Psalm 73 Ons enigste troos.
Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke So aanbid ons Preke Goeie Vrydag (Kruisiging van Jesus Christus) Psalm 73 Ons enigste troos.
| | Trefslae: 6809
U het dalk ook al die storie gehoor van die skatryk man wat op 'n sonderlinge wyse begrawe wou word - in 'n lang, blink en slap motor kompleet toegerus met leerbekleedsel, die beste motorradio en vergulde buffers: 'n wyse van begrawe wat nie afbreek sou doen aan sy lewe van oorvloed toe hy nog gelewe het nie. Op die dag van die begrafnis het die omstanders met gemengde gevoelens toegekyk hoe die miljoenêr in sy peperduur doodskis met 'n hyskraan in sy graf laat sak word. Met die opmerking van een van die grafgrawers: "Man, dit is mos nou die lewe!"
Psalm 73, broers en susters, vra na hierdie diepste dryfvere en mees verborge motiewe van ons bestaan. Dit vra na dit wat 'n mens laat tik - om 'n Engelse uitdrukking sinvol te probeer vertaal.
En ek?, vra-kla die digter. Ek wat God het, wat Hom dien en wat vashou aan die belydenis dat God goed is vir die wat rein van hart is? Ek wat in leer en lewenswandel onbesproke probeer wees, wat altyd probeer om die kwaad te vermy? Wat het ek? Elke nuwe dag bring vir my teenslae en elke nuwe more bring vir my straf - dit is wat ek het!
Dus: êrens klop die dinge nie, êrens maak iemand 'n bespotting van my godsdiens. Want dit blyk dat hulle wat God nie het nie, alles het in die lewe, terwyl ek wat die Here dien, niks het nie - net twyfel, bitterheid en vrees.
As dit sou gebeur - en dit kan, al dink ons nie altyd so nie - dat u soos hierdie digter ontneem sou word van alles in u lewe, ontneem word van u werk, gesondheid, vriende, inkomste, prestasies, of wat ook al, wat sal u dan troos? As dit sou gebeur - en dit gaan beslis met ons almal gebeur - dat jy jou lewe verloor, en jy in die graf moet gaan, wie en wat gaan dan saam?
Wat antwoord die Kategismus? My troos is dat ek in liggaam en siel in lewe en in sterwe nie aan myself nie, maar aan my getroue Verlosser, Jesus Christus, behoort. Behoort: in hierdie woordjie lê ons ware troos. Nie in wat aan my behoort nie, maar aan Wie ek behoort. Nie dat ek aan myself behoort nie, maar aan 'n Ander, die getroue God - vir altyd, in lewe en in sterwe.
As ons egter meen dat die lewe, die ware lewe, meer as dit is, of selfs iets anders is, moet ons maar vir onsself gaan afvra wat ons dryfvere in die lewe is. Wat dit is wat ons laat tik - om die uitdrukking weer te gebruik. En of ons verstaan wat Goeie Vrydag werklik beteken. En, as ons sê ons verstaan waaroor dit gaan, of ons dit werklik glo. As dit so is, sal daar vrede wees tussen ons en God, ons en ander, ons en onsself. En dit, meen ek, is die lewe!