Vanoggend toe ek die agterdeur oopmaak vir die brakkies se oggenddraai, was ek te laat om te keer. Binne ‘n oogwink het Tienkie die voëltjie, wat intussen seker weer uit die nes geval het, geskraap en hom doodgebyt! Ek was so kwaad vir haar, maar ek weet dis instink en sy kan dit nie help nie.
Die hartseerste is dat die mossiepaartjie nou al ure lank roep en tjirp in die boom by die agterdeur…
Ek wou haar verwurg, maar sy verstaan nie. Gewoonlik gaan ek eerste uit om te kyk of daar voëltjies is wat leer vlieg, maar ek was vanoggend vreeslik moeg en deur die blare. Maar toe is ek helder wakker, hoor!
Kan dink jy het gehuil Perdebytjie. Dankie dat jy my nog iets geleer het… dat kleintjies nie uitgeskop word wanneer mense hulle hanteer het nie. Ek word nou so slim.
Ag nee, man. Ek weet hoe dit voel, want my kat het altyd die vlermuise so aangeval in die bome (die ouers, wanneer hulle gaan kos soek) en dan moes Karen die weesbabas grootmaak. Dis hartseer.
Ag dis hartseer veral omdat jy reeds die outjie al gered het. As trompie so n voëltjie vang laat ek hom dit eers behoorlik doodbyt sodat die voëltjie nie lei nie. Dis aaklig maar ek sien nie kans om so n papgedrukte amper lewendige voëltjie te red nie. Dit gebeur so vinnig.
Tomaar Trompie ook. Daars nie n kans vir oorlewing nie. Hulle is so rats dat dit eintlik besonders is om dit te sien.