Nathan Copeland, 'n 28-jarige man wat sy arms en bene na 'n motor nie kon voel of beweeg nie ...
Dit kan verskillende vorme van die mees flagrante tot die mees subtiele vorms. Op die oomblik dat ons dink dat ons daarin geslaag het, raak ons ​​'n binne- of buite-hindernis wat hierdie skynbare sukses in twyfel trek. Ongeluk, depressie, hulpeloosheid, uitstel, verlamming - die gevolgtrekking is altyd dieselfde: "Ek kan dit nie doen nie."
Sluimer die sukses van jou poging?
Die mislukking neurose kan self ook uit te druk in 'n gesamentlike onderneming, soos wanneer iemand skielik gooi homself krans in konflik met 'n ander, immobiliseer die gesamentlike poging, of wanneer 'n persoon besluit om 'n koöperasie te verlaat, wetende baie goed dat haar vertrek 'n krisis sal produseer dat die sukses van die werk sal beskadig.
Die mislukking neurose manifesteer ook wanneer, wanneer die werk geproduseer, een terugwerkend demolishes dit, miskien deur te val in 'n diep depressie, of deur saboteer ookal oorbly om te saboteer, soos die publisiteit wat die projek om die wêreld sal bring.
Die mislukking neurose spreek homself as 'n ondefinieerbare malaise, skuldgevoelens, die idee dat 'n mens is lelik of onbevoeg ten spyte van al objektiewe bewyse tot die teendeel. In uiterste gevalle, die persoon dood homself of sink in waansin ná sy doel bereik het.
Ses Hoofoorsake van Mislukking
Onder al hierdie gesigte word een gedryf na versuim deur ses hoofoorsake, ses oortuigings wat in die Onbewuste opgesluit word. Ons bied elkeen van hulle aan, vergesel van 'n voorstel vir 'n positiewe visualisering om te gebruik om verder as hulle te beweeg.
"Ek is basies sleg. "
Onder een of ander verskoning het die stamboom my nie aanvaar vir wat ek was nie. Die clan wou 'n kind van die teenoorgestelde geslag hê, van 'n ander voorkoms, met ander eienskappe, vinniger, stadiger, meer rustig, meer energiek. Hierdie verwerping, baie keer herhaal, het my diep geraak en my gery om sonder sukses te probeer wees wat die boom wou hê ek moet wees.
Dit was natuurlik onmoontlik, want ek myself net kan wees. Maar op enige gegewe oomblik van triomf toe ek het myself die reg om te bestaan ​​net soos ek is, het ek probeer om myself te ry tot mislukking-up die stam reg oor my.
Positiewe visualisering. Ek dink die hele boom is net soos ek. Watter wonderlike verhoudings sal ek met elke lid van die stam hê as die eienskappe wat teen my gehou word algemeen vir almal is. Byvoorbeeld, ek is delikaat en geestelik in 'n viriele en materialistiese boom; Ek stel my voor dat die hele clan met my lekkerny toegerus is. Ek is 'n meisie en hulle wou 'n seun hê; Ek verbeel my die hele boom wat sensitief is vir vroulike eienskappe: my pa, my grootouers, my ooms, alle familielede, het 'n groot innerlike vroulikheid.
"Ek was 'n las of 'n hindernis. "
Die geslagsregisterboom maak my verantwoordelik vir sy eie teenstrydighede en onbevoegdhede. Ek is gebore "per ongeluk" of in 'n gesin wat reeds materiële probleme gehad het. My ouers het my in die hande van ander oorgelaat, of teendeel, het hulle beweer dat hulle vir my "opgeoffer" het: hulle het my daarvan oortuig dat hulle hul doelwitte nie nakom nie. Ek voel dus nie in staat om enigiemand goed te doen nie.
Om hierdie oortuiging nie te verraai nie, saboteer ek op enige gegewe oomblik van triomf my eie sukses wat 'n oplossing sou wees, 'n vreugde vir die wêreld, in teenstelling met wat my vandag identifiseer.
Positiewe visualisering. Ek is 'n bydrae; met my kom wonderwerke. Byvoorbeeld, die oomblik toe ek gebore is ek dink my ouers 'n prys, 'n staatstoekenning, 'n geskenk vir my geboorte ontvang. As my ma 'n loopbaan as 'n sanger as gevolg van my geboorte gemis, ek dink dat die stem van my moeder se gemuteerde op 'n wonderbaarlike manier tydens haar swangerskap en dat sy was 'n bekende persoon te danke aan my vir haar goue stem-sy het selfs 'n duo met my.
"Ek het nie die reg om te verraai nie. "
Die klan aanvaar my glo. Dit is moontlik dat ek 'n gelukkige kinderjare gehad het. Maar my bestaan ​​is gebaseer op die toestand van lojaliteit sonder mislukking. Ek moet hul idees, hul sosiale gedrag, hul godsdiens, hul ideologieë, estetika en emosies as myne aanneem. In werklikheid bestaan ​​ek nie en my familie hou nie van my nie, tensy ek 'n heeltemal ondersteunende, ononderskeibare element bly.
As my ma my haat teenoor mans (vir 'n meisie) het of my oortuig het dat geen vrou vir my goed genoeg was nie (vir 'n seun), sal ek my liefdesverhoudinge laat misluk om my ma nie te verraai nie. As my vader dink dat alle aktiwiteite buite die handel onaanvaarbaar is, sal ek misluk in alles wat nie kommersieel is nie.
Nasionale kohesie funksioneer ook volgens hierdie model. Gevolglik gee ek my nie die reg om te lewe nie, behalwe as 'n element van die clan, wat diep in my, absoluut ontken aan my unieke bestaan.
Positiewe visualisering. Die hele geslagsregister tree op my nuwe idees, my nuwe inisiatiewe, my ontdekkings. Byvoorbeeld, as ek my politieke mening verander, registreer ek by my party en stem saam met my; as ek verlief raak op 'n persoon van 'n ander ras of godsdiens, word hulle verlief op my maat se kultuur of omskep na die godsdiens.
"Ek het nie die reg om te verlaat nie. "
Ook hier was die familie-atmosfeer blykbaar gelukkig. Maar my ouers het my opgewek om my nie na onafhanklikheid te lei nie, maar om my (eintlik of simbolies) naby hulle te hou. Die diep ontevredenheid van ander lede van die clan reflekteer op my.
As ek my ouers te verlaat, sal hulle sterf, of (in die geval van 'n ouerlike egpaar met 'n sadomasochistic knoop) sal hulle mekaar sou doodmaak; Anders kom een ​​sink in 'n depressie. Ek is skuldig. Ek moet in 'n baie moeite vir alles wat ek ontvang het, want ek dra 'n kunsmatige verantwoordelikheid sit.
Alle sukses is 'n stap in die rigting van die wêreld en bestaan ​​in effek dat ek my gesin verlaat om in die menslike gemeenskap te betree. Gevolglik mag ek nie oorwin nie.
Positiewe visualisering. Al die lede van my familie gaan na 'n ideale plek op die planeet, buite familiale wortels. Ek visualiseer my hele genealogiese boom wat die planeet bevolk, vol vreugde, en suksesvol emigreer hier en daar.
"Ek het nie die reg om my ouers te oortref nie. "
Ek dra my stam se nederlaag. Óf die stam is heeltemal uit mislukkings of daar onder my voorouers, 'n (oor die algemeen baie narcis) "groot man" of "buitengewone vrou" wie sukses is onoortreflike beskou. Hulle ingeskerp my met beperkings vir enige moontlike sukses: dit is nie moontlik om 'n ryk, gelukkig in die liefde, talentvolle, avontuurlustige, buite watter perke wees.
As, byvoorbeeld, my pa en oupa gedruip dokters wat verpleegsters, tandartse, of fisioterapeute het, sal ek doelbewus nalaat my eksamens by mediese skool in orde te weerhou van hulle wat wys dat dit moontlik is om suksesvol te wees, want in hulle ek wil meer as hul gesag te vernietig, hulle meerderwaardigheid gestig op my vrywillige minderwaardigheid, en sou vind myself simbolies om 'n weeskind te wees. Die pyn van mislukking steke minder as hierdie oorgawe.
Positiewe visualisering. Ek verhoog almal tot die vlak van my eie vervulling. Elkeen in sy eie domein ontmoet sukses gelyk aan die myn en geniet sy triomfgevalle in die groot kollektiewe party waar almal suksesvol en talent in wese as individu aanvaar en waar niemand met iemand anders vergelyk kan word nie.
"Plesier is gevaarlik, vuil, en verbied. "
As die genealogiboom ly aan 'n sterk seksuele onderdrukking, sal alle plesier as verdagte beskou word, selfs diabolies. Generasie na generasie, my clan verbied sy nasate van die lewe en hul eie vermoëns te geniet.
Op die oomblik van triomf hierdie fundamentele verbod daal, die voorkoming van toegang tot vervulling, en kan ook 'n invloed seksualiteit, wat veroorsaak dat die een na ysige wat magteloos was, of 'n voortydige ejaculator wees.
Positiewe visualisering. Ek stel 'n groot karnaval voor. My hele gesin neem deel, elkeen van ons met 'n kostuum en 'n masker wat ons toelaat om iets wat voorheen geheim gehou en verbied is van ons persoonlikheid, uit te voer. Elkeen geniet die plesier van hierdie warm, heerlike atmosfeer.
Identifiseer die Mislukking Neurose elke keer wat dit voorkom
Elke keer as die mislukking neurose manifesteer, veroorsaak dit dat die individu sy doel en die missie van sy besondere lewe uit die oog verloor, wat slegs die mag het om te besef.
Die basis van die mislukte neurose is 'n devaluasie van self, gebaseer op gesinslidmaatskap, wat in ons as bevele en verbiedings woon. Aan die einde van die dag voel ons leeg. Die enigste manier om hierdie skadelike illusie radikaal te weerstaan, is om die innerlike diamant, ons eie noodsaaklike waarde, te aanvaar en om hierdie onverbeterlike geluk wat alle hindernisse weerstaan, te teken.
Maar die werklike werk op die mislukking neurose bestaan ​​uit die identifisering van dit wanneer dit kom by die kruispad, elke keer as dit lyk. 'N Mens kan dan bewustelik kies om bestuur te word deur of hierdie mislukking, hierdie oproep van die verlede weg te draai.
Kies om waar te wees aan jou self
Om te triomfeer in 'n ware roeping is die grootste plesier wat daar is. Ons klan het ons gevra om iets anders te wees as om onsself te wees, en in die uitvoering van hierdie bevel het ons sin verloor van wat ons werklik is. Die aanvaarding van 'n mens se self is heldhaftig, want dit beteken die ineenstorting van innerlike beperkings wat geskep word deur die familie, samelewing en kultuur.
Ons verworwe identiteit is altyd onvoldoende en gebrekkig: dit is die houer en nie die inhoud nie. Maar die ineenstorting van hierdie waardelose oorblyfsels, of die kraak in hierdie masker, skrik ons ​​en ons is geneig om dit te verwerp. Ons grootheid, ons vermoë om te skyn, om sonder grense lief te hê, om te triomfeer, is meer vreesaanjaend as ons kleinheid.
Om hierdie oorkom te oorkom, impliseer dat u 'n meer verhewe doel het. Ons kan dit liefde vir jouself noem, liefde vir die werk wat ons in die proses van volbringing is, liefde vir almal wat hierdie werk sal baat. Dit is dus wanneer dankbaarheid die spel betree, wanneer ons die ineenstorting van die beperkte my aanvaar wanneer ons met dank en genade kontak maak. Hierdie noodsaaklike waardering skep die pad na ons eie eienskappe.
Ons het die hipotese voorgestel dat ons die toekoms in ons dra, dat ons brein potensieel onbeperk is, net soos die heelal is en meer vermoë het as wat ons gebruik. Die toekoms is dus binne-in ons, soos 'n enorme reservoir van potensiaal, en ons kan postuleer dat daar in ons 'n energieke bestemming bestaan ​​wat ons uitnooi om te word wat ons kan wees, wat ons lei tot positiewe vervulling.
As die werklikheid soos 'n droom is, moet ons daarin optree sonder om daaraan te ly, soos in helder drome, ...
Ons voel gereeld op 'n gegewe oomblik afgesny van ons stam van oorsprong tydens ons werk aan die ...
Oor die algemeen beskou mense die lewe as 'n natuurlike verskynsel waarin 'n mens baat vind sonder om te gee ...
Om die probleme van iemand te ondersoek, is om in die sielkundige atmosfeer van sy of haar in te gaan ...