Die EU dring aan om op te tree oor 'voortgesette skending van regte' deur Pakistan - EU Reporter
Andy Vermaut, woordvoerder van die koalisie
Die EU -instellings is aangemoedig om dringend op te tree in die geval van Pakistan se beweerde voortgesette menseregteskendings. 'N Koalisie van gerespekteerde nie -regeringsorganisasies vir menseregte, wat onder die sambreel van Human Rights Without Frontiers (HRWF) saamkom, het 'n brief aan die EU se hoë verteenwoordiger Josep Borrell gelewer waarin hy 'n beroep doen op die opskorting van die GSP+ -status van Pakistan, wat die land voorkeur handelsregte gee met die EU, op grond van "voortgesette menseregteskendings" .
In die brief, wat Woensdag per hand aan die Brusselse kantore van Borrell, 'n voormalige Spaanse parlementslid, afgelewer is, het die NRO's veral die misbruik van Pakistan se godslasteringwette beklemtoon. Dit het onlangs 'n agtjarige kind wat van godslastering "teen die profeet" aangekla word, 'n misdryf met 'n verpligte doodsvonnis aangekla. Die brief volg op 'n onlangse konferensie oor die aangeleentheid, wat ook deur die Press Club in Brussel aangebied is, wat deur die voormalige Europese kommissaris Jan Figel, parlementslid Peter van Dalen en ander toegespreek is.
'N Britse parlementêre groep het sedertdien sy steun vir die veldtog onder leiding van HRWF verklaar. Een van die organiseerders van die brief het aan hierdie webwerf gesê dat daar veral kommer is oor die huidige godslasteringwette van Pakistan en die gebrek aan respek vir die vermoede van onskuld. In die brief wat aan Borrell, die hoof van die EU se buitelandse sake, oorhandig is, word artikel 12 van 'n gesamentlike mosie vir resolusie van die Europese parlement aangehaal, gedateer 28 April en met 681 stemme aangeneem. Dit belowe "om Pakistan onmiddellik in aanmerking te neem vir GSP+ -status in die lig van die huidige gebeure en of daar voldoende rede is om 'n prosedure te begin vir die tydelike terugtrekking van hierdie status en die voordele wat daarmee gepaard gaan, en aan die Europese Parlement verslag te doen oor hierdie saak so gou as moontlik ".
Op die onlangse konferensie is gehoor dat ongeveer 20% slegs van die voordele as gevolg van die huidige ooreenkoms met Pakistan aan die EU toekom, wat volgens die mening van die konferensie geen beduidende moontlike nadelige ekonomiese impak op die EU of die lidlande veroorsaak nie . Die oplegging van die verpligte doodsvonnis vir diegene wat skuldig bevind is aan godslastering teen die profeet, veral in die konteks van sulke aanklagte wat onlangs op 'n agtjarige kind gerig is, maak volgens die konferensie die huidige GSP+ -status wat Pakistan "moreel en polities onhoudbaar."
Tydens die konferensie is die name voorgelees uit 47 gevangenes wat tans op laster in Pakistan aangehou word. Hulle is: Mubashir Ahmed; Gulab Ahmed; Ahtesham Ahmed; Zahid Ahmed; Ahmed Waqar; Anwar; Islam; Mailik Ashraf; Anwar Ashgar; Ahmed Ashgar; Noor Ashgar; Malik Ashraf; Kausar Ayub; Amud Ayub; Taimur; Siya; Raza; Zafar Bati; Md Safi; Md Shehzad; Rehmat Ali; Asof; Md Aslam; Arif Mehdi; Junaid; Hafeez; Abdul Hamid; Md Faruq; Hayai Bin; Malik; Md Humayan Faysal; Aftab Mastargil; Nadeem James; Arif Massih; Saoedi -Issaq; Abdul Karim; Imran Massih; Yakub; Ishfaq Massih; Saba Massih; Basjir; Mastan Mushtaq; Shamsuddin; Md Yussaf; Inayat Rasool; Iqbal en Md Aslam.
Die lys bestaan ​​uit Ahmediyyas, Shia's, Hindoes en Christene. Sestien hiervan is 'n doodsvonnis opgelê. Die brief wat Woensdag aan Borrell gestuur is, lui dat "Daarom wil ons die hoë verteenwoordiger vra - wat voorheen gesê het dat die opskorting van die GSP+ -status van Pakistan 'n maatstaf is van die laaste maatreëls - wat sy huidige posisie in hierdie verband is?" Die brief wat op hierdie webwerf verskyn, sê verder: "Aangesien Pakistan se gedrag duidelik in stryd is met die vereiste dat GSP+ -begunstigdes 27 internasionale konvensies moet bekragtig, is dit duidelik dat dit in stryd is, vra ons met respek hoe die hoë verteenwoordiger die voortsetting kan regverdig. van Pakistan se GSP+ -status? " Niemand van die EDEO was Woensdag (15 September) onmiddellik beskikbaar vir kommentaar op hierdie webwerf nie.
Kasjmir: 'n Kwaad geskil
Ons regering het in 2018 sy amp aangestel, gefokus op die vervulling van die belofte om Naya Pakistan aan ons kiesers te lewer. Ons wou onderwys, werk en beter gesondheidsorg bied deur gebruik te maak van ons verbindingsinfrastruktuur om plaaslike handel en beleggings te bevorder. Ons het geweet dat dit 'n rustige omgewing sou verg, skryf Pakistan se minister van buitelandse sake, Makhdoom Shah Mahmood Qureshi.
Gevolglik het premier Imran Khan kort na sy verkiesing verklaar dat Pakistan "twee stappe in die rigting van vrede sal neem as Indië een neem". Hy het gehoop dat Pakistan en Indië armoede in plaas van mekaar sou beveg.
Ongelukkig stel die regering van premier Narendra Modi in Indië geen belang in vrede nie. Die regerende party in Indië, die Bharatiya Janata Party, is deurdrenk van rassistiese, haatgevulde dinge Hindutva geloofsbelydenis van die Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS), 'n paramilitêre organisasie wie se stigters met bewondering oor Hitler en Mussolini geskryf het.
Die BJP -regering floreer daarop om haat en geweld teen godsdienstige minderhede aan te wakker - veral Moslems - en bou politieke kapitaal op deur rammel teen Pakistan. Die voorliefde van Indië vir brinkmanskap het ons twee kernwapenlande in Februarie 2019 op die rand van oorlog gebring.
Ons het gedink dat 'n noue borsel met oorlog die Modi -regering sou laat ontnugter. Maar ons het die mate waarin RSS -ideologie die Indiese regering se DNA besmet het, onderskat.
Nieu -Delhi het die aanbod van Pakistan vir dialoog oor die kerngeskil van Jammu en Kashmir afgeweer, sowel as ander kwessies wat ons verhouding ondermyn. Dit blyk dat premier Modi Pakistan se begeerte na vrede met swakheid verwar het.
Op Aug. 5, In 2019 het Indië 'n gewapende beleg en onderbrekings in kommunikasie opgelê op die onwettig besette Jammu en Kasjmir (IIOJK). Sedertdien is duisende Kashmiris, insluitend minderjariges, gearresteer en gemartel. Gewilde Kashmiri-leiers, soos die 91-jarige Ali Shah Geelani, was nog altyd aan die ontvangkant van die Indiese staatsonderdrukking. Hierdie keer het Indië nie eens die politieke leiers gespaar nie, waaronder drie voormalige hoofministers, wat deur gewone Kasjmiris beskou word as die moontlikheid van die Indiese besetting.
Meer as 8 miljoen Kasjmiris bly vandag gevangenes in die grootste opelug gevangeniskamp ter wêreld, met 900,000 Indiese militêre en paramilitêre magte wat oor hulle waghou. Geen geloofwaardige waarnemer of menseregte -organisasie kan hulle besoek sodat hul stem nie gehoor kan word nie. Indië het Amerikaanse senatore verbied om Kashmir te besoek. Dit het 'n sittende Britse parlementslid aangehou en gedeporteer omdat sy kritiek op Indiese menseregteskendings in Kasjmir gekritiseer het.
Sedert Augustus 5 verlede jaar, die eerste herdenking van Indië se militêre beleg en toesluit in IIOJK, het sy veiligheidsmagte 390 Kashmiris doodgemaak. Net in 2021,
Ongeveer 85 Kasjmiri's is vermoor in buite-geregtelike moorde. Indiese veiligheidsmagte hou gereeld valse ontmoetings om jong Kashmiri -betogers dood te maak en pelletgewere teen vroue en kinders te gebruik, wat honderde verblind en vermink.
Soos Pakistan gewaarsku het, gaan die Indiese regering voort met die instelling van onwettige maatreëls om demografiese verandering in Kasjmir te bewerkstellig. Die verplasing van die plaaslike bevolking deur nie-inwoners in 'n internasionaal betwiste gebied is 'n skending van die internasionale reg en in die besonder die Vierde Konvensie van Genève. Die hele spektrum van Kasjmirse politieke leierskap het hierdie stappe van die Indiese regering om 'koloniste' te vestig, verwerp.
Mnr Modi se optrede het Indië en die streek in 'n doodloopstraat. In verwarring met die onvermoë om die stryd om selfbeskikking van die Kashmiris te verpletter, is Indië op soek na 'n nuwe generasie medewerkers uit die Kashmiri-leierskap om 'n glans van legitimiteit aan sy besetting te verleen. Intussen gaan 'n stelselmatige veldtog om die godsdienstige, kulturele en taalkundige identiteit van die Kasjmir -mense uit te wis voort.
Ook dit sal misluk -net soos alle ander pogings om die Kashmiris se eis om onafhanklikheid te stuit, misluk het.
Wat sal die Indiese regering dan doen? Sal dit die bekende bogey van 'grensoverschrijdende terrorisme' laat herleef om die Kashmiri-vryheidstryd te besweer? Sal dit 'n ander krisis met Pakistan veroorsaak om die aandag af te lei van die nimmereindigende stroom skandale (insluitend die onlangse onthullings oor Indië se pogings om premier Imran Khan te bespied) wat die BJP-regering aanhou skud?
Indië koester ambisies om 'n groot mag te wees. Dit het inderdaad magtige kampioene wat Indië wil help om 'n grootmoondheid te word, maar andersins kyk as Indië 'n bespotting maak van die demokratiese waardes en menseregte wat hulle voorstaan.
Dit is die plig van die internasionale gemeenskap om Indië uit te roep oor sy gruweldade teen die Kasjmiri -mense en dit te beywer vir 'n vreedsame oplossing van die Kasjmir -geskil. Terwyl 'n vaag skietstilstand sedert Februarie oor die lyn van beheer bestaan, bly die situasie gespanne. En omdat die situasie in Afghanistan vinnig versleg, is hernieude streekspanning oor Kasjmir in niemand se belang nie.
Daar is net een oplossing. Indië moet sy optrede van Augustus omkeer 5, 2019, en skep voorwaardes vir 'n resultaatgerigte dialoog met Pakistan en die wettige verteenwoordigers van die Kasjmirse mense om die oplossing van hierdie jarelange geskil op te los.
Die mense van Suid -Asië - een van die armste streke ter wêreld - smag na vrede, voorspoed en 'n beter toekoms vir hul kinders. Hulle moet nie gyselaar gehou word van die hardnekkige weiering van Indië om die werklikheid die hoof te bied nie: dat daar geen vrede in Suid -Asië kan wees sonder die vreedsame afhandeling van die Jammu- en Kashmir -geskil in ooreenstemming met die relevante resolusies van die VN -Veiligheidsraad en die wense van die Kashmiri -mense nie.
Die konferensie het aan die lasterwette van Pakistan gesê 'gelyk aan etniese suiwering'
'N Konferensie oor Pakistan se omstrede godslasteringwette is vertel dat die wetgewing gelykstaande is aan etniese suiwering. Alhoewel die godslasteringswette die Islam en die godsdienstige sensitiwiteit van die Moslem -meerderheid van Pakistan wil beskerm, word dit "vaag geformuleer en willekeurig deur die polisie en die regbank afgedwing". As sodanig laat hulle toe, selfs uitnooi, misbruik en die teistering en vervolging van minderhede in Pakistan, die geleentheid by die Brusselse persklub.
Maar ten spyte van sulke kommer, slaag die Europese Unie nie daarin om die slagoffers te help nie, en moet druk op Pakistan geplaas word om sy wette op te skort. la défense des droits et des libertés.
Die regsgrondslag van die godslasteringswet, die gebruik van die wette om etniese suiwering te regverdig en die besondere uitwerking op vroue is bespreek. Paulo Casada, 'n voormalige parlementslid, stigter en uitvoerende direkteur van die Demokratiese Forum van Suid-Asië, het tydens die debat gesê: 'Dit is 'n baie belangrike onderwerp en dit het ons al lank behandel. Mense word beskuldig van godslastering sonder enige grondslag. Dit is die gevolg van aanvalle op prokureurs en die taamlik fanatiese en absurde atmosfeer in die land.
"Die EU moet meer doen om hierdie kwessie wat erger geword het, nie beter nie, uit te lig."
Jürgen Klute, voormalige parlementslid en 'n Christen -teoloog, het gesê: 'Ek dink Christenskap en Islam het baie gemeen: die oortuiging dat u aan die einde van u tyd voor goddelike oordeel moet verskyn, daarom moet ons sterk teen hierdie godslastering argumenteer wette. Hoe kan 'n mens besluit of skat wat 'n godslastering is? U moet sulke besluite aan u God oorlaat. Ons kan teen hierdie wette argumenteer op grond van menseregte en ook godsdienstige gronde. "
Manel Msalmi, adviseur van internasionale aangeleenthede van parlementslede van die European Peoples 'Party in die Europese Parlement, het gesê:' Die parlement en die kommissie en die raad het elkeen vervolging in Pakistan veroordeel. as aanstootlik beskou kan word. Hierdie wette was nog altyd 'n probleem, maar die situasie het erger geword. Dit is belangrik om daarop te let dat sulke wette teen godsdienstige minderhede in state soos Pakistan gebruik word. Sulke aanvalle kom ook gereeld aanlyn voor, veral teen joernaliste. Pakistan het selfs versoek dat sulke wette in ander Moslem -lande ingestel word met 'n boikot van state waar godslastering plaasvind. Hierdie praktyk gaan hand aan hand met die doelwit van godsdienstige groepe. Menseregte word in Pakistan misbruik. "
'N Ander hoofspreker, Willy Fautré, direkteur, Human Rights Without Frontiers, bedank die organiseerders vir die uitlig van die kwessie. Hy fokus veral op die saak van 'n Christen -egpaar wat sedert 2013 in die tronk was op laster, voordat hy deur die Hooggeregshof van Pakistan onskuldig verklaar is en 'n paar maande gelede vrygelaat is. Ondanks 'n resolusie van die Europese Parlement in April wat op hul saak fokus, is geen EU -land gereed om politieke asiel aan hulle te verleen nie.
Hy het gesê dat ons in die HRWF -databasis van FORB -gevangenes '47 gevalle van gelowiges van alle gelowe in Pakistan gedokumenteer het wat op grond van die godslasteringwette in die tronk is.' Dit sluit 26 Christene, 15 Soennitiese Moslems, 5 Ahmadi's en 1 Shia-Moslems in. Fautre het bygevoeg: 'Daar is beslis meer.'
Sowat 16 is ter dood veroordeel, 16 is lewenslange gevangenisstraf opgelê, 10 sit al jare in die tronk en wag steeds op verhoor en in vier gevalle is die status van die gevangene onbekend. Die saak van Asia Bibi, wat in 2010 ter dood veroordeel is deur ophanging en uiteindelik vrygespreek is weens 'n gebrek aan bewyse deur die Hooggeregshof in Pakistan, nadat hy jare lank op die doodstryd deurgebring het. Toe sy vrygelaat is, het sy weggekruip om nie vermoor te word deur ekstremistiese groepe nie.
Sy het probeer om asiel in Frankryk en by ander EU -lidlande aansoek te doen, maar sonder sukses. Sy was uiteindelik welkom in Kanada. Fautre het gesê: 'Ek wil graag hier op hierdie punt fokus.'
Op 29 April 2021 het die Europese Parlement 'n resolusie aangeneem oor godslasteringwette in Pakistan, veral die geval van Shagufta Kausar en Shafqat Emmanuel, en sê in die heel eerste punt: 'Terwyl Shagufta Kausar en Shafqat Emmanuel, 'n Christelike egpaar, in die gevangenis was 2013 en in 2014 ter dood veroordeel weens godslastering; dat hulle daarvan beskuldig word dat hulle 'godslasterlike' sms'e gestuur het aan 'n moskee -geestelike wat die profeet Mohammed beledig het, met 'n simkaart wat in Shagufta se naam geregistreer is; albei die beskuldigdes het alle bewerings deurgaans ontken en meen dat haar nasionale identiteitskaart doelbewus misbruik is. "
Die Europese Parlement het gesê dat dit "die gevangenisstraf en vonnisoplegging van Shagufta Kausar en Shafqat Emmanuel, sowel as die voortgesette vertraging van hul appèlveroordeling ten sterkste veroordeel; doen 'n beroep op die Pakistaanse owerhede om hulle onmiddellik en onvoorwaardelik vry te laat en om nou en by vrylating aan hulle en hul prokureur voldoende sekuriteit te gee; doen 'n beroep op die hooggeregshof in Lahore om die appèlverhoor onverwyld te hou en die uitspraak in ooreenstemming met menseregte te vernietig ".
Ongeveer 681 parlementslede het ten gunste van die resolusie gestem en slegs drie lede het dit gekant. Fautre het bygevoeg: 'Die Christen -egpaar is uiteindelik vrygelaat nadat hulle 8 jaar in die tronk was. Hulle wil wegkruip vir hul veiligheid en wil nou 'n veilige hawe vind in 'n EU -lidstaat, maar hulle het geen voorstel van hulle ontvang nie en hul aansoeke om 'n visum deur verskillende Europese ambassades bly meestal onbeantwoord of is van die hand gewys omdat hulle vir hul veiligheid wegkruip, het hulle geen werk en geen bewys van inkomste nie. Die diplomatieke missies het hulle nie 'n alternatiewe proses voorgestel om aslum te kry nie. "
Hy het op die konferensie gesê: 'Tot dusver was Duitsland die enigste ambassade wat Shagufta Kausar en Shafqat Emmanuel amptelik beantwoord het, maar hulle het gesê dat hulle geen hulp kon verleen nie. Hierdie moontlikheid is nou beperk tot uitsonderlike gevalle wat veral 'n voorbeeldige politieke betekenis het, byvoorbeeld persone wat op 'n besonder uitstaande en jarelange wyse in menseregte of opposisiewerk gewerk het en dus direk blootgestel is aan 'n groot bedreiging vir hul fisiese integriteit en kan so 'n bedreiging volhoubaar vermy slegs deur in Duitsland opgeneem te word.
'Die enigste manier om om politieke asiel te vra, is om onwettig verskeie grense oor te steek en in 'n EU -land aan te kom waar hulle om asiel kan aansoek doen. Hulle dink nie so 'n gevaarlike oplossing nie.
'Weereens, in hierdie geval slaag die EU -lidlande nie daarin om konkrete vervolgde Christene te help wat op soek is na 'n veilige hawe nie en 'n dowe oor te gee na hul versoeke. Hulle is nie proaktief of reaktief nie. Hul hinderniswedloop wat in 2013 in Pakistan begin het, is nog lank nie verby nie.
'Generaal Pervez Musharraf het Zia opgevolg met die ondersteuning van die VSA en sy bondgenote. Musharraf het nie net daarin geslaag om veranderinge in die land se godslasteringwette aan te bring nie, hy het ook toegelaat dat ekstremistiese groepe onder nuwe name voortgaan om te werk. "