Mense dra 'n beskermende masker wanneer hulle 'n Hindoe-ritueel, bekend as Melasti, in Bali, Indonesië, op 22 Maart bywoon. Agoes Rudianto / NurPhoto via Getty Images
In reaksie op die koronavirus-pandemie, het die meeste Amerikaanse universiteite alle kampusaktiwiteite opgeskort. Soos miljoene mense regoor die wêreld, het die lewens van studente regoor die VS oornag verander.
Toe ek my studente ontmoet vir wat ons laaste klasbyeenkoms van die akademiese jaar sou wees, het ek die situasie verduidelik en gevra of daar vrae is. Die eerste ding wat my studente wou weet, was: 'Kan ons 'n gradeplegtigheid hou?'
Die feit dat die antwoord nee was, was vir hulle die teleurstellendste nuus.
As 'n antropoloog wat studeer ritueelen die vraag van soveel studente te hoor, was nie 'n verrassing nie. Die belangrikste oomblikke van ons lewens - van verjaarsdae en troues tot universiteitseksamen en vakansietradisies word gekenmerk deur seremonie.
Rituele gee betekenis en maak die ervarings onvergeetlik.
Rituele as reaksie op angs
Antropoloë het lankal gesien dat mense oor kulture geneig is om te presteer meer rituele in tye van onsekerheid. Stresvolle gebeure soos oorlogvoering, omgewingsbedreiging en wesenlike onsekerheid word dikwels met mekaar verbind spykers in rituele aktiwiteit.
In 'n laboratoriumstudie in 2015 het my kollegas en ek gevind dat mense se gedrag geneig is om meer rigied en herhalend te raak - met ander woorde, meer geritualiseer.
Die rede agter hierdie geneigdheid lê in ons kognitiewe samestelling. Ons brein is bedraad om voorspellings te maak oor die stand van die wêreld. Dit gebruik kennis uit die verlede om sin te maak uit die huidige situasies. Maar as alles rondom ons verander, is die vermoë om voorspellings te maak, beperk. Dit veroorsaak dat baie van ons dit doen ervaar angs.
Dit is waar ritueel inkom.
Rituele is hoogs gestruktureerd. Dit benodig styfheid en moet altyd op die regte manier uitgevoer word. En dit behels herhaling: dieselfde aksies word telkens weer gedoen. Met ander woorde, dit is voorspelbaar.
So selfs as hulle geen direkte invloed op die fisiese wêreld het nie, is dit rituele gee 'n gevoel van beheer deur orde te plaas op die chaos van die alledaagse lewe.
Dit is van min belang of hierdie gevoel van beheer misleidend is. Wat belangrik is, is dat dit 'n doeltreffende manier is om angs te verlig.
Dit is wat ons gevind het in twee binnekort gepubliseerde studies. In Mauritius het ons gesien dat Hindoes laer angs ervaar het nadat hulle tempelrituele uitgevoer het, wat ons met behulp van hartslagmonitors gemeet het. En in die VS het ons gevind dat Joodse studente wat meer groeprituele bygewoon het, laer vlakke van die streshormoon kortisol gehad het.
Rituele bied verbinding
Gesamentlike rituele vereis koördinasie. As mense bymekaar kom om 'n groepseremonie uit te voer, kan hulle eenders aantrek, in sinchronie beweeg of eenstemmig sing. En deur op te tree as een, hulle voel soos een.
As mense bymekaar kom vir 'n ritueel, bou hulle meer vertroue by mekaar. Neal Schneider? Flickr, CC BY-NC-ND
In werklikheid het my kollegas en ek gevind dat gekoördineerde beweging mense meer en meer op mekaar laat vertrou verhoog die vrystelling van neuro-oordragstowwe geassosieer met binding.
Deur gedrag in lyn te bring en gedeelde ervarings te skep, skep rituele 'n gevoel van behoort en 'n gemeenskaplike identiteit wat individue omskep in samehangende gemeenskappe. Soos veldeksperimente toon, verhoog deelname aan kollektiewe rituele vrygewigheid en maak dit selfs mense s'n hartslag sinchroniseer.
Gereedskap vir veerkragtigheid
Dit is nie verbasend dat mense regoor die wêreld reageer op die koronaviruskrisis deur nuwe rituele te skep nie.
Sommige van hierdie rituele is bedoel om 'n gevoel van struktuur te gee en die gevoel van beheer te herwin. Die komediant Jimmy Kimmel en sy vrou het byvoorbeeld diegene in kwarantyn aangemoedig om vas te hou formele Vrydae, aantrek vir aandete selfs al was hulle alleen.
Ander het nuwe maniere gevind om die eeue-oue rituele te vier. Toe die huweliksburo in New York gesluit word weens die pandemie, het 'n egpaar in Manhattan besluit om die knoop vas te bind onder die raam van die vierde verdieping van hul geordende vriend, wat die seremonie op 'n veilige afstand beklee het.
Sommige rituele vier 'n nuwe begin, maar ander dien as afsluiting. Om te voorkom dat die siekte versprei, hou families van slagoffers van die koronavirus aan virtuele begrafnisse. In ander gevalle het pastore die laaste rites toegedien telefonies.
Mense kom met 'n magdom rituele vorendag om 'n breër gevoel van menslike verbinding te handhaaf. In verskillende Europese stede het mense elke dag op dieselfde tyd na hul balkonne begin gaan prys gesondheidswerkers vir hul onvermoeide diens.
Mense in Rome kom op sekere ure op hul balkonne bymekaar om mekaar 'n applous te gee. AP Photo / Alessandra Tarantino
In Mallorca, Spanje, het plaaslike polisiemanne vergader om sing en dans in die strate vir die mense in die slot. En in San Bernardino, Kalifornië, het 'n groep hoërskoolleerlinge hul stemme van mekaar gesinkroniseer om 'n virtuele koor.
Rituele is 'n antieke en onlosmaaklike deel van die menslike natuur. En hoewel dit baie vorme aanneem, bly dit 'n kragtige instrument om veerkragtigheid en solidariteit te bevorder. In 'n wêreld vol veranderende veranderlikes is ritueel 'n broodnodige konstant.
Dimitris Xygalatas, Lektor in antropologie, Universiteit van Connecticut
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Waarom mense rituele benodig, veral in tye van onsekerheid