Die aarde is ’n plat skyf wat bo-op water lê. Gevaarlike water, want diep daar onder skuil die doderyk …. en vaar jy té diep die oseaan in, dreig die moontlikheid om af te val.
Die hemelkoepel bo is soos ’n tentdoek oor die hele aarde gespan en hou die groot, blou, goeie (hemelse) watermassa teë. Tot voordeel van lewe is daar sluise in die koepel met God as die Groot Waterfiskaal.
Dit was die antieke wêreld­beeld. Ons lees onder andere in die Ou Testament se slotboek daarvan: “Toets My of Ek nie die vensters van die hemel vir julle sal oopmaak en vir julle reën sal uitgiet, meer as wat julle kan gebruik nie” (Mal 3 vers 10).
Die keuse vir ’n embleem van die Water Lewe-konferensie (11 tot 13 April 2016, Gariepdam) roep hierdie ou, Bybelse wêreldbeeld respekvol in herinnering. Uit die blou hemelkoepel val ’n druppel reënwater wat groenigheid laat voortspruit. Die lyne is sag, omdat water vloeibaar is en lewe broos.