Eik as medisinale plant - effek en toediening - Medisinale plante - 2021
In hierdie land noem ons eikeboom, die lang- of somer-eik, een van ongeveer 400 Quercus-spesies uit die Fagaceae-familie, die beukfamilie. Dit was die heilige boom van Thor, die god van die donder, en die simbool van die Duitse woud, 'n simbool van standvastigheid en ewige lewe. Die fantasieë rondom die "Duitse eikehout" verberg dat die regte tanniene in die boom ideaal is om bloeding te stop en inflammasie te voorkom.
Profiel van die eikeboom
Wetenskaplike naam: Quercus robur
Algemene name: Pedunculate oak, summer oak, German oak
gesin: Fagaceae (beukfamilie)
verspreiding: Byna die hele Europa, van Groot-Brittanje en die suide van Skandinawië tot in die noorde van Spanje en Noord-Griekeland, in die ooste tot die Baltiese state en die weste van Rusland. Die flora van die post-ystydperk in Sentraal-Europa word natuurlik gekenmerk deur eikebome.
Dele plante gebruik: Sade (eikels), bas, hout, blare
toepassingsareas: Inflammasie van die vel en slymvliese in die mond en keel, ontsteking rondom die anus en geslagsdele, diarree en spysverteringstelsel, olierige hare
Pedunculate oak - die belangrikste feite
Eikebome het die oorlewing in Sentraal-Europa verseker. Hulle het kos voorsien vir die diere, vuurmaakhout en boumateriaal. Dit is nog 'n rede waarom die eikehout 'n uitstekende rol in die godsdienste van Europa speel.
Sedert antieke tye word eikebome as 'n middel gebruik, veral vir diarree en siektes van die spysverteringskanaal.
Verskeie mediese effekte van eikebas, eikeblare en eikels is wetenskaplik bewys.
Die genesende stowwe van die eikeboom bevat hoofsaaklik tanniene van die katekien tipe. Polifenole, tanniene, quercitol en triterpenes werk ook.
Eikebas het 'n smerende, anti-inflammatoriese en swak antiseptiese effek.
Eikebome - bestanddele
Eikebas bevat in oorvloed tanniene, met (plus) -katechien, (minus) -epikatechien en (plus) - gallocatechin as die belangrikste bestanddele. Die hoeveelheid tanniene is tot 20 persent, die hoeveelheid afhangend van die ouderdom en tyd van die oes. Daarbenewens is daar ellagitanniene, komplekse tanniene, quercitol, triterpenes en ß-sitosterol.
Die gedroogde blare bevat ses tot elf persent tanniene, sewe persent polifenole, sowel as triterpenes en siklitole. Die vrugte (eikels) en die sade wat van die saadbedekking vrygestel is, bevat sewe persent tanniene, sowel as quercitol en mesoinositol. Eik het ook klein hoeveelhede pektiene, harse en bitter stowwe.
Hoe werk die materiaal?
Die bestanddele van eikebas, blare en sade het 'n skrikwekkende, effens antiseptiese effek en belemmer inflammasie. Die tanniene trek huide en slymvliese saam. Hulle reageer op proteïene in die vel en slymvliese en verander hul struktuur. Die boonste lae van die vel word stewiger en klein bloedvate sluit. Gevolglik is bakterieë minder in staat om deur te dring en bloeding te stop. Die vel reageer minder sensitief en daarom is hierdie tanniene ook effektief teen jeuk. Die sametrekkende effek maak die tandvleis stywer en voorkom tandverlies soos bloeiende tandvleis. Dit voorkom ook inflammasie van die tandvleis.
In 'n studie uit 2015 is ondersoek of die gebruik van eikebas teen diarree, velontsteking en ander inflammatoriese siektes, wat algemeen in Europese medisyne voorkom, verklaar kan word. Die antimikrobiese aktiwiteit van eikebas is in hierdie tyd reeds wetenskaplik bewys, en die sogenaamde anti-kworum waarnemingsvermoë (QA) is ook kort tevore beskryf.
Dmitry G. Deryabin en Anna A. Tolmacheva van die Orenburg State University (Rusland) het nou geanaliseer hoe die bioaktiewe komponente van eike-bas-ekstrak gereageer het en hul direkte antibakteriese en regulerende anti-QS-effekte teen Chromobacterium violaceum CV026 in 'n bioassay vergelyk. Daar is gevind dat slegs 'n paar komponente direkte antibakteriese aktiwiteit vertoon het: 1,2,3-benzenetriol en 4-propyl-1,3-benzenediol. Indirekte gevolge was egter baie meer gereeld.
Quorum sensing (QS) beskryf die vermoë van eensellige organismes (in hierdie geval bakterieë) om chemiese kommunikasie te gebruik om die digtheid van hul populasie te meet en sekere gene te aktiveer as die seldigtheid oorskry of onderbeweeg word. In die geval van patogene is dit belangrik om hierdie vermoë te voorkom; dit dien die bakterieë om die populasie optimaal te hou - en dit is presies wat voorkom moet word.
Eikebas stop die chemiese pos
1,2,3-benzenetriol en 4-propyl-1,3-benzenediol het ook effektief die kworumwaarneming van die bakterieë verhoed. Nog vyf komponente het geen direkte effek op die bakterieë gehad nie, maar het ook die sensasie van die kworum bevat. Dit was onder andere 4- (3-hydroxy-1-propenyl) -2-methoxy-fenol; 3,4,5-trimetoksifenol en 4-hidroksy-3-metoksielbensaldehiede. In die algemeen het die eikehoutekstrak 'n swak direkte antibakteriese aktiwiteit getoon, maar 'n sterk effek op die kworumgevoelens van die bakterieë. Gevolglik het dit effektief verhoed dat die protosoë chemies kon kommunikeer om die digtheid van hul bevolking te verhoog.
Watter dele van die plant dien as middel?
Ons gebruik die eikebas, meer presies die droë bas van jong takkies en stokuitbarstings, sowel as die gedroogde blare en die lig gebraaide sade uit die dop.
Eike bas as medisyne - toepassing
Ekstern toegepas, die bas help
Inflammasie van die slymvliese in die mond,
en inflammasie rondom die anus en geslagsdele.
Ons berei 'n voetbad, heupbad, kompresse of koeverte met eike-bas-uittreksel voor. 'N Heupbad in bas-uittreksel is 'n ou tuismiddel teen na-jeuk en aambeie. Baddame verlig dermatoses en sekere diarree-siektes.
Die tanniene trek die vel saam, wat die uittreksel effektief maak teen oormatige sweet. Intern help 'n eike-baste-tee teen akute diarree wat veroorsaak word deur virusse of bakterieë en teen inflammasie in die dermgebied. Die uittreksel is geskik as 'n deodorant. Dit vertraag die vloei van sweet onder die oksels en op die voete. In volksgeneeskunde het eike-bas-uittreksel ook as conditioner vir skil en vetterige hare gedien.
Resepte vir eike bas essensie
Vir interne gebruik voeg ons een gram eikebas by 100 milliliter water, laat alles vir 20 minute steil en drink drie klein koppies per dag. Of ons sit sewe dae twee gram op 100 milliliter rooiwyn en neem drie tot vier eetlepels per dag. Dit help teen dermontsteking en bakteriële diarree.
Vir eksterne gebruik, voeg ons drie gram bas in 100 milliliter water by, gebruik dit om die mond uit te spoel, te gorrel en plaas geweekte kompresse en / of koeverte op die onderskeie persele. Gorg beteken nie drink nie, maar die essensie na die proses uitspoeg. Dit help teen gingivitis, aambeie en ontsteekte slymvliese.
Tradisioneel word eikeblare intern gebruik teen bloeding, bloedige slier, diarree, urinêre inkontinensie en vaginale afskeiding. Ekstern word dit ook gebruik teen vaginale afskeiding, en ook teen inflammasie van die baarmoeder. Ons berei 'n essensie voor met drie tot vier teelepels gedroogde blare in 100 ml water.
Ons noem 'n eikel koffie wat die akkerbome bevry is van die saadjas en liggies gebraai word in 'n pan, in die oond of op die rooster. Dit word in volksgeneeskunde in 'n drankie gebrou of gekou, en dit kan help om diarree by kinders en as 'n teenmiddel teen alle vergiftigings te voorkom. Dit is nie bekend dat die tanniene in die sade, sowel as quercitol en mesoinositol, direk antitoksies is nie.
U moet nie eikehout uittreksel gebruik as u aan hartversaking, hoë bloeddruk of siektes wat met hoë koors gepaard gaan, ly nie. U moet ook nie groot velwonde met eik behandel nie. Die hoeveelheid tanniene kan ongemak en maagontsteking veroorsaak by mense wat sensitief is daarvoor. Eike bas as 'n tuismiddel teen diarree moet nie langer as drie dae gebruik word nie.
Wanneer versamel ons eikehout?
Ons skil die bas in die lente of herfs in ringvormige stroke jong takkies. Die blare word in die laat somer versamel voordat hulle van kleur verander. Die gevalle akkerbome word tussen einde September en einde Oktober geoes. Die beste manier om die blare te droog, is tussen papier. Die bas droog in die son en word dan in papier- of stofsakke gebêre. Plastiek, aan die ander kant, is nie geskik nie, want hier kan vog ophoop.
Mite en oorlewing
Amper geen boom in Europa is bedek met mites soos die Engelse eikebome nie. Die antieke Grieke het gedink dat hulle die stem van Zeus in die geritsel van ou eikehoutblare hoor. In die Kelte was die somerik die setel van hul klimaatgod Taranis, die Teutone het die eikeboom gesien as die boom van die god van die donder Thor, wat veral vereer is deur krygers en vrye boere.
Waarom het die eikeboom hierdie enorme simboliese waardes gehad in baie verskillende kulture soos die Romeine, Grieke, Kelte en Germaanse stamme? Dit was waarskynlik te danke aan die eksistensiële belang van die werklike lewe: in die ou tyd het eikehoutwoude alles aangebied wat mense moes leef: hulle het boumateriaal vir huise, meubels, trollies, gereedskap en wapens voorsien. In antieke tye het eike-bas-uittreksel ook as 'n middel gedien. Hulle het 'n gesogte vuurmaakhout aangebied wat langer gebrand het as denne, spar of spar.
Hoedwoude en akkermesting
Dit het kos vir die beeste voorsien - in die herfs het die boere die varke in die sogenaamde hoedwoude (d.w.s. woude waar beeste geteer is) weggevoer, waar hulle hul mae met eikels gevul het voordat hulle in die winter geslag is. Hierdie akkermesting kom vandag nog in Spanje voor en gee die Spaanse ham sy pittige smaak.
Die ewige eikebos
Die eikeboom het 'n simbool van ewigheid geword vanweë sy lang lewe. Die bome kan tot 1000 jaar oud word. Vir samelewings gebaseer op mondelinge tradisie, was die verskil tussen langlewende en onsterflike gering as hulle ou eikebome in hul dorpe gehad het. Dit het soms gestaan ​​toe die dorp gestig is en voordat die voorouers van die verhale die lig van die dag gesien het.
Dryads en druïdes
In die Griekse mitologie behoort boomnemfe in eike te leef. Hierdie sogenaamde dryads het hul naam gekry van die Griekse woord Dryswat oak beteken. Die eikeboom is opgedra aan Zeus, die vader van die gode, en aan Jupiter, die Romeinse ekwivalent.
Die Kelte het nie net eikeblare in hul kultiese dade gebruik nie, maar die naam van die rituele priester is afgelei van die eikebome. Druid kom van duir, dit wil sê eik, sowel as die woorde deur en hek. Aan die een kant is deure en hekke verkieslik van eikehout gebou, andersyds is eikebome en eikehoutboorde as poorte vir die wêreld van gode en geeste beskou. Enigiemand wat sonder spesiale toestemming eike by die Kelte geslaan het, is met die dood deur die gode gestraf.
Weerstaaf en offerboom
In hierdie land is die eikebome gewy aan die god Thor, wat in Sentraal-Europa Donar genoem word, waarvandaan ons Donderdag afgelei is. Die donder ontstaan, omdat Donar sy bokkar deur die lug dryf. Die eikeboom het nie net 'n manlike simboliek nie: die oorspronklike moeder Ana voed die eerste diere en mense met die akkerbome van 'n godinboom.
Die Teutone het offers gebring aan hul gode in heilige eikeboorde, wat die oningewydes nie toegelaat het om met die doodstraf in te gaan nie. Die afhaal van eik sonder toestemming is strafbaar met die dood. Germaanse stryders het die trofeë wat deur hul vyande gevange geneem is - behalwe wapens, insluitend gesnyde koppe - in die heilige bome gehang. Oorwinnaars krygers is met eikehoutblare vereer.
Die eikeboom oorleef die skrik
Toe Karel die Grote met terreur, deportasie en volksmoord die politeïstiese Teutone in die Christendom wou dwing, het hy sy Christen-moordenaars oral in die hedendaagse Duitsland die heilige eike laat afsny. Maar die eerbied vir die eikebome het gebly. In die 11de eeu het 'n monnik uit Regensburg geskryf: "Daar is boere wat dit as 'n misdaad beskou om bome in 'n bos te val waaronder die heidense priesters eenkeer voorspel het."
Ondanks Christelike verskrikking is oral oral magiese rituele rondom die eik gehou. Die Westfaliër het die nag van die wintersonstilstand 'n eikehout afgebrand om die huis teen vuur te beskerm. Hulle het hulde gebring aan die Germaanse god van weerlig en donder Thor / Donar, waarskynlik sonder dat hulle daarvan geweet het. In Franconia is drie eikehoutpale met 'n swaar hamer in die tuin gehamer. Sover die geluid gehoor kon word, sou die pluimvee veilig van die jakkals wees.
Die eik word 'n simbool van skrik
In die moderne tyd het die eikeboom ontwikkel tot 'n simbool van volks-nasionalisme. Die stabiele eikebome moet nou die Duitsers wat in "bloed en grond" gewortel is, weerspieël. In die 19de eeu het dit 'n simbool van militarisme en soldate geword. In die Nazi-party-teken het die arend 'n eikeboomkroon in sy tande gedra. Selfs vandag het senior offisiere van die Bundeswehr hul rang met eikeblare. (Dr. Utz Anhalt)
Berger, Markus: oor die genesende krag van bome, Neue Erde Verlag, 2008
Hiller, Karl; Melzig, Matthias: Lexicon van medisinale plante en medisyne. 2. Deel L-Z, Spektrum Akademischer Verlag, 1999
Federale Ministerie van Voedsel en Landbou (BMEL): Ons bosbome. Interessante feite oor die plakkaatreeks (verkrygbaar: 27 Januarie 2020), BMEL
Lagoni, Norbert: Quercus-spesie - gebruik in naturopatie, in: Bavarian State Institute for Forestry and Forestry (ed.): LWF-kennis 75: Bydraes tot die sittende eikehout (herwinning: 27.1.2020), LWF-kennis
Honarmand, Shokouh; Dabirmanesh, Bahareh; Amanlou, Massoud; Khajeh, Khosro: Die interaksie van verskeie kruieekstrakte met α-synuclein: Fibrilvorming en oppervlak plasmon resonansanalise, in: PLOS ONE, Junie 2019, PLOS ONE
Deryabin, Dmitry G .; Tolmacheva, Anna A .: Antibakteriële en anti-kworum senserende molekulêre samestelling afgelei van uittreksel uit die Quercus-korteks (eikeboom), in: Molecules, 20 (9): 17093-17108, September 2015, MDPI