Eksklusief: Mathys Roets se ski-vakansie-dagboek + FOTO'S
JY LEES NOU Eksklusief: Mathys Roets se ski-vakansie-dagboek + FOTO'S
Die sanger Mathys Roets is saam met sy meisie, Jané van Litsenborgh, deur Suid-Afrikaners in Kanada oorgenooi vir 'n vertoning en 'n ski-vakansie daar. Hy deel sy vakansie-dagboek en foto's eksklusief met sarie.com.
Die lekkerste goed wat 'n mens soms doen, is die dinge wat jy sommer so op die ingewing van die oomblik besluit en deurvoer. Byna 6 maande terug, ná ‘n vertoning, het ek JP en Nici Viljoen, Suid-Afrikaners wat in Kanada bly, ontmoet. Hulle het my gevra hoekom ek nie in Kanada kom ski nie? Ek het al voorheen geski ná my ongeluk, en is mal daaroor! Ek skimp toe sommer en sê "reël ‘n vertoning, dan is ek daar ..."
Hulle het nie op hulle laat wag nie en saam met Tia Steyn, ook 'n Suid-Afrikaner wat in Kanada bly, die bal aan die rol gesit. Ek moes net daar kom, hulle sou al die reëlings tref. En kort voor lank was my konsert, verblyf by die Silverstar-ski-oord én ski-lesse gereël! Silverstar is geleë in Brits-Columbië net buite die dorpie Vernon.
Hier kan enigiemand met 'n gestremdheid gaan ski! Die oord het programme vir alle gestremdhede, van mense wat blind is tot dié wat spierdistrofie het. Al die instrukteurs is vrywilligers en die toerusting vir alle gestremdhede is gratis en ek kry afslag om te ski. Hoe kan 'n mens nee sê vir hierdie geleentheid?!
Ons klim vanaand laat op die vliegtuig. Ek is vol verwagting en effens senuweeagtig oor die lang vlug. Ons moet 'n paar keer oorklim en daar's soms min tyd tussen vlugte ... JHB tot Frankfurt neem 11 uur. Daar aangekom, moet ons 3 uur wag. Frankfurt tot by Vancouver neem nog 10 uur. En Vancouver na Kelowna omtrent 'n uur.
Uiteindelik, ná byna 30 uur van regop sit, is ek en Jané in Kelowna. JP en Nici ontvang ons met groot glimlagte op die lughawe! In die stadium is ek nie seker watter dag of datum of tyd dit regtig is nie. Maar dit begin klaar skemer raak, seker so 17:00 se koers toe ons by die Silverstar-ski-oord aankom. Almal waarsku teen vlugflouheid, maar daar is nie nou tyd daarvoor nie, ons het net 5 dae om te ski. Slaap kan later kom. Eers gaan ons nou 'n bietjie uiteet saam met JP en Nici.
FOTO'S: Mathys by die bi-ski en vroegoggend buite.
FOTO'S: Mathys en Jané tydens middagete. Mathys klim in die bi-ski by die ski-skool. As hulle by die deur uitgaan, is hulle in die sneeu!
Weer baie vroeg wakker ... 3:00 en ek staar na die dak. Toe ons uiteindelik moet opstaan, was ek nie seker of ek nog kan nie – my hande, my arms, bors, my maag ... elke spier wat ek kan voel, is styf. 9:00 begin die ski weer. Ewe skielik ná ‘n nag se slaap en wakker lê, is dit asof ek baie gemakliker begin voel. Op die steil dele doen hulle nog die stuurwerk (stagecoach), maar hulle los my darem meer en meer op my eie.
JP ski elke dag saam met sy GoPro-kamera om al die aksie vas te vang. Die instrukteurs is ongelooflik. Hulle is almal vrywilligers en doen dit heeltemal gratis. Ek raak net deurmekaar met die name. Daar is Dan, Ron en nog ‘n Ron en Don en nog ‘n Don en Ben en Al. Al is 81 jaar oud en hy ski soos ‘n tiener. Hy wip met sy ski's tussen die bome in, spring met sy ski's en het selfs vertel dat hy ook 'n GoPro-kamera het, maar dit nog net gebruik het as hy in die somer bergfiets ry! Al is beslis 'n inspirasie om te wys dat oud nog nie koud is nie!
Die eerste 2 dae was met die bi-ski wat 2 ski's aan het. Getrou aan my aard is ek opgewonde oor die vinniger, ligter ski. My opgewondenheid het presies 11 sekondes geduur, toe val ek. Om elke keer regop te kom vat baie, baie energie. Ná ‘n uur toe wou ek amper vra dat ons liewer teruggaan na die bi-ski sodat ek net lekker kan ski en nie heeltyd op my sy lê nie. Maar weer eens het die middagsessie sommer baie beter gegaan.
FOTO: Mathys en Jané op die berg met die "sneeuspoke" op die agtergrond.
Vanaand is my vertoning by die Powerhouse-teater! Ek moet nou voorberei om te sing ook. Dit was een van die redes hoekom ek hier is. Die aand toe ons by die teater opdaag, was dit nogal ongelooflik om my naam in ligte teen die muur, so ver van die huis af, te sien. Tydens die vertoning voel ek egter baie naby aan die huis. Hier praat almal Afrikaans. Daar was wel so 'n paar Kanadese ook. Om een of ander rede het ‘n hele klomp gehuil toe ek "Somerkersfees" van Koos du Plessis sing.
Die laaste oggend het ons gou vir oulaas weer gaan ski. JP weer saam met ons soos elke dag, altyd soveel pret! Hierdie keer het ons sommer vir die ervaring die steiler blou hellings gaan aandurf. In Kanada is die moeilikheidsgraad groen, blou en dan swart! Die blou is so steil, as ek sou val, gaan ek sommer net so verder aan. Ek het maar 'n paar benoude of eerder komiese oomblikke gehad as ek kop eerste op my sy teen die helling afgly.
Alles is gepak en reg vir die lang vlug. Of eerder die baie vlugte. My volgende bestemming is Val d’Isere in Frankryk. Daar ontmoet ek my seuns vir nog 'n paar dae van ski. Jané is terug Suid-Afrika toe vir Kersfees. Om daar te kom het my 4 vlugte en 'n taxi-rit gekos: Kelowna na Vancouver, Vancouver na Frankfurt, Frankfurt na Brussel, Brussel na Genève en van Genève ‘n 3 uur lange taxi-rit tot in Val d'Isere. Op die aand van die 23ste kom ek sonder my bagasie in Genève aan. Ek het net my sweetpak by my. Verder niks.
Die oggend kom en gaan en steeds is daar geen bagasie nie. Ek gaan koop toe maar die nodigste, kleiner dinge. Nou is dit tyd om my ski-toerusting te gaan haal. Wat ongelooflik is, is dat hulle sonder papierwerk of handtekeninge of deposito's vir my die sit-ski gee en los om self te gaan geniet. Die man het wel gesê ek kan sommer etenstye die ski teen die muur onder by ski-hyser los, want niemand steel dit nie. Ek kan nie juis ski sonder my warm ski-klere nie, maar ek moes darem my nuwe vaardigheid aan my seuns wys wat nou hier in Frankryk is.
Ek is op pad terug Suid-Afrika toe! Alle goeie en mooi dinge kom tot ‘n einde en ek kan weer my foto's bêre en my gedagtes formuleer en beplan vir die volgende uitdagings wat voorlê terug in Suid-Afrika in 2013. ‘n Vakansie om te onthou, nuwe plekke gesien, nuwe mense ontmoet en nuwe vriende gemaak!
PS: En die nuwe uitdagings kom vinniger as wat 'n mens voorsien. Toe ek uiteindelik ná byna 24 uur van reis in Johannesburg opdaag, het hulle my rolstoel vir iemand anders gegee om te gebruik en sommer saam Kaap toe gestuur. Die uitdaging was om my humeur in toom te hou en byna 3 uur te wag voordat hulle uitvind waar my stoel is. Ek is toe maar geduldig huis toe en het my spaarstoel gebruik. Twee dae later stuur hulle eers my stoel ...