Sy hou van …. | Woorde
Sy hou van ….
Sam Toft se kunswerke
Iets daaraan laat my aan die 2 ou mense op die hoek dink. Die dik hondjie van Meneer Toft altyd teenwoordig.
Nie dat die oude vrou en oude man só rond is nie, hulle raak wel ronder.
Sy het gekla by die man wat moet omsien na haar pyne, oor die vet.
Hoor sy toe , nee sy’s nie vet nie, net iewers van massa wat versprei het vermoedelik om die midderif of waar ookal .’nWare heer , die man wat na pyne omsien.
Die Oude man ry ook deesdae fiets. Die vaardigheid leer mens glo nie af nie. Net gehoor hy ry fiets soos sy dogter destyds met die leerdery vir leerlinglisensie, kyk en bestuur waar gekyk word .
Hy het na ‘n wilde jaagtog teruggekeer huistoe .. sy ouvrou het gesien daar sit groen gras op sy denim ..op die kniekop!
Hy het met weemoed vertel, waar is die dae wat hy kon loshande fietsry. Fiets so met die beweging van jou lyf bestuur ..diekant toe ..daardiekant toe, sonder om balans te verloor. Regop staan en trap! Smagting hoorbaar in sy stem Sy het verstom gevra, “het jy probeer?” met die dat hy so stof kom afvee en maermerrie kneusing vryf . So dapper was hy nog nie, die val wat hy geval het soos ‘n gevalle held was net met die wegkyk , is maar al ..verduidelik hy koeltjies.
Lieflike Herfsnaweek aan almal.
15 comments on “Sy hou van ….”
Te oulik … eish ek het nou die dag in PNA neergeslaan en sien nie kans om met die fiets neer te slaan nie
Ag toggie Tina, ek is vreeslik bang vir val, en dit gebeur deesdae so maklik.
Dis waar en die grootste probleem is mens kom nie op nie.
hande knieë elmboë ..klink ek nou nes skrurweroompie se advertensie!!
Ooo maar dis te kostelik jou vertelling en dan die prentjies daarby. Die vallery op ons ouderdom is nie kinderspeletjies nie. Een dame v my skryfgroep was weg vir n lang tyd. Sy vertel toe Vrydag dat sy wou stort. Stort oopgedraai, eers gou die toilet gebruik. Toe sy opstaan gly haar voet en sy breek haar bo-been naby die heup. Sy was kaal en stort het geloop. Sy sleep haarself na telefoon en trek koord om tel te kry. Ambulansmense het haar kom help. Dis erg as mens so op jou eie bly en so iets gebeur.
Ai foeitog man, hy spot altyd as hy nie binne uur terug is nie moet ek soekgeselskap stuur. Deesdae weet mens nie eens of jou fiets veilig is nie, as hy benodig word , word dit geneem – al is dit woerts onder jou sitvlak uit.
Ai toggie, dis netso n mooi prentjie wat ek kry van – ry nog lekker fiets en skielik trap jy net wind! ( Ek maak n grappie daarvan maar ek dink dit is regtig nie lekker om daaraan te dink nie!)
Kostelik geskryf en ek is mal oor die skilderye!
Dankie Perdebytjie, bly jy het dit geniet.
Prettige skilderytjies! Op onse jare val mens baie hard, en genees stadig. Ek sit nou nog met pyne na ‘n vallery op die rotse ongeveer twee jaar gelede.
Empatie.. ek roer eers al wat been is om uit te vind of skroewe nie morsaf is nie..
Ek loop ook graag op die strand tussen die rotse as dit laagwater is, maar deesdae dra ek ‘n loopstok (nee! dis nie ‘n kierie nie!). Ek vrees die hele tyd dat my kaalvoete gaan gly op die skurwe rotse en ek sonder velle daar uitkom, maar ag, dis so lekker.
Dankie Dirkie…. al was dit nou ten koste van jou man het ek dit baie geniet. :)
Te oulik verwoord hierdie.
This entry was posted on Mei 16, 2015 by ddupl3ss1s in Gedagtes vir die dag.,Uncategorized.