptenare eenvoudig nie die gewenste uitwerking gee nie. In die eerste plek is dit nodig om die moontlikheid van korrupte gedrag te verwyder.
Die invloed van amptelike misdaad op die sosio-ekonomiese sfeer
Korrupsie is 'n verskynsel met 'n uitgesproke negatiewe konnotasie. Wetenskaplikes het bewys dat dit bydra tot 'n toename in die aantal burgers wat onder die armoedegrens leef. Daarbenewens neem die ongelykheid tussen verskillende sektore in die samelewing toe. Korrupte amptenare bou kapitaal op en belê juis in die sektore van die ekonomie wat hulle in staat stel om hul posisies te gebruik en onwettige inkomste te ontvang. Die resultaat is 'n benarde posisie van die staat, die verlies aan internasionale invloed en 'n afname in die vertroue van die publiek in die regering. Die ekonomie hou op om te groei, want finansies strek ver nie tot voordeel van die ekonomie nie.
Ondanks sulke hartseer gevolgtrekkings is daar spesialiste wat daarin geslaag het om sekere voordele in die teenwoordigheid van korrupsie te vind. Hulle noem die versnelling van burokratiese prosedures as voorbeeld. So 'n argument is egter nie geldig teen so 'n massiewe negatiewe impak nie.
Wetenskaplikes van The Economist... Die tydskrif het 'n diagram gepubliseer wat die verband tussen korrupsie en armoede van burgers van die staat duidelik toon. Die aanwysers van 2011 is as basis geneem: die menslike ontwikkelingsindeks en die mate van vordering met wanpraktyk. Soos die figuur aantoon, hoe swakker korrupsie, hoe hoër is die aanwysers van onderwys, gesondheid en algemene lewensgehalte.
Verskeie misbruik van mag
Amptelike wangedrag het 'n meerfase-struktuur. Afhangend van die persoon wat sy posisie geniet, gebeur korrupsie:
politieke (van party lede);
staat (in die geledere van amptenare op verskillende vlakke);
kommersieel (onder werknemers van regspersone).
As ons die inisiatiewe van korrupsie oorweeg, is daar twee opsies:
die indiener bied self 'n "geskenk" in ruil vir die diens aan;
die ontvanger vra waardes van die belanghebbende burger.
Omkoopgeld, volgens die tipe onderwerp wat 'n 'geskenk' gee:
ondernemerskap ('n amptelik geregistreerde maatskappy tree op as 'n indiener);
individu (deur 'n individu);
misdadiger (een van die deelnemers is byvoorbeeld die dwelmmafia).
Die vlak van sentralisering van verhoudings verdeel korrupsie in die volgende tipes:
gesentraliseer met die beginsel van 'onderaan' (klein geledere gee 'n deel van die omkoping aan die bestuur);
gesentraliseer met die beginsel van "bo na onder" (senior amptenare deel gedeeltelik met ondergeskiktes);
gedesentraliseer (elkeen het sy eie inisiatief).
Die vlak van verhoudings waarop 'wedersyds voordelige' verpligtinge ontstaan, dui op soorte korrupsie soos:
internasionaal (vlak van interstaatlike oortredings;
apikale (groot politici en amptenare naby die leiers van die land);
voetsoolwortels (die kleinste posisies in die stad).
Die mate van reëlmatigheid van omkoperybande verdeel korrupsie soos volg:
kleptokrasie (amptelike wangedrag word 'n integrale deel van die verhoudinge tussen magstrukture en hul inherente lobbyisme);
Die vorm van die voordeel beïnvloed ook die soort omkoopgeld. Omkoping kan in geld uitgevoer word (gewoonlik kontant, sodat dit onmoontlik is om die beweging van fondse op te spoor) of soos 'n uitruil van sekere dienste (nepotisme of beskerming) te lyk.
Die gevolge van korrupsie
Om die resultaat van die wydverspreide penetrasie van omkopery tot die lae van die samelewing op te som, sal ek drie areas van die openbare lewe afsonderlik oorweeg. Dit sal 'n duidelike begrip skep van die misbruik van die amp. As die regering natuurlik nie sulke manifestasies dadelik onderdruk nie en weier om 'n plan te ontwikkel om korrupsie te bekamp.
politieke ekonomiese sosiale
die wet sal ophou om die hoogste reguleerder te wees skerp toename in kommersiële en finansiële risiko's die verhoging van die aantal mense wat onder die armoede leef, die kontras van ongelykheid verhoog
demokrasie sal ophou bestaan ​​as 'n staatstelsel hulpbronne bestee en fondse toewys, sal ondoeltreffend wees die regering is nie in staat om burgerlike probleme op te los nie, aangesien die begroting uitgeput is deur ontelbare "terugslae"
politiek in plaas van staatsontwikkeling sal die oligargiese magstruktuur ondersteun private wins sal belangriker wees as die totale produksie verhoogde misdaad teen die agtergrond van volkome straffeloosheid vir regte swendelaars
vertroue in die land se leierskap sal aansienlik afneem om sake te doen, sal van die begin af misluk as gevolg van baie verhoogde beleggings- en tydskoste verhoogde invloed van mafia-strukture
die fase van die skeiding van die samelewing en vervreemding van lae van mekaar sal begin onbeheerde inflasie en prysstygings die publiek verloor vertroue in die wettige vermoëns van die land se leierskap
geregtelike en politieke instellings sal ondoeltreffend wees aktiewe ontwikkeling van skadukomponente van die ekonomie, vermindering van belastinginkomste tot die begroting verswak moraliteit
die prestige van die staat op wêreldwye skaal sal aansienlik daal binnelandse investering sal dramaties afneem, wat tot 'n verslegtende finansiële klimaat sal lei die opkoms van spanning in die samelewing, 'n toenemende aantal saamtrekke en massaprotes
gesonde wedywering op politieke gebied sal heeltemal verdwyn die uitroei van mededinging ten gunste van monopolisering
ineenstorting van die huidige stelsel van die land stop die ontwikkeling van die staatsekonomie
agteruitgang in die land
In sommige gevalle kan korrupsie beskou word as 'n analoog van 'n smeermiddel wat ekonomiese prosesse versnel, soos navorsers glo.
Hier is 'n paar voorbeelde van so 'n ongewone ontwikkeling.
Die buitelandse maatskappy beplan om 'n grootskaalse en taamlik belowende energieprojek op die grondgebied van 'n staat met ontwikkelde korrupsie in te stel. Gewoonlik het hierdie lande min of geen regsreël en basiese infrastruktuur nie. Die resultate van die finansiële aktiwiteite van die korporasie kan begin om inbreuk te maak op groepe op staatsvlak en op verteenwoordigers van die plaaslike regering. En samewerking met die sterkste kant sal die onderneming die nodige ondersteuning en beskerming bied teen alle soorte eise. So 'n verhouding is beslis nie wettig nie. Sonder hulle sou die maatskappy egter baie moeiliker wees. Dit is presies wat gebeur het met die Exxon-handelsnaam (die onderneming is besig met die ontginning en vervoer van energiedraers) toe Angola in sy aktiwiteitsveld begin. Die bestuur moes verbindings met verskeie faksies smee om die onderneming uiteindelik toegang tot basiese infrastruktuur te kry. Die staat het boonop nie so 'n invloed gehad nie. As gevolg van die vorming van nuwe korrupsieverhoudinge het almal 'n paar voordele gekry: die Exxon-handelsmerk kon stabiel in Angola funksioneer en die land het op sy beurt voordele vir die ekonomie gekry.
Ek neem Latyns-Amerika as 'n tweede voorbeeld. In die meeste state werk maatskappye uitsluitlik ondergronds weens die skrootkoste van 'n amptelike lisensie. En omkoopgeld is in hierdie geval onontbeerlik. Dit is egter baie goedkoper vir maatskappye om die 'geskenk' aan die regte amptenaar te oorhandig as om 'n klomp vertragings te oorkom. Daarbenewens word die bedrag bepaal afhangende van die winsgewendheid van die onderneming, en word die bydrae self as vrywillig beskou. Susan Rose-Ackerman, wat die gewilde boek Corruption and the State gepubliseer het, steun ook die teorie oor die voordele van so 'n verhouding.
Die uitsondering bevestig egter basies slegs die reël. Die gebruik van 'n amptelike posisie vir persoonlike verryking tot nadeel van alles anders hou onvermydelik negatiewe gevolge in. Veral as dit kom by bedrae van etlike miljard, en selfs in buitelandse valuta. D. Houston argumenteer dat in meer ontwikkelde lande as in die voorbeelde wat ek aangehaal het, die negatiewe impak van die verbreking van die wet byna 100 keer sterker is.
Plan teen teenkorrupsie
Baie geleerdes het werke geskryf wat soos 'n universele wondermiddel lyk. Maar elke land het sy eie maatreëls om die gebruik van die pos vir persoonlike gewin te voorkom. Die aksieplan hang af van die vlak van die ekonomie, die politieke stelsel, globale historiese gebeure, geografiese kenmerke, sowel as kultuur en nasionale idees. Dit is die moeite werd om verskeie baie suksesvolle projekte in meer besonderhede te oorweeg, waarvan die skeppers perfek vasgevang is wese van korrupsie.
Kom ons begin met die plan wat in Singapoer ontwikkel is. Na die status van 'n onafhanklike staat in 1965, het die land onmiddellik 'n ongekende vlak van korrupsie bereik. Die regering het redelik vlot en duidelik gereageer:
Dit het alles begin met die strengste beheer oor elke optrede van amptenare, die nakoming van etiese standaarde en die vermindering van burokratiese rompslomp.
Die wetgewende raamwerk is verskerp. Terselfdertyd het die regstelsel hoë onafhanklikheid verkry. Swaar boetes is ingestel vir onwilligheid om omkoopgeld te ondersoek. Baie doeane en ander regeringsamptenare is afgedank.
Die keuringsbeleid het ook verander. Nou kan amptenare slegs hoogs gekwalifiseerde spesialiste kry. Terselfdertyd het die lone ook aansienlik gestyg.
'N Onafhanklike Buro is gestig om alle aangemelde gevalle van korrupsie te ondersoek. Sy werknemers het klagtes van individue en regspersone ondersoek en ook alle optrede deur staatsamptenare nagegaan.
Afsonderlik let ek daarop dat benewens die standaard strafreg, diegene wat hulle aan korrupte transaksies skuldig maak, ten volle vergoed het vir die omkoopgeld. As die persoon nie die geleentheid gehad het om te betaal nie, het 'n erger vonnis op hom gewag. In die geval van die beskuldigde se dood, is al sy eiendom gekonfiskeer om die verlies te dek.
As gevolg van hierdie optrede het Singapore prakties afskeid geneem van amptelike misdade. Volgens die publikasie van Transparency International het die staat die vierde plek in die korrupsie-waarnemingsindeks 4. Die politieke wil het uiteraard die belangrikste dryfveer geword wat die land in staat gestel het om korrupsie so met selfvertroue te hanteer.
Ek sal Swede as 'n tweede voorbeeld gebruik. In hierdie land het die owerhede alles gedoen om hul mense te motiveer om hulle teen korrupsie uit te spreek. Die kern van hierdie plan was soos volg:
geregtigheid het die status van effektief en onafhanklik ontvang;
staatsamptenare het 'n ordentlike salaris begin ontvang, wat op sigself die voorkoms van 'n amptelike begeerte om omkopery te voorkom;
die belangrikste instrumente was subsidies, belasting en 'n aantal voordele vir die burgers;
die etiese standaarde vir amptenare het aansienlik gestyg;
alle interne dokumente van nasionale belang het gratis toegang verkry.
Die effektiwiteit van die strategie is etlike jare later bewys. Swede is nou op die eerste plek in die Corruption Perception Index. En weer, die belangrikste punt is om die welstand van die burgers te verbeter. Die uitwissing van armoede en sosiale gelykheid is die sleutel tot 'n voldoende persepsie van moraliteit en eerlikheid.
Die optrede van hierdie lande het toepassing gevind op ander korrupsie-planne teen korrupsie.
As u nie in besonderhede gaan nie, dan is die tegnologie "wortel en stok". Streng beheer moet sekerlik gekombineer word met 'n ordentlike lewenstandaard.
Wêreldwye teenkorrupsie-beweging Transparency International, evalueer en rangskik lande gebaseer op hoe korrup die land se openbare sektor is. Onder in die tabel kan u u land vind en sy plek op die ranglys sien. Hoe hoër die land op die ranglys is, hoe minder korrup is dit volgens Transparency International.
Dit is uiters moeilik om misdadigheid en omkopery heeltemal uit die weg te ruim. Sommige maatreëls kan die magsmisbruik egter aansienlik verlaag. As die staat nie aktief probeer om korrupsie te beveg nie, kan dit beskou word dat hy misdadigers ondersteun. Die gevolge vir die land is immers vernietigend. En dit sal nie net gewone mense raak nie. Almal sal ly, ook die laagste rykste burgers.
Dit is baie belangrik om die oorsake van korrupsie korrek te bestudeer. Daar is immers suksesvolle ervaring in ander lande. Om grootsheid en stabiliteit in u land te herstel, is redelik werklik. Een algemene deurbraak is nodig, waarin die politieke elite en die samelewing sal deelneem. Andersins is die lot van so 'n staat 'n voorafgaande gevolgtrekking.