14 Om hierdie rede buig ek my knieë voor die Vader,
15 van wie elke geslag in die hemel en op aarde sy naam ontvang.
16 Ek bid dat Hy vir julle na die rykdom van sy heerlikheid dít sal skenk: om deur sy Gees met krag na die innerlike mens versterk te word,
17 sodat Christus deur die geloof in julle harte mag woon, terwyl julle in die liefde gewortel en gegrond is,
18 sodat julle volledig in staat mag wees om saam met al die heiliges tot die besef te kom van die breedte en die lengte en die hoogte en die diepte,
19 ja, om die liefde van Christus te leer ken, wat alle begrip te bowe gaan, sodat julle gevul mag word met al die volheid van God.
20 Aan Hom, wat deur sy krag wat in ons werk, die mag het om oneindig meer te doen as alles wat ons bid of dink,
21 aan Hom kom toe die heerlikheid in die kerk en in Christus Jesus, deur alle geslagte heen, vir ewig en ewig. Amen. (2020-vertaling)
Hoe wonderlike is dit nie dat ons so geliefd kan wees nie.
Partykeer wonder ek of ons besef hoe geliefd ons werklik is. Ek dink myself 'n wêreld in waar ons werklik vir mekaar kan lewe en bo dit alles vir God al die eer kan gee, omdat Hy dit vir ons moontlik gemaak het om te kan lewe as vrygekoopte kinders.
Ek volg vanoggend die leesrooster en interresant is vanoggend se teks een wat nie net hoop bring nie maar ook vir ons die belangrikheid van gebed weergee.
Deur gebed nader ons tot die Here en kan ons met vrymoedigheid na Hom neem alles wat ons pla. Ons kan ons kommer en vrese en hartsbegeertes aan Hom openbaar. Hy is nie soos mense nie. Hy luister aandagtig wanneer ons tot Hom nader in gebed. Hy gee vir uitkoms op Sy tyd en staan altyd by ons wanneer ons swaarkry. In die goeie en slegte tye is die Here met ons en daarom kan ons verseker wees dat wanneer ons Hom sou aanroep in ons benoudheid sal Hy daar wees. Ons kan dit werklik glo.
In vanoggend se teks lees ons van Paulus wat bid vir die gemeente in Efese.
In hierdie gebed begin Paulus deur vir die Here dankie te sê. Paulus se dankbaarheid kom nie net uit goeie en mooi woorde nie, maar eerder uit opregte dankbaarheid.
Paulus beskryf die bestaan van die gemeenskap van die gelowiges toe aan dit wat die Here Jesus vir elkeen van ons gedoen het.
Die brief van Paulus aan die gemeente in Filipie skrywe beskryf dit wat die Here Jesus gedoen het baie mooi. Daar skryf Paulus dat God gesien het dat mense kan nie doen wat God doen nie en daarom stuur God Sy seun onse Here Jesus na die wêreld. Hy word gebore nie as 'n ryk koningskind nie, maar is eerder meer in die posisie van 'n slaaf. Hy word groot onder Maria en Josef. Dan begin Jesus Sy bediening en bring hoop vir so baie mense.
Ons lees van die wonderwerke wat Jesus doen. Natuurlik kon Jesus dit nie uit Sy eie kragte doen nie, maar omdat Hy en Vader een is en Hy die Vader gesien het al hierdie wonders doen, verrig Hy wonderwerke hier op aarde onder die mense.
Maar net soos ons die goeie ervaar het hierdie verhaal nog 'n mooier deel. Deur Jesus se gehoorsaamheid en getrouheid aan die opdrag van die Vader word Jesus verneder ter wille van die mensdom. Hy word valslik beskuldig en word uitgelewer om gekruisig te word, Daar aan die kruis sien ons die volle werking van die Koningkryk van God in werking tree.
Terwyl Jesus hierdie wreede marteldood sterf en deur hierdie wrede ervaring gaan, bid Jesus. Hy bid vir die wat Hom kruisig, maar ook vir die wat hom getrou gevolg het maar nie daar was aan die einde nie.
En met hierdie wrede dood vind ons dat die wêreld soos ons dit ken omgekeer word. Dit wat eens verbode was, is nou weer nuut gemaak. Weens ons sondes kon ons nie terug gaan na die Vaderhuis nie, maar kan ons nou gaan aansit aan die feesmaal tafel want ons koning, ons verlosser en ons saligmaker lewe.
Nou hierdie is in baie breë terme waarom Paulus nou skryf dat die gemeenskap van die gelowiges hulle bestaan te danke het. Dit was deur God wat na ons uitgereik het en vir ons sondes aan die kruis gesterf se toedoen dat ons nou weer in verhouding kan staan met die hemelse Vader. Hy het ons nuut gemaak.
Paulus gaan verder en bevestig aan ons dat ons bron van krag alleenlik van Here kom, en daarom bid Paulus dat ons innerlik moet sterk word. In 'n groot mate word hierdie innerlike krag gebasseer op ons verhouding met die Here.
Hierdie verhouding sou mens vanoggend kon toepas in jou en my lewe op twee fases.
Ons erken en bely dat ons kragte van die Here alleenlik afkom. Ons lewe met ander woorde as kinders van God wat afhanklik is van Hom. Ons lewe nie uit eie kragte nie maar die kragte van God wat in en deur ons werk.
Ons ontvang die versekering dat ons nie alleen in die lewe is nie. Maar omdat ons staat maak op die Here se krag weet ons dat ons enige situasie in ons lewe kan deurstaan omdat die Here saam ons is.
Paulus se gebed is daarom dat ons elke dag sal bely dat ons lewe tot eer van die Here en dat ons afhanklik is van Sy alomteenwoordige nabyheid.
Hoe leef ons dan in die lewe?
Omdat ons deur liefde van die kruisdood van Jesus gered is, moet ons lewe in liefde. Die liefde vorm die kern van jou en my lewe. Dit is deur hierdie liefde wat ons dryf wat ons help om 'n seën vir mekaar en tot ons naaste te lewe.
Paulus se gebed aan die gemeente van Efese gaan daarom een stap verder en leer hulle dat nie net is hulle deur liefde vrygekoop nie, maar dat hierdie liefde wyer strek as wat hulle ooit sal kan dink. Hierdie liefde kan nie verstaan of begryp word nie. Hierdie liefde omsluit alles en is nie net vir 'n oomblik nie maar dit duur hulle lewe lank.
Hierdie liefde dring hulle binne en dit vul hulle hele wese. Die liefde verander omstandighede van wanhoop na geleenthede waar Hoop die gebrokkenheid van die wêreld kan vul.
Hierdie liefde is ook so hoog dat dit hulle lewe wil vul met die vrede en vreugde van God self.
Daarom bly dit 'n begeerte by Paulus dat die gemeente in Efese gevul sal word met hierdie Goddelike liefde.
Dit is so asof Paulus iets van hierdie liefde al ervaar het en dat Hy dit vir elke gelowige toebid. Vir Paulus is die liefde van God die kern van ons gelowiges se bestaan wat ons te danke het aan die Here wat die inisiatief geneem het om Sy Seun te stuur om ons vry te koop.
Mens kan dit ook verstaan dat Paulus vir die gemeente probeer moed in praat en leer dat wanneer hulle, hulle harte vir die Here gegee het en besef het dat sonder die Here hulle niks is nie. Dat hulle juis dan binne die liefdesverhouding van die Here is. Hulle lewe kan nie buite die liefde van God meer bestaan nie. As 'n kind van die lewende God word hulle lewe gevul en gedryf deur hierdie Goddelike liefde.
Hierdie gebed van Paulus aan die gemeente in Efese begin met 'n oproep tot lof wanneer Paulus wanneer Paulus begin met die verlossingswerk van die Here. Dan verander die gebed na een van dankbaarheid en openbaarmaking van Paulus se begeertes vir die gemeente en eindig weer met lofprysing. Paulus sluit die gebed af deur te bid dat die eer aan God alleenlik behoort.
Nou wat is die boodskap vir vandag?
Johannes 3:16 leer ons dat God se liefde was so groot dat Hy Sy seun gestuur het ons vir ons sondes aan die kruis te sterf sodat ons nie verlore sal gaan nie maar in alle ewigheid by God sal wees.
Liefde = Geloof = Liefde,
Deur God se liefde glo ons dat die Here ons vergewe het en in 'n liefdesverhouding met ons wil wees. Vader – Seun verhouding.
Daarom hoef ons nie te twyfel nie. Deur ons geloof in Jesus as ons Verlosser en Saligmaker kan ons nou die liefde wat ons dryfkrag in die lewe is. gaan uitleef in die wêreld.
Ons bid. Elke dag bid ons en vra dat die Here ons moet vul met Sy liefde en genade. Elke dag bid ons en bely ons ons sondes voor die Lewende God, maar ook kan ons bid vir mekaar.
Ons kan soos Paulus vir die gemeente gebid het vir mekaar bid. Deur vir mekaar te bid gee vir ons Hoop in die lewe en wys vir ons naaste dat ons waarlik kinders van God is wat dit wat vir God belangrik is as belangrik beskou.
Deur gebed nader ons tot die Here en glo ons dat Hy vir ons uitkoms en Hoop sal gee veral waar ons in moeilike omstandighede wandel.
Kom ons gaan in hierdie tyd wat ons het en nader tot God deur gebed en kom ons begin om vir mekaar te bid en so ook God se koningkryk uit te brei hier waar on nou lewe. Gebed verander lewens maar ook verander gebed ons gemoed. Gebed leer ons om geduldig op die Here te wag en ook dat ons nie alleen is in die lewe nie, maar eerder in God se teenwoordigheid lewe.
Kom ons gaan hierdie week in met nuwe hoop. Kom ons werp al ons kommer en vrese op die Here en los dit by die Here se voete en kom ons aanvaar die liefde van God en gaan deel dit in die gebroke wêreld. Kom ons gaan bid vir mekaar envir ons naaste. Amen.