En sneeu dan? Ons Afrikaanssprekendes praat mos van sneeu (of kapok) vir sneeu in al sy onderskeie vorms, maar die Eskimo’s, vir wie dit baie belangrik is, tref ’n duidelike onderskeid tussen qanit (vallende sneeu) en aput (sneeu wat lê). Sowat 50 persent van die aarde se landmassas en 10,5 persent van die see is permanent of tydelik met sneeu bedek.
Sneeu is bevrore waterkristalle wat in wolke gevorm is terwyl die temperatuur van die lug onder die vriespunt was. As daar genoeg vog in die koue bolug is, kan sneeu selfs uit ’n wolkelose hemel val.
Kyk sterk skeel, ontspan jou sig totdat jy drie beelde sien, stel dan jou fokus in op die middelste beeld.
En dan het jy miskien al in die vroeë oggend die druppels aan ’n spinnerak of blom BO bewonder wat soos kraletjies daaraan kleef. Dit is doudruppels. Dou word gevorm wanneer die waterdamp in die lug met ’n koeler voorwerp op die aardoppervlak in aanraking kom. Omdat waterdamp ’n gas is, kondenseer dit (word dit ’n vloeistof) wanneer dit afkoel, en dou vorm gewoonlik saans, snags of vroegoggend op voorwerpe op die aarde wat dan kouer is as die omringende lug.
Soos een geleerde dit so mooi gestel het: Die winde en die wolke, die donderslae en die weerlig, die haelstorm en die sneeuvlokkies, die reënboog en die nagtelike ryp—almal is karakters in daardie drama, die sigbare gestaltes waardeur die eindelose gedaantewisselings van die dampkring tot uiting kom.
Soms is die handeling stil en ingetoë, ander tye weer is daar spannende botsings en af en toe word ons na ’n klimaks in die stryd van die elemente meegevoer. Maar in elke geval is daar in die hele drama gedurige afwisseling en nuwe skoonheid vir hom wat ’n oog het om te sien.