Hartgeruis by katte - oorsake, simptome en behandeling - aktivismenone
Hoof aktivisme Hartgeruis by katte - oorsake, simptome en behandeling
Hartgeruis by katte - oorsake, simptome en behandeling
Ons klein katjies, alhoewel dit soos gewoonlik lyk wat gesondheid betref, kan dit gebeur dat hulle gediagnoseer word met 'n hartgeruis tydens 'n roetine-ondersoek by die veeartsenykundige sentrum. Murmure kan wees verskillende grade en soorte, die ernstigste is dié wat gehoor kan word, selfs sonder om die stetoskoop op die borswand van die kat te plaas. Hartgeruis kan gepaard gaan met ernstige kliniese tekens en kan dui op 'n ernstige kardiovaskulêre of ekstravaskulêre gesondheidsprobleem wat die gevolge veroorsaak in die hartvloei wat verantwoordelik is vir die abnormale geluid tydens die auskultasie van 'n hartklank..
Hou aan om hierdie insiggewende AnimalWised-artikel te lees vir meer inligting oor die hartgeruis by katte, die oorsake, simptome en behandeling daarvan.
U sal dalk ook belangstel in: Hartgeruis by honde - Simptome en behandelingsindeks
Wat is 'n hartgeruis??
Oorsake van hartgeruis by katte
Simptome van hartgeruis by katte
Diagnose van 'n hartgeruis by katte
Behandeling van 'n hartgeruis by katte
'N Hartgeruis word veroorsaak deur a onstuimige vloei binne die hart of groot bloedvate die hart verlaat, wat 'n abnormale geluid veroorsaak wat opgemerk kan word tydens kardiale auskultasie met 'n stetoskoop en wat normale "lub" -geluide kan beïnvloed (die opening van die aorta- en longkleppe en die sluiting van die atrioventrikulêre kleppe) en "dup " ( opening van die atrioventrikulêre kleppe en die sluiting van die aorta- en pulmonale kleppe) tydens een maatslag.
Tipes hartgeruis by katte
Hartgeruis kan sistolies wees (tydens ventrikulêre inkrimping) of diastolies (tydens ventrikulêre ontspanning) en kan volgens verskillende kriteria in verskillende grade geklassifiseer word:
Graad I: hoorbaar in 'n sekere gebied wat moeilik hoorbaar is.
Graad II: vinnig hoorbaar, maar minder hard as hartklanke.
Graad III: onmiddellik hoorbaar op dieselfde hardheid as wat die hart klink.
Graad IV: onmiddellik hoorbaar harder as hartklanke.
Graad V- maklik hoorbaar, selfs as dit net by die borswand kom.
Graad VI: baie hoorbaar, selfs met die stetoskoop weg van die borswand.
Die mate van geruis hou nie altyd verband met die erns van die hartsiektes nie, aangesien sommige ernstige patologieë van die hart geen vorm van gebrom veroorsaak nie..
Verskeie afwykings wat katte kan beïnvloed, kan hartgeruis veroorsaak en is soos volg:
Aangebore hartsiekte soos ventrikulêre septumdefek, patent ductus arteriosus of pulmonale stenose.
Primêre kardiomyopatie soos hipertrofiese kardiomyopatie.
Sekondêre kardiomyopatie soos geproduseer deur hipertireose of hipertensie.
Dirofilariose of hartwurmsiekte.
Wanneer die hartgeruis in 'n kat simptomaties raak of veroorsaak Kliniese tekens, kan verskyn:
Sianose (blou vel en slymvliese).
Kakeksie (uiterste wanvoeding).
Verlamming of verlamming van die ledemate.
Wanneer 'n hartgeruis by katte bespeur word, moet die belangrikheid daarvan bepaal word. Tot 44% van die oënskynlik gesonde katte prewel teen hartkwale, in rus of verskyn as die kat se hartklop toeneem. Tussen 22% en 88% van hierdie persentasie katte wat murmureer sonder simptome, word kardiomiopatie of aangebore hartsiektes opgespoor met 'n dinamiese obstruksie van die uitvloeiingskanaal van die hart. Om al hierdie redes is dit ook belangrik om periodieke ondersoeke uit te voer gaan veearts toe as u die simptome van 'n kat met hartsiektes opmerk.
Die diagnose van 'n hartgeruis word gemaak deur kardiale auskultasie, deur die gebruik van 'n stetoskoop of stetoskoop in die plek van die kattebors waar die hart geleë is. As 'n sogenaamde "galopperende" geluid by die auskultasie bespeur word as gevolg van die ooreenkoms met die galopperende geluid van 'n perd of 'n aritmie, benewens die murmurering, word dit gewoonlik geassosieer met 'n ernstige hartsiekte en moet dit deeglik ondersoek word. evaluering met die katstal, dit wil sê as dit pleurale effusie bied en die vloeistof reeds gedreineer is.
In gevalle van murmurering moet daar altyd toetse gedoen word om hart- of ekstrakardiale siektes op te spoor wat gevolge op die hart het, sodat die volgende uitgevoer kan word diagnostiese toetse:
X-strale op die bors om die hart, sy vate en die longe te evalueer.
Echokardiografie of ultraklank van die hart, om die toestand van die hartkamers (atria en ventrikels), die dikte van die hartwand en bloedvloeitempo's te bepaal.
Biomerkers van hartsiektes soos troponiene of pro-brein natriuretiese peptied (Pro-BNP) by katte met tekens wat daarop dui dat hipertrofiese kardiomyopatie en eggokardiografie nie uitgevoer kan word nie.
Bloedtoetse en biochemie met die meting van die totale T4 vir die diagnose van hipertireose, veral by katte ouer as 7 jaar.
Siftingstoetse vir hartwurm.
Toetse om besmetlike siektes op te spoor, soos Toxoplasma en Bordetella serologie en bloedkweek.
Meting van bloeddruk.
Elektrokardiogram op soek na aritmieë.
¿Daar is 'n toets om die risiko van hipertrofiese kardiomyopatie te bepaal?
As die kat voortplantend gaan wees of 'n kat van sekere rasse is, is dit raadsaam om die genetiese toets vir hipertrofiese kardiomyopatie uit te voer, aangesien dit bekend is dat dit afkomstig is van genetiese mutasies van sommige rasse soos die Maine-reël, ragdoll of die Siberiese. Op die oomblik is genetiese toetse beskikbaar om slegs bekende mutasies van die Maine-reën en die ragdoll op te spoor. Selfs al is die toets positief, dui dit nie aan dat u die siekte sal ontwikkel nie, maar wel dat u 'n groter risiko het. As gevolg van onbekende mutasies, kan 'n kat wat negatief toets ook hipertrofiese kardiomyopatie ontwikkel. As gevolg hiervan word dit aanbeveel dat jaarlikse eggokardiografie by stamboomkatte met gesinsgeneigdheid om dit te ly en dat hulle gaan voortplant. Weens die hoë uitvalsyfer beveel ons egter altyd aan om vir sterilisasie te kies.
As die siektes kardiaal is, soos hipertrofiese kardiomyopatie, is medisyne vir die korrekte werking van die hart en wat die simptome van hartversaking by katte beheer, as dit voorkom, die belangrikste:
Dwelms vir hipertrofiese kardiomyopatie Dit mag wees miokardiale ontspanningsmiddels soos die kalsiumkanaalblokker diltiazem, betablokkeerders soos propranolol of atenolol of antistolmiddels soos clopridrogel. In gevalle van hartversaking sal die behandeling gevolg word: diuretika, vasodilators, digitalis en medisyne wat op die hart inwerk.
Die hipertireose kan 'n probleem veroorsaak wat baie soortgelyk is aan hipertrofiese kardiomyopatie, dus moet die siekte beheer word met middels soos metimasool of karbimasool of ander selfs effektiewer behandelings soos bestralingsterapie.
Die hipertensie kan linker ventrikulêre hipertrofie en kongestiewe hartversaking veroorsaak, alhoewel dit meer gereeld is en gewoonlik nie behandeling benodig as verhoogde bloeddruk behandel word met medisyne soos amlodipine nie.
As u aanbied miokarditis of endomieokarditis, skaars by katte, is die behandeling van keuse antibiotika.
In hartsiektes wat deur parasiete soos hartwurm of toksoplasmose veroorsaak word, moet hierdie siektes spesifiek behandel word.
In gevalle van aangebore siektes is chirurgie die aangeduide behandeling.
Aangesien die behandeling van die geruis in die kat se hart tot 'n groot mate afhang van die oorsaak, is dit baie belangrik om die veearts te besoek om 'n studie uit te voer en die medisyne te definieer..