Radio en letterkunde II. Onderhoud met die omroeper Paco de León | Huidige literatuur
Mariola Diaz-Cano Arevalo | | Onderhoude
Fotografie: Paco de León se profiel op Twitter.
Paco de León is een van die mees herkenbare en erkende stemme op die Spaanse radio. En ek het die plesier om hom te ontmoet, sowel as die voorreg om 'n paar keer met hom op daardie radio te gesels, ervarings wat ek met liefde en bewondering koester. Ek het hom dus hierdie onderhoud geskuld, wat in die geskrewe medium nie dieselfde is as om van aangesig tot aangesig voor 'n mikrofoon te kyk nie. Dit dien ook vir dankie vir die eerbied en die tyd wat daar spandeer is om hierdie vrae te beantwoord oor sy verhouding met die letterkunde in die branders.
Soos gereeld met radio-omroepers gebeur, is die gesig van Paco de León miskien nie baie bekend nie, maar wel dit is nie moontlik dat daar iemand is wat u stem nie herken nie. Ons het dit nie net in talle programme gehoor nie, maar ook in 'n menigte advertensies en veral in dokumentêre programme.
Arenense van proDit is moontlik dat die lug van die Sierra de Gredos, wat afkom na Arenas de San Pedro en deur die klippe van die eeufeeskasteel van die Triste Condesa sluip, die toon so spesifiek vir daardie stembande gepoleer het. Met 'n lang trajek professionele, mylpaal van toekennings ook, nou regisseer en geskenke Van nul tot oneindig, in Onda Cero, wetenskaplike en kulturele uitreikprogram.
Ek het Paco ongeveer drie jaar gelede op 'n eienaardige manier ontmoet: luister na u vorige program, Madrid op die golfEn regstelling van taalfoute tipies van die regstreekse vertoning dat hulle my terselfdertyd bedank het. Van daaruit nooi ek hom en sy span na die aanbieding van my eerste gepubliseerde roman. Dit kan nie wees nie, maar hy het die voorreg om dit vir hom voor te lees en my na sy program te nooi. Die res, soos hulle sê, is geskiedenis.
Nou het u dit goedgedink om my hierdie vrae breedvoerig te beantwoord. Baie dankie.
Onderhoud met Paco de León
LETTERKUNDE NUUS: Het u as leser 'n gunsteling literatuurgenre? En kan jy die eerste boek wat jy gelees het, onthou?
PACO DE LEÓN: Ek het geen duidelike geslagsvoorkeur nie, hoewel ek gefassineer is deur die misdaadroman, historiese en wetenskaplike opstelle. Maar, goed vertelde boeke en beskrywend is geneig om my maklik te haak. Terloops liefdesromans, met baie "pasteleo" en 'n sekere taai aanraking Ek kan hulle verslind. Niemand is perfek nie.
Die eerste boek waarvan ek kennis dra, was een van Die vyfdeur Enid Blyton. Ek onthou nie watter een nie, want ek het die hele versameling gelees.
AL: Enige titel of titels wat u baie beïnvloed het? Hoekom?
PDL: Een honderd jaar van eensaamheid Dit is ongetwyfeld die titel wat ek onthou as die indrukwekkendste in my leeslewe. Dit het my 'n ware 'simfonie' van sensasies gegee. Die eerste keer dat ek dit gelees het, baie jonk, het my gehipnotiseer heeltemal. Daardie mengsel van seldsame verhaal met soveel karakter en verrassend in elke hoofstuk was vir my 'n ware avontuur wat ek baie geniet het.
Die tweede lesing, jare later, het my een van die grootste skrywers in die geskiedenis laat ontdek en versterk die idee dat ek nooit die outeur van 'n boek sou kon word nie, want ek sal my ewig skaam om nie 'n enkele reël te kan skryf soos García Márquez nie.
PDL: Ek vind dit baie moeilik om 'n skrywer te kies soos die een wat ek die meeste hou. Dit lyk vir my selfs onregverdig, dit is soos om die beste liedjie te kies. Daar is soveel en so goed! Maar om u vraag nie te vermy nie, sal ek u vertel dat ek, benewens die klassieke boeke wat 'n moet lees, ook verskeie outeurs sou kies as van my gunstelinge: Tom Wolf, die bogenoemde García Márquez, Delibes, Truman Capote en Pérez-Reverte. Van laasgenoemde beklemtoon ek Dromvel.
AL: Watter karakter in 'n boek sou u graag wou voer en waarom?
PDL: Hier twyfel ek nie. Ek sou graag 'n onderhoud wou voer te veel literêre karakters, maar die meeste Alonso quijano. Ek dink Don Quijote is die wese van die mensDit is die bes moontlike definisie van die mens, want feitlik word alles in hom weerspieël, die goeie en die slegte van mense. Obsessies, goeie gevoelens, heldhaftigheid, swakhede, vrese, oorkom, probeer, liefde ...
Dit lyk ongelooflik dat 'n karakter wat eeue gelede geskep is, bly vandag van kragMiskien is dit omdat, soos ek nog altyd gedink het, Don Quijote 'n bietjie gek was, hy was bloot 'n vrye siel en 'n ou wat die bedoeling om sy drome te verwesenlik, voor iets anders gestel het, en dit is vir my benydenswaardig.
Kan u die ridder van die droewige figuur voor Covid 19 voorstel? Hoe sou u u spies teen die verdomde koronavirus laat ry? Of sal hy dalk sy spies teen politici oprig? Ek wil met hom op 'n mikrofoon gesels.
AL: Het u 'n spesifieke stokperdjie wat lees betref?
PDL: Ek is eerder nie te mal in my lewe nie Ek is 'n bietjie ritueleMiskien omdat ek anargies gebore is en in alles onordelik was; ja, in my wanorde is daar orde, ha, ha, ha! 'n orde wat net ek verstaan. Wat ek kan nie staan ​​nie ten tyde van lees es 'n boek met verfrommelde lakens.
Met Paco de León in sy program De cero al infinito, oor Onda Cero.
AL: Wat sou u uit u ervaring in 'n literêre program, byvoorbeeld van dramatisering as akteur, in u lang loopbaan op die radio uitlig?
PDL: Wel, ek wil een uitlig poësie-afdeling wat ek baie jare gelede gehad het op 'n naweekprogram wat ek destyds gedoen het. Dit was baie verrykend en baie mooi om uit te voer.
Daarna het ek die geleentheid gehad om dramatiseer baie tekste vir radio en televisie wat saam met groot stemakteurs werk. Dit is 'n faset wat Ek is passievol, hoewel dit elke keer minder en erger word. Dramatisering is duur en nou is alles geneig om goedkoper te wees, kwaliteit tel al min en word dikwels verwar met bekende name. Groot fout. Ek het soveel respek en geneentheid vir hierdie soort werk dat hulle mekaar jare gelede bederf het totdat hulle uitnemend was, dat ek uiteindelik die draaiknop verander as ek nou na een van hierdie pogings begin luister.
Slegs die akteurs en gespesialiseerde omroepers in staat is om goeie dramasies te doen en hierby moet ons 'n voeg goeie regisseur, n goeie tegniese direkteur, n goeie musikale redakteur en 'n goeie spesiale effekte tegnikus. Al hierdie noodsaaklike syfers het in die radio van vandag verdwyn en dinge word in elk geval gedoen. N jammerte.
Persoonlik ek verkies iets wat ons jare gelede deur die Radio Akademie: A Regstreekse dramatisering in die Mira de Pozuelo de Alarcón-teater waar ons saam met al die radiostasies in Spanje optree War of the Worlds, deur HG Wells, in die weergawe van Orson Welles. Die tegniese middele is deur RNE uitgevoer en dit is opgemerk. El sukses dit was so dat louis del elm Hy wou hê dat ons die vertoning na sy Ponferrada moes neem en ook daarheen ons vul die teater.
AL: Miskien is hulle ontelbaar, maar kan u 'n onderhoud of literêre staaltjie of met 'n skrywer uitlig?
PDL: Dit is waar dat ek kon tel baie staaltjies met skrywers met wie ek gelukkig genoeg was om 'n onderhoud te voer, maar ek sal dit in twee agterlaat:
Die eerste met Anthony Gala. Hy het pas 'n digbundel geredigeer en dit het by my opgekom om vir hom te sê dat hy na baie jare besluit het "Knipoog" by poësie. Don Antonio, wat sigbaar kwaad is, het dit geantwoord of eerder uitgespreek 'n knipoog is vir 'n vrou gemaak, maar nooit vir poësie nie. En hy het gelyk, hoewel ek nie weet nie. En vandag sou die antwoord nie goeie resensies gekry het omdat hy macho was nie.
Die ander het te doen met Cela. Toe hulle pas aangekondig het dat hulle Nobel Ek het my produksiespan beveel om dit vir my oor die telefoon te sit. En my span het dit gekry, maar toe ek dit op die lug gehad het, betwyfel ek dat dit Don Camilo is wie praat, so was die vriendelikheid en die toon van teerheid met wie hy gepraat het. Daar het ek besef dat Don Camilo hy het ouer geword, LOL!
AL: Uiteindelik het u radioprogramme van alle soorte gedoen: informatiewe, kulturele, wetenskaplike, sosiale byeenkomste. Wat het u oor of wat wil u hê?
PDL: Ek moet dit erken Ek was professioneel baie gelukkig want ek het amper alles op radio gedoen. Ek het geen idee wat ek oor het nie. Na soveel jare streef ek net daarna om naby 'n bus te kan bly wat 'n program doen totdat die dag aanbreek dat ek duidelik sien dat dit die beste is om dit te verlaat omdat die 'petrol' op is, as ek agterkom dat ek nie meer illusie voel nie of dat die fakulteite verdwyn of as die gehoor keelvol is vir my.
Wat ek wel weet, is wat ek ten minste een keer in my lewe wil doen: vertel 'n sokkerwedstryd van my Real Madrid en om die wendoel te kan sing. Dit is ingewikkeld omdat ek nie daardie talent het nie, maar as ek gaan aftree, sal ek my sportkollegas as 'n afskeidsgeskenk vra, al is dit in opleiding, ha ha ha!
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Radio en letterkunde II. Onderhoud met die omroeper Paco de León