Full Text Available Die versoek w at van u inrigting tot my gekom het om buitengewone professor in die Persw etenskap te word, was vir my deels vererend, m aar deels het dit my in 'n moeilike posisie gestel. Dit was vir my vererend, om dat dit gekom het van 'n universiteit m et wie se Christelik- Nasionale koers ek my ten voile kan vereenselwig. Dit was dan ook vir my vererend, om dat ek daardeur in staat gestel kan w ord om die volk w aartoe ek behoort, op 'n vir my nuwe terrein te dien. As sodanig is dit vir my im m ers m oontlik om ook â€™n beskeie bydrae te lewer tot die geestelike vorm ing van die jeug van ons volk. Dit het my m oeilik geval om, w aar ek reeds die m iddeljarige leeftyd bereik het, nou vir die eerste maal as dosent op te tree, aangesien ek daarvan in die verlede nie die m inste kennis en ervaring opgedoen het nie. As joernalis rig ek my im m ers tot die breÃ« publiek deur middel van die pen. As dosent m oet ek my deur middel van die mond tot die studente rig. Dit lÃª voor die hand dat die eise w at so aan my gestel word, totaal anders is as diÃ© waar- aan ek oor 'n tydperk van m eer as 'n kw arteeu as joerÂ­ nalis gewoond geraak het.