'N Besproeiingstelsel op 'n pampoenpleister in 'n semi-ariede gebied van New Mexico in die suidwestelike VSA. Beeld: Daniel Schwen via Wikimedia Commons
Alhoewel groeiende mensegetalle, klimaatsverandering en ander krisisse die wêreld se vermoë om homself te voed, bedreig, glo navorsers dat as ons water meer sinvol gebruik het, sou dit 'n lang pad wees om die globale voedselgaping te sluit.
Politici en kundiges het eenvoudig onderskat watter beter watergebruik kan doen om miljoene mense van hongersnood te red, sê hulle.
Vir die eerste keer, het wetenskaplikes beoordeel die globale potensiaal vir die groei van meer kos met dieselfde hoeveelheid water. Hulle het bevind dat die produksie kan styg met 40%, eenvoudig deur die optimalisering van reën gebruik en versigtig besproeiing. Dit is die helfte van die toename die VN sê is wat nodig is om die wêreld honger deur middel van die eeu uit te wis.
Die hoofskrywer van die studie, Jonas Jägermeyr, 'n Aarde stelsel ontleder by die Potsdam Instituut vir Klimaat impak Navorsing (PIK), sê die potensiaal opbrengste van goeie waterbestuur ten volle in ag nie geneem.
Reeds gebraaide gebiede, sê hy, het die meeste potensiaal vir stygings in opbrengs, veral waterskaars gebiede in China, Australië, die weste van die VSA, Mexiko en Suid-Afrika.
"Dit blyk dat die bestuur van oeswater 'n groot mate is om die ondervoeding te verminder en die klimaatsbestendigheid van kleinboere te verhoog," sê hy.
In teorie, kon die winste massiewe wees, maar die skrywers erken dat om plaaslike mense om die beste praktyk te neem bly 'n uitdaging.
Hulle het versigtig wees om hul skattings te beperk tot bestaande landerye, en nie om bykomende waterbronne sluit. Maar hulle het in ag geneem word 'n aantal baie verskillende waterbestuur opsies, van lae-tegnologie oplossings vir kleinboere om die industriële skaal.
"Ons studie moet die aandag van besluitnemers op alle vlakke vestig op die potensiaal van geïntegreerde gewaswaterbestuur"
Water oes deur die versameling van meer as reën afloop in te kap - vir aanvullende besproeiing gedurende droë tydperke - is 'n algemene tradisionele benadering in streke soos Afrika se Sahel. Maar dit is onder-gebruik in baie ander semi-droë streke in Asië en Noord-Amerika.
Mulching is 'n ander opsie, wat die grond bedek met oesreste of plastiekplate om verdamping te verminder. En opgradering van besproeiing na drip stelsels kan 'n groot rol speel.
Waterbestuur word toenemend belangrik vir voedsel met volgehoue ​​klimaatsverandering, omdat die opwarming van die aarde waarskynlik droogtes sal verhoog en reënvalpatrone sal verander.
Wolfgang Lucht, mede-outeur van die studie en mede-voorsitter van PIK, voer aan dat die globale effek van behoorlike watergebruik is verwaarloos in die gesprek oor hoe om die wêreld te voed.
"Aangesien ons vinnig besig is om planetêre grense te benader, moet ons studie die aandag van besluitnemers op alle vlakke vestig op die potensiaal van geïntegreerde bestuur van gewaswater," sê hy.
Nog 'n, minder optimistiese studie van die Lappeenranta Universiteit van Tegnologie, Finland, ondersoek klimaatsverandering uitwerking op die Tibetaanse plato.
Dit vind dat aardverwarming affekteer gletsersmelt, gronderosie en die vrystelling van sedimente in riviere en mere, wat die kwaliteit van die water aantas. Dit het reeds 'n beduidende impak op 40% van die wêreld se bevolking, wat in Indië en China stroomaf stroom.
Vervoer van besoedeling
Die studie het bevind dat konsentrasies kwik, kadmium en lood in hoëhoogtesmeer sedimente in gebiede met lae menslike aktiwiteit beduidend hoër was as in meer digbevolkte gebiede met lae hoogtes. Dit wys, sê die skrywers, dat atmosferiese langafstandvervoer van besoedelstowwe in afgeleë Himalaja-gebiede hulle op hoë hoogtes kan deponeer.
Die plato het 'n uitgebreide ysgrond dekking, stoor baie koolstof. Die temperatuur in die gebied is steeds vir die afgelope 500 jaar, en die klimaat in die sentrale plato is meer as ander streke verhitting in die vorige eeu.
Water uit die plato voed die Yangtze, Yarlung Tsangpo (in Indië bekend as die Brahmaputra) en Ganges riviere, waarop meer as een miljard mense afhanklik is vir hul water.
Professor Mika Sillanpää, die direkteur van die universiteit Laboratorium Green Chemie, Doen 'n beroep vir dringende ondersoek na die koolstofsiklus in die Himalajas te verstaan.
"Aardverwarming is die vrystelling van toenemende hoeveelhede koolstof saak van ysgrond om water en dan in die atmosfeer," sê hy. "Dit sal die plaaslike en selfs globale klimaatsverandering te verskerp. Dit sal beïnvloed menslike bestaan, weiding agteruitgang, verwoestyning, verlies van gletsers, en nog baie meer. " - Climate News Network
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en mitigasie > Beter Watergebruik kan sny Die Globale Food Gap