Almal weet wat die woord "verdraagsaamheid". En die vertaling, in werklikheid, nie nodig nie. Ja, dit is Latyns vir "verdraagsaamheid" en dat? En soos almal weet alles. Daar is selfs 'n vraag: "En hoekom is opgeneem in die taal oorbodig woord?" Logies, wanneer leenwoorde te vul 'n vakante nis. Daar is geen konsep - geen woord in die taal. Daar is 'n nuwe verskynsel nie - daar is 'n woord, definieer dit. As die verskynsel kom uit 'n ander kultuur, is dit logies dat die definisie is van dieselfde plek. Maar as 'n TV of rekenaar in 'n Russiese werklikheid was nie, in werklikheid verdraagsaamheid is! So hoekom 'n nuwe woord?
Verdraagsaamheid - verdraagsaamheid is nie
Die feit dat semanties die woord "verdraagsaamheid" en "verdraagsaamheid" verskil nogal sterk. "Staan" in die Russiese taal - is "om 'n paar ongemak te bowe te kom." "Ek hou nie daarvan nie, maar ly. Ek dwing myself nie om aandag te skenk aan die probleme "- so jy kan dra die gevoel van die persoon wat verdra.
Verdraagsaamheid - is iets heel anders. Hierdie - nie die oorwinning van sy eie vyandigheid en woede (al is, natuurlik, die eerste stappe om ware verdraagsaamheid is soos volg). Die aanvaarding van buitelandse tradisies van 'n ander manier van lewe as vanselfsprekend aanvaar, 'n duidelike erkenning dat alle mense is anders en het die volste reg om te wees - dit is wat die woord "verdraagsaamheid".
Man draaglik maak net homself duld nie die bestaan van uitheemse kulturele norme, buitelandse tradisies van 'n ander manier van lewe. Verdraagsaam persoon neem dit alles as die enigste moontlike orde van alle dinge. Die frase "ons is almal gelyk, ons - een" verkeerde. Die waarheid is dat ons almal verskillende - dit is wat is die norm.
Eie en ander
Voordat ons praat oor wat is verdraagsaamheid in internasionale betrekkinge, dit is die moeite werd om te onthou dat op 'n sekere stadium van ontwikkeling van elke stam self genoem eenvoudig en eenvoudig - ". Die mense" Dit wil sê, hier is ons, deur die vuur, versamel hier - die mense. En hoe durf een nog rond te loop, is dit ook nodig om te verstaan. So, wat dit die twee bene, twee arms en een kop? Miskien is dit 'n aap so kaal? Jy weet nooit. Hy sê dit is nie duidelik nie, ons gode is nie honneurs, ons leiers hou nie. Lyk nie soos dit op die persoon, oh, is nie soos ...
Romeinse woord "barbare" - 'n gemompel klank oordrag. "Var-Var-Var-Var." Lopochut nie verstaan dat. Hier is ons, die Romeine - die mense, die regte mense te praat duidelik, in Latyns. En hierdie ... barbare, in 'n woord. Óf hulle word normale mense - in Latyns praat en erken die oppergesag van Rome, óf ...
Waarskynlik, en die Hunne was relevante bewyse basis, gebou op dieselfde beginsel.
Mense - ons en diegene wat soos ons. En al die ander - vreemdelinge, wat geen etiese en wetlike reëls van toepassing is nie. En so het ons gevorm die nasie en internasionale betrekkinge vir baie, baie honderde jare. Geleidelik die sirkel van "mense" uitgebrei. Ons en ons bure. Ons en ons bondgenote. Ons - Christene, of ons - Judaïsme. Ons - die wit mense. Maar was altyd diegene wat buite die sirkel, buite perke. Mense van 'n ander nasie, 'n ander geloof, 'n ander kleur. Nie so nie. Ander.
Verheerliking van die wêreld prentjie
Aan die een kant, dit is nog steeds 'n positiewe tendens. As die sirkel van "hulle" uitgebrei, sodat die kultuur van internasionale betrekkinge al stadig, maar groei. Ekstrapoleer, kan ons aflei dat wanneer almal raak "hulle", en die plek van slegte en ander sal neem, sê, die vreemdelinge. Of intelligente dolfyne - dit maak nie saak.
Aan die ander kant, dit is baie, baie sleg. Want tendense toon duidelik dat mense iemand anders se behoefte, net soos die teenoorgestelde van sy eie. Ek het iemand nodig teen wie jy vriende kan wees, vergeet klein verskille vir die groter kinders.
Dit is verdraagsaamheid in internasionale betrekkinge, begin om te dink nie so lank gelede. Bloot omdat in die XIX eeu, slawerny was baie algemene verskynsel, en die Australiese Aborigines tot 1967 het nie sluit in die sensus, en daardeur van die aantal burgers uitgesluit. Met enkele uitsonderings, is die Jode in die Russiese Ryk nie toegelaat word om die Pale van Settlement laat 1917, en is grootliks gebaseer op die kulturele en godsdienstige teenstrydighede van die konflik in Ierland is al vir baie dekades, is uit te breek, dan vervaag. Daarom is die internasionale diplomasie van die verlede, natuurlik, is goed verdra in die raamwerk van professionaliteit, dit is diplomasie. Maar dit beteken nie dat die staat taak was om verdraagsaam burgers in te samel. Die afwesigheid van oorlog - reeds die wêreld, en is gebaseer op die vraag of dit 'n vriendelike gevoelens 'n buurman of net 'n bewustheid van die futiliteit van die gewapende konflik, is nie so belangrik.
Hoekom verdraagsaamheid 'n noodsaaklikheid geword het?
In billikheid moet daarop gelet word dat dit in die twintigste eeu was daar 'n behoefte aan verdraagsaamheid. Voor dit, die inwoners van 'n enkele land vir die grootste deel is 'n kulturele monoliet. Britse - is Britse, Franse - 'n Franse, Japannese - is Japannees. Buitestanders - die heidene, vreemdelinge, uitheemse - natuurlik, was oral, maar hulle was min. Etniese verdraagsaamheid is nie te betrokke, bloot omdat dié aan wie dit was te laat lei, is die eksklusiewe klein groepie. So, niemand omgee oor gevalle van influensa tot dusver, is nog 'n epidemie uitbreek.
Slegs die twintigste eeu, met sy aktiewe migrasie beleid, die eindelose oorloë wat gelei het tot massa migrasie, mense gedwing het om te dink oor verdraagsaamheid. En, natuurlik, die Tweede Wêreldoorlog, al toon duidelik dat 'n enkele dominante nasie en internasionale betrekkinge, gebou op dit. Meer presies, sal die twintigste eeu kyk na die situasie nie uit die geklee wit man se las van verantwoordelikheid, en deur die "tweede-koers afskrifte" te wees óf verbeter of te vernietig. Sigbaarheid was uitsonderlik. Fascisme is maklik oortuig van die feit dat rasse-of godsdienstige vooroordele - dit is sleg, en inter-etniese verdraagsaamheid - goed. Want daar is geen waarborg dat die persoon wat net in die rol van gevestigde regte en die oppergesag van die meerderheid is, die minderheid sal nie skielik met al die daaropvolgende gevolge.
In die twintigste eeu dramaties verminder die aantal mense wat nie verstaan wat is verdraagsaamheid in internasionale betrekkinge. Dit het 'n alternatief vir godsdienstige, rasse, etniese, en enige ander verdraagsaamheid word. Die vermoë om kultuur iemand anders se neem, tradisies van ander as vanselfsprekend aanvaar, om aan te pas by hulle het in 'n sekere sin, die sleutel tot oorlewing. Omdat die twintigste eeu - nie die tiende, en vervang die swaard, en die swaard kom lankal outomatiese wapens en plofstof.
Die gelykheid van wat filosowe eeue het beweer, is uiteindelik opgeneem in die wet. Die Universele Verklaring van Menseregte, onderteken in 1948, vir die eerste keer het 'n wedersydse respek is nie vrywillig nie, maar verpligtend. Die Aanhef van die VN-handves en die UNESCO Verklaring van Beginsels Verdraagsaamheid van 1995 maak voorsiening definisies, uitgespreek die basiese beginsels van verdraagsaamheid. Hulle is verminder tot 'n redelik eenvoudige stelling: al die lede van die burgerlike samelewing het die reg om anders te wees, en die taak van die staat - om dit reg te verseker.
Die gebrek aan verdraagsaamheid in aksie
As 'n gevolg, alle lande wat hierdie internasionale wette onderteken, is verplig om hierdie standaarde van gedrag wette. Dit geld sowel vir die norme van kriminele en administratiewe reg, wat moet uitgespel word aanspreeklikheid vir die skending van regte en vryhede van ander, en om die vereistes van opvoedkundige of kulturele gebied. Die staat moet nie net straf diegene wat probeer om ander te beperk in hul nasionale, kulturele of godsdienstige uitdrukking, maar ook om mense op te voed in verdraagsaamheid en respek, om hulle te plant in die samelewing met alle beskikbare hulpbronne.
Vanuit hierdie perspektief, 'n vastrapplek in die Russiese tradisie van media gebruik twyfelagtige term "persoon van Engels nasionaliteit" - 'n direkte skending van internasionale verdraagsaamheid. Identifiseer die oortreders op grond van hul vermoedelike nasionale oorsprong, in 'n situasie waar dit het niks te doen met die werklike samestelling van die misdaad - is uiters verkeerd. Veral as jy nog nooit klink "Slawiese gesig," "Face die Duits-Romeinse burgerskap", "persone van Latyns nasionaliteit." As al die bogenoemde definisies, klink selfs absurd, belaglik en absurd, hoekom "persoon van Engels nasionaliteit" het die norm geword? Na alles, in so 'n manier in die gemoedere van mense net verseker 'n stabiele vereniging: uit die Kaukasus - 'n potensiële misdadiger. Dit maak nie saak wat die Kaukasus is 'n groot en kosmopolitiese, die bevolking van hierdie gebied is diverse en talle. Daar, soos elders, daar is misdadigers, maar daar, soos elders, ordentlike mense buite verhouding. Stereotipe om maklik te skep, maar dit is moeilik om te vernietig. Inter verhoudings in Rusland ly as gevolg van so 'n onbesonne stellings van media persone.
Broederliefde volke nie so en broederliefde
Dit is met sulke manifestasies van vorming openbare mening en moet wette van die lande wat die internasionale instrumente in hierdie gebied bekragtig veg. Voorlegging van inligting in die pers en op televisie, lesse in skole, verskeie geleenthede toegewy aan die bevordering van verdraagsaamheid en wedersydse respek - al hierdie moet gemonitor word deur die staat. Alternatiewe, helaas, hartseer. Burgerlike onrus konflikte, die groei van xenofobiese houdings in die samelewing - soos manifestasies baie hard veg. hou hulle net in 'n keer. Die staat moet vorm die openbare mening, en dan sal daar nuwe tradisies en norme van gedrag wat agter die skerms aan optrede burgers te bepaal. Ja, misdade gemotiveer deur etniese of rasse-onverdraagsaamheid - kwaad byna onvermydelik. Maar as misdadigers in die gesig staar universele veroordeling en minagting - is een ding. Maar as jy 'n stilswyende begrip en goedkeuring voldoen, ten minste onverskilligheid - is iets heel anders ...
Ongelukkig, op die oomblik inter-etniese verhoudings in Rusland is ver van wolklose. Voorheen, in die dae van die multinasionale Sowjet-staat propaganda meganisme gewerk presies bevorder wedersydse respek, en die klem was op die feit dat, ten spyte van die nasionaliteit van alles - burgers van 'n groot land. Nou, ongelukkig, die vlak van verdraagsaamheid teenoor mense van ander nasies het dramaties gedaal sedert hierdie aspek van onderwys min aandag ontvang het. Maar kruis-nasionale verskille in die media beklemtoon skerp genoeg nie. En 'n mens kan maar net hoop dat die situasie gou sal verander vir die beter.
Nie alles is so rooskleurig
In billikheid moet daarop gelet word dat die ideale van wedersydse respek en begrip teenoor wat moderne kulturele gemeenskap het 'n redelik onaangename newe-effekte. Verdraagsaamheid - is natuurlik wonderlik. Sowel as 'n Christen nie-weerstand. Jy kan die wang vervang tot oneindig, indien dit voldoen aan die beginsels en morele oortuigings. Maar daar is geen waarborg dat die nie-bestand is teen die lewe te bly. Omdat sy stelsel van morele waardes sluit humanisme, en liefde vir ons naaste, en die geloof in universele gelykheid. Maar wie het gesê dat hierdie beginsels jou opponent sal deel? Die kanse is goed dat die eerste neprotivlentsu goeie wil in die gesig, en dan net weg na die kant gestoot. Enigiemand hy praat nie sin nie, en niemand om weer - bloot omdat sulke gedrag deur verteenwoordigers van 'n ander kultuur nie as 'n uitsonderlike skoonheid van die siel, sowel as die swakheid van die banale beskou word. "Verdraagsaamheid" - die term is nie oral en nie almal waargeneem in 'n positiewe manier. Vir baie, hierdie apatie, lafhartigheid, 'n gebrek aan streng morele beginsels wat die moeite werd veg vir is. Die resultaat is 'n situasie waar die verdraagsaamheid en geduld toon slegs een kant. Maar die tweede is aktief dwing sy eie reëls.
Verdraagsaamheid en chauvinisme
'N Soortgelyke probleem van moderne Europa. 'N Groot aantal immigrante uit die Moslem-Ooste en Afrika het gelei tot 'n beduidende kulturele verskuiwings. Hulself immigrante het nie probeer om te verwerk, wat verstaanbaar is. Hulle leef as gewoond, as hulle behoorlik sien. A verdraagsaam Europeërs, natuurlik, kan nie dwing - omdat dit die regte van die individu oortree. Dit lyk vir absoluut korrekte gedrag wees. Maar of die harmonisering van inter verhoudings is moontlik in 'n situasie waar die dialoog is, in werklikheid, geen? Daar is 'n monoloog van 'n party, een wat nie wil argumente ander mense se hoor of hulle verstaan.
nou baie Europeërs kla dat die nuwelinge nie net nie wil "Europese" op te tree. Hulle eis dat die inheemse mense voldoen aan die norme en tradisies, geslaag op die ou tuisland. Dit is verdraagsaam Europa kan nie sy reëls en regulasies, maar onverdraagsaam besoekers iets wat hulle kan lê! En stel! Omdat hul kultuur is sulke gedrag beskou as die enigste moontlike en korrek is. En die enigste manier om sulke tradisies verander - 'n beperking van regte en vryhede, gedwing assimilasie, wat in stryd is met die filosofie van wedersydse respek en individuele vryheid. Hier is 'n paradoks. Voorbeelde van hierdie soort van verdraagsaamheid nogal akkuraat beskryf die kinders se grap "eet jou eerste, en dan elkeen sy eie."
Verdraagsaamheid - nie gelyk slaaf
Ongelukkig is die gevolg van hierdie situasie is die groeiende gewildheid van fascistiese bewegings. Die begeerte om te beskerm, om hul kultuur te bewaar, om haar te beskerm teen blatante inmenging iemand anders se maak 'n paar Europeërs deeglik bewus van hul eie nasionale identiteit. En in vorms gegiet dit is ver van beskaafde.
Ons kan sê dat die golf van internasionale konflikte, gevee Europa in die afgelope jaar - net in 'n sekere sin, 'n gevolg van 'n oormaat verdraagsaamheid. Want op 'n stadium mense vergeet wat verdraagsaamheid in internasionale betrekkinge, en ophou om dit te onderskei van kruiperigheid. Wedersydse respek - dit is wedersydse. Eensydige wedersydse respek nie gebeur nie. En as een van die land wil nie rekening hou met die tradisies en norme van die ander, wat nie verdraagsaamheid en kan geen twyfel wees. As hierdie feit geïgnoreer, konflikte is onvermydelik. En hulle sal baie meer ernstig wees - bloot omdat dit uit die wetlike veld sal vloei. Die herlewing van ekstremistiese fascistiese bewegings in Europa as 'n gebalanseerde reaksie op die kulturele wanbalans wat veroorsaak word deur die groot aantal besoekers, is dit bewys duidelik. Soos almal, selfs die mees wonderlike en menslike maatstaf wat verdraagsaamheid is goed net binne redelike perke. Oordosis verander medikasie in gif.