Sy het goeie oordeel aan die dag gelê — Wagtoring – AANLYN BIBLIOTEEK
w09 7/1 bl. 18-21
’n Verstandige vrou voorkom rampspoed
Abigail en Dawid
Nabal het in Maon gewoon, maar in die nabygeleë Karmel gewerk en moontlik grond daar besit.* Hierdie dorpe was na aan grasryke hooglande geleë wat geskik was vir skaapboerdery, en Nabal het 3 000 skape gehad. Maar rondom hierdie gebied was die land wild. In die suide het die uitgestrekte wildernis Paran gelê. In die ooste het die roete na die Soutsee deur onherbergsame streke met baie klowe en grotte geloop. In hierdie streke was dit vir Dawid en sy manne ’n stryd om aan die lewe te bly en moes hulle ongetwyfeld vir kos jag en baie ontberinge verduur. Hulle het dikwels die jong manne teëgekom wat as herders vir die ryk Nabal gewerk het.
Hoe het hierdie hardwerkende krygsmanne die herders behandel? Dit sou maklik gewees het om nou en dan ’n skaap te vat, maar hulle het dit nie gedoen nie. Inteendeel, hulle was soos ’n beskermende muur om Nabal se kuddes en knegte (1 Samuel 25:15, 16). Skape en herders het met baie gevare te kampe gehad. Destyds was daar baie roofdiere. Ook was Israel se suidelike grens daar naby; gevolglik het uitlandse rowerbendes en diewe hulle dikwels aangeval.*
Ons het in sekere sin reeds gesien dat Abigail die eerste stap gedoen het om hierdie verskriklike onreg reg te stel. In teenstelling met haar man, Nabal, was sy bereid om te luister. Die jong kneg het gesê dat Nabal “’n te groot deugniet is om met hom te praat” (1 Samuel 25:17).* Ongelukkig het Nabal se hoë dunk van homself hom onwillig gemaak om te luister. Sulke hooghartigheid is selfs vandag nog baie algemeen. Maar die jong man het geweet dat Abigail anders is, en dit is ongetwyfeld waarom hy haar met hierdie probleem genader het.
Dit was nie ’n sprokieseinde nie; Abigail se lewe saam met Dawid sou nie altyd maklik wees nie. Dawid was reeds getroud met Ahinoam, en veelwywery het destyds beslis unieke uitdagings vir getroue vroue gebied.* En Dawid was nog nie koning nie; daar sou struikelblokke en ontberinge wees voordat hy Jehovah in daardie hoedanigheid kon dien. Maar terwyl Abigail Dawid op sy lewensweg gehelp en ondersteun het, en uiteindelik vir hom ’n seun gebaar het, het sy geleer dat sy ’n man het wat haar waardeer en beskerm. By een geleentheid het hy haar selfs van ontvoerders gered! (1 Samuel 30:1-19). Dawid het sodoende Jehovah God nagevolg, wat sulke verstandige, moedige en getroue vroue liefhet en waardeer.
Dit was nie die welbekende berg Karmel in die verre noorde nie, maar ’n dorp aan die rand van die suidelike wildernis.
Dawid het waarskynlik gevoel dat hulle ’n diens aan Jehovah God verrig deur die plaaslike grondeienaars en hulle kuddes te beskerm. Dit was destyds Jehovah se voorneme dat die afstammelinge van Abraham, Isak en Jakob in daardie land woon. Om die land teen invallers en rowerbendes te beskerm, was dus ’n vorm van heilige diens.
Die frase wat die jong man gebruik het, beteken letterlik “’n Belialskind (niksnuts)”. In ander Bybelvertalings sluit hierdie sin ’n beskrywing van Nabal in as ’n man “wat na niemand luister nie” en kom tot die slotsom dat “dit nie help om met hom te praat nie”.
Sien die artikel “Keur God veelwywery goed?” op bladsy 30.