“Dit skrik ons nie af nie. Dit spoor ons aan om te verseker dat Zwane loop. Ons het ware eise en ons beroep vir sy bedanking is ’n positiewe stap in die regte rigting.
“Ons moet onthou, die jeug is ons toekoms en ook ons toekomstige leiers. As jy nie in hulle belê nie, dan is die land gedoem.”
’n NSFAS-woordvoerder, Kagi­sho Mamabolo, sê die betoging sou nie wettig gewees het nie omdat Nehawu nie toestemming daarvoor by die Stad Kaapstad gekry het nie.
Die DA en sy voorgangers het op dieselfde vertrekpunt hul beslag gekry – die bevordering en verskansing van wit ideologie. In so ’n mate dat die wit leierskorps van dié party (wat in getalle ’n swart party is, maar ideologies witheid in stand hou) met ’n dilemma sit.
Hoe versoen die DA die belange van sy wit liberale met sy swart nasionaliste s’n? ’n Paradigmaskuif in ideologie is die oplossing.
Ideologieë verskaf ’n belangrike manifestasie van politieke waardes wat dikwels verantwoordelik is vir die wyse waarop baie – of dalk alle – politieke akteurs optree.
Die Fransman Antoine Destutt de Tracy het die term “ideologie” tussen 1796 en 1798 geformuleer. Dis ’n stel waardes wat ons as riglyne gebruik vir hoe ons lewe.
Die gevaar van ideologie lê opgesluit in ’n ou spreekwoord wat die Britse historikus AJP Taylor losweg geformuleer het as: “Jou ideologie is soos jou eie asem – jy kan dit nie self ruik nie.”
In ’n ander konteks om ’n oplossing aan die dilemma met ideologie te verskaf het die historikus Hermann Giliomee opgemerk: “Dit is veel beter om openlik te erken uit watter hoek jy kom wanneer jy jou storie vertel.”
Tragies vir die DA het neoliberalisme, wat in 1938 in Parys op ’n vergadering gemunt is, klaaglik misluk. Aanvanklik het die neoliberalisme hom ondanks uitspattige befondsing op die periferie bevind. In die 1970’s, wat gekenmerk is deur ekonomiese krisisse aan albei kante van die Atlantiese Oseaan, het hy hom egter toenemend binne die hoofstroom bevind.
Ondanks dié mislukkings van die neoliberalisme glo die DA onwrikbaar daarin en beskou enige aanval hierop as ’n aanval op witheid.
Die oudjoernalis dr. Christi van der Westhuizen skryf: “Sy (Zille) dink ’n kritiese ontleding van witheid beteken daar is nie plek vir wit mense in die land nie.”