Dit is die geheim van die Bhagavad-Gita. 'n Mens moet net die kuns aanleer, hoe om geabsorbeer te wees, beide deur die verstand en intelligensie, vier en twintig uur van die dag, deur net te dink aan die Here. Die ooreenkoms met die reëls van Carpelan wat Joubert as motto gebruik, is onmiskenbaar: “Each day is somewhat lighter than the last. / In the air, in the wind, I sign my name.” Die oënskynlike onderskeid tussen klank en betekenis wat Van Niekerk maak, laat my dink aan die twee soorte inspirasies van die poësie soos wat J.D. McClatchy dit in sy bloemlesing The Vintage Book of Contemporary World Poetry aandui. die stem van vreugde en die stem van vrolikheid, die stem van die bruidegom en die stem van die bruid, die stem van die wat sê: Loof die HERE van die leërskare, want die HERE is goed, want sy goedertierenheid is in ewigheid! -- van die wat 'n lofoffer bring in die huis van die HERE; want Ek sal die lot van die land verander soos tevore, sê die HERE.