Kameel : Betyds – toortsie.com
Kameel : Betyds
April 27, 2018 April 28, 2018 ~ Kameel
Sy kry nie kans om klaar te praat nie. Rooi stof slaan om hulle op. Dis Braam. Hy slaan remme aan toe hy hulle sien, klim vinnig uit die lorrie, buk by Saar en vra besorgd wat het gebeur. Met ‘n vuil hand vee Saar oor haar nat wange, en probeer glimlag. “Dis sommer niks Braam… my kop het vir ‘n oomblik uitgehaak… maar ek is nou weer reg.” ‘n Frons verskyn tussen Braam se wenkbroue, “Jy het jou kerkklere aan… waarheen was jy oppad.” Iets in sy stem stuur ‘n koue rilling langs Saar se ruggraat af. “Ek, ek…” stamel sy maar kom niks verder nie. Braam se oë rus op die tas wat eenkant lê. Sy liggaam verstyf merkbaar. Met saamgeklemde kakebeen, kyk hy na Saar. Sy oë is staalgrys en sy stem yskoud toe hy praat. “Jy wou soos ‘n sleg hond wegloop.” Stadig kom hy regop; hy lyk meteens jare ouer. “Vat jou tas, en loop…. ek wil jou nooit weer sien nie,” en met die woorde draai hy om, klim in die lorrie, en ry weg.
Saar bly verwese in die pad sit. Moos staan nader; daar is trane in sy klein ogies, “Moos het altyd gewonner wanneer gaan hy breek, nou het Moos met sy eie oë gesien die sweer het gebars. Kom dan help Moos jou op die donkiekar, en vat jou daar na sy pa toe.” Gedweë laat Saar haar soos ‘n kleindogtertjie deur die getroue ou Moos lei. Sy sit langs hom op die harde houtbankie, en kyk verdwaas na haar en Braam se gesigte deur die stukkende glas. Warm trane begin opnuut oor haar wange loop. “Dis soos hulle lewe wat nou aan skerwe lê” dink sy hartseer. Die donkiekar skommel voort, dan praat Moos asof met homself. “Al hierdie jarre hy het vir hom sterk gehou. Daardie dag toe hy agter sy ma aangehardloop het, en die tas by haar wou vat sodat sy nie kan weggaan nie, het Moos geweet die kjênd het baie seer gekry; hy het daar by die stofpad gestaan en haar agterna gekyk. Daarna wou hy nooit weer daaroor praat nie, net begin fluit as Moos met hom wou praat.” Saar staar grootoog na Moos. “Sy ma Moos… ek dog dan sy is dood.” Moos is stil, dit lyk asof hy haar nie gehoor het nie so verdiep is hy in sy eie gedagtes. Dan praat hy. “Vir hom was sy van daardie dag af dood….. maar Moos het geweet, daardie seer lê baie diep, en hy gaan ‘n sweer maak…. maar eendag, eendag gaan die sweer bars, en hy en ander gaan seerkry”
Saar kreun kliphard en laat sak haar gesig in haar hande. “Wat het ek gedoen Moos…. nou verstaan ek hoekom hy so kwaad was.” Die donkiekar kom voor ‘n draadhek tot stilstand. In die skadu van groot bome staan die wit plaashuis. Behalwe vir die werfhonde wat naderdraf lyk alles doods en verlate. “Hoekom het sy nog nooit voorheen opgemerk hoe hartseer die huis lyk nie?” Voordat Moos afklim draai hy na Saar toe. “Jy is nou hartseer Saar, maar dis goed daardie sweer het gebars…. nou kan die Jirre hom skoonmaak en salf opsit. Wanneer Braam gesond is, sal die Jirre hom terugstuur na jou toe.” ‘n Vlammetjie van hoop flikker meteens in Saar se binneste. “Jy dink so Moos?” vra sy hoopvol. Moos gee haar ‘n tandlose glimlag. “Moos weet so. Moos vra nog al hierdie jarre vir die Jirre om Braam gesond te maak…. en vandag het Moos gesien hoe die Jirre begin werk.”
‹ PreviousToortsie se dankbaarheidsreis 9
Next ›Skryf-Safari: Skryf die storie klaar
31 thoughts on “Kameel : Betyds”
April 27, 2018 om 12:40 nm
Huil ek nou snot en trane vir jou einde aan my begin. Dankie Kameel.
April 27, 2018 om 12:44 nm
Dankie vir die uitdaging lekkervurig. Die storie is terapie vir myself. Drukkie!!!
April 27, 2018 om 12:54 nm
April 27, 2018 om 1:03 nm
Jy bly ñ bo-baas storie verteller. Interessant hoe party van ons eie seer so tussen ons skrywes ingevleg raak.xx
April 27, 2018 om 1:08 nm
Nounet joune gelees en dieselfde gedink. Dit is ons lewe…. wat ons ken, en verstaan. Ook terapie nê 😊 Ek glimlag as ek dink hoe my eie lewe in die chaos van Toweropstal uitgekom het…. en die Here tot daar vir my dinge uit my lewe uitgewys het, en wie Hy deur dit alles is.
April 27, 2018 om 2:02 nm
Ai, Kameel, sê Toortsie met ‘n knop in die keel en nat oë. Ai, ai, ai, Kameel.
April 27, 2018 om 2:08 nm
Terapie Toorts, terapie. Drukkie vir jou ook.
April 27, 2018 om 2:17 nm
April 27, 2018 om 4:46 nm
Dis pragtig geskryf Kameel. Julle ouens stel werklik die visier hoog, maar dan – ons het ‘n goeie storie gekry om mee te begin.
April 27, 2018 om 4:57 nm
April 27, 2018 om 5:25 nm
Dankie Hester. Ja, Lekkervurig het baie goed begin dis verseker.
April 28, 2018 om 9:06 vm
Kannie vanoggend by jou inloer nie. Sê net “error to establish a database connection.” Weet nie of fout by my lê nie. Mòoi dag vir julle!!!
April 28, 2018 om 3:38 nm
Nee hel. ons was besig met ‘n server cleanup gisteraand, toe bom die hele ding net uit. Ons moes vir Afrihost wag om ons weer op lyn te kry, maar ons het besluit om hooky te speel en het nou so pas teruggekom van Oribi Gorge af. Wie wil nou worry oor ‘n afgestorwe server as jy kan gaan rondloop?
April 28, 2018 om 5:05 nm
Hoe lekker, net vanmiddag sit en fotos sorteer van ons kuier in Shelly Beach. Toe ek Lake Eland s’n doen wens ek so ons kan weer daar gaan rondloop. Mooi wêreld!!!
April 28, 2018 om 5:14 nm
Dis ‘n bietjie droog daar op die oomblik en vandag het die wind yskoud gewaai, maar dit bly ‘n lekker uitstappie.
April 27, 2018 om 7:03 nm
Hoe hartseer is ek nou oor daardie klein ou seuntjie…
April 27, 2018 om 7:51 nm
En daar is so baie seerkry kinders Frannie.
April 28, 2018 om 12:16 nm
Ja – regtige kindertjies, dis hartverskeurend.
April 28, 2018 om 12:52 vm
Dis pragtig en gevoelvol geskryf. Dis lewenswysheid wat hier uitkom. Soos jy ook se, dis terapie om daaroor te skryf. Die maklike uitweg kon gewees het dat hul die Lotto wen maar nee, dis nie hoe die Here werk nie.
April 28, 2018 om 4:10 vm
Dankie Scrapy. Die Here gebruik mos juis die swaar tye in ons lewens om Sy werk in ons te doen….. want dan is ons vulnerable.
April 28, 2018 om 10:28 vm
En hoe. As mens later stil word en terug kyk sien mens duidelik die beskermde hand wat oor mens gehou word.
April 28, 2018 om 10:41 vm
Partykeer ys ek om te dink waardeur ek alles gekom het…. en waar ek my oral bevind het. Dan weet ek dat ek weet God se beskermende Hand was oor my en Hy het gelei al was ek so steeks soos ‘n donkie.
April 29, 2018 om 6:15 vm
Ja, daardie harde koppe. My Pa het my gewaarsku toe ek wou trou. Maar nee, wat weet ouers tog. Toe het ek my goed in n groot probleem bevind wat op einde slegs deur genade opgelos is.
Mei 2, 2018 om 9:59 vm
Intriges galore! Lekker gelees hieraan!
Mei 2, 2018 om 10:01 vm
‘n Einde wat mens hoop gee vir nog n’ beginsel. Een wat gaan hou.
Mei 3, 2018 om 11:57 vm
Lank terug het ‘n bestuurder van my (nie waar ek nou werk nie) gevra hy wil met my praat en aan my erken dat hy ‘n verhouding het met een van my kollegas in my span. Haar man het haar geslaan en hy het met haar begin praat toe sy een oggend nie kon werk. One thing led to another.
Hy was ook getroud en het die verhouding probeer regverdig aangesien hy beleef het dat sy vrou hom emosioneel jare voor dit verwerp het. Hy was egter ‘n kind van die Here en ek het vir hom gese (sonder veroordeling gelei deur die Heilige Gees en die eerste keer dat ek dit vir iemand sê) dat die Here nie kant kies nie, Hy neem beheer.
Ons afdeling is kort daarna ontbind en hy en sy vrou het op ‘n ander plek gaan oorbegin na berading. Ek weet egter nie wat die uiteinde daarvan was nie, maar die buite-egtelike verhouding is beeindig.
Waar die Here werk kan dinge uitwerk en die Here werk met Saar en Braam soos hy destyds met Sara en Abraham gewerk het.
Gaan nou vir Lekkervurig was of die name doelbewus of toevallig is, want as dit doelbewus is, is haar storie net soveel meer briljant.
Mei 3, 2018 om 12:34 nm
Ek het nou ongelukkig jou gelukwens boodskap by Toorsie se skrywe gaan los! Sal jy dit lees, asb.xx
Oooo dankie…. sal gaan lees.hoekom jy my gelukwens. Hopenlik is ek nie swanger nie 😨
Mei 4, 2018 om 1:16 vm
So sien jy iemand voor die kop en nie in die krop nie, dis wat Saar daar besef het, daar is soveel meer. Juis nou kom die verstaan. Pragtige einde en ń groot waarheid wat hier raak geskryf is.
Mei 4, 2018 om 10:18 vm
Dankie Trommeltjie. Ek lief wat jy hier gesê het…. Sien iemand voor die kop en nie in die krop nie. Hoop ek onthou dit 😊