Suikerkwarts - Oppervlaktekstuur lyk soos fyn suikerkristalle - video
Koop natuurlike kwarts in ons winkel
Suiker kwarts is 'n edelsteen met 'n natuurlike oppervlaktekstuur, baie soos fyn suikerkristalle gevorm deur natuurlike verskynsels van mikro-kristallyne fasette.
Suiker kwarts het 'n geskiedenis van 10,000 jaar terug, soos in Paleo-Indian verwys.
Sedert die vroeë 1900's is suikerkwarts nog nie baie gesien of gevind nie. Enige bevindings wat tans voorkom, word as uiters skaars beskou.
Kwarts is 'n harde, kristallyne mineraal wat bestaan ​​uit silikon- en suurstofatome. Die atome word gekoppel in 'n deurlopende raamwerk van SiO4 silikon – suurstof-tetraedra, met elke suurstof wat tussen twee tetraëders gedeel word, wat 'n algehele chemiese formule van SiO2 gee. Kwarts is die tweede volopste mineraal in die kontinentale kors van die aarde, agter veldspaat.
Daar is baie verskillende soorte kwarts, waarvan sommige halfedelstene is. Sedert die oudheid was variëteite van kwarts die minerale wat die meeste gebruik word in die vervaardiging van juweliersware en houtsneewerk, veral in Eurasië.
Kwarts behoort tot die trigonale kristalstelsel. Die ideale kristalvorm is 'n ses-sidige prisma wat eindig met ses-kantige piramides aan elke einde. In die natuur word kwartskristalle dikwels met twee regshandige en linkerhandse kwartskristalle verweef, verdraai, of so verwek met aangrensende kristalle van kwarts of ander minerale om slegs 'n deel van hierdie vorm te vertoon, of om 'n duidelike kristalvlak te hê en lyk massief. Goedgevormde kristalle vorm gewoonlik in 'n 'bed' wat onbeperkte groei tot 'n leegte het; gewoonlik word die kristalle aan die ander kant aan 'n matriks vasgemaak en slegs een eindpiramide is aanwesig. Dubbele beëindigde kristalle kom egter voor waar hulle vrylik ontwikkel sonder aanhegting, byvoorbeeld in gips. 'N Kwartsgeode is so 'n situasie waar die leemte ongeveer bolvormig is, gevoer met 'n bed kristalle wat na binne wys.
Alhoewel baie van die variëteite histories ontstaan ​​het uit die kleur van die mineraal, verwys huidige wetenskaplike naamskemas hoofsaaklik na die mikrostruktuur van die mineraal. Kleur is 'n sekondêre identifiseerder vir die kriptokristallyne minerale, hoewel dit 'n primêre identifikasie is vir die makrokristallyne variëteite.