HG Wells. Onthou die groot Engelse wetenskapfiksieskrywer Huidige literatuur
Mariola Diaz-Cano Arevalo | | Wetenskapsfiksie, skrywers, Fantasie, Novela
HG Wells-foto deur George Charles Beresford.
Herbert George Wells Hy is op 13 Augustus 1946 in Londen oorlede. Ek het 79 jaar en hy was 'n historikus, filosoof en moontlik die bekendste Engelse skrywer van wetenskapfiksie romans, voorloper van die genre. Ons het almal sommige van sy werke gelees en so nie, het ons dit ontelbaar gesien filmverwerkings wat oor die jare gemaak is.
Vandag onthou ek hierdie klassieke van die genre met sommige frases uit 4 van sy romans bekendste: The Time Machine, The War of the Worlds, The Island of Doctor Moreau y Die onsigbare man. Ek hersien ook die filmverwerkings.
1.1 Die tydmasjien
1.3 Die eiland van dokter Moreau
1.4 Die onsigbare man
2 Watter een om te hou?
Gebore in BromleyIn Kent County was hy die derde kind van 'n laer-middelklasgesin wat omgee dat hulle 'n goeie opvoeding het.
Wanneer a ongeluk Hy dwing hom om 'n rukkie in die bed te bly, hy gebruik die geleentheid om baie te lees, wat daartoe gelei het dat hy wil skryf. Toe kry hy die tuberkulose en hy het hom ten volle toegewy aan die skryfwerk. Hy was baie vrugbaar en al sy werk word beïnvloed deur sy diepgaande werk politieke oortuigings.
Hy het dit bepleit wetenskap en onderwys dit sou die twee fundamentele pilare van die samelewing van die toekoms wees waarin die mens 'n transendentale sprong sou neem.
En 1895 hy gepubliseer Die tydmasjien, eers as 'n reeks en later as 'n boek en sy sukses dit was onmiddellik. Van daar af het hy hulle vasgeketting. Dieselfde jaar publiseer hy ook Die wonderlike kuier, en in die daaropvolgende drie jaar drie romans wat sy aansien verhoog het: The Island of Doctor Moreau, The Invisible Man y Wêreldoorlog.
'N Natuurwet wat ons vergeet, is dat intellektuele veelsydigheid die vergoeding is vir verandering, gevaar en rusteloosheid ... Die natuur doen nooit 'n beroep op intelligensie totdat gewoonte en instink nutteloos is nie. Daar is geen intelligensie waar daar geen verandering is nie en geen behoefte is aan verandering nie. Slegs diere met intelligensie moet 'n groot verskeidenheid behoeftes en gevare hanteer.
Krag is die gevolg van nood; veiligheid vestig 'n prys vir swakheid.
Miskien om die masjien van waagmoed te leer bestuur, onmiddellik na die grense van die onmiddellike lewe te reis, om van tyd tot tyd 'n kort paradys te vind sonder 'n toekoms of 'n verlede, sonder die dubbele afpersing van nostalgie en vrees.
U kan geensins betyds beweeg nie, u kan nie van die huidige oomblik af weghardloop nie.
Die bekendste filmverwerking van hierdie verhaal (en die gunsteling) is moontlik die hoofrol Rod Taylor en 1960 en dat dit die Oscar gewen het vir die beste spesiale effekte. Die laaste een was van 2002 met Guy Pierce en Jeremy Irons in die hoofrol.
Gedurende die dag is ons so besig met ons slegte sake dat dit onmoontlik lyk vir iemand daarbo om na ons voetstappe te kyk en, moeisaam en metodies, die verowering van die planeet Aarde te beplan. Slegs die nag is in staat om met sy donkerte en sy stilte die omstandighede te skep sodat die Marsmanne, die Seleniete en ander wesens wat die heelal bewoon, 'n plek in ons verbeelding het.
Watter nut het godsdiens as dit ophou om te bestaan ​​ten spyte van rampe?
Tot dan het ek nie verstaan ​​dat ek daar hulpeloos en alleen was nie. Skielik, soos iets wat van my afval, het my vrees aangegryp.
Dit is moontlik dat die inval van die Marsmanne uiteindelik vir ons voordelig sal wees; dit het ons ten minste beroof van die rustige vertroue in die toekoms, wat die sekerste bron van dekadensie is.
Wat om te sê oor die bekende radio-uitsending Wat het Orson Welles van hierdie roman op 30 Oktober, 1938? Dit was n teaterverwerking, een uur, getel in nuusberigvorm laaste minuut. Dit het die gehoor so binnegedring dat almal het regtig geglo daardie uitheemse inval. Dit het 'n radiomoment gebly wat so histories is as wat dit onherhaalbaar is. En filmverwerkings kon dit nie oorkom nie.
Die mees klassieke, wat die Oscar vir visuele effekte verower het, was vanaf 1953. En die nuutste een was Tom Cruise in die hoofrol in 2005.
Die eiland van dokter Moreau
'N Dier is miskien kwaai en slinks genoeg, maar dit verg 'n regte man om 'n leuen te vertel.
Ek het nog nooit van iets nutteloos gehoor wat evolusie vroeër of later nie uit die bestaan ​​verban het nie. En jy? En pyn is nie nodig nie.
Diere kan baie slu en wreed wees, maar net 'n man kan lieg.
Die feit dat hierdie wesens eintlik niks anders was as wreedaardige monsters, blote groteske parodieë op die menslike spesie, het my vaagweg onrustig gemaak oor wat hulle in staat sou wees, veel erger as enige besliste terreur nie.
Ek sit met die klassieke uit die 70's waarin hulle gespeel het Burt Lancaster en Michael York in 1977. Maar daar is ook die een wat byna 20 jaar later gemaak is met Marlon Brando en Val Kilmer.
Groot en vreemde idees wat die ervaring oorskry, het dikwels minder uitwerking op mans en vroue as klein, meer tasbare oorwegings.
Alle mans, selfs die mees opgeleide, het iets bygelowigs aan hulle.
Ek alleen, dit is ongelooflik hoe min 'n man alleen kan doen! Steel 'n bietjie, doen 'n bietjie skade, en dit is waar dit eindig.
Ek is nogal 'n sterk man en het 'n swaar hand; Buitendien is ek onsigbaar. Daar is geen twyfel dat hy hulle albei kon doodmaak en met gemak sou kon ontsnap as hy sou wou nie. Hulle stem saam?
En hiervan neem ek ook die grootes Claude Rains wat die gesig en liggaam sigbaar gemaak het vir die protagonis in die klassieke van 1933. Maar daar is ook huldeblyke en variasies op titels soos Die man sonder 'n skaduwee, Met Kevin Bacon in die jaar 2000. En veral, 'n sewentiger-reeks van my kinderjare af waarheen ek baie liefhet vir hoeveel ek daarvan hou Ben murphy, sy protagonis.
Watter een om te hou?
Moeilike keuse. Die beste ding om te doen is dus om enige van Wells se stories te lees (of te kyk).
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » genres » Wetenskapsfiksie » HG Wells. Onthou die groot Engelse wetenskapfiksieskrywer