Daar moet beplan word vir die huidige Christelik-Afrikaanse leerders wat in die komende twee jaar, of dalk selfs gouer, ’n behoefte gaan hê aan skoolgaan buite die openbare skoolstelsel, as daar werklik erns is met Christelik-Afrikaanse onderwys.
Die huidige private Christelike-Afrikaanse onderwysaanbieding is klein, met die Beweging vir Christelik-volkseie Onderwys (BCVO) wat ongeveer 3 500 leerders in sowat 36 skole landwyd het, en die Instituut vir Christelike Onderwys (ICO) met sowat 1 200 leerders in 12 skole. In albei gevalle sluit dit voorskoolse afdelings se getalle in en is die meeste getalle maar in enkele skole gekonsentreer. Daar is ’n paar onafhanklike privaat skole wat verdere kapasiteit verskaf, soos Euphorbia in Naboomspruit, die Sandton Akademie, Laerskool Raslouw en Hoërskool Raslouw in Centurion, maar dit bly steeds kapasiteit vir honderde en nie duisende nie, soos wat nodig sou wees as die openbare skoolstelsel vir die Christen-Afrikaanse kind onbruikbaar word.
Die werklikheid is dat die gewig van Christelik-Afrikaanse onderwys tans in openbare skole sit, en daar rus ’n groot verantwoordelikheid op daardie beheerrade en hulle ouerkorps om hulpbronne en ondersteuning betyds en doelgerig in die regte rigting weg van die staat te stuur in belang van Christelik-Afrikaanse onderwys.
Dis belangrik om ’n begin te maak om denke oor besteding van die staatskole af weg te beweeg – ’n gewoonte en verslawing wat die Afrikanergemeenskap sukkel om af te skud ná baie dekades waar staat, kerk en samelewing dermate ’n eenheid was dat dit nie nodig was om onderskeid te tref oor wie wat waar bestee, bydra en bou nie. Afrikaanse onderwys, staatsbelang en selfs kerk en gesin is lankal nie meer ’n eenheid nie en daar is inteendeel toenemende konflik tussen hierdie samelewingsverbande, maar ou gewoontes word nie maklik afgeleer nie.
Die tweede groot denkverskuiwing wat nodig is, is om leerders te begin verplaas om ’n ordelike oorgang en groeiproses te bewerkstellig: die bedryfskoste van privaat skole is ’n eenvoudige som waar heelwat koste konstant is, terwyl die aantal leerders wat daartoe bydra die gemiddelde koste bepaal. Dit gaan egter oor baie meer as net finansies: ’n skool is nie die geboue nie, maar akademiese wisselwerking, sportspanne wat funksioneer en lekker kultuuraktiwiteite met kore en konserte.
Die privaat skole moet self natuurlik hulle verantwoordelikheid nakom en sorg dat die nodige produklewering en standaarde daar is, asook die volledigheid van moderne skoolaanbieding, wat akademiese gehalte, sport- en kultuuraanbieding insluit. Dit is ’n wisselwerking, en ook ’n gesonde kompeterende werking waar die beste privaat skole gouer ondersteun sal word en vinniger groei en die nodige uitsifting van swakker skole plaasvind om ’n milieu van gehalte in die Christelik-Afrikaanse skoolomgewing daar te stel.
Hierdie verskuiwing na privaat skole bied ’n gulde – en noodsaaklike – geleentheid vir vernuwing en modernisering van onderwys, wat ’n onderwerp op sy eie is, en wat Afrikaanse onderwys weer voluit betroubaar en gereken sal maak. Die privaat skool moet daaraan werk, en die ouer wat vooruit kan sien, moet sy kind en homself daar gaan betrokke maak om dit te help opbou voordat die huidige staatsbestel skielik nie meer Christelik-Afrikaanse onderwys toelaat nie, maar daar dan geen alternatief is nie.
Openbare skole moet ophou om kleiner privaat skole bloot as ’n handige plek om sukkelende leerders heen te verwys, te sien, en privaat skole moet bereid wees om erkenning te gee aan daardie staatskole wat binne hulle staatsopgelegde beperkinge nog goeie onderwys lewer. Dit gaan nie maklik verander nie. Benewens die gevestigde belange en gewoonte om die staatskool te ondersteun, is dit menslik dat die staatskool nie sy presteerders aan die privaat skool wil afstaan nie. Die vraag is of daar insig gaan kom oor hoe dringend die situasie is, en hoe nodig dit is om onderling te skakel, te deel en ’n berekende oorgang van openbare skool na privaat skool aan die gang te sit, as Christelik-Afrikaanse onderwys dan werklik die doelwit is.
Dit lyk v my mense het bietjie volstruis mentaliteit. Storm in n naby paniek vir inskrywings by staatskole terwyl hul die onafhanklike skole slegpraat. My kinders is ingeskryf en veilig in n privaat Christen Afrikaanse skool, maar die skole kort ondersteuning en het definitief nie die negatiewe kommentaar nodig wat baie so graag uiteel nie.
Marius jy is reg, Christelike leer en beginsels begin by die ouerhuis. Jou kind spandeer egter sowat 7 ure per dag by die skool waar hy/sy in hul vormingsjare (in staatskole en met die staat se leerplan) aan ander filisofieë blootgestel word. Gaan kyk bietjie wat staan in hulle handboeke. Ten minste kan jy beheer wat hulle geleer word in ‘n CVO skool.
Dit is waar dat die ouerhuis die primêre verantwoordelikheid en voorreg het vir die vorming van die kind se lewens- en wêreldbeskouing, maar dit sê nie dat ‘n kind dan maar onder die wolk van humanisme en sosialisme in ‘n skool gesit word en ons maar hoop die invloede verander nie die gemeenskap nie.
Ek dink die terme Afrikaans en Christen is ongelukkig nie meer te na aan mekaar nie. Vir my is die Christelike waardes die belangrikste, daarná Afrikaans. Maar ons sal moet opstaan as ons enige van die twee wil behou. My skoonpa (oud-skoolhoof) was baie negatief oor ons kinders se tuisskool – tot hy die nuwe skoolboeke gesien het. Hy het selfs sommige bladsye aanmekaar geplak omdat hy nie dink die kinders moet met die negatiewe invloede daarin gekontamineer raak nie…
Sê nou die departement van onderwys oefen sy magte uit en die plaaslike “staatsondersteunde” Afrikaans-enkelmediumskool word verplig tot Engels ook en die gepaardgaande verandering in die skool se kultuur; of, die saak teen godsdiens in skole slaag en die openbare skool mag nie meer sy christelike karakter uitleef nie. Watter opsie sal jy dan kies? Dit hang seker af of die Christelike en die Afrikaanse karakter belangrik is of nie?
Ons kinders kan nooit geïsoleer word van teorieë soos evolusie en ander leeringe nie. Ek het ook maar geleer waaroor dit gaan en ek moes ook tot my eie gevolgtrekkings kom. Ek as ouer moet daar wees om my kind leiding te gee, ongeag of hy hierdie teorieë op wikipedia raaklees en of hy dit in die klaskamer leer. My kinders is in ‘n Afrikaanse skool en ek is ‘n kampvegter vir moedertaalonderrig, so van die mense hierbo raas onnodiglik met my. Daar is net een vakgebied waar evolusie huidiglik deel van die kurrikukum is en dit is Lewenswetenskappe, oftewel Biologie so dis bietjie van ‘n oorreaksie om te sê kinders word gebombardeer met dinge wat hulle van stryk af sal laat gaan nie. Enige student gaan in elk geval in enige natuurwetenskaplike rigting dieselfede dinge leer. Ons kan beslis nie die Universiteit se kurrikulum voorskryf nie. Ek sê weer dis ouers se werk om ‘n kind se lewensbeskouing te vorm, en nie die staat of die skool soos in die Apartheidsjare die poging was nie.
“ŉ Helikopter gaan ook ingespan word, aangesien dit lyk asof hy weer op pad is na die berge, waar die terrein dit moeilik maak om na hom te soek.”
Sylvester is daarna teruggeneem na die reservaat, waar hy vir ŉ ruk lank in afsondering in ŉ spesiale kamp gehou is voordat hy weer in die reservaat vrygelaat is.
Dis ‘n probleem dier hierdie, hy moet liefs geskiet word. Hy is ‘n gevaar vir mens en lewende hawe, en leeus is nie juis ‘n bedreigde spesie in SA nie. Die geld en mannekrag wat gebruik word om hom te soek kan baie beter teen renoster stropers gebruik word.
Ek stem 100% saam – albei stel hulle Vryheid hoog op prys om nie van die voorliefde vir skaapvleis te praat nie!!!