Biologiese Behoefte Motiveer Gedrag
Die ryreduksie-teorie van motivering het in die 1940's en 1950's gewild geword as 'n manier om gedrag, leer en motivering te verduidelik. Die teorie is geskep deur die behavioristiese Clark Hull en verder ontwikkel deur sy medewerker Kenneth Spence. Volgens die teorie is die vermindering van dryf die primêre krag agter motivering .
Terwyl die motivering van die ry-reduksie een keer 'n dominante krag in die sielkunde was, word dit vandag grootliks geïgnoreer.
Desondanks is dit die moeite werd vir studente om meer oor Hull se idees te leer om die effek van sy werk op sielkunde te verstaan ​​en te sien hoe ander teoretici gereageer het deur hul eie teorieë voor te stel.
Oorsig van Hull se teorie
Hull was een van die eerste teoretici wat probeer het om 'n groot teorie te skep wat ontwerp is om alle gedrag te verduidelik. Hy het sy teorie kortliks begin ontwikkel nadat hy by die Yale-universiteit begin werk het. Hy het idees van 'n aantal ander denkers, insluitende Charles Darwin, Ivan Pavlov , John, getoon. B. Watson , en Edward L. Thorndike . Hy het sy teorie gebaseer op die konsep van homeostase , die idee dat die liggaam aktief werk om 'n sekere balans of ewewig te handhaaf. Jou liggaam reguleer byvoorbeeld sy temperatuur om te verseker dat jy nie te warm of te koud raak nie. Hull het geglo dat gedrag een van die maniere was waarop 'n organisme hierdie balans behou.
Op grond van hierdie idee het Hull voorgestel dat alle motivering ontstaan ​​as gevolg van hierdie biologiese behoeftes.
In sy teorie het Hull die term ry gebruik om te verwys na die stand van spanning of opwinding wat veroorsaak word deur biologiese of fisiologiese behoeftes. Dors, honger, en die behoefte aan warmte is al voorbeelde van dryf. 'N Ry skep 'n onaangename toestand, 'n spanning wat verminder moet word.
Ten einde hierdie spanningstoestand te verminder, soek mense en diere maniere om hierdie biologiese behoeftes te bevredig.
Ons kry 'n drankie wanneer ons dors het. Ons eet wanneer ons honger het. Ons maak die termostaat op wanneer ons koud is. Hy het voorgestel dat mense en diere dan enige gedrag sal herhaal wat hierdie dryf verminder.
Verbetering en versterking
Hull word beskou as 'n neo-behavioristiese denker, maar soos die ander belangrike gedragspersoneel het hy geglo dat menslike gedrag verklaar kan word deur kondisionering en versterking. Die vermindering van die rit dien as 'n versterking vir daardie gedrag. Hierdie versterking verhoog die waarskynlikheid dat dieselfde gedrag weer in die toekoms sal ontstaan ​​wanneer dieselfde behoefte ontstaan. Om in sy omgewing te kan oorleef, moet 'n organisme optree op maniere wat aan hierdie oorlewingsbehoeftes voldoen.
"Wanneer die oorlewing in gevaar is, is die organisme in 'n noodtoestand (wanneer die biologiese vereistes vir oorlewing nie nagekom word nie), so werk die organisme op 'n manier om daardie behoefte te verminder," verduidelik Hull.
In 'n stimulus-respons-verhouding (SR), wanneer die stimulus en reaksie gevolg word deur 'n vermindering in die behoefte, verhoog dit die waarskynlikheid dat dieselfde stimulus in die toekoms weer dieselfde antwoord sal oplewer.
Hull se Wiskundige Deduktiewe Teorie van Gedrag
Hull se doel was om 'n teorie van leer te ontwikkel wat wiskundig uitgedruk kon word om 'n "formule" te skep om menslike gedrag te verduidelik en te verstaan.
Die "Wiskundige Deduktiewe Teorie van Gedrag" wat hy ontwikkel het, was soos volg:
sEr = VxDxKxJx sHr - sIr - Ir - sOr - sLr
sEr: Opwekkende potensiaal, of die waarskynlikheid dat 'n organisme 'n reaksie (r) op 'n stimulus (s) sal produseer.
V: Stimulusintensiteitsdinamisme, wat sekere stimuli beteken, sal groter invloede hê as ander
D: dryfkrag, bepaal deur die hoeveelheid biologiese ontneming
K: aansporingsmotivering, of die grootte of grootte van die doelwit
J: Die vertraging voor die organisme mag versterking soek
sHr: Gewoontes sterkte, bepaal deur die hoeveelheid vorige kondisionering
slr: Voorwaarde inhibisie, veroorsaak deur die vorige gebrek aan versterking
lr: Reaktiewe inhibisie, of moegheid
sOr: Willekeurige fout
sLr: Reaksiedrempel, of die kleinste hoeveelheid versterking wat leer sal lewer
Hull se benadering is deur baie as te kompleks beskou, maar tegelykertyd het kritici voorgestel dat die reduksie-teorie nie die menslike motivering volledig verduidelik het nie. Sy werk het egter 'n invloed op sielkunde en toekomstige teorieë van motivering gehad.
Hedendaagse uitsig en kritiek
Terwyl Hull se teorie in die middelste deel van die 20ste eeu gewild was, het dit om verskeie redes begin uitval. As gevolg van sy klem op die kwantifisering van sy veranderlikes op so 'n noukeurige omskrewe wyse, ontbreek sy teorie veralgemenlikheid. Sy klem op streng eksperimentele tegnieke en wetenskaplike metodes het egter 'n belangrike invloed op die gebied van sielkunde gehad.
Een van die grootste probleme met Hull se ritreduksie-teorie is dat dit nie rekening hou met hoe sekondêre versterkers dryf verminder nie. Anders as primêre dryf soos honger en dors, doen sekondêre versterkers niks om fisiologiese en biologiese behoeftes direk te verminder nie. Neem geld, byvoorbeeld. Terwyl geld jou toelaat om primêre versterkers te koop, beteken dit niks op sigself om dryf te verminder nie. Ten spyte hiervan dien geld steeds as 'n kragtige bron van versterking.
Nog 'n belangrike kritiek op die leerreduksie-teorie van leer is dat dit nie verduidelik waarom mense betrokke raak by gedrag wat nie dryf verminder nie. Byvoorbeeld, mense eet dikwels wanneer hulle nie honger of drink wanneer hulle nie dors het nie. In sommige gevalle neem mense eintlik deel aan aktiwiteite wat spanning verhoog soos lug duik of bungee spring. Waarom sou mense op soek na aktiwiteite wat niks doen om biologiese behoeftes te bevredig nie, en wat hulle werklik in gevaar stel? Ry-reduksie-teorie kan nie vir sulke gedrag reken nie.
Effekte op latere navorsing
Terwyl Hull se teorie grotendeels in die sielkunde van die hand gewys het, is dit nog steeds die moeite werd om die effek wat dit op ander sielkundiges van die tyd gehad het, te verstaan ​​en hoe dit bydra tot latere navorsing in die sielkunde.
Ten einde die teorieë wat daarop gevolg het, ten volle te verstaan, is dit belangrik dat studente die basiese beginsels van Hull se teorie verstaan. Byvoorbeeld, baie van die motiverende teorieë wat in die 1950's en 1960's voorgekom het, was óf gebaseer op Hull se oorspronklike teorie óf was gefokus op die verskaffing van alternatiewe vir die ryreduksie-teorie. Een goeie voorbeeld is Abraham Maslow se bekende hiërargie van behoeftes , wat na vore gekom het as 'n alternatief vir Hull se benadering.
> Hull CL. Die Konflikterende Psigologieë van Leer: 'n Uitweg. Sielkundige Oorsig . 1935; 42: 491-516.