Opgewondenheid van die senuweestelsel - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
opgewondenheid - is die vermoë van 'n lewende organisme om onder die invloed van stimuli in 'n opgewekte toestand te beweeg. Die opwinding van die senuweestelsel is 'n eienskap van die senuweestelsel, waardeur dit onmiddellik op eksterne stimuli kan reageer. Angs is 'n skending van die senuweestelsel. Sterk senuweeagtige opwinding manifesteer hom wanneer 'n persoon se blootstelling sy limiet bereik van die druk van daaglikse probleme. Verskeie sake, pligte druk op die psige, en die persoon leef onder hul druk, maar dra dit steeds oor. Probleme word geleidelik versamel, en 'n persoon sonder om dit op te let, kry 'n klomp sielkundige komplikasies.
Natuurlik kan baie mense teen 'n vinnige tempo leef en nie moeg word nie, maar hulle is in gevaar. Die verhoogde opgewondenheid van die senuweestelsel verskyn deur die gereelde spanning wat verband hou met werk of studie, huisafdeling, gereelde gebrek aan slaap, ook deur vatbaarheid vir geïrriteerdheid, angs en senuweeagtigheid. 'N Toenemende opgewondenheid kan hom in konflik met ander individue manifesteer en inmeng met 'n vreedsame lewe. Ons kan nie 'n oormatige opgewondenheid toelaat om die lewe van 'n mens te bederf nie.
Emosionele opwinding vind plaas in elke vyfde persoon, die risiko is hoog. Dit is die moeite werd om jouself noukeurig na te kyk as daar simptome is (onredelike gevoelens, traagheid, aggressiwiteit, aanraking, 'n sterk begeerte om te weier op enigiemand wat probeer om aan te raak) en om die behandeling van verhoogde opgewondenheid te betrek.
Emosionele opwinding is 'n individu se emosionele gereedheid om te reageer op beduidende stimuli. In die proses van vorming van emosionele gereedheid word 'n belangrike rol aan die hormoonadrenalien gegee. 'N baie sterk adrenalien stormloop veroorsaak 'n manifestasie van emosionele uitbarstings aan stimuli wat nie voorheen sterk emosies veroorsaak het nie, dus alles hang af van die situasie self.
Emosionele opwinding kan hom manifesteer in humeur en prikkelbaarheid. 'N Sterk warmgehoorde persoon het 'n lae drempel van woede emosie.
Baie mense is verkeerd in die oortuiging dat rook of alkohol hul opgewondenheid verminder, en gebruik hierdie metodes totdat hulle besef dat hulle nie die verwagte langtermyn-effek bring nie.
Voldoening aan die volgende aanbevelings sal help om emosionele prikkelbaarheid te verminder. As 'n persoon 'n fan van horror films, thrillers en ander programme met 'n kriminele plot is, moet hy daarvan hou om dit te kyk. Dit is ook onnodig om die nuus vir 'n rukkie te kyk.
Die vermindering van die opwinding sal help om te fokus op positiewe emosies, 'n verbod op dinge wat negatiewe energie dra.
Die praktyk van asemhalingstegnieke sal help om gedagtes te "verfris" en die kop te verdubbel: joga, aerobics, 'n stap in die park. As dit baie sleg is, en dit is moeilik vir 'n persoon om homself te beheer, moet hy kalmeermiddels gebruik, hulle sal help om die geestelike balans te herstel.
Die aantal mense wat aan senuweestelsel ly, kla oor hoë emosionaliteit, neem vinnig toe. Dit lyk nie eens so verbasend nie, aangesien die lewe van die moderne persoonlikheid gevul is met allerhande stres en senuweeagtige opwinding is meer dikwels in stedelike inwoners.
Verhoogde senuweeagtige opwinding is 'n baie bekende skending van die senuweestelsel, dit word waargeneem in individue van enige ouderdom, meestal by adolessente seuns en kinders.
Die verhoogde opgewondenheid van die senuweestelsel word uitgedruk in die volgende simptome en manifestasies: oogbewegings word versteur, spier asimmetrie verskyn op die gesig, 'n persoon is verlore in die ruimte, is sterk in die tyd, daar is 'n ongemaklike beweging en gebrek aan konsentrasie. Daar is gereelde hoofpyn en hoë opwinding, wat 'n effense vertraging veroorsaak in geestelike ontwikkeling.
Hoë senuweeagtige opgewondenheid word op 'n persoon waarneembaar, wanneer hy voorheen kalm gereageer het op alledaagse probleme, en nou selfs klein probleme lei hom tot prikkelbaarheid, hy word onafgehandeld en aggressief. Daarom, in so 'n situasie is dit nie nodig om te vertraag nie, dit is dringend om die toestand van die individu en sy senuweestelsel te ondersoek.
Die opgewondenheid van die senuweestelsel van 'n individu wat in 'n megasiteit leef, is onderworpe aan sulke negatiewe invloede soos emosionele oorlading by die werk, groot skare mense op straat en vervoer, skending van persoonlike ruimte, verkeersknope, gebrek aan slaap, gebrek aan tyd, verskeie negatiewe inligting wat uit televisiekanale kom spandeer tyd by die rekenaar. Ook die gesinskwabbe, wat ontstaan ​​as beide vennote uitgeput is deur die ritme van hul lewens, vererger die probleem; sterk oefenlading, rekenaarspeletjies, 'n goeie tydverdryf op die internet, streng diëte, onbehoorlike voeding. So 'n groot lys van faktore kan natuurlik nie net die geestesgesondheid van 'n persoon beïnvloed nie.
Opgewondenheid en senuweeagtigheid kan gevorm word teen die agtergrond van 'n oorerflike aanleg, veroorsaak deur die ontwrigting van die metabolisme, infeksies, hormonale veranderinge. 'N Verhoogde prikkelbaarheid kan soms geestelike probleme aandui: neurose, depressie, skisofrenie, psigopatie.
Verhoogde opgewondenheid ontwikkel dikwels met die effek op 'n persoon met gereelde spanning, gebrek aan slaap, senuweeagtigheid en irritasie. Natuurlik, dat die opgewondenheid van die individu nie onopgemerkt kan gaan nie, want dikwels stryd hy dikwels met ander.
Die verhoogde opgewondenheid kan nie gevorm word uit die invloed van emosionele-geestelike faktore op 'n persoon nie, maar as gevolg van verontrustend-verdagte karaktertrekke. Dikwels word albei soorte oorsake gekombineer en veroorsaak verhoogde opwinding. Dit blyk uit 'n bose kringloop: 'n gebrek aan slaap, wat irritasie veroorsaak, gevolg deur senuweestresses wat verhoed dat 'n persoon aan die slaap raak en slaaploosheid veroorsaak, en dit weerspieël weer die gebrek aan slaap.
Insomnia kan vasgestel word as 'n mens nie vir drie of vier uur slaap nie, as hy altyd van kant tot kant op die bed loop, op soek na 'n gemaklike liggaamsposisie. Met slapeloosheid kan 'n persoon in die middel van die nag wakker word en nie tot in die oggend aan die slaap raak nie. Ook, soms slaaploosheid is 'n teken van somatiese patologie. Dit is die moeite werd om aandag te skenk dat 'n persoon deur stabiele slaaploosheid versteur word.
Voorkoming van verhoogde opgewondenheid behels die regulering van slaappatrone. Dit is nodig om te voldoen aan een persoonlik ingestelde slaaptyd en die alarm te laat opstaan ​​na minstens sewe uur. Hierdie keer is dit genoeg om goed te slaap en wakker te bly.
Voorkoming sluit ook in die gebruik van valeriaanse middels, verskeie infusies, kombinasie medisyne, tinkture. Hulle verminder opwinding, behandel slapeloosheid en senuweeagtigheid. Voorbereidings met valeriese uittreksel verminder prikkelbaarheid, verhoog remming van breinneurone. Kinders word meer dikwels behandel met dwelms met moederwortel. Moederwortel het 'n kalmerende effek, meer intens as valeriaan. Kamille word ook dikwels verteer. Dit is beter om nie onafhanklik aan so 'n behandeling deel te neem nie, maar om dit aan dokters toe te vertrou.
Opgewondenheid en opwinding
Senuwee-opwinding is die vermoë van 'n lewende organisme, of eerder sy weefsel of orgaan, om geroer te word wanneer die stimulanse van die buitewêreld daarop handel of van die liggaam af kom.
Opwekking veroorsaak 'n verandering in normale metabolisme, wat kenmerkend is van die toestand van rus, wanneer dit blootgestel word aan interne of eksterne stimuli.
Die verandering in metabolisme wat veroorsaak word deur stimuli word uitgedruk in die volgende reaksies: spesifiek en algemeen. 'N Spesifieke reaksie word waargeneem deur spierkontraksie, wanneer 'n sensasie van klierafskeiding voorkom en die vorming van aktiewe chemiese stowwe. Algemene reaksies veroorsaak verhoogde suurstofverbruik en vrystelling van koolstofdioksied, die voorkoms van elektriese impulse en hitte.
Die minimum stimulus sterkte wat benodig word vir opwinding is die opwindingsdrempel. Die krag van die stimulus, hoe kleiner die drumpel is subliminale, en as dit groter is as die drumpel, dan - bo die drumpel. Hoë opwinding van die materiaal beteken dat die drumpel laer is, en minder opgewondenheid dat dit hoër is. Wanneer 'n sterker stimulus geraak word, is die opwinding sterker, en die intensiteit van die opgewonde orgaan verhoog.
Hoe sterker die stimulus en stimulus, hoe minder verleng sy aksie, wat die minste opwinding veroorsaak, net die teenoorgestelde.
Die minimum stimulus tyd van 'n drempel krag, of reobase, wat veroorsaak dat minimale opwinding, is 'n nuttige tyd. Aangesien dit moeilik is om te meet, bepaal dit die minimum duur van die stimulus van 'n dubbele reobase, chronaxia.
Die verhouding van die krag van die stimulus en die tyd van blootstelling vertoon die kromme onderskeidelik die kragtyd. By die bepaling van chronaksie word slegs die spoed of tyd van opwekking tydens stimulasie gemeet, en nie die mate van toereikendheid van die stimulus en die ruimte waarin dit optree nie. Daar word voorgestel om die grense van die grootste responsiwiteit op 'n sekere toereikende stimulus te meet, wat handel oor 'n minimum energie van een reobase - voldoende. Die hoogste opwinding met die minste sterkte van voldoende drempelstimulasie word die sone van toereikendheid genoem.
Wanneer 'n subtrommel-irritant een keer optree, verskyn daar swak opwinding in die geïrriteerde gebied op 'n afstand wat tot 'n paar millimeter beperk word van die plek van die irritasie en strek nie verder nie.
As die stimulering van die subtrommel stimulasie veelvoud is, word die opwinding in die geïrriteerde gebied opgesom en omskep van plaaslike tot deurdringende. In die geval van 'n enkele drempelstimulasie, verhoog die plaaslike opwinding in die geïrriteerde gebied tot 'n sekere mate en die golwe begin langs die weefsel uit te brei. Hierdie vermoë van die senuweeweefsel om eksitasiepulse te oordra, word geleiding genoem.