Pseudodementia - oorsake, simptome, behandeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
Pseudodementia is 'n organiese geestesindroom wat gekenmerk word deur 'n wêreldwye herinnering wat die kwaliteit van lewe en werk beïnvloed. Die hoof tekens van pseudo-demensie word gekenmerk deur volle of skerp uitgespreek verlies aan elementêre kennis. Die siekte word aangetref in impulsiewe sowel as onstabiele psigopate, dikwels sonder histeriese neigings in die verlede.
Psevdodementia, wat 'n geestesversteuring is, is baie soortgelyk aan demensie (demensie), maar word veroorsaak deur ander psigiatriese patologieë (skisofrenie, histerie, depressie). Anders as pseudodementia, is demensie onomkeerbaar, met 'n progressiewe kursus. Dikwels wil die pasiënt sy onbevoegdheid en pyn toon. In medisyne word hierdie siekte gevind sonder 'n duidelike definisie en die omkeerbaarheid van geheue, sowel as ander denkafwykings, is die hoof kenmerk wat dit kenmerk. Hierdie toestand kom dikwels voor in mense ouer as 50 jaar, maar dit sluit nie gevalle van ontwikkeling op jonger ouderdom uit nie.
Psevdodementia het 'n tweede naam - valse demensie, en word uitgedruk in die begeerte om hulself as siek en dom te stel.
Die siekte kan veroorsaak word deur verskeie psigiatriese patologieë van 'n ander aard. 'N Pynlike toestand vind plaas na uitgerekte konflikte, ongelukke en depressiewe afwykings. Om die oorsake van die siekte te ken, is dit moontlik om die ontwikkeling van hierdie siekte te voorkom. Dit is belangrik om nie spanning toe te laat nie, maar om gemoedsrus te handhaaf.
Die psigologiese oorsake van pseudo-demensie word uitgedruk in die verdedigende reaksies van die pasiënt se gedagtes, wat die traumatiese situasie geneig is om te vergeet. 'N groot rol in hierdie is toegeskryf aan die meganismes van onderdrukking en self-voorstel. Daar word geglo dat impulsiewe mense die meeste vatbaar is vir hierdie siekte.
Die simptome van hierdie siekte verskil dikwels nie van die simptome wat kenmerkend is van ander tipes demensie nie.
Pseudodementia en sy simptome: die mees algemene is verlore, kognitiewe (verstandelike) funksies; die vermoë om spraak te verstaan, asook die verlies van spraak, geheue gestremdheid, met die verlies van die vermoë om die naaste omgewing te herken.
Psevdodementia het die ontwikkeling van akute sindroom, wat in verwarring geopenbaar word. Gedurende die tydperk van 'n uitgesproke siekte ervaar pasiënte diep versteurings van bewussyn, vrese, disoriëntasie en psigiese abnormaliteite van spraak. Afhangend van die erns van post-traumatiese patologie, vernou die bewussyn, en voorkom dit om oor te skakel na ander gedagtes.
Pseudodementia word versterk deur kontak met mense, as hulle aandag gee aan pasiënte, maak 'n opmerking. Pasiënte kan skielik begin lag, gesigte maak. Die bewegings van sulke mense is skerp, hoekig, nie glad nie. Wetenskaplikes verduidelik hierdie eienskap vernietigende verskynsels wat voorkom in die voorste lob van die brein. Al hierdie simptome is tydelik, en na 'n rukkie kom daar 'n tydperk van verminderde motoriese aktiwiteit. In plaas van dwaasheid kom 'n angstig, depressiewe toestand, vererger deur praat met 'n dokter of mediese kommissies.
Die hoof kenmerk van pseudo-demensie is gedeeltelike verlies van elementêre kennis. Die siekes voel hulpeloos, nie in staat om iets te doen nie, nie in staat om te memoriseer nie. Alle pogings om te onthou, lyk verward en lyk soos 'n demonstrasie van die onvermoë om te dink. Pasiënte loop in die elementêre mondelinge rekening. Die mees algemene antwoord is letterlik alles: ek weet nie. Die eenvoudigste vrae wat deur die pasiënt gevra word, bly onbeantwoord, en diegene wat siek is, kan onverwags komplekse vrae beantwoord. Dikwels depressiewe pasiënte het absurde klagtes, labiele pols, bewing, geneig tot hipochondria. Vir pasiënte is daar 'n stadige, lydende stem. Gesigsuitdrukking is naby aan 'n bevrore masker wat dwaasheid, domheid uitdruk of ontevredenheid en lyding toon. Dikwels word hierdie manifestasies op plekke van aanhouding aangeteken.
Die siekte kan 'n jaar of langer duur. Gevangenis pseudodementia beweeg in 'n sagte vorm en word gekenmerk deur 'n verbygaande kursus. Soortgelyke simptome en het Ganzer-skemeringstoestand. Dikwels kom pseudodementia enige tyd na besering voor. Waarskynlik begin die liggaam interne verwerking van die inligting wat ontvang word.
Pseudodementia vereis differensiasie van sulke toestande soos bewuste voorkoms, onbetroubaarheid, demensie, skisofrenie. Soms word pseudodementia waargeneem in 'n simulatiewe versteuring sonder om daardeur voordele te kry. Neuropsigologiese en sielkundige ondersoek help in die differensiële diagnose van die siekte.
Vir depressiewe manifestasies, dokters voorskryf antidepressante, maar behandeling met antidepressante is van min waarde. Dit word geassosieer met die ontwikkeling van depressie in die baie vroeë stadiums van Alzheimer se siekte. In die algemeen is die behandeling van pseudodementia soortgelyk aan histerie terapie. Die fundamentele rol word gegee aan die uitskakeling van faktore wat die voorkoms van die siekte uitlok. As dit nie gedoen kan word nie, word die psigoanalise gebruik, asook die gebruik van kalmeermiddels (kalmeermiddels). Pas ook spesiale metodes op van fisioterapie, wat die pasiënt kalmeer.
Dikwels word pseudo-demensie effektief genees met behulp van groepterapie, psigoterapie. In sommige gevalle kan die siekes onafhanklik genees word. Voorkoming sluit in die vermy van stres, sielkundige trauma en instandhouding van gemoedsrus. Vir hierdie doel word aanbeveel om 'n gesonde leefstyl te hou, genoeg slaap te kry, selfbeheersing op te lei, dobbel te vermy.
Kyk na die video: What is PSEUDODEMENTIA? What does PSEUDODEMENTIA mean? PSEUDODEMENTIA meaning & explanation (Januarie 2020).