Vergulde smaakluike - Nuutste resepte - 2022
Die gourmet -kosplek word vanaf 24 Mei deur Gilt Home omhul
Na aanleiding van a 'n groot aantal voedselafleggings en groot besnoeiings in voedselmedia, Het Gilt Groupe dit aangekondig Gilt Taste sluit amptelik 24 Mei, Eater berig.
Die produkwebwerf, wat oorspronklik verdubbel het as 'n bekroonde redaksionele webwerf voor sy September -snitte, sal deur Gilt se tuisonderneming opgeneem word, wat kliënte in staat stel om tuis-, gourmet-, vermaaklikheids- en geskenkprodukte te koop.
"Daar is 'n beduidende oorvleueling tussen die fynproewerskos en die huiskliënt, en hierdie strategie sal ons in staat stel om beter in die behoeftes van die kliënt te voorsien. Ons het gevind dat die Taste -kliënt hoofsaaklik tydens spitstyd inkopies gedoen het. Ons sal daaraan kan voldoen. eis, "lui hul e -pos.
Die webwerf bied steeds fynproewersverkope spesifiek vir vakansiedae, soos Memorial Day, Vadersdag en Independence Day. Daar word gerugte gelê oor afdankings, alhoewel die kop honcho Volgens hierdie onderhoud het Ruth Reichl in Februarie teruggekeer, toe sy sê Gilt Taste is amper verby.
Aartappelpuree wat nie gom is nie: 'n dwaas tegniek
Sommige hou van hulle perfek glad en botterig, ander 'n bietjie rustiek en dik, maar as dit by kapokaartappels kom, hou niemand van klewerige kleure nie. By Gilt Taste het die innoverende mense by Mission Street Food 'n so ondeursigtige resep gedeel dat selfs die naam sukses belowe: gewaarborgde nie-gummy kapokaartappels.
Stysel is die skuldige agter pastaagtige aartappels, so hierdie resep verwyder eers 'n stysel van die gesnyde aartappels deur dit oornag in water te week. Die snye word dan saggies gekook, en net voor dit heeltemal gaar is, word dit vinnig onder lopende water gedreineer en afgekoel, wat die stysel vasvang. Laastens word die aartappels in 'n goeie hoeveelheid melk en room gekook totdat dit sag is. Dreineer, stamp soos 'n mal, voeg 'n bietjie suiwel by indien nodig, en dan het jy dit: romerige, nie-klewerige aartappels.
Alhoewel dit nie in die resep gespesifiseer word nie, wonder ons of die aartappels oornag in die yskas gestoor kan word, wat die kooktyd tot 5-10 minute verminder. Maak in elk geval seker dat u enige van die oorblywende aartappelverrykte suiwelprodukte stoor om by soppe en souse te voeg.
OK, dit is wonderlik: Gilt Taste 's iPad-app het 'n uitstekende resepmodus en#8217 om skerms skoon te hou
Toe Gilt Groupe uitreik om TechCrunch te vertel van hul splinternuwe iPad -app vir hul Gilt Taste -vertikaal, was ons redelik skepties oor of dit regtig nodig is dat ons dit dek. Gilt is beslis 'n baie opwindende onderneming, maar op hierdie stadium is nog 'n iPad -debuut van 'n ander super gladde inkopiesentrum nie juis nuuswaardig nie. Maar dit blyk dat die bekendstelling van Gilt Taste vir die iPad absoluut nuus is wat baie mense kan gebruik.
Ek voel nou genoodsaak om hier 'n waarskuwing te gee dat al die probleme wat deur die Gilt Taste iPad -app opgelos is, uniek is aan die eerste wêreld. Maar van nou af kan ons almal instem tot 'n moratorium op die gebruik van die toenemend gekke frase " eerste wêreldprobleme, " ten minste vir 'n rukkie? Dit raak net irriterend. Maar ek dwaal af.
Die gevare van kook met die iPad
So, stel dit voor. U is in die kombuis en probeer om 'n maaltyd te kook, omdat u probeer om u nuwe jaar se resolusie te bereik om 'n volwassene te word met 'n ietwat gebalanseerde lewe en belangstellings, behalwe om op die internet te surf, te werk, na kroeë te gaan en burrito's te eet. . Dit blyk dat u nie heeltemal kan ontsnap aan die internet nie, want soveel wonderlike resepte en kookwenke is nou aanlyn. Maar jy doen jou bes.
Die iPad het dit beslis makliker gemaak om te kook terwyl u 'n webgebaseerde resep gebruik ('n bietjie minder rommel op u skootrekenaarsleutelbord), maar daar is nog altyd die oomblik dat u hande bedek is met voedselsoorte, en u kyk woes na die iPad om te vind om uit te vind wat u volgende moet doen, en die blitsige skerm is in die ledige modus. Of dit fokus op die verkeerde deel van die bladsy, en u moet afrol.
Sayonara, Vuil skerm
'N Resep oor vergulde smaak (klik om te vergroot)
Die mense agter Gilt Taste vir iPad voel heeltemal jou pyn. Daarom bou hulle hul app met iets genaamd " Aanraakvrye resepmodus. " As u die aanraakvrye resepmodus aanskakel, bly die skerm aktief en wakker terwyl u kook, gebaseer op elke resep se lengte. Terwyl u in die aanraakvrye resepmodus is, is elke stap van die resep wat u volg, ontwerp om binne een enkele skerm te pas. En hier is die lekkerste: om met die hand oor die iPad -kamera te waai, sal die bladsy na die volgende stap verander.
Die voormalige TechCruncher Erick Schonfeld het gehoor dat dit meer as 'n jaar gelede kom, en dit is regtig gaaf om te sien dat dit uiteindelik hier is.
En soos verwag is met alles wat Gilt is, het die Gilt Taste for iPad-app 'n baie visueel aangename ontwerp, bied dit baie produkte wat moeilik is om te vind in die winkel en bevat diepgaande en intelligente redaksionele funksies (u en# 8217 sal dit hê as Ruth Reichl op pad is na u produk.) Maar die funksionele aspek daarvan is hoekom dit regtig 'n eenvoudige migrasie van web na iPad kan wees.
Gereedskap eers, skoonheid later
Sê wat u wil oor baie van die Shakers ' -idees, maar die godsdienstige sekte het wel 'n baie soliede ontwerpfilosofie ontwikkel:
Moenie iets maak nie, tensy dit nodig en nuttig is, maar as dit nodig en nuttig is, moet u nie huiwer om dit mooi te maak nie. "
Die Shakers is natuurlik bekend vir hul meubels, natuurlik nie hul iPad -programme nie. Maar dit is wonderlik om meer tegnologiese produkte te sien wat dieselfde denkrigting volg, en die klem lê op die nodige en bruikbare voor die skoonheid.
Hier is nog 'n paar beelde van Gilt Taste vir iPad (klik om te vergroot):
Vergulde smaak: 'n duur aanlynmark vir kunsvlyt
Vandag stel die vinnige verkoopsreus Gilt Groupe sy nuutste vertikaal bekend - Gilt Taste, 'n mark vir kunsvlyt. Per definisie is ambagsmaaltye bestanddele en voedsel wat met die hand gemaak word, in klein hoeveelhede vervaardig word en gewoonlik produkte van hoë gehalte is. Dit is basies nie die tipe bestanddele wat u by u plaaslike Safeway sal kry nie.
Onder leiding van die voormalige redakteur van die Gourmet Magazine en die kritikus van die New York Times Restaurant Ruth Reichl, is Gilt Taste 'n webwerf wat daarop gemik is om verbruikers toegang te gee tot kunsmatige produkte en bestanddele, waarvan baie tot nou toe slegs vir professionele sjefs beskikbaar was. Alhoewel daar 'n e-handelskomponent van die webwerf is, is daar ook 'n beduidende redaksionele teenwoordigheid, met resepte, agtergrond oor elke bestanddeel, waar die bestanddeel vandaan kom, en meer. Met sy ontwerp en fotografie van hoë gehalte, voel die webwerf soos 'n tydskrif.
Produkte op die webwerf wissel van Black Winter Truffle Juice ($ 112), tot Murray's Paglierina Cheese ($ 24,95), tot Primizie Jumbo White Asparagus ($ 36) en Flannery Beef Private Reserve Filet Mignon ($ 88 vir 4 steaks). Daar is geen twyfel dat u 'n premie betaal vir hierdie kosse nie. Byvoorbeeld, agt 6 oz. Alaskan -salmfilette kos $ 120, wat meer as dubbel die prys is van die Alaskan -salmfilette wat ek by my plaaslike Whole Foods koop. Hierdie pryse sluit nie gestuur- en afleweringskoste in nie, wat wissel na gelang van die produk.
Al hierdie items en resepte word saamgestel deur professionele sjefs, fotograwe, filmmakers en smaakmakers. As u hierdie pryse kan bekostig en 'n hoë waarde kan heg aan die gebruik van kwaliteit ambagsmaaltye wat deur professionele sjefs en restaurante gebruik word, dan is Gilt Taste vir u. Die maatskappy sê dat dit weeklikse aanbiedings op die webwerf sal insluit, maar niemand is vandag geplaas nie. En beslis is die element van luukse deel van die Gilt ' -handelsmerk, en die pryse is dus nie veral verrassend nie.
Gilt Taste is nie die eerste onderneming wat 'n mark bied vir kunsmatige goedere nie. Deelnemers sluit Foodzie en Foodoro in. En OneKingsLane bied ook kunsmatige voedsel aan op sy webwerf vir verkope.
Sal Gilt Taste 'n sukses wees as 'n vertikale? Die ander onafhanklike vertikale reiswebwerf Jetsetter van Gilt ' was 'n treffer, sodat die onderneming die ervaring het om 'n aparte vertikale te kan bedryf en te laat groei. 'N Ander oortuigende deel van Gilt Taste is dat dit redaksioneel kombineer met handel (wat Gilt ook probeer doen met die vertikale huis en meubels). In die afdeling verhale vind u professioneel geskrewe artikels oor kosneigings, resepte en meer. As kok en liefhebber van kos, mis ek Gourmet Magazine en ek wonder of Gilt hierdie leemte wil vul.
Maar die pryse is hoog, en dit is onduidelik of ek afslag op sommige van hierdie kunsmatige produkte kry. Op Jetsetter ('n webwerf waarvan ek gebruik en 'n fan is), is dit baie duidelik dat die prys per nag in hotelle aansienlik verminder word, soms met soveel as 60 of 70 persent. Dit is nie regtig duidelik oor Gilt Taste of ek 'n ooreenkoms met sommige van hierdie kunsvlytprodukte kry nie.
'Ek is platgeslaan - ek sal nooit weer Percy Ingle -doughnuts proe nie'
Percy Ingle, bekend vir sy gebak. Foto: Justin Kase z11z/Alamy
Die bakkerye van Percy Ingle was al lank 'n stapelvoedsel in die ooste van Londen - hulle verkoop die beste donuts wat jy ooit sal proe, en ek het opgewonde teruggekeer om een ​​te hê. Maar toe ek daar aankom, was dit weens die pandemie bedrywig. Nou, as ek deur Stratford loop, sien ek die groot groen winkel met sy luike af en ek is verpletter dat ek nooit weer die donuts sal kan proe nie. Ayo Lana, skrywer, Londen
Die keuse van 'n sluiterstyl
Kies 'n sluiter -silhoeët wat in ooreenstemming is met u argitektoniese styl van u huis en u geografiese gebied. Ry in u omgewing (of blaai op die internet) om te sien watter soorte luike op huise soortgelyk aan u s'n vertoon word. Oor die algemeen werk luike met verhoogde of plat paneel goed op Europese, koloniale en federale buitekantluike en -hekluike wat hutte, plaashuise, Tudors, kothuise en huise in sendingstyl aanpas. Bermuda- en Bahamas-luike bring 'n voorsmakie van die trope na kushuise en lambres en kombuise (sportblaaie en panele) luike pas by die meeste huisstyle. Kies luike wat verwys na u vensters en apos-meetkunde raam afgeronde vensters met boogluike en lig reghoekige of vierkantige vensters met reguit gevoerde luike.
Baie lesers het resepte geskryf en gevra. Alhoewel ek gereeld gewonder het wat Lillian sou dink, het ek baie plesier as resepte op blogs op die internet geplaas en versamel dit nou hier. Ek hoop dat u dit as springplank sal gebruik as die begin van u eie eksperimentasieproses. Verander bestanddele en hoeveelhede soos u neus en smaakknoppies vir u sê. Vertrou jouself en die kos. Hê pret. Lillian sal dit goedkeur, ek weet.
(oorspronklik 'n gaspos op Books on the Brain, lisamm.wordpress.com)
Die idee vir The School of Essential Ingredients kom uit 'n kookklas wat ek in Seattle gevolg het, maar die benadering wat Lillian, die sjef/onderwyser in die roman, ten opsigte van kos het, kom uit my ervaring om twee jaar in Italië te woon. Terwyl ek daar was, het ek geleer om kos as 'n gesprek tussen bestanddele te beskou, eerder as 'n stel reëls wat ek moes volg. Aanvanklik het die dialoog tussen bestanddele gevoel asof dit ook in 'n vreemde taal was, saam met die Italiaans, maar mettertyd het ek geleer om te ontspan, myself te verdiep in die geure en teksture van die bestanddele, om my minder te bekommer oor die gebruik van resepte . Kortom, ek het geleer om met my kos te speel.
En wat ek geleer het, is dat kook 'n baie vergewensgesinde aktiwiteit is. Om een ​​bestanddeel vir 'n ander te verander, is 'n kreatiewe daad, nie 'n vernietigende daad nie. Deur agter die beskermende muur van 'n resep uit te kom, kan ons in kontak kom met die kos self. Om aan 'n resep te dink as die begin van 'n gesprek, bied eindelose moontlikhede.
Ek bied die volgende resep aan met die hoop dat u uitgenooi/gerig/geïnspireer sal voel om te eksperimenteer. Wat sou byvoorbeeld gebeur as jy lemoenskil in jou sous gerasper het? Of gebruik hoenderwors, of gemaalde lam met 'n bietjie vars roosmaryn? Hoe kan hierdie uitbarstings van kreatiwiteit die lewe van iemand wat jy liefhet beïnvloed?
Nota: Vir die beste resultate, gebruik Knorr se ekstra groot sagte hoenderbouillonblokkies.
Druk die hele tamaties in 'n voedselverwerker, of sny dit fyn met die hand.
1/2 ekstra groot sagte hoenderbouillonblokkie (sien nota)
1 pond gemaalde Italiaanse wors
1 blik hele tamaties, gedreineer en fyngedruk (sien nota)
1 koppie tamatiesous (meer as jy wil)
Gerasperde parmesaankaas (opsioneel)
1. Verhit olyfolie op medium-lae hitte in 'n groot braaipan tot borrels vorm. Druk die halwe bouillonblokkie in die olie en meng deeglik. Voeg ui by en soteer vir 2 minute. Voeg knoffel by en soteer tot deurskynend.
2. Voeg gemaalde wors by, verhoog die hitte tot medium en kook tot vleis nie meer pienk is nie. Voeg melk by en prut tot geabsorbeer. (Moenie bekommerd wees as dit eers vreemd lyk nie, die melk versag die wyn en sorg vir 'n wonderlike, welige sous.) Voeg wyn by, verlaag die hitte tot laag en laat prut totdat die wyn opgeneem is. Voeg fyngedrukte tamaties, tamatiesous en sout en peper na smaak by. Bring tot kookpunt oor hoë hitte.
3. Verlaag die hitte tot laag en prut vir 1-3 uur, bedek as u 'n ryk, maar effens dunner sous wil hê, ontbloot as u wil hê dat 'n dikker sous en die reuk deur u huis moet loop.
4. Bring 'n groot pot water tot kookpunt. Kook penne -pasta volgens die aanwysings op die verpakking tot al dente. Dreineer pasta en plaas in 'n groot opdienbak. Skep indien nodig sous bo -oor die pasta bo -op met gerasperde parmesaankaas, en sit dadelik voor.
Carl's White Cake
(oorspronklik 'n gaspos op Bookingmama.blogspot.com)
Toe ek The School of Essential Ingredients skryf, was my idee om elke karakter te kombineer met 'n kos wat hulle sou help om 'n herinnering op te wek, 'n lewensverandering aan te spoor, 'n hartseer te genees. Soms was hierdie wedstryd duidelik, maklik, maar ek het lankal nie geweet wat die kos van Carl moet wees nie. Ek het brood, omelette, sout probeer - niks pas heeltemal nie. En toe dink ek aan koek en ek hoor die klik, die geluid in u kop wat u laat weet dat u die regte stukke in 'n fiksie saamgevoeg het.
Die enigste probleem was dat ek destyds maklik 'n prys as die slegste koekbakker ter wêreld kon gewen het. In hierdie opsig was ek en Helen sielsgenote. Ek het 'n skoonsuster wat buitengewone koeke maak-verhewe, lig, beeldhouwerk in hul versiering-maar myne was meer soos die geskrapte kaarte wat 'n kleuter jou gee, vol liefde, maar kriewelrig in produksie.
Maar Carl het 'n koek nodig gehad - en 'n wit een, toe almal in my gesin 'n sjokolade -fanatikus is - so ek moes dit uitvind. In die proses het ek chemie en geduld en magie geleer. En as ek dit mag sê, hierdie koek is heerlik. Selfs die sjokolade liefhebbers het ingestem.
Ek bevat die resep hieronder, maar Lillian wil seker maak dat ek sê dat u daarmee moet mors. As u in 'n boekklub is, oorweeg dit om dit te probeer vir u volgende byeenkoms ….
2 2/3 koppies gesifte koekmeel
3/4 koppie ongesoute botter (kamertemperatuur)
Verhit die oond tot 350 grade. Botter en meel 3 8 ″ koekpanne.
Skei eiers, sit eenkant.
Sif meel, bakpoeier en sout saam. Tersyde gestel.
Klits botter tot sag. Voeg suiker by tot 'n paar minute (tot donsig!). Voeg vanielje by. Voeg een eiergeel op 'n slag by en klits daarna.
Voeg meelmengsel afwisselend met melk by. Meel-melk-meel-melk-meel.
Klits eierwitte. As pieke sag is, voeg suiker by. Klits tot pieke styf is, maar moenie te veel klop nie!
Vou eierwitte by meelmengsel. Giet beslag in koekpanne.
Kook 20-25 minute. Koek word gemaak as 'n tandestokkie skoon uitkom.
4 koppies suiker (plus meer indien nodig)
Klits botter tot sag. Voeg geleidelik suiker by, saam met vanielje en melk/slagroom.
Claire se gebraaide krappe
(oorspronklik 'n gasplasing op readersresempt.blogspot.com)
Sowat vyftien jaar gelede het ek en my man 'n klein stuk grond op die Olimpiese Skiereiland van die staat Washington gekoop. Die eiendom het ongeveer 250 voet gestyg, maar tegnies was dit aan die water, en ons het deur giftige eikebome gestap en deur lere en toue geklim en triomfantelik op ons strand gestaan. Die uitsig oor die baai was eindeloos. Die robbe steek hul koppe uit die water en kyk na ons met sagte bruin oë. Ons het verlief geraak.
Ons strand is klipperig en as die gety uitgaan, laat dit 'n groot oester agter. Vir sommige van ons vriende is die oorvloed oorweldigend en hulle sit ure lank op 'n rotse, met 'n oestermes in die hand. Ag, ek en my man hou nie van oesters nie. Ons het probeer. Ons het gebraai en gebak, suurlemoensap en warm gesout en gestoof. Niks doen nie.
Ons is egter mal oor krap, en daar is krappe in die diep, koue water net langs ons strand. Elke somer sleep ons dus ons kano oor die heeltemal gewraakte weekdiere en gaan soek na skaaldiere.
As 'n waarskuwing wil ek sê dat 'n kano krap 'n baie twyfelagtige voorstel is. Tog hou my man van avontuur, so ons het 'n heerlike oranje kano gekoop wat net soos iets gelyk het waarin u Girl Scouts in die somerkamp sou plaas. Dit het 'n paar jaar geduur totdat 'n groot winterstorm sy kant ingegooi het terwyl dit vasgemaak was op die strand.
Nou het ons 'n nuwe kano – Tank Girl. Tank Girl is groot en sterk en so swaar dat ek regtig nie verstaan ​​hoe sy dryf nie. As die gety uit is en die strand lyk soos 'n slagveld wat besaai is met granaatjies met skerp kante, laat ons maar sê dat jy van krappe moet hou om Tank Girl daaroor na die water te sleep.
Wat ons doen. En omdat ek wou leer hoe om ons vangs goed voor te berei, het ek 'n kookles gevolg, waar ons geleer is hoe om hulle met ons blote hande dood te maak. Wat gelei het tot The School of Essential Ingredients.
Mense het die resep vir gebraaide krap uit die hoofstuk van Claire in die boek gevra, so hier is dit. En Claire en Helen wil hê dat u moet weet dat as u slegs reeds gekookte krappe kan kry (of as u nie daarvan hou om dit dood te maak nie), u dit ook kan gebruik as 'n ware dekadente doopsous. Of 'n pastasous. Of …
2 lewende krappe
3/4 koppie ui, gekap
2 T gemmer, fyngekap
2 e knoffel, fyngekap
1/2 t rooipepervlokkies
Lê die lewendige krap met sy kant na onder en hou van agter af met een hand vas (vermy die groot kloue!). Met die ander hand, gryp die rand van die agterste dop met u vingers vas. Trek skerp om die dop te verwyder en sny die krap met 'n groot mes in twee helftes. Was die liggaamsholte, verwyder longe en ingewande. Sny met 'n groot mes tussen elk van die bene en kraak die skulpe aan die kant van die mes, sodat die braaisous kan ingaan. (Vir 'n uitgebreide beskrywing, gaan na bladsye 46-47 van The School of Essential Ingredients).
Smelt botter in 'n kastrol oor matige hitte. Voeg ui by en soteer tot deurskynend. Voeg gemmer, knoffel, sout en rooipepervlokkies by en braai ongeveer 'n minuut tot knoffel deurskynend is, maar nie bruin nie.
Sit krappe in 'n braaipan en bedek goed met sous. Rooster 15-20 minute in 'n oond van 375 grade. Roer 2-3 keer.
Warm suurlemoensap en witwyn. Voeg by krap voor opdiening.
Voorsien u gaste van baie, baie servette, mandjies knapperige Franse brood en 'n vars groen slaai. Gereedskap om die vleis uit die skulpe te haal, is ook handig.
(oorspronklik 'n gaspos op Redladyreadingroom-redlady.blogspot.com)
Mense vra my gereeld waar hulle 'n restaurant of 'n kookklas soos Lillian's kan vind in The School of Essential Ingredients - 'n plek waar daar voldoen word aan behoeftes wat jy nie eens geweet het nie, waar jy besef dat die lewe mooi of hartseer kan wees, maar dit is in elk geval bedoel om geleef te word. My antwoord is dat Lillian's fiktief is, maar dat daar magiese restaurante bestaan. Soms struikel jy net oor hulle.
Dit lei my na fondue. In The School of Essential Ingredients is fondue 'n manier vir Lillian se kookklas om Valentynsdag te vier, en dit was met 'n gevoel van vreugde dat ek hierdie jaar op Valentynsdagnaweek in New York saam met my 21-jarige dogter was , probeer om 'n fondue -restaurant in die East Village op te spoor wat 'n vriendin vir haar gesê het dat ons moet vind. Dit is The Bourgeois Pig genoem.
Ons het besluit om dit op te spoor terwyl ons die middag besig was om te verken, net sodat ons die aand sou weet waarheen ons moet gaan. Ons stap reg langs die adres - geen restaurant nie. Ons het by 'n winkel gevra dat twee deure by die kantoor nog nooit van die plek gehoor het nie. Ons het mense op straat gevra. Niks nie. Ten slotte, terwyl ons ons middagete bestel by 'n (fantastiese) porchetta -toebroodjiewinkel, het ons dit genoem. O ja, hulle het daarvan gehoor. Hulle wys oorkant die straat na 'n leë gebou -fasade, sy vensters is met houtluike toegemaak. Ons het gegaan en 'The Bourgeois Pig' gevind in klein, krulletters op die deurkosyn.
Ons het om 19:00 teruggekom om towerkuns te vind - Parys in nog 'n eeu. Die luike gaan oop, kerslig flikker binne die vensters. 'N Man met 'n heerlike ooreenkoms met Johnny Depp wat by die deur staan, geklee in 'n mantel en 'n mantel, wat mense op 'n slag inmekaar laat sak. Ons het ingegaan om dowwe beligting te vind, rooi gestroomde muurpapier, die tafels het soos liefhebbers teen mekaar gestamp. Die fondue was welig en warm en daarin het ons 'n ongelooflike verskeidenheid korsbrood en druiwe, appelskywe en geroosterde roosmaryn -aartappels gedoop. Die wyn was koud. Ons het ure lank oor alles en niks gepraat nie. 'N (regte) Fransman wat by die kroeg sit, stuur vir my dogter 'n glas sjampanje. Ag my.
Hier is Helen se fondue, met 'n paar variasies soos voorgestel deur 'n magiese aand in New York.
knoffelhuisie, in twee gesny
1 1/2 koppie witwyn
1/2 pond Gruyere
1-2 T mielieblom
Vryf fondue -pot met knoffelhuisie. Voeg witwyn en kirsch by en verhit. Rasper kaas en sit in plastieksak met mielieblom totdat mielieblom kaas bedek. Voeg kaas stadig by die pot, roer in 'n figuur-8-beweging. Voeg 'n klein knippie neutmuskaat aan die einde by en#8230
Wat moet jy in jou fondue doop? Probeer:
knapperige Franse brood, in blokkies gesny
geroosterde roosmaryn-aartappels (sny nuwe rooi aartappels in stukke, borsel met olyfolie, gooi 'n bietjie sout en peper en roosmaryn in, rooster dan in 'n oond van 375 grade tot sag soos jy dit wil hê-figuur 30-45 minute).
(oorspronklik 'n gaspos op BermudaOnion.wordpress.com)
Ek het lank aan risotto gedink as 'n wintergereg. Ek hou van die idee om na 'n koue en gejaagde dag huis toe te kom en by die stoof te staan ​​en hoenderbouillon in die saggies rys te roer terwyl ek luister hoe my kinders aan die kombuistafel gesels. Die donker buite die vensters, die ligte bo die tafel en die stoof. Dit voel veilig en vertroostend, en die risotto as jy dit eet, voel ook so.
Maar dan kom die lente, met sy gekke kombinasie van hoop en groen lote in die tuin, maar koel weer as jy dit die minste verwag. Ek wil opgewonde raak en hardloop tussen al die groen, maar ek wil steeds veilig en warm voel.
Dit lei ons direk na aspersierisotto, en as ek u kan oortuig om die varsste en mees plaaslike aspersies te vind om hierdie gereg te maak, slaap ek vanaand makliker. Want as u eers aspersies eet wat pas gepluk is, nie van wie-af-waarheen gestuur is nie, totdat dit in spiese verhard word, wat inderdaad vir swaarde aan tafel gebruik kan word, net soos elke kind instinktief wil doen-wel, as u eers eet die goeie dinge, jy sal nooit weer teruggaan nie. U sal die res van die jaar bereid wees om te wag totdat die aspersieseisoen weer aanbreek. En u sal daaraan herinner word dat wag en afwagting nie slegte dinge is nie - en dat die beloning hiervoor ongelooflik kan wees.
Hier is 'n resep vir Lillian se aspersierisotto, met die hoop dat u geïnspireer sal voel om self daarmee te speel, soos Lillian sou wou hê u moet doen. Watter ander vars groente kan jy in 'n ander seisoen gebruik? Hoe gaan dit met 'n bietjie suurlemoenskil? Geroosterde garnale? Die moontlikhede is so oneindig soos die lente en#8230
4 koppies hoender- of groentebouillon
1/2 pond aspersies
1 1/3 koppie arborio rys
Sny aspersies in 1 1/2 duim stukke. Sny die helfte van die aftreksel in fyngekapte stukke, sny die ander helfte in stukke van 1 duim.
Verhit sous in 'n swaar kastrol. As dit kook, voeg aspersies by en kook tot net sag (3-5 minute). Haal aspersies met 'n gaatjieslepel uit en hou eenkant in 'n bak. Verlaag die hitte onder die sous tot 'n lae kookpunt.
Smelt botter in 'n ander swaar kastrol en voeg olyfolie by. Voeg gekapte uie by en soteer tot deurskynend (ongeveer 5 minute). Voeg rys en lourierblaar by en roer tot goed bedek met die botter. Voeg wyn by en kook, roer tot vloeistof verdamp het.
Voeg 'n lepel verhitte sous by die rys, roer tot vloeistof geabsorbeer is. Voeg 'n skeplepel op 'n slag by totdat die sous weg is en die rys romerig is, maar die korrels nog stewig is.
Voeg die aspersies en 'n knippie suurlemoenskil by (opsioneel). Voeg sout en peper na smaak by. Sit in 'n opdienbak en bedek met Parmesan -skaafsels.
Bereidingstyd: 45-50 minute (met baie nadenkende roering)
Thanksgiving gevulde Turkye bors
(oorspronklik 'n blogpos op abookbloggersdiary.blogspot.com)
Ons tweede jaar in Italië het ons besluit om 'n Thanksgiving -fees te hou en ons Italiaanse vriende te nooi sodat hulle 'n Amerikaanse vakansie kon beleef. Ons het geweet dat dit nie heeltemal tradisioneel sou wees nie; ons moet blatjang in plaas van bosbessiesous gebruik en 'n kalkoen kry van ons Amerikaanse vriend wat toegang tot die winkel by die plaaslike Amerikaanse militêre basis gehad het - maar dit kan gedoen word.
Die dag van danksegging het aangebreek. Ter ere van ons gaste het ek besluit om die houtvloere van ons woonstel te poets. Maar toe die poets oor die vloer versprei en die hout begin glinster, sien ek 'n gruwelike reuk opkom. Dink pienk. Dink aan u ouma se blomme -parfuum, gemeng met die dik, pienk bad seep wat voorheen uit die openbare verskaffers gekom het.
My man het gehardloop om geurige kerse, wat ons aangesteek het, te koop, tevergeefs.
Ons vriend het aangekom met ons Butterball-kalkoen, wat vol en steroïedvol op ons kombuistoonbank beland het. Ons het dit in ons piepklein oondjie ingedruk en die reuk van gebraaide kalkoen het na die sitkamer gestroom, waar dit 'n muur van pienk geur gekry het. Jy kon amper die strydlyne sien.
Maar die Italianers was soet en het blomme gedra terwyl hulle aankom, en ons gaan sit by die tafel, gevul van stam tot agterstewe met aartappelpuree en kalkoen en vulsel en blatjang en slaai en groente en ...
En skielik sien ek alles deur hul oë. Ons tafel het soos die speelveld gelyk na die eindfluitjie van die Super Bowl. Niks anders as die vyf-uur-middagete wat ons by hul huise beleef het nie, waar die een gereg die volgende gevolg het, elkeen aandag en bewondering gegee het, en hul geure stadig en luuks in u siel kom.
Maar die Italianers was beleefd, hulle was eintlik heerlik. Maurizio was veral lief vir die blatjang wat hy met vreugde aan hom herinner het aan die soetsuur sous by McDonald's. En aan die einde van die aand, toe die laaste gas weg was en die laaste gereg droog was, het ek in die blywende pienk geur van my sitkamer gesit en besef dat dit miskien ek was wat die aand geleer het van tradisie.
Antonia se hoofstuk in The School of Essential Ingredients, en die verskillende benadering tot Thanksgiving, het gegroei uit die ervaring en uit al die interessante dinge wat ons sien en leer as ons na onsself kyk vanuit die perspektief van 'n ander kultuur.
1 hele kalkoenbors
4 snye pancetta
1-2 T roosmaryn
sjerrie (genoeg om bosbessies te bedek)
Week bosbessies in sjerrie (15 minute), dreineer.
Skoenlapper kalkoenbors — lê oop.
Besprinkel met sout en peper, knoffel, roosmaryn en bosbessies. Bedruip met olyfolie. Voeg pancetta -skywe by.
Rol kalkoen op, geur buite met roosmaryn, knoffel, sout en peper. Bind vas met tou. Draai in foelie toe. Bak 40-55 minute by 400 grade (interne temperatuur 140 grade).
Abuelita se warm sjokolade
(oorspronklik 'n blogpos op www.devourerofbooks.com)
Ons beweeg diep in die winter, Thanksgiving oorhandig die vakansiebaton aan die feestelikhede van Desember. Die kombuise is gevul met die reuke van roosmaryn en kalkoen, pampoen en kaneel, neutmuskaat en naeltjies. En warm sjokolade, die manier waarop die luukse reuk by jou neus kom sweef, die eerste gevoel van slagroom wat jou lippe ontmoet terwyl jy na die gesmelte sjokolade daaronder sluk.
Dit is eintlik 'n magie, wat dit natuurlik maak dat Lillian warm sjokolade gebruik het om haar ma weer in die regte wêreld te lok Die skool vir noodsaaklike bestanddele. Maar ek het redelik vinnig besef toe ek die verhaal van Lillian skryf, dat dit nie sommer warm sjokolade kan wees nie. Dit moes 'n weergawe wees wat u sou herinner aan die warm sjokolade wat u gedrink het nadat u die hele dag in die sneeu gespeel het, maar tog ook vol sensualiteit wat slegs met volwassenheid gepaard gaan. 'N Resep wat Lillian se ma sou herinner aan die wêreld wat sy prysgegee het.
Terwyl ek die verhaal van Lillian skryf, het ek baie tyd in die kombuis deurgebring en met bestanddele gespeel. Ek was mal oor die idee om lemoen en kaneel by te voeg, die kombinasie van somer en herfs wat hulle skep. Koffie en sjokolade speel net so bevredigend op mekaar. Maar daar het iets ontbreek, en ek kon nie dink wat dit sou wees nie.
Ek het na die Mexikaanse kruidenierswinkel in die Pike Place -mark in Seattle gegaan en ek het die vrou daar ietsie spesiaals gevra. Sy het my verneder, kaneel voorgestel, en my gestuur. Maar toe ek met 'n rooi en geel boks Mexikaanse sjokolade in my hande na die toonbank gaan, kom sy aan die einde van die gang, 'n klein sakkie in haar hande.
'Miskien 'n bietjie anys,' het sy gesê.
Dit is daar, met die voorwaarde dat 'n bietjie anys 'n baie lang pad kan bereik ...
5 krulle lemoenskil
4 e Mexikaanse sjokolade
1 koppie koffie
Gooi melk, lemoenskil, kaneel en sjokolade in 'n kastrol en laat deurwarm word. Voeg 'n tikkie anys by. Voeg by koffie en bedek met slagroom.
Dankie vir al u tekste en e -posse oor die orkaan Matthew. Gelukkig vir ons hier in Suid -Florida het dit aan die buiteland gehou en ons is nie geraak soos ons moes nie. Bid asseblief vir diegene in Haïti waar die vernietiging verwoestend was, sowel as vir ons vriende in die noorde.
Die voorbereiding vir 'n orkaan toon hoe anders ons almal reageer op situasies. Daar is diegene wat te veel voorberei (ons), alles wat in sig is vasgemaak, genoeg water, gas en kos vir my hele buurt, en luike toegemaak. Dan is daar diegene wat hier gewoon het (Florida) hul hele lewe lank en het al soveel keer deur hierdie situasie gegaan dat hulle weet dat die orkaan selde tref. My kinders was eintlik gefrustreerd omdat ons soveel tyd aan voorbereiding bestee het. Ek bedoel dit is harde werk. Ons het speelstelle, swaaie, bewegende bote gedekonstrueer en ons was gister uitgeput. Maar agterna is 20/20. Wat as dit 'n draai in ons rigting geneem het? We are grateful that we were spared.
So you really don't need to dip them in anything. Dit het dit nie nodig nie. Some of my kids think they are good with marinara but keep in mind they also think Cheetos is a complete meal. If warm toasted bread is your thing, you'll love this Artichoke Bread too.
Hierdie Post was sponsored by gimMe Snacks. Soos altyd is alle opinies my eie. These tasty organic seaweed snacks are available nationwide at Whole Foods, Target, Amazon, Instacart, and more! Find out where to buy some here (store locator link). Thanks, gimMe!
Bak die somer met hierdie seisoenale nageregresepte. Die somer is 'n goeie tyd om te eksperimenteer met vars geure van vrugte wat in die seisoen is, soos bessies en sitrus. As seisoenale vrugte nie u aandag trek nie, is daar baie resepte wat u kan help om koel te bly gedurende die somerhitte, soos ons Peach Melba Ice Cream Pie. Kies 'n paar resepte wat u elke week kan maak, en u sal 'n paar nuwe bakvaardighede kan bemeester teen die tyd dat Labor Day opdaag. Hierdie verfrissende idees is propvol vars geure soos aarbei, key lime, pynappel en meer. Sommige is selfs geïnspireer deur klassieke suidelike drankies, soos ons Sweet Tea-and-Lemonade Cake en ons Coca-Cola Chocolate Cake. Van Bundt -koeke tot skoenlappers, as u eers deur hierdie lekker lys gegaan het, kan u enige bakprojek wat u teëkom, aanpak.