5 Bond -skurke waarmee u 'n Martini sou deel - Nuwe resepte - 2022
5 Bond -skurke waarmee u 'n Martini sou deel
Koppel die grootste skurke van die bioskoop met die beste drank ter wêreld
As jy aan martini dink, dink jy aan James Bond.
Jy kan dit nie help nie.
As jy aan martini dink, dink jy James Bond. Nou en waarskynlik vir ewig, is die geskiedenis die stylvolste skemerkelkie is vir ewig verbind met die wêreld se suiwerste geheime agent.
Maar wat is 'n geheime agent sonder 'n super nemesis? So suiwer en waaghalsig soos 007 is, soms is dit net lekkerder om sleg te wees. (Dit is ook 'n heel ander soort pret om 'n martini te maak die regte manier).
Van die staalbeeskake tot die man met die goue aanraking, dit is die vyf Bond -skurke waarmee ons die graagste sou wou drink - natuurlik versigtig.
You Only Live Twice (1967) (veelvuldige flieks)
Die goue standaard waaraan alle film-booswigte sedertdien gemeet is, Blofeld se ikoniese kaalkop, gesig litteken en kattekuns is so kultureel ingeburger dat die akteur Mike Myers met vrymoedigheid hom na sy eie onvergeetlike Austin Powers-skurk, dr. Evil, gekopieer het.
Jaws is (tegnies) 'n handlanger en die minste voor die hand liggende Martini -drinkmaat: staaltande en supersterkte maak kortliks 'n skemerkelkie. Maar die belangstelling van Jaws in praat verseker dat hy 'n goeie luisteraar is. As u 'n paar te veel het, sal hy u beslis na 'n taxi kan neem.
Nie die mees uiters sjarmante gekke wetenskaplike nie - giftige spinnekoppe en kernambisies kom by my op - Dr. No beland op ons lys om sy droomhuis op 'n pragtige eiland in die Karibiese Eilande te bou. Ons neem aan dat as sy argitekte 'n kernreaktor kon hanteer, hulle ook 'n ordentlike tuisbalk met 'n sonsondergang gebou het.
Hierdie verhaal is oorspronklik gepubliseer by Liquor.com. Vir meer sulke verhale, sluit aan by Liquor.com en drink beter. Boonop kry u dit vir 'n beperkte tyd Hoe om 'n skemerkelkie in 2014 te drink, 'n skemerkelkie resepteboek - gratis!
Al 26 James Bond -rolprente het by die loket ingedeel
BEIJING, CHINA - 12 NOVEMBER: (CHINA OUT) Akteur Daniel Craig woon 'Specter' première by The. [+] Plek op 12 November 2015 in Beijing, China. (Foto deur Visual China Group via Getty Images/Visual China Group via Getty Images)
Op 5 Oktober 1962 stel Eon Productions 'n projek bekend Dr. Nee- 'n spioenasie -fliek wat die heel eerste uitbeelding van James Bond op die skerm vertoon het. Met die rol van Sean Connery as die Britse geheime agent, beloop die loket van die loket $ 59,6 miljoen wêreldwyd en $ 16,1 miljoen binnelands - wat $ 215,1 miljoen beloop na inflasie.
So is die 007 -reeks gebore. En die sukses van die oorspronklike film het tot 2020 voortgeduur, want die afgelope naweek sou die 27ste aflewering van die franchise met Geen tyd om te sterf nie.
Maar ons weet almal wat gebeur het: die koronaviruspandemie het gelei tot 'n onbepaalde uitstel van Daniel Craig se vyfde en laaste vertolking van James Bond. En totdat die film vrygestel word, het ons geen idee hoe dit sal pas by die sukses van die ander 007 films in die loket nie.
En die sukses van die franchise was behoorlik. Wêreldwyd het die James Bond -films meer as $ 7 miljard verdien. En in die Verenigde State staan ​​die totaal van die franchise op $ 2.137 miljard - wat na inflasie 'n kranksinnige $ 5.931 miljard beloop. Volgens Die nommers, wat die 007-reeks die derde hoogste winsgewende franchise van alle tye maak, agter Marvel en Star Wars.
Die vlak van sukses skep baie druk vir Geen tyd om te sterf nie. Elke keer as die film aan die wêreld bekend gemaak word, word die loket se prestasie gemeet aan elke James Bond -film wat die afgelope 58 jaar vrygestel is.
Teyana Taylor maak oop oor moederskap, regie en speel Dionne Warwick: "Dit is terapeuties vir my"
So hoeveel doen Geen tyd om te sterf nie moet u die hoogste rang van die franchise behaal? Wel, laat ons die rolprentvertonings van elke Bond -film afbreek.
In hierdie artikel kyk ons ​​na binnelandse inkomste - wat ook verantwoordelik is vir die prys van die kaartjie - en die globale inkomste vir elke film.
[James Bond] Waarom Bond bestel sy Martinis & quotshaken, not stirred & quot
Almal met 'n verbygaande bekendheid met die James Bond -franchise weet dat hy sy Martinis drink & quotshaken, not stirred & quot. Martinis word egter tipies laat roer, aangesien die ys deur die drank geskud word, vinniger laat opbreek, vinniger smelt en in die Martini afloop. As gevolg hiervan spot baie drinkers van Martini met die bestelling van Bond, want hy bestel 'n swakker drankie en is pretensieus daaroor.
Ek teoretiseer egter dat Bond doelbewus 'n swak drankie bestel, sodat dit lyk asof hy meer drink as wat hy eintlik is. Dit is omdat Bond byna altyd aan diens is in beide boeke en films, en hy moet sy verstand oor hom hou, óf om homself te verdedig, óf nie al die geheime vir die kroegman te bedek nie, maar soms moet hy drink om sy dekking te behou. As 'n kompromie beveel hy 'n swakker drankie om die voorkoms te gee dat hy meer dronk is as wat hy werklik is, en behou sy dekking en kry hy 'n element van verrassing oor sy doelwitte.
Waarom hy dit nog steeds beveel as hy skynbaar nie werk nie, is daar 2 moontlike antwoorde hiervoor. 1. Bond beskou homself as altyd aan diens en beveel dus altyd die swakker drank, of 2. Hy bestel dit net uit gewoonte, of geniet die swakker drankie werklik.
Hoe om 'n Vodka Martini te maak
Dit is 'n skemerkelkie wat jy sal geniet, selfs al is jy geneig om weg te bly van vodka.
Roer die bestanddele goed met ys, en druk dit dan in 'n verkoelde skemerkelkie.
Garneer met 'n suurlemoen -draai (of 'n olywe).
Om die waarheid te sê, ons vind die vodka martini baie verbeter deur 'n skeut of twee oranje bitters. Hang van jou af.
As u 'n lewe leef rondom alkohol, sal u 'n groot deel van Martini -puriste teëkom. Gin, van die Londense droë oorreding. 'N Fluister van droë vermout. Roer, nooit geskud nie. Drie olywe, nie meer nie. Koud genoeg om jou frontlob te vries.
Vodka Martini drinkers speel dit vinnig en los met die reëls in vergelyking. Die meeste wil geen vermout hê nie, alles vodka. En baie skud in plaas van roer, dobber ys deur die skemerkelkie wat die antiseptiese brandwond van die drank deursny, maar dit veroorsaak ook 'n oordosis van die drank. As dit is hoe u altyd u vodka martini voor u New York -strook gehad het, is ons nie hier om te verander wat vir u gewerk het nie. Maar as u iets met 'n bietjie meer diepte wil hê, of as u 'n martini-drinker is wat vodka-nuuskierig is, probeer dit dan so.
'N Bietjie vermout kan baie help. Moenie bang wees daarvoor nie. En in ons boek doen 'n suurlemoenskyfie meer vir die skemerkelkie as olywe en gemaalde koekies aan die kant. Ons sou selfs so ver gaan om 'n paar skeutjies oranje bitters in die mengsel te gooi. Die belangrikste is: roer jou vodka martini om te voorkom dat hulle te waterig word. U wil 'n lekker drankie met 'n bietjie hap hê, nie waar nie?
'N Wodka Martini word nie altyd 'n wodka Martini genoem nie. Dit het vroeër die naam 'die Kangaroo' gehad. Hoe pret. Regtig jammer dat dit nooit opgeval het nie. Na 'n ompad na die "Vodkatini" -gebied, het die naam geland waar dit vandag is. Waarom word dit in die eerste plek nie 'n wodka Martini genoem nie? Want toe Amerikaners Martinis begin drink het, was jenewer koning en wodka het nie uit Rusland oorgesteek nie. Maar uiteindelik, in die 1950's, het wodka tot sy reg gekom met Amerikaanse drinkers. En toe verby Amerikaanse drinkers. Dit was so aangenaam en goed met alles op die kroegkar, smaak amper niks. Die wodka -weergawe het dus sy hakke ingegrawe totdat dit as 'n Martini in sy eie reg beskou is.
Dolph Lundgren het daarby baat gevind om 'n klein deel as 'n KGB -boef in 1985 te behaal 'N Uitsig om dood te maak. Die komedie het Lundgren gehelp om die deel van die skurk in te sak Rocky IV, wat sy deurbraakrol sou wees.
Alhoewel dit amper 'n oogwink was en jy sal dit misloop, was die rolverdeling van Dolph bloot toevallig. Die Sweedse akteur, wat destyds uitgegaan het met Grace Jones - een van die skurke van die film - het by haar op die stel gekuier toe die produksie te kort was. Regisseur John Glen het Lundgren gevra of hy wil inspring, en die res is geskiedenis.
Top Stephen King -skurke van alle tye
Vra iemand wie hul gunsteling gruwelskrywer is. Watter naam sal waarskynlik die antwoord wees? Stephen King natuurlik, en met goeie rede. Stephen King spook al dekades lank in die drome en nagmerries van tieners en volwassenes, en word een van die mees gevestigde en beroemde skrywers van die genre, met sy uitsonderlike werke wat die 54 nuwe punt bereik het, wat 'n prestasie is vir almal verbaas oor. As hy sy werke lees, is dit redelik duidelik dat hy daarvan hou om skurke in sy romans op te neem, en hier is tien van die beste.
Jy het geweet hierdie skurk kom. Pennywise, die dansende hanswors. Ons vriend met 'n ballon. Almal is lief vir hom, reg? Dit is redelik moeilik om iemand te vind, selfs iemand wat nie van gruwel hou nie, wat nie Tim Curry of Bill Skarsgård kan uitken wat die psigotiese entiteit uitbeeld wat hoofsaaklik manifesteer as Pennywise die dansende nar, wat kinders na die riool lok om waar hulle vir ewig kan dryf. Pennywise is miskien die mees ikoniese karakter van Stephen King van alle tye en sal 'n permanente aanwins vir die gruwelgeskiedenis bly, veral nadat Andy Muschietti se suksesvolle 2017-uitreiking van IT: Chapter 1 die hoogste winsgewende film in sy eerste naweek geword het, met duisende van berigte van mense wat die film 5 keer alleen in die openingsnaweek gekyk het. Wat is daar nie om lief te hê aan 'n skurk wat verander soos hy wil nie, mees ikonies as 'n moordenaar -nar met 'n duiwelse lag?
Hierdie een kan 'n paar aanhangers van King vir 'n oomblik verwar. Waarom is die hoofskurk van The Shining nie eintlik Jack Torrance nie? Dit is redelik maklik om te beantwoord. Jack is geleidelik deur die hotel oorgeneem en tot waansin gedryf. Alle werk en geen spel maak van Jack tog 'n vaal seun. Die hele hotel, veral kamer 237, is genoeg om iemand te laat raas. The Overlook Hotel het so bekend geword onder meer in die populêre kultuur dat dit tipies is om oral in 'n hotel te sê: "This place is just like The Shining". Wie kan die beroemde "HEEEERE'S JOHNNY!" Vergeet aanhaling beroemd gebrul deur Jack Nicholson? The Overlook Hotel is een van die grusaamste geboue wat nog nooit bestaan ​​het nie, en laat ons net hoop dat dit nooit so is nie.
Honde is 'n man (of vrou se beste vriend). Reg? Nie Cujo nie. Cujo is net 'n lieflike en onskuldige St Bernard wat deur almal geliefd is, maar hy word eendag vir altyd verander as hy deur 'n vlermuis gebyt word. Sy gedrag verander gou en hy word geleidelik 'n kwylende besetene van 'n hond en skrik sy eienaars en diegene om hom. Wat kan skrikwekkender wees as 'n bloeddorstige hond wat vinnig agter jou aankom? Almal is lief vir honde. Dit wil sê, behalwe Cujo. Slegte hondjie.
Me White (Carrie)
U hoor al die gerugte en legendes oor godsdienstige neute wat soos kranksinniges optree en hul oortuigings skreeu wie wil of nie wil luister nie, maar u ontmoet dit nooit. Dit wil sê totdat u mevrou White, die moeder van 'n geïsoleerde en skaam tienermeisie, Carrie, teëkom wat telekinetiese kragte het. Me White is 'n sadistiese Christen wat haar arme vervreemde dogter onderwerp aan 'n verskeidenheid bisarre strawwe as gevolg van haar geloof in God, wat Carrie almal op die rand dryf. 'N Ma moet nie haar kind slaan of hul lewens ellendig maak nie, maar mevrou doen dit. Carrie se wraak kom 'n aangename verrassing vir diegene wat die boek lees, maar die mate waarin me White Carrie martel, bly lank in die gedagtes van die leser of kyker.
Dit is nie moeilik om voor te stel dat skrywers hier en daar 'n vreemde fanatiese fan sal hê wat selfs die moeite sal doen om hul helde te ontmoet nie, maar niemand gaan so ver soos die lieflike eensame dame Annie Wilkes nie. Blake Shelton is die skrywer van die Misery -boeke, 'n Victoriaanse romanse -reeks, wat betrokke is by 'n ernstige motorongeluk, waarna Annie Wilkes hom red. Annie Wilkes neem Shelton na haar huis, maar nadat sy die lot van haar geliefde Misery -karakter agtergekom het, dwing Shelton om haar lot teen elke moontlike prys te verander. As u ernstig wil ingryp oor die besonderhede van die besering, is ellende die roman vir u, maar Annie Wilkes is beslis nie die vrou vir u nie.
"Percy Wetmore is nie afkomstig van 'n gruwelfilm nie!" Ek hoor jou huil (dink ek). Ja hy is. Om in die doodstraf te wees, is geen sprokie nie, wat bewaker Paul Edgecomb en gevangene John Coffey maar alte goed ken. John Coffey is 'n onskuldige man wat ter dood gestuur is weens die verkragting en moord op 2 jong meisies wat 'n daadwerklike verandering aan die lewens van die wagte van die Green Mile maak. Nie alle wagte is gaaf nie. Dit sou te veel van 'n gevangenis gevra word, nie waar nie? Percy Wetmore is beslis nie die soort wag wat u op die doodstraf wil laat werk nie. Hy is 'n boelie, 'n lafaard, 'n idioot en die ergste van alles, hy is daarop ingestel om die laaste ure van die gevangenes 'n ellende te maak. Percy Wetmore is nie net die ergste wagter in die geskiedenis nie, maar van een van die mees psigotiese en misgekykte skurke in die romans van Stephen King.
Bewaarder Samuel Norton (Rita Hayworth And The Shawshank Redemption)
Het u geweet dat Stephen King Rita Hayworth And The Shawshank Redemption as 'n kortverhaal geskryf het en dat die film wat as die beste film van alle tye aangewys is, daaruit aangepas is? Waarskynlik nie, aangesien die meeste mense dit nie besef nie. As u dit gelees het, sal u weet hoe 'n uitstekende verhaal dit is. Gedurende die tydperk van verskeie gevangenisbewaarders raak Andy Dufresne en Red gewoond aan verandering, maar een bewaarder verander hoe Shawshank -gevangenis bestuur word, beslis ten kwade. Watter soort bewaarder pynig gevangenes, stuur hulle maande lank in afsondering en laat gevangenes skiet? Bewaarder Samuel Norton wel. Soos Red sê, tronk is geen sprokie nie.
Hy wat agter die rye loop (kinders van die koring)
Nog 'n kortverhaal van King's, Children Of The Corn, is een van die verhale wat u laat wegloop deur 'n gewasveld en u senuweeagtig maak oor die idee om deur die plattelandse state van Amerika te waag. Solank u nie 'n volwassene is nie, wil u miskien na die hegte gemeenskap van Gatlin, 'n klein dorpie in Nebraska, gaan. Hy wat agter die rye loop, is een van die meer sadistiese skurke wat op hierdie lys verskyn en een van die kragtigste. Wie sou nie bang wees vir 'n alwetende god met die mag om die lewens van diegene onder die ouderdom van 18 tot stilstand te bring nie? Nadat u Children Of The Corn gelees of gekyk het (wat heeltemal ander gevolgtrekkings het), sal u beslis 'n sweet voel as u in of naby Nebraska woon. As u toevallig daarheen reis, moet u nie na Gatlin gaan nie. Jy mag nie terugkeer nie.
Gage is maar 'n klein kind, nie waar nie? 'N Lieflike en onskuldige kind wat niks anders kan as om te speel soos enige ander kind nie, reg? Verkeerde. Gage Creed is 'n kind met wie jy nie wil mors nie, veral as dit sy doel is om almal wat hy ken, dood te maak en sy smaak vir die doodmaak van familielede. Pet Sematary is 'n ou Indiese begraafplaas wat deur die Wendigo agtervolg is, wat die dooies weer lewendig maak in 'n zombie-agtige toestand. Little Gage is 'n normale kind totdat hy omgery en daarna deur 'n ongelukkige vragmotor oorval is, maar deur Pet Sematary weer lewendig gemaak word, wat 'n reeks veranderinge in sy gedrag begin. Oulik wend hom tot moordenaar en onskuldige wend hom tot moord.
Randall Flagg is miskien die magtigste skurk van Stephen King. Hy verskyn in 7 van sy romans, en hy hou ook die rekord vir die meeste optredes in sy romans. As 'n towenaar van donker magie, is dit redelik duidelik dat Flagg nie iemand is om mee te mors nie, veral omdat hy sy doelwitte stel oor die vernietiging van beskawings en verwoesting. Sy eerste verskyning in The Stand dui op die begin van 'n King -era van terreur, met Flagg wat verwoesting in 'n stad veroorsaak nadat 'n plaag die meerderheid van die bevolking uitwis. Of jy nou wil hê dat die apokalips moet gebeur, Flagg is die laaste persoon wat jy wil lei. Wie sou nie bang wees vir 'n 1500 jaar oue besetene nie?
'Wie is Walter Padick?', Hoor ek jou vra. Padick is niemand minder nie as Randall Flagg, maar in The Dark Tower spook Padick die hele reeks onder baie verskillende personas, en bied ons 'n verfrissende herhalende skurk en 'n vreesaanjaende towenaar wat moeilik wil wees. Ongelukkig vir die towenaar kan Padick redelik maklik geslaan word, soos gesien kan word wanneer die jong spinnekopseuntjie in The Dark Tower self dit op hom neem om Padick te laat skeur, net voordat hy wreed vermoor word. Dit gaan goed, dit eindig goed, nie waar nie?
André Linoge (Storm van die eeu)
" Gebore in wellus, word tot stof. Gebore in sonde, KOM IN. "
Niemand wil in 'n sneeustorm vasgevang word nie. Niemand wil vasgevang raak in 'n sneeustorm in 'n stad waar 'n 4000-jarige towenaar die inwoners van die stad wil terroriseer nie. Linoge het 'n spoor van bloedbad gelaat, mense vermoor en ander tot selfmoord gedryf nadat hy 'n paar van die donkerste geheime van die inwoners agtergekom het, terwyl hy sy eie geheim van sy sterflikheid bewaar het, wat bewys hoe werklik boos hy is. Onbeheerbaar en onvoorspelbaar, verteenwoordig Linoge die meer magiese van King's -skurke.
Stephen King self
U kan hier in u kop krap, maar dit is waar. Wie is die grootste booswig in boeke en films van Stephen King? Stephen King. Hy is die man wat die gruwelikste skurke wat die mensdom ken, geskryf het. Miljoene kinders is slapeloos deur sy werke bang. Erken dit, jy het die oorspronklike IT -miniserie in die 90's bekyk en jouself bang gemaak met Tim Curry se klassieke weergawe van Pennywise, of jy het voor jou slaaptyd gebly om The Shining te kyk terwyl jou ouers as kind slaap, nie waar nie? Dit is die geval met miljoene kinders (in die meeste gevalle nou volwassenes), en hy was al vir geslagte lank die bron van vermaak en terreur, en dit sal vir generasies meer veroorsaak dat hulle slapelose ligte het.As hy u sonder omgee skrik, is King besig om verhale te skryf wat u hart sal breek (hier kyk u, The Green Mile en Cujo) en nog nooit het 'n ander skrywer dit soveel gedoen nie. Hier is Stephen King, een van die beste skrywers in die omgewing, maar die grootste skurk in die gruwelgeskiedenis.
Die wêreld van afgryse sou nie dieselfde wees sonder Stephen King nie. Vra enige gruwel -liefhebber om hul top 10 gruwelfilms of boeke van alle tye te noem. Dit is byna gewaarborg dat ten minste een Stephen King -titel die lys sal haal, wat verstaanbaar is. As u nie een van sy boeke gelees het of sy films gekyk het nie, word dit sterk aanbeveel dat u sy suiwer genie ervaar. U sal nie teleurgesteld wees nie. Wat of wie is jou gunsteling Stephen King -skurk?
James Bond - agent 007 - red 'n vrou op die strand om selfmoord te pleeg deur te verdrink en ontmoet haar later weer in 'n casino. Die vrou, Contessa Teresa "Tracy" di Vicenzo, nooi Bond na haar hotelkamer om hom te bedank, maar toe Bond kom, word hy deur 'n ongeïdentifiseerde man aangeval. Nadat hy die man onderwerp het, keer Bond terug na sy eie kamer en vind Tracy daar, wat beweer dat sy nie geweet het dat die aanvaller daar was nie. Die volgende oggend word Bond ontvoer deur verskeie mans, waaronder die een met wie hy geveg het, wat hom neem om Marc-Ange Draco, die hoof van die Europese misdaadsindikaat Unione Corse, te ontmoet. Draco onthul dat Tracy sy enigste dogter is en vertel Bond van haar moeilike verlede en bied Bond een miljoen pond aan as hy met haar wil trou. Bond weier, maar stem in om voort te gaan met Tracy as Draco die plek van Ernst Stavro Blofeld, die hoof van SPECTRE, onthul.
Bond keer terug na Londen, en na 'n kort gesprek met M in die Britse geheime diens se hoofkwartier, waar Bond probeer bedank, gaan hy na Draco se verjaardagpartytjie in Portugal. Daar begin Bond en Tracy 'n warrelwind -romanse, en Draco stuur die agent na 'n prokureursfirma in Bern, Switserland. Bond ondersoek die kantoor van die Switserse prokureur Gumbold en verneem dat Blofeld ooreenstem met die genealoog van die London College of Arms Sir Hilary Bray in 'n poging om die titel 'graaf Balthazar de Bleuchamp' op te eis.
Bond tree op as Bray en ontmoet Blofeld, wat 'n kliniese allergie-navorsingsinstituut bo Piz Gloria in die Switserse Alpe gestig het. Bond ontmoet 12 jong vroue, die "Engele van die Dood", wat pasiënte by die instituut se kliniek is, wat blykbaar genees is van hul allergieë. In die nag gaan Bond na die kamer van een pasiënt, Ruby, om haar te verlei. Om middernag sien Bond dat die 12 dames in 'n slaap-geïnduseerde hipnotiese toestand gaan, terwyl Blofeld vir hulle klankinstruksies gee wanneer hulle huis toe kom. Trouens, die vroue word gebreinspoel om bakteriologiese oorlogsmiddels oor die hele wêreld te versprei.
Bond probeer Blofeld mislei om Switserland te verlaat sodat MI6 hom kan arresteer sonder om die Switserse soewereiniteit te skend. Blofeld weier en Bond word uiteindelik deur die handlanger Irma Bunt gevang. Blofeld onthul dat hy Bond geïdentifiseer het ná sy poging om hom uit Switserland te lok, en sê vir sy trawante om die agent weg te neem. Bond ontsnap uiteindelik deur Piz Gloria af te ski terwyl Blofeld en sy manne jaag. By die dorp Lauterbrunnen aangekom, vind Bond Tracy en hulle ontsnap Bunt en haar mans ná 'n motorjaag. 'N Blizzard dwing hulle na 'n afgeleë skuur, waar Bond sy liefde aan Tracy bely en met haar trou voorstel, wat sy met graagte aanvaar. Die volgende oggend, terwyl die jaagtog voortgaan, begin Blofeld met 'n stortvloed waar Tracy gevang word, terwyl Bond begrawe word, maar daarin slaag om te ontsnap.
Terug in Londen by M se kantoor word Bond ingelig dat Blofeld van plan is om die wêreld op losprys te hou deur te dreig om die landbou daarvan te vernietig met behulp van sy gebreinspoelde vroue, wat amnestie eis vir alle misdade in die verlede en dat hy erken word as die huidige graaf de Bleuchamp. M sê vir 007 dat die losprys betaal sal word en verbied hom om 'n reddingsmissie uit te voer. Bond roep dan Draco en sy magte in om die hoofkwartier van Blofeld aan te val, terwyl hy ook Tracy uit die gevangenskap van Blofeld red. Die fasiliteit word vernietig, en Blofeld ontsnap die verwoesting alleen in 'n bobslee, terwyl Bond hom agtervolg. Die jaagtog eindig wanneer Blofeld in 'n boomtak vasgevang raak en sy nek beseer.
Bond en Tracy trou in Portugal en ry dan weg in Bond se Aston Martin. Toe Bond langs die pad trek om blomme uit die motor te verwyder, pleeg Blofeld (met 'n nekstut) en Bunt 'n inry-skietery op die egpaar se motor. Bond oorleef, maar Tracy word deur 'n kopskoot in die aanval doodgemaak. Bond huil terwyl sy haar lewelose liggaam waai terwyl 'n polisieman te laat opdaag om te help.
as James Bond, MI6-agent, kodenaam 007. as gravin Tracy di Vicenzo, 'n kwesbare gravin en Marc-Ange Draco se dogter, wat Bond se hart vang. as Ernst Stavro Blofeld (ook bekend as Comte Balthazar de Bleuchamp), Bond se aartsvyand, leier van SPECTRE en weggesteek.
Blofeld's Angels of Death Redigeer
The Angels of Death is twaalf pragtige vroue van regoor die wêreld wat deur Blofeld gebreinspoel word onder die dekmantel van allergie- of fobie -behandeling om die Virus Omega te versprei.  'n Aantal verskyn in die verteenwoordigende kleredrag van hul spesifieke nasie. Hul onbewuste missie is om Blofeld te help om die voedselvoorraad ter wêreld te besmet en uiteindelik te steriliseer.
soos Ruby Bartlett, 'n Engelse meisie in die kliniek wat aan allergieë vir hoenders ly,  wat Bond verlei. Scoular speel ook Buttercup in die komedie van 1967 Casino Royale. as 'n Australiese meisie. as Nancy, 'n Hongaarse meisie in die kliniek by wie Bond ook slaap.
Dani Sheridan as 'n Amerikaanse meisie.
Helena Ronee as 'n Israeliese meisie.
Ingrit Back as 'n Duitse meisie. as 'n Ierse meisie. as 'n Engelse meisie.  as 'n Skandinawiese meisie. 
Mona Chong as 'n Chinese meisie. as 'n Jamaikaanse meisie. as 'n Indiese meisie.  
Die roman Op geheime diens van haar majesteit is die eerste keer gepubliseer nadat die rolprentreeks begin het en bevat ''n ligte duik in die film -toestelle van Bond' wat Broccoli en Saltzman oorspronklik van plan was om te maak Op geheime diens van haar majesteit daarna Goue vinger en Richard Maibaum het destyds aan 'n draaiboek gewerk.  Maar Donderbal is eerder verfilm nadat die voortgesette regte -geskil oor die roman tussen Fleming en Kevin McClory besleg is.  Op geheime diens van haar majesteit sou gevolg word, , maar probleme met 'n warm Switserse winter en onvoldoende sneeubedek het daartoe gelei dat Saltzman en Broccoli die film weer uitgestel het, wat die produksie van Jy lewe net twee keer. 
Tussen die bedanking van Sean Connery aan die begin van die verfilming Jy lewe net twee keer en die vrystelling daarvan, het Saltzman beplan om aan te pas Die man met die goue geweer in Kambodja en gebruik Roger Moore as die volgende Bond, maar politieke onstabiliteit het beteken dat die ligging uitgesluit is en Moore vir 'n ander reeks Die Heilige.  Daarna Jy lewe net twee keer wat in 1967 vrygestel is, het die produsente weer opgetel Op geheime diens van haar majesteit. 
Peter Hunt, wat aan die vyf voorafgaande rolprente gewerk het, het Broccoli en Saltzman genoeg beïndruk om sy regiedebuut te behaal, aangesien hulle meen dat sy vinnige sny die styl vir die reeks  bepaal het; dit was ook die gevolg van 'n jarelange belofte van Broccoli en Saltzman vir 'n direkteurspos.  Hunt het ook om die pos gevra tydens die produksie van Chitty Chitty Bang Bang, en hy het baie bemanningslede saamgebring, waaronder die filmmaker Michael Reed.  Hunt was daarop gefokus om sy stempel af te druk - "Ek wou hê dit moet anders wees as wat enige ander Bond -film sou wees. Dit was my film, nie die film van iemand anders nie."  Op geheime diens van haar majesteit was die laaste film waaraan Hunt in die reeks gewerk het. 
Draaiboekskrywer Richard Maibaum, wat aan al die vorige werk gewerk het Bond films behalwe Jy lewe net twee keer, was verantwoordelik vir Op geheime diens van haar majesteit se draaiboek.  Saltzman en Broccoli het besluit om die science fiction -gadgets uit die vroeëre films te laat val en meer op plot te fokus, soos in Met liefde uit Rusland.  Peter Hunt het Simon Raven gevra om 'n deel van die dialoog tussen Tracy en Blofeld in Piz Gloria te skryf, wat 'skerper, beter en meer intellektueel' sou wees  een van die toevoegings van Raven was dat Tracy James Elroy Flecker aanhaal.  By die skryf van die draaiboek besluit die vervaardigers om die naaste aanpassing van die boek moontlik te maak: feitlik alles in die roman kom voor in die film  en daar word berig dat Hunt altyd die stel binnegaan met 'n geannoteerde kopie van die roman. 
Aangesien die draaiboek die roman van naderby volg as die ander filmaanpassings van die gelyknamige bronromans, is daar verskeie kontinuiteitsfoute omdat die films in 'n ander volgorde afspeel, soos dat Blofeld Bond nie herken nie, ondanks die ontmoeting met hom van aangesig tot aangesig. gesig in die vorige film Jy lewe net twee keer.  In die oorspronklike draaiboek ondergaan Bond plastiese chirurgie om hom van sy vyande te vermom, die bedoeling was om 'n onherkenbare Bond toe te laat om Blofeld se skuilplek te infiltreer en die gehoor te help om die nuwe akteur in die rol te aanvaar. Dit is egter laat vaar ten gunste van die ignoreer van die verandering in die akteur.  
Om die gehoor nie te laat vergeet dat dit dieselfde James Bond was wat pas deur 'n ander akteur gespeel is nie, het die vervaardigers baie verwysings na die vorige films ingevoeg, sommige as grappies. Dit sluit in dat Bond die vierde muur breek deur te sê: "Dit het nooit met die ander gebeur nie", die kredietreeks met beelde van die vorige paaiemente wat Bond op kantoor besoek het en voorwerpe van Dr. Nee, Met liefde uit Rusland, en Donderbal en 'n opsigter wat die tema fluit Goue vinger.  Maibaum het later gesê dat hy gedink het "Lazenby was nie ideaal vir die rol nie", maar "dit was 'n wonderlike skrif." 
In 1967, na vyf films, bedank Sean Connery uit die rol van James Bond en — tydens die verfilming van Jy lewe net twee keer- was nie in gesprek met Albert Broccoli nie.  Die bevestigde voorlopers was die Engelsman John Richardson, die Nederlander Hans De Vries, die Australiër Robert Campbell, die Engelsman Anthony Rogers en die Australiër George Lazenby. 
Broccoli en Hunt het Lazenby uiteindelik gekies nadat hy hom in 'n Fry's Chocolate Cream -advertensie gesien het.  Lazenby het die deel geklee deur verskeie sartoriese Bond -elemente soos 'n Rolex Submariner -polshorlosie en 'n Savile Row -pak (bestel vir, maar nie deur Connery nie), na Connery se kapper in die Dorchester Hotel te gaan.  Broccoli het Lazenby opgemerk as 'n Bond-tipe man op grond van sy liggaamsbou en karakterelemente, en het hom 'n oudisie aangebied. Die posisie is gekonsolideer toe Lazenby per ongeluk 'n professionele worstelaar, wat as 'n stuntkoördineerder was, in die gesig geslaan het, wat Broccoli beïndruk met sy vermoë om aggressie te toon.  Lazenby het 'n kontrak vir sewe films aangebied, maar hy was oortuig deur sy agent Ronan O'Rahilly dat die geheime agent argaïes sou wees in die bevryde sewentigerjare, en as gevolg hiervan verlaat hy die reeks na die vrystelling van Op geheime diens van haar majesteit in 1969. 
Vir Tracy Draco wou die vervaardigers 'n gevestigde aktrise teenoor neophyte Lazenby hê.  Brigitte Bardot is genooi, maar nadat sy ingeteken het om in te verskyn Shalako teenoor Sean Connery, val die ooreenkoms,  en Diana Rigg - wat reeds die gewilde heldin Emma Peel was in Die Avengers- is in plaas daarvan gegooi.  Rigg het gesê dat een van die redes waarom sy die rol aanvaar het, was dat sy altyd in 'n epiese film wou wees.  Telly Savalas is gegooi na 'n voorstel van Broccoli, en Hunt se buurman, George Baker, word die rol van sir Hilary Bray aangebied. Baker se stem is ook gebruik toe Lazenby hom as Bray naboots,  aangesien Hunt die navolging van Lazenby as oortuigend genoeg beskou het.  Gabriele Ferzetti is as Draco gegooi nadat die vervaardigers hom binnegekom het Ons maak nog steeds die ou pad dood, maar Ferzetti se swaar Italiaanse aksent het ook daartoe gelei dat sy stem deur die Engelse akteur David de Keyser vir die laaste snit oorgedra is. 
Die hooffotografie begin op 21 Oktober 1968 in die kanton Bern, Switserland, met die eerste toneelopname as 'n lugfoto van Bond wat die trappe van Blofeld se berg -toevlugsoord klim om die meisies te ontmoet.  Die tonele is geskiet in die draai -restaurant Piz Gloria, bo -op die Schilthorn naby die dorp Mürren. Die plek is gevind deur die produksiebestuurder Hubert Fröhlich na drie weke van verkenning in Frankryk en Switserland.  Die restaurant was nog in aanbou, maar die vervaardigers het die ligging interessant gevind,  en moes die voorsiening van elektrisiteit en die hysbak finansier om die opnames daar moontlik te maak.  Die eerste jaagtoneel in die Alpe is op die Schilthorn geskiet en die tweede by Saas-Fee, terwyl die kersvieringe in Grindelwald verfilm is en 'n paar tonele op die plek in Bern geskiet is.  Produksie word belemmer deur swak sneeuval wat ongunstig was vir die ski -aksietonele. Die produsente het selfs oorweeg om na 'n ander plek in Switserland te verhuis, maar dit is geneem deur die produksie van Downhill Racer.  Die Switserse verfilming het uiteindelik 56 dae oor skedule geduur.  In Maart 1969 verhuis die produksie na Engeland, waar Pinewood Studios in Londen vir binnenshuise opnames gebruik word, en M se huis in Marlow, Buckinghamshire, geskiet word. In April is die filmmakers na Portugal, waar die belangrikste fotografie in Mei toegedraai is.   Die voor-kredietkus- en hoteltonele is verfilm in Hotel Estoril Palacio in Estoril en Guincho Beach, Cascais,  terwyl Lissabon gebruik is vir die hereniging van Bond en Tracy, en die einde 'n bergpad gebruik het in die Arrábida Nasionale Park naby Setúbal.  Harry Saltzman wou hê dat die Portugese tonele in Frankryk moet wees, maar nadat hy daar gesoek het, was Peter Hunt van mening dat die liggings nie net fotogenies was nie, maar dat dit reeds "oorbelicht" was. 
Terwyl die eerste eenheid op Piz Gloria geskiet het, het die tweede eenheid, onder leiding van John Glen, begin om die ski -jaagtogte te verfilm.  Die afdraande ski het professionele skiërs en verskillende kamera -truuks behels. Sommige kameras is in die hand gehou, terwyl die operateurs hulle vasgehou het terwyl hulle saam met die stuntmanne afdraand was, en ander was lugfoto's, met kameramanne Johnny Jordan - wat voorheen in die helikoptergeveg van Jy lewe net twee keer - die ontwikkeling van 'n stelsel waar hy deur 'n valskermsnoer van 18 voet (5 voet) onder 'n helikopter gehang is, sodat tonele uit elke hoek onderweg geskiet kan word.  Die jaagtog na bobslee is ook met die hulp van Switserse Olimpiese atlete verfilm,   en is herskryf om die ongelukke wat die stuntmanne tydens skietery opgedoen het, op te neem, soos die toneel waar Bond uit die slee val. Blofeld wat deur 'n boom vasgevang is, is deur Savalas self in die ateljee uitgevoer, nadat die poging om dit deur die stuntman ter plaatse te doen, verkeerd geloop het.  Glen was ook die redakteur van die film, met 'n styl soortgelyk aan die wat Hunt in die vorige Bond -films gebruik het, met vinnige beweging in die aksietonele en oordrewe byklanke. 
Die sneeustortings moes in samewerking met die Switserse weermag verfilm word, wat jaarliks ​​ontploffings gebruik het om sneeu op te bou deur lawines te veroorsaak, maar die gebied wat gekies is, het natuurlik net voor die verfilming geraak.  Die uiteindelike resultaat was 'n kombinasie van 'n mensgemaakte stortvloed op 'n geïsoleerde Switserse plek wat deur die tweede eenheid geskiet is,  beeldmateriaal en beelde wat deur die spesiale effektebemanning met sout geskep is.  Die stuntmanne is later verfilm, bygevoeg deur optiese effekte.  Vir die toneel waar Bond en Tracy in 'n motorres vasgery het terwyl hulle agtervolg is, is 'n ysbaan gebou oor 'n ongebruikte vliegtuigbaan,  met water en sneeu wat voortdurend daarop gespuit is. Lazenby en Rigg het die grootste deel van die ry gedoen weens die groot aantal nabygeleë foto's. 
Vir die kinematografie wou Hunt 'n "eenvoudige, maar glansryke soos die Hollywood -rolprente uit die 1950's waarmee ek grootgeword het",  sowel as iets realisties, "waar die stelle nie soos stelle lyk nie".  Kinematograaf Michael Reed het bygevoeg dat hy probleme ondervind met beligting, aangesien elke stel wat vir die film gebou is, 'n plafon het, wat verhoed dat kolligte van bo af gehang kan word.  Terwyl hy geskiet het, wou Hunt 'die interessantste raamwerk moontlik' hê, wat ook goed sou lyk nadat dit vir televisie geknip is. 
Lazenby het gesê dat hy probleme ondervind het tydens die skietery, maar dat hy geen afrigting ontvang het nie, ondanks sy gebrek aan toneelspelervaring, en dat die regisseur Hunt hom nooit direk toegespreek het nie, slegs deur sy assistent. Lazenby verklaar ook dat Hunt ook die res van die bemanning gevra het om 'n afstand van hom te hou, aangesien "Peter gedink het hoe meer ek alleen was, hoe beter sou ek wees as James Bond."  Na bewering was daar ook persoonlikheidsbotsings met Rigg, wat reeds 'n gevestigde ster was. Volgens regisseur Hunt is hierdie gerugte egter onwaar en was daar nie sulke probleme nie - anders was dit gering - en het dit moontlik begin met Rigg wat 'n grap in Lazenby gemaak het voordat hy 'n liefdestoneel verfilm het: 'Hey George, ek eet knoffel vir middagete . Ek hoop jy is! "  Hunt verklaar ook dat hy gewoonlik lang gesprekke met Lazenby gehad het voor en tydens die skietery. Byvoorbeeld, om Tracy se doodstoneel te skiet, het Hunt Lazenby om 8 uur die oggend na die stel gebring en hom die hele dag laat oefen, "en ek het hom afgebreek totdat hy heeltemal uitgeput was, en toe ons dit skiet om vyfuur was hy uitgeput, en so het ek die optrede gekry. "  Hunt het gesê dat as Lazenby in die rol sou bly, hy ook die opvolger van die film sou regisseer het, Diamante is vir ewig, en dat sy oorspronklike bedoeling was om die film af te sluit met Bond en Tracy wat na hul troue weggery het, wat Tracy se moord bespaar weens die pre-kredietvolgorde van Diamante is vir altyd. Die idee is weggegooi nadat Lazenby die rol verlaat het. 
Op geheime diens van haar majesteit was die langste Bond film tot Casino Royale is vrygestel in 2006.  Tog is twee tonele uit die finale druk verwyder: Irma Bunt bespied Bond terwyl hy 'n trouring koop vir Tracy,  en 'n jaagtog oor Londense dakke en in die Royal Mail -ondergrondse spoor stelsel  nadat Bond se gesprek met sir Hilary Bray gehoor is. 
Die klankbaan vir Op geheime diens van haar majesteit is 'miskien die beste telling van die reeks' genoem.  Dit is saamgestel, verwerk en gedirigeer deur John Barry  dit was sy sesde opeenvolging Bond film.Barry het gekies om meer elektroniese instrumente en 'n meer aggressiewe klank in die musiek te gebruik - "Ek moet my roeispaan in die musikale gebied dubbel sterk steek om die gehoor te probeer vergeet dat hulle nie Sean het nie. Om Bondian te wees buite Bondian." 
Barry het gevoel dat dit moeilik sou wees om 'n temalied saam te stel met die titel "On Her Majesty's Secret Service", tensy dit operaties geskryf is, in die styl van Gilbert en Sullivan.  Leslie Bricusse het lirieke vir die titellied oorweeg , maar regisseur Peter R. Hunt het 'n instrumentale titeltema toegelaat in die tradisie van die eerste twee Bond -films. Die tema is beskryf as 'een van die beste titelversnitte, 'n woordlose monster wat deur 'n Moog gedryf word, geskik om met 'n ontsaglike snelheid te ski of met dieselfde oorgawe te dans.' 
Barry het ook die liefdesliedjie "We Have All the Time in the World" gekomponeer, met lirieke deur Burt Bacharach se gereelde liriekskrywer Hal David, gesing deur Louis Armstrong.  Dit word gehoor tydens die Bond -Tracy -hofmakery, die oorbrugging van Draco se verjaardagpartytjie in Portugal en die inbraak van Bond in die Gebrüder Gumbold -regskantoor in Bern, Switserland.  Barry onthou dat Armstrong baie siek was, maar het die liedjie in een opname opgeneem. Armstrong het wel in 1970 en 1971 nog 'n paar opnames gemaak. 
Barry en David het ook twee ander liedjies vir die film geskryf, albei uitgevoer deur die Deense sangeres Nina. Een daarvan, getiteld "Weet u hoe kersbome groei?", Was in verskeie rolprente in die film te sien.  Die ander, "The More Things Change", is op dieselfde sessie deur Nina opgeneem, maar beland nie in die voltooide film nie. Dit verskyn eerder as die b-kant van die Britse enkelsnit van "Weet jy hoe kersbome gegroei word?" en 'n instrumentale weergawe daarvan verskyn op John Barry se LP van 1970 Gereed as jy J.B.. 
Die tema, "On Her Majesty's Secret Service", word in die film gebruik as 'n aksie -tema alternatief vir Monty Norman se "James Bond Theme", net soos met Barry se vorige "007" temas. "On Her Majesty's Secret Service" is in 1997 gedek deur die Britse groot maatgroep die Propellerheads vir die Geskud en geroer album.  Barry-orkestrator Nic Raine het 'n verwerking van die ontsnapping uit die Piz Gloria-reeks opgeteken en dit is as tema in die sleepwaens aangetref vir die Pixar-animasiefilm van 2004 onder regie van Brad Bird, Die Ongelooflike. Barry was die eerste keuse om die telling te behaal Die Ongelooflike. Hy wou egter nie die telling doen nie, omdat hy nie die klank van sy ouer werk wou dupliseer nie. 
Op geheime diens van haar majesteit is op 18 Desember 1969  vrygestel met sy première op die Odeon Leicester Square in Londen.  Die stortvloedvolgorde in die film is in stereo opgeneem en die Odeon het 'n nuwe luidsprekerstelsel geïnstalleer om die effek te beklemtoon. 
Lazenby verskyn by die première met 'n baard en lyk "baie on-Bond-agtig", volgens die Daaglikse spieël.  Lazenby beweer die vervaardigers het hom probeer oorreed om dit te laat afskyn om soos Bond te lyk, maar toe het hy reeds besluit om nie weer 'n Bond -film te maak nie en die idee verwerp.  Die baard en gepaardgaande skouerlengte hare "het sy reeds brose verhouding met Saltzman en Broccoli gespanne". 
Omdat Lazenby die produsente daarvan in kennis gestel het Op geheime diens van haar majesteit was sy enigste uitstappie as Bond, en as gevolg van die gebrek aan gadgets wat Bond in die film gebruik het, is daar min goedere vir die film vervaardig, afgesien van die klankbaanalbum en 'n filmuitgawe van die boek. Diegene wat vervaardig is, het 'n aantal Corgi Toys ingesluit, waaronder Tracey's Mercury Cougar (1969), Campbell's Volkswagen en twee weergawes van die bobslee - een met die 007 -logo en een met die Piz Gloria -logo.  Op geheime diens van haar majesteit is slegs vir een toekenning benoem: George Lazenby is genomineer in die Nuwe ster van die jaar - akteur kategorie tydens die Golden Globe -toekenningsgeleentheid van 1970, en verloor Jon Voight. 
Box office Redigeer
Die film was bo -aan die loket van die Verenigde State toe dit met 'n bruto van $ 1,2 miljoen vir die week oopgemaak het.  Dit was die film met die hoogste wins in Januarie 1970.  Die film het sy loket met £ 750 000 in die Verenigde Koninkryk (die film met die grootste wins van die jaar),  $ 64,6 miljoen wêreldwyd, [ 64] die helfte van Jy lewe net twee keer se totale bruto,  maar nog steeds een van die films met die hoogste wins van 1969.  Dit was een van die gewildste films in Frankryk in 1969, met toelatings van 1 958 172.  Dit was nietemin 'n aansienlike daling van Jy lewe net twee keer.  Na heruitreikings was die totale loket $ 82,000,000 wêreldwyd. 
Hedendaagse resensies Redigeer
Die meerderheid resensies was kritiek op die film, Lazenby, of albei, terwyl die meeste hedendaagse resensies in die Britse pers op 'n stadium na George Lazenby verwys het as "The Big Fry", 'n verwysing na sy vorige optrede in Fry's Chocolate -advertensies .  Derek Malcolm van Die voog was verwerpend vir Lazenby se optrede en sê dat hy "nie 'n goeie akteur is nie, en alhoewel ek nooit gedink het Sean Connery was ook so stylvol nie, is daar oomblikke wanneer 'n mens smag na 'n bietjie van sy louche panache."  Vir al die kritiek op Lazenby, sê Malcolm egter dat die film "nogal 'n jolige baljaar op die bekende manier wat geld draai".  Tom Milne, skryf in Die waarnemer was nog meer skerp en het gesê: "Ek vertrou vurig (OHMSS) sal die laaste van die James Bond -films wees. Al die aangename eienaardighede en eksentrisiteite en gadgets van die vroeëre films is op die een of ander manier verlore gegaan, wat 'n roetine -spoor gelaat het waardeur die nuwe James Bond vorder sonder merkbare tekens van animasie. "
Donald Zec in die Daaglikse spieël het Lazenby se toneelspelvermoëns net so vergelyk en hom ongunstig met Connery vergelyk: "Hy lyk ongemaklik in die deel soos 'n maat vier voet in 'n gomboot van grootte tien."  In nog 'n ongunstige vergelyking van Lazenby met Connery, Gene Siskel van die Chicago Tribune het opgemerk dat hy "nie Sean Connery se skoene, Aston-Martin of 'n rekbroek vul nie. Die nuwe 007 is seunsagtig en gevolglik minder man. Hy bestel nie kos met dieselfde manier nie, en het gewoonlik nie die self- 'n tevrede glimlag wat Connery by hom gehou het en aan sy gehoor oorgedra het. "  A. H. Weiler van Die New York Times weeg ook teen Lazenby in en sê dat "Lazenby, indien nie 'n valse verband nie, bloot 'n toevallige, aangename, bevredigende plaasvervanger is." 
Zec was vriendeliker teenoor Lazenby se mede-ster en het gesê dat "daar 'n styl is in die uitvoering van Diana Rigg, en ek vermoed dat die laaste toneel wat 'n optrede uit Lazenby haal, baie te danke het aan haar silwer kundigheid."  Siskel het ook geskryf dat Rigg "goed as die meisie gespeel is, maar ons verloor haar vir ongeveer 'n uur in die film, net om op 'n onwaarskynlike plek en tyd terug te keer." 
Een van die min ondersteuners van Lazenby onder die kritici was Alexander Walker in Londen Aand Standaard wat gesê het dat "die waarheid is dat George Lazenby amper 'n goeie James Bond is as die man wat in sy film genoem word as 'die ander genoot'. Lazenby se stem is meer uitgesproke as sexy-sinister en hy kan vir die tweeling van die ander mede slaag. aan die skaduryke kant van die casino. Bond is nou beslis gereed vir die sewentigerjare. "  Judith Crist van New York Hy het ook bevind dat die akteur 'n sterk punt van die rolprent is, en verklaar dat "hierdie keer is daar minder sufiteit en 'n no-nonsense gespierdheid en manlikheid aan die rol via die knappe Mr. Lazenby". 
Die feministiese filmkritikus Molly Haskell het ook 'n goedkeurende resensie van die film geskryf Die Village Voice: "In 'n wêreld, 'n bedryf, en veral 'n genre wat die nuwe en verbeterde produk bo alles waardeer, is dit niks minder as wonderbaarlik om 'n film te sien wat agteruit gaan nie, 'n tegnologiese artefak wat edel in 'n mens geword het. Ek praat van die nuwe en verouderde James Bond, gespeel deur 'n man met die naam George Lazenby, wat gemakliker lyk in 'n nat tuxedo as 'n droë martini, meer gemaklik as 'n versierde genealoog as om te lees (of te speel) Speel seun, en wat eintlik waag om te dink dat een vrou wat sy gelyke is, beter is as duisend deeltydse speelmaats. " Haskell is ook geraak deur die emosionele einde van die film:" Die liefde tussen Bond en sy Tracy begin as 'n betaling en eindig as 'n sakrament. Nadat hulle oënskynlik van die slegte ouens ontslae geraak het, is hulle getroud. Hulle ry tot 'n skokkende, verstommende einde. Hulle liefde, omdat dit te eg is, word gedood deur die konvensies wat dit getrotseer het. Maar hulle wen die finale oorwinning deur onverwags op gevoel te roep. Sommige van die gehoor suis, ek was verpletter. As u van u obligasies hou met 'n gelukkige einde, moet u nie gaan nie. "
Terugskouende resensies Wysig
Die moderne ontvangs van die film was gunstiger. Filmkritikus James Berardinelli som dit op in sy resensie van die film: "met die uitsondering van een produksie-aspek, [is] dit verreweg die beste item van die langdurige James Bond-reeks. Die film bevat van die opwindendste aksies sekwense wat ooit op die skerm sou kom, 'n aangrypende liefdesverhaal en 'n lekker subplot wat agent 007 oorsteek (en selfs dreig om te bedank) van haar majesteit se geheime diens. "  Lazenby word gereeld aangehaal as die swakste Bond,   hoewel Connery, Moore, Dalton,  en Craig  sy prestasie beoordeel het. [ verduideliking nodig ]
Die Amerikaanse filmresensent Leonard Maltin het voorgestel dat as dit Connery was in die hoofrol in plaas van Lazenby, Op geheime diens van haar majesteit sou die reeks versinnebeeld.  Aan die ander kant het Danny Peary geskryf: "Ek is nie seker dat ek saamstem met diegene wat daarop aandring dat as Connery Bond gespeel het, dit beslis die beste van die hele Bond -reeks sou wees. Connery's Bond, met sy grenslose humor en 'n gevoel van plesier en selfvertroue sou nie in hierdie prentjie pas nie. Dit werk eintlik beter met Lazenby, want hy is nie in staat om Bond as 'n groter held as die lewe te speel nie. het ook nie die versekering van Connery's Bond nie en dit is gepas in die verbrokkelde, neerdrukkende wêreld wat hy bevind. Hy lyk soms kwesbaar en wankelrig. Op die skaatsbaan is hy eintlik bang. Ons is bekommerd oor hom. Op geheime diens van haar majesteit het nie Connery nie en dit is onmoontlik om ooit ten volle by Lazenby aan te pas, maar ek dink dat dit nog steeds die beste Bond -film kan wees, soos baie Bond -kultusse beweer. "Peary beskryf ook Op geheime diens van haar majesteit as "die ernstigste", "die mees siniese" en "die mees tragiese" van die Bond -films. 
Brian Fairbanks verskil in sy mening oor Lazenby en sê dat die film "ons 'n James Bond bied wat kwesbaar is, 'n man wat vrees kan toon en nie immuun is vir hartseer nie. Lazenby is die man en sy optrede is uitstekend."  Fairbanks het ook gedink Op geheime diens van haar majesteit "nie net die beste Bond nie, dit is ook die laaste wonderlike film in die reeks. As die besluit geneem is om die reeks te beëindig, sou dit die perfekte laaste hoofstuk gewees het." 
Die filmmaker Steven Soderbergh skryf dat 'Vir my is daar geen sprake van film nie Op geheime diens van haar majesteit is die beste Bond -film en die enigste wat die moeite werd is om herhaaldelik te kyk om ander redes as suiwer vermaak. Hierdie fliek is op 'n manier mooi gemaak, maar op geen manier is die ander Bond -films nie. " Die regisseur Christopher Nolan verklaar ook dat Op geheime diens van haar majesteit was sy gunsteling Bond -film in die beskrywing van die invloed daarvan op sy eie film, Oprigting (2010), het Nolan gesê: "Wat ek daarvan gehou het wat ons in hierdie film probeer navolg het, is dat daar 'n geweldige balans is in die film van aksie en skaal en romantiek en tragedie en emosie." 
Die webwerf Rotten Tomatoes vir die resensie-samevoeging gee die film 'n telling van 81% op grond van 54 resensies en 'n geweegde gemiddelde van 6,78 uit 10. Die kritiese konsensus van die webwerf lui: "George Lazenby se enigste verskyning as 007 is 'n goeie inskrywing in die reeks met een van die mees intrigerende Bond -meisies in Tracy di Vincenzo (Diana Rigg), asemrowende beeldmateriaal en 'n paar fantastiese ski -jaagtogte. "  IGN ingedeel Op geheime diens van haar majesteit as die agtste beste Bond -film,  Vermaak weekliks as die sesde,  en Norman Wilner van MSN, as die vyfde beste.  Digital Spy noem die film as die beste James Bond -film tot nog toe. Die film het ook 'n gunsteling onder aanhangers geword, met die "uiteindelike sukses in die tuisvideomark".  In September 2012 is aangekondig dat Op geheime diens van haar majesteit was boaan 'n peiling onder Bond -aanhangers wat deur 007 Magazine bestuur is om die grootste Bond -film ooit te bepaal. Goue vinger het tweede gekom in die peiling en Met liefde uit Rusland was derde. 
Begin met Goue vinger, en gaan voort met Donderbal en Moet nooit nooit sê nie, Het Rigg 'n voorbeeld van produkplasing gegee met die bygewerkte voorkoms van 'n 1969 Mercury Cougar XR7 in 'n uitgebreide motorjaagtoneel in die Switserse Alpe. Daar was geen toerusting in die motor geïnstalleer nie, aangesien dit die karakter Tracy se persoonlike motor was.
'N Ou drankie wat uitgevind is tydens die Eerste Wêreldoorlog, die Groot Oorlog. Hierdie drankie, hoewel dit manlik is, sal net soos Tom Collins by die dames aanklank vind. In 'n shaker word 1,5 oz Cognac of Bourbon gemeng met Co oz Cointreau, ¼ oz suurlemoensap en ys. As jy broekies dra, voeg suiker by die rand. Slaan dit anders oor as u nie een vir u koop nie. Die syspan is vermoedelik vernoem na soldate wat in 'n motorfiets se sywa vervoer moes word nadat hulle te veel gehad het tydens hul R & ampR. Dit is 'n soet drankie wat jou uit die jakkalsgat van 'n week sal haal wat jy gehad het.
'N drankie uit die 50 ''s en 60 ''s wat al die afgode van daardie era geslaan het, insluitend James Bond, Cary Grant en Frank Sinatra. 2 oz brandewyn en ¾ oz wit crème de menthe likeur is al wat nodig is om die perfekte Stinger te skep. Soos Old Blue Eyes sou sê, dit is net nog 'n rede om 'n hoepel te maak.
Die spioen vir wie ons lief was: die blywende beroep van James Bond
Die nuutste James Bond -blockbuster, SpookDie afgelope naweek is oopgemaak, en hoewel die smaak 'n bietjie anders is as die vorige uitstappies, is dit nog steeds stewig in die 007 -oeuvre, gevul met ongelooflike toertjies, kronkelende komplotte, onwaarskynlike boosaardigheid en natuurlik sy magneties aantreklike dog koud verre held. . Sedert die eerste film gemaak is met Ian Fleming se geheime agent in die 1960's, Dr.No, met Sean Connery in die hoofrol en verfilm vir slegs 'n miljoen dollar, het die Bond -films steeds suksesvoller geword en diep ingebed in die kultuur, ontwikkel met elke opvolg om by die oomblik te pas.
Maar in die moderne era van film en samelewing, het ons selfs meer 007 nodig? Wat is die volgende vir die superspioen, en wat beteken sy steeds groeiende gewildheid? Die [email protected] -program op Wharton Business Radio op SiriusXM -kanaal 111, het onlangs 'n onderhoud gevoer met Wheeler Winston Dixon, 'n professor in filmstudies aan die Universiteit van Nebraska, en Christoph Lindner, 'n professor in media en kultuur aan die Universiteit van Amsterdam wat 'n redakteur van 'n 'n paar boeke oor die James Bond -verskynsel, om die idees te bespreek — en om die knaende vraag te beantwoord: Wie is die beste Bond?
U kan na die onderhoud luister met die speler hierbo. 'N Geredigeerde transkripsie van die gesprek verskyn hieronder.
(Let wel: hierdie onderhoud bevat wel een bederf met betrekking tot Spook. Lees verder op eie risiko.)
[email protected]: Christoph, wat is dit wat mense nog 50 jaar later na hierdie films gaan?
Christoph Lindner: In die boeke wat ek oor die James Bond -verskynsel geredigeer het, was 'n deel van die idee om baie verskillende perspektiewe op Bond bymekaar te bring en te probeer uitvind waarom so 'n oppervlakkige, dikwels onaangename, oor die algemeen seksistiese karakter ons gefassineer het so lank. En ek dink ons ​​het nog steeds nie 'n volledige antwoord nie.
[email protected]: Daniel Craig het 'n paar baie interessante opmerkings gemaak voor die vrystelling van hierdie film, en gesê dat as hy nog 'n Bond -film sou doen, dit net vir die geld sou doen. Is ons tans op 'n transformasie tyd in hierdie handelsmerk?
Lindner: Ons is op 'n belangrike oomblik, want ons kom aan die einde van die Daniel Craig -era, en daarom begin die publiek, en ook die filmmakers, die moontlikheid ondersoek van wie die volgende James Bond sal wees. Ek dink dat Craig 'n hele paar verskillende seine gee dat hy die einde van sy energievlak hier met Bond bereik het. Weereens moet ons onthou dat elke keer as hy 'n verklaring soos hierdie maak, daar 'n toename in belangstelling in Bond is, en dit help ook om die film te verkoop. Dit is dus 'n bietjie moeilik om te sê hoe ernstig hy is, en hoeveel hy met die publiek speel.
[email protected]: Wheeler, vanuit een perspektief, as jy oor die films dink, sien mense Bond meestal deur 'n generasie lens. Ek is#8217m 49, so ek ken die Bond -genre basies van Roger Moore af. Uiteraard het ek 'n paar van die Sean Connery -films gesien, maar op TV. Vanuit 'n generasie -perspektief kry jy amper die gevoel dat Daniel Craig hierdie stellings maak dat die volgende Bond dalk iemand in sy twintigerjare is, miskien vroeg in die dertigerjare, net om 'n bietjie meer te gee aan hierdie reeks in die toekoms.
Wheeler Winston Dixon: Wel, dit is waar, maar u moet ook besef dat Craig nog 'n kontrak het om nog 'n foto saam met Eon Productions te maak. En ek het hom nou die dag op The Late Show met Stephen Colbert gesien, en [Craig] sê: Moet ek nog een doen? " En die gehoor sê absoluut ja. Ek dink dus hy is beslis 'n slot vir nog 'n foto. Maar sedert die Broccoli -familie en Eon Productions die Bond -films gemaak het, het hulle, tot by Dr. So ek dink, ja, dit is 'n goeie idee dat hulle waarskynlik iemand sal kies wat jonger is. Maar dit is interessant om die evolusie van Bond te sien van hierdie gladde, geestige, stedelike, soort van verstandige figuur tot 'n byna boef, gewelddadige figuur, wat Daniel Craig projekteer.
Die ander ding wat ek graag oor sy kommentaar wil sê, is dat dit regtig vir my 'n truuk vir meer salaris is. Aan Lug val, is hy na bewering $ 17 miljoen betaal om in die film te wees. En ek dink die ander ding wat ek graag wil sê, is dat dit blyk dat mense in elk geval sê dat die skuld verby is, dat Bond misluk. " Wel, Lug val meer as $ 1 miljard verdien. Dit is die suksesvolste Bond -film ooit, beide ten opsigte van die koste en ook wat dit gemaak het. Ek dink dus dat dieselfde formule eintlik in die toekoms sal voortgaan as 'n gerusstellende aspek van die verlede.
[email protected]: Die verskuiwing in die tipe karakter wat James Bond geword het, soos u gesê het, 'n bietjie meer amper soos 'n boef met Daniel Craig: Op grond van die loketnommers vir Skyfall, kan 'n mens sê dat dit iets is wat aanklank vind by die Bond -aanhangers daar buite?
Dixon: Absoluut. Ek bedoel, almal wat 'n Bond -fan is, is partydig. Vir my is Sean Connery natuurlik altyd so te sê die ur-Bond. Maar die karakterisering daarvan deur Daniel Craig het weerklink in 'n gewelddadiger, meer nihilistiese oomblik. U moet daarna kyk in verhouding tot die kulturele landskap daar rondom. Dit word 'n baie meer gewelddadige samelewing, baie meer onderling verbind. Ons weet baie vinniger oor rampe regoor die wêreld. Ek dink dus dat sy persoonlikheid om 'n bietjie ongemaklik te wees, sy manier om deur die film te ploeg, net deur die aksie kom, iets is waaroor die publiek kennelik verband hou, want sedert hy oorgeneem het, het die getalle niks anders as 'n styging gemaak nie.
[email protected]: Wheeler, ek dink ons ​​weet wie u gunsteling Bond was en Sean Connery. Christoph, waar val u op die gebied?
Met Daniel Craig, gaan ons ook terug na die basiese beginsels, terug na die Bond van die Ian Fleming -romans. In hierdie opsig is Craig 'n vertrek sowel as 'n terugkeer. " –Christoph Lindner
Lindner: Ek kom aan die ander kant van die spektrum, maar ek doen dit altyd. Wie ook al die nuutste Bond is, dit is altyd my gunsteling Bond. Ek is nogal 'n suigeling vir die media -hype van die oomblik. Maar een van die dinge waarvan ek baie hou van Daniel Craig en professor Dixon, het al 'n bietjie hieroor geraak en dat ons met Daniel Craig ook terugkeer na die basiese beginsels, terug na die Bond of the Ian Vlamende romans. en dunTwitter In hierdie opsig is Craig 'n vertrek en 'n terugkeer. Hy is 'n afwyking van die rolprentkarakter wat ons ken in die vorm van, byvoorbeeld, Roger Moore. Maar hy is 'n terugkeer na 'n baie vroeëre weergawe van Bond, die oorspronklike literêre Bond. En ek dink dat dit ook een van die redes is waarom sommige van die hardcore aanhangers van 007 goed gereageer het op Daniel Craig, omdat hy albei op die skerm werk, maar dan ook aanklank vind by die literêre geskiedenis van die karakter.
[email protected]: Wie word dan beskou as die Bond wat uit die ander perspektief net nie by die aanhangers gekom het nie?
Lindner: George Lazenby word gereeld aangehaal omdat hy slegs een film gemaak het, maar weer eens is daar 'n hele paar aanhangers wat die film as die beste Bond -film ooit beskou. Ek dink Timothy Dalton was een van die meer problematiese obligasies. Hy het gedink ek twee, drie films.
Lindner: Maar hy het nooit regtig begin as 007. En dit was in die soort ongemaklike jare in die 1980's, toe die reeks self 'n bietjie gesukkel het om hom destyds relevant te maak vir die rolprent en die populêre kultuur.
Dixon: Ek stem saam. Ek bedoel, On Her Majesty 's Secret Service is 'n uitstekende film. Lazenby was blykbaar so moeilik om mee te werk op die stel dat dit eintlik hoekom hy nooit weer teruggebel is nie. Dit het 'n uitstekende regisseur, Peter Hunt, en Diana Rigg was ook daarin. Maar ek stem ook saam met Christoph dat die films van Timothy Dalton baie problematies is. Hulle is geregisseer deur John Glen, 'n aksiedirekteur en 'n man van die tweede eenheid, en wat regtig nie weet hoe om 'n karakterisering te kry nie. Die Pierce Brosnan -groepe het ook op 'n manier soos 'n tydsberekening gelyk, want hy kom uit 'n TV -reeks genaamd Remington Steele, en dit lyk asof hy nooit regtig 'n band by my pas nie. Maar ek stem weer saam met Christoph. Ons keer terug na Ian Fleming se oorspronklike karakterisering van Bond, en hulle beweeg die toekoms in, maar ons gaan ook terug na die oorspronklike bronmateriaal.
[email protected]: Die ander interessante deel van as u aan die Bond -films dink, is dat baie mense natuurlik oor die Bond -meisies praat, en die loopbane wat sommige van hulle daarna kon hê, maar ook van die booswigte. Christoph Waltz, wat die skurk in hierdie rol speel, is 'n redelik bekende akteur, maar dit kan beslis nog 'n stap vir hom wees in terme van sy loopbaan.
Dixon: Wel, ek weet nie, Christoph, as u daaroor wil ingaan, maar vir my het ek gehoor hoe iemand Christoph Waltz kenmerk as die interessantste ontdekking van Quentin Tarantino, en nou die interessantste vervelige akteur in die besigheid. Ek is bang dat hy die skurk word. Ek weet dus nie of dit vir hom 'n trap sal wees nie. Ek bedoel, dit was beslis vir ander mense, maar vir my was dit 'n problematiese aspek van hierdie spesifieke film.
Lindner: Wel, ek dink as ons uitneem hoe ons voel oor Christoph Waltz as akteur en ons kyk na die karakter waarin hy speel Spook — en ek wil nie te veel weggee vir diegene wat nog nie die film gesien het nie, maar ek dink nie ek gee te veel weg om te sê dat hy Blofeld speel nie. En wat ek dink baie aanhangers baie geniet het, is om te sien hoe 'n karakter Blofeld word. In al die vorige Bond -films, toe Blofeld verskyn het, verskyn hy volledig gevorm. Hy streel reeds oor sy wit kat. Hy het reeds 'n litteken op sy gesig gekry. Hy is al kaal en woon in 'n soort vulkaan -geheime basis. In hierdie film, Spook, ons kry eintlik die geskiedenis van wat hierdie karakter verander in die super-skurk bekend as Blofeld. En vanuit hierdie oogpunt het ek die karakter nogal interessant gevind.
[email protected]: Dit is interessant, want baie mense sal Waltz onthou roemlose Baster, en ek dink in sommige opsigte dat dit hom dalk net 'n bietjie kan tipeer, want as jy 'n film met Quentin Tarantino maak, en die een spesifiek, weet jy dat daar 'n bietjie ander kant is as dit film.
Ek het gehoor hoe iemand Christoph Waltz tipeer dat hy Quentin Tarantino se interessantste ontdekking was, en nou die verveligste akteur in die onderneming.
Dixon: Dit was vir hom so 'n deurslaggewende rol, en hy het natuurlik die Oscar gewen. Ek dink dit het hom getik, net soos Christopher Lee na sy eerste Dracula -film as Dracula getik is. Maar ek weet nie wat Blofeld betref nie, ek hou van Charles Gray en Donald Pleasance, hoewel dit wat Christoph sê ook 'n interessante punt is.
[email protected]: Die ander deel van hierdie dinamika met die Bond -films, veral die laaste paar, was die geldtrein wat hulle werklik volg. Dit is soortgelyk aan Star Wars …. Maar die gevolg is dat adverteerders aan boord van die Bond -films wil spring. Baie mense het waarskynlik die Heineken -advertensie gesien wat tans verskyn, met Daniel Craig wat die Bond -karakter vertolk. Omega -horlosies is duidelik hieroor. Dit is tans 'n geldtrein vir baie van hierdie ondernemings.
Lindner: Dit was al dekades lank so in die James Bond -franchise, en dit was al dekades lank 'n multimedia -verskynsel. Ons moet ook onthou dat die wêreld van 007 verder gaan as net bioskoop en die goedkeuring van spesifieke produkte in ander mediabedrywe, soos videospeletjies. Dit is 'n groot deel van die 007 -franchise. Natuurlik is daar die musiek. En die Heineken -kwessie is redelik groot hier in Nederland waar ek woon, want dit is waar Heineken gemaak word. En die debat oor martini teenoor Heineken is iets wat baie mense aan die gang het, en hoe kan Bond bier drink? Is dit reg dat Bond bier drink? " En natuurlik is dit nogal 'n absurde vraag, maar jy sien baie mense daaroor praat. Baie mense gee eintlik om vir die skakelaar.
[email protected]: Ek kan my nooit voorstel hoe die James Bond -karakter gaan sit en 'n bier suig nie. Daar is iets net fisies verkeerd daaraan, Wheeler.
Dixon: Wel, ek weet nie. Ek dink ek kon hom een ​​of ander tyd 'n bier geniet. Maar terug na waaroor u praat, die geldtrein, ek wil net daarop wys dat die eerste Bond -film, Dr. No., In 1962 vir slegs $ 1,1 miljoen gemaak is, maar $ 59,5 miljoen verdien het. En Sean Connery is slegs $ 100,000 betaal omdat hy in die film verskyn het. As u na die negentigerjare kyk, is die begrotings $ 110 miljoen, $ 135 miljoen, en dan vir Quantum of Solace en Lug val, sowat $ 200 miljoen. Maar die loket het elke keer net gestyg. Ek dink dus dat Barbara Broccoli en die Eon -mense, en veral met Lug val, dit het van $ 576 miljoen na $ 1,108 miljard gestyg en verander. Hulle weet regtig wat hulle doen.
[email protected]: In Spook, James Bond het 'n nuwe baas waarmee hy te doen het.
Lindner: Ek glo dat die stem die stem is van die karakter van juffrou Moneypenny.
Lindner: Dit raak iets wat net 'n bietjie vroeër na vore gekom het, wat die rol van Bond -meisies in die film is. Ons het die booswigte aangeraak, ons het Bond aangeraak. Maar ek dink een van die meer ingewikkelde en moeilike dinge om oor te praat in die franchise, is hierdie figuur van die Bond -meisie, wat beide noodsaaklik geword het vir die formule, maar tog algemeen erken word as kultureel problematies.
Die nuwe films het in elke film probeer om hieroor te dans. Hulle het probeer om maniere uit te vind om meer geslagsgelykheid te bied, meer feministies te wees, sterk vrouekarakters te bied, en tog vroue in bikini's en eksotiese sekstonele te lewer, ensovoorts. Ek dink dat dit een van die gebiede in die reeks is waar ons die rolprentmakers kan sien sukkel om die regte balans te bereik.
Dixon: Ja, ek stem saam met Christoph. Ja, dit was Moneypenny gespeel deur Naomie Harris, maar u weet dat Daniel Craig, met betrekking tot die rolverdeling van Monica Bellucci as 'n Bond -meisie, nie so wonderlik is dat ek iemand het wat op my eie ouderdom is nie, sodat die hele ding is baie meer gelyk as gewoonlik, waar jy iemand in die 30's, 40's, wat ook al, en 'n jong vrou in die 20's het. Ek dink dus dat dit een van die maniere is waarop hulle probeer om dit aan te spreek.
Hulle het probeer om maniere te vind om meer geslagsgelykheid te bied, om meer feministies te wees, om sterk vrouekarakters te bied, en tog vroue in bikini's en eksotiese sekstonele te lewer, ensovoorts. " –Christoph Lindner
[email protected]: Was dit nie die Halle Berry -karakter uit 'n paar films terug met Pierce Brosnan wat op hierdie manier beskou word nie, Christoph, waarvan u praat?
Lindner: Wel ja. En dit sluit aan by een van die meer interessante herhalende tonele in die Bond -films. Ons ken almal die ikoniese oomblik van Ursula Andress wat in die 1960's uit Dr. No uit die see kom. En toe Halle Berry 'n Bond -meisie speel, was daar 'n toneel in die film waarin sy met 'n bikini uit die see kom, en dit word wyd vertolk as 'n herverandering van die oorspronklike Andress -oomblik. Maar die ding waarvan ek baie gehou het, was die manier waarop ons in Casino Royale gekom het; ons het Daniel Craig in 'n bikini uit die see laat kom. Dit was 'n ander manier om dit te herwerk, en terselfdertyd te suggereer dat die liggaam van Bond self ook 'n voorwerp van begeerte kan wees, dat Bond self op die skerm as 'n seksuele voorwerp aangebied kan word. Ek dink in daardie opsig het die reeks baie selfbewus gespeel met die geslagsrolle en die geslagsverwagtinge wat ons met 007 kon assosieer.
Dixon: Ek sou sê dat een van die opmerkings wat Daniel Craig gemaak het oor die karakter wat hy vertolk, is dat hy 'n vrouehater is. Hy is nie baie betroubaar nie. Hy bly nie lank nie. So daar is dit. Maar ek dink die karakter van Bond was nog altyd 'n lekkergoed, en was nog altyd op 'n manier seksueel. Die manier waarop dit tot uiting gekom het, het oor dekades verander. Connery was ietwat afgeleë en geheimsinnig, maar Craig is baie toeganklik en ingewikkeld en fisies op 'n manier wat sommige van die vroeëre en meer effektiewe obligasies soos Roger Moore of Pierce Brosnan — nie was nie. Maar daar is 'n fisiese aspek van Daniel Craig wat volgens my 'n beroep op mans en vroue is, en ek dink dat dit een van die belangrikste dinge is wat die franchise op hierdie stadium dryf.
[email protected]: Christoph, hoeveel meer Bond -boeke is daar wat op hierdie stadium nog nie in films verander het nie?
Lindner: Daar is nogal 'n hele paar, want ons het albei 'n paar kortverhale van Ian Fleming wat nog nie aangeraak is nie, en ons het ook die Bond " -voortsetting " romans, en die materiaal is regtig nog nie bemonster en aangepas nie die skerm. Maar daar is miskien goeie rede daarvoor, want in die twee, drie skrywers dink ek dat ons nou tot vier skrywers is wat Bond -vervolgverhale gedoen het, en daar is nou meer Bond -vervolgverhale as wat daar oorspronklike Bond -romans is . Maar daar loop die reeks allerhande vreemde rigtings, en met vreemde bedoel ek Bond ry met 'n Saab en Bond neem allerhande werk aan wat ons nie met hom assosieer nie. Ek dink dus dat die materiaal nie baie aanpasbaar is vir die skerm nie. Wat ek van die huidige rigting van die reeks hou, is dat hulle belangrike komponente neem en maniere uitvind om dit in die film te vertel. So iets soos SPECTRE, die geheime organisasie wat vir Bond lank in die reeks agtervolg het, is dit nie 'n direkte aanpassing van 'n spesifieke verhaal of roman nie, maar dit verg 'n belangrike komponent en ontwikkel dit . Ek dink dat hierdie soort benadering waarskynlik produktief is vir die toekoms.
[email protected]: Ek vermoed dat die mense rondom die Bond -produksies hoop dat Saab se band nie die rede was waarom Saab in die tenk gegaan het soos 'n paar jaar gelede nie.
Dixon: Ek sal net met Christoph saamstem. Een van die dinge wat die Eon Productions en die Broccoli -belangstelling gedoen het, is strewe na konsekwentheid. Dus, die romans wat nie Ian Fleming -romans is nie, maar eerder die afslagromans is, of wat u ook al sou sê, die " -voortsetting " romans —, hulle wyk af van die karakters op 'n manier wat Eon nooit sal doen nie. Daarom weerstaan ​​hulle oproepe om byvoorbeeld 'n swart James Bond of 'n vrou soos James Bond.
Baie mense het hierdie moontlikheid voorgestel as 'n manier om die franchise moontlik op te knap. Persoonlik sou ek heeltemal tevrede wees daarmee. Ek kan aan baie mense dink wat goed sal wees in hierdie rol. Maar dan het Roger Moore natuurlik beroemd gesê dat hy dit net nie kon sien gebeur nie. En al stem ek nie daarmee saam nie, kan ek op kommersiële vlak saamstem, of ten minste op kommersiële vlak verstaan, waarom hulle die Bond -formule baie dieselfde sal hou, maar die illusie gee van verskil.
Ek dink die karakter van Bond was nog altyd 'n lekkergoed en was altyd seksueel geseksualiseer. Die manier waarop dit tot uiting gekom het, het oor die dekades verander. " –Wheeler Winston Dixon
[email protected]: Die ander interessante ding daaroor is dat ons met al die Bond -films wat oor die 50 jaar of meer van die franchise gemaak is, deels omdat ek, soos u gesê het, nog nie tevrede was nie, ek nog nie gesien het nie. , die gedagte dat enige van die vroeë Bond -films weer gemaak word, nie waar nie?
Dixon: Wel, daar is natuurlik Donderbal. Dit is 'n heel ander ding, met Kevin McClory wat die regte het. Christoph, u kan daarmee praat. U weet waarvan ek praat.
Lindner: Wel, natuurlik. En dit is die soort van die nie -amptelike Bond -film, waar hulle Sean Connery teruggebring het nadat hy afgetree het en weer teruggekom het. Maar dit is nie die enigste nie. Casino Royale is al 'n paar keer gemaak.
[email protected]: O, OK.
Lindner: Casino Royale is die eerste keer in die Verenigde State op televisie uitgesaai, en Bond was 'n Amerikaanse karakter, Jimmy Bond, wat vir die CIA gewerk het. Dit was 'n lewendige televisieproduksie van die roman. Dan 'n spoof -weergawe van Casino Royale is weer in die 1960's gemaak en#8212, 'n nie -amptelike Bond -film.
Dixon: Wat vreeslik was.
Lindner: Sommige van hierdie tekste het dus meer as een keer verskyn, en ek dink daar is genoeg ruimte, aangesien die Bond -heelal homself herontdek met elke nuwe akteur om terug te gaan na die vroeë materiaal. Ek sal nuuskierig wees, Wheeler, wat jy dink, maar ek kan my 'n film voorstel soos Moonraker word opgedateer vir die hedendaagse oomblik. Dit is 'n film oor tegnologie en ruimte en toesig.
Dixon: Ek kan beslis sien dat hulle as remakes kom, maar ek sal dit baie vertel. Ek weet dat baie mense dit oorweeg Goue vinger om die absoluut beste Bond -film van alle tye te wees, selfs my studente. Ek dink dit is 'n moeilike voorstel om dit weer te maak, want die oorspronklikes is so beskikbaar en mense sal dit altyd met hulle vergelyk.
Volgens 'n nuwe studie is James Bond 'n alkoholis
"Shaken, not stirred" is James Bond se uitdrukking vir 'n rede - die suiwer Britse geheime diens is 'n bietjie te lief vir die drank. Maar is Agent 007 'n alkoholis? Navorsers oor openbare gesondheid het die tyd geneem om al 24 Bond -films te bestudeer en het Bond as 'n ernstige alkoholis verklaar.
Bond was moontlik deur die jare te besig om vinnige motors te bestuur en oënskynlik onoorkomelike booswigte af te neem om te stop en vir sy gesondheid te sorg, maar die akademici aan die Universiteit van Otago in Nieu -Seeland is hier om hom en sy werkgewer MI6 uit te roep wat hulle tot die gevolgtrekking gekom het, is 'n chroniese alkoholgebruiksversteuring.
Volgens die The Telegraph se navorsingsverslag wat in die Medical Journal of Australia gepubliseer is, is daar sterk bewyse wat daarop dui dat James Bond aan 'n chroniese alkoholverbruikprobleem aan die einde van die spektrum ly.Hy het glo 109 keer gedurende die filmreeks 'n drankie gedrink, met gemiddeld 4,5 drankies in elke film.
Nadat hy 'n deftige martini geniet het, neem die gesofistikeerde geheime diensagent ook deel aan 'riskante' gedrag, soos slegte gevegsreekse, vinnige bestuur en uiterste fisieke inspanning. Dit lyk beslis koel op die skerm, maar dit kenmerk 'n ernstige alkoholisme van Bond se kant.
Volgens die studie toon Daniel Craig's Bond die uiterste aan van die karakter se alkoholisme in 2008's Quantum of Solace toe dit lyk asof hy 24 drankies gedrink het, wat hom moontlik tot 'n dodelike bloedalkoholvlak sou bring.
Die studie wys 'n vinger na die werkgewer MI6 van 007, wat 'die taak van Bond moet herdefinieer om sy stresvlakke te verminder', en M veroordeel omdat hy hom gereeld 'n drankie in die werkplek aangebied het. Die navorsers het ook voorgestel dat MI6 meer ondersteuning bied vir Bond in die veld, en 'n sterker spanbenadering, sodat sy werk hom nie so swaar weeg nie.
Ons is almal op dieselfde bladsy as wat James Bond 'n fiktiewe karakter is, nie waar nie?
James Bond is 'n ikoniese karakter wat miljoene mense gekyk het na martini-nippies en 'n dag se werk gedoen het, dus is dit sinvol dat navorsing oor openbare gesondheid sy gedrag bestudeer en identifiseer wat dit is. Agent 007 is 'n karakter waarna die gehoor baie lank opgekyk het, dus hierdie analise wat bewys dat sy optrede 'n ernstige alkoholis bevat, is goeie inligting om in die agterkop te hou die volgende keer as ons na die karakter kyk.
Die volgende Bond -film is tans in 'n vroeë ontwikkeling, met Daniel Craig wat die rol vir oulaas herhaal voordat 'n nuwe gesig moontlik die mantel inneem. Direkteur van Maniac en Seisoen een van Ware speurder, Cary Fukunaga is aan die stuur van die projek wat begin het met Craig's Bond in Casino Royale in 2006.
Miskien sal die karakter twee keer dink noudat hy ingelig is oor sy alkoholstoornis. maar dan bly die man sedert die 60's relatief dieselfde ouderdom op die skerm, sodat hy net kan sê "leef en laat sterf" of "môre sterf nooit", "sterf 'n ander dag?"