Met die land se oë op die uiters belangrike grondwethofsaak in die Renate Barnard-saak vandag, word die aandag ook op ŉ ander baie belangrike saak gerig.
Dié veldtog is nie nuut nie. Reeds in 2009 het die Suid-Afrikaanse Onderwysersunie (SAOU) laer getrek om die veldtog waarby Hans Pietersen ŉ leidende rol speel. Die veldtog is aanvanklik onder die vaandel bedryf van Skepties Suid-Afrika, waarin die bekende wetenskapjoernalis George Claassen en selferkende ateïs, die leidende rol gespeel het. Claassen het hom onttrek, en Pietersen het die leiding geneem. Skepties Suid-Afrika het sy naam na Vrydenker Suid-Afrika verander.
Die Federasie van Beheerliggame van Suid- Afrikaanse Skole (Fedsas) is dus vanuit die staanspoor by die nuwe aansoek betrokke. Die organisasie se uitvoerende hoof, Paul Colditz, wys tereg daarop dat die saak nie net die ses skole wat in die hofstukke gelys is raak nie, maar elke ander openbare skool wat in sy etos ŉ godsdienstige sy aandui.
Aan die ander kant, die Christelike geloof verwag van die gelowige om nie net in die kerk ŉ Christen te wees nie, maar in sy huwelik, sy werksplek, sy ontspanning – trouens sy hele lewe. Al is dit bloot om deur sy lewenswyse te getuig. Die vroomprater in die kerkraad wat tuis sy vrou verskree en by die werkplek soos ŉ matroos swets, stel nié daardie voorbeeld nie.
Elke gelowige het ŉ belang daarby dat godsdiensvryheid in Suid-Afrika nie met ateïsme gelyk gestel word nie.
Die groot hoop is dat ouers sal besef dat hulle persoonlik n geestelike verantwoordelikheid het teenoor hulle kinders en dit nie aangee vir n kerk of n skool nie. Jy kan nie jou kind geestelik lei as jy nie self daar is nie . Is dit nie hoekom ons tog so angstig is dat iemand tog maar die ou joppie doen nie , al is dit die skool wat maar net uit gewone mense soos ons bestaan en nie regtig omgee oor jou kind niue. Ons bedrieg eintlik net ons kinders.
Kerke is bekommerd oor die tendens dat jongmense die kerk verlaat. Daar word gesê dat hulle “graduate out of church”. ’n Verskeidenheid redes word hiervoor aangevoer, maar selde word die invloed van die staatsgodsdiens wat deur publieke skole oorgedra word raakgesien. Kerke wat jongmense wil behou moet daarom kennisneem onderwysmoontlikehede buite die publieke skole. Hierdie hofsaak bevestig net nog meer die noodsaak dat Christen ouers hulle kinders uit die staatskole moet haal.
Maar hulle MOET goeie leerkragte wees. Ek het in my vorige kommentaar daarop gewys dat nie-akademiese verskille afbrekend inwerk. Ideologiese oorheersing is veral gevaarlik, soos by een groep die houding “hy is so ‘n goeie Afrikaner, hy sal ons gratis help”, ongeag of die kandidaat bekwaam is vir die taak wat hy moet verrig. By die ander groep speel “aan watter kerk behoort jy?” ‘n byna deurslaggewende rol ten opsigte van leerkrag EN leerling en word Afrikanerfeesdae soos Geloftedag nie erken nie. Gelukkig is daar by beide groepe verstandige ouers wat sake tuis regstel maar tevrede met die onderwys is.
” As jong mens tydens die apartheidsjare is ek gesê wat om te lees, wat om te kyk, wat om te luister, wat om te DINK. Ons lewe is deur ’n effektiewe teokrasie beheer. Staat en kerk was een. Mense is min gesê. Die meeste wou nog minder weet.
Gaan jy regtig vir Stephen Hawking sê: “Stephen, ek sien jy het daar boeke met die wette van die fisika en jy is ’n slim ou, maar eintlik weet jy nie veel van die kosmologie nie. In my Boek staan die aarde is in ses dae geskape en ek dink nie jy sien die nuanses en dieper betekenisse hierin nie.” (Dieselfde geld genetika en die neurowetenskap.)
Is die meer korrekte antwoord nie, “ Ek is uit ‘n huis gebore waar my ouers Christene was en in ‘n gemeenskap wat dieselfde geloof aanvaar het.” Jy het nie juis ‘n keuse gehad oor watter geloof jy in grootgemaak gaan word nie, en jy bevraagteken nie jou ouers se oordeel as kind nie. Jy aanvaar, sonder teëspraak, wat hulle sê as reg, veral oor die Onsienbare.