Nagvioletblom - Potplante en plante - 2020
Violet behoort aan die genus van blomplante van violette. Dit woon op baie vastelande, in verskillende natuurlike sones, en elkeen van die 500 spesies verstom die verbeelding en geniet die oog met die ongewone skoonheid van blomme en tert aroma.
Een van hierdie spesies is Mattiola pienk, nag violet, wat in antieke tye as tuiste versiering op vakansie gebruik is. Die blom behoort aan die genus Matthiola, en word soms na Levkoy verwys.
tuiniers groei nag violet nie as gevolg van die spesiale voorkoms of skaars medisinale eienskappe nie, maar omdat die reuk wanneer blom so sterk is, word die plant wenslik in elke tuin en blombedding.
Beskrywing van die voorkoms en kenmerke van die nagviool
Blomme van violet is nie van groot belang nie, hulle is klein en onopvallend in vergelyking met ander sierplante. Hulle lyk soos 'n verstrooiing van pienk en lila-sterre op lang, dun, stingelagtige stingels met helder, diggegeweerde groen blare.
Mattiola groei van 20 tot 90 cm in hoogte. Jaarlikse plant. Die vrugte is 'n verlengde peul met baie klein sade. Die hoof kenmerk van viooltjies - bloei by sonsondergang.
Sodra die son oor die horison begin sit, is die knoppe nag violet blom bloei, en 'n tert geur versprei oor die tuin waar die plante geplant word. Vir so 'n waardigheid hou Mattiola so baie van tuiniers en sal beslis plant op hul erwe.
Koop nagviolet moontlik vir 'n klein prys in die vorm van saad, saailinge. Daarbenewens word mattiol gebruik om die samestelling in 'n boeket te bedek, wat dit spesiaal smaak gee.
Plant en broei viooltjies
Spesiale probleme in sorg, plant nagviolette nie voorsien nie. Die plant is nie grillig in die klimaat nie, dit is maklik om verskillende weerstoestande te verdra, maar die land waarop dit beplan word om sade te plant, moet bevrug word. Voeg chernozem, saagsels by, gebruik nie geoksideerde grond nie.
Vermy plekke wat voorheen met kool geplant is. As die violet met so 'n omgewing moet groei, sal dit verskeie siektes (swamme) maklik optel en sterf.
Plant grond is vooraf voorberei, verkieslik in die herfs, versigtig los en ploeg dit sodat dit versadig is met die nodige suurstof. Nag Violet Saad geplant op 'n sonnige plot in twee tydperke, wat 'n breek vir drie weke maak. 'N Gematigde skaduwee is ook gepas, maar die totale duisternis moet vermy word, aangesien die plante dun en swak groei sonder om te snik.
Moontlike en plant saailinge. In hierdie geval is dit beter om in Maart te begin, nadat 'n hout- en sandlaag by die grond gevoeg is. Saad, tot die eerste spruite spruit, moet nie water nie. Die beste temperatuur vir saailinge is 10-12 ° C, en die kamer waarin hulle geleë is, moet voldoende verlig wees deur sonlig.
As een van die toestande geskend word, spruit die lote nie uit nie. Nadat die lote gereed is, word hulle na die grond oorgedra soos sade. Reeds 'n volwasse Mattiola, gewortel in die grond, kan sterk rypse oorleef.
Top plekke vir groeiende matiola pienk nag violet naby mense naby banke en randstene, op balkonne, sodat 'n mens die reuk kan geniet, en ander soorte blomme kan dit nie oorskadu nie.
In die toekoms, wanneer die plant na blomsaad voorkom, kan hulle onafhanklik versamel word vir herplanting. Saad verberg in die peule en hulle moet net in die herfs versamel word.
Alhoewel violet vergeleke met ander blomme is maklik om te onderhou, sodat die plant aktief groei en blom, is dit beter om die nodige geriefstoestande te verskaf.
Dit is nodig om voldoende vog van die aarde te behou, water te maak soos benodig, en nie die plant in donker plekke te plant nie. Maar dit is gevaarlik om dit te oorkom met die volume water, die wortels vul, moontlik hul rotting.
Verpligte viooltjies van onkruide en die verwydering van oortollige lote. As jy dit nie betyds doen en blomme gooi nie, kan onkruide blomme vernietig, al die voedingstowwe en water uit jong lote en selfs sterk plante suig. Tuiniers vervaag blare, dit beïnvloed die groei van 'n violet positief.
Minerale bemestingstowwe - die beste oplossing vir die handhawing van gesondheid in plante. Maar die mis, wat so lief is om gewetenlose tuiniers te bemes, moet verwaarloos word.
Die feit is dat natuurlike bemestingstowwe te lank ontbind, anders as industriële stowwe, en die plant kry die nodige vitamiene vir 'n lang tyd.
Minerale bemestingstowwe oor 'n kort tyd versadig die violet met die vereiste elemente, versnel groei, bloei en bovendien het nie die onaangename reuk wat kenmerkend is van mis nie.
As die blomme 'n negatiewe reaksie na kunsmis het, moet u die komponente of die tipe stof verander of die dosis herbereken. Daar moet onthou word dat in groot hoeveelhede kunsmis in plaas van voordeel die plant en die omliggende grond kan vernietig.
Nog 'n gevaar vir matiols is skadelike insekte en siektes. Tekens van infeksie kan 'n pynlike toestand van die blare wees: verwelking, kaal kolle, droogte.
Vlooie maak dikwels gate in die blare, en daarom is die plant baie ly. Van haar red dompel blare van violet as, wat nie insekte hou nie. In uiterste gevalle, wanneer skoenlappers en ruspes met mattiol geprecipiteer word, word alle plante met insekdoders behandel.
Nuttige eienskappe van nagviolet
Waarskynlik die belangrikste nuttige eiendom wat goed waargeneem word. in die foto van violette nag, dit is aantreklik, maar nie te fantasievol nie, kyk. Sy sal altyd die oë en geeste van sjarme vermaak met haar wonderlike geur.
In violet is daar ook terapeutiese eienskappe, die blom word gebruik in die behandeling van brongitis, as 'n manier om met pyn in spiere en gewrigte te vryf. Dien toe en bad met blomme van violette. Hulle genees die vel van uitslag, ontspan en versag growwe dele van die liggaam.
Natuurlik, die gebruik van violette blomme is nie 'n wondermiddel nie, dit kan nie heeltemal genees nie, gee slegs 'n tydelike effek of verlig simptome. Behandeling met mattiola word as 'n addisionele beskouing beskou.
Nagviolet is 'n meerjarige plant wat aan die koolfamilie behoort. Dit is bekend sedert die XIV eeu. By die huis, die mees algemene tipes twee-jaar variëteite. Plante het reguit stamme, waarvan die hoogte 50 cm kan bereik.
Algemene inligting oor die nagviolet
Night Violet het 'n ander naam, Mattiola Two-Horned.
Dit groei in die Europese deel van Rusland, in die Kaukasus. Die blare is klein, skerp, die blomme kan dubbel wees, maar meer dikwels is hulle eenvoudig. Dit blom in 'n delikate pers kleur en het 'n aangename geur. Blomme word versamel in klein bloeiwyses in die vorm van klein borsels. Die waarde van hierdie plant vir tuiniers is dat blom begin in die aand en duur amper die hele nag. Nagviolet is baie soortgelyk aan Phlox, dus word dit soms die "Bull Phlox" genoem.
Die blomtyd vind in die somer plaas, veral in Junie en Julie.
Vrugte verskyn in die herfs, dit is peule, waarvan die lengte nie meer as 6 cm is nie. Die peule bevat sade, waarvan die getal meer as 1500 stukke per 1 gram mag wees. Saad kan vir 2 jaar gered word en na hierdie tydperk sal hulle steeds lewensvatbaar wees. Dit verdra die winter, selfs sonder ekstra isolasie. Baie maklik om te groei, vereis nie spesiale klimaatstoestande nie. Baie pretensieloos, en dit het die aandag van tuiniers van die Eurasiese vasteland aangetrek.
In die natuur is daar baie variasies van nagviolet, tuiniers verkies ook net 'n paar spesies wat die beste geskik is vir huisverbouing.
Die plant van hierdie variëteit het stingels met sterk vertakking, waarvan die hoogte 40-45 cm kan bereik.
Dit bloei in 'n delikate lila kleur met pragtige digte knoppe.
Wanneer bloei 'n sagte sterk aroma uitstoot.
Hierdie verskeidenheid is die gewildste onder tuiniers as gevolg van die delikate kleur van blomme wat saans oopmaak en 'n aangename geur.
Hierdie Mattiola-variëteit word tot 50 cm hoog.
Blomme wanneer blom het 'n gevarieerde kleur.
Baie waardeer deur tuiniers vir die reuk, die blomme het nie veel skoonheid nie.
Dit word aanbeveel om by die banke, naby die ingang, onder die vensters te saai.
Hierdie verskeidenheid is nie baie lank nie, die stamme groei tot 'n hoogte van 30 cm.
Blomme, delikate blomme, versamel in losse knoppe.
In die dag lyk die plant vervaag en nie aantreklik nie, daarom is dit beter om dit nie in oop blombeddings te plant nie en langs die paaie in die tuin, hulle voorkoms is nie aantreklik nie.
En in die aand word die plant "wakker", oop, sy voorkoms word vars, en die blomme uitsteek 'n delikate aangename geur.
Lang plantsoorte, stamhoogte kan 50 cm bereik.
Die blare is klein, groot getand.
Verkies helder plekke vir groei.
Stingels het 'n sterk vertakking.
Die blomme is klein pers pers, versamel in los bloeiwyses.
Dit het 'n aangename delikate reuk.
Blomme sorg en voortplanting
Nagviolet - 'n onpretensieuse plant en vereis nie spesiale sorg nie. Maar wanneer jy hierdie plant tuis huis toe moet gaan, moet jy sorgsame reëls volg.
Vloeiende nag is gereeld, maar matig, nie meer as een keer per week nie, veral as die somer droog is. Dit is nie nodig om die grond uit te droog nie, maar die stagnasie van water is baie skadelik vir die plant. Baie nuttig na natmaak die grond rondom die plante. Die besproeiingsproses word die beste gedoen in die oggend, en in twee fases, vir 'n goeie verloop van water in die diepte van die grond.
Om 'n plant te voer kos nie meer as 2 keer per maand met minerale bemestingstowwe nie.
Nagviol is lief vir vogtige lug, maar selfs in lae humiditeit voel dit goed en beïnvloed nie blom nie. Dit bestaan ​​goed saam met enige plante, hoewel dit goed groei.
In die winter kan die plant nie verhit word nie, die nag violet verdra koue winters.
Jy kan nagvioletjies in bykans enige winkel koop vir tuiniers en tuiniers.
Vir die aanplant van sade moet met sand gemeng word. Die saadperiode in oop grond is einde April, as die weer warm is, of vroeg in Mei, as April koud is.
Die diepte van plant moet minimaal wees, 'n baie goeie persentasie ontkieming, indien die saad bo-op die grond gesaai word en met 0,5 cm grond besprinkel.
Die afstand tussen gewasse moet minstens 10 cm wees.
Die landingsplek moet lig of gedeeltelik gekies word, en om later die geur van die nagviool te geniet, is dit die moeite werd om naby die gazebo of bank te saai.
Dit word nie aanbeveel om die nagviool op die saailinge te laat groei nie, en dan in oop grond te plant.
Dit verdra nie oorplanting nie en as gevolg hiervan kan slegs 20% van plante groei. Maar as die plante op die oop grond op verskillende plekke op hul eie gesaai word, as gevolg van die plant se blom in die vorige jaar, word dit aanbeveel om in 'n blombedding saam te plant met 'n klompie grond waarin die blom groei. Die grond vir die plant van nagviolette moet nat en los wees.
Dit kan effens bemes word, maar sonder organiese materiaal, en water moet nie daarin slaan nie. Swak verdra suur grond. Bloeiplant begin ná 1,5-2 maande na plant. Om die blom van plante te verleng, na die eerste plant, na 'n week kan jy nog saad saai, en na die ander - die volgende bondel. So kan die nagviool tot middel herfs geniet word.
Met behoorlike sorg vir die nagviolet word dit baie bestand teen siektes en plae.
Maar soms kan die plant aangeval word deur plae soos kruisvlieg, witvis, en meestal die ruspes van koolvlinders. Om al hierdie insekte te verwyder, is daar baie dwelms wat op die rakke van tuinwinkels aangebied word.
In ons breedtegrade onder die naam "nagviolet" groei egter twee blomme van Matthiola (beter bekende en bekende naam - Levkoy) en, in werklikheid, Hesperis.
Bloeihesperie begin in die laat lente van die jaar na die landing. As die plant vroegtydig uitgevoer word, het die plant soms tyd om in die eerste jaar te blom, maar sulke individuele blomstingels kan nie volblom genoem word nie. Первое цветение ночной фиалки может длиться до одного месяца (продолжительность цветения зависит от сорта растения), однако с третьего года этот период резко снижается, и клумбу с ночной фиалкой приходится обновлять. Приходится признать, что за эту особенность вечерницу недолюбливают многие садоводы.
Подобрать партнеров для ночной фиалки несложно. Mattiola bestaan ​​goed saam met somerblomme soos petunia, nasturtium, altviool, asook 'n verskeidenheid pittige kruie - melissa, mint, basiliekruid, tiemie, salie, ens. - hierdie plante skep saam wonderlike ruikers aromas en kleure. 'N interessante kombinasie met 'n aand partytjie is ook tuin geranium, duif, monard en nivyanik.
Keuring en Saai
Ten spyte van die "nagtelike" lewenstyl, Hesperis en Mattioli liefdeslig.. Hulle voel egter meer gemaklik nie onder direkte strale nie, maar onder verspreide strale en in gedeeltelike skaduwee.
Vir die verbouing van hierdie blomme is die beste geskikte vrugbare, los, klam grond (neutraal of effens alkalies). In sy samestelling sal nie te veel kalk wees nie. Voordat plante op oop grond geplant word, moet die grond opgegrawe word en komplekse kunsmis maak.
Nagvioletjies is nie besonder vatbaar vir plae en siektes nie. Maar hulle moet nog nie geplant word op die plekke waar ander kruistogter (kool) gewasse voorheen gegroei het nie.
Die belangrikste metode van voortplanting van hierdie plante is saadgroei. Die mees algemene is tweejarige soorte spesies. Sade verskyn in langwerpige peule by die plek van die vervaagde knoppe. Daarom kan hulle vermeerder en self saai.
Begin April, kan die violet in potte geplant word vir saailinge, en teen die einde van Augustus - vroeg in September, kan dit in oop grond geplant word, met 'n afstand tussen 10-15 cm tussen die spruite. dadelik op die grond in laat Mei - vroeg in Junie.
Saad moet vlak gesaai word en nie hoop nie. Na plant moet jy met water spuit, maar moenie water natmaak om die saad uit die grond te was nie. Indien saai dadelik in oop grond gedoen word, moet die grond na die bespuiting met foelie bedek word, die plant verder toemaak en die foelie van tyd tot tyd oopmaak.
Saadinskrywing vind plaas in amper 'n maand. Wanneer spruite 3 ware blare vorm, duik die plant.
Gieter - die belangrikste in die sorg van nag violet. Hierdie plant verdra nie die uitdroging van die grond en die stagnasie van water nie. Daarom moet water gereeld en matig wees. Dit is die beste om dit in die aand in 2 fases te produseer, sodat die water na die eerste water geabsorbeer word. Onmiddellik na water, los die grond af en verwyder onkruide.
Bemesting, voorbereiding vir die winter
Een keer elke 2 maande kan jy die violet bemesDie gebruik van komplekse minerale bemestingstowwe vir blomgewasse. Daarbenewens kan hout as vir kunsmis gebruik word, wat nie net die grond met die nodige stowwe verryk nie, maar ook dit alkalies maak wat die groei en bloei van die plant positief sal beïnvloed, veral as die grond oorspronklik suur was.
Mattioli en hesperis is rypbestande variëteite. Daarom moet volwasse plante nie voor die winter bedek word nie. Jong plante, wat vir die eerste keer oorwinter, kan egter geknip word as yskoue of sneeuagtige winter voorskadu is.
Kenmerke groei op die balkon
Nag violet sal goed voel op die balkon of loggia. Vir die groei in sulke toestande is die beste geskik lae-groeiende rasse mattiolybyvoorbeeld:
'N Ideale plek vir matiola sal 'n redelik verligte balkon wees, nie aan die suidekant.
Mattiola sade in Maart gesaai op saailinge, en aan die begin van die somer word hulle in potte of kurkmandjies oorgeplant en na 'n balkon vervoer. Andersins, groei op die balkon is nie anders as groei op die tuin. Die plant benodig ook gereelde water, losmaak en toediening van komplekse kunsmis.
As die balkon of loggia geglasuur is, sal die plant die winter in sy plek kan spandeer.
Nag violet in landskapontwerp
Deur die kombinasie van "dagblomme" met nagviolet, kan jy skep buitengewone geurige blommerangskikkings. Die mees unieke aromas kan verkry word deur violet en klimroos of pittige kruie (basilicum, salie, tiemie, melissa) op een blombedding te plant. Die mooiste kombinasies: nagviolet en altviool, petunia, nasturtium, geranium. Maar met die kombinasie van plante moet daar in gedagte gehou word dat:
Viool groei vinnig, dus moenie die kultuur strak plaas nie,
Violet is 'n vroeë plant, dus dit is die moeite werd om dit langs laat gewasse te plant om 'n blomtuin te kry wat al lankal aangenaam is.
Om die blom van viooltjies te verleng, dit kan in verskillende stadiums met tussenposes van 10-15 dae geplant word, dan sal die plante op verskillende tye geplant word. Daarbenewens is dit opmerklik dat die blom byna 2 keer verleng kan word, kan jy die kultuur eenvoudig in gedeeltelike skaduwee plaas. En om te bloei was meer welige, blomknoppe moet gesny word, en indien nodig, 'n paar vir die saad laat.
Baie variëteite viooltjies is eintlik meerjarig, maar die beste blom vind plaas in die tweede jaar. In die eerste - die plant het nie tyd om kleur op te tel nie, en vanaf die derde begin die blomme kleiner. Daarom gebruik tuiniers hierdie oes as 'n tweejaar-oes, wat hul plantasies geleidelik vernuwe, sodat elke jaar op die blombeddings 'n deel van die plante twee jaar oud sal wees.
Blomme "nag violet" - Hulle word nie net onderskei deur hul eenvoud en opening van knoppe in die nag nie. Die belangrikste kenmerk van hierdie plante is 'n wonderlike aroma wat 'n tuin of balkon kan verander in 'n romantiese en inspirerende plek met die sonsondergang.
Mattiola is 'n jaarlikse, tweejarige of meerjarige kruie. Sommige soorte viooltjies is struike met vertakte stingels, kaal of bedek met viltstok. Hul hoogte bereik 20 - 80 cm. Die blomme kan anders wees: pienk, wit, geel, sowel as eenvoudig en dubbel. Ongeag van die voorkoms, word hulle almal versamel in bloeiwyses wat lyk soos 'n oor of fancy kwaste.
Levkoy blom vanaf vroeg Junie tot November. Die vrugte word verteenwoordig deur klein peule waarin daar sade van violet is.
Die belangrikste kenmerkende kenmerk van die blomme word beskou as 'n spesiale reuk, wat eenvoudig onmoontlik is om met enigiets te verwar.
Terry variëteite sal bondige sjarme tuinversiering wees, wat dikwels op die balkon gegroei word. Nie-gekromde spesies is uitstekende heuningplante. Levkos is pretensieloos in omgee, en selfs 'n kind kan met buite aanplant.
Die genus Mattiola het ongeveer 50 hoofvariëteite. Hiervan was wetenskaplikes in staat om ongeveer 600 sierplantspesies af te lei. Violette word volgens hoogte geklassifiseer:
Volgens die struktuur van blomme is mattiola verdeel in eenvoudige en terry.
Die gewildste variëteite is mattiola bilobus, grys en geurig.
Die jaarlikse plant het 'n vertakte stam, wat 'n klein 50 sentimeter struikvormige vorm vorm. In die tydperk van Junie tot Augustus kom die blom van mattiola tweehoorn. Blomme is eenvoudig, bestaan ​​uit 4 blomblare. Kleur pers of ligpienk. Die plant stoot nogal 'n sterk aangename geur. Die vrugte word voorgestel deur peule, waarin klein, langwerpige sade ryp word. Mattiola tweehoornige word dikwels deur blomplanters gebruik om 'n verskeidenheid landskapontwerpprojekte te skep.
Jaarlikse plant het 'n swak vertakking. Die hoogte van die lote is 20-80 cm. Ovaalblare met kort kleredrag, bedek die stamme van die linkerkant. Blomme kan wees, beide eenvoudig en terry. Aan die bokant van die plant versamel hulle in dik, aantreklike bloeiwyses. Hul kleur is divers, daar is wit, blou, pienk, pers en geel blomme. Die bloeiperiode van hierdie verskeidenheid levkoev duur van Junie tot die eerste ryp. In die suidelike streke is Mattiola ook in die winter aangenaam met sy welige bloeiwyses. Vrugte verskyn slegs in rasse met eenvoudige blomme, hulle word voorgestel deur plat peule met sade binne.
'N Meerjarige kruidagtige plant, wat 'n hoogte van 20 - 50 cm bereik. Die blare en lote is geverf in donkergroen kleur, bedek met lang vilt, wat 'n silwer kleur het. Mattiola blomme geurig in Mei - Junie. Kruisvormige bloeiwyse bestaan ​​uit eenvoudige blomme van geelbruin skaduwee. Knoppies oop in die nag, uitsteek 'n kenmerkende reuk.
Elke produsent sal geskikte variëteite vir sy tuin of balkon kan kies. Wit en pers, pers en geel, pienk en blou bloeiwyses sal die perfekte versiering van die buitekant wees.
Mattiola word beskou as 'n pretensieuse blom wat nie komplekse sorg benodig nie. Dit is verbode om plante te plant in gebiede waar kool en ander verteenwoordigers van die kruisagtige familie voorheen gegroei het. Andersins is die blomme besmet met 'n kiel en 'n swam wat die risoom besmet.
Mattiola pas die mees verskillende klimaatstoestande suksesvol aan. Vir effektiewe verbouing van die grond moet ten volle bevogtig wees. Geskikte grond - leemagtige, swart grond, sanderig, maar nie suur nie. Landing is beter om in sonnige oop areas te maak.
Die blom propagateer met die hulp van sade. Versamel die peule na die begin van die eerste ryp. Hulle moet deeglik gedroog word. Grondvoorbereiding vir saai word in die herfs gedoen. Dan word die grond verryk met kunsmis van organiese oorsprong. Plant voortplanting vind op twee maniere plaas:
Groeiende matioli van sade. Van middel April tot Mei, afhangende van die klimaatstoestande, word die saad van die plant in die grond gesaai. Die prosedure word elke 2 weke herhaal. Dit sal die bloembed geurig maak vir 'n lang tyd.
Plant Mattiola As die klimaat jou toelaat om in Maart te land, begin die blom in Junie. Saailinge word gegroei in spesiale houers gevul met 'n mengsel van sand en soot in 'n verhouding van 1: 3. Saad word in die grond geplaas en 0,5 cm met die grond besprinkel. Gieter word nie benodig tot die eerste lote nie. Mattiola styg oor sowat 4 dae, waarna die houers in 'n kamer geplaas moet word met volle beligting en temperatuur wat nie 12 ° C oorskry nie. Hierdie tydperk word as die moeilikste beskou, aangesien geskikte temperatuuraanwysers nie altyd maklik is om te bereik nie.
Na 14 dae word die saailinge in aparte houers geswoeg. Nie almal van hulle sal sulke manipulasies kan weerstaan ​​nie, maar as gevolg hiervan bly slegs die sterkste weerstandbiedende blomme. In die middel of einde April word matiola in oop grond geplant. Daarna sal die plant in staat wees om 'n effense ryp tot -5 ° te verdra.
Vir die landing van die voorbereiding van die putte, gevul met water. Die plant oorleef beter nadat dit in vloeibare modder geplaas is. Nadat die putte met grond gevul is, moet dit deeglik verseël word. Gejaagde jaarlikse blomme met een stam word geplant op 'n afstand van 15-20 cm van mekaar. Mattiola twee horings en ander vertakte hoë variëteite is 25-30 cm.
Meerjarige plante voel die beste in oop gebiede wat goed belig word deur sonlig. Die ideale opsie om tuis te groei, is die ligging op die balkon, wat suid van die gesig staar.
Terry en eenvoudige variëteite word geplant sonder skade aan die ertername op die risoom. Afhangende van die tipe plant, is daar 'n afstand tussen die saailinge. Ideaal om te plant, is 'n bewolkte dag of aand, wanneer daar geen helder sonlig is nie. As die saailinge te naby aan mekaar geleë is, dreig dit om 'n swartbeeninfeksie te hê. Mattiola groei goed in vrugbare, los grond met neutrale suur. Swaar grond en lang stagnasie van water is onaanvaarbaar.
Tweehoornige matiola en ander rasse is onpretensieus in die sorg. Hulle benodig aktiewe beligting en hoë kwaliteit dreineringstelsel. Gieter moet gereeld wees, maar nie te veel nie. Dit word aanbeveel om die grond meer dikwels los te maak, sodat onder die invloed van vog nie 'n digte aardkors gevorm word nie. Weeggewigte is van groot belang, want die linkse verdra nie die nabyheid van aggressiewe plante nie.
Sistematiese toediening van top-dressing vir multi-jaar mattiolen is nie nodig nie. In die lente is dit genoeg om die saailinge een keer te water met 'n oplossing van 'n komplekse kunsmis wat bedoel is vir blomplante. In die teenwoordigheid van vrugbare grond, selfs dit is nie nodig nie.
Levkoi is veral kwesbaar vir die uitwerking van swamme, veral op die swart been- en koolkiel. Om infeksie te voorkom, is dit nodig om die plante behoorlik te versorg. Mattioli moet nie te naby aan mekaar groei nie en word blootgestel aan oormatige water. Die mees algemene plae is die witvis, die kruisvlerk en koolmot. Deur meerjarige en jaarlikse blomme met spesiale insekdoders te verwerk, kan jy vinnig van hul negatiewe impak ontslae raak.
'N Paar dekades gelede is mattiola as 'n gewilde plant beskou. Deesdae is dit minder algemeen. Die plant lyk goed in die klassieke park rigting. Hy is baie lief vir blom produsente wat tradisionele style verkies. Bloeiende borsels het 'n betowerende reuk wat 'n blomtuin met spesiale sjarme vul.
Terry gulfs word harmonieus gekombineer met ander somerblomme. Die interessantste kombinasies word verkry met roosmaryn, sierwurm, laventel. Die tweehoornige matiole lyk goed in tandem met koors en flox. Dekoratiewe blaarplante en kruie - tiemie, tiemie - beklemtoon die aantreklikheid van die nagviolet.
Wit, sagte pienk, persgolwe word op die voorgrond van blombeddings en blombeddings geplant, asook langs tuinpaaie. Dikwels word blomme gebruik vir die tuinbou en versiering van loggia's en balkonne. Hulle is geskik vir die groei in blompotte. Lae-groeiende rasse word gebruik om damme en poele te versier.
Vir die skepping van blomme komposisies geskikte hoë variëteite mattioly. Plante verloor nie hul oorspronklike voorkoms en lekker ruik dwarsdeur die week nie.
Mattiola is 'n nag violet, mooi en geheimsinnig. Die blom is onpretensieus in die sorg, dus word dit dikwels beginners tuiniers gegroei. Die plant bied groot geleenthede vir die skep van oorspronklike landskapontwerpprojekte.