Libanon - Geskiedenis Podcasts - 2021
Bevat foto's van die Libanon -treinstasie - Geskiedenis
Ervaar 'n historiese treinrit op die Libanon Mason Monroe Railroad. U reis deur die landkant van Warren County in die suidweste van Ohio. Vra gerus tydens u rit enige vrae oor die spoorweggeskiedenis en -operasies aan enige van ons passasiersgeleiers.
Die Turtle Creek Valley Flyer is 'n heerlike opvoedkundige ervaring wat pas by die skedules van skole en dagversorgings. Ons is nie net tot skoolgroepe beperk nie. Bring u senior sentrum en laat u inwoners dink aan die goeie ou dae van treinreise!
Die Turtle Creek Valley Flyer bevat Lackawanna -busstoele en luukse sitplekke in ons 3200 -motor.
Op sekere dae in Junie en Julie het groot partye die opsie om ons kajuit te huur (kajuit sitplekke tot agt mense).
Vroeë geskiedenis van Middel -Tennessee
Dit is 'n wonderlike boekie vir diegene wat in die middel van die provinsies van Tennessee soek, en bevat name van baie van die gesinne wat daar gewoon het, gevegte met Indiërs en forte wat vir hul beskerming gebou is. Bevat foto's van individue, huise en monumente.
Die geskiedenis van Tennessee, en veral die van ons eie deel van die staat, is ongelukkig lank agterweë gelaat, en dit is nou met die grootste moeite dat baie van die geïsoleerde tradisies in 'n deurlopende draad van die geskiedenis verweef kan word.
Die mislukking van vorige generasies om baie van die opwindende gebeure uit die vroeë tye in die Cumberland-vallei bymekaar te maak en op te neem, het die taak van die historiese skrywer van vandag vergroot. Slegs 'n ander poging is aangewend om 'n geskiedenis van Middel -Tennessee te skryf, en dit was deur kolonel AW Putnam, van Nashville, in 1859. Uit hierdie werk het ek baie waardevolle inligting versamel, sowel as uit Carr's Early Times, die geskiedenis van die Staat geskryf deur regter Haywood, dr. Ramsey, mnr. Phelan, prof. McGee, Garrett en Goodpasture en ander. Ek is ook dank verskuldig aan Imlay's Historical Works, Roosevelt's Winning of the West en Washington Irving se verslag oor Spaanse reise.
Baie van die laasgenoemde tradisies wat bestaan ​​in beide die Sumner- en Davidson-graafskappe is versamel en geharmoniseer, en ek erken dat ek skuldig is aan die vele bronne waaruit dit verkry is. Veral wil ek dankie sê aan dr. J. H. McNeilly, Nashville, dr. R. V. Foster, Libanon, en kolonel Ruben T. Durrett, van Louisville, vir die vriendelikheid en hulp en baie gunsies. Sonder die hulp van hierdie en van ander wat genoem kan word, moes ek verby die historiese akkuraatheid gewees het, wat volgens my die kenmerk van die komende werk is:
Vir my eie bevrediging sowel as vir die van die komende geslagte, het ek die feite uit elke beskikbare bron versamel, en dit nou aan die publiek gegee, met die vertroue dat hulle kan onderrig en vermaak,
MSA SC 985 - Mame Warren -versameling
MSA SC 1353 -Wilson -versameling van Baldwin -familie -glasplaatnegatiewe
Beperkings: Die negatiewe glasplaat sirkuleer nie. Vyftig afdrukke uit 'n verskeidenheid negatiewe kan by die staatsargief besigtig word. Kontak die kurator van foto's vir meer inligting oor hierdie versameling.
MSA SC 1406 - Hayman -versameling
Beperkings: Daar is geen beperkings op hierdie versameling nie. 'N Rekenaarindeks is beskikbaar in die soekkamer in die Staatsargief.
'N Kort biografie van E. H. Pickering.
Die Meade -versameling bestaan ​​uit 90 afdrukke en ongeveer 530 negatiewe, geneem deur Rowland H. Meade, 'n kommersiële fotograaf in Annapolis, MD, tussen ongeveer. 1930 en c. 1950. Die foto's is hoofsaaklik onderwerpe in Annapolis, soos die City Dock, St. John's College, die US Naval Academy, die Historic Homes en ander belangrike plekke in en rondom Annapolis.
Beperkings: Daar is geen beperkings op hierdie versameling nie. 'N Rekenaarindeks is beskikbaar in die soekkamer in die argief.
Beperkings: Daar is geen afdrukke vir negatiewe bo 500 nie, en negatiewe kan nie versprei word nie. Beskermers moet 'n afdruk bestel om die prentjie te sien. 'N Rekenaarindeks is beskikbaar in die argief se soekkamer.
'N Kort biografie van Howard Hayman [aan die gang]
MSA SC 1805 - Henry Schaefer -versameling
Beperkings: Daar is geen beperkings op die afdrukke in hierdie versameling nie. Die leergebinde album in die versameling versprei nie sonder toestemming van die kurator van foto's nie. 'N Rekenaarindeks is beskikbaar in die soekkamer in die argief.
'N Kort biografie van Henry Schaefer.
MSA SC 1887 - Versameling van geskenkte foto's in Maryland State Archives
Beperkings: Alle foto's met getalle onder 30 000 is beperk. Marion Warren moet gekontak word vir afskrifte van hierdie foto's. 'N Rekenaarindeks word tans aan die gang vir hierdie versameling, maar kontak die kurator van foto's totdat toegang tot die versameling voltooi is. Nie alle negatiewe het afdrukke nie. Negatiewe sirkuleer nie.
'N Kort biografie van Marion E. Warren
MSA SC 1951 - Versameling stereo -aansigte
MSA SC 2140 - The Annapolis I Remember Collection
152 foto's van brande, brandweerwaens, brandweermanne, vroue -bykomstighede en parades in die deelstaat Maryland, sowel as brandweerbyeenkomste in Frederick, Annapolis, Ocean City, Hyattsville, Mount Rainer en College Park. Die foto's dateer tussen 1900 en 1960.
MSA SC 3544 - Thomas Baden -versameling
Beperkings: Daar is geen beperkings op hierdie versameling nie. 'N Rekenaarindeks is by die Argief beskikbaar.
'N Kort biografie van Thomas Baden [aan die gang]
48 afskriffoto's van foto's van Frederick, Maryland, meestal geneem deur Frederick fotograaf J. D. Byerly. Die datums van die foto's wissel tussen c. 1860 en c. 1890. Onderwerpe sluit in straattonele, parades, geboue, vloede, die Maryland Institute for the Deaf, onder andere geleenthede en geboue.
'N Kort biografie van J. D. Byerly
Top tien historiese plekke in Stony Valley en omgewing
No 7 - Rausch Gap
Die geskiedenis van Rausch Gap het begin toe dr. Kugler 'n steenkoolmyn in die laer Antrasiet -gebied van Pennsylvania in die noordelike helling van Sharp Mountain in die huidige Cold Spring Township, Libanon County, in 1823 geopen het. Dit was vyf jaar later, in 1828, toe die Dauphin & Susquehanna Coal Company, waarby Kugler deel was, die kersdorp Rausch Run in 'n baie klipperige vallei gebou het waar die huidige spoorweg deurloop.
Tussen die jare 1850 en 1851 het die steenkoolmaatskappy 'n spoorlyn van Dauphin, Dauphin County, na Rausch Run (wat tussen 1839 en 1851 hernoem is), Libanon County, gebou. Teen Junie 1851 was daar bykans twee dosyn bord- en kliphuise saam met ander verspreide strukture. Omstreeks hierdie tyd het die stad waarskynlik die meerderheid begrafnisse in die plaaslike begraafplaas ontvang. In 1854 is die spoorlyn uitgebrei na Auburn, Schuylkill County, en voltooi die een-en-vyftig myl lyn. Die stad Rausch Gap het in 1872 afgeneem toe die spoorweghoofkwartier, wat voorheen by die stad gestasioneer was, na Pine Grove, Schuylkill County, verskuif is. As gevolg van die verskuiwing van die hoofkwartier, die gebrek aan steenkool van goeie gehalte en die Amerikaanse burgeroorlog, het die stad teen 1900 feitlik verlate geraak.
Ruïne van 'n huisstigting en 'n verlate put by Rausch Gap.
Foto's deur Annette (Watts) Logan
In 1945 is die spore geskeur en die hele stad, saam met die res van Stony Valley, is verlate. Rausch Gap en Cold Spring (die stasie in die weste) is albei in die veertiger- en vyftigerjare as oefenterrein vir Fort Indiantown Gap gebruik. Die Pennsylvania State Game Commission het die grond rondom hierdie tydperk gekoop en die gebied in State Game Lands #211 verander, met die ou spoorwegbed wat 'n spoorweg geword het. Van 1972 tot 1974 is 'n argeologiese opgrawing gedoen deur 'n groep studente in die Noord -Libanon op die terrein van die voormalige stad. In 1973 het die Blue Mountain Eagle Climbing Club ook die Rausch Gap Shelter vir die Appalachian Trail gebou (die oorspronklike skuiling hieronder getoon). In 2012 is die "Hilton of the AT" herbou deur die Blue Mountain Eagle Climbing Club. Die Susquehanna Appalachian Trail Club onderhou tans die Rausch Gap -gedeelte van die Appalachian Trail.
Die spruite was tot 1986 besoedel deur die dreinering van suur myn, toe die Dauphin County Chapter van Trout Unlimited en die Pennsylvania State University 'n kalksteen -neutralisasiestelsel op Rausch Creek geïnstalleer het om die gesondheid in die waters te herstel. Rondom die nuwe millennium is 'n ander neutralisasiestelsel geïnstalleer, ook op Rausch Creek, en nou ondersteun die waters allerhande lewens.
Orkaan Ivan het egter beide die neutraliseringstelsels uitgeskakel. Een is vir 'n kort rukkie herstel met kleeflint totdat albei weer deur 'n ander reënbui uitgeslaan is. Die orkaan het ook gedeeltes van die spoorweg en die boonste spoorweg verwoes, asook 'n gedeelte van een van die klipbrug-aanslae op die boonste spoorweg. Die orkaan het saam met die vallei die stad verlaat en 'n paar herstelwerk nodig gehad.
AANWYSINGS: Parkeer by die Western Rail-Trail parkeerterrein op Gold Mine Road. Gaan verder weswaarts op die spoorweg na Dauphin, ongeveer 3 myl. Voordat u die groen brug bo-op die oorblyfsels van die klipboogbrug oorsteek, sal daar aan die suidekant van die spoor 'n houtbord wees wat die geskiedenis kortliks beskryf en enkele van die belangrikste ruïnes in die stad beklemtoon (hierbo getoon) .
Spoorweg depot plekke
Al vyf die beelde hierbo toon die liggings van die Cincinnati -depots. Die eerste kaart van 1905 toon die spoorwegdepots baie mooi, maar dit sal baie lank neem om te laai as gevolg van die grootte daarvan. Die tweede beeld toon basies dieselfde beeld, maar toon 'n kleiner oppervlakte en laai dus baie vinniger. Die derde kaart van 1916 gee 'n nader kyk na die sentrum van Cincinnati. Die laaste beeld is in 1949 geneem en toon baie duidelik al die depots wat nog langs die rivier bestaan. Hierdie beeld is ook baie groot. Die laaste een is nou verwant aan die vierde beeld, net op 'n ander manier.
PENNSYLVANIA en L. & amp N. STATION (PAN HANDLE) / LITTLE MIAMI RAILROAD
Op 11 Maart 1836 is die Little Miami Railroad gehuur en word dit dus die eerste spoorwegonderneming wat die stad Cincinnati bedien het. Die lyn het van Cincinnati na Springfield, Ohio, gegaan. Van daar af het dit verbind met die Mad River en Lake Erie Railroad, en sodoende 'n roete van die Ohio -rivier na Lake Erie by Sandusky gelewer. Die eerste trein ry na Loveland in 1843, Xenia in 1844 en na Springfield in 1846. Binne 20 jaar het die stelsel by Cincinnati met Pittsburgh aangesluit.
Die eerste Cincinnati -terminale mag nie naby die stad gebou word nie, omdat die stadsraad geglo het dat die lokomotiewe perde ernstig sou steur. Die depot is dus 3 myl van die stad in Pendleton gebou. Hierdie uitspraak veroordeel die spoorpassasiers om in die motors te ry vanaf die voorstraat se depot wat perde na die korporasie se lyn by Pendleton getrek het, waar die motors na die lokomotief oorgeplaas is. Die eerste prentjie toon die depot in Pendleton en die volgende een is 'n uitleg van hierdie fasiliteit.
Hierdie depot is van 1841 tot 1859 gebruik
Die eerste drie afbeeldings hieronder toon die oorspronklike voorstraat -depot waar alle treine deur die deure wat na die ooste kyk, moes inry. Die passasiersdepot teen 1848 het 60 'by 154' gemeet (1ste prent). Uitbreiding het nodig geword en in 1853-54 is 'n nuwe depot gebou. Treine van 90 'by 465' en 60 'lank, het weer slegs deur die oostekant ingegaan (2de en 3de beeld). Teen 1859 was dit duidelik dat die stad se vrees vir perde wat skrik, ongegrond was, en daarom is 'n nuwe depot gebou en die Pendleton -stasie is gesluit. Die vierde prent hieronder toon hierdie depot in 1875.
1848 1854 1854 1875 Poskaart
Hierdie depot het bestaan ​​tot 1889 toe dit deur 'n brand verwoes is, maar dit is reeds in 1881 tot die status van 'n vragstasie gereduseer deur die oprigting van 'n nuwe depot deur 'n huurder van die Miami Company, die Pittsburgh, Cincinnati en Saint Louis Railroad. Hierdie stasie was geleë in Pearl- en Butlerstraat, langs en een blok nader aan die middestad. Die ou depot is verwerk tot 'n vraghuis. Die laaste prent hierbo is 'n poskaart wat tussen 1926 en 1940 vervaardig is. Die uitleg vir die depot word hieronder getoon.
Teen 1868 is al die Little Miami -lyne aan Pittsburgh (PRR) verhuur en die aantal passasierstreine wat Cincinnati bedien, was 65 per dag, wat al die pos- en sneltreine en spesiale treine byvoeg, en dié wat uitsluitlik vir werknemers bedien word, en die totaal bereik 75 tot 89 wat aankom en vertrek per dag. Die stygende verkeer en algemene welvaart van die meeste spoorweë het die direkteure van hierdie lyne aangespoor om uit te brei. Die eerste wat uitgebrei het, was die maatskappy wat die Little Miami Railroad in 1868 oorgeneem het, die Pittsburgh, Cincinnati, Chicago en Saint Louis Railroad, waaraan die Miami -pad en sy filiaal, die Columbus en Xenia, in 1869 verhuur is. die Pan Handle -roete (later Panhandle) na die korporatiewe titel van een van die kiesers, was die PCC en St. L. in wese 'n lyn van Pittsburgh na Cincinnati.
Die eerste afbeelding hieronder is die lokomotief Rueben R. Springer van Little Miami wat in 1854 deur die Cincinnati Locomotive Works gebou is. Die foto is in die vroeë 1860's in Morrow, Ohio, geneem. Die tweede beeld is die Little Miami en Columbus & amp; Xenia lokomotief Dr. Goodale in 1865. Die Dr. Goodale is in 1853 deur die Cincinnati Locomotive Works gebou. Die foto is voor die hoteldepot van Xenia geneem.
Reuben R. Springer-1854 Dr Goodale-1865
Die konstruksie van die Newport Bridge (1868-1872) maak Kentucky oop en wys suid vir handel en dwing die Panhandle om 'n nuwe depot op te rig. Bouwerk het in 1880 begin met 'n blok wes en een blok noord van die ou depot in East Pearl- en Butlerstraat. Hierdie gebou, hieronder gesien, sal 52 jaar duur, tot 1933 wanneer alle depots by Union Terminal gekonsolideer word.
Die Newport -brug van die Louisville-, Cincinnati- en Lexington -spoorlyn is so geleë en gebou dat dit direk met die Little Miami -spore verbind kon word. Met die nuwe depot wat gebou is, is die spore langs die suidekant van die stasie verplaas. Die L & amp N Railroad en die PRR Railroad het 'n noue en lang vennootskap geniet. L & ampN -verkeer vanaf Louisville en verder suidwaarts is ooswaarts op die Pennsy gestuur. (PRR). Die twee spoorweë het saamgewerk aan die bou, eienaarskap en gebruik van baie geriewe in Cincinnati. Die vragmotors wat aan weerskante van dieselfde straat bedryf word, en die motorwisselaars is saam. Die naam van die L & ampN's & quot; Short Line & quot; verwys na die feit dat die pad na Louisville korter was as enige van die ander mededingende RR's. Die PRR het nou toegang suid tot by New Orleans.
Ca 1920/30s Bloudruk van depot
Die eerste nie-poskaart hieronder toon die ou 1854 Little Miami Depot-geboue na die omskakeling daarvan in 'n vraghuis in 1881 tydens die vloed 1883. Voor die ou depot kan u die nuwer vraghuis van PCC en St. Die 2de prentjie toon die laaiplatforms wat weswaarts na die depot kyk. Die verhoogde benadering tot die L & amp N -brug kan duidelik gesien word tussen die stasie en die vraghuis wat die tweede Little Miami -treinstasie was. Aan die verste punt van die klipmuur is die oorskakeling na die Eggelston Street -baan wat na die Court Street Depot gegaan het (sien hieronder). Die volgende twee regte poskaarte is wonderlike beelde van die vraghuis gesien vanaf die oostekant en die binnekant van die vraghuis.
.Die eerste nie-poskaartafbeelding hieronder is 'n lugfoto wat die vraghuis en stasie duidelik toon. Die 2de prent is 'n litografie van die depot uit 1880 en die 3de foto van 1929 kyk ooswaarts langs Pearl St. (Pearl St. is nou Pete Rose Way). Die vierde beeld toon die benadering tot die brug. Die volgende uitsig is 'n close-up van die brug, wat die Little Miami Bridge genoem word. Die laaste beeld is die vloed van 1884 wat uit Pearlstraat gesien is.
'N Seldsame nie-poskaartbeeld van die binnekant van die depot wat tydens die vloed van 1913 geneem is.
Spoorweë wat die Pennsylvania -stasie oor die jare gebruik het: Pennsylvania Railroad Pittsburgh, Cincinnati, Chicago en Saint Louis (PCC & ampStL) Louisville & Nashville (L & ampN) Norfolk & amp Western (N & ampW) en die Grand Rapids & amp Indiana (GR & ampI).
Superintendent L & ampN vragagent
Behalwe wat in die prentjie verskyn, word daar geen ander inligting gegee oor die tekeninge van die koerantkunstenaars op hierdie webwerf nie. Ek probeer ondersoek instel na wie dit was, maar baie was blykbaar nie baie belangrik wat die geskiedenis betref nie, want ek kan tot dusver geen verwysing daarna vind nie. Thayer lyk asof hy 'n kaartjie -agent was, Harris, geen idee nie.
BAYMILLER STATION (C. H. & amp D.)
Die tweede spoorlyn van Cincinnati was die Cincinnati, Hamilton en Dayton (C. H. & ampD) wat in 1846 met diens aan Hamilton begin en in 1851 na Dayton. hierdie webwerf sou amper 'n eeu lank bly staan ​​(1933). Die oorspronklike gebou was 103 'by 500' met beide vrag en passasiers in dieselfde ruimte. Teen 1860 het die toename in verkeer gelei tot ondraaglike verwarring, foute, ongemak en opeenhoping by die depot dat 'n nuwe struktuur gebou moes word. Die ou depot is bewaar en is streng gebruik as 'n vragdepot nadat die nuwe depot heeltemal apart langs die ou gebou is. Dit is in 1864 voltooi en het sypaadjies vir 800 vragmotors en 'n ronde huis met 25 lokomotiewe. Meet 50 'langs 5th St. en strek 475' langs Baymiller St. tot 6th St. met die hoofhuis van 2 1/2 verdiepings op die hoek. Daar was ook 'n groot masjienwinkel. Die CH & ampD is in 1917 deur die Baltimore & Ohio Railroad verkry en was van toe af bekend as die B. & amp. Baymiller -stasie.
Die eerste nie-poskaartfoto hierbo is 'n baie vroeë aansig van die CH & ampD Baymiller-stasie, moontlik tydens die 1898 G.A.R. Nasionale kamp in Cincinnati. Die volgende prentjie is 'n baie vroeë foto en toon die agterkant van die vroeë geboue. Dit toon 3 treinstalle met die een aan die linkerkant die passasierstreinstasie. U kan die hoofstasiegebou, oftewel hoofhuis, bo -op die middelste vragskuur sien. Die derde skuur aan die regterkant was ook 'n vragskuur. Die middelste treinskuur was die oorspronklike passasiersfasiliteit van die depot. Een van die spoorweë wat hierdie fasiliteite gebruik het, was die Atlantic & amp; Great Western, wat op spore gery het wat bekend was as breedmeters, terwyl die CH & ampD standaard spore gebruik het. Dit is die rede waarom u sien dat al die spore op hierdie foto dubbelrail was. Hierdie seldsame reëling was 'n onderhoudsmerrie. Die meeste spoorweë met 'n tweespoor-operasie sou net 'n derde spoor byvoeg sodat beide treine dieselfde spoor aan die een kant gebruik. Die laaste afbeelding hierbo toon die hoofgebou in 1918 toe 'n groot wit bord bo -aan die ingang geplaas is om aan te kondig dat die stasie nou 'n B & ampO Railroad -fasiliteit is.
Die twee beelde hierbo is van die depot in die 1920's wat die voorkant van die stasie met Baymillerstraat aan die regterkant van die depot wys. Die 2de prentjie wat nie poskaart is nie, is uit die laaigebied met Baymillerstraat aan die linkerkant.
C. H. & amp D. Depot Parlour car-C. H. & amp; D. R. R. Lokomotief 2102 gebou 1892
Spoorweë wat oor die jare die Baymiller-stasie gebruik het: Baltimore en Ohio (B & amp) Cincinnati, Indianapolis & Western, die Cincinnati, Hamilton & amp; Dayton (CH & ampD) en die Chicago, Indianapolis en Louisville (CI & ampL) AKA Monon, Cincinnati en Westwood, Cincinnati- Noordwes.
J.A. Edson Hoofbestuurder CH & amp D
Die hoofbestuurder, Job Adolphus Edson, is in September 1904 aangestel. Soos in die 2de prent hierbo gesien kan word, was hy 'n persoon wat deur almal in die vervoerbedryf gewaardeer is. Hy is in Februarie 1854 gebore as 'n telegraaf. Daarna word hy 'n treinsender en daarna as hoofafsender vir die Indiana en Dayton -afdeling van die Chicago, Milwaukee & St. Daarna word hy afdelingsuperintendent vir die Missouri Pacific van 1887 tot 1889. Hy was toe superintendent van die Texas -afdeling van die St. Louis & amp Southwestern en daarna die hele stelsel. Hy was toe algemene superintendent en tweede vise-president van die stelsel en algemene superintendent van die St. Louis & amp Southwestern en Tyler spoorweë. Dan hoofbestuurder van die Kansas City, Pittsburgh en Gulfweg. In 1903 word hy hoofbestuurder van die Denver & Rio Grande. Daarna het hy die pos by die CH & ampD aangeneem.
Hoofingenieur CH & amp D Passasierspresident CH & amp D Ch & amp D Vrag-ondervoorsitter
CH & amp D Verkeersbestuurder Verkeersbestuurder CH & amp D
Algemene superintendent vise -president en amp B. & amp; vragagent
B. & amp O. Hoofbestuurder B & amp O
OHIO & amp MISSISSIPPI STATION
In 1854 is die derde depot in Cincinnati geopen om 'n baan tussen Cincinnati en die weste, veral Saint Louis, oop te maak. Dit is die O. en M. of die Ohio & amp Mississippi Line genoem. Soos gesien kan word in die twee nie-poskaartbeelde hieronder, was die onderneming finansieel nie goed nie. Die lyn is langs die suidekant van Frontstraat tussen Mill- en Woodstraat gebou. Vir ongeveer vyf jaar het die O. & amp M. Railroad die handel in die weste vir hulleself gehad totdat die C. & amp I. Die stasie is in 1873 op dieselfde plek herbou.
Hierdie huislike stasie is binne 1882 in slegs drie maande deur die smalspoor Cincinnati Northern Railway gebou, vier jaar nadat die spoorweg die enigste spoorwegtunnel van Cincinnati gegrawe het om die kop van die steil dalende Deer Creek-vallei langs Gilbertlaan te bereik. Hierdie tonnel (soms na verwys as die Oak Street Tunnel) kan gesien word in die nie-poskaartbeelde hieronder. Dit is voltooi in 1881 en is ongeveer 1/3 myl lank met 'n boorgat van 19 '. Oorspronklik het dit twee smalspoorbane gehad, maar dit is later omskep in twee standaardspore, ondanks die feit dat die tonnel te klein was vir treine om by mekaar verby te kom. 'N Ongeluk in 1916 het die spoorlyn gelei om die twee spore deur 'n enkele spoor te vervang. Dit het beteken dat die treine aan weerskante moes wag totdat 'n duidelike sein gegee is. Daar is berig dat hierdie lyn in die 1920's meer vrag in 'n stuk van 5 myl gegenereer het as enige ander in die Cincinnati -omgewing. Die lyn was nog in gebruik tot in die laat 1980's. Dit is tans in besit van SORTA (Southwest Ohio Regional Transit Authority) en word onderhou vir moontlike gebruik in die toekoms vir passasierspoordiens. Die grootste probleem is die klein grootte daarvan. Die kaart in die middel toon die ligging van hierdie tonnel (in geel) met die noordelike ingang onder die noordoostelike hoek van Oak & amp; May Sts. en die suidelike ingang is in 'n snit tussen William Howard Taft en McMillan St. parallel aan die N I-71 ingang. 'N Kort ondergang van identiese baksteenkonstruksie is onder McMillan St. gebou en kan in rooi gesien word.
Die Court Street -stasie was aan die noordekant van Courtstraat tussen Broadway- en Gilbertstraat geleë. Die pad is in 1885 herorganiseer as die Cincinnati, Libanon en Northern en in 1894 omgeskakel na standaard gage, twee jaar voordat die Pennsylvania 'n beherende belang verkry het. Hierdie miniatuurstasie het 40 jaar lank bestaan, hoofsaaklik as gevolg van die talle gemeenskappe in die Cincinnati-Libanon-gang. Hierdie stasie was die enigste spoorlyn wat die vloede van 1913 en 1937 onaangeraak het. Die eerste twee beelde is nie poskaarte nie. Die eerste is die depot met die laaiplatform wat na links strek, en die 2de beeld toon die platform van die einde af na die stasie. Dit is die Times-Star-gebou op die agtergrond. Die depot is gesluit dieselfde jaar waarop die foto geneem is (1933), wat die onkruidgevulde aard van die depot verduidelik. In 1933 gebruik alle treine die nuwe Cincinnati Union Terminal toe hierdie foto's geneem is.
Hierdie baie mooi poskaart wys hoe die depot gelyk het toe dit in werking was.
Norfolk & amp; Western Station.
PRR Spoorwegramp in die oorname van Pleasant Ridge Lester
Die drie poskaarte hierbo toon die treinramp in Cincinnati, Libanon en Noordelike (PRR) wat op 2 Augustus 1922 plaasgevind het by die Lesterweg -kruising in Pleasant Ridge. Ses sterf en vyftig word beseer toe die ingenieur vergeet het om sy trein op te spoor sodat die daaglikse trein #11 uit Libanon op die enkelspoor kon verbygaan. Die trein wat noordwaarts was, was 'n spesiale uitstappietrein wat 200 lede van die Park St. Methodist Church (swart) van die Court Street -stasie na hul kerkpiekniek in Highland Grove geneem het, wat in besit was van die C.L. & ampN. by Kenwood en Pfeiffer Roads. Die twee treine breek reg van voor naby 'n draai wat nie veel kon rem nie. Die tenders agter die lokomotiewe is in die lokomotiewe ingedryf terwyl die houtwaens vorentoe in die tenders en mekaar ingedryf is.
Spoorweë wat deur die Court Street Station gebruik word: Cincinnati, Libanon en Northern (later die PRR) Ohio en Northwestern RR, (later die Norfolk & amp Western (N & ampW)), Cincinnati, Portsmouth en Virginia.
In 1861 het die Cincinnati & Indiana Railroad 'n handves ontvang om spore na die staatslyn te lê. Die maatskappy het 'n versiende daad gedoen deur die eiendomme van die verlate Whitewater -kanaal te koop. Hierdie eiendom het die weg baie vinniger en met baie minder koste gemaak. In 1863 het die C. & amp I. oorgegaan tot die beheer van die Indianapolis en Cincinnati, wie se direkteure onmiddellik begin beplan het vir 'n nuwe depot in Cincinnati. Die nuwe maatskappy versoek 'n versoek aan die stad Cincinnati om die Pearl Street Market House en die omliggende markruimte vir stasiegeriewe te huur. Hierdie gebied was oorspronklik die eindkom van die Whitewater -kanaal. Die spoorwegonderneming se plan was om die markhuis as 'n passasiersdepot te herbou en 'n vragstasie en pakhuis in die oorblywende ruimte te bou. Die versoekskrif is deur die raad toegestaan ​​en die huurkontrak is opgestel voor die einde van 1863. Die vragstasie is eers langs Pearlstraat tussen John en Sentraal in 1863-1864 opgerig. Die passasiersdepot, wat na Plumstraat in Pearl kyk, was oop in 1865. Dit is The Plum Street Depot genoem en is 'n kwotasie van die beste spoorwegdepots in die land. Drie verdiepings hoog was die oostelike helfte van die hoofverdieping vir kaartjieskantore, salonne, toilette, toilette en natuurlik 'n sitkamer. Die damestal grens aan die noordekant, die mat is 'n pragtige en pragtige Brussel, terwyl die meubels die beste van okkerneut is: spieëls, kandelare, ens., dra by tot die elegansie van die kamer. Die eet -afdeling is beslis die beste in die Verenigde State. & Quot The Indianapolis & amp Cincinnati (C. & amp I.) het vyf treine in elke rigting bestuur en die Marietta & amp; Cincinnati drie vir 'n totaal van 16 in en uit. Dit was destyds 'n kwart van die stad se passasiersdiens.
Hierdie depot word beskou as die stad se eerste vakbondstasie. Die I. & amp C. is in 1866 verhuur aan die Indianapolis, Cincinnati en Lafayette Railroad, en hierdie spoorlyn is daardie jaar saam met nog ander maatskappye gekonsolideer om die Cincinnati, Indianapolis, Saint Louis en Chicago Railroad (Big Four) te vorm.
Met die bou van die Central Union Station in 1883 is die Plum Street Depot uitgebrei tot die nuwe depot. Plum Street Depot staak as 'n passasiersdepot en word die middelpunt van 'n groot kompleks pakhuise van die Groot Vier wat in die daaropvolgende jare gebou is. Gedeeltelik deur 'n brand in Julie 1944 vernietig, is dit herbou en is dit steeds gebruik tot 1961 toe dit geskeur is om die weg na die Mill Creek -snelweg skoon te maak.
Planne om die spookspoorweë van Libanon te laat herleef, versamel stoom
Die treinstasies in Libanon het sedert die negentigerjare nog nie 'n trein sien vertrek nie, en die sentrale stasie van Beiroet is in 2014 in 'n opelug-nagklub verander, met 'n DJ-stand by 'n ou lokomotief.
"Toe ek jonk was, het my gesin vir my stories vertel oor die treine in Beiroet, so ek het besluit om die stasie te huur en 'n nuwe lewe te gee," het Alain Hasbani, mede-eienaar van die treinstasie Mar Mikhael, aan Al-Monitor gesê .
Hasbani het eenvoudig 'n kroegtoonbank, stoele en tafels by die ruimte gevoeg. Die stemming word snags feestelik, maar min partytjiegangers besef die belangrikheid van hierdie historiese ligging wat in die 19de eeu die middelpunt van die spoorweë in die Midde -Ooste was.
'Die ou spoorwegmotors lyk baie mooi - dit gee die kroeg 'n industriële aanraking, maar dit is beslis net 'n versiering, nie waar nie?' vra Lara Khoury, 'n jong Libanese vrou wat graag hier wil kom drink.
Soos Lara, dink die meeste ander gaste by die treinstasie Mar Mikhael dat die spoorwaens en spore die dekor van die kroeg is. Oor die algemeen weet die Libanese weinig oor die voormalige spoorwegstelsel van hul land.
Namate die Ottomaanse Ryk besig was om te verswak, het buitelandse kundiges ekonomiese toegewings gekry om die land se infrastruktuur te moderniseer. Dit is hoe Edmond de Perthuis, 'n Franse aristokraat en voormalige vlootoffisier, 'n spoorlyn kom bou en bestuur het wat Damaskus met Beiroet verbind met die eerste trein wat in 1895 vertrek het. Die reis het net minder as 9 uur geneem om die 147 kilometer (91 myl) af te lê. ) wat die twee stede skei. Dit was ook die eerste treinreis in die streek.
'Hierdie spoorlyn het 'n stywe klim gekry oor die hoofreeks van die Libanonberge wat van Beiroet kom [...], dit gaan verder na die Anti-Libanon-reeks na Damaskus, en die tandheugeltoestelle is nog steeds nodig, want die stad is ongeveer 2000 voet bo seespieël, "het die joernalis Roswell Rand in 'n 1916 -artikel in die New York Times geskryf.
Ander getuienisse en foto's beskryf 'n pragtige rit deur velde van olyfbome en vrugteboorde wat handelaars op die passasiers by elke stasie sou wag en hoop om hul plaaslike produkte te verkoop.
Twee ander lyne is gebou: een in 1902 wat Beiroet met Homs in Sirië verbind het, en die ander in 1911 wat Tripoli met Homs verbind het. Teen 1930 was die Libanese spoorlyn ook verbind met die beroemde Orient Express -netwerk, waar die luukse sleepwaens uit stede in Europa na Istanbul aangekom het en drie keer per week na Damaskus en Beiroet vertrek het.
Die uitbreiding van die Libanese spoorlyn het 'n aansienlike wending geneem met die aanvang van die Tweede Wêreldoorlog. Die Geallieerdes, wat hul troepe so vinnig as moontlik in die streek moes skuif, het 'n nuwe lyn langs die see gebou wat die Libanese kusstede verbind het en na Haifa in Palestina en na Egipte gereis het.
Die spoorwegprojek was egter van korte duur. The creation of the state of Israel in 1948 caused a shutdown of the southern Lebanese border. The Israelis bombed the bridge and a train tunnel near Naqoura for fear of an Arab invasion using the tracks from the north. Up until today, this zone, now under the control of the United Nations, contains the remains of the former bridge that still hangs in the air above the sea.
Interestingly, and in no doubt due to the line's operational problems, the Rutland opted against sending its top passenger trains, the Green Mountain Flyer en Mount Royal, over the Corkscrew. Instead, it utilized the Boston & Maine as far north as the White Creek, New York interchange before continuing on towards Montreal.
Kyk die video: Studienreise durch den Libanon - رحلة سياحية في لبنان - Study trip through Lebanon (Desember 2021).