In baie toesprake was daar haat en wraak teen wit mense. Dit is die gevolg van ANC-leiers, veral in die Zuma-tydperk, wat hul kiesers oor jare op ’n haatdieet teen wittes gevoer het as ’n manier om hul eie mislukkings weg te steek.
As jy fyner geluister het, soek meeste van die sprekers egter net ’n kortpad uit armoede uit. Dit was desperate hulpkrete aan die regering om hul armoede te verlig.
Die toekoms sal wys dat die ANC se nasionale uitvoerende komitee (Nuk) in hul oorhaastigheid (en waarskynlik paniekerigheid) Ramaphosa geforseer het om ’n aankondiging te maak sonder dat hulle enigsins die gevolge van so ’n aankondiging deurdink het.
As die ANC dink dat die party die towerformule gekry het om armoede, werkloosheid en die swak ekonomiese groei van Suid-Afrika op te los deur artikel 25 van die Grondwet te wysig, wag daar ’n baie groot verrassing op hulle. Presies die teenoorgestelde gaan gebeur.
Daar is geen manier hoe die ANC “ ’n beter lewe vir almal gaan skep” sonder hoër ekonomiese groei en beduidende beleggings vanaf die buiteland nie.
Met grondonteiening sonder vergoeding stuur die ANC ’n boodskap na buite wat beleggings uit die buiteland totaal afskrik en alle ekonomiese groei gaan kelder. Dit gaan lei tot “ ’n slegter lewe vir almal in plaas van ’n beter lewe.”
Omdat die regering telkens voor ’n verkiesing groot verwagtinge ten opsigte van grond skep. Ná die verkiesing gebeur daar niks nie. Deurlopend word die wit boere en die Grondwet dan geblameer vir die stadige vordering met grondherverdeling.
Deur die ANC se lomp werkswyse is dubbeld vir grond betaal. Ná ’n suksesvolle grondeis koop die staat die plaas vir byvoorbeeld R5 miljoen. Tot 92% van die grondeisers het eerder kontant as die grond verkies. Dan moet die staat ’n verdere R5 miljoen kontant aan die grondeisers betaal. Die hele transaksie kos die staat nou R10 miljoen. Die duur grond bly egter in besit van die staat. So is daar tans meer as 4 000 plase in staatsbesit.