Blef nog eve! :: Stichting Vastenavend
“Ei bink, blef nog eve!” `t Kefee gonsde gezelleg terwijl d`ICeeBeejers as nijvere bijje binnekwame om af te rekene. Ammaal bekende van mekare, onmisbare ullepe in `t uisouwe van de Stichting Vastenavend. Belangelòòs de bijtende kouw in.
Ridders van de Vliegende n`Erremoei die in éél de stad de sentjes op`ale bij de mense tuis. En asse dan “tuiskomme” om af te rekene, dan komme de sterreke ver`ale los. Van die vent die, nog naardruppend van de doesj, in z`n blòòte kont betaalde of van da bejaarde stel da d`al sins menseneugenis zullie bijdrage netjes verpakt n`in ouw krantepepier. Of van die lilleke n`oesem van `n vent mettie al eve lilleke n`ond…mar géve doetie wél!
Zukke ver`ale, aventure die t lekkerste smake mè d`n welverdiend glaske bier d`r bij, of mè d`n borreltje om oew blauwverkleumde vingertuppe te late tintele. Dan gade nie zo gauw weg. Dan blefde ange voor nóg `n ver`aal. Mar Kees nie. Die goot z`n leste bòòjemke bier naar binne, pakte z`n bulle en zee: “Ik gaan aar uis, mense!” “Ei bink, blef nog eve, `t is nét zo gezelleg!” “Neeje”, kwam `t vastberade antwoord, “ik gaan naar uis, m`n faveriete dròòm begin om ellef uur!"