Lukas 14:25-33 – Iemand wat nie sy eie kruis dra en agter My aankom nie, kan nie my dissipel wees nie » Somerstrand Gemeente
Potjiekos kompetisie uitgestel tot 17 September
4Daar is nog nie 'n woord op my tong nie
5U omsluit my van alle kante, U neem my in besit.
6Dié wete oorweldig my, dit is te hoog vir my begrip.
Lied 284 Laat, Heer, u vrede deur my vloei – sit (groep en orrel)
Lied 550 Twee ogies om Gods werk te sien – staan (groep)
Al die kinders kom vorentoe.
Jesus is besig om na Jerusalem te reis. Lukas sê reeds in hoofstuk 9 dat "toe die tyd nader kom dat Jesus in die hemel opgeneem sou word, het Hy vasbeslote die reis na Jerusalem begin." (Luk. 9:51).
Sy fisiese oog is dus gemik op die lyding wat Hy in Jerusalem moet ondergaan om ons van die sonde te verlos deur sy kruisdood. Sy geestelike oog is egter gerig op die heerlikheid wat vir Hom voorlê.
Ons moenie die implikasie hiervan vir onsself onderskat nie. Dit is ook 'n metafoor vir ons geestelike lewe. Daar is 'n roeping wat elkeen van ons het vir dié lewe, in die "hiermaals". Maar dieper as die dinge waartoe die Here ons roep in dié lewe, is die roeping om vir ewig saam met Hom in die "hiernamaals" te wees.
Dit is ongelooflik om die pad na Jerusalem met Hom te volg en agter te kom wat op die pad gebeur. Oral roep Hy mense om die pad saam met Hom aan te durf, saam met Hom op pad te wees.
Sommige verwerp Hom, soos die Samaritane waarvan ons lees in Luk. 9:53.
Sommige aanvaar Hom, soos Marta en Maria, waar veral Maria na sy woorde luister, die beste deel kies, soos Jesus sê (Luk. 10:38-42).
Hy leer die dissipels hoe om te bid (Luk. 11:1-13), hoe om eenheid met mekaar te bewaar deur vas te hou aan Jesus, en Hom alleen, en saam met Hom in die koninkryk te werk en dié bymekaar te maak wat aan Hom behoort (Luk. 11:14-23).
Hy praat oor die sorge van die lewe, oor die tekens van die tye, oor die verdeling wat Hy bring, omdat sy boodskap onvermydelik verwerp of aanvaar sal word. Hy moedig hulle aan dat hulle die "smal deur" moet kies en dat hulle al hulle kragte moet inspan om by die smal deur in te gaan. Daar sal immers baie wees wat die reis saam met Hom onderneem, selfs saam met Hom geëet en gedrink het, sê Jesus, maar nooit sover gekom het om self te begin om reg te doen en reg te leef nie. Hulle sal huil en op hulle tande kners, sê Jesus, as hulle by die "smal deur" aankom en toegang geweier word. Hulle sal almal sien wat wel toegelaat is, maar self buitentoe weggejaag word (Luk. 13:22-30).
Regdeur is die Here Jesus dus besig om die eise van dissipelskap uit te spel. Die hart daarvan is dissipels se lojaliteit.
Jesus weet veral dat die eise van dissipelskap baie keer ons normale familie lojaliteite in gedrang kan bring. Daarom teken Lukas die volgende gesprek van Jesus aan met die menigte wat saam met Hom gereis het.
Geloof is vir Abraham 'n ernstige saak
Soos Derek Kidner sê:
"Abraham's trust was to be weighed in the balance against common sense, human affection, and lifelong ambition; in fact against everything earthly."
Abraham het dus iets verstaan van wat Jesus later sou sê in die teks wat ons vandag gelees het:
Want, ons moet die boodskap van die Bybel goed hoor, iets wat in die wet van God as 'n reël vir alle tye en omstandighede neergelê is. God vra onverdeelde lojaliteit. Hy is 'n jaloerse God. Hy duld geen konkurrent nie. Hy soek nie mededingers in ons lojaliteit nie.
"'Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel' (aangehaal uit Deut. 6:5) en met jou hele verstand. Dit is die grootste en die eerste gebod." (Matt. 22:37-38).
Soos Jesus sê:
En net vir in geval jy gedink het jou besittings is van hierdie uitdaging uitgesluit, sê Jesus:
Die punt is. Daar is net een persoon in die sirkel van lojaliteit. Dit is God. Hy alleen. Dit is wat Abraham se verhaal ons leer. Dit is hoe ernstig geloof is. Dit is wat die wet van die Here in Eksodus 20:4-5 van ons vra.
"Ek, die Here jou God, eis onverdeelde trou aan My."
Dit is wat Jesus van ons vra:
"Niemand van julle kan my dissipel wees as hy nie bereid is om van al sy besittings afstand te doen nie."
Geloof is vir God 'n ernstige saak
Daarom is dit van soveel belang om God se stem aan Abraham te hoor:
"Nou weet ek dat jy My dien …"
Geloof is vir jou 'n ernstige saak
Martin Luther King het tereg eenmaal gesê:
"The ultimate measure of a man is not where he stands in times of comfort and convenience, but where he stands in times of challenge and controversy." So word die kerk ook uitgeken. So word jy ook uitgeken.
Voor keiser Sigismund het die biskoppe sy siel aan die duiwel toevertrou, waarop Hus geantwoord het:
"En ek wy dit toe aan die mees barmhartige Here Jesus Christus."
Toe hy by die brandstapel kom, het hy gekniel en gebid. Vir die laaste keer is hy gevra of hy sy besware teen die kerk terugtrek. Hy het geantwoord:
"God is my getuie dat die getuienis teen my vals is. Ek het nooit iets gedink of gepreek wat nie gemik was daarop om mense te red, indien enigsins moontlik, van hulle sondes nie. Ek het die waarheid van die evangelie geskryf, geleer en gepreek; vandag sal ek met vreugde sterf."
Hoekom sal ons vasstaan in geloof?
Ek dink twee van die ander tekste vir vandag gee vir ons 'n antwoord.
Psalm 139 sê vir ons dat God ons gemaak het. Hy het ons al gesien toe ons ongebore was. Hy is met al ons paaie goed bekend. Hy omsluit ons van alle kante. Ons kan Hom vertrou dat Hy die beste weet en die beste sal doen met ons lewe.
Jeremia 18 sluit hierby aan en sê dat God soewerein is en met ons kan maak wat Hy wil. Hy het 'n absolute reg op ons lewe, want ons is soos klei in sy hande. Waar ons ons oorgee aan wat Hy met ons wil maak, daar het ons vervulling, beantwoord ons aan ons doel. Waar ons teëstribbel, daar het ons onvrede en misluk ons in ons doel.
Dít is waarom ons lojaal aan God kan wees, ons volledig kan gee vir Hom. Want Hy het ons gemaak, en weet wat die beste vir ons is, en wat die beste is wat Hy met ons lewe kan maak. Ons kan Hom vertrou. Ons kan onsself aan Hom oorgee.
Daarom kan ons die woorde van Jeremia vandag ter harte neem:
"Elkeen moet hom van sy verkeerde lewe bekeer. Maak julle lewe en julle dade reg."
Lied 528:1 Leer my u wil, Heer, u wil met my – sit (orrel)
Lied 524 God roep ons om met woord en daad aktief vir Hom te werk – staan (orrel)
Lied 524:3 se laaste twee reëls: Deur omgee en met uitreik, Heer, gaan ons met blydskap voort – staan (orrel)