Die wetenskap verduidelik waarom jy wil eet, selfs as jy nie honger is nie - Nuus
Resepte Name Strokiesprente Ongekategoriseer Kruideniersware Inspirasie Resensies Vermaak Feite Privaatheidsbeleid
Die wetenskap verduidelik waarom jy wil eet, selfs as jy nie honger is nie
In 1862 skryf die skrywer en digter Emily Dickinson (via KQED ): 'Die hart wil hê dit wil, anders gee dit nie om nie,' sou sy net sowel oor ons verhouding met kos kon skryf. Dit kan maklik wees om honger te bevredig - kenners praat oor die bereiking van vrugte of iets anders wat gesond is vir peuselhappies, of om eenvoudige snacking te omseil vir 'n balans tussen proteïene, vette en koolhidrate vir 'n volledige maaltyd. Maar om 'n drang te ontmoet, om nie te bevredig nie? Dit is heeltemal 'n ander saak.
Baie van ons dink miskien dat ons drange 'n teken is dat ons liggame spesifieke vitamiene en voedingstowwe benodig - byvoorbeeld, Gesondheidslyn wys daarop dat sommige mense glo dat sjokolade-drange 'n teken is van lae magnesiumvlakke, en dat smagting na vleis of kaas so kan uitlê dat dit beteken dat u yster- en kalsiumvlakke laag is. Maar die wetenskap sê dat ons liggame nie so reguit werk nie, en drange is 'n bewys daarvan.
Ons brein het 'n stelsel wat ons mislei om kos met hoë energie te hê
Wetenskaplikes aan die Universiteit van Liverpool sê dat die gevoel van honger nie net 'n geval is nie: om in 'n biologiese behoefte te voorsien, soos in ons maag grom as ons voeding nodig het, en dan raak dieselfde orgaan die doodskakelaar as ons genoeg gehad het om te eet . In plaas daarvan word fisiese honger in werklikheid beheer deur fisiologiese seine wat ons eetlus pla totdat ons eet, en dan die eetlus afsny as ons versadig raak.
Maar daar is 'n ander stelsel in ons wat sê dat dit goed is om ryk of energieke voedsel te hê, en dit is ons breinbeloningstelsel. Ongelukkig kan daardie beloningstelsel ons gevoel van volheid of ons versadigingseine oorkom - en dit maak ons ​​ook meer vatbaar vir versoeking. Die probleem is dat voedsel met 'n baie kalorieë (dink net aan 'n pragtige stuk sjokoladekoek, 'n sjokoladekoekie of miskien 'n kaneelbroodjie met 'n bazillion-kalorie) nie altyd die beste keuse is nie. 'Hierdie verwagte genot is 'n kragtige motiveerder van ons voedselinname,' skryf die navorsers Charlotte Hardman en Carl Roberts van die Universiteit van Liverpool in Die gesprek . 'Die sig en die reuk van kos trek ons ​​aandag, en ons kan begin nadink oor hoe lekker dit sou wees om te eet. Dit kan lei tot drange en voedselverbruik. '
beste ding by chili's
Drange word beheer deur 'n komplekse neurologiese stelsel
Hierdie voedselbeloningstelsel, wat ondersteun word deur ons ingewikkelde breinstrukture, is miskien aktiewer by sommige mense as in ander, dus is hul begeerte om toegee aan drange baie sterker. Beeldskanderings toon dat die brein van mense wat gereeld na sjokolade smag, meer aktief is as hulle sjokolade sien of proe as mense wat nie na hierdie fluweelagtige lekkerny soek nie. Dieselfde beloningstelsel help ons ook om 'n skakel te bou tussen sekere toestande en om kos te eet, en dus eindig ons met verenigings soos somer-ys; see beteken vis en skyfies; en films beteken springmielies.
Hierdie bevindings is veral nuttig vir mense wat om die een of ander rede hul drange onder beheer moet kry. Soos BBC Toekoms wys daarop dat ons wêreld vol triggers is wat hierdie drange in advertensies en sosiale media kan aanmoedig. 'Oral waar ons gaan, sien ons advertensies vir voedsel met baie toegevoegde suiker, en dit is maklik om toegang tot hierdie voedsel te kry,' sê assistent-professor Nicole Avena, Mount Sinai School of Medicine. 'Hierdie voortdurende bombardement van advertensies beïnvloed die brein - en as dit aan hierdie voedsel ruik, word die brein aangemoedig om dit te wil eet.'
Maar omdat daar geen manier is om die prikkels te vermy nie, probeer wetenskaplikes nou mense kry om hul drange te oorkom deur eerder die krag van die gees te gebruik. Sommige studies dui daarop dat bewustheidstegnieke kan werk om drange te verminder, en navorsers van die Universiteit van Liverpool stel ook voor dat die hantering van strategieë ontwikkel word om te voorkom dat ons kos eet as ons dit nie nodig het nie.