Echinacea en rudbeckia het na ons tuine gekom - Nuut
Echinacea en rudbeckia het na ons tuine gekom
Bekende "Amerikaanse vroue" - echinacea en rudbeckia
Uiterlik is hierdie plante echinacea en rudbeckia (Astrovye-familie), wat die tuiste van die weide en woude van die suidoostelike deelstate van die Verenigde State is, aangesien tweelinge baie ooreenstem. Die middel van hul bloeiwyses lyk soos 'n effens langwerpige doringagtige stamp.
En dit is nie toevallig dat die eerste Europeërs, nadat hulle in die Nuwe Wêreld aangekom het, hulle een naam gegee het nie - kegelblom (vertaal as 'keëlblom'). Later, in die middel van die 18de eeu, het plantkundiges albei plante "rudbeckia" genoem na die Sweedse natuurkundige Rudbeck. En eers vier dekades later, nadat hulle dit uiteindelik uitgevind het, het hulle echinacea in 'n aparte genus Echinaceae (Grieks Echinus - 'egel') geïsoleer, en die naam met dieselfde keëls met harde stekelrige skutblare verbind.
Echinacea is steeds baie gewilder as sy "suster" - rudbeckia. Dit is nie sonder rede dat Echinacea as die 'plant van die laaste dekade' in die wêreld beskou word nie. Hierdie wortelstok is meer as 'n plant met 'n regop groen, kort puberteitstam tot 1,2-1,4 m hoog, met basale blare en pragtige groot blomme (tot 15 cm in deursnee).
Echinacea purpurea is die algemeenste in blomkweek. Dit groei normaal in die sentrale streke van die Europese deel van Rusland, maar op 'n korter voetjie. Daar is echinacea-variëteite met karmynrooi, pienk en wit blomme. Tot dusver word ander soorte echinasies selde aangetref onder huishoudelike amateurs - holly (E. angustofolia) en bleek (E. pallida). Totdat sy nuwe variëteite wyd gewild geword het onder tuiniers.
Die bloeiwyse van Echinacea is 'n mandjie (tot 10 cm in deursnee) met 'n konvekse hol houer: die mediaanblomme is buisvormig, tweeslagtig, brons of bruinrooi van kleur, die rietblomme is rooipers.
As sierplant is echinacea baie goed in blombeddings en grasperke. Sy lang blom (1,5-2 maande) word gekombineer met 'n merkwaardige vermoë om lank aan te hou nadat dit gesny is. Hierdie meerjarige plant kan ook dien as 'n goeie heuningplant (in die sentrale streke van Europese Rusland verseker 1 hektaar van sy aanplantings die heuningoes van 100-150 byekolonies vir twee maande) en 'n goeie toevoeging tot die dieet van beeste en varke. (verhoog hul weerstand teen aansteeklike siektes).
Echinacea word vermeerder deur sade en deur die bos te verdeel. Sade ontkiem maklik (sonder stratifikasie) en benodig geen spesiale voorplantbehandeling nie; hulle word voor die winter of vroeë lente tot op 1-3 cm diepte gesaai. As u saad in oop grond in April saai, moet u rekening hou met die feit dat u 'n sonnige plek met vrugbare, matige plante vir die plant op die terrein moet kies. klam, goed behandelde grond. Massablom van echinacea vind eers in die tweede jaar plaas, en daarna blom die plant oorvloedig en jaarliks ​​(dit ontwikkel slegs in die skaduwee en op sanderige grond). By voortplanting deur saailinge word plante aan die begin van Mei geplant, met 'n afstand tussen 40-50 cm. Daar is die mening dat voortplanting deur sade 'n groot aantal vorms gee wat nie ooreenstem met die oorspronklike monster nie dekoratiewe eienskappe en blykbaar in die inhoud en spektrum van fisiologies aktiewe stowwe.
Echinacea kan ook vegetatief vermeerder word - deur die risome in dele te verdeel met vernuwingsknoppe. Dit is beter om die erwe vroeg in die lente te koop (voordat die blare heeltemal blom). Die vermenigvuldigingsfaktor is klein, maar daar word geglo dat die variëteiteienskappe van die oorspronklike plant behoue ​​bly. Echinacea kan langer as 10 jaar op een plek groei (dit is raadsaam om die bos elke drie jaar uit te dun) en word gekenmerk deur hoë winterhardheid (winterslaap sonder skuiling).
Kundiges het bewys dat dit moontlik is om produktiwiteit - die opbrengs van die biologiese massa van plante en aktiewe stowwe - aansienlik te verhoog deur blaarvoeding met 'n oplossing van ureum (2%), MnSO4 (0,05%) of ZnSO4 (0,1%). Hulle word beskou as optimaal vir verwerking in die rosetfase - met ureum, in die ontluikende fase - met mangaan en sink. Hierdie blaartoediening verhoog die opbrengs van droëmateriaal. Die behandeling van plante met 'n ureumoplossing verhoog byvoorbeeld die totale versameling biologies-aktiewe stowwe met 3-3,5 keer, met 'n oplossing van mangaan en sink - onderskeidelik 4 en 2,9-3,3 keer.
Die gewildheid van echinacea word ook verklaar deur die hoë medisinale eienskappe daarvan. As gevolg van die vermoë om die liggaam se verdediging te versterk, stel sommige kenners dit nou onder die wonderlikste verteenwoordigers van die plantwêreld (selfs naas ginseng). En dit is nie toevallig dat die Noord-Amerikaanse Indiane van die Groot Vlakte eeue lank echinacea gebruik as die belangrikste medisinale grondstof vir verskillende siektes nie - van verkoue tot slangbyt. Deur verskillende echinacea-middels voor te berei, het hulle hoofpyn, rumatiek, artritis, pokke, pampoentjies, masels, krampe, maagkrampe, oogontsteking, wonde en absesse behandel.
In die 70's van die XIX eeu het wit setlaars kennis gemaak met die medisinale eienskappe van die plant en dit aktief gebruik om "geringe verkoue" te behandel. Eenmaal in Europa het echinacea 'n waardige plek in die farmakopee van baie lande gevind: voor die koms van antibiotika word dit as die mees effektiewe middel beskou vir die bestryding van virale en bakteriële infeksies. Maar sedert die middel van die twintigste eeu het die belangstelling in die plant gedaal: antibiotika wat deur wetenskaplikes geskep is, het die patogene van baie siektes van mense en diere goed hanteer. Slegs 'n paar dekades later het die illusies ontwaak: dit blyk dat virusse hulself kan verdedig, hul struktuur kan verander, en die antibiotika self, want dit blyk dat die natuurlike verdedigingstelsels van 'n persoon dikwels skade berokken, wat sy immuniteit.
Tot op hede is biologies aktiewe stowwe (polisakkariede, poliasetileen, onversadigde amiede, derivate van kafeïensuur, ens.), Wat die medisinale krag van die plant uitmaak, geïsoleer en in echinacea bestudeer. Dit stimuleer die immuunstelsel en verhoog weerstand teen infeksies, aangesien dit in verskillende dele van die plant voorkom. Op grond van hierdie plant het die farmakopee van verskillende lande reeds meer as 50 geneesmiddels ontwikkel. Echinacea word gebruik vir die voorkoming en behandeling van kanker, prostatitis, adenoom, om die senuweestelsel te kalmeer; dit word aanbeveel om dit in gebiede met 'n ekologiese ramp te gebruik. Hier is 'n paar resepte:
1. Wortels aan te wakker (1:10) op 70% alkohol vir 30-40 dae. Drink 20-30 druppels in 'n halwe glas water 30 minute voor etes.
2. Afkooksel... Giet 1 eetlepel gekapte wortels met 300 ml water, kook in 'n waterbad vir 30 minute, filtreer. Neem 1-2 eetlepels. l. 3-4 keer per dag voor etes. Daarbenewens kan die sous ekstern gebruik word vir die voorbereiding van lotions vir die aangetaste velareas met psoriase, trofiese ulkusse, ekseem, brandwonde, ligsere, ens. Vars sap en blikkies met tien persent alkohol het waardevolle eienskappe.
In teenstelling met echinacea, is Rudbeckia 'n redelike bekende plant vir Russiese inwoners. Ek onthou goed hoeveel goue balle, tesame met dahlia's, in die 60's op die landgoed naby Moskou was.
Maar dit is niks anders as gedissekteerde rudbeckia (R. laciniata) nie. Hulle is onder vensters geplant, langs paaie, naby heinings, in blombeddings. Ek onthou heel ruigtes van hierdie hoë (tot 2 m) pragtige swaaiende blomme (mandjies met 'n deursnee van 6-10 cm), dubbel of semi-dubbel, heldergeel of oranje-goue kleur.
Hierdie meerjarige plante (tot 6-8 jaar oud op een plek) met reguit, dun, vertakte stingels aan die bokant (die boonste blare is drie-lob, die onderste is rond, vyf-lob) is nie veeleisend vir groeitoestande nie. Daarom is dit maklik om na hulle om te sien: hulle groei op enige grond en vermy beide sonnige en skaduryke plekke. Hul landboutegnologie is dieselfde as dié van echinacea.
Daar moet slegs in gedagte gehou word dat 'n beduidende deel van die saailinge van beide rudbeckia en echinacea deur fusariumvrot beïnvloed kan word. Siektes word bestry deur die sade met TMTD te behandel (hierdie aktiwiteit dra ook by tot die intensiewe groei van die wortel- en lugdele van die plant; hulle oorwinter beter).
Daar was 'n ernstige belangstelling in Rudbeckia in Duitsland voor die oorlog, waar baie van die variëteite daarvan geskep is, en waarvandaan hulle vinnig deur Europa versprei het.
In Amerika het die mode vir haar baie later ontstaan: eers in 1999 in Kanada word die eerste prys in die kategorie "Meerjarige van die jaar" bekroon. Kundiges tel ongeveer 40 soorte rudbeckia, insluitend een-twee- en meerjarige spesies.
In onlangse jare is navorsing begin oor die medisinale eienskappe van rudbeckia. Daar is reeds bemoedigende resultate: 'n mediese voorbereiding is verkry wat die immuniteit van 'n VIGS-pasiënt kan ondersteun. In Slowakye het dokters gevind dat R. speciosa meer effektief kan optree as Echinacea purpurea. Oekraïense wetenskaplikes let baie op die bestudering van hierdie plant: goue balletjies is daar wydverspreid, dus hoef hierdie soort rudbeckia nie in die kultuur ingevoer te word nie.
Die tuiniers wat hierdie twee plante wil kweek, sal aan die einde van die somer oortuig wees: min meerjarige plante kan die majesteit en groot, groot blomme met die gewilde "Amerikaner" vergelyk. In September-Oktober, wanneer die reënstrook begin, is die blombeddings sonnig in die somer van geelkop-rudbeks. Teen die agtergrond van die kwynende somer lyk hierdie 'susters' voordelig in kompakte groepe op grasperke, in gemengde blombeddings, langs paaie en heinings.
Om 'n blomplant in u kas te kweek, is dit belangrik om die fynhede van die teelt in ag te neem. Almal wil mooi blomme plant. In die bogenoemde seleksie het die redaksie 'n seleksie artikels probeer aanbied om die dood te voorkom by die teel van 'n eksotiese plant. Die groeitoestande vir baie soorte plante is dieselfde. 'N Skaars plant benodig 'n noukeurige benadering. Dit lyk korrek om self vas te stel aan watter spesie die gewenste plant behoort.
Tegnieke vir blomversiering van erwe
Daar is baie soorte blombeddings, maar die meeste gebruik in die styl van landskapontwerp is die volgende: blombeddings, rante, grense, mengborde, lintwurms, rotstuine, rotstuine of rotstuine, rotsagtige tuine, reservoirs, blombeddings in houers , blompotte, ens.
'N Blombedding is een van die gewildste tegnieke vir blomversiering van erwe. Blombeddings kom in gereelde geometriese vorms voor: ronde, vierkantige, elliptiese en ander vorms. U moet nie met ingewikkelde tekeninge meegevoer raak as u hierdie soort blomtuin skep nie.
Gewoonlik word blombeddings op sonnige plekke gerangskik, naby die ingang van die huis, langs die terrasse, oorkant die vensters, dit wil sê, waar dit die beste toeganklik is om te besigtig. Die samestelling van blombeddings bevat ook 'n grasperk, plaveisel met teëls of ander materiale, en verskillende heinings. Die blombeddings moet 10-15 cm bo die grondvlak styg. Dit is wenslik om die grondvlak na die middel te verhoog - dit maak dit moontlik om die plante beter te sien.
By die rangskik van blombeddings word daar eerstens gekies vir plante wat so lank as moontlik blom en hul estetiese voorkoms behou. Daar is twee soorte blombeddings. Die eerste daarvan - 'n matbed, is geskep uit lae groeiende blomplante, wat 'n soort "pet" bo die oppervlak van die aarde vorm. Die tweede soort blombedding is 'n blombedding, geskep uit grootblomende helder plante met 'n lang blomperiode.Vir die plant in blombeddings word dit gebruik as eenjarige plante (petunia, lobelia, begonia.), Sowel as meerjarige plante (vergeet-my-nie, hosta, pioen, papawer).
Rabatki is langwerpige blombeddings met 'n breedte van 40 cm tot 3 m. Hulle is langs die paadjies, rondom die huis, stoepe, gazebo's gerangskik. Die rante van die rante moet parallel wees met die mure van die huis, tuinstrukture of die kromme van die paadjies volg. Die breedte van die rante hang af van die grootte van die plante wat daarop geplant is. Byvoorbeeld, vir dahlias, zinnias en ander groot gewasse moet die beddens breedte minstens 2 m wees. Op smal beddings gaan die dekoratiewe waarde van groot plante verlore. Grootblommige dahlia's word in een-gesorteerde groepe of enkele eksemplare in een ry op die rante geplant en kies oranje vir variëteite met pers bloeiwyses, blou-blou tot geel en wit tot rooi.
Rabatki kan eensydig en tweesydig wees. Eensydig word langs heinings, geboue en terreine gerangskik. Op hulle is lang plante in die agtergrond en voor - onderste monsters in een of meer rye. Naby huise en tuinhuisies is die rante so gerangskik dat water wat van die dakke af vloei nie daarop val nie. Beide eensydige en tweesydige rante word langs die paaie gemaak, afhangende van hoe dit beskou word. Op 'n dubbelzijdige rabatka word ondermaatse soorte aan albei kante geplant as hulle nie deur die sentrale strook versluier word nie.
Die grense is smal, 30-50 cm breed, met stroke plante. Plante met 'n hoogte van 20 tot 40 cm word as randstene gebruik, byvoorbeeld: lobelia, ageratums, alissums. 'N Helderrooi nasturtium met lae bosse is 'n grensplant vir pers petunias, maar dit kan self die middelpunt van 'n rabatka inneem, in welke geval verskillende soorte alyssum 'n grens daarvoor kan wees. Wanneer u 'n randsteen plant, moet u onthou dat verskillende gebiede so vroeg moontlik tot die laat herfs so dekoratief is. Sierwisselende plante help om 'n goeie voorkoms te handhaaf in die afwesigheid van blom. Moenie vergeet dat blare net so belangrik is as blomme in die tuin se algehele struktuur nie.
Groepaanplantings - blombeddings
Groep - plant 'n klein aantal plante van dieselfde spesie of variëteit, waar beide kruidagtige plante en struike gebruik kan word.
Die meeste plante lyk baie voordeliger by groepaanplantings in klein eksemplare, eerder as om alleen in groepe van 3-5 te plant. 'N Algemene, dikwels herhaalde fout is om te plant as gevolg van die beperkte ruimte van enkele plante (dit is beter om minder spesies te plant, maar nie een plant tegelyk nie!).
Groepe is muurgemonteer en groei gratis. Die muur word gebruik om buitegeboue te versier, asook die stamme van groot plante. Vrygroeiende groepe word in die vrye samestelling op die grasperk geskep. Dit sluit ten minste 3-5 gewasse in. Die groep kan plante van ander spesies insluit, maar op so 'n manier dat 'n harmonieuse samestelling geskep word. Oorweeg die waarskynlike finale hoogte van die plante, maar onthou dat hulle in een tuin sterker kan groei as in 'n ander tuin.
Enkele of alleenstaande aanplantings is een van die vorme van aanplantings wat bestaan ​​uit een plant op die grasperk. 'N Voorvereiste is in hierdie geval 'n hoë dekoratiewe effek van die plant (byvoorbeeld ricinusolieplant, hortensia, boompioen, roos, ens.).
Komplekse blombeddings - mengborde
Mixborders is gemengde blombeddings, geplant in die vorm van 'n rand van 1,5-4 m breed, geleë langs die hoofpaaie.
In vergelyking met die blom van gewilde eenjarige plante, is die blom van die meeste meerjarige plante van korte duur, daarom word sogenaamde komplekse blombeddings-mengborde gereeld in hul blombeddings gemaak, waar verskillende meerjariges geplant word. Plante word so gekies dat die blomtyd in die lente begin en tot die ryp duur. Hulle moet ook by mekaar aansluit, die indruk skep van natuurlike kombinasies en terselfdertyd aandag trek.
In mengborders word plante in rye en groepe gerangskik. Langes (delphinium, swart koedoes, buzulnik, Novobelgiskaya aster) word in die agtergrond geplant, terwyl ander in dalende hoogte tot by die voetpaadjies gerangskik is. Die spesies word so in die mengrand gekies dat soveel plante as moontlik gedurende die hele groeiseisoen daarin blom.
Hierdie gewasse moet, terwyl hulle van kleur blom, harmonieuse groepe moontlik vorm, byvoorbeeld: pers-pienk knoppies bessieblomme langs die skitterende wit bloeiwyses van terry arabis en heldergeel blomme van meerjarige adonis, oranje lelies langs 'n voortdurend bloeiende delphinium. , groepe enkel-gesorteerde meerjarige flox-oranje en baksteenrooi langs bloupers en wit.
In die ontwerp van die mengrand is dit ook raadsaam om sierstruike te gebruik. Dit kan gebruik word vir die opstel en versiering van paaie, mure van huise en om individuele areas van die werf uit te lig. Immergroen bome en struike, sowel as bome met 'n ongewone kroonvorm, is 'n uitstekende toevoeging tot die mengrand.
Rotstuine: landskap en gereelde glybane, rotstuine
Rotstuine is gewild in moderne tuine - samestellings van blomme en dekoratiewe kruidagtige en houtagtige plante met klippe en ander inerte materiaal. Die soorte rotstekeninge is uiteenlopend: landskaps- en gewone glybane, rotstuine, rotstuine, keermure, mini-rotsklippe, wat een of meer klippe voorstel met plante in die omgewing geplant.
Rotstuine bly jare lank dekoratief. Die basis van die verskeidenheid plante bestaan ​​uit meerjarige kruidagtige grondbedekkingsplante, meestal ondermaat, met 'n oorspronklike vorm, met 'n pragtige blare, volop blom.
Vinnig groeiende grondbedekkingsplante word nader aan die rante van die glybaan geplaas. Hoër vorms word naby groot klippe langs keermure geplaas. Saam met kruidagtige plante, moet daar 'n paar lae groeiende struike voorsien word.
Plant begin met hoër vorms en eindig met grondbedekkings. Plante is soos klippe gerangskik, en vermy simmetrie. Totdat meerjarige plante groei en leë spasies vul, kan dit aanvanklik aangevul word met eenjarige eenjarige plante. Hiervoor is variëteite van sierlike lobelia erinus, lae-groeiende dunblaarbloemblomme, elegante gypsophila, gatsania, dimorphoteka, iberis, grootblommige purslane, cineraria-see, ens.
Die soorte en variëteite van plante word gekombineer in hoogte, tekstuur, kleur van blare en kleur van blomme. Neem die tempo van seisoenale ontwikkeling, blomtyd en groeitempo in ag. Onthou dat ongeveer die helfte van die oppervlak van die glybaan deur klippe beset moet word, die res deur plante.
Die boomstompsirkel kan in 'n kleurvolle blombedding verander word. Terselfdertyd sal die blomme dien as 'n betroubare deklaag, wat die wortels klam hou.
Die basis vir die blombedding word vooraf voorberei. Eerstens moet u die onkruid onder die boom vernietig. Merk dan die gapings en gapings tussen die pleksusse van die wortels - dit is die plekke waar u sierplante sal plant. Op 'n afstand van 0,5 m van die boomstam, waar daar depressies is, word penne met 'n hoogte van 30 cm geplaas, waarna hulle 'n vrugbare laag begin om te plant. Bykomende tuingrond en verrotte kompos word in 'n laag van 5 tot 10 cm rondom die hele stamcirkel gegiet, wat die struktuur van die grond naby die boom sal verbeter en voedingstowwe sal voorsien, nie net aan die blomplante wat u gaan plant nie, maar ook tot by die wortels van die boom.
U kan baie mooi komposisies skep van oranje, wit, blou, lila krokusse, blou muscari, wit galanthus, helderblou bos, verskillende soorte primula, kuifkewers, anemone, narcissen, tulpe, pluimvee. So 'n naby-stam blombedding lyk baie indrukwekkend. Nadat die klein bolagtige blomme verdof, kan u eenjarige saadjies plant of meerjarige siergewasse plant.
Natuurlik is daar bome waaronder die skep van blombeddings ekstra moeite verg. Dit is huilende berk en Noorse esdoorn, waarvan die oppervlakwortelstelsel voedingstowwe onderskep en baie vog benodig. Dit is moeilik om blombeddings onder 'n lindeboom te rangskik - die kroon gee baie skaduwee. Slegs geharde grondbedekkingsplante sal dit doen. Plante wat onder die krone geplant word, mag nie die boom meeding nie - dit is die hoofreël.
Die hooftipes blombeddings
Blombeddings en blombeddings is miskien die gewildste dekoratiewe voorwerpe vir die versiering van 'n tuin.
Skema van 'n gewone blombedding: 1 - Grennadine-anjer, 2 - Alpiene vergeet-my-nie, 3 - grasperk, 4 - boeketrooi blare (madeliefies), 5 - Haguean zinnia, 6 - "Veris" -blom (randplantasies) .
Ongeag hoe groot u tuin is, daar is altyd 'n plek vir blombeddings of blombeddings. Blombeddings verskil baie, hulle verskil in grootte, vorm en keuse van kleure om te plant. Hieronder sal ons die hooftipes blombeddings bespreek.
Die grootste verskil tussen hierdie soorte en ander blombeddings is die teenwoordigheid van 'n streng geometriese patroon wat uit verskillende blomme bestaan. Dit is nodig dat die plante wat in so 'n blombedding geplant word, terselfdertyd moet blom. Dit is ook belangrik hoe die aansteek van sulke blombeddings gerangskik word. Gewoonlik word hulle so geplaas dat geen skaduwee gedeeltelik of heeltemal op die blomme val nie. Daarom kan 'n gewone blombedding meestal in stadstuine, pleine en parke gesien word. Op 'n persoonlike plot sal dit gepas lyk as u genoeg ruimte het, want dit is een van die grootste in grootte.
In 'n gewone blombedding word verskillende soorte plante gebruik: eenjarige en meerjarige blomme word geplant. Die versorging daarvan is taamlik moeisaam omdat alle plante hul eie eienskappe vir water en voeding het. Wees ook voorbereid op kontantkoste. Die resultaat sal u egter ongetwyfeld behaag. Vir 'n ware tuinier en blommeliefhebber is dit 'n plesier om die tyd te spandeer om hierdie soort blombedding te skep.
Onreëlmatige blombeddingskema: 1 - floxes in die agtergrond as die hoogste, 2 - weide pelargonium, 3 - balsem of pansies.
Hierdie tipe blombedding word verkies deur landskapontwerpers meer as ander, aangesien 'n onreëlmatige blombedding makliker versorg kan word as 'n gewone een, en die voorkoms behaag deur die warm seisoen. Vir haar hoef u nie die soorte blomme volgens die blomtyd te kies nie, inteendeel, u moet die plante so plant dat dit op verskillende tye van die seisoen blom. Die resultaat is 'n "golwende" effek: sommige blomme verdor, gevolg deur ander. Dit is nie nodig om 'n duidelike patroon van blomme te bereik wanneer u so 'n blomtuin plant nie, die ontwerpers probeer die natuurlikheid van die blombedekking wys en plant die plante volgens die kleurskema. So 'n blombedding het ook nie 'n sekere geometriese vorm nie.
Volg die verligting van die werf, hierdie soort blombeddings hou nie van skaduwee nie. U kan lang en laaggroeiende plante gebruik, terwyl lang blomme in die middel van die blommerangskikking moet geplant word, as die uitsig van alle kante oopmaak, of in die verte as die blombedding aan die kant van die terrein geleë is.
'N Verskeidenheid blomme word gebruik om so 'n blomtuin te skep. 'N Groep meerjarige plante (rose, pioene, floxes) word gewoonlik gebruik en daar word verskillende soorte eenjarige blomme (asters, nasturtiums, leeuwebekkies, balsems) geplant. Die keuse van kleure kan die breedste wees, dit hang alles af van u voorkeur. U kan nie bang wees om met kleure te eksperimenteer nie, enige blommerangskikking is geskik vir 'n onreëlmatige blombedding.
Hierdie blomtuin word so genoem vanweë die ontwerpkenmerke: dit is iets soos 'n houer met blomme. Gewoonlik het 'n verhoogde blombedding die regte geometriese vorm (vierkant, sirkel, veelvlak), en die hoogte wissel van 20 cm tot 1 m.Die mure van die blomtenk is gewoonlik gemaak van planke, beton, baksteen, kunssteen, klein stompe. Op grasperke is so 'n blombedding gewoonlik nie geleë nie, dit sal die beste op 'n harde oppervlak lyk (plaveistene, asfalt, gruis), meestal word sulke blombeddings gebruik vir die vergroening van stede, dit is geleë by die ingang van die gebou, langs die sypaadjie, in parke en pleine. Op 'n persoonlike erf kan 'n verhoogde blombedding voor die ingang van die huis geplaas word.
Meerjarige plantspesies word selde in sulke blombeddings geplant; eenjarige blomme word meestal gebruik. Daar moet op gelet word dat so 'n blombedding meer gereeld as ander moet natgemaak word: oortollige water stagneer nie daarin nie (wat nie sleg is nie), die grond droog vinnig uit.
'N Verhoogde blombedding is 'n wonderlike dekorelement in u somerhuisie. As u wil, kan u 'n kaskade op meerdere vlakke uit sulke blombeddings bou en blomme in die vorm van komposisies plant, u kan u tuin in landskapkuns verander.
Skema van 'n tapytblombed: 1 - spicate liatris, 2 - ruselovsky zopnik, 3 - purpurea echinacea, 4 - pragtige klein blomblare, 5 - ptarmica duisendblad, 6 - baster katnip, 7 - geurige rue, 8 - eike salie, 9 - Karpatiese klok, 10 - Renard se malvas, 11 - Bisantynse beitel.
U kan probeer om so 'n blombedding in u persoonlike plot te skep. Dit is baie moeilik, maar die resultaat sal u verwagtinge oortref. Gaste sal in volle bewondering wees, die blombedding sal 'n ware pêrel van die tuin word. Daar moet in gedagte gehou word dat die tapytbed minstens een keer per week verwerk moet word, gedroogde plante moet verwyder, die oorgroeide plante moet afsny sodat die patroon nie versteur word nie, 'n duidelike grens tussen verskillende blomme moet behou. Soms word plante om so 'n blomtuin te skep, direk in potte in die grond gegrawe. In hierdie geval droog die grond vinnig uit en moet u dit betyds natmaak.
Beplanning van blombeddings
Wanneer ons nuwe blomme koop, plant ons dit in blombeddings, dikwels sonder om na te dink oor hoe dit in kleur, hoogte gekombineer sal word, of die plek dit pas in terme van omgewingstoestande. En as ons 'n nuwe blomtuin skep, dink ons ​​nie of dit die hele seisoen dekoratief sal wees en of dit inpas by die algemene konsep van die tuin nie. As gevolg hiervan, kry ons 'n gevoel van teleurstelling in plaas van die vreugde om oor 'n pragtige blomtuin te besin. Trouens, noukeurige beplanning van toekomstige blombeddings sal soveel foute help vermy.
terreinbeplanning. Die terrein is reeds voorwaardelik in sones verdeel, paaie is gelê, bome en struike is beplan of is reeds aangeplant. Die doel van blombeddings is om ons tuin te versier en dit 'n unieke voorkoms te gee. Hul hooflokalisering is op 'n erf in ontspanningsgebiede, naby die terras en die ingang na die huis, langs die paadjies. Ongeag die styl waarin ons blombeddings beplan, die belangrikste is dat dit in ooreenstemming is met die algemene idees van die terrein, hulle is beplan met inagneming van die ekologiese toestande en het gehelp om die beplande sones, bestaande geboue en groot verbindings aan te sluit. aanplantings van bome en bosse in 'n enkele ensemble. Daar is baie verskillende soorte blombeddings. Sommige van hulle kan toegeskryf word aan gereelde beplanning, ander gratis.
Blombeddings is blombeddings van verskillende geometriese vorms (rond, ovaal, driehoekig, vier- of veelhoekig), meestal simmetries. Om die klub te versier, word verskillende soorte een- of meerjarige kruidagtige en semi-kruidagtige plante gebruik. Dit gebeur dat dekoratiewe vase of beeldhouwerke vir versiering gebruik word. Langs die grense is blombeddings omraam met 'n grasperk of geïmproviseerde materiaal: teëls, bakstene, randstene, ens. Die beddens is plat, gelyk met die grasperk of paadjie, of effens gelig.
Werk - 'n langwerpige blomtuin langs die paadjie, aan een of albei kante. Met behulp van 'n rabatka kan u die rand van 'n terrein omlyn, die rand van die grasperk, ens., Kies.Die breedte van die bed is van 0,4 tot 1,5 m, die lengte kan afhangend van die vorm en grootte van die terrein, die oppervlak is plat of effens lig in die middel (op baie wye beddens). As die bed eensydig is (hulle kyk dit van die een kant af), is die plante in verskillende rye gerangskik: van hoog, vlerke, in die agtergrond tot lae, nader aan die kyker. As die bed dubbelzijdig is (die paadjies loop byvoorbeeld aan albei kante van die blomtuin), word die hoogste plante in die middel geplaas en die rande laag geplant. Die tekening van die bed kan baie anders wees. In die ontwerp kan dit gebruik word as eenjarige en meerjarige plante, minder dikwels tweejaarliks.
Parterre is 'n oop ruimte met gereelde vorm, moontlik in die vorm van 'n grasperk. Bevat 'n samestelling van individuele elemente: blombeddings, rabatok, rante. Die parterre is gebruik om die paleisparke en tuine te versier. Op tuinpersele word parterre selde gebruik. Die parterre beslaan 'n groot gebied, die konfigurasie en tekening van die parterre kan in die vorm van arabesk of patrone wees. Die parkeerplek word die beste van alles gesien, vanaf 'n soort hoogte, byvoorbeeld vanaf 'n balkon. Klein argitektoniese vorms wat die ensemble aanvul, word dikwels gebruik vir versiering: swembaddens, fonteine, dekoratiewe mure, trappies. Dit is moontlik om beelde en blompotte te gebruik. In baie groot dele word paadjies voorsien wat die kompleks in aparte sones verdeel, waarmee u nader kan kom en die blomtuin kan bewonder.
Grens - 'n blomtuin in die vorm van smal repies ondermaatse plante wat grens aan blombeddings, grasperke, paadjies. Die breedte van die randstene is moontlik van 10 tot 40 cm. As randstene word kompakte plantspesies gebruik wat nie uitgroei nie, nie ander blomme bedek nie en nie verval nie, egalig groei met digte bosse. Gewoonlik word slegs twee tot drie soorte plante gebruik. Die doel van die grens is om die volledigheid van die blommerangskikking te beklemtoon, om harmonieus te skadu, om die hoofaanplantings uit te lig sonder om dit met sy helderheid te onderdruk.
Solitaire is 'n enkele aanplant van 'n sierplant gedurende die seisoen en word op 'n oop stuk gras geplaas. Groot plante met 'n interessante vorm, met pragtige blare, gekenmerk deur oorvloedige blom, is geskik vir so 'n ontwerp. Dit kan bloeiende struike of groot kruidagtige plante wees.
Groep - aanplantings van verskeie blomplante, het gratis buitelyne en skep 'n nabootsing van natuurlikheid. In groepe word van een tot maksimum vyf plantsoorte gebruik. Met hul hulp versier hulle die ingang na die huis, gazebo's, ruimtes voor die dam. U kan 'n oorgang van die tuin na die grasperk naby die huis reël of die verskillende dele van die terrein verdeel. Afsonderlike groepe plante, wat in willekeurige volgorde op die grasperk geleë is, lyk pragtig. Die belangrikste kenmerk van hierdie ontwerp is die natuurlikheid, daarom hoef u in hierdie geval nie die helderheid van lyne en vorms na te kom nie.
Mixborders is 'n gemengde dekoratiewe blomtuin vanaf die vroeë lente tot die laat herfs. Uit Engels vertaal beteken "gemengde grens". Dit is redelik groot blombeddings met 'n langwerpige vorm: van die regte geometriese vorm tot glad geboë wye strepe. Plante van een spesie word in groepe geplant, en die einde van die blom van een spesie was aan die begin van die blom van 'n ander spesie. As die mengrand 'n eensydige uitsig het, dan is lang plante in die agtergrond, mediumgrootte plante in die middel en ondergroot en kruipend op die voorgrond. In mixborders, van alle kante gesien, word die hoogste plante in die middellyn langs die blomtuin geplaas. Vir 'n beter uitsig, word aanbeveel om 'n grasperkstrook van ongeveer 50 cm tussen die paadjie en die mengrand te laat. Die plantdigtheid moet gebaseer wees op die grootte van 'n volwasse plant.
Vir ons tuine is dit die interessantste soort blommerangskikking. Deur die regte kleurskaal, hoogte en vorm van plante te kies, kan u pragtige komposisies op ons webwerwe skep. Die basis van die mengrand is meerjarige plante, die eenjarige plante dien slegs om leë ruimtes te vul tydens die groei van meerjarige blomme.Dit is heel natuurlik dat die behoefte aan somerblomme, namate die mengrand verouder, verminder, wat beteken dat ons nie elke jaar met saailinge hoef te ly nie. Plante vir 'n mengrand word so gekies dat die blom voortduur vanaf die vroeë lente tot die laat herfs. Wanneer u versier, is dit moontlik om 'n groot aantal verskillende soorte plante te gebruik, dit verseker konstante blom en gee die blomtuin individualiteit. As die ruimte dit toelaat, word daar in 'n groot mengrand dikwels een of meer lae sierstruike by die blomme gevoeg. In hierdie geval moet die struike so gerangskik word dat dit nie die lig en die hoofsamestelling van die blomtuin verdoesel nie.
'N Versameling is 'n baie groot blomtuin van gereelde of vrye vorm, met 'n oppervlakte van tot 500-1000 vk. m. sulke blombeddings is moontlik in groot gebiede, in ruim weide, bosrand, in groot parke. Bestaan ​​uit meerjarige plante, eenjarige plante en bolplante. Daar word dikwels klippies, teëls, dekoratiewe gruis of grasperkareas in versiering gebruik.
Rotsterye - blombeddings met elemente van klippe, gebou op 'n vliegtuig of op terrasse. En rotstuine - 'n kunsmatige rotsagtige glybaan, in die ontwerp waarvan slegs alpiene plante gebruik word. Rotstuine en rotstuine kan van verskillende vorms en groottes wees en natuurlike, gladde buitelyne hê. Die plant en rangskik van klippe is asimmetries. Daar moet nie te veel plante in rotstuine wees nie en elke plant moet buite sig wees. Klippe is die belangrikste element van hierdie soort blomtuin. Die voordeel in ontwerp word gegee deur meerjarige plante en ondergrootte en grondbedekking heers. Die totale samestelling kan klein watermassas, strome of fonteine ​​insluit. Dit lyk vir mense dikwels dat die skep van 'n glybaan 'n redelike eenvoudige taak is en dat dit net genoeg is om klippe in 'n glybaan te plaas en enige plante wat aan die hand kom, te plant, as gevolg daarvan kom sogenaamde "hondegrafte" onder die mense voor. Maar eintlik is die oprigting van hierdie blomtuin baie noukeurig nodig, 'n groot hoeveelheid verskillende boumateriaal is nodig: gebreekte klip, teëls, klippe (van klein rotsblokke tot groot blokke). Mure en individuele terreine kan sement benodig.
U kan verskillende soorte blombeddings op u werf gebruik, maar nie almal sal suksesvol in ons tuine pas nie, hoofsaaklik as gevolg van die klein grootte van ons somerhuisies.
U het dus 'n plek gekies en besluit watter tipe en u toekomstige blomtuin sal wees. So waar om te begin met die beplanning van u blomtuin. Ek stel voor om die punte uitmekaar te trek.
1. In die eerste plek is dit nodig om die ekologiese toestande van die voorgestelde blomtuin te bepaal. As plante wat gedeeltelike skaduwee verkies om in die son te plant, sal dit baie ongemaklik wees, sal dit erger word en kan selfs sterf. Dieselfde sal gebeur as u sonliefhebbende plante in die skaduwee plant.
Die grootste verskeidenheid blomme vir 'n blomtuin is natuurlik in 'n goed beligte omgewing.
'N Baie groot verskeidenheid plante kan hier gebruik word: rose. clematis, pioene, angeliere, klokkies, papawers, delphiniums, irisse, rudbeckia, coreopsis, liatris, monarda, flox, salie, laventel, die meeste eenjarige plante.
Geskik vir skaduryke en half skaduryke plekke:
astilbe. gashere, badan, varings, volzhanka, dicentra, akoniet, aquilegia, perskeblaar en breëblaarklokkies, brunner, anemoon, malvas, goudsbloem, swart cohosh, Kupena, vingerhoed, primula.
Grondvog is nie baie belangrik nie. Plante wat in klam grond floreer: gashere, Siberiese irisse, tradescantia, primula, vergeet-my-nie, brunner, daglelies, kupena, swembroek, goudsbloem, buzulnik.
salie, duisendblad, tiemie, sonneblom, bloukop, monarda, bebaarde irisse, gypsophila, angelier.
Grondsuurheid is ook van groot belang. Sommige plante benodig effens suur gronde, ander verkies suur gronde, ander groei goed op effens alkaliese, neutrale of effens suur grond, vierde slegs op alkaliese gronde.
Plante wat geskik is vir effens suur en suur grond
rododendrons, hortensia's, heide, varings, sommige soorte magnolias, esdoorns, primula, tradescantia, oosterse en buisagtige lelies, kornoelie, begonias, sommige soorte malvas.
Plante wat alkaliese en effens alkaliese gronde verkies: heliotroop, calceolaria, lila, anjers, leeuwenbek, mielieblom, gypsophila, cinquefoil, uie, monarda, sycamore, pirethrum, bloukop, sonneblom, tiemie, duisendblad, salie, weigela, laventel, sint-janskruid .
2. Vervolgens probeer ons 'n algemene idee definieer. Baie hang hier baie af van die algemene styl van die terrein, van die voorkoms van die geboue, van die funksionele doel van die gebied waarin die toekomstige blomtuin geleë is.
'N Idee kan assosiatief wees, geassosieer word met 'n soort geheue, gebaseer op 'n kleurskema, maar die belangrikste is dat dit moet wees.
Die idee kom moontlik selfs uit herinneringe uit die kinderjare. Ek het byvoorbeeld altyd van die sprokies van die broers Grimm gehou, so daar verskyn 'n blomtuin met rooi en wit rose wat ek "Rosette en Belyanochka" noem.
-Die idee kan geïnspireer word deur herinneringe aan die somervakansie, wanneer u die tuin 'n bietjie suidelike geur wil gee, en 'n blomtuin in die "Mediterreense styl" verskyn. En dan in die blomtuin groei pittige kruie, laventel, tiemie, als, geurige rose ruik soet. Die blomtuin kan op 'n keermuur gemaak word van natuurlike klip. Piramidale sipresse sal junipers vervang. Die kleur word oorheers deur verskillende skakerings van blou, geel, oranje, rooi en donkerpienk. Die samestelling van die blomtuin kan terracotta blompotte insluit met blomme soos pelargonium en klein beeldjies.
-En miskien is die herinneringe aan die huis in die dorp vir u dierbaar en is daar 'n 'plattelandse blomtuin' en 'plattelandse styl' met 'n see van madeliefies, floxes, papawers, malva's, goue balletjies, vingerhoed, calendula en sonneblomme. Huishoudelike artikels kan ingesluit word in die samestelling van 'n blomtuin: 'n wattelheining, 'n kruik en selfs 'n wiel uit 'n wa. Meer helder en vrolike kleure en die blomtuin is gereed.
-Of miskien wil u 'n bietjie romanse in u tuin bring, dan verskyn 'n romantiese blomtuin. Kalm wit-silwer-pienk-blou reeks van die blomtuin, sagte lyne, natuurlike styl. Die pragtige rose sal hul groot blomme traag buig. Engelse rose is perfek vir hierdie styl. Voor die rose is daar 'n randjie van delikate klokkies, salie en boeie, en 'n pienk vosskoen styg trots bo die rose uit. Voor die blomtuin is daar 'n klein sirkelvormige area met teëls met elegante wit stoele en 'n tafeltjie. Die "Romantiese blomtuin" is dus gereed, waar jy ook kan sit, droom en 'n koppie tee kan drink.
Soms ontstaan ​​die idee van 'n blomtuin vanself in verband met die klimaatstrekke van die plek wat vir die blomtuin gereserveer is. U wil byvoorbeeld 'n blomtuin in 'n skaduryke tuin onder ou bome maak, en dan verskyn die idee van 'n 'Shady Flower Garden'. En die koninkryk van dekoratiewe blaarplante word gebore met skoonheid van gashere, brunners, longkruid, varings, tiarella. Sulke blombeddings en blomplante astilbe, akoniet, vingerhoed, kupena en dicentra laat sulke blombeddings weer lewendig word. Volgens die kleurskema op sulke plekke lyk wit die voordeligste kleur, wat die donker hoeke van die tuin verfris en verhelder.
- Die idee kan kom uit die kleurkombinasie. Neem byvoorbeeld die nou gewilde monochroom tuine en die "Blue Flower Garden" kan gebore word. Dit lyk asof daar min blou kleure is, blou en siaan het baie skakerings en middeltone. Dit kan irisse, kattekruid, laventel, clematis, vlas, veronica, vergeet-my-nie, dekoratiewe uie, malvas, hiasinte, scilla-klokkies, koringblomme wees. Van die eenjarige plante: lobelia, ageratum, petunia, heliotroop.
- As u lief is vir een of ander plant en u het reeds 'n hele versameling bymekaargemaak, dan ontstaan ​​die idee van 'n 'versamelbare blomtuin'. U gunsteling plant sal natuurlik alleen in so 'n blomtuin wees.
- En nou is natuurlike tuine in die mode en die idee van 'n 'Natuurlike blomtuin' kom na vore. Die hoofreël in sulke blombeddings is die maksimum natuurlikheid van aanplantings en minimale instandhouding.
Ons los die kleurskema van die blomtuin op.
Kleur is baie belangrik in die lewe van 'n persoon, dit het die vermoë om die persepsie van die wêreld rondom ons te beïnvloed, is in staat om gemoed te verhoog en eetlus te stimuleer, 'n gevoel van koelte en warmte te gee, die perspektief visueel uit te brei en dit nader aan ons te bring , boesem 'n gevoel van ongemak in en streel. Dit is belangrik wanneer u klere kies en interieurs skep en blombeddings skep. Daarom wil ek meer in detail nadink oor kleurvraagstukke.
Geel - stimuleer die begeerte na verandering en wek kreatiwiteit. Geassosieer met rykdom, goud, warmte en oorvloedige oeste. Hierdie kleur van die son, vakansie, en dit gee inspirasie, verdryf moegheid, moed op. Daar moet egter in gedagte gehou word dat heldergeel intense kleure in groot hoeveelhede hoofpyn veroorsaak. Maar mense wat geneig is tot depressie, sien die geel reeks perfek raak, wat hul lewenskrag verhoog.
In die tuin lyk geel blomme groter en nader as wat dit regtig is. 'N Groot groep geel blomme trek aandag en word die fokuspunt van die tuin. Te veel van hierdie kleur in die tuin kan die balans vernietig en gevoelens van angs en angs veroorsaak. Optimiste en liefhebbers van die lewe hou van geel blomme, hulle put positiewe emosies uit geel.
Hulle moed in die "goue tuin" op:
rose, lelies, daglelies, tulpe, primula, herfs helenium, goudsbloem, goue stok, doronicum, buzulnik, escholzia, coreopsis, sier sonneblomme, rudbeckia, heliopsis, aandblom, baaiers, ens.
Van struike en bome is goue vorms geskik, sowel as dié met 'n goue rand langs die rand van die blaar - berberis, liguster, skynoranje, euonymus, thuja, spirea. (dogwood, asblaar esdoorn, ens.). Struike met geel blomme: forsythia, besem, rododendrons, cinquefoil.
Rooi is die kleur van die lewe wat simboliseer aktiwiteit en energie, krag en vasberadenheid, liefde en woede. Energieke, aktiewe, leiers van nature, openbare mense hou van rooi. In die tuin sal rooi, net soos geel, dadelik die aandag trek, aandag trek en die perspektief visueel nader bring. 'N Oormaat rooi in die tuin kan vinnig moeg word.
Om 'n "rooi tuin" te skep, word gebruik:
rose, lelies, daglelies, tulpe, amarant, balsems, dahlia's, anjers, flox, salvia, zinnias, vurige rooibone, gravilat, lychnis, papawers, ens. Persblare en struike komplementeer rooi blomme - dit is Noorse esdoorn, vrat berk, Thunberg berberis, pers appelboom, ens. Die rooi bas van sommige kornoeljeplante, wilgerhout, ens., veral in die winter, versier die tuin.
Oranje - oranje kleur simboliseer gesondheid en energie, hitte, rypheid, warmte en vreugde. Maak kommunikasie opgewonde en moedig dit aan. Gee 'n goeie bui en positiewe bui. Oranje blomme "vang" ook die oog, hulle word bemin deur suksesvolle of ambisieuse mense wat suksesvol streef.
Die vreugdevolle "oranje tuin" is geskep deur:
rose, lelies, daglelies, tulpe, gousblomme, calendula, dimorphoteka, mimulus, nasturtium, dahlia's, lelies, tulpe, daglelies, ens. In die lente is Japannese kweper en bladwisselende rododendrons bedek met helder oranje blomme.
Wit - simboliseer suiwerheid, onskuld, varsheid en helderheid. In groot hoeveelhede kan 'n wit persoon egter onsekerheid, vaal gedagtes, selfs depressie en vrees oproep. In wit kamers voel mense meer koud. Dit is te wyte aan die feit dat wit verband hou met hospitale, met sneeu, ys. Wit is 'n wenk van onskuld, naïwiteit. Wit klere word meer gereeld deur vriendelike mense gedra, maar koud, en nie geneig om voor emosies te swig nie. Verfynde, rustelose mense streef dikwels daarna om 'n ligte "White Garden" te skep. Wit blomme is 'n simbool van adel, suiwerheid, suiwerheid.Die White Garden is geskep deur:
sneeuwklokjes, lelies van die vallei, affodille, tulpe, hiasinte, pioene, anemone, alissum, flox, lelies, astilba, gladioli, gypsophila, wit krisante, rose, irisse, kamille, delphiniums, clematis. Bome en struike wat bloei met wit blomme: lila, hortensia, voëlkersie, spirea, skynoranje, ens. Sommige bome het wit bas en lote: berk, smalblaar-elande. Wit kleur is teenwoordig in die kleur van bont of witgrensblare: hosta, flox, wit dogwood, Drummond-esdoorn, berberis, weigela, brunner, kupena, soet longkruid. Plante met silweragtige blare kan ook toegeskryf word aan die wit tuin, dit is: wit populier, seedoring, silwer elande, cineraria, dekoratiewe als, yaskolka, edelweiss, chisetz, ens.). Wit en silwer - en 'n atmosfeer van viering en plegtigheid sal in u tuin verskyn. En saans skitter die wit tuin in die donker, en gee die tuin 'n raaisel.
Blou - het 'n kalmerende effek, laat ons ontspan op warm dae, skep die illusie van koelte. Blou is wysheid, lojaliteit, ontevredenheid en kalmte.
Ons assosieer met 'n helder lentelug en water. In 'n baie warm kamer sal blou en ligblou 'n gevoel van varsheid skep, en 'n klein vertrek sal visueel groter wees. En natuurlik, blou herinner ons aan die see, verre reise en warm lande, sal ons moed en energie gee. As u van tweede gedagtes hou, is blou baie geskik vir u. Te veel blou kan egter 'n gevoel van self-twyfel, 'n gevoel van depressie veroorsaak. Diskrete, nederige en geduldige mense plant dikwels blou en blou blomme in hul tuin, wat vrede en openheid kenmerk. Die blou-blou reeks blombeddings vergroot die ruimte, verfris die tuin, balanseer die helder kleure. Om 'n "blou tuin" te skep, gebruik:
prolesku, brunner, vergeet-my-nie, longkruid, nigella, maagdenkel, ageratum, sianose, akoniet, koringblomme, delphiniums, gentiaan, lobelia, platycodon, clematis, mekonopsis, irisse, klokke, ens. blou gashere, taai, blou vlas, ens. Blomme en blare in die tuin van die blou-blou skaal word aangevul deur blou grootblaar hortensia.
Groen is die kleur van gesondheid, uitgedruk in vrywillige aktiwiteit en die sterkte van die gees. Baie goed vir bui en laat ons droom. Groen - die hoofkleur van die blare van die lente- en somertuin, het 'n kalmerende uitwerking op ons. Die groen kleur word aangevul deur silwerige, goue, brons, pers blare van sommige plante. Die bont blare is baie elegant: met vlekke, rand, are.
Pers is nag, misterie, mistiek, hartseer, rampspoed, ouderdom, verduistering. Dit is die kleur van die sterre nag, lug, ruik na tropiese blomme. Viooltjie is geheimsinnig, uitspattig, maar nie intimiderend nie. Pers is die kleur van intellektuele. Beide skaam, taamlik skugter en oophartige mense, sowel as mense wat droom van reis, trek hulle pers aan. Liefhebbers van al die geheimsinnige word baie aangetrek deur die pers kleur, dit roep buitengewone fantasieë op. "Purple Garden" is geskep deur:
irisse, delphiniums, clematis, altviool, heliotroop, anemone, tradescantia, rose, tulpe, krokusse, floxes, boë, ens. Blink struike met pers skynsel. scumpia pers. Rhododendrons blom met pers blomme.
Terwyl dit gekombineer word, het kleure ook 'n spesiale uitwerking op 'n persoon:
Geel met wit - veroorsaak 'n gevoel van lusteloosheid en apatie.
Geel met blougroen - 'n gevoel van koelte, kalmte en koudheid.
Geel met pers - skep seremoniële komposisies.
Geel, rooi en oranje - wek vrolike gevoelens op, verhoog lewensbelangrike energie.
Geel met geelgroen - roep verfrissende en vreugdevolle gevoelens op.
Rooi met wit - maak die kontoere van die blomtuin nie skerp nie, vervaag die grense.
Rooi, groen en geel - baie energiek en verkwikkend.
Rooi met pers - veroorsaak lusteloosheid en swakheid.
Rooi met blou is 'n baie energieke kombinasie, dit is dinamika en lewensbevestiging.
Rooi met grys - 'n groot hoeveelheid grys gee erns, die oorheersing van rooi roep aangename, warm gevoelens op.
Rooi met swart - neerdrukkend.
Blou en wit wek 'n gevoel van koelheid en suiwerheid.
Blou en groen is statiese en koue komposisies.
Blou met oranje - veroorsaak aktiwiteit en opwinding.
Groen met oranje - 'n gevoel van vreugde en helderheid.
Groen met wit is 'n baie ingehoue ​​en koel kombinasie.
Pers met groen wek 'n gevoel van onwerklikheid.
Doen dit self blombeddings. Fotogalery van blombeddings
Blomme op die terrein kom hoofsaaklik in blombeddings voor. Wanneer blomme en sierplante "net so" op die werf geleë is, is dit net plante, en as dit op 'n spesiale manier "georganiseer" is, is dit alreeds 'n ontwerp. Ons kan sê dat blombeddings sekere blommerangskikkings is met ooreenstemmende eienskappe. Hoe om blombeddings presies te rangskik? En hoe om u blomtuin met u eie hande die mooiste te maak?
Om dit te doen, moet u weet wat hul ontwerp is, en gevolglik die tegnologie vir die skepping daarvan, watter soorte blombeddings bestaan ​​en uiteindelik die reëls vir die keuse en kombinasie van plante in 'n blomtuin.
Gratis blombeddings is blombeddings sonder omlyning, met 'n gratis uitleg. Maar eintlik is daar 'n raam, dit is eenvoudig nie sigbaar nie. Maar u blomtuin moet netjies wees. Die blomtuin word van die grasperk geskei met spesiale buigsame vinyl "bumpers", wat byna heeltemal in die grond gegrawe word, en daar bly nie meer as 2-3 cm materiaal bo-oor nie. Of u kan 'n stort dekoratiewe gruis langs die rand van die blomtuin maak (maak eers 'n "lyn", omraam die omtrek met 'n rand van swart film, en gooi dan gruis op die film). Gratis blombeddings is ook die wat in modules tussen sypaadjies en gruisgrasperke gerangskik is.
'N Gratis blomtuin het nie net opvallende grense nie en het nie net 'n arbitrêre vorm nie. Nog 'n kenmerk daarvan is dat die oppervlak gelyk is aan die oppervlak van die aarde.
Blombeddings is blombeddings met 'n opvallende raam, dit wil sê met sye. Waarvan hang die kante af? Vanuit die styl van die tuin en van die materiaal wat gebruik word in die dekor van die tuin. Die ontwerp van die blombeddings moet ooreenstem met die algemene konsep. Oor die algemeen is daar feitlik geen materiaal wat nie geskik sou wees vir blombeddings nie. U kan enige natuurlike en kunsmatige steen, beton, baksteen, vibrasiegietwerk, smee, metaalstrook, wattel, borde, stompe en saagsnitte, gereedgemaakte heinings vir blombeddings in die vorm van 'n 'konstrukteur' gebruik. U kan ook kreatief wees met blombeddings en gebruik enige artikels hiervoor vir 'n heel ander doel: ou bote, trolliewiele, tasse, mandjies en dies meer.
Blommerande is albei blombeddings en nie blombeddings nie. Hulle kan op een of ander manier opgestel word, of hulle kan gratis wees. Maar die belangrikste is dat hulle self 'n raamwerk vir iets is: paadjies, speelgronde, grasperke. Met ander woorde, 'n randsteen is 'n "raam" vir een of ander landskapsvoorwerp.
Multidimensionele blombeddings is lywige blombeddings met 'n ongewone "voorkoms". Ons kan sê dat dit blombeddings-komposisies is. U kan 'n blomtuin op 'n heuwel maak, 'n blomtuin wat 'n fontein of 'n alpiene glybaan insluit, of word u blomtuin in die vorm van 'n 'bloeiende bank' of 'n oulike krimpvarkie gemaak? Om sulke blombeddings te maak, is glad nie moeilik nie.
Die keuse van plante hang af van die styl van u webwerf en u persoonlike voorkeur. Maar tog is daar sekere soorte blombeddings. waarbinne u verbeelding moet toon.
Gemengde blombeddings bevat 'n mengsel van alle soorte plante, naamlik: hulle kan eenjarige plante, meerjarige plante, struike en selfs naaldbome bevat. Meerjarige blombeddings dui op die voorkoms van dekoratiewe bladwisselende meerjarige plante en meerjarige blomme.
Somerblombeddings is die helderste en kleurvolste. Slegs eenjariges word daarin geplant, dit is blombeddings vir een seisoen.
Mono-blombeddings is nie een blombeddings nie, maar blombeddings met een idee. Om so 'n blomtuin te maak, moet u dieselfde plante kies, met dieselfde blomme of blomme van dieselfde kleur, of plante van verskillende soorte, maar blomme van dieselfde kleur.
Neem twee blomtuine: 'n blomtuin van slegs geel altviool en 'n blomtuin van verskillende plante, met blomme van alle geel skakerings: gousblom, gousblomme, nasturtium, geel zinnia, geel tulpe, affodille en dekoratiewe sonneblomme. Albei blombeddings word mono-blombeddings genoem, net die eerste word 'n blomtuin van een plant genoem, en die tweede 'n blommetuin van dieselfde kleur.
Blomme beddens is klein, handige, "mobiele" blombeddings. In die tuin sal hulle altyd uithelp, altyd "in die vleuels" en sal u help om die uithoeke van die tuin met blomme te versier waar blomme onmoontlik is. Maar dit is nie alles nie: houers is deel van die outeur se tuin, want u kan dit self in die gewenste styl versier. Dit kan geverf word, alleen of op 'n stensil geverf word, met bamboes of takke vasgemaak word, tekstuur gemaak, "verouder", geplak met skulpe, mosaïeke, muntstukke, glasklippies, vinielrande vir muurpapier (onder vernis), klippies, CD-skywe, draai dit met toue. En u kan dit ook self maak deur verskillende voorwerpe vir 'n heeltemal ander doel vir hierdie doel te gebruik. Wat sê u van dryfhouer, kettinghouer, boothouer, balhouer? U kan ook 'n houer van 'n emmer, 'n glaspot, 'n strykyster, tuinrubberskoene en klapperskulpies maak. Plante in houers is baie eenvoudig, net u moet voorsiening maak vir veral goeie dreinering, en die plante word baie meer natgemaak en gevoer as in die oop veld.
Hoe om plante in blombeddings te kombineer?
Dit gebeur ook volgens die reëls. Skep 'n samestelling in u blomtuin
Kies die hoofplant (die prominentste, mooiste, ongewoonste of baie stylvormende plant) - die middelpunt van u samestelling.
Plaas ondergeskikte elemente rondom hierdie sentrum (plante met 'n effens minder "helder voorkoms" as die hoofplant). Wat die hoeveelheid betref, moet hierdie elemente ooreenstem met hul grootte: hoe kleiner die plant, hoe meer moet hulle in hoeveelheid wees.
Plaas aksente (dit is plante wat die eienskappe van die hoofplant en die algemene tekens wat die ondergeskiktheidselemente het, kan beklemtoon). Dit kan gedoen word, anders as deur die nuansering van kleur, vorm, tipe blomme, tekstuur.
Vul die res van die plekke in die blomtuin met verenigende agtergrondelemente: graankos, gashere, gypsophila, ens.
Let op die volgende reëls binne die samestelling.
Tiering-beginsel. Plante in blombeddings moet op 'n gelyke basis geplant word. Elke blomtuin kan van so 'n aard wees dat dit van alle kante, of slegs van sommige, besigtig kan word. As die blomtuin van alle kante besigtig kan word, word die hoogste plante in die middel geplant, al is dit net gedeeltelik, dan in die agtergrond.
Asimmetrie-beginsel. Die blommerangskikking sal beter lyk as dit ietwat asimmetries is.
Wetenskaplike keuse van kleurkombinasies. Kleurkombinasies in 'n blomtuin word die beste gekies volgens die kleurwiel. Daar is egter 'n wen-wen-kombinasie: blou - geel, oranje - blou, bloedrooi - silwer, pienk - wit. Ver naby. In die verte lyk donker en grys skakerings beter, en op die voorgrond - geel en rooi. Wit voeg altyd lig by - dit is die perfekte agtergrondkleur.
Gordyne. Die meeste soorte blomme word die beste in 'n blomtuin in polle geplant, en nie een vir een nie, dit wil sê, gebruik 'n ruikerplant.
Deurlopende blombeginsel. Pas die soorte blomme bymekaar om 'n deurlopende blomtuin te skep.Dit beteken dat daar blomme in die blomtuin moet wees wat mekaar gedurende die seisoen moet vervang, en kies vir elke seisoen minstens 3 - 4 soorte plante.
Onthou die samestelling van die tuin as geheel. Aangesien daar baie blombeddings in u tuin sal wees, kombineer dit in een enkele samestelling deur herhalings van sekere plante in verskillende blombeddings te gebruik.
Blomme tuin idees
Kombineer groente en blomme in blombeddings.
Probeer om die blombeddings as klein plaveistene te beskou. Dit lyk soos tuimodules, maar 'n module is 'n redelike groot voorwerp wat in 'n sypaadjie-gaping geleë is, maar blombeddings-elemente is klein modules wat op dieselfde manier gerangskik is as wat individuele teëls in 'n plaveisel opgespoor kon word. Kombineer blombeddings met beligting.
Gebruik ongewone stutte vir blomme en struike. Sommige van hulle kan jy self doen.
Hanghouers is 'n klassieke. Kyk wat sal verander as daar baie van hulle is. U sal regte blom "gordyne" aan die muur kry, byvoorbeeld 'n gazebo. Gebruik versierings en korrels in blombeddings.
Gebruik tuinbeelde en beeldjies in blombeddings. Soms kan voorwerpe wat tipies is vir blombeddings, ook as tuinbeeldhouwerk beskou word, maar dit is tog die moeite werd om dit in hierdie rol te probeer - byvoorbeeld 'n ou aardbol, 'n lamp, 'n leer of 'n vaas. 'N Blombedding op 'n grasperk kan in die vorm van 'n ring wees. Gebruik gekleurde gruis om blombeddings te versier.
Die boomstamme kan in blombeddings vir skadu-verdraagsame plante verander word.
'N Modieuse idee is 'n blomtuin van slegs wilde blomme omring deur natuurlike klip of in 'n stomp.
Stel plante met 'n "eksotiese", ongewone "voorkoms" in u blombeddings. Dit kan die mees gewone plante wees, maar met ongewone kleure daarvoor, byvoorbeeld pienk ringblommetjie.
Kombineer blomme, struike en kort naaldbome in dieselfde blomtuin.
Gebruik spieëls en keramiek aktief in blombeddings.
Versier jou roostuin met dekoratiewe gruis, glitterende balle en spieëlteëls. Rose en spieëls is die suksesvolste kombinasie.
Laat sommige blombeddings in u tuin groen wees, dit wil sê slegs bestaan ​​uit dekoratiewe bladwisselende meerjarige plante. As uitsondering kan plante met groen blomme by so 'n blomtuin gevoeg word.
Rangskik 'n vertikale blomtuin - kombineer verskillende klim- en ryk plante saam. Selfs verskeie verskillende soorte clematis saam is nie meer net vertikale tuinbou nie, maar 'n vertikale blomtuin.
Die blomtuin kan in die water geleë wees, meer presies in vlak water: dit is 'n versameling aparte groot houers wat in 'n baie vlak (hoogstens 10 cm) reservoir geleë is. Die blomtuin kan in die vorm van 'n 'klok' of in die vorm van 'n kunstenaar se 'palet' gemaak word.
Die hele tuin kan 'n blomtuin wees as baie afsonderlike klein blombeddings oor die hele tuin versprei is. Hierdie blombeddings kan deur verskillende tuindekorasies met mekaar verbind word.
Die sykante van die blombedding kan met keramiekteëls met 'n patroon gepak word. 'N Blommetuin, selfs die eenvoudigste, sal nogal moeilik word as u dit soos 'n prentjie met 'n raam kies. Hierdie raam kan op die grond sit, maar dit is die beste om dit effens op te lig en dan 'n effense helling te skep.
Die sykante van die blombedding kan van metaal gemaak word, byvoorbeeld gegalvaniseerd. Vreemd genoeg is hierdie opsie nie net geskik vir hoëtegnologiese styl nie. Daar is gewone tuinbeeldjies, en daar is baie groot. Sulke figure dien self as 'n "vertoonvenster" vir die plasing van houerplante. Byvoorbeeld, 'n skip, 'n byekorf of die Eiffeltoring. Wel, so 'n figuur moet ook omring deur blomme staan. Versier u blomtuin met 'n sierlike sierbrug.
Die blombedding kan georganiseer word in die vorm van 'n 'balkon' met 'n heining van lae krullerige balusters.
Organiseer 'n groot blomtuin op die kruising van verskeie hoofpaaie. Dan sal dit 'n soort "hoofplein" wees.
'N Kruiwa is altyd 'n goeie houer. Groot motors lyk veral voordelig.
Miskien is u die eienaar van 'n ou ding, byvoorbeeld 'n wa? Die beste opsie vir 'n ongewone blomtuin is moeilik om te vind.
Spieëlhouers is so mooi. Spieëlhouers is so maklik: bedek net reghoekige houtkaste met spieëlplate. Die mees algemene houers sal ongewoon word as dit op 'n ongewone manier gebruik word. Stapel byvoorbeeld die een op die ander.
Die keuse van 'n Phalaenopsis Hoe kies u die regte Phalaenopsis-orgidee? ... (35 kyke) Sneeudruppels versorg Groeitoestande en versorging van sneeudruppels. (27 kyke) Kohia Almal respekteer helder blomme. Om 'n seldsame plant in u blomtuin te laat groei, is dit belangrik om die fynhede van verbouing in ag te neem. Subtiliteite van sorg vir groot klasse. (23 kyke) Vlasaad in volksgeneeskunde Die gebruik van lijnzaad in volksgeneeskunde Almal wil mooi blomme sien. Om 'n gesonde plant op u vensterbank te hou, moet u die teelgeheime volg. In bogenoemde artikel. (20 kyke)
Wanneer die begin van die dag met goeie gevoelens begin, is die hele dag beter en lekkerder. Die inhoud van die plante is redelik bevredigend.
Lelia Orchid Lelia en groeitoestande
om 'n seldsame plant tuis te kweek, moet u die geheime van sorg vind. Die meeste mense respekteer ongewone blomme. Voorwaardes vir die versorging van baie.
Daar is diegene wat goed sal blom in aggressiewe omgewings - selfs binnenshuis in die koue. Verstaan ​​aan watter klas dit behoort.
Yucca en Dracaena mini boom
Die meeste wil pragtige blomme plant. Om 'n seldsame plant tuis te hou, moet u broeiingsgeheime gebruik. Voorwaardes vir die versorging van baie klasse plante.
Euphorbia witpuntige foto's van witpuntige euphorbia
om 'n gesonde plant op u vensterbank te laat groei, moet u broeiingsgeheime vind. Die meeste wil sien.
Tipes strelitzia Die gewildste soorte strelitzia
Tuiniers hou van kleurvolle plante. Om 'n gesonde plant op u vensterbank te kweek, moet u die ingewikkelde sorg ken.
Bulbokodium, of Brandushka Brandushka lente blom
Om 'n helderblomende plant in u blomtuin te hou, is dit belangrik om die fynhede van verbouing te vind. ...
om 'n goedblomende plant in u tuin te laat groei, moet u die fynste versigtigheid toepas. Tuiniers respekteer eksotiese plante. ...
Die betekenis van die orgidee Die simboliese betekenis van die orgidee
Almal wil ongewone plante kweek. Om 'n seldsame plant tuis te sien, moet u die ingewikkelde sorg ken. IN.
Bekende "Amerikaanse vroue"
Uiterlik is hierdie plante echinacea en rudbeckia (Astrovye-familie), wat die tuiste is van die grasvlaktes en woude van die suidoostelike deelstate van die Verenigde State, aangesien tweelinge baie ooreenstem. Die middel van hul bloeiwyses lyk soos 'n effens langwerpige doringagtige stamp.
En dit is nie toevallig dat die eerste Europeërs, nadat hulle in die Nuwe Wêreld aangekom het, hulle een naam gegee het nie - kegelblom (vertaal as 'keëlblom'). Later, in die middel van die 18de eeu, het plantkundiges albei plante "rudbeckia" genoem na die Sweedse natuurkundige Rudbeck. En eers vier dekades later, nadat hulle dit uiteindelik uitgevind het, het hulle Echinacea in 'n aparte genus Echinaceae (Grieks Echinus - "egel") geïsoleer en die naam met dieselfde keëls met harde stekelrige skutblare verbind.
Ek het van die opname gehou
0 Aangehaal deur
0Voeg by die kwotasieboek
Plante vir die tuin
TUINE VAN DIE NOORDWES
Die webwerf is bedoel vir amateur-tuiniers en landskapontwerpers van die NOORD-WES-STREEK en sy klimaatanaloge. Alle werfmateriaal is outeursregbeskermd, oorspronklik, gebaseer op die aanbevelings en advies van professionele persone: bioloë, landboukundiges en landskapontwerpers, sowel as die persoonlike ervaring van amateur-tuiniers.
'N PRAGTIGE TUIN in die voorstedelike gebied van Noordwes: landskapontwerp, tuinbeplanning, tuinplant, tuinmaak, plant en versorging van plante.
APPARAAT VAN DIE TUIN. Voorbeelde van komposisies word aangebied deur tuiniers en landskapontwerpers: voortuin, blombedding, blomtuin, groentetuin, heining, alpiene glybaan, boord, tuin in die skaduwee, dam, rotstuin.
PLANTE VIR DIE TUIN. Naaldbome: spar, thuja, jenewer, denne, denn, lariks. Bloeiende struike: rododendron, sering, jasmyn, hortensia, spirea, Japannese kweper. Rose: variëteite, verbouing, skuiling vir die winter. Meerjarige blomme: pioene, asters, gashere, krisante, astilbe. Bome en struike, eenjarige, vrugte- en bessiegewasse: appel, peer, kersie, pruim, aalbes.
PLANTBESKERMING. Skuiling vir die winter, siektes en plae, onkruidbestryding. STAP IN DIE TUIN. 'N Virtuele toer deur die tuine van die wêreld en die Leningrad-streek vir diegene wat graag na die skrywer se tuine wil kyk.
VRAE EN ANTWOORDE. Hoe om 'n pragtige noordelike tuin te skep? Hoe koop u 'n saailing? Hoe kies u 'n tipe en verskeidenheid? Waarom het die plante nie geblom nie? Sal wisteria groei? Watter plante is geskik vir klei? Hoë grondwater, hoe dreineer dit?
Hoe om meerjarige plante van sade te kweek
Die mening is dat die verbouing van meerjarige plante uit sade 'n uiters moeilike onderneming is wat spesiale kennis verg. Dit is deels waar, maar slegs vir sommige plante. Onder die meerjarige blomme is daar baie wat enige beginner kan hanteer om deur saai te groei.
Is dit die moeite werd om meerjarige plante te plant wanneer dit in enige tuinsentrum en selfs in die naaste supermark gekoop kan word? Dit is 'n truukvraag. Die koste van plantmateriaal styg elke jaar, en as u baie plante van dieselfde spesie of variëteit gelyktydig nodig het, sal dit u sak hard slaan. Daarbenewens is nie alle meerjarige plante te koop nie, en selfs meer in die regte hoeveelheid. In die eerste plek gaan dit oor skaars soorte plante, waarvan baie in die Rooi Boek gelys word. Probeer byvoorbeeld om 'n geel kamer met blomme met 'n heerlike vanieljekleur te koop! U kan dit slegs kry deur dit van sade te laat groei. Sommige meerjarige plante kan nie vermeerder word deur die bos te verdeel nie, en dan is die voortplanting van saad weer tot die redding.
Op die foto: Geelende lumbago in die natuur
Watter meerjarige plante kan in die lente gesaai word?
'N Volledige lys van meerjarige plante vir saai van saailinge: Alpiene Arabis (rezukha), bergkorrelblom, bastergaillardia, herfs helenium, paniculata gypsophila, oostelike doronicum, swart cohosh, vertakte, rasose en eenvoudige, Karpate-klokkies, melkblom en perskeblaar, grootblom-coreopsis, oosterse lupine, multifoliate grootblommige platycodon (shirokokolokolchik), briljante rudbeckia, Kaukasiese scabiosa, virginian physicalostegia, alpine edelweiss, purpurea echinacea, ens.
Op die foto: Melkblomklokkie
Die sade van hierdie meerjarige plante ontkiem maklik en ontwikkel redelik vinnig. Daarom kan hulle direk in die grond in die tuinperseel gesaai word sodra die grond effens ontvries en opwarm. Dit gebeur gewoonlik aan die einde van April of vroeg in Mei. U moet 'n spesifieke tyd vir saai kies, met inagneming van die kenmerke van u tuin. Grond met 'n hoë gehalte sand (leem) droog byvoorbeeld vinnig uit. Dit beteken dat u feitlik onmiddellik moet saai nadat die sneeu gesmelt het, anders het die sade nie genoeg vog vir ontkieming nie. Omgekeerd, in klam gebiede wat in die lente oorstroom word, moet jy wag totdat die grond 'n bietjie opdroog, want die sade sal waarskynlik in die moeras verrot. As jy nie genoeg ervaring het om die regte oomblik te kies nie, fokus op meer gevorderde bure .
Watter meerjarige plante kan in die somer gesaai word?
'N Volledige lys met meerjarige plante: Lente adonis, baster aquilegia, bosanemoon, tuin delphinium, moerasbloem, lente swembroek, klein bolvormige (galanthuses, krokusse, houtwurms, corydalis), oostelike en swart hellebores, edele lewerwort, lumbago (droomgras), ens.
Foto: Hierdie luukse aquilegia kan van saad gekweek word.
Die sade van hierdie meerjarige plante verloor vinnig hul ontkieming, en in sommige (hellebores, lumbago, corydalis) verdra dit ook nie te droog nie. Hoe langer dit na die oes gestoor word, hoe minder is die kans om saailinge te sien, maar vars geoes, ontkiem dit maklik en vriendelik. Sulke meerjarige plante kan ook direk in die grond of in houers gesaai word, maar so gou as moontlik.
Die vangs is dat die saad van die nuwe oes gewoonlik na die einde van die seisoen te koop aangebied word. Daarom, as u vriende of bure met wie u 'n goeie verhouding het al sulke ongeduldige "plante het, is dit beter om self sade daaruit te versamel.
Daarbenewens bied baie private kwekerye en versamelaars die kennis van hierdie funksie die saad van hierdie meerjarige plante onmiddellik na versameling te koop aan.
Op die foto: Corydalis sade word die beste onmiddellik na die oes gesaai
Sade word op verskillende tye ryp, omdat sommige van hierdie plante baie vroeg blom, soos hellebores en corydalis, en ander, sê dieselfde delphiniums, ten minste anderhalf maand later. Maar oor die algemeen word vaste plante wat in die lente en vroeë somer blom, nie later nie as einde Junie - vroeg in Julie gesaai. Dit is die warmste tyd van die jaar, dus gewasse benodig gereelde vog om te keer dat dit uitdroog. Vir diegene wat net oor naweke in die tuin is, is dit nie 'n maklike taak nie. Daarbenewens is die sade en saailinge van sommige plante so klein dat dit 'n byna onmoontlike missie is om dit reg in die tuin te verbou (anders as om self te saai, as die natuur alles vir jou doen). Daarom moet in die somer steeds houers voorkeur geniet: dit sal makliker wees om die saailinge te versorg en waar te neem.
Waar om meerjarige plante te saai?
As u meerjarige plante in die grond saai, word spesiale verspreidingsrante toegeken. Hul saailinge ontwikkel stadiger in vergelyking met somerplante en blom in die tweede en selfs in die derde jaar na saai. In die eerste somer van die lewe het hulle ekstra aandag nodig, en hulle sal steeds onvoorstelbaar lyk. Daarom is dit beter om te vergeet om direk in blombeddings te saai. Maar daar is uitsonderings op enige reël, en sommige plante word dadelik op 'n permanente plek gesaai. As gevolg van die eienaardighede van die struktuur van die wortelstelsel (penwortel wat diep in die grond val), verdra hulle nie op 'n jong ouderdom oorplanting nie. Sulke "rusappels" bevat gypsophila, melkblomklokkie, lupien, oosterse papawer, bloukoppe, ens.
Op die foto: Enige geskikte houer kan gebruik word om te saai.
Wat houers betref, is hul keuse baie breed en dit is maklik om geskikte houers te vind. Om geld te bespaar, kan u byvoorbeeld plastiekbakkies met hoë sye neem, wat halfafgewerkte vleisprodukte verkoop, deeglik was en dreineringsgate maak.
Hoe berei u grond voor vir die saai van meerjarige plante?
As u in houers saai, is die korrekte substraat van uiterste belang. Dit moet op turf gebaseer wees. Dit word verkoop onder die naam "Seedling Soil". Daar moet komponente vir losheid en vogretensie bygevoeg word (die turf self droog immers baie vinnig op). Die gewildste opsie is perliet of vermikuliet in 'n verhouding van 2: 1 (een derde van die totaal). Gesifte sand kan eerder gebruik word. Maar die lys bymiddels is nie hiertoe beperk nie. Helbores en adonis verkies byvoorbeeld alkaliese grond, dus dit is goed om kalksteenkorrels of gebreekte skulpe, wat gewoonlik bedoel is vir die voer van hoenders, by die saadsubstraat te voeg. Lewerkruike en boslumbago, inteendeel, is lief vir "suur". Vir hulle is dit beter om turf met verrotte naaldvullis en fyngekapte sphagnummos te meng (u kan dit koop).
Op die foto: Die saaigrond se samestelling hang af van die spesifieke plant
Wat is belangrik om te onthou as u saai?
Die plantdiepte van die sade hang af van die grootte daarvan. Die dikte van die grondlaag waarmee hulle besprinkel word, is gelyk aan die grootte van 'n individuele saad. En die kleinste hoef glad nie herstel te word nie; hulle is oor die oppervlak versprei.
Saai wat in die grond gemaak word, is bedek met 'n dun draaiband of film om vog te behou. Die nie-geweefde materiaal kan na ontkieming gelaat word, maar die film kan verwyder word.
Die houers word bedek met 'n deksel, foelie of glas, of in 'n plastieksak geplaas. Kondens wat daarop gevorm word, moet gereeld verwyder word.
Plante vir 'n droogtetolerante tuin
'N Pragtige tuin is die resultaat van harde werk en stelselmatige versorging. Maar die woes tempo van die lewe laat u nie altyd genoeg aandag aan u gunsteling plante nie, en veranderende klimaatstoestande verg voortdurend gereelde beleggings. Langdurige afwesigheid van reën, aanhoudende hitte, lae lugvog, droë winde is droewige tekens van droogte en 'n gevaarlike tydperk vir plante. Baie van hulle voel depressief, en selfs gereelde water gee nie altyd die gewenste resultaat nie. En die eienaars van tuinpersele het 'n harde tyd om groot pogings aan te wend om die sieraad van die tuin te behou. Dit was die rede om pretensielose plante vir droogtebestande tuine na hul erwe uit te nooi.
Die aanplant van droogtebestande plante vergemaklik die oplossing van bogenoemde probleme, veral omdat hulle verskeidenheid groot genoeg is om 'n pragtige tuin te skep wat nie veel onderhoud benodig nie. En dit gaan nie net oor 'onsterflike' klippe nie. Vir my is 'n goeie voorbeeld van droogtebestande tuine in die eerste plek die landskapoplossings van Pete Udolph. In sy werke wil die beroemde ontwerper die natuurlikheid van die natuur in digbevolkte metropolitaanse gebiede herskep en tuine vir klein versorging op landgoedere skep. Met behulp van pretensielose en, miskien, 'n bietjie onverwagte vir ons persepsie van plante, behaal Udolph 'n dekoratiewe effek die hele jaar deur die tuin, wat die onderhoudskoste aansienlik verlaag.
Burnet, echinacea en kamille, alle soorte graan, monarda, mordovnik, vingerhoedskruid, wild, vinkel - dit is nie 'n volledige lys van die "boumateriaal" van die meester van landskapaangeleenthede nie. Tuine betowerend met skoonheid en eenvoud word geskep deur noukeurige keuse van plante.
Voordat u lyste van droogtebestande blomme op die internet aftrek en u tuin daartoe begin bewoon, moet u let op hoe plante optree as daar geen vogtigheid is nie. Hulle reageer op verskillende maniere - sommige bevries of stop met ontwikkeling, byvoorbeeld graan, ander droog uit, aangesien die voorheen opgehoopte waterreserwes uitgeput is - vetplante. En nog ander, soos die escholzia-plant, het tyd om te ontwikkel, te blom en in die vorm van sade te wag op vrugbare reën en geskikte weerstoestande vir ontwikkeling.
In die plantkunde is daar 'n definisie van 'xerofiete' - dit is plante wat in staat is om aan te pas by droogtetoestande. Dit word volgens 'n aantal eienskappe in twee kategorieë verdeel:
1. Vetplante - vetplante met 'n goed ontwikkelde oppervlakstelsel en watervoorweefsel met parenchimale weefsel. Dit bevat daarin die nodige vogtoevoer wat die plant help om die droë periode te oorleef. Hierdie groep bevat ook klipgewasse, sedums, korstmos, turksvy.
2. Sklerofiete - het 'n kragtige wortelstelsel, harde blare wat nie water opberg nie, maar verdamp terselfdertyd as gevolg van hul spesiale struktuur. Daarom, met 'n verlies van 25% van hul eie vog, is hulle in staat om versiering te handhaaf sonder om turgor te verloor. Tipiese verteenwoordigers van hierdie groep is juniper, laventel, veergras.
Droogtebestande plante het vir 'n lang evolusietydperk aangepas om in ekstreme toestande te oorleef, en reeds 'klaar' het ons woude van woude, steppe en berge na ons tuine gekom. Dit wil sê, letterlik vir elke landskapsamestelling, kan u die regte droogtebestande plante optel.
Verskeidenheid droogteverdraagsame bome en struike
Bome en lang struike op ons terreine skep nie net die gewenste skaduwee in die somerhitte nie, maar ook 'n sekere mikroklimaat wat al die inwoners van die tuin gunstig beïnvloed. Ek gee 'n lysie van plante wat bestand is teen lang droogperiodes in ons streke.
Geel akasia (Caragana arborescens) - verdra droë lug en grond perfek. Kenmerke: 'n tweemalige kroon kapsel is nodig, anders is die onderste vlak sterk blootgestel. Volwasse plante hoef nie gevoed te word nie.
Aralia Manchurian (Aralia mandshúrica Rupr. Et Maxim.), Of lang Aralia (Arália eláta) - 'n skouspelagtige boom of struik. Dit word in heinings en in enkele aanplantings gebruik. Kenmerke: oppervlakkige wortelstelsel, moet sorgvuldig versorg word. Die wortels is radiaal geleë op 'n diepte van 10-25 cm, en divergeer dus tot 'n afstand van tot 5 m, waarna hulle skerp afbuig tot 60 cm.
Berberis (Bérberis) - byna alle soorte en variëteite van hierdie soort struike is geskik om in 'n droogtebestande tuin te plant. Word gebruik as lintwurms, in groepaanplantings, om heinings te skep.
Berk (Bétula) is 'n algemene skoonheid wat geen bekendstelling nodig het nie. Laat my u daaraan herinner dat sanitêre snoei voor die begin van die sapvloei uitgevoer moet word.
Europese spilboom (Euonymus europaeus) is 'n lang struik. Skadu-verdraagsaam, verdra snoei en uitplant. Word gebruik as lintwurm, sowel as in groepaanplantings, heinings en rotse. Kenmerke: alle soorte euonymus is giftig.
Liggaam (Ligústrum) is 'n bladwisselende struik wat perfek aanpas by alle omstandighede van aanhouding. Geskik vir heinings, lae randstene en vir die skep van topfigure.
Aksie (Déutzia) is 'n skouspelagtige blomstruik. Word gebruik as lintwurm en vir die skep van heinings. Kenmerke: onthou dat die blom op die lote van verlede jaar plaas wanneer u sny.
Cotoneaster (Cotoneáster) - alle soorte struik is ideaal vir die skep van 'n droogtebestande tuin. Hulle is maklik om te vorm en is goeie metgeselle vir die meeste tuinplante.
Loch smalblaar (Elaeágnus angustifólia) is 'n skouspelagtige struik of boom uit die steppestreek van die land. Pas maklik aan by alle toestande en gronde. Verdra goed kapsel, geskik vir die skep van heinings en as lintwurm. Kenmerke: vrugte is eetbaar, blom en dra vrugte vanaf 3 jaar, nie "skiet" wortelskote nie.
Louisiana drielobbig (Louiseania triloba) is 'n skouspelagtige struik. Gedurende die blomperiode in April - Mei moet dit natgemaak word, maar in die toekoms verdra dit gewoonlik droë lug en grond. Lyk goed na die agtergrond van naaldbome.
Robinia valse akasia (Robínia pseudoacácia) is 'n vinnig groeiende boom. Dit verdra die snoei en herplant goed, en is nie veeleisend nie. Kenmerke: op versuipte gronde ly dit onder die vries van die wortelstelsel.
Sering (t. Syrínga) is 'n bekende struik wat bestand is teen lugbesoedeling, ryp en droogte. Kenmerke: blom en verbleikte takke moet versigtig met 'n skerp snoeischêr of mes gesny word om die opkomende nuwe blomknoppe nie te beskadig nie.
Skumpia leer (Cotinus coggýgria) - danksy die rokerige pluime, behou die struik sy dekoratiewe effek op enige tyd van die jaar. Kenmerke: begin blom op die ouderdom van 4-5 jaar, kalk moet bygevoeg word wanneer dit geplant word.
Byna alle naaldbome - junipers, denne, lariksbome - is goed geskik vir die skep van 'n droogtebestande tuin. Selektief moet u die keuse van thuja en spar benader - sommige soorte het op elke ouderdom vrugbare en klam grond.
Byna alle naaldbome - junipers, denne, lariksbome - is goed geskik vir die skep van 'n droogtebestande tuin.
Sofiero-paleis en tuine
Algemene inligting 236
Rotstuin, rotstuin 14
Vertikale tuinmaak 28
Damme, fonteine, dreinering 57
Grasperk, gerolde grasperk 35
Braai, braai 20
Grond, turf, kunsmis 11
Sierstruike, bome 34
Paaie, platforms, brûe 48
Gereedskap, inventaris 6
Klip, saagsels, deklaag 10
Bevestigings, bykomstighede 2
Omheinings, heinings 31
Vrugtebosse, bome 31
Gieter, pompe 18
Tuin toerusting 7
Tuine en parke 319
Vetplante en kaktusse 11
Kweekhuis, kweekhuis 12
Naaldbosse, bome 9
Blommetuin, blombedding 50
Blomme, plante 185
Sofiero Palace Park is geleë op 5 km van die stad Helsingborg, aan die Sweedse kus van die Straat van Øresund, wat die Noord- en die Baltiese See verbind. Slegs 'n klein strook water van 4 km breed skei Swede van Denemarke in hierdie plek, waar u aan die oorkantste oewer die buitelyne van Kronborg kan sien - die beroemde Hamlet-kasteel in Helsingor.
Sofiero-paleis is in 1864 opgerig toe die Sweedse kroonprins (troonopvolger) Oskar die plaas Skabelycke noord van Helsinborg verkry het om 'n somerwoning vir die koninklike familie hier te bou. Die bouwerk is die volgende jaar voltooi, maar die voorkoms van die paleis, wat Oscar Sofiero na sy vrou Sofia Nassau genoem het, was destyds ietwat anders. In die tydperk van 1874 tot 1876. Oscar II, wat toe al koning geword het, het die paleis herbou en dit die voorkoms gegee wat ons vandag kan sien.
In 1905 het die koning Sofiero se paleis aangebied vir 'n troue met sy oudste kleinseun, kroonprins Gustaf Adolf en sy vrou Margaret Victoria Charlotte Augusta Norah. Die egpaar het baie van die interieurs van die paleis gerestoureer, en die heersende donker kleure het plek gemaak vir helder en ligte kleure. Daar was destyds geen tuin nie, net aan die oostekant van die paleis was grasperke met aanplantings van kastaiings, beuke, akasias en paulownias. Die kloof wat na die see lei, is toegegroei met onkruid, onbegaanbaar en donker.
Gustav Adolf en Margarita het die gebied in kaart gebring en begin werk aan die rangskikking van die ruimte rondom die paleis. Kroonprinses Margaret kom uit 'n edele Engelse familie, wie se lede besig was met tuinmaak, en was 'n aanhanger van die Art and Crafts-styl, wat in Engeland ontstaan ​​het en destyds gewild was. Terwyl sy in die tuin gewerk het, het sy selfs verskeie boeke gepubliseer: Our Garden in Sofiero (1915) en In the Blooming Garden (1917). Die boeke is ryklik geïllustreer met foto's wat in die tuin geneem is deur die prinses self en die koninklike fotograaf Alfred Nilsson.
In 'n kort tydjie het die koninklike paartjie daarin geslaag om 'n Engelse tuin te skep met 'n wynmakery, Koningin Ingrid se geurige tuin, 'n plesiertuin, 'n Victoriaanse voedseltuin, baie blomgrense en paadjies. Om die aanplantings teen die wind te beskerm, is dekoratiewe traliewerk in die tuin aangebring, wat vinnig begroei is met hop, kamperfoelie, clematis en boombome.
In 1920, op 38-jarige ouderdom, sterf Margaret van Connaught, en prins Gustav Adolphus trou weer - met Lady Louise Mountbatten. Met nie minder entoesiasme as Margarita nie, was Louise besig met die tuin, was geïnteresseerd in die lewe van die inwoners en die bure.
Tot 1973 was Sofiero-paleis die amptelike somerhuis van die Sweedse koninklike familie. Na die dood van koning Gustav VI Adolf in 1973 is die landgoed van Sofiero aan die munisipale raad van Helsinborg bemaak. Ongelukkig het die tuine gedurende die volgende twee dekades verval en verlate geraak. In 1993 het die regering fondse bewillig om uitgebreide restourasiewerk in die voormalige koninklike woning uit te voer, en dit was 'n nuwe keerpunt in die geskiedenis van Sofiero.
Die mooiste tyd in die paleispark is die lente wanneer dit tyd is vir die blom van talle rododendrons, waarvan die eerste in 1907 in Sofiero verskyn het danksy prinses Margaret. Dit is sy wat, om die nuwe landgoed te versier, verskeie jong eksemplare van hierdie plant uit haar Engelse landgoed Bagshot Park gebring het.Tans is dit kragtige bome van ongeveer agt meter hoog.
Die meeste rododendrons is hier deur Gustav Adolf self geplant. Dit was sy beroemde versameling wat die tuine so bekendheid verleen het. Die koning was nie net baie lief vir sy somerwoning nie, waar hy baie tyd deurgebring het, maar hy was self besig met die teel van rododendrons in 'n klein kwekery naby die tuin. Daar was kweekhuise en buitegebiede met verskillende temperatuurtoestande en verskillende grade van verligting. Elke jaar is ongeveer 40 nuwe spesies in die kwekery gesaai of deur steggies geplant, wat van regoor die wêreld na Sofiero gebring is. Saad- en plantmateriaal is voortdurend met baie botaniese tuine en parke uitgeruil, waaronder die Botaniese Tuin van Göteborg, Kew Gardens in Londen, die Botaniese Tuin van Edinburgh, Windsor Park.
Sedert die dertigerjare het koning Gustav Adolphus baie variëteite en basters van rododendrone in die park geplant, geteel deur bekende telers soos Ernest Wilson, George Forrest, Frank Kingdon Ward en Joseph Rock. Die klowe en klowe in die suide en noorde van die paleis word goed beskerm teen ongunstige weersomstandighede, maar terselfdertyd is dit voldoende verlig om die rododendrone te kan gedy. Grondaanwysers - lae suurheid, losheid, porositeit en goeie dreinering - bevoordeel ook hul groei en ontwikkeling.
Die harde winters van die 1940's het ook nie by Sofiero verbygegaan nie. Baie plante in die park is dood en die koning moes hard werk om sy versameling te herstel. Kwekerye in Engeland en Duitsland het van onskatbare waarde verleen. Die beroemde plantkundige van die verlede, professor Bertil Lindquist, skryf in sy aantekeninge oor koning Gustav Adolf: "Sy majesteit was self besig met die verkryging en versorging van plante, en het ook die plantproses in die tuin gelei. Hy het met sy eie hand rekords van die plante gehou. Sy kaartindeks van rododendrone toon noukeurige aandag aan detail - nie net word die oorsprong van elke plant opgemerk nie, maar ook die parameters wat verband hou met die groeiseisoen, asook die verdere paadjies van die saadmateriaal van hierdie plante. '
Teen die tyd van die dood van koning Gustav VI Adolf in 1973, het Sofiero ongeveer 5 000 monsters rododendrons gehad en meer as 500 spesies daarvan. Vandag is daar ongeveer 10 duisend rododendrons in die park. Die Skotse kwekery Glendoick en die Duitse kwekery Hans Hachmann het 'n belangrike bydrae gelewer tot die aanvulling van die versameling met moderne variëteite. Deur kontak met verskillende instellings en individue was dit moontlik om baie seldsame kamme en variëteite te bekom wat deur die Kunming-Göteborg Botaniese ekspedisie in 1993 uit die suidelike Chinese provinsie Yunnan gebring is. In 2005 is hierdie plante na Sofiero oorgeplaas ter geleentheid van die 100-jarige bestaan ​​van die tuin. Die plant en waarneming van rododendrone duur tot vandag toe voort.
Sofiero Palace Park, waarvan die gebied vandag ongeveer 15 hektaar is, is natuurlik nie net manjifieke rododendrone nie. Hier, in al sy diversiteit, word plaaslike plante aangebied, langs die oewers van die Straat van Øresund versamel. Liefhebbers van sierblomplante sal beslis die indrukwekkende, ingrypende blomtuine waardeer wat die antieke klipmure versier wat die verskillende dele van die tuin skei. Hier kan u trosse van netelige pers liatris en lila blouklokkies sien, groot persele met pers floks, donkerpienk wolke van steil sap, en natuurlik malva met blomme van allerlei skakerings - suurlemoen, bloedrooi, pienk, wit en lila, met deurskynende blomblare, veral dekoratief as dit deur die son verlig word. Mallows wat in Sofiero groei, bereik 'n hoogte van meer as twee meter en vermeerder hulle in aanplantings deur self te saai.
Voor die blombeddings is daar talle wit kosmeas, geel echinacea, koraal antirrinums, gashere met pragtige blougroen blare, heldergroen sedum kussings, silwer beursie en donker pers lobelia. Onderweg kom ons op verskeie oop werkers, verweef met klimrose van die 'Dorothy Perkins'-variëteit. Hierdie bloeiende roos met pienk blommetjies was 'n gunstelingplant van prinses Margarita.
Die gewone tuin van geskeerde bukshoutheinings wat vierkante en skuins vorm, word die Pleasure Garden genoem.Die binne-ruimtes van die vierkante word gesaai met fyn blomplante wat in 'n romantiese stemming pas - pers verbena, pers heliotroop, pienk vosgloei, framboos anjer, roomgaura en wit gypsophila. In die middel van elke plein, op hoë voetstukke, staan ​​vase omring deur tuin-malvas. Die tuin word lewendig gemaak deur buksbosbosse, geskeer in die vorm van hoender, eend en vis.
As u deur die roostuin gaan, deur die groentetuin en die vrugbare wingerde wat geplant is toe die tuin aangelê is, bevind u u op 'n grasperk met 'n pragtige versameling dahlia's van allerlei kleure en skakerings. Dit is veral interessant om na hierdie oproer van kleure deur die "vensters" van 'n lang lindeheining te kyk. Elke verskeidenheid dahlia groei afsonderlik van die ander, in 'n skikking teen die agtergrond van 'n smaragdgras. Onder al hierdie variëteite met groot blomme word daar met aandag aandag gegee: 'Otto's Thrill', 'Pink Skin', 'Pompon Roze', 'Spartacus' en 'Arabian Night'.
Verder af op die grondpad vind u 'n wye grasperk omring deur 'n dubbele grasperk. Aan die een kant is daar eenjarige plante en meerjarige plante van warm kleure, andersyds koue. Op die hoogtepunt van die somer is dit veral dekoratief hier: leeuwebekkies, floxes, nasturtiums, geleniums, coreopsis en blou salie. Hierdie gedeelte van die tuin is geskep ter ere van die herdenking van prinses Margaret. Van hier af, deur ruigtes balsem en wilde groeiende kruie, daal die pad met trappe in 'n holte af, lei verby 'n kloof wat oorgroei is met primula met 'n stroom, en dan verby 'n dam en ruigtes rododendrons. Vanaf hierdie punt van die tuin is daar 'n pragtige uitsig oor die Sofiero-paleis, sowel as die restaurant en uitkykpunt langsaan.
Die seisoen waartydens die paleis, winkels, restaurant en kafee oop is, begin in April en duur tot einde September. U kan egter op enige ander tyd Sofiero besoek en 'n oriënteringstoer bespreek.
Uitstallings en opwindende geleenthede in die pragtige park vind gereeld plaas en is die moeite werd om te sien. Hier is altyd 'n klein tentoonstelling van kontemporêre kuns oop.
In 2010 is die Sofiero Palace Park deur kundiges van ses lande ter wêreld erken as die beste park in Europa. Cecilia Wonge, die huidige tuinier van die park, het ook gepraat tydens die prysuitdeling wat binne die mure van die paleis plaasgevind het. Sy het opgemerk dat Sofiero die eerste Sweedse park is wat so 'n hoë toekenning ontvang, en, eerstens, is dit hierdie sukses te danke aan koning Gustav VI Adolphus en kroonprinses Margaretha - "vir hul uitstekende werk met blomme en vorms wat die grondslag gelê het van die park. '