Hy het ook op teokratiese grondslag vir 'n republiek gepleit. Sy onafhanklike houding het hom egter baie teenstand van sowel die sekulêre as die kerklike owerhede besorg. Na sy beweerde betrokkenheid by 'n sameswering teen die Spaanse regime in Napels in 1599, is hy tot lewenslange gevangenisstraf gevonnis. Hy is eers in 1615 op die aandrang van die pous vrygelaat. Na sy vrylating het hy voortgegaan om uitlokkende sienings te verkondig en te publiseer, waaronder sy omstrede Atheismus triumphatus. Uiteindelik het hy na Frankryk gevlug, waar hy hom in Parys gevestig het. Tydens 'n reis na Holland het hy René Descartes ontmoet. Kort daarna is hy oorlede terwyl hy aan 'n onvoltooide folio-uitgawe van sy boeke gewerk het.
Campanella het sy plek in die letterkunde verwerf, hoofsaaklik met Civitas solis (Die Sonnestad, 1602, gepubliseer in 1623): 'n dialoog tussen die hoof van die hospitaalorde en 'n matroos uit Genua wat praat oor sy gunsteling stad in Ceylon. Hierdie sonstad word op 'n Spartaanse manier bestuur deur 'n hoëpriester met onbeperkte gesag. Hy word bygestaan deur 'n soldaat, 'n wetenskaplike en 'n persoon vir sosiale aangeleenthede. Die mense is goed opgelei. Die huwelik, arbeid en staat word deur die staat gereguleer. Privaatbesit is onbekend. Baie word gedoen vir die wetenskap (veral astrologie en sterrekunde). Tomasso se ideale staat beslaan steeds een van die prominentste plekke onder die talle werke oor utopieë.