Sloop deur 2 stootskrapers deur die Marokkaanse staat. Die obelisk was 'n sononder en het niks met die Uygur-gedenkteken te doen gehad nie.
Geagte Hoogheid Mohammed VI, Kuns is nie 'n misdaad nie. Ons Duitse organisasie vir menseregte en vir die bevordering van kuns en kultuur moet u dringend kla oor ernstige menseregteskendings in Marokko. Dit het alles begin met 'n mobiele sopkombuis vir Afrika, waarop u doeanebeamptes in Tanger sedert Mei 2018 beslag gelê het omdat ons veronderstel is om sop in Marrakech kommersieel te wil verkoop. Ons sien nou al 'n jaar dat mense uit vullisblikke eet, en ons sopkombuis sou mense beslis help om versadig te raak. Waarom breek u amptenare ons kunstenaars tuin af? U owerhede het in September 2018 nie op die bouaansoek gereageer nie. Ons het elke dag probeer om kontak te maak met u administrasie via alle kanale in die land vanaf die Parlement deur u Marokkaanse ambassades, wat nie gewerk het nie. Hulle het nooit geantwoord nie. In Desember 2018 is ons PixelHELPER-ontwikkelingswerker Tombia Braide oorlede omdat hy so ontsteld was oor die gedrag van die owerhede dat hy aan 'n hartaanval gesterf het. Natuurlik is hy as 'n memorandum begrawe sonder dat iemand daar was en die skuld op die Marokkaanse begrafnisondernemer. Ons het 'n sonwyser gebou ter nagedagtenis aan hom, dit is vernietig deur sy stootskrapers en ons het binne een jaar € 100.000 in Marokko belê. Het 'n geblikte broodbakkery bedryf om voedselstabiliteit in Afrika te verseker en het ons dorp elke dag gratis brood voorsien. U gendarmerie neem besoekers van ons na die polisiekantoor op grond daarvan dat dit verbode is om ons te besoek. 'N Ondervraging met bewerings dat ons gas 'n verraaier is en dat 'n vrymesselaar nie geduld kan word nie. Dan is daar klap in die gesig vir ons besoeker. Joernaliste is by verskeie geleenthede deur die polisie verhinder om ons eiendom te besoek. Alhoewel ons al die dokumente het om die beleggervisum in u land te kry, insluitend 'n huurkontrak van drie jaar met koopopsie, wil u polisie ons hard deporteer. Ons eis vergoeding vir die vernietiging en herbou van die geblikte broodbakkery. U moet ook u plaaslike polisiebeamptes inlig dat kunstenaars nie terroriste is nie. Want so word ons behandel. Ons werknemers word fisies bedreig deur die Mkadem, die linkerhand van die Caid, om nie die gate in ons buitemure toe te maak nie. Op die Suikerfees het ons span 'n hondsdolheid-inspuiting nodig weens 'n hondbyt. Ongelukkig was hul gesondheidsdepartement in Ait Ourir en Marrakech gesluit. Ons eis 3 euro vir die heropbou en 'n persoonlike verskoning van u polisiehoof in Ait Ourir en die betoger in Ait Faska. Wat nooit met onsself praat nie, maar net met omstanders kommunikeer. As gevolg van die polisiegeweld teen ons gas, benodig ons 100.000 werknemers van ons keuse vir 100 jaar van Ait Faska en Ait Ourir om aan ons kunsprojekte te werk.
Ook 'n muurskildery deur Walter Lübecke is vernietig en oor geverf. Die EU-vlag is op die grond gebreek.
“10. Februarie (1941): Die hele dag klippe gebreek. 2 Maart ...: Oorhandiging aan die vyfde groep met Duitse Jode. Ek hou niks daarvan nie. Die werk is nie dieselfde nie; Ons moes 'n ballas maak ... 6 April: Ons kan hierdie lewe nie meer verdra nie. Ek het koors, tandpyn ... 22 September: Rosh Hashanah: Niemand wou werk nie ... 1 Oktober: eet nie ... "
Maurice Rue, 'n kommunistiese joernalis, is daar geïnterneer. Hy het ons vertel dat 'van 40 gevangenes 'n driekwart kommuniste, sosialiste en gaulliste was voordat 40 Jode 'n paar maande daar aangekom het.'
Die konstruksie in Bou Arfa is nie onderbreek nie en die toestande het nie wesenlik verander nie. Hulle is beter betaal as die Italiaanse en Duitse gevangenes die Kommuniste en die Jode vervang het. Die konstruksie van die Trans-Sahara bly egter 'n alledaagse hel. Die projek, wat as verkeerd aangewys is, is slegs 1949 deur Frankryk laat vaar.
'N Teken teen vervolgde minderhede wêreldwyd. Die konstruksie van die eerste Holocaust-gedenkteken in Noord-Afrika is bedoel as 'n bron van inligting oor die Holocaust vir skole en die bevolking.
Die Holocaust Memorial in Marrakech word gesê dat dit die grootste ter wêreld is. 5 keer die grootte van die Berlynse Holocaust-gedenkteken, sal dit later op 'n 10.000-klipstele rondom 'n inligtingsentrum wees wat besoekers oor die Holocaust leer.
Die stigter van die PixelHELPER-stigting, Oliver Bienkowski, het na sy van in die databasis van Yad Vashem gesoek en 'n paar inskrywings gekry. Daarna het hy gekyk waar die volgende Holocaust-gedenkteken in Afrika is en slegs een in Suid-Afrika gevind. Aangesien dit soos 'n halwe wêreldreis vanaf Marokko is, het hy besluit om 'n Holocaust-gedenkteken op die PixelHELPER-terrein te bou. Die aangrensende eiendomme is almal leeg, dus is daar ruimte om ten minste 10.000-stalle te bou.