Ons aardse koningskap is TYDELIK (Deel 17) | "Is en Wat Was en Wat Kom" – die onbekende karakter van Jesus Christus en Sy Woord
← Ons aardse koningskap is TYDELIK (Deel 16)
Ons aardse koningskap is TYDELIK (Deel 18) →
Ons aanvanklike begrip van ons bestaan kom na ons deur ons natuurlike denke en die aardse lewe in “vlees en bloed”. Die aardse mens was geskep van “stof van die aarde”, en toe was asem in hierdie stoflike vorm geblaas, en die mens het ‘n “lewende siel” geword:
‘n “Lewende siel” word in die Skrifte die “eerste Adam” genoem, wat dan as ‘n kontras gebruik vir ‘n “lewendmakende gees” wat deur die “laaste Adam” voorgestel word:
Die “laaste Adam” word deur Paulus verduidelik in die volgende verse as “die geestelike” Adam wat “die Here uit die hemel” is:
Alle mense moet dus eers onder die “eerste Adam” in vlees leef voordat hulle almal onder die “laaste Adam” in gees sal ‘wederbaar’ word. Jesus verduidelik die hele proses as volg:
Vir die tweede geboorte om plaas te vind, moet die eerste Adam dus sterf. Die dood van die eerste Adam was dus deel van God se plan van die begin af want “vlees en bloed” kan nooit deel wees van God se geestelike skepping nie. Vlees beeld dood uit, en die gees van God is wat lewe is:
God het hierdie hele proses (om lewe deur dood te bring) onder beheer, en gee aan ons almal hierdie kragtige belofte:
Die dood, dit wil sê alle vlees en alle vleeslike denke, sal VERNIETIG word in almal! Die “laaste Adam” is juis die persoon wat die ou Adam uit ons lewens neem en TOTAAL vernietig. Wat ‘n VERLOSSING! Die “laaste Adam”, Jesus Christus, sal alles aan Sy “voete onderwerp”. Hy sal dus alle heerskappy van die ou koning in ons lewens wegneem.
Maar die ou Adam neem nie hierdie waarheid aan nie. Ons ou Adam verwerp God se almag oor die aarde Adam en die hemelse Adam. Ons glo byvoorbeeld in die valse filosofie van “vrye” wil. Ons almal verwerp dus Jesus Christus tydens ons tyd van geestelike blindheid en eiegeregtigheid:
Open 1:8 Ek [Jesus Christus] is die Alfa en die Oméga, die begin en die einde, sê die Here, wat is en wat was en wat kom, die Almagtige.
God se totale saligheidsplan in Christus wat die eerste Adam en die laaste Adam insluit, is dwaasheid vir ons natuurlike mens.
Ons natuurlike Adam kan dus nie God se verantwoordelikheid oor alles in Sy Skepping aanvaar nie:
God praat eerste met ons deur aardse simbole (Rom 1:20), en veral in die Ou Testament word hierdie twee Adams, hierdie twee konings, en hul rolle in ons lewens op verskillende maniere aan ons deurgegee. Een so ‘n voorbeeld is koningskappe van koning Saul en koning Dawid. Die man wat egter in elkeen van hierdie konings se lewe ‘n groot rol gespeel het, was Samuel. Samuel het opgetree as ‘n profeet van God in die laaste fase van die tydperk van die Rigters, en hy opereer ook in die tyd van die eerste twee konings van fisiese Israel:
1Sa 3:19-20 En Samuel het groot geword, en die HERE was met hom; en Hy het nie een van al sy woorde onvervuld laat bly nie. 20 En die hele Israel van Dan tot Berséba het erken dat Samuel betroubaar was as ‘n profeet van die HERE.
Samuel, en sy seuns, was dan ook die laaste Rigters van Israel. Samuel het uit sy seuns die laaste Rigters oor koning aangestel, maar hulle het nie in Samuel se “weë gewandel nie”:
1Sa 7:15-17 En Samuel was rigter oor Israel al die dae van sy lewe. 16 Hy het van jaar tot jaar rondgetrek na Bet-el en Gilgal en Mispa, en Israel op al hierdie plekke gerig. 17 Dan gaan hy na Rama terug, want daar was sy huis; en daar het hy Israel gerig en daar vir die HERE ‘n altaar gebou.
1Sa 8:1-3 En toe Samuel oud was, het hy sy seuns as rigters oor Israel aangestel. 2 Die naam van sy eersgeborene was Joël, en die naam van sy tweede Abía, rigters in Berséba. 3 Maar sy seuns het nie in sy weë gewandel nie: hulle het onregverdige wins agternageloop en omkoopgeskenke aangeneem en die reg verdraai.
As gevolg van Samuel se ouderdom en hierdie seuns van Samuel se verkeerde manier van regeer, het die volk die nood gesien vir ‘n koning:
Samuel het hierdie verwerping baie persoonlik opgeneem, maar ons moet leer dat God alles beheer en dat Sy wil in alles geskied:
1Sa 8:6-7 Maar die woord was verkeerd in die oë van Samuel toe hulle gesê het: Gee ons ‘n koning om ons te rig, en Samuel het tot die HERE gebid. 7 Toe sê die HERE vir Samuel: Luister na die volk in alles wat hulle aan jou sê, want nie jou het hulle verwerp nie, maar My het hulle verwerp om nie koning oor hulle te wees nie.
Samuel moes eers Saul as eerste koning salf ….
Die salwing met ‘n mensgemaakte kruik beeld uit vir ons hoe die eerste koning in ons, die eerste Adam, nie die ware koningskap van God gekry het nie. Saul was die koning in aandrang van die mense. Hy het ook dan gefaal om aan ons te wys waarom ons eerste Adam faal. Ons eerste Adam sondig en faal omdat hy gemaak was “in sonde…in ongeregtigheid…in die hand van die Pottebakker”…..
Jer 18:4 En die voorwerp wat hy besig was om te maak, het misluk—soos dit gaan met klei in die hand van die pottebakker….
Die eerste voorwerp misluk “in die hand van die Pottebakker”! Ons eerste koning, die vlees, sondig en misluk. Waar? In die hand van die Skepper. Die mens misluk vir ‘n doel. God werk deur die mislukkings om ons belangrike geestelike lesse te leer. Ons sou dit nie op ‘n ander manier kon leer nie. God werk met goed en kwaad – albei is Sy instrumente in Sy hand. Job sou nooit geweet het van sy eie tekortkominge as hy nie deur sy oordeel gegaan het nie:
Daarom is die vlees nie deel van God se geestelike koninkryk nie, maar is verganklik en nietig gemaak deur die Skepper:
Ons aardse koning is soos ‘n redelose dier wat sy verdorwe aardse natuur volg, want hy is geskep om “gevang en vernietig te word”….dit is wat die “laaste Adam” aan ons kom openbaar….
Soos met Job, sal elkeen van ons deur ons “baie beproewinge” leer wie ons eerste Adam is. Ons leer deur ons eerste Adam se vernederings wie God is, wat Sy plan is, en hoe ons in dit inpas!
Job 42:1-6 Toe het Job die HERE geantwoord en gesê: 2 Ek weet dat U alles kan doen en geen plan vir U onuitvoerbaar is nie. 3 Wie verberg die raadsbesluit daar sonder kennis? So het ek dan gespreek sonder om te verstaan, dinge te wonderbaar vir my, wat ek nie begryp nie. 4 Hoor tog, en ék sal spreek; ek sal U ondervra en onderrig U my! 5 Volgens hoorsê het ek van U gehoor; maar nou het my oog U gesien. 6 Daarom herroep ek en het berou in stof en as.
Luk 20:18 Elkeen wat op dié steen val, sal verpletter word; maar elkeen op wie hy val, dié sal hy vermorsel.
Saul het gefaal omdat hy ons eie ‘redelose dier’ voorstel wat nie God se Woord kan gehoorsaam en homself aan God kan onderwerp nie. Samuel het Saul se dade in sy tyd as koning gevolg, en met groot hartseer Saul se oordeel aangekondig:
1Sa 15:34-35 Daarna gaan Samuel na Rama, en Saul het opgegaan na sy huis, na Gíbea van Saul. 35 En Samuel het Saul tot die dag van sy dood nie meer gesien nie, want Samuel het getreur oor Saul; en die HERE het berou gehad dat Hy Saul koning gemaak het oor Israel.
God se berou is nie soos die mens se berou nie…
God se berou beteken dat Hy nooit Saul as die ware koning van Israel gesien het nie, maar Hy moes Saul aanstel om aan ons te wys dat ons eerste aardse koning, die eerste Adam, nooit in God se geestelike koninkryk sou bestaan nie. Die “laaste Adam”, Jesus Christus is die enigste ware koning in God se koninkryk en Sy koningskap was deur die koningskap van Dawid uitgebeeld. Samuel moes ook vir Dawid salf met olie…uit ‘n horing….
1Sa 16:1 Daarna sê die HERE aan Samuel: Hoe lank sal jy treur oor Saul, terwyl Ek hom verwerp het om koning te wees oor Israel? Vul jou horing met olie en gaan heen: Ek stuur jou na Isai, die Betlehemiet, want Ek het onder sy seuns vir My ‘n koning uitgesoek.
1Sa 16:13 Samuel neem toe die horing met olie en salf hom te midde van sy broers, en die Gees van die HERE het van dié dag af en verder oor Dawid vaardig geword. En Samuel het klaargemaak en na Rama gegaan.
Die horing is nie mensgemaak soos die kruik wat Samuel gebruik het om Saul te salf nie, want die horing is ook die simbool vir goddelike leierskap en verheffing deur die Here:
1Sa 2:10 Die wat met die HERE twis, word verpletter; oor hulle donder Hy in die hemel; die HERE oordeel die eindes van die aarde, en Hy gee sterkte aan sy koning en verhef die horing van sy gesalfde.
Psa 92:11 Maar U verhoog my horing soos van ‘n buffel; ek is met vars olie gesalf.
Psa 18:3 Die HERE is my rots en my bergvesting en my redder; my God, my rots by wie ek skuil; my skild en die horing van my heil, my rotsvesting.