Familie Boerdery was eens die ruggraat van Amerika
Geskryf deur Danielle Nierenberg, Ensia
'N Verenigde Nasies-aanwysing bied die perfekte geleentheid om te belê in klein- en mediumgrootte plase.
In die breë bespreking van landbou, kry familieboere dikwels nie soveel aandag as grootskaalse bedryfsboerderybedrywighede nie. En hulle kry dikwels nie die ondersteuning wat hulle nodig het nie, ten spyte van hul potensiaal om omgewingsvolhoubare oplossings vir honger, vetsug en armoede te implementeer. Gelukkig het die Verenigde Nasies die 2014 die Internasionale Jaar van Family Farming Om die wêreld se meer as 400 miljoen familieboere te vier, wat 'n ryp geleentheid skep vir eters, nie-regeringsorganisasies, navorsingsinstellings, regerings en die befondsing- en skenkergemeenskappe om op te los om in familieboere te belê.
Familieplase Verbeter opbrengs en verhoog plaaslike markte
In baie ontwikkelende lande verteenwoordig die familieplaas gemiddeld tot 80 persent van alle boerderybehoeftes en voer miljoene mense. Intussen sal komende verslae van die VN se Voedsel- en Landbou-organisasie en Voedsel Tenk stel voor dat deur plaaslike kennis en volhoubare, innoverende boerderymetodes, familieboere die opbrengste kan verbeter en 'n meer voedingsdigtige en diverse voedselstelsel kan skep, asook om werkgeleenthede aan miljoene te lewer en plaaslike markte te bevorder.
Maar klein- en mediumgrootte familieplaas sukkel dwarsoor die wêreld. Een slegte oes, te veel of te min reën, of 'n verwerpde banklening kan plase uit die besigheid dryf. In 2012 het byvoorbeeld 'n droogte die boere in die Verenigde State sowat $ 35 miljard gekos en Amerikaanse BBP verminder met tot 1 persent. En swak weer en wisselvallige voedselpryse hou steeds boere in die Sahel van Afrika, Indië en elders in die gesig.
In baie dele van die wêreld vind boere, NRO's en beleidmakers egter maniere om veerkragtigheid in die familieplaasstelsel te skep.
In Kalifornië, byvoorbeeld, organisasies soos die Gemeenskapsalliansie met familieboere bereik boere met opvoedkundige gereedskap en hulpbronne, insluitend inligtingsprogramme en tegniese bystand, terwyl wynprodusente in droër gebiede van die staat waterbewaring en ander volhoubare tegnieke in hul plase integreer. In Missouri, Kweek Kansas City verbind eters aan bestaande plase waar kos gekweek, geoes en heeltemal verkoop word binne die grense van Kansas City, sowel as die begin van 'n reeks stedelike plase.
Vir gesinsboere in lande soos Niger met 'n droë seisoen en 'n nat seisoen, verteenwoordig besproeiing 'n kans om die hoeveelheid gewasse wat hulle in 'n jaar kan groei, te verdubbel. Maar diesel-aangedrewe besproeiing kan duur wees, en die besproeiing van gewasse met die hand is tydrowend. Sonsdruppelbesproeiing verteenwoordig 'n potensiële transformatiewe tegnologie vir baie sulke boere. Die tegnologie kombineer sonfotovoltaïese waterpomp en lae drukdruppelbesproeiing. Dit stel boere in afgeleë, droë streke in staat om gewasse wat die hele jaar se voedings- en monetêre waarde hoog is, te verbou.
Die Internasionale Gewasse-navorsingsinstituut vir die halfgesteente-trope het saam met vroulike boere gewerk om marktuinskoöperasies te stig en hulle op te lei om sonpypleidings te gebruik en in stand te hou. Dit het gehelp om hul inkomste te verdriedubbel. En die Solar Electric Light Fund, 'n organisasie sonder winsoogmerk in die VSA, is besig om sonkrag tegnologie in ander ontwikkelende lande te implementeer om armoede deur landbou en ander vorme van ontwikkeling te verminder.
Gesinsboerdery kan 'n groei-industrie wees
Gesinsboerdery kan 'n groeibedryf wees - een wat die wêreld desperaat nodig het. 'N 2002 Wêreldbankverslag [PDF] Die ondersoek van 61-lande met bydraes van meer as 400 landbou wetenskaplikes het dit bepaal Kleinskaalse plase het die beste potensiaal om wêreldwye hongersnood te verlig. Maar jongmense in beide ontwikkelende en nywerheidslande sien dikwels landbou as iets wat hulle gedwing het, nie as iets wat hulle wil doen nie, wat toekomstige groei moontlikhede in die gedrang bring. Die gemiddelde ouderdom van beide Amerikaanse en Afrika-boere is meer as 55 jaar. Dit maak van die volgende generasie voedselprodusente en leiers 'n kritieke kwessie as ons sulke moontlikhede sal benut. Organisasies soos Voedselkorps in die VSA, Ontwikkeling van Innovasies in Skoolverbouing in Uganda en Slow Food International se 1,000 Tuine in Afrika Projek is besig om jongmense uit te wys om hulle die belangrikheid van en die verband tussen ons voedselstelsel en ons omgewing te toon.
Terwyl die belangrikheid van familieboerdery en die potensiaal vir 'n meer volhoubare voedselsisteem duidelik is, is daar nog baie werk nodig om koherente staats-, nasionale en internasionale beleide te ontwikkel om familieboere te versterk.
Oor die volgende jaar, laat ons onthou dat hierdie boere nie net voedselprodusente is nie - hulle is sakevroue en mans, hulle is onderwysers in hul gemeenskappe, hulle is innoveerders en uitvinders, en hulle is rentmeesters van die land wat verdien Om erken te word vir die werk wat hulle doen, wat ons almal bevoordeel.
Danielle Nierenberg is mede-stigter en voorsitter van Voedsel Tenk en 'n kenner op volhoubare landbou en voedselkwessies. Sy het breedvoerig geskryf oor geslag en bevolkings, die verspreiding van fabrieksboerdery in die ontwikkelende wêreld en innovasies in volhoubare landbou.
Staat van die wêreld 2013: Is volhoubaarheid nog moontlik?
deur The Worldwatch Institute.
In die jongste uitgawe van Worldwatch Institute se Staat van die wêreld reeks, wetenskaplikes, beleidskundiges en gedagte leiers probeer om betekenis tot volhoubaarheid te herstel as meer as net 'n bemarkingsinstrument. Staat van die Wêreld 2013 sny deur die retoriek rondom volhoubaarheid, en bied 'n breë en realistiese blik op hoe naby ons aan die vervulling van dit vandag en wat praktyke en beleide sal ons stuur in die regte rigting. Hierdie boek sal veral nuttig wees vir beleidmakers, omgewingsgerigte organisasies en studente van omgewingsstudie, volhoubaarheid of ekonomie.