Hoe u met u kleuter kan praat oor rampspoed - Inligting - 2022
Hoe om met u kleuter oor rampspoed te praat
As rampe toeslaan, kan dit jong kinders diep beïnvloed. Dit maak nie saak of die ramp natuurlik is ('n vloed of 'n brand) of deur die mens gemaak word ('n terroriste-aanval of 'n oproer) nie - dit ondermyn 'n diep behoefte van 'n kleuter om die wêreld as 'n veilige en voorspelbare plek te sien.
'N Jong kind het 'n verskeidenheid reaksies. As sy nie direk deur die gebeurtenis geraak word nie en sy nie aan herhaalde televisiebeelde daarvan blootgestel is nie, kan sy min of geen reaksie hê nie. In werklikheid sal 'n kind op hierdie ouderdom waarskynlik meer op haar reageer ouers' nood as aan enigiets anders. Dit is belangrik dat u probeer om u eie emosies te monitor wanneer u kind by u is, en om haar te verseker dat sy veilig is. Een van die beste dinge wat u kan doen is om u kind se blootstelling aan eng en herhaalde beelde op televisie en aanlyn te beperk. Herhalende nuusuitsendings verhoog die kind se spanning en kan haar dalk verwar deur te dink dat daar 'n enkele ramp oor en oor gebeur het.
Kinders wat terselfdertyd met ander traumas te make het, soos 'n egskeiding of 'n dood in die gesin, loop meer risiko vir angs. Maar selfs al is alles in haar lewe goed, as u kind angstige vibes by u of ander belangrike mense in haar lewe opgetel het, sal sy waarskynlik tekens van regressie toon. Sy kan jonger as gewoonlik optree, huil of meer vasklou, terugval in potjietraining, of in die middel van die nag meer gereeld wakker word. Dit is moeilik vir jou, maar dit is normaal vir haar - sy probeer terugkeer na 'n tyd toe sy jonger was en veiliger gevoel het.
Gee haar baie drukkies en geknuffel. Moedig haar aan om met haar gunstelingpop of haar naglig aan te slaap as sy wil, selfs al het sy ses maande gelede besluit dat sy te groot is vir sulke rekwisiete. En as u vermoed dat sy nie uitspreek oor wat sy regtig voel nie, let op na nie-verbale tekens van angs, soos ontwrigte slaappatroon, kwaad of hartseer gekrabbel en tekeninge, of ongewoon teruggetrokke of aggressiewe spel met ander kinders.
"Na 'n ramp is een van die grootste verliese - behalwe lewensverlies - verlies aan beheer," sê Bev Clayton, 'n maatskaplike werker en 'n rampdienste-medewerker by die Amerikaanse Rooikruis Nasionale Hoofkwartier in Falls Church, Virginia. 'Kinders het byna geen beheer oor hul lewens nie, en as hulle sien dat hul ouers ook nie het nie, word dit vir hulle ongelooflik angswekkend. Daarom moet ouers, selfs al is hulle ontsteld, 'n mate van beheer toon. " Die belangrikste plek om beheer uit te oefen is oor u daaglikse huishoudelike roetines. Moenie maaltye of middagslapies oorslaan nie. Gaan na die park om soos gewoonlik te speel, sit haar betyds in die bed en sorg dat haar versorgers ook die normale orde van die dag volg. "U wil seker maak dat u kind veilig voel, en dat roetines dit doen," sê Clayton.
Wees kort en gerusstellend. 'N Kleuter kan 'n vraag stel wat slegs tangensieel verband hou met die spesifieke ramp, soos "Wat gebeur wanneer mense sterf?" U kan haar vraag as springplank gebruik om oor die dood te praat, maar in hierdie geval is haar onderliggende kommer regtig: 'Am Ek veilig? "Verseker haar dat sy veilig is, en dat u en die res van die gesin ook is. 'Ons is almal in orde, en ons gaan goed gaan', is belangrike woorde wat sy moet hoor.
Valideer haar gevoelens. Weerstaan ​​die drang om te sê: "Moenie hartseer / kwaad / bekommerd wees nie." (Voel u beter as iemand dit vir u sê?) Haar gevoelens is eg en sy moet dit kan uitdruk. In plaas daarvan kan u sê: 'Ek weet dat u bekommerd kan wees omdat u soveel gehoor het oor die verskriklike vloed.
Gebruik die geleentheid om empatie en verdraagsaamheid te leer. 'N Kleuter het gehoor dat 'n terreuraanval veroorsaak word deur' slegte mense kwaad word '. Herinner haar daaraan dat mense nie geweld moet gebruik om woede uit te spreek nie. 'Almal raak soms kwaad, maar ons probeer nie ander mense seermaak nie. Ons probeer woorde gebruik om ons probleme uit te werk.'
Sê dat haar volwassenes werk om haar en almal veilig te hou. Voorskoolse kinders aanvaar dat 'n ramp êrens anders in die wêreld hulle en hul gesinne hierna sou tref. As volwassenes is dit soms moeilik om gerusstellend te wees in die lig van ons eie bekommernisse oor vlieg, of selfs in aardbewing. Maar u kan u kind vertel (en u uself herinner) dat baie mense daaraan werk om ons veilig te hou. Gesels oor die maniere waarop almal van die President tot die plaaslike polisie konsentreer op maniere om verdere rampe te voorkom.
Wees gereed om die onderwerp weer en weer te ondersoek. Moenie verbaas wees as u kleuter dieselfde vrae herhaaldelik vra nie. Sy verstaan ​​nog nie die permanensie nie, alhoewel sy gehoor het van sterftes of geboue wat neerval, verwag sy dat dinge binnekort weer normaal sal kan word en dit kan verwar word as dit nie gebeur nie. Sy kan aanhou vra oor die situasie, veral as sy sien dat dit aan die gang is.
Wees reg nie om daaroor te praat. As u seker is dat u kleuter weinig van die gebeure gehoor het en nie deur hulle getraumatiseer is nie, moet u nie die probleem met haar aanpak nie. Op haar ouderdom is dit goed om onbewus te wees van plaaslike, nasionale of internasionale gebeure.
Gebruik baie nie-verbale gerusstelling. Van u beste leidrade oor die angsvlak van u kleuter sal mondelings uitkom - deur speel-, slaapplek- en eetpatrone, en of sy wakker of klierig raak of op ander maniere regruk. Dit is ook belangrik om op haar mondelings te reageer. As sy bekommerd lyk, gee haar ekstra drukkies en soen. Probeer bowenal by normale roetines hou om haar gevoel van veiligheid in haar bekende daaglikse lewe te versterk.
Speel met kinders wat nog nie kan praat nie. Selfs as u kind te jonk is om gedetailleerde vrae te stel of sy gevoelens uit te spreek, kan hy steeds bang of bekommerd wees deur die atmosfeer rondom hom. Om 'n jong kind te help om sy gevoelens uit te druk, op die vloer te staan ​​en te begin speel - poppekasvertonings doen, prentjies teken en boeke lees, kan klein kinders help om die emosies uit te kry. As u kind prente teken en hulle dan wil skeur, is dit okay. Dit is 'n heeltemal natuurlike, fisieke manier om frustrasie en angs te hanteer.
U kan dit ook oorweeg om 'n speelsituasie op te stel waarin u kind u kan skrik. 'As u dan regtig bang is, maar op 'n lighoofdige manier, sal hy kan lag om iemand groter in 'n kwesbare posisie te sien,' sê die gesinsterapeut Alison Ehara-Brown. "Dit sal hom help om 'n gevoel van krag te herwin en hom in staat te stel om sy vrese uit te werk."
Vertrou in u vermoë om te help. As ouer het u die uitdaging om u kind veilig te laat voel wanneer u uself voel. Onthou dat u toegang tot herhalende en eng nuusberigte beperk, hou by vertroostende roetines en om konkrete maniere te vind om slagoffers te help (soos om ekstra klere en huishoudelike artikels in te pak om te stuur na mense wat hul huise verloor het, 'n bydrae gelewer het tot versamelingsritte, ensovoorts) ) sal u sowel as u kind gerusstel. En as u uself help om trauma te hanteer, help u u kind ook. "Kinders is wonderlik veerkragtig," sê Flemming Graae, direkteur van kinder- en adolessente psigiatrie-dienste in die New York Presbyterian Hospital in White Plains, New York. "Met goeie ondersteuning sal die meeste kinders goed doen."
"Hoekom huil jy?" U kan vir u kind sê: "Ek is hartseer omdat sommige mense seergekry het." As sy verdere vrae het, beantwoord dit so eenvoudig as moontlik. Maar onthou dat 'n kleuter ontsteld sal wees as sy sien dat u geskok of geskok is oor die een of ander geheimsinnige gebeurtenis wat sy glad nie verstaan ​​nie. Probeer om u sterkste reaksies te red vir tye wanneer sy nie naby is nie.
'Waarom het die mense gesterf?' Baie van die reaksie van 'n kleuter op nuus wat sy gehoor het, kan bloot bestaan ​​uit wat probeer gebeur het. Verwag baie "waarom" vrae, soos "Waarom het daardie vliegtuig neergestort? Waarom het die rivier oorstroom? Waarom het die geboue neergeval?" Hou u antwoorde so reguit en so eenvoudig as moontlik: "Die vliegtuig het neergestort omdat iets verkeerd was met die enjin." "Daar was soveel reën dat die rivier dit nie kon hou nie, en sommige van die water het op die land opgekom." 'Die grond het so hard geskud dat die geboue nie meer kon opstaan ​​nie.' Beklemtoon dat kop-tragedies soos hierdie uiters skaars is.
'Is ouma en oupa oukei?' Kinders van alle ouderdomme stel hulle gewoonlik onmiddellike risiko vir hulself en hul geliefdes voor. U kleuter verstaan ​​nie dat Ouma en Oupa aan die oorkant van die land woon van die rampgebied nie. Stel haar gerus: "Ja, dit gaan goed. Hulle is ver, ver weg van waar daardie slegte dinge gebeur het. Wil jy hulle dadelik telefonies skakel en met hulle praat?" Verwante vrae kan die volgende insluit: "Am Ek gaan oukei wees? Gaan u kantoorgebou ook val? '
'Is daar monsters onder my bed?' Kinders wat gehoor het van ontstellende gebeure, kan bang wees vir vreemdelinge, monsters, duisternis of ander onbekendes. Per slot van rekening is hierdie fantome makliker te besin as die konsepte van terrorisme of natuurramp. Stel haar gerus oor haar verklaarde vrees: "Nee, daar is geen monsters onder u bed of op enige ander plek nie. Laat ons saam kyk, sodat u kan sien dat monsters nie regtig is nie." U hoef niks te verduidelik oor 'monsters' in die regte wêreld nie. Jou kind wil net hê dat jy haar moet verseker dat sy vanaand veilig in haar eie bed sal wees.