En oompie Adderjan Kromstaan en ouma Magrie as die seisoen daarna is … O! ditsem!” Die gedigte skryf hulself. ‘n Kritikus het op ‘n keer opgemerk dat die vele liefdesgedigte dalk die integriteit van die ervaring oor die liefde mag aantas. Hy was ‘n politieke aktivis (sommige verwys na hom as ‘n “romantiese kommunis” of “romantiese rewolusionêr” — beskrywings waarna elke skrywer myns insiens gerus maar kan streef!) en het lang tye in die tronk en in ballingskap deurgebring. Die naam Erlkönig kom nie minder nie as 5 keer voor in die loop van die agtstrofige gedig. Reeds in die donker klank van die naam is iets van die boosheid van die karakter geleë. Die chaos is ontsagwekkend. ’n Kraak beitel vanself af in die pad tot by ’n vulstasie en ontvlam in ’n oogwink. Ja, weinig gun die komma nog sy korrekte funksie. ’n Tirade oor die verkeerdom-komma van “’n” volg eersdaags.