Wanneer hulle onseker was hoe om ’n bepaalde situasie te hanteer en op te tree, het hulle die Woord van God geraadpleeg. So het die uitwerking van die Heilige Gees in hulle ’n leefwyse geword. Hoe meer hulle God leer ken en sy liefde vir hulle ervaar het, hoe meer hulle die Heilige Gees toegelaat het om in hulle te werk, hoe duideliker kon die verandering in hul lewens gesien word.
Die volgende verhaal verduidelik dit mooi (geneem uit ’n Vrugtefees saam met die Heilige Gees van Tania Schultz):
’n Prinses wou graag met ’n saggeaarde, vriendelike en liefdevolle man trou. Sy het geglo dat hierdie eienskappe ook op sy gesig te sien sal wees. Sy het geglo dat ’n mens se gesig wys watter tipe mens jy innerlik is. Sy het almal wat gereken het dat hulle aan hierdie vereiste voldoen, uitgenooi om op ’n spesifieke dag na die paleis te kom sodat sy haar keuse kon maak.
Omdat hierdie man geweet het dat die prinses hom nie op grond van sy gesig sou kies nie, het hy ’n plan gemaak. Hy het na ’n maskermaker gegaan en hom gevra om vir hom ’n masker te maak wat saggeaard, vriendelik, goedhartig en liefdevol lyk. Met hierdie masker op sy gesig is hy na die paleis.
Die prinses het elkeen na vore geroep, en aan die einde kies sy sowaar hierdie man omdat hy aan haar vereiste voldoen het! Alhoewel hy baie bly was, was hy bang dat die prinses sou uitvind hoe hy werklik lyk. Hy vra haar toe om hom tyd te gee om sy sake te reël. Na ’n paar maande sou hy teruggaan en met die prinses trou.
Die man het besef dat hy voortaan soos sy masker moet optree. Hy het begin om vriendelik te wees, goedhartig en nederig. Almal het besef dat die prinses die regte keuse gemaak het.
Toe die man weer na die paleis moes gaan, het hy besluit om vir die prinses die waarheid te vertel. Sy was woedend! Voordat die soldate hom wegvat, beveel die prinses hom om die masker af te haal.
Sy het lank na die man se werklike gesig gekyk en nog kwater geword. Maar jou gesig lyk dan net soos die masker! het sy gesê. Die man was verbaas.
Hy vra ’n spieël en sowaar – sy gesig het net soos die masker gelyk! Sy verandering van binne kon ook op sy gesig gesien word. Die prinses het met hom getrou, en hy was ’n baie goeie koning.
Opdrag is aan Tessa Oppermann gegee om ’n berig te skryf waarin ’n paar van die jong predikante gevra word hoekom hulle die bediening verlaat, en om ook vir die nuwe studente te vra hoekom hulle besluit het om teologie te kom studeer. Groot was ons skok egter toe ons verneem dat daar nie ses of sewe predikante oor die laaste maande losgemaak is of met vervroegde emeritaat gegaan het nie, maar 16, wat binne die volgende maande dalk selfs nog meer kan word. Wat is fout? Wat word van die droom van jong studente wat grootoog en opgewonde kom aanmeld vir teologiese studie? Die situasie is so kommerwekkend dat die Kommissie van die Algemene Kerkvergadering ’n dag lange werkwinkel beplan om die losmaak en vervroegde emeritaat van predikante te bespreek.
Ek kyk deur die oop voordeur van die gesin by wie ek huisbesoek moet doen. Die gesin sit almal in die leefvertrek. Die TV is aan op die een of ander kanaal waar ’n sepie die wel en wee van kammamense met kammalewens uitbeeld.
In hierdie uitgawe kry die Algemene Diakensvergadering die geleentheid om hul jaartema vir 2017 bekend te stel. Die tema is verslawing. Maar verslawing het baie gesigte. Party mense is aan chemiese middels en dwelmmiddels verslaaf, ander aan dobbel, ander aan sosiale media, of wat ook al. Wat egter ’n hartseer feit is, is dat daar baie mense in die wêreld is wat vasgevang is in die een of ander vorm van verslawing – ook kerkmense, die een wat langs jou in die kerkbanke sit, die een wat jou huis, jou kamer met jou deel. En die verslaafde is nie noodwendig ’n opstandige tiener nie, baie maal is dit juis die oupa of oumagrootjie wat vandag die een is wat nie sonder drank, pille, dobbel of iets anders kan klaarkom nie.
Ja, werklik, die geboue is verkoop, die personeel moet trek – trouens, die eerstes het reeds getrek. Dr Wouter van Wyk skryf in die voorbladartikel dat die koopsom by die prokureur inbetaal is, die groot trek kom.
Die verkoop van die geboue is goeie nuus, want die instandhouding van die geboue het duurder en duurder geraak. Vir die mense wat daar werk en dié wat gereeld daar kom, het dit ook gevaarliker geraak. Die middestad se samestelling en karakter is eenvoudig anders as toe die geboue in gebruik geneem is. En tog is dit ook hartseer, want wanneer ’n mens van die Kerkkantoor gepraat het, het baie lidmate geweet waar dit is, hoe dit lyk. Dit was die hart, die adres van ons Kerk. ’n Hoofstuk in ons geskiedenis kom tot ’n einde!
Op ’n bordjie teen die muur van ’n koffiekroegie is ’n aanhaling van die bokser Muhammad Ali geskryf. Dit lees: Moenie die dae tel nie, maar laat elke dag tel...