Vra jy vir Piet waar is die Strandveld dan, skryf hy ’n versie: Staan jy op die Soetanys / en die dag is mooi en skoon / sien jy die hele Strandveld / waar al die Strandveldmense woon.
Oor dié wêreld skryf hy stories wat ’n mens laat verlang, selfs al het jy geen geskiedenis met die stuk aarde in die omgewing van Elim, Bredasdorp en Napier nie.
Hy is ’n meesterverteller, soos Dalene Matthee in 1988 al skryf: “As jy wel op ’n dag besluit om die Strandveld se dinge neer te skryf, het ek kwaai kompetisie.”
“Ek het in 2004 ’n kreatiewe skryfkursus gedoen deur die London School of Journalism toe my seun, ’n laatlammetjie, omtrent twee jaar oud was. Ons het uit Europa Suid-Afrika toe geïmmigreer agter my man se werk aan (Isa is ’n Namibiër); ek het nie werk gehad nie en was verveeld. Ek het daardie tyd baie fiksie gelees en wou eintlik net uitvind hoe stories geskryf kom. So vier maande nadat ek met die kursus begin het, was daar ’n oomblik wat ek met ’n skryfoefening besig was en besef het dis iets wat ek kan doen. Ek het die manuskrip wat ek vir die kursus voltooi het, vertaal en vir Lapa gestuur. Die Langste Nag, my eerste roman, is in 2006 gepubliseer.”
Hy kan nie anders as om te kyk nie. Sy haak dit met haar duim terug. Hy wil haar net bed toe sleep. Die drang skok deur hom.’’
Alet Gouws, die lieflike vrou uit die Kaap met die gewelddadige amper-eksman, roer sy hart – maar dinge is baie moeiliker as wat dit lyk. Al wat maklik is, is die vonk tussen hulle.
Sy ry nou op 53 die golf van sukses van haar debuutroman. Sy was jare lank in die bemarkingsbedryf voor sy in 2005 net vir pret ingeskryf het vir ’n deeltydse skryfkursus.
Sy het dit so geniet dat sy nog kursusse voltooi het tot sy genoeg selfvertroue gehad het om ’n hele roman aan te pak.