Mev. Marié Grové skryf, in die Oktober-skoolvakansie het ek as 14-jarige vir 'n kleinneef en -niggie Pieter en Hannie van Wyk op hul ouers se plaas naby Witbank gaan kuier. Die dag ná my aankoms het ons na ouma gestap wat op die aangrensende plaas gewoon het.
Terwyl ouma praat - vir my en ander kleinniggie was sy tant Elsie - sien ek sy lyk nog altyd ``kwaai'' met die swart hare styf glad na agter gekam en in 'n bolla vasgesteek.
Op 'n oggend terwyl ek en ou Mina, die bruin huishulp, in die kombuis doenig was, praat ons oor die Boere en die vroue en kinders wat so swaar kry en ons is so hartseer.
So pas het sy 'n kan koffie gemaak terwyl ek 'n bord beskuit op die tafel neersit vir ingeval gaste sou aanry.
Net toe hoor ons die geklop van perdepote. Ek kyk oor die agterdeur - hier het vier Kakies in die vyand se uniform aangekom. Die twee naaste aan die deur spring uit die saal, stap nader en sê:`Môre, tante.'
By die eerste slaapkamer stap hulle in, slaan die beddegoed valle terug en op hul knieë kyk hulle onder die bed in, staan op, pluk die klerekas se deur op. So soek hulle al die vertrekke deur en krap om.
En so kom hulle by die laaste slaapkamer, die deur staan op 'n skrefie oop. Hulle loer in en sien dis stikdonker. Hulle huiwer om in te gaan en sê vir my: `Trek oop die gordyne.'
Behoedsaam trek hulle die een swaar donkergroen gordyn bietjie oop en hulle sien die dubbelbed in die hoek staan. Hulle slaan die beddegoed op, maar kyk nie soos die vorige kere eers onder die bed in nie.
Hulle verbeel hulle daar is iets. Hulle lyk regtig baie gespanne. En toe vlie die erg beseerde hanslam al blêrende met 'n onaardse lawaai onder die bed uit en vlug tussen die twee se koppe buitentoe.
Niemand praat 'n woord nie, maar ek kan sien die twee Tommies is dik van die lag. Hulle kon ook maar net raai wat binne aangegaan het.
Ek sê streng :`Sit down! Kyk ,ek sal julle nie nou skiet nie, maar bewaar die Kakie of hanskakie wat weer 'n voet op my plaas sit. Hy sal dan nie vir 'n hanslam skrik nie, maar ek belowe julle ek, tant Elsie, en my ou sanna skiet julle morsdood.'
Ek plaas die geweer terug. Ou Mina dra vier sakkies gedroogde perskes aan en ek gee vir elkeen 'n sakkie.
Tant Elsie sê sy was baie dankbaar toe die hanslam ná 'n week of wat weer met sy stoutigheid begin het.