Dit is deur te weet wie jy nie is nie
dat die grootste struikelblok
Die mistieke reis word dikwels beskryf as 'n gedeelte deur verskillende stadiums van geestelike ontwikkeling. Aan die einde van daardie reis, buite die Hemel se deur, is daar nie meer stappe nie, nie meer stadiums nie, nie meer tyd nie, geen liggaam meer nie - net ewige liefde. Ongeag hoe die stadiums opgesom en beskryf word in verskillende weergawes van die mistieke pad, begin die geestelike reis altyd met die wonderwerk van ontwaking en 'n verlange na die waarheid. Iets begin binnebeweeg en die hart wil meer weet.
Ontwaakings kan gebeur as gevolg van 'n bietjie kommerwekkende gebeurtenis soos 'n negatiewe mediese diagnose of die dood van iemand wat jy liefhet. 'N Ontwaking kan uit noodsaaklikheid opstaan, of dit kan as 'n "ontnugtering" van 'n dronk ego oorval word met skuld.
Sodra ons wakker geword het, moet ons onsself voorberei vir die reis. Ons doen dit deur middel van suiwering - die daad om onsself te bevry van oormaat, van onnodige versteurings, van die oorvermoë en luiheid wat die lewe kan oorheers en dien as 'n blok tot die bewustheid van liefde se teenwoordigheid. Purgasie - reiniging of reiniging - staan ​​dus aan die begin van elke geestelike pad.
Wonderwerke is almal se reg, maar suiwering is eers nodig.
(Beginsel #7 van die kursus)
Die ego gebruik die liggaam vir aanval, plesier en trots. In die hande van die Heilige Gees, aan die ander kant, is die liggaam 'n leerinstrument. Ons leer deur kommunikasie, en die doel van kommunikasie is genesing. Ons moet genees almal van ons verhoudings voordat ons die deur van die Hemel kan oopmaak. Aangesien daardie deur alleenlik in liefde geopen kan word, kan ons nie alleen in die Hemel kom nie, maar net saam as een.
Aangesien die liggaam 'n funksie in die wêreld het, is dit die beste om daardie funksie te vervul. Wanneer sy tyd egter klaar is, kan ons dit saggies opsy sit en rus 'n rukkie uit die werk wat gelukkig gedoen is en met graagte geëindig het. Die ego staan ​​in die middel van alles wat kunsmatig en bederfbaar is. Terwyl die ego droom, word Gees ons stadig besig om ons tot die ewige lewe te ontwaak.
Evelyn Underhill skryf in mistisisme dat "geen mistikus die eerste fase van reiniging kan weglaat en 'n ouer vir die nuwe gebore kan word." Diegene wat weet dat hulle op 'n geestelike pad is, begin om die blokke te laat los. Soms sluit reiniging ook 'n katarsis, 'n bekentenis - om dit uit jou bors te kry. Die vyfde stap in die twaalf-stap program van Anonieme Alkoholiste is om aan God, vir onsself en vir 'n ander mens die aard van ons wanpersepsies te erken. Dit help om die waarskynlikheid om terug te val in ontkenning te verminder.
Soek nie jou self in simbole nie. Daar kan geen konsep wees nie
wat kan staan ​​vir wat jy is.
As ons 'n klomp verdediging teen die waarheid opgebou het, is dit nie verbasend dat ons meer bewus word van die blokke wat ons tussen ons en ander geplaas het nie - en dus tussen ons en God. Purgation beteken bereid om te kyk na die blokke wat ons nodig het om vry te laat, sodat ons werklik genees kan word. In sy boek Die kuns van die lewe: Vipassana Meditasie, William Hart vergelyk die proses met die chirurgiese operasie van 'n pus-gevulde wond. In 'n soortgelyke aar sê Trappist-monnik Thomas Merton van sy vroeë ervarings: ". . . My siel is opgebreek met besoedeling, maar gebreek en skoon, pynlik, maar gesuiwer, soos 'n afgeleide abses. '
Diegene wat wakker word as gevolg van 'n "crash-and-burn" ervaring, ondergaan dikwels 'n diep suiwering. Natuurlik hou ons nie daarvan om te hoor dat die lesse wat ons moet leer is diegene wat ons oor onsself gebring het nie. Maar die Kursus vertel ons: "Proewe is maar lesse wat jy nie weer geleer het nie, het weer eens voorgestel, dus waar jy 'n foutiewe keuse gemaak het voordat jy nou 'n beter een kan maak en dus alle pyn kan ontsnap dat wat jy voorheen gekies het, na jou gebring het. . In elke moeilikheid, alle nood en elke verwarring, roep Christus na jou en sê saggies: 'My broer, kies weer' '(T-31.VIII.3: 1-2).
Inderdaad, ons kan ons weg vind, slegs deur verantwoordelikheid te aanvaar vir alles wat ons pad lyk. Dit kan behels 'n letterlike "loslaat" van dinge, verhoudings of status. Die Britse skrywer Aldous Huxley, nadat sy huis op die grond gebrand het, het gesê die ervaring het hom 'n wonderlik skoon gevoel gegee. 'Toe hy elke ding verloor het, het sy lewe meer diep binnegedring. Inderdaad, vir baie mistieke is die einddoel algehele leegheid. Die "loslaat" mag 'n politieke stryd, loopbaan ambisies, 'n ongelukkige huwelik, 'n eetstoornis of 'n verslawing aan 'n dwelm of alkohol insluit. Ongeag die teiken, die oplossing is altyd "ongedaan" eerder as om te doen.
Vaste word dikwels gebruik as 'n middel om uit te suiwer in mistiek. Veertiende-eeuse Italiaanse Sint-Katolieke van Siena het gesê sy het min voedsel nodig omdat sy voeding gevind het in die oorvloed van genade wat sy ontvang het. Vas vir lang tydperke veroorsaak 'n verandering in bloedchemie, net soos die inname van 'n psigotropiese. Dit is deel van die puberteitregte van baie inheemse stamme, insluitende die visie-soeke van die Sioux-Indiërs. Inderdaad, vas is deel van die opleiding van mistieke regoor die wêreld.
Galen, 'n Griekse mediese skoliere in die eerste eeu, het selfs beweer dat "drome wat deur vasgemaak word, duideliker is." "Die overstuffed body kan nie sien nie," verduidelik Don Juan van die Castaneda-reeks. Openbaring kom na Moses, Elia en Daniël ná lang tydperke van vas, terwyl beide die Koran en die Ou Testament sy belang beklemtoon.
Vaste verhoog verstandelike duidelikheid en verwyder onnodige gewig en gifstowwe. Dit help ons om energie te behou en die sintuie te verlig. Vasstelling is egter nie 'n vereiste stap in die ontwikkeling van 'n kontemplatiewe lewe nie. Dit is bloot 'n instrument, 'n manier om 'n mishandelde liggaam weer in balans te bring.
Eenzaamheid en stilte is beide tipes reiniging. Die siel word oorweldig deur "die stad" - deur 'n voortdurende bombardement van nuus en media, deur ego-speletjies, en deur die geraas van die politiek. Aan die ander kant word die siel in eensaamheid gevoed. Dit verlang na stilte. Eenzaamheid gee ons tyd om te werk, dink of rus sonder afleiding. Baie heilige mans het in die eerste eeue van die Christelike Kerk in afsondering geleef. Voordat daar kloosters was, het individuele eremiete in grotte gewoon.
Afsondering maak dit makliker om te konsentreer, bewustheid te behou en kontemplatief te word. Terwyl die mistieke dikwels tyd alleen spandeer, kan hulle ook hoogs "verbonde" wees, omdat hulle gebrek aan blokke tot die bewustheid van liefde se teenwoordigheid het, hulle alles liefhet. Paradoksaal genoeg, alleenstaande mistieke kan die mees verbonde individue wees.
Zoroaster was alleen in die berge toe hy sy openbaring ontvang het. Moses was alleen in die woestyn toe hy die brandende bos sien en God se stem hoor. Boeddha het alleen onder die Bodhi-boom gesit toe hy sy verligting ervaar het. Eers daarna het hy begin leer. Jesus het veertig dae en veertig nagte in die woestyn gebring, waar hy deur die duiwel versoek is (die ego). "Daarna het hy begin preek" (Mattheus 4: 17). Mohammad het alleen in 'n grot gesit toe hy die woord "Recite" gehoor het en toe die Koran ontvang. "Iets wat gelykstaande is aan die eensaamheid van die woestyn is 'n noodsaaklike deel van die mistieke opvoeding," sê Underhill.
Rumi vertel ons om na die stem te luister wat nie woorde gebruik nie. Catherine van Siena het drie jaar lank in kluisagtige afsondering in 'n klein kamer deurgebring, wat tot vandag toe gesien kan word. Sy het in haar eie huisie gewoon, afgesny van die lewe van haar familie. Sy het gevind dat sy die "woestyn en eensaamheid in die midde van mense" sê. Thomas Merton vertel ons ook: "Dit is in diepe eensaamheid dat ek die sagmoedigheid vind waarmee ek my broers werklik kan liefhê. Hoe meer eensaam ek is, hoe meer liefde het ek vir hulle. Eenzaamheid en stilte leer my om my broers lief te hê vir wat hulle is, nie vir wat hulle sê nie. "
Die hele lewe is siek.
As ek 'n dokter was en ek was gevra my advies
Ek sou sê, "skep stilte."
Om jou gedagtes te herbegin om met Gees te dink in plaas van ego, is soos om 'n liggaamskonstruksie te begin vir iemand wat siek is. Daaglikse, sagte oefensessies is die nuttigste. Probeer daagliks begin en eindig met afleidings. As jy dit kan vermy, moenie wakker word nie - veral 'n radio alarm. Probeer om elke dag te begin deur 'n les of gedeelte van die kursus of ander inspirerende materiaal te lees. As jy tyd het, doen 'n bietjie strek of 'n paar joga of simpelweg mediteer. Vermy dadelik die televisie of die rekenaar aan. Om dit te doen, skud jou terug in die wêreld.
Thoreau erken die waarde van hierdie sagte ontwaking toe hy geskryf het: "Oggend is wanneer ek wakker is en daar is 'n aanbreek in my." Sy kontemporêre, Harriet Beecher Stowe, het dit ook goed verstaan: "Nog steeds by Thee, wanneer die oggend breek wanneer die voël waak en die skaduwees vlug, regverdiger as die oggend, mooier as daglig, begin die lieflike bewussyn, ek is een met jou. "
Soos ons ouer word, neem die geestelike pad meer betekenis, aangesien baie van die uiterlike van die lewe minder betekenisvol lyk. 'N Vriend van my het haar gedagtes hieroor met my gedeel:
Nou agt-en-sewentig jaar oud, en sien die droomagtige aard van die wêreld en waardering vir die Zen-agtige benadering om los te laat en te wees; Ek sien geestelike toestande geassosieer met veroudering as moontlik 'n onttrekking van bewussyn uit hierdie huidige drome van die wêreld, ter voorbereiding vir die volgende toestand van bewustheid / bestaan ​​na die val van die liggaam. Met ander woorde, hulle kan natuurlike verskuiwings in bewussyn wees.