Moenie net biobrandstowwe skryf nie - ons sal hulle in die toekoms nodig hê
Geskryf deur Adam Lee en Karen Wilson, The Conversation
Verbode in die VSA deur onkunde of agterliggende motiewe, industriële hennep het groot potensiaal as 'n bio-brandstof.
Bio-energie en biobrandstowwe speel 'n belangrike rol in die verlaging van die gebruik van koolstofintensiewe fossielbrandstowwe - 'n punt onderstreep deur die IPCC verslag wat die behoefte aan verdere navorsing bevestig het om sodanige tegnologie te verbeter.
'N belangrike uitdaging is die skep van alternatiewe vervoerbrandstowwe, wat tans oorwegend fossielbrandstof afhanklik is en verantwoordelik is vir 25% van die uitstoot van kweekhuisgasse in die EU. Van die alternatiewe vir hernieubare energie soos wind-, gety- en sonkrag, is dit slegs nie-eetbare biomassa (in die algemeen enige biologiese materiaal wat afkomstig is van plante of ander organismes) wat 'n lae koste, "inloop" volhoubare vervoerbrandstof kan bied .
So 'n vloeibare biobrandstof met 'n hoë energiedigtheid sal maklik inpas by die enorme globale brandstofverspreidingsnetwerke wat reeds bestaan. Ander hernubare energie soos wind en sonkrag, alhoewel dit goed geskik is om statiese huise en nywerhede te stoot, sal aansienlike deurbrake in battery-tegnologie vereis voordat hulle met petrol, diesel of vloeibare biobrandstof kan meeding.
Met vervoer en uitstoot groei, is 'n alternatief nodig, vinnig. Biobrandstowwe afkomstig van afval kan 16%, of 37m ton, vervang deur olie wat slegs deur 2030 deur die padvoertuie in die EU gebruik word. Maar die geskiedenis het getoon hoe die bekendstelling van nuwe en transformerende tegnologie stadig kan wees, veral as hulle poog om die hoogs-ingebedde infrastruktuur van die status quo op te spoor.
Gegradeerde grondstowwe kan BioFuel produseer
Elke jaar produseer Indië meer as 200m ton oneetbare landbouafval soos rys- en katoenstingels, nie geskik vir menslike verbruik, dierevoeding of beddegoed nie. Die meeste word onwettig verbrand om die proses van wisselbou te bespoedig. Dit gee groot hoeveelhede koolsuurgas in die atmosfeer vry en mors waardevolle koolwaterstowwe wat gebruik kan word. Europa produseer 900m ton landbou-, bosbou- en voedselafval - almal is ryk aan energie-gevulde suikers.
Watter afvalstroom word gebruik as grondstof vir biobrandstowwe sal verskil van streek tot streek, dus 'n belangrike uitdaging is om die tegnologie te ontwikkel wat biomassa kan verwerk met baie uiteenlopende fisiese en chemiese eienskappe. Byvoorbeeld, denneboombas, wurmgraan, mieliebeeste en stysels. Om dit te gebruik, sal aansienlike voordele vir die bedryf en die ekonomie meebring: in plaas daarvan om te betaal om biomassa-afval te verbrand en te begrawe, kan maatskappye dit verkoop as die beginpunt om waardevolle petrol-, diesel- en brandstofbrandstof te skep.
By die European Bioenergy Research Institute (EBRI) Ons werk aan die ingenieurswese wat nodig is. Oplossings sluit in termochemiese omskakeling, vir verspreide kragopwekking, soos vir klein plase en telekommunikasie torings. Termokemiese prosesse, soos pyrolyse, gebruik hitte (eerder as om te brand) om 'n chemiese reaksie te dwing. Dit kan dramaties versnel en bestuur word deur die gebruik van katalisators om die hindernisse te beperk tot die verbreking van chemiese bindings.
By hoë temperature, die chemiese bindings tussen koolstof, waterstof en suurstof atome in biomassa breek. Die produkte sluit in 'n soliede, biochar genoem (soos houtskool, maar nie afgelei van steenkool nie), wat gebruik word as 'n grondversterker of 'n soliede verhittingbrandstof. Dit produseer ook 'n vloeistof wat as 'n biodiesel vir kragverbrandingsmotors gebruik kan word, en 'n klein hoeveelheid biogas wat verbrand kan word om die pyrolyse-hittereaksie te handhaaf. Dit bied 'n mate van selfversorgendheid wat die totale koste van die proses verminder.
Soortgelyke benaderings wat deur privaat en staatsbefondsde ondernemings wêreldwyd nagestreef word, kan 'n dubbele poging bied om die uitstoot van koolstofdioksied uit brandende afval te elimineer en terselfdertyd hoë brandstofdigtheidstowwe te lewer. British Airways het hierdie maand daartoe verbind om 50,000 ton vliegtuigvliegtuigbrandstof afkomstig van bio-afval te koop wat vervaardig word by 'n aanleg in Thurrock, Essex, as deel van sy hantering van volhoubare brandstofmaatskappy Solena. En een van die grootste kampioene van biobrandstowwe is die Amerikaanse weermag, wat tans US $ 4 miljard in lenings aan maatskappye bied wat kan help om die vereiste tegnologie te kommersialiseer.
Modernisering Biobrandstof: meer prakties, Ekonomiese, en onmiddellike
Dit is belangrik om die samelewing se afhanklikheid van die gebruik van nie-hernubare, koolstofgebaseerde brandstowwe te beëindig. Maar dit kan nie gedoen word ten koste van voedselgewasse (gebruik maïs om byvoorbeeld etanol te skep nie) of grond wat gebruik word vir voedselgewasse, soos by sogenaamde eerste generasie biobrandstowwe. Die druk wat dit op voedselsekuriteit in sommige dele van die wêreld geplaas het, het die reputasie van biobrandstowwe verduister.
Maar dit is belangrik om die baba nie met die badwater uit te gooi nie: die IPCC-verslag moedig ons aan om die potensiaal van alle alternatiewe energiebronne te ondersoek. Nuwer, biobrandstowwe van die tweede generasie kan nie-eetbare plante (soos grasse) gebruik wat op grond kan groei wat nie voedselgewasse kan onderhou nie. Beter nog, die versigtige seleksie en verwerking van afvalbiomassa kan die oorgang van fossielbrandstowwe brandstof versnel. Ons kan nie net biobrandstowwe afskryf as 'n geloofwaardige oplossing vir die wêreld se toekomstige energiebehoeftes soos dit deur sommige gedoen is nie. Bio-energie-oplossings is meer prakties, ekonomies en onmiddellik as baie alternatiewe.
Die skrywers van die IPCC-verslag is absoluut reg om die dringende behoefte aan beleid- en beleggingstrategieë te verander. Befondsingsagentskappe, private industrie en nie-regeringsorganisasies moet saamwerk om navorsings- en ontwikkelingspogings in bio-energie te fokus en projekte te identifiseer wat vinnige verandering sal lewer sonder om die behoeftes van die omgewing en landbou te benadeel. Die klok tik.
Bogenoemde is oorspronklik gepubliseer op Die gesprek
REDAKTEUR SE LET WEL: Kyk na die volgende video wat 'n werklike praktiese oplossing demonstreer wat deur tieners in Rhode Island geïmplementeer word:
Nieu-Engeland winters kan moeilik wees, veral vir diegene wat nie kan bekostig om hul huise te hitte nie. Toe sy in die vyfde graad was, het Cassandra Lin geleer dat die gebruik van kookolie omskep kan word in goedkoop, skoonbrandende biodiesel om huise te verhit. In dieselfde jaar het 2008, Lin gestig Skakel vet in brandstof (TGIF), 'n jeugdgroep wat plaaslike restaurante kry om hul kombuisvet te skenk om herwin te word en met liefdadigheid te deel wat families identifiseer wat hulp nodig het. Tot dusver het Lin se uitrusting gehelp om meer as 2 miljoen pond koolstofdioksiedvrystellings te vergoed deur die gebruik van biodiesel te bevorder.
In 2011 het Lin en haar span 'n wetsontwerp opgestel wat alle besighede in Rhode Island vereis het om hul afval kookolie te herwin en met plaaslike wetgewers saamgewerk om dit goedgekeur te kry. Om toegang tot die rekening te kry, klik hier afgelaai word.
Staatswetgewers het in Junie 2011 die Wet op Koololie-herwinning geslaag en die wet het in Januarie 2012 in werking getree. TGIF het sy pogings in die naburige gemeenskappe uitgebrei. Die netwerk van plaaslike besighede en liefdadigheid wat Lin en haar span geskep het, is self 'n goed-olie-masjien wat die behoeftes van lede van die gemeenskap aanspreek en afval en besoedeling verminder. (Meer inligting oor Cassandra.)
Adam Lee is Professor in Volhoubare Chemie aan die Universiteit van Aston. Hul navorsing fokus op die ontwikkeling van heterogene katalisators vir volhoubare chemiese prosesse, spesifiek die transformasie van hernubare en afvalbiomassa in waardevolle brandstowwe en chemikalieë.
Karen Wilson is voorsitter van die Catalysis and Research Director van die European Bioenergy Research Institute (EBRI) by Aston University. Voorheen was sy 'n lid van die Cardiff Catalysis Institute en het sy 'n vier jaar Royal Society Industry-gemeenskap ontvang om saam met Johnson Matthey te werk aan die ontwikkeling van katalisators vir biobrandstofsintese. Sy het haar nagraadse navorsing gedoen in die Green Chemistry Centre of Excellence aan die York Universiteit (1998-99) en aan die Universiteit van Cambridge met professor Richard M Lambert (1996-98).
Groen towenaar: bewaring, sonkrag, organiese tuinmaak en ander handvaardighede van die toepaslike tegniek - deur john michael Greer
In antieke tye, 'n towenaar was 'n vryskut-intellektuele wie se hoof voorraad in die handel was goeie raad, ondersteun deur 'n deeglike opvoeding in die landbou, navigasie, politieke en militêre wetenskap, tale, handel, wiskunde, medisyne, en die natuurwetenskappe. Hierdie boek is 'n moet-lees vir bekommerd oor dalende ons afhanklikheid van 'n oorlaaide industriële stelsel en, in 'n wêreld van ernstige energietekorte en ekonomiese probleme, maak die lewe baie minder traumaties en meer leefbaar enigiemand. Van die basiese konsepte van ekologie tot 'n oorvloed van praktiese tegnieke, is Green Wizardry 'n omvattende handleiding vir vandag se towenaar-in-opleiding.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Oplossings > Moenie net biobrandstowwe skryf nie - ons sal hulle in die toekoms nodig hê