Die Limp wat in minder as 2 uur verlam geraak het | Troeteldiere Huishouding
Ons het 'n paar jaar gelede 'n oproep gekry van 'n kliënt wat meer as 100 myl van ons kliniek woon. Sy het verskeie rassewindhonde gered en hulle aangeneem. Greyhound wedrenne op georganiseerde spore het die afgelope twee dekades dramaties gewild geword en gevolglik het 'n uitgebreide reddingsnetwerk gevorm om huise te vind vir die afgetrede ren. Hierdie honde, met uitsonderlike uitsonderings, maak uitstekende gesinsdiere.
Maggie, die hond wat die eienaar bekommerd was, was 'n vyfjarige vroulike vrou. Na 'n dag van lopende myl terwyl haar eienaar te perd was, het die eienaar 'n klikklank gesien soos Maggie geloop het. Een voet het geblyk om oor te rol en die toonnaels het op die vloer gesleep en die geluid geproduseer. Die hond het geen tekens van pyn getoon nie en het nie geswem nie, maar ons het die eienaar gevra om Maggie op 'n noodgeval in te bring in plaas van om te wag tot die volgende dag. Die veranderinge in haar gang het dalk gering geword, maar daar was 'n kans dat daar iets ernstigs opgetree het. Om dit te bevestig, moes ons die dier ondersoek.
Soos ons opgemerk het, het Maggie twee uur later oor die parkeerterrein geloop, haar linker agtervoet het natuurlik gesleep en sy kon nie normale gewig op die been dra nie. Sy het geklim en toe ons x-strale geneem het, is ons ergste vrese bevestig. Die foto's van die voet, been en heup lyk normaal. Dit was eers voordat ons by die x-strale van die 'ruggraat' of ruggraat gekom het, dat die oorsaak van die probleem duidelik was.
Die x-strale het 'n duidelike vernauwing van die normale spasie tussen die laaste torakale en eerste lumbale werwel vertoon. Gewoonlik word hierdie spasie gevul met 'n 1/4 "spongy pad wat ons 'n skyfie noem. Ons fisiese eksamen en ander toetse het ons diagnose bevestig dat Maggie 'n skyfie 'gebars' het, wat veroorsaak dat dit druk op die rugmurg plaas en senuweestrome ontwrig om Die agterbeen. Haar toestand het tot 'n einde gekom toe sy die kliniek binnekom en minder as twee uur na haar aankoms het sy die been se totale gebruik verloor en kon sy nie pyn of druk voel nie. En die ergste van alles, die reg agterbeen begin beïnvloed! 'n Besluit moes dadelik gedoen word. 'n Vertraging in behandeling kan tot totale verlamming en dood lei.
Alhoewel hierdie IV-skyfsiekte medies behandel kan word, het ons gevoel dat die operasie die beste aksie was aangesien die simptome so vinnig vorder. Dit beteken om in te gaan en 'n gedeelte van die benige werwels te verwyder, wat meer spasie vir die rugmurg gee terwyl terselfdertyd die geskeurde skyf verwyder word. Omdat 'n paar uur vroeër haar hond heeltemal normaal en baie aktief was, was die besluit moeilik vir Maggie se eienaar. Gelukkig het sy ingestem, want teen die tyd dat ons Maggie vir die operasie begin voorberei het, was albei agterpote verlam.
Die operasie was onafwendbaar en medikasie is gegee om die swelling en inflammasie van die rugmurg te verminder, asook om die pyn te verlig. Na die operasie was ons regtig nie seker wat sou gebeur nie, maar drie dae later het ons begin gebruik om terug te keer na die agterpote. Oor die volgende week het Maggie teruggekeer na normaal.
Hierdie geval beskryf 'n belangrike punt van troeteldier eienaarskap. Mense wat by hul troeteldiere betrokke is en klein en oënskynlik onbelangrike veranderinge in hul gedrag en fisiese toestand ervaar, moet dit aan hul veeartse oorhandig. As Maggie se eienaar tot Maandagoggend gewag het, is daar 'n goeie kans dat ons min kon doen om die dier te red. Teen daardie tyd sou die rugmurg ernstig beseer wees en geen chirurgie of medisyne sou enige goed gedoen het nie.