Hoe om 'n draak se toorn te tem: 'n kinderboekresensie deur 'n tienjarige | LitNet
Aden van Niekerk Resensies 2018-04-12
Hoe om 'n draak se toorn te tem
Die twaalfde boek is so geskryf dat hy op sy eie kan staan sonder die ander boeke, maar dit sal baie beter wees as jy dit in die volgorde van die reeks lees, want dan verstaan mens hoe Harwarrus hiér uitgekom het en hoe hy dáár uitgekom het, waar dít vandaan kom en waar dát vandaan kom. Dis die dikste boek wat ek nog ooit gelees het (dis 471 bladsye lank), maar wat my laat aanhou lees het, is dat daar die heeltyd hoogtepunte is. Daar is bitter min plekke waar die skrywer jou laat rus. Dit is nogal 'n goeie idee om 'n blaaskans te vat en jou oë te laat rus en die storie te verwerk, want jy wil ongelooflik graag net aanhou en aanhou lees!
In die eerste boek was Harwarrus nege jaar oud en aan die einde van die twaalfde boek is hy vyftien jaar oud. Die lekkerste dele van die boek is waar hy uit die nouste, nouste ontkomings kom, waar mens altyd dink hy gaan dood, maar elke liewe keer kry hy dit reg om te oorleef! Hy gebruik sy geaardheid om te kan oorleef. Hy is vriendelik met alles en almal, wat beteken hy het altyd iewers 'n vriend wat vir hom wag en dan kry hy dit reg om op 'n manier te ontsnap. As sy vriende op 'n ander plek is, dan onderhandel hy met die vyand en praat met hulle totdat hulle goeters heroorweeg of uitbars en hom jaag en hy dan op een of ander slinkse manier van hulle probeer ontsnap.
Ek het die reeks boeke al twee keer gelees, so ek hou regtig baie daarvan, dis my gunsteling boeke. Ek dink dis goed om die boeke te begin lees as mens so tussen agt en nege jaar oud is en tot so veertien jaar op die oudste. As ek dit met ander boeke moet vergelyk wat ek al gelees het, sal ek sê dis amper die teenoorgestelde van Narnia, want dis meer aksievol en spannend en grapperiger. Dis nogal ewe snaaks as die Treehouse-boeke, maar op 'n ander manier. Die verlore toebehore waarna Harwarrus moet soek, is 'n bietjie soos die sendings waarop die ministers vir Stach in Koning van Katoren stuur voordat hy kan koning word. Daar is landkaarte in al die Hoe om jou draak te tem-boeke en tekeninge wat gemaak is deur die skrywer self.
Die hele storie gaan oor hoe 'n normale seun, wat die hoofmanopvolger van sy stam is en dit nie eers wil word nie, die begeerte te kry om die koning van die Wilderweste te word, omdat dit die enigste manier is om slawerny stop te sit. Veral hierdie laaste boek gaan oor hoe verskriklik aaklig oorlog is. En oor hoe goedaardigheid op 'n manier jou toekoms vir jou gaan maak. En dat alles op 'n manier by iets anders inpas. So, iets wat jy lank gelede erg verkeerd gedoen het, sal omswaai en terugdraai na jou toe. Jou goedaardigheid sal ook iewers in jou lewe terugkom na jou toe en mense gaan goedaardig teenoor jou wees. Op lang termyn word alles oorgedra, alles kom terug na jou toe.
Eendag sal ek hierdie boeke onthou vir hoe 'n hele storielyn binne twee bladsye voor jou oë kan omdraai en iets beter word as wat jy ooit kon gedink het.
2018-04-12 at 13:58
Uitstekende ressensie! Welgedaan Aden. Jy sal dit nog ver bring in die lewe. Ek het die ander dag 'n stuk gelees wat sê: "Huiswerk maak 'n mens nie slim nie, lees maak jou slim!"
Lekker resensie en ek stem 110% saam, mens wil nooit die boek neersit nie! Ek het ongelukkig nie die vorige boeke gelees nie en nr.12 op 'n uitverkoping gekoop - wat 'n skat. Nou wil ek sommer al die ander boeke lees. Lekker lees en ek hoop jy skryf weer 'n resensie.