In hierdie Psalm word die beeld/prent van ’n herder wat sy skape versorg, gebruik om die HERE se versorging, trou, beskerming en leiding van sy kinders, sy skape te verduidelik, wat deur die geloof in Jesus ons Opperherder (1 Petrus 2:25), aan Hom behoort.
En Dawid was bewus van die totale afhanklikheid van die skape teenoor die herder, vir alles wat die skape in hul lewe nodig het.
Die res van die Psalm is dan ’n beskrywing van hoe die HERE ’n herder is, en daarom sal niks die skape, God se kinders, in die besonder dan hier Dawid, ontbreek nie.
Ons wat so baiemaal teneergedruk word, ook soos nou, wat ons hartseer is oor Pa wat ons aan die dood moet afstaan, ons word herinner aan die dood.
As hy aan Saul beskryf dat hy mansgenoeg is om Goliat aan te vat, dan beskryf hy die taak as ‘n herder as volg deur sy eie ervaring:
34 Daarop sê Dawid aan Saul: U dienaar het vir sy vader die kleinvee opgepas, en as daar ’n leeu of ’n beer kom en ’n stuk kleinvee uit die trop wegdra, 35 dan gaan ek uit agter hom aan en verslaan hom en ruk dit uit sy bek uit; en as hy my aanval, gryp ek hom aan sy baard en verslaan hom en maak hom dood.
Maar, Dawid wil deur hierdie beeld ook ironies genoeg wys, dat hy, selfs as magtige koning, nie sonder die hulp van die HERE as sy Herder koning kan wees nie.
28 Ek is die goeie herder. Die goeie herder lê sy lewe af vir die skape… En Ek gee hulle die ewige lewe, en hulle sal nooit verlore gaan tot in ewigheid nie, en niemand sal hulle uit my hand ruk nie.