Spyskaart van die week skyfievertoning - Nuwe resepte - 2022
Spyskaart van die week skyfievertoning
'N Kykie in die wêreld van lekker eetgoed uit die begin van die eeu
Die Waldorf-Astoria, 1897
As u eers kyk na hierdie spyskaart uit 1897, die tariefrekening van die Waldorf-Astoria, waarskynlik die beste hotel in New York destyds, is die eerste ding wat spring dit is alles in Frans.Selfs die klein briefie wat aan die gaste sê dat hulle 'n spyskaart voor die teater kan voorberei, is in Frans, en die een daarbo sê dat hulle nie besprekings na 19:00 aanvaar nie.
Alhoewel hierdie spyskaart heeltemal anders kan lyk as dié wat u vandag sal sien, is dit nie baie anders as in die huidige restaurante in die hele land nie. Lekker eet wasFranse eetkamer; hulle was in wese sinoniem. Die spyskaart is verdeel in sop, slaaie, seekos, 'n uitgeligte gedeelte waar al die duurste goed gelys is (dinge het nie veel verander nie), vleis, wild, groente in verskillende voorbereidings, kase, vrugte en baie nageregte .
Howard Johnson's, 1950's
Hierdie week se spyskaart dateer uit die bloeitydperk van HoJo in die vyftigerjare, en bied 'n wonderlike oorsig van hoe die Amerikaanse verhemelte van die Space Age destyds was.
Biefstuk, "gegrilde Frankforts" en roomys was items wat uitgelig is, en topverkopers (die gebakte mosselbord, ook vetgedruk, was eintlik 'n belangrike innovasie vir die restaurant; voor HoJo's was gebakte mossels "heel maag" mossels, en die Die ketting het die smaakliker "mosselstrokies" gebraai, wat toe baie gewild geword het).
Toebroodjies was ook 'n groot deel van die spyskaart en kom in 'n paar lekker funky variëteite. U sien gereeld nie meer 'n kapbroodjie, roomkaas en olywe, sardien of 'Westerse' toebroodjie nie, en 'n toebroodjie met net blaarslaai en mayonnaise lyk deesdae taamlik skraal. Dit is 'n bietjie verbasend dat daar ook 'n broodjie met grondboontjiebotter en spek op die spyskaart is, want dit is deesdae meer die domein van funky voedselvragmotors. Drie-dekker klub toebroodjies is nog steeds by bykans elke aandete beskikbaar, net soos die aandete saam met 'n halwe hoender met bykomstighede soos aartappels, groente, slaai, broodjies en botter.
Hierdie spyskaart vanaf Julie 1969 (Woodstock!) Gee u 'n goeie foto van hoe mense destyds geëet het: in 'n woord, eenvoudig.
Die spyskaart begin met 'n verskeidenheid slaaie (insluitend die Russiese slaai, met ham, 'n naamlose kaas, ysblaarslaai, kappertjies, gepekelde beet en eierwiggies), 'Voorgeregte' soos garnale -cocktail en sop, en nageregte soos warm appeltaart met 'n kaas van cheddarkaas, wat heel waarskynlik heerlik was.
Ek weet nie hoekom die voorblad met die titel 'John Holiday Specials' is nie, of hoekom die hoenderafdeling 'n lang beskrywing het van hoe die mens die voëls mak gemaak het (waarskynlik om snaaks te wees), maar die voorgeregte is redelik eenvoudig: spaghetti met vleissous, steaks, gebraaide of gebraaide hoender, varktjops, warm toebroodjies, lewer en 'n skreeusnaakse "Low Calorie Special" 'n knipoog na die gesondheidsgier wat toe nog begin was: 'n gebraaide beesvleisburger, maaskaas met 'n perske of paar, en 'n 'krakermandjie'. Hoe het tye verander!
Op die laaste bladsy is 'n seleksie gebraaide en gebraaide seekos, asook 'n paar koue toebroodjies, insluitend die klassieke drie -dekkerklub.
Ontbyt by Horn & Hardart, 1940
Die belangrikste aspek van die outomat was gemak, en baie mense het 'n vinnige ontbyt by die werk gaan inloer. Inhierdie ontbyt spyskaart vanaf 1940 (met vergunning van die New York Public Library), toe die outomat op sy hoogste gewildheid was, word 'n wye verskeidenheid ontbytartikels vertoon. Slegs $ 0,25 gee u vars of gestoofde vrugte of sap en eiers, roosterkoeke of 'gekapte beesvleis' ('n ander naam vir gebreekte beesvleis) op roosterbrood.
Daar was ook 'n goeie keuse van ontbytkoeke en brood, soos koffiekoek, kaneelbroodjies en die heerlike "kaneelvlinderkoek" wat bevat rosyne en pekanneute. Daar is ook baie graan (insluitend die ou Wheatsworth) en warm ontbyt, soos omelette, tong en eier in die platteland, gebakte tamaties met roereier en die boeiende ham en eier van "pannekoekstyl".
Hierdie spyskaart uit die aanlyn -argief van die New York Public Library dateer uit 1900, slegs twee jaar nadat aggressiewe uitbreidingsplanne opgestel is, en is 'n goeie oorsig van wat sakemanne geëet het vir ontbyt en tydens hul middagete tydens die begin van die eeu. Dit is 'n baie eenvoudige, elegant gerangskikte spyskaart, met baie geregte wat vandag nie op 'n spyskaart sou misloop nie. 'N Paar interessante items spring egter uit: aanvanklik was ons nie seker wat' beestee 'was nie, maar dit blyk dat dit destyds 'n baie gewilde drankie was. net beesvleis sous. Die pannekoek klink beslis ook goed (dit is beroemd op bestelling in die voorvensters gekook), net soos die sop, bredies en hasj. Ons is egter geïnteresseerd in die 'mielieblom'; dit klink op sigself nie te lekker nie, en die broodjie met gemaalde tong sal waarskynlik vandag nie so goed gaan nie. Daar is nog steeds 'n paar (meestal Chinese) restaurante wat oester -omelette bedien, maar u sal waarskynlik nie meer melkroosterbrood sien nie, 'n hoofsaaklik vintage gereg waarin roosterbrood in warm, gesoute, verdikte melk in die spyskaarte gedoop word.
Hierdie is 'n redelik deftige spyskaart, verbasend hoogstaande, maar steeds vol universele klassieke. Kortom, die aanbod hier is regtig op die hele kaart. Voorgeregte wissel van matzo -balsop tot gekapte hoenderlewers tot kreef -skemerkelkie tot die Derby -skemerkelkie, met krapbene, seldery, avokado en gespanne Thousand Island -dressing. Voorgeregte sluit in spaghetti met tamaties, sampioene en vleissous, koringvleis -hash, hoender -enchiladas, 'grenadine van filetbees' met bearnaisesous, gesnyde kort ribbetjies, vars kalfsvleisbrood, 'n hamburger, forel -amandine en 'n heel gebraaide kreef. Nageregte bevat koeke, pasteie, roomys en "Coupe St. Jacques", gesnyde vrugte bedek met roomys of sjerp.
Gaan na die agterkant van die spyskaart, en u vind slaaie en opsies "Uit die braaikuiken". Slaaie bevat die Derby -slaai (wat iets bevat wat jy deesdae nie gereeld sien nie, julienne van tong), sowel as die beroemde Cobb -slaai, en gebraaide opsies bevat 'n lekker verskeidenheid steaks, gebraaide sampioene met spek op roosterbrood.
As 'n moderne restaurantkonsultant hierdie spyskaart sou bekyk, sou hulle die eienaar heel moontlik aan die eienaar gesê het om dit 'n bietjie meer te fokus. Maar deel van wat die Brown Derby so gewild gemaak het, was die demokratiese benadering tot eet: as jy net 'n vinnige bak sop of 'n burger wou hê, moet dit so wees. Maar as u toevallig Clark Gable was wat 'n kontrak bespreek en in die stemming vir 'n kreef was, sou hulle u ook met een daarvan op die been gebring het.
Danksegging in die Broadway Central Hotel in New York, 1899
Die 400-kamer Broadway Central Hotel is in 1870 gebou, en destyds was dit die grootste hotel ter wêreld. Dit was aan die westekant van Broadway tussen Bleecker en Third Street, wat destyds Amitystraat genoem is, in die hartjie van die stad se vermaaklikheidsdistrik en spog met die beste luukshede van die dag, waaronder drie groot eetkamers en top-of-the-the -lyn meubels. Met sy mansardak en sierlike voorportaal, lyk dit beslis ook so.
Alhoewel dit nie meer die grootste hotel ter wêreld was teen die tyd dat Thanksgiving 1899 omgedraai het nie, was dit steeds 'n chique woonbuurt en het die hotel nog steeds aan die elite gesorg. Die spyskaart vir die aand, wat ons in die aanlyn -argief van die New York Public Library gevind het, is verdeel in soorte, vis, gekookte, voorgeregte, gebraaide, wild, slaaie, koue vleis, groente en nageregte, en dit is duidelik dat dit nogal 'n fees moes gewees het .
Saratoga Springs 'Congress Hall, 1856
Congress Hall, met sy stewige mansarddak en sy statige arcade, was een van die hotelle wat voorsiening gemaak het vir goedgesinde besoekers wat die genesing in Saratoga probeer onderneem het. Op 8 September 1856 is die tarief (wat ons via die New York Public Library'sargief) bevat 'n klein maar versierde verskeidenheid van die mooiste kookkuns van die dag; 'n goeie voorbeeld van wat die hoi polloi in die jare voor die burgeroorlog geëet het. Daar was vermicelli sop om te begin, en gebakte bas met 'n porsie wynsous kreef in die seekos afdeling. Baie ou spyskaarte het 'n 'gekookte' gedeelte, alhoewel dit vandag nogal onaantreklik klink, en dit bevat skaapboud, ham, beesvleis of hoenders (hou daarvan dat hoenders in die meervoud is). Koue geregte het geglasuurde Westphalia -ham of -tong ingesluit, en daar was gebraaide skaapvleis, beesvleis, kalfsvleis, lam of gevulde lentekuikens (weer saam met die meervoudige hoenders).
Die spyskaart is in nege afdelings verdeel: sop; 'n verskeidenheid mousse en voorgeregte; seekos, insluitend gebraaide kreef en 'n heel salm of bas en croute (in 'n deegkors); "Truffe en Pate Lucullus;" voorgeregte, insluitend krapkassolette, die klassieke sole meuniere, cote de boeuf en verskeie voorbereidings van kalfsvleis, lam, hoender en eend (insluitend die gewilde gesmoorde lam met knoffel); sye, insluitend geglasuurde wortels, groenbone, andyvie in botter en morel sampioene; Franse kase en nageregte, insluitend sjokolademousse met rum, gevulde pannekoeke, sjokolade-lemoenkoek en soufflés; en laastens koffie en tee.
Andre Soltner was een van die eerste sjefs in Amerika wat vars seisoenale bestanddele beklemtoon het (die morele dui daarop dat dit 'n lentespyskaart was), en hy het rustieke geregte van sy geboorteland in die Elsas in die spyskaart opgeneem en spesiale aanbiedinge soos 'n ui -tert, het een van die bekendste geregte van die restaurant geword. Alhoewel die spyskaart kan aandui dat Lutèce bedompig en pretensieus was, het die teenwoordigheid van Soltner en sy vrou, Simone, wat die eetkamer bestuur het, die restaurant 'n huislike, ma- en popgevoel gegee (die egpaar woon eintlik bo).
Die New York en Florida Express, 1900
Die middagete -spyskaart in Mei van daardie jaar, vanaf die New York Public Library se argief, was redelik eenvoudig, maar dit het nog steeds die Amtrak-aanbod van vandag met 'n kilometer bereik. Oestersop, pêreluie en "pin money pickles" word aangebied, wat met gemmer en kaneel, gebraaide rooibroodjie met tartaarsous en "gebraaide" beesvleis met groente opgeskiet is. Koue vleis sluit lentelam, braaivleis, ham, osstong en sardientjies in, en ligter maaltye sluit gebakte boontjies en hoenderslaai in. Gekookte aartappels of uie, rys en stringbone is langs die kant aangebied. Kaas en klappers is ook aangebied, net soos appeltert, verskillende koeke, wafels en 'Golden Gate -vrugte', waaroor ek geen besonderhede kon opspoor nie. Drankies sluit koffie, melk, tee en 'tafelwater uit Wolf Trap Lithia Springs' in Virginia in (dit was 'n goeie aanraking).
Etes kos een dollar, wat gelykstaande is aan ongeveer $ 30 in vandag se geld.
Sondag se beste: 6 vertroostende resepte vir 'n naweekmiddag
'N Troos, heerlik Sondag aandete het 'n byna mistieke vermoë om die naweek langer te laat voel. Alhoewel ons in werklikheid elke dag van die week smag na hierdie soort kookkuns. Hier is die gunsteling gesinsete van ons redakteurs.