Vanwyksvlei Juwele: Jan en Ina Botes
Jan en Ina Botes
Ons was in Vanwyksvlei vanaf 1977 tot 1981. Ons kinders (3) beskou Vanwyksvlei as hulle grootword dorp. Hulle het die skool daardie jaar laat groei tot 42.
Kort na ons koms daar het ons 'n funksie gehou en my vrou wou baie graag slaaie saam met die braaivleis bedien. (Stads-idee) Die gemeente vroue het die idee gelate aanvaar maar die hoeveelhede verminder. En met groot verontwaardiging moes Mev Ds agterna besef dis vleis-etende mense, slaaie tel nie. (want vir groente slag hulle varke)
Ek herinner my aan 'n brand wat uitgebreek by die water-voor langs die dorp. Omdat daar nie 'n brandweer was nie, moes almal kom help vuurslaan. Daar het ons die aand gesien wie is die slaners en wie is die toeskouers.
Ons het 4 hans-lammers present gekry. Natuurlik moes die pastorie ma hulle met bottels voed. Ons jongste het elke dag met hulle deur die dorp gaan stap.
Een Vrydag oggend tydens 'n vroue-biduur in die kerk, het mev Ds 'n geraas by die hoofingang van die kerk gehoor. Verskeie moontlikhede het deur haar brein geflits, maar tot haar ontsteltenis het sy haar jongste se klein koppie bokant die banke sien uitkom. Sy het onmiddelik stilgebly want sy het besef as sy een woord sê gaan die hanse op haar afstorm vir melk. Sy het aan die jongste beduie dat hy by die sy deur van die kerk moet uit met sy hanse.
En toe die hele petalje verby was, kon mev Ds aan die waardige tannies voor haar met die groot rand hoede van daardie tyd, voortgaan met haar boodskap van die oggend.