Hier is 'n paar wenke vir die voer van wilde voëls op die regte manier | Mighty Natural
Hier is 'n paar wenke vir die voer van wilde voëls op die regte manier
Costa se kolibries is gereeld besoekers by voeders in Arizona en die suide van Kalifornië. Julian Avery, CC BY-ND
Miljoene Amerikaners geniet dit om voëls in die agterplaas te voed en te kyk. Baie mense probeer om voedsel uit te sit in die winter, wanneer voëls ekstra energie benodig, en in die lente, wanneer baie spesies neste bou en jonk word.
As 'n natuurekoloog en 'n voëlvelder, ek weet dat dit belangrik is om te verstaan ​​hoe mense voëlbevolkings beïnvloed, of voeding risiko's vir wilde voëls inhou, en hoe om volhoubaar met voëls te werk.
Daar is nog baie om leer oor die risiko's en die voordele daarvan om voëls te voed, veral deur groot geïntegreerde wetenskaplike netwerke soos burger Projek FeederWatch. Maar ons het nou genoeg inligting om gesonde interaksies te bevorder wat toekomstige geslagte kan inspireer om omgee vir bewaring.
Kyk na hierdie # skoonheid .... Ek het tyd spandeer om #voëls te sien terwyl ek gister in die veld was en dit het vir my opgekom hoe gaaf #withebreastednuthatch voete is! Hul monsteragtige #toe laat hulle toe om in enige rigting te oriënteer wanneer hulle aan 'n boom vasklou. Hul snawel is ook 'n indrukwekkende #tool; hulle slaan saadjies oop en sal selfs nesholtes daarmee verbreed! 💪🏼 # beastmode • • • • #getoutside #exploreethingthing #biodiversity #boss #beast #birdfeeder #birdwatching #birdphotography #kings_birds #nuts_about_birds #audubon @canonusa #teamcanon #birding #sunflower #musclemilwatch #muziek @agsciences #birdseed @audubonsociety
'N Pos gedeel deur Julian Avery (@evolutionavery) op Februarie 19, 2020 by 12: 18pm PST
Voëls trek al duisende jare voordeel uit die menslike beskawing en vergader waar grane en afval volop is. Dit beteken dat mense die oorvloed en verspreiding van spesies al baie lank beïnvloed.
Studies toon dat voedselvoorsiening baie gevolge het vir die besluite, gedrag en voortplanting van voëls. Een noemenswaardige bevinding is dat voëlvoëls in die winter die individuele oorlewingsyfers verhoog, voëls kan aanmoedig om eiers vroeër in die jaar te lê, en ook die oorlewing van die nes kan verbeter.
Al hierdie faktore verander spesies se toekomstige voortplantingsprestasie en kan verhoog die totale hoeveelheid voëls in latere jare. Dit is nie altyd duidelik hoe 'n groter hoeveelheid voedervoëls ander kompetisies beïnvloed deur mededinging nie, maar skaars en kleiner spesies kan wees uitgesluit.
Hierdie interaktiewe diagram, gebaseer op burgerwetenskaplike gegewens, wys hoe die top 13 voederspesies in Noord-Amerika vaar as hulle by voerkrale meeding. krediet: Cornell Lab of Ornithology
Aanvullende voedsel het ook daartoe gelei verminderde voortplantingsukses by enkele spesies. Dit kan gebeur omdat dit die oorlewingskanse verbeter vir minder gesonde voëls wat andersins onwaarskynlik sal wees om te oorleef en voort te plant, of omdat dit daartoe lei dat voëls minder soorte natuurlike kosse eet, wat hul diëte minder voedend maak.
Navorsing toon ook dat voëls buitengewoon promiskue is. In een oorsig is 342 spesies ondersoek en bevind dat voëls in ongeveer 75% een of meer symaats gehad het benewens hul nesmaat.
Dit is nie altyd duidelik waarom voëls kul nie, maar verskeie studies het bevind dat aanvullende voeding die hoeveelheid ontrouheid by sekere spesies kan verminder, insluitend mossies. Dit dui daarop dat voëls wat voed, hul gedrag kan verander en 'n invloed op genetiese variasie in stedelike bevolkings kan hê.
Vir voëls wat bestuiwingsdienste lewer, soos kolibries en vragmotors, is daar 'n bewys dat hulle suikerwater - wat die nektar wat hulle by plante versamel naboots - hul besoeke aan inheemse plante kan verminder. Dit beteken dat hulle sal dra minder stuifmeel oor. Aangesien baie voëlvoeding in digbevolkte stedelike gebiede plaasvind, is dit onduidelik hoeveel impak dit kan hê.
Sommige voëlpopulasies is heeltemal afhanklik van voeding en sou sonder die winter ineenstort. Byvoorbeeld, Anna se kolibries in Brits-Columbië staatmaak op verhitte voerkrale. Ander spesies, soos kolibries in die suidweste van die VSA, het meer volop geword. Noordelike kardinale en Amerikaanse goudvinkies het verskuif en uitgebrei hul reekse noordwaarts met die beskikbaarheid van voedsel.
Data van Project FeederWatch toon dat die populasies van die Noordelike Kardinaal in die Midde-Weste, Noord-Nieu-Engeland, die suidweste en suidoostelike Kanada uitbrei. Virginia Greene / Cornell Lab of Ornithology, CC BY-ND
In een ongelooflike geval lyk dit asof tuinvoerders 'n rol gespeel het in die vestiging van 'n nuwe oorwinteringsbevolking van trek blackcaps in die Verenigde Koninkryk. Hierdie groep is nou geneties onderskei van die res van die bevolking, wat verder suid na die Mediterreense oorwinteringsgronde migreer.
Moenie die roofdiere voed nie
Wetenskaplikes weet nog steeds min oor hoe voëlvoeding beïnvloed oordrag van patogene en parasiete onder voëls. Dit is nie ongewoon dat voëls by voerkrale meer patogene dra as bevolkings van voerkrale af nie. sommige goed gedokumenteerde uitbrake in die VSA en die Verenigde Koninkryk het getoon dat voëls wat voed voed probleme met siektes kan verhoog - bewyse wat ingesamel is deur wetenskaplike projekte vir voedersorg.
Omdat ons nog steeds 'n goeie begrip het van patogeen-oordrag en -voorkoms in stedelike gebiede, is dit uiters belangrik om dit te volg riglyne vir higiëne vir voer en wees oplettend vir nuwe aanbevelings.
Voeding kan ook roofdiere lok. Huiskatte maak dood geraam 1.3 tot 4 miljard voëls elke jaar in die VSA. Voerders moet nie in die omgewing geplaas word waar katte teenwoordig is nie, en troeteldierkatte moet ook wees binnenshuis gehou.
Die band aan die regterbeen van hierdie swartkoppie chickadee ken die voël 'n unieke nommer toe. Wetenskaplikes span voëls in om hul reekse, migrasie, lewensduur en ander vrae te bestudeer. Die voerder bevat suet, 'n voedsel met 'n hoë energie wat van dierevet gemaak is. Julian Avery, CC BY-ND
Voerkrale kan ook inheemse en ingevoerde voëls ondersteun wat plaaslike spesies uitkring. Een studie het bevind dat voerkrale 'n groot aantal getrek het kraaie, wat die kuikens van ander voëls prooi, met die gevolg dat minder as 1% van die nabygeleë Amerikaanse Robin neste jong gevlieg. In Nieu-Seeland is voëlvoeding grootliks bevoordeel deur saadvretende spesies wat bekendgestel word ten koste van inheemse voëls.
Maak voeders en diverse diëte skoon
Die goeie nuus is dat studies nie toon dat voëls afhanklik is van aanvullende voedsel nie. As dit eers begin is, is dit belangrik om 'n konstante voedselvoorraad te handhaaf tydens harde weer.
Voëls het ook nodig toegang tot inheemse plante, wat aan hulle habitat, voedsel en prooi-insekte bied wat beide dieet kan aanvul en spesies kan ondersteun wat nie saad by voerkrale eet nie. Verskeie voedselbronne kan sommige van die negatiewe bevindings wat ek genoem het, teenwerk met betrekking tot die mededinging tussen spesies en die impak op voëldiëte.
Goeie onderhoud, plasing en skoonmaak kan help om die waarskynlikheid om patogene by voerkrale te bevorder, te verminder. Inisiatiewe soos Project FeederWatch het aanbevelings rakende die toevoer van die toevoer en praktyke om te vermy. Byvoorbeeld, platformvoerders, waar voëls deur die kos waai, word geassosieer met hoër sterftes, moontlik deur vermenging van afval en voedsel.
Behandelings by hierdie venster by Shaver's Creek-omgewingsentrum verhoed dat voëls dink hulle kan reguit deur die gebou vlieg en met die glas bots. Julian Avery, CC BY-ND
Dit is ook belangrik om die gebied rondom voerkrale te bestuur. Plaas voeders op maniere om die waarskynlikheid dat voëls na vensters sal vlieg, tot die minimum te beperk. Vermy byvoorbeeld 'n siglyn deur 'n huis, wat voëls as 'n gang kan beskou, en breek vensterweergawes op met plakkers.
Daar is baie goeie redes om voëls in jou lewe te bring. Daar is bewyse dat daar interaksie met die natuur is goed vir ons geestesgesondheid en bou openbare steun vir die bewaring van plante en diere. Myns insiens weeg hierdie voordele baie van die moontlike negatiewe aspekte van voëlvoeding. En as u betrokke raak by 'n burgerwetenskaplike projek, kan u wetenskaplikes help om die gesondheid en gedrag van u wilde gaste op te spoor.
Julian Avery, assistent navorsingsprofessor in natuurlewe-ekologie en -bewaring, Pennsylvania State University