[HG 2.275.7] Het jy dan nie agtergekom, hoe hy van die een ekstreem na die ander gespring het en vir homself geweldig weerspreek het nie?! Maar wanneer iemand die liefde het, dat dit magtig is in sy hart, dan sal hy die dae tel, om by die geliefde voorwerp uit te kom, of sal hy nie elke oomblik as heilig beskou, om daarin te vind, wat deur sy liefde aangegryp is nie?! [HG 2.251.17] Maar as dit daaroor sou gaan, dat ‘n kind net daardeur gered kon word, dat Ek vir hom My allenige ewige lewe moet gee, dan sou Ek daardie lewe eerder laat gaan, as om een van My kinders te verloor! - Henoch, verstaan jy daardie liefde?" Die digterlike skeppingsproses waarvan daar in “Turbulensie” (p.7) sprake is, verwys die leser dadelik terug na Opperman se siening van kunsskepping as bevrydingsproses (“Engel uit die klip”), maar dit is tog ’n gedig wat nie oor die nodige innerlike binding beskik om hierdie gedagte op ’n oortuigende wyse aan die leser voor te hou nie. Ook bly die verband met die titel onduidelik.