Gedenkteken - Geskiedenis Podcasts - 2021
Memorial Day, oorspronklik genoem Decoration Day, het tydens die Amerikaanse burgeroorlog begin toe burgers blomme op die grafte van diegene wat in die geveg gedood is, neergesit het. Na die Eerste Wêreldoorlog is dit ter ere van diegene wat in alle Amerikaanse oorloë gesterf het, waargeneem, en die naam daarvan is verander na Memorial Day.
Gedenkdagtradisies sluit in die lê van 'n krans by die Tomb of the Unknowns in die Arlington National Cemetery, godsdienste, optogte en toesprake in die Verenigde State en die plasing van vlae, kentekens en blomme op die grafte van veterane.
Op 8 Maart het die boukomitee begin met die ontwikkeling van planne vir 'n nuwe gebou. Die Raad van Lady Managers het $ 700 bygedra om 'n boufonds te begin. In September is 'n vleuel van twee verdiepings by die hospitaal gevoeg. Die toevoeging spog met sewe luukse pasiëntkamers met baddens.
Die mediese onderwyspersoneel, bestaande uit ses konsultante en agt besoekende dokters, is saamgestel.
Op 1 Januarie het die School of Nursing met vier studente geopen. Die eerste gradeplegtigheid was 29 April 1904.
Die werklike geskiedenis van gedenkdag
Memorial Day beklee 'n tradisionele plek in die Amerikaanse geskiedenis. Iemand wat in hierdie land grootgeword het, verstaan ​​dit as 'n viering van opoffering in die oorlog en patriotiese dapperheid. Dit is 'n vakansiedag met sy oorsprong in die burgeroorlog, 'n tyd van ongekende verdeeldheid, dood en siektes - maar ook die skynbare triomf van e -kwaliteit (in teorie indien nie op afstand in die praktyk) oor slawerny.
Die meeste mense herkou waarskynlik nie oor die oorsprong van die gedenkdag nie, terwyl hulle hul langnaweekuitstappies en gesinsuitstappies beplan, maar die algemene verhaal lui soos volg: 'n Jaar nadat die oorlog geëindig het, in 1866, begin 'n groep vroue die herdenking van die 620 000 soldate en burgerlikes het in die konflik omgekom of deur siektes omgekom terwyl hulle dit beveg het deur kranse op die grafte in die hospitaalstad Columbus, Mississippi, te lê. In 1868 is die jaarlikse herdenkingsdag gebore en word sedertdien op die laaste Maandag van Mei gevier. Generaal John A. Logan, 'n veteraanleier van die Unie, het dit gemaak en "Dekorasie -dag" tot 'n nasionale vakansiedag verklaar.
Alhoewel dit alles waar is, is dit tegnies 'n stuk revisionisme (soos blyk uit die menigte dorpe wat aanspraak maak op die eerste Memorial Day -huldeblyke), en een wat blankes aan die voorpunt van 'n gekoesterde Amerikaanse tydverdryf plaas. Die amptelike verhaal vee uit wat die historikus van Yale, David W. Blight, lankal aangevoer het oorspronklik wortels van Memorial Day - 'n huldeblyk wat deur swart lede van die Unie -infanterie georkestreer is, wat so te sê deur kleur en die afwit van die geskiedenis gedreineer is.
Ontdek wat in Cartersville gebeur met gratis real-time opdaterings van Patch.
1. Dit was oorspronklik die versieringsdag genoem: Ter herinnering aan veterane wat aan die einde van Mei in hul diensplig gesterf het, dateer uit 1868, toe genl. John A. Logan 'n herdenkingsdag gevra het om die lewens van die noorde te vereer tydens die stryd tydens die burgeroorlog wat net 'n paar jaar tevore geëindig het. volgens History.com. Logan het dit 'Dekorasie -dag' genoem, wat dit al 'n paar jaar bekend was. Met verloop van tyd het meer en meer mense dit Memorial Day genoem, berig History.com, en dit het in 1971 'n federale vakansie geword.
2. Plaaslike geleenthede: Die Noble Hill-Wheeler Memorial Centre bied 'n Grab and Go Fish Fry tot voordeel van die Land-projek. Bordjies vis en hoender, gebakte bone, koolslaai, aartappelslaai, tuisgemaakte koek en tuisgebakte pasteie kos 'n donasie van $ 10. Bel vooraf om bestellings te plaas by 770-382-3392. Donasies kan gemaak word op die Noble Hill-Wheeler-webwerf.
Vrygewige dade het vrugte afgewerp
Gedurende 1866, die eerste jaar van hierdie jaarlikse viering in die Suide, het 'n kenmerk van die vakansie verskyn wat bewustheid, bewondering en uiteindelik nabootsing daarvan vinnig na die Noorde laat versprei het.
Tydens die eerste herdenkingsdag in Columbus, Georgia, het baie suidelike deelnemers - veral vroue - grafte van die Konfederale soldate versier, asook onverwags dié van hul voormalige vyande wat vir die Unie geveg het.
Kort na die eerste herdenkingsdagvieringe regoor die suide, was koerantberiggewing in die noorde baie gunstig vir die voormalige Konfederate.
"Die optrede van die dames by hierdie geleentheid, om die vyandighede of die slegte gevoelens in die laat oorlog teenoor diegene wat teen hulle geveg het, te begrawe, is alle lof en lof waardig", het 'n koerant geskryf.
Op 9 Mei 1866 het die Cleveland Daily Leader die Suidelike vroue geprys tydens hul eerste Gedenkdag.
'Die daad was so mooi soos onselfsugtig en sal in die noorde waardeer word.
Die New York Commercial Advertiser, wat die groot dade van die vroue van Columbus, Georgia, erken het, het die sentiment herhaal. 'Laat hierdie voorval, aangrypend en mooi soos dit is, aan ons owerhede in Washington 'n les in versoening gee.'
Scruggs is grootgemaak in 'n plattelandse Maryland -stad tussen Baltimore en Washington, DC. Sy ma was 'n kelnerin, sy vader 'n melkman. 'Ons is almal die resultaat van ons opvoeding. My agtergrond was redelik beskeie, "het hy gesê. "Maar ek was altyd beïndruk met die voorbeeld wat my ouers gestel het."
Toe die 18-jarige Scruggs in 1968 vrywillig by die weermag aangesluit het, het die debat rondom Viëtnam toegeneem. Die lengte van die oorlog en die toenemende aantal ongevalle het spanning veroorsaak. Binne maande nadat hy van sy wonde herstel het en na sy eenheid teruggekeer het, het die Amerikaanse publiek die besonderhede van die gebeure by My Lai geleer. Toe hy terugkeer huis toe, drie maande na die ontploffing, was die land nog verder verdeeld.
In die komende jare, toe die oorlog tot 'n einde gekom het en al hoe meer troepe teruggekeer het, het die media 'n prentjie van die stereotipiese veteraan in Viëtnam begin skets: dwelmverslaafd, bitter, ontevrede en nie in staat om aan te pas by die lewe tuis nie. Soos alle stereotipes, was hierdie een onregverdig.
Die waarheid was dat veterane nie meer aan dwelms verslaaf is as diegene wat nie gedien het nie. En as hulle bitter was, wie kan hulle die skuld gee? Toe hulle terugkeer huis toe nadat hulle hul land bedien het, was daar geen nasionale dankbaarheid nie. Hulle is óf geïgnoreer óf geskreeu en het bose name genoem. Veterane ontken gereeld hul tyd in Vietnam, en noem nooit hul diens aan nuwe vriende en kennisse nie uit vrees vir die reaksies wat dit kan veroorsaak.
Teen Junie 1977 was Scruggs aan die nagraadse skool aan die American University in Washington, DC, besig en het 'n navorsingsstudie begin om die sosiale en sielkundige gevolge van militêre pligte in Viëtnam te ondersoek. Hy het gevind dat terugkerende veterane dit moeilik vind om mense te vertrou. Hulle voel vervreemd van die leiers van die land, en hulle het 'n lae selfbeeld. Hy het ook bevind dat veterane wie se eenhede hoë ongevalle ondervind het, hoër egskeidingsyfers en 'n groter aantal gevegsverwante drome ervaar. Op grond van sy bevindinge, getuig hy tydens die senaatverhoor oor die Veteran 's Health Care Amendments Act van 1977, met die hoop dat hy veterane kan help om toegang te kry tot die dienste en ondersteuning wat hulle nodig het.
Hy wou ook 'n manier vind om hulle te help genees en het voorgestel dat die land 'n nasionale gedenkteken bou as 'n simbool dat die land vir hulle omgee.
In 1971 het die kongres die Uniform Monday Holiday Act goedgekeur en vasgestel dat Memorial Day op die laaste Maandag van Mei herdenk sou word. Verskeie suidelike state herdenk egter amptelik 'n bykomende, afsonderlike dag ter ere van die Konfederale oorlogsdood, soms na verwys as 'n Konfederale Gedenkdag: 19 Januarie in Texas derde Maandag in Januarie in Arkansas vierde Maandag in April in Alabama en Mississippi April 26 in Florida en Georgia 10 Mei in Noord- en Suid -Carolina verlede Maandag in Mei in Virginia en 3 Junie in Louisiana en Tennessee.
Gedenkdag word elke jaar op die Arlington National Cemetery herdenk met 'n seremonie waarin 'n klein Amerikaanse vlag op elke graf aangebring word. Tradisioneel lê die president of vise -president 'n krans by die graf van die onbekende soldaat. Ongeveer 5 000 mense woon die seremonie jaarliks ​​by.
Die werk om die dooies te eer, het onmiddellik regoor die land begin, en verskeie Amerikaanse dorpe beweer dat dit die geboorteplek van Memorial Day is. Navorsers het die vroegste jaarlikse herdenking opgespoor na vroue wat in April 1866 blomme op soldate en#8217 grafte gelê het in die hospitaalstad Columbus, Miss. wat 'n jaar tevore soldate en grafte versier het, om seker te maak dat hul verhaal ook vertel word.
Volgens Blight 's 2001 boek Race and Reunion: The Civil War in American Memory, 'n Herdenking wat deur vrygemaakte slawe en 'n paar wit sendelinge georganiseer is, het op 1 Mei 1865 in Charleston, S.C., plaasgevind by 'n voormalige planters- en#8217 -renbaan waar die Konfederate gevange Unie -soldate gehou het gedurende die laaste jaar van die oorlog. Minstens 257 gevangenes sterf, baie aan siektes, en is begrawe in ongemerkte grafte, sodat swart inwoners van Charleston besluit het om hulle behoorlik te begrawe.
In die ongeveer tien dae voor die geleentheid het ongeveer twee dosyn Afro-Amerikaanse Charlestonians die grafte in rye herorganiseer en 'n wit heining van 10 voet lank om hulle gebou. 'N Oorhoofse boonste gedeelte met swart letters beskryf "Martyrs of the Race Course ".
Ongeveer 10 000 mense, meestal swart inwoners, het aan die huldeblyk van 1 Mei deelgeneem, volgens beriggewing destyds in Charleston Daaglikse koerier en die New York Tribune. Om 09:00 het ongeveer 3 000 swart skoolkinders op die renbaan paradeer terwyl hulle rose vasgehou het en die Union song " John Brown 's Body, " gesing het, en gevolg deur volwassenes wat hulporganisasies vir vrygestelde swart mans en vroue verteenwoordig. Swart dominees het preke gelewer en besoekers gelei in gebed en in die sing van spirituals, en daar was pieknieks. James Redpath, die blanke direkteur van vryman -onderwys in die streek, het ongeveer 30 toesprake deur vakbondlede, sendelinge en swart predikante gereël. Deelnemers sing patriotiese liedjies soos "America " en "We 'll Rally around the Flag " en "The Star-Spangled Banner. 'n boor.
Hierdie huldeblyk en die geboorte van 'n Amerikaanse tradisie, het Blight geskryf Ras en Reunie: "Die oorlog was verby en Memorial Day is deur Afro -Amerikaners gestig in 'n ritueel van herinnering en toewyding. "
Ongeveer 50 jaar nadat die burgeroorlog geëindig het, het iemand by die United Daughters of the Confederacy die Ladies Memorial Association of Charleston gevra om te bevestig dat die huldeblyk van 1 Mei 1865 plaasgevind het en 'n antwoord van ene SC Beckwith ontvang het: "Ik betreur dit As antwoord hierop kon ek geen amptelike inligting versamel nie. Of Blinkwith eintlik van die huldeblyk geweet het of nie, beweer Blight, die beurs illustreer hoe wit Charlestonians hierdie stigting uit die geheue onderdruk het. verkeerdelik gesê dat James Redpath die huldeblyk en mdash op eie houtjie georganiseer het toe dit in werklikheid 'n groepspoging was en dat dit op 30 Mei plaasgevind het toe dit eintlik op 1 Mei plaasgevind het. Die boek het ook die rol van die betrokke Afro -Amerikaners verminder deur te verwys vir hulle as swart hande wat net geweet het dat die dooies wat hulle eer hulle uit 'n toestand van diensbaarheid laat opstaan ​​het. "
'Met kwaadwilligheid teenoor niemand, met liefde vir almal, wy ons ons en ons nageslag, saam met u en u, toe om die werk te voltooi wat hy so edel begin het, om Amerika 'n voorbeeld te maak vir die hele wêreld van gelyke geregtigheid en gelyke geleenthede vir almal. "
Toespraak tydens die Lincoln Memorial -toewyding, 30 Mei 1922
'N Nasionale verhoog vir burgerregte
Die Lincoln Memorial is in 1922 gebou om nasionale verdeeldheid wat deur die burgeroorlog veroorsaak is, te genees. Tog was Lincoln se belofte van vryheid vir baie onvolledig. Gedurende die volgende halfeeu was die dreigende figuur van Abraham Lincoln getuie van 'n aantal gebeurtenisse en demonstrasies wat die belangrikheid van die gedenkteken as 'n simboliese ruimte vir burgerregtebewegings versterk het.
Toewyding van die Lincoln Memorial
Op 30 Mei 1922 het 'n groot skare byeengekom vir die toewyding van die Lincoln Memorial. Die sitplekke, soos baie in Washington, is volgens ras geskei, maar die organiseerders het dr. Robert Russo Moton, president van Tuskegee Institute, as hoofspreker gekies. Moton het die meeste blanke skare toegespreek en die eerste van die talle burgerregtelike toesprake tydens die gedenkteken gelewer. Hy daag die gehoor uit om Lincoln se oproep om 'n "nuwe geboorte van vryheid" te oorweeg. Vanaf daardie dag het die Lincoln Memorial 'n nasionale bymekaarkomplek geword vir groepe wat rasse en sosiale geregtigheid eis.
Marian Anderson Konsert
In 'n direkte uitdaging tot segregasie het Marian Anderson op Paassondag in 1939 by die Lincoln Memorial opgetree. The Daughters of the American Revolution het haar belet om te sing in Washington se Constitution Hall. In reaksie hierop het 'n breë koalisie van advokate vir burgerregte, met ondersteuning van Eleanor Roosevelt en sekretaris van binnelandse sake, Harold L. Ickes, 'n konsert gereël op die trappe van die gedenkteken. Meer as 75 000 mense het die optrede bygewoon, en miljoene meer het na die regstreekse radio -uitsending geluister. Anderson het oopgegaan deur "My Country Tis of Thee, Sweet Land of Liberty" skerp te sing. Die konsert het minder as 'n uur geduur, maar dit het Anderson se talente as 'n swart kunstenaar vereer en die Lincoln -gedenkteken vir ewig as 'n simboliese heiligdom vir burgerregte vasgestel.
Marian Anderson -konsert by die Lincoln Memorial
National Museum of American History, foto's deur Robert Scurlock
"Niemand verwag dat tienduisend negers bymekaarkom en op enige tydstip vir enige iets kan optrek nie. In algemene taal moet hulle net bang en onorganiseerbaar wees. Is dit waar? Ek beweer dat dit nie so is nie."
1941 Maart op Washington
Terwyl die land voorberei het op die Tweede Wêreldoorlog, het A. Philip Randolph, president van die Brotherhood of Sleeping Car Porters, op 1 Julie 1941 'n massaprotes gevra om diskriminasie in die regeringsverdedigingsbedrywe te beëindig. Randolph het saam met plaaslike organiseerders gewerk om Afro -Amerikaanse gemeenskappe te mobiliseer en het beraam dat soveel as 100,000 deelnemers hulle daartoe verbind het om Pennsylvania Avenue af te loop na die Lincoln Memorial.
Slegs ses dae voor die betoging het president Franklin Roosevelt Uitvoerende bevel 8802 uitgereik waarin die Komitee vir Regverdige Indiensneming ingestel is en diskriminasie in verdedigingsbedrywe verbied is. Randolph het die betoging gekanselleer, en Roosevelt se toegewings het die presedent geskep dat die federale regering die verantwoordelikheid het om rassediskriminasie onder owerheidsaannemers aan te spreek.
Knoppie vir die 1941 -Maart
National Museum of American History, geskenk van Rita Jaros
In 1957 het burgerregte -leiers 'n demonstrasie by die Lincoln Memorial versoek om saam te val met die derde herdenking van die uitspraak van die Hooggeregshof in Brown v Board of Education. Organiseerders was vasbeslote om te protesteer oor die gebrek aan vordering met die afskakeling van skole, die aandag vestig op die verslegtende ekonomiese toestande van swartes in die Suide en dring aan op nuwe burgerregte -wetgewing. Meer as 25 000 mense het die byeenkoms op 17 Mei bygewoon, wat dit die grootste demonstrasie van burgerregte in die land se hoofstad gemaak het. Dit was ook 'n oefenterrein vir die organiseerders van die optog van 1963, waaronder A. Philip Randolph, Bayard Rustin, Martin Luther King Jr., en Roy Wilkins.