Wettige vorms van tydelike bewaring van kleinkinders - aanneming en pleegsorgLees Meer
Hoof aanneming en pleegsorgWettige vorms van tydelike bewaring van kleinkinders
Ronnie Kaufman / Larry Hirshowitz | Getty Images
Bewaring met volmag
Wettige en fisiese bewaring
Grootouers en oumas kan op verskillende maniere ouers word. Sommige help net met hul kleinkinders en neem meer en meer verantwoordelikheid mettertyd totdat hulle eendag besef dat hulle hulle effektief grootmaak. Ander kan meer skielik na ouers oorgaan - hulle kan 'n onverwagse telefoonoproep kry, dikwels deur maatskaplike dienste, en hulle vertel dat hul kleinkinders 'n blyplek het.
In albei situasies en in al hul variasies, moet grootouers moontlik hul status formaliseer om hul kleinkinders behoorlik te versorg. Ook op een of ander manier bewaring te neem.
Ouerbewaring kom in verskillende vorme voor, en die wetlike bepalings vir hierdie vorms kan van staat tot staat verskil. Maar oupas en oumas het gewoonlik een van die volgende regsverhoudings met hul kleinkinders.
Fisiese bewaring met volmag
As kleinkinders daagliks by oupas en oumas woon, is grootouers verantwoordelik vir hul liggaamlike welstand op 'n daaglikse basis, dan het die grootouer 'fisieke toesig.' Hierdie situasie kom gewoonlik voor wanneer 'n ouer of voog die grootouer vra om die kind tydelik te versorg. Dit word gewoonlik as 'n informele reëling gedoen.
Grootouers moet 'n volmag kry, ook 'n POA genoem, wat hulle die wettige gesag verleen om aan die kind se mediese en ander behoeftes te voorsien, veral in 'n noodgeval wanneer die kind se ouers nie bereik kan word nie. Dit kan so eenvoudig wees as om die ouer 'n notarisvorm te onderteken en aan die hof voor te lê. Die POA bly van krag tot 'n datum daarin gespesifiseer, of totdat die kind nie meer 'n minderjarige is nie. In beide gevalle kan die ouer te eniger tyd by die hof indien om die POA te herroep.
Sommige state het mediese toestemmingsvorms en vorms vir toestemming vir opvoedkunde wat 'n werklike volmag onnodig kan maak. Boonop maak sommige state voorsiening vir die moontlikheid dat die plek van 'n ouer onbekend mag wees en dat grootouers dit toelaat om verklarings daarvoor in te dien, sodat hulle 'n POA of ander toestemming kan ontvang.
Grootouers as pleegouers
Grootouers kan die geleentheid kry om as pleegouers te dien wanneer die staat kinders uit hul ouers se sorg verwyder. Hierdie reëling staan ​​soms bekend as verwantskapversorging. Die grootouer het liggaamlike toesig, maar die staat behou die sogenaamde 'wettige toesig' - die reg om belangrike besluite te neem rakende die welsyn van die kind.
Grootouers kan die kind versorg sonder veel toesig of hulp van die staat, en dit word soms informele verwantskapversorging genoem. In ander lande sal grootouers moontlik die opleiding en sertifisering moet ondergaan wat nodig is om amptelik pleegouers te word. Grootouers word dan 'n uitkering betaal vir versorging net soos ander pleegouers. As hulle amptelike pleegouers is, is grootouers ook onderworpe aan besoeke en evaluerings van personeel vir kinderbeskermingsdienste.
Studies het getoon dat kinders meer geneig is om te floreer en pleegplasings waarskynlik meer permanent sal wees as kinders by familielede geplaas word. 'N Federale wet wat in 2008 aangeneem is, vereis dat maatskaplike dienste volwassenes se familielede moet opspoor en in kennis stel wanneer kinders in hegtenis geneem word. . Die wet noem die wet op die bevordering van verbindings tot sukses en toenemende aanneming. Die wet is daarop gemik om kinders wat pleegsorg benodig, te verbind met gewillige familielede. Dit bied ondersteuning om die bevorderingsituasies suksesvol te maak. Die wet bied ook aansporings aan familielede om die kinders wat hulle pleeg, aan te neem.
'N Grootouer wat meer beheer oor die kleinkind wil hê, kan hof toe gaan en wettige toesig sowel as fisieke toesig vra, albei word deur 'n hofbevel ingestel. Selfs as daar 'n hofbevel is, kan ouers weer toesig kry, maar hulle moet die hof indien. In die meeste gevalle het ouers besoekregte, selfs al het die grootouers van die kind toesig.
Die term "voog" het die grootste variasie in die betekenis van al die vorme van grootouersorg. Voogdyskap is die term wat in sommige lande gebruik word om wettige toesig te hou, terwyl voogde in ander lande addisionele regte het, insluitend die reg om iemand anders te noem om 'n kleinkind te versorg indien die grootouer nie die pligte kan uitvoer nie. In die algemeen behou 'n ouer besoekregte terwyl die kind onder toesig is.
Aanneming is die mees permanente reëling wat getref kan word tussen 'n oupa en grootouer en sy of haar kleinkind. Aanneming is permanent en beëindig ouerregte. Dit beëindig ook alle pleegsorgbetalings wat die kind mag ontvang, maar 'n grootouer wat 'n kleinkind aanneem, kan in aanmerking kom vir 'n aannemingssubsidie ​​en 'n aannemingskredietkrediet of albei. Die kleinkind kan steeds na die aanneming in aanmerking kom vir mediese sorg van die staat.
Gedetailleerde inligting oor toesig oor oupas en oupas is beskikbaar by die Grandfamilies State Law and Resource Centre, wat deels geborg word deur die American Bar Association.
Copyright aanneming en pleegsorg: Wettige vorms van tydelike bewaring van kleinkinders - aanneming en pleegsorgLees Meer