Die wetenskap tel die koolstofuitset van die mensdom - Nuus oor klimaatsimpak | Klimaatsimpaknuus
Die installering van 'n gasmonitor op 'n vulkaan in Papoea-Nieu-Guinee. Beeld: deur Emma Liu, Universiteit van Cambridge, via Wikimedia Commons
Ons laat die planeet se vulkane baie agter met die uitstoot van kweekhuisgas: die mens se koolstofproduksie kan 40 keer die prys van hulle oorskry - tot ons koste.
Wetenskaplikes weet nou hoeveel koolstofdioksied is in die atmosfeer en oseane gepomp deur vulkane en vulkaniese skeure jaarliks ​​- miskien soveel as 360 miljoen ton - en 'n ander belangrike statistiek ook: die mens se koolstofproduksie.
Hulle weet dat ons nou deur meer fossielbrandstowwe en bosse skoon te maak en stede te bou baie meer is: tussen 40 en 100 keer meer.
Hulle kan u nou ook vertel hoeveel koolstof in die sirkulasie bokant die aarde se oppervlak, in die oseane, op land en in die atmosfeer is: die antwoord is 43,500 miljard ton. Dit is ongeveer twee tiendes van 1% van al die koolstof wat op die oomblik in die aardkors, mantel en kern opgesluit is.
Die navorsing lewer geen antwoorde en geen nuwe aanwysings vir klimaatwetenskap nie, en veral nie vir regerings en internasionale agentskappe wat besorg is oor wêreldwye verhitting en die klimaatsnood nie.
Dit is die uiteindelike basiese, basiese, rekenkundige boekhouding: om die koolstofsiklus te verstaan ​​- die deurlopende verkeer van koolstof tussen atmosfeer, oseaan, rotse en lewende dinge - moet navorsers 'n beter idee hê van die omvang van wat hulle die koolstof noem. begroting.
"Om 'n volhoubare toekoms te verseker, is dit uiters belangrik dat ons die hele aarde se koolstofsiklus verstaan."
En na 'n dekade van navorsing het 'n vennootskap van meer as 500-wetenskaplikes uit 39-lande wat aan meer as 100-afsonderlike projekte werk, 'n stel aardse antwoorde gelewer in 'n nuwe uitgawe van die tydskrif. Elemente.
Wetenskaplikes lê 'n jaar lank in Arktiese ys om klimaatsverandering beter te verstaan
Die totale skatting - dit kan slegs 'n skatting wees - is vir die hele voorraad koolstof aan die oppervlak, in die kors en in die aarde se mantel ongeveer 1.85 miljard miljard ton.
En die waarnemings van vulkaniese koolstofafvoer is van uiterse belang om die siklus te verstaan: hierdie min of meer bestendige vernuwing van diep onder die oppervlak is wat die evolusie van die mikrobe tot aap-raaiselboom, van bakterie tot Bactriese kameel, moontlik gemaak het. miljard jaar.
Koolstof uit die atmosfeer word deur woude en weivelde opgeneem en begrawe, soms as dop en been en kalksteen, soms as steenkool en olie en metaangas, en die koolstof wat in die atmosfeer verlore gaan, word geleidelik aangevul deur diep warm bronne uit die aardkors.
Die studie beklemtoon ook die aard van die klimaatnood: deur mynbou, boor of steengroef vir fossielbrandstowwe waarmee kettingsae deur woude kan dryf en kalksteen gebak word om sement te maak, bring mense nou ou neerslae van fossielkoolstof terug in die atmosfeer koers.
Verdubbeling van koolstofvlakke
Oos-Antarktiese ys kan spelfoute veroorsaak
Menslike voorouers, soos alle ander lewensvorme, vir die grootste deel van die geskiedenis van die mensdom, ontwikkel in 'n lae koolstofatmosfeer. In die afgelope 60 jaar het mense die normale vlakke van koolstofdioksied in die atmosfeer begin verdubbel, 'n kragtige en blywende kweekhuisgas.
En die voordeel van hierdie toenemende dringende belangstelling in die koolstofsiklus is dat die navorsers in die Deep Carbon Observatory-vennootskap tot die fundamentele kennis toegevoeg het en vasgestel het wat die grense van die kennis kan wees. Hulle het ook 'n beter idee van die natuurlike siklus van koolstof.
"Koolstof, die basis van alle lewe en die energiebron wat noodsaaklik is vir die mensdom, beweeg deur hierdie planeet van sy mantel na die atmosfeer. Om 'n volhoubare toekoms te verseker, is dit uiters belangrik dat ons die hele aarde se koolstofsiklus verstaan, 'het hy gesê Marie Edmonds van die Universiteit van Cambridge, die Verenigde Koninkryk, een van die vennootskappe.
"Die sleutel tot die ontrafeling van die planeet se natuurlike koolstofsiklus is om te kwantifiseer hoeveel koolstof daar is en waar, hoeveel beweeg - die vloed - en hoe vinnig, van die Deep Earth reservoirs na die oppervlak en weer terug."
Die sterrewag het onlangs die groot volume van ondergrondse lewe ver onder die planeet se oppervlak. Maar die besonderhede van die koolstofverkeer in die atmosfeer, gronde en waters is steeds ietwat modderig.
Die probleem is noodsaaklik vir beplanning vir wat moet die versnelende verskuiwing van fossielbrandstowwe na sonkrag en windkrag wees, en navorsers het daarna gesoek nuwe maniere om die opname van plantegroei te beoordeel, die die rol van mikrobes in die wêreld se grond en die spel tussen koolstof en die wêreld se riviere.
Dieselfde studie werp lig op die periodieke rol van vulkaniese en magma-ontladings en ander moeilik voorspelbare gebeure om die lewe op aarde te ontwrig. Die afgelope 500 miljoen jaar was daar ten minste vier keer enorme koolstofvrystellings verander klimate en veroorsaak massa-uitwissings.
En 'n reuse-meteoorimpak wat 66 miljoen jaar gelede tot 1400 miljard ton koolstofdioksied vrygestel het, het die planeet vinnig opgewarm en gehelp met die uitsterwing van plante en diere, insluitend die dinosourusse.
Die navorsing duur voort: wetenskaplikes sal vergader binnekort in Washington om die volgende dekade van werk te begin bespreek.
"Terwyl ons vordering vier, onderstreep ons dat die diep aarde 'n hoogs onvoorspelbare wetenskaplike grens bly," het hy gesê Tobias Fischer van die Universiteit van New Mexico, een van die skrywers. 'Ons het nou eers die huidige grense van ons kennis begin waarneem.' - Climate News Network