Oupatjie | SARIE
Oupatjie	deur Nataniël
Ek neem aan dat daar – soos met enige ramp – verskillende fases is tydens die proses van veroudering: skok, skok, skok, ontkenning, hartseer, nog skok, woede, erge medikasie, afsondering en, uiteindelik, algehele donkerte. Ek vertoef tans in die fase genaamd histerie: mal van vrees, ontneem van balans of perspektief en hande in die hare, sou daar wees.
My helde, my inspirasies en rolmodelle is almal baie ouer as ek – sterk, eksentrieke, opwindende wesens. Baanbrekers. Met plooie. Dié het my nog nooit gepla nie. Ek het my net verwonder aan hul energie en kreatiwiteit. Sjefs, skrywers, ontwerpers, musikante, skilders, filosowe en dokters, hulle inspireer my, hou my dapper, gee raad en betower. Ouderdom en ondervinding het hulle gebring waar hulle is en waar ek ook wil wees. Hoekom vrees ek dan die ouderdom? Is dit oor hoe ek lyk as ek ’n vertrek instap? Is dit oor hoe kosbaar tyd word as jy nog te veel planne het? Is dit omdat my gesondheid meer aandag nodig het?