Geskiedenis – Harman
Cois en Annemarie Harman boer sedert 1998 met 'n Braunvieh stoetkudde op die plaas Welverdiend in die Marico Bosveld, in die Noordwes provinsie van Suid-Afrika. Dit is die mooiste bosveld, met meer as vyftig verskillende soorte bosveldbome in Savanna veld waar koedoes, rooibokke, bosbokke, duikers en steenbokke volop voorkom. Luiperds, rooikatte, jakkalse en tierboskatte kom ook op die plaas voor.
Die ras met sy uitstekende vleis en melkeienskappe het my gemotiveer om in 1998 'n kernkudde aan te koop. Die aanvanklike doel was om die koeie van die veld af te melk en die melk te verkoop aan die plaaslike melkverskaffer. Die wisselvalligheid van die melkmark in ons streek, en die feit dat ek nie 'n voltydse boer is nie, het my genoop om my melkery te staak en liewer die kalwers saam met hulle moeders te laat loop. Ek het ook sedert September 2004 begin om al my diere klein en groot gereeld te weeg.
Dit was baie gou duidelik dat die kalwers baie vinniger groei en na mate hulle groter word was dit opvallend dat sommige bulle se kalwers beter as ander sin groei, veral van die vyfde tot die sewende maand. Die bulkalwers met die beste potensiaal word jaarliks vir 'n fase C toets na Armoedsvlakte op Vryburg geneem om daar aan die toets deel te neem. Die res van die bulkalwers asook van ander telers in die omgewing word gedurende die laaste helfte van die jaar saamgegooi in 'n Fase D toets. Aan die einde van die toets word die swak presteerders geslag en die res word beskikbaar gestel in die bulmark.
Klem word gelê op lengte, diepte, goeie bespiering, bo-normale melkproduksie (10 liter per dag en hoër) langlewendheid, rustige temperament, goeie moedereienskappe en produktiwiteit. Koeie wat nie jaarliks kalf nie word geslag.