Viburnum: variëteite en beskrywings van variëteite, groeistreek met foto's - Ook
Viburnum-variëteite en beskrywings van variëteite, groeigebiede
Viburnum het gewild geword onder tuiniers-somer-inwoners weens die kompakte rangskikking van bosse, oorvloedige vrugte, aantreklike voorkoms. Bessies word vir verskillende preparate gebruik, afkookmiddels word met behulp van blare voorberei en baie siektes word behandel. Daarbenewens is verskillende soorte viburnum deur seleksie geteel, wat geskik is om in die ergste klimaatstoestande te groei.
Die nuanses van die keuse van 'n kultuur
Die gewone viburnum is wydverspreid op die grondgebied van Rusland, op grond waarvan die beste teelverteenwoordigers geteel is. Vir liefhebbers van soet kulture word soetvrugte viburnum geteel. Hierdie variëteite word onderskei deur die afwesigheid van die gewone bitterheid van viburnum, hoewel die toevoer van voedingstowwe op dieselfde vlak bly.
Die keuse van die variëteit hang af van die klimaatstoestande in die streek:
vir die Moskou-streek is oorblywende spesies geskik, soos: Souzga, Taiga-robyne;
vir gebiede met lae wintertemperature: Ryabinushka, Zarnitsa, Sunset;
soetvrugte rasse groei in die suidelike streke: Vigorskaya, Shukshinskaya.
Die beste soorte viburnum-variëteite
Kalina word nie net vir die oes gekweek nie, maar ook as 'n sierstruik. Vrugte van sulke variëteite word ryp volgens die belangrikste vrugtekalender, maar dit is nie eetbaar nie.
Dekoratiewe verskeidenheid. Geskik vir verbouing in die suidelike streke en die Midde-strook vanweë die lae rypbestandheid. Onpretensieus. Dit het 'n tweede naam - viburnum met tande - vanweë die kepe langs die rande van die plaatplaat.
Kenmerkende kenmerke van die struik:
wit groot bloeiwyses;
donkerblou klein vrugte, in groot trosse versamel.
Tuiniers let op dat die spesies die versuiping van die grond kan weerstaan, en ook 'n agterplaas van enige soort kan versier.
Siersoort struik, wat tot 3 meter kan groei, blom met wit blomme, bloeiwyses word in 'n ronde bal versamel. Dit is bestand teen ryp en word dus dikwels in tuine in Siberië en die Oeral aangetref.
Weerstand teen plae en plae word as 'n voordeel beskou.
Viburnum van hierdie spesie is deur verskeie kruise verkry. Die bessies word in die tweede helfte van September ryp en is eetbaar. Die smaak van die vrugte is soet en suur, met 'n kenmerkende bitterheid. Die massa bessies bereik 'n halwe gram, bevat tot 45 persent askorbiensuur.
Die voordele van die variëteit:
'N Struik wat tot 4 meter hoog word. Dit word op vrugbare grond gekweek, dus is dit amper onmoontlik om hierdie soort op die gebied van die Midde-strook te ontmoet. U kan hierdie spesie in die herfs herken aan helder karmosynblare. Die vrugte van die bos het 'n tikkie bitterheid, maar die inhoud van voedingstowwe word verhoog.
Gordovina of swart
Dit is 'n struik wat dikwels gebruik word om die geheelbeeld van die aanplantings te diversifiseer.
Vrugte wat in die herfs verskyn, verander geleidelik van kleur: van pienk na swart. Dit word aanbeveel vir die maak van konfyt en gelei.
Laat rypwording van bessies laat nie toe dat hierdie tipe in streke met vroeë ryp verbou word nie.
Die struik word geklassifiseer as mediumgroot, dit bereik 2,5 meter. Bosse is kompak, nie geneig tot chaotiese groei nie.
Die vrugte kan ongeveer 50-60 gram weeg. Die variëteit word met soetvrugte geteel, maar met verloop van tyd, na 8-9 jaar vrugte, begin bitterheid daarin voel.
Die struik is bestand teen baie neerslae en het 'n gemiddelde rypbestandheid.
Viburnum laurier verskeidenheid
Hierdie struik is klein in grootte, die hoogte wissel van 1 tot 3 meter. In die suidelike gebiede begin dit vroeg in die lente blom. Blomme kan pienk of pienk-wit wees. Die vrugte is blou en donkerblou, bittersoet na smaak.
Die tuisland van hierdie variëteit is die land van die Middellandse See, daarom word dit nie in die sentrale sone van Rusland verbou nie weens die klimaatvereistes.
Die tuisland van die variëteit is die oostelike streke van Kanada, waar die struik langs naald- en sparwoude groei. Bereik 5-6 meter, het 'n spreidende kroon. Na rypwording word die klein ovaal vrugte swart. Die struik begin vrugte dra nadat hy 5 jaar oud is, waarna blom en eierstokke volop en eenjarig word.
Geskik vir suidelike streke, want dit is nie bestand teen ryp nie. Die bessies het 'n klassieke, helderrooi kleur en weeg tot 75 gram. Dit is 'n soet-vrugte-verskeidenheid, tuiniers versamel tot 5 kilogram vrugte uit een bos.
Die spesie is bestand teen droogtes, besmettings en plae.
'N Broeispesie wat vir die noordelike streke geteel word.
Eienskappe van bessies:
die smaak is bitter;
in vorm - rond, weeg tot 0,65 gram;
die kleur is skarlakenrooi.
Die struik bereik 3 meter, blom met grysgeel blomme. Geskik vir gebiede met lae wintertemperature. Dit het sy naam gekry as gevolg van die struktuur en vorm van die blaarplate. Hulle is langwerpig en grof om aan te raak.
Die bessies is rooi, ovaal. Die eienaardigheid van die variëteit lê in sy stadige groei, ondanks die skep van optimale toestande.
Die tuisland van hierdie variëteit is China, Japan.
verdraagsaam vir droogtes en swaar reënval.
Die vrugte is nie geskik vir voeding nie, maar giftig.
Hierdie tipe is geskik vir landing in sentrale streke. Dit is kompak en groei nie meer as 3 meter nie. Begin vrugte dra 3-4 jaar na plant, tot 4 kg bessies word uit een medium bos geoes. Vrugte bereik 60-70 gram, helderrooi, soet en suur, met bitterheid.
onmoontlikheid van selfbestuiwing;
die behoefte aan ekstra water.
Neem die kenmerke van die variëteit in ag by die keuse van 'n viburnum. Vir verdere bewerking word 'n grondmengsel en 'n plek vir die plaas van 'n struik versigtig gekies.
Alle variëteite is geskik vir grond met neutrale of effens suur suur. Dit moet los, nie swaar wees nie, bevrug word met die nodige stowwe.
Kies vir 'n plek wat skadu van direkte sonlig is. Vir viburnum is vogtige grond gedurende die groeiseisoen belangrik, dus skaduwee is 'n manier om vinnige verdamping van vog uit die grond te voorkom.
Kalina benodig gereelde voeding:
Lente. Sluit behandeling met ureum, kaliumsulfied of houtas in.
Somer. Topbemesting met kalium-fosfor komplekse kunsmisstowwe.
Elke 2-3 jaar, wanneer die grond oorgeplant en opgegrawe word, word dit met kompos bemes.
Raad! Somer droëbemesting word vervang met vloeibare bemesting, in droë warm weer.
Gieter vir viburnum word volgens die skema gedoen:
3-4 emmers vir 1 volwasse bos.
Droë periodes benodig meer gereeld natmaak.
Om die kroon te vorm en die produktiwiteit van groei te verhoog, word 2 gesnoei:
Lente. Sanitêre vormvorming.
Herfs. Sanitêr, korrektief.
Kalina is vatbaar vir 'n beperkte aantal siektes. Struike word selde siek, afhangende van die eienskappe van die variëteit.
Poeieragtige skimmel. Dit is 'n swaminfeksie wat geleidelik versprei. 'N Witterige bloei en ophoping van vog vorm op die blare. Struike hou op om te blom en te ontwikkel. Om van infeksie ontslae te raak, word die blare met swamdoders behandel.
Ysige brandwond. 'N Spesifieke siekte wat veroorsaak word deur lae temperature. Die bas van die stam skeur, die blare verdor. As skade gevind word, word dit bedek met spesiale mengsels gebaseer op vloeibare klei.
Vrugtevrot. Skimmelinfeksie wat op bessies voorkom. Hulle word droog, die dop skeur, word grys. In die teenwoordigheid van leë selle, in plaas van vrugte, word die struik behandel met koperbevattende preparate, die beskadigde vrugte word een vir een verwyder.
Viburnum blaarkewer. Die "persoonlike" parasiet van viburnum - eet blare, laat net die sentrale are agter. Die aktiwiteit en verspreiding van die blaarkewer lei tot die verlies van die bos. Daar word aanbeveel dat die beskadigde dele verwyder word, en die oorblywende bos word met karbofos behandel.
Swartluis. Die voorkoms van die parasiet op die viburnum kan gesien word deur die gedraaide en verkleurde blaarplate. Hulle begin bruin en droog word. Die stryd teen plantluise begin met die snoei van takke en vernietiging van kolonies; die oorblywende bos word met Karbofos behandel.