10 VOORBEELDE VAN PERSONIFIKASIE IN POËSIE, LETTERKUNDE EN MEER - SAT / ACT PREP AANLYN GIDSE EN WENKE
Personifikasie is 'n belangrike literêre instrument - as 'n vorm van metafoor vergelyk personifikasie twee dinge vinnig en doeltreffend, dikwels op 'n poëtiese manier. Maar wat is Dit?
In hierdie gids bespreek ons ​​wat personifikasie is, wat dit doen en waarom soveel skrywers dit gebruik, asook 'n hele paar voorbeelde om u te help om gewoond te raak aan die identifisering van personifikasie as u dit sien.
Dit is nie heeltemal personifikasie nie, maar wel is oulik.
Wat is personifikasie?
Verpersoonliking is redelik eenvoudig, maar voordat ons kan ingaan wat dit is, moet ons metafore bespreek.
Personifikasie is 'n vorm van metafoor, 'n literêre middel wat twee dinge vergelyk deur die eienskappe van een ding op 'n ander toe te pas. Een beroemde voorbeeld is die Walt Whitman -reël, And your very flesh shall be a great poem. Whitman stel nie voor dat jou vlees letterlik 'n gedig is nie - dit sou onmoontlik en ongemaklik wees - maar dat jou hele self 'n kunswerk is. Binne die konteks van die Blare van gras voorwoord, waar hierdie aanhaling vandaan kom, beteken die aanhaling dat u deur liefde en geduld en met sin en doel lewe, u geheel self betekenis en doel sal hê, net soos 'n gedig dit doen.
Alhoewel Whitman se aanhaling 'n metafoor is, is dit nie personifikasie nie. Verpersoonliking is 'n meer spesifieke tipe metafoor waarin iets is nie die mens kry menslike eienskappe. Whitman se aanhaling vergelyk vlees, iets mensliks, met 'n gedig, iets onmenslik, wat beteken dat dit nie personifikasie is nie.
Verpersoonliking sal eerder lyk soos hierdie aanhaling van John Keats 'To Autumn:
Saam met hom 'n sameswering oor hoe om te laai en te seën
Met vrugte die wingerdstokke wat om die grasdakke loop.
Die sameswering is die herfs, en 'hom' is die volwasse son. Nie een van hierdie dinge kan saamspan nie - herfs is 'n seisoen en die son is 'n ster - maar om te illustreer hoe perfek die seisoen is, stel Keats voor dat hulle dit kan.
In hierdie voorbeeld gee Keats beide die herfs en die son die menslike sameswering. Dit beteken nie dat Keats wil hê dat u die son en herfs moet voorstel nie letterlik fluister in mekaar se ore; hy stel harmonie en 'n natuurlike orde van dinge voor. Soos die son volwasse word ('n ander ding is dit nie tegnies in die latere stadiums van die jaar, ten minste nie in hierdie gedig nie, begin die vrugte op die wingerdstokke net betyds ryp word vir die oes. Namate die son verder van die aarde af beweeg en die weer kouer word, verander die seisoen na herfs, asof die twee bewustelik saamwerk. Vandaar die idee van sameswering.
Soos u kan sien, kan verpersoonliking 'n dramatiese en meer evokatiewe flair toevoeg tot skryf. As die gedig van Keats eenvoudig gelees het: Die son kom verder van die aarde af as die seisoen na herfs verander, net betyds voordat die vrugte ryp word, sou dit nie besonders inspirerend of interessant voel nie. Maar as hy suggereer dat die son en herfs saamspan, kry ons 'n baie meer lewendige, onvergeetlike prentjie van hoe die seisoene lyk.
Dit is ook nie personifikasie nie.
Keats is slegs een skrywer wat personifikasie gebruik - daar is baie verskillende maniere om hierdie literêre instrument met groot effek te gebruik. U hoef nie eens 'n wêreldbekende romantiese digter te wees om dit te gebruik nie!
Basiese voorbeelde van personifikasie
Aangesien verpersoonliking net iets wat nie menslik is nie, die eienskappe van 'n mens gee, is dit baie eenvoudig om te doen! Kyk na hierdie voorbeelde:
Die sterre knipoog in die naghemel.
Sterre, sonder oë, kan nie knipoog nie. Maar as u hierdie frase sien, weet u dat dit blink.
Die brug gestrek oor die snelweg.
'N Brug kan nie strek nie, maar uit hierdie frase kry ons die verstandelike beeld dat dit lank en sierlik geboë is.
Die grotmond gaap .
'N Mond kan gaap, maar 'n grotmond nie. Tog kry ons die verstandelike beeld van die grotmond wyd gespan.
Die reuk van bak muffins verwelkom ons binne.
'N Reuk kan nie verwelkom word nie, maar ons kan nog steeds verstaan ​​dat die verteller van hierdie sin voel verwelkom deur die huislike reuk.
Poësie Voorbeelde van Personifikasie
Ons ontmoet dikwels figuurlike taal soos verpersoonliking in poësie, waar 'n paar woorde baie betekenis moet dra. Sommige van die bekendste voorbeelde in poësie is:
Omdat ek nie kon ophou vir die dood nie -
Hy stop vriendelik vir my -
Die wa hou maar net onsself -
- Omdat ek nie kon stop vir die dood deur Emily Dickinson nie
In hierdie gedig word die dood verpersoonlik as 'n persoon wat 'n wa bestuur. Binne die perke van hierdie gedig kan die dood in werklikheid wees n persoon; maar Dickinson skryf nie oor 'n letterlike gebeurtenis wat met haar gebeur het nie. Sy gebruik haar verhouding met die dood figuurlik en illustreer hoe die dood sy sake doen, met min agting vir die mensdom se werk en ontspanning.
Groot soos die bol van my duim en stom soos oë
Ebon in die heinings, vet
Met blou-rooi sappe. Dit verkwis hulle op my vingers.
Ek het nie vir so 'n bloed susterskap gevra nie; hulle moet my liefhê.
Hulle pas hulself by my melkbottel en maak hul kante plat.
- Blackberrying deur Sylvia Plath
Plath maak 'n direkte vergelyking tussen swartbessies en mense - sy sê brame, soos oë, is 'dom' omdat hulle nie kan praat nie. Maar ons weet ook dat hulle nie kan verkwis nie, dat hulle nie 'n susterskap kan wees nie, en dat hulle hulself nie kan liefhê of akkommodeer nie. Plath probeer ons nie vertel dat dit towerbrame is met al die eienskappe nie. Sy gebruik personifikasie om haar verhouding met hierdie swartbessies te illustreer, en toon 'n unieke band met hulle. Selfs sonder die konteks van die hele gedig, toon Plath se gebruik van verpersoonliking ons dat hierdie swartbessies nie net vir haar vrugte is nie.
Literêre voorbeelde van personifikasie
Digters is nie die enigste skrywers wat personifikasie gebruik nie - dit is ook waardevol vir prosaskrywers! Kyk na hierdie bekende voorbeelde uit die literatuur:
[Die oë van TJ Eckleburg] kyk uit geen gesig nie, maar in plaas daarvan uit 'n paar enorme geel brille wat oor 'n nie -bestaande neus gaan.Blykbaar het 'n wilde oog van 'n oogkundige hulle daarheen gesit om sy praktyk in die stad Queens op te vreet, en daarna in ewige blindheid neergesak of hulle vergeet en weggetrek. Maar sy oë, effens verdof deur baie verflose dae onder son en reën, broei voort oor die plegtige stortingsterrein ...'
- The Great Gatsby deur F. Scott Fitzgerald
As hierdie oë aan 'n mens geheg was, sou hulle mag broei as 'n verlengstuk van die mens. Maar die oë van TJ Eckleburg is op 'n advertensiebord geverf, nie aan 'n menslike gesig geheg nie. Dit is vir hulle onmoontlik om te broei, aangesien hulle nie emosies het nie. Hierdie aanhaling demonstreer egter die stemming wat die oë oor die vallei gooi; dit is donker en somber, en die manier waarop Fitzgerald hierdie geverfde oë kenmerk, weerspieël dit.
'Daar is iets ondermynends aan hierdie tuin van Serena, 'n gevoel van begrawe dinge wat woordeloos na bo uitbars, in die lig, asof dit wil wys, om te sê: Alles wat stilgemaak word, klink om gehoor te word, al is dit stil. [...] Lig stort daarop uit die son, waarlik, maar ook hitte styg, uit die blomme self kan jy dit voel: soos om jou hand 'n duim bokant 'n arm, 'n skouer te hou. Dit asem, in die warmte, asemhaling. '
- Die Diensmaagd se verhaal deur Margaret Atwood
Hierdie paragraaf bevat 'n paar gevalle van verpersoonliking. Begrawe dinge bars nie regtig opwaarts nie - dit groei, maar om te 'bars' is om skielik te beweeg, wat hierdie plante nie doen nie. Atwood sê ook dat die hitte asemhaal. Omdat hitte nie longe het nie, kan dit nie asemhaal nie, maar dit is duidelik dat Atwood alles in die tuin van Serena 'n gevoel van lewe gee, sodat selfs die hitte lewenskragtig is.
Popkultuur Voorbeelde van personifikasie
U hoef ook nie na boeke te kyk wat u op skool gelees het om verpersoonliking te vind nie! Alles van TV -reekse tot musiek tot videospeletjies kan personifikasie bevat, soos hierdie voorbeelde:
Alhoewel alles wat in die film gebeur Binne -uit kan gelees word dat dit letterlik gebeur - dit is 'n fantasiefliek! - dit is ook 'n vorm van metafoor. Ons weet dat ons emosies in die werklike lewe nie klein menslike figure is wat in die hefboom rondhardloop nie, maar Om emosies soos vreugde en hartseer te gee, moedig menslike eienskappe kykers aan om hul kompleksiteit te waardeer. Hartseer is nie sleg nie, en vreugde is nie altyd goed nie - as ons hulle menslike eienskappe gee, sien ons dat enige emosie verskeie dinge kan beteken!
'Jy probeer skree, maar die skrik neem die geluid voordat jy dit maak
Jy begin vries terwyl afgryse jou tussen die oë kyk
Jy is verlam
Want dit is riller, riller -aand
En niemand sal jou red van die dier wat op die punt staan ​​om te slaan nie. '
- 'Thriller' deur Michael Jackson
Daar is 'n paar voorbeelde van verpersoonliking in hierdie lied - in net hierdie vers 'neem skrik' die geluid 'en afgryse' kyk jou tussen die oë '. Logies weet ons dat emosies niks kan inneem of kyk nie. Maar die gebruik van die soort taal om vrees te beskryf, gee dit 'n agentskap wat hierdie liedjie met energie toevoeg. Dit is nie moeilik om te verstaan ​​waarom dit so goed werk nie; As u ooit bang was, weet u hoe dit u liggaam se gevoel kan beïnvloed, wat u soms verlam. Dit is wat Jackson in hierdie lied gebruik: die gevoel dat vrees jou kan vang en laat voel dat jy buite beheer is.