Gelukkig, hoe meer jy die geheim probeer temper, hoe speelser raak dit – vir die wat dit kan (of wil) raaksien?! Lees maar net hierdie uitstekende gedig (vertaal deur A.B.M. Cadaxa) om te sien wat ek bedoel: Iemand wat onmoontlik sonder sy geheue oor die weg kan kom. 'n Lewe in die hede onmoontlik sonder die verlede' (Miles 2016:13; [outeur se eie beklemtoning]). As daar op n subtiele manier en miskien op n subliminale vlak (sê maar die metaforiese verbintenis van die naderende skelm met die beeld van n gewese, verwerpte minnaar wat afrekening eis; of van die verteller se eie jonger self wat hom nou wil vaskeer, ens. ens ...) n band tussen die afsonderlike verhaalvlakke gevind kan word, sal dit die geheel aanmerklik verstewig. Kantlynkyk. ‘n Oomblik, gelaai met ‘n terugblik in die lewe van ‘n kleindorpse meisie. Toe ons later die middag huistoe ry met ‘n pienk nerina wat vrolik in ‘n cokeblikkie in die kar se koeldrankhouer wip, verbeel ek my maroelasade wat stadig in die bosveldgrond ontkiem – knoetserige oorvloedbome. “Plath is eintlik nogal gory sê ek in gedagte vir my man wat geen idee het van wie ek praat nie.”