Varanasi is Indië se godsdienstige hoofstad
Godsdiens en Spiritualiteit Tempels en organisasies
Varanasi, een van die wêreld se oudste lewende stede, word terecht die godsdienstige hoofstad van Indië genoem. Ook bekend as Banaras of Benaras, hierdie heilige stad is geleë in die suidoostelike deel van die staat Uttar Pradesh in Noord-Indië. Dit rus op die linkeroewer van die heilige rivier Ganga (Ganges) en is een van die sewe heilige plekke vir Hindoes. Elke duiwelse Hindoe hoop om ten minste een keer in die lewe die stad te besoek, 'n heilige duik in die Ghats of the Ganga (die beroemde stappe wat na die water lei), die vrome Panchakosi-pad wat die stad grens, te loop en as God testamente, sterf hier in die ouderdom.
Varanasi Vir Besoekers
Beide Hindoes en nie-Hindoes van regoor die wêreld besoek Varanasi om verskillende redes. Gewoonlik die stad Shiva en Ganga, Varanasi is gelyktydig die stad van tempels, die stad van die ghats, die stad van musiek en die sentrum vir moksha of nirvana.
Vir elke besoeker, Varanasi het 'n ander ervaring om te bied. Die sagte waters van die Ganges, die bootrit by sonsopkoms, die hoë oewers van die antieke ghats, die verskeidenheid heiligdomme, die kronkelende smal slangegange van die stad, die talle tempelspiere, die paleise aan die rand van die water, die ashrame (eremiete ), die paviljoene, die sang van mantras , die reukwerk van reukwerk, die palm- en suikerriet-parasols, die toewyding-liedjie-almal, bied 'n soort mystiserende ervaring wat uniek is aan die stad Shiva.
Legendes oor die Orgin van Varanasi is oorvloedig, maar die argeologiese bewyse dui daarop dat die stedelike nedersetting van die gebied ongeveer 2000 VC begin het. Dit maak van Varanasi een van die wêreld se oudste bewoonde stede.
In antieke tye was die stad bekend vir die vervaardiging van fyn stof, parfuum, ivoorwerke en beeldhouwerk. Boeddhisme word hier in 528 vC in die nabygeleë Sarnath begin, toe die Boeddha sy lesing oor die eerste draai van die Wheel of Dharma gegee het.
Teen die 8ste eeu het Varanasi 'n sentrum geword vir die aanbidding van Shiva, en rekeninge van buitelandse reisigers gedurende die Middeleeue het getoon dat dit 'n ongeëwenaarde reputasie as 'n heilige stad gehad het.
Tydens besetting deur die Persiese Ryk in die 17de eeu is baie van Hindoe-tempels van Varanasi vernietig en vervang met moskees, maar in die 18de eeu het die moderne Varanasi begin vorm as Hindoe-geleide regerings die herstel van tempels en die bou van nuwe tempels.
Toe besoeker Mark Twain Varanasi in 1897 besoek het, het hy opgemerk:
.... ouer as geskiedenis, ouer as tradisie, ouer selfs as legende, en lyk twee keer so oud soos almal saamgestel is.
'N Plek van Geestelike Luminansie
Die voormalige naam van die stad, "Kashi," dui daarop dat Varanasi 'n "plek van geestelike luminansie is." En inderdaad is dit. Nie net is Varanasi 'n pelgrimstog nie, dit is ook 'n goeie sentrum van leer en 'n plek wat bekend staan ​​vir sy erfenis in musiek, letterkunde, kuns en kunsvlyt.
Varanasi is 'n gekoesterde naam in die kuns van syweefsel. Die Banarasi-systerke en -brokades wat hier geproduseer word, word oor die hele wêreld geprys.
Die klassieke musiekstyle, of gharanas , word in die lewenstyl van die mense verweef en word vergesel van musiekinstrumente wat in Varanasi vervaardig word.
Baie godsdienstige tekste en teosofiese verhandelings is hier geskryf. Dit is ook die setel van een van Indië se grootste universiteite, die Banaras Hindoe-universiteit.
Wat maak Varanasi Heilig?
Vir die Hindoes is die Ganges 'n heilige rivier, en elke dorp of stad op sy bank word geglo om gunstig te wees. Maar Varanasi het 'n besondere heiligheid , want die legende het dit dat Here Shiva en sy gemeen Parvati gestaan ​​het toe die tyd vir die eerste keer begin merk.
Die plek het ook 'n intieme verbinding met 'n leër van legendariese figure en mitiese karakters, wat na bewering hier geleef het. Varanasi het 'n plek in die Boeddhistiese Skrifte gevind, asook die groot Hindoe-epiese van Mahabharata . Die heilige epiese gedig Shri Ramcharitmanas deur Goswami Tulsidas is ook hier geskryf. Dit alles maak Varanasi 'n beduidende heilige plek.
Varanasi is 'n ware paradys vir die pelgrims wat die ghats van die Ganges verstrooi vir geestelike beloning - bevryding van sonde en die bereiking van nirvana.
Die Hindoes glo dat om hier op die oewer van die Ganges te sterf, 'n versekering van hemelse geluk en emansipasie uit die ewige siklus van geboorte en dood is. So, baie Hindoes reis na Varanasi op die twilight uur van hul lewe.
Die Stad van Tempels
Varanasi is ook bekend vir sy antieke tempels. Die bekende Kashi Vishwanath-tempel toegewy aan Lord Shiva het 'n lingam- die valse ikoon van Shiva-dit gaan terug tot die tyd van die groot epics. Skanda Purana deur Kasikanda noem hierdie tempel van Varanasi as Shiva se woning, en dit het die aanslag van verskeie invalle deur Moslem-heersers weerstaan.
Die huidige tempel is in 1776 deur Rani Ahalya Bai Holkar, die heerser van Indore, herbou. In 1835 het die Sikh-heerser van Lahore, Maharaja Ranjit Singh, sy 15,5 meter hoë spiraal in goud gehad. Sedertdien is dit ook bekend as die Goue Tempel.
Daarbenewens is die Kashi Vishwanath Tempel, daar is ook ander bekende tempels in Varanasi.
Die 8-eeuse Durga- tempel, geleë op die Ramnagar Pandav-pad, is die tuiste van honderde ape wat in die nabygeleë bome woon.
Nog 'n gewilde tempel is die Sankatmochan-tempel, toegewy aan die Simian-god Hanuman .
Varanasi se Bharat Mata-tempel is waarskynlik die enigste tempel in Indië wat toegewy is aan die 'Moeder-Indië'. In 1936 deur Mahatma Gandhi ingewy, het dit 'n groot verligtingskaart van Indië gesny in marmer.
Nog 'n relatief nuwe tempel is die Tulsi Manas-tempel wat in 1964 ter ere van Lord Rama gebou is, op die plek waar Tulsidas die Ramacharitmanas , die volkstaal weergawe van die epiese van Ramayana , saamgestel het. Die mure van hierdie tempel versier die skerms en verse wat die voordele van Lord Rama uitbeeld.
Ander belangrike plekke van aanbidding sluit in die Sakshi Vinayaka Tempel van Lord Ganesha , die Kaal Bhairav ​​Tempel, die Nepalese Tempel, gebou deur die Koning van Nepal op Lalita Ghat in Nepalese styl, die Bindu Madhav Tempel naby die Panchaganga Ghat, en die Tailang Swami Math .