Daar is niks om te Fix: Discovering & aanvaar wie ek is
Ek is lief vir vlieg. Ek kan so vry wees en so gefokus op 'n vliegtuig - ek kan vurig lees, vryelik skryf, iets organiseer, meditasie vir ure - of net sit en wees. Ek hou van die gevoel van so ver bo die aarde, geen swaartekrag wat my weeg nie. Ek is nie in beheer nie, en ek kan niks verkeerd doen nie; iemand anders is daarvoor verantwoordelik om ons daar te kry. Daar is niks wat ek moet doen nie, maar ontspan en geniet die rit. As ek net daardie gevoel op aarde kon vang!
Sedert ek 'n klein dogtertjie was, het ek 'n speletjie saam met myself gespeel toe ek gevlieg het. Wanneer die vliegtuig turbulensie getref het en die rit stom geword het, sou ek sê, As ons nie ineenstort nie, dan sal ons wanneer ons land. . . en dan sou ek die spasie invul. Eers was dit Ek sal beter in wiskunde doen. Later, Ek sal meer georganiseer word, ek sal my lessenaar skoonmaak, ek sal vir myself kinders wees, ek sal weer sing, en so aan.
Dan sal ons natuurlik veilig land, en ek gaan presies soos voorheen. Ek het seldsaam geïmplementeer enige veranderinge wat ek myself in die lug belowe het waar alles moontlik was. Swaartekrag het altyd die beter van my geword.
Ek probeer myself "regmaak": in ooreenstemming met die wêreld se stewige strukture
Vir jare het ek myself gekyk deur die prisma om myself te probeer regmaak. Dit was subtiel, buite sig, soos 'n stroom onder die gladde oppervlak van 'n rivier, maar dit het die vloei van my lewe verander.
Van my vroegste skooldae was een van my grootste uitdagings gepas in die rigiede strukture wat die wêreld opgelê het. Van die streng logika van vergelykings in die wiskunde klas tot die kursuswerk in my meestersgraadprogram, waar opdragte voorgeskrewe templates moes volg wat ek ernstig beperk het, was die behoefte om te voldoen aanwesig en dikwels onbeleefd.
Voldoening: Stifling en beoordeling van jou kreatiewe natuur
My kreatiewe aard voel verstik. En ek het myself geoordeel toe ek nie ooreenstem nie, selfs toe ek iets gedoen het waaraan ek baie goed was. Byvoorbeeld, as ek baklava gemaak het en iemand my vir die resep gevra het, sou ek sê, "Jy oogbal dit," maar hulle wil graag hoor ses eetlepels botter, 'n halwe koppie gekapte neute. . . Hulle sal sê, "hoe kan jy nie weet hoeveel botter om te gebruik nie?"
Ek het lankal gevoel dat ek nie binne die gestruktureerde, lineêre wêreld pas nie, en dit het my groot nood veroorsaak. Maar terwyl lineêre maniere om dinge te doen, my soms ontwyk het, was kreatiewe uitdrukking die tweede natuur: dans, drama, enigiets wat my na 'n ander magiese vliegtuig geneem het.
Dagdroom: Vind jou pad terug na jou ware self
Dagdroom het vir my baie maklik geword, en uiteindelik het ek besef dat dagdroom my eintlik na 'n ander manier van wees, wat nie noodwendig die wêreld se manier was nie, maar uniek my eie.
Toe ek my eie pad begin vind het, het ander dinge ook in plek gekom, en ek het ontdek dat die struktuur waarmee ek gesukkel het, eintlik 'n bondgenoot sou wees wat my kreatiwiteit en my lewe kon ondersteun. Die dag waarop ek my ware natuur aanvaar het, was 'n gelukkige dag.
Inpas: probeer om 'n ronde pen in 'n vierkantige gat te wees
Die feit is dat niemand van ons regtig inpas nie. En ons bestee groot hoeveelhede energie om die gedeeltes van onsself te herstel wat nie ooreenstem nie sodat ons sal pas in. Maar as jy ophou om jouself vas te stel, begin jy eers gemaklik in jou eie ruimte aan te pas en dan ontdek jy dat daar 'n hele wêreld daar is wat gereed is om jou te ontvang.
In verskillende fases van ons lewens kom hierdie patroon oor en oor weer, as ons idees van wat ons behoort te wees en wat ons wêreld moet verskil van ons veranderende werklikheid. Ons vroue sien dit op 'n baie oeroue manier in ons eie liggame aangesien hulle met menopouse verander.
Self-Oordeel: Iets is verkeerd met my!
Soos my liggaam verander het, het ek begin voel dat daar iets fout met my was, en daarom het ek dokters gesoek wat ek gedink het, kon my regmaak. Een van die middels wat ek probeer het, was 'n hormoonvervangingsterapie wat sleg herstel het. Die dokter het my te veel estrogeen gegee, en my borste het twee koppiegroottes opgetel en my hele lyf het begin opblaas. Nie presies die resultaat waarna ek gehoop het nie!
Omdat jou metabolisme ook in menopouse verander, het ek meer as ooit gehad, en natuurlik het ek na kos gegaan vir gemak - koolhidrate en wyn. Dit is die laaste dinge wat jy nodig het as jy jou energie wil behou en jou liggaam goed funksioneer. . Miskien was die moeilikste deel om myself van 'n grootte 8 na 'n grootte 12 te sien, en dink dat daar iets verskriklik verkeerd was om 'n grootte 12 te wees. Die probleem was nie die grootte nie, dit was my oordeel oor die grootte.
Oorgawe: Wees Wie Ek Is Op Hierdie Moment In Time
Toe het ek oorgegee. Ek het aanvaar dat dit 'n natuurlike vordering was, een wat baie liefde en baie liefde vereis het. En sodra ek erken het dat ek my nie kon regmaak nie, het hulp van alle kante na my gekom.
Die belangrikste is dat die veranderinge in my liggaam gehelp het om die oortuiging te verwerp dat ek op 'n sekere manier moes kyk en 'n sekere manier wees om goed oor myself te voel. Ek wou hê me terug, soos ek was, maar dit blyk dat die enigste manier om myself terug te kry, was om myself na die nuwe fase te beweeg, met al sy geskenke en uitdagings en nuwe bewustheid.
Daar is niks om te regmaak nie: Discerning Wat is reg vir my en wat is nie
Ek kyk nou anders na my lewe, dink aan wat nodig is genees eerder as vaste. Ek weet dat ons pogings om vas te stel, misluk, omdat hulle op oordeel gebaseer is - die oordeel dat iets verkeerd is met die manier waarop dinge is, soos ons is.
Ons kan kursuskorrigeer, ons kan groei en leer, ervaar en verken, ontdek en onderskei wat reg is vir ons en wat nie. Maar daar is niks om reg te maak nie. Soos die wêreld om ons is ons perfek, net soos ons is.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > jouself > Daar is niks om te Fix: Discovering & aanvaar wie ek is