Vietnam Travel: Hoekom sal ek nooit terugkeer na Vietnam verduidelik nie - Reisverhale - 2021
Opgedateer: 10/16/18 | 16 Oktober 2018
Terug in 2007 het ek 'n reis na Viëtnam geneem. Toe ek weg was, het ek gesweer ek sal nooit teruggaan nie. Die enigste manier waarop ek hierdie plek 'n tweede kans sal gee, is as ek 'n meisie ontmoet wat regtig Viëtnam wil reis of as 'n saketour my daarheen gaan. Wie weet wat die toekoms sal hou, maar ek wil nooit terugkom nie. En die rede hiervoor is een van my mees gevraagde vrae. Mense e-pos my 'n paar keer per week en vra hoekom, in hierdie pos oor myself, Viëtnam ek Vietnam as my minst gunsteling land. Wat kan so erg wees om na Viëtnam te reis dat ek dit sou etiket?
Wel, ek het gedink dis tyd om 'n antwoord te gee.
Die eenvoudige antwoord is dat niemand ooit terug wil gaan na 'n plek waar hulle voel hulle is swak behandel nie. Toe ek rondom Vietnam was, was ek voortdurend gesukkel, oorlaai, afgeruk en sleg behandel deur die plaaslike inwoners.
Ek het voortdurend straatverkopers ontmoet wat my probeer oortuig het. Daar was die brooddame wat geweier het om my die korrekte verandering te gee, die voedselverkoper wat my driemaal betaal het, alhoewel ek sien hoeveel die kliënt voor my betaal het, of die cabbie wat sy meter op die pad na die busstasie rig . Terwyl T-hemde in Hoi An gekoop het, het drie vroue probeer om my in hul winkel te hou totdat ek iets gekoop het, selfs al beteken dit om op my hemp te trek.
Op 'n reis na Halongbaai het die toeroperateur nie water op die boot gehad nie en het die reis oorbook, sodat mense wat vir enkelkamers betaal het, skielik hulself by kampplekke bevind het ... soms in dieselfde bed!
Een van die ergste ervarings het in die Mekong Delta gekom. Ek het 'n bus terug na Ho Chi Minh-stad gevang. Ek was dors, so ek het gegaan om 'n gewone drank in Viëtnam te kry - water, suurlemoensap, en 'n paar poeieragtige, soetstof in 'n plastieksak. Die vrou wat hierdie sameswering gemaak het, het na my gekyk, na haar vriende gelag en toe by my begin lag terwyl ek nie al die bestanddele in hierdie drankie ingepas het nie. Ek is nie gister gebore nie en het geweet ek is blatant geruk. Sy het my reg op my gesig bedrieg.
"Sy vertel haar vriende sy gaan oorlaai en jou rip omdat jy wit is," het 'n Viëtnamees-Amerikaanse gesê wat ook op my bus was. "Sy dink nie jy sal sien nie." "Hoeveel moet dit regtig kos?" Ek het my nuwe metgesel gevra. Ek het die verkoper die korrekte verandering gegee, vir haar gesê sy was 'n slegte persoon en het weggestap. Dit was nie die geld waaroor ek omgegee het nie - dit was haar uiterste disrespek.
Ek het gewonder of dit net ek was. Miskien het ek net 'n slegte ervaring gehad en Vietnam reis was regtig wonderlik! Miskien het ek net ongeluk gehad. Miskien het ek net mense op 'n afdag gevang. Maar nadat ek met 'n aantal ander reisigers gesels het, het ek besef dat ons almal dieselfde stories gehad het. Amper iemand het 'n goeie een gehad, wat kan verduidelik hoekom 95% van toeriste nie terugkom nie. Hulle het almal vertel van afgeruk, bedrieg of gelieg. Hulle het ook nooit in die land verwelkom nie.
Ek het gesien dat ander mense probleme in Viëtnam het. Ek het gesien dat vriende van die hand gesit word. Eens toe my vriend piesangs gekoop het, het die verkoper weggestap voordat hy die verandering teruggegee het. By 'n supermark het 'n vriend sjokolade gekry in plaas van verandering. Twee van my vriende het ses maande in Viëtnam gebly, en selfs hulle het gesê die Viëtnamese was onbeskof vir hulle, ondanks die feit dat hulle "inwoners" geword het. Hulle bure het hulle nooit opgewarm nie. My vriende was altyd buitestaanders - vreemdelinge selfs aan diegene wat hulle elke dag gesien het. Waar ek ook al gegaan het, was dit my ervaring wat die norm was, nie die uitsondering nie.
Ek het baie reisigers ondervind wat gedink het die mense in Viëtnam was baie lekker en geniet dit om Vietnam te besoek. Ek het dikwels gewonder waarom daar so 'n verskil in ervarings is. Wel, daar is een algemene verskil tussen die reisigers wat daarvan gehou het en diegene wat dit gehaat het. Die meeste van die mense wat 'n goeie ondervinding gehad het, het in luukse gereis, terwyl diegene wat nie reisigers en reisigers was nie. Dit is 'n vreemde ding om te dink oor en versterk 'n storie wat ek een keer gehoor het.
Terwyl ek in Nha Trang ontmoet het, het ek 'n Engelse onderwyser ontmoet wat jare lank in Vietnam was. Hy het gesê dat die Viëtnames geleer word dat al die probleme deur die Weste, veral Frankryk en die Verenigde State, veroorsaak word, en dat die Westerlinge "die Vietnamese" skuld. Hulle verwag dat Westerlinge geld in Viëtnam moet spandeer, so wanneer hulle sien dat reisigers probeer om pennie te knippie raak, word hulle ontsteld en kyk hulle dus terug op backpackers en behandel hulle swak. Diegene wat geld spandeer, blyk egter goed behandel te word. Ek weet nie of dit waar is of nie, maar wat ek gesien het, maak dit sin.
Ek is nie hier om uitsprake oor Viëtnam of die Viëtnam te maak nie. Ek glo nie almal in die land is sleg of onbeskof nie. Ek het net my reiservaring om na te dink. Jy moet gaan en jou eie gedagtes maak. Na drie weke in Viëtnam kon ek nie vinnig genoeg uitkom nie. Hoekom wil ek bly in 'n land wat my so behandel het? Hoekom sou ek ooit wou teruggaan?
Ek gee nie om dat hulle my probeer oorlaai nie. Dit gaan nie oor die geld nie. Ek is bly om meer te betaal - 'n dollar gaan baie verder vir hulle as wat dit vir my beteken. Maar net omdat ek 'n backpacker is, beteken dit nie dat ek minder respek verdien as enigiemand anders nie.
Ek was nie op soek na die koninklike behandeling nie, net basiese respek. En ek het nooit in Vietnam gewoond geraak nie. Ek het gevoel dat mense daar na my gekyk het, nie as 'n mens nie, maar net soos iemand wat afgekap kon word. Daar is oral onbeskofte mense, maar dit was so buite verhouding sleg dat as ek nooit na Viëtnam teruggekeer het nie, sou ek nie sleg voel nie.
Maar net omdat ek nie van Vietnam gehou het nie, beteken dit nie dat jy nie moet gaan nie. Dit is my ervaring om Vietnam te besoek - en dit was lank gelede. Ek hoor die land het verander. Eintlik hoor ek baie gemengde resensies. Viëtnam is beslis 'n land wat reisigers verdeel - sommige hou daarvan, sommige haat dit. Jy weet nooit wat jy kan voel nie. Jy moet altyd net neem wat iemand sê, lê dit weg en gaan self. Oor die jare het baie mense gevra of hulle die land moet besoek. Ek sê absoluut nie. Jy moet nooit besluit om êrens heen te gaan nie, want een persoon het 'n slegte ervaring gehad! Reis is super persoonlik. Geen twee mense het dieselfde ervaring nie.
Gaan besoek Vietnam. Laat my weet wat dit is.
Maar as jy nie gaan as gevolg van hierdie artikel nie, sal ek jou vind en jou daar self sleep!
Bespreek jou reis na Vietnam: Logistieke wenke en truuks
U kan u koshuis met Hostelworld bespreek. As jy elders wil bly, gebruik Booking.com omdat hulle konsekwent die goedkoopste tariewe vir gastehuise en goedkoop hotelle terugbesorg. Ek gebruik hulle al die tyd. My gunsteling plekke om in Vietnam te bly is:
Die gemeenskaplike kamerprojek (Ho Chi Minh-stad) - 'n Super gemaklike huis met beide slaapsale en privaatkamers, en dit is langs die meeste toeriste-aantreklikhede in die stad geleë.
Onder die Coconut Tree Guesthouse (Hoi An) - Pragtige bamboeshutte naby die strand. Hierdie plek is super ontspanne!