Is Ruan Pienaar nie dalk die oplossing nie?Ruan Pienaar (Foto: Facebook) Vergeet van Faf de Klerk, vergeet van Embrose Papier, vergeet van Ivan van Zyl. As die Springbokafrigter, Rassie Erasmus, volhou met sy huidige wedstrydplan, sal hy in die rigting van die 34-jarige veteraan-skrumskakel Ruan Pienaar moet kyk. Pienaar, een van die groot weeskinders van Springbokrugby, het in 88 toetse gespeel, van 2006 toe hy sy buiging teen die All Blacks gemaak het tot in 2015 toe hy teen Argentinië in die Wêreldbeker-toernooi gespeel het. Pienaar is ŉ buitengewoon begaafde speler, maar vanweë sy veelsydigheid is hy soos ŉ klimtol gebruik. Hy is vir opdrafspanne op skrumskakel, losskakel en heelagter gekies en het uit noodweer ook senter en vleuel gespeel wanneer daar beserings opgeduik het. Die oud-Springbok-afrigter Jake White het hom in 2007 met die Wallabies-losskakel Stephen Larkham vergelyk. Dieselfde bou, dieselfde vaardighede, dieselfde kalmte wat hy uitstraal. Pienaar het sy Springbok-pa, Gysie Pienaar, se rugbygene geërf en het 67 keer vir die Sharks se Superrugby-span gespeel. Hy het hulle ook 32 keer in Curriebeker-wedstryde verteenwoordig voordat hy oorsee is waar hy 141 keer vir Ulster in Ierland gespeel en die afgelope twee seisoene 13 keer vir Montpellier in Frankryk uitgedraf het. Sy gunstelingposisie is skrumskakel, maar hy gedy ook in die nr. 10-trui, waar hy die toutjies kan trek, die besluite kan neem, die argitek van die agterlynplanne is. Hy kan, soos hulle in die ou dae gesê het, die bal met sy taktiese skopwerk “op ŉ tiekie neersit”. Boonop is sy aangeë suiwer, hy kan steeds vlymskerp breek en hy is boonop ŉ stelskopper van formaat. Is hy te oud? Kyk maar gerus as Montpellier weer speel. Hy het baie min van sy vaardighede verloor. Benewens die Ierse skrumskakel Conor Murray (Munster) is Pienaar die tweede beste taktiese skopper in wêreldrugby. Dit laat ŉ mens dink of Erasmus (en sy verdedigingsafrigter, Jacques Nienaber en die Wallieser Aled Walters wat, onder meer, ook na die Bokke se fiksheid omsien, en wat al drie ook by Munster was), nie vir Murray in ŉ Springboktrui wil kloon nie. Die Bokke het nou teruggeval op ŉ wedstrydplan waar die skrumskakel met taktiese skopwerk moet oorheers en die bal in die teenstander se helfte hou. Maar nie een van De Klerk, Papier of Van Zyl kan dié wedstrydplan oënskynlik met groot welslae uitvoer nie. ♦ Dit laat my terugdink aan nog ŉ oud-Springbokskrumskakel Dirkie de Vos, wat destyds die nerwe van die ou leerbal in daardie dae afgeskop het. De Vos het in net drie toetswedstryde gespeel, want hy moes met Dawie de Villiers en Nelie Smith meeding. Ek onthou hoe De Vos in ŉ klubwedstryd vir Oostelikes in Pretoria die bal nie een keer in die eerste helfte uitgegee het nie. Rustyd, terwyl die spelers aan hul lemoene gesuig het, is daar besluit dat De Vos darem ook die bal moes uitgee. Dit het toe kort ná rustyd gebeur, maar die arme losskakel het die bal toe aangeslaan. “Sien, dis hoekom ek nie bal pass nie,” het De Vos gesê en toe maar aanhou skop.