“Elkeen dan wat na hierdie woorde van My luister en dit doen, hom sal Ek vergelyk met ‘n verstandige man wat sy huis op die rots gebou het. En die reën het geval en die waterstrome het gekom en die winde het gewaai en teen daardie huis aangestorm, en dit het nie geval nie, want sy fondament was op die rots. En elkeen wat na hierdie woorde van My luister en dit nie doen nie, sal vergelyk word met ‘n dwase man wat sy huis op die sand gebou het. En die reën het geval en die waterstrome het gekom en die winde het gewaai en teen daardie huis aangestorm en dit het geval, en sy val was groot." – Matteus 7: 24-27 OAV.
Hoe sterk staan jy in jou geloof en vertroue op die HERE? Anders gestel, hoe lyk die fondament waarop jy jou geestelike huis gebou het? Dawid besing die HERE as sy rots, sy rotsvesting en sy bergvesting wat hom in alle omstandighede stewig laat staan sodat hy nie wankel nie. ‘n Plek om heen te vlug in die tyd van storms. Dit sien ons in Psalms 18, 19, 27, 28, 31, 40, 62 en 144 (OAV). In Psalm 62 sê Dawid: “Net Hy is my rots en my redding, my veilige vesting, sodat ek stewig staan” (NAV). Asaf sing in Psalm 78: “en hulle het daaraan gedink dat God hul rots was en God, die Allerhoogste, hul verlosser” (OAV). Die digter van Psalm 95 kom met die oproep: “Kom, laat ons jubel tot eer van die HERE, laat ons juig ter ere van die rots van ons heil!” (OAV).
Nou hoor ons wat die Here Jesus aan die einde van die bergrede (bergpredikasie) vir ons sê. Hierdie bergrede wat Hy vir ons laat opteken het in Matteus 5 tot 7, is die grootste en allesomvattendste preek wat ooit gelewer is deur die grootste Prediker van alle tye – Jesus Christus self. In die bergrede spreek Jesus ons aan oor ons verhouding met God die Vader, en ons verhouding met ander mense. Wat Hy oor hierdie verhouding tussen ons en die Vader sê, is dat ons ons lewe nie alleen kan aanpak nie! “Geseënd is dié wat weet hoe afhanklik hulle van God is....”( Matt 5:3 NAV) (sien ook Matt 6:25-34). Hy bevestig daarmee ook alles wat ons hierbo uit die Psalms aangehaal het.
Ons is maar alte geneig om te dink dat ons in staat is om ons eie heil uit te werk en dat ons onsself sal kan beskut wanneer die onvermydelike storms eendag ons lewensweg kruis; dat ons geestelik sterk sal kan staan as die onverwagse rampe en ellende, die moeilike tye van trauma en swaarkry ons tref. Dit is die “waterstrome” wat soos ‘n vloed alle geloof en alle Godsvertroue wat ons nog in ons het, kan wegspoel. Soos ‘n wind - baie keer soos ‘n storm - kan die skynbare sinloosheid van alles, die vrae na die waarom van lyding in siekte- en krisistye, ons geesteshuis tot in sy fondamente skud. En baie keer kom die angs oor ons - soos die geweld van die natuur - dat ons hele lewe sinloos was en is.**
Maar dan bring die Here Jesus, wanneer ons na Sy woorde luister en doen wat Hy sê (Matt 7:24), tog weer nuwe perspektief en hoop op alles. Nie dat ons aanvegtinge en ellende ligter sal wees wanneer die storms ons tref nie. Dit nie! Maar wanneer die vloed van vrees en angs oor ons kom, sal Hy ons staande hou!** Wanneer die storms van die lewe aan alles ruk en pluk wat vir ons tot nou toe vas en seker gelyk het, dan sal ons in geloof en vertroue aan Hom veranker wees. Wanneer dit lyk of alles waaraan ons tot nou toe geglo het en wat vir ons belangrik en waardevol was, wil ineenstort, sal Hy dáár wees om ons te versterk. Wanneer dit vir ons wil lyk asof daar geen werklike sin meer in die lewe is nie, sal Hy die sin van ons lewe word. Ons sal leer wat ‘n nuwe lewe in Christus beteken. Dan sal ons beleef dat die volgende waarheid vasstaan: "Elkeen dan wat na hierdie woorde van My luister en dit doen, hom sal Ek vergelyk met ‘n verstandige man wat sy huis op die rots gebou het. En die reën het geval en die waterstrome het gekom en die winde het gewaai en teen daardie huis aangestorm, en dit het nie geval nie, want sy fondament was op die rots".
** Aanhaling: (Ds Manfred Günther , Giessen, Duitsland).