Benoude oomblikke – Perdebytjie se nes
Posted on September 13, 2018 September 13, 2018 deur perdebytjie
AJ se storie https://ouchmybackhurts.wordpress.com/2018/09/12/die-opelug-myn-klaskamer/ oor diamantdelwery, het my skielik aan ‘n petalje laat dink wat ‘n paar jaar gelede met my gebeur het.
Soos die gewoonte was, het manlief my gereeld saamgeneem na konstruksieterreine waar hy werksaam was. Ek was baie bevoorreg om na groot bouwerke soos die Katse- en Mohaledamme te gaan en die Hooglandwaterskema se uitvalwerke naby Clarens. Soms is ek saam na Botswana se diamant- en Nikkelmyne.
Vir wie nog nie op so ‘n konstruksieterrein was nie, dis bleek! Gewoonlik is daar ‘n tydelike kantoorgeboutjie, met ‘n kombuisie en toilette en ‘n paar stowwerige kantoortjies. Van lowergroen gras en bome, is daar selde sprake…dus kokend warm of ysig koud, met mistroostige winde wat om die hoeke huil. Buite is dit ‘n miernes van bedrywighede. Reuse vragmotors, met wiele so groot soos huise, ry op en af. Kleiner voertuie, gewoonlik 4×4 bakkies, het meestal lang pale agterop, met vlaggies aan, sodat die bestuurders van die reuse monsters, hulle kan raaksien en nie pannekoek van hulle maak nie. Ek was al in een van hierdie goed. Dis asemrowend!
Met so ‘n besoek aan Tati Nickelmyn naby Francistown in Botswana, gebeur dit waarvoor ek al my lewe lank vrees. Ons sou gaan kyk hoe ‘n gedeelte van die rotsformasie weggeskiet word om die nikkel verder te ontgin. Ek was so opgewonde, want so ‘n “blast” is skouspelagtig en altyd iets om te sien.
Eers gou badkamer toe…
vir ‘n vinnige draai. Toe ek die deur toemaak, staan ek met die deurknop in my hand en ek weet hier is groot moeilikheid. Bly toe maar kalm, doen my ding en wag totdat iemand my mis. Ek lees maar solank die graffiti teen die mure en oorweeg om ook ietsie te griffel. Woorde soos: “closet comforts” of soiets dof.
Skielik begin die sirene oorverdowend loei. Dis die teken dat almal uit die myn moet padgee. Dit loei en loei…die sweet tap my naderhand af in daardie benoude hokkie, niemand hoor my wanhopige hulpkrete nie. Ergste van alles, ek gaan die skouspel mis!!
Waar is manlief tog? Het hy van my vergeet? Gewoonlik konsentreer hy so op sy werk, dat hy dalk vergeet het vroutjie is vandag saam!
Eensklaps is daar ‘n geskarrel buite die deur en Solly, die kantoorklerk, kom tot my redding. Dit kos hom die hele deur afskroef om my uit my gesellige selletjie te bevry. Ek is bloedrooi van skaamte en manlief hang aan die deurkosyn soos hy lag. My kyk was genoeg om gate deur hom te skroei!
Gelukkig was ons betyds vir die ontploffing en my gemoed was darem heelwat kalmer en manlief vergewe…
40 Replies to “Benoude oomblikke”
September 13, 2018 om 1:01 nm
Jou beskrywing is so goed dat ek alles kan ‘sien’: my worst nightmare!
September 13, 2018 om 1:05 nm
Vassit in so ‘n hokkie is erg hoor! Dankie dat jy kom lees het, Anne.
September 13, 2018 om 1:16 nm
Gelukkig je hebt het overleefd. Maar vertel eens eerlijk heb je dit expres gedaan om je door een jonge knappe kantoorklerk te laten redden ….
September 13, 2018 om 2:34 nm
Ek sou beslis ‘n meer romantiese plek as ‘n toilethokkie uitgesoek het…🤣🤣
September 13, 2018 om 1:46 nm
Een paar jaar geleden, maar het staat je nog helder voor de geest. Mooi verhaal!
September 13, 2018 om 2:33 nm
Dit wys hoe ‘n nare indruk dit op my gemaak het.Dankie dat jy kom lees het, Harme.
September 13, 2018 om 2:00 nm
Perdybytjie, ‘skuus ek so lekker gelag, vergewe my. HEt jy teo gegraffiti?Praat van vlakke van benoud- binne toegesluit en oor wat buite aangaan. Dankie tog jy is gered, en bly die verhouding het nie ontplof nie! 😉
September 13, 2018 om 2:20 nm
Ongelukkig het ek nie ‘n skryfding gehad nie, anders het ek! Daardie laaste foto wys die verhouding het gehou!
September 13, 2018 om 2:44 nm
Jy wil mos!!!
Wha.. ha HAAA!!! Nou lag ek omtrent so hard soos manlief gelag het!!
Jy laat my dink aan ‘n gebeurtinis die anderdag toe ons daar tussen die masiewe rotse in die kwarrie loop… maar my vrou skiet my dood as ek vertel!!! 😉
Dankie vir die noem… en nou laat jy my dink aan ‘n ander stoutigheid maar ek sal maar eeredr my bek hou… ‘n toe bek is ‘n heel bek!! 😁😂🤣
September 13, 2018 om 2:47 nm
Haaa, jou stouterd! Nou maak jy my net nuuskierig. Maar hou liewer die heel bek bottoe!
September 13, 2018 om 3:40 nm
So toe soos ‘n kleios se . _ . – . _ . … vul maar eerder jou eie woord in! 😂🤣😲
September 13, 2018 om 5:24 nm
September 13, 2018 om 3:51 nm
Een reden te meer om achter een boom je gevoeg te doen 🙂 !
September 13, 2018 om 5:21 nm
Geen bome op ‘n konstruksieterrein nie…😜
September 13, 2018 om 3:56 nm
September 13, 2018 om 4:31 nm
Dit klink skoon romanties soos manlief jou kom red het!😉Ek glo daar was ń paar benoude oomblikke, Perdebytjie.
September 13, 2018 om 5:26 nm
Hy het darem die klerk gaan haal om my te red, maar oe, die verleentheid.
September 13, 2018 om 4:54 nm
Wat een prachtig verhaal.. een goede les, eerst kijken of alles wel stevig genoeg is van binnen.. 😉
September 13, 2018 om 5:27 nm
Ja, mens moenie sommer ‘n deur toemaak sonder om seker te maak dit werk reg nie.
September 13, 2018 om 7:47 nm
Gelukkig lijdt je niet aan claustrofobie…
Die foto onderaan is echt mooi.
September 14, 2018 om 5:11 vm
Gelukkig nie, maar ek het erg clautrofobies begin voel, met die geweldige hitte en die alarm wat so ontsettend geraas het.
September 13, 2018 om 7:48 nm
Oei wat een fout… lijd je… zonder t…
September 14, 2018 om 2:52 vm
Gewoonlik is die storie oor hoe mens naarstigtelik probeer om betyds by die badkamer te kom, nie om betyds daar uit te kom nie! Dankie vir die lekker glimlag, Dina!
September 14, 2018 om 5:12 vm
Lekker lag ek nou vir jou,Dries…nie daaraan gedink nie!😄
September 14, 2018 om 8:05 vm
Dis nou nie n plek om in opgesluit te wees nie. Bly dit het tog goed afgeloop.
September 14, 2018 om 11:45 vm
Baie slegte plek…gelukkig was dit skoon.
September 14, 2018 om 9:36 nm
Dit was dan een geluk by die ongeluk.
September 14, 2018 om 8:40 vm
Wat een bloedstollend verhaal
Dankie vir kom lees, Marylou.
September 14, 2018 om 9:48 vm
Kostelik! Die toilet is dalk die beste plek om te wees wanneer daar skielik ‘n lading dinamiet ontplof – jou klere sal (relatief) skoon bly.
September 14, 2018 om 11:44 vm
September 15, 2018 om 8:42 vm
Neeeeee Perdebytjie, hoe kon jy in so ‘n hokkie bly staan het. Ek sou ‘n paniekaanval gehad het. Dit maak my benoud net om hier te lees.
September 16, 2018 om 5:37 vm
Sulke goed gebeur en om paniekerig te raak is die laaste ding wat gaan help. Gelukkig kan ek redelik kalm bly in sulke situasies.
September 16, 2018 om 10:16 nm
Spannend verhaal. Het lijkt me eng om mee te maken, zo vlak voor een ontploffing. groetjes, Hanneke
September 17, 2018 om 4:16 vm
Was heel spannend veral met die sirene wat so geloei het. Dankie vir kom lees, Hanneke.
September 17, 2018 om 3:56 nm
Spannend maar wel hilarisch ! Gelukkig is alles goed afgelopen.
September 17, 2018 om 6:29 nm
Ja wat, mens moet maar lag oor sulke goed!
September 19, 2018 om 3:08 nm
Kan net dink dat ook maar baie benoude oomblikke vir jou was!
September 19, 2018 om 4:30 nm
Vorige bydraeVorige Keesstories
Volgende bydraeVolgende Ma se spieëlkas.
Nog ‘n reisiger agtervolg die Broodbus…
Ons ry verder…