Na die wasgoedwaterbloudae van die winter is die vierde maand ook ‘n tyd van terugkyk oor die skouer. Om met ‘n brandende hart verloopte liefdes uit die gisters terug te roep. Die gang van die lewe in oënskou te neem – die lief en die leed – om met oorgehaalde ywer die lewegewende lente tegemoet te loop.
Meimaand wink uitlokkend in die voorhuis. Die reuk van lelie-der-dale hang swaar in die gang, op die wind se asem ruik ek heuning. Bye wat stuifmeel steel vir die soet wat later kom.