Vir eers wil sy aanhangers van Provoost se jeugverhale aanmoedig om ook hierdie “volwasse”-werk te lees. Daarmee saam, uiteraard, wil sy vir mense wat Provoost vermy omdat sy gewoonlik vir ‘n jonger ouderdomsgroep skryf, aansê om Die arkvaarders te lees.
‘n Mens hoef net die resensie te lees om te weet dat Booyens baie goed weet watse soort kritiek al in die verlede teen hierdie boek ingebring is, en watse soort kritiek waarskynlik in ‘n plaaslike konteks daarteen sal kom. Ek is oortuig deur die manier waarop Booyens ‘n saak vir die boek uitmaak.