Director:Ranveer Pratap Singh
Starring:Preet Saluja, Chakshu Tiwari, Ajay Raj Tomar
Writer:Ranveer Pratap Singh In ’n wêreld waar ons van ons vriende ontheem is | mnr.muller
In ’n wêreld waar ons van ons vriende ontheem is
In ‘n wêreld waar ons van ons familie en vriende ontheem is, met naastes oraloor die aardbol versprei, voel ons dikwels alleen en onbeholpe.
Ons hunker na ‘n plek waar jy goedgesind gekoester word vir wie jy is, ongeag – of juis op grond van – jou mede-feilbaarheid. Umntu ngumntu ngabantu – die mens is ‘n mens deur ander mense.
Ons wil bemin wees. Geliefd. Of ten minste vredig onbegaan oor ons ongeliefdheid al dan nie.
Ons soek ‘n tuiste met kindergeskal. Hetsy in ‘n taal of in ‘n tradisie, maar méér as dit.
Ons soek tasbare liefde.
Omgee wat jou omwarm.
Maar my god, my god, waarom het u ons verlaat?
Filed under Lewendood and tagged geborgenheid, goedertierenheid, verslaentheid, welgeluksaligheid |	8 Kommentaar
Francois C on September 16, 2009 om 6:14 nm said:
Dit mag wel wees dat almal hierdie dinge op een of ander vlak koester, maar die probleem is dat nie almal dit aan ander gun nie. Tog, soos daardie gesegde wat jy aanhaal aandui: ons is almal afhanklik van mekaar.
estelleke on September 17, 2009 om 12:59 nm said:
Welgedaan! – ek sien jy het jou lesers se gedagtes (myne in elk geval) netjies d.m.v. aktualisering van voorkennis en persoonlike ervaring begelei deur vrae om te kom by wat jy uiteindelik wou sê. Doeltreffende konstruktivisme (oftewel konnektivisme soos jy dit noem).
Ek voel ge”connect” 🙂
mnr.muller on September 17, 2009 om 3:52 nm said:
Girl van die Suburbs on September 18, 2009 om 9:35 vm said:
Ek dink nie ons god het ons verlaat nie… Ons het van ons god weg gedwaal. 😉
Nikita on September 18, 2009 om 9:05 nm said:
Ek stem saam met GvdS. Ons is te geneig om ander te blameer vir ons foute en tekortkominge. Dis ook maar net deel van mens wees – om te blameer en om foute/tekortkominge te he. God sal jou/ons nooit verlaat nie, dis meer ‘n geval van Hom toelaat om weer vir jou/ons te se/te laat weet…”hallo, Ek’s nog hier by jou” Met ‘n besige lewe vir sommige en vir ander ‘n lewe vol van “ek”, gebeur dit slegs af en toe.
Girl van die Suburbs on September 21, 2009 om 2:03 nm said:
Weet jy Nikita… Ek het nou mooi besin oor wat jy gese het… Ons laat onself nie toe om te hoor nie want ons hou ons besig met onbenullighede… daar word nie met ons gepraat in ‘n geraas nie en ons weier net volstrek om vir ‘n rukkie stil te staan… Sad eintlik!
Nikita on September 21, 2009 om 4:42 nm said:
Baie Sad..is daar nie ‘n liedjie wat gaan..(my geheue!) “wees stil en weet…die Heer is met jou”…(iets in daardie lyn..maar dit kom daarop neer om weer “stil” te raak en te besef Hy is nog daar – in hierdie besige lewe wat ‘n mens het.
mnr.muller on September 23, 2009 om 7:46 nm said:
@Girl van die Suburbs en Nikita: Dankie vir julle bydraes. Met my interteks wou ek egter nie die gesprek as sodanig in ‘n godsienstige rigting stuur nie; ek wou eerder die gevoel van ongeborgenheid beklemtoon.
Die sterwenswoorde versinnebeeld vir my derhalwe die totale verslaentheid van die mens – woorde uitgeroep op ‘n oomblik van absolute, opsetlike ongoedertierendheid/straf: die ter helle neerdaling van die mens.