Skole in ’n krisis Terwyl ek by die bushalte gewag het, het iemand vir my die tydskrif oor “Skole in ’n krisis” (22 Desember 1995) gegee. Dit was nuttiger as ’n hele boek wat ek onlangs oor die onderwerp gelees het. Ek sal baie bly wees as julle ’n intekening op die Ontwaak! na my huis toe kan stuur.
V. C., Verenigde State
Die gedeelte oor die Teokratiese Bedieningskool het my laat terugdink aan ’n tyd toe ek nog op skool was. Ek moes ’n mondelinge verslag gee, maar my Engels was destyds baie beperk. Ná my aanbieding het my onderwyser gesê dat hy baie beïndruk is en dat ek die enigste leerling was wat ’n goeie liggaamshouding en oogkontak met die gehoor gehad het. Ek kon dit doen weens die puik opleiding wat ons in die Teokratiese Bedieningskool by die Koninkryksaal ontvang.
G. A., Verenigde State
Ek het nie gedink dat hierdie artikels my emosioneel so diep sou raak nie. Toe ek op skool was, was my ouers te besig met hulle eie probleme om my voorspraak te wees. Gevolglik was ek soms baie eensaam terwyl ek op skool was. Sulke artikels laat my besef dat Jehovah jongmense liefhet en nie wil hê dat hulle vingeralleen in hierdie wêreld moet voel nie.
M. M., Verenigde State
Mali Die artikel “Die eerste in Mali” (22 Desember 1995) was uitstekend. Ek het dit al drie keer gelees. Ek wens so dat my omstandighede my sal toelaat om ’n sendeling te word! Die artikel het my ook laat besef dat daar baie mense is wat nie die geriewe het wat ons geniet nie en tog gelukkig is. Dit het my oë geopen!
D. L., Verenigde State
Vlieënde rotse Net ’n paar dae gelede het ek gewonder wat die verskil tussen ’n verskietende ster en ’n meteoriet is. Stel julle net my verbasing voor toe ek die artikel “Vlieënde rotse” (8 Desember 1995) gelees het, wat juis dít verduidelik het. Dankie dat julle artikels publiseer wat ons met Jehovah se skeppingswerke vertroud maak.
R. P., Switserland
Leer by Andrew Ek het so pas die artikel oor die jong man met Down-sindroom, “Wat ons by Andrew geleer het” (8 Desember 1995), gelees. Ons het ook ’n kind met ’n geestesgebrek, en baie van die opmerkings wat Andrew se ouers gemaak het, weerspieël hoe ons ook voel. Dit is dikwels moeilik vir ons Christenbroers om die besondere probleme te verstaan wat dit meebring wanneer jy ’n kind met ’n geestesgebrek het sowel as die emosionele druk wat op die gesin geplaas word. Ons bedank julle dus vir die artikel.
J. B., Engeland
Ek dink dit was een van die mooiste en sensitiefste artikels wat julle nog gepubliseer het. In net drie bladsye het julle ’n breedvoerige verduideliking gegee oor hoe ons diegene moet beskou wat gestremd is. Dit het ’n diepgaande les oor menseverhoudinge oorgedra.
M. L., Spanje
Vroeër vanjaar het my vrou geboorte gegee aan ’n seun met Down-sindroom. Soos die geval met Andrew se ouers, het ons ondervind wat baie ouers deurmaak wanneer hulle hoor dat hulle baba gestremd is—angs en droefheid sowel as vrae oor die hede en die toekoms. Ons het daarin geslaag om ons baba se gestremdheid te aanvaar. Hy sal binnekort ses maande oud wees, en hy maak goeie vordering. Die dag ná sy geboorte het die talle besoeke van ons Christenbroers en -susters my vrou letterlik oorweldig. Ons het werklik ondervind wat dit beteken om ’n geestelike gesin te hê. En buiten die liefde van ons broers en susters is daar Jehovah. Dankie vir hierdie artikel.