Mexikaanse rissie - boord - Eienskappe van Mexikaanse rissie - Vrugte en groente - 2021
Mexikaanse rissie: oorsprong en geskiedenis
Christopher Columbus het Mexikaanse rissie ontdek tydens sy reis na Amerika en dit na Spanje gebring vanwaar dit oral in Europa versprei het. Columbus omskryf dit as ''n pittige kruid wat deur die inboorlinge verteer word'. Inderdaad die Mexikaanse rissipeper dit is al in die Maya-kombuis gebruik om geregte te smaak. 'Peperoncino' (groen, rooi, geel of oranje), is 'n letterlike term wat die vrugte van vyf soorte plante van die genus Capiscum, wat tot die familie van die Solonaceae behoort, aandui. Hierdie plante is inheems aan Mexiko, Suid-Amerika en Asië, en die spesies Capiscum annuum, Capiscum chinense en Capiscum frutescens kom die meeste voor. Die plant word tans in 64 lande verbou en hierin produseer Indië alleen 39% van die wêreldverbruik van hierdie speserye. die Mexikaanse rissipeper Dit word sowel as 'n dekoratiewe plant gebruik as vir medisinale en kulinêre eienskappe.
Mexikaanse rissie: verskeidenheid
Daar is verskillende soorte Mexikaanse rissies, waarvan die meeste voorkom: p.jalapeno, p.cayenna, p.ciliegia en p.tabasco. Die jalapeno-peper, oorspronklik van Jalapa, in die staat Veracruz, is die algemeenste in die wêreld. Die vrugte daarvan is klein, lang groen keëls en word rooi as hulle ryp is. Hulle het 'n skerper as pittige noot en word in sous of gepekel gehou. Cayennepeper is wydverspreid in Mexiko, maar is wêreldwyd bekend en sy verbouing dateer uit die pre-Columbiaanse era. Die vrugte, lank, dun, helderrooi, word bo alles gedroog. Kersiepepers kan in 'n boord gevind word, maar ook op die terras, as 'n sierplant. Die ronde bessievrugte word gemarineer, gepoeier, gevul of gerooster. Tabasco-soetrissies lewer vrugte in die vorm van 'n smal en langwerpige bessie. Aanvanklik groen, word hulle geel of rooi as hulle ryp is. Hulle het 'n vrugtige geur met 'n rokerige noot. Hulle is oorspronklik in Mexiko en is die belangrikste bestanddeel van die beroemde Tabasco-sous.
Mexikaanse rissie: verbouing
Die Mexikaanse rissie is 'n jaarlikse plant wat lief is vir die hitte, dus dit moet op 'n sonnige plek geplaas word. Om goeie vrugte te lewer, benodig dit 'n ryk, goed gedreineerde grond en gereelde bemesting gedurende die hele verbouingstydperk. Kunsmisryke ryk aan kalium en fosfate, soos beenmeel of houtas, word dikwels gebruik om Mexikaanse chili te bemes. Dit kan in April-Mei direk in die boordgrond gesaai word. Potbewerking is ook uitstekend as u saailinge in 'n kwekery koop. Die vaas kan op 'n vensterbank of op 'n terras geplaas word. Die belangrikste ding is dat dit in volle son geplaas word. Gieter moet weekliks gereeld wees. Gedurende die warm periode kan die blare van die Mexikaanse rissie deur die rooi spinnekop aangeval word, wat grys kolle en blaar droogheid veroorsaak: sny die besmette dele af en spuit die plant met water gemeng met swart seep of brandnetelkunsmis.
Die oes geskied 5 of 6 maande na saai en tot die koms van die winter. Gewoonlik moet die vrugte gepluk word wanneer hulle ryp is; aan die einde van die seisoen kan laat nog groen nog van die takke losgemaak word omdat dit sal voortgaan om te ryp en te kleur. Wees versigtig om nie die pepers met blote hande op te tel as u wonde het nie, want dit is baie angelierig. As u dit hanteer, moet u ook nie u oë vryf of aan u lippe raak nie: rissies kan brand. Sodra dit geoes is, moet die Mexikaanse rissies in die son gedroog word en dan in trosse vasgebind word en op 'n droë plek gehang word, beskut teen humiditeit en lig. Sommige mense raai dit op 50 ° in die oond te droog. Sodra dit gedroog is, kan dit lank gehou word, en jy kan dit gebruik om dit in poeier te verkrummel, of deur klein stukkies te verwyder wat jy tydens die voorbereiding van jou pittige geregte moet byvoeg. In plaas daarvan word hulle 'n week lank in die yskasafdeling in die yskas gehou.