ToekomsVenster: Om ’n belofte te glo(Foto: Djordje Ristic/Pexels) “Tóé het sy volk sy beloftes geglo en sy lof besing.” − Psalms 106:12 (AFR83) Die versie som die wyse waarop ons met die beloftes van God moet omgaan, baie mooi op. Drie elemente kom na vore. In die eerste plek, was daar die sensitiwiteit by die volk van die Here om die belofte van God raak te hoor en te onderskei. Daar is soveel stemme in die atmosfeer. Dit is nie net die Here en sy Gees wat praat nie. Daar is die stem van die heersende kultuur rondom ons en dit kan somtyds oorverdowend wees. Die stem wat dring om God se beloftes verdag te maak en soos die wêreld te word. Daar is ook die stem van jou eie deurmekaar gemoed. Sjoe, ŉ mens se gedagtes kan darem rondhardloop. Dit neem somtyds streng dissipline om die stem wat van binne kom stil te maak. Dan is daar die stem van die Here. Dink aan Elia en sy berg-ervaring. Die Here was nie in die stormwind, die gebrul van donderweer ensovoorts nie. Dit was in die stilte wat die Here na Elia gekom het. Die bekende liedjie sê mos: “Wees stil en weet, Ek is die Heer”. So dis belangrik om die belofte, die stem van die Here, raak te hoor en te onderskei. Die skape ken tog die stem van hul Herder, leer Jesus sy navolgelinge in die Nuwe Testament. Dan is daar die volgende oomblik, die toeëienings-oomblik. Die Here gee ŉ belofte en ek glo dit, volledig, sonder kwalifikasie en verskoning. Dit is net geloof wat God behaag. Sonder geloof kan ons nie vorder op die pad van heiligmaking nie. Ja, dit mag strompelend wees, maar die basis is geloof. Die pa het gesê: “Ek glo Here, kom my ongeloof tegemoet”. “‘As U iets kan doen,’ sê jy,” antwoord Jesus. “Vir die een wat glo, kan alles.” “Ek glo,” roep die seun se pa dadelik uit. “Help my in my ongeloof.” − Markus 9:23-24 Die derde beweging is bevestiging van die vertroue in die belofte wat God gee. Die volk het ŉ belofte ontvang en die Here geloof asof dit reeds ŉ werklikheid is. Die Bybel definieer geloof as ŉ vaste vertroue in ŉ saak, sonder dat dit reeds ŉ realiteit is. “Om te glo, is om seker te wees van die dinge wat ons hoop, om oortuig te wees van die dinge wat ons nie sien nie.” – Hebreërs 11:1 (AFR83) Ek wonder waar jy jouself bevind op die reis waarna die Psalmdigter verwys? Het jy al die belofte van die Here vir jou situasie en lewe kon onderskei midde ŉ veelheid van stemme, glo jy onwrikbaar dat God in staat is om dit in jou lewe te verwerklik en loof jy Hom reeds nog voordat dit ŉ werklikheid geword het?