Horiete - Wikipedia
Die gebied wat die Horiete min of meer in die Middel-Bronstydperk bewoon het, word in pers aangedui.
Die Louvre-leeu en meegaande kliptablet met die vroegste bekende teks in Horities.
Die Horiete het 'n ergatief-agglutinatiewe taal gepraat wat gewoonlik Horities genoem word en wat onverwant is aan naburige Semitiese of Indo-Europese tale; dit kon dalk 'n geïsoleerde taal gewees het.
Die Oerartiese taal van die Ystertydperk is nou verwant aan Horities. Verskeie vooraanstaande Russiese taalkundiges, soos S.A. Starostin en W.W. Iwanof, beweer Horities en Hattities is verwant aan die Noordoos-Kaukasiese tale.
Van die 21ste eeu v.C. tot die laat 18de eeu v.C. het Assirië kolonies in Anatolië beheer, en die Horiete en Hattiete het Assiries-Akkadiese wigskrif in omstreeks 2000 v.C. vir hul taal aangeneem. Wigskriftekse in Horities in in verskeie plekke soos Hattusa en Ugarit gevind, sowel as in een van die langste Amarna-briewe, wat deur koning Tushratta van Mitanni aan farao Amenhotep III van Antieke Egipte geskryf is. In 1983 is 'n langer Horitiese teks met 'n Hetitiese vertaling by Hattusa ontdek.