Korsika onder Engelse bedreiging. Lêer 1: die aanval op Sagone - Inligting
Tuis ›Studies› Korsika onder die Engelse bedreiging. Lêer 1: die aanval op Sagone
Combat de Sagone, 1 Mei 1811 - Druk 1: Om 06:00 word die eskader gesleep ...
Combat de Sagone, 1 Mei 1811 - Druk 2: Half ses is die verlowing ...
Combat de Sagone, 1 Mei 1811 - Druk 3: Om halfnege is die vertrek ...
Polisiebulletin van 25 Mei 1811
Titel: Combat de Sagone, 1 Mei 1811 - Druk 1: Om 06:00 word die eskader gesleep ...
Skrywer: HAVELL Robert (1769 - 1832)
Skeppingsdatum : 1811
Datum getoon: 01 Mei 1811
Afmetings: Hoogte 54,2 - Breedte 77,8
Tegniek en ander aanduidings: Gravure Gepubliseer deur George Andrews
Stoorplek: Royal Military College Museum webwerf
Kontak kopiereg: © Royal Military College Museum, Kingston (Kanada)
Titel: Combat de Sagone, 1 Mei 1811 - Druk 2: Half ses is die verlowing ...
Titel: Combat de Sagone, 1 Mei 1811 - Druk 3: Om halfnege is die vertrek ...
Tegniek en ander aanduidings: Gravure Gepubliseer deur Georges Andrews
Titel: Polisiebulletin van 25 Mei 1811
Datum getoon: 25 Mei 1811
Afmetings: Hoogte 23,5 - Breedte 35,5
Die Engelse vloot aan die buitewyke van die Ryk
Ná Trafalgar is die Engelse, wat nooit hul kuste versterk het nie, meer as ooit van mening dat 'die grense van Engeland aan die kus van haar vyande lê'. Die Engelse matrose het hul aanvalle en kommando-operasies teen die kus aangevoer: hulle het Franse handelsskepe aangegryp, alle handel verwoes, patrollies verwyder, die batterye aangeval. Fregatte en ligte vaartuie beheer selfs die visvangs en probeer cabotage belemmer, wat noodsaaklik was vir die verskaffing van baie hawens.
Korsika leef dan permanent onder die Engelse bedreiging. Maar die Corsicans leef in 'n konteks van tekort, terwyl die gebruike volgens die wet van tyd tot tyd brandwonde van beslag gelê word, wat die bevolking baie beïndruk.
'N Engelse eskaderaanval
Aan die Engelse kant vier drie groot gekleurde gravures, gepubliseer deur George Andrews in die tradisie van vlootgevegte, die drie fases van die vloot se sukses met trots.
Die broers Robert en Daniel Havell, talentvolle tuiniers, roep die Golf van Sagone met soveel akkuraatheid op dat 'n mens sou dink dat hulle uit getuienisgetuienis gewerk het. Drie Engelse skepe, geïmmobiliseer deur die gebrek aan wind, vertrek met seldsame vermetelheid aan die aanval: die twee swaar fregatte word deur lyne roeibote gesleep, en die matrose van die brig het lang roeispane deur die patgaten geaktiveer. Aan die einde van die baai, twee Franse fregatte , die Kameelperd en die Verpleegster, soos 'n gewapende handelsskip, hulself op die land reliëf gemaak het. Watter beskerming kan hulle verwag van die gewere wat op die ou strandverdediging aangebring is, en van die troepe op die hoogtes wat onvoldoende artillerie die voordele van hul dominante posisie ontneem? Weet hulle dat kaptein Barrie  die opdrag gee vir die Pomona ? Is die Franse minder bang om gevange geneem te word naby die vasteland? Engelse pontons het 'n slegte reputasie ...
Barrie meet die vuurkapasiteit van die paar gewere wat die skepe behou (ses en twintig vir die Kameelperd en agt en twintig vir die Verpleegster) en batterye aan die kus. Aan die Franse kant kan ons sien hoe die artillerie op die boonste platform van die toring geïnstalleer word en die battery wat aan die voet daarvan gebou is. Om half ses het Barrie begin skiet. Minder as twee uur se artillerie-rondes het die Franse weerstand verpes.
Sodra die Franse skepe aan die brand is, trek die Engelse volgens Engelse bronne terug om die gevolge van die ontploffing van die Kameelperd en die verbranding van skepe en batterye. Daar is geen twyfel dat die Engelse openbare mening hierdie visie van die apokalips wat deur 'n roeispaanaanval veroorsaak is, moes waardeer het nie!
Aan die Franse kant dui die polisiebulletin van 25 Mei 1811 aan dat die bemanning "die middag aangeval het" self aan die brand gesteek het "en dan" teruggetrek "het, onder" voortdurende vuur deur stukke vuur. 24 en skulpe, sonder dat ons op hierdie punt enige manier het om te reageer ". Daar was egter verligting: die Britte het nie die vrag geland en beslag gelê nie!
Die verhaal is aan die keiser meegedeel
Die keiser het op 'n uitsonderlike manier van hierdie belangrike saak geleer. Hy het op 21 Mei gereageer met 'n brief aan die Minister van Mariene waarin die Toulon-maritieme prefek gekritiseer word omdat hy nie die nodige batterye gebou het nie  om die houtplank te beskerm. Hy sal hierdie saak nie laat voortgaan nie. Op 23 Augustus het hy energieke en strafmaatreëls geëis nadat hy 'n bewys van 'n onvoldoende verdediging aan die Franse kant verkry het . Opdrag word gegee om die laai en inskakel van die Verpleegster, met duikers. Uitvoering het ongetwyfeld gevolg, aangesien onlangse argeologiese navorsing onder water aan die lig gebring het dat slegs een wrak, dié van die Kameelperd, lê nou aan die onderkant van die Golf van Sagone.
Hierdie bulletin van 25 Mei wat die gebeure van die eerste keer vertel - 'n vertraging van drie weke in die uitsending - wys hoe Napoleon ingelig is oor die gebeure van minder strategiese belang. Onder die Ryk het geen amptenaar, selfs van hoë rang, direk met die Keiser gekorrespondeer nie. Al die inligting word daagliks saamgevat en in die vorm van so 'n nuusbrief aan hom verskaf. Elke eksemplaar bestaan ​​uit 'n notaboek waarvan die bladsye saamgestel is deur 'n groen lint wat aan die bokant en onderkant van die bladsye vasgemaak is; die omslag het 'n gedrukte raam, verdeel in verskeie afdelings, met die opsomming van die nuus. Onder die gereelde onderwerpe soos die poste van Parys (beweging van reisigers), die toestand van die tronke, die interne en buitelandse handel, die aandelebeurs, kan 'n mens gereeld melding maak van die Engelse inval aan die kus. 'N Bulletin (persresensie) van buitelandse koerante is ook elke dag ingesluit.
Marine- en sielkundige teistering
Hierdie tipe aanval onthul hoe die onheilspellendheid van die Engelse vloot onder die Ryk opereer: in Sagone belemmer dit die heropbou van die Franse vloot deur dit tot die volgende seisoen van hout te ontneem en benadeel dit die militêre en ekonomiese aktiwiteite.
Hierdie konstante aanvalle demoraliseer die Franse. Ten spyte van hul oënskynlik dominante posisie, sien ons hulle in Sagone wag vir 'n hele dag op die vyandelike aanval sonder om 'n effektiewe toonbank te vind!
Die voortdurende beweging van die Engelse aanvalle langs die kuste vereis 'n verspreiding van die middele in mense en materiaal wat 'n belangrike deel van die bronne van die Ryk verbruik.
Nicole GOTTERI, The Secret Police of the First Empire. Daaglikse bulletins wat Savary aan die keiser gestuur het, volume II (van Januarie tot Junie 1811) Parys, Honoré-kampioen, 1997. Philippe MASSON "Napoleon en Engeland. Die Engelse vloot en leër teen Napoleon (1805-1815)" in Herinnering deur Napoleon, n ° 401, 1995. Jean TULARD (reg.)Napoleon-woordeboekParys, Fayard, 1987.Korrespondensie van Napoleon I, gepubliseer in opdrag van die keiser Napoleon IIIParys, Imperial Printing, 1858-1869, volume XXII.
Lêer oor die wrak van die kameelperd in die databasis van Mediterreense argeologiese wrakke van die Naval Archeology Research Group
Luce-Marie ALBIGÈS en Alain VENTURINI, "Korsika onder die Engelse bedreiging. Lêer 1: die aanval op Sagone "