Geskryf deur Charles Musselwhite
'N Kamer met uitsig. Die Visu / Shutterstock
Windows is iets wat baie van ons as vanselfsprekend aanvaar - hulle is net deel van die huise waarin ons woon of die geboue waarin ons werk. Maar vir ouer mense kan vensters noodsaaklik wees as 'n manier om toegang te verkry tot die wêreld, veral vir diegene wat wat binne-in baie tyd spandeer.
In 1981, Graham Rowles uitgevoer sommige seminal werk In die Verenigde State kyk na die "toesig sone", die gebied onmiddellik buite ouer huise. Hy het bevind dat ouer mense hul woonbuurt in hierdie sone van hul venster gekyk het, en kon deelneem aan die gemeenskap sonder om letterlik daarin te wees.
Gebou op Rowles se werk, Ek het onlangs onderhoude gevoer 42 ouer mense in die Verenigde Koninkryk oor die belangrikheid van 'n kamer met 'n uitsig. Diegene wat ek gepraat het - almal ouer as 65, wat minder as een keer per week buite gaan - het hul venster soveel gewaardeer dat baie tyd spandeer het om hul spasie op te stel om 'n goeie vooruitsig te kry. Die uitsig was 'n belangrike plek vir die waarnemers.
Vorige navorsing het voorgestel dat ouer mense verkies om die natuur te kan sien, en studies het gevind dat daar is 'n skakel tussen natuur en stresvermindering ook. Maar ek het stedelik gevind, en selfs wat ons kan dink as banale of dowwe uitsig - fabrieke of telefoon en TV-maste - ook belangrik. Skoonheid is in die oog van die waarnemer, of ten minste betekenis van die uitsig is.
Wat die belangrikste was vir my onderhoudvoerders was verandering - beide verwag (seisoene, byvoorbeeld) en nie-verwagte (padwerke of selfs storms). Een 78-jarige vrou met 'n voorstedelike uitsig het gesê: "Ek hou van die manier waarop die bome begin beweeg, die takke, wanneer die wind opstaan." Terwyl 'n 84-jarige man wat in 'n stedelike gebied gewoon het, het gesê: "Ek hou daarvan wanneer hulle grawe. Hulle grawe dit altyd hier. Elektrisiteit, water, elektrisiteit, gas, telefoon, almal kom hier. Ek gee dit nie om nie, solank daar geen stof is wat my asem haal nie. "
Terwyl Rowles se studie gefokus het op die onmiddellike omgewing buite die huis, het ek gevind dat my onderhoudvoerders werklik 'n uitsig gehad het wat verskillende vlakke bevat. 'N Byeenkoms tussen die onmiddellike en die verre was verkies, byvoorbeeld tussen 'n beboude omgewing en heuwels in die verte, of 'n tuin en verre snelweë of fabrieke.
Wat fassinerend was, was hoeveel die menings gehelp het om die mense beter te verstaan. Wat hulle gesien het, het gerugsteun wat hulle op die televisie of radio gehoor het. Selfs iets wat ons as onbeduidend beskou, soos slegte verkeer of 'n handsfree gesprek op 'n selfoon sien. 'N 75-jarige vrou met 'n stedelike uitsig het gesê:
Ek het gesien hoe 'n man met homself praat. Heeltemal geanimeerde. Ek was bekommerd, maar het besef dit moet 'n foon wees.
Ek het ook bevind dat die onderhoudvoerders nie net mense gekyk het nie, maar hulle het stories geskape van wat hulle gesien het, met karakters en erwe. Een 80-jarige man wat in 'n stedelike gebied woon, het verduidelik:
Ek sien dieselfde mense elke oggend gaan werk en kom weer saans by die huis. Ek wonder wat hulle opdoen. Ek noem hierdie een hier Frank, hy lyk taai, kyk na sy pak, hy is 'n gemene sakeman, waarskynlik 'n bestuurder van een of ander aard.
Sommige van die waarnemers het gepraat met die mense wat hulle ook deur die venster gesien het. 'N 84-jarige vrou het my vertel dat sy soms kommentaar gelewer het op mense se voorkoms, sê hulle was "baie slim", of vertel tieners om hul hemde in te trek en hul broek op te trek. Terwyl 'n ander vrou gesê het dat sy mense gevra het, het sy gereeld gesien hoe hul dag was, en bygevoeg: "Ek wonder of iemand hulle vra wanneer hulle kom waar hulle gaan. Ek hoop so!".
Daar is egter 'n nadeel. Sommige van die mense wat ek gepraat het, het bekommerd dat hulle nosie gemerk sou word en, soos 'n 84-jarige man dit gesê het, "vertel ek dit nie aan ander nie. Hulle sal dink ek het dit verloor. Wel, dit is alles 'n bietjie hartseer, is dit nie. " Maar die voordele vir hierdie mense is nog steeds duidelik.
As jy vooruit kyk, kan tegnologie mense help om skerms te kry wat nie vanuit hul venster gesien kan word nie. Daar is 'n paar interessante werk reeds word gedoen in hierdie gebied. Die uitsig hoef nie eens te wees van wat dadelik buite is nie. Een Britse versorgingshuis gebruik 'n verfilmde treinreis om mense toe te laat Ervaar die verbygaan deur 'n virtuele venster.
Dit hoef nie 'n tradisioneel skilderagtige uitsig te wees om vol betekenis te hê nie. Viacheslav Nikolaenko / Shutterstock
'N venster is soveel meer as net iets om te laat in die lig en lug vir ouer mense. Diegene wat ek gepraat het, het gepraat oor hoe hulle ure daar kan spandeer en hoe dit goed voel vir hulle om uit te kyk. Dit moet nie iets wees wat ouer mense ook versteek nie. Trouens, familielede en versorgers moet hulle aanmoedig om buite te kyk, en help om onbelemmerde standpunte moontlik te maak. Stel jou voor 'n huis rondom die uitsig, eerder as een rondom die TV.
Charles Musselwhite, Medeprofessor, Sentrum vir Innoverende Veroudering, Swansea Universiteit
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Hoekom Windows met 'n vertoning is so belangrik vir ouer mense