In Zoeloeland, iewers tussen Vryheid en Ulundi, is daar 'n stukkie bosveld waar jy nie ander liggies kan sien as die son gesak het nie. Dis op 'n Oom se plaas wat beesboerdery verruil het vir die wildbedryf as gevolg van die feit dat sy beeste altyd na ander krale toe geloop het.
Van so ver terug as wat die mens kan onthou (en nog voor dit!) was konflik deel van díe kontrei se storie. Tussen die Boesman en die vroë Nguni stamme, Shaka wat sy bloedige empaaier daar begin bou het, tussen die Boere en die Zoeloes, tussen die Boere en die Engelse, tussen die Engelse en die Zoeloes en later tussen die Comrades en Inkatha.
My bitterbek vandag kom van 'n nietige voorval wat my warm onder die kraag gemaak het. Onder 'n sekelbos net langs die tweespoor pad, op die Oom se plaas, lê 'n leë blikkie Amstel. Dit spel vir my dieselfde as kru graffiti op jou tuinmuur gespuitverf! Waar is die respek teenoor ons omgewing? Meer as ooit te vore is ons nou in konflik met dit wat ons aan die lewe hou. Ons omgewing.
O, maar ons kan praat en daar was nog nooit voorheen so baie tv programme oor die omgewing nie (van hulle ook maar lekker sensasioneel!). Ons het bietjie minder praters en meer doeners nodig. As daar nou een konflik is wat ons nie kan bekostig nie dan is dit díe een……
Gee my tog net 'n bietjie skoon water om my mond mee uit te spoel…….asseblief!
(Ek weet daar is baie erger besoedelgoed as 'n bierblikkie maar vir my gaan dit oor die vermetelheid van die daad.)