Verraad en aardse stryd
Die ongeregtigheid, bedrog, mensehaat en misdaad wat botvier moet betreur word. Daar is maar net 'n klein gedeelte hiervan wat ooit in die howe aan die lig kom.
"Wat help dit om die wêreld ten goede te probeer verander?" vra die pessimis. "Watter invloed het die geloof in Christus en die kerk nog op ons samelewing?"
"Waarom so kleingelowig?" vra ons hom.
Hy antwoord met 'n sug wat spreek van moedeloosheid: "Ag, daar is so baie kwaad, lyding, onreg, armoede, bedrog en verraad."
Wat antwoord die Christen hierop? Hy antwoord met die woorde van die Apostel Paulus uit 1 Korinthiërs 11:23: "Die Here Jesus het, in die nag waarin Hy verraai is, brood geneem." (53-vertaling).
In hierdie teksvers lê die krag van die Christen in dae van moedeloosheid. Nie daar op die rustige oewers van Genesaret nie, nie daar op die groen heuwels van Judea nie, nie daar toe die skare in luidrugtige goedkeuring uitgeroep het "Hosanna" nie; nee, juis in die nag van verraad het Jesus die Heilige Nagmaal ingestel. Nie ten spyte van die verraad nie, maar juis omdat die verraad daar was, het Hy iets sterker as verraad in die lewe geroep - 'n intieme, egte, lewende band met Homself. Juis omdat Hy geweet het dat die verraad sou dreig om die dissipels van Hom los te skeur het Hy 'n onverbreekbare band met hulle (en ons) gebind.
Jesus was bewus van die eiegeregtigheid van Levi (Luk 5:27), die onsedelikheid van die vrou (Joh 8:3), die voorbarigheid van Petrus (Mat 16:22), die ongeloof van Thomas (Joh 20:25), die oneerlikheid van Saggeüs (Luk 19:8), die geldgierigheid van die ryk jong man (Mar 10:20), en die verraad van Judas (Mat 26:25). Maar Hy het 'n teëgif gehad. Juis daarom het Hy in daardie nag die Nagmaal ingestel. As 'n sigbare teken dat Hy 'n vaste en onverbreekbare verbond met ons het. 'Toe neem Hy brood, spreek die dankgebed uit, breek dit en gee dit vir hulle met die woorde: "Dit is my liggaam wat vir julle gegee word. Gebruik dit tot my gedagtenis." Met die beker na die maaltyd het Hy net so gemaak en gesê: "Hierdie beker is die nuwe verbond, beseël deur my bloed, wat vir julle vergiet word.' (Luk 2:19-20).
Hoe kouer die nag is, hoe digter staan ons by die vuur. Hoe groter die aardse stryd is, hoe hegter is die band van die Nagmaal tussen jou en jou Heiland. Kan jy bekostig om in hierdie donker dae die Nagmaal as instelling van Christus te ignoreer?