Nommers 14 (Afrikaanse Vertaling 1953)České uživatelské rozhraní
1 Toe het die hele vergadering uitgeroep--hulle het hul stemstem verhef, en die volk het dié nagnag geween.
2 En al die kinderskinders van IsraelIsrael het gemurmureergemurmureer teen MosesMoses en teen Aäron, en die hele vergadering het aan hulle gesêgesê: Ag, as ons maar in Egipteland gesterfgesterf het! Of as ons maar hier in die woestynwoestyn gesterfgesterf het!
3 En waarom bringbring die HEREHERE onsons na hierdie landland om deur die swaardswaard te valval? onsons vrouevroue en onsons kinders sal 'n buit word. Sal dit nie beter vir onsons wees om na EgipteEgipte terugterug te gaangaan nie?
4 En hulle sêsê vir mekaar: Laat onsons 'n hoof aanstel en na EgipteEgipte teruggaan.
5 Toe het MosesMoses en Aäron op hulle aangesig geval voorvoor die hele vergaderingvergadering van die gemeentegemeente van die kinderskinders van IsraelIsrael.
6 En JosuaJosua, die seunseun van Nun, en KalebKaleb, die seunseun van Jefúnne, twee van die wat die landland verken het, het hulle klereklere geskeur
7 en die hele vergadering van die kinderskinders van IsraelIsrael toegespreek en gesêgesê: Die landland wat ons deurgetrek het om dit te verken, is 'n buitengewoon goeiegoeie landland.
8 As die HEREHERE 'n welbehae in onsons het, sal Hy onsons in hierdie landland inbring en dit aan onsons geegee, 'n landland wat oorloop van melkmelk en heuningheuning.
9 Wees net nie teen die HEREHERE opstandig nie, en wees julle nie bevrees vir die volk van die landland nie, want hulle is onsons spys. Hulle beskutting het van hulle gewyk, en die HEREHERE is met onsons. Wees nie bevrees vir hulle nie!
10 Toe sêsê die hele vergadering dat hulle gestenig moet word. Maar die heerlikheid van die HEREHERE het in die tenttent van samekoms verskyn voor al die kinderskinders van IsraelIsrael.
11 Daarop het die HEREHERE aan MosesMoses gesêgesê: Hoe lanklank sal hierdie volk My verag? En hoe lanklank sal hulle in My nie glo nie, ondanks al die tekenstekens wat Ek onder hulle gedoen het?
12 Ek sal hulle met die pespes tref en hulle uitroei; en Ek sal jou 'n grotergroter en sterker nasienasie maak as hulle.
13 Toe het MosesMoses aan die HEREHERE gesêgesê: Maar die Egiptenaars het gehoorgehoor dat U deur u krag hierdie volk onder hulle uit laat optrek het
14 en dit aan die inwonersinwoners van hierdie landland gesêgesê. Hulle het gehoorgehoor dat U, HEREHERE, in die midde van hierdie volk is; dat U, HEREHERE, duidelik waarneembaar verskyn; dat u wolkwolk oor hulle staanstaan en U in 'n wolkkolom voorvoor hulle uit trek bedags en in 'n vuurkolom by nagnag.
15 As U nou hierdie volk soos eeneen manman ombring, dan sal die nasiesnasies wat die tyding aangaande U gehoorgehoor het, spreekspreek en sêsê:
16 Omdat die HEREHERE hierdie volk nie kon inbring in die landland wat Hy hulle met 'n eed beloofn eed beloof het nie, het Hy hulle in die woestynwoestyn omgebring.
17 Laat dan nou tog die krag van die HERE groot word, soos U gespreek het deur te sêsê:
18 Die HEREHERE is lankmoedig en groot van goedertierenheid, wat die ongeregtigheidongeregtigheid en oortredingoortreding vergewe, maar nooit ongestraf laat bly nie, wat die ongeregtigheidongeregtigheid van die vadersvaders besoek aan die kinderskinders, aan die derde en aan die vierde geslag.
19 Vergeef tog die ongeregtigheidongeregtigheid van hierdie volk na die grootheid van u goedertierenheid, en soos U hierdie volk van EgipteEgipte af tot hiertoe vergewe het.
20 Toe sêsê die HEREHERE: Ek vergewe, volgens jou woordwoord.
21 Maar so waar as Ek leef en die hele aardeaarde van die HERE seHERE se heerlikheid vol sal word,
22 al die manne wat my heerlikheid en my tekenstekens gesiengesien het wat Ek in EgipteEgipte en in die woestynwoestyn gedoen het, en My nou al tientien maal versoek het en na my stemstem nie geluister hetgeluister het nie,
23 hulle sal die landland nie siensien wat Ek aan hulle vadersvaders met 'n eed beloofn eed beloof het nie, ja, almal wat My verag het, sal dit nie siensien nie.
24 Maar my kneg KalebKaleb, omdat 'n ander gees in hom was en hy volhard het om My te volgvolg--hom sal Ek bringbring in die landland waarin hy gekom hetgekom het, en sy geslag sal dit in besit neem.
25 Die Amalekiete en die Kanaäniete woonwoon in die laagte--draaidraai môremôre weg en trek tog die woestynwoestyn in, op padpad na die Skelfsee.
26 Daarna het die HEREHERE met MosesMoses en Aäron gespreek en gesêgesê:
27 Hoe lanklank sal hierdie bose vergadering aanhou dat hulle teen My murmureermurmureer? Ek het die murmureringemurmureringe van die kinderskinders van IsraelIsrael gehoorgehoor waarmee hulle teen My bly murmureermurmureer.
28 SêSê vir hulle: So waar as Ek leef, spreekspreek die HEREHERE, waarlik, soos julle voor my ore gespreek het, so sal Ek aan julle doen.
29 Julle lyke sal in hierdie woestynwoestyn lê, naamlik al julle geteldes, volgens julle volle getal, van twintigtwintig jaar oud en daarbo, julle wat teen My gemurmureergemurmureer het.
30 Waarlik, júlle sal nie in die landland komkom waaroor Ek my handhand opgehef het om julle daarin te laatlaat woon nie, behalwe KalebKaleb, die seunseun van Jefúnne, en JosuaJosua, die seunseun van Nun.
31 En julle kinders waarvan julle gesêgesê het: Hulle sal 'n buit word--dié sal Ek inbring en dié sal die landland leer ken wat julle verwerp het.
32 Maar júlle lyke sal in hierdie woestynwoestyn lê.
33 En julle kinderskinders sal soos herdersherders rondtrek in die woestynwoestyn, veertigveertig jaar lank, en sal so die gevolge van julle hoerery dra totdat julle lyke in die woestynwoestyn verteer is.
34 Volgens die getal daedae dat julle die landland verken het, veertigveertig daedae, vir elke dagdag een jaar, moet julle jul ongeregtighedeongeregtighede dra, veertigveertig jaar lank, en my teëstand gewaar word.
35 Ek, die HEREHERE, het dit gespreek; waarlik, dit sal Ek aan hierdie hele bose vergadering doen wat teen My bymekaargekom het. Hulle sal in hierdie woestynwoestyn omkom en daar sterwesterwe.
36 En die manne wat MosesMoses gestuurgestuur het om die landland te verken en wat ná hulle terugkoms die hele vergadering teen hom laat murmureermurmureer het deur 'n slegte gerug aangaande die landland te versprei,
37 die manne wat 'n slegte gerug aangaande die landland versprei het, het gesterwe deur 'n plaag voorvoor die aangesig van die HEREHERE.
38 Maar van dié manne wat die landland gaan verken het, het JosuaJosua, die seunseun van Nun, en KalebKaleb, die seunseun van Jefúnne, in die lewe gebly.
39 En toe MosesMoses hierdie woordewoorde aan al die kinderskinders van IsraelIsrael gesê het, het die volk baie getreurgetreur
40 en die môremôre vroegvroeg klaargemaak en op die top van die bergberg geklim en gesêgesê: Hier is onsons, en onsons wil optrek na die plekplek wat die HEREHERE gesêgesê het, want onsons het gesondig.
41 Maar MosesMoses het gesêgesê: Waarom oortree julle tog die bevel van die HEREHERE, aangesien dit tog nie sal geluk nie?
42 Moenie optrek nie, want die HEREHERE is nie in julle midde nie--anders word julle verslaanverslaan voorvoor julle vyandevyande.
43 Want die Amalekiete en die Kanaäniete is daar voorvoor julle, en julle sal deur die swaardswaard valval; omdat julle van die HEREHERE afvallig geword het, daarom sal die HEREHERE nie met julle wees nie.
44 Nogtans het hulle vermetel gehandel om op die top van die bergberg te klim; maar die verbondsark van die HEREHERE en MosesMoses het nie uit die laer gewyk nie.
45 Toe het die Amalekiete en die Kanaäniete wat in dié gebergte woonagtig was, afgekom en hulle verslaanverslaan en hulle verstrooi tot by Horma.