Hoe seksuele begeerte lei tot filosofiese insig
Die "leer van liefde" is 'n metafoor wat in Plato se Simposium voorkom . Sokrates, wat 'n toespraak in lof van Eros maak , vertel die leerstellings van 'n priesteres, Diotima. Die "leer" verteenwoordig die opkoms wat 'n minnaar kan maak van suiwer fisiese aantrekkingskrag aan 'n pragtige liggaam, die laagste rung, tot oorweging van die Vorm van Skoonheid self.
Diotima spel die stadiums in hierdie opkoms uit in terme van watter soort pragtige ding die liefhebber begeer en word getrek.
'N Spesifieke pragtige lyf. Dit is die beginpunt, wanneer liefde, wat per definisie 'n begeerte is vir iets wat ons nie het nie, eers opgewek word deur die oog op individuele skoonheid.
Alle pragtige liggame. Volgens die standaard Platoniese leer, deel alle pragtige liggame iets gemeen, iets wat die minnaar uiteindelik sal herken. Wanneer hy dit herken, beweeg hy verder as 'n passie vir enige spesifieke liggaam.
Pragtige siele. Vervolgens kom die minnaar agter dat geestelike en morele skoonheid veel meer as fisiese skoonheid saak maak. Dus sal hy nou soek na die soort interaksie met edele karakters wat hom sal help om 'n beter mens te word.
Pragtige wette en instellings. Hierdie is geskep deur goeie mense (pragtige siele) en is die voorwaardes wat morele skoonheid bevorder.
Die skoonheid van kennis. Die minnaar draai sy aandag op alle soorte kennis, maar veral aan die einde van die filosofiese begrip. (Alhoewel die rede vir hierdie beurt nie gestel word nie, is dit waarskynlik omdat filosofiese wysheid is wat die goeie wette en instellings ondersteun.)
Skoonheid self-dit is die vorm van die pragtige. Dit word beskryf as "'n ewige lieflikheid wat nie kom of gaan nie, wat ook nie blomme of vervaag nie." Dit is die essensie van skoonheid, "wat op sigself en op sigself in ewige eenheid staan." En elke besondere mooi ding is pragtig omdat van sy verband met hierdie vorm. Die minnaar wat die leer opgevaar het, begryp die vorm van skoonheid in 'n soort visie of openbaring, nie deur woorde of in die manier waarop ander soort gewone kennis bekend is nie.
Diotima vertel Sokrates dat as hy ooit die hoogste rung op die leer bereik het en die Vorm van Skoonheid oorweeg het, sou hy nooit weer verlei word deur die fisieke aantreklikhede van pragtige jeugdiges nie. Niks kan die lewe die moeite werd maak om van hierdie soort visie te geniet nie. Omdat die vorm van skoonheid perfek is, sal dit volmaakte deugd inspireer by diegene wat dit oorweeg.
Hierdie weergawe van die leer van liefde is die bron van die bekende idee van "Platoniese liefde", wat beteken die soort liefde wat nie deur seksuele verhoudings uitgedruk word nie. Die beskrywing van die klim kan beskou word as 'n sublimasierekening, die proses om een ​​soort impuls in 'n ander te transformeer, gewoonlik een wat as "hoër" of meer waardevol beskou word. In hierdie geval word die seksuele begeerte vir 'n pragtige liggaam in 'n begeerte vir filosofiese begrip en insig verdeel.