« Last post by Blikkies on September 02, 2018, 08:38:08 PM »
« Last post by Blikkies on September 02, 2018, 08:37:42 PM »
Miga 7:5-10 Moenie ‘n maat vertrou nie, moenie op ‘n vriend staatmaak nie, pasop wat jy sê vir die vrou langs wie jy lê. Die seun beledig sy pa, die dogter kom in opstand teen haar ma, die skoondogter teen haar skoonma. ‘n Man se huismense het sy vyande geword. Maar ek sal vertrou op die Here, ek sal wag vir God wat my red. My God sal my gebed verhoor. Moet jou nie oor my verlekker nie, my vyand, al het ek tot ‘n val gekom, ek sal weer opstaan, al sit ek in die donker, die Here is my lig. Ek aanvaar dat die Here my straf in Sy toorn, want ek het teen Hom gesondig. Wanneer Hy my saak verhoor en oor my uitspraak lewer, sal Hy weer lig bring in my lewe, sal ek ondervind dat Hy die oorwinning gee. My vyand sal dit sien, hy sal deur skaamte oorval word, hy wat vir my vra: “Waar is die Here jou God?” Ek sal op my vyand neersien, hy sal platgetrap word soos modder op die straat.
« Last post by Blikkies on September 02, 2018, 08:35:04 PM »
God is nie ’n robot nie
Ek behartig vir die afgelope 14 jaar ’n klein rubriek in die dagblad Beeld van Dinsdae tot Saterdae, ook bekend as Goeie Nuus. Somtyds ontlok sekere rubrieke meer reaksie en interaksie as gewoonlik, soos die een van 12 September. Ek plaas dit graag en deel dan nog een en ander opmerking daarna:
“Die gewildste “geestelike” opmerking van ons dag is sekerlik: “everything happens for a reason.” Almal gebruik dit. In elke TV-storie en fliek hoor jy dit. Baie gelowiges meen dis ‘n Bybelse leerstuk. Hulle sê graag: “Alles gebeur met ’n doel.” “Wat moet gebeur sal gebeur.” Feit is, die Bybel leer dit nie. Die Bybel handhaaf God se almag, maar nooit word Hy uitgebeeld as ’n onpersoonlike hemelse programmeerder wat almal op aarde tot in die vêrste ewigheid vooruit geprogrammeer het nie. Dan is ons robotte. Dan is ons deel van ’n voorafvervaardigde hemelse film wat nou in die hemel afspeel en wat glad nie gewysig kan word nie. Dan help gebed niks en die grap is op ons. Gelukkig is God nie so nie. Hy is nie ’n robotagtige figuur nie. Hy, die Almagtige, is ook ons Vader. In Christus is Hy die God van verhoudings. Hy laat Hom vind deur elkeen wat na Hom soek. Hy luister na ons gebede en verander ons omstandighede.”
Ek was verstom dat mense my nie te veel afgeslag het omdat ek die planeet gunsteling een-lyner; “everything happens for a reason” aangedurf het nie. Baie mense het my vertel hulle het met sulke clichés groot geword. Toe onthou ek hierdie einste verwarring het myself ook vroeg-vroeg getref omdat ek met ’n “robotagtige" godsbeeld opgegroei het. Ek het God se werk eintlik net insidenteel verstaan (veral wanneer slegte dinge gebeur, want dan is ek geleer: “God praat nou weer hard met ons!”), maar nooit relasioneel of verhoudingsmatig nie. Ek het egter besef so 'n robotagtige teologie” werk net as alles stabiel is en die lewe soos stroop loop, maar definitief nie in 'n chaotiese SA nie. Gelukkig werk dit ook nie in die Nuwe Testament nie!
God is Ons Vader. Dis hoe Hy by ons aanwesig is. Elke keer troos Hy en dra Hy ons. Sy troos is nooit: “toemaar, Ek is in beheer” nie. Sy troos is altyd: “Ek is hier/ Ek is by julle!” Die grootste Bybelse troos vanuit Romeine 8 is nooit genoeg in ons almal ingeprent nie. Daar vra Paulus of enigiets in hierdie lewe ons kan skei van die liefde van God? Dan noem hy alle moontlike dinge op wat die potensiaal het om dit te doen, soos honger, gevaar, swaard, sonde, bose magte of die dood. Maar dan roep Paulus uit: Nee, niks kan ons van die God van liefde skei nie. Hy is ons Vader in Christus. Hy is by ons. Daarom sê Paulus in Romeine 14 dat of ons lewe en of ons sterwe- ons is Christus S’n.
Konklusie: Die Nuwe Testament se groot antwoord op die vraag van God is relasioneel, nie rasioneel nie! Rasioneel? Wel, dis daardie soort opmerkings soos “toemaar, jy sal later verstaan," of die standaard ene: "alles gebeur met ’n rede." Hierdie is kop-antwoorde (en ten beste net halwe waarhede!) Relasioneel? Wel, God is ons Vader. Hy werk nie insidenteel nie maar relasioneel. Hy is die God van verhoudings, nie van insidente nie. Hy is altyd en orals by ons.
Geestelike Inspirasie / In die liefdesfeer van God
« Last post by Blikkies on September 02, 2018, 08:28:30 PM »
In die liefdesfeer van God
Romeine 8:31-39 : Wat sal ons dan van hierdie dinge sê? As God vír ons is, wie kan teen ons wees? Hy wat selfs sy eie Seun nie gespaar het nie, maar Hom vir ons almal oorgegee het, hoe sal Hy nie saam met Hom ons ook alles genadiglik skenk nie? Wie sal beskuldiging inbring teen die uitverkorenes van God? God is dit wat regverdig maak. Wie is dit wat veroordeel? Christus is dit wat gesterf het, ja, meer nog, wat ook opgewek is, wat ook aan die regterhand van God is, wat ook vir ons intree. Wie sal ons skei van die liefde van Christus verdrukking of benoudheid of vervolging of honger of naaktheid of gevaar of swaard? Soos geskrywe is: Om U ontwil word ons die hele dag gedood, ons is gereken as slagskape. Maar in al hierdie dinge is ons meer as oorwinnaars deur Hom wat ons liefgehad het. Want ek is versekerd dat geen dood of lewe of engele of owerhede of magte of teenwoordige of toekomende dinge of hoogte of diepte of enige ander skepsel ons sal kan skei van die liefde van God wat daar in Christus Jesus, onse Here, is nie.
Niks kan ons van God se liefde skei nie
Wat beteken dit dat Christus aan die regterhand van God sit? "Regterhand van God" is gelyk aan die hoogste eer. Jesus is bo alle magte! Christus staan aan die roer. Op hierdie oomblik. 'n Blaar het so pas uit 'n boom in die Alpe geval. 'n Nuwe baba het so pas sy eerste asem in Indië ingeasem. Jesus het die asem gemeet. Die migrasie van witdolfyne deur die oseane? Christus bepaal hulle roetes.
Hy is ...
.. die Eerste, verhewe bo die hele skepping. God het deur Hom alles geskep wat in die hemel en op die aarde is: alles wat gesien kan word en alles wat nie gesien kan word nie, konings, heersers, maghebbers, gesagvoerders. Alles is deur Hom en vir Hom geskep (Kolossense 1:15-16).
Wat 'n fenomenale lys! Hemel en aarde. Sigbaar en onsigbaar. Trone, magte, gesagvoerders. Geen ding, plek of persoon is uitgelaat nie. Die dorinkie aan die see-anemoon. Die hare op 'n olifant se vel. Die orkaan wat die kus uitmekaar ruk, die reën wat die woestyn voed, die baba se eerste hartklop, die bejaarde persoon se laaste asem - alles lei terug na Christus se hande, die Eersgeborene van die skepping.
Eersgeborene het niks te make met die volgorde van geboorte nie.
Eersgeborene verwys na rangorde.
"Verhewe bo die hele skepping."
Bo alles? Vind 'n uitsondering. Petrus se skoonma word siek; Jesus maak haar gesond. Belasting moet betaal word; Jesus betaal dit deur eers 'n muntstuk en dan 'n hoek in 'n vis se bek te plaas. Wanneer vyfduisend mae grom, maak Jesus van 'n seun se mandjie 'n bodemlose buffet. Jesus straal gesag uit. Niemand stry wanneer Hy aan die einde van sy lewe verklaar "Aan My is alle mag gegee in die hemel en op die aarde" (Matt. 28:18) nie.
Staan stil en dink:
* Die Hubble-ruimteteleskoop stuur infrarooi beelde van onduidelike sterrestelsels na ons terug, wat miskien twaalf miljard ligjare ver is (twaalf miljard maal 9,6 triljoen kilometer).
* Sterrekundiges waag 'n flou beraming dat die aantal sterre in die heelal gelyk is aan die aantal sandkorreltjies op al die strande van die wêreld. Die ster Eta Carinae skyn helderder as ons son, in dieselfde mate as wat die Yankee-stadion spreiligte helderder as 'n sigaretaansteker skyn!
* Die ster Betelgeuse het 'n deursnee van 160 miljoen kilometer is as die aarde se omwenteling om die son.
Waarom die ontsaglikheid? Waarom sulke enorme, bykans onmeetbare, onverkende, "ongebruikte" ruimtes? Sodat ek en jy, opnuut verstom, deur hierdie wete geroer kan word: "Ek is tot alles in staat deur Hom wat my krag gee" (Fil. 4:13).
Die Christus van die sterrestelsels is die een wat elkeen van ons by die naam ken. Hy is die Christus van ons Maandae en die Een wat ons lewensreis in die holte van sy hand hou, wat ons ingang en uitgang in hierdie lewe bepaal. Die hande wat die seun se brood geseën het, seën nou die gebede van miljoene. En die mond wat die engele aangestel het, is die mond wat kindertjies gesoen het. Dit beteken dat die grootste krag in die heelal jou verstaan en vir jou as middelaar op tree. "Ons het Jesus Christus, die regverdige, as ons voorspraak by die Vader" (1 Johannes 2:1).
Na regte móés God teen ons gewees het. Ons het Hom jammerlik teleurgestel. Ons het ons hoë roeping as sy mense gemis en sy beeld in ons aan skerwe gebreek. In die proses het ons die aarde om ons verwoes. Trouens, ons takel onsself en die wêreld teen 'n duiselingwekkende spoed af.
En tog staan dit hier, swart op wit. God is vír ons. Tog is Paulus aan die jubel, verklaar hy met groot sekerheid: Hiervan is ek oortuig ... (v. 38). Hy is triomfantlik, en roem: ... ons (is) meer as oorwinnaars ... (v. 37). Hy daag alles en almal uit wat dit sou waag om te sê dat God nié vir ons is nie. Hy is soos 'n seuntjie wat vir 'n woedende, happende hond vlug en voel hoe die hond hom byna aan die broek beetkry, maar gelukkig na sy groot sterk vader toe kan hardloop. Met een woord van hom steek die hond vierspoor vas en 'n verdere woord laat hom druipstert wegdraf. Die seuntjie skuil agter sy pa, loer om sy been en begin soos seuntjies maar maak, die hond koggel, hom uitdaag en spot: "Jou lelike ou hond! Dink jy ek is bang vir jou? Jy kan tog niks aan my doen nie!"
Hoe is dit moontlik? God is tog heilig, regverdig, toornig oor die sonde. Hy sien dit tog nie oor die hoof nie? Hy moet dit tog straf? Ja, Hy moet, en Hy doen dit. Net maar: Hy straf sy Seun. Hoor ons die evangelie mooier as hier? Hy het sy eie Seun nie gespaar nie, maar Hom oorgelewer om ons almal te red. Sal Hy ons dan nie al die ander dinge saam met Hom uit genade skenk nie? (v. 32).
God het sy eie Seun met sy toorn getref! Ons kan agter ons Vader bly skuil, ons word vrygespreek (vgl. v. 33), omdat hierdie Vader sy eniggebore Seun vir die hond gegooi het en in die kake van die dood laat vergruis het. Maar meer as dit: God het sy Seun uit die dood opgewek, Hy sit aan die regterhand van God, Hy pleit vir ons (vgl. v. 34). Dáárom is God vír ons.
Niks kan ons van Christus se liefde skei nie, want ons is in die liefdesfeer van die Vader. Ons skuil by Hom en Hy hou ons in genade vas.
Daarom glo Christene nie dat daar ooit 'n stadium aanbreek wanneer 'n mens moet sê: Nou kan niks meer gedoen word nie. Nou is alles verby en verlore, die probleme te groot, die mislukkings te finaal nie. Hulle leef immers van die belofte dat God vir ons is en dat niks ons van sy liefde kan skei nie.
Die eeue het getoon dat dié hoop baie, baie prakties kan word. Jy kan daaraan vashou in die aangesig van wát ook al, persoonlike teleurstelling, gebroke verhoudings, ontstellende tyding, verskriklike statistiek, grusame berigte, grootskaalse ellende, wátter krisis, wátter ellende ook al, noem hulle maar op, ook met vandag se name.
In die jare vóór die val van die Berlynse muur het die Duitse kerk bly bely: Dié hoop leer loop. Dis nooit te laat nie. Die belofte dat die bose dood en dreigings nié die laaste sê het in God se wêreld nie, maak dat ons altyd weer iets het om te dink, te sê, te droom, te hoop - hoe klein ook al.
Die Christelike hoop is nie optimisme nie. Optimisme is iets anders - en sommige het meer daarvan en ander minder. Dit kom met geaardheid, wat soms weier om dinge in die oë te kyk, om te sien, te verstaan en te erken hoe erg sake is.
Nee, Christelike hoop is iets radikaals anders as optimisme. Dit kyk die krisis reg in die gesig - en onthou dan weer wat Maria Magdalena gesê het op daardie éérste opstandingsdag: "Ek het die Here gesien!" (Joh. 20:18).
Gebedslys / Re: Gebed vir Lida-mari en Johann
« Last post by Blikkies on August 26, 2018, 09:52:29 PM »
Ek weet ek is bietjie laat hier, maar baie dankie vir die pragtige nuwe dogtertjie wat U vir Jo en Lida geskenk het
Emilee is al 4 maande oud en 'n klein juweel
Gebedslys / Re: Gebed vir Lenie
« Last post by Blikkies on August 26, 2018, 09:50:37 PM »
dat U in hierdie laaste 4 weke met ons was, veral met Lenie waar sy weer twee keer in die hospitaal en teater was om die are na die hart op te maak sodat hulle kan dialise doen, dankie dat U haar ook hierdeur gedra het
Gebedslys / Re: Gebedslys
« Last post by Blikkies on August 26, 2018, 09:48:14 PM »
Daar waar daar vanaand hartseer is oor 'n geliefde wat deur die dood weggeneem is,
bid ons dat U ook daar vertroosting en aanvaarding sal skenk
Gebedslys / Re: Gebed vir Isabel Blignaut Lubbe
« Last post by Blikkies on August 26, 2018, 09:46:36 PM »
daar waar Isabel en Deon vandag uitgevind het dat hulle na 9 en 'n half jaar weer swanger bis
het eerstens as 'n skok vir hulle gekom maar ook saam met dit blydskap en dankbaarheid
wil U gee dat dit goed met haar sal gaan in die tyd at voorlë
wil U ook asb met Durandt en Deon gaan, waar Durandt na amper tien jaar alleen kind was
homself moet voorberei op die nuwe toekoms wat wink, ek glo hy is ook onseker
dankie vir 'n nuwe lewe uit genade deur U geskenk
ons eer en aanbid U daarvoor
Gedagte vir die Dag / Re: Coram Deo Gedagtes
« Last post by Blikkies on August 26, 2018, 09:39:10 PM »
Jesus het jou lief nes jy is....
Hy is te lief vir jou om jou te los nes jy is
Geestelike Inspirasie / Die Geloof van Jaïrus
« Last post by Blikkies on August 26, 2018, 09:36:45 PM »
Die Geloof van Jaïrus
Mark.5:36b - "Moet jou nie ontstel nie. Bly maar net glo!"
Tydens sy omwandeling op aarde het Jesus behalwe Lasarus en die seun van die weduwee van Nain ook nog die dogtertjie van Jaïrus uit die dood opgewek. Wat 'n troos vir ons om te weet dat die Here in die grootste nood help. Hy kom met sy genade na ons langs baie verskillende weë.
Markus noem Jaïrus een van die owerstes van die Sinagoge. Jaïrus was dus een van die belangrike mense van die stad en hy het geweet van Jesus deur Jesus se optrede en veral deur die gerug van Jesus se wonderwerke.
Hierdie aansienlike owerste is swaar getref. Hy het 'n dogter van 12 jaar. Vir die dogters van die Ooste het die jong vroulike toekoms reeds op hierdie leeftyd begin. Sy het dus op die drumpel van 'n mooi skone nuwe lewe, vol verwagting gestaan. Maar is eensklaps deur 'n ernstige siekte getref. Sy het baie siek geword - so siek dat Jaïrus haar moes sien lê en worstel in die greep van die koning van verskrikking. Maar in sy diepe nood en smart het hy, soos 'n ligstraal deur 'n donker wolk, hom skielik die naam Jesus herinner. Miskien kan Jesus nog help. Met hierdie gedagte is hy in alle haas na Jesus. Toe hy by Jesus kom val hy aan sy voete neer en smeek Hom dringend en sê: "My dogtertjie is op haar uiterste; kom lê die hande op haar, sodat sy gesond kan word, en sy sal lewe."
Dit is die basuingeklank van die gebed van die geloof. Dit is wel nie saligmakende geloof wat tot Christus vlug met die bede om genade in sonde en skuld nie. By hierdie owerste is dit 'n vlug tot Christus om hulp in diepe nood. Maar dit is tog ook geloof en wel so 'n sterk geloof wat hom laat bely: "Here, U het mag oor lewe en dood; kom in my huis in; lê u hande op haar en die goddelike wonder sal gebeur - sy sal lewe."
Is dit nie geloof om te begeer nie! Laat ons soos Jaïrus vrymoedigheid neem om ons dierbares wat siek is, ons lewensleed, ons huislike nood aan sy voete neer te lê. Miskien daag die afgesmeekte hulp nie dadelik op nie, maar Hy die Helper self kom dadelik met lig in ons huis en in ons harte.
Die geloofspad is in die reël nie 'n gelyk pad nie. Op daardie pad het ons dikwels met sware beproewing te kampe, wat ons geloof soms tot die uiterste toe kan toets. So was dit met Jaïrus. Hy was natuurlik dankbaar dat Jesus dadelik met hom saam na sy huis gegaan het. En hy het ongetwyfeld verwag dat Jesus hom in sy droefheid 'n woord van troos en bemoediging sou gee. Maar Jesus doen dit nie. Hy het dit nie gedoen nie omdat Hy geweet het dat Jaïrus voor alles geloof nodig gehad het. Sy geloof was klein en swak en dit moes groei. Hierdie stilswye van die Heiland was vir Jaïrus nietemin 'n sware toets van sy geloof.
En dit het nie by stilswye gebly nie. Op die pad het daar ook oponthoud voorgekom. In daardie nou strate van die Ooste het 'n groot skare Jesus gevolg en Hom verdring. Onder hulle was die vrou wat 12 jaar aan bloedvloeiing gely het. Jesus het haar ook eers genees. Dit was seker maar 'n kwessie van minute maar hierdie minute was vir Jaïrus soos ure. En mitsdien 'n sware toets van sy geloof, want hy was tog so haastig.
Net soos ons ook. As ons in ons nood ons toevlug na die Here neem, is ons so haastig; ons wil dadelik gehelp wees. Maar hy laat ons soms wag. Hy wil ons dan net leer dat die wat glo, soos Jesaja sê, nie haastig moet wees nie. Hy wil ons net leer dat Hy sy tyd ken en dat Hy groter is as ons grootste nood. Hy kan 'n siek kindjie genees maar Hy kan ook 'n gestorwe kind uit die dood opwek. Hy skenk ons dikwels 'n ryker seën en vertroosting as wat ons van Hom vra. Jaïrus het gebid vir genesing; hy ontvang 'n opstanding uit die dood.
Terwyl Jesus nog met die vrou wat aan bloedvloeiing gely het, gespreek het, het daar mense van Jaïrus se huis gekom en vir hom gesê: "U dogter is dood. Waarom val u die Meester nog lastig?"
Vir die beproefde en bedroefde Jaïrus moes dit 'n verpletterende tyding gewees het. "U dogter is dood" - sy enigste. Sy liefling. Die ontluikende blom in die knop gebreek. Die dartelende lewenslus geblus. Die droom van 'n skone belowende toekoms verydel. O, dit is vreeslik! Alleen die ouers wat met Jaïrus hierdie pad bewandel het, sal iets begryp van wat daar in sy hart omgegaan het, toe hy die boodskap verneem: "U dogter is dood!"
En die woord van halwe verwyt waarmee hierdie boodskap gepaard gegaan het! - "Waarom val jy die Meester nog lastig?" En die beperking van die genade en mag van die Here wat uit hierdie verwytende woord spreek! Waarlik die boodskap wat die mense gebring het en die onhandige wyse waarop hulle dit oorgedra het, was bereken om Jaïrus se geloof diep te skok.
Juis daarom sou Jesus dan ook nou ingryp. Nou was dit sy tyd. Maar selfs nou gee Hy Jaïrus geen bepaalde belofte nie. Jaïrus is die hele pad - 'n pad van loutering en beproewing tussen hoop en vrees geslinger. En toe vrees skynbaar die oorhand wil kry en dreig om hoop en geloof te verslind, kom Jesus om sy geloof te versterk. Hy sê vir hom: "Moenie vrees nie; glo net." Jesus sal hom binnekort laat sien dat God meer, oneindig meer kan doen as wat ons ooit kan dink of bid. Want toe Hy by die gestorwe kind kom, het Hy haar hand geneem en gesê: "Dogtertjie, Ek sê vir jou staan op. En die dogtertjie het dadelik opgestaan en begin rondloop."
"Moenie vrees nie; glo net." In hierdie tyd van onverklaarbare, skokkende, tragiese en vreesaanjaende gebeurtenisse moet hierdie woord ons almal se lewenspreuk wees. "Moenie vrees nie glo net." Glo net wanneer u deur die diep waters van lewensleed gaan en deur die vlamme van beproewing moet wandel. Vir u voet sal daar 'n oop pad in die waters wees en u sal midde in die vlamme wandel onbewus van hittegloed. "Moenie vrees nie; glo net." Glo net wanneer die Bose u toefluister dat u geen hoop op die geluksalige ewigheid het nie. U sal die lieflike woord in u siel opvang: Daar is dan nou geen veroordeling vir die wat in Christus Jesus is me (Rom. 8:1). "Moenie vrees nie; glo net." Glo net as dit lyk of alles verkeerd en verlore is. In die oomblik van u grootste nood, spreek Hy die mag-woord en die uitkoms is daar. "Moenie vrees nie; glo net." Glo net wanneer u pad ten einde loop. As alles u ontval en dit donker word neem Hy u by die hand en bring u deur die donkerheid heen in die ewige lig. "Moenie vrees nie: glo net."
Here, gee my U vrede
al gaan die kwaliteit daarvan my verstand te bowe.
Mag dié wondervrede my hart ingestel hou op U.
Mag dit my gedagtes vul met positiewe dinge:
net dit wat waar, edel en reg is.
Laat my dink oor dinge wat rein en mooi en lofwaardig is ...
Gee my U vrede, Here, en laat dit altyd by my bly.