William Cullen Bryant - Wêreldensiklopedie - Ek wil alles weet - 2020
William Cullen Bryant (3 November 1794 - 12 Junie 1878) was 'n Amerikaanse digter en koerantredakteur wat op 17-jarige leeftyd letterkundige roem verwerf het, nadat hy die gedig "Thanatopsis" geskryf het. Hy het ook een van die invloedrykste joernaliste van die negentiende eeu geword as hoofredakteur van die New York Evening Post, 'n loopbaan wat vyftig jaar strek.
Benewens sy bydrae tot romantiese poësie, bevorder sy essays liberale oorsake en diepgaande vorm van Amerikaanse denke en politiek in die negentiende eeu. Hy was 'n wyd gelees en gewilde figuur van die era en dien in sy latere jare as president van die New York Homeopathic Society.1
Historikus Vernon Louis Parrington, skrywer van Hoofstrome in Amerikaanse denke (1927) noem Bryant, "die vader van die Amerikaanse negentiende-eeuse joernalistiek sowel as die vader van die Amerikaanse negentiende-eeuse poësie."
Jeug en onderwys
Bryant is gebore in Cummington, Massachusetts, die tweede seun van Peter Bryant, 'n dokter en later 'n staatswetgewer, en Sarah Snell. Sy moeder se voorgeslag is teruggevoer na passasiers op die Mayflower en sy vader aan koloniste wat ongeveer 'n dosyn jaar later opdaag. Alhoewel hy in die Calvinistiese erfenis opgewek is, het sy vader tradisie verbreek deur by die meer liberale benaming van Unitarisme aan te sluit. Die Bryant-gesin was egter verenig in hul ywer vir die Federalistiese politiek, 'n party onder leiding van Alexander Hamilton in die laat agtiende eeu. Sommige federaliste, wat in 'n sterk nasionale regering geglo het, was destyds ook pro-Brits.
Aangemoedig deur sy vader om gedigte te skryf, het die jong neophyte 'n Federalistiese satire op die destydse president Thomas Jefferson opgeroep, Die Embargo (1808). Jefferson was nie net 'n leier van die Demokratiese-Republikeine nie (1797), 'n party wat die Federaliste teengestaan ​​het, maar hy het ook 'n embargo vir handel met Groot-Brittanje gehandhaaf. Die gedig is gepubliseer deur sy vader, destyds 'n wetgewer in Massachusetts. In 'n latere jare, as 'n goed gevestigde liberaal, het Bryant afstand tussen homself en die stuk gemaak, en dit is nooit weer in enige van sy digbundels gedruk nie.
In 1810 betree hy Williams College, maar vertrek na 'n jaar. Hy het sy opleiding bevorder deur by 'n advokaat in die omgewing van Cummington te studeer, aangesien dit destyds 'n gevestigde praktyk was. Hy is in 1815 op die ouderdom van twintig in die kroeg opgeneem.
Van 1816 tot 1825 het hy die reg in Plainfield en Great Barrington, Massachusetts, beoefen, maar hy was nie geskik vir die regsberoep nie, want hy sou "ontsteld wees as hy 'n onreg in die hofstelsel gesien het en nie die verkeerde dinge wat hy glo, kon regstel nie onskuldig. "2
Invloede en poësie
'Thanatopsis,' (letterlik 'siening van die dood'), sy beroemdste gedig, is geskryf toe hy net 17 jaar oud was. Die onderliggende tema van die gedig, wat die sterfte van die mensdom met die verganklikheid van die natuur vergelyk, word vir sy tyd 'on-Christelik' beskou.3 In vorm en toon weerspieël dit die invloed van Engelse "begraafplaas" -digters soos Thomas Gray en die neoklassieke digter Alexander Pope. Kort na die skryf Thanatopsis, Bryant is beïnvloed deur romantiese Britse digters, William Wordsworth en Samuel Taylor Coleridge. Baie van Bryant se gedigte weerspieël sy liefde vir die natuur. Soos die Romantici, het hy die natuur gesien as 'n belangrike krag in die mensdom se lewe. Gedigte wat in hierdie aar geskryf is, sluit in: 'Groenrivier', ''n Winterstuk', 'Die dood van blomme' en 'The Prairies'.
Alhoewel hy aanvanklik verkeerdelik aan sy vader toegeskryf is, is Thanatopsis deur die Noord-Amerikaanse oorsig in 1817, en is goed ontvang. Die sluitingstanza raai iemand op die drumpel van die dood aan om:
So leef dit, as u dagvaarding aanbreek
Die ontelbare karavaan wat beweeg
Na daardie geheimsinnige ryk waar elkeen sal neem
Sy kamer in die stil sale van die dood,
Jy gaan nie soos die steengroef slaaf in die nag nie,
Geskuur tot by sy kerker, maar volgehou en gerusgestel
Nader u graf deur 'n onveranderlike vertroue-
Soos een wat die gordyne van sy bank trek
Oor hom en lê tot aangename drome.
Sy eerste boek, eenvoudig getiteld gedigte, is in 1821 gepubliseer en bevat sy langste gedig, Die Eeue, bestaande uit vyf en dertig Spenseriaanse strofe, wat die evolusie van die Westerse beskawing opspoor.
Van die sesde strofe wat in die Iambiese Pentameter geskryf is:
Kyk na hierdie pragtige wêreld en lees die waarheid
In haar billike bladsy; sien, elke seisoen bring
Nuwe verandering aan haar van die ewige jeug;
Nog steeds die groen grond met vreugdevolle lewende dinge
swerms; die breë lug is vol vreugdevolle vlerke;
En talle mense is steeds gelukkig in die slaap
Van die azuurblaaie kus van Ocean en waar hy vlieg
Die rustelose oplewing. Ewige liefde hou by
In sy selfvoldane arms, die aarde, die lug, die diepte.
Soos ander skrywers van die era, was Bryant op soek na 'n unieke enkele Amerikaanse stem met sy skryfwerk, wat afgesonder kon word van die kultuur van die moederland, Engeland. In 'n lesing voor die New York Athenaeum Society (1826) het hy gesê dat poëtiese modelle uit die verlede "wat die digter kies om te volg, slegs as riglyne vir sy eie oorspronklikheid gebruik moet word." Bryant meen dat hoewel Amerika nie die historiese en kulturele erfenis het soos in Engeland nie, maar 'n digter moet gebruik maak van "die beste wat die jong land te bied het."4 Teen 1932 het Bryant self hierdie doel bereik, met behulp van die reeds gevestigde literêre figuur, Washington Irving, wat hom gehelp het om te publiseer gedigte in Engeland — hy het erkenning verwerf as die voorste digter van Amerika.
Huwelik en redaksionele loopbaan
Op 11 Januarie 1821, op die ouderdom van 26, trou Bryant met Francis Fairchild. Hulle het twee dogters, Frances en Julia, gehad. In 1825 verhuis die gesin na New York, waar Bryant besluit het om sy literêre vaardighede te gebruik om 'n loopbaan in die joernalistiek te volg. Die gesin het ook 'n huis besit wat hulle gebel het Cedarmere, op die Hempstead-hawe op Long Island, waar Bryant sy gunsteling verlede tyd sou betrek en lang wandelroetes onderneem. Die gesin het gereeld na die buiteland gereis en toe sy vrou siek word in Italië, behandel Bryant haar met homeopatiese middels. Bryant se vrou is in 1866 oorlede. Bryant het sy vrou met twaalf jaar oorleef en het tot in die 70's aan die stuur van die New York Evening Post gewerk, waar hy hoofredakteur en gedeeltelike eienaar geword het (1828-78).
Met die hulp van 'n gerespekteerde en goed verbonde literêre familie, die Sedgwicks, het hy 'n vastrapplek gekry in New York, waar hy in 1825 as redakteur in diens geneem is New York Review, dan van die United States Review and Literary Gazette. Na twee jaar word hy assistentredakteur van die New York Evening Post, 'n koerant wat gestig is deur Alexander Hamilton wat onseker oorleef het. Binne twee jaar was hy hoofredakteur en gedeeltelike eienaar.
As redakteur het hy aansienlike invloed uitgeoefen ter ondersteuning van die liberale oorsake van die dag, insluitend antislavering, en vrye handel onder nasies. Sy redaksies, wat die korrupsie van die rykes verklaar, was gewild onder die werkersklas. In 1835 skryf hy 'n redaksie met die naam Die reg van werkers om te staak, waarin hy die reg van die werker op kollektiewe bedinging behou en die vervolging van vakbonde belaglik gemaak het. 'Kan daar iets voorgestel word wat meer afgryslik is vir elke gevoel van vrygewigheid of geregtigheid, dan die wet wat die rykes met die wettige reg om ... die loon van die armes vas te stel? As dit nie slawerny is nie, het ons die definisie daarvan vergeet.'5
Toe die Free Soil Party in 1856 'n kern van die nuwe Republikeinse Party geword het, het Bryant kragtig teen John C. Fremont geveg. In 1860 was hy 'n sterk ondersteuner van Abraham Lincoln, wat hy tydens 'n toespraak by Cooper Union voorgestel het. (Die toespraak het Lincoln ondersteun vir die benoeming en daarna die presidentskap.)
In sy laaste dekade skuif Bryant van die skryf van sy eie poësie na die vertaal van Homer. Hy het met selfvermoë gewerk aan vertalings van die Iliad en die Odyssey van 1871 tot 1874. Hy word ook onthou as een van die belangrikste owerhede oor homeopatie en as 'n lofsang vir die Unitaristiese Kerk - albei erfenisse van die enorme invloed van sy vader op hom. Hy was 'n gesogte spreker en het eulogies gelewer tydens die begrafnisse van die romanskrywer James Fenimore Cooper en Samuel F. B. Morse, 'n toonaangewende figuur in die telegrafiese kommunikasie.
'Cedarmere,' William Cullen Bryant se landgoed in Roslyn, NY
Bryant is in 1878 oorlede aan komplikasies as gevolg van 'n ongeluk. In 1884 word die reservoirplein van New York, by die kruising van 42ste Straat en Sesde Laan, herdoop tot Bryant Park tot sy eer. Die stad het later die naam van die Hoërskool William Cullen Bryant ter ere van hom.
Alhoewel sy literêre reputasie na sy dood afgeneem het, onderskei Bryant dat hy een van die eerste Amerikaanse digters is wat internasionale bekendheid verwerf het.
Alhoewel hy nou as 'n New Englander beskou word, was Bryant vir die grootste deel van sy leeftyd deeglik 'n New Yorker - en 'n baie toegewyde een. Hy was 'n groot krag agter die idee wat Central Park geword het, sowel as 'n toonaangewende voorstander van die skepping van die Metropolitan Museum of Art. Hy het noue verwantskappe gehad met die Hudson River School of art en was 'n intieme vriend van Thomas Cole. Hy het die immigrant verdedig en die regte van werkers om vakbonde te vorm, bekamp.
New York Medical College is in 1860 gestig aan die visie van 'n groep burgerleiers onder leiding van Bryant, wat veral besorg was oor die toestand van hospitale en mediese onderwys. Hulle het geglo dat medisyne toegepas moet word met groter sensitiwiteit vir die pasiënte. Die skool is geopen as die New York Homeopathic Medical College.6
Dit sou moeilik wees om 'n sektor in die stad se lewe te vind wat hy nie probeer verbeter het nie.
As skrywer was Bryant 'n vroeë voorstander van Amerikaanse literêre nasionalisme, en sy eie poësie wat op die natuur as metafoor vir die waarheid gefokus het, vorm 'n sentrale patroon in die Amerikaanse literêre tradisie. Tog het sy literêre reputasie begin vervaag in die dekade na die middelpunt van die negentiende eeu, en die opkoms van die nuwe digters in die twintigste eeu werp Bryant nie net in die skadu nie, maar maak hom 'n voorbeeld van alles wat verkeerd was met poësie.
In 'n onlangs gepubliseerde boek word egter aangevoer dat 'n herevaluering al lankal te lank is. Dit vind verdienste in 'n paar kortverhale wat Bryant geskryf het terwyl hy belangstelling probeer kry in tydskrifte wat hy geredigeer het. Belangriker nog is dat dit erkenning gee aan 'n digter met groot tegniese verfyning wat 'n voorvader was van Walt Whitman se poësie, vir wie hy 'n mentor was.7
↑ Homeoint.org, FOTOHOME HOMÉOPATHIQUE. 10 Desember 2007 herwin.
William "William Cullen Bryant," Profiele vir sakeleiers vir studente (Gale Research, 1999).
↑ William Cullen Bryant, Frank Gado, en Nicholas B. Stevens, William Cullen Bryant 'n Amerikaanse stem (Hartford, VT: Antoca, 2006). ISBN 1584656190
Bryant, William Cullen, Frank Gado, en Nicholas B. Stevens. 2006. William Cullen Bryant 'n Amerikaanse stem. Hartford, VT: Antoca. ISBN 1584656190
Muller, Gilbert H. 2008. William Cullen Bryant: skrywer van Amerika. Albany: Staatsuniversiteit van New York Press. ISBN 9780791474679