Tog kla en murmureer sy nie, sy verduur dit alles met ’n heroïese geduld en eindelose lankmoedigheid. Sy draai net haar gesig weg, kyk ander pad, gaan huil alleen in haar kamer.
Sy het dit alles gehad – ’n land so wyd soos die Heer se genade; ’n land waar die steenbokkie huppel, die arend op die wind ry en die leeu oor die bosveld waak; ’n land met ’n skatkamer vol aardse rykdomme; die beste en duursaamste wat die Eerste Wêreld kan bied – dit alles was haar deel. Selfs haar weermag was die sterkste op die ganse kontinent.
Maar die dag toe sy haar godgegewe paradys moes verdedig, toe sy moes opstaan, haar rug moes styf maak, het sy nie ’n hand gelig nie, nie ’n skoot afgetrek of ’n piepgeluid gemaak toe sy haar grense, vrou en kind, huis en haard, moes beskerm nie.
Sy is daardie selfde dag nog doodgemaak. En die ganse wêreld was oorstelp van vreugde, hulle het vrolik gesing en gedans, vir mekaar geskenke gestuur en blymoedig uitgeroep: “Lank lewe Judas de Klerk! Die Boervolk is dood!”
Selfs die dag toe sy gebore is, is haar naelstring nie afgesny nie; sy is nie met water gewas of gereinig nie en daar was nie ’n doek om haar in toe te draai nie.
Toe het Hy vir haar gesweer en met haar ’n verbond op die walle van die Tweede Bloedrivier gesluit en vir haar gesê:
By alles wat jy gesê het, Johann, is daar steeds vir my dinge wat glad nie klop met wat deur die eeue in miljoene Christene se lewes gebeur het en steeds gebeur nie. Ek gee jou vir oulaas net een voorbeeld. En hiermee sluit ek dan finaal af. As die Messias (Jesus Christus) ’n “afgod” is, verklaar vir my die volgende: Johannes Huss, die vroeë hervormer van Boheme (tans Tjeggië), het geglo dat die Bybel ’n groter rol moes inneem in die kerk en mense se lewens. Hy het geglo en dit verkondig dat “Jesus” die hoof van die Kerk… Lees Meer »