Windswaels - Inligting - 2022
Die volgorde van Swift-agtige spesies bevat 378 spesies. Die volgorde van swaaie word gevorm deur twee families - swaaiers en kuifswaels.
Swaaiers tydens vlug kan tot driehonderd kilometer per uur bereik. Op die grond is hulle meer hulpeloos, kan hulle net met 'n skerp kloue aan 'n vertikale rots vasklou of op 'n boomtak of struik tak sit. Die kop is plat. Die snawel is kort.
'N Beduidende deel van die verteenwoordigers van die swiftsfamilie is beskeie gekleur - in die verekleed heers daar grys en swart kleure. Die verspreidingsgebied van swaaie is redelik groot en beslaan alle kontinente, met die uitsondering van Antarktika, en sommige spesies word gekenmerk deur 'n "gewoonte" om aan mense te wees.
Swifts rangskik hul neste in grotte, klipskeure, holtes. Soms kan u 'n vinnige nes op veral groot boomblare sien.
Die voorkoms van swaaiers het 'n paar ooreenkomste met die voorkoms van swaeltjies. Daarom is hierdie voëls soms deurmekaar. Een van die kenmerke van swaaie is dat hulle vlugtig hard skree, wat nie van swaeltjies gesê kan word nie.
Individue van die gesin met kuifwissels het 'n kenmerkende helmteken op hul koppe (vandaar die naam). Daarbenewens het hulle 'n lang, gevurkte stert. Deur die kleurverskil tussen man en vrou, kan 'n mens so 'n verskynsel beoordeel soos seksuele dimorfisme.
Crested Swifts maak hul neste in die bome. In hierdie verband word hulle ook dikwels boomswaai genoem. Die gesin van kuifwissels bevat vier spesies wat in een geslag gekombineer word.
Swifts is klein voëls. Relatief. Hul liggaamslengte bereik drie en dertig sentimeter, en hul gewig is honderd en twintig gram.
Swifts is gebore pamflette. Swifts het lang, sterk vlerke. Die vlerke is sekelvormig. Vinnige vlerke is dus maksimaal goed aangepas vir vinnige vlug. Boonop is sommige spesies van hierdie voëls in staat tot snelhede van tot driehonderd kilometer per uur. Swepe kan drink en vreet, en sommige slaap selfs! Maar hoewel swaaie goed vlieg, is hulle taamlik hulpeloos op die aardoppervlak. Dit is grootliks te danke aan die feit dat swaaie swak en klein bene het. Die oë van baie soorte swaaiers is bedek met kort digte vere van die voor- en bo-kante. Hierdie eienaardige "wimpers" is ontwerp om die vinnige beskerming te bied teen botsings met insekte as dit op 'n hoë snelheid vlieg.
Sommige soorte swaaie het ongelooflike neste. Ons praat van die tropiese spesies van hierdie voëls. Byvoorbeeld, die Cayenne Swift, wat die gebiede in Sentraal- en Suid-Amerika bewoon. Hierdie voël se nes is soos 'n vertikale pyp. Die lengte van hierdie "struktuur" bereik vyf en sestig sentimeter. Cayenne maak vinnig met behulp van speeksel blare en dun grasblaaie bymekaar. Die gevolglike struktuur (weer met speeksel) word óf aan rotsagtige rante óf aan dik boomtakke geheg. Onder in hierdie pyp is die ingang van die nes. Daar is 'n klein area binne-in wat dien as 'n plek om eiers te lê. Die laaste een in die Cayenne Swift bevat drie eiers. Die nes wat deur die vinnige palm gebou word, is nie minder interessant nie. Hierdie voël kom gereeld in Suid-Asië en Afrika voor. Die nes van hierdie vinnige is 'n plat kussing wat bestaan ​​uit vere en af. Die gevolglike struktuur word met 'n vinnige knoppie aan die onderkant van die palmblad vasgemaak. 'N Interessante feit is dat jy nie net die nes moet plak nie, maar ook die eiers daarop. Pasgebore kuikens hou hul eie kloue aan met behulp van hul kloue.
Swallow's Nest is 'n Chinese gereg. Boonop is dit baie bekend. Dit is eintlik 'n spesiaal voorbereide nes. Daar is net een nuanse - dit hoort glad nie by die sluk nie, maar wel by die vinnige. Die grys swiftlet, wat in Polinesië en Suidoos-Asië voorkom (en hierdie voëls vorm groot kolonies), bou 'n eetbare huis uit speeksel. Die nes is aan die grotmuur vasgemaak.
Die grys swiftlet is 'n inwoner van grotte. Voëls woon in hele kolonies in groot donker grotte, maar die donkerte verhinder glad nie dat die swaaiers met selfvertroue beweeg nie. Die vermoë van die grys swiftlet tot eggolokasie (soos vlermuise) is hierin van groot belang.
Swaaiers het min vyande. Dit is relatief so, en dit gaan oor alle spesies van hierdie voëls. Die stokperdjie se grootste vyand is die stokperdjie. Dit is baie moeilik vir die res van die roofvoëls om vinnig te vang, omdat dit nie net vinnig vlieg nie, maar ook nooit op die aarde se oppervlak beland nie. Tydens seisoenale migrasies kan die veiligheid van swaai bedreig word deur ander soorte valke. Dormouse en 'n paar ander knaagdiere hou soms kuikens in. Hierdie gevaar is meer geregverdig as swaaiers hul nes in boomholtes of voëlhokke toerus. Soms is die vyand van die vinnige 'n persoon. Die omstandighede is byvoorbeeld soortgelyk in die suidelike deel van Europa. Hier word geglo dat die vleis van jong wissels uitstekende smaak het. Daarom reël inwoners gereeld neste vir swaaie. Dit word op so 'n manier gedoen dat dit van binne af toegang tot die aansluiting het. Mure en hoë torings dien as sodanige neste. Inwoners wag vir die oomblik wanneer die kuikens gereed is om uit die nes te vlieg, en kort voor lank trek hulle dit uit, waarna hulle die vleis van die kuikens eet.
Die swart swift is 'n klein voël wat tot die geslag van die swifts behoort. Die liggaamslengte van hierdie voël is agtien sentimeter, en die vlerkspan is veertig sentimeter. Die vleuellengte van 'n swart vinnige (ook 'n gewone snel) is gemiddeld agtien sentimeter, en die stert is agt sentimeter. In Rusland kom die swartwind vinnig voor. Weliswaar is hierdie voël van 'n afstand redelik maklik om met 'n sluk te verwar. Die verekleur van die swartwind is donkerbruin. Die verekleed word gekenmerk deur 'n metaalagtige groenerige tint. Daar is 'n wit vlek op die keel en ken van individue. Swart swaaie het donkerbruin oë en 'n swart bek. Die wyfie en mannetjie van die swartwind het 'n heeltemal identiese verekleur. Klein verskille kom slegs by kuikens en volwassenes voor - kuikens is ietwat ligter.
Die swartwind is 'n trekvoël. Dit neste in Noord- en Sentraal-Asië, sowel as in Sentraal-Europa. Op die gebied van Rusland kan dit gevind word vanaf die westelike grense van die land tot in Transbaikalia in die ooste. Woon in dorpe en dorpe. Soms rus hy neste in hoë woude toe. Vir neste, gebruik swart swaai 'n verskeidenheid lang strukture en strukture. In parke en woude word daar dienooreenkomstig hoë bome gebruik. Die nes self is gebou in die skeure van klipgeboue, onder dakke, kroonlyste. Soms word die nes van die swartwind agter die vensterrame gevind. Vir die winter gaan die swart snel na Suid-Indië of na Afrika. Vertrek vind in Augustus plaas.
Die vinnige haal boumateriaal vir die nes op die vlieg. Vir die konstruksie van die vinnige gebruik dit die ligte "handige" materiale wat deur die wind in die lug gelig word. Dit kan drade, klontjies plantvla, hare, klein blare, strooitjies, stukke wol, ens. Wees. - die voël versamel dit alles in 'n klein plat stapel. Dan plak die swaaiers die versamelde materiale vas met behulp van viskeuse speeksel. Die gevolglike nes het lae kante, en die skinkbord is heeltemal onsigbaar. Die rol van rommel word uitgevoer deur vere, wat óf enkelvoudig óf in meer beduidende getalle kan wees. Die deursnee van die nuutgeboude swart vinnige nes wissel van agt tot nege sentimeter, en die hoogte is slegs een sentimeter. Die deursnee van die bak is gemiddeld vyf sentimeter en die diepte daarvan is een sentimeter. Terselfdertyd word ouer neste, wat meer as een keer deur wissels aangepas is, gekenmerk deur groter groottes. In hierdie geval kan die deursnee van die nes vyftien sentimeter wees, en die hoogte drie sentimeter. Die deursnee van die skinkbord in die ou nes bereik reeds agt, en die diepte is twee sentimeter.
Die aantal eiers in 'n koppie swart swaaie wissel van twee tot vier. Dit word gekenmerk deur 'n wit, soliede kleur. Die gemiddelde eiergrootte is 25x17 millimeter. Oviposasie vind in die eerste helfte van Junie plaas, terwyl die Black Swift middel Mei op die neste kom. Helpende en naakte kuikens word teen die einde van Junie gebore en bring ongeveer vyf en dertig dae in die nes deur. Die wyfie en die mannetjie voed hul nakomelinge met klontjies klein insekte. By elke aankoms by die kuikens bring ouers etlike honderde sulke brokkies. Binne een dag lewer gewone swaaie kos tot kuikens tot dertig keer. Kuikens verlaat die nes op die ouderdom van vyf tot agt weke, hulle begin onmiddellik vlieg. Aanvanklik voed die vroulike en mannetjie hul nakomelinge, en doen dit direk op die vlug. Ewenwel, ouers plaas klontjies met insekte in die wye oop monde van hul kuikens, net as hulle dit doen. Na 'n geruime tyd (dit gebeur in Augustus), word jong kuikens in staat om self te voed.
'N Gewone vinnige vlug bring 'n groot deel van die tyd in die lug deur. Vir ure kan die swartvlieg vlieg op soek na kos. Boonop vul hierdie voël sy bek met verskillende insekte tot kapasiteit. Terloops, daar is dikwels baie skadelike insekte onder die insekte wat gevang word, waardeur die vinnige voordeel baie is. Bedags kan elke snel 'n afstand van vierhonderd vyftig tot nege honderd kilometer (en selfs meer) vlieg. Met groot spoed sny hulle deur die lug, waarna hulle koplange (met honderd persent akkuraatheid) in hul nes vlieg. In beginsel kan vliegwissels maklik van swaeltjies onderskei word. In hierdie geval sal die effens gevurkte stertkontoer en die sekelvorm van die vlerke, kenmerkend van swaaie, help. Swaai beland nooit op kaal grond of gras nie. Boonop daal hierdie voëls selde tot op die vlak van die boomtoppe. As die vinnige om verskillende redes tog op die aarde se oppervlak beland, word hy absoluut hulpeloos. Die vinnige kan nie van die grondoppervlak af opstyg nie.
Reënweer ontneem swaeltjies voedselbronne. Dit is te wyte aan die feit dat insekte in sulke lug in die lug verdwyn. Daar is nog steeds 'n uitweg uit so 'n moeilike situasie. Wat die kuikens betref, val hulle in 'n waas. In hierdie toestand het hulle nie voedsel nodig nie. Wat volwasse voëls betref, vlieg hulle na plekke met gunstiger weer, vyftig tot sewentig kilometer van die neste af. Hier jag hulle tot aan die einde van die slegte weer.
Die swartwind is 'n rekord-breekende voël. Hierdie voëls het verskillende spesifieke rekords onder alle ander voëls. Byvoorbeeld, 'n swart snel kan twee tot drie jaar in die lug wees sonder enige onderbreking. Boonop mag die voëls niks eet nie en dienooreenkomstig nie drink of paar nie. In hierdie geval kan swart swaaie 'n afstand van tot vyfhonderdduisend kilometer dek sonder om op die oppervlak te beland. Verder het verteenwoordigers van die swart swaaie die hoogste horisontale vlugsnelheid. Om hierdie voëls teen 'n snelheid van honderd en vyftig kilometer per uur te vlieg, is dus glad nie die limiet nie.
Die wasbak van die Middellandse See is die middelpunt van die verspreidingsgebied van die vinnige witbuik. Vanaf hierdie sentrum strek die verspreidingsgebied van hierdie swaaie, enersyds tot by die Atlas en die bergagtige lande van Klein-Asië, en andersyds tot aan die kus van Portugal, die Pireneë en Alpe. In die ooste skuif witbobbelbevolkte gebiede tot in die noordelike Himalajas. Daar is gereeld gevalle waar 'n vinnige witbokkie neste ver genoeg buite die grense van hierdie groot verspreidingsgebied toerus.
Witboelie vinnig - Alpine vinnig. Dit is wat hierdie voël genoem word, en tereg. Die vinnige witboelie kom egter nooit in die gebied van die Sentraal-Europese Alpe voor in so 'n groot getal soos byvoorbeeld in die suide nie. In 'n groter mate bewoon hierdie swaai die suidelike dele van die Alpe. Alhoewel daar baie plekke op al die hoë berge van Switserland bekend is, waar die witbies vinnig sy neste toerus. Die Alpiene snel verkies die rotse direk langs die see. Soms vestig hierdie voël hom op hoë geboue. Nadat hulle 'n plek op laasgenoemde gekies het, kies die vinnige, met die volharding wat hulle almal ken, weer en weer daarheen.
Die gedrag van die witboelie-snel het beide soortgelyke en verskillende kenmerke met die gedrag van die swartvinnig. Die gewoontes en gewoontes van 'n witboelie is vinnig vergelykbaar met die gewoontes en gebruike van 'n gewone snel. 'n Paar aspekte van die lewenstyl van hierdie voëls verskil egter steeds. Kort na sy aankoms by die ou nes begin die witbies vinnig nuwe neste bou en oues herstel. Die materiaal vir die nes (strooi, hooi, blare, ens.) Word ook opgevang deur hierdie voëls. Daarbenewens kan witbies-swaaie gras en mos versamel deur aan klippe en mure vas te klou. Die instrument om individuele fragmente van die toekomstige nes aan mekaar vas te plak in die vinnige witbuik (sowel as in die gewone) is altyd daarmee heen - dit is die afvoer van die speekselkliere, wat 'n semi-vloeibare massa is. Die voorkoms van die nes lyk soos 'n vlak, afgeronde koppie. Die boonste breedte wissel van tien tot twaalf sentimeter, en die hoogte wissel van vier tot ses sentimeter. Die gemiddelde diepte is drie sentimeter. Die volgende kan help om die grootte van die nes te visualiseer: as ons dink dat die nageslag sowel as hul ouers terselfdertyd in die nes is, dan hou die nes op om sigbaar te wees. Die begin van die lê, as 'n reël, val op die begin van Junie. Dikwels begin die lê selfs voordat die bou van die nes self voltooi is. In hierdie geval word eiers een vir een in twee dae gelê totdat drie of vier daarvan getik word. Die eiers van die vinnige witboelie is fynwit. Gedeeltelik lyk hulle soos gips van paris (en nie net ekstern nie, maar ook aan die aanraking). 'N Interessante feit is dat die vorm van die eier anders kan wees - van langwerpig tot baie wyd ovaal. Die lengte van die eier is gewoonlik tussen nege en twintig tot drie en dertig millimeter, en die breedte is tussen negentien en twee en twintig millimeter. Die witbuik vinnig, soortgelyk aan die gewone een, broei slegs een keer per jaar kuikens uit.
Witgordelvlieg is 'n voël wat wyd versprei is op die gebied van Oos-Asië. Die afmetings van die witgordelvinnig is soortgelyk aan dié van die swartwind. die witgordelvlieg is egter baie maklik om te herken, eerstens deur die wit slinger wat in die boonste stertarea voorkom. In die suide bereik die verspreidingsgebied die noordelike streke van die Mongoolse Volksrepubliek. In die ooste bewoon die witgordelsnel die gebied tot by Kamtsjatka en die Japanse eilande. Die Himalajas word ook 'n nesplek vir hierdie voël. Die witgordel-vinnige neste, hetsy in die berge waar menslike nedersettings is, of in die kulturele landskap, en die neste self word in hoë geboue geplaas. Die witgordelvinnig gebruik strooitjies, plantstingels, ens. Die koppelaar bevat twee tot drie eiers.
Die witgordelvlug is 'n trekvoël. As hulle oorwinter, word hierdie swaaie na Australië, Indochina of die eilande van Indonesië gestuur. Terloops, dit is op die oorwinteringsgrond van die witgordelswaai wat voorkom.
Die Palm Swift kry sy naam van die plek waar dit nes. En die vinnige rangskik dit (soos die naam aandui) uitsluitlik op palmblare (dit is meestal die blare van 'n klapperpalm). Boonop aan die binnekant (dit is die onderkant).Die Palm Swift is klein. Die lengte van sy liggaam bereik skaars tien sentimeter. Die getal van hierdie voëls is die hoogste in die tropiese gebied van die Oostelike Halfrond. Dit is Suid-Asië en Afrika. Palmswaens plak een of twee eiers by die nes. Waarvan 'n bietjie later heeltemal naak en hulpelose kuikens uitbroei. Hulle is stewig aan die sok vasgemaak. Boonop word hulle met die kop en bors na die lakens gedraai. Die kuikens is in 'n soortgelyke posisie totdat hulle voluit is (hierdie proses vind in beginsel redelik vinnig plaas). As gevolg van die feit dat die mens die gebied van die kokospalm aansienlik uitgebrei het, het hy ook die verspreidingsgebied van die vinnige palm uitgebrei, wat dit prakties tot sy buurman in baie gebiede gemaak het. Die vinnige palm kan byvoorbeeld in Noord-Thailand gevind word, maar hier groei kokospalms slegs as 'n kulturele landskap. Boonop kan die vinnige palm op die dakke van huise wat bloot met klapperblare bedek is, nes.
Die snorre vinnig is die grootste lid van die vinnige familie. Die lengte van sy liggaam bereik drie en dertig sentimeter. Hierdie spesie kom algemeen voor op die Salomonseilande, die Bismarck-argipel en die Moluccas, en in Nieu-Guinee kan die snorre vinnig in die berge woon op 'n hoogte van 1200 meter bo seevlak. Die kop van 'n vinnige snor is versier met 'n lang snor (wit) en 'n wit wenkbrou.
Die vinnig-naaldstert is die grootste verteenwoordiger van die vinnige familie in Rusland. Die liggaamslengte van die vinnige naaldstert wissel van negentien tot twee en twintig sentimeter, die vlerkspan is agt-en-veertig tot vyf-en-vyftig sentimeter, en die gewig wissel van honderd tot honderd vyf en sewentig gram. Die vlerke van hierdie vinnige vlerke is een en twintig sentimeter lank, en die gewig daarvan is honderd en veertig gram. Die vinnige het sy naam gekry vanweë die feit dat sy stert direk afgesny is, en die stertkante het naaldpunte. Die onderste deel van die liggaam het 'n donker verekleur en die boonste deel is ligbruin van kleur. Swart vlerke word gekenmerk deur 'n metaalagtige glans. Die vinnige naaldstert word ook onderskei aan 'n wit bobbeertjie en 'n wit keel. Die vinnige neste met naelstertjies in beboste bergagtige gebiede. Hulle vestig hul neste in die holtes van bome. Die koppelaar bevat drie tot ses eiers. Hy gaan die winter Australië toe.
Die vinnige vlug van die naaldstert word onderskei. Die persoon wat dit waarneem, kan verras word deur die gons, waarvan die oorsprong die geluid van die lug is wat vinnig sny. Dit is verbasend die feit, maar in sekere gebiede kan hierdie voëls tot driehonderd kilometer per uur versnel.