Statusverwante aggressie en hantering van Puppy Fighting
Doggy onenigheid en puppy aggressie nie net ontsteld eienaars, hondjie veg kan reguit gevaarlik wees. Ons wil hê ons nuwe hondjie moet ander honde liefhê, maar wat gebeur as hulle dit nie doen nie? Waarom argumenteer sommige honde, en hoe kan eienaars onderhandel oor 'n wapenstilstand?
Jou honde is nie kwaad nie en jy is nie 'n slegte eienaar nie, want jy moet hierdie probleme hanteer, sê dr. Nicholas Dodman, 'n veeartsenykundige by die Tufts Universiteit.
Snarls mag uitbreek wanneer 'n nuwe hondjie in die huishouding aankom, of wanneer 'n top hond siek of siek word. Dit word statusverwante aggressie genoem, sê dr. Dodman. "Meestal is dit 'n junior hond wat deur die geledere kom," sê dr. Dodman.
Interdog-aggressie behels meestal dieselfde geslag en kom vier keer meer dikwels voor by mans as by vroue. Dit verskyn gewoonlik eers by mans een tot drie jaar oud. Kastrasie verminder die probleem in ongeveer twee derdes van die gevalle.
Wyfie-vroulike aggressie behels meer dikwels eenmalige vroue een tot drie jaar oud. Hierdie gevegte veroorsaak ernstige beserings en byt , en bespuiting kan die aggressie erger maak.
Tegenovergestelde seks wedywering gebeur selde, maar is geneig om deur die vroulike hond geïnisieer te word. Sy is gewoonlik 'n jonger, groter, meer onlangse toevoeging. Weereens kan beserings ernstig wees.
Erkenning van probleme
Leer om te herken hoe puppies kommunikeer . Honde daag mekaar uit met stokke, skouer- of heupstoppe en skote, monteergedrag, of toegang tot kos, speel of aandag.
Minder veilige honde is geneig om te blaf , broei, snart en probeer om te byt, terwyl die ware "top honde" reeds hul status ken en sal nie tyd mors om 'n ruckus te begin nie - maar hulle sal dit voltooi.
Sekere gebare of posture van enige hond kan hierdie soort aggressie aanstoot, sê dr. Debra F. Horwitz, 'n veeartsenykundige en president van die American College of Veterinary Behaviorists.
Liggaamstaal uitdagings sluit in om hul kop of potte op die agterkant van die ander hond te plaas, direkte oogkontak, en / of 'n hoë stert en stywe benenbenadering.
"In 'n normale interaksie, as een hond gereageer het met ondergeskikte liggaamshoudings of leidrade, moet die ontmoeting rustig eindig," sê dr Horwitz. Maar dinge kan vinnig uit die hand kom as een hond weier om te erken en toepaslik te reageer op hierdie sosiale aanwysings.
Statusverwante aggressie (ook genoem Type I) kom die meeste voor in middelbestuurshonde. "Die aggressor is dikwels die onderdog, dis die wannabe," sê dr. Dodman. "'N Tien tot twaalf maande oue hondjie begin sy hawer voel en word opdringerig met die ander hond en kry in sy plek. Honde wat hondreëls verbreek, sal onderhewig wees aan honde-dissipline. "Puppy-eienaars kan hierdie jaloerse gedrag of sussie-wedywering noem.
Dodman meen terriërrasse kan meer geneig wees, maar dit is nie eksklusief vir hulle nie. "Terriers is vies en taai, hulle weier om nee vir 'n antwoord te neem en sal nie gaan lê wanneer hulle dood is nie," sê hy. "Maar een van die minste belangrike faktore is grootte. Klein honde weet nie hulle is klein honde nie, jy moet hulle 'n brief skryf om te verduidelik. "
Gevegte kan luidrugtig wees en klink skrikwekkend, maar die meeste honde weet hoe om te veg sonder om mekaar te seer.
Battles sluit tipies baie nekstoei, oop mondbyte en opgehewe hackles. Een of albei honde kan met 'n tand deur 'n oor of lip geknip word. Dit kan bloederig wees, maar selde ernstig, sê dr. Dodman.
"Solank as wat daar nie ernstige skade gedoen is nie, is die beste ding wat jy kan doen, niks anders nie," sê hy. Honde werk gewoonlik binne twee of drie weke tussen hulself uit wanneer die wannabe sy verliese verminder en vir 'n laer rang kom.
Wanneer die stryd gevaarlik word
Straf maak aggressie erger. Om te verhoed dat honde hul status op sigself uitwerk, kan statusverwante aggressie in tipe II-aggressie verander, waar gevaarlike beserings plaasvind. Honde wat voorheen beserings opgedoen het wat steke of antibiotika benodig, moet voorkom word om te veg en geskei vir hul eie veiligheid.
Eienaars kan tipe II aggressie veroorsaak deur ondersteuning en aanmoediging aan die verkeerde hond te gee. Om te verhoed dat die ware tophond vroegtydig die wannabe in sy plek kry, en / of die laer-honde-voorkeurbehandeling gee - of probeer om albei honde gelyktydig te behandel - maak dinge erger. "Gelykheid is nie hondwêreld nie," sê dr. Dodman. "In die hondwêreld is jy op, of jy is af, nie gelyk nie."
Dit is die algemeenste tussen twee vroulike honde wat gewoonlik goed bymekaar kom wanneer hulle alleen is. "Maar die oomblik dat die eienaar terug loop in die huis, breek die hel los," sê dr. Dodman. Hierdie soort aggressie vereis professionele hulp, so vra jou veearts vir verwysing na 'n veearts of konsultant, of 'n ervare afrigter. As dit nie te lank aangaan nie, kan die aggressie omgekeer word of ten minste bestuur word.
Kalmeer Die Waters
Behandeling bestaan ​​uit die ondersteuning van die ware tophond terwyl hy aan die wannabe bewys dat hy nie van die eienaar hulp sal ontvang nie. Hoe bepaal jy die honde se ranglys? "In 95 persent van die gevalle is die ouer en gevestigde hond die alfa," sê dr. Dodman. Hierdie honde vertoon gewoonlik vertroue. Hulle eet eerste, gaan eers deure deur, werk meer onafhanklik en vereis minder aandag van die eienaar.
"Die behoeftige hond wil die hele tyd saam met eienaars spandeer, pote by mamma se rok, wil op die skoot wees, skud en skud - dis 'n beta," sê dr. Dodman. Hy beveel aan 'n aanvanklike ses weke program wat eienaar ondersteuning van die wannabe verwyder terwyl die ware top hond "eerste" gemaak word en in alles begunstig word. Die eerste hond word eerste gegroet, speelgoed eerste, en eers in en uit die deur, selfs al moet jy die wannabe aan 'n heining bind. "As iemand gekrul moet word as jy uitgaan, is dit die beta," verduidelik hy. "Privilege gaan altyd na die alfa."
Maak seker dat hierdie voorkeurbehandeling ook plaasvind in die lig van die beta. As jy die honde altyd skei, sal hulle nooit leer nie. Laat toesighoudings toe, maar met albei honde wat oefen lei. "As 'n afwyking plaasvind, neem die man een hond se lyn en die vrou vat die ander en trek die honde 'n voet uitmekaar," sê hy.
"Laat hulle skree en spoeg, en baklei en vlam op mekaar terwyl jy hulle terughou en hulle kan nie by mekaar kry nie."
Sodra die honde met uitputting opgehou het, krat of die onderdog aan 'n onroerende voorwerp bind. "Dan moet albei eienaars 'n groot bohaai oor die alfa voor die beta maak," sê dr. Dodman. Honde lees lyftaal en moet verstaan ​​watter hond gewen het en wat die stryd verloor het. Laat die wannabe gekrul vir twintig minute voordat jy weer probeer - met albei honde nog steeds op lei. "As hulle weer daaraan gaan, herhaal jy die les," sê hy.
Behandeling is nie altyd so eenvoudig nie. Een geveg voorspel 'n ander sal voorkom en dit vind gewoonlik in dieselfde konteks of plek plaas en dikwels binne 24-48 uur van die vorige voorval. Verwag en vermy situasies wat spitsvondigheid veroorsaak. Voorste plekke vir squabbles sluit gange waar honde nie kan maneuver, deurgange en "besit" items soos 'n voorkeur rusplek op die bank.
"Ons kan olie op die onstuimige waters met medisyne soos Prozac gooi," sê dr. Dodman. "Dit verminder aggressie en verhoog oorheersing, so soms behandel ek die aggressor omdat ek aggressie wil verminder, en soms behandel ek albei honde." Vra jou veearts of mediese ingryping jou honde kan help.
Sommige honde is abnormaal en dui nie aan of reageer op ander honde nie. Hulle mag eenvoudig verkeerd bedraad wees. Maar om die realiteite van die "hondwêreld" te verstaan, kan jou help om 'n vredige koninkryk vir al jou harige gesinne te bou.