Ná ŉ paar stoppe langs die pad is ons laaste stop vir die dag die hotel op Vanrhynsdorp – Namaqua Lodge, wat ook ons tuiste was vir die volgende vier aande.
Nog steeds yskoud, is ons dag twee met die Vanrhynspas op. Mike vertel ons dat dit die enigste pas is wat net opgaan en ŉ plato bereik. Daar is nie ŉ op en dan weer ŉ af nie. Ná die stywe klim, draai ons van die grootpad af op ŉ modderige en smal plaaspad, die vlaktes in. Dit is hier waar ons die mooiste goudgeel katsterte sien. Hulle staan gesaai oor die veld.
Dié gebied spog ook met die grootste kokerboomwoud in die wêreld. Daar is duisende kokerbome – ’n natuurwonder soos wat ek persoonlik nog nooit beleef het nie. Geen foto of beskrywing kan enigsins reg aan dié wonder laat geskied nie.
ŉ Skatkis van stories is oopgemaak deur oom Jasper Nieuwoudt van Vanrhynsdorp. In die voorwoord van sy boek Boerseep en brakwater vertel sy groot vriend Arno van Zyl van Springbok hoe hul matriekonderwyser, meneer Fourie, altyd vir oom Jasper gesê: “Ou Jasper, as jy net skryf soos jy praat, dan is daar ŉ moontlikheid dat jy met jou skrywery dalk eendag êrens gaan kom.” Wel, oom Jasper het en hy deel ŉ stukkie Namakwaland met soveel passie en die beskrywendste woorde.
Daar was nie ŉ vaste toerprogram nie; die toerleiers het die vryheid gehad om ons te vat na plekke wat regtig besonders is, daar waar baie min of in sekere gevalle geen ander toeriste kom nie.
Dit gaan oor baie meer as net blomme. Die mooiste “blomme” wat ons ontdek het, het nie noodwendig in die veld gegroei nie.
Ek verstaan nou D.J. Opperman se woorde: “Op die groot saaidag van die heelal het reeds ’n entjie duskant Wupperthal oor die kaal noordweste van die Heer se beste saad gelek, gelek en uitgeval.”
Saartjie, die toerleier se hond, het oral saam gery en vir heerlike pret gesorg. (foto: Namakwa Toere)