Watter inentings het my volwasse hond nodig? | Troeteldiere Huishouding
Watter inentings het my volwasse hond nodig?
Veeartsenykunde, in samewerking met die industrie, het 'n goeie werk gedoen om vigs te ontwikkel wat baie veilige en effektiewe voorkomende maatreëls is. Entstowwe hou jou hond beskerm teen ernstige aansteeklike siektes. Siektes wat net 'n paar jaar gelede epidemies was, is nou minder algemeen. Dit is nie net 'n kwessie van meer entstowwe nie, maar ook beter spesifieke entstowwe wat meer spesifiek is, langer beskerming bied en jou veearts toelaat om aanbevelings vir jou troeteldier te maak.
Nie alle honde moet deurgaans ingeënt word vir alle siektes nie. Daar is twee algemene groeperings van inentings: diegene wat "kern" siektes teiken en dié wat "nie-kern" siektes teiken.
Kerninentings voorkom siektes wat uiters wydverspreid is in hul verspreiding en maklik oorgedra word. Hierdie siektes is algemeen dodelik of uiters moeilik om effektief te behandel. Een kern siekte-hondsdolheid, kan oorgedra word aan mense met moontlike dodelike resultate. Samevattend is kernsiektes die meer aansteeklike en ernstige siektes.
Kerneentstowwe bied langtermyn immuniteit, wat jaarlikse inenting onnodig maak. Kernentipes sluit in:
Honde adenovirus 1 infeksie
Histories is hierdie entstowwe jaarliks ​​aanbeveel, maar dit is nie meer die geval nie. Duur van immuniteit van hierdie entstowwe is bewys dat dit minstens 3 jaar is. Hondsdolheid entstowwe word soms meer toegedien op grond van staats- en provinsiale regulasies. Alhoewel nie alle entstowwe 'n etiket bevat wat aandui dat dit vir 3 jaar effektief is nie, is die huidige aanbevelings vir kernentstowwe dat die honde elke 3 jaar ná die voltooiing van 'n aanvanklike reeks herinspoel moet word.
Nie-kern-entstowwe beskerm teen siektes wat nie aan die kern-entstof beskrywing voldoen nie. Alhoewel alle honde in gevaar is vir siektes en ingeënt moet word, moet die risiko van blootstelling, die waarskynlikheid van infeksie en die erns van die siekte geëvalueer word wanneer aanbevelings vir nie-kern-entstof gedoen word. Die indikasie vir hierdie entstowwe moet gebaseer wees op 'n risikobepaling wat na die plaaslike en plaaslike voorkoms van die siekte kyk. Die risikobepaling moet ook lewenstyl in ag neem. Nie-kerninenting kan die volgende insluit:
Hierdie entstowwe verskaf oor die algemeen 'n kortere mate van beskermende immuniteit, en honde wat 'n risiko vir infeksie het, moet elke jaar ingeënt word.
Lyme-siekte is nie meer beperk tot die Noordoos-Verenigde State nie. Dit word oorgedra deur takbokke wat geassosieer word met wit sterthert. Die populasies van herten brei uit en met hulle is die voorkoms van blootstelling. Terwyl blootstelling en infeksie nie altyd siektes veroorsaak nie, moet honde wat in gevaar is, jaarliks ​​ingeënt en getoets word.
Inenting teen leptospirose moet oorweeg word vir honde wat aan wildlewe omgewings soos damme blootgestel word, of wanneer stedelike en landelike wildlewe die omgewing met jou hond deel.
Inenting teen hoenderhok sluit bordetella en parainfluenza-entstowwe in. Hierdie siektes is respiratoriese infeksies en word sodoende van hond na hond oorgedra. Boordgeriewe, honde shows, honde klasse en parke waar honde speel, is alle moontlike risiko's. Honde wat aan hierdie omgewings blootgestel word, moet jaarliks ​​ingeënt word.
Hondsgriep is 'n relatief onlangs beskryf siekte en 'n relatief nuwe entstof. Dit moet jaarliks ​​toegedien word vir honde wat deur u veearts beskou word as 'n risiko.
Alle honde moet ten minste jaarliks ​​deur 'n veearts ondersoek word en 'n volledige geskiedenis en risikobepaling moet uitgevoer word. Dit sal verseker dat u hond gesond bly en toepaslik ingeënt word.