Dit is asof sy mede-digters deur die gedagte-inhoude sowel as die estetiese waarde van sy gedigte gedwing of uitgenooi voel om te reageer. ‘n Mens sou selfs op die wyse van Harold Bloom in Poetry and Repression (1976) ‘n verduideliking kon probeer vind in die siening dat elk nuwe gedig “‘n psigiese slagveld” is waarin die repressie en hersiening van voorafgaande gedigte plaasvind, maar dit sou ‘n hele nuwe studie verg. Haar staptoere was onlangs na Newtown en die middestad, waar sy gefokus het op die kwessie van public art. Sy neem mense op inkopietogte na die middestad, na die Kwai Mai-Mai Mark, die spore van ou Sophiatown en die opelugmark in Fordsburg (dis nie die Oosterse Plaza nie). In 1973 het Van Dis vir ’n paar maande op Stellenbosch gestudeer onder die leiding van N.P. van Wyk Louw se broer W.E.G. Louw. Ester, wanneer het jy begin om gedigte te skryf? En kon jy op deeglike ondersteuning vanuit die Nederlandse literêre wêreld reken om jou digterskap te ontwikkel? Jong digters in Suid-Afrika moet dikwels baie lank wag voordat hulle werk gepubliseer word.