Anti -militarisme - Inligting
Ek lees "All Hell Let Loose" deur Max Hastings en in die tweede hoofstuk van The Polish Campaign. Die skrywer noem dit Britte het 'n anti-militaristiese tradisie en was 'n bron van trots vir die mense. Wel, hoe kan 'n mens 'n keiserlike mag word en die helfte van die wêreld regeer as jy anti-militarisme beoefen?
Britse pasifisme en anti-militarisme was net 'n modegier
As ons praat oor die Britse pasifistiese en anti-militaristiese tradisie, draai dit grootliks om die Peace Society en mense soos Robert Spence Watson, John Scott, ens. maar hulle het beperkte politieke invloed gehad. Sekerlik, daar was min parlementslede onder hulle (soos Richard Cobden), maar nie naastenby genoeg om die buitelandse beleid te beïnvloed nie. Alhoewel hulle 'n veldtog teen die Britse imperialisme gehad het, geniet die meeste van hierdie mense welvaart wat daardeur geskep is. In hierdie opsig was hulle soortgelyk aan laasgenoemde sjampanje -sosialiste. Anders as laasgenoemde hippiebeweging, het hulle nie die jeug ondersteun nie. Dit lyk eintlik asof hulle nie eens sulke ondersteuning wou hê nie. In plaas daarvan was dit genoeg dat hulle vanuit morele hoogtepunte preek in hul meestal privaat byeenkomste van die hoër samelewing. Let op dat selfs hippies in die 60's nie veel bereik het nie (militêre besteding het voortgegaan omdat dit 'n hoogtepunt was van die Koue Oorlog), en Britse pasifiste was tot vandag toe nog minder suksesvol.
'N Groeiende Amerikaanse ongevallelys en die onseker vooruitsigte om Hanoi uit die oorlog te verdryf, het geleidelik die byna eenparige goedkeuring van die resolusie van die Tonkin-golf in 1964 omskep in wydverspreide kongres- en gewilde opposisie teen die oorlog. Doves het kwaad geword. In die stede San Francisco en Chicago het anti-oorlog demonstrasies plaasgevind.
Na die demonstrasie in Oktober 1967 in die Pentagon, het Carl Albert, leier van die Huis Demokratiese Republiek, gesê dat die optoggangers 'elke kommunistiese en kommunistiese simpatiseerder insluit wat die reis kon onderneem'. Hy het ook aangekla dat die betoging "basies deur internasionale kommunisme gereël is". Die Republikeinse vloerleier Gerald Ford onthul toe dat president Johnson tydens 'n Withuis -vergadering vir hom en ander Republikeinse leiers 'n geheime verslag voorgelees het wat onthul dat die betoging deur internasionale kommunisme gereël is. Hy het gevra dat die verslag openbaar gemaak word. Prokureur -generaal, Ramsey Clark, het Ford besoek en gesê dat die verslag nie onthul kan word sonder om inligtingbronne in gevaar te stel en 'n nuwe golf van 'McCarthyism' te skep nie. Hierdie eis is ook deur die minister van buitelandse sake, Dean Rusk, gemaak. Ford het aangevoer dat die Amerikaanse volk volwasse genoeg is om sulke inligting te ontvang sonder om histeries te reageer.
Onder druk van die Johnson en Nixon White Houses om te bepaal of daar 'buitelandse invloed' is agter protesoptogte en swart militante aktiwiteite, het die CIA begin met die insameling van intelligensie oor binnelandse politieke groepe. Joseph Califano, 'n hoofassistent van president Johnson, het op 27 Januarie 1976 aan die intelligensiekomitee van die senaat getuig dat hoë regeringsamptenare nie kon glo dat ''n saak wat so duidelik vir die land reg is, soos hulle dit sien, so wyd aangeval sal word nie as daar nie 'n [vreemde] mag daaragter was nie. " Die direkteur van die CIA, Richard Helms, het getuig dat die enigste manier waarop die CIA sy gevolgtrekking dat daar geen beduidende buitelandse invloed op die binnelandse meningsverskil was nie, ondanks ongeloof in die Withuis kon ondersteun, was om die dekking van CHAOS voortdurend uit te brei. Slegs deur te kan aantoon dat dit alle anti-oorlogspersone en alle kontakte tussen hulle en enige vreemde persoon ondersoek het, kon die CIA 'die negatiewe' bewys dat niemand onder buitelandse oorheersing was nie.
David Dellinger, die voorste Amerikaanse vredesaktivis, het in Mei 1963 gesê dat hy ''n Kommunis, maar nie van die Sowjet -tipe was nie', volgens 'n FBI -bron. organisasies sedert die 1930's en later saam met die Trotskyite Socialist Workers Party en verskeie kommunistiese frontgroepe. Hy is ook bekend vir sy betrokkenheid by pro-Castro-organisasies.
Die NMC, hoofborg van die vredesdemonstrasie in Oktober 1967 in Washington, was 'n direkte uitvloeisel van die Spring Mobilization Committee om die oorlog in Viëtnam (SMC) te beëindig. SMC is gestig om die betoging in April 1967 teen die Viëtnam -oorlog en die konsep te koördineer. Die NMC was nie 'n aksiegroep nie. Dit is 'n koördinerende uitrusting wat verantwoordelik is vir die verspreiding van inligting en literatuur aan ander vredesgroepe en aan die algemene publiek. Dit het demonstrasies gekoördineer, die nodige permitte verkry, met die burgerlike owerhede onderhandel vir geriewe en verleen regshulp indien nodig. Behalwe vir die min betaalde professionele bestuurders, kan die NMC eenvoudig as 'n versameling plaaslike vredesgroepe gekategoriseer word.
Die "Amerikaanse vredesbeweging" was nie een nie, maar baie bewegings en die betrokke groepe is so uiteenlopend as talryk. materialiste, internasionaliste en isolationiste, demokrate en totalitariërs, konserwatiewes en revolusionêre, kapitaliste en sosialiste, patriotte en subversiewe, prokureurs en anargiste, staliniste en trotskiete, muskoviete en pekingese, rassiste en universaliste, yweraars en ongelowiges, puriteine ​​en hippies, doogoods en kwaaddoeners, gewelddadig en baie gewelddadig. Een ding bring hulle almal bymekaar: hul verset teen Amerikaanse optrede in Viëtnam.
RL Shackleford, 'n hoof van die afdeling vir intelligensie -afdeling van die FBI, het op 13 Februarie 1976 aan die Senaat se intelligensiekomitee gesê dat hy nie 'aan baie' groot demonstrasies in hierdie land kon dink 'wat die afgelope jaar nie veroorsaak is deur' die Kommunistiese Party of die Sosialistiese Werkers nie Partytjie. In reaksie op die ondervraging het die Afdelingshoof elf spesifieke demonstrasies sedert 1965 gelys. Drie hiervan was hoofsaaklik SDS -demonstrasies, hoewel sommige individuele kommuniste wel aan een daarvan deelgeneem het. Ses ander is gereël deur die Nasionale (of Nuwe) Mobiliseringskomitee, wat volgens die Afdelingshoof onderhewig was aan die "invloed" van die Kommunistiese en Sosialistiese Arbeidersparty. Maar die afdelingshoof het erken dat die mobiliseringskomitee 'waarskynlik' 'n wye spektrum mense uit alle elemente van die Amerikaanse samelewing insluit. Die FBI het nie beweer dat die Socialist Workers Party deur enige buitelandse regering oorheers of beheer word nie.
Meer as 500 000 Amerikaners het in Oktober 1969 by 'n 'moratorium' aangesluit om die Amerikaanse militêre betrokkenheid in Suid -Viëtnam teë te staan. 'N Maand later het die grootste demonstrasie teen oorlog in die geskiedenis van die Verenigde State, wat vir dieselfde doel opgevoer is, in Washington self plaasgevind. Die nasionale moratorium, met miljoene wat deelneem aan die grootste anti -oorlogsbetoging in 'n westerse demokrasie, Die Amerikaanse vlag by die Departement van Justisie is afgetrek en - indien slegs kortliks - vervang deur die vlag van die Viet Cong. Op dieselfde dag, 15 November, het demonstrasies teen die VS-in-Viëtnam in baie lande plaasgevind. Dit was geen toeval nie. Dit is alles noukeurig gekoördineer.
Die Nuwe Mobiliseringskomitee, tegnies die borg van die demonstrasies in Washington op 15 November, het baie verklarings afgelê dat dit geweld ontken en slegs 'n vreedsame, ordelike betoging wil hê. Die mobilisering van studente het dieselfde gedoen. Die Moratoriumkomitee het nog altyd die standpunt ingeneem. SDS het ook belowe dat dit nie geweld sal aanhits nie.
Daar is net nie genoeg volwaardige kommunistiese partylede in hierdie land nie - selfs die Moskowiete, die Pekingese, die Trotskyiste en al die splintergroepe saam - om 'n demonstrasie van so 'n omvang aan te bied dat dit nasionale en internasionale belang kan hê. Hulle het nie -kommuniste by hul optrede aangewend - baie van hulle: die 100 persent medereisigers wat altyd op die saak kan saamstem, sowel as die minder medereisigers wat reageer op sekere kwessies, die onafhanklike radikale en ekstremiste, die nie -party -marxiste, die pasifiste (veral handig vir 'vredes' -operasies), die wanbestandheid en enigiemand anders wat hulle kan lok, uitroei of laat dink om vir hul doel te werk. Dit moet egter beklemtoon word dat New MOBE nie 'n kommunistiese "front" was in die tradisionele sin van die term nie.
Die aankondiging deur president Nixon op die aand van 30 April 1970 dat hy 'n gesamentlike inval in die VS.-Suid-Viëtnam in Kambodja goedgekeur het, veroorsaak 'n onmiddellike openbare reaksie en herleef 'n anti-oorlogsbeweging wat steeds steun onder die groter bevolking verloor het. as gevolg van studente se toenemend gewelddadige en vernietigende taktiek.
Ondanks die dood van betogers by Kent State en aan die Jackson State University in Mississippi tien dae later, was die betogings wat in Mei 1970 aan die kampusse geraak het, oorweldigend vreedsaam. Volgens 'n studie, van die sowat 1,350 kolleges en universiteite wat tydens die maand teenoorlogse betogings gesien het, was slegs drie-en-sewentig getuies van geweld in enige vorm.
Die gebeure van Mei 1970 by universiteite regoor die land was die laaste groot snak van die studente teen-oorlogsbeweging. Terwyl studente die somer vertrek, het kampusse weer stil geword. Die Kambodjaanse inval en die gevolglike protesoptogte het nuwe lewe geblaas in 'n beweging wat op lewensondersteuning was, maar die momentum wat so vinnig ontstaan ​​het, het ewe skielik tot stilstand gekom. Soos 'n historikus dit stel, het die studentebeweging "nooit herstel van die somervakansie van 1970 nie".
'N Nuwe militêre geskiedenis van die Italiaanse Risorgimento en Anti-Risorgimento: die geval van' transnasionale soldate '
Die artikel bespreek nuwe studies van buitelandse soldate in die Italiaanse gewapende groepe van die (Anti-) Risorgimento teen die agtergrond van onlangse studie oor 'transnasionale soldate', wat erkenning gee aan die kompleksiteit van buitelanders se aanvanklike beweegredes en die transnasionale prosesse binne die enkele leërs. Die artikel suggereer dat baie aspekte van die soldaatervaring in die multinasionale gewapende groepe aan alle kante van die Risorgimento eintlik van die alledaagse strukture van die militêre lewe tot die persepsies van die rang-en-lêer gevorder het, eerder as om die nasionale grense te vermy. Hierdie artikel toon verder aan dat die militêre kulture van die nasionaliste en die anti-eenheidsmagte baie meer poreus en wedersyds konstituerend was as wat dikwels erken word. Die geskiedenis van die 'transnasionale soldate' in die gewapende groepe van die Risorgimento en Anti-Risorgimento is van kardinale belang vir 'n moontlik nuwe, vergelykende geskiedenis van die gewapende groepe van die (Anti-) Risorigmento. Hierdie artikel ondersoek benaderings tot die kultureel herleefde 'nuwe militêre geskiedenis' en stel voor dat dit nog baie ongerealiseerde potensiaal bied vir Risorgimento -historiografie.
'N Geskiedenis van anti-Spaanse bedrog in die Verenigde State
Dit het nog nooit so erg gelyk vir die Spaans nie. Die seine is skerp en erg: 'n Verdrinkte pa wat 'n dooie dogter omhels. 'N Alleenstaande ma, wat haar teen 'n gewapende grenspatrollie -agent verdedig, met 'n verskrikte kleuter aan haar sy. 'N Diatribe wat blankes blaas om die land te suiwer van 'n stygende bruin gety. 'N Walmart in El Paso, besaai met dooies. Karavane van die hoopvolle wat bereid is om verontwaardiging te ly, hul gesinne te versplinter, in hokke te kruip, stel die lewe self in gevaar vir 'n verre droom. En dreig oor dit alles: 'n president wat sy skouers optrek as 'n stem in die skare skree: 'Skiet hulle! "En wat vir Hispanics met wortels in hierdie land sê om terug te gaan na die putte waar hulle hoort. Dit lyk asof die grond verskuif het in hierdie land van die saamgeperste massas.
Dit het nie. Dit is langdurige wrokke. Eeue lank word hulle gevoed deur onkunde, rassisme en hardnekkige onwilligheid om 'n bevolking te verstaan ​​wie se voorouers miljoene lank hier was - lank voordat die eerste pelgrim sy voete op Plymouth Rock gesit het.
Af en toe borrel die animus. Maar hardnekkigheid teenoor Hispanics was sedert die Founding Fathers 'n Amerikaanse konstante. Nie tien jaar nadat hy die Onafhanklikheidsverklaring opgestel het nie, stel Thomas Jefferson selfvoldaan voor dat hierdie Verenigde State Latyns -Amerika moontlik "stuk vir stuk" wil wegraap. John Adams was van mening dat 'n rewolusie in Suid -Amerika 'aangenaam' sou wees, maar hy wou min te doen hê met ''n meer onkundige, meer kranige, bygelowiger, meer implisiet geloofwaardige in die heiligheid van koninklikes, meer blindelings toegewy aan hul priesters. . . as enige ander in Europa, selfs in Spanje "-daarin slaag om 'n godsdiens te demoniseer en 'n hele menslike orde in 'n tweet-staat en pittige retoriese floreer te ontslaan.
Die haat was nie net vir Latyns -Amerika gereserveer nie, maar ook vir die owerste, die Spaanse - 'n haat wat die Engelse geërf het, wat eeue lank teen Spanje geveg het, sy silwer en goud versend het na Europa en Asië en voordeel getrek het uit die wanbestuurde wanbestuur van Spanje. rykdom. Meer verwoest, het dit uitgebrei tot die lankmoedige inheemse bevolking wat die Europese aankomelinge voorafgegaan het. Die rede was nie veel anders as die argumente wat Europa kort ná die verowering aangegryp het nie: Was die inheemse mense werklik? Was dit nie meer waarskynlik dat dit lasdiere was nie? Wie hulle ook al was, hulle was skaars van groot belang. Hulle was bedoel om die grond, die myne, die stene te bewerk en die kinders van die veroweraars te dra. Die wet het ingestem.
Teen die middel van die 19de eeu, toe die Verenigde State sy grense verbysteek en sy heerskappy in die voorheen Mexikaanse lande, wat nou Texas, Arizona, New Mexico, Colorado, Utah, Nevada en Kalifornië is, stoot, het die inheemse bevolking 'n mestizo geword. mense van gemengde rasse. Tog het die rancour voortgegaan. Presidente John Tyler en James Polk het grondgebied na gebied beslag gelê in 'n koorsagtige veldtog om Amerika se Manifest Destiny uit te brei: met ander woorde om die deugde van Amerikaanse superioriteit te versprei. 'N Groot uitbreidingsprojek het gevolg tot in die natuur van die Rio Grande. Die Verdrag van Guadalupe Hidalgo in 1848, wat die einde van die Mexikaans-Amerikaanse oorlog beteken het, het 55 persent van Mexiko se gebied aan die Verenigde State oorhandig. Maar die oorwinning het gekom met gyselaars: die Mexikaanse Amerikaanse volk. Die wrokende bevolking was nie maklik om uit te roei nie deur oorlog of uitspraak. Daar was te veel om op trane te beland of na 'n verre ballingskap gestuur te word, en dit was nuttig, as dit erg was. Hulle het die grond geken, die grond bewerk en kon vir wit owerste aan die werk gesit word.
Uiteindelik het president William Taft gekraai, "die hele halfrond sal ons s'n wees, aangesien dit op grond van ons meerderwaardigheid van ras reeds moreel ons s'n is." Taft het die hand van Porfirio Díaz in die berugte diktator se moorddadige heerskappy oor die Mexikaanse volk gestaal, om niks te veel om die beskerming van Amerikaanse sakebelange nie en om die Amerikaanse besetting van Nicaragua te beveel.
Maar die hand wat na Mexiko uitgesteek is, strek nie na Mexikaanse Amerikaners in die land van Taft nie. Lynchings of Hispanics het gedurende die jare legio geword van Kalifornië na Wyoming, en hulle is geïgnoreer, slegs gevolg deur woedende Mexikaanse diplomate wat min krag gehad het om die bloedbad te beheer. Namate die begin van die 20ste eeu vorder, het die onbestendige politiek van ons suidelike buurman nog meer Mexikaanse emigrasie na die Verenigde State aangespoor, wat Amerikaanse sakelui verbly het wat goedkoop arbeid nodig gehad het om spoorweë te bou, dorpe op te rig, op boerderye te swoeg en oor landbouvelde te buk. Mexikaanse Amerikaners is gesoek vanweë hul sweet, hul militêre diens, hul belasting, maar nie vir hul kinders of hul onderneming nie.
Wrok teen 'n groeiende Spaanse teenwoordigheid in stede en skole het stem gevind in slegs Engelse uitgawes, wat wit Amerikaners aangemoedig het om Latino's as 'n onwelkome buitelandse klas te behandel. In die klein dorpie Three Rivers in Texas, is 'n Spaanse soldaat wat terugkeer uit die Tweede Wêreldoorlog in 'n kis, 'n behoorlike begrafnis geweier. Verder wes, in Kalifornië, het politieke tekenprente en misdaadromanskrywers 'n stygende gety van jong Mexikaanse Amerikaanse mans as 'n bedreiging gekenmerk. In Los Angeles het duisende soldate en burgerlikes in 1943 op Spaanse jongmense neergedaal in 'n gewelddadige aanval bekend as die Zoot Suit Riots. Bruin Amerikaners is in gesegregeerde gemeenskappe gedruk, wat verbied is om in die jurie te dien, en hul kinders moet na 'Mexikaanse' skole gaan. In die suide van Arizona is trekarbeiders wat ontvoer is, ontvoer, beroof, gemartel - hul voete gebrand oor vuur - en aangesê om huis toe te gaan.
Binne ons eie lewens het dinge dikwels somber gelyk. 'Latyns -Amerika maak nie saak nie,' het Richard Nixon gesê, selfs terwyl hy riglyne uitgevaardig het om die ekonomie van Chili te versmoor en 'n ongemaklike sosialistiese regering op sy knieë te bring. 'Mense gee nie 'n s ---' oor die plek nie. Minister van buitelandse sake, Henry Kissinger, was dit eens: wat daar gebeur, het 'geen belang nie', het hy gesê. En dus was Amerikaners nie baie nuuskierig oor die streek wat ons groeiende Spaanse bevolking voed nie. Ons sal alles vir Latyns -Amerika doen, behalwe om daaroor te lees, het James Reston, 'n voormalige uitvoerende redakteur van die New York Times, eenkeer gesê. "Jy sal verbaas wees!" Ronald Reagan het aan die Amerikaanse volk gesê, na sy eerste amptelike reis na Sentraal -Amerika. 'Hulle is almal individuele lande!'
Dit behoort dus niemand te verbaas dat 'n generasie later, in 2006, Hal Turner, 'n prominente gasheer vir radioprogramme in New Jersey, wie se program oor die hele land uitgesaai word, sou verlustig in die idee van Latyns-Amerika as die sinistere, donker kontinent. 'Hierdie vuil, siekte-geteisterde, twee-been sakke menslike puin is te dom om te glo,' het hy in die lug gesê. 'Dink net, Amerika, as ons genoeg van hulle hierheen bring, kan hulle presies doen wat hulle vir Mexiko vir Amerika gedoen het! Verander ons hele land in 'n kriminele kriminele krotbuurt. . . . Hierdie mense is onmenslik. Ek sal dit baie geniet as mense wat sulke wapens het, dit op die skare gebruik. . . . Ek beveel aan dat hierdie indringers op hul saamtrekke doodskiet! "
Dit is nie 'n groot sprong van die woorde wat 'n dosyn jaar gelede op Amerikaanse radiogolwe uitgespreek is nie, na die retoriek in die verklaring wat verband hou met die El Paso -skietverdagte ("As ons van genoeg mense ontslae kan raak, kan ons lewenswyse meer volhoubaar "). En dit is nie ver van etikette soos 'submenslik' tot die tweets van 'n president nie: van woorde soos 'dom', 'vuil', 'menslike puin' tot woorde soos 'verkragters', 'misdadigers', 'inval'. Hierdie beledigings teen Latino's was in die een of ander vorm baie lank in die Amerikaanse taal.
'N Kort geskiedenis van waar al hierdie anti-trans-dinge vandaan kom, en waarom u bekommerd moet wees
Brynn Tannehill, 'n ontleder wat spesialiseer in trans-kwessies, het 'n inleiding getwiet op die agtergrond agter die onlangse vlaag anti-transgenderwetgewing wat nodig is om te lees vir almal wat wonder hoe trans mense die nuwe teiken van die godsdienstige regs geword het.
Dit het begin toe 'n haatgroep teen LGBTQ $ 10 000 bestee het om 'n valse 'feministiese' groep te begin.
'' 'N Kort geskiedenis van waar al hierdie anti-trans-dinge vandaan kom en waarom u u moet bekommer,' het Tannehill geplaas. "Die moeite werd om te lees, kyk gerus."
Hierna volg 'n tydlyn van die bewerings wat tot die verskuiwing van fokus gelei het. Daar was geld om te verdien en mag te verkry vir haatgroepe en evangeliese leiers het 'n boogeyman nodig gehad - daarom het hulle een gemaak.
Dit 'dui daarop dat dit waarskynlik 'n wigkwessie in 2022 en in die algemene verkiesing in 2024', sê Tannehill, 'maak dit die eerste keer in 20 jaar dat LGBT -kwessies in 'n presidentsverkiesing gesentreer is en dat die GOP dink dat hulle openlik hierop kan wen. "
2015: Nadat hulle die stryd teen huweliksgelykheid verloor het, maar gewen het teen LGBT -beskermingswette, besluit die godsdienstige regsleierskap om die fokus op trans -mense te verskuif via badkamerrekeninge, vreesaanvalle en 'n wigkwessie te maak. 2/nhttps: //t.co/H4vebDyFDz
- Cassandra van Troy (@BrynnTannehill) 12 April 2021
2015: Die VVK publiseer sy plan trans mense: geen wetlike erkenning, geen wetlike beskerming, geen oorgangsverwante gesondheidsorg en geen trans mense in die weermag nie. Dit moedig eerder godsdiensgebaseerde bekeringsterapie aan. 4/nhttps: //t.co/zSDj87emcM
2017: Ondanks die feit dat hy 'n veldtog uitgevoer het wat LGBT -kwessies grootliks vermy het, maak Trump sy basis vinnig stil en wil hy transpersone uit die weermag verbied en federale beskerming herroep. Die VVK en Ryan Anderson van Heritage is belangrike beïnvloeders. 6/n https://t.co/EL7FDi9wKk
2020: Die APP, 'n godsdienstige regte PAC, betaal die RNC en probeer om die 2020 -verkiesing oor transmense as 'n wig te maak, met die fokus op trans -jeug sport en medisyne. Hoewel hulle destyds onsuksesvol was, slaag hulle na die verkiesing. 8/nhttps: //t.co/1Si3ZpHTLP
2021: Tucker Carlson en Fox News verhoog die anti-trans-dekking tot ongekende vlakke (verskeie segmente per dag) wat grootliks die verklaarde doelwitte van die godsdienstige reg weerspieël en die Republikeine wat nie drakonies genoeg is nie, beskaam. 10/n https://t.co/WP3aqej9Ck
2021: 'n Rekord aantal antitrans-wetsontwerpe gaan deur die staat se wetgewers. Die meeste gebruik modeltaal wat deur ADF verskaf word, en is gerig op die trans -jeug in sport en medisyne. Sommige badkamerrekeninge ook. Baie slaag. Dit is die ergste ooit. 12/nhttps: //t.co/Hpvbbxb97W
7 April 2021: Carlson verklaar dat transgenders 'n bedreiging vir die voortbestaan ​​van die menslike spesie is, wat impliseer dat die minimalisering daarvan meer is as net 'n morele noodsaaklikheid, en dat dit 'n eksistensiële bedreiging vir uitgeskakel is. 13/nhttps: //t.co/STUKBwitvK
As 'afsonderlike maar gelyke' as 'oplossing' vir die 'trans -vraag' jou nie senuweeagtig maak nie, sal ek ook daarop wys dat Duitsland die leidrade van die Amerikaner Jim Crow South geneem het. 15/n https://t.co/MRoVznysNo
Dit dui ook aan dat dit waarskynlik 'n wigkwessie in 2022 en in die algemene verkiesing in 2024 is, wat dit die eerste keer in 20 jaar is dat LGBT -kwessies in 'n presidentsverkiesing gesentreer is en dat die GOP dink dat hulle kan wen dit openlik. 17/n
Taisho en vroeë Showa -periode (1912 - 1945)
Gedurende die era van die swak keiser Taisho (1912-26) het die politieke mag van die oligargiese kliek (genro) na die parlement en die demokratiese partye verskuif.
In die Eerste Wêreldoorlog het Japan by die Geallieerde moondhede aangesluit, maar het slegs 'n geringe rol gespeel in die stryd teen Duitse koloniale magte in Oos -Asië. Op die daaropvolgende Vredeskonferensie in Parys van 1919 is die voorstel van Japan om die "rassegelykheidsklousule" aan die verbond van die Volkebond te wys, deur die Verenigde State, Brittanje en Australië verwerp. Arrogansie en rassediskriminasie teenoor die Japannese het Japannese-Westerse verhoudings geteister sedert die gedwonge opening van die land in die 1800's, en was weer 'n belangrike faktor vir die agteruitgang van die betrekkinge in die dekades voor die Tweede Wêreldoorlog 2. In 1924 het die Die Amerikaanse kongres het die uitsluitingswet aanvaar wat verdere immigrasie uit Japan verbied het.
Na die Eerste Wêreldoorlog het Japan se ekonomiese situasie versleg. Die Groot Kanto -aardbewing van 1923 en die wêreldwye depressie van 1929 het die krisis versterk.
Gedurende die dertigerjare het die weermag byna volledige beheer oor die regering gevestig. Baie politieke vyande is vermoor en kommuniste is vervolg. Indoktrinasie en sensuur in onderwys en media is verder verskerp. Vloot- en weermagoffisiere het gou die meeste belangrike ampte beklee, waaronder die van die eerste minister.
Reeds vroeër het Japan die voorbeeld van Westerse nasies gevolg en China tot ongelyke ekonomiese en politieke verdrae gedwing. Verder het die invloed van Japan op Mantsjoerije geleidelik toegeneem sedert die einde van die Russies-Japannese oorlog van 1904-05. Toe die Chinese nasionaliste in 1931 die posisie van Japan in Mantsjoerije ernstig begin uitdaag, beset die Kwantung -leër (Japanse gewapende magte in Mantsjoerije) Mantsjoerije. In die daaropvolgende jaar is "Manchukuo" tot 'n onafhanklike staat verklaar, beheer deur die Kwantung -leër deur 'n marionetregering. In dieselfde jaar het die Japannese lugmag Sjanghai gebombardeer om die Japannese inwoners teen anti -Japannese bewegings te beskerm.
In 1933 onttrek Japan hom uit die Volkebond omdat sy hewig gekritiseer is vir haar optrede in China.
In Julie 1937 het die tweede Sino-Japannese Oorlog uitgebreek. 'N Klein voorval is spoedig tot 'n grootskaalse oorlog deur die Kwantung -leër omskep, wat taamlik onafhanklik van 'n meer gematigde regering opgetree het. The Japanese forces succeeded in occupying almost the whole coast of China and committed severe war atrocities on the Chinese population, especially during the fall of the capital Nanking. However, the Chinese government never surrendered completely, and the war continued on a lower scale until 1945.
U.S. President Joe Biden and First Lady Jill Biden visit the classroom of fifth-grade teacher Cindy Bertamini, at Yorktown Elementary School in Yorktown, Virginia on May 3, 2021. MANDEL NGAN / AFP / Getty Images
The only difference with traditional Marxism is that the CRT categories consist of immutable traits such as race, sex or national origin, not economic classes.
CRT promotes racial stereotypes and assumes that humans act according to their category, not as individuals.
This pernicious ideology is already making its way into classrooms across the country—even without the proposed stimulus of federal grants.
CRT eschews economic classifications because they are too fluid. People can change their stations in life—and under capitalism, they often do. Critical Theorists readily concede this point as being one of the downsides of trying to start a revolution with classes that are not immutable.
The Learning for Justice curriculum teaches that "White supremacy culture…appears in any organization that is not actively and effectively working to dismantle it." Educators, it insists, must acknowledge how racism "is embedded into the fiber of our nation and our schools."
The rule also approvingly cites the New York Times's 1619 Project, a mendacious series of essays on race that historians spanning the ideological spectrum have denounced. The project derives its name from its misleading contention that America's birthdate is not signified by the signing of the Declaration of Independence in 1776, but by the arrival of the first enslaved Africans in 1619 on the shores of what would later become the United States. The project rejects the document that outlines America's creed that "all men are created equal."
Let's hope the president and his education secretary weren't fully steeped in the tenets of CRT when they issued their proposal to subsidize this anti-American propaganda. If that's the case, you can help straighten them out. If you agree that these pernicious ideas should not be taught to our children, you can submit your comments about the administration's proposed rule (as we have) here.
Vietnam has been called 'the First Television War'. But, as Advertensiebord magazine reported on 4 June 1966, 'few conflicts have evoked such a spate of musical production'. As the magazine revealed, well over 100 Vietnam records had been released since that January alone. Fifty years on, more than 5,000 songs have been recorded about the war, forming an international conversation about a conflict that tore apart the fabric of politics, society and culture. With the US divided between 'hawks' and 'doves', music became a powerful communication tool for both sides.
Cenepa War [ edit | wysig bron]
The National Guard shared in the huge defense buildup initiated by President Ronald Reagan. In 1977, the first small Army National Guard detachment had traveled overseas to spend their two weeks of active duty training with regular Army units. Nine years later, the Wisconsin National Guard's 32nd Infantry Brigade was deployed to Germany with all its equipment for the major NATO exercise REFORGER.
Occurring soon after the Guard's return from the Arabian Peninsula, hurricanes in Florida and Hawaii and a riot in Los Angeles drew attention to the National Guard's role in its communities. That role has increased as the Guard, active for years in drug interdiction and eradication efforts institutes new and innovative community outreach programs.
Since the end of Desert Storm, the National Guard has seen the nature of its Federal mission change, with more frequent call-ups in response to crises in Haiti, Bosnia, Kosovo, and the skies over Iraq. Following the attacks of September 11, 2001, more than 50,000 Guardmembers were called up by both their States and the Federal government to provide security at home and combat terrorism abroad. In the largest and swiftest response to a domestic disaster in history, the Guard deployed more than 50,000 troops in support of the Gulf States following Hurricane Katrina in 2005. Today, tens of thousands of Guardmembers are serving in harm's way in Iraq and Afghanistan, as the National Guard continues its historic dual mission, providing to the states units trained and equipped to protect life and property, while providing to the nation units trained, equipped and ready to defend the United States and its interests, all over the globe.