Enorme veldbrande in die Arktiese en Verre Noorde stuur 'n planetêre waarskuwing
Geskryf deur Nancy Fresco
Rook van veldbrande in Siberië dryf ooswaarts na Kanada en die VSA op Julie 30, 2019. NASA
Die verre noorde van die planeet brand. Hierdie somer het meer as 600 veldbrande verteer meer as 2.4 miljoen hektaar van bos oor Alaska. Brande woed ook binne Noord-Kanada. In Siberië, rook verstik van 13 miljoen akkers - 'n gebied wat amper so groot is West Virginia - is dorpe en stede se dekmantel.
Brande op hierdie plekke is normaal. Maar, soos studies hier aan die Universiteit van Alaska'N Internasionale Arktiese Navorsingsentrum wys, hulle is ook abnormaal.
Ek en my kollegas ondersoek die ingewikkelde verhoudings tussen warm klimaat, toenemende vuur en verskuiwende patrone van plantegroei. Die gebruik van plaaslik gefokusde klimaatdata en modelle van die Scenarios Network for Alaska and Arctic Planning, die navorsingsgroep wat ek help om te koördineer, vind ons bewyse wat diep kommerwekkend is - nie net vir diegene wat binne die rookpale van die vure leef nie, maar ook vir die wêreld.
Onlangse brande is te gereeld, intens en ernstig. Hulle is vermindering van ouerwoud ten gunste van jong plantegroei en giet meer koolstof in die atmosfeer op 'n tydstip waarin koolstofdioksiedkonsentrasies nuwe rekords opstel.
Voorspel rook uit Siberië #wildfires om die Arktiese Oseaan oor te steek en noordelik te bereik #Greenland die afgelope 13 / 14 Augustus #Copernicus Atosfeer Monitoring Service aërosol voorspelling https://t.co/UsF4tI2ELB @CopernicusECMWF @ECMWF @CopernicusEU @CopernicusEMS pic.twitter.com/fdaLNtfRpI- Mark Parrington (@m_parrington) Augustus 13, 2019
Groot sub-Arktiese woude
Die boreale of taiga-ekosisteem, 'n streep noordelike woud wat 17% van die aardbol se landoppervlak beslaan, is aangepas vir vuur. Dit brand gereeld vir duisende jare. Hierdie uitgestrekte landskap is meestal vry van menslike paaie, spoorlyne, kragdrade en stede. Blades versprei gereeld totdat die wind verander en die reën val.
Hier in die sentrale Alaska maak ons ​​sparre bome harsagtige keëls oop om nuwe saailinge te laat begin as die ouerboom geskroei word. Die vinnig groeiende vuurwurm en ander blomme dek onlangse brandwonde. Kort daarna kom wilde bloubessies, wilgerbome en berk- en aspebome wat uit die stompe en wortels skiet. Uiteindelik neem vlambare konifere weer oor.
Tipies word die siklus hervat ongeveer elke 200 jaar. Maar vandag is die siklusse ongeveer 25% korter as in die verlede, En dat verander alles.
Die algehele toename in brand kan moeilik opgespoor en gemeet word as gevolg van geweldige natuurlike veranderlikheid. Die brande van hierdie somer in Alaska is deur 'n intense hittegolf in die vroeë seisoen. Die verband tussen warm, droë weer en vuur is duidelik. Klimaatsverandering veroorsaak 'n ewe duidelike neiging na vroeër fonteine ​​en langer, warmer somers.
Ons staat het egter ook 'n paar koeler, natter somers wanneer min of geen rook die lug verstik nie. Dit is nie altyd maklik om die verskil tussen natuurlike skommelinge van jaar tot jaar en onheilspellende langtermynverskuiwings te bepaal nie.
Boreaale woude strek oor die Noordelike Halfrond van Alaska tot Siberië. Mark Baldwin-Smith / Wikimedia, CC BY-SA
'N Brandende Noorde
Nietemin, verskuiwings vind plaas - gedryf deur die ongekende opwarming wat ons in Alaska sien. Julie 2019 staan ​​nou as die warmste maand ooit opgeneem in die staat.
Baie van ons, waaronder klimaatsnavorsers, landbestuurders, ekoloë, weerkundiges, landelike en inheemse inwoners en brandkundiges, was saam, die bestudering van hierdie kwessie, versameling van data, skep simulasies en rekenaarmodelle, Met behulp van satellietbeelde en om buite te gaan om presies te meet wat gebeur. In Alaska werk staats- en federale agentskappe saam om brande deur die land te monitor en te bestuur Alaska Interagency Coordination Centre en brandbestryders na die voorste linies ontplooi - insluitend a rekordgetal rookverspringers hierdie jaar.
Die getuienis toon dat brande in die verre Noorde in die algemeen groter, warmer en meer gereeld word. Ouer konifere verloor plek vir jonger bladwisselende bome, verander hele ekosisteme. Toringbome laat koolstof vry, saam met gronde wat ryk is aan dooie plantmateriaal wat dieper brand as in die verlede. Aangesien hierdie brandstof verder verhit, is klimaatsverandering veroorsaak meer klimaatsverandering, wat die hele planeet beïnvloed.
Toneel uit die 2019-veldbrandseisoen van Alaska.
Te naby vir gemak
In Fairbanks, waar ek woon, was die menslike impak van die brande van hierdie somer duidelik. Toe die weerlig einde Junie vinnig regop kom, het die Shovel Creek Fire aan die westelike buitewyke van die stad ontstaan. Lug kwaliteit vinnig agteruitgegaan na 'gevaarlik'. Twee woonbuurte is ontruim, wat inwoners gestuur het om by vriende te bly of gat in my kinders se skool. Verplaas sleehondspanne is op die plaaslike feesterrein gehuisves.
Party dae in Junie en Julie was die rook in Fairbanks so dik dat my buurman, wat asma het, 'n asemhalingsmasker moes dra. 'N Ander vriend wat hartprobleme het, moes in 'n klein konferensiekamer in die hospitaal wat aangebied is as 'n skuilplek gaan soek gefiltreerde lugveiligheidsone.
Moet hierdie brande nie voorkom word en geblus word wanneer dit voorkom nie? Ongelukkig is dit nie so eenvoudig nie. Eerstens sou die koste van brandbestryding oor groot streke van die Arktiese en sub-Arktiese gebied astronomies wees, soos Russiese amptenare aangevoer het in reaksie op die openbare eise vir optrede om veldbrande in Siberië te beheer.
Tweedens, as u nou vure uitbrand, laat dit baie meer brandbare brandstof op die landskap vir volgende jaar of die jaar daarna - 'n probleem waarvoor baie mense die skuld gee katastrofiese brande in ander lande. Brandbestuurders in Alaska, in vennootskap met grondeienaars, het eerder prioriteite vir brandbestryding gestel. Lande word in vier kategorieë gegroepeer: beperk, gewysig, volledig en krities. Verreweg die grootste breukdeel word as 'beperk' geklassifiseer, wat beteken dat brande in hierdie gebiede gemonitor word, maar wel toegelaat word brand vrylik waar hulle nie lewens of bekende bronne bedreig nie.
Maar as brande huise en lewens bedreig, word hulle hewig beveg. Na onvermoeide pogings van brandmanne uit Alaska en die Laer 48, het die ontruimde inwoners van Fairbanks op Julie 10 'n duidelike saak gekry. Mense het huis toe gegaan, en daar was geen beserings nie.
Augustus het reën gebring om ons plaaslike kermisplekke te demp, wat uiteindelik gebruik word vir gesinspret eerder as om huisdiere wat ontheem is, te huisves. Ek het nog nie veel gekla nie. Nat weer het betyds hier verskyn, en ons is dankbaar. Maar ons besef dit ander Arktiese streke brand steeds, en dat vuur meer as net 'n plaaslike probleem vir ons almal is.
Nancy Fresco, SNAP-koördineerder, navorsingsfakulteit, Universiteit van Alaska Fairbanks
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Bewyse van verhitting > Enorme veldbrande in die Arktiese en Verre Noorde stuur 'n planetêre waarskuwing