Die huiwerige maat - Inligting - 2022
Dit was 'n lang tyd om my man te oorreed om 'n gesin te stig. Toe biologie ons misluk, voel hy dat die onderwerp van kinders gesluit is. Joe stel nie daarin belang om 'n kind groot te maak wat hy beskryf het as 'iemand anders se kind nie.' Dit was voordat ons na China gegaan het en 'n aanbiddelike meisie vasgehou het wat haar spel onmiddellik oor Joe gegooi het. Toe ons by die huis kom, was hy ongetwyfeld die vader van Becky.
Noudat daar 'n gelukkige einde is, kan Joe en ek lag oor ons hewiger debatte en ons ervarings deel met paartjies wat nadink oor aanneming. Maar toe ons midde-in die besluitnemingsproses was, het ek gedink dat Joe en ek 'n ernstige gebrekkige huwelikseenheid is.
Die moeilikste besluit is die eerste: Sal ons aanneem, of nie? Sommige aannemingskenners meen dat dit verkeerd is om met 'n aanneming voort te gaan voordat 'n huiwerige eggenoot ten volle aan boord is. Hulle voer aan dat 'n paartjie, voordat hulle met die soektog begin, alle probleme oor aanneming moet konfronteer en oplos.
Vir baie paartjies kan u hulle egter net sowel vra om die res van hul lewens te voorsien en uit te dink. Hoekom? Oorweeg die verskeidenheid probleme wat onwilligheid kan bevorder: ouderdom, geld, tyd, gesin en die onbekendes van die kind.
Sulke bekommernisse weerspieël die huiwerige huweliksmaat se fokus op wat verlore kan gaan: finansiële sekerheid, aandag aan die huwelik, ononderbroke werkstyd, 'n biologiese verband. Totdat die huweliksmaat die voordele ervaar wat met ouerskap gepaardgaan, is daar in wese niks om die vrese te versag nie.
Selfs nadat 'n huweliksmaat ingestem het om vorentoe te beweeg, kan daar terugval wees. Dit is te verstane as u 'n swangerskap kontrasteer met die aannemingsproses. 'N Swangerskap gee gewoonlik 'n huiwerige eggenoot nege maande om die idee van ouerskap te vergemaklik. 'N Swangerskap word deur vriende en familielede met vreugde en opgewondenheid begroet: inspirasie vir vrae: weet u of dit 'n seun of 'n meisie is? Het u 'n naam gekies?
Dink nou aan die kwessies wat paartjies gedwing word om tydens die aannemingsproses te hanteer. Watter ouderdomskind wil u hê? Wat van geslag, etnisiteit of ras? Hoe sal u betaal vir die hoë aannemingskoste? Hoe beplan u om hierdie kind groot te maak? Hoe sal u gesondheidstoestande hanteer? En hierdie vrae begin nie eers die prosedurele aspekte raak nie. Prokureur of agentskap? Oop of toe? Binnelandse of internasionale?
Sulke vrae druk nie net die kwessie van 'baba' by 'n huiwerige eggenoot oor en oor nie, maar eis ook dat hy intree - of uittree. In wese vereis die reis dat hy probeer om die hele opvoeding van die kind in die vooruitsig te stel in 'n tyd waarin hy verkies om glad nie aan kinders te dink nie.
Die uiteinde is dat hierdie aanhoudende ondersoek aan aannemende paartjies 'n streng voorbereiding op ouerskap gee wat die biologiese roete selde bied. Die nadeel is dat elke nuwe vraag en vraagstuk weer die weerstand van 'n huiwerige eggenoot sal herwaardeer. My eie man het so gereeld aan en af ​​aangeneem om aan te neem dat ons, teen die tyd dat ons na die vliegtuig na China opgestyg het, nie met sekerheid kon gesê het of hy sou aanbly nadat ons teruggekeer het nie.
Hy het. In werklikheid is die man wat daarop aangedring het dat hy te oud en te besig is, 'n wonderlike vader wat selfs die af en toe sakereis wat hom keer dat hy Becky nie in die nag kan uithaal nie. Deesdae, wanneer 'n benoude egpaar bel, sal Joe ure lank met die huiwerige eggenoot oorbly. Hy bied die versekering dat alle kommer wettig is. Dan, altyd so subtiel, moedig hy hom of haar aan om die duik te neem.