Affiliasie, metodologie en motivering van affiliasie - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Affiliasie is 'n drang, 'n behoefte, 'n begeerte om in 'n samelewing van mense te wees, 'n individu se behoefte om naby, vertroue, warm, emosioneel gekleurde verhoudings te skep. Dit is 'n strewe na toenadering met ander individue deur vriendskap, kommunikasie, liefde. Die aard van interaksie met ouers in die kinderjare, in hul jeug met eweknieë, vorm die basis van die vorming van hierdie tipe behoefte. Die neiging tot die vorming van hierdie behoefte word geskend wanneer verskeie uitdagende faktore ontstaan, soos angs, self-twyfel. Intimiteit en kommunikasie met ander mense help om angssituasies te verlig.
Die affiliasie-motief is 'n motief, geestelike aktiwiteit, wat gemik is op die vestiging of beëindiging van spesifieke interpersoonlike verhoudings. So 'n motief bestaan ​​uit verskeie magte om individue te distansieer of te nader. Byvoorbeeld, 'n individu mag goeie kommunikasievaardighede hê wat hom help om informele verhoudings vinnig te vestig, maar terselfdertyd kan hy misverstand, mislukking en verwerping vrees. Daarbenewens kan so 'n individu 'n hoë behoefte het om nie oppervlakkige (eksterne) kennisse te vestig nie, maar dieper, naby, betroubare, vertroue.
Die motiveringsfaktor word die behoefte aan kommunikasie (affiliasie) met 'n sekere hoeveelheid tyd, word kenmerkend van die individu en word "hergebore" in persoonlikheidseienskappe.
Affiliasie motiewe word meer relevant in die proses van kommunikasie tussen mense. Sulke motiewe word dikwels geopenbaar as die aspirasies van die individu om positiewe, goeie verhoudings met ander individue te vestig. Hy dien intern as lojaliteit en 'n gevoel van liefde, en sy eksterne manifestasie is kommunikasie, die begeerte om saam te werk met ander individue, die begeerte om voortdurend naby aan 'n affiliasievennoot te wees.
Liefde vir 'n ander persoon is die hoogste geestelike manifestasie van sulke motiewe. Die voorkoms van affiliasiemotief in 'n individu bepaal die styl van kommunikasie met ander individue, wat gekenmerk word deur gemak, vertroue, moed en openheid. Uitgedrukte motiverende affiliasie kan uiterlik gemanifesteer word in die vak se besorgdheid om vas te stel, vriendelike verhoudings te handhaaf, of vroeër noodverhoudings met ander vakke te herstel.
Die affiliasie-motief sluit in met die individu om goedkeuring van ander te ontvang, met 'n dors na selfbevestiging. Vakke met 'n dominante affiliasie-motief word beter toegeskryf aan ander vakke en hulself geniet meer simpatie en respek van ander. Hul verhoudings word gebou op grond van wedersydse vertroue. Teenoor die motief van affiliasie is die motief van verwerping, wat manifesteer in die vrees om verwerp te word, onopgemaak deur beduidende mense. Die voorkoms van so 'n motief lei tot styfheid, onsekerheid, spanning en verleentheid.
Affiliasiemotief is 'n komplekse motief wat bestaan ​​uit strukturele elemente wat in verskillende periodes van ontogenese aktualiseer kan word. Die vlak van intensiteit van die strukturele element van affiliatiewe kommunikasie (verhoudingsbehoeftes, emosionele en vertroue karakter) hang af van die individuele eienskappe van die vak, sy karakterkundige eienskappe, interaksie styl in die gesin, verdedigingsmeganismes, geskiedenis van sy verhouding met sekere mense, mate van tevredenheid met die verhouding.
Die behoefte aan kommunikasie, emosioneel vertroulik en fokus op geaffilieerde gedrag is twee komponente van die affiliasie-motief. 'N "Vrees vir verwerping" (verwerping) is 'n redelik onafhanklike veranderlike. Sy kan self die spesifisiteit van kommunikasie bepaal en het 'n nouer verband met angs, onsekerheid, vlak van sielkundige beskerming.
Die motief van affiliasie is direk verwant aan die ouerlike opvoeding van die kind en sy styl. Byvoorbeeld, met 'n vertroulike ouerstyl, vorm die kind sulke geaffilieerde tipes soos: selfversorgend, gebalanseerd, gesellig. En dit manifesteer in volwasse state, soos aktiwiteit, openheid, sosiale moed, gebrek aan sosiale kwesbaarheid, angs en emosionele onstabiliteit.
In die proses van die ontwikkeling van verhoudings verander die hiërargiese struktuur van die hoofkenmerke van affiliatiewe onderlinge aktiwiteite. Aan die begin van die kennis word die belangrikste belang geheg aan die gemak en emosionele aantrekkingskrag van die vennoot. Verder, in die proses van verdere ontwikkeling van verhoudings, word 'n begrip gevorm en vertroue ontwikkel. Oor die tyd begin begrip en vertroue 'n dominante posisie inneem. Daarbenewens het gesamentlike aktiwiteite en gemeenskaplike belange 'n groot invloed op die ontwikkeling van verhoudings.
Die sentrale motiverende oomblik van kommunikasie is die keuse van 'n situasionele of permanente kommunikasievennoot. Die mees algemene voorwaarde vir die keuse van 'n onveranderde vennoot in kommunikasie is eksterne aantreklikheid en aantreklikheid vir besigheids- en morele eienskappe.
Vandag is baie verskillende metodes ontwikkel om affiliasiemotiewe te identifiseer. So byvoorbeeld, die metode van motivering van affiliasie wat deur Mehrabian ontwikkel is, is die gewildste nou.
Meet affiliasie motivering is belangrik vir die bepaling van die vlak van vorming en die mate van die ontwikkeling van sulke motiewe soos "strewe na mense" en "vrees om onaanvaarbaar te wees, verwerp."
Behoefte aan affiliasie
Die vorming en instandhouding van verhoudings met ander individue streef heeltemal na verskillende doelwitte. Byvoorbeeld, die doel is om ander te beïndruk of te oorheers. Die doel is om hulp te gee of te kry. Die term affiliasie word algemeen verstaan ​​as 'n spesifieke soort sosiale interaksie, wat 'n fundamentele en terselfdertyd alledaagse karakter het. Dit bestaan ​​in kommunikasie met ander individue (bekende of nie, of in die algemeen vreemdelinge) in so 'n manifestasie wat alle aspekte van kommunikasie verryk en bevrediging bring. Die vlak wat bereik kan word hang nie net af van die individu wat affiliasie soek nie, maar ook op die kommunikasievennoot.
'N Individu wat die behoefte aan affiliasie wil bevredig, moet baie bereik. Aanvanklik moet so 'n individu die geleentheid gee om sy voorneme om kontak te maak, te verstaan ​​terwyl hy die beoogde kontak oor sy aantreklikheid in die oë van so 'n individu inlig. Hy moet die toekomstige vennoot verstaan ​​dat hy as gelyk behandel word en 'n verhouding wat op wederkerigheid gebaseer is, aangebied word. Met ander woorde, 'n individu streef nie net na affiliasie nie, maar terselfdertyd tree homself as so 'n affiliasievennoot op vir die onderskeie behoeftes van die individu met wie hy in kontak kom.
Verskille in roldeling of die begeerte om 'n affiliasievennoot te verander in 'n manier om individuele behoeftes te bevredig, soos die behoefte aan vernedering of superioriteit, afhangende of onafhanklikheid, swakheid of sterkte, by die verkryging of bystand van hulp, benadeel affiliasie en vernietig dit heeltemal. .
Die individu, wie se doel is affiliasie, moet 'n spesifieke harmonie bereik in ooreenstemming met sy opwinding en ervarings met sy lewensmaat se ervarings, wat 'n motiverende faktor vir interaksie van beide kante sal wees, om tevredenheid te voel en 'n gevoel van persoonlike waarde te behou.
Die doel van affiliasie van 'n individu wat daarna streef, is om te soek na liefde of aanvaarding van jouself, vriendelike ondersteuning, simpatie van 'n maat. In so 'n strewe word egter slegs een manifestasie beklemtoon - ontvang, en die ander word verwaarloos - terugkeer. Daarom moet die doel van die affiliasie-motief wedersydse en vertroue in kommunikasie wees, waarin elk van die vennote van so 'n verhouding die ander liefhet of hom met liefde, simpatie en vriendelike ondersteuning behandel.
Daar is baie nie-verbale en verbale gedrag, waarvan die doel sal wees om sulke verhoudings te bereik en te onderhou. Die motivering om na affiliasie te streef, word bepaal deur die aantal en positiewe inhoud van spraakdraaie, deur die duur van oogkontak, deur vriendelikheid, deur die aantal knope in die kop, deur gebare en postuur, ens.
Aantreklikheid kan beide positief en negatief wees. En afhangende van die verhouding van hierdie tipe aantreklikheid, kan die motiewe van affiliasie van individue gekenmerk word as hoofsaaklik geassosieer met die hoop van sulke affiliasie (NA) of vrees vir verwerping (SO).
Die kenmerk van 'n onsuksesvolle of suksesvolle gevolg van 'n affiliasie-aksie is nie net in die negatiewe of positiewe aantrekkingskrag van 'n bepaalde waarde nie. Enige van die alternatiewe uitkomste van die aksie kan ook vantevore met 'n waarskynlikheid verwag word. Daarom het elke individu wat voortspruit uit die vorige persoonlike ondervinding op die gebied van kommunikasie, algemene verwagtings aangaande die vraag of hy 'n affiliasieverhouding met 'n onbekende individu kan vestig of nie, met ander woorde algemene verwagtinge van affiliasie of verwerping.
Die noue verhouding tussen hoop en optrede onderskei die motief van affiliasie onder ander motiewe wat soortgelyk is aan prestasiemotiewe. Wanneer 'n moontlike vreemdeling vir 'n affiliasie 'n vreemdeling is, word die volgende situasie verkry: hoe groter die verwagting van geluk, hoe sterker die positiewe aantreklikheid en integendeel hoe groter die verwagting van mislukking, hoe sterker is die negatiewe aantreklikheid. So 'n manifestasie word terugvoering genoem. Met ander woorde, die terugvoerketting kan soos volg voorgestel word: enige verwagting beïnvloed die verloop van gedrag, die verloop van gedrag affekteer die uitkoms (resultaat), herhaalde mislukkings en suksesse vorm ooreenstemmende verwagtings, wat verskille in die loop van gedrag (aksies) oplewer wat 'n ongunstige of gunstige uitkoms bepaal affiliasie. Op grond daarvan word die aantreklikheid van 'n onsuksesvolle of suksesvolle affiliasie uiteindelik 'n konstante waarde wat die persoonlike profiel van negatiewe en positiewe aantreklikheid stel, met ander woorde vrees vir verwerping en verwagting van affiliasie. Dus word 'n lineêre verhouding tussen aantreklikheid en verwagting vir 'n persoonlike affiliasie-motief gevorm (indien die voorwerp van affiliasie 'n onbekende persoon is) - hoe meer die algemene hoop op sukses oor die verwagting van mislukking heers, hoe meer positief aantreklikheid oor die negatiewe oorheers en omgekeerd. So 'n houding van aantreklikheid tot verwagting onderskei die affiliasiemotief uit die prestasiemotief, wat gekenmerk word deur die teenoorgestelde verhouding van sulke parameters. Hoe groter die moontlikheid van sukses, hoe minder aantreklik die sukses word, hoe groter die moontlikheid van mislukking, hoe hoër die aantrekkingskrag van geluk.
Dit is nodig om algemene verwagtings te onderskei van privaat persone wat verband hou met 'n spesifieke individu, wat die vak wat 'n affiliasie aangaan alreeds goed ken. In so 'n geval kan aantreklikheid en verwagting onafhanklik van mekaar verskil. Die aantreklikheid van kommunikasie met enige bekende individu, wat voldoende is vir die affiliasie-motief, is dus relatief klein, maar dit gaan gepaard met 'n aansienlike verwagting van die vinnige en maklike vestiging van hierdie kontak, en dalk andersom. Dit kan in sulke gevalle gebeur wanneer die onderwerp in noue verhoudings met die toekomstige vennoot vertroud is, maar hy het inligting wat u toelaat om die gemak of probleme van direkte kontak te voorspel. Byvoorbeeld, die toekomstige vennoot het 'n groter sosiale status as die vak wat affiliasie soek. Die stabiliteit van die lineêre afhanklikheid van aantreklikheid op verwagting in die geval van motiverende affiliasie, wat gemik is op 'n onbekende individu, is nie empiries geverifieer nie.
Die behoefte aan 'n emosionele vertrouensverhouding is relevant deur die lewensloop van die individu. Die fokus op affiliasie het egter 'n neiging om met ouderdom te verminder, veral by mans.
Affiliasie in Sielkunde
Vandag word die hoofrol gespeel deur interpersoonlike verhoudings, die vermoë om effektief, vinnig en vaardig met verskillende mense te kommunikeer. Om die basiese beginsels van kommunikasie, veral emosioneel vertroulik, te verstaan, is van groot belang om nie net optimale resultate van die verskillende sosiale groepe en spanne te bewerkstellig nie, maar ook die verhouding tussen hul lede te verbeter, maar ook vir elke deelnemer van so 'n proses is dit van groot belang. Dit is te danke aan die feit dat deur middel van emosionele-vertroulike kommunikasie die individu die geleentheid het om homself meer te ken, te verstaan ​​en gevolglik minder in ons veranderende wêreld te word. Vervolgens is die gehalte van kontakte, nie hul hoeveelheid nie, van kardinale belang.
Affiliasie-interaksie is die som van gedragsreaksies wat uitgedruk word in aksies, ontwikkeling en instandhouding van interpersoonlike verhoudings, waarvan die hoofdoel sal wees om redelik noue en vertrouende verhoudings te skep. Sulke interaksie verskil van die gedrag van 'n geaffilieerde aard deur die teenwoordigheid van 'n duidelik gemanifesteerde behoefte aan affiliasie, insluitend die behoefte aan vertroue en emosioneel gekleurde kommunikasie.
Die hoofkenmerke wat gepaard gaan met geaffilieerde interaksie is vertroue, ligte, emosionele appèl en begrip. Hierdie komponente is belangrik vir die vestiging van vertrouende en noue verhoudings, maar afhangende van die ontwikkeling van die verhouding, wissel die belangrikheid van elke komponent. In sakekommunikasie kan hierdie komponente teenwoordig wees, maar die belangrikste ding sal nie hul kombinasie wees nie, maar die oorheersing (betekenis) van een van hulle. Byvoorbeeld, in samewerking met die owerhede sal begrip 'n belangrike komponent wees en in samewerking met 'n dokter vertrou.
Dus, affiliasie is die emosionele verhouding van individue met ander vakke, wat gekenmerk word deur wederkerigheid van aanvaarding en plek.
Wetenskaplikes het studies gedoen wat aan die lig gebring het dat studente wat professionele sukses en hoë inkomste aan interpersoonlike verhoudings verkies, twee keer so dikwels beskou as hulself baie ongelukkig. Op sy beurt, 'n nader en nader verhouding verlig van stres, depressie. Voel gelukkig is nou verwant aan vertrouende verhoudings met 'n groot aantal mense, d.w.z. Mense wat 'n vertrouensverhouding met 5-6 individue het, voel gelukkiger as mense met 'n vertrouensverhouding met een persoon. Ook, die behoefte aan affiliasie verhoog wanneer 'n gevaar vir 'n individu of in 'n stresvolle situasie ontstaan.
In die sielkunde dui die term affiliasie op 'n individu se aanvanklike begeerte om aanvaar te word deur ander mense wat hom omring, om 'n guns te verdien. Om hierdie behoefte te sluit, kan 'n gevoel van vervreemding, eensaamheid veroorsaak, frustrasie veroorsaak. En omgekeerd, verhoudings met vertroue, lei tot geestelike bevrediging, verhoog die lewensvatbaarheid van vakke en groepe. Daarom spandeer mense soveel geld en energie uit ter wille van die handhawing en totstandkoming van noue en vertrouende verhoudings, en dan ly hulle grootliks as hulle gedwing word om sulke verhoudings te verbreek.
Die paradoks van so 'n situasie is dat naby mense as gevolg daarvan 'n bron van stres en frustrasie vir affiliasies-vennote kan wees. Dit is bewys dat mense wat noue en vertrouende verhoudings het, beter gesondheid en minder vatbaarheid het vir voortydige dood as individue met swakker verbindings.
Etniese affiliasie (groep affiliasie) is die behoefte van verteenwoordigers van die etniese groep in die samelewing van verteenwoordigers van komplementêre etniese groepe en fokus op hul ondersteuning. Byvoorbeeld, die inwoners van Wit-Rusland soek 'n unie met die inwoners van Rusland. Groep affiliasie is die verhouding tussen sommige groepe wat dink dat een van hulle deel van die ander is. Met ander woorde, dit is die interaksie van groepe van verskillende skaal en volume, wanneer 'n kleiner groep deur 'n groter een opgeneem word en volgens sy reëls en wette funksioneer.
In ooreenstemming met die huidige teorie van affiliasie, is enige individu min of meer uitgesproke, die behoefte om aan 'n bepaalde groep te behoort. Vir 'n beduidende massa mense in die onstabiele situasie van die oorgangsgemeenskap word etniese en familie affiliasie (persepsie van jouself as 'n lid van die samelewing of 'familie') 'n meer aanvaarbare metode om weer as deel van die geheel te voel, om sielkundige hulp en ondersteuning in tradisies te vind. Отсюда выходит повышенный интерес к этнической идентификации, нужда в консолидации этнической общности, попытки формирования интегрирующей национальной идеи и идеала в новых общественных условиях, обособление и сохранение национальной мифологии, истории, культуры и др. от воздействия других этносов.
Identifikasie van jouself deur 'n individu kom nie net voor volgens etniese tekens en eienskappe nie, daarom kan direkte etnisiteit op die periferie van persoonlikheidsmotivering geleë wees. Die belangrikheid van etnisiteit word nie net beïnvloed deur die onpartydige sosiale realiteit (konflikte, migrasies, ens.) Nie, maar ook deur subjektiewe faktore soos die opvoedingsvlak van 'n individu.
Die betekenis van etniese identifikasie hang af van die situasie. Oor die algemeen word die etniese bewussyn van die individu en groepe nie geaktualiseer in die bestaansvoorwaardes in 'n mono-etniese omgewing of permanente etniese verhoudings nie. 'N faktor wat die moontlikheid van etniese konflikte kan verhoog en die belangrikheid van etniese identifikasie verhoog, is migrasie. Dit is natuurlik dat die gevoel van etnisiteit hoofsaaklik ontwikkel word in nie-dominante gemeenskappe.
Belangrik is die gevoel van etniese eenheid, wat spontaan ontstaan ​​en doelgerig vorm. Geloof in die bestaan ​​van natuurlike verbindings tussen lede van een etniese samelewing is baie belangriker as die werklike teenwoordigheid van sulke verbindings.
So, etniese identiteit is die belangrikste deel van die individu se sosiale identiteit, die begrip van hulle behoort aan 'n bepaalde etniese samelewing. In die struktuur van etniese identiteit is daar gewoonlik twee hoofkomponente: affektief - assessering van die eienskappe van een groep, die betekenis van lidmaatskap in 'n groep en direk verband hou met lidmaatskap; kognitiewe idees en kennis oor die eienskappe van hul groep, om hulleself as lid van so 'n groep te begryp.
Etnisiteit begin vanaf 6-7 jaar. Op hierdie ouderdom verkry kinders 'n bietjie fragmentêre kennis oor etnisiteit. By die ouderdom van 8-9 jaar identifiseer die kind homself duidelik met die etniese groep, op grond van die woonplek, die taal en nasionaliteit van die ouers. In 10-11 jaar oud word die etniese identiteit ten volle gevorm.
Soldatova en Ryzhova ontwikkel 'n metodologie wat ontwerp is om etniese neigings tot affiliasie te bestudeer. Vir die empiriese basis van die studie van die erns van die motief van etniese affiliasie het hulle drie kriteria gebruik, wat voorheen deur Triandis geïdentifiseer is as die basis van die allocentriese persoonlikheidstipe. Die eerste maatstaf is die ondergeskiktheid van u eie doelwitte aan die groep. Die tweede is 'n uitgesproke identifikasie met die etniese groep waaraan die individu behoort. Die derde is die persepsie van jouself as deel van 'n groep, en nie direk van 'n groep as sy voortsetting nie. Volgens die gekose kriteria het hulle nege pare evaluerende menings gekies volgens die beginsel van opposisie tot groepsoriëntering en oriëntering tot persoonlikheid.
Die metode van affiliasie motivering wat deur Mehrabian voorgestel is, is bedoel om twee algemene motiveerders wat weerstand bied, te diagnoseer en is deel van die affiliasiemotivering.
Die vraelys wat Mehrabian voorgestel het, was anders as ander vraelyste, op grond van teoretiese beginsels. Hy het so 'n vraelys gebou, hoofsaaklik oor die verskil tussen die twee tendense van die affiliasie-motief - die neiging tot affiliasie (R1) en die sensitiwiteit vir verwerping, verwerping (R2). Mekhrabian interpreteer sulke neigings as algemene verwagtinge van 'n negatiewe of positiewe ondersteunende impak van 'n affiliasievennoot. In gevalle waar die vennote nie voorheen bekend was nie, was dit nie die veranderlikes wat aantreklikheid weerspieël wat as basis gegrond is nie, maar hoop (verwagtinge). In gevalle waar beide vennote voorheen redelik bekend was, is die spesifieke appèl as basis gebruik. Vir die eerste geval is die vraelys ontwikkel. In die tweede geval is 'n spesiale sosiometriese metode bestaande uit 15 skale gebruik om affiliasie te bepaal. In die faktorontleding van die resultate is twee strukturele komponente uitgesonder: negatiewe en positiewe ondersteunende betekenis van 'n affiliasievennoot.
By nadere ondersoek van die Mehrabian-vraelys kan daar afgelei word dat die begrip "verwagting" in hierdie vraelys prakties geïdentifiseer word met negatiewe en positiewe ondersteunende aksies van kontak met 'n vennoot en situasies van kommunikasie in die algemeen.
Die verwagting volgens Mehrabian is 'n voorspellende faktor, nie in watter limiet die onderwerp sal verbrand of nie 'n positiewe uitkoms van die affiliasie kan behaal nie, maar meer as in watter hoeveelheid in 'n bepaalde situasie word verkies dat 'n minder of meer positiewe en negatiewe uitkoms op sigself sal plaasvind geproduseer enige spesifieke aksies. Byvoorbeeld, die onderwerp word aangebied: "Dit is belangrik dat ek vriendelike verhoudings moet hê," en "Soms kan ek kritiese opmerkings neem wat baie naby aan my hart is" (vrees vir verwerping), wat situasies met vermeende versterkende betekenis aflei. Die onderwerp mag of mag nie met sulke stellings saamstem nie. In hierdie geval is dit nodig om 'n nege-punt skaal van assesserings te gebruik ("baie sterk" - ... "swak" ...). Die erns van die toestemmingsverskil bepaal die waarde van die verwagting van die versterkingswaarde.
In hierdie vraelys word die term "verwagting" verstaan: die aantal verskillende situasies wat 'n versterkende effek het, en die mate van manifestasie van so 'n effek. Dit moet dus afgelei word dat die skrywer van die vraelys, gebaseer op 'n beperkte stel spesifieke situasies, in die affiliasiegebied die algemene moontlikheid van versterking bepaal dat die wêreld om ons hipoteties vir 'n spesifieke individu gereed hou.
Ten einde die dataverwerking van die gevraagde navorsing oor die Mehrabian-vraelys in elke skaal uit te voer, word die aantal punte wat die toetspersoon ontvang, afsonderlik bereken. Hiervoor is daar 'n spesiale sleutel. Om die resultate vir elke skaal af te lei deur die volgende metode te gebruik. Die punte van die vraelys met 'n "+" teken word toegewys aan 'n sekere aantal punte ooreenkomstig die omskakelingskaal, met 'n "-" teken word 'n sekere bedrag ook toegeken. Die meting van die motivering vir bevestiging volgens Mehrabian is later gewysig deur M.Sh.Magomed-Eminov.