Nuuskommentaar: Zuma maak weer Van Riebeeck en Kie. die sondaarsPresident Jacob Zuma op 17 Februarie 2015 tydens die parlementêre debat oor die staatsrede Foto: Nardus Engelbrecht/SAPA So berig die “soms oordrewe negatiewe media,” soos Zuma hulle noem. Zuma se stelling dat almal in vrede geleef en pret gehad het, gaan nie die toets van werklikheid deurstaan nie. Maroela Media het op 16 Julie berig oor die fonds van wat waarskynlik die oudste rasse-oorlog was – sowat 13 000 jaar gelede aan die Nyl in die teenswoordige Soedan. Die slagoffers was hoofsaaklik die voorlopers van Afrika se swart mense, en die aanvallers waarskynlik die voorouers van mense wat al om die Middellandse See woon. Klimaatsverandering en die inkrimping van kosproduksiepotensiaal het waarskynlik hiertoe gelei. In die Algerynse woestyn by Tassili N’Ajjer is rotstekeninge gevind wat tot ongeveer 4 000 tot 6 000 jaar gelede strek, met die jongste tekeninge wat ook mans op gevegswaentjies (chariots) uitbeeld – stellig nie om te kom handel dryf nie. Dit dateer so lank terug dat dit voor die huidige droë fase van die Sahara was. Destyds was daar ook nog geen swart stamme in die teenswoordige Suid-Afrika nie. Die eerstes het eers sowat 2 000 jaar gelede die land drupsgewys ingekom, wat toe reeds duisende jare lank deur die voorouers van die San bewoon is. Die swart mense se meer gevorderde ystertydperkse beskawing het dit maklik gemaak om die KhoiSan te verdryf, te verdring of te assimileer. Vroeg in die 19de eeu het die Zoeloes ’n veroweringstog begin wat ’n bloedbad afgegee het. Die Sotho-sprekendes noem dit die difaqane (gedwonge migrasie) en die Zoeloes noem dit mfecane (vermorseling). Dit klink nie na vreedsaam of dat almal baie pret gehad het voordat die wit mense ook in daardie gewestes hul opwagting gemaak het nie. Tipies aan die hand van Zuma se styl van blaampolitiek lees hy te veel in die “oordrewe negatiewe” skets van kolonialisme. Hiervoor vind hy ’n ontvanklike oor by baie Afrikaleiers wat hul eie korrupte bewinde se gevolge ook op kolonialisme se brood probeer smeer. Wat Zuma betref, is korrupsie ’n “Westerse konsep”. In sy 1942-werk, Die Suid-Afrikaanse visnywerheid, skryf C von Bonde dat Van Riebeeck, volgens sy dagregister, ’n amptelike bevel uitgereik het dat die koloniste hulle nie met visvang besig moes hou nie. Vrygestelde Oosterse slawe is later toegelaat om met nette vis te vang. Kortom, die eerste tekens van hulpbronbewaring het reeds in Jan van Riebeeck se tyd begin geld, en hy is nie die beste voorbeeld van “koloniale stroping van hulpbronne” nie. Kortom, die rasbenepe Zuma weet niks van die demokrasie af nie, wat insluit dat die regeringshoof in algemene belang, en nie net in belang van sy ondersteuners nie, moet kan regeer. Sy korttermyn-doelwitte is nou om die skade wat Suid-Afrika by ander Afrikalande gely het oor xenofobiese aanvalle, ongedaan te maak. Dat hy “die ander” (oftewel dié wat nie African Africans is nie) in die proses soos vreemdelinge in hul eie land laat voel, is ’n probleem vir ’n ander dag. Die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie ondersoek reeds ’n klag van haatspraak wat die Vryheidsfront Plus teen Zuma aanhangig gemaak het oor sy Van Riebeeck-uitlatings. Zuma moes juis teen 8 Mei aan die kommissie antwoord oor die klag. Uit Zuma se Afrikadag-reaksie lyk dit of hy die kwessie nog as ’n groot grap beskou. Zuma leef egter binne ’n perseptiewe werklikheidsomgewing, en daar word onderling warm gebroei. Op News24 voices skryf Mo Mbindwane dat die klag van rassisme wat Solidariteit by die VN teen die regering aanhangig gaan maak “immoreel en onpatrioties” is. Hy haal flink aan uit die geledere van Martin Luther King en geesgenote, maar verswyg dat daar in die VSA ook ’n ander kant van die munt is. Die staat Michigan het “affirmative action” as kriterium vir die toelating van studente aan universiteite belet, en dié verbod is deur die VSA se hoogste hof, die Supreme Court, bekragtig. Die stap is deur talle swart meningsvormers met selfrespek verwelkom. Die natuurlike gevolg van wat Zuma aanvang, is dat die middelpuntvliedende kragte in die land al sterker word. Al meer “van die ander” gaan begin opstaan en sê hulle stel nie (meer) in versoening belang nie. Dan het Zuma gewen.