Dit was ŉ warm dag in Nairobi. Ten spyte van die stories oor Kenia wat ek voor my besoek gehoor het, was ek stomgeslaan deur die land se skoonheid en die mense se gasvryheid. My besoek aan die Verenigde Nasies se werkswinkel oor die “prohibition of the incitement of national, racial and religious hatred” was die moeite werd – gedeeltelik oor die geleentheid om te gesels oor wat in Suid-Afrika aan die gang is, maar merendeels oor dit wat die besoek my oor Afrikanerskap geleer het.
As gevolg van die ontwikkeling van tegnologie en, in besonder, die sosiale media is die nuwe tendens regoor die wêreld dat mense nie meer primêr geëvalueer word op wát hulle sê nie, maar hóé hulle iets sê. Hierdie beginsel geld veral vir mense wat oor politieke kwessies kommunikeer. Dit maak nie saak hoe goed jou feite is nie, as jy dit op die verkeerde manier oordra, sal jy nie ŉ impak maak nie. Die opkoms van politici soos Barack Obama, Tony Blair en David Cameron is bewys hiervan – die meeste navorsing oor hulle verkiesingsveldtogte dui daarop dat hulle sukses behaal het omdat mense aangetrokke gevoel het tot die beeld wat hulle van hulself gevestig het, voordat daar na hul beleide of standpunte gekyk is.
Met Afrikaners is die uitdaging groter. Die negatiewe persepsies moet gebreek word deur te let op die manier hoe daar oor ons behoeftes gekommunikeer word. Afgesien van die “hoe” is daar ook die probleem van “wat” gesê word. Dit is nie nodig om feite te fabriseer of argumente op ras te baseer nie. Dit help byvoorbeeld nie om samesweringsteorieë as die waarheid te verkondig as jy geen bewyse daarvoor kan lewer nie. Net so help dit nie om die ou landsvlag op jou briefhoof te sit as jy weet die persoon aan wie jou brief gerig is dit met die eerste oogopslag in die vullismandjie sal gooi nie. Of om vir die beskerming van jou kultuur te baklei, maar terselfdertyd weier om respek aan ander se kulture te betoon.
Dit mag miskien vir Afriforum taktiese voordeel binne Suid-Afrika inhou om sy steun vir Afrikaners agter ‘n rookskerm van steun vir minderheidsgroepe en die Grondwet te verdoesel, maar dit ondermyn sy vermoë om buite Suid-Afrika daarop aanspraak te maak dat hy Afrikaners verteenwoordig.
Ebert, dis nog heeltemal te vroeg om die Vryheidsfront Plus af te skryf as ’n organisasie wat nie oor die vermoë beskik om die Afrikaner se belange in die buiteland (of selfs in SA se kabinet) te bevorder nie. Indien jy reg is dan verstaan ek eerlikwaar nie hoe dr. Mulder dit reggekry het om d.m.v. ’n demokratiese proses op die dagbestuur van ’n internasionale organisasie vir minderheidsregte en selfbeskikking (UNPO) verkies te word nie. Soos ek verstaan maak UNPO baie deure oop vir die internasionalisering van ’n bedreigde minderheidsgroep se saak – een van daardie deure is immers ’n direkte kanaal na die VN.
Dit laat my egter dink aan ’n ding wat ek nie lekker onder die knie kan kry nie. Sommige leiersfigure in AfriForum het aan my erken dat meeste van hul lede vir die DA stem tog spoor AfriForum nie hul lede openlik aan om hul steun agter ’n politieke party soos die Vryheidsfront Plus te plaas nie – ’n party wat al vir 17 jaar diep spore getrap het om vir die Afrikaner se burgerregte op te staan en al heelwat vermag het m.b.t. kwessies soos selfbeskikking, haatspraak teen die Afrikaner, moedertaal onderrig ens. Ek verstaan dat AfriForum erken dat hulle ’n nie-politiese organisasie is en dat dié organisasie dus nie aan ’n enkele politieke party gekoppel kan wees nie. Vreemd dat die nie-politiese AfriForum se jeug dan teen politieke partye soos die Vryheidsfront Plus aan kampus verkiesings deelneem en AfriForum al sovêr gegaan het om talle politici uit politieke partye soos die Vryheidsfront Plus aangestel het. Trouens, meeste van die bestaande Solidariteit-beweging leierskap, dis nou AfriForum inkluis, was vir jare aktief betrokke met die politiek by die VF Plus. Nou is almal skielik nie-polities ingerig… dis soos om te sê jy is nie ’n Blou Bul nie maar jou vriende sien jou elke Saterdag op Loftus, getooi met horings, trui, neusring, vlag en al!
Terug na die punt – hoe kan AfriForum sê dat hulle vir Afrikaners se burgerregte opstaan en dan in dieselfde asem erken dat hulle bewus is van die feit dat die meeste van hul lede vir ’n politieke party stem wat alles behalwe die beste belange van die Afrikanervolk op hul harte dra en dan verder gaan deur nie eens ’n openlik poging aan te wend om hierdie einste lede te oortuig om juis by die stembus ook vir hul regte op te staan deur vir die VF Plus te stem nie? As mens vir die Afrikaner se regte opstaan dan is dit mos nie net in die hof of in die koerante nie maar in die parlement ook, of het ek die kat aan die stert beet? Deur te erken dat die meeste van jou lede vir bv. die DA stem word mens mos gekoppel aan ’n politieke party. Dit sal wonderlik wees as die Afrikaner daarbuite meer duidelikheid hieroor kan kry.
Ek is net bly dat Ernst een persoon daarbuite oortuig het dat alle trotse Afrikaners nie noodwendig aan warmwind-sprekers se lippe hang nie en dat ons ’n eerlike en regverdige saak het wanneer ons sê dat ons oorlewing as volk bedreig word deur die nasiebou-ten-alle-koste-politiek wat deur die DA en ANC gevolg word. Die stryd wat ons wel moet wen kom immers neer op die vreedsame herstel van ons vryheid binne ’n eie demokratiese Republiek wat ingerig word op grond van Christelike waardes en wat deur volkseie arbeid van die grond af opgebou word. Daardie stryd gaan beslis nie deur net gewone feite en eerlike argumente gewen word nie… burgerlike regte organisasies wat hul lede in die openbaar aktief aanspoor om ook betrokke te raak by organisasies soos die Orania Beweging en die Vryheidsfront Plus sal wel ’n deurslaggewende impak op die stryd maak.
Dis ‘n baie interressante artikel en rigtinggewend vir jong Afrikaners. Regses behoort veral baat te vind by die aanslag en benadering tot kwessies oor ons toekoms en afrkaners se rol in Suid Afrika. Ek wil egter van jou verskil oor die dinamika van leierskap en die stemgebruik.
Dis afgelope twee dae worstel ek met die drome en vanoggend tref die Waarheid my soos ‘n klip teen die kop.