Die pad na ñ stukkie hemel… – Bali Drome
Die pad na ñ stukkie hemel…
…lê soms in ñ handdoek.
Só het ek nou een jaar uitgereken. As jy nie veel geld het nie, maak ñ plan. Na ñ “hectic” aankoop week besluit ek om stokkies te draai. Gaan stap kilometers aaneen langs die strand, en kom tot ñ besef. Om soos die rykste van ryk elite ñ dag lank op die heel heel mooiste strand te wil ontspan, moet ek “undercover” gaan. Diep.
En ek het. Daar is ñ sekere area in Bali, Nusa Dua, wat aan toeriste behoort. Die strand voor elke hotèl is nie vir die gepeupel nie. Oral, geklee in lieflike Bali drag, keer wagte jou voor en wys jou weg indien jy nie hul gas is nie.
Wayan kry opdrag om my by ñ deftige restaurant af te laai, en te los. Sal hom bel vir die oplaai, eens ek weet waar ek gaan uitspan. Genoemde restaurant sit teen die see, so met my strandklere, bont sak, donkerbril en baie ‘snazie’ sonhoed, stap ek die trappies af tot onder. En draai regs.
Met my voete meestal in die vlak water, dwaal ek nader aan my “target”. Binne trefafstand pluk ek my swemhanddoek uit. Want sien, ek het op ñ internet advertensie gesien hoe lyk genoemde hotèl se handdoeke, naamlik groen en grys strepe. Toe koop ek een.
Handdoek oor my skouer gedrappeer, slenter ek rustig verby die wagte, glimlag liefies vir ñ lewensredder, en gaan vlei myself neer op ñ strandstoel. Of eerder ñ see-kasteeltjie. Een met wapperende, veerligte gordyne wat my naam uitroep. My eie stukkie hemel vir ñ volle dag. Met “waiters” wat skinkborde vol drankies aandra, die ligging van jou kasteeltjie kort-kort kom verstel soos die son draai, en van ñ spyskaart af jou middagete bedien. Ek het wel in kontant bly betaal, ingebore eerlikheid wat so ñ pyn kan wees.
Toe Wayan my by hierdie genoemde, heel duurste hotèl van die omgewing, laatmiddag kom oplaai, was hy verstom. Maar hoe???
Die woordeboek sê:”Hotèl bashing is to strike with a crushing or smashing blow…”.
Ek het werklik niks gebreek of gekraak nie, maar ek het sowaar die bashing ding gedoen!
Author travel460Posted on November 10, 2016 November 3, 2017
17 thoughts on “Die pad na ñ stukkie hemel…”
November 10, 2016 om 11:22 vm
En ek hoop jy het elke oomblik terdeë geniet, seker ook gevoel soos die spreekwoordelike kat wat die room gaan staan en steel het. Ag ek het alweer so lekker meegevoer geraak…
November 10, 2016 om 11:28 vm
My tone krul nou nog om van lekkerkry as ek terugdink. Snaaks hoe ons elkeen tog ñ manier vind om onsself te vermaak.
November 10, 2016 om 12:26 nm
Ha ha! Good for you! So het ek erndag per ongeluk en heel onskuldig by n grand cheese en wine in Cardiff gegatecrash en dit toe ten volle geniet. Het ek al daaroor geblog? Ek sal moet kyk.
November 10, 2016 om 12:31 nm
Gatecrash! Dis die woord wat ek nie kon onthou nie! Ja, skryf daaroor.
November 10, 2016 om 4:55 nm
dis natuurrlik ‘n Engelse woord….
November 10, 2016 om 6:12 nm
Met jou kinders gepraat. Hulle is pragtig!
November 10, 2016 om 6:43 nm
Dankie Una! Ek wens julle kon mekaar ontmoet en lekker gesels. Baie dankie vir al jou hulp!
November 10, 2016 om 6:17 nm
My boodskap met Wayan se nr gaan nie deur na hulle toe nie. Sal jy deurgee asb: +62 812 396 8045.
November 10, 2016 om 6:41 nm
Baie dankie. Ek maak so!
November 10, 2016 om 12:30 nm
November 10, 2016 om 3:07 nm
Haha, wie nie waag nie, wen nie!
November 10, 2016 om 5:06 nm
Ag Hester, dis eintlik wonderlik hoe party van ons onsself kan vermaak. Ek is nie ñ vreeslike sosiale mens nie, wel baie erg oor ons klompie huis vriende. So, alleen in Bali vir lang tye, het ek my maniertjies gevind om myself besig te hou. En om vir myself te lag.
Terug pieng: Carpe Diem in Cardiff | Seegogga se Bloggie
November 11, 2016 om 4:51 vm
Nooit geweet jy het soveel waagmoed nie. Hats off vriendin.
November 11, 2016 om 8:30 vm
Sowaar ‘n dag om te onthou!!! Ek hou van jou waagmoed 🙂
November 11, 2016 om 9:32 vm
So op jou eie moet jy jouself maar vermaak, Kameel. Wees verseker, op so ñ af daggie mis ek my anderhelfde baie.
November 11, 2016 om 1:02 nm
As ek by was het ons seker laat in die nag gegiggel met daai bravade van die jeug of eerder n student! Ons is mos net 38jaar oud! Wat keer dat ek op 38 nog kan swot?
Vorige Previous post: Kom, dis badtyd…
Volgende Next post: Om verstom te staan…