Ek beskryf in my verantwoording voorin piemp hoe uitbundig daardie die eerste skrywersessies was toe jongmense besef het hulle kan oor enigiets skryf. Een van die gedigte wat Michael Khoosal van die huis af gebring het was getiteld: Wat my nie worry nie. p) C.J.M. Nienaber (1982:14 & 16) skryf dat “Christ of the burnt men” eintlik ’n tweeluik is, basies bestaande uit twee neweskikkende hoofsinne (rr.1-11 en 12-24). Met elke uitgawe (3 per jaar), is ‘n gasredakteur aangewys en het deelnemers hul bydraes gelewer wat dan as sulks geplaas is; sonder vergoeding of kommentaar. ‘n ‘Bêreplek’ vir die digkuns, as’t ware. Raak metode 6 Februarie 2015 deur dit. &nbsp;nuwe en zig zag breek uit nuuskierigheid in. Hulle sing die Lam toe: “U is geslag en het ons vir God met u bloed gekoop uit elke stam en taal en volk en nasie” (Op. 5:9). In 2004 was ek vir studieverlof in Kreta (!!) en het ek nogal heelwat oor Kazantzakis probeer lees en ook sy huis en die Kazantzakis museum in Iraklion (ek is nou onseker oor die spelling; ek is seker die woord Irak kom nie daarin voor nie…) besoek.