Platero en ek. Klassieke literatuur vir kinders - Waardes - 2022
Platero en ek. Klassieke literatuur vir kinders
Platero en ek, die kulminerende werk van Juan Ramon Jimenez, vier sy eeufees. Hierdie literêre werk is een van die mees vertaalde tesame met Die Quijote deur Cervantes, en hoewel dit na kinderliteratuur mag lyk, is dit ook gefokus op 'n volwasse gehoor.
Om hierdie rede is Platero y yo ideaal vir ouers om saam met hul kinders te lees en saam met een van die beste werke uit die Spaanse literatuur te geniet. In Guiainfantil Ons het drie fragmente saamgestel om hierdie honderd jaar te herdenk.
Platero is klein, harig, sag; so sag aan die buitekant, dat 'n mens al katoen sou sê, wat nie bene het nie. Net die straalspieëls van sy oë is hard soos twee swart glaskewers.
Ek laat hom los, en hy gaan na die wei en streel hartlik met sy snoet en skuur dit skaars, die pienk, blou en geel blomme ... Ek noem hom soet: 'Silversmid?', En kom na my toe met 'n vreugdevolle draf wat blykbaar lag, in ek weet nie watter ideale klingel nie.
Eet soveel as wat ek jou gee. Hy hou van lemoene, mandarientjies, muskaatdruiwe, alles amber, pers vye, met hul kristalagtige druppel heuning.
Hy is teer en snoesig net soos 'n seun, soos 'n meisie...; maar sterk en droog van binne, soos klip. As ek daaroor loop, op Sondae deur die laaste strate van die stad, staar die manne van die land, geklee in skoon klere en stadig, daarna (...)
Ek lees in 'n woordeboek: ASNOGRAFIE, s.f: Daar word ironies gesê deur die beskrywing van die donkie. Arme gat! So goed, so edel, so skerp soos jy!
Ironies genoeg ... hoekom? Jy verdien nie eers 'n ernstige beskrywing nie, waarvan die ware beskrywing 'n lenteverhaal sou wees? As die man wat goed is, 'n esel genoem moet word! As die gat wat sleg is, man genoem moet word! Ironies genoeg ... Van u, so intellektueel, vriend van die ou man en van die kind, van die spruit en die vlinder, van die son en die hond, van die blom en die maan, geduldig en bedagsaam, melankolies en vriendelik, Marco Aurelio de los wei.
Platero, wat ongetwyfeld verstaan, staar na my met sy helder, sagte harde oë, waarin die son skyn, piepklein en sprankelend in 'n kort en konvekse groen-swart lug. O! As u idilliese harige kop geweet het dat ek aan hom reg gedoen het, dat ek beter is as daardie mans wat woordeboeke skryf, amper so goed soos dit!
En ek het die boek opsy gesit: ASNOGRAFIE, figuurlike sin: Dit moet natuurlik, met ironie, gesê word deur die beskrywing van die onbesonne man wat woordeboeke skryf (...)
Wag 'n bietjie, Platero, ek kom by u dood. Ek het nie geleef nie. Niks het gebeur nie. Jy leef en ek met jou... ek kom alleen. Seuns en meisies is reeds mans en vroue. Die ruïne het sy werk aan ons drie voltooi - weet u - en op sy woestyn staan ​​ons, eienaars van die beste rykdom: die van ons hart.
My hart! Ek wens die hart was vir albei genoeg, want dit is genoeg vir my. Ek wens hulle dink net so. Maar nie; Dit sal beter wees as hulle nie dink nie ... Hulle sal dus nie die hartseer van my bose dade, my sinisme, my onbeholpenheid in hul geheue hê nie.
Met watter vreugde, hoe goed vertel ek u hierdie dinge wat niemand anders as u moet weet nie! ... Ek sal my optrede so bestel die hede is 'n leeftyd en die geheue lyk vir hulle; sodat die stil toekoms u die grootte van 'n violet en sy kleur, kalm in die skaduwee en sy sagte reuk, sal laat.
U, Platero, is alleen in die verlede. Maar wat gee die verlede jou anders as jy leef in die ewigeDat u, soos ek hier, in u hand het, skarlakenrooi soos die hart van die ewige God, die son van elke dagbreek?
U kan meer artikels lees soos Platero en ek. Klassieke literatuur vir kinders, in die kategorie Kinderverhale op die terrein.