Ons kan dit ook anders verklaar: daar is 'n onderskeid tussen die fundamentele eienskappe van die literêre werk, die sine qua non van die literatuur, daardie elemente waarsonder 'n literêre werk nie kan bestaan nie, nie literatuur kan wees nie, en daarteenoor is daar die besondere kenmerke van die literêre werk. Dit is fundamenteel en wesensbepalend dat 'n gedig bv. VERSREëLS moet hê, en dit is noodwendig dat dit KLANK moet hê, maar dit is nie 'n fundamentele eienskap van die poësie (hoe algemeen dit ook al voorkom) dat dit moet RYM nie. Die rym is 'n beson­dere eienskap, nie 'n algemene nie; die gedig kán rym, maar dit hóéf nie. 'n Gedig of hele geslag se poësie wat a.g.v. die rym in onguns raak, bly nog altyd gedig of poësie. 'n Voorbeeld op 'n ander vlak: dit is fundamenteel dat 'n literêre werk 'n kognitiewe element moet hê - die taalgebruik, ook in die literêre werk, kommunikeer iets. Maar hóé die kognitiewe element daar uitsien, verskil van literêre teks tot literêre teks, van skrywer tot skrywer, van generasie tot generasie. Die oorlogspoësie van 'n Celliers was in sy tyd aan die orde van die dag, as iets besonders. Vandag is dit nie meer so nie. Daarom val Celliers vandag nie meer in die smaak nie, maar sy gedigte bly nog altyd gedigte.
Dit is dikwels die besondere eienskappe wat met die smaakwisseling te make het.
Wat is dan die fundamentele eienskappe van die literêre werk?
Laat ons aan die begin sê: as ons hier van literatuur praat, maak dit nie saak of dit geskrewe of MONDELINGE LITERATUUR is nie.
Belangrike bydraes wat hierdie inskrywing aanvul, is IKOON EN IKONISITEIT, TAALHANDELING EN DIE LITERATUUR en VISUELE MOMENTE IN DIE LITERATUUR.
Raadpleeg vir ander sienings van literatuur ook:
BETROKKE LITERATUUR, EVALUERING (LITERêRE), FREUDIAANSE PSIGOANALISE EN LITERATUUR, IDEOLOGIEKRITIEK, KUNSGREEP, LITERATUURSOSIOLOGIE, LITERATUURTEORIE EN KOMPARATISME, MARXISME EN DIE LITERATUUR, MONDELINGE LITERATUUR, OUTONOMIE VAN DIE LITERêRE WERK, POST-FREUDIAANSE PSIGOANALISE EN LITERATUUR, RESEPSIETEORIE, SEMIOTIEK, SISTEEM (LITERÊRE), STILISTIEK OP TAALKUNDIGE GRONDSLAG, asook die bydraes oor belangrike 20e-eeuse literatuur-teoretiese skole, soos RUSSIESE FORMALISME, STRUKTURALISME, NEW CRITICISM, NOUVELLE CRITIQUE, PRACTICAL CRITICISM en POST-STRUKTURALISME.
Belangrike skakelbydraes is ook dié oor die genres, nl. DRAMA, EPIEK, KORTVERHAAL, LIRIEK en ROMAN.
Müller, G. 1939. Über die Seinsweise von Dichtung. Deutsche Vierteljahrschrift fur Literaturwissenschaft und Geistesgeschichte, 17.
Ohmann, R. 1971. Speech acts and the definition of literature. Philosophy and Rhetoric, 4.