Henadz Buraukin dies - Charter'97 :: News from Belarus - Belarusian News - Republic of Belarus - Minsk
Хартыя_ 21 January 2020, Tuesday, 5:00
Henadz Buraukin dies
Poet Henadz Buraukin has died this morning. Redaksioneel Archives - Helpie Flitse
In Klaus se skoene
Die afgelope April-vakansie kon ek en ‘n paar vriende Mexiko en Cuba gaan verken en “voel”. Wonderlik! As ‘n mens travel dan begin hierdie heerlike ervaring al vanaf die eerste oomblik wat so ‘n gedagte en bestemming in jou wese begin posvat.
Hunkering, nuuskierigheid, vryheid en geniet, is GROOT in jou kop.
Mexico is ‘n mengelmoes van verskillende bevolkingsgroepe – dit maak altyd ‘n land interessant en die cuisine ‘n verdere ontdekkingstog.
Mexico is ‘n land van die Maya’s en Aztec’s, Frida Kahlo, hardwerkende mense met warm harte en ook fantastiese koloniale dorpe. Daar is Acapulco, Cancun, St. Michael de Allende en Puebla, woestyn en oerwoud. Boonop is Mexico bekostigbaar.
Cuba is paradoks van kommunisme en vrygeestige mense. Klassieke motors en leë winkels waar mense tou staan vir beperkte voorrade, musiek in die strate en ‘n abosulte “joy” vir die lewe.
Ek was weereens bewus van watter groot seëning dit is om met mense om te gaan. Almal van ons het min of meer dieselfde strewe. Om selfwaarde te ervaar en trots te wees is die kern van menswees.
Liewe kids – werk hard, spaar jou geld en gaan kyk en voel —– eendag!
Verdra die bitter en soek die soet
Eksamens, bitterkoue en produksie – dié is drie woorde wat hierdie tyd van die jaar vir my definitief uitstaan. Hierdie woorde skep nie onmiddellik positiewe gevoelens nie…
Met my was dit ook geen uitsondering nie en ek was vinnig om té dink dat die eksamens te moeilik was, die weer te koud is en dat die produksie lang dae in beslag neem. Eers later het die bittersoet van elkeen vir my duidelik geword.
‘n Moeilike eksamen sal altyd die eksamens daarna bietjie makliker maak. Só is ‘n koue wintersoggend nie altyd meer so koud nie met ‘n koffie wat ‘n vriend in jou hande sit wanneer jy van die bus afklim nie. En vir meer as 200 leerders sal die immeropwindende produksie vanjaar hul laaste wees.
Dit blyk dat die soet en die suur van die lewe altyd hand aan hand loop. Die Flitse het in dié uitgawe sterk menings gehad oor verskeie aktuele kwessies. Twee uiteenlopende reaksies oor Caster Semenya se toekomstige atletiekdeelname word aangebied. Die impak van tegnologie op geloof kom onder die loep. En ons bekyk die goed en die sleg van rekenaarspeletjies.
Verder vertel oud-Helpies ons meer van hul lewens ná hoërskool met ‘n bittersoet ondertoon van verlange terug na hul alma mater. Hulle boodskap is duidelik: Verdra die bitter. Soek vir die soet. Lees ook die berig oor oud-Helpie, Curt van Heerden van die Institution Of Grace, en kyk hoe jy hom kan help om die suur van die lewe ‘n bietjie soeter te maak.
Hierdie winter- en produksie-seisoen, soos vele ander seisoene in mens se lewe, laat my dink aan ‘n bloubessie; die suur smaak kan partykeer jou gesig laat skeef trek, maar terselfdetyd kan dit die soetheid van stroop namaak. Die tema van dié uitgawe, bessieblou, kan dus ‘n blou Maandag ‘n nuwe betekenis gee; en dit kan jou, liewe Helpie, laat wyer en verskillend dink oor dít wat jy lees wanneer jy deur hierdie paragrawe en foto’s van herinneringe blaai.
Wat is vir jou bittersoet aan Helpmekaar?
Danielle Brink: “Vanjaar se laaste produksie.”
Nikolas Germishuysen: “Verpligte sportbyeenkomste.”
Karla Jonker: “Die gedagte van my lewe ná hoërskool.”
Jené Becker: “Ontgroening in graad 8.”
Marié Mouton: “Matriek.”
Anja Steyn: “Produksie-oefening in die middae.”
Shane Lottriet: Redakteur
Ons word daagliks aan ’n groot hoeveelheid inligting blootgestel, eintlik gebombardeer.
Die ysberge smelt, nóg ’n man is moontlik van VIGS genees, vliegtuie val, karre word in die ruimte opgestuur en Marelize kan nie fiets ry nie.
Daar word altyd vir ons gesê:
“Hou by met die tye.”
Dit het egter nie altyd nét die gewenste uitwerking nie. Volgens Isaac Newton se derde wet van beweging, het elke aksie ’n gelyke reaksie in die teenoorgestelde rigting. Hierdie bly ’n feit nie net in die wetenskapklas nie, maar ook wanneer dit kom by die opneem van inligting en die reaksie daarop deur mense. Die verskil, Helpie, is dat jý kan kies in watter vorm jy daardie energie terug die wêreld in strooi.
Toe ons skool die knie moes buig by die interhoër vir twee agtereenvolgende jare, het ons nie gereageer met die negatiwiteit wat gevoel is nie, maar eerder met harde werk en ywer wat bygedra het tot vanjaar se sukses.
As armoede volop is en soos ’n nimmereindigende krag die wêreld afkraak, hoe word daar deur die Helpies gereageer?
Ons het huise gebou, geskenke gegee, hondjies gevryf en magies gevul.
Me. Linda Peacock het my hierdie termyn voorgestel aan die woord “giggelgeel” in die Afrikaanse klas. Verward het ek eers na haar gekyk, maar hierdie woord het my onmiddellik gefasineer oor die unieke manier hoe dit ’n positiewe konnotasie by my geskep het. Daarom is die besluit gemaak om die tema van hierdie termyn se uitgawe “giggelgeel” te doop.
In die uitgawe waardeur jy nou gaan blaai, word die positiwiteit wat hiérdie woord uitstraal, uitgebeeld in elke opskrif en in elke glimlag van elke Helpie.
Verf die wêreld in jou eie skakering van geel.
Ná ’n baie produktiewe dinkskrum in Oktober 2018, het ons leiers met die blink idee van “op-spoor” as tema vir die Welpies van 2019 na vore gekom.
Daar is vele multi-fasette en semantiek rakende die konsep van “op-spoor”:
Om te soek;
Om te vind;
Om op koers met jou lewe te wees;
Om aan die hand van riglyne en die korrekte manier van doen te leef.
Ons “Helpie-way” is só uniek! Dis ons eie besonderse manier van op spoor bly in ons omgaan met die lewe en met mekaar. Dit is hierdie manier van doen wat geleidelik deel van elke Helpie se DNA moet word.
Mag die omarming van mekaar kardinaal deel van Helpmekaar wees.
My wens is dat elke Helpie die warmte en omgee van hierdie unieke binnekring van Helpmekaar sal ervaar.