Sowjet-vuurpyl "Energie" superheavy klas
"Energie" - die Sowjet-super-swaar launch voertuig. Sy was een van die drie mees kragtige ooit gebou missiel van dieselfde klas - "Saturn V", sowel as die noodlottig vuurpyl H-1, het sy vervang moet word. Nog 'n missiel was die hoofdoel van die verwydering van die wentelbaan van die Sowjet-ruimtetuig, wat hom onderskei van die VSA, af te neem met hul eie enjins aangedryf deur 'n groot eksterne brandstoftenk. Terwyl hy in 1987-1988, die "energie" twee keer gereis in die ruimte, begin dan ten spyte van die feit dat in die Sowjet-Unie was dit aan die primêre middel van die lewering van vrag na die baan van die XXI eeu is nie meer uitgevoer word,.
Na Valentin Glushko gelei TSKBEM (voorheen OKB-1), die vervanging van die skande Vasily Mishin, spandeer hy 20 maande besig met die skepping van 'n maan basis, wat gebaseer is op die verandering van die "Proton" vuurpyl ontwerp Vladimir Chelomeya wat hypergolic enjins gebruik Glushko.
By die begin van 1976 het egter die Sowjet-leierskap het besluit om die maan program stop en fokus op die Sowjet-ruimtetuig sedert die Amerikaanse pendeltuig as 'n militêre bedreiging van die Verenigde State van Amerika beskou. Hoewel uiteindelik "Buran" is baie soortgelyk aan 'n mededinger, Glushko het een belangrike verandering wat toegelaat het dat dit tot sy maan program in stand te hou.
Die Amerikaanse pendeltuig "Ruimtependeltuig" twee vaste vuurpyl boosters twee minute om die skip te versprei na 'n hoogte van 46 km. Na hul skeiding vaartuig gebruik enjins geleë in die agter deel. Met ander woorde, die pendeltuig, ten minste gedeeltelik, het sy eie vuurpyllanseerder, en 'n groot eksterne brandstoftenk, waarna dit aangeheg is nie 'n missiel. Hy slegs bedoel om brandstof te vervoer vir die belangrikste enjins van die pendeltuig.
Glushko besluit om 'n "Buran" in die algemeen te bou sonder enige enjin. Dit was 'n sweeftuig, wat ontwerp is om terug te keer na die aarde, wat op enjins wentelbaan wat lyk soos 'n brandstoftenk van die Amerikaanse pendeltuig vertoon. In werklikheid was dit 'n vuurpyl "Energie". Met ander woorde, die hoofontwerper van die Sowjet-Unie het die stelsel in die pendeltuig booster klasse "Saturn V» module, wat potensieel as 'n basis vir sy gunsteling maan basis kan dien.
Wat is 'n draer vuurpyl "Energie"? Sy ontwikkeling begin toe Glushko CDBMB gelei (in werklikheid die naam "Energie" is gebruik in die naam van die nuwe herorganiseer NGO departement lank voor die missiele) en het daarmee 'n nuwe ontwerp van vuurpyl vliegtuig (RLA). In die vroeë 1970's Sowjet-Unie het ten minste drie vuurpyle - ". Proton" wysiging van die H-1 na P-7, "sikloon" en Almal van hulle is struktureel verskillend van mekaar, so hulle onderhoudskoste was relatief hoog. Dit wat nodig is om 'n lig, medium, swaar en super-swaar bekendstelling voertuie te skep, bestaande uit 'n gemeenskaplike stel van komponente vir die derde generasie van die Sowjet-ruimtetuig, en RLA Glushko geskik vir hierdie rol.
RLA Series toegegee "Zenith" OKB Yangelya, maar hierdie buro swaar bekendstelling voertuie vermis, wat dit moontlik maak om die "energie" te bevorder. Glushko het sy plan RLA-135, wat bestaan uit 'n groot hoof booster module en afneem versnellers, en weer aangebied dit saam met die modulêre "Zenith" weergawe as versnellers en die belangrikste nuwe missiel, wat ontwikkel is in sy kantoor. Die voorstel is aanvaar - omdat "Energia" vuurpyl gebore.
Korolev was reg
Maar Glushko moes nog 'n slag na sy ego te neem. Vir baie jare, is die Sowjet-ruimteprogram gekniehalter vir die rede dat hy nie saamstem met Sergei Korolev, wat geglo het dat 'n groot vuurpyl vloeibare suurstof en waterstof is die beste brandstof. Daarom, in die H-1 motors is gebou veel minder ervare ontwerper Nikolai Kuznetsov en VPGlushko gefokus op die salpetersuur en dimethylhydrazine.
Alhoewel hierdie brandstof en besit voordele soos digtheid en geskiktheid vir die stoor, maar dit het minder energie-intensiewe en meer giftig, wat is 'n groot probleem in die geval van 'n ongeluk. Daarbenewens het die Sowjet-leierskap was geïnteresseerd in te haal met die Verenigde State van Amerika - die USSR het groot enjins op vloeibare suurstof en waterstof, terwyl in die tweede en derde fases van "Saturn V» gebruik word as die belangrikste enjin "Space shuttle. " Deels vrywillig, deels te wyte aan die politieke druk, maar Glushko dit moes gee in sy geskil met die koningin, wat vir agt jaar as daar nog gelewe het nie meer.
10 jaar van ontwikkeling
Oor die volgende tien jaar (dit is 'n lang, maar nie te veel: te ontwikkel "Saturn V» het sewe jaar) NPO "Energia" het 'n massiewe hoofverhoog ontwikkel. Die laterale boosters was relatief ligter, kleiner en gebruik enjins vir vloeibare suurstof en keroseen, die skepping van die Sowjet-Unie het 'n wonderlike ervaring, sodat die hele vuurpyl gereed vir sy eerste vlug in Oktober 1986 was.
Ongelukkig was daar geen loonvrag vir haar. Hoewel die ontwikkeling van "energie" en daar 'n paar probleme met die posisie van die shuttle was "Buran" was veel erger - dit was nie eens naby aan voltooiing. Tot op hierdie punt die naam "Energie" is gebruik vir die draer vuurpyl en die ruimte vliegtuig. Hier en nuttige truuk Glushko. Vuurpyl nie hoef te wag vir die ander helfte sal gereed wees. In die laaste jaar van sy skepping, is daar besluit om 'n draai te maak sonder die "Buran".
nuwe loonvrag "Polyus" is geskep tussen die herfs 1985 en herfs 1986. Dit was een van die funksionele lading blok Vladimir Chelomeya herontwikkel van die ruimte stasie module en is nou verbind met die module van die ISS "Zarya". "Polyus" is bedoel vir 'n wye verskeidenheid van eksperimente, maar sy hooftaak was om die 1-MW koolstofdioksied laser toets - wapens, sedert 1983 ontwikkel in die Sowjet-Unie. Trouens, alles was nie so onheilspellend soos dit klink, aangesien die USSR die Verenigde State van Amerika gekritiseer vir die Strategiese Verdediging Initiative, en Michail Gorbatsjof wou nie waag wat Amerikaners kan leer oor die militêre konfrontasie. Beraad in Reykjavik geëindig in Oktober 1986, en die land het naby aan die radikale vermindering van kernwapens, en in Desember 1987 was hulle op die punt om 'n ooreenkoms oor die vermindering van medium-afstand missiele te sluit. Verskeie laser komponente doelbewus nie gebruik word nie, was net in staat om teikens te spoor, en selfs die Gorbatsjof verban ervaring deur 'n besoek Baikonoer vir 'n paar dae voor die aanvang. Maar Gorbatsjof se besoek het gelei tot die opkoms van 'n formele naam missiele (in teenstelling met die beoogde shuttle): die woorde "Energie" verskyn op haar liggaam kort voor die aankoms van sekretaris-generaal.
Die eerste bekendstelling van die draer vuurpyl "Energie" is gehou 15 Mei 1987 Vir die eerste paar sekondes van die vlug, voor die skip verlaat die wegspringplek, dit is merkbaar gebuig, maar dan aangepas hy sy posisie na die bekendstelling van die missiel houding beheer stelsel. Daarna het "Energie" gevlieg pragtig, vergesel deur 'n enkele flikker, en vinnig verdwyn in die lae wolke. Boosters korrek geskei (hoewel vir hierdie en die volgende vlug hulle nie toegerus is met 'n valskerm, wat hul hergebruik sou toelaat), en dan die hoofverhoog het die sone van sigbaarheid. Na brandende vuurpyl geskei van die "pole" en, soos beplan, dit het in die Stille Oseaan.
"Polyus" geweeg 80 ton, en om 'n baan te bereik, moes hy sy eie vuurpyl enjin van stapel te stuur. Hiervoor was dit nodig om 'n draai van 180 grade maak, maar as gevolg van 'n program fout ná die aanvang van die module sal voortgaan om uit te voer, en in plaas skuif na 'n hoër wentelbaan, dit val onder. Cargo module en neergestort het in die Stille Oseaan.
Hoewel die aanloop en misluk, die raket self was 'n totale sukses. Werk op die "Buran" voortgegaan en grootliks voltooi die shuttle (gereed om te vlieg, maar in staat is om genoeg krag op te wek vir net een dag in 'n baan) is verbind tot die tweede vuurpyl om 'n onbemande missie van stapel te stuur 15 November, 1988. En die vuurpyl "Energie" is weer perfek hardloop (met 'n verandering in die sagteware wat gevaarlike helling aan die begin sou voorkom), en hierdie keer sy loonvrag ook nie teleurstel nie, "Buran" outomaties geland by Baikonoer, wat twee beurte rondom die Aarde drie uur en vyf en twintig minute later.
So, die begin van 1989 het die Sowjet-Unie het die mees kragtige vuurpyl, nog die onoortreflike. Dit kan shuttle loonvrag soortgelyke vrag Amerikaanse wenteltuie hardloop, en op sigself kan lei tot 'n lae aarde wentelbaan 88 ton vrag, of tot 32 ton lewer op die maan (in vergelyking met 118 m en 45 m vanaf "Saturn V» en 92, 7 m en 23,5 m van die H-1). Dit was beplan om hierdie indeks verder te verhoog tot 100 ton, en die werk is gedoen om die spesiale vrag kompartement aangepas in plaas van die "pool" te vestig. 'N Kleiner weergawe van die missiel, die sogenaamde "Energie-M", met 'n enjin en twee boosters is ook binne die finale stadium van ontwikkeling, en was in staat om 'n loonvrag gewig lei tot 34 ton.
Die ineenstorting van die Sowjet-Unie het 'n belangrike oorsaak van mislukking projek geword. Net toe hy begin op sy voete te kry, maar die behoefte om die veiligheid belange van die supermoondhede beskerm verdwyn as die geld wat nodig is vir grootskaalse wetenskaplike missies. Nog 'n probleem was dat die "Zenith" boosters vervaardig deur maatskappye geleë in die onafhanklike Oekraïne.
Tog het selfs voor die vuurpyl "Energie" gewild genoeg geword - as dit nie nodig is om te vlieg na die maan, die hoogte tot 100 ton vrag wentel was onnodig. Ons shuttles waarvoor dit ontwikkel in die eerste plek was dieselfde nadele as die Amerikaanse pendeltuig, maar die vuurpyl het nie die voordele van 'n monopolie posisie, soos dit was in die VSA voor die ontploffing van die "uitdager" in 1986.
kreet van wanhoop
Wanhoop NGO "Energie" kan teruggevoer word na sy voorgestelde missies:
Wentelbaan te voeg massiewe lasers om die osoonlaag te herstel vir 'n paar dekades.
Bou op die maan basis vir die produksie van helium-3 gebruik in fusion reaktors, wat ontwikkel is deur 'n internasionale konsortium, wat gereed sal wees teen 2050.
Bekendstelling van splijtstof in "heuwels" op 'n heliosentriese wentelbaan.
Op die ou end is dit afgekom na die vraag van wat was in staat missiel, wat kleiner, goedkoper ruimtetuig nie kon maak - elke begin "Energie" kos 240.000.000 $, selfs met 'n oorwaardeer koers van die roebel teen die dollar in die laat 80's. As die loods is gemaak net wanneer dit nodig is, sal die inhoud van die aanleg vir die vervaardiging van missiele n luukse wat nie die Sowjet-Unie nie Rusland nie kan bekostig nie.
As ons dit eens met die teorie dat die Sowjet-Unie gebreek het in die eerste plek as gevolg van finansiële probleme, kan dit ook redelik om te sê dat die "Energie-Buran" was een van die belangrikste oorsake van hierdie ineenstorting wees. Hierdie projek was 'n voorbeeld van onbeheerde besteding wat die Sowjet-Unie vernietig, en die toestand van sy voortbestaan is onthou van die implementering van sulke projekte.
Aan die ander kant, kan dit goed aangevoer word dat die grootste skade veroorsaak supermoondheid reaksie Michail Gorbatsjof op die finansiële situasie van die land, en die Sowjet-Unie sal vashou aan die huidige dag, al die Politburo na Konstantin Chernenko onder leiding van iemand anders.
Los die fantastiese idees hierbo genoem, "Energie" gebruik kan word vir die launch in 'n wentelbaan van een of 'n paar groot ruimtestasie modules, wat dan sou eindig gebou modules uitset deur die gebruik van 'n kombinasie van "Energia-Buran": aan die einde van 1991, Station " Mir-2 "is opgeknap om 30-ton modules gebruik.
Ook moontlik konstruksie het 'n kleiner hoek, wat nie lateraal sou geleë, terwyl in die voorste deel van die vuurpyl.
Glushko koers wat die Sowjet-ruimteprogram, soos voorheen gebeur het, sal deur 'n tyd van verandering, was korrek. Terwyl die ontwikkeling van die ruimtetuig meer effektief en bekendstelling voertuie vir spesifieke opdragte, geskiedenis toon dat na hul skepping ontstaan en nuwe maniere van die gebruik van hulle. Glushko gesterf 10 Januarie 1989, minder as twee maande na die "energie" van die tweede en die laaste vlug.
Tot vandag toe, "Energie" het geen opvolgers. "Zenith", gebruik as sy versneller - die goedkoopste boosters van die wêreld (2500-3600 $ per kilogram). In 2010, die NGO "Energie" koop 'n aandeel in die konsortium "Sea Launch" en is nou verantwoordelik vir bekendstellings van oseaan platforms, sowel as die Baikonoer in Kasakstan.
RD-170, wat ontwerp is vir die "Zenith" en "energie" is ook een van die beste vuurpyl enjins. Sy veranderinge kan spog met 'n Suid-Koreaanse "Naro-1", die Russiese draer vuurpyl "Angara" en die Amerikaanse "Atlas van die V", wat nie net gebruik word vir wetenskaplike doeleindes, soos die lewering van die Rover "Kyuriositi" en die bekendstelling van die sonde "New Horizons" Pluto maar ook die VSA se militêre magte. Wat is die verskil tussen 1988 en vandag.