PressReader - Sarie Kos: 2017-09-01 - Kop­stuk­ke met J’So­me­thing
Kop­stuk­ke met J’So­me­thing
Hy is ewe ge­mak­lik op die ver­hoog as in die kom­buis. J’So­me­thing is hoof­san­ger van die mu­siek­groep Mi Ca­sa, baas van ’n nu­we re­stau­rant en boon­op ’n be­oor­de­laar in die M-Net-pro­gram My Kit­chen Ru­les South A­fri­ca. SARIE KOS het gaan kyk wat hom laat kook
Sarie Kos - 2017-09-01 - Inhoud - deur LIANI JANSEN VAN RENSBURG fo­to DONOVAN THORNE
Jy is 28 jaar ge­le­de as Jo­ao da Fon­se­ca in die Al­gar­ve in Por­tu­gal ge­bo­re en het in die Oos-Kaap groot­ge­word. Jy het op S­tel­len­bosch stu­deer en jou loop­baan as mu­siek­ma­ker in Jo­han­nes­burg be­gin. Wie het jou ge­ïn­spi­reer om te kook? My ma, Li­sa. Sy het ’n re­stau­rant op Port Alf­red ge­had en haar kos was een­vou­dig en prop­vol geur. Sy het my ge­leer as jou hart nie in die kos is nie, sal men­se dit be­slis proe. Dis ook be­lang­rik om be­stand­de­le te re­spek­teer, van die ne­de­ri­ge aar­tap­pel tot ’n prag­ti­ge fi­let.
Wat is die een ge­reg wat jy oor en oor kan eet? Piz­za! Die een dag kan jy ’n een­vou­di­ge re­gi­na of ’n vier-sei­soe­ne ge­niet, die volgende ’n vier-kaas of ’n see­kos-piz­za. Ek is so gek oor piz­za dat ek tot die deeg ver­vol­maak het. Ek pro­beer om min­stens een keer per maand ’n piz­za-aand by my huis te hou, en ek maak self die piz­zas. Ver­tel ons meer oor jou re­stau­rant, So­me­thing’s Cook­ing by J’So­me­thing. My ge­sin het Suid-A­fri­ka toe ver­huis om­dat my pa sy droom­werk by Sun In­ter­na­ti­o­nal ge­kry het. Hy was 20 jaar lank in be­heer van kos en drank by ver­skeie ei­en­dom­me van die groep. ’n Paar we­ke ná sy dood in 2016 het Sun In­ter­na­ti­o­nal my ge­vra om ’n re­stau­rant in die Ti­me S­qua­re Ca­si­no in Men­lyn, P­re­to­ria, oop te maak. Op daar­die oom­blik het ek my pa rond­om my er­vaar. Ek kon nie an­ders as om ja te sê nie. Die kos by die re­stau­rant is eer­lik, een­vou­dig en vol geur, re­sep­te wat ek self ont­wik­kel het ty­dens my rei­se weg van die huis af. Dis ’n meng­sel van Por­tu­ge­se, Suid-A­fri­kaan­se en Ja­pan­se sma­ke.
Hoe be­hou jy die ba­lans tus­sen mu­siek en jou re­stau­rant? Dit was een van my groot­ste uit­da­gings. Ek moes leer om an­der men­se te ver­trou en te ont­hou dat ek die re­stau­rant kon oop­maak dank­sy die geld wat ek met mu­siek ge­maak het. Ek het ge­luk­kig ’n on­ge­loof­li­ke span, wat dit mak­li­ker maak om saam met Mi Ca­sa weg te gaan vir ’n mu­siek­toer. Maar daar is niks lek­ker­ders as om my sjefjas aan te trek en te kook nie. Jy kan vir drie be­ken­de men­se kook. Wie sal dit wees en hoe­kom? Wy­le Mi­cha­el Jack­son. Ek het dank­sy hom op mu­siek ver­lief ge­raak. Hy was die toon­beeld van ’n wa­re kuns­te­naar. Ek be­won­der sy per­fek­si­o­nis­me. Al was hy die bes­te, het hy steeds el­ke dag ge­oe­fen. Die Gram­my-wen­ner P­har­rell Wil­li­ams. Hy is ’n mu­siek­ge­nie en ook ’n ge­sins­man wat sy pri­va­te le­we be­skerm. Ek be­won­der dit. My oor­le­de pa, Car­los. Ek weet hy is nie be­kend nie, maar ek sou vir ou­laas ’n maal­tyd met hom wou deel. Daar is so­veel goed wat ek hom wil ver­tel en so­veel vrae wat ek hom wil vra. El­ke kom­buis moet die volgende be­stand­de­le hê … ’n Goeie sjef­smes, o­lyf­o­lie van goeie ge­hal­te, Mal­don-see­sout­vlok­kies, knof­fel en ’n giet­ys­ter-pot of -pan.
Waar­heen wil jy graag reis en hoe­kom? Ja­pan, want ek is mal oor die kos­kul­tuur, ver­al ra­men (noe­dels in ’n krag­sop). So­dra die tyd dit toe­laat, klim ek op die eer­ste vlug soon­toe.
Wat sal jy nie eet nie?
Af­val en poot­jies.
Het jy e­ni­ge ge­hei­me ta­len­te? Ek is ’n goeie sok­ker­spe­ler, maar ek is so be­sig dat ek s­kaars tyd kry om te speel.
Wat is ’n ti­pie­se week­aand-ete vir jou? Ge­braai­de vis met broc­co­li en ba­ba-aar­tap­pels. Ek is ook mal oor al­le Mex­i­kaan­se kos – dis mak­lik en ge­sond.
DAAR IS NIKS LEKKERDER AS OM MY SJEFJAS AAN TE TREK EN TE KOOK NIE