Gedagte vir die dag: Verwondering vra oefeningFoto: en.wikipedia.org Lees: Psalm 26 As ’n onskuldige, Here, was ek my hande en draai ek na u altaar toe om my loflied te sing en van al u wonders te vertel. (Psalm 26:6-7) Verwondering kom nie sommer vanself nie. ’n Lewenswyse van verwondering moet geoefen word – eers moet ons klein begin, klein tydjies op ’n slag, maar gereeld, totdat dit uiteindelik ’n lewenswyse vir ons word totdat ons dit outomaties doen, sonder dat ons eers daarvan bewus is. Elke mens kan leer om verwondering te oefen in ons daaglikse manier van lewe. En die mens wat dit regkry, se lewe word oneindig verryk, skryf Dirkie Smit in sy weeklikse rubriek “Geestelike waardes”, in Die Burger. Ons oefen verwondering deur drie basiese maar broodnodige aksies, verduidelik Smit. Die eerste ding wat ons te doen staan, is om ander en alles te respekteer: “Vergeet ’n slag watter nut hulle dalk kan hê. Waardeer en respekteer hulle, sommer net omdat hulle dáár is en só is, wie en wat en hoe ook al. Die tweede ding: Gee aandag – aan ander, aan alles. Merk hulle op. Sien hulle raak. Bekyk hulle. Niks en niemand is ooit dieselfde nie, élk, álmal is uniek in eie reg. Let dit ’n slag op. En die derde ding: Stel beláng in alles en almal, wees nuuskierig, gee om, vra uit, wil wéét, wil ’n slag regtig hóór, wil ’n keer regtig verstáán.” Mettertyd sal hierdie oefening in verwondering ’n deel van jou lewe word, dit sal vanself kom sonder dat jy jou doelbewus hoef in te stel daarop. Dan kan jy ook ander van God se wonders vertel soos die psalmdigters so graag doen. Here, baie dankie dat U vir my die gawe van verwondering gegee het. Help my om dit in te oefen en te ontgin totdat dit onlosmaaklike deel van my lewe sal wees. Amen.