Terwyl die skrywer woorde soos ’n liggaam gebruik om sy lesers te verlei, maak die leser haarself daarvoor oop. Sy lê terug en gee haarself aan hom oor.
Net soos daar verskillende soorte reën is, is daar verskillende soorte seksuele prikkeling. Om kommentaar te lewer oor die “hittegraad” van ’n roman – iets wat intens subjektief is – verklap soms meer van die leser as van die skrywer.
Vir hierdie leser val “seksuele skryfwerk” in drie kategorieë: Die eerste soort is ’n bui wat skielik uitsak uit ’n byna wolk­lose hemel – ’n jakkals-trou-met-wolf-se-vrou-soort ervaring, wat sommige pornografie sal noem. Die sekstoneel begin uit die bloute, sonder ’n duidelike aanloop, die leser gee nie eintlik om oor die karakters nie en die aksie is net so vinnig verby as wat dit begin het.
Die tweede soort seksuele toneel is erotiek. Erotiek betrek al die sintuie én die intellek. Wanneer Tristan kaal op die mat lê om af te koel, en met sy vingers deur die bak vol albasters speel, is die toneel eroties. Die erotiese sekstoneel is soos ’n donderstorm wat opbou en jou oorweldig en deurdrenk. ’n Karakter in ’n erotiese toneel verander – en die leser saam met hom of haar. Erotiek maak van die sensuele en seksuele iets meer; dit gee seks as’t ware gees.
Katelknaap bevat beslis ook erotiese tonele. Wanneer Tristan uiteindelik gewys word wie hy is, word hy (en die vrou) vir daardie oomblik deur seks verander.
Die derde soort seksuele beskrywing is die romantiese toneel. Hierdie prikkeling is soos om in ’n mis­reëntjie te stap. Dis veilig, strelend, sag. Jy moet ver daarin stap voordat die vog jou vel bereik, en nóg verder om dit te deurdrenk.
Vir my slaag Katelknaap nie as ’n erotiese roman nie, al is die tema dikwels Tristan se lyf en ontwakende seksualiteit. Hy is te jonk om eroties te wees. Hy is vasgevang in kwessies wat eintlik min met die seksuele te doen het. Die roman bou wel op tot ’n klimaks, maar dis nie die soort klimaks waarna die leser sou uitsien wat ’n “stomendste nóg” boek gekoop het nie.
Die meeste vog kom in die vorm van misreën: Tristan gee vir die vroue romanse, woorde, vriendskap en orgasmes, maar dié wat die grootste indruk op hóm maak, is die vroue wat eerder vir hom iets gee.
Katelknaap handel oor ’n jong man wat homself probeer vind in ’n wêreld wat skoonheid wil besit asof dit ’n kommoditeit is, selfs wanneer dit ’n beeldskone man is. Dit is waar die krag van hierdie boek lê. Dit lê in Van Nierop se mooi sinne en beelde, dit lê in die donkerte waarteen Tristan veg en die hartseer wat hy moet verwerk. Katelknaap is ’n sensuele, intieme verhaal wat jou sal aangryp, maar nie noodwendig seksueel sal prikkel nie, want die liefde wat Tristan maak, is eintlik maar meestal met homself.
Annelise Erasmus is die skrywer van drie erotiese boeke en stigter van die Afrikaanse erotiese webwerf Kombiekiehier.