ADV Hervormde Kerk - Parkinson's - my nuwe normaal
Jy is hier: Tuis ADV Kommissie Stukkie Brood Parkinson's - my nuwe normaal
Parkinson's - my nuwe normaal
My nuwe normaal
Gedagtes van 'n Parkinsoniet
Om die bewussyn van 'n dodelike siekte te moet verwerk, is, soos ouderdom, met al sy pyne en ellendes, nie vir sissies nie! En hoeveel keer jy vir jouself mag sê: 'Ek ís nie 'n sissie nie!' hoe moeiliker, kom jy gou agter, is dit om aanvaarding en berusting te vind. En blymoedig te bly.
Hoe definieer 'n mens blymoedigheid? Hoe leer jy dit? Is dit om jou blind te hou vir die swart wolke en net die goue randjies raak te sien? Is dit om jouself nooit toe te laat om te kla nie, en so nooit te leer kla nie? Daar is mense wat dit makliker regkry as ander…
Of is dit om, ten spyte van alles, dit as 'n opdrag te sien, 'n opdrag in die Bybel, 'n opdrag van God Self:
"Wees altyddeur bly."
"Dra dan vrugte… Bly in My, soos EK in julle, dan sal julle veel vrug dra… sonder MY kan julle niks doen nie… My Vader word juis daardeur verheerlik dat julle baie vrugte dra."
"Die vrug van die Gees... is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelikheid, goedheid, getrouheid, nederigheid en selfbeheersing."
Ons MOET bly wees.
Ontkenning kan onsself – en ons geliefdes – net skade aandoen. Dit weet 'n mens diep hierbinne, waar die Heilige Gees in ons werk. En dit beteken ons is nooit alleen in hierdie stryd nie. God self staan ons by, al is die pad hoe swaar. Nog voor ons val, sál hy ons hand vat. En sou ons verdwaal in ontevredenheid, suurheid, onvergenoegdheid, knaende drange en begeertes om gesond te word, al kan dit nie; jaloesie en selfs nydigheid teenoor mense met wie dit onverdiend so goed gaan; foutsoekerigheid met ons lot en foutvinderigheid met ons dokters wat nie verstaan nie, of selfs met ons God wat sulke siektes toelaat… Dan nog sal Hy jou, voor jy Hom vra, soos 'n skapie wat verdwaal het, gaan haal.
Waarom jou brein, en hart, se kosbare 'harde skyf' van geheue met sulke gevoelens vol maak?
Blydskap is en bly 'n opdrag van God, wat ook al ons lewe vir ons inhou. Blye dankbaarheid vir Sy liefde, Sy genade, Sy Verlossing deur Sy Seun.
As dit jou agtergrond, jou fondasie, die lig oor jou lewe is, is dit bepalend vir jou hele gesindheid.
As die lig ná die donker nag deurbreek, die dag eers daar is, lyk alles mos anders, word alles verlig. Alles. Ook die dinge wat in die donker so negatief beleef is, staan ontbloot in die lig.
Die slepende verlamming van Parkinson's?
Jare lank erger en erger?
Dit hou my nederig.
Dit is my nuwe normaal.
Dit maak my só dankbaar vir die fisiese ondersteuning van my geliefdes, al sê my kinders so gereeld "mamma mág nie!"