Ek het in ‘n vorige kommentaar gewys op die mees opvallende gebreke: valsheid, pretensie, lompheid en vaagheid onder andere. ‘n Digter wat ernstig opgeneem wil wees kan nie waag om iets aan te bied wat naastenby ‘n cliché se grinnik op sy bakkies het nie. Ek kyk ook nie sepies nie, dit is nie nodig nie want ek volg eerder die sepie wat hier in ons geledere afspeel. Die fete tussen kuber-digters en nie-kuber digters. Hy antwoord: Ek is die stem van een wat roep in die woestyn: Maak die pad van die Here reguit! soos Jesaja, die profeet, gesê het. Die eerste keer dat hy egter as historiese karakter gedokumenteer word, is in 1745, in ’n brief van Horace Walpole, Britse historikus en politikus, wat hom in Londen teëgekom het. Hy beskryf die “graaf” as ’n vreemde karakter wat nie sy ware naam gebruik nie en noem hom reguit “mad, and not very sensible”. Walpole is egter daarvan oortuig dat St. Germain geen edelman is nie.