Daar is ŉ groeiende neiging in die kontemporêre lewe om te adverteer hoe gaaf, ordentlik en deugsaam jy is. In Suid-Afrika is een van die gewildste maniere om te sê hoeveel jy wit rassisme en die vorige orde verafsku, al is daar nie veel meriete in jou argument nie.
Die eerste prioriteit was om te toon hoeveel die DA die NP-leiers van die verlede verag. Die party wil goed voel oor homself omdat hy nie die groter uitdaging aanvaar om op te staan teen die ware rasse-nasionalisme wat die ANC nastreef nie terwyl hy net lippediens bewys aan nierassigheid.
Verskeie DA-swaargewigte was baie krities oor hierdie propagandistiese laagtepunt in die party se bestaan. Dit trek ook ŉ streep deur die DA se stigtingsgeskiedenis en dit lyk of hy nou lekker saamsing in die koor wat eis dat wit mense hul geskiedenis moet afsweer en dat dit dalk net FW de Klerk is wat teësinnig ŉ bietjie lof gegun word.
Inderwaarheid was PW Botha veel meer as De Klerk ŉ brug tussen die ou en die nuwe Suid-Afrika. As kabinetsminister was hy ywerig in die najaag van die apartheidsbeleid en veral die Wet op Groepsgebiede. Hy het toesig gehou oor die verwyderings uit Distrik Ses en talle ander stede en dorpe sonder dat hy enige benul gehad het van die pyn en skade wat hierdeur veroorsaak is.
Daar is aanvanklik min van sy premierskap verwag, maar hy het die land soos ŉ storm getref. Hy het uitgereik na swart mense en hulle mede- Suid-Afrikaners genoem, hy het ŉ besoek aan Soweto gebring en al die leiers op ŉ toer van die tuislande besoek en gesê mense raak opstandig as hulle onderdruk word. Dit het gelyk of groot veranderinge op pad was en ná sy eerste jaar as premier het die Washington Post geskryf dat die veranderinge swartes verstom en ŉ nuwe hoop laat opvlam het vir ŉ alternatief teen geweld en wanhoop.
Solank daar grootskaalse steun van die Sowjetunie was, kon hulle aanhou veg. Toe die leierskap van die UDF dit in 1987 oorweeg het om weg te doen met kop-teen-kop verset teen die staat se magte, is hulle aangesê “om die rewolusie lewend te hou”.
Botha is ná sy uittrede in 1989 wêreldwyd veroordeel as ŉ reaksionêr wat nie die Rubicon kon oorsteek nie en hy staan in sterk kontras met De Klerk.
Tog was daar onwettighede in die Botha-regering se totale strategie, soos die moorde op teenstanders tuis en oorsee. Die Vlakplaas-eenheid is gebruik om ANC-aktiviste dood te maak of te laat verdwyn terwyl die regering onskuld gepleit het.
In 1987 het die NP die verkiesing maklik gewen en vir die eerste keer het die meeste Engelssprekendes hom ondersteun.
Botha het in Augustus 1989 bedank. Hy het nie Vorster se charisma gehad nie, maar met sy beheer oor sy party, die kabinet en die staatsadministrasie het hy die toesighouding deur die hoof van die regering baie verbeter.
Hy het die getal staatsdepartemente verminder en ŉ kabinetsekretariaat gestig wat oor die uitvoering van besluite toesig gehou en vir notules gesorg het. Hy het die reputasie van ‘n effektiewe administrsateur gehad en was goed voorberei vir elke vergadering.
Hierdie artikel is oorspronklik op 9 November op Politicsweb.co.za gepubliseer. Besoek die webwerf vir die volledige meningstuk.
Geluister daarna. Nogal interessant. Hy lyk nogal baie oud maar weet waarvan hy praat. Net op die einde sit hy die pot mis. SA is nie ‘n groep van minderhede nie.
Die rede vir die stilswye oor my geskiedenis,taal en kultuur was maar net om die swart stem te probeer werf en die witstem(die wittes wat nog glo die DA staan ook vir Afrikaner belange) te behou. Daarom sal hulle nooit maar nooit ‘n stem verhef oor Afrikaans(universiteit,skool,plekname ens) nie.Laat daar egter net ‘n geleentheid kom om die swartstem de win dan word sulke belaglikhede gepleeg.
Hulle begin nie nou skielik saamsing in die koor nie hulle doen dit al vir dekades lank .Jy kom dit nou eers agter Swaer.
PW Botha het die afgrond voorsien waaroor die ANC besig is om die land te laat gaan, daarom het hy sterk daarteen gestaan om die land aan hulle te oorhandig. Dit is egter n waarheid wat nie vandag gewild is om te verkondig nie.
Ja sy grootste fout was nie Mandela nie, dit was sy vertroue in de klerk en pik botha. Verder was hy ‘n goeie leier wat vir niemand terug gestaan het nie.
Die DA is ‘n jammerlike poging om ‘n tweeparty stelsel in Suid-Afrika te vestig soos in die res van die korrupte weste (d.w.s. twee partye wat deur dieselfde groep agter die skerms beheer word). Ek verstaan regtig nie hoekom mense nog die politiek in Suid-Afrika nog ernstig opneem nie.