Afrikaanssprekendes gaan tot meer as 7 miljoen styg - Solidariteit WêreldSolidariteit Wêreld
Afrikaanssprekendes gaan tot meer as 7 miljoen styg
Woensdag, Augustus 15th, 2018
Afrikaanssprekendes se getalle gaan teen 2031 tot net meer as 7 miljoen styg. Dit is bykans 270 000 meer as in die 2011-sensus.
Die getalle van sowel bruin as wit Afrikaanssprekendes gaan in die volgende paar jaar toeneem en in albei groepe is daar ʼn skerp styging in die getal babas.
Dit is enkele verrassende bevindinge van ʼn demografieverslag wat vandag deur die Solidariteit Navorsingsinstituut bekend gemaak is.
Die verslag het ook bevind dat die uittog van Afrikaners na die buiteland kleiner is as wat vermoed is en dat daar ook ʼn terugkeer van Afrikaners uit die buiteland is.
“Die Solidariteit Beweging het sowat 500 000 lede, waarvan die meeste Afrikaners is en Afrikaans praat. Om behoorlik te beplan het ons besluit om die omvattende demografie-studie te doen. Met die inligting kan ons bepaal watter soort gemeenskapsdienste, soos skole en tersiêre onderwysinstellings, deur die Afrikaanse gemeenskap benodig gaan word.
Die bevindinge het ons verras. Die getalle dui nie op ʼn gemeenskap wat ontbind nie, maar op een wat gaan oorleef. Afrikaners en Afrikaans is hier om te bly en die gemeenskap moet verantwoordelikheid neem om ʼn toekoms vir die geslag wat nog kom, te skep,” het dr. Dirk Hermann, bestuurshoof van die Solidariteit Beweging, gesê.
Volgens Connie Mulder, hoof van die Solidariteit Navorsingsinstituut, is die oorhoofse gevolgtrekking wat uit die verslag gemaak kan word dat die getalle van Afrikaners spesifiek, en Afrikaanssprekendes in die algemeen, in Suid-Afrika styg en dat daar geen statistiese bewyse is dat die groep se getalle afneem nie. “Oor 12 jaar sal Suid-Afrika steeds meer as 7 miljoen Afrikaners en Afrikaanssprekendes huisves. Die Afrikanerbevolking gaan effe toeneem in absolute getalle tot so 2,7 miljoen en dan stadig begin afplat. Dit is steeds meer mense as die totale bevolkings van onderskeidelik Namibië, Botswana of selfs Hawaii, wat beteken dat daar omgesien moet word na hierdie taal- en kultuurgemeenskappe,” het Mulder gesê.
Die verslag wys verder dat die 2011-sensus toon dat daar ʼn wesenlike styging in die getal kinders onder vyf onder die wit Afrikaanssprekende bevolking is. Dit beteken wit Afrikaanssprekendes het net voor die 2011-sensus weer begin om meer kinders te kry.
Ten einde hierdie verskynsel te bevestig, is doopsyfers van kerke aangevra. Indien daar meer dope per lidmaat in die kerke is, sou dit as bykomende bevestiging dien vir die verskynsel opgemerk in die sensusdata.
Alhoewel lidmaatskap van kerke aan die afneem is, het die doop-per-lidmaat-verhouding in van die kerke van ongeveer 0,0114 dope per lidmaat in 2003 toegeneem tot 0,0135. In eenvoudige terme gestel, impliseer dit daar meer kinders per lidmaat gedoop word. Hierdie sekondêre bron dien as bevestiging van die tendens wat in die primêre bron opgetel is.
Dié klein baba-ontploffing het verreikende gevolge vir instellings en kultuurorganisasies. Vanweë die groter getal kinders was daar ná 2011 ʼn toename in kleuterskole en ʼn groter vraag na laerskole in Afrikaanse gebiede. Dit gaan tussen 2020 en 2030 gevolg word deur ʼn groter vraag na Afrikaanse hoërskole en uiteindelik teen 2030 deur ʼn groter vraag na tersiêre onderwys in Afrikaans.
“Die Solidariteit Beweging is reeds besig om deur sy Skoleondersteuningsentrum, Akademia en Sol-Tech te begin om in die onderwysbehoeftes van lede van die Afrikaanse beweging te voorsien. Verdere planne word ook gemaak om aan bestaande behoeftes te voldoen en om ook aan die behoeftes wat nog kan ontwikkel, te voldoen. Die syfers is bemoedigend. Ons mag nie moed verloor oor die toekoms terwyl duisende kindertjies in kleuterskole speel nie. Ons het ʼn plig teenoor die kinders om vir hulle ʼn toekoms te bou,” het Hermann gesê.
Volgens Mulder dui die navorsing daarop dat nie net die geboortesyfers onder Afrikaners verhoog het nie, maar dat die uittog van Afrikaners vanuit Suid-Afrika ook aansienlik minder is as wat voorheen vermoed is. “Voorts is dit beduidend dat daar in 2011 meer 30-jarige Afrikaners in Suid-Afrika was as die 20-jariges in die voorlaaste sensusopname in 2001. Aangesien mense nie op 30 gebore word nie, moet daar ʼn verklaring vir hierdie abnormale groei wees. Een moontlike verklaring is dat mense van dié ouderdom teruggekeer het na Suid-Afrika soos wat hul kinders skoolgaande ouderdom bereik,” sê Mulder.
Volgens die verslag word hierdie gevolgtrekking ondersteun deur immigrasiesyfers soos deur die Organisation for Economic Development (OECD) weergee word. Volgens die OECD bly die getal Suid-Afrikaners wat hulle in lande soos die VSA, Kanada, die Verenigde Koninkryk, Australië en Nieu-Seeland bevind, relatief stabiel op sowat 500 000. “Uit die data is dit duidelik dat mense wel emigreer, maar nie in die getalle wat voorheen verwag is nie. Boonop fluktueer hierdie syfer – elke nou en dan neem dit toe en dan neem dit weer af, wat daarop dui dat van hierdie Suid-Afrikaners terugkeer,” verduidelik Mulder.
Mulder het verder gesê dat die projeksies wat ten opsigte van die groep gemaak is, nie voorsiening kan maak vir onvoorsiene, radikale skuiwe nie, maar dat die huidige trajek gebruik is om die getal Afrikaners oor die volgende 12 jaar te voorspel.
Sensusdata wat as vertrekpunt van die verslag dien, is vir die doeleindes van die verslag aangevul deur geboortesyfers, sterftesyfers en emigrasiegetalle.