Onvoldoende gedrag - oorsake, tekens - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Onvoldoende is die wanverhouding van individuele dade van geestelike aktiwiteit of hul kombinasie tot eksterne omstandighede. Byvoorbeeld, emosionele teenstrydigheid is kenmerkend van paranoia. Met ander woorde, 'n onbegryplike en abnormale manifestasie van emosies as 'n reaksie op 'n eksterne patogeen, of 'n gebrek aan reaksie op die toestand wat dit veroorsaak het. Dikwels word die verskil tussen die gedragsreaksie waargeneem in vakke wat aan 'n psigo-neurologiese patologie ly, afhanklikheid van die gebruik van verdovende middels en alkoholhoudende vloeistowwe. Daarbenewens kan onvoldoende op die pubertalstadium van volwassenheid waargeneem word as 'n gedrag wat afwyk van sosiale grense. Die ontoereikendheid is meer uitgespreek wanneer dit onmoontlik is om aan te pas by die omgewing of moeilike alledaagse situasies.
Oorsake van ontoereikendheid
Ten einde die faktore te identifiseer wat aanleiding gee tot onvoldoende gedrag, is dit nodig om te verstaan ​​wat die begrip "toereikendheid" impliseer. Die definisie van hierdie term is nogal vaag, aangesien dikwels die grens tussen abnormaliteit en norm uitgevee word. Byvoorbeeld, 'n sekere gedragspatroon van een persoon na ander lyk organies en normaal, maar in 'n ander vak veroorsaak dit veroordeling en verwerping. Oormatige buitensporigheid van die jong persoon sal beskou word as 'n manifestasie van individualiteit en styl, 'n soortgelyke beeld in 'n bejaarde dame sal bespotting en kritiek veroorsaak. Met ander woorde, die samelewing sal 'n bejaarde vrou in 'n buitensporige uitrusting oorweeg, nie geskikte ouderdomsperiode nie, onvoldoende.
Onvoldoende gedrag, vanuit die standpunt van die sielkundige wetenskap, is 'n gedragsreaksie wat nie ooreenstem met die omliggende werklikheid nie, afkomstig is van die algemeen gevestigde regulerende postulate en reëls.
Eenvoudig gestel, impliseer onvoldoende die afwyking van die gedrag van 'n persoon se eise, sy planne uit die grense van gevestigde norme, elementêre omsigtigheid, buite die grense van gedrag wat as natuurlik beskou word, om 'n optimale resultaat te verkry wat wederzijds voordelig is vir die vakke wat in die interaksie ingesluit word.
Onvoldoende verskil van roekeloosheid deur die feit dat 'n dom persoon foute maak en verkeerd optree weens foute, misverstand van dinge, verkeerde aanpassing van idees tot irrasionele vooruitsigte. Terselfdertyd is daar 'n sekere motivering in sy gedrag. Met ander woorde, die optrede van sulke vakke is verkeerd, maar redelik verstaanbaar.
Onvoldoende individue begaan doelbewus onaanvaarbare en abnormale dade, om daarvan bewus te wees. As gevolg van onvoldoende streef die vak doelbewus om die gevestigde norme van die samelewing te vernietig of te vervorm in hul eie guns, ten einde 'n sekere voordeel, materiaal of sielkundige te verkry.
Die toestand van ontoereikendheid kan voorkom as gevolg van die volgende faktore:
- aangebore persoonlike eienskappe;
- individuele karaktertrekke (egoïsme, dobbelary, leierskwaliteite, hiperboliese seks traksie);
- sosiale lewensomstandighede;
- ekonomiese welstand;
- posisie in die samelewing;
- familie verhoudings;
- ernstige stres;
- ernstige siektes, beserings;
interpersoonlike verhoudings, byvoorbeeld interaksie met die individu, wat 'n negatiewe gedragspatroon toon;
- Oortollige pligte (die behoefte om die norme en standaarde te ontmoet, verkorte spertye vir die voltooiing van take, dwing mense om 'n buitensporige aantal pligte te neem, die vrees om nie te kan bereik wat bedoel word, word swak vertoon op die gedragsreaksie nie);
- die gebruik van alkoholhoudende drank;
Die redes wat die onvoldoende gedrag aantoon, kan bo en behalwe massa wees. Dit moet egter onthou word dat die essensie van die problematiek dikwels veelvlakkig en multikomponent is.
Tekens van ontoereikendheid
Daar is baie tekens van onvoldoende, maar dit moet omvattend oorweeg word. Individue moet nie as onvoldoende gemerk word nie, en vind slegs een van die onderstaande manifestasies.
Die toestand van ontoereikendheid word uitgedruk in die volgende aksies. En bowenal word dit gevind in onvoorspelbare veranderinge in die bui van 'n polêre aard ('n slegte bui word vervang deur euforie, 'n goeie een word vervang deur 'n slegte een), 'n onverwagte reaksie op mense ('n oormatige impulsiewe gedrag). Gesigsuitdrukkings en gebare van 'n individu in die beskryf toestand stem nie ooreen met wat aangaan nie. Sulke vakke word gekenmerk deur oormatige teatraliteit, fussiness, oormatige gestikulasie, of onnatuurlike kalmte, onvanpaste instellings en 'n bevrore, blinkende blik, direk in die geselskap se oë.
'N Onvoldoende persoon is geneig om die gesprek te onderbreek, nie na hul argumente en oordele te luister nie. Moet glad nie na ander luister of sy eie opinie oor die onderwerp uitspreek nie. Hersien dikwels kategoriese stellings. Individue in 'n toestand van ontoereikendheid spreek dikwels 'n opinie heeltemal onvanpas uit. Hulle kan die onderwerp van die gesprek in 'n heeltemal ander rigting vertaal. Hulle praat meer oor hul eie persona. Hul toespraak is gevul met vloekwoorde, onbeskofte uitdrukkings, slangdraaie. Daarbenewens kan hulle demonstratiewe abstruse sinne in huishoudelike gesprekke gebruik.
In voorkoms is daar 'n onvanpaste keuse van klere, 'n styl wat onvanpas is vir die geleentheid of die instelling, frilly of uitrusting veroorsaak. Voorkoms ondergaan ook veranderinge: helderkleurige krulle, 'n ongewone haarstyl, wat make-up veroorsaak. In die seuns van Adam word die onvoldoende gemanifesteer in oormatige piercing, "tonnels" in die aurikels, baie tatoeëermerke, skarrings.
Onvoldoende mense is geneig om "met vyandigheid" alle vorme van oordele en idees van teenstanders te sien wanneer hulle praat, ongeag hul beredenering en konsekwentheid. Ook word hulle gekenmerk deur verhoogde sensitiwiteit, onvoldoende reaksie op vriendelike plaag, grappies, onskadelike ondergang.
Onvoldoende gedrag kan uitgedruk word in aggressiwiteit, agterdog, motor disinhibisie, selfmoordpogings of neiging om selfskadelik te wees, onregtelike dade, antisosiale dade, konflik, oortreding van sosiale interaksie, kategoriese stellings.
Beïnvloed van ontoereikendheid
Die omskrewe verskynsel is 'n stabiele negatiewe emosionele toestand wat voortspruit uit mislukking, mislukking en gekenmerk deur die feit van 'n fiasko of onwilligheid om verantwoordelikheid vir mislukking te neem, te ignoreer. Dit ontstaan ​​as gevolg van die omstandighede wat die vak se behoefte behels om die hoë selfbeeld wat verkeerd gevorm is en die oordrewe graad van sy eise te bewaar.
Om 'n mens se eie teenstrydigheid vir 'n individu te erken, beteken om te strydig met die bestaande behoefte om jou eie selfbeeld te bewaar. Hy wil dit egter nie erken nie. Dit is die oorsprong van die onvoldoende reaksie op die mislukking daarvan, wat as affektiewe gedragsreaksies geopenbaar word.
Die invloed van onvoldoende is 'n soort verdedigingsreaksie wat jou toelaat om die konfrontasie te verlaat ten koste van 'n voldoende persepsie van die werklikheid. Die individu red 'n hoë mate van pretensies en hoë selfbeeld, terwyl hy die begrip van sy eie teenstrydigheid, wat die oorsaak van mislukking geword het, vermy het, en het naserende skommelinge oor sy eie vaardighede vermy.
Die gevolge van ontoereikendheid kan beperk word tot een gebied van individuele eise, maar dit kan veralgemeen word, en neem die persoonlikheid van die vak as geheel in besit. Kinders in die beskryf toestand word gekenmerk deur wantroue, aggressiwiteit, sensitiwiteit, agterdog en negatiwiteit. 'N Langdurige verblyf van 'n baba in 'n soortgelyke toestand lei tot die ontwikkeling van ooreenstemmende eienskappe van karakter.
Affektiewe krummels is dikwels in bestendige konfrontasie met die onderwyspersoneel en eweknieë. Daarom probeer hulle op verskillende maniere om hul eie slegte posisies te vergoed, om simpatie te vind vir hul individualiteit en aandag, en sodoende hul eie aansprake op goeie posisies te bevredig, om persoonlike selfbeeld te regverdig. Sulke optrede plaas sulke kinders in absolute ondergeskiktheid aan die mening van die omgewing, afhanklikheid van goedkeuring, evaluering deur die span. Sulke afhanklikheid kan uitgedruk word in twee grens manifestasies: maksimum nakoming van groep invloed en negativistiese weerstand teen groep invloed. In 'n volwassene word die teenwoordigheid van 'n aanhoudende invloed van onvoldoende dikwels veroorsaak deur persoonlikheidseienskappe.
Om te verstaan ​​wat emosionele onvoldoende beteken, is dit nodig om uit te vind wat emosies is. Hierdie term beteken om te reageer en die reaksie van menslike vakke te manifesteer, wat manifesteer in die vorm van individueel gekleurde ervarings, wat die belangrikheid vir hulle van die waarnemende stimulus of die uitkoms van hul eie aksies (ontevredenheid of plesier) weerspieël.
Die term "toereikendheid" beteken "nakoming." Onder die toereikendheid van die emosionele reaksie is dit bedoel dat die persoon se ervarings in 'n bepaalde situasie ooreenstem met hierdie spesifieke situasie. Die konsep wat oorweeg word, word uitgedruk deur die teenstrydigheid van die emosionele reaksie en die motiveerder wat hulle veroorsaak het. Die aanvaarding van die aard van emosies is dikwels diametraal teenoorgestelde van die verwagte reaksie. Byvoorbeeld, lag, pret wanneer jy nuus van 'n ernstige siekte in jou eie kind ontvang. Met ander woorde, as 'n persoon getref is, het hy seergekry, hy moes kwaad word, huil, aanstoot neem of ander soortgelyke emosies voel. Met die ontoereikendheid van emosies kan die individu met 'n lag na die blaas reageer.
Emosionele ontoereikendheid kan 'n teken van skisofrenie wees.
Die belangrikste faktor van menslike bestaan ​​is emosies. Hulle bied 'n kleurvolle lewe, laat ons toe om te evalueer, pret te hê. Verskillende patologieë kan verskillende variasies in die vervorming van die emosionele reaksie veroorsaak.
Met individuele abnormaliteite (skisofrenie, epilepsie, 'n aantal psigopatiese toestande), word die emosionele reaksie ongeskik vir die omstandighede waarin die individu hom bevind. Ons kan sulke variasies van die onvoldoende van emosies onderskei, soos: paramymia, paratimia, emosionele ambivalensie, paradoksalisme, ekchymie en automatisme.
Emosionele paradoksale is te danke aan die voorkoms van verbindings in kontras. Dit word uitgedruk in die begeerte om individue wat die pasiënt veral liefhet, te benadeel of te benadeel. Byvoorbeeld, die onweerstaanbare begeerte om taal te verdraai tydens aanbidding, voortspruitend uit 'n ware godsdienstige onderwerp. Ook hier kan toegeskryf word, en 'n eienaardige plesier van tandheelkundige algii of die genot van bewustheid van vernedering.
Alle manifestasies van die betrokke afwyking kan voorwaardelik gedefinieer word vir twee subgroepe. Die voorkoms van onvanpaste ervarings van 'n bepaalde situasie word genoem paratimia. Byvoorbeeld, 'n persoon rapporteer 'n vreugdevolle oomblik met trane. So 'n verandering in die uitdrukking van emosies ontstaan ​​wanneer die korteks beskadig word. Anders word emosionele paradoksaliteit gemanifesteer in die verswakking van normale emosionele reaksies op belangrike gebeure teen die agtergrond van 'n versterkte respons op onbeduidende verwante gebeurtenisse. Sulke ontoereikendheid is te wyte aan die psigo-estetiese verhouding. Terselfdertyd is die emosionele reaksies van die individu moeilik om te voorspel. Byvoorbeeld, 'n persoon bly onverskillig in 'n tragiese gebeurtenis, maar sal tearfully hartseer oor 'n geskeurde blom.
Die manifestasie van emosionele ontoereikendheid word beskou as grimacing, uitgedruk in oordrewe, oordrewe, vinnig veranderende gesigsbewegings. Die aard van ekspressiwiteit en emosionele volheid van die situasie stem nie ooreen met die grimas nie.
Paramimia is die teenstrydigheid tussen nabootsingsreaksies en die inhoud van 'n individu se emosionele toestand. Uitgedruk in die patologiese opwekking van die motoriese natuur wat in die gesigsspiere voorkom. Sommige willekeur van mimieknitte, hul eenpuntigheid word bewaar met die uiterlike manifestasie van 'n sekere emosie. Paramimia manifesteer ook in wisselende intensiteit deur kontraksies van sekere groepe gesigsspiere. Terselfdertyd is hul koördinasie en sinergie verlore. Dit lei tot 'n kombinasie van verskillende, dikwels polêre gesigsbewegings.
Emosionele ambivalensie word gevind in die sensasie van verskillende emosies in verhouding tot een voorwerp. "Mislukking" van emosies vind plaas in vakke wat aan verlamming of ouderdomverwante dementia ly. Affekteer vinnig ontstaan ​​en verdwyn amper onmiddellik. Enige klein dingetjie kan hierdie pasiënte in wanhoop dompel of hulle gelukkig maak.
Emosionele automatisme word uitgedruk in die gevoel van vreemdelingskap van eie gevoelens. Dit lyk vir 'n individu dat emosies van buite veroorsaak word en nie aan hom behoort nie.
Ehomimiya word geopenbaar deur die automatisme van die voortplanting van die helder manifestasies van die maat se emosies. Mense wys onbewustelik gebare, intonasie, gesigsuitdrukking.
Kyk na die video: Solar Plexus healing meditation: BOOST SELF ESTEEM, confidence & motivation (Oktober 2019).