Geen strategie om SA te vermy by South32 nie | Netwerk24
Geen strategie om SA te vermy by South32 nie
Deur David McKay 15 Maart 2019 05:01
Een van die grootste gebeurtenisse vanjaar in die plaaslike steenkoolmynbousektor is die verkoop van South32 se South African Energy Coal (SAEC), ’n afdeling van dié maatskappy, waarvan die hoofkantoor in Perth is, wat sowat 28 miljoen ton termiese steenkool per jaar produseer waarvan omtrent die helfte aan Eskom verkoop word.
South32, met sy hoofkantoor in Perth, verkoop South African Energy Coal, maar sê Suid-Afrika bly strategies belangrik.
Terwyl die verkoop ’n reusegeleentheid gaan skep vir die suksesvolle koper of konsortium wat dit koop, laat dit ook vrae ontstaan oor South32 se toekomstige belange in die land met dié dat van al sy nuwe sakebesteding sover vanjaar – gelykstaande met sowat $1,5 miljard – niks in die land was nie.
“Daar is beslis nie ’n strategie om Suid-Afrika te vermy by South32 nie,” sê Mike Fraser, bedryfshoof van South32 se Afrika-afdeling. “Aluminium is absoluut deel van die strategie,” sê hy oor die Bayside- en Hillside-aluminiumsmelter.
“Ons is die wêreldleier en ons kan nie anders as om in Suid-Afrika te wees nie, want ons het 80% van die wêreld se mangaanhulpbronne.”
Trouens, byna ’n derde van South32 se tussentydse verdienste vanjaar was uit “die aluminiumketting”, waarvan Suid-Afrika deel is. Mangaan was die tweede grootste bydraer tot South32 se tussentydse verdienste.
Baie daarvan is bygedra deur GEMCO, ’n Australiese hoëmarge- onderneming, maar Fraser sê die Suid-Afrikaanse myne is wesenlik deel van South32 se strategie. “Ons is die wêreldleier en ons kan nie anders as om in Suid-Afrika te wees nie, want ons het 80% van die wêreld se mangaanhulpbronne.”
Min blink geleenthede
Hy sê egter dat die swak prestasiegeskiedenis van junior mynbou in Suid-Afrika – basies eksplorasiegroepe – ’n nadeel is. South32 se strategie is om ’n belang te verkry in die vroeë werk wat junior mynboumaatskappye gedoen het. “Daar is nie baie blink geleenthede nie,” sê hy, al het verbeteringe aan die mynbouhandves om die bemagtigingvereiste vir eksplorasiemaatskappye te verwyder volgens hom “sake vooruitgang laat maak”.
Fraser wys ook op South32 se investering in sy bestaande Suid-Afrikaanse sake, waaronder investering van sowat R4,3 miljard in die steenkoolmyn Klipspruit – ’n besluit wat voor die verkiesing van president Cyril Ramaphosa gedoen is. “Ek dink dit was ’n dapper besluit, selfs al het ons geweet ons sou verkoop,” sê hy oor die komende verkoop van SAEC.
Graham Kerr, hoof van South32
Min besonderhede is oor die vordering van die verkoopsproses beskikbaar. Graham Kerr, uitvoerende hoof van South32, sê ’n kortlys word uit die meer as 50 aanvanklike aansoeke saamgestel. finweek kan bekend maak dat dit tot drie partye verminder is wat uit gesamentlike ondernemings en konsortiums bestaan.
Fraser het by die maatskappy se Johannesburgse kantoor met finweek gepraat en ’n bietjie meer besonderhede oor die proses gegee. Wie ook al die bodproses wen, moet geanker word deur ’n maatskappy in swart besit met ’n balansstaat wat die koste van hulpbronhernuwing, produksiegroei en rehablitasiekoste van $692 miljoen kan hanteer.
“Eerstens moet die struktuur om transformasieredes merendeels swart wees,” sê Fraser. “Tweedens moet met wie ons ook al saamwerk ’n balansstaat vir die lang termyn hê. Daar is beduidende rehabilitasiekoste wat voortgesette kapitaalinvestering vereis, soos enige steenkoolmyn vir ’n volhoubare toekoms sal hê.
Dit sal onverantwoordelik van ons wees om iemand te hê wat dit nie kan doen nie.” Al bedra die rehabilitasiekoste $692 miljoen, is sowat 40% daarvan gefinansier in die vorm van waarborge, kontant in die bank of deur trusts wat SAEC hou.
Ellington Nxumalo, is medestigter van die Lurco Group
Fraser sê die suksesvolle bieërs vir SAEC sal die vermoë moet toon om nie net die maatskappy se hulpbronne te hernu nie, maar ook van potensiële produksiegroei. “Daar is nog 4,5 miljard ton steenkoolhulpbronne wat 30 miljoen ton per jaar lewer waarvan die Richardsbaaise steenkoolterminus op 21% geregtig is,” sê Fraser.
“Mens kan dié aanspraak werklik sterk bevorder. Ons weet die terminus kan meer doen as dit nodig is. “Die ander beduidende geleentheid is om Eskom met langtermyn-steenkoolverskaffing te onders teun.
Ons dink Eskom sal maatskappye steun en langtermyn-ooreenkomste sluit – nie noodwendig teen koste-plus-wins nie. Wanneer die maatskappy verskaffingsooreenkomste van R1 400 per ton steenkool ontvang onderteken, dink ons dat hy veel meer kan doen.” Die wenbod sal oor sowat tien tot 12 maande bekend gemaak word.
Stuur 'n boodskap na terugvoer@finweek.com
Ellington Nxumalo erken dat daar “baie melaatsheid” was voordat die maatskappy die kontrak aanvaar het vir Optimum-steenkoolmyn, ’n termiesesteenkoolmyn in Mpumalanga wat die Gupta- maatskappy Tegeta Exploration & Resources vroeër bedryf het.
Nadat hy die myn ondersoek het, is hy egter optimisties dat dit herleef kan word – natuurlik solank die ietwat onsekere, politiek gelade proses slaag om die myn uit sakeredding te haal.
Nxumalo is ’n medestigter van Lurco Group, ’n steenkoolmynmaatskappy wat in 2010 sake begin doen het deur steenkool te verhandel en ook aan plaaslike hospitale te verskaf.
’n Sleuteloomblik in die maatskappy se geskiedenis was toe hy in 2014 ’n kontrak met South32 onderteken het om uitgebrande steenkool van sy Douglas-steenkoolmyn, wat nou Van Dyk’s Drift genoem word, te rehabiliteer.
Lurco Group het kragtens dié ooreenkoms R300 miljoen in die bogrondse afsetting van sowat 70 miljoen ton geïnvesteer in ruil vir die mynboulisensie. Lurco Group verwerk sommige van die steenkoolgrondstof van Van Dyk’s Drift.
Hy verskaf ook steenkool direk aan Eskom en voer ’n deel uit. Optimum-steenkoolmyn lyk egter na ’n lollery.
Voordat enige mynbou plaasvind, moet Lurco en sy vennoot in die gesamentlike onderneming – African Exploration & Mining Finance Company (AEMFC), wat deur die staat besit word – wag vir ’n regstryd tussen Optimum se krediteure, wat Eskom se reg betwis om oor die sakeplan van die myn se suksesvolle bieër te stem.
Op die oomblik gaan dit werklik goed met die Lurco- AEMFC- konsortium. Die sakereddingspraktisyns het ’n na-aanvangsfinansieringsvoorstel van sowat R1 miljard aanvaar en ’n bestuurskontrak is onderteken.
“Die teiken is om terug te kom by 1,5 miljoen ton per maand,” sê Nxumalo. Die konsortium het R3,5 miljard vir die verkryging opsy gesit – ’n bedrag wat heeltemal met ’n kombinasie van skuld en aandele gefinansier is, al sê Nxumalo dat hy nie besonderhede oor die finansiering mag gee nie.
Die Switserse kommoditeitsverhandelingsmaatskappy Vitol is ’n vennoot in die Lurco Group-onderneming. Nxumalo sê: “Sowat 60% van die na-aanvangsfinansiering sal wees om produksie op die myn te begin. En dan is sowat R200 miljoen vir salarisse opsy gesit.
Die salarisrekening is egter te groot – dis sowat R27 miljoen per maand. Dís die grootste probleem. ’n Paar moeilike gesprekke moet gevoer word” – wat daarop dui dat dit onvermydelik is dat werksgeleenthede by die myn in die slag sal bly.
Meer oor: South32 | Finweek | Mynbedryf
Die mynbousektor se grootste vyand