2) Dit wil lyk of Koemarbie, in sy opposisie tot An, hom tot die kosmiese oerverhaal van Lucifer gewend het t.w. hy aanvaar An nie as god-die-vader nie. Koemarbie besluit dan om "Lucifer" se simbole op aarde te gebruik t.w. die rooi draak en die wit vlag met rooi kol in die middel...dis te sê as Koemarbie nie maar self ons Lucifer is nie, wat vir my na 'n moontlikheid lyk.
 Edgar Rice Burrougs het dus nie die naam Tarzan uit sy duim uit gesuig nie. Let daarop dat in sommige bronne na die mens verwys word as tarans.
 Waarskynlik by die Babiloniese verhaal van Tammuz, die latere Ishtar, ontleen. Dit weer spruit vanuit die geskiedenis van Inanna en Dumuzi: hy was ontrou met ‘n mensvrou en is die sondeverhaal in Gen. 3 (veel later in die Bybel bygevoeg, via die P-bron) waarskynlik hiervan ontleen. Let daarop dat in die oorspronklike, Babiloniese verhaal dit 'n man was wat oortree het, maar, daar die Israeliete geglo het 'n vrou is minderwaardig, het hulle dit verander in hul Genesisverhaal sodat 'n vrou die eerste sondaar is.
 Hul bomenslike vaardighede en lang lewens het hulle tereg as gode laat voorkom. Daarby het hulle hulself voorgehou as gode. Daar is egter m.i. 'n nuantiese verskil tussen 'n god en 'n God.
 Let daarop dat oom Boeddha nie hierin na die Kosmiese God verwys het nie, maar na “die gode” van die ou tyd, wat op die aarde was.