Sy was een van die mees invloedryke vroue in die Ottomaanse geskiedenis en 'n prominente sowel as kontroversiële figuur tydens die era bekend as die Sultanaat van Vroue. Sy was die eerste "Haseki Sultan" (Hoofgade van die Sultan) en het daardeur mag en invloed binne die politiek van die Ottomaanse Ryk behaal. Sy het 'n aktiewe rol in sake van die Ryk gespeel.
In die 1520's is sy deur die Krim-Tartare ontvoer tydens een van hul gereelde aanvalle op hierdie gebied. Hulle het haar as 'n slaaf gevat (waarskynlik eers na die Krim-stad van Kaffa, 'n belangrike sentrum van die slawe-handel, en later na Konstantinopel). Daarna is sy gestuur na die harem van Süleyman.
Volgens bronne uit die laat 16de-eeu en vroeë 17de-eeu, soos die poolse digter Samuel Twardowski (oorlede 1661), wat hierdie onderwerp in Turkye ondersoek het, was Hürrem skynbaar die dogter van 'n Russies-Ortodokse priester.
Hürrem was betrokke by die konstruksie van 'n paar groot werke van openbare geboue. Onder haar eerste fondamente was 'n moskee, twee Koraniese skole (madrassa), 'n fontein, en 'n vroue-hospitaal naby die vroue se slawe-mark (Avret Pazary) in Konstantinopel (Haseki Sultan Kompleks). Dit is die eerste kompleks in Istanbul gebou deur die destydse nuwe imperiale argitek, Mimar Sinan. Sy het ook moskee-komplekse in Adrianopole en Ankara gebou.