Volgens Lizle, ’n verpleegster, was sy self besig om vir werk klaar te maak toe hulle die harde knal hoor.
“Ek soek my kind terug,” sê sy terwyl die trane oor haar wange stroom. “Ek het my kind lewend na RDM gestuur om te gaan werk, ek soek hom lewend terug.”
“Nadat ek die nuus van Triston gehoor het, wou ek nie meer asemhaal nie. Ek het die oggend daarna sommer al huilend wakker geskrik en moes dokter toe vir ’n kalmeer­inspuiting.
“Die ergste ding wat ’n ma aangedoen kan word, is om by die site te staan waar jou kind gesterf het en dan kan jy nie die remains sien nie.
“Hy was so opgewonde om weer kos op die tafel te kon sit vir sy meisie, Lirika, en hulle twee kinders.