Al het hy binne ’n jaar 11 musiektoekennings ingepalm en sy debuutalbum in dieselfde tydperk byna dubbelplatinumstatus bereik, is hy steeds net dieselfde Jo Black.
“Daar het niks aan my verander nie. Ek sukkel nog om my kop daarom (sukses) te kry. Dit was nie die plan nie. Ek sing as ’n stokperdjie. Ek is ’n deeltydse musikant.
“En toe word ek raakgesien. Hoor hier, jy is nou ’n musikant. Dit is wat jy nou gaan doen vir die res van jou lewe.”
Hy het voor die roem hom skielik bekend gemaak het vir 16 jaar deeltyds in kroeë gesing en later by skole motiveringspraatjies gelewer.
Toe volg drie Tempo-toekennings, sewe Ghoemas en ’n Sama-toekenning. Hy was ook verlede jaar as die topverkoper in die Afrikaanse musiekbedryf aangewys.
Sy dagboek is nou tot die einde van die jaar vol bespreek en sy tweede album word in September vanjaar uitgereik. Hy haal sy slimfoon uit om te wys. Kort-kort kom daar ’n boodskap deur of bel iemand hom.
“Ek het nie geweet of ek dit gaan grootmaak in die bedryf of nie, want jy skryf ’n liedjie wat uit jou hart kom en as mense daarvan hou, dan word hy eers ’n hit.
“Die Ghoemas (en ander toekennings) definieer my nie. Ek hoop nie ek word ooit gewoond hieraan nie, want solank as wat ek voel ek verdien nie hierdie nie of hoort nie hier nie, sal ek dit vir die regte redes doen.”
“My eerste album is 34 jaar se stories. Die tweede album is ’n groter album as die eerste een. Ek het dieper gegaan. Ek het harder gegaan. Meer emosioneel ook. Ek het nie die mooiste stem nie, maar mense like dit.”
Nes sy baard wat hy al ses jaar lank dra en nou ewe skielik as die mooiste baard in die land bestempel is, vind hy dié sukses vreemd.
Met dié einste baard het hy ’n paar jaar gelede sy oupa, Joe Bell (87), aangemoedig om ook baard te groei om só teen sy prostaatkanker te baklei.
Saam-saam het hulle aan die gesigwolle gegroei en elke maand ’n foto van die vordering geneem. Ongelukkig het sy oupa in Julie 2015 die stryd teen kanker verloor. Met sy oupa se dood, het hy die baardhare laat waai vir liefdadigheid.
Hy wil nie nou al die aap uit die mou laat nie, maar hy gaan ook saam met Rolene Strauss, voormalige Mej. Suid-Afrika en Mej. Wêreld, aan ’n projek werk.
“Dis mal. Ek wil teruggaan na my Afrikaanse onderwyser en vir haar sê kyk net hier … Teen alle verwagtinge (odds) het ek amper bo uitgekom, wat nie moes gebeur het nie. Dis ’n bonatuurlike geleentheid wat ek gekry het.”
Dan vertel hy hoe hy vir vier jaar lank deur die land gereis het om 500 skole te besoek om sodoende 300 000 kinders te bereik met sy Be That Guy/Girl-veldtog.
Sy doel met dié motiveringspraatjies is om kinders aan te moedig “om iemand te wees wat almal soos ’n iemand laat voel, want niemand verdien om soos ’n niemand te voel nie”.
“Dit gaan oor karakter. Dit gaan nie oor roem of geld nie. Ek doen Be That Guy, ek is nie that guy nie.”
“Ek het ’n vrou, wat rotsvas agter my staan, ek het pêlle wat al vir die laaste 10 jaar my boesemvriende is. Dis my sukses. Daar is nie iemand in my familie wat meer swaarkry nie, wat honger is nie of nie die huur kan betaal hierdie maand nie.”
“Jo Black is nie net een mens wat suksesvol is nie. Daar is ’n span agter hom. Hulle is die regte helde agter hierdie suksesverhaal.”