Die Nasionale Raad op Vergoedingsversekering of NCCI is 'n nasionale graderingsburo wat fokus op werkersvergoedingsversekering . Dit is 'n nie-winsgewende organisasie wat deur versekeringsmaatskappye besit word. Die NCCI bied dienste aan versekeraars, staatsregerings, versekeringsagente , regulerende owerhede, wetgewers en ander partye.
Die NCCI verrig gradering en ander funksies namens versekeraars in ses-en-dertig lande.
Hierdie state heet NCCI-state . Elke jaar rapporteer werknemersvergoeding versekeraars in hierdie state hul premies en verliese aan die NCCI. Die organisasie versamel die data, analiseer dit en gebruik dan die resultate om dienste aan versekeraars te lewer. Hier is 'n paar van die funksies wat die NCCI verrig:
Skep en publiseer 'n eenvormige klassifikasiestelsel
Bereken tariewe of verlieskoste en maak liassering aan staatsreguleerders
Skep en publiseer 'n ervaringsgraderingsplan
Skep 'n werkblad vir werkgewers vir individuele werkgewers
Ontleed koste van voorgestelde en verordenende wetgewing
Skep en publiseer werkers vergoedingsbeleidvorms en endossemente
Berei statistiese verslae voor
Doen navorsing oor eise, ongeskiktheid en ander kwessies rakende werkersvergoeding
Verskaf toegang tot huidige regulatoriese inligting
Onderrig versekeringsbedryfswerkers oor aangeleenthede wat verband hou met werkersvergoeding
Belasting en klassifikasie
Twee sleutel funksies wat deur die NCCI uitgevoer word, het 'n direkte uitwerking op werkgewers. Dit sluit in tariefopmaak en die klassifikasiestelsel.
In baie lande bereken die NCCI verliesskoste eerder as tariewe. Verlieskoste sluit gewoonlik verliese ( voordele aan beseerde werkers ) plus verliesverminderingskoste in.
Versekeraars voeg koste vir kommissies (agente en makelaars), belasting, lisensies en wins by om 'n finale koers te bereken.
Vir elk van die ses-en-dertig lande evalueer die NCCI periodiek die huidige verlieskoste of -tariewe om te verseker dat hulle voldoende is, maar nie oormatig is nie. Hierdie proses behels verskeie stappe. Eerstens, die NCCI hersien die totale premie en verlies data wat dit versamel het van versekeraars wat in 'n spesifieke staat werk.
Dit is om vas te stel of versekeraars meer of minder verliese ervaar het as wat aanvanklik geprojekteer is. Vervolgens evalueer die NCCI premie- en verliesdata vir elke klaskode. Verliese was dalk hoër as wat verwag is in sommige nywerheidsgroepe, maar laer as wat verwag is in ander. Afhangende van die resultate, kan die NCCI 'n toename of afname aan sommige of al die verlieskoste of -tariewe wat in daardie toestand gebruik word, aanbeveel.
Die NCCI se klassifikasiestelsel word gebruik om werkgewers te kategoriseer gebaseer op die aard van hul besigheid. Besighede wat soortgelyke bedrywighede uitvoer, word aan dieselfde kategorie toegewys. Elke klassifikasie word geïdentifiseer deur 'n skriftelike beskrywing en 'n vier-syfer kode. Byvoorbeeld, hardeware winkels word toegeken klas kode 8010.
Die NCCI het 'n standaard beleidsvorm ontwikkel, naamlik die Werknemersvergoeding- en Werkgewerspolisverpligtinge.
Hierdie vorm is hersien in 2011. Dit kan geïdentifiseer word deur die vorm nommer, WC0000000B. Dit word gebruik in die ses-en-dertig NCCI-state, en in baie onafhanklike state. Die NCCI het 'n verskeidenheid endossemente ontwikkel wat gebruik kan word om die dekking by te voeg, te verwyder of te verander onder die basiese beleidsvorm. 'N Voorbeeld is die Vrywillige Vergoeding endossement.
Die NCCI is 'n adviesorganisasie, nie 'n regulerende kommissie nie. Dit kan verhogings of afname in verlieskoste of tariewe aanbeveel, maar state bepaal uiteindelik of die aanbevelings uitgevoer moet word. Daarbenewens kan state die produkte van die NCCI aanvaar om aan hul behoeftes te voldoen. So, baie state gebruik 'n aangepaste weergawe van die NCCI se klassifikasiestelsel, reëls en endossemente. Byvoorbeeld, 'n staat kan sy eie vier-syfer kode ontwikkel vir 'n spesifieke klassifikasie in die plek van die standaardkode.
'N Staat kan ook sy eie weergawe van een of meer NCCI-endossemente ontwikkel.
Onafhanklike en monopolistiese state
Vyftien state gebruik nie die dienste van die NCCI nie. Vier van hierdie state word monopolistiese state genoem omdat hulle werkgewers vereis om werknemersvergoedingsversekering van 'n staatsbeheerde versekeringsfonds aan te koop. Hierdie state verbied die verkoop van werkers vergoeding beleid deur private versekeraars. Die monopolistiese state is Wyoming, Washington, Ohio en Noord-Dakota.
Die oorblywende elf state wat nie die NCCI se dienste gebruik nie, word onafhanklike state genoem . Hierdie state staatmaak op hul eie werkers se vergoedingskantoor om tarief-en ander noodsaaklike funksies uit te voer.