In 'n fiktiewe firma in New York, die TV-reeks pas glamoriseer die lewe van prokureurs wat in 'n moderne korporatiewe firma werk. Een van die hoofkarakters, Harvey Specter, rok onberispelik in 'n duur ontwerperpak en verwag ander om hom om dieselfde te doen. Die prokureurs in die firma is baie ambisieus, werk laat in die nag (ons sien hulle selde weg van die kantoor) en eis uitnemendheid in alles wat hulle doen. Vir hierdie professionele mense is werk die lewe. Dit is, ons word gelei om te glo, wat 'n prokureur se lewe kan wees.
pas is 'n voorstelling waarmee ons vertroud is. Kultureel word prokureurs dikwels verteenwoordig as werkers en perfeksioniste, wat kwaliteite insluit soos noukeurige aandag aan detail, onemotionele rasionaliteit en ondeurdringbaarheid vir die nood van ander. En so as 'n samelewing, dink ons ​​dikwels nie aan hoe wettige professionele persone geraak kan word deur die werk wat hulle doen nie.
Maar prokureurs is natuurlik nie net harde werkers nie. Trouens, die geestesgesondheid van regspersoneel is 'n groeiende kommer. Hierdie bekommernisse is die eerste keer in die 1990s en 2000s in die Verenigde State en Australië. In die Verenigde Koninkryk is daar groeiende literatuur oor die uitgawe, maar baie van die probleme is lankal.
Onlangs het Britse reguleerders soos die Solicitor's Regulatory Authority (SRA) en die Bar Standards Board (BSB) het baie meer klem gelê op die welsyn van regspraktisyns. Dit kan wees omdat dit 'n groeiende gebied van kommer is, of omdat professionele organisasies in die algemeen veel meer klem lê op die welsyn van hul werknemers as wat hulle voorheen was.
Regshandelaars reik ook uit. Die liefdadigheid LawCare, wat 'n hulplyn vir regspersone verskaf om kwessies van welsyn te bespreek, het gesien n toename in die aantal oproepe na hul diens in die afgelope jare - 'n 11% toename van 2016-2017 en 'n verdere 5% toename van 2017-2018. En die oop universiteit werk tans saam met LawCare om e-leerhulpbronne te lewer om vaardighede te ondersteun om te help met uitdagende regspraktyke.
In ons (voortgesette) navorsing, onderneem in samewerking met LawCare, het ons fokusgroepe met regspersoneel in Belfast, Cardiff, Dublin, Edinburgh en Londen bedryf. Hulle is van 'n verskeidenheid agtergronde - onder andere advokate, advokate, paralegals en geoktrooieerde regsverteenwoordigers.
Deelnemers het 'n aantal kwessies openbaar wat hulle gevoel het uit hul werk, insluitende hoë vlakke van stres of om dit in ander te ervaar. Ons ondervragers het gesê dat baie van die probleme wat advokate in die gesig staar, blyk te wees strukturele, wat beteken dat 'n groter hervorming nodig mag wees om sommige van die probleme te verbeter.
Hulle praat byvoorbeeld dikwels oor die lang ure wat hulle doen, die hoë faktuurvereistes wat hulle het, hul groot caseloades en die negatiewe effek wat dit op hulle het. Hulle praat ook van die vervreemdingskulture waarin hulle werk en wat hulle in mededinging met hul kollegas stel, asook hoe sny regshulp in die VK 'n impak het op die diens wat hulle kan lewer.
Baie praktisyns praat ook direk van hoe die kulture van sommige regsomgewings beteken dat welstand dikwels nie 'n bekommernis is nie. Die fokus vir baie regsfirmas is op vergoeding, groei en produktiwiteit. Welstand word dus as irrelevant beskou. Byvoorbeeld, praktisyns het ons vertel dat daar 'n kultuur bestaan ​​van "jy moet daarmee voortgaan" wanneer jy met stresvolle of emosionele veeleisende werk handel.
Sommige het voorgestel dat daar 'n stigma in die beroep is met betrekking tot geestesgesondheid en dat die klem op welsynskwessies as 'n teken van swakheid beskou kan word en 'n belemmering vir bevordering kan word. Deelnemers het ook 'n tradisionele gebrek aan belegging bespreek om die geestesgesondheid van prokureurs te ondersteun.
Ander prokureurs het ons vertel van die negatiewe impak van werk met getraumatiseerde individue, verhoor van traumatiese vertellings, of werk met ontstellende bewyse - byvoorbeeld, wesenlike bewyse rakende ernstige misdade of verkeersongelukke. Sommige het die blywende effek wat sommige gevalle op hulle gehad het as gevolg van hul ontstellende aard.
In 'n aparte studie op asiel wetgewing, het praktisyns gepraat dat hulle daagliks met getraumatiseerde persone werk - insluitende slagoffers van vervolging, marteling, seksuele geweld of diegene wat van konflik ontsnap. Hulle het gepraat oor die probleme om daaglikse traumatiese verhale te hoor en probleme beskryf om spesifieke gevalle te vergeet, soos dié wat verband hou met verkragting of vroulike genitale verminking (FGM).
Sommige deelnemers aan hierdie navorsing het ondervind om te ervaar brand-out van hierdie emosionele veeleisende werk. So kan addisionele meganismes nodig wees om prokureurs te ondersteun wat dringende sake onderneem, byvoorbeeld om gratis professionele berading beskikbaar te stel.
In teenstelling met tipiese kulturele voorstellings van prokureurs, soos dié wat deur Suits getipeer word, is prokureurs nie oormenslik nie. Ons navorsing - en dié van ander - het aangedui dat dit 'n gevaarlike aanname is om te maak. Swak welsyn in die beroep is 'n werklike risiko. Daar is 'n morele plig om te sorg vir alle professionele persone - maar veral prokureurs wat fiks en gesond moet wees om na hul kliënte se belange te kyk.
Neil Graffin, Dosent in Regte, Die Ope Universiteit; Emma Jones, Senior Lektor in Regte, Die Ope Universiteit; Mathijs Lucassen, Senior Lektor in Geestesgesondheid, Die Ope Universiteit, en Rajvinder Samra, dosent in gesondheid, Die Ope Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Hoekom Die Regsprofessie Het 'n Geestesgesondheidsprobleem