Baingan ka bharta (Indiese eiervrugkaviaar) resep - Ander - 2021
Baingan ka bharta (Indiese eiervrugkaviaar) resep
Ideaal gesproke kook jy die eiervrug op 'n oop gasvlam, maar jy kan dit ook op die hoogste temperatuur in die oond rooster totdat dit verkoel is.
1 baie groot, ryp eiervrug, in die lengte gehalveer
1 knippie asafoetida (opsioneel)
1 teelepel paprika of rooipeper
Druk knoffel en gemmer met 'n bietjie water om 'n pasta te vorm. Smeer eiervrug met 'n bietjie olie en plaas 'n metaalspies deur die middel.
Kook direk op 'n oop gasvlam en draai aan alle kante gaar. Verwyder die eiervrugvel en stamp dit met 'n vurk. Sit eenkant.
Verhit olie in 'n groot braaipan. As olie warm is, voeg komynsaad by en braai tot geurig. Voeg ui en asafoetida by en braai tot uie bruin is. Voeg die res van die speserye saam met die knoffel- en gemmerpasta by. Roer alles saam, voeg dan tamaties by en roer weer. Voeg 'n bietjie water by en kook vir 2 tot 3 minute.
Voeg fyngedrukte eiervrug met 'n bietjie sout by en meng. Prut tot verdik. gooi in opdienbak, versier met vars koljanderblare en sit voor.
Ek sal graag wil weet waar die baigan ka bhartha sy oorsprong het .. was dit in Indië of in die Arabiese en Mediterreense lande? Dit het 'n baie onaangename naam, wat 'kapok eiervrug' beteken, maar meer algemeen word die term 'bartha' gebruik om ''n gemors "of 'n" gemengde mengsel "of" alles saam te meng ".
Dit is die ooreenkoms in die eiervrugvoorbereiding wat my nuuskierig gemaak het. Die Midde -Oosterse en Mediterreense kookkuns het soortgelyke resepte van eiervrug wat gebraai word en dan fyngedruk en gekruid word. Hulle het die baba ganoush, gebraaide eiervrugslaai, gebraaide eiervrugdip, Griekse eiervrugdip, nog 'n dip uit Roemenië, ensovoorts.
Ons nederige slegte naam bhartha word saam met chapathi geëet. word dit as 'n dip gebruik? As u dit agterkom, haal ons die bhartha op met die chapathis soortgelyk aan die pita met die dip. Is hulle dan lankal verlore neefs van 'n Persiese inval?
Ons hou van eiervrugte in enige vorm. gebraai as 'n pakoda, gebak in lae met ander goed, fyngedruk of in skywe gesny, gemarineer met rooi chilipoeier en borrie en diep gebraai, en soms selfs as bykos. In hierdie geval is dit my eerste resep.
Geur dit soos u wil, maar dit is die basiese resep wat ek volg. Die eiervrug is sag, met net 'n rokerige geur, en is dus oop vir enige interpretasie. As u wil, kan u dit meer ingewikkeld, pittiger maak met meer speserye. My Bombayite -vriend rooster dit net en voeg vars rou gekapte koriander, groen rissies en uie by en gee dit 'n geur van komyn in Ghee. Dit smaak ook lekker. Maar dan hou ek van eiervrug in enige vorm. :)
Die groot eiervrug van 2 pond -1
Rooi ui - 1 in dun skywe gesny
Mediumgrootte tamatie -1 in klein blokkies gesny
Gemmerknoffelpasta - 1 eetlepel (gebruik vars pasta of fyngekap)
Warm groen rissies - 4 gekap
Borrie poeier - 1/4 teelepel
Rooi Chili -poeier -1/4 teelepel (pas met die speserye van die groen rissies)
Koljanderpoeier -1/2 teelepel
Garam Masala poeier -1/8 teelepel
Jeera Saad -1/2 teelepel
Gekapte koljander/korianderblare - 2-3 eetlepels vir garnering
Olie - ongeveer 2 eetlepels
1. Voorverhit die oond tot die braaikuiken. Was die eiervrug, vee dit af en plaas dit op 'n bakplaat met foelie reg onder die braaikuiken in u oond. Bak dit vir 10-12 minute, draai dit een keer om sodat die buitenste vel eweredig verbrand word. Die braai kan ook oor 'n gasvlam gedoen word, deurlopend draai, maar dit word nogal morsig. Of u kan dit selfs kook deur 'n mikrogolf vir 5 meter, maar dan kry u nie die rokerige geur nie.
2. Draai die eiervrug in die foelie toe en laat dit afkoel. Verwyder dan die buitenste vel. Kap die eiervrug goed deur en hou eenkant.
3. Verhit olie in 'n pan en gooi komynsaad in. Voeg die uie, groen rissies by en soteer goed totdat die uie net bruin aan die kante begin bruin word. Voeg die gemmer -knoffelpasta by. Meng en soteer en voeg dan die rooi chili poeiers, borrie en koljander poeier by. Braai dit goed. Voeg die gekapte tamaties, sout en fyngemaakte eiervrug by. Kook vir 5-10 minute op matige hitte en sorg dat dit nie by die pan bly nie. Roer af en toe. Die kleur verander stadig van die grysbruin na 'n dieper bruin. As die uie te veel gebraai word, begin die sous donkerbruin word. Voeg uiteindelik die suurlemoensap by om die geure te balanseer. As die tamaties suur is, het u moontlik glad nie suurlemoensap nodig nie. Voeg die garam masala en koljanderblare by en kyk of daar sout is.
1 vars jalapeno chilipeper, fyngekap
¼ bos koljander, fyngekap
Plaas eiervrug op 'n medium bakplaat. Bak 20 tot 30 minute in die voorverhitte oond tot sag. Verwyder van hitte, afkoel, skil en kap.
Verhit olie in medium kastrol oor matige hitte. Meng komynsaad en ui by. Kook en roer tot die ui sag is.
Meng gemmerknoffelpasta, kerriepoeier en tamatie in die kastrol en kook ongeveer 1 minuut. Roer jogurt by. Meng eiervrug en jalapenopeper by, en geur met sout. Bedek en kook 10 minute oor hoë hitte. Verwyder die deksel, verminder die hitte tot laag en kook ongeveer 5 minute. Garneer met koriander om voor te sit.
Waarskynlik die algemeenste in die Verenigde State – Amerikaanse eiervrugte staan ​​ook bekend as Globe Aubergines. Dit is nie moeilik om te sien hoekom nie, hulle is reusagtig (in vergelyking met die ander eiervrugte) en rond, soos 'n aardbol.
Hierdie eiervrugvleis is meestal sagter en het 'n swakker tekstuur, daarom is dit goed om speserye en geurmiddels en ander kosse te absorbeer waarmee dit gaargemaak word.
Aangesien hul liggaam so groot is en hulle in 'n sekere sin amper vleis is, is dit die eiervrugte om in reuse snye in te sny en dit dan op hierdie manier te kook, byvoorbeeld om te braai, of om parmesaan van eiervrug te maak.
Parshu, dit is 'n baie goeie opmerking oor Laphroaig, dit is inderdaad baie turf! Ek sal die baingan bartha probeer as 'n laaste aflewering van my eiervrugkaviare van die wêreldreeks. Dankie vir u besoek!
mici: gebraaide, gebraaide maalvleis. Eet met mosterd.
ciorba de burta: een van 'n ongelooflike verskeidenheid ciorba (sop, dit is 'n Turkse woord), hierdie een is gebaseer op tripe, en dit is ongelooflik lekker. Dit kan baie goed wees in u kategorie verwarrende en verrassende kosse.
bulz ciobanesc: gebakte polenta "pastei" met kaas
sarmale: lik e 'n koolblaar-dolma?
cozonac: 'n soet Kersbrood
dan is daar 'n hele bende placinta -pasteie. En baie geregte wat u ook in ander tradisies aantref, soos Schnitzel en verskillende soorte wors.
. dit is 'n baie ryk kookkuns. Een fantastiese boek oor die onderwerp is Radu Anton Roman "Savoureuse Roumanie", wat in 2004 in Frans uitgegee is, wat dit vir u baie gerieflik sou maak.
Toevallig het ons ook 'n soortgelyke eiervruggereg hier in die Filippyne. Dit is eintlik 'n eiervrugslaai wat ons saam met gebraaide en gebraaide kosse eet, veral gebraaide varkvleis. Dit bestaan ​​uit geroosterde eiervrugte wat geskil en gerasper is, gekapte tamaties en uie, fyngekapte knoffel en gesnyde chili gemeng met 'n sous sous, rysasyn, gerasperde gemmer en suiker.
U sal sien dat daar geen olie in die slaaisous is nie, aangesien dit die olierige smaak en geure van geroosterde en gebraaide vleis of vis moet balanseer.
In elk geval, puik werk op die webwerf. Hou aan met die goeie werk!
Ek wil ook nie te nerdig klink nie, maar ek dink Vlad II Dracul was net die vader van Vlad III Tepes. Ek dink Vlad III Tepes was die heldhaftige, maar wrede koning om die Ottomane te verdryf, en die een waaruit Bram Stoker sy karakter gebaseer het. Sy vader het die Orde van die Draak aangeneem terwyl hy koning was en sodoende sy titel Vlad II Dracul (die draak) verwerf. Al sy seuns het dus vanne gekry van 'Draculea' of die seun van Vlad Dracul. Na verloop van tyd het Vlad III die titel Tepes (Impaler) gekry vanweë die wreedheid wat hy in die geveg erken het, terwyl hy sy vyande tereggestel het deur hulle op groot pale te lok. 'N Slegte kruisiging. Hoop ek het dit reggekry - in elk geval, ek is jammer om dit uit te vind, maar Roemenië het 'n fassinerende geskiedenis en dit is 'n wonderlike plek om te besoek. Nog 'n ander eetplek! Cheers.
O, en ek hou regtig van jou blog, resepte, jou kamera en al jou foto's!
Middellandse See/Midde -Ooste
Baba ghanoush (Arabies بابا غنوج bābā ghanūj) is 'n gewilde Levantynse gereg van eiervrug (eiervrug) fyngedruk en gemeng met verskillende geurmiddels. Die eiervrug word gereeld oor 'n oop vlam gebak of gebraai voordat dit geskil word, sodat die pulp sag is en 'n rokerige smaak het.  Baba ghanoush word gewoonlik geëet as 'n dip met pitabrood en word soms by ander geregte gevoeg. Dit het gewoonlik 'n aardse ligbruin kleur.
Soortgelyk aan baba ganouj is 'n ander Levantynse gereg mutabbal (متبل lit. 'gekruid'), wat ook gekapte eiervrugte en tahini bevat, gemeng met sout, peper, olyfolie en anarsaad. Daar word soms gesê dat Moutabel 'n pittiger weergawe van baba ghanoush is.
In Armenië staan ​​die gereg bekend as mutabaal. Die belangrikste bestanddele in die Armeense mutabal is eiervrug, tahini, knoffel, suurlemoen en ui, en die meeste Armeniërs voeg ook komyn by.
In die Iraanse kombuis staan ​​die gereg bekend as Kashke Bademjan. Dit word gemaak met wei -sous (Keshk). 
In Turkye staan ​​die gereg algemeen bekend as patlıcan salatası ("eiervrugslaai"), ook voorberei met gegrilde eiervrug, olyfolie, suurlemoensap en knoffel, soms tahini, gekapte tamatie en groenrissie. Aubergine word meer gereeld gemeng met jogurt, olyfolie en knoffel. Patlıcan beğendi is 'n soortgelyke gereg wat warm saam met vleis bedien word. Dit bevat kaas, melk en meel. 
In Israel word beide die tradisionele weergawe gemaak met fyngedrukte geroosterde aubergines, knoffel en tahina, sowel as 'n variasie gemaak met mayonnaise in plaas van tahini, genoem salat ḥatzilim b'mayonnaise (Hebreeus סלט חצילים במיונייז), is wyd beskikbaar. 
In Griekeland en Ciprus, melitzanosalata word gemaak met olyfolie en suurlemoensap.  
Caponata is 'n Siciliaanse eiervrug wat gemaak is van gekapte gebakte groente (meestal eiervrugte en rissies), gekruid met seldery, olywe en kappertjies, in 'n soetsuur sous. Vandag word caponata tipies as bygereg of voorgereg gebruik, maar sedert die 18de eeu word dit soms as hoofgereg gebruik.
Aubergine kaviaar word in Suid -Frankryk voorberei. Gebakte, geskilde eiervrug word gemeng met knoffel, tamatie, pietersielie, suurlemoensap en uiteindelik olyfolie. Dit word bedien as 'n voorgereg met Franse brood, moontlik saam met olyf tapenade.
Salată de vinete (Aubergineslaai) of Vinetta is 'n Roemeense en Hongaarse gebakte eiervrugslaai gemaak van geroosterde, geskilde en fyngekapte eiervrugte, sonneblomolie en gekapte uie. Die eiervrugte word gebraai totdat dit bedek is met swart askors. Die kors word skoongemaak en die oorblywende gekookte eiervrug word met 'n stomp, dik houtmes op 'n houtbord gestamp (die algemene opvatting is dat die eiervrugvleis swart word deur 'n metaalmes te gebruik). Die eiervrugmash word in 'n bak gemeng, aanhoudend geroer, met sonneblomolie, gekapte uie en sout. Die mengsel word sterk geklits. Gebreekte knoffel en gemaalde peper kan ook bygevoeg word. In plaas van olie, kan mayonnaise gebruik word.
In Bulgarye is 'n tipiese eiervrugvoorgereg kyopolou, dit word gemaak met geroosterde eiervrugte en rooi soetrissies.
In Rusland en die Oekraïne staan ​​'n kategorie soortgelyke geregte bekend as baklažannaja ikra (Russies: баклажанная икра, letterlik "aubergine paté" (let op dat "ikra" in hierdie konteks beteken "puree", fyngedrukte "ragout" of "paté" eerder as die gelyknamige "kaviaar") en sommige weergawes voeg gekapte tamaties by die basiese resep.  'n Ander eiervrugslaai wat in Rusland gewild is, word genoem hy is baklažanov (Russies: хе из баклажанов, en dit word waarskynlik beïnvloed deur die Koreaanse kookkuns). Eiervrug hy is gebaseer op gekookte eiervrugte en ander groente, gekook met asyn. Nadat die asyn bygevoeg is, word dit vir 'n paar uur opsy gesit om te genees voordat dit geëet word.
In Ethiopië staan ​​die eiervruggereg meer algemeen bekend as blagadoush.
In die Indiese en Pakistaanse kombuis is 'n eiervruggereg, genaamd Baingan Bartha, veral gewild in die streke Punjab, Maharashtra, Bihar, Orissa en Wes -Bengale. Die gereg het baie name, afhangende van die plaaslike taal (Hindi: baingan ka bharta, Bengaals: বেগুন ভর্তা begin bhôrta, Marathi: wangyacha bharit). In die Suid -Indiese deelstaat Tamil Nadu berei die Tamils ​​'n soortgelyke gereg voor kathrikai thayir kothsu, waarin die eiervrug gaar en fyngemaak en met mosterd, rooi chili en sesamolie gebraai word, waarna wrongel by die mengsel gevoeg word en met koljanderblare besmeer word. Dit behels gerookte eiervrug, fyngedruk met vars koriander (koljanderblare), chilipeper, ui en mosterdolie.  Dit word gereeld saam met 'n Indiese platbrood (spesifiek roti of paratha) geëet, en word ook bedien met rys, en/of raita ('n jogurtslaai). Kasjmiris berei 'n pittige en pittige gereg eierplante genaamd Choek Wangun voor, met tamrind wat 'n belangrike deel van die sous vorm.  Baingan Bartha word ook in Pakistan sowel as in Bangladesh geëet.
Berenjena a la vinagreta is 'n tipiese voorgereg gemaak van gekookte eiervrugte in 'n vinaigrette. Die eiervrug word gewoonlik gesout om vog te verwyder, dan gekook tot sag en dan in 'n vinaigrette met knoffel en verskillende kruie of speserye geplaas.
In Argentinië rus die eiervrugte vir 'n paar dae in die vinaigrette, wat dikwels baie olie bevat, en word dit as deel van 'n picada voor 'n maaltyd geëet.
In Spanje kan dit langs ander pinchos by tapasbars gevind word.
In Katalonië word eiervrug gebraai en gekruid met olyfolie in die skottel escalivada.
Elke keer as ons by 'n restaurant is wat baba ganoush bedien, bestel ons dit altyd. Dit is nie net een van ons gewildste dinge om by 'n restaurant te bestel nie, maar dit is ook maklik om tuis te maak.
Baba ganoush maak is baie soortgelyk aan die maak van hummus. Ons ruil basies die kekerertjies wat in hummus genoem word, om vir heerlike geroosterde eiervrug.
Sagte, soet en effens rokerige gebraaide eiervrug word gekombineer met tahini ('n pasta gemaak van sesamsaad), vars suurlemoensap, knoffel en speserye. Dit is absoluut goddelik!
Dit is maklik om hierdie resep tuis te maak; hier is die basiese stappe om dit te maak.
Stap 1: Braai heel eiervrugte om die skil te bedek. Hierdie stap vertoon die buitekant van die eiervrug liggies, wat 'n rokerige geur gee. U kan ook die vel van die eiervrugte verkool met 'n rooster of selfs 'n gasbrander.
Stap 2: Skakel die oond om en bak die eiervrugte tot dit baie sag is. Vir die beste baba ganoush moet die eiervrugvleis baie sag wees. Roostertyd sal wissel afhangende van hoe groot die eiervrugte is. Ek braai eenvoudig totdat dit lyk asof hulle ingee en 'n vurk baie maklik deur die vleis kan steek.
Stap 3: Meng tahini met suurlemoensap, knoffel, speserye en olyfolie. Dit is die oorblywende bestanddele wat nodig is om baba ganoush te maak. Ek hou daarvan om dit vroeg te meng, aangesien die mengsel mettertyd verbeter.
Stap 4: Roer die geroosterde eiervrug by die tahinimengsel. Ek gebruik 'n lepel om die sagte vleis uit te haal en gebruik dan 'n vurk om dit in die tahini- en suurlemoensapmengsel in te meng. Ek hou van tekstuur, so ek gebruik nie 'n voedselverwerker om baba ganoush te maak nie. 'N Vurk werk perfek!
Vir die beste baba ganoush, braai eiervrugte eers om die vel te verkoel, en draai dan die oond om te bak om klaar te braai. Ek gebruik nie 'n voedselverwerker om baba ganoush te maak nie. 'N Vurk is perfek om die geroosterde eiervrug in 'n lekker mengsel van tahini, suurlemoensap en speserye te kap.
Moenie die tahini oorslaan nie
Tahini is 'n pasta gemaak van sesamsaad met 'n konsekwentheid soos amandel- of grondboontjiebotter. Dit word gereeld gebruik in hummus, slaaisouse en dips. Dit kan gevind word in die meeste kruidenierswinkels. Kyk net na die internasionale of Mediterreense kos, en ons wed dat u dit sal vind. U kan dit ook aanlyn koop.
U kan ook u eie tahini maak! Dit is baie eenvoudig om te doen. Hier is ons tuisgemaakte tahini -resep met 'n vinnige resepvideo wat u wys hoe.
Alhoewel ek dit 100% aanbeveel om tahini te gebruik om baba ganoush te maak, weet ek dat nie almal die smaak daarvan hou nie. As u nie 'n liefhebber van tahini is nie, probeer dan om die hoeveelheid in ons resep hieronder te verminder, en gebruik 2 eetlepels in plaas van 'n 1/4 koppie.
Maak vooruit en stoor
Een van die beste dinge van baba ganoush is dat hoewel dit heerlik smaak na die bereiding, dit nog beter smaak na 'n dag of twee in die yskas. Dit is die perfekte voorgereg voorgereg! Die dip hou tot 5 dae in die yskas.
Resep opgedateer, oorspronklik gepos Oktober 2013. Sedert ons dit in 2013 geplaas het, het ons die resep aangepas om duideliker te wees en 'n vinnige resepvideo bygevoeg. - Adam en Joanne
Nigel Slater 's eiervrugkerrie -resep
Skil 2 medium uie en kap dit grof. Halveer en sny 2 medium eiervrugte dik. Maak die uie en eiervrugte sag in 6 eetlepels olyfolie in 'n groot, diep pan. Terwyl die groente versag, voeg 2 knoffelhuisies en 1 eetlepel fyngekapte gemmer by. Voeg 2 eetlepels sagte kerriepoeier by, braai kortliks, voeg dan 700 g gekapte vars tamaties en 200 ml water by. Laat 25 minute prut totdat die kerrie verdik het. Geur met sout, peper en 1 eetlepel garam masala. Eindig met 'n bietjie vars koljander en bied jogurt aan tafel.
Darjeeling Express. Kos wat my hart laat sing
My vriende weet dat ek net my eie restaurant wil bestuur. Ek wil graag sê dat dit iets is wat ek wou hê sedert die dag toe ek my eerste botter -naan geëet het, of die eerste keer dat ek as kind na 'n restaurant was. Dit was nie. En om eerlik te wees, kan ek my nie herinner aan die eerste keer dat ek besluit het dat ek eendag die res van my dae 24/7 sal spandeer nie, nadat ek my benydenswaardige skoenversameling verruil het vir ... woonstelle.
Ek het elke verskoning voorgehou - geen geld, geen plek, geen hulp, geen tyd behalwe die regte een: geen inspirasie nie. Ek kon my nie toewy aan my droom nie, want ek het nog nie kos geproe wat ek met trots sou bedien nie. Daar was vrees dat ek nooit die kos sou kry wat my hart sou laat sing nie.
Dit wil sê totdat ek deur Asma Khan gevoed is. Ons deel 'n tuisdorp (Hyderabad), 'n liefde vir Bollywood en 'n onvoorwaardelike passie vir outentieke geure. Asma wil ook graag hierdie passie omskep in 'n lewe van 24/7 werk en haar brokade -kurtas vir kombuiswitte verruil.
Maar sy was nie altyd die fantastiese kok wat sy vandag is nie. Dit is veilig om te sê dat Asma in 1991 na die Verenigde Koninkryk verhuis het, as die goeie vrou van 'n Cambridge -geleerde, sy nie eers 'n eier kon kook nie. Sy het haar eerste twee jaar in die land slaai en haar man se hoenderkerrie geëet. In haar eie woorde "die lewe was nie die moeite werd om te lewe nie." In 1993 reis Asma terug na Indië om tyd in haar voorouers se kombuise deur te bring en in die loop van 'n paar maande resepte onder die knie te kry wat al vier generasies lank in haar familie was. Sy het weer vrou en ma geword en onderweg 'n PhD in die regte behaal. Asma het eers in April 2012 besluit om kos in 'n loopbaan te verander. Iewers in die afgelope twee dekades het 'n vaardigheid wat uit desperaatheid aangeleer is, 'n obsessie geword. Asma het Darjeeling Express geword en haar debuut gemaak tydens die Supper Club Summit in Londen.
Toe Asma my vra of ek die beheer van haar voorkant van die huis sal neem, het ek 'n groot skree "JA! " Nadat ek by meer as een geleentheid die heerlike kos van Asma geproe het, was ek geëerd om deel te wees van 'n span wat 55 gelukkige gaste soveel vreugde sou meebring en opgewonde was dat ek 'n dag lank restaurant kon speel. Dit is wat ons bedien het:
HOENDER TENGRI KABAB
CALCUTTA CHAAT KEUSE
PEAS PALLAU, SITROENRYS & ROGNI ROTI
CHUTNEY: TAMATIE, APPELKOOS, PRUNES EN DATUM
Elke gereg op die spyskaart het 'n storie. Byvoorbeeld, die haleem resep behoort aan Ali Miyaan wat voorheen vir die Nizam -gesin in Hyderabad gekook het. Die samosas is geleer deur Asma uit pure wanhoop. (Geskok oor wat vir 'n samosa in die Verenigde Koninkryk oorgegaan het, sou sy nie nog 'n koppie chai drink sonder 'n regte samosa nie.) En sy het uitgevind dat die geheim van die regte gesels is in sy tamarind blatjang. Asma is terug na haar skool in Calcutta en het chaatwalla Subodh geboelie om haar die truuks te leer om 'n perfekte tamarind -sous (hy bedien nog steeds studente wat lekker puchkas is!).
Kelnerin is nie juis nuut vir my nie. Maar om 'n paar geregte aan 'n klomp tafels te bedien, is niks in vergelyking met wat ons vyf geneem het om die diens van 15 geregte met 55 mense te sinchroniseer nie. Nadat ek by ander aandete -klubs geëet het, het ek geweet dat die manier waarop 'n gas by 'n aandete -klub verskil, verskil van wanneer hulle restaurante besoek. Hulle is meer geduldig om mee te begin, wat 'n verligting was omdat niemand van ons die trauma verwag het om 55 porsies chaat en nagereg in minder as tien minute op te sit nie! Hulle het ook baie meer vrae oor die kos gehad, aangesien sommige van hierdie geregte nog nooit by een van die honderde Indiese restaurante in Londen gesien het nie.
Die klein kombuis was 'n miernes van aktiwiteit vir die vier uur wat die ete geduur het. Ons het elke drama gesien, van skottelgoed breek en humeurige kelnerinne, tot skoon lepels en 'n knorrige potwasser. En net soos ons gedink het ons het alles onder beheer, kom die "vegetariërs op die laaste oomblik". Gelukkig was die gees in die eetkamer heeltemal die teenoorgestelde. Ou skoolvriende het die aandete -klub gekies as 'n plek vir hul reünie, en nuwe geliefdes het 'n verjaardag gevier. Dit lyk nie asof gelukkige maaltye die gaping tussen kursusse opgemerk het toe hulle hul borde skoon gelek het en geduldig op meer gewag het nie.
Die super treffer gereg van die nag was die Bengaalse vis malai kerrie. Tradisioneel word hierdie gereg gemaak met garnale en slegs tydens vieringe. Vanaand was daar 'n viering en die sjef kon 'n paar vryhede neem!
Omstreeks 23:00 het ek besef dat ek sedert die middagete daardie dag nie 'n slukkie water gehad het of 'n happie gehad het dat my voete blase gehad het nie en dat ek aan albei my hande uit die hemel gesny het, weet wat ek meer skottelgoed gewas het as wat ek ooit van plan was vir die res van my lewe. Omstreeks 23:00 het ek ook besef dat ek jare lank nie so gelukkig was nie en ek kon nie wag om dit weer te doen nie!
Ek het kos geëet en bedien wat my hart laat sing. En net so is my droom nie meer eng nie.
Al die foto's is met vergunning van die aangename aandete van die klub, Christopher Goh.
Iemand het 'n dosyn vars organiese broccoli gestuur en ek het al baie met broccoli gekook. Vars organiese groente maak die beste slaaie, die beste gegrilde groente en selfs sop. Alhoewel 'n sop gemaak word deur 'n perfek vars groente te likwideer, vertel die smaak hoeveel geure dit bevat. Ek is beslis op 'n broccoli -oordryf, glad nie verveeld met hierdie groente nie, en ek was eintlik baie bly om broccoli te ontmoet, selfs toe ons die ander dag gaan uiteet het. Maar hierdie broccoli -sop waarna ek verwys, was so 'n wonderwerk dat ek sedertdien daarvan gedroom het.
Dit was geen gewone broccolisop nie, dit was 'n broccoli cappuccino wat my onmiddellik gewek het en ook die belofte nagekom het. 'N Groene broccolisop word bedek met 'n digte skuim van okkerneutroom en besprinkel met swart olyfstof. Ek het 'n groot beker van hierdie sop gepoleer en kon meer gehad het as ek myself nie daaraan herinner het om nog 'n paar dinge op die spyskaart te proe nie.
Dit was by The Hiatus, 'n mode restaurant by Clarion Collection-Qutab Hotel. Hierdie restaurant het 'n lekker patio, 'n privaat eet-in die kelder, 'n sjefstafel in die kombuis en 'n goed gevulde kroeg met 'n hoek vir sigaarrakke en ekstra sitplekke. Nogal 'n luukse plek met 'n belofte van goeie kos. Daar was natuurlik ook 'n paar missies, maar 'n paar goeie vondste in 'n eetplek is goed genoeg om die plek te onthou en te oorweeg om terug te gaan.
Ek hou van die verskillende botterblare wat saam met die broodjies bygevoeg is. Tuisgebakte vars brood en 4 verskillende soorte botter om mee te eksperimenteer. Ek hou van die bros gebraaide garnale om mee te begin, maar die gemengde groentesigare was gemiddeld. Die aanbieding van die groentepuffers was interessant met 'n groot spuit om tamatiesous in 'n sponsagtige brood met balsamiese kaviaar te spuit. Dit was 'n geval van meer pomp minder show, maar ek hou van die idee van balsamiese kaviaar met behulp van molekulêre tegnieke.
Ons het ook probeer om 'n middelmatige hoender -tikka te proe wat aangenaam bedien is saam met 'n goeie porsie groenslaai. Ek kla nie, tikkas is meestal middelmatige kos.
Amuse bouche was 'n lae stapel Dragon -vrugte en suurroom. Smaak meer soos 'n mini slaai.
Wat my weer oorweldig het, was 'n water spanspek slaai wat in 'n natuurlike bak saam met roketblare en verskillende dressings, heuning, olyfolie en fetakaas aan die kant gekom het. 'N Mens kan 'n sous maak waarvan jy hou, of net aanhou om die waatlemoenbolle in verskillende dressings te doop en elke keer verskillende geure te geniet. Vir die eerste keer het ek besef dat waatlemoen heerlik is saam met heuning -mosterddressing. Dit was nog 'n wonderlike vonds van die dag.
Onder die hoofgeregte het 'n stadig gestoomde hoenderborsie wat met spinasie en kruie gerol is, my teleurgestel omdat dit geen geure gehad het nie en die hoender 'n bietjie te ferm was, alhoewel dit in 'n Sous-vide masjien wat hulle het.
Die seekosrisotto was baie lekker. Hierdie risotto, vol mollige garnale en calamari -ringe en bedek met 'n groen mossel, was werklik 'n seekosskat. 'N Kombinasie van sagte pomodorosous en parmesaankaas wat besaai is met seekosrykheid en heerlik gaar is al dante, hierdie risotto is iets wat ek graag weer wil gaan eet.
Ek het nie uitgesien na die nageregte nie, maar Arvind wou probeer. Niks om oor nageregte te praat as jy my mening vra nie, maar die wêreld wat agter rooi fluweelkoeke en spoggerige weergawes van tiramisu aanloop, vind dalk 'n paar goeie dinge daar. Die meeste mense hou van nageregte net vir die suikergejaag wat dit meebring.