Die Prix de Rome-kompetisie - Interessant
Die Prix de Rome-kompetisie
Die tekenwerkswinkel by die Ecole des Beaux-Arts.
Theseus word deur sy vader Aegeus erken.
Die opstanding van Lasarus.
Adam en Eva vind die liggaam van Abel.
Titel: Die tekenwerkswinkel by die Ecole des Beaux-Arts.
Skrywer: LEASE Antoine Jean (1830 - 1918)
Titel: Theseus word deur sy vader Aegeus erken.
Skrywer: FLANDRIN Hippolyte (1809 - 1864)
Afmetings: Hoogte 50 - Breedte 39
Tegniek en ander aanduidings: Potlood, ink (teken), vierkant, opspoorpapier.
Prentverwysing: 03-002155 / RF52629Folio7
Titel: Die opstanding van Lasarus.
Afmetings: Hoogte 112 - Breedte 145
Prentverwysing: 94-050163 / Inv.548
Titel: Adam en Eva vind die liggaam van Abel.
Afmetings: Hoogte 30 - Breedte 24,5
Tegniek en ander aanduidings: Skets geskilder vir die Grand Prix-kompetisie van 1888.
Stooring plek: Jean-Jacques Henner Museum webwerf
Prentverwysing: 07-502438 / JJHP90
Die geskiedenis van die Prix de Rome vir skilderkuns
Die kompetisie is in 1663 gestig om die kunstenaars te kies wat toegelaat sou word om in die Académie de France in Rome te bly. Die kompetisie is verdeel in verskillende kategorieë: beeldhouwerk, argitektuur, drukkuns, musiek en skilderkuns, waarvan die mees gesogte was. Na die opknapping van die voormalige klooster Petits-Augustins het die École des Beaux-Arts in 1829 daarheen verhuis, en dit is waar die jaarlikse kompetisie plaasvind, steeds onder toesig van die Akademie.
Die toetse is oop vir enige deelnemer wat manlik is (vroue kry nie die reg om tot 1903 mee te ding nie), alleen, onder die ouderdom van dertig en reeds toegelaat tot die Skool vir Beeldende Kunste. Laastens, vir die oorblywende kandidate, bestaan ​​die derde toets uit die maak van 'n skets en 'n groot doek oor 'n opgelegde historiese onderwerp, wat twee en sewentig dae in 'n boks geïsoleer is.
Die kompetisie en die wenwerk werk
Die praktyk van teken is van die grootste belang in die ontstaan ​​van die skilderye wat aangebied word vir die Prix de Rome-kompetisie. Die enigste vak wat aan die École des beaux-arts geleer is voor die hervorming van 1863, teken, vorm die kern van studentopleiding in die suiwerste akademiese tradisie.
Die leerlinge het hulself gewy aan die tekening uit die natuur of uit die bult, dit wil sê uit werpe van antieke beelde, soos in die tabel getoon. 'N Tekenwerkswinkel by die Ecole des Beaux-Arts geskilder in 1855 deur Antoine-Jean Bail (1830-1918). 'N Naakte professionele model vorm op 'n verhoog vir studente om skilderkuns te oefen onder toesig van 'n onderwyser. Hierdie werkswinkel op die grond, met 'n groot glasdak, besaai met werkinstrumente, boeke, papiere en verskillende vullishuise en talle gipswerk.
In die derde fase van die Prix de Rome-skilderkompetisie het die deelnemers die lyne vasgestel van die samestelling van die groot skildery wat hulle dan moes uitvoer. Aan die einde van die vasgestelde tyd het 'n professor die sketse versamel waarvan die kandidate lae ontvang. Hierdie skets op aftrekpapier gee 'n reeds redelik akkurate idee van die finale werk van Hippolyte Flandrin (1809-1864) wat, met Theseus word deur sy vader Aegeus erken, het die groot prys vir skilderkuns in 1832 gewen. Hierdie student van Ingres volg in die neoklassieke geslag van sy meester. Ontbloot van enige kunswerke, word sy komposisie, geïnspireer deur 'n mitologiese toneel, gekenmerk deur die gebalanseerde rangskikking van die figure in die ruimte en deur die lineêre en verfynde lyn.
In 1857 en 1858 is godsdienstige onderdane vir die kompetisie voorgehou, onderskeidelik "Die opstanding van Lasarus" en "Adam en Eva wat die liggaam van Abel gevind het".
Kandidaat vir die kompetisie, Léon Bonnat (1833-1922) het in 1857 'n skildery voorgestel wat hom 'n tweede prys besorg. As gevolg van die noukeurige waarneming van die Italiaanse meesters, kondig die realistiese behandeling van die hoofde van die figure sy smaak aan vir die portretkuns wat hy later suksesvol ontwikkel het, en laat die historiese genre weg.
Jean-Jacques Henner (1829-1905) ontvang die groot prys in 1858 vir Adam en vooraand. Sy geverfde skets is baie naby aan die finale doek. Dit getuig van die kunstenaar se passie vir die sfumato van die Venesiese meesters, sowel as vir die naak wat hom beroemd gemaak het. Adam en Eva, verstom en oorweldig deur pyn, kyk na Abel se lyk. Die naakte lywe, behandel in chiaroscuro, staan ​​uit teen 'n rotsagtige en beboste landskap. Van groot dramatiese welsprekendheid, hierdie skildery herinner aan die beroemde skildery Geregtigheid en goddelike wraak na misdaad (1808, Musée du Louvre) geskilder deur Prud'hon, 'n kunstenaar wat baie bewonder word deur Henner.
'N Amptelike loopbaan
Die kunstenaars wat die Grand Prix de Rome gewen het, het vier tot vyf jaar inwoners geword van die Académie de France in Rome, afhangende van die spesialiteit wat hulle gekies het, landskapskildering of historiese skilderkuns. Dit was vir hulle 'n geleentheid om vertroud te raak met die werke van die Griekse en Latynse Oudheid, sowel as die werke van die Italiaanse Renaissance. Tydens hul verblyf moes hulle 'n aantal werke uitvoer: eksemplare uit die lewe of na die antieke, geskilderde sketse en historiese of landskapskilderye.
Terug in Frankryk was die wenners van die Grand Prix de Rome in die meeste gevalle verseker van 'n loopbaan wat met lof bekroon is. Hulle het gereeld in die Salon uitgestal en bestellings ontvang vir skilderye en muurversierings vir individue en openbare owerhede, waarvoor hulle nasionale paleise, kerke, ens. Dikwels word hierdie kunstenaars, aan wie die kritici die bynaam "brandbestryders" gegee het, in amptelike posisies aangestel. Hulle word lid van die Akademie en dan die hoogste beloning wat sommige, hoogleraars aan die Skool vir Beeldende Kunste toegeken word.
Goed gevestig, hierdie amptelike stelsel van samewerking, waar akademisme 'n onverdeelde oorheersing uitgeoefen het, administratief sowel as esteties, was nie sonder om virulente kritiek te wek nie. Dit het in 1863 gelei tot 'n hervorming van die Skool vir Beeldende Kunste wat bedoel was om dit te bevry van die toesig van die Akademie en om dit oop te stel vir artistieke moderniteit.
Philippe GRUNCHEC, uitstallingskatalogus Die Prix de Rome-kompetisies, 1797-1863, École nationale supérieure des beaux-arts, 8 Oktober - 14 Desember 1986, Parys, É.N.S.B.A., 1986.Beeldende kunste, van die Académie tot die Quat'z'arts, historiese en literêre bloemlesing gestig deur Annie Jacques, Parys, É.N.S.B.A., 2001. Anne MARTIN-FUGIER, The Artist's Life in the 19th Century, Parys, Hachette, 2008. Cécile RITZENTHALER, Die 19de eeuse Skool vir Beeldende Kunste. Brandweermanne, Parys, Mayer, 1987. Harison WHITE, Die loopbaan van skilders in die 19de eeu: van die akademiese stelsel tot die impressionistiese mark, Parys, Flammarion, 2009.