April | 2021 | penpunt
Die Bybelgenootskap van Suid-Afrika en Lux Verbi het hande gevat om 'n kosbare produk daar te stel. Die Familiebybel is 'n skatkis vol inligting oor belangrike onderwerpe wat die gesin en geloofslewe raak, soos onder andere kommunikasie, tegnologie, trauma, depressie, die dood van 'n geliefde, om maar 'n paar te noem.
Ander uitstaande kenmerke is die familiestamboom en plek om trou-en geboortedatums aan te teken. Daar is 'n Bybelleesplan vir 'n jaar, en twee en vyftig weke se studies wat met vrug in die gesin of selfs vir individue, gebruik kan word.
In die middel (letterlik! – ek het aanvanklik gesoek na die balans van die artikels) is die volledige 2020-Bybelvertaling met duimdrukke, voetnotas en kruisverwysings opgeneem. As jarelange gebruiker van die 1933/1953 vertaling, is ek bly om 'n nuwe vertaling te vind wat geskoei is op die oorspronklike bronteks. Die terminologie van die bronteks, soos byvoorbeeld sikkels, dagreise, el en handbreedte, word gehandhaaf, en verduidelik met behulp van notas. Daar is in 'n voorwoord 'n hele paar bladsye afgestaan aan verduideliking rondom die werkswyse toegepas ten tye van die hierdie vertaling. Dit maak opsig self interessante leesstof uit. Ek sien uit daarna om die vertaling te leer ken.
Indien Die Familiebybel ten volle benut word, sal dit uiters waardevol wees vir die hede, en 'n kosbare erfstuk vir die toekoms.
Reguit na Saranie se hart
Nellie Alberts moet 'n redelike kenner wees, of deeglik navorsing gedoen het, want in haar nuutste Romanza is haar heldin, Saranie, 'n plantkundige wat 'n impakstudie doen in die Roggeveld, waar 'n nuwe pad gebou word. Dit is dan ook in hierdie unieke milieu waar sy die held, Maynard ontmoet en die vonke deeglike en onmiddelik spat! Dit verskaf ook nogal 'n vars agtergrond waarteen die romanse kan afspeel, anders as plase, wat heel dikwels gebruik word. Die veteraanmotor, haar Ford Bronco, is ook 'n interessante aspek wat bygewerk word.
Saranie is nie 'n hulpelose heldin nie, allermins. Dit is ook juis hierdie eienskap wat vir Maynard opval.
Ek kan geen fout vind met die skrywer se gemaklike skryfstyl nie. Sy gebruik byvoorbeeld in haar gedagtes baie kreatiewe byname vir Maynard en spreek hom nooit direk aan nie, iets wat my telkens laat glimlag het en hom verwonderd gelaat het toe sy hom uiteindelik op die naam noem. Sy werk 'n redelik geslepe antagonis se streke gladweg by die storielyn in, en as leser was ek sommer van vroeg af op hete kole oor natuurverskynsels waarvan leidrade gegee is en wat net gewag het om moeilikheid vir die heldin te maak.
Ek is redelik seker dat romanselesers hierdie een sal geniet.
Koop die E-Boek hier, tans teen 'n afslagprys
In 2019 haal Op die maat van Maya die kortlys vir die LAPA-Jeugromankompetisie. Dit het onlangs in gedruk en e-boekformaat die lig gesien, en daar is sommer heelwat daaraan waarvan ek baie hou. Die titel, in skelpienk en in 'n moderne lettertipe, sal menige tienermeisie dadelik opval. Die voorbladfoto is in die kol. Beide die foto en die titel het met musiek te make, wat dan ook die sentrale aspek is waarom die storielyn wentel. Dan is daar nog die vrek oulike held en die tipiese matriekmeisie wat baie vertwyfeling oor haar beroepskeuse het, en kop stamp met haar ma wat onversetlik is.
Nerine Ahlers en Alet Steenkamp se aanslag sal veral by meisies aanklank vind want dit handel grootliks oor die emosies, vreugdes en vrese van 'n tiener aan die vooraand van die grootmenswêreld. Die eerstepersoonverteller werk goed hier. Die skrywers skep goed kontras tussen die byna formele Malherbe huishouding, die gulhartige Reynders familie, en dié van Mark, wat uiteindelik heeltemal alleen en verwese agterbly.
Die onverwagse wending wat Maya se lewe inslaan, werp ook lig op haar ma se houding jeens haar liefde vir musiek. Maya se pa was vir my 'n kosbare karakter wat onvoorwaardelike liefde versinnebeeld.
Hierdie jongmens-verhoudingsroman kry gemaklik vier sterre.
Wat die see gesien het, is 'n ouer boekie wat nou op my leeshopie beland het. Dit is geskik vir voorlees aan kinders van drie jaar en ouer, en jong selflesers kan dit ook geniet.
'n Geliefde beertjie wat 'n erfstuk is, word Sophia se allergunsteling speelding, 'n maat wat alles saam met haar doen. Totdat haar beertjie in 'n storm verlore raak en op 'n verlate strand beland. Die see sien die verlate beertjie en probeer vergeefs om die beertjie weer by haar eienaar te kry. Die storie spreek verskeie emosies aan: verlies, vasberadenheid, hoop en baie belangrik: "niks is ooit weg as jy dit in hou hart hou nie."
Tom Percival was verantwoordelik vir die teks en die lieflike illustrasies. Jaco Jacobs het gesorg vir die Afrikaanse vertaling, en dit is deur Lapa uitgegee.
Dit kan tans by Lapa bestel word teen 'n gawe afslagprys. Koop hier
100 Beste blokraaie van 10 jaar 111
My grootste (en enigste) beswaar teen hierdie nuwe blokraaiversameling, is dat ek glad nie weet waar om te begin nie! Takel ek dit van nommer een af, of kies ek uit die vele interessante variasies op die standaard blokraaisel?
Buiten die verskillende weergawes van die volbladraaisels, met en sonder fotoleidrade, is daar selfs sudoku's by sommige blokraaie geïnkorporeer. Twee vlieë met een klap vir diegene wat van beide tipe uitdagings hou. 'n Ander interessante weergawe is waar die antwoord op 'n vraag in sirkels ingevul moet word, welke vraag enigiets kan wees van die naam van 'n persoonlikheid, tot 'n skrywer, selfs idiome.
Van die ou gunsteling, met die standaard dwars en af leidrade, is daar ook genoeg om jou lank besig te hou. En sou daar iewers 'n woord wees wat jou bly ontduik, is daar gelukkig ook oplossings agter in die boek.
Hierdie heerlike ontspanning, wat boonop goed is vir breinfiksheid, word uitgegee deur Lapa, en is reeds die derde versameling van een honderd elk. Dit is betyds beskikbaar vir die komende skoolvakansie wanneer ouers en kinders dalk saam kan kop krap met die raaisels.
Bestel direk by Lapa by hierdie skakel
Magdaleen Walters het nogal iets besonders reggekry met haar nuutste Romanza. Daar is 'n duidelike spanning sommer vanuit die staanspoor, maar anders as die gewone seksuele spanning wat dikwels 'n romanse kenmerk. Hierdie verhaal skop af in 'n kroeg, waar uiteraard vreemde karakters bymekaarkom. Een besondere "takhaar" verontrus vir Eliza, sonder dat sy kan bepaal waarom. Hy lyk soos 'n bybelse prentjieboekkarakter en laat haar hart vreemd reageer.
Voeg daarby benarde persoonlike omstandighede, 'n tienersuster wat klaarblyklik met onheilighede besig is, 'n ma wat terapie nodig het, en 'n baas met duistere motiewe, en die spanningslyn loop snaarstyf deur die storie.
Soos altyd, kan mens maar met gerustheid 'n boek van hierdie skrywer optel, en dit kry vier sterre.
'n Kans op vir altyd
Die plaas Skilderkloof en die boer, Herk Bocklenberg, is die gemene faktor in die lewens van drie vroue, Jessica, Estie en Milan. Dit is vyf jaar na die afloop van die roman, 'n Huis vir altyd, wat lesers aan die wonder gelaat het. Ekself was baie nuuskierig om te sien hoe Milan se lewe verder sou verloop. Die skrywer wissel die storielyne van die drie vroue effektief af en het my baie gretig aan die lees gehou. Eers heelwat later begin die aparte lewensverloop van die drie karakters nader aan mekaar beweeg. Deurentyd word die voorgeskiedenis van Vaalkrans en sy mense ook bygebring om aan die storie lekker lyf te gee.
Daar word 'n hele paar moeilike kwessies aangespreek, dinge wat maar alte dikwels in die realiteit van menswees en vrouwees figureer. Gebroke huwelike, ontrou, depressie, selfverwyt, teleurstelling in verskeie gedaantes, gestremdheid, eetversteurings en faktore wat daartoe aanleiding kan gee, ongesonde gedrewenheid, onvergewensgesindheid teenoor jouself en ander. Moet egter nie die fout maak om te dink dat dit 'n neerdrukkende boek is nie; allermins. Ek het deurentyd uitgesien na 'n goeie ontknoping, hoewel ek teen kwalik 'n paar bladsye voor die einde, ietwat bekommerd geraak het!
Vir diegene wat hou van 'n goeie verhoudingsroman, kan ek 'n Kans op vir altyd, aanbeveel. Indien moontlik, lees die voorloper eerste. Dit verdien 4 sterre.