Pas op, ons beweeg op die gevaarlike breë weg
Kyk net na die wonderskepping van lewe waaroor Dawid so liries was in Psalm 139:15: “... geen been van my was vir U verborge toe ek gevorm is waar niemand dit kon sien nie, toe ek aanmekaargeweef is diep in die moederskoot.” Dit is voorwaar die grootste wonder op aarde – die skepping van lewe, maar hoe tragies dat in baie gevalle die wonderlewetjie onwelkom is en die wrede mensewet dan die groen lig gee dat die wonderskepping uitgewis mag word. Vreeslik, nè!
Ek kan glad nie verstaan dat die regering God se wonderskepping eenvoudig kan laat vernietig nie en dít om die wellus van paartjies buite die huwelik te regverdig. Het die regering werklik soveel mag oor lewe? Die wrede moordenaar, die verkragter, die bedrieër, het almal onaantasbare menseregte, maar die hulpelose, onskuldige lewetjie-in-wording het geen regte en geen wetsgeleerde kan in die aardse hof veg om die behoud van daardie lewe nie.
Dit onderstreep die feit dat ons geestelik ’n verskriklike droogte beleef. Dit lyk of die owerhede reken ons het nou die kennis om God, die Skepper van Lewe, se planne omver te gooi, maar pas op, ons beweeg op die gevaarlike breë weg met skrikwekkende afgronde.
Helen Steiner Rice se gedig “Nuwe Idees en Ou Gebooie” beklemtoon die wonder van liefde, geluk en vrede so pragtig. Ek haal die volgende grepe uit die gedig aan:
In die geloof dat ons bevredig sal word
deur die plesier wat die lewe bring
En in ons ontevredenheid
wil ons alle beperkings ignoreer
En soek ons ons geluk
in dinge wat ons nie kan beheer –
Ons sedelike norme
en alle dissipline laat ons staan,
Terwyl ons van die Gebooie vergeet
wat oor uitgediende sonde sou gaan –
Ons het vertroue in ons nuwe vryheid,
ons wellus en hebsug is op vrye voet;
Om die toppunt van plesier te bereik,
is eenvoudig ’n moet –
Maar die mens kan nie sy siel ontheilig
of van God se wette ŉ bespotting maak,
Want die eeue oue Tien Gebooie
Is deur menslike foute onaangeraak,
Die mens moet besef
dat hy steeds gehoorsaam moet wees
Aan die Gebooie wat in Moses se tyd
deur God aan hom gegee is.
Behalwe die nederige erkenning
dat daar geen plaasvervanger kan wees
Wat ’n mooi oes kan waarborg
behalwe die vrugte van die Gees –
Want tensy die mens se gees verlos is
sal hy nooit daarop kan reken
Dat volmaakte liefde, geluk en vrede
vir hom fantasties baie kan beteken.