Die kartelkantoor is die skuld dat Duitsland nog nie 'n biblioteek vir supermedia het nie
Dit is die droom van elke kyker: uiteindelik toegang tot alle inhoud via ‘n enkele kanaal. Die televisie was eens ‘n mediumgrootte pasvorm. Deur te zapper het jy deur die stasieseleksie gespring en uiteindelik ‘n program gevind wat pas by die bui. Digitalisering, internet- en intekenmodelle van individuele aanbieders het televisie as ‘n platform gemaak, maar moeilik om te skep. En daarom bestuur ons vandag talle aparte programme om na die beperkte aanbod van elk van die mediabiblioteke en stroomplatforms te blaai.
Eerste poging: samesmelting van die private
In 2007 is die Hulu-platform in Amerika bekendgestel. Verskeie omroepers en produksiemaatskappye bundel hul inhoud in ‘n digitale aanbod – wat voorheen deur advertensies gesteun is, wat vandag op ‘n vaste prys ingeskryf is. Dit kan gebruik word om live sowel as argiefinhoud op te spoor. Nie ‘n slegte idee nie, het die Duitse uitsaaigroepe RTL (RTL, RTL2, SuperRTL, Vox ens.) En ProSiebenSat.1 (Pro Sieben, Sat.1, kabel eins, sixx ens.) Kort daarna gedink. In besprekings is een ooreengekom op ‘n gemeenskaplike videoplatform (werktitel: “Amazon”). In die advertensie-evaluering moet daar gesê word dat die groep hul eie besigheid moet doen met die omroepers.
Nietemin het die projek glad nie ‘n beroep op die Bundeskartellamt gedoen nie, en daarom het dit in 2011 aan die prop getrek. In die verklarende verklaring word gesê dat die voorgestelde platform die dominante posisie van die twee senderfamilies sal versterk. En bekommerd oor ‘n duopolie, is die projek voortydig gestaak. Uiteindelik was die besluit ten koste van kykers wat ‘n uitsaaier on-demand video on demand platform geweier het.
Tweede poging: alle openbare reg verenig
Ook in 2011 het ARD, ZDF en private produsente soos Beiere, Brainpool saamgespan om advies te gee oor ‘n kommersiële aanbod van hul inhoud (werktitel: “Duitsland se goud”). Die toonhoogte: 60 jaar Duitse televisiegeskiedenis sowel as nasionale en internasionale filmsukses op een platform. Slegs met die lisensiegeld sou die projek waarskynlik nie realiseer nie – dus is die fokus op ‘n ekstra maandelikse intekengeld. En skielik verskyn die kompetisie-voogde weer.
Die oudit het twee jaar geduur en uiteindelik het dit in 2013 tot die gevolgtrekking gekom: Geen bemarkingsuitsondering vir die publiekreg nie. Antitrustpresident Andreas Mundt het gesê: “In die mark vir aanlyn-videohuur-mededingers ARD en ZDF soos ander maatskappye.” Gevolglik sal hulle hul produkte onafhanklik moet bemark. Die regverdiging vir ‘n ekstra fooi vir uitgesaaide finansierde inhoud is nog nie beding nie. Net een ding het destyds duidelik gelyk: ARD en ZDF het geen positiewe vooruitsigte vir alternatiewe finansieringsmodelle gesien nie.
Wat is die kanse vir ‘n derde poging?
Toe BR-Intendant Ulrich Wilhelm in 2018 die ARD-voorsitterskap oorneem, skryf hy die projek Supermediathek hoog op sy agenda. In sy verbeelding het dit selfs ‘n sosiaal-relevante platform nodig wat, benewens streaming dienste soos Netflix, ook sosiale media soos Facebook teenstaan. Dus ‘n nie-diskriminerende, onverdeelde openbare ruimte – verkieslik selfs op Europese vlak. Alhoewel hy tot dusver allerlei positiewe breinspeletjies van stapel gestuur het, is daar steeds geen oplossings vir hoe die belange van private en openbare media gekombineer kan word nie.
Slegs een ding is seker: die derde poging moet fokus op die openheid van so ‘n platform vir alle huidige en toekomstige deelnemers. In 2013 het die Kartelkantoor benadruk dat die bedryf van ‘n oop mark gebaseer op ‘n gemeenskaplike tegniese platform heeltemal moontlik was. In so ‘n scenario het elke inhoudverskaffer dieselfde geleenthede vir sigbaarheid en bemarking. Slegs maatskappye wat ekonomies moeilik is om hul voordele met toegevoegde waarde op te gee. En daarom staan ​​ons vandag waar ons is.
Gelukkige einde vir die kartelkantoor?
Die mediagroep RTL het gewys met die bekendstelling van hul stasie-eie stroomplatform TV Nou aan die einde van 2018, waar hulle hul toekoms sien: Alle media-biblioteke vir die sender is via ‘n oppervlak beskikbaar, sowel as vir ‘n premie-intekening in die regstreekse stroom en op aanvraag sonder kommersiële pouse , Eksklusiewe inhoud soos die reeks “M – ‘n stad soek ‘n moordenaar” voltooi die betaalaanbod.
In die somer van 2019 gaan ProSiebenSat.1 selfs ‘n stap verder en smelt sy aanlyn mediabiblioteke saam met die video-op-aanvraag-platform Maxdome. In ooreenstemming met die Hulu-model, sluit ander kanale soos Discovery (Eurosport, Discovery Channel, DMAX ens.) En WELT (WELT, N24 Doku) by die groeiende 7TV-familie aan.
Die beweging sal ‘n goeie werk vir die Duitse stroommark doen en ons kykers ook betrap – ons moet immers in die toekoms na al hoe minder apps kyk. Uiteindelik lyk selfs die kartelkantoor gelukkig. Terwyl hy tans ‘n sterk groeiende mark opmerk, verwag hy nie ‘n dominante markposisie vir een van sy mededingers in dieselfde asem nie.
TechDaily: Siri word uiteindelik slimmer
The Best Gadgets, Deel 6