annali swiegers – An-folding…
December 17, 2018 · 3 Comments ·
Jy sien waarna jy kyk…
Jy hoor wat jy voor luister…
Jy word wat jy dink…
Jy glo wat jy geleer is…
Toelaat… om by jou te woon of te kuier, te wees, te muf, jou te laat groei of te laat ly!
En met al daardie woorde wat jou kan aanstoot of inspireer, wil ek byvoeg dat ons die meesters van ons eie lewens is.
Ek is nou seker van die feit…
Dat ons altyd ‘n keuse het. Keuses het konsekwensies, maar ons is vry om te kies, kies om te bly of te gly.
Ook dat ons kan kies om te leer of te ly.
Moenie dat jou bang vir…
Moenie dat jou bang vir iets, iets soos… aanstoot of verlies…
Jou keer om te kies om te Leef en te Lief nie.
As jy geleer het, dan hou jy op ly, dan staan jy regopper en kom die leerders nie meer met stok en swaard om jou te teister nie.
Skielik verlaat hulle die verhoog, jy mag wonder hoekom, of dalk weet jy.
Dan kyk die Leerder na jou en hy leer ook…
Tensy hy wíl ly en kies om nie te wíl leer nie, te bang is om oor sy onleerbaarheid te spring tot by geleerdheid.
Dan moet hy ‘n nuwe student gaan soek om te leer in sy lyding.
Nie almal is studente nie, party bly net leerders in hulle onleerbaarheid. Hulle word naarder en harder algaande, tot hulle gaan in hulle bittere on-toestand.
En jy stap skierts weg met jou geleerdheid en leef met liefde en vrede vorentoe.
December 16, 2018 · 3 Comments ·
Seg die sleutel dokter vir my toe mos dat mens net twee plekke het waarvandaan jy wegtrek. Die een is liefde en die een is vrees. Ek dog eers nee, dit kan wragtag nie so eenvoudig wees nie. Maar ek loop hom toe mos en toets. En jip, sy is reg, twee wegtrekplekke wat alles raakvat.
Jy kan hom ook Lig en donker noem. Selle ding. Dalk makliker vir ons wat saam met Calvyn grootgeword het. Maar ek het hom op die kerk se trappe agtergelos en ekstra waarheid loop haal in ander plekke.
Nou loop ek en toets. As ek ‘n ding bedink en ek voel hoe trek mysigSelwer op ‘n knop dan weet ek…
Pasop gou, jy is vol bang, dis hoekom jy so aardig voel. Dan kom die sleutel dokter se woorde terug: “How would you rearrange the words if it would come from love?”
En dan pak ek my woorde uit en ek herrangskik dit met liefde as basis. Dan lyk hulle anders en ek sien hoe hol bang die pad af, stert tussen die bene. Mens moet net oppas vir sy omkyk en terugsnou. Dit maak maklik dat jy weer met die knop op die maag sit en van vooraf wegtrek uit bang se blokke.
Hierdie stuk waarheid is groot my liefste leser. Lees stadig en luister met jou sielsore. Dis ‘n lewensveranderende waarheid.
Ons aardlinge, hierdies veral wat oge op my skrywes sit, is vasgegroei in verdienstelike skuld. Ons is vol bangerasies! Vol as en miskien en wat asse.
Dalk en diesmeer en straftelike ondinge.
Die lewe is maklik seg die heelmaak-Kjint van my, dis mense wat moeilik is! Ja besef ek, dan is dit maklik! Dan gaan ek nou werk aan maklik wees. Net liefde… niks bang nie! Ek is veilig en geliefd. Ek is…
September 3, 2018 · 1 Comment ·
Skoene… voet bekleedsels!
Ek kan na ‘n siel se skoene kyk en vreeslik baie te wete kom van hom.
Selfs die groot Boek vertel van skoene. Hy praat van die Israeliete se pad deur die woestyn wat veertig jaar aangehou het en dat hulle skoene nie verslyt het, met die ver-pad se loop nie. Dít was ‘n simbool van versorging.
Ek het mos al heelwat gestorie oor my skoene wat ek op die dak gegooi het en nou nie meer volstaan nie. Sít ek nou mos, kaalvoet in die son, met my perspen en stories griffel.
Met al die gesê, wil ek storie oor my vriendin met die pienk skoene. Nie gewone skoene nie; “confused” skoene… hulle is, nog vis, nog vlees. Hulle is nie tekkies nie, hulle is nie pantoffels nie, hulle is “ridiculous” en beeldskoon!
Sy kom met hulle swaai-swaai aangestap, asof daar ‘n dansie in haar lyf wegkruip wat elke nou en dan wil-wil, deurbreuk!
Voor op die tone is allamintige tossels en die twee stuitige trappers maak mens summier giggel!
Waaat…? Dis wat mens wil vraag! Wat is julle immers? Ek meen om mee te begin is julle pienk, met tossels! Maar julle kruip in ‘n tekkie gewaad weg, kompleet met vet wit sole!
Maar hulle giggel net binnetoe en verklap geen geheime nie.
Hulle weet… hulle weet dat hulle aan twee dapper voete loop, wat nes hulle is. Gun mens weet mooi wie sy is nie. Sy is net wat sy wil wees, elke dag, iets anders, of nie!
Dit hang net af…
Van wat? Van die weer en die geur, die kleur en die wind.
Vol brawade loop hulle saam; die dapper voete en die “ridiculous” skoene. Hulle glimlag saam as ander siele die pienk dansie gadeslaan, kopskuddend wonder en wonder…
Soms wonder ek of sy self weet. Ek dink sy wonder ook of sy ‘n tekkie of ‘n pienk pantoffel, met tossel vrou is.
‘n Vis of ‘n mens is!
Danser, engel of dalk, swewerige swerwer is!
Maar dit maak nie regtig saak nie, sys ‘n wonder-Vrou en sy loop dapper met “ridiculous” skoene en mooiwees!
Wéét is “anyway overrated”… vir die voëls!
Wéés is baie meer, en baie beter!
Dan giggel ons maar saam en verkyk ons aan die wonderlikheid van die Lewe met sy mooie siele. Die met gewonerige skoene en die met kaalvoete. Die met duur labels en dan is daar die ‘wonder’ skoene!