Hy was die tweede seun van keiser Lotarius I (wat tot 855 die hele Midderyk regeer) en agterkleinseun van Karel die Grote.
Sy ooms wil die verdeelde Midderyk inlyf. In Maart 857 ontmoet Lotarius oom Karel die Kaalkop in St. Quentin en hernieu daar sy pa se bondgenootskap met sy half-oom. Sy broer Lodewyk II die keiser wat Italië regeer doen dieselfde met die ander oom, Lodewyk die Duitser. In Augustus 858 val Lodewyk die Duitser die ryk van Karel die Kaalkop binne en probeer die hele Frankiese Ryk is sy mag te kry.
Die suidelike mark van Lotarius se koninkryk is die huidige Switserland of die toenmalige hertogdom Transjuranië wat beheers word deur Hugbert die seun van Boso van Arles. Lotarius trou in 855 met sy suster Theutberga, om sy bande met hom te versterk, maar twee jaar later probeer hy weens ontrou 'n egskeiding te verkry. Die gevolge is rampsalig. Hugbert kom in opstand. Deur Hugbert se opstand verloor Lotarius sy invloed op die strategiese Transjuranië, wat hy af moet staan aan die Oos-Frankiese Ryk.
Verder is die wet baie onduidelik oor egskeiding. Daardeur kry Pous Nicolaas I 'n belangrike rol in die magstryd binne die Karolingiese familie. Nicolaas benut dit om die politiese mag van die pouse te versterk. Hy dwing Lotarius om sy vrou weer te aanvaar. Lotarius sluit haar in Annecy in 'n tronk op, waaruit sy ontsnap. Lotarius se egskeiding is die begin van 'n lang debat oor huwelik, die reg en die invloed en mag van die kerk in die middeleeue en 'n belangrike stap in die proses waarin die Karolingers se mag afneem en die kerk s'n toeneem.