Hoe kies 'n mens jou vriende? Lukas 5:17-26 – Geloofsentrum Universitas
Hoe kies 'n mens jou vriende? Lukas 5:17-26
Vriende is baie belangrik en baie spesiaal vir ons almal. Vriende is so belangrik dat :
Naas liefde is dit die tema wat die meeste in liedjies besing word. Wie ken nie die liedjies "Wat 'n vriend het ons in Jesus" en "You'v got a friend" nie.
Vriende is die tema waaroor twee van die mees suksesvolste televisie reekse gaan naamlik Friends en Big Bang Theory.
Vriende is ook die tema waaoor die meeste aanhalings nog gedoen is. Dink maar net aan die volgende mooi aanhalings:
Mark Twain : "Good friends, good books, and a sleepy conscience: this is the ideal life."
CS Lewis : "Friendship … is born at the moment when one man says to another "What! You too? I thought that no one but myself . . ."
Elbert Huddad : "A friend is someone who knows all about you and still loves you."
Hellen Keller : "I would rather walk with a friend in the dark, than alone in the light."
En vriendskap is ook die tema van die gelese gedeelte. In hierdie gedeelte gaan dit oor 'n verlamde man en sy vier vriende en die belangrike rol wat hierdie vier vriende van hom in sy lewe gespeel het. Ja in hierdie gedeelte het ons die gesigspunt van baie mense. Ons kan dit uit die oë van Jesus, uit die oë van die Fariseërs, uit die oë van die vriende of uit die oë van die verlamde man sien.
Vandag wil ek hierdie dag se gebeure uit die oog van die verlamde man beskou en probeer visualiseer wat hy daardie dag gesien het. En as ons klaar is daarmee dan sal ons hopelik die vraag kan antwoord van hoe kies 'n mens jou vriende. Want as hy nie die regte vriende gehad het nie, het hy nooit vir Jesus ontmoet nie.
Kom ons kyk nou na wat sy oë daardie dag gesien het.
Die eerste en seker die laaste ding wat hy elke dag gesien het, was sy voete. Want soos hy op sy rug gelê het, het hy die heeldag na sy voete gekyk en gehoop dat iemand wat daar verby loop maar vir hom 'n aalmoes daar sal neersit. Maar dit was nie sommer enige voete nie. Dit was verlamde voete. Hy kon dit glad nie beweeg of iets daarmee doen nie. En as sulks was hierdie voete van hom simbolies en ook die oorsaak van baie dinge wat hy in die lewe moes ervaar. Dinge soos :
Isolering van die gemeenskap want hy kon niks doen nie;
Geestelike veragting want die meeste mense in daardie tyd het geglo dat as jy een of ander gebrek het, dan is dit as gevolg van jou sonde. Daarom het hulle vir Jesus gevra met die blinde man wie se skuld is dit : syne of sy ouers s'n;
Verbanning uit die sinagoge – want gebreklike mense is nie in die kerk toegelaat nie;
Verarming want hy kon nie werk nie;
En so kan ons aangaan met die lys. 'n Gebreklike mens is gesien as 'n sondaar en 'n las op die samelewing.
Vir hom moes dit dan ook so gevoel het dat hy as gevolg van sy verlamming en sy lam voete dat hy nie vriende kon hê nie. Net soos vandag. Hoeveel keer sal ons vir onsself wysmaak dat ek nie goed genoeg is nie. Hoeveel keer sal ons onsself kritiseer en neerkyk op onsself as gevolg van ons tekortkominge.
Hierdie man leer egter vir ons 'n les. Hy het nie sy gebrek gesien as iets wat hom van mense moet weerhou nie. Hy het dit eerder gesien as iets wat hom aan mense kan bind. Ortman in 'n boek "People are normal until you meet them" sê dat hierdie man se bed het 'n fellowship of the mat geskep wat dit juis vir hom moontlik kon maak om met mense te verbind.
Dieselfde geld vir ons vandag. Dis juis baie keer ons foute wat maak dat ons aan mense verbind kan word. Daarom is daar 'n alkoholiste anoniem. Daarom is ons kerk 'n sentrum vir heling, want dit verbind mense wat sondig is aan mekaar.
Moet nooit u tekortkominge sien as iets wat u van vriende kan weerhou nie, maar eerder as iets wat u aan hulle kan verbind.
Die tweede wat daardie verlamde man daardie dag gesien het, was sy vriende. Hy het hulle waarskynlik ook die oggende gesien toe hulle hom langs die pad kom neersit het om te bedel. Lukas maak nie vermelding van hoeveel nie. Maar markus praat van 4 in Markus 2. Letterlik staan daar in Markus vier wat hom gedra het. Die woord mense word nie daar gebruik nie en dit maak dit vir ons moontlik om te aanvaar dat dit vier vriende was.
Hierdie vier het hy nou in die middel van die dag gesien. En nou was dit anders. Hulle wou hom nie terug huis toe vat nie. Hulle het gekom om hom na Jesus toe te vat. Hulle moes almal vroeër gehoor het dat Jesus in die dorp is. En hulle moes daaroor gepraat het, want later sien ons dat Jesus se dat hulle glo.
Hy was seker baie bly toe hy hierdie 4 vuil gesiggies sien wat deur die stofstrate gehardloop het. Want hulle het gehoor dat Jesus blindes laat sien en verlamdes laat loop. Maar die belangrikste is dat hulle geglo het dat Jesus die Messias is waarvan in Jesaja geskryf word.
Inderdaad 'n blye en mooi gesig. Wie van ons het 'n nommer van iemand wat ons in 'n tyd van krisis kan bel en weet dat hy sal opdaag? En hierdie man het nie eers 'n foon of whatsupp of facebook gehad nie. Hulle het net opgedaag want hulle het geweet hy het hulle nodig. Dit is wat ware vriende doen. Niks is vir hulle ooit te veel of te laat nie.
'n Vol huis
Toe hulle hom opgetel het het hulle verseker gehardloop na die huis waar Jesus gepreek het. Lukas se nie vir ons in watter dorp dit is nie. Maar ons aanvaar dat dit in iemand se huis was anders sou Lukas gepraat het van die sinagoge. Maar die gesig wat op hulle wag is nie 'n mooi gesig nie.
Toe hierdie verlamde man voel dat sy vriende ewe skielik stop het hy sekerlik voorentoe gekyk en wat hy gesien het, sou enige mens moedeloos gemaak het. Dit was 'n vol huis. Die mense het tot by die deur uitgestaan. Almal het gehoor dat Jesus daar gaan praat en heel voor was die Fariseers en die skrifgeleerdes. In vers 17 staan die volgende : "Op een van dié dae, terwyl Jesus besig was om die mense te leer, het daar ook Fariseërs en leermeesters van die wet van Moses gesit wat van oral af uit die dorpe van Galilea en Judea en selfs uit Jerusalem gekom het. En die Here het vir Jesus die krag gegee om mense gesond te maak" U kan uself indink dat nie een van daardie Fariseers of skrifgeleerdes sou plek maak vir 'n verlamde man nie. Hulle het immers vroeg al opgedaag om Jesus vas te vra.
Vir een oomblik lyk alles verlore want in vers 19 staan daar dat hulle nie kans gesien het om hom in te bring nie. Menige mense sou omgedraai het. Menige mense sou moed verloor het. Maar nie hierdie vriende nie. Ewe skielik maak hulle 'n plan. Hulle hardloop met die trappe wat langs die huis oploop na die dak op en laat sak hom deur die dak. In daardie tyd is die dakke gemaak van boomtakke wat boop geplaas is en dan gedek is met blare, gras en modder. Hulle het dit weggeskuif en met al die modder en takke wat afval na onder het hulle hulle vriend laat afsak tot voor Jesus.
Hoe lyk dit met ons? Is ons nie baie keer so dat sekere struikelinge in ons lewens ons daarvan weerhou om vriende te maak of om ons doelwitte te bereik nie? Ons moet nie dink aan struikelblokke as omdraaie nie, maar eerder as ompaaie. Soos hierdie man en sy vriende. Hierdie vol huis wat hy voor sy oë gesien het, het hulle nie gekeer nie. Hulle het boontoe gekyk en 'n leë dak gesien.
Die vierde wat hierdie verlamde man daardie dag gesien het, was nie net 'n hoogtepunt van sy dag nie maar van sy lewe. Vandat hy 'n kind was het hy sekerlik gedroom van die dag wat die Seun van die Mens sal kom. Want so së die Ou Testament sal alle verlamdes genees word.
En toe hy so afsak en op die grond beland sien hy toe vir Jesus voor sy oë. Te oordeel aan Stefanus en die Emmausgangers se belewenis moet ons glo dat hy geglinster het. En het hierdie man ie geglinster nie. Hy kon nie 'n woord uitkry nie. As hy iets gesê het sou een van die evangeliste dit genoem het. Hy het net in sy Verlosser se oë gekyk met geloof en afwagting. En Jesus was nie net sy Verlosser nie. Hy het dit gewys ook vir almal teenwoordig.
Allereers het Jesus sy geestelike nood verlig met die woorde : "Mens, jou sondes is jou vergewe" En dit voor almal. Voor die fariseers en skrifgeleerdes wat hom verwerp het. Voor sy dorpsmense. En die belangrikste voor sy vriende moes hy hoor dat Jesus sy sondes vergewe. En Jesus kon dit doen, want in die gedeelte staan daar dat Hy die Seun van die Mens is. En net iemand wat die Seun van God is en 'n mens is kon dit doen. En Jesus was altwee.
Verder het Jesus ook gegaan. Hy het nie net die man se geestelike nood raak gesien nie. Maar ook sy fisiese nood. Daarom het Hy die woorde bygevoeg : "Toe sê Hy vir die verlamde man: "Ek sê vir jou: Staan op, vat jou draagbaar en gaan huis toe." Dit geliefdes was nie profetiese woorde nie, maar skeppingswoorde want die man het dadelik opgestaan. En wat 'n belewenis moes dit nie gewees het vir 'n man wat nog nooit kon loop nie.
Sy Verlosser het hy gesien.Net soos Simeon in Lukas 1 kon hy sê dat hy daardie dag die verlossing gesien het. Nog meer – hy het dit beleef.
As hierdie nou 'n Hollywood fliek was, sou ons nou mense gesien het wat hande geklap het. Maar dit was nie die vyfde ding wat hy daardie dag gesien het nie.
Die vyfde wat hy gesien het was die verbasing op almal se gesigte. Vir baie jare het hy bejammering en veragting gesien. Maar nou verbasing. Luister wat staan daar in Lukas 5 : "Almal het verbaas gestaan en God geprys en vol eerbiedige vrees gesê: "Vandag het ons ongelooflike dinge gesien." Waar hy eens die bron van allerhande ander emosies was, kon mense nou saam met hom die Here loof.
Die wonderwerke van die Here is vandag nog groot. En ons moet vandag nog soos daardie man die Here loof en prys. En die belangrikste is ons moet dit soos hierdie man saam met almal doen. Veral saam met ons vriende. Is u nog verbaas oor wat die Here doen. Die feit dat u kan opstaan, kan werk, kan eet, kan sien. Of aanvaar u alles as vanselfsprekend?
Dit was die vyf dinge wat die verlamde man daardie dag gesien het en wat 'n wonderlike collage van fotos sou hy nie kon maak as hy 'n kamera gehad het nie. 'n Collage van alles wat hy gesien het :
Van sy voete wat simbolies was van 'n ou lewe vol struikelblokke;
Van sy vriende wat hom in alles bygestaan het;
Van 'n vol huis wat hom kon weghou van Jesus af maar dan ook van 'n leë dak;
Van sy Verlosser wat hom van sy sondes en sy gebrek kom verlos het;
Van alma wat hy ken se verbasing op hulle gesigte en toe prys op hulle lippe.
Dit is wat die verlamde man daardie dag gesien het. En alles was net moontlik omdat hy goeie vriende gehad het wat hom na Jesus toe gevat het. En dit bring ons uit by die vraag wat ons in die begin gevra het: Hoe moet ek my vriende kies?
Die antwoord is dood eenvoudig. Ek kan nie ware vriende kies nie. As daardie verlamde man moes mense kies om sy vriende te wees, sou niemand ja gesê het. Want om sy vriend te wees sou beteken dat hulle hom elke dag moes ronddra, bad, voed en nog baie dinge doen. Hy kon nie kies nie.
'n Mens kies nie vriende nie. Die Here stuur hulle op jou pad en hulle kies jou. Jy moet net ja sê en vir hulle oopmaak. Dis waarvoor ons moet kyk, Vir mense wat na ons toe uitreik. Dit is hulle wat deur Jesus op ons pad gestuur word. En is Hy nie vir almal 'n goeie voorbeeld nie. In Openbaring 3:20 sê Hy dat Hy by die deur staan en klop en as ons oopmaak sal Hy inkom en met ons fees vier. Op 'n ander plek sê God Hy het ons geroep op ons naam. Ons is syne. As dit dan waar is van ons grootste vriend Jesus, hoeveel te meer nie van ons ander vriende.
En dit is die boodskap wat Jesus vanaand vir ons wil gee. Allereers moet ons Hom innooi want Hy klop en wil ons vriend wees. Maar ons moet ook sensitief wees vir mense wat Hy op ons pad stuur wat ons vriende vir ons hele lewe kan wees. Ons moet net sensitief wees. Daardie whatsupp of daardie sms of daardie like of daardie oproep van iemand wat jy ken, kan die begin wees van die beste vriendskap wat jy ooit kan ervaar. Al wat jy moet sê, is ja. Ja vir Jesus en ja vir jou nuwe vriend.