Die res van die afdeling bestaan uit 'n reeks ‘Kleuterverse’ waarin op die wysie van kinderliedjies die verhaal van 'n homoseksuele verhouding vertel word met die kind as die uiteindelike slagoffer, telkens met verwerkings van rympies uit D.J. Opperman se Kleuterverseboek. T.T. Cloete (1992:8) huiwer in sy resensie oor Anamnese op die rand daarvan om die “rou” of “ruwe” realisme in die realiteitsbeelding te bekritiseer. Die klim tot op die kruin van Vesuvius was ŉ kruisberg wat ek moes deurmaak .( veral na ŉ allemintige middagete van mosselbesousde linguine.) Noodwendig sou hy dan in sy moedertaal, Kaaps skryf! ‘n Taal in eie reg, soos Adam Smal dikwels vanaf openbare verhoë sou bepleit! Ek dink ek het derde gekom of ‘n eervolle vermelding gekry. ‘n Tannie in die koshuis wat op haar manier ‘n formidabele leser was, het van die gedigte gehou, veral die een wat gefokus het op die beeld van kerkbanke.