Du Plessis, Hans. 2001. Innie skylte vannie Jirre. Pretoria: LAPA. “Vriende het kos aangedra, SMS’e gestuur, plante gebring – ’n vyeboom, frangipani . . .” Die middeldeel maak, soos die drama, slegs van dialoog gebruik. Egte dialoog vind egter slegs tussen die vader en die seun plaas. Die elwekoning bly gestalteloos, steeds huiwerend in die donker, die misterieuse begeleier van die ruiters te perd. Die teks self bied geen presiese historiese plasing nie.Uit gegewens soos die rit te perd en die elwe-motief,wat tipies is van ‘n tydperk toe die dood met groot misterie omhul was, kan slegs ‘n rowwe afleiding gemaak word. Selfs maar ‘n raaiskoot in watter eeu die gebeure plaasvind, is egter nie moontlik nie en ook nie tersaaaklik vir begrip van die teks, wat oor ‘n algemeen-menslike tema handel nie. Die poema verkies streke met digte onderbos, maar sal heel tuis voel in die oop veld met min plantegroei. Ander voorkeurhabitat omvat steil canyons, platorandgebied, bergrandrotse en digte bosgebied.