’n Mens kan natuurlik spekuleer. Een argument sou kon wees dat die Fischer-dagboek redelik ongesofistikeerd is en dat die leeservaring nie juis esteties bevredigend is nie. Sekerlik is hierdie stelling nie onwaar nie, maar nietemin glo ek dat ’n ongesofistikeerde stem kán ontroer. Dresden (2006:7) skryf byvoorbeeld: “ … documenten in ongepolijste en ongekunstelde vorm [kunnen] dienst doen voor een nadere en zuivere kennis van zaken …”. O waar is jy? / Dit kring om jou, dit kring om my, // met kring en teenkring mettertyd / tot ‘n verwikkelde onenigheid. / O sal dit ooit ‘n einde kry: / Die kring om jou, die kring om my / [...] en kringend gaan om jou en my / die tyd verby, die tyd verby.” As hierdie mense maar geweet het van watter stoffasie die Khoisan werklik gemaak was . . . en van hul verstommende insigte in die sin van die lewe . . .