Die lewe bestaan nie uit die oorvloed van besittings nie
"Pas op en wees op julle hoede vir die hebsug, want iemand se lewe bestaan nie uit die oorvloed van sy besittings nie." - Lukas 12:15 (53-vertaling).
"Maar ek het alles ontvang, en ek het oorvloed." - Filippense 4:18 (53-vertaling).
Die lewe bestaan nie uit wat ons besit nie, maar uit wat ons is; nie uit besittings nie, maar uit deugdelikheid. "Hoeveel was hy werd?", vra ons wanneer 'n man tot sterwe kom. As antwoord verwag ons die bedrag wat tot sy krediet gestaan het en waarop boedelbelasting betaal moet word. Tog kan 'n mens se waarde net gemeet word aan die liefde, nederigheid, grootmoedigheid en redelikheid wat hom kenmerk. As jy party mense se rykdom wegneem, soos by die ryk man van wie die Here Jesus in sy gelykenis praat, bly daar niks oor nie. Maar neem alles weg van Johannes of Paulus, van Franciskus of Augustinus, of Luther, bly daar 'n oorvloed oor wat hulle laat uitstaan as die miljoenêrs van alle tye! "As armes, maar wat baie ander ryk maak; as mense wat niks het nie en tog alles besit."
Die ryk man in die gelykenis het drie dwase dinge begaan. Ten eerste wou hy sy rykdom net vir homself hou asof dit net aan hom behoort het. Daar is natuurlik geen aanduiding dat hy dit op 'n verkeerde manier bymekaar het nie. Hy het sy rykdom klaarblyklik vermeerder deur ryk oeste, wat te danke was aan die goedheid van die Skepper wie se seën noodsaaklik was vir die sukses van die boerdery. Maar om sy hart in dankbare erkenning tot God op te hef, het blykbaar nooit by hom opgekom nie! Is ons nie maar alte geneig om op ons eie vindingrykheid en bekwaamheid te roem en God uit te skakel wanneer ons ons balansstaat vir die jaar opmaak nie?
Ten tweede het hy gereken dat die beste opgaarplek vir sy oorvloedige oes baie skure sou wees, en het hy vergeet dat daar 'n menigte armes en behoeftiges rondom hom was. Wanneer ons begin om meer op te gaar as wat ons nodig het vir ons eie gebruik of die versorging van ons familie, moet ons nie die eerste aan verdere beleggings dink nie, maar aan die behoeftes van ander.
In die derde plek het hy gedink dat besittings die honger van die siel sou stil. Hoe dikwels is die hart van 'n man of vrou versadig met besittings, terwyl dit tog nog onbevredig gebly het! Laat ons gee met die volle maat, ingedruk en tot oorlopens toe vol, sonder om iets terug te verwag; nie net geld nie, maar liefde en teerheid en menslike medelye. Gee soos iemand wat altyd uit die onuitputlike voorrade van God ontvang.
GEBED: Help ons, o Here, dat ons ons oë sal rig op die dinge daarbo en nie op die dinge hier op die aarde nie, want niks hier benede kan die harte versadig wat U gemaak het om U en die naaste te dien nie. Amen.