Gedig: Digteres as huisvrouArgieffoto (Foto: terimakasih0, Pixabay) Altyd ŉ besem iewers teen ŉ muur, maaltye nooit op die gepaste uur. Agendalose dae waardeur sy leeg, hardnekkig en skaars doelbewus beweeg. Strykgoed wat moedeloos oor ŉ stoelrug hang, gebare sonder afloop en aanvang. Ou briewe onbeantwoord, deurmekaar papiere en pille in één laai opgegaar. Dankbaar om haar in jou groot hart te strek en tog verknog aan haar klein skulpomtrek. O ordenende teëvoeter, wees gewaarsku, stuur haar liewer na haar lees.