2.1 Verhouding met Italië
2.2 Verhouding met Duitsland
2.3 Verhouding met die Sowjetunie
2.4 Verhouding met Spanje
2.5 Verhouding met Meksiko
Diplomaat in Pole[wysig | wysig bron]
Aartsbiskop en kardinaal[wysig | wysig bron]
13 Junie 1921 – Aartsbiskop van Milaan, asook kardinaal-priester van SS Silvestro en Martino.
Verhouding met Italië[wysig | wysig bron]
Verhouding met Duitsland[wysig | wysig bron]
Kardinaal Eugenio Pacelli (later Pous Pius XII) was nuntius in München. Pacelli het die Nazi's fel gekritiseer. In 1924 meld hy aan Rome dat Adolf Hitler sy volgelinge teen die Jode en die katolieke opstook. Tog stem die katolieke Deutsche Zentrumpartei onder leiding van Ludwig Kaas vir die "magtigingswet" wat Hitler aan die mag bring. Op 20 Julie 1933 sluit die Vatikaan 'n konkordaat met Duitsland. Die staat sou die kerk beskerm, maar geestelikes is verbied om aan die politiek deel te neem. Die pous sien spoedig dat die situasie in Duitsland sorgwekkend word. In die ensikliek "Mitt brennender Sorge" veroordeel hy die Nazi-regime. Op 6 September 1938 stel die pous dit duidelik dat antisemitisme vir Christene onaanvaarbaar is.
Verhouding met die Sowjetunie[wysig | wysig bron]
Die Rooms-Katolieke Kerk het deur die eeue gesukkel om vat te kry in Rusland. Die Russies-Ortodokse Kerk, gesteun deur die tsaar, het daar oorheers. Aanvanklik het dit gelyk of die kommuniste wel met die Vatikaan wil onderhandel, maar Josef Stalin se Christenvervolgings het 'n einde daaraan gemaak. In 1930 publiseer die pous die ensikliek "Divini Redemptoris" teen die kommunisme in Rusland, Spanje en Meksiko. Volgens die pous was die kommuniste 'n groter gevaar as die fasciste.
Verhouding met Spanje[wysig | wysig bron]
Op 14 April 1931 word die Tweede Spaanse Republiek gestig nadat koning Alfonso XIII die land verlaat het. Die nuwe grondwet maak die skeiding van Kerk en Staat 'n feit. Kerke en kloosters is genasionaliseer en die Kerk moes huurgeld en belasting op inkomste betaal. Kardinaal Pedro Segura y Sáenz, aartsbiskop van Toledo roep die geestelikheid op tot verset op 1 Mei 1931. Die Anargiste slaan terug en op 11 Mei 1931 word tientalle kerke in Madrid aan die brand gesteek. Die pous protesteer met 'n ensikliek "Dilectissima Nobis" waarin hy die Spaanse bevolking oproep tot verset. Met die uitbreek van die Spaanse Burgeroorlog in 1936 versleg die situasie aansienlik. Ongeveer 6900 geestelikes word gedood waaronder 13 biskoppe. Die Kerk skaar hom aan die kant van Francisco Franco wat belowe om die kommunisme te bestry. Op 1 April 1939 aan die einde van die oorlog stuur die pous 'n telegram met gelukwense aan Franco.
Verhouding met Meksiko[wysig | wysig bron]
Geloofsake[wysig | wysig bron]
Tydens sy pontifikaat het Pius verskeie mense heilig verklaar onder andere Benadette Soubirous, Thomas More en Teresia van Lisieux. (Sien hier vir 'n volledige lys. Die pous moderniseer ook die opleiding van priesters met brief "Catholici Sacerdotii" van 20 Desember 1935, en die opleiding in musiek en sang kry veral aandag.
Op 25 November 1938 kry die pous twee hartaanvalle. In die begin van 1939 versleg sy gesondheid en op 10 Februarie 1939 om 05h31 sterf die pous aan 'n verdere hartaanval.
Artikel saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedias en aangevul uit ander bronne soos aangedui.