Antieke kuns verduidelik die ekologiese geskiedenis van Egipte - Inligting
Antieke kuns verklaar die ekologiese geskiedenis van Egipte
Die ontdekking is gebaseer op a nuwe interpretasie van 'n argeologiese en paleontologiese argief oor soogdiere uit Egipte ontleed 'n dekade gelede deur dierkundige Dale Osborn. 6 000 jaar gelede was daar 38 soorte soogdiere in Egipte, terwyl daar nou net agt spesies is.
In hierdie argeologiese verslae is daar baie interessante verhale, sê Justin Yeakel, 'n ekoloog aan die Simon Fraser Universiteit in Vancouver, British Columbia, wat aandui dat Aristoteles 2300 jaar gelede gesê het dat leeus in Griekeland skaars gesien kan word; kort nadat hierdie dier vir die laaste keer in die argiewe verskyn het.
Navorsers het bevind dat daar 'n toeval is van drie dalings in die roofdierpopulasie in Egipte met ingrypende klimaatsveranderinge wat geneig was om meer dor te wees. Die snelheid en ritme van hierdie ariideringsproses hou direk verband met belangrike veranderinge in menslike bevolkings aan die einde van die Afrika-vogtige periode, vyf millennia gelede; ook vier millennia gelede, met die val van die Akkadiese ryk in die huidige gebied van Irak, en ongeveer 3 100 jaar gelede toe die Ugarita-beskawing geëindig het in die gebied wat tans ooreenstem met Sirië.
Navorsers het die gevolge van hierdie uitwissings op voedsel ontleed. Hiervoor het hulle die wisselwerking tussen prooi en roofdier gesimuleer en 'n verhouding van 70% ontdek. As voedselbronne verminder word, stabiliseer dit as 'n algemene reël, sê Yeakel. Maar hierdie eksperiment het getoon dat die aandeel stabiele voedsel in Egipte te laag gedaal het, wat die grootste stabiliteit in die afgelope twee eeue veroorsaak het.
[Tweet "Navorsers het die gevolge van hierdie uitwissings op voedsel ontleed"]
Volgens Carl Boettiger, ekoloog aan die Universiteit van Kalifornië, Santa Cruz, bestaan ​​die voedselketting uit groot rommelige webbe "Hierdie navorsing is 'n baie presiese manier om die stabiliteit van die voedselketting af te lei sonder om noodwendig te weet watter akteur wie eet, maar eerder die struktuur van die netwerk".
Yeakel en sy span dink dat uitwissingspatrone nie lukraak is nie. Hulle verklaar ook dat die aanwesigheid of afwesigheid van enige van hierdie spesies nie 'n groot invloed op die voedselketting gehad het nie, vergeleke met die huidige omgewing, moontlik as gevolg van veranderinge wat deur mense veroorsaak is.
"Aangesien ons baie ekosisteme verloor het, kan die afwesigheid van 'n enkele spesie die stabiliteit van die stelsel direk beïnvloed."Sluit Yeakel af.