Posted on August 13, 2017 by Johan
Die opdrag raak die wyse waarop ons met die sonde omgaan
Selfs die gelowige in Christus is en bly 'n sondaar. Elkeen kan daarom baie maklik diep in sonde val en ver van God af begin leef. Hier is sprake van iemand wat in sonde val.
Heel konkreet kan ons dit só vir onsself voorstel: gestel jy draai in die stad by 'n pad in. Skielik kom jy agter: ek ry teen die verkeerstroom in 'n eenrigtingstraat. Iemand wat in sonde val is soos iemand wat, as hy hom kom kry, stroomop ry. Die sonde het hom onverhoeds betrap; hom oorval voordat hy kans gehad het om sy situasie te bedink.
Wanneer iemand in 'n eenrigtingstraat in die verkeerde rigting ry, gaan party mense hom ignoreer en net aanry. Ander gaan ligte flits en op hul toeters lê. Ander gaan vuis wys en hom boos aangluur. Dit alles help hom niks nie. Iemand moet hom kans gee om om te draai, sy fout reg te stel.
Daar is sekerlik geen mens wat in sonde geval het wat dit nie weet nie. Om vinger te wys, om te kasty, los nie die probleem op nie. Dit help hom nie om uit die sonde op te staan nie.
Die apostel wys in die Here se Naam 'n ander weg aan. As gemeentelede moet ons mekaar broederlik bystaan in ons stryd teen die sonde. Sy opdrag is: Broers, as iemand in die een of ander sonde val, moet julle wat julle deur die Gees laat lei, so iemand in 'n gees van sagmoedigheid reghelp (Gal 6:1). Ons moenie mekaar trap oor die sonde nie, maar juis mekaar weer ophelp. Ons moet die een wat geval het, ondersteun om sy fout reg te stel; om uit die sonde op te staan. Ons moet alles in die werk stel om die lidmaat van die gemeente te ondersteun om weer sy plek in die gemeente as liggaam van Christus in te neem en om sy roeping daarin te vervul.
Dit moet ek nie meerderwaardig en uit die hoogte doen nie, maar in 'n gees van sagmoedigheid. Ons vind dieselfde gedagte ook elders oor iemand wat droefheid veroorsaak het: Vir so iemand is die bestraffing deur die meerderheid swaar genoeg. Nou moet julle so iemand liewer vergewe en bemoedig, anders kan hy so hartseer word dat hy heeltemal moed verloor. Daarom vra ek julle: Bewys liefde aan hom. (2 Kor 2:6 – 8).
Is dit nie juis wat Christus self gedoen het nie? Hy het self ook by geleentheid gesê dat Hy sagmoedig van hart is (Matt 11:29). Hy het nie sy vinger van verdoeming na elke sondaar gewys – soos wat Hy met volle reg sou kon doen nie. Hy het nie eenvoudig die straf aangekondig en uitgemeet vir die mens wat in sonde geval het nie. Nee, Hy het na die sondaars toe uitgereik. Hy het ons sondes op Hom geneem; die volle losprys daarvoor aan die kruis betaal. Help jy as navolger van Christus die een wat wel val in 'n gees van sagmoedigheid reg?
Sonde raak nie net ander mense nie; dit oorval nie net ander onverhoeds nie. Ook ek is ten alle tye vatbaar vir die sonde. Die sonde kan ook op my vat kry. Hoor die waarskuwing: En pas op: jy kan self ook in versoeking kom (Gal 6:1e). Is jy besig om, onder leiding van die Heilige Gees, daarteen te waak om in sonde te val?
Dra mekaar se laste (Gal 6:2a) / Deel in mekaar se moeilikhede (Multivertalingbybel). Wat beteken hierdie opdrag? Watter laste is hier ter sprake? Daar is twee moontlike vertolkings:
Laste kan beteken: moeilikhede, die alternatief van die Multivertalingbybel. Dit gaan om iets wat iemand laat swaar kry. Dit kan 'n verskeidenheid goed wees: 'n ernstige siekte, probleme in 'n verhouding, of met finansies, depressie, dit kan 'n tiener wees wat baie hard werk, maar tog op skool sukkel, of een wat swaar kry omdat sy ouers baie baklei ….
Iemand wat 'n las dra, iemand wat in die moeilikheid is, ervaar die las as iets wat swaar op hom druk. 'n Las laat 'n mens alleen voel.
Ek en jy is geroep om na mekaar te kyk. Ons moet sien wat iemand in die gemeente laat swaar kry. Ons moet vir daardie een beskikbaar wees; hom gaan bystaan – soms deur net te luister; soms deur iets vir hom / haar te doen wat die las net genoeg en lank genoeg lig, sodat hy 'n oomblik asem kan skep; ander tye deur 'n arm om die skouer te sit; ander tye moet ons daadwerklik iets doen om te help.
Een van die Skrifverklaarders (Ridderbos) bring die tweede vertolking na vore: laste verwys na dit wat die mens vatbaar vir die sonde maak; dit wat hom geestelik onderdruk, of hom in die sonde hou. Dit is 'n las omdat iemand buig onder die druk daarvan en vrees dat hy aan die druk sal toegee. Hierdie verklaring lê 'n baie sterk verband met die opdrag wat in :1 vir ons deurgegee is.
Dit gaan dus om die wyse waarop ek kyk na iemand wat onder groot druk is om in sonde te val. Dit gaan om my houding teenoor die een wie se knieë begin knak onder die druk van sy doodsvyande, die Satan die wêreld en sy ou sondige natuur. Ek moet dit vir hom makliker maak; alles doen om hom te help dat hy nie meegee nie, maar staande kan bly.
Die profeet het eeue vooraf, daartoe gedring deur die Heilige Gees, die volgende gesê oor die dienaar van die Here: Tog het hy óns lyding op hom geneem, óns siektes het hy gedra. … Oor óns oortredings is hy deurboor, oor óns sondes is hy verbrysel; die straf wat vir ons vrede moes bring, was op hom, deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom … die Here het ons almal se sonde op hom laat afkom (Jes 53:4 – 6). Hier sien ons hoedat Christus ons laste, in die wydste sin van die woord kom dra het.
Hy, die heilige Seun van God, het nie neus opgetrek omdat die sonde sy heiligheid aantas nie. Nee, Hy het juis onder ons sondelas kom inbuk. Hy het ons sondelas op sy skouers geneem. Hy het toegelaat dat 'n skreeuende massa sondaars Hom aan die kruis vasspyker. Daar aan die kruis het Hy sagmoedig gebid: Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie. Hy het aan die vloekhout bly hang, totdat Hy die volle losprys vir al ons sonde betaal het.
So vervul ons die wet van Christus, sê die apostel. Met hierdie woorde stel hy Christus nie teenoor Moses as 'n nuwe wetgewer nie. Die eis van die wet van God wat, onder leiding van die Heilige Gees, eens aan Moses gegee is, bly van krag. Ons Here Jesus Christus het by geleentheid, met aanhalings uit die boeke van Moses, gesê dat die wet van God net om een saak gaan: die liefde; liefde vir God bo alles en ook liefde vir mekaar.
Dit is die wet wat Christus self uitgeleef het deur onder ons sondelas in te buk en die volle losprys daarvoor aan die kruis te betaal. Deur hierdie opdragte na te kom, bevestig ons met ons kwaliteit lewe dat ons aan Hom behoort en daarom Hom ook in ons lewenspraktyk navolg.
Onder leiding van die Heilige Gees moet ons erns maak met hierdie gebod van die Here. Ons moet mekaar liefhê. In liefde moet ons ook mekaar se laste dra. Dit verwag die Here van ons in sy kerk. Dit verwag die Here van ons, sy kinders.
'n Gemeente beleef selde 'n eerste. Vandag het ons as gemeente daardie voorreg. Lidmate wat aangebied het om medewerkers te wees, word pas hierna bekend gestel. Elke medewerkers wat na vore kom, gee daarmee te kenne: ek is bereid om prakties uitvoering te gee aan die Here se opdrag in ons fokusgedeelte: dra mekaar se laste en vervul so die wet van die Here. Hierdie opdrag raak die wyse waarop ons omgaan met: (1) die sonde en (2) mekaar se laste.
Die Here se opdrag strek veel wyer as die klompie vrywillige medewerkers. Hierdie opdrag is gerig aan elkeen van ons. Ons moet dit onder leiding van die Heilige Gees nakom.
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: (2017 08 13) Betrokkenheid – Dra mekaar se laste en vervul so die wet van die Here Gal 6 v1tot2
CategoriesBetrokkenheid, Galasiërs, Lid van kerk, Preke
Previous PostPrevious (2017 08 06 2e) Belydenishooftrekke – Ons behoort aan die Here Jes 43 v1tot3 ♪