Onderhoud met die Werken van die Mapuche Kaxipayiñ-gemeenskap - ONDERWERPE - 2022
Onderhoud met die Werken van die Mapuche Kaxipayiñ-gemeenskap
Besoedeling in Neuquén is ver bo die toegelate waardes. In plaas daarvan om die situasie van die gemeenskaplike welvaart van die Neuquén-volk en die Mapuche-gemeenskap te verdedig, verdedig dit die belange van die oliemaatskappye, wat uiteindelik die veldtogte finansier en meer ongemak as welstand in die provinsie oplewer.
Gabriel Cherqui: "Ons is moeg om te sien hoe hulle ons Wallmapu vermoor het"
OPSur het 'n onderhoud gevoer met Gabriel Cherqui, werke uit die Kaxipayiñ Mapuche-gemeenskap, waarvan die gebiede opgeneem is in die Loma de la Lata (LLL) -gebied, die belangrikste gasveld in Argentinië en een van die belangrikste in Suid-Amerika, wat deur YPF SA bedryf word. In die middel negentigerjare was hierdie gemeenskap saam met sy buurman Paynemil bekend vir die hoë besmettingsvlakke wat geregistreer is - en wat nog steeds geregistreer word - en die gevolge vir die gesondheid van sy lede. Die woordvoerder van Mapuche bevestig meer as 15 jaar na die eerste klagtes dat die situasie nie verander het nie en dat hulle steeds wag op die integrale herstel van die skade wat gedurende meer as drie dekades van onttrekkingsaktiwiteit veroorsaak is. Die tradisionele owerheid het ook verwys na die mega-aankondigings van die ontginning van onkonvensionele koolwaterstowwe in die veld, en verdedig homself teen beskuldigings van toonaangewende protesaksies om geld van die operateurs te verkry.
Alhoewel die impak van die oliebedryf in die Kaxipayiñ-gemeenskap meer as tien jaar gelede die openbare status gekry het, het u 'n paar maande gelede weer getoon in die vraag na die omgewing se sanitasie in die gebied.
Die gemeenskap van Kaxipayiñ is moeg om te wag, moeg om onderdruk te word en moeg om besmet te wees soos vandag, na soveel jare van die ontdekking van hierdie deposito [LLL] op ons grondgebied. Ons is moeg om te sien hoe hulle ons grondgebied vermoor, ons wallmapu, moeg om te sien hoe hulle die bloed van ons broers, ons gesin, ons gemeenskap en ook van bure in die provinsie Neuquén vergiftig. Ons het ons hele lewe lank die gebrek aan regeringsbestuur, die gebrek aan beheer en toewyding van die maatskappy om dinge goed te doen, aan die kaak gestel, wetende dat die lewens van ons mense, ons grondgebied en die lewens van baie mense wat hierdie webwerf omring. Daarom het ons weereens uitgegaan om te demonstreer en te eis dat Loma de La Lata reggestel moet word, dat sanitasieprosesse gegee word volgens die behoefte aan 'n ander kultuur en populasies van crianceros wat deur hierdie onttrekkingsaktiwiteit geraak word.
Aan die einde van die 90's was daar sprake van swaarmetale in die liggame van die gemeenskap en van omgewingsbesoedeling. In 2009 was daar 'n nuwe regsgeding waarin dit wat al meer as tien jaar bekend is, weer bevestig word.
Ja, op 19 November 2009, op grond van klagtes van ons en van die Vereniging van Superficiaries van Patagonië (Assupa), het die Judicial Power of the Nation 'n ondersoek [deskundige verslae] na die deposito's in Neuquén gedoen om die bestaande besmetting in die provinsiale gebied. Onder hierdie klopjagte was ons gebied in Loma de La Lata - en verskeie ander plekke - waar die regterlike mag van die nasie weer bevestig wat ons al jare sê: die besoedeling in Neuquén is ver bo die toegelate waardes.
Dit het kommer in die gemeenskap en in naburige bevolkings veroorsaak, want ons sien dat die regering nooit die sanitasiebevele afgedwing of nagekom het nie. Ons weet dat die aanklaerskantore en diegene wat hierdie proses moet volg, deel uitmaak van hierdie stelsel en deel is van wat die staat se beleid is. In plaas daarvan om die situasie van die gemeenskaplike welvaart van die Neuquén-volk en die Mapuche-gemeenskap te verdedig, verdedig dit die belange van die oliemaatskappye, wat uiteindelik die veldtogte finansier en meer ongemak as welstand in die provinsie oplewer.
-Waarom is die gebrek aan bestuur 'n probleem?
Ons sien die probleem vanuit hierdie oogpunt. Besoedeling is die gevolg van 'n situasie waarin daar iemand verantwoordelik is. In die provinsie Neuquén is daar geen beheer binne die landerye en dus ook nie oor die fasiliteite en die wanbestuur van die operateur nie. Dit beteken dat, in die geval van YPF, [die maatskappy poog om] so min as moontlik te bestee, en dit voel vrye teuels as gevolg van die gebrek aan beheer, in hierdie geval van [die Subsekretariaat van] koolwaterstowwe of omgewing van die provinsie. En deur dit met vrye teuels te laat, veroorsaak dit dat hierdie besoedelingsituasies gegenereer word, wat ook geen oplossing bied nie. In Loma de La Lata kon ons kla oor hierdie situasie sonder om 'n antwoord te hê, maar daar is baie neerslae in Neuquén wat geen stem het nie, wat geen beheer het nie en waarin hierdie situasie steeds die hele wêreld beïnvloed.
- U sê dat dit nie 'n kwessie van geld is nie.
Nee, hier gaan dit nie oor geld nie. Daar is 'n kwessie van toewyding hier: ons dink in die gemeenskap dat dit goed kos om minder goed te doen as om dinge verkeerd te doen. Dit gebeur dat wanneer die operateur 'n bestuurder het, in hierdie geval die goewerneur self, wat die probleme bestuur en oplos deur dinge te bedek, dit nog goedkoper word. Maar as hulle dit goed wil doen, en as hierdie bestuurder, Jorge Sapag, die goewerneur van die provinsie Neuquén word, en as hy regtig belangstel in die lewens van elkeen van die inwoners, nie net die stemming nie, kan dinge gedoen word wel. Omdat die oliemaatskappy, met die hulpbronne wat uit die provinsie Neuquén geneem word, genoeg sou hê om dinge goed te doen en nie 'n besmette gebied het nie, nie hoë werkloosheid het nie, nie 'n baie onseker gesondheidsindeks het nie, het skole soos vandag hulle doen dit. U weet goed dat die oliebedryf binne die provinsie Neuquén getoon word asof dit die redding van die wêreld is, en ons sien dat ons in 'n totaal onbeskermde provinsie is, maar nie weens gebrek aan hulpbronne nie, maar weens gebrek aan bestuur , wat die verbintenis tot die mense is, die verbintenis tot die gebied.
As 'n mate van stryd het hulle die aktiwiteite wat sedert Februarie 2011 op die perseel geprogrammeer is, verlam.
YPF maak jaar na jaar 'n beleggingsplan met verskillende deposito's in die provinsie. In die geval van ons gemeenskap maak YPF 'n beleggingsplan wat hy aan die provinsie voorlê en dit mettertyd binne ons grondgebied uitvoer. Ons wou hierdie situasie rem, want ons sien dat elke keer as 'n beleggingsplan aangebied word, agter elke plan wat baie winsgewend vir die provinsie lyk, dit 'n nadeel vir die lewe, die gebied en die die kultuur, in hierdie geval, van ons mense. Sedert Februarie het ons belemmer wat die beleggingsplan in Loma de La Lata sou wees, omdat ons nie 'n verbintenis in ons gebied gesien het om dinge reg te doen nie. As dinge verkeerd gedoen word, weet ons dat ons lewe, ons kultuur verdwyn.
YPF kan dinge regtig goed doen en nie hierdie plan verlam nie, maar hulle verkies om die beleggingsplan in die provinsie op te skort, nie te boor nie, nie op nasionale vlak geskeduleerde en toegewyde werk te doen nie, solank die situasie nie skoongemaak word nie, aangesien solank dinge nie reg gedoen word nie. Daaragter sit 'n staatsamptenaar, 'n oliebestuur, wat hierdie politieke besluite neem om nie die skade wat hulle in Loma de La Lata aangerig het, te erken nie. As ons dit vandag kan sien, kan ons ons voorstel al die plekke waar YPF werk, en waarvoor niemand kan praat nie.
Hierdie situasie is dus kommerwekkend, hulle het besoedelde mere, riviere, waters, hulle het besoedelde bloed, bene, lewe, daar is diermutasies, genetiese misvormings, swangerskappe verloor as gevolg van genetiese misvorming ... Hierdie situasie is deel van die gebrek aan bestuur en beheer oor die Staat self.
-Wat was die resultaat van die jongste mobilisasies?
Die laaste mobilisering wat in Loma de La Lata plaasgevind het, was vir die herwinning van die gebied. Ons kla al 'n paar jaar op pad om te demonstreer en sanitasie te eis. Die enigste reaksie wat ons gehad het, was die polisie se onderdrukking: hulle het ons nie toegelaat om joernaliste, dokters in te neem nie, en hulle het self die pad gesny, dieselfde polisie, en die toegang tot die oliemaatskappy toegelaat. Toe ons hierdie situasie sien en nie 'n joernalis-kollega gehad het nie, het ons nie die uitsetting in die gesig gestaar nie. Wat meer is, ons het die roete nie heeltemal afgesny nie, maar die werkers wat die beveiliging in hierdie aanlegte doen, laat toe, want anders laat ons toe As ons dit neem, neem ons self 'n risiko en 'n besoedelingsaksie wat selfs belangriker is as wat daar is. Toe ons aankom en sien dat daar geen joernaliste is nie, het hulle toegang tot al die mense afgesny en dat hulle slegs die oliemaatskappy toegelaat het om in te gaan, het ons besef dat dit 'n politieke operasie was en dat hulle swaar gewapen was. Ons glo dat hulle met bestellings soos Julio Argentino Roca s'n gekom het. Daarom het ons besluit om eenkant toe te gaan en ons is tans besig om die situasie te evalueer, want as ons nie 'n antwoord het nie, sal die gemeenskap die hele tyd die straat uit en op elke oomblik wat nodig is, gebaseer op 'n eis om skoon te maak op die grondgebied van ons gemeenskap en deur die beheer van hierdie regering aan hierdie oliemaatskappye wat rampe kom maak.
Ons het ook nie verstaan ​​dat dit vir die regering moontlik was om hom by die oliemaatskappye te skaar nie. Die beste bestuurders wat YPF het, is [Jorge] Sapag, [energiesekretaris] Guillermo Coco en die regter, wat die een is wat later uitvoer, in aandadigheid aan die hele stelsel, die uitsettingsbevel en ander.
Hulle noem dat olie as die heil van die provinsie beskou word. Hoe het u hierdie aankondigings oor onkonvensionele deposito's geneem, watter verwagtinge het u?
Ons het dit uit twee oogpunte beskou. In die eerste plek weet ons dat daar van 1999 tot 2003 geen nuwe verkennings was nie, want ons woon hier en ons weet watter verkenningsondernemings is. Van daardie tyd tot vandag toe was daar nog nooit ondersoek by LLL nie. Hierna ken ons die putte waar [YPF-uitvoerende hoof] Sebastián Eskenazi, [Neuquén-goewerneur] Jorge Sapag, en ongelukkig wie die land moet lei, die president [Cristina Fernández de Kirchner] die politieke pantomime gemaak het: hulle is putte geboor sedert 2004 , ons weet dit omdat dit ons gebied is.
Daar is twee politieke pantomimes. U weet dat ons in verkiesingsjare is (1), ons weet dat die reserwes van die Loma de La Lata-veld waar ons woon, geval het, dat meer kompressors geïnstalleer word [om die druk in die put te verhoog], wat pompe is om te verwyder min of baie wat kan pas. Met ander woorde, wat eers tevore uitgekom het, probeer hulle vandag om die grootste aantal fasiliteite wat u in ons gebied kan sien, te verwyder of in stand te hou.
Onkonvensionele gas, ons glo nie dat dit van hierdie oomblik is nie, ons glo dat dit altyd bestaan ​​het, dat dit duurder of goedkoper is, dit is handelskwessies. Wat ons wel verstaan, is dat dit 'n politieke saak is: die aandele van YPF het dramaties gedaal en dit is nodig om dit te kan onderhou en die verkiesing ten alle koste te wen.
-Dit het gevolge gehad vir die moontlike verkoop van die deposito ...
Mense wat baie naby aan YPF en die regering is, het aan dieselfde tafel daaroor kommentaar gelewer. Ons glo dat dit die waarheid is, as u 'n bietjie kyk, het al die [diens] maatskappye wat aan olie gekoppel is, in hierdie geval die grootste in die land, opgegee om in die land te werk en [openbare ] politieke werke, omdat dit nie meer winste oplewer nie. In hierdie deposito is dit nie nodig om [ondergrond] af te gaan om die agteruitgang wat dit het te sien nie, die gevolg is op die oppervlak. Hier is niks oor nie, daar is geen menselewe, fauna, flora, visse nie, en dit is wat u sien.
Kom ons probeer nou verder kyk. Vir hierdie mense beteken dit nie meer 'n besigheid soos vroeër nie, en om 'n veld te verkoop, is dit nodig om aandele in te samel, want anders het dit geen sin om iets baie goedkoop te verkoop nie. U weet dat die waardes en aandele die afgelope paar dae baie gegroei het. Ek hoop dat wie ook al kom, of so bly, die situasie kan opbou en dinge goed kan doen.
Ons weet dat dit in die kultuur van ekstraksie gaan oor die verdienste wat u die meeste kan verdien en om probleme deur iemand anders op te los. Dit is wat die regering doen, wat probleme vir 4 jaar oplewer [wat die administrasie duur], en die volgende uitvoerende gesag moet dit uiteindelik oplos of strek. Hulle doen presies dieselfde, dis dieselfde beleid.
- Was daar 'n saneringsplan? Het hulle enige oplossing vir die klagtes aangebied?
YPF en die provinsie, wat al onder soveel klagtes van besoedeling onder druk was, het 'n unieke remediëringstelsel aangebied wat 'biodegradasie' genoem word. Hierdie stelsel is soos om beeldjies te verander, want ons weet dat almal binne die mark weet dat dit die goedkoopste stelsel is en om die aarde skoon te maak en die lug te besoedel. Ons stem dus glad nie saam met die stelsel nie, want ons glo dat dit nie in ooreenstemming met 'n Mapuche-gemeenskap is nie, omdat ons die Mapuche-kultuur ken. En dit is volgens geen burger nie; ons weet dat die twee lewensbelangrike natuurelemente wat die persoon of enige lewende wese het, water en lug is, ons stem nie saam nie en hulle het vir ons gesê: 'Dit is die enigste metode, en dit is die is die enigste maatskappy ". Op grond daarvan en in funksie daarvan word dit tot dusver bespreek, omdat ons nie saamstem nie. Die provinsie verdedig die belange van YPF, deur een of ander verdrag en deur 'n veldtog wat hy gevoer het.
Aan die ander kant sien ons dat daar geen deelname is of wat die reg van 'n gemeenskap op voorafgaande konsultasie genoem word nie. Ons het nie vooraf gekonsulteer nie. Hulle het gekom en gesê: "Dit is wat u moet laat doen, en dit is die maatskappy wat dit gaan doen." Ons weet dus ook dat dit nie is om 'n oplossing te bied nie [maar] om aan te hou rek en om te kan sê: 'Ons doen iets, en hulle wil nie.' Ons wil nie, maar hoekom wil ons nie? Nie omdat die onderneming sleg is nie, maar omdat die stelsels sleg is. Want wat hulle in die veld gedoen het en wat hulle toegelaat het, wil hulle weerspieël in die sanitasie met die goedkoopste stelsels, en dit waarborg niks nie. Dit waarborg niks vir enige burger of lewende wese nie. Daarom stem ons nie saam nie, want dit is heeltemal negatief met hierdie stelsel. Ons weet dat daar voortreflike stelsels bestaan, soos dieselfde wetgewing en grondwet sê, wat dit aanpas en nie wil gebruik nie.
-Wat beoog hulle om te doen?
Bio-remediëring is 'n stelsel waar hulle die besmette grond na 'n groot bewaarplek neem en met masjiene begin werk deur dit te ontlug. Dan val al die koolwaterstof in die geval van swaar reën op of vlieg. Om hierdie rede word biologiese afbreek nie aanbeveel op plekke waar daar baie wind of baie reën is nie. Daar is superieure stelsels hierin, waarin ons weet dat die koolwaterstof finaal beskadig word, wat uiteindelik onttrek word. Dit is duidelik dat dit baie duurder is. Hier word bedoel dat YPF of die provinsie die koolwaterstof wat die aarde besoedel, weggooi, nie dat die lug of water dit wegneem nie, want dit is nie ernstig nie, dit is nie 'n verantwoordelike ding nie.
-En wat sou met die besmette water gedoen word?
Vir hulle is water vandag 'n besigheid, hulle sê dat hulle koolwaterstofherwinningsbronne sal plaas, maar as 'n besigheid, nie om die water skoon te maak nie. Ons weet duidelik dat daar binne die gemeenskappe reeds 30 hektaar is wat met koolwaterstowwe opgespoor is, waar u water trek, dit by die brandhout voeg en dit brand. Wat het hulle dan gedoen? Eers het hulle gesê: "Ons gaan hierdie program doen, waar die watertafel skoongemaak gaan word." Die watertafel is nooit skoongemaak nie, en hulle het koolwaterstowwe al vyf of ses jaar herwin, maar hulle stel nie belang in die water nie, want dit spuit dit weer op dieselfde plek in. Met ander woorde, daar is niks ernstigs nie, die water sirkuleer, die koolwaterstof word verkoop en die water word na dieselfde plek terugbesorg, ensovoorts. En dit is nie 'n ernstige vraag nie. Ons was in Bolivia om na 'n paar stelsels te kyk wat voorgestel word in die studie wat in die gemeenskap uitgevoer word, wat 'termiese desorpsie' genoem word.
Uiteraard ondersteun en laat die provinsie maatskappye toe wat hulle wil hê en nooit termiese desorpsie wou aanvaar nie (2). Hoekom? Omdat presies die ondernemings van die amptenare nie die stelsel het nie, sou dit meer koste, meer werk beteken om dit van buite af te bring, en dit sou hul persoonlike sake uitwis. Ons was in gemeenskappe in Bolivia waar termiese desorpsie eintlik plaasvind, YPF dit doen, waar dit die land aan die een kant herwin en die koolwaterstof dit aan die ander kant neersit. Dit is natuurlik duurder. 'N Termiese desorpsie-middel tussen 80 en 90 kubieke meter per dag, en bio-afbraak sal jare neem om dit reg te stel. Dit is dus 'n langtermynbesigheid van die onderneming wat dit doen.
Elke keer as die gemeenskap uit protes uitkom, is die kommentaar in die media dat hulle op soek is na wesenlike voordele en nie na remediëring nie.
Die werklikheid praat anders. As u dit vanuit 'n sakeperspektief wil beskou, kan die gemeenskap die beste besigheid hê as hulle dit nou wil hê. Wees deel van hierdie onderneming, want dit sal dit selfs grondwetlik moontlik maak. Ons het miljoenêraanbiedinge gehad om hier weg te gaan, sodat ons kan stilbly, ons het aanbiedinge van Repsol, miljoenêrsbedrae, waarvoor ons Kaxipayiñ-gemeenskap besluit het dat dit nie 'n kwessie van geld is nie. Ek kan miljoene dollars hê, maar as ek nie gesondheid het nie, is dit nie vir my nuttig nie, en dit is nie die kultuur van ons gemeenskap nie.
Aan die ander kant glo ek dat die sanitasie wat die gemeenskap van YPF en die provinsie eis, die grootste rykdom is wat die gemeenskap kan hê, gebaseer op en gebaseer op die beswil van almal, nie net die Mapuche-gemeenskap nie. Waarvoor ons vra, is vergoeding vir ons lewens, en dit gaan nie oor 'n ekonomiese kwessie nie, maar oor gesondheid, lewe, vooruitgang, ontwikkeling, in die wete dat ons kleinkinders gesonde water sal kan drink, omdat ons weet dat die miljoene dollars gaan nie kan eet of drink nie. Ons verstaan ​​die mense wat praat en lewer die opmerkings omdat ons dit gesien het, en ons weet ook dat daar mense van die staat is wat verantwoordelik is vir die bevordering van hierdie situasie. Maar die werklikheid spreek dat dit hier nie 'n kwessie van geld is nie, maar dat dit goed kom doen.
Ons kan vandag ons sak vol maak. Ons weet dat die amptenaar toegewyd is, ons weet dat die onderneming toegewyd is, ons het die geleentheid om saam met hulle te gaan sit en sake te doen. Maar ons wil dit nie hê nie, alhoewel dit maklik sou wees omdat dit in die land se kultuur gekoop word, of dat dit afpers word, en wat die gemeenskap tans vra, is nie ekonomiese betalings of 'n afpersing van 'n onderneming om dinge te doen nie wel. Die werklikheid sê dat hulle dinge nie goed gedoen het nie, die bloed van die mense, die gebied, hulle sê dat hulle dinge nie goed gedoen het nie. Wat wil ons daarmee hê? Dat dit reggestel word, dat die lewens van mense regtig bevorder word, en as daar op 'n stadium iets was wat nie reggestel kon word nie, en as dit op 'n stadium in die toekoms vergoed moes word, sou dit die mense moes vergoed wat regtig benadeel is, want dit is so hier en in die wêreld. Maar voor dit nodig is, moet daar reggestel word.
Elke keer as die Kaxipayiñ-gemeenskap verlaat of die Mapuche-mense waar ons in lyn is, is dit vir almal se beswil, waar ons regtig kan geniet wat ons het, kultuur, 'n seun, of 'n boom, wat regtig rustigheid gaan oplewer. En as u nie in die land of in die wêreld glo dat alles silwer genoem word nie, is hier dinge belangriker as silwer, wat kultuur, lewe, 'n ontwikkeling is, natuurlik, met geld later, seker omdat hulle dit so gemerk het. het ons gegenereer wat die nood, die nodige kwaad het. Maar ons weet dat die persoon twee fundamentele dinge nodig het om in vrede te lewe: water en lug. En dit moet versorg word.
1- Die onderhoud is in Julie gevoer.
2- "Dit is 'n ex-situ behandeling wat bestaan ​​uit die verhitting van die grond tot intermediêre temperature (250-600 ºC) om vlugtige organiese verbindings of vlugtige metale soos kwik (Hg) te verdamp.
Die besoedelde gasse wat gegenereer word, word met behulp van 'n gasversamelingstoerusting van die skoon lug geskei. Die gasse verander weer in vloeistowwe en / of vaste materiale. Die besmette vloeistowwe of vaste stowwe word veilig weggedoen. Stof en skadelike chemikalieë word van die gasse geskei en word veilig weggegooi en die skoon vloer word teruggekeer na sy oorsprong, voordat dit met water gespuit is om stof te beheer. ' Bron: www.miliarium.com/…