2 Konings Chapter 4:1-44.
4:1 En 'n sekere vrou uit die vroue van die profete-seuns het na El�sa geroep en ges�: U dienaar, my man, is dood, en u weet self dat u dienaar die HERE gevrees het; nou het die skuldeiser gekom om my twee kinders vir hom as slawe te neem.
4:2 Toe s� El�sa vir haar: Wat kan ek vir jou doen? Gee my te kenne wat jy in die huis het. En sy antwoord: U dienares het glad niks in die huis nie, behalwe 'n flessie met olie.
4:3 En hy s�: Gaan leen vir jou van buite af kanne, le� kanne van al jou bure; leen nie te min nie.
4:6 Sodra die kanne vol was, s� sy aan haar seun: Bring vir my nog 'n kan aan; maar hy antwoord haar: Daar is geen kan meer nie. Toe gaan die olie staan.
4:7 Daarop kom sy om dit die man van God te kenne te gee; en hy s�: Gaan verkoop die olie en betaal jou skulde; van die orige kan jy en jou seuns dan lewe.
4:8 En op 'n dag het El�sa verbygegaan na Sunem; en daar was 'n vermo�nde vrou wat by hom aangehou het dat hy brood sou eet. En so dikwels as hy verbygaan, het hy daarheen weggedraai om brood te eet.
4:9 En sy het aan haar man ges�: Kyk tog, ek merk dat dit 'n heilige man van God is wat gedurig by ons verbygaan;
4:11 En toe hy op 'n dag daar kom, het hy in die bo-kamer ingetrek en daar gaan l�
4:12 en aan sy dienaar Geh�si ges�: Roep hierdie Sunamitiese vrou. Nadat hy haar dan geroep en sy voor hom gaan staan het,
4:13 s� hy vir hom: Vra haar tog: Kyk, jy het al hierdie sorg aan ons bestee; wat kan daar vir jou gedoen word? Kan daar vir jou 'n goeie woord gedoen word by die koning of die le�rowerste? Maar sy antwoord: Ek woon onder my volk.
4:14 Daarop s� hy: Wat kan daar dan vir haar gedoen word? En Geh�si antwoord: Voorwaar, sy het geen seun nie, en haar man is oud.
4:15 En hy s�: Roep haar. En toe hy haar geroep en sy in die deur gaan staan het,
4:16 s� hy: Sulke tyd oor 'n jaar sal jy 'n seun omhels. En sy antwoord: Ag nee, my heer, man van God, moenie vir u dienares lieg nie!
4:17 En die vrou het swanger geword en 'n seun gebaar op daardie tyd oor 'n jaar, soos El�sa met haar gespreek het.
4:19 en vir sy vader ges�: My kop, my kop! Di� s� toe vir 'n dienaar: Dra hom na sy moeder.
4:20 En hy het hom gedra en by sy moeder gebring. En hy het op haar knie� gesit tot die middag en gesterwe.
4:21 En sy het opgeklim en hom op die bed van die man van God neergel� en agter hom toegesluit en uitgegaan.
4:22 Daarop roep sy haar man en s�: Stuur tog vir my een van die dienaars met een van die eselinne, dat ek gou na die man van God kan gaan en terugkom.
4:23 En hy s�: Waarom gaan jy vandag na hom? Dit is geen nuwemaan of sabbat nie. En sy antwoord: Wees maar gerus!
4:24 Toe saal sy die esel op en s� aan haar dienaar: Jaag aan en gaan voort; hou my nie op in die ry nie, behalwe as ek jou s�.
4:25 Sy het dan weggegaan en by die man van God op die berg Karmel gekom. Sodra die man van God haar op 'n afstand sien, s� hy aan sy dienaar Geh�si: Kyk, daar is di� Sunamitiese vrou!
4:26 Loop haar nou tog tegemoet en s� vir haar: Gaan dit goed met u? Gaan dit goed met u man? Gaan dit goed met u kind? En sy antwoord: Goed.
4:27 Maar toe sy by die man van God op die berg kom, het sy sy voete gegryp. En Geh�si het aangekom om haar weg te stoot; maar die man van God s�: Laat haar staan, want haar siel is bitter bedroef in haar, en die HERE het dit vir my verberg en my dit nie meegedeel nie.
4:28 En sy s�: Het ek van my heer 'n seun gevra? Het ek nie ges�: Moet my nie mislei nie?
4:29 En hy s� vir Geh�si: Gord jou heupe en neem my staf in jou hand en gaan heen; as jy iemand te�kom, groet hom nie; en as iemand jou groet, antwoord hom nie; en l� my staf op die gesig van die seun.
4:30 Maar die moeder van die seun s�: So waar as die HERE leef en u siel leef, ek sal u nie verlaat nie! En hy het opgestaan en agter haar aan geloop.
4:31 En Geh�si het voor hulle uit gegaan en die staf op die gesig van die seun gel�; maar daar was geen stem en geen opmerksaamheid nie. Daarop gaan hy terug hom tegemoet en bring hom die berig en s�: Die seun het nie wakker geword nie.
4:32 En toe El�sa in die huis kom, was die seun dood, neergel� op sy bed!
4:34 Daarna klim hy op en gaan l� op die kind en sit sy mond op di� se mond en sy o� op di� se o� en sy hande op di� se hande en buig oor hom neer; en die vlees van die kind het warm geword.
4:35 Daarop het hy teruggekom en in die huis een keer heen en weer geloop, om dan opnuut op te klim en oor hom neer te buig; en die seun het sewe maal genies; en die seun het sy o� oopgemaak.
4:36 Toe roep hy Geh�si en s�: Roep hierdie Sunamitiese vrou. Nadat hy haar dan geroep en sy by hom gekom het, s� hy: Tel jou seun op.
4:38 Weer het El�sa in Gilgal gekom, en daar was hongersnood in die land; en terwyl die profete-seuns voor hom sit, s� hy aan sy dienaar: Sit die groot pot op en maak 'n kooksel klaar vir die profete-seuns.
4:41 Maar hy s�: Gaan haal dan meel. En hy gooi dit in die pot en s�: Skep uit vir die mense, dat hulle eet. En daar was niks verkeerds in die pot nie.
4:42 En daar het 'n man van Ba�l-Sal�sa gekom en vir die man van God eerstelingsbrode, twintig garsbrode, en vars graan in sy mandjie gebring. En hy het ges�: Gee vir die mense, dat hulle eet.
4:43 En sy dienaar antwoord: Hoe kan ek dit aan honderd man voorsit? Maar hy s�: Gee vir die mense, dat hulle eet, want so spreek die HERE: Hulle sal eet en oorhou.
4:44 En hy sit dit hulle voor, en hulle het ge�et en oorgehou volgens die woord van die HERE.