Alexander | Alexander skryf Afrikaans - Part 3
Posted on 31 October, 2016 7 January, 2017
Hoe ons kommunikeer in ons eie taal met andertalige mense
Gister lees het hierdie artikel op die BBC, Native English speakers are the world’s worst communicators wat my baie geïnteresseer het.
Is dit waar, is ons so sleg?
Ja dis seker waar dat Engestalige mense gewoonlik geen ander tale praat nie dus praat almal Engels met ons, en onder mekaar as lingua franca. Hierdie lei tot die tipe probleme wat die artikel beskryf. Ons praat te vinnig, ons woordeskat is te verspreid sodat slegs ons alles verstaan, en ons gebruik idioom wat ander mense nie ken nie.
Alles is waar. In Engels – en ek vermoed alle tale – moet jy verander hoe jy praat en pas jou styl aan die ander mens. Ek bedoel nie jy praat soos sekere Engelstalige mense asof die ander mens ‘n bietjie af is, “YOU. SPEAK. VERY. GOOD. ENGLISH… GERMAN. BEER. IS. VERY. GOOD.” Ek het amper seker op geleenthede só gepraat en ek weet nou hoe onnuttig ek klink.
Maar ek dink meeste mense probeer nie om onbeskaf te wees nie of om te gering nie. Jy word gewoonte aan die feit dat buitelanders Engels praat. Daar’s ‘n teorie dat as jy Engles praat, gee jy eintlik die hele tyd gratis Engelse lesse aan ander mense veral as jy probeer om hulle taal te leer en my ervaring van taal omruil grope bevestig hierdie punt.
Jy hoor en lees soveel mense sê dat glo “buitelanders beter Engels as Engelssprekers praat” sodat soms mens dink dat dit waar is. As moedertaalspreker ken jy idioom en uitdrukkings, die breë woordeskat met die subtiele verskillende betekenisse, jy ken die aantal aksente en dialekte en kan vinnig en maklik praat, en hoor en verstaan ander sprekers. In ander woorde op ‘n vlak wat veel mense wil bereik. Hierdie is een punt dat die artikel maak. Ek praat ‘n formele vorm van boek Afrikaans. Dis beter as veel Engels Suid-Afrikaners se Afrikaans (al my tjommies) maar hulle sê makliker die klanke en verstaan die kontekste en konnotasies van woorde wat ek moet net leer.
Na my mening praat Afrikaners, Skandinawiërs en Nederlandssprekers (Nederlanders en Vlaminge) die beste Engels. Amper elke studie wat ek lees noem nie Afrikaners in die lys nie, jammer maar hulle vergeet julle. Op die ander kant ken ek Spanjarde en Duitsers onder ons groep wat na gigs oor Eupora reis, wat swak Engels praat. Hul Engels is nog steeds veel beter as my Duits of Spaans ek moet sê. So wanneer ek met hulle praat maak ek die punt om in ‘n duidelike weg sodat hulle verstaan en nie voel uitgelsuit nie. Ek hoop hulle weet dat ek hulle wil insluit.
Nou hierdie bring my tot my punt. Wanneer ek met Afrikaners praat, sukkel ek om hulle te verstaan. Ná meer as agtien jaar het ek probleme om gesproke Afrikaans te verstaan. Nou my geleenthede om te praat is baie beperkte want Afrikaans is ‘n klein taal in die buiteland. Ek berig dieselfde probleme wat die artikel bo berig; mense praat te vinning, te stil, te veel mompel, daar’s ‘n klank wat ek nie reg kan beskryf nie, miskien baie nasaal. Miskien glo hulle ek praat beter as ek in die feitlikheid kan. Nadat ek opgewarm het is alles beter, maar ek beperk my gesprekking tot onderwerpe waarvoor ek die woorde ken!
Almal het ‘n voordeel wanneer hulle in hul eie taal praat met andertalige mense. Toe ek in Nice verlede jaar was wou ek ‘n bietjie Frans praat, maar baie vinnig word dit blykbaar dat die Franses wil hê dat ons Engels praat. Sonder om te oefen gaan ek verbeter nie. Daar’s ‘n kort besprekking oor die artikel op die Duolingo Esperanto Facebook groep en ‘n paar mense maak ook die punt dat hierdie probleme toepaslik aan alle tale is, en dus die idee van ‘n neutrale kommunikasie taal soos Esperanto bestaan. (Ek sal volgende keer oor my pogings in Esperanto skryf.)
Mense sê hulle wil ‘n ander taal praat. Miskien sou dit eers beter wees om na ‘n ander te taal en sprekers te luister en goed verstaan sonder om iets jouself te sê. Luister voor jy praat en praat baie presies. Dis maklik om te praat maar moeiliker om te hoor.
Posted on 30 September, 2016 2 October, 2016
Ek lees my blog en besef nou dat vir die eerste keer in tien jaar vergeet ek om vir ‘n hele maand te skryf, en verlede maand vier die blog sy tien jaar verjaardag. (So ja ek het die datum verander.) Ek het ‘n draft geskryf en toe besef dat dit baie vervelig was. Ek bedoel, ja dis interessant om jou eie verjaardag te vier, maar ek kan nie sê iemand wil lees nie. Dit lyk ‘n bietjie vreemd om jouself veels geluk met jou verjaardag te wens en raak nie saal of jy ‘n geskenk koop nie.
Al ‘n paar week nou lank leer ek Esperanto met Duolingo, waaroor ek geskryf het. Ek hou baie van die app en webblad en ja ek hou van die taal maar ek maak die Nommer Een Fout oor die aanleer van ‘n vreemde taal; ek praat nie met iemand nie. Nes met Afrikaans, vind ek geen mense wat Esperanto praat nie. Miskien is die waarder om te sê sonder om te soek vind jy nie.
Terselfdertyd skryf ek al my professionele ervaring om in te teken sodat ek ‘n gekwalifiseerde rekenmeester mag word. Ek onthou skaars al die werk wat ek gedoen het of wat ek geleer het. So ver in die verlede voel dit asof ek niks gemaak het nie. Op die oomblik by die werk moet ons aansoek vir ons eie werk doen want werk loop nou ‘n ontslag skema so skryf ek nog ‘n ander applikaise vorm; ek dink ek weet wat ek gedoen het. Persoonlik gee ek nie om as ek ontslag geword nie. Miskien sou dit goed wees om iets heeltemal nuuts te moet maak soos ons almal só droom.
Gevolglik het ek min vrye tyd vir die aanleer en oefening van ander tale. Kom November hopelik sal ek die tyd hê om hierop te fokus wanneer ek ook weer na België toe gaan met vriende vir ‘n musiekfees. Ek sien ‘n baie daarna uit. En dan kom Kersfees en ‘n nuwe jaar.
Posted on 22 June, 2016 21 September, 2016
Môre stem ek
Môreoggend gaan ons stem in die referendum oor die Verenigde Koninkryk se lidskap van die Europese Unie.
Hoe stem ek? Ek stem om In te bly, om nog ‘n lid van die Europese Unie te bly. Ek skryf nou om my voorspelling te skryf, ek dink 53%-47% vir die Remain of In kamp.
Miskien Vrydagoggend gaan ek anders voel, miskien gaan ek verkeerd wees en op die oggend skryf ek my gedagtes hieroor.
Posted on 31 May, 2016 11 December, 2016
Posted on 5 May, 2016 20 September, 2016
Dinge oor die webblad
Dikwels toe ek skryf weet ek dat niemand sal lees of ‘n kommentaar sal los nie. Ja, ek weet goed. Dis g’n probleem nie want ek skryf vir myself en ek wil nie veel doen om hierdie te bevorder nie so kry ek wat ek verdien. Dis seker stiller as in die verlede maar soos ek dikwels skryf, ek dink die blog toneel het uit gesterf saam met Nokia en 2G – te veel woorde, te min foto’s.
Ek teken in vanoggend by een van my e-pos addresse wat ek selde lees en daar sit ‘n e-pos van ‘n leser in Suid-Afrika wat per geluk die blog gevind het. (Tik “Afrikaans blog” in Google en ek is glo vyf op die lys.) Sukses! Baie dankie. Dit laat my onthou hoekom ek hierdie skryf. Dis goed om vir jouself te skryf maar ‘n bietjie terugvoer word altyd baie gewaardeer.
Gevolglik kan jy nou ‘n nuusbrief ontvang, kyk regs.
Posted on 30 April, 2016 15 May, 2016
Posted on 27 December, 2015 27 March, 2016
Nuwe Britse burgers
Op die begin van die jaar het ek na ‘n Suid-Afrikaanse paartjie se nuwe burgerskap seremonie toe gegaan. Ek het gevra of ek kan kom en soos so veel dinge, begin ek skryf en toe publiseer ek nie.
Sertifikaat van Britse burgerskap
Families en individue staan trots met stralende glimlagge vir die foto met die burgermeester. Jy wonder wat hierdie vir hulle bedoel. Klaarblyklik vir die man uit Irak is hierdie dag die realiseering van drome en hope vir veiligheid en sekuriteit wat hy al lang tyd gesoek het, verstigting wat hy nou mag bly sonder die vrees van retoer. Ja, ek verstaan hoekom.
Maar wat van dié uit Suid-Korea, Brasil, Australië of die Dominikaanse Republiek – stabiele lande – wat moviteer hulle? Wil hulle hier met ‘n man of vrou bly en werk? Wil hulle miskien net meer maklik oorsee op ‘n EU paspoort kan reis? Wat is hulle agterstorie? Hoekom staan ons in ‘n leë en koue kantoor vroeg in die jaar vir hierdie seremonie?
Dit lyk daar’s ‘n paar cool kids wat te cool vir skool is. Hulle sing nie, hulle staan baie los, hulle staan baie stadig op as gevra word, hulle dink dis ‘n biejtie uncool.
Die burgermeester mompel sy toespraak oor die geluide van skreeuende kinders terwyl die pa’s sukkel om hulle te kalmeer. Hy praat oor nuwe regte and verantwoordlikhede as nuwe burgers. Hy vertel oor die Wikings wat op die rivier na Wandsworth toe gevaart het as die van die eerste besoekers en nedersetters en ander analogieë. Hoeveel keer het hy dieselde woorde aan ‘n kamer vol nuwe burgers gesê, hoeveel keer het al die beamptes dieselfde woorde gehoor?
Die idee van ‘n seremonie is nuut en veel Britse – wel, Engelse – mense was oorspronlik baie suspiseus. “Ons is nie Amerika nie, ons het dit nie nodig nie” sê ons wat burgers van geboorte is. Wel ja, as jy nie aansoek sal doen nie, sal jy verstaan nóg die doelwit nóg hoe mense voel nie. Miskien is ons nie so gelukkig met die idee dat burgerskap – iets wat ons van kleins af ervaar – verander het en het nou verskillende belang vir buitelanders of dat daar mense is vir wie die moontlikheid vir om ons burgerskap te kry eintlik baie belangrik is nie.
Ons sing toe die volkslied. Van ons geboorte Britte is verleen, dis nie die tipe ding ons hou van doen nie. Ek hoop baie dat my nuustse mede burgers nou die geheime stygende melodie in tussen die eerste en tweede verse sal sing, “… God save The Queen, DUM-DUM-DUM-DUM-DUM! Send her victorious…” soos al voetbal fans en skoolkinders weet en skreeu. Hopelik sal hulle leer.
Die seremonie laat my na my pa dink, wat burgerskap net voor my geboorte ontvang het. Destyds was daar geen seremonie nie maar sy sertifikaat hang al jaar lank trots op die muur. Destyds het mense dikwels die besluit gemaak om hul geboorte burgerskap op te gee en om in ‘n nuwe land aan te neem, hulle het nie die plan om terug te gaan nie. Die Suid-Afrika van die 1970s was heeltemal anders toe my pa sy burgerskap opgegee het maar nou behou my vriende hulle s’n.
Toe gaan ons in die pub ‘n biejtie eet en drink en kyk na die voetbal op die televisie. Welkom aan ons groot familie.
Posted on 9 November, 2015 1 December, 2015
Posted on 6 September, 2015 13 October, 2015