Golda Meir - Volke, nasies, gebeure - 2021
Golda Meir was 'n premier van Israel van 1969 tot 1973 en het 'n sentrale rol in die onlangse Midde-Oosterse geskiedenis gespeel. Golda Meir is in 1898 in Kiëf gebore (in destyds Rusland onder Nicholas II). Meir se nooiensvan was Mabovich. In 1907 het haar gesin na Amerika geëmigreer en het sy 'n opleiding in Milwaukee ontvang. Meir trou in 1917. Haar man is Morris Mayerson genoem.
In 1921 verhuis die egpaar na Palestina en neem 'n Hebreeuse weergawe van hul van aan en word die Meir's. Hulle het in 'n kibboets in Neder-Galilea gewerk en Golda Meir het betrokke geraak by die Joodse sosialistiese politiek. Sy het 'n reputasie verwerf as 'n goeie organiseerder en iemand wat dinge gedoen het. Toe Israel in Mei 1948 sy onafhanklikheid kry, is Golda Meir as Israelse ambassadeur in die Sowjetunie aangestel. In 1949 word sy as Minister van Arbeid aangestel - 'n pos wat sy tot 1956 beklee. In 1956 word sy tot Minister van Buitelandse Sake bevorder. In die middel van die vyftigerjare was dit baie ongewoon dat 'n vrou oral in die wêreld baie ver gevorder het in die manlik-gedomineerde arena van politiek. Om in een van die belangrikste poste in die Knesset aangestel te word, was 'n getuienis van hoe hoog Golda Meir in die Israeliese politiek beklee is.
In 1966 het Golda Meir die regering verlaat om haar energie te konsentreer op die herlewing van die sosialistiese Mapai-party. Dit het haar die beste deel van drie jaar geneem. Teen 1969 was die Mapai-party goed gestruktureer om suksesvol te wees in die algemene verkiesing. Dit is in hierdie jaar dat Golda Meir Israel se eerste minister geword het. Meir was 'n sosialis in die hart en het baie tyd as premier deurgebring om te probeer om die begeerte van sommige in haar kabinet te stop om Israel 'n meer kragtige beleid in te stel teenoor die Arabiese lande wat Israel omring het. Meir was gereeld in stryd met haar gewilde minister van verdediging, generaal Moshe Dayan, oor hierdie saak. Dit was egter Dayan se statuur in Israel dat hy in die kabinet gebly het tot na die Yom Kippur-oorlog van 1973.
Meir en Dayan was vreemde lede van dieselfde kabinet. Waarom is Meir in so 'n posisie gebring dat sy beide Dayan moes opstaan ​​en hom in haar kabinet moes hou? Israeliese verkiesings is gebaseer op proporsionele verteenwoordiging en bykans onveranderlik sal enige party wat 'n verkiesing wen, nie 'n volstrekte oorwinning behaal nie. Die oorwinnende party sal 'n diplomasie moet betree om voldoende steun in die Knesset (die Israeliese parlement) te kry, en dit sal byna seker insluit dat u mense in u kabinet het wat nie in u party is nie. Dit is wat met Meir gebeur het. Sy het koalisies bestuur, en om in die amp te bly, moes sy toesien dat sy in die openbaar gesien word dat sy aan Israel se beroemdste militêre leier, Moshe Dayan, was.
Meir het die verkiesing in 1973 gewen, maar moes weer 'n koalisieregering vorm. Dit was 'n baie moeilike taak. Teen Maart 1974 het dit gelyk of sy 'n nuwe regering gevorm het. In April 1974 bedank Meir onverwags uit sy amp en effektief uit die hoofstroom politieke lewe in Israel. Dit is moontlik dat die spanning om 'n nuwe regering te vorm te veel vir haar was. In Mei 1974 neem generaal Rabin Meir op as premier.