Spar behoort tot die immergroen plante wat die groot Pine-familie uitmaak. Sonder uitsondering is alle soorte plantegroei baie dekoratief in verskillende fases van die groeiseisoen, sowel as onpretensieusheid in die sorg. Die spesiesverskeidenheid van sparre kan hieronder gevind word.
Gebruik dit in spar in landskap
Sparebome is die beste geskik vir tuinmaakparke en tuine om 'n unieke atmosfeer te skep. Dit word beide in solo-aanplantings en in kombinasie met ander naaldbome, berberis, berk, esdoorn en blomme gebruik. Met behulp van die betrokke plant is dit moontlik om die skoonheid van die huis of argitektoniese struktuur voordelig te laat skyn.
Klein dwergvariëteite word gebruik om op die randsteen as 'n verskansing te fokus. Hierdie tegniek met groter plante sal ook help om die gebied in sones te verdeel. Met behulp van hoë variëteite kan u 'n gesellige hoekie skep vir ontspanning, wat ook van nuuskierige oë toegemaak kan word. Kragkomposisies in rotskuns en rotstuine lyk baie interessant. Hierdie landskapontwerp word die 'kliptuin' genoem.
Het jy geweet? Alle soorte spar het medisinale eienskappe. Op grond van naalde in die antieke tyd het hulle 'n tinktuur gemaak wat matrose van skeurbuik gered het, vandag word so 'n instrument aktief gebruik om die immuniteit te verhoog en verkoues te behandel.
Dit kombineer verskillende soorte konifere, blomme, struike wat goed langs mekaar oor die weg kan kom en 'n klipinstallasie op die grond. Vir sulke doeleindes is sandstene, graniet, afgeronde rotse, klippies, tuff, kalksteen, leiklip ideaal. Fir sal help om nie net 'n unieke landskap te skep nie, maar ook om die lug te suiwer in gebiede naby snelweë, fabrieke en ander voorwerpe wat die omgewing besoedel.
Gewilde soorte spar
Daar is sewe gewilde soorte spar. Elkeen kombineer variëteite met soortgelyke eienskappe.
Grieks of mullet.
Subalpine of bergagtig.
Die spesie spar Vich of Veitch (lat. Abies veitchii) verwys na eenslagtige plante. Die natuurlike habitat is die Japanse eilande Honshu en Shikoku. Op plaaslike dialekte klink die naam "sirabiso" of "shiro-momi".
lewensvorm - boom tot 25 m lank (maks. 35 m);
kroon - keëlvormig, meer vertak tot die basis;
vat deursnee - 30-50 cm;
bas - het 'n gladde struktuur, grys geverf, op jong groeisels met 'n groenerige tint;
lote - verkort, horisontaal geleë;
niere - klein, rooibruin, bedek met hars;
naalde - met afgekapte, gesplete ente, dig gestruktureerd, donkergroen;
blom - vind plaas in Mei;
keëls - silindervormig, dig gestruktureerd, tot 6,5 cm lank en 3 cm breed, blou-violet van kleur; hulle word bruin soos hulle volwasse word;
saad - bereik 7 mm lank, geel geverf, het 'n donker vlerk.
Plantegroei ontwikkel goed op kleigrond en verdra skaduwee. Dit het 'n hoë groeitempo van 1 m / jaar gedurende die eerste 20 jaar na plant. Hierdie variëteit versprei deur saad. Koue stratifikasie is wenslik voordat dit gesaai word. Vicha toon 'n goeie weerstand teen ryp, mits die winter baie sneeu is.
Die helderste verteenwoordigers van die spesie:
Hierdie spesie behoort ook aan mono-akkerige plante. Die Latynse naam vir die Spaanse spar is Abies pinsapo. Die natuurlike habitat is in die suide van Spanje, die provinsie Malaga, die berge Cordillera Betica 900–1 700 m bo seevlak.Ook beskou as spesies van spar word teen die noordelike hange van die berge van Marokko aangetref.
Botaniese beskrywing van die spesie:
lewensvorm - boom, tot 25 m lank;
kroon - piramidaal;
vat deursnee - tot 100 cm;
bas - grof, grysbruin;
lote - is horisontaal, medium lengte geleë;
niere - eiervormig, donker pers;
naalde - die struktuur is hard, skerp of stomp aan die ente, blougroen, raam die takke eweredig, wat die Spaanse spar van ander spesies onderskei;
blom - begin in April;
keëls - in ryp toestand kry hulle 'n grysbruin kleur, hul lengte is ongeveer 6 cm;
die saad is donkerbruin, tot 9 mm lank.
Kultuur verkies goed beligte gebiede, verdra dit skadelik. Dit is 'n hittebestendige plant, dus is dit nie geskik om in die oop grond in die noordelike streke en die middelste baan te groei nie. Dit ontwikkel baie goed, selfs met 'n afname in lugvog in droë gebiede. Die groeitempo van lote is gemiddeld.
Belangrik! Spaanse spar moet nie as voorraad gebruik word vir meer rypbestande variëteite nie. Anders sal dit eenvoudig vries en alle werk tevergeefs wees.
Interessante variëteite van hierdie spesie is:
Fraser (Latynse Abies fraseri) - naaldverteenwoordiger wie se vaderland die Verenigde State is. Die natuurlike verspreidingsgebied is hoofsaaklik bergwoude op 'n hoogte van 1200 tot 2300 m bo seevlak.
Die belangrikste kenmerke van die spesie:
lewensvorm - 'n boom tot 25 m lank;
kroon - simmetries, piramidaal of spiraalvormig;
vat deursnee - tot 75 cm;
bas - met 'n gladde struktuur, dun, grys, bedek met rooierige skubbe met ouderdom;
lote - liggeelbruin, groei reghoekig op die stam;
niere - ligbruin, klein in grootte, keëlvormig, bedek met hars;
naalde - is in rye, plat gerangskik, het 'n uitgesproke terpentyngeur, donkergroen blink, minder gereeld blouerig;
blom - middel Mei - begin Junie;
keëls - rooi-geel en geel-groen, in 'n staat van volwassenheid word hulle pers;
saadbruin met 'n pers vlerk, tot 3 mm lank.
Plantegroei ontwikkel goed met hoë humiditeit. Verkies mosbedekte gronde. Dit toon goeie winter gehardheid. In gebiede met natuurlike verspreiding word dit dikwels as 'n kersboom gebruik.
Van die interessante variëteite van hierdie spesie staan ​​uit:
Wit spar word ook gekam of Europees genoem. Die Latynse naam is "Abies alba". Wyd versprei in die Karpaten, sowel as in die suide en sentrum van Europa. Dit word universeel as 'n parkaanleg gebruik.
lewensvorm - 'n boom van 30-65 m hoog;
kroon - akuut-piramidaal op 'n jong ouderdom, nesagtig in ou monsters;
vat deursnee - 2 m;
bas - glad, silwergrys;
lote - groei horisontaal of effens opgelig;
naalde - is gelokaliseerd in 'n enkele vliegtuig, stomp aan die ente of het 'n klein kerf, donkergroen, blink;
blom - waargeneem in Mei;
keëls - jonggroen, goed ryp geverf in 'n rooi-bruin skaduwee, ovaal-silindries, tot 16 cm lank;
die saad is baie groot, tot 1 cm lank.
Plantegroei is goed ontwikkel op klam, ryk aan minerale gronde. Dit verdra normaalweg skaduwee, maar dit hou negatief verband met oordroging van grond en lug. Wat die winterhardheid betref, is dit medium gehard - die takke begin vries as die temperatuur tot -25 ° C daal.
Het jy geweet? Spar is ideaal om musiekinstrumente te skep, want die hout het resonante eienskappe.
Spesifieke opmerklike variëteite van hierdie spesie is:
Die Latynse naam vir hierdie spesie is Abies numidica. Dit word ook Algerië genoem op die plek van natuurlike verspreiding. Soos die frase-vinder verkies hy bergagtige woude.Dit groei op 'n hoogte van ongeveer 2 000 m bo seevlak.
lewensvorm - 'n boom tot 20 m lank;
kroon - simmetriese keëlvormig, sterk verdik;
vat deursnee - tot 70 cm;
basgrys met 'n gladde struktuur in die jeug, met die ouderdom donkerbruin en met plate bedek;
lote - hulle groei amper reghoekig, geelgroen; hulle word bruin met ouderdom;
niere is grys, sterk bedek met hars, eiervormig;
naalde - dik, dig gestruktureerd, donkergroen;
blom - vind plaas in April;
keëls - silindries, grysbruin, tot 20 cm lank;
saad - ligbruin, tot 12 mm lank.
Die boom pas goed by verskillende soorte grond aan. Dit duld ryp onderhewig aan die beskikbaarheid van 'n skuiling van hoë gehalte op 'n jong ouderdom (tot 5 jaar). Dit verskil in gemiddelde sterkte van groei. 'N Helder voorstelling van die spesie - die Glauca-variëteit - word gekenmerk deur klein grootte en blougroen naalde. Dit groei baie stadig in gematigde klimate. Teen tien jaar bereik dit slegs 1,5 m. Die maksimum hoogte is 3 m.
Grieks of Mullet
Die Latynse naam vir hierdie spesie is Abies cephalonica. Die natuurlike verspreidingsgebied is Griekeland, Kefalonia en die Peloponnesos.
Belangrik! Griekse spar kan 'n maksimum hoogte van 35 m bereik as dit in 'n natuurlike omgewing verbou word. In 'n gematigde klimaat sal die hoogte nie meer as 7 m wees nie.
lewensvorm - 'n boom tot 30 m lank;
kroon - wyd-piramidaal;
vatdiameter - tot 1 m;
bas - grysbruin, glad met vore;
lote - rooibruin, blink, horisontaal geleë relatief tot die stam;
niere - keëlvormig, bedek met hars, pubescent, rooi-violet;
naalde - is spiraalvormig op die lote gerangskik, versadig groen, kort, dig, skerp aan die ente;
blom - vind plaas in April - Mei;
keëls is silindries, stomp aan die ente, van pers tot bruinrooi, ongeveer 16 cm lank;
die saad is rooierig, tot 19 mm lank.
Die boom word gekenmerk deur voldoende rypweerstand. Sonder skuiling kan dit 'n daling in temperatuur tot -25 ° C verdra. Dit ontwikkel goed in die skaduwee sowel as gedeeltelike skaduwee, sowel as in die lig. Wat die grond betref, is plantegroei nie veeleisend nie. Die belangrikste ding is dat die grond nie te versadig moet wees nie. Daar is geen variëteite van hierdie variëteit nie. In 1998 is dit op die rooi lys van bedreigde spesies gelys.
Subalpine of berg
Daar word na hierdie spesie in die vroeë botaniese bronne verwys as subalpiene spar, maar het vinnig bekend geword as ruwe vrug. Latynse naam - Abies lasiocarpa. Onder natuurlike omstandighede word die plant in Noord-Amerika aangetref. Sit meestal op die skaduryke hange in die bergagtige terrein of in vloedvlaktes.
lewensvorm - 'n boom met 'n hoogte van 15 tot 30 m (maks. 48 m);
kroon - nou konies;
vat deursnee - tot 90 cm;
bas - op 'n jong ouderdom silwergrys, met ryp word bruinerig;
lote - asgrys, pubescent, byna horisontaal;
die niere is bolvormig, bedek met 'n groot hoeveelheid hars;
naalde - blouerig, dig;
blom - April - Mei;
keëls is silindries, plat tot op die punt, donker pers;
die saad is keëlvormig, tot 3 mm, amper swart van kleur.
Plantegroei is nie geskik vir verbouing in die steppegebiede nie - dit ly baie aan droogte. Meer geneig tot gematigde of gematigde kontinentale klimaat. Dit verdra skadu.
Verteenwoordigers van die spesie:
Sparebome is minder grillig om te versorg as wat hulle geëet het, en hoef nie stukkies te vorm nie. Hulle wortel perfek op verskillende soorte grond en verbeter die algemene voorkoms van die gebied, beide in 'n enkel- en komposisionele landing.