Ek het die laaste twee dekades heelwat na Indië gereis. Ek geniet my besoeke en ek baie waardering vir die plek gekry, Ek dink voorwaar die Suid-Afrikaanse bevolking kan heelwat by die van Indië leer.
Ek wil sonmmer so met die intrapslag sê dat nou nie ’n plek waar ek sal heengaan om goeie voorbeelde van projekbestuur te sien nie. Ook nie om modelbestuurders op middelvlak in ’n organisasie te vind nie. Dié is nou waarlik yl verspreid daarso. En so verre dit regeringskorrupsie aangaan is hulle op gelyke voet met Suid-Afrika. As hulle hul korrupsie kon uitskakel, sal Indiê so vinnig vooruitgaan, dat Rusland & China soos derde wêreld lande sal lyk.
Hulle het ook ’n groot inkomste verskil tussen die bo-op die inkomsteleer teenoor hulle wat onder is - baie soortgelyk aan die situasie wat in Suid-Afrika is. Wat wel verskillend is, is hulle benadering daartoe. In SA sien mens baie woede daaroor, geweld en haatspraak, wat veral aangevuur word deur politici vir eie gewin. In Indië blyk daar ’n groter aanvaarding daarvoor te wees. Ek dink dit is gesetel in die filosofiese benadering van dharma, arta, kharma en moksha. Dis terme wat elke Indiër met vertroud is, ongeag van hulle godsdiemstige oortuiging - di sin hulle sosiologiese DNA. Ek kan dit baie rofweg (en feitlik inkorrek) vertaal as etiese & morele standaarde, wetlike en finansiële strukture, toekomende gerigtigheid en bestemde spiritualiteit. Dis asof dit hulle lei om te aanvaar wat hulle omstandighede is, maar terselfdertyd hulle te laat wedywer vir ’n verbetering van hulle eie omstandighede en die van hulle nageslagte. Die kompetisie op universiteite vir die beste in klas en sodoende vir die beter werkgeleenthede is skrikwekkend. Hulle wag nie vir die regering vir uitgifte nie, hulle is gemotiveerd tot selfverbetering. (Hierdie ding val ’n bietjie plat waneer baie van hulle die status behaal het wat hul soek, maar dit ontneem nie al die wedywering wat hulle ingesit het daar uit te kom nie).
Daar is ’n groot verskeidenheid godsdienstige en kulture vakansiedae. Mense kies die wat hulle wil bywoon na gelang van hulle kultuur en almal is gaaf daarmee. Besighede aanvaar dit sonder probleem. Daar is ook ’n paar standaard vakansiedae wat almal vat soos Republiekdag, maar hierdie buigbaarheid beteken dat daar min dae is wat daar niemand op kantoor is nie.