Kognitiewe dissonansie - Festinger se teorie, voorbeelde, konsep - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Kognitiewe dissonansie - Dit is 'n negatiewe toestand waarin individue geestelike ongemak van konfrontasie ervaar in hul gedagtes van teenstrydige idees, waardes, kennis, wêreldbeskouings, idees, oortuigings, gedrags houdings of emosionele reaksies.
Die konsep van kognitiewe dissonansie is eers voorgestel deur L. Festinger, 'n spesialis in die sielkunde van gedagtebestuur. In sy navorsing was hy in die ontleding van die individu se houding gebaseer op die beginsels van balans. Hy het sy teorie begin met die postulaat dat individue streef na 'n sekere samehang as 'n noodsaaklike innerlike staat. Wanneer teenstrydighede ontstaan ​​tussen die bagasie van kennis en optrede van individue, is dit geneig om op een of ander manier hierdie teenstrydigheid te verklaar en dit dus as 'n "teenstrydigheid" voor te stel om sodoende 'n gevoel van innerlike kognitiewe konsekwentheid te verkry.
Oorsake van kognitiewe dissonansie
Daar is die volgende faktore wat 'n toestand van kognitiewe dissonansie veroorsaak, waardeur individue dikwels interne ontevredenheid ervaar:
- logiese teenstrydigheid;
- die ongelykheid van die menings van een persoon met die algemeen aanvaarde een;
- onwilligheid om die norme van kultuur te volg wat in 'n sekere gebied gevestig is, waar tradisies soms deur meer as wetgewing gelei word;
- die konflik van reeds ervare ervaring met 'n soortgelyke nuwe situasie.
Kognitiewe dissonansie van persoonlikheid ontstaan ​​as gevolg van die ontoereikendheid van die twee kognisies van die individu. Die persoon wat inligting oor enige probleem het, word gedwing om dit te ignoreer wanneer 'n besluit geneem word en as gevolg hiervan is daar 'n verskil of onenigheid tussen die individu se sienings en sy werklike handelinge. As gevolg van hierdie gedrag is daar 'n verandering in sekere voorstellings van die individu. So 'n verandering is geregverdig, gebaseer op die noodsaaklike behoefte van 'n persoon, om die konsekwentheid van hul eie kennis te handhaaf.
Daarom is die mensdom bereid om sy eie waanwyses te regverdig omdat 'n individu wat wangedrag gepleeg het, geneig is om verskonings vir homself in gedagtes te soek, terwyl hy geleidelik sy eie houdings verskuif oor wat gebeur het in die rigting van wat nie regtig so vreeslik is nie. Op hierdie manier beheer die individu sy eie denke om konfrontasie binne homself te beperk.
Die moderne teorie van Festinger se kognitiewe dissonansie onthul sy doel in die bestudering en interpretasie van teenstrydighede wat beide in individuele mense en in 'n groep mense voorkom.
Elke individu oor 'n bepaalde tydperk verkry 'n sekere hoeveelheid lewenservaring, maar die tydsbeperking moet oorweeg word, maar hy moet funksioneer volgens die omstandighede waarin hy bestaan, in teenstelling met die kennis wat hy opgedoen het. Dit sal sielkundige ongemak veroorsaak. En om so 'n persoon se ongemak te verlig, moet mens 'n kompromie soek.
Kognitiewe dissonansie in die sielkunde is 'n poging om die motivering van menslike handelinge, hul optrede in 'n verskeidenheid alledaagse situasies, te verduidelik. En emosies is die hoofmotief van gepaste gedrag en aksies.
In die begrip kognitiewe dissonansie word die status van motivering toegeskryf aan die logies teenstrydige, wat ontwerp is om die verwydering van die aanvangs gevoel van ongemak te verseker wanneer dit gekonfronteer word met teenstrydighede deur bestaande kennis of sosiale voorskrifte te transformeer.
Skrywer van die teorie van kognitiewe dissonansie L. Festinger het aangevoer dat hierdie staat die sterkste motivering is. Volgens die klassieke formulering van L. Festinger is die dissonansie van kognisies 'n wanverhouding tussen gedagtes, houdings, inligting, ens., Terwyl die ontkenning van een konsep voortspruit uit die bestaan ​​van 'n ander.
Die konsep van kognitiewe dissonansie karakteriseer metodes om sulke teenstrydighede uit te skakel of uit te wys en demonstreer hoe die individu dit in tipiese gevalle doen.
Kognitiewe dissonansie - voorbeelde uit die lewe: die instituut het twee individue ontvang, waarvan een medalje is, en die tweede is 'n troechnik. Natuurlik verwag die onderwyspersoneel uitstekende kennis van die medalje, maar niks word van die troechnik verwag nie. Die dissonansie vind plaas wanneer so 'n troechnik meer vaardig, meer volledig en ten volle aan die vraag beantwoord as die medaljewenner.
Teorie van kognitiewe dissonansie
Die meeste van die motiverende teorieë is eers in die geskrifte van antieke filosowe ontdek. Vandag is daar 'n paar dosyn sulke teorieë. In moderne sielkundige leerstellings oor motivering, wat aanspraak maak op menslike gedrag, is die kognitiewe benadering tot die motiveringsfeer van die persoonlikheid, in die rigting waarvan die verskynsels geassosieer word met die begrip en kennis van die individu, algemeen voorkom. Die hoofpostulasie van die outeurs van kognitiewe konsepte was die standpunt dat die gedragsreaksies van die vakke kennis, oordele, houdings, idees, idees, menings oor wat in die wêreld plaasvind, oor die oorsake en gevolge daarvan lei. Kennis is nie 'n blote versameling data nie. Verteenwoordigings van die persoon oor die wêreld vooraf bepaal, konstrueer toekomstige gedrag. Alles wat deur 'n individu bereik word en hoe hy bereik, hang nie so baie van vaste behoeftes, diepgaande aspirasies en ewige begeertes nie, maar eerder op relatief veranderlike idees oor die werklikheid.
Kognitiewe dissonansie in die sielkunde is 'n toestand van ongemak van die persoonlikheids psige wat veroorsaak word deur die konfrontasie van teenstrydige idees in sy gedagtes. 'N Sosio-sielkundige studie van kognisies is ontwikkel om veranderinge in kognisies (menings, houdings, houdings) te verduidelik as 'n metode om logiese konfliksituasies uit te skakel.
Kognitiewe dissonansie van persoonlikheid word gekenmerk deur 'n spesifieke eienskap, wat bestaan ​​uit die koppeling van intelligensie en beïnvloeding, met ander woorde die emosionele en kognitiewe komponente van houdings.
Die toestand van kognitiewe dissonansie ontstaan ​​as gevolg van die individu se besef dat sy optrede nie voldoende gronde het nie, dit wil sê hy tree in konfrontasie met sy eie houdings en houdings wanneer die persoonlike betekenis van gedrag onduidelik of onaanvaarbaar is vir individue.
Die konsep van kognitiewe dissonansie beweer dat onder die waarskynlike metodes om so 'n situasie (voorwerpe) en sy eie optrede daarin te interpreteer en evalueer, verkies die individu diegene wat 'n minimum van angs en berou van gewete opwek.
Kognitiewe dissonansie - voorbeelde uit die lewe is aangehaal deur A. Leontiev: revolusionêre gevangenes wat gedwing was om gate te grawe, het sulke optrede as betekenisloos en onaangenaam beskou, 'n afname in kognitiewe dissonansie het plaasgevind nadat gevangenes hul eie aksies herinterpreteer het. Hulle het begin dink hulle het gegrawe. die graf van tsarisme. Hierdie idee het bygedra tot die opkoms van aanvaarbare persoonlike betekenis vir die aktiwiteit.
Kognitiewe diskord kan voorkom as gevolg van vorige aksies. Byvoorbeeld, wanneer 'n individu 'n daad in 'n bepaalde situasie gepleeg het, wat dan die verskyning van gewete tot gevolg het, kan die interpretasie en beoordeling van omstandighede verander word om die basis vir die ondervinding van hierdie toestand uit te skakel. In die meeste gevalle is dit maklik, aangesien lewensomstandighede dikwels dubbelsinnig is. So, byvoorbeeld, wanneer 'n roker leer oor die ontdekking van 'n oorsaaklike verband tussen die voorkoms van kanker en rook, het hy baie instrumente om kognitiewe dissonansie te verminder. Dus, in ooreenstemming met die kognitiewe teorieë van motivering, is die gedrag van die individu afhanklik van sy wêreldbeskouings en kognitiewe assessering van die situasie.
Hoe om ontslae te raak van kognitiewe dissonansie? Dikwels word eksterne erkenning of regverdiging gebruik om kognitiewe dissonansie uit te skakel. Verantwoordelikheid vir aksies kan verwyder word deur hulle te erken as gedwonge maatreëls (gedwing, bestel) of regverdiging kan gebaseer wees op selfbelang (goed betaal). In gevalle waar daar min redes vir eksterne regverdiging is, word 'n ander metode gebruik - die instellings verander. Byvoorbeeld, as 'n individu gedwing was om te lieg, verander hy later sy oorspronklike oordeel oor die werklikheid onbewus, verander dit na 'n "vals verklaring", waardeur dit subjektief omskep word in 'n "waarheid".
Die skrywer van die teorie van kognitiewe dissonansie, Leon Festinger, erken dat individue selfs kan glo in wat hulle voorheen gerapporteer het, en sodoende konsonansie behaal.
Op 'n aantal postulate val hierdie konsep saam met die bepalings van die teorieë van kognitiewe balans en toeskrywing wat deur die Oostenrykse-Amerikaanse sielkundige F. Haider ingestel is, wat gebaseer was op sy teorieë oor die beginsels van Gestalt-sielkunde.
In 'n verskeidenheid situasies wat in die alledaagse lewe voortspruit, kan dissonansie verhoog of afneem. Die mate van manifestasie daarvan hang af van die problematiese take wat die individu konfronteer.
Dissonansie ontstaan ​​onder enige omstandighede as die individu 'n keuse moet maak. Terselfdertyd sal die vlak vermeerder, afhangende van die mate van belangrikheid van hierdie keuse vir 'n persoon.
Die teenwoordigheid van dissonansie, ongeag die vlak van intensiteit, dwing die individu tot honderd persent vry van hom of verminder dit aansienlik, as dit vir een of ander rede nog nie moontlik is om dit te doen nie.
Om dissonansie te verminder, kan 'n individu vier metodes gebruik:
- verander jou eie gedrag;
- verander een van die kognisies, met ander woorde, verseker jouself van die teenoorgestelde;
- filter inkomende inligting rakende 'n spesifieke probleem;
- pas die kriterium van waarheid toe op die inligting wat ontvang is, erken foute en tree op in ooreenstemming met 'n nuwe, meer spesifieke en presiese begrip van die probleem.
Soms kan 'n individu die voorkoming van 'n gegewe toestand en die gevolge van interne ongemak verhoed deur te probeer om inligting oor sy probleem te vermy, wat in konfrontasie met bestaande data kom.
Die filtermeganismes van persoonlik belangrike inligting vir individue is goed gedokumenteer in die teorie van Zygmund en Anna Freud oor sielkundige "verdediging". Die teenstrydigheid, wat ontstaan ​​in die gedagtes van die vakke rakende die beduidende diep persoonlike temas, is volgens Z. Freud 'n belangrike meganisme in die vorming van neurose.
As die dissonansie reeds in sy kinderskoene is, kan die onderwerp sy vermenigvuldiging verhoed deur een of meer elemente van kognisie by die kognitiewe skema by te voeg om die bestaande negatiewe elementproduserende dissonansie te vervang. Gevolglik sal die onderwerp belangstel om sulke inligting te vind wat sy keuse sal goedkeur en hierdie staat heeltemal verswak of uitskakel, terwyl dit nodig is om inligting te vermy wat sy verhoging kan uitlok. Dikwels kan sulke optrede van onderwerpe lei tot negatiewe resultate - 'n individu mag 'n vooroordeel of vrees vir dissonansie hê, wat 'n gevaarlike faktor is wat die individu se sienings beïnvloed.
Verhoudings van teenstrydigheid kan teenwoordig wees tussen verskeie kognitiewe komponente. In die geval van dissonansie probeer individue sy intensiteit, vermy of absolute bevryding daarvan verminder. So 'n aspirasie is geregverdig deur die feit dat die onderwerp as sy doel die transformasie van sy eie gedrag bepaal, die bevinding van nuwe inligting wat verband hou met die situasie of verskynsel wat aanleiding gegee het tot dissonansie.
Dit is volkome verstaanbaar dat dit makliker is vir 'n individu om saam te stem met die huidige stand van sake, nadat sy eie interne idees gekorrigeer is in ooreenstemming met die situasie wat ontwikkel het, in plaas van 'n lang refleksie oor die probleem van die korrektheid van sy optrede. Dikwels verskyn hierdie negatiewe toestand as gevolg van ernstige besluite. Die voorkeur vir een van die alternatiewe (ewe aanloklik) is nie maklik vir die individu nie, maar sodra hy so 'n keuse gemaak het, word die individu dikwels bewus van die "teenoorgestelde kognisies", met ander woorde die positiewe aspekte van die weergawe waarna hy weggedraai het, wat ooreengekom het.
Om dissonansie te verswak of heeltemal te onderdruk, beoog die individu om die belangrikheid van die oordeel wat hy aanvaar het te oordryf en terselfdertyd die wesenlikheid van die verwerpte te verminder. As gevolg van hierdie gedrag verloor 'n ander alternatief alle aantreklikheid in sy oë.
Kognitiewe dissonansie en volledige frustrasie (toestand van spanning, gevoelens van hopeloosheid, angs) het dieselfde adaptiewe strategieë om van die probleemsituasie ontslae te raak, aangesien die dissonansie en frustrasie die vakke 'n gevoel van disharmonie veroorsaak wat hulle probeer vermy. Tog kan die dissonansie en die situasie wat dit veroorsaak het terselfdertyd ook frustrasie wees.
Festinger se kognitiewe dissonansie
Kognitiewe motiveringsteorieë, wat vandag intensief ontwikkel word, is afkomstig van die bekende werke van L. Festinger.
Die teorie van kognitiewe dissonansie in Festinger se werk het twee hoof deugde wat 'n wetenskaplike konsep van 'n onwetenskaplike een onderskei. Die eerste voordeel is, as jy Einstein se formulering gebruik, in sy vertroue op die algemeenste gronde. Uit sulke algemene gronde het Festinger die gevolge afgelei wat aan eksperimentele verifikasie onderwerp kon word. Dit is die tweede voordeel van Festinger se onderrig.
Leon Festinger se kognitiewe dissonansie impliseer enkele konfrontasie tussen verskeie kognisies. Hy interpreteer kognisie redelik wyd. In sy begrip is kognisie enige kennis, geloof, mening oor die omgewing, jou eie gedragsreaksies of jou eie. Die negatiewe toestand word deur die onderwerp ervaar as 'n gevoel van ongemak, waaruit hy probeer om ontslae te raak van die innerlike harmonie. Dit is hierdie begeerte wat beskou word as die mees kragtige motiverende faktor in die gedrag van 'n persoon en sy wêreldbeskouing.
Die teenstrydigheidstoestand tussen kognisie X en kognisie Y word gebore, indien kognisie Y nie uit kognisie X kom nie. Konsonansie tussen X en Y word op sy beurt waargeneem wanneer Y X verlaat. 'N Individu streef daarna om interne konsekwentheid te bereik harmonie. So, byvoorbeeld, het 'n individu tot die volheid besluit om by 'n dieet (X-kognisie) te hou, maar kan hy nie 'n sjokoladebalk (Y-kognisie) ontken nie. 'N Persoon wat gewig wil verloor, word nie aanbeveel om sjokolade te gebruik nie. Dit is die dissonansie. Die geboorte motiveer die onderwerp om sodoende te verminder, dissonansie te verminder. Om hierdie probleem op te los, het 'n individu drie hoof maniere:
- Om een ​​van die kognisies te transformeer (in 'n spesifieke voorbeeld, om op te hou om sjokolade te gebruik of om 'n dieet te voltooi);
- verminder die belangrikheid van kognisies wat 'n konfrontasieverhouding aangaan (besluit dat oorgewig nie 'n groot sonde is nie of dat sjokolade geëet word, nie 'n beduidende toename in liggaamsgewig beïnvloed nie);
- Voeg 'n nuwe kognisie by ('n sjokoladebalk verhoog gewig, maar terselfdertyd het dit 'n positiewe uitwerking op die intellektuele sfeer).
Die laaste twee metodes is 'n soort adaptiewe strategie, dit wil sê, 'n individu pas by die volharding van die probleem.
Kognitiewe dissonansie vereis 'n vermindering en motiveer dit, wat lei tot 'n verandering in houdings en dan gedrag.
Hieronder is twee van die bekendste effekte wat verband hou met die opkoms en eliminasie van kognitiewe dissonansie.
Die eerste is dat dit voorkom in 'n situasie van gedrag wat in stryd is met 'n individu se evalueerde houding teenoor iets. As die vak instem om sonder dwang enigiets wat op een of ander wyse in stryd is met sy houdings, standpunt, en indien sodanige gedrag nie 'n oortuigende eksterne regverdiging (monetêre beloning) het nie, sal later houdings en houdings verander word in die rigting van groter ooreenstemming van gedrag. In die geval waar die onderwerp instem tot aksies wat 'n bietjie in stryd is met sy morele waardes of morele riglyne, sal die resultaat 'n verskil wees tussen morele oortuigings en kennis van gedrag, en verdere oortuigings sal verander in die rigting van die verlaging van moraliteit.
Die tweede effek wat in die loop van kognitiewe dissonansie studies behaal word, word dissonansie genoem nadat 'n moeilike besluit geneem is. Тяжелым называется решение, когда альтернативные явления или предметы, из которых предстоит сделать выбор, одинаково привлекательны. В подобных случаях, чаще всего, после свершения выбора, то есть после принятия решения, индивид переживает когнитивный диссонанс, который является следствием вытекающих противоречий.Inderdaad, in die gekose weergawe is daar enersyds negatiewe aspekte, en in die verwerpde weergawe is daar positiewe eienskappe gevind. Met ander woorde, die aanvaarde alternatief is gedeeltelik sleg, maar steeds aanvaar. Die verwerpte opsie is goed, maar verwerp. In die loop van die eksperimentele analise van die resultate van 'n moeilike besluit, is dit geblyk dat met die tyd wat so 'n besluit geneem is, die subjektiewe aantreklikheid van die gekose alternatief groei en die subjektiewe aantreklikheid van die verwerpde afname.
Die individu word dus bevry van kognitiewe dissonansie. Met ander woorde, die persoon oortuig homself van die gekose opsie dat so 'n opsie nie net 'n bietjie beter is as verwerp nie, maar baie beter. Deur sulke aksies brei die vak alternatiewe uit. Hieruit kan daar afgelei word dat komplekse besluite die waarskynlikheid van gedragsresponse wat ooreenstem met die gekose opsie verhoog.
Byvoorbeeld, wanneer 'n individu lank gepynig is deur tussen A- en B-motors te kies, maar uiteindelik voorkeur gee aan B, dan sal die volgende kans om B te kies, effens hoër wees as voor sy aankoop. Dit is te danke aan die toename in die relatiewe aantreklikheid van motors merk "B".
Leon Festinger se kognitiewe dissonansie is 'n spesifieke variasie van probleemsituasies. Daarom is dit nodig om met behulp van sekere beskermende meganismes en nie-beskermende aanpasbare instrumente te bepaal dat 'n aanpassingsstrategie geïmplementeer word, as dit gebruik word om die persoon van dissonanse te ontslae te raak. So 'n strategie kan onsuksesvol wees en verhoog dissonansie, en skep nuwe frustrasies.
Daar is ook kragte wat weerstand bied teen 'n afname in dissonansie. Byvoorbeeld, veranderinge in gedrag en oordele oor sulke gedrag verander dikwels, maar soms is dit moeilik of met verlies geassosieer. Dit is byvoorbeeld moeilik om die gewone aksies te verlaat, soos hulle van die individu hou. Nuwe kognitiewe dissonansie en volledige frustrasie kan ontstaan ​​as gevolg van die transformasie van ander variasies van gewone gedrag, wat materiële en finansiële verliese tot gevolg het. Daar is gedrag wat dissonansie genereer wat die individu nie kan verander nie (fobiese reaksies).
Ten slotte kan ons sê dat Festinger se kognitiewe dissonansie-teorie redelik eenvoudig is en in samevatting is soos volg:
- daar kan bestaan ​​tussen die kognitiewe elemente van die verhouding van teenstrydigheid;
- die opkoms van dissonansie dra by tot die opkoms van die begeerte om die impak daarvan te verminder en sy verdere groei te vermy;
- manifestasies van sulke aspirasie bestaan ​​uit die transformasie van 'n gedragsrespons, verandering van houdings of in die bewuste soeke na nuwe menings en inligting rakende 'n oordeel of 'n verskynsel wat tot dissonansie gelei het.
Voorbeelde van kognitiewe dissonansie
Wat is kognitiewe dissonansie? Die definisie van hierdie konsep lê in die verstandhouding dat elke optrede van 'n individu, in teenstelling met sy kennis of oortuiging, die opkoms van dissonansie sal uitlok. Dit maak nie saak of sulke optrede gedwing word of nie.
Hoe om ontslae te raak van kognitiewe dissonansie? Om dit te verstaan, kan ons gedragstrategieë gebruik deur voorbeelde te gebruik. Hierdie toestand kan 'n eenvoudige daaglikse lewensituasie veroorsaak. Byvoorbeeld, 'n individu staan ​​by 'n bushalte en sien twee vakke voor hom, een van wie gee die indruk van 'n soliede en suksesvolle man en die tweede lyk soos 'n hawelose persoon. Twee van hierdie mense eet iets in 'n wikkel. Volgens die kennis van die individu moet die eerste vak die toedraai in die urn gooi, wat op dieselfde punt drie stappe van hom af is en die tweede onderwerp na sy mening waarskynlik 'n stuk papier sal gooi waar dit staan, dit sal hom nie pla nie om op te kom en vullis in die asblik gooi. Dissonansie vind plaas wanneer die individu die gedrag van die vakke sien wat teen sy idees val. Met ander woorde wanneer 'n soliede man 'n omhulsel om sy bene gooi en wanneer 'n hawelose persoon 'n afstand van drie stappe oorwin om 'n stukkie papier in 'n urn te gooi, kom 'n teenstrydigheid voor - teenoorgestelde idees bots in die gedagtes van 'n individu.
Nog 'n voorbeeld. Die individu wil 'n sportiewe liggaam hê. Dit is pragtig, lok die gesigte van die teenoorgestelde geslag, laat jou goed voel, help om gesondheid te verbeter. Om die doel te bereik, moet hy gereeld fisiese oefening doen, die voeding normaliseer, die regimen volg en 'n sekere daaglikse roetine volg, of 'n klomp regverdigende faktore vind wat aandui dat hy nie te veel benodig nie (nie genoeg geld of vrye tyd nie, sleg toestand van gesondheid, liggaam in die normale omvang). Enige optrede van die individu sal dus gerig wees op die vermindering van dissonansie - bevryding van konfrontasie binne homself.
Terselfdertyd is dit byna altyd moontlik om die voorkoms van kognitiewe dissonansie te vermy. Dikwels word dit gefasiliteer deur 'n elementêre ignoreer van enige inligting rakende 'n probleem probleem, wat kan verskil van wat beskikbaar is. In die geval van die reeds opkomende staat van dissonansie, moet dit sy verdere ontwikkeling en versterking neutraliseer deur nuwe geloofsoortuigings by die stelsel van sy eie idees te voeg, en die oudes met hulle te vervang. 'N voorbeeld hiervan is die gedrag van die roker, wat verstaan ​​dat rook skadelik is vir sy gesondheid en omgewing. Die roker is in 'n toestand van dissonansie. Kom uit, hy kan:
- veranderende gedrag - ophou rook;
- deur kennis te verander (om jou te oortuig van die oordrewe gevaar van rook of om jou te oortuig dat al die inligting oor die gevare van rook glad nie betroubaar is nie);
- enige verslae van die gevare van rook met omsigtigheid waarneem, met ander woorde, hulle eenvoudig ignoreer.
Dikwels kan so 'n strategie egter lei tot vrees vir dissonansie, vooroordeel, die voorkoms van persoonlikheidsversteurings, en soms tot neurose.
Wat beteken kognitiewe dissonansie? In eenvoudige terme is die definisie soos volg. Dissonansie is 'n toestand waarin 'n persoon ongemak agv die teenwoordigheid van twee of meer teenstrydige kennis (oortuigings, idees) oor 'n enkele verskynsel ervaar. Daarom, om nie kognitiewe dissonansie pynlik te voel nie, moet jy dit eenvoudig aanvaar asof so 'n verskynsel eenvoudig plaasvind. Dit is nodig om te verstaan ​​dat die teenstrydighede tussen sommige elemente van die persoonlikheids-geloofstelsel en die werklike toestand van dinge altyd sal weerspieël word. En die aanvaarding en die besef dat absoluut alles heeltemal anders kan wees as jou eie gedagtes, posisies, idees en oortuigings, laat jou toe om dissonante te vermy.